ΟΡΕΓΚΟΝΙΑΝ, ΤΕΤΑΡΤΗ 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 1958
Ο δικηγόρος Κρ. Τσάμπερς δολοφονείται σε εστιατόριο
Ήμουν 12 προς τα 13 όταν είδα για πρώτη φορά νεκρό.
Ήταν το καλοκαίρι του 1959...
πολύ καιρό πριν...
μα μόνο αν λάβουμε το χρόνο σχετικά.
Ζούσα σε μια μικρή πόλη στο Όρεγκον που την έλεγαν Καστλ Ροκ.
Υπήρχαν μόλις 1.281 κάτοικοι, αλλά για μένα ήταν ο κόσμος ολόκληρος.
Ακούτε τον Μπομπ Κόρμιερ. Είναι Παρασκευή πρωί στο Πόρτλαντ.
Η ζέστη έξω μεγαλώνει. 32 βαθμοί τώρα.
Ακούμε άλλο ένα κομμάτι. Είναι ο Βοbby Day με το Rοckin' Rοbin...
καταπληκτικό.
Πώς καταλαβαίνεις ότι ένας Γάλλος μπήκε στην αυλή σου;
Είμαι Γάλλος, εντάξει;
Οι σκουπιδοτενεκέδες είναι άδειοι και το σκυλί σου έγκυος.
Δεν είπα ότι είμαι Γάλλος;
- Βγήκα. - Φτου.
Είκοσι μία.
Είκοσι δύο.
Χέσε μας.
Ο Γκόρντυ τσατίστηκε, ο Γκόρντυ την πάτησε.
Έλα, μοίραζε.
Ο Τέντυ Ντυτσάμπ ήταν ο πιο παλαβός της παρέας.
Δεν είχε πολύ τύχη στη ζωή.
Ο πατέρας του τον ταλαιπωρούσε συνεχώς.
Μια φορά τού έβαλε το αφτί στο φούρνο και παρά τρίχα να του το κάψει.
Βγήκα.
Ρε σκατογυαλάκια!
Ο «σκατογυαλάκιας» έχει 1.000 μάτια.
Τι;
Τι γελάτε; Έχω τριάντα, εσείς;
Δεκαέξι.
Ναι, γελάτε.
Την πάτησες, φίλε!
Ο Κρις Τσάμπερς ήταν ο αρχηγός μας κι ο καλύτερός μου φίλος.
Ήταν από κακή οικογένεια κι όλοι ήξεραν ότι θα έπαιρνε τον κακό δρόμο.
Και ο ίδιος ο Κρις.
Δεν είναι το συνθηματικό χτύπημα.
Το ξέχασα. Ανοίξτε μου.
Ο Βερν.
Άντε, παιδιά, ανοίξτε.
Παιδιά, δεν θα το πιστέψετε. Είναι τρομερό.
Κάτσετε ν' ακούσετε.
Δεν θα το πιστέψετε. Απίστευτο.
Μια στιγμή ν' ανασάνω. Ήρθα τρέχοντας απ' το σπίτι μου.
«Ήρθα τρέχοντας απ' το σπίτι μου»
Ελάτε τώρα. Ακούστε, είναι τρομερό.
«Για να σου πω ότι λυπάμαι»
Εντάξει, ξεχάστε το. Δεν σας λέω τίποτα.
Μια στιγμή, παιδιά. Μια στιγμή. Τι είναι;
Δεν θα το πιστέψετε, ειλικρινά.
«Ήρθα τρέχοντας απ' το σπίτι»
Άντε χεστείτε. Ξεχάστε το.
Τι είναι;
Είστε για κοπάνα το βράδυ;
Αν πείτε στους δικούς σας ότι θα κάνουμε κάμπινγκ στην αυλή μου;
Μάλλον.
Ο πατέρας μου είναι όλο νεύρα τελευταία. Πίνει πολύ.
Ειλικρινά, δεν θα το πιστέψετε. Πρέπει να 'ρθετε. Μπορείς, Γκόρντυ;
Ναι, μάλλον.
Τι γκρινιάζεις, ρε Βερν;
- Βγήκα. - Τι;
Ψεύτη! Αφού δεν έχεις χαρτί.
Δεν έχεις χαρτί για να βγεις.
Παίζε, ρε σκατό.
Θέλετε να δείτε ένα πτώμα;
Έσκαβα κάτω απ' τη βεράντα.
Όλοι καταλάβαμε αμέσως τι εννοούσε ο Βερν.
Στην αρχή της χρονιάς είχε θάψει ένα κιούπι με κέρματα...
κάτω απ' το σπίτι του.
Σχεδίασε ένα χάρτη με το θησαυρό για να το ξαναβρεί.
Μια βδομάδα μετά, η μαμά του συγύρισε το δωμάτιό του και του τον πέταξε.
Εννιά μήνες προσπαθούσε να βρει τα κέρματα ο Βερν...
εννιά ολόκληρους μήνες.
Δεν ήξερες αν ήταν για γέλια ή για κλάματα.
Μπίλλυ, κάτι πρέπει να κάνουμε.
Γιατί; Ποιος νοιάζεται;
- Αφού τον είδαμε. - Και;
Δεν μας αφορά. Το παιδί πέθανε, οπότε, ούτε αυτό το νοιάζει.
Σιγά μη κόφτεται κανείς να το βρει. Εγώ δεν κόφτομαι.
Είναι το παιδί που έλεγαν στο ραδιόφωνο.
Μπρόκερ, Μπράουερ, Φλάουερ, ή κάτι τέτοιο.
Πρέπει να το χτύπησε το τρένο.
Και τι έγινε;
Παρακολουθούσαμε την ιστορία του Ρέυ Μπράουερ...
μια κι ήταν συνομήλικός μας.
Είχε φύγει πριν από τρεις μέρες να μαζέψει βατόμουρα και δεν ξαναγύρισε.
Πρέπει να το πούμε στους μπάτσους.
Άμα κλέβεις αμάξια, δεν πας στους μπάτσους.
Θα θέλουν να μάθουν πώς βρεθήκαμε στο Μπακ Χάρλοου.
Ξέρουν ότι δεν έχουμε αμάξι.
Καλύτερα να το βουλώσουμε μην βρούμε τον μπελά μας.
Να κάνουμε ένα ανώνυμο τηλεφώνημα.
Εντοπίζουν τις κλήσεις, ηλίθιε. Το είδα σε αστυνομικές σειρές στην τηλεόραση.
Ναι, σωστά.
Τι θέλαμε κι εμείς και κλέψαμε εκείνο τ' αμάξι;
Να μην ήταν μαζί μας ο Έις!
- Θα λέγαμε ότι ήμασταν στ' αμάξι του. - Δεν ήταν όμως!
- Δεν θα του το πούμε; - Σε κανένα δεν το λέμε.
Σε κανένα, ποτέ. Μπήκες;
Ξέρω το Μπακ Χάρλοου.
Ο δρόμος σταματάει στο ποταμό. Εκεί είναι οι γραμμές του τρένου.
Ψαρεύαμε εκεί με τον μπαμπά.
Αν ήξεραν ότι ήσουν εκεί από κάτω, θα σε σκότωναν.
Και περπάτησε απ' το Τσαμπερλαίην στο Χάρλοου; Είναι μακριά.
Ναι. Μάλλον ακολούθησε τις γραμμές του τρένου.
Ναι, σωστά.
Και τη νύχτα πρέπει να πέρασε κανένα τρένο και πάει ο δικός σου.
Στοίχημα πως αν τον βρούμε θα μας βάλουν στις εφημερίδες.
Μπορεί και στην τηλεόραση.
- Σίγουρα. - Θα γίνουμε ήρωες.
Δεν ξέρω. Ο Μπίλλυ θα καταλάβει ότι τον άκουσα.
Δεν θα τον πειράξει. Εμείς θα τον βρούμε.
Όχι ο Μπίλλυ κι ο Τσάρλυ Χόγκαν με το κλεμμένο αμάξι.
Μπορεί να σου δώσουν και μετάλλιο.
Λες;
Σίγουρα.
Τι θα πούμε στους δικούς μας;
Ό,τι ακριβώς είπες.
Θα τους πούμε ότι θα κάνουμε κάμπινγκ στην αυλή σου.
Πες τους ότι θα κοιμηθείς στου Τέντυ.
Μετά θα πούμε ότι θα πάμε στους αγώνες αυτοκινήτων.
Έχουμε γερό άλλοθι μέχρι αύριο βράδυ.
Αυτό θα πει σχέδιο.
Αν βρούμε όμως το πτώμα στο νότιο Χάρλοου, θα καταλάβουν ότι δεν πήγαμε στους αγώνες.
Θα προδοθούμε.
Κανείς δε θα νοιαστεί...
γιατί θα τα έχουν χάσει όλοι με την ανακάλυψή μας...
