ΤΟ ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Ναι!
Έλιαν!
Περίμενε!
Η πριγκίπισσα Έλιαν. Ανοίξτε τις πύλες.
Ναι!
Έλα τώρα. Όχι η φωτοβολίδα.
Πάλι; Έλιαν, μόλις ήρθες.
Συγγνώμη, παιδιά.
- Το καθήκον με καλεί. - Η λαμπερή ζωή της πριγκίπισσας.
Θα τα πούμε απόψε στο πάρτι των γενεθλίων σου.
Το περσινό ήταν επικό.
Ναι. Φέτος θα είναι μόνο οικογένεια.
Ξέρεις, απλά πράγματα.
Τίποτα ιδιαίτερο.
Αλήθεια; Δεν το συνηθίζεις.
Είμαι 15 ετών. Μια πραγματική έφηβη.
Θέλω να περνάω περισσότερο χρόνο με τους γονείς μου.
Αν θες να βρεθούμε αργότερα, θα είμαστε στην αγορά.
- Γεια σου, Έλιαν. - Ελάτε, πάμε.
Μπράβο, κορίτσι.
Πριγκίπισσα Έλιαν!
Υποσχέθηκα να μη χρησιμοποιήσω φωτοβολίδα, αλλά...
Υπουργέ Ναζάρα.
Υψηλότατη.
Ο βασιλιάς και η βασίλισσα ζητούν ακρόαση.
Σαν να λέμε κανονική "ακρόαση";
Κανονικότατη, λέμε.
Να αράξω στην αγορά με τους φίλους μου.
Αυτό θα έπρεπε να κάνω.
Μπορώ, όμως;
- Πριγκίπισσα! - Όχι.
Έλα, Φλινκ.
Άντε, πάμε πάλι.
Στον κόσμο αυτόν
Έλα αν θες
Αν κι οι γονείς μου του κάνουν ζημιές
Νεύρα πολλά έχουν συχνά
Κι αν πλησιάσεις, θα τρέξουν μακριά
Ναι, είμαι πριγκίπισσα
Μ' ένα θέμα απλά
Νόμος σκληρός μπήκε καθώς Κάπως σαν τέρατα κάνουν
Με τέρατα μοιάζουν
Σοβαρά
Αυτό το μυστικό καταστρέφει τα ρούχα μου.
Συγγνώμη, υπουργέ Μπόλιναρ.
- Μπαμπά! Μαμά! - Όχι, σας παρακαλώ!
- Αν μαθευτεί αυτό... - Κακοί βασιλιάδες.
Μη ανησυχείς. Αναλαμβάνω εγώ.
Έτσι μπράβο. Εδώ.
Καλή βασίλισσα.
Πέρσι
Η ζωή ήταν πιο απλή
Μα είδαν μπροστά τους μαγεία σκοτεινή
Και ξάφνου, μπουμ!
Σε δυο στιγμές
Πιάσαν κι οι δυο τους κατάρες γερές
Θεραπεία αν υπάρχει
Δεν το ξέρει κανείς
Να φανταστείς δυο γονείς Που όλο σαν τέρατα κάνουν
Και τέρατα είναι αν τους δεις
Κι αν οι δικοί σου μοιάζουν σκληροί
Λίγο αυστηροί
Ή κολλημένοι και πιεστικοί
Πείσμα γερό
Δεν το μπορείς
Μ' αυτά κι οι δυο γονείς μεμιάς
Τα ξεπέρασαν τόσο
Που πια δεν ξέρουν αν είμαι εκεί
Μα πόσο καλή
Περνάει πολλά
Και το παλεύει παρά όλα αυτά
Γκρίνια καμιά
Μόνο χαρά
Πίσω απ' τη μάσκα πιστεύω πονά
Πόσο ώριμη είναι
Κι οι γονείς της χαμός
- Πώς τους κρατά - Τόσο καλά
Παρότι τέρατα είναι
Σαν τέρατα κάνουν
Έλεος
Και οι δουλειές μου είναι πολλές
Στρατιωτικές
Και συναντήσεις να φτιάξω ζημιές
Κι ένας λαός, νόμοι πολλοί
Και ναι, θα ήθελα πολλά
- Μα κάποιος πρέπει να 'ναι εδώ - Πριγκίπισσα Έλιαν!
Και πάντα εγώ είμ' αυτή
- Έκανες τα μαθήματά σου; - Θα τα κάνω όταν γυρίσω.
Μου καταστρέφεις τη ζωή.