και δεν θα τους πειράξει.
Θα με δείρει ο μπαμπάς μου, μα αξίζει.
- Ναι, διάβολε. - Ας το κάνουμε. Τι λες;
- Εντάξει. - Γκόρντυ;
Μέσα.
Βερν;
Δεν ξέρω.
Έλα, Βερν.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Μπράβο. Τέλεια.
Ήθελα να μοιραστώ τον ενθουσιασμό τους, μα δεν μπορούσα.
Εκείνο το καλοκαίρι στο σπίτι μας, ήμουν σχεδόν αόρατος.
Μαμά, ξέρεις πού είναι το παγούρι μου;
Μαμά;
Στο δωμάτιο του Ντέννυ.
Τον Απρίλιο, ο μεγάλος μου αδερφός ο Ντέννις, είχε σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό.
Τέσσερις μήνες μετά...
οι γονείς μου δεν είχαν ακόμα καταφέρει να συνέλθουν.
ΓΥΜΝΑΣΙΟ ΚΑΣΤΛ ΡΟΚ
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΙΤΣΙΓΚΑΝ
Γκόρντυ, σού έχω κάτι.
Αυτό είναι για σένα, φιλαράκο.
- Το καπέλο σου των Γιάνκης. - Όχι.
Είναι δικό σου.
Είναι τυχερό καπέλο. Ξέρεις πόσα ψάρια θα πιάσουμε;
- Πόσα; - Άπειρα.
Άπειρα ψάρια. Σου πάει πολύ. Έτσι;
- Αχ, τυφλώθηκα. - Μην τα βάζεις μαζί μου. Αγκάλιασέ με.
Το βρήκες.
Γιατί δεν έχεις φίλους σαν τον Ντέννυ;
Μια χαρά είναι, μπαμπά.
Εμένα μου λες; Ένας κλέφτης και δυο ζώα.
Ο Κρις δεν είναι κλέφτης.
Πήρε τα λεφτά για το γάλα απ' το σχολείο.
Για μένα είναι κλέφτης.
Το μεσημέρι ξεκινήσαμε να βρούμε το πτώμα του Ρέυ Μπράουερ.
Καλά είναι εδώ.
- Ευχαριστώ. - Να 'σαι καλά.
- Θες να δεις κάτι; - Τι;
- Είσαι καλά; - Ναι.
Τι είναι;
- Πρέπει να το δεις. - Τι είναι;
Τι είναι;
Θες να είσαι Ρέιντζερ ή Σίσκο Κιντ;
Χριστέ και Κύριε!
- Πού το βρήκες; - Το πήρα απ' το γραφείο του γέρου μου.
Είναι σαρανταπεντάρι.
Το βλέπω.
Έχεις και σφαίρες;
Πήρα ό,τι είχε το κουτί.
Ο πατέρας μου θα νομίσει ότι τις χρησιμοποίησε στα κουτιά της μπίρας όταν είχε πιει.
- Είναι γεμάτο; - Όχι, βέβαια. Για ποιον με πέρασες;
Χριστέ μου!
Πάμε να φύγουμε. Έλα.
Ο Γκόρντυ το έκανε. Πυροβολεί στο Καστλ Ροκ.
Σκάσε.
Ποιος το έκανε αυτό; Ποιος πετάει τις κροτίδες;
Έπρεπε να δεις τα μούτρα σου. Διάβολε, ήταν τέλειο!
- Τρομερό. - Το 'ξερες πως ήταν γεμάτο, ρε καθίκι!
Την πάτησα τώρα. Η τύπισσα με είδε.
- Θα νόμισε ότι ήταν κροτίδα. - Δε με νοιάζει. Μου την έφερες.
Δεν ήξερα ότι ήταν γεμάτο.
- Ειλικρινά. - Ορκίζεσαι;
Ορκίζομαι.
Στη μάνα σου;
Να πάει στην κόλαση αν λες ψέματα;
Ορκίζομαι.
Φιλάς σταυρό;
Φιλάω.
Πού πάνε οι γκόμενες;
- Μη, μου το 'δωσε ο αδερφός μου! - Κι εσύ το δίνεις σ' εμένα.
Δώσε μού το!
Δικό μου είναι.
Είσαι πολύ μαλάκας, το ξέρεις;
Το αδερφάκι σου δεν είναι πολύ ευγενικό.
Κρίστοφερ.
Ξέρω ότι δεν ήθελες να προσβάλεις το φίλο μου.
Δεν ήθελε να με προσβάλει.
Γι' αυτό του δίνω την ευκαιρία να το πάρει πίσω.
- Στο διάβολο. - Πάρ' το πίσω, μικρέ.
- Σταμάτα, τον πονάς. - Άσε με, ρε μπάσταρδε!
- Σταμάτα! Κόφ' το! - Πάρ' το πίσω.
Ρε... Εντάξει, το παίρνω πίσω.
Ορίστε.
Τώρα νιώθω πολύ πιο καλά.
Εσύ;
Μπράβο.
Τα λέμε, γκομενίτσες.
Ξέχνα τους.
Τι το θέλουμε το πιστόλι;
Είναι επικίνδυνο το βράδυ στο δάσος. Μπορεί να 'χει καμιά αρκούδα.
Ή κανένα σκουπιδοτενεκέ.
Εγώ έφερα χτένι.
Τι να το κάνουμε το χτένι;
Αν βγούμε στην τηλεόραση, πρέπει να 'μαστε ωραίοι.
- Όλα τα σκέφτεσαι, Βερν. - Ευχαριστώ.
Μπιζ!
Πόσο μακριά λέτε να είναι;
Αν ακολουθήσουμε τις γραμμές ως το Χάρλοου, θα 'ναι καμιά τριανταριά χιλιόμετρα.
Τόσο σου φαίνεται κι εσένα;
Μπορεί να 'ναι και τόσα.
Μήπως να κάναμε ωτοστόπ;
- Αποκλείεται. Δε γίνεται. - Γιατί;
Να βγούμε στο Δρόμο Εφτά ως την εκκλησία Σάιλο...
και μετά να πάμε προς το Μπακ Χάρλοου. Θα φτάσουμε όταν δύει ο ήλιος.
Παρλαπίπες.
Είναι μακριά.
Χέστηδες έχει μόνο η μάνα σου;
Τι εννοείς;
Πρέπει να γεμίσουμε τα παγούρι μας. Ο πατέρας μου λέει ότι έχει ένα καλό πηγάδι.
- Κι αν είναι εκεί ο σκύλος; - Τότε θα στείλουμε εσένα.
Πολύ αστείο.
Ψιλοπεινάω. Ποιος έφερε το φαΐ;
Έφερε κανείς τίποτα;
Εγώ, όχι.
Τέλεια. Και τι θα κάνουμε; Θα φάμε τα πόδια μας;
Δηλαδή, ούτ' εσύ δεν έφερες τίποτα;
Δεν ήταν δική μου ιδέα. Του Βερν ήταν. Γιατί δεν έφερες τίποτα εσύ;
Εγώ πρέπει να τα σκέφτομαι όλα; Έφερα το χτένι.
Τι να το κάνεις το χτένι; Αφού ούτε μαλλιά δεν έχεις.
Το 'φερα για σας, για να το 'χετε.
Για να δούμε τι λεφτά έχουμε.
Εγώ έχω ένα δολάριο και δυο σεντς.
Κι 68 σεντς ο Κρις.
Κι 60 ο Τέντυ.
Εφτά σεντς, Βερν;
Δεν βρήκα ακόμα τα κέρματά μου.
Δυο δολάρια και 37 σεντς. Μια χαρά.
Έχει ένα παντοπωλείο πλάι στο νεκροταφείο αυτοκινήτων.
Θα ψωνίσουμε από κει.
Έρχεται τρένο.
Σύρμα!
Έλα, Τέντυ.
Προλαβαίνω να φύγω.
Φύγε απ' τις γραμμές. Είσαι τρελός.
Προλαβαίνω να φύγω. Καταλάβατε;
Διάβολε, φύγε απ' τις γραμμές. Θες να σκοτωθείς;
Όπως στην απόβαση στη Νορμανδία.
Μη μου λες τι να κάνω. Θες να σε σκοτώσω;
Προσπαθώ να σου σώσω τη ζωή.
Θες να σκοτωθείς;
Αυτό θες, διάβολε;
Ήθελες να σκοτωθείς.
Δε θέλω παραμάνες.
Θες και παραθές.
Κόλλα το.
Προλάβαινα να φύγω.
Το κάνεις στη επιστροφή.
Φιλιάζουμε.
Κόλλα το.
ΟΙΚΙΑ ΡΟΣΛΑΝ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ ΣΠΙΤΑΚΙ ΜΟΥ 88114
Την ίδια στιγμή, ο Τσάρλυ κι ο Μπίλλυ έπαιζαν μπέιζμπολ με γραμματοκιβώτια...
με τον Έις και τον Άιμπολ.
Το 'χασα. Στο διάβολο!
Δεν έπρεπε να τη ρίξεις στο ξύλινο.
Δεν μας λες και κάτι που δεν ξέρουμε, μαλακισμένο;
Μπίλλυ, σειρά σου.
Κερδίσατε. Δεν παίζω άλλο.
Δεν τα παρατάνε έτσι.
Παίξαμε μόνο τρεις γύρους. Δεν τελειώνει έτσι το παιγνίδι.
Έις, εγώ και...
Τι έχετε, ρε αδερφές; Πολύ περίεργοι είστε σήμερα.
Τι είναι;
Τίποτα, έτσι δεν είναι;
Τότε, αν δεν σας πειράζει, να τελειώσω το παιγνίδι...
πριν αρχίσω να παίρνω τη σύνταξή μου.
Σειρά σου, Μπίλλυ. Γρήγορα.
Εντάξει, δώσ' μου το κωλομπαστούνι.
Ας παίξουμε.
Άκυρη.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΑΙ Η ΕΙΣΟΔΟΣ - ΜΗΝ ΠΛΗΣΙΑΖΕΤΕ
Βερν, φαίνεται πως η μαμά σου βγήκε πάλι τσάρκα με τ' αμάξι.
Τι αστείο! Ξέχασα να γελάσω.
Κάντε πίσω!
Αλεξιπτωτιστές, πηδήξτε το φράκτη!
Την είσοδο απαγόρευαν ο Μάιλο Πρέσμαν, ιδιοκτήτης της μάντρας με παλιοσίδερα...
κι ο σκύλος του, ο Τσόππερ.
Το σκυλί που προκαλούσε φόβο και τρόμο σ' όλο το Καστλ Ροκ.
Λένε πως ο Μάιλο τον είχε εκπαιδεύσει όχι μόνο να δαγκώνει...
αλλά να δαγκώνει συγκεκριμένα σημεία του ανθρώπινου σώματος.
Έτσι, όποιος πηδούσε παράνομα το φράκτη...
μπορεί να άκουγε την τρομερή κραυγή: «Τσόππερ, δάγκωσέ του τα καρύδια!»
Προς το παρόν, όμως, ούτε ο Τσόππερ ούτε ο Μάιλο...
φαινόταν πουθενά.
Ο Τέντυ είναι τρελός.
Άντε, κουνηθείτε!
Δεν θα προλάβει να γίνει 20 χρονών.
Θυμάσαι τότε που τον έσωσες στο δέντρο;
Το βλέπω όνειρο καμιά φορά.
Μόνο που δεν προλαβαίνω να τον πιάσω. Τον πιάνω απ' τα μαλλιά, μα μου γλιστράει.
Περίεργο.
Περίεργο, όντως.
Τον έσωσες όμως.
Ο Κρις Τσάμπερς τα καταφέρνει πάντα, έτσι;
Και με το κάθισμα της τουαλέτας κατεβασμένο.
Παραβγαίνουμε;
- Μάλλον όχι. - Μέχρι την αντλία.
- Είμαι ψιλοκουρασμένος. Πάμε. - Πέθανες, Λατσάνς!
Ο Λατσάνς φαίνεται να έχει το προβάδισμα.
Περνάει τον Τσάμπερς.
Τι βλέπουμε; Ο Τσάμπερς ανοίγει.
Ο Λατσάνς ζορίζεται κι ο Τσάμπερς τερματίζει πρώτος.
Το πλήθος παραληρεί.
Βλέπει κανείς Μίκυ Μάους στην τηλεόραση;
Τα βυζιά της Αννέτ μεγαλώνουν.
- Λες; - Έτσι μου φαίνεται.
Καλά το λέει.
Τα γράμματα στο μπλουζάκι της έχουν αρχίσει να ξεχειλώνουν.
Έχει τρομερά βυζιά.
Περνάμε τέλεια.
Τις πιο πολλές φορές.
Τρομερά.
Ο Βερν δεν ήθελε μόνο να το παρακάνει στη μάντρα...
ή να πει ψέματα στους δικούς του...
ή να πάει με τα πόδια στο Χάρλοου. Εννοούσε ό,τι έκανε, αλλά...
τώρα μου φαίνεται ότι ήθελε κάτι παραπάνω και το ξέραμε όλοι.
Τα πάντα ήταν εκεί και γύρω μας.
Ξέραμε ακριβώς ποιοι ήμασταν και πού πηγαίναμε ακριβώς.
Ήταν τέλεια.
Ωραία! Φτύνε με, Μπράβο!
Τι ώρα είναι;
Μια και τέταρτο.
Πήγαινε τώρα για το φαγητό. Η μάντρα ανοίγει στις τρεις.
Θα έρθει ο Τσόππερ.
Δαγκώνει καρύδια.
Πήγαινε. Συνεχίζουμε όταν έρθεις.
Δεν πάω μόνος. Να πάμε όλοι μαζί.
- Εγώ θα μείνω εδώ. - Δεν πάω.
Κορίτσια, ηρεμία. Να το ρίξουμε κορόνα γράμματα.
Εντάξει.
Πάει όποιος βγει μονός.
Ο Γκόρντυ που είναι και λιανός.
Πάμε όλοι μαζί.
Τέσσερις κορώνες.
Χριστέ μου, αυτό είναι γρουσουζιά.
- Σιγά τη γρουσουζιά. - Πάμε πάλι.
Πολλή γρουσουζιά.
Θυμάστε τον Κλιντ Μπράκεν και τους άλλους που σκοτώθηκαν στο Ντάραμ;
Το 'παιξαν κορόνα γράμματα για μπίρες και την πάτησαν...
πριν καν μπουν στ' αμάξι.
Και, μπαμ! Σκοτώθηκαν όλοι.
Δε μ' αρέσει αυτή η ιστορία. Αλήθεια.
Δεν πιστεύουν όλοι τις προλήψεις.
Ιστορίες για μωρά. Πάμε πάλι.
Θα το κάνεις, ναι ή όχι;
Δεν έχουμε όλη τη μέρα.
Έχασες, Γκόρντυ.
Έχασε ο Γκόρντυ.
Ο καημενούλης ο Γκόρντυ έχασε.
Ξέρεις τι σημαίνει η λέξη «καθυστερημένος»;
Τρέχα να φέρεις φαγητό, βλαμμένο.
Μη με λες εμένα όπως σε λέει η μαμάκα σου.
Πολύ κλαψιάρης είσαι, Λατσάνς.
Βούλωσ' το.
Δεν το βουλώνω γιατί πεινάω. Κι όταν κοιτώ τα μούτρα σου, ξερνάω.
Κι έρχεται μετά η μάνα σου και τα γλείφει.
Τα βρωμόλογα για τις μανάδες...
ήταν στην ημερήσια διάταξη.
Εσύ δεν είσαι ο αδερφός του Ντέννυ Λατσάνς;
Μάλιστα.
Κρίμα το παιδί.
Η Βίβλος λέει, «Μέσα στη ζωή είναι ο θάνατος».
Το ήξερες;
Έχασα κι εγώ ένα αδερφό στην Κορέα.
Μοιάζεις στον αδερφό σου, τον Ντέννυ.
Σου το 'χει πει κανείς;
Κάποιοι, ναι.
Θυμάμαι τη χρονιά που ήταν πρώτος στους πόντους.
Μπακ δεν ήταν;
Τι μπαλιές που έριχνε!
Χριστούλη μου!
Ψάχνουν καινούργιους παίχτες τώρα.
- Δεν ξέρω, μπαμπά. - Μπαμπά, μου δίνεις τις πατάτες;
- Έτσι άκουσα, αγόρι μου. - Θα δεις την Τζέην μετά το παιγνίδι;
Είναι θαυμάσια κοπέλα.
- Μπαμπά, μου δίνεις τις πατάτες, παρακαλώ; - Ντόροθυ, μην του μιλάς για κορίτσια.
Δεν πρέπει να σκέφτεται τα κορίτσια. Είναι το μεγαλύτερο παιγνίδι της ζωής του.
- Ντέννις, αύριο στο γήπεδο... - Διαβάσατε την ιστορία που έγραψε ο Γκόρντυ;
Ο Γκόρντυ έγραψε μια ιστορία.
- Πολύ καλή. - Τι έγραψες, αγάπη μου;
Αυτό ακριβώς σας λέω. Το παιγνίδι θέλει συγκέντρωση.
Άμα σκέφτεσαι γυναίκες, πώς να συγκεντρωθείς;
Μου άρεσε πολύ.
Τη βρήκα καταπληκτική.
Παίζεις φουτμπόλ εσύ;
Παίζεις φουτμπόλ;
Όχι.
Τι κάνεις;
Δεν ξέρω.