Θα 'ταν καλά
Για μία μέρα
Να 'χα γονείς που μου σπάνε τα νεύρα
Ας ήταν αυστηροί
Ενοχλητικοί; Εννοείται, ναι
Το μόνο που μπορούνε είναι να μ' αγνοούνε
Και βασικά έλεος! Τι λέγαμε;
Έτσι ζω πια
Μία χρονιά
Όλα κρυμμένα σε μια σκιά
Λίγος χαμός
Λίγο δουλειά
Μα το παλεύω νομίζω καλά
Η δουλειά μου είναι όμως
Την ελπίδα κρατάω
Είναι γνωστό, πολύ απλό Πάλι σαν τέρατα κάνουν
Τι ρημαδιό! Χάος σωστό
Πάλι σαν τέρατα κάνουν
Μες στην ψυχή
Είναι γονείς Τι κι αν σαν τέρατα κάνουν
Δεν μοιάζει με τέρας
Δεν είναι αυτό τέρας
Τι κάνει ένα τέρας
Καλά
- Ανοίξτε την πόρτα! - Όχι.
- Είναι η στρατηγός Καρντόνα. Πάλι. - Θέλω να δω τους βασιλείς.
Ανοίξτε την πόρτα.
Μαμά, μπαμπά.
Δεν θα τη διώχνουμε για πάντα.
Το ξέρω, αλλά σκέψου τι θα έκανε αν το ανακάλυπτε.
- Ανοίξτε να μπούμε! - Δεν είναι κι η πιο ήρεμη τύπισσα.
- Ανοίξτε! - Τι θα πούμε αυτήν τη φορά;
Έχουμε ήδη χρησιμοποιήσει κάθε πιθανή δικαιολογία.
Επίσημη επίσκεψη.
Εργατική διαμάχη.
Συνδιάσκεψη.
Επιτρέψτε μου.
Άλλωστε, εγώ είμαι ο υπουργός των επικοινωνιών.
Δάσκαλος του λόγου.
Κολονοσκόπηση.
Αριστοτέχνης.
Θα γυρίσω αύριο.
Και θα δω τον βασιλιά και τη βασίλισσα.
- Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. - Το ξέρω.
Πέρασε ένας χρόνος και ακόμα δεν ξέρουμε πώς...
Πώς να λύσουμε τα μάγια. Το ξέρω.
Τι θα κάνουμε;
Φίλε μου, τι έγινε πάλι;
Ανακοινώνω την άφιξη του βασιλικού ταχυδρόμου.
Έρχομαι με νεότερα για το μήνυμα στους μάντεις του Ήλιου και της Σελήνης.
Απάντησαν;
Όπως γνωρίζετε, οι μάντεις ζουν στο Σκοτεινό Δάσος του Αιώνιου Σκότους,
το πιο επικίνδυνο μέρος.
Γι' αυτό έστειλα οκτώ
από τα καλύτερα πουλιά μου για την ασφαλή παράδοση του μηνύματος.
Έξοχα. Το έλαβαν;
Μπαίνοντας στο δάσος, επτά από τα οκτώ πουλιά
κατανάλωσαν μαγεμένα μούρα απολίθωσης
και μετατράπηκαν αμέσως σε πέτρα.
Αιωνία η μνήμη.
- Μα το άλλο... - Ο Σάιμον.
Η Μίλι.
Ο Σέντρικ.
Ο Σέντρικ Β'.
Ο Χάνιγκαν.
Ο Άμπροουζ.
Η μικρούλα Ντόριτ.
Αιωνία τους η μνήμη.
Είναι πολύ τραγικό.
Αλλά μένει ένα ακόμα πουλί.
Ελπίζω να είναι αυτό που κουβαλάει τον παπυράκο στο ράμφος.
Ακριβώς.
Το πιο γενναίο πουλί μου, ο γερο-Τζο, επέστρεψε με την απάντηση,
αψηφώντας κάθε φόβο του Σκοτεινού Δάσους του Αιώνιου Σκότους.
Όλο αυτό το διάστημα, περιόρισε την πρόσληψη μαγεμένων μούρων
στη μικρότερη, βραδύτερης δράσης ποικιλία.
Ήταν ένα καλό πουλί.
Τον είχα σαν γιο μου.
"Ρίξε νερό".
Πού είναι το μήνυμα; Πού πήγε;
Φλινκ, μικρέ κλεφτράκο. Πάλι το έβαλες στο στόμα;
Σε χαιρετούμε, πριγκίπισσα Έλιαν της Λάμπρια.
Είμαστε οι μάντεις του Ήλιου και της Σελήνης.
Σελήνης.
Η ατυχής κατάστασή σου εξάπτει το ενδιαφέρον μας.
Για να επιλύσουμε αυτό το πρόβλημα, πρέπει να το εξετάσουμε από κοντά.
Από κοντά.
Φλινκ, έρχονται εδώ.
Γι' αυτό, αναμείνατε την άφιξή μας στο βασίλειό σας
το βράδυ του τρίτου φεγγαριού,
την τρίτη μέρα του τρίτου μήνα.
Πείνα.
Όχι "πείνα".