Ο αδερφός σου ο Ντέννυ, ήταν τρομερός παίχτης.
Ορίστε, μικρέ. Ενάμισυ δολάριο τα χάμπουργκερ.
Έι, μικρέ! Τι κάνεις εκεί; Έλα εδώ!
Έλα πίσω, διάβολε! Θ' αμολήσω το σκυλί μου.
Τρέχα!
Τσόππερ, πιάσ' τον! Πιάσ' τον, αγόρι μου!
Του είπε: «Πιάσ' τον, αγόρι μου.»
Εγώ όμως άκουσα, «Τσόππερ, πάρ' του τα καρύδια».
Αυτός είναι ο Τσόππερ;
Με τον Τσόππερ κατάλαβα πρώτη φορά τη διαφορά μύθου και πραγματικότητας.
Έλα, Τσόππυ. Φίλα μας τον κώλο, Τσόππυ.
Έλα, ρε σκατόσκυλο.
Πάρε μας τα καρύδια, Τσόππυ.
Πάψτε να πειράζετε το σκυλί μου! Ακούτε; Πάψτε να το πειράζετε!
Θα σ' τις βρέξω που πειράζεις το σκυλί μου!
Για να σε δούμε ν' ανεβαίνεις το φράχτη, χοντροκώλη.
Μη με ξαναπείς έτσι!
Παλαβός ο πατέρας, πιο παλαβός ο γιος!
Πώς με είπες;
Σε ξέρω εσένα. Είσαι ο γιος του Τέντυ Ντυτσάμπ.
Ο πατέρας σου είναι παλαβός.
Παλαβός που τον έχουν στο τρελοκομείο.
Σου πήρε το αφτί και σου το 'βαλε στο φούρνο.
Ο πατέρας μου ήταν στην απόβαση στη Νορμανδία.
Είναι θεοπάλαβος. Καθόλου περίεργο να βγεις έτσι...
με τέτοιο παλαβό πατέρα.
Έτσι και τον ξαναπείς παλαβό, σε καθάρισα.
Παλαβός, παλαβός.
Θα σου κόψω το κεφάλι και θα σου χέσω στο λαιμό.
Θα τον καθαρίσω!
Για έλα να δοκιμάσεις, ρε καθίκι.
Σε θέλει να πας για να σε δώσει μετά στην αστυνομία.
Πρόσεχε το στόμα σου. Αφήστε τον μόνο του.
Ναι, μόνο που του ρίχνεις πάνω από 200 κιλά, χοντροκώλη.
Σε ξέρω εσένα.
Είσαι ο Λατσάνς. Όλους σας ξέρω.
Θα ειδοποιήσω τους γονείς σας.
Εκτός απ' τον παλαβό στο τρελοκομείο.
Θα σε σκοτώσω. Θα σου δείξω εγώ.
- Φύγε από... - Ρε μαλακισμένε νταβατζή.
Καθίκι!
Ελάτε πίσω.
Ακούσατε;
Κανείς δεν κοροϊδεύει το γέρο μου.
- Ο πατέρας μου έκανε απόβαση... - «Γυρίστε πίσω», είπα.
- Ήταν στην απόβαση, ρε αδερφή! - Γυρίστε πίσω.
Του δείξαμε εμείς. Μας πήρε για τίποτα χέστηδες.
Κορόιδεψε το γέρο μου.
Πώς τον πείραζε τόσο για τον πατέρα του, που παρά τρίχα να τον σκοτώσει...
ενώ εγώ δεν νοιαζόμουν για το δικό μου, που είχε να μ' αγγίξει από τριώνχρονών;
Κι αυτό επειδή ήπια χλωρίνη μια φορά.
Κορόιδεψε το γέρο μου.
Και τι σε νοιάζει τι λέει ο κωλόγερος για τον πατέρα σου;
Έκανε απόβαση στη Νορμανδία, έτσι δεν είναι;
Θαρρείς πώς αυτός ο σκατάς ήταν στη Νορμανδία;
Ξέχνα το, εντάξει;
Ιδέα δεν έχει για το γέρο σου. Είναι σκατάς.
Δεν αλλάζει τη σχέση σου με το γέρο σου.
Ξεχάστε το, εντάξει;
Συγγνώμη που σας χάλασα τη διάθεση.
Δεν πειράζει.
Δεν ξέρω καν αν θα 'πρεπε να διασκεδάζουμε.
- Λες να γυρίσουμε; - Όχι.
Δε θα 'πρεπε να διασκεδάσουμε αφού πάμε να βρούμε ένα νεκρό παιδί.
Αν είναι όντως άσχημα, μέσα στο αίμα και τα σκατά...
μπορεί να δω εφιάλτες.
Αν είναι ξεκοιλιασμένος και...
Σκάσε, γαμώ το μου!
Δεν μπορώ.
Συγγνώμη.
Ήταν μόνο τρεις παρά τέταρτο, μα φαινόταν πολύ πιο αργά.
Έκανε πολλή ζέστη κι είχαν συμβεί πολλά.
Δεν είμαστε καν κοντά στο ποτάμι.
Έπρεπε να φύγουμε, αν θέλαμε να προχωρήσουμε πριν πέσει η νύχτα.
ΚΟΜΠΡΑ
Θα σταματήσεις να κουνιέσαι;
Τι έγινε με την Κόννυ Παλέρμο;
Πάνω από ένα μήνα βγαίνουμε και μόνο τα βυζιά μ' αφήνει ν' αγγίζω.
Καθολικιά. Έτσι είναι όλες.
Θες να πηδήξεις, βρες Προτεστάντισσα.
Κι οι Εβραίες καλές είναι.
Σύντομες ειδήσεις.
Διακόπτουμε να σας μεταδώσουμε νεότερα από τις έρευνες...
για το δωδεκάχρονο Ρέυ Μπράουερ.
Η αστυνομία επέκτεινε τις έρευνες στο Μάττον...
το Ντάραμ και τις γύρω περιοχές.
Πότε θα τα παρατήσουν;
Το παιδί πάει. Δεν θα το βρουν ποτέ.
Όχι εκεί πού ψάχνουν.
Καλά λέω εγώ, δεν θα το βρουν ποτέ.
Σταμάτα να κουνιέσαι. Κάνω σκατά το φίδι έτσι.
Εγώ θα σου πω πώς θα τον βρούνε.
Σε δέκα χρόνια θα πάει κανένα κυνηγός στο δάσος για κατούρημα...
και θα δει ότι κατουράει τα κόκαλά του.
Στοίχημα 1.000 δολάρια πως θα τον βρουν πιο πριν.
Στοίχημα τα διπλά πως δε θα τον βρουν.
- Ρε μαλάκα... - Σιγά το πράμα.
- Ποιος νοιάζεται; - Θα το βουλώσετε κι οι δυο;
Αν είχε κανείς σας 2.000 δολάρια, θα σας σκότωνα και τους δυο.
Μαζί σας και πάλι ο Μπομπ Κόρμιερ.
Εδώ ακούτε την καλύτερη μουσική.
Τώρα ακούτε τις Cοrdettes με το Lοllipοp.
Έχω κάτι τσιγάρα.
Τα βούτηξα απ' το γέρο μου.
Ένα τσιγαράκι για μετά το φαΐ.
Τέλειο.
Τότε μετράει το τσιγάρο. Μετά το φαΐ.
Σωστός.
Με βρίσκεις περίεργο εσύ;
- Σίγουρα. - Όχι, ειλικρινά.
Είμαι περίεργος;
Ναι, και τι έγινε; Όλοι είναι περίεργοι.
Είσαι έτοιμος για το σχολειό;
Γυμνάσιο.
Ξέρεις τι σημαίνει.
Τον Ιούνιο θα χωρίσουμε όλοι.
Τι 'ναι αυτά που λες; Γιατί να χωρίσουμε;
Γιατί δεν θα είναι όπως στο δημοτικό.
Εσύ θα πας στο κανονικό γυμνάσιο, ενώ εγώ, ο Τέντυ κι ο Βερν...
θα πάμε στην τεχνική σχολή να κάνουμε τασάκια και κλουβιά.
Θα γνωρίσεις άλλα παιδιά. Έξυπνα παιδιά.
- Πολλούς χέστηδες, θες να πεις. - Όχι, αγόρι μου.
Μην το λες αυτό. Ούτε να το σκέφτεσαι.
- Δεν πάω με χέστηδες. - Τότε είσαι μαλάκας.
Μαλάκας επειδή θέλω να είμαι με τους φίλους μου;
Μαλάκας είσαι αν σε καταπιέζουν.
Αν μείνεις μαζί μας, θα 'σαι άλλος ένας έξυπνος με σκατά στα μυαλά.
Θαρρείς πως ο Μίκυ θα νικούσε τον Σούπερμαν;
- Είσαι με τα καλά σου; - Γιατί;
Προχτές κρατούσε πέντε ελέφαντες με το ένα χέρι.
Εσύ δεν έχεις ιδέα από τίποτα.
Ο Μίκυ είναι χαρακτήρας κόμικς.
Ο Σούπερμαν είναι αληθινός. Δεν νικά το κινούμενο σχέδιο ένα αληθινό τύπο.
Ναι, ίσως έχεις δίκιο.
Θα ήταν ωραία μάχη όμως.
Μπορείς να γίνεις αληθινός συγγραφέας κάποτε.
Χέσε το γράψιμο! Δε θέλω να γίνω συγγραφέας.
- Είναι βλακεία. Χάσιμο χρόνου. - Λες και μιλάει ο πατέρας σου.
- Μαλακίες! - Ίσα ίσα!
Ξέρω πώς νιώθει ο πατέρας σου για σένα. Καρφί δεν του καίγεται.
Για τον Ντέννυ ενδιαφερόταν μόνο και μη μου πεις ότι δεν είναι έτσι.
Είσαι μικρός ακόμα, Γκόρντυ.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Μακάρι να 'μουν ο πατέρας σου.
Ούτε καν θα συζητούσαμε να πήγαινες σε τεχνική σχολή.
Ο Θεός σου έδωσε ένα ταλέντο, όλες αυτές τις ιστορίες που σκαρφίζεσαι...
και σου είπε, «Αυτό είναι για σένα. Προσπάθησε να μην το χάσεις.»
Τα παιδιά χάνουν τα πάντα, εκτός κι αν κάποιος τους φροντίζει.
Αν δεν ενδιαφέρονται οι γονείς σου, ίσως μπορώ να το κάνω εγώ.
Ελάτε, παιδιά. Πάμε.
Μέχρι να φτάσουμε εκεί, μπορεί το παιδί να μην είναι καν νεκρό.
Ξέρεις κανείς πότε περνάει το επόμενο τρένο;
Μπορούμε να πάμε στη γέφυρα του Δρόμου 136.
Τι; Τρελάθηκες; Είναι οχτώ χιλιόμετρα πιο κάτω.
Οχτώ χιλιόμετρα να πας μέχρι εκεί κι άλλα τόσα να γυρίσεις.
Θα μας πιάσει η νύχτα έτσι.
Άμα περάσουμε από δω, κάνουμε την ίδια απόσταση σε δέκα λεπτά.
Αν έρθει όμως τρένο, δε θα 'χουμε πού να πάμε.
Όχι. Θα πρέπει να πηδήξουμε.
- Τέντυ, είναι 30 μέτρα, - Ναι, Τέντυ.
Αν θέλετε εσείς, πηγαίνετε γύρω γύρω.
Εγώ πάω από δω.
Κι όταν εσείς θα φτάνετε πτώματα...
έχοντας κάνει τη μισή πολιτεία πάνω κάτω, εγώ θα σας περιμένω στην άλλη μεριά...
με την αρίδα μου.
Με το αριστερό την παίζεις ή με το δεξί;
Ήθελες, ε;
Έχασα το χτένι.
Ξέχνα το, Βερν.
Τρένο!
Να πάρει!
Κουνήσου! Έλα! Γρήγορα!
Σήκω πάνω, Βερν! Διάβολε!
Σήκω πάνω! Γρήγορα!
Διάβολε, Βερν!
- Σήκω πάνω! - Δεν θέλω. Θα πέσουμε.
Θα πεθάνουμε, γαμώ το μου! Σήκω πάνω!
Τρέχα.
- Πιο γρήγορα! - Δεν μπορώ, Γκόρντυ!
Τρέξτε!
Τρέχα, Βερν! Κούνα τον κώλο σου!
Τρέχα, που να πάρει, τρέχα!
Τώρα τουλάχιστον ξέρουμε πότε θα περάσει το επόμενο.
Αυτό το τρέξιμο ήταν το καλύτερο. Τρομερό.
Απ' το φόβο σου ήσουν ίδιος ο Άμποτ Κοστέλλο όταν είδε τη μούμια.
Δεν φοβήθηκα και τόσο.
Αλήθεια, δεν φοβήθηκα πολύ. Ειλικρινά.
Να ψάξουμε τότε το παντελόνι σου για τίποτα σοκολατένια σιρόπια;
Άντε χεστείτε.
Γύρισε το δικό σου.
Έτσι μ' αρέσει εμένα.
Πω πω!
Έχεις άλλο, Γκόρντυ;
Συγγνώμη, Βερν.
Δεν είναι αστείο. Τι θα φάω τώρα;
- Δεν ψήνεις την πούτσα σου; - Δε θα χορτάσει.
Άντε χεστείτε, το έπιασα.
Ένα τσιγάρο μετά το φαΐ, ό,τι καλύτερο.
Στιγμές απόλαυσης.
Τι; Τι είπα;
Γκόρντυ, δεν μας λες μια ιστορία;
Δεν ξέρω.
- Έλα, τώρα. - Ναι, έλα, Γκόρντυ.
Όχι όμως τρομακτικές, εντάξει;
Δε θέλω ιστορίες τρόμου. Δεν έχω όρεξη για τέτοιες.
Πες μας για το Λοχία Στηλ και τους πεζοναύτες του.
Εγώ σκεφτόμουνα κάτι διαφορετικό.
Κάτι με ένα διαγωνισμό φαγητού.
Πρωταγωνιστής είναι ένα χοντρό παιδί, ο Ντέιβυ Χόγκαν, που κανείς δεν συμπαθεί.
Σαν τον αδερφό του Τσάρλυ Χόγκαν, αν είχε αδερφό.
Μπράβο, Βερν.
Λέγε.
Είναι στη ηλικία μας, αλλά είναι χοντρός. Πολύ χοντρός.
Είναι κάπου ογδόντα κιλά, μα δε φταίει αυτός. Έχει πρόβλημα με τους αδένες του.
Έτσι είναι ο ξάδερφός μου. Ειλικρινά.
Είναι πάνω από 130 κιλά. Ο «τυφοειδής» αδένας ή κάτι τέτοιο.
Δεν ξέρω από «τυφοειδείς» αδένες, πάντως είναι τετράπαχος!
Χωρίς πλάκα. Σα φουσκωμένη γαλοπούλα.
- Και μια φορά... - Σκάσε, Βερν.
Εντάξει. Συνέχισε. Είναι ωραία ιστορία.
Τα παιδιά, αντί για Ντέιβυ, τον φωνάζουν Χοντρομπαλά.
Ακόμα και τα αδέρφια του τον λένε έτσι.
Στο σχολειό του κόλλησαν μια πινακίδα στην πλάτη που λέει, «Βαρέων Βαρών».
Τον κοροϊδεύουν και τον δέρνουν με την πρώτη ευκαιρία.
Μια μέρα όμως, είχε μια ιδέα.
Την καλύτερη εκδίκηση που θα σκεφτόταν κανείς.
Δουλεύει αυτό; Με ακούτε;
Επόμενος διαγωνιζόμενος στον αγώνα φαγητού...
ο δάσκαλος Τζων Γουίγκινς.
Διαγωνισμός - Απ' το Φούρνο στο Στομάχι
Και ο διάσημος διαγωνιζόμενός μας, από το ραδιοφωνικό σταθμό...
ο παρουσιαστής Μπομπ Κόρμιερ!
Με τη συλλογή με τα καλύτερα κομμάτια...
ας ακούσουμε άλλο ένα διπλό χρυσό κομμάτι από την εκπομπή μας...
- είναι το... - Μπος!
Επόμενος, ένας νέος διαγωνιζόμενος...
από τον οποίο περιμένουμε πολλά, ο ΝτέιβιντΧόγκαν.
- Είσαι καλά, νεαρέ; - Χοντρομπαλά, χτύπησες;
Μαθαίνω ότι έχεις μεγάλη όρεξη, Χοντρομπαλά.
Μην τολμήσεις καν να νικήσεις.
Παραείσαι χοντρός, αγόρι μου.
Μην τους δίνεις σημασία, Χοντρομπαλά. Ντέιβυ.
Και τώρα, αυτός που περιμένετε όλοι σας.
Ο Μπιλ Τράβις, τέσσερις φορές πρωταθλητής.
Δέκα δολάρια έβαλα στοίχημα για σένα, Μπίλλυ.
Εντάξει. Έτοιμοι;
Κύριοι, τα χέρια πίσω απ' τη μέση σας.
Ντραμς.
Χοντρομπαλά. Μάσα, κατάπινε.
Πάμε.
Τέλειωσα!
Μην μπουκώνεσαι έτσι, αν θες ν' αντέξεις.
Έλα, Χοντρομπαλά!
Χοντρομπαλάς!
Το κοινό όμως δεν ήξερε ότι ο Χοντρομπαλάς δεν ήθελε να κερδίσει.
Ήθελε εκδίκηση.