Μήνα.
Τρίτο φεγγάρι της τρίτης μέρας του τρίτου μήνα;
Στα γενέθλιά μου. Αυτό είναι απόψε.
Χρόνια πολλά, πριγκίπισσα.
Δεν συμφωνήσαμε να κρατήσουμε αέρα μυστηρίου και λίγο τρόμου;
Ναι, το συμφωνήσαμε.
Με συγχωρείς.
Τέλος πάντων, θα είμαστε εκεί σύντομα.
Ετοιμαστείτε για την άφιξή μας.
Ναι!
Τέρμα τα τέρατα, τέρμα και τα μυστικά.
Κανονικοί γονείς και μια φυσιολογική ζωή.
Θα ξετρελαθούν ο Μπόλιναρ και η Ναζάρα.
Ζω ένα δράμα. Δες τους κύκλους κάτω από τα μάτια μου.
Πώς καταντήσαμε;
Μιλάω 17 ξένες γλώσσες.
Έγραψα το σύνταγμα του βασιλείου μας. Είμαι εθνικός θησαυρός που χρήζει στοργής.
Και κοίτα πώς πρέπει να περάσω το πρωινό μου.
Σχεδιάζοντας μια τεράστια σκατομαζώχτρα.
Χρειαζόμαστε έναν πραγματικό ηγέτη. Το βασίλειο δεν μπορεί να μείνει ενωμένο.
Ζητώ ταπεινά τη συγγνώμη σας,
αλλά τα δώρα γενεθλίων μαζεύονται,
και η αίθουσα υποδοχής είναι ελαφρώς...
Κατεστραμμένη;
Δεν υπάρχει πια.
Φέρ' τα εδώ μέσα.
Έγινε.
Ναζάρα, δεν μπορούμε να κρατήσουμε άλλο το μυστικό.
Τι θα κάνει ο κόσμος όταν το μάθει;
Φοβάμαι να μαντέψω.
Οι βασιλείς ήταν πολύ αγαπητοί.
Πολύ αγαπητοί.
ΕΛΙΑΝ, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!
Σ' ΑΓΑΠΑΜΕ!
Αλλά και πάλι, υπάρχει κάποιος εδώ που είναι ακόμα πιο αγαπητός.
Ποιος; Εγώ; Είσαι πολύ ευγενική.
Όχι εσύ, ξεμωραμένε.
Η πριγκίπισσα.
Συνειδητοποιείς πόσων ετών γίνεται;
Δεν έχω την παραμικρή ιδέα.
Σ' ευχαριστώ.
Κλείνει τα 15.
Αυτό θα λύσει τα πάντα.
Τι θέλεις να πεις;
Ξέρεις, το βασίλειο αυτό είναι αβάσταχτο
Το μισό κάστρο είν' ένα μπάχαλο
Ένα χάος επικρατεί
Πάρτι κάναμε με στιλ, γιορτές ατελείωτες
Δεν νταντεύουμε ελέφαντες
Όλα αυτά χάθηκαν πια
Για φαντάσου ένα κάστρο μαγικό ξανά
Με τρελές φορεσιές ξανά
Όπως τον παλιό καιρό
- Για φαντάσου να γλεντάς με ευγενείς ξανά - Με κρασιά και με τυριά ξανά
Κι αν σου πω, είναι πιθανό;
Αυτό να το ξεχάσεις
- Γιατί; - Πονάει
Θα δεις
Μεμιάς, θα το δεις Τη ζωή σου μπορείς να αλλάξεις κι εσύ
Με βήμα και δρόμο
Ξανά διαλέγω
Το μέλλον μου επιλέγω
Βήμα και τώρα πάει και το πρόβλημα αυτό
Βήμα και πίσω δεν κοιτάμε
Μπροστά θα προχωράμε
Στο μέλλον το λαμπρό
Περίμενε! Και τι προτείνεις;
Πιο λιανά
Ενηλικιώνεται η πριγκίπισσα
Και το σχέδιο προχωράει απλά
- Νέα βασίλισσα να 'ρθεί - Καλό!
Κι όταν πάλι το παλάτι σε ίσιο δρόμο μπει
Θα 'ρθει κόσμος για επίσκεψη;
Και σαμπάνια όλοι θα πιουν
Μ' αρέσει.
Έλα, το λατρεύεις
Σωστά, είναι φοβερό
- Γερά - Με χαρά
Πραξικόπημα κάνω και στήνω χορό
Με βήμα και
Δρόμο ξανά διαλέγω
Το μέλλον μου προσέχω
- Θα πάρω το σκήπτρο εγώ - Με βήμα και
Με βήμα και
Όταν ψηλά θα φτάσω
Ποιον πες μου θα ξαφνιάσω
Το μέλλον αν κοιτώ
Βήμα πρώτο, βασιλιάδες στην άκρη
Βήμα δεύτερο, λέμε ότι πέθαναν
Βήμα τρίτο, μόλις τελειώσει το κλάμα
Θα γίνει βασίλισσα αυτή
- Μετά - Ένα στέμμα φορά
- Μετά - Και φουστάνια καλά
- Μετά - Όλα πάνε καλά
- Πανεύκολο - Αστείο
- Μόνο να συμφωνεί - Κι αρχίζει η γιορτή
Υπουργοί!