Και ακριβώς πριν τον παρουσιάσουν, είχε προετοιμαστεί.
...ο δάσκαλος Τζων Γουίγκινς.
ΚΑΣΤΟΡΕΛΑΙΟ
Και ο διάσημος διαγωνιζόμενός μας, από το ραδιοφωνικό σταθμό...
ο παρουσιαστής Μπομπ Κόρμιερ!
Με τη συλλογή με τα καλύτερα κομμάτια...
ας ακούσουμε άλλο ένα διπλό χρυσό κομμάτι από την εκπομπή μας...
είναι το...
Τέλειωσα.
Στο πέμπτο του πιάτο, ο Χοντρομπαλάς, φανταζόταν ότι δεν έτρωγε πίτες.
Έκανε πώς έτρωγε καβαλίνες...
κι έντερα ποντικών με σιρόπι βατόμουρο.
Τέλειωσα.
Σιγά σιγά, ένας ήχος άρχισε να βγαίνει από το στομάχι του Χοντρομπαλά.
Ένας περίεργος και τρομακτικός ήχος...
σαν τον θόρυβο φορτηγού που τρέχει με 160 χιλιόμετρα την ώρα.
Ξαφνικά, ο Χοντρομπαλάς άνοιξε το στόμα του...
και πριν το πάρει είδηση ο Μπιλ Τράβις...
λούστηκε με πέντε πίτες ξινισμένο βατόμουρο.
Οι γυναίκες από τους θεατές ούρλιαζαν.
Ο Κόρμιερ έριξε μια ματιά στον Τράβις και ξέρασε στον Γουίγκινς.
Ο Γουίγκινς ξέρασε στον ξυλοκόπο που καθόταν πλάι του.
Ο Δήμαρχος ξέρασε στο στήθος της γυναίκας του!
Μόλις η μυρουδιά χτύπησε το πλήθος...
άρχισε να δουλεύει το σχέδιο του Χοντρομπαλά.
Τα κορίτσια ξερνούσαν στ' αγόρια.
Τα παιδιά στους γονείς.
Μια χοντρή μέσα στην τσάντα της.
Ο ένας δίδυμος ξέρασε πάνω στον άλλο.
Οι κυρίες του φιλανθρωπικού ιδρύματος, στους κυρίου του Τάγματος της Αντιλόπης.
Κι ο Χοντρομπαλάς κάθησε και απολάμβανε το δημιούργημά του.
Το ξερατό του ξερατού.
- Τέλεια! - Αυτό ήταν το καλύτερο, το καλύτερο.
Μετά, τι έγινε;
Τι εννοείς;
Τι έγινε, μετά;
Τι θα πει, «τι έγινε;» Έτσι τελειώνει.
Πώς τελειώνει έτσι; Τι τέλος είναι αυτό; Τι έγινε με τον Χοντρομπαλά;
Δεν ξέρω.
Ίσως γύρισε σπίτι και το διασκέδασε με δυο χάμπουργκερ.
Χριστέ μου, απαίσιο τέλος.
Γιατί δεν έβαζες τον Χοντρομπαλά να γυρίσει σπίτι...
να σκοτώσει τον πατέρα του;
Μετά να φύγει και να γίνει ρέιντζερ.
Πώς σου φαίνεται;
Δεν ξέρω.
Κάτι τέτοιο καλό.
Μ' αρέσει το τέλος. Ωραία τα ξερατά.
Ένα μόνο δεν κατάλαβα.
Πλήρωσε ο Χοντρομπαλάς για να πάρει μέρος στο διαγωνισμό;
Όχι, Βερν, τον άφησαν να λάβει μέρος.
Εξαιρετική ιστορία. Εξαιρετική.
Εξαιρετική. Μόνο που δεν μ' άρεσε το τέλος.
Πού είναι το ραδιόφωνο; Ν' ακούσουμε κανένα κομμάτι.
Ορίστε.
Συζητούσαμε μέχρι αργά.
Όλα αυτά που σου φαίνονται σημαντικά μέχρι ν' ανακαλύψεις τα κορίτσια.
Εντάξει.
Ο Μίκυ είναι ποντικός. Ο Ντόναλντ πάπια. Ο Πλούτο σκυλί.
Ο Γκούφυ, τι είναι;
Αν ήταν να τρώγω ένα μόνο φαΐ στην υπόλοιπη ζωή μου;
Πανεύκολο. Καραμέλες.
Με γεύση κερασιού. Καμιά αμφιβολία.
Ο Γκούφυ είναι σκυλί. Σίγουρα είναι σκυλί.
Ξέρω ότι ήταν στημένο το παιγνίδι για τα 64.000 δολάρια.
Δεν μπορεί κανείς να ξέρει τόσα για την όπερα.
Δεν μπορεί να είναι σκυλί. Φοράει καπέλο και οδηγεί.
Ωραία εκπομπή το Wagοn Τrain...
είδατε όμως ότι δεν πάνε ποτέ πουθενά;
Απλώς πηγαίνουν από βαγόνι σε βαγόνι.
Θεέ μου, περίεργο.
Τι διάβολο είναι ο Γκούφυ;
Κανείς μας δεν ανέφερε τον Ρέυ Μπράουερ, έστω κι αν αυτόν σκεφτόμασταν όλοι.
Θεέ μου.
Ο Μπράουερ.
Το φάντασμά του κάνει βόλτα στο δάσος.
Υπόσχομαι να μην ξαναπιάσω πονηρά βιβλία.
Υπόσχομαι να μην ξαναβρίσω. Υπόσχομαι να τρώγω τα φασόλια.
Μπιζ.
Τι είναι, Κρις;
Ίσως τίποτα κογιότ.
Σαν γυναίκα που ουρλιάζει.
Δεν είναι κογιότ. Είναι το φάντασμα.
Μη λες τέτοια.
Τέντυ, κάτσε κάτω.
Πάω να δω. Θέλω να δω το φάντασμα.
Μη λες τέτοια.
Θέλω να το δω! Θέλω να δω πώς είναι.
Παναγίτσα μου!
Μάλλον πρέπει να κρατάμε σκοπιά.
Καλή ιδέα.
Φέρε το όπλο. Κάθομαι εγώ πρώτος.
Ώρα 23.00 Σκοπός είναι ο δεκανέας Τέντυ Ντυτσάμπ.
Ούτε ίχνος απ' τον εχθρό. Η μονάδα είναι ασφαλής.
Πάψε, Τέντυ κι έχε τα μάτια σου ορθάνοιχτα.
- Κόφ' το. - Προσπαθώ να κοιμηθώ.
Οι πεζικάριοι αναπαύονταν...
ξέροντας ότι ο δεκανέας Τέντυ Ντυτσάμπ...
προστάτευε ό,τι τους ήταν πιο ακριβό.
Εσύ έπρεπε να είσαι, Γκόρντον.
Είσαι καλά;
Όνειρο έβλεπες.
Δεν έκλαψα στην κηδεία του Ντέννυ.
Τον αναζητώ, Κρις.
Τον αναζητώ πολύ.
Το ξέρω.
Ξανακοιμήσου.
Ίσως μπορείς να έρθεις στο γυμνάσιο μαζί μου.
Σιγά μην έρθω.
Γιατί; Είσαι αρκετά έξυπνος.
Δε θα μ' αφήσουν.
Τι εννοείς;
Ξέρεις τι λένε στην πόλη για την οικογένειά μου.
Ξέρεις τι λένε για μένα. Είμαι ένας άχρηστος Τσάμπερς.
Δεν είναι αλήθεια.
Είναι.
Κανείς δε με ρώτησε αν πήρα τα λεφτά για το γάλα.
Απλώς με έκαναν τρεις μέρες αποβολή.
Τα πήρες;
Ναι, τα πήρα. Εσύ το ήξερες.
Ο Τέντυ ήξερε ότι τα πήρα.
Όλοι ήξεραν ότι τα πήρα. Ακόμα κι ο Βερν το ήξερε, νομίζω.
Ίσως όμως να μετάνιωσα και να προσπάθησα να τα γυρίσω.
Προσπάθησες να τα γυρίσεις;
Ίσως, ίσως.
Ίσως τα πήγα στην κυρία Σάιμονς, της το είπα και τα λεφτά ήταν στη θέση τους.
Πήρα όμως την αποβολή γιατί δεν εμφανίστηκαν ποτέ τα λεφτά.
Κι ίσως την άλλη βδομάδα η κυρία Σάιμονς...
ήρθε με καινούργια φούστα στο σχολείο.
Ναι, μια καφετιά φούστα με βούλες.
Ας πούμε ότι τα 'κλεψα, αλλά κι η κυρία Σάιμονς τα 'κλεψε από μένα.
Φαντάσου να πω αυτή την ιστορία.
Εγώ, ο Κρις Τσάμπερς, αδερφός του Άιμπολ Τσάμπερς.
Λες να το πίστευε κανείς;
Όχι.
Θαρρείς πως αυτή η σκύλα θα έκανε το ίδιο αν τα λεφτά...
τα 'χε πάρει κανένα απ' τα πλουσιόπαιδα;
- Με τίποτα. - Εννοείται.
Μ' εμένα, όμως...
σίγουρα είχε βάλει στο μάτι τη φούστα για πολύ καιρό.
Είδε την ευκαιρία και την άρπαξε.
Εγώ ήμουν ο χαζός που πήγα και τα γύρισα.
Απλώς δεν φανταζόμουν ποτέ...
δεν φανταζόμουν ότι μια δασκάλα...
Αλλά ποιος νοιάζεται;
Απλώς ήθελα...
να πάω κάπου που να μη με ξέρει κανείς.
Αλλά μάλλον είμαι χέστης.
Ούτε να το ξαναπείς.
Το τρένο ξύπνησε τα άλλα παιδιά...
κι ήθελα να τους πω για το ελάφι, μα δεν είπα τίποτα.
Αυτό το κράτησα για μένα.
Δεν το έχω πει σε κανένα ούτε το έχω γράψει μέχρι τώρα.
Πώς και δεν πήρες για πρωινό...
κανένα γλυκό, κανένα αναψυκτικό;
Συγγνώμη. Ένας πιο έμπειρος με τα ψώνια θα 'παιρνε πιο πολλά για τα εφτά σου σεντς.
Με τα στομάχια μας να γουργουρίζουν, κατευθυνθήκαμε προς το ποτάμι.
Το πτώμα του Ρέυ Μπράουερ μας έκανε να περπατάμε παρά τη ζέστη.
Για μένα, το να δω το πτώμα του παιδιού...
είχε γίνει έμμονη ιδέα.
Κύριοι, το ποτάμι.
Οι γραμμές απομακρύνονται απ' το ποτάμι.
Αν κόψουμε από δω, φτάνουμε σε μια ώρα.
Εγώ λέω να ακολουθήσουμε τις γραμμές.
Εγώ λέω να κόψουμε.
Γκόρντυ;
- Ναι. - Πάμε.
Αέρα!
Παιδιά, δεν είναι πιο ασφαλές να...
Άντρες, εμπρός. Επίθεση...
Δεν ξέρετε τι έχει μέσα το δάσος.
Παιδιά, περιμένετέ με!
Θα σου πω κάτι, αλλά να μ' ορκιστείς στη μάνα σου...
ότι δεν θα το πεις πουθενά.
Έγινε, φίλε.
Άιμπολ, άκουσες για κείνο τον Μπράουερ;
Τι;
Θα σου πω κάτι, αλλά να μ' ορκιστείς στη μάνα σου...
ότι δε θα το πεις.
Ο Μπίλλυ κι ο Τσάρλυ κράτησαν το τεράστιο μυστικό τους κάπου 36 ώρες.
Προσωπικό ρεκόρ και για τους δυο.
Το μεσημέρι, ο Έις κι ο Άιμπολ το είχαν πει σ' όλη την παρέα.
Πολύ ανώδυνα ορκίζονταν στο όνομα της μάνας τους.
Έις, μάλλον να μην έρθουμε εγώ κι ο Τσάρλυ.
Να πας εσύ χωρίς εμάς;
Πολύ κοριτσάκια δεν μας το παίζετε;
Δε βλέπω το πρόβλημά σας.
Θα πάρουμε τα σύνεργα για το ψάρεμα, αν μας σταματήσουν οι μπάτσοι.
«Πήγαμε για πέστροφες στο ποτάμι και δείτε τι βρήκαμε.»
Θα γίνουμε διάσημοι.
Θα βγούμε σ' όλη τη χώρα, σε ραδιόφωνα και τηλεοράσεις.
Επιμένω ότι δεν πρέπει να έρθουμε.
Εντάξει.
Ήσουν σαφέστατος.
Να πω κι εγώ τη δική μου άποψη.
Ξεκουμπίσου και πες στ' αμάξι. Αμέσως!
Πάμε.
- Μου τη σπάνε τα μονοπάτια. - «Μου τη σπάνε τα μονοπάτια.»
Μπιζ!
Εσύ μου το κάνεις συνέχεια.
Το ξέρω.
Πώς θα περάσουμε απέναντι;
- Θα κάνουμε σχεδία εσένα. - Τι αστείο.
Δεν είναι πολύ βαθιά. Θα διασχίσουμε εδώ.
Κι έλεγα εγώ ν' ακολουθήσουμε τις γραμμές.
Μου φαίνεται, ή είσαι απ' τους μεγαλύτερους χέστες στον κόσμο;
Το βρίσκεις αστείο, εσύ;
Όχι, αυτό όμως ναι.
Θες κι άλλο;
- Σταματήστε! - Μην κάνετε σαν παιδιά.
Παιδί είμαι.
Είμαι στον ανθό της νιότης, και μια φορά είναι τα νιάτα.
Και θα είσαι ηλίθιος σ' όλη την υπόλοιπη ζωή σου.
Αυτό ήταν, Τσάμπερς. Υπέγραψες τη θανατική σου καταδίκη.
Πέθανες, Τσάμπερς!
Πιάσ' τον, Τσάμπερς!
- Ο Βερν φοβάται μην πεθάνει! - Τέντυ, θα πεθάνεις!
Πού θαρρείς πώς πας, Λατσάνς;
Ελάτε, παιδιά.
Πάνω του!
Δεν θέλω.
Παράτα με!
- Κεφαλοκλείδωμα. - Σταμάτα. Σοβαρά.
Κανείς δεν την γλιτώνει.
- Βερν, κάτι έχεις στο λαιμό σου. - Δε με κοροϊδεύεις εμένα, Λατσάνς.
Όχι, κάτι έχεις στο λαιμό σου.
Βδέλλα. Βδέλλες!
- Θεέ μου! - Βδέλλες!
Βγάλτε τις!
Φύγε από δω!
- Γκόρντυ, έχεις και στην πλάτη. - Βγάλ' τις!
Έχω άλλες;
Πω, πω, πω, Κρις.
Είσαι καλά;
Μ' ακούς;
Λιποθύμησες;
Μπορεί να πέθανε.
Δεν πέθανε. Αναπνέει ακόμα, ηλίθιε.
Δεν ξέρω.
Ηρεμία, παιδιά. Απλώς λιποθύμησε.
Δεν έχω ξαναδεί άλλο να λιποθυμάει.
Ίσως έκανε το λάθος κι είδε τα μούτρα σου.
Σκάσε, Τέντυ.
Είσαι καλά;
- Ναι. - Πάμε.
Μήπως να πάμε πίσω τον Γκόρντυ;
Ωραίος είσαι, Τσάμπερς. Έγινες χέστης τώρα κι εσύ;
Έχεις πρόβλημα; Η βδέλλα τού κόλλησε στ' αρχίδια και λιποθύμησε.
Η μάνα του είσαι;
- Χέσε μας. - Εσύ να χεστείς.
Έχει δίκιο ο Κρις. Πάμε να γυρίσουμε.
Τι έκπληξη! Ο χέστης των χέστηδων θέλει κι αυτός να γυρίσει.
- Μη με λες έτσι. - Πώς; «Χέστη»; Χέστη!
- Σταμάτα! - Χέστη!
Ρε παλαβέ, γυαλάκια!
Φύγε από πάνω μου!
Όλο μου κάνεις «μπιζ». Σε πειράζω εγώ ποτέ εσένα;
Σ' αρέσει τώρα;
- Ελάτε, παιδιά. Σταματήστε. - Σταματήστε!
Δεν πάω πίσω.
- Ηλίθιε. - Σκάσε! Καθυστερημένε.
Τότε, δεν ήξερα γιατί ήθελα να δω το πτώμα με τόση μανία.
Και κανείς να μην ερχόταν μαζί μου, εγώ θα πήγαινα μόνος.
Αποκλείεται, Έις! Όχι αυτή τη φορά. Αποκλείεται!
- Έλα, Βινς. - Παραβγαίνουμε;
Θεέ μου! Τον νίκησα.
Ξόφλησες. Ξόφλησες!
- Κόψε, Έις. - Μην κάνεις μαλακίες.
Χριστέ μου, Έις! Κόψε!
Γαμώ το μου! Γαμώ το μου!
Κέρδισα.
Τον άφησες να κερδίσει, ρε κουνίστρα.
Πάνω από μια ώρα κερδίσαμε μέσα από το δάσος.
Αυτός είναι ο Δρόμος Μπακ Χάρλοου;
ΑΠΟΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ
Κάπου εδώ θα είναι ο Μπράουερ.
Τέντυ και Βερν, ψάχνετε εσείς από αριστερά.
- Εμείς, από δεξιά. - Εντάξει.
Να τος! Τον βλέπω! Κοιτάξτε!
Εκεί πέρα! Τον βλέπω!
Μας κόπηκε εντελώς η ανάσα.
Κάτω από κάτι κλαδιά ήταν το πτώμα του Ρέυ Μπράουερ.
Το τρένο τον πέταξε κι έχασε τα παπούτσια του...
όπως είχε χάσει και τη ζωή του.
Χριστέ μου.
Δεν ήταν άρρωστος.
Δεν κοιμόταν.
Ήταν νεκρός.
Να βρούμε μακριά κλαδιά να φτιάξουμε ένα φορείο.
Γκόρντυ;
Γιατί να πεθάνεις;
Τι έπαθε ο Γκόρντυ;
Τίποτα.
Θα πάτε να βρείτε κλαδιά;
Εντάξει.
Γιατί να πεθάνει, Κρις;
Γιατί να πεθάνει ο Ντέννυ; Γιατί;
Δεν ξέρω.
- Εγώ έπρεπε να πεθάνω. - Μην το λες αυτό.
Εγώ είμαι άχρηστος. Έτσι είπε ο μπαμπάς μου. Είμαι άχρηστος.
Δεν σε ξέρει.
Με μισεί.
Δεν σε μισεί.
- Με μισεί. - Όχι.
Απλώς δεν σε ξέρει.
Με μισεί. Ο μπαμπάς μου με μισεί.
Με μισεί. Θεέ μου.
Θα γίνεις σπουδαίος συγγραφέας κάποτε.
Ίσως γράψεις και για μας, αν ξεμείνεις από υλικό.
Θα πρέπει να έχω ξεμείνει εντελώς, ε;
Ναι.
Πού διάβολο το μάθατε;
Ρε, κοίτα να δεις! Το αδερφάκι μου.
Θέλατε να μας πάρετε το πτώμα;
Φύγετε.
Εμείς το βρήκαμε. Δικό μας είναι.
Μάλλον να φύγουμε, Άιμπολ. Δικό τους είναι.
Εμείς το κερδίσαμε. Εσείς ήρθατε μ' αμάξια. Δεν είναι δίκαιο. Είναι δικό μας.
«Δεν είναι δίκαιο. Είναι δικό μας.»
Όχι πια.
Είμαστε τέσσερις, Άιμπολ. Κάντε την κίνησή σας.
Θα την κάνουμε. Μην ανησυχείτε.
Βερν, ρε παλιοπούστη.
- Ήσουν κάτω απ' τη βεράντα. - Όχι, τ' ορκίζομαι. Δεν ήμουν εγώ.
Ρε, χαφιέ. Κανονικά, θα 'πρεπε να σε κάνω μαύρο στο ξύλο.
Έχετε δυο επιλογές.
Ή φεύγετε ήρεμα και παίρνουμε εμείς το πτώμα...
ή μένετε και τις τρώτε άγρια.
Και παίρνουμε πάλι το πτώμα.
- Ύστερα, εγώ κι ο Μπίλλυ τον βρήκαμε πρώτοι. - Ο Βερν μας το είπε.
«Μπίλλυ, δεν έπρεπε να κλέβαμε το αμάξι.»
«Μπίλλυ, θαρρώ πώς έχεσα το σώβρακό μου.»
- Ακριβώς. Την πατήσατε! - Σταματήστε.
Έλα, Τσάμπερς, πουστάκι. Τελευταία σου ευκαιρία.
Τι λες;
Δεν πας σπιτάκι σου να γαμήσεις άλλη μια φορά τη μάνα σου;
Πέθανες.
Έλα, πάμε να φύγουμε.
- Δεν το παίρνουν. - Αφήστε τις τρέλες.
- Δεν το παίρνουν. - Έχει μαχαίρι.
Έις, μη!
Πρέπει να με σκοτώσεις, Έις.
Κανένα πρόβλημα.
Δεν το παίρνετε. Κανείς δε θα το πάρει.
Φέρε μου το όπλο πριν ρίξεις καμιά στο πόδι σου.
Δεν έχεις τ' αρχίδια ούτε σε δέντρο να ρίξεις.
Ακίνητος, Έις.
Θα σε σκοτώσω. Λόγω τιμής.
Έλα, Λατσάνς, φέρε το όπλο.
Πρέπει να έχεις τουλάχιστον λίγη απ' τη λογική του αδερφού σου.
Πάρε μας μια πίπα, ρε κλεφτρόνι!
Τι θα κάνεις; Θα μας σκοτώσεις όλους;
Όχι, εσένα μόνο.
Θα μου το πληρώσεις γι' αυτό.
Μπορεί ναι, μπορεί και όχι.
Θα μου το πληρώσεις.
Μη νομίζεις ότι θα το ξεχάσουμε.
Το παρατράβηξες, μικρέ.
«Πάρε μας μια πίπα»;
Σου είπε κανείς ότι την έχεις μεγάλη, Λατσάνς;
Τη μεγαλύτερη σ' όλη την περιοχή.
Θα τον πάρουμε;
Όχι.
Και γιατί ήρθαμε τότε;
Υποτίθεται ότι είμαστε ήρωες.
Όχι έτσι, Τέντυ.
Κρις, δώσε μου ένα χεράκι.
Το πτώμα του Ρέυ Μπράουερ βρέθηκε...
αλλά κανείς δεν έμαθε ότι το βρήκαμε εμείς ή οι άλλοι.
Αποφασίσαμε ότι καλύτερο ήταν ένα ανώνυμο τηλεφώνημα.
Γυρίσαμε σπίτια μας. Πολλές σκέψεις μας βασάνιζαν...
αλλά μιλούσαμε ελάχιστα.
Περπατούσαμε όλη νύχτα και φτάσαμε στο Καστλ Ροκ...
την Κυριακή το πρωί λίγο μετά τις πέντε. Η επομένη ήταν αργία.
Δυο μέρες είχαμε λείψει, αλλά η πόλη φαινόταν κάπως διαφορετική...
πιο μικρή.
Τα λέμε στο σχολείο.
Τα λέμε στο γυμνάσιο.
Ένα σεντς.
Καλύτερα να γυρίσω σπίτι πριν με βγάλει η μάνα μου καταζητούμενο.
Ό,τι είπαμε, περασμένα ξεχασμένα.
Εννοείται.
Όσο περνούσε ο καιρός, βλέπαμε λιγότερο τον Τέντυ και το Βερν...
μέχρι που εξαφανίστηκαν πια εντελώς.
Συμβαίνει καμιά φορά.
Οι φίλοι μπαίνουν και βγαίνουν στη ζωή σου σαν λαντζέρηδες σε εστιατόριο.
Έμαθα ότι ο Βερν παντρεύτηκε μετά το γυμνάσιο, έκανε τέσσερα παιδιά...
και δουλεύει χειριστής κλαρκ στο εργοστάσιο υλοτομίας.
Ο Τέντυ, λόγω της όρασης και της ακοής του, δεν μπόρεσε να πάει στο Στρατό που ήθελε.
Μετά έμαθα ότι μπήκε για λίγο στη φυλακή...
και τώρα δούλευε από δω κι από κει στο Καστλ Ροκ.
Ποτέ δε θα καταφέρω να φύγω απ' αυτή την πόλη, ε, Γκόρντυ;
Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει.
Σίγουρα.
Κόλλα το.
Θα σε ξαναδώ.
Όχι αν σε δω εγώ πρώτος.
Ο Κρις έφυγε τελικά.
Ήρθε στο γυμνάσιο μαζί μου.
Αν και ήταν δύσκολα, έβαλε τα δυνατά του, όπως πάντα.
Πήγε μετά στη νομική και έγινε δικηγόρος.
Την περασμένη βδομάδα, πήγε σε ένα εστιατόριο.
Μπροστά του μάλωναν κάποιοι.
Ο ένας έβγαλε μαχαίρι.
Ο Κρις, οπαδός της συμφιλίωσης, πήγε να τους χωρίσει.
Τον μαχαίρωσαν στο λαιμό.
Πέθανε σχεδόν ακαριαία.
Τον μαχαίρωσαν στο λαιμό. Πέθανε σχεδόν ακαριαία.
Αν και είχα δέκα χρόνια να τον δω...
τώρα θα μου λείπει για πάντα.
Μπαμπά, πάμε;
- Είστε έτοιμοι; - Μια ώρα είμαστε έτοιμοι.
Έρχομαι αμέσως.
Έτσι είπε και πριν από μισή ώρα.
Ο μπαμπάς μου είναι περίεργος. Πάντα είναι έτσι όταν γράφει.
Μετά, δεν έκανα άλλους φίλους
σαν αυτούς που είχα στα δώδεκά μου.
Και μήπως κάνει κανείς;
Βασισμένο στη νουβέλα «Το Πτώμα» του ΣΤΕΦΕΝ ΚΙΝΓΚ