- Πριγκίπισσα. - Έχω την απάντηση.
- Κι εμείς. - Θα λύσουμε τα μάγια.
Θα γίνεις η βασίλισσα.
- Τι; - Τι; Πώς;
Οι μάντεις απάντησαν στα γράμματά μου. Θα λύσουν τα μάγια.
Αυτό θα ήταν υπέροχο.
Ναι, μα αν δεν μπορούν, το βασίλειό σου χρειάζεται αληθινό ηγεμόνα.
- Μια βασίλισσα. - Και οι γονείς μου;
Θα πάνε στην εξοχή. Θα τρέχουν και θα είναι χαρούμενοι.
Μπορείς να τους επισκέπτεσαι όποτε θέλεις.
Εντάξει. Θα συμφωνήσω.
Μόνο αν δοκιμάσουμε πρώτα τους μάντεις.
Ναι, βέβαια.
Αλλά μετά...
Μετά δεν με πειράζει
Τα μάγια θα λυθούν
- Κι αν όχι; - Μα ναι
- Τέλος πάντων - Και πάλι
- Συμφωνείς να στεφτείς; - Ναι
Με βήμα και
- Και, και, και, και - Δρόμο ξανά διαλέγω
Το μέλλον μου επιλέγω Βήμα και τα προβλήματα ξεχνώ
Βήμα και
Όταν γιορτή θα κάνω
Όταν το στέμμα βάλω
Το μέλλον θα κοιτώ
Χρόνια πολλά, πριγκίπισσα Έλιαν
Χρόνια πολλά
- Χρόνια πολλά, πριγκίπισσα. - Βέβαια, ηλιαχτίδα μου.
Σας ευχαριστώ όλους γι' αυτό το υπέροχο...
Από εδώ, μεγαλειότατε. Εδώ.
- Μαμά, μπαμπά! - Μπράβο σου.
Αν πραγματοποιηθεί η επιθυμία μου, θα γιορτάσουμε όλοι απόψε.
Ναι. Ας πιούμε σ' αυτό.
Μπόλιναρ;
Με συγχωρείτε. Έχω να παραβρεθώ σε μια βασιλική δουλειά.
Ένα για εμένα.
Μεγαλειότατε, συγκεντρωθείτε.
Για να σας δω. Ντυθήκατε για τα γενέθλιά μου.
Πολύ ωραία.
Αφήστε τους, άρχοντα.
Μπαμπά! Άφησέ τον κάτω.
Ευχαριστώ, πριγκίπισσα.
Δεν έχουμε διάθεση για το στέμμα. Το 'πιασα.
Αλλά το στέμμα είναι σημαντικό και πολύτιμο. Οπότε... Όπα, πού πήγε;
Φλινκ!
Γύρνα πίσω.
Όχι!
Βρομιάρη μοβ ποντικέ.
Η τουρτίτσα μου.
Θα έλεγα ότι σου πάει.
Πριγκίπισσα, δεν καταλαβαίνω τη στοργή σου γι' αυτό το άθλιο παράσιτο.
Αυτοί είναι.
Ήρθαν.
Χαλάρωσε.
Σας παρουσιάζω τους μοναδικούς αρχιτέκτονες του γνωστού
και του άγνωστου σύμπαντος,
τα πιο ισχυρά και μαγεμένα όντα όλων των εποχών,
τους μάντεις του Ήλιου και της Σελήνης.
Γεια σας, πολίτες της Λάμπρια.
Λάμπρια.
Εξαιρετική εξυπηρέτηση, Λόρενς.
Σου δίνω πέντε αστέρια.
Πέντε αστέρια; Τρελός είσαι; Σαν βραστό λάχανο μύριζε εκεί μέσα.
Μου άρεσε αυτό. Του έδινε μια σπιτική πινελιά.
Επιφανείς μάντεις,
εκ μέρους του Βασιλείου της Λάμπρια, ευχαριστώ για την παρουσία σας.
Εσύ πρέπει να είσαι η πριγκίπισσα Έλιαν.
Αυτή είμαι. Αυτή με την τιάρα.
Η εορτάζουσα.
Γοητευμένος με τη γνωριμία. Είμαι ο Λούνο.
Εμένα με λένε Σάνι.
Έχω καλό προαίσθημα γι' αυτό.
Για να δούμε, λοιπόν.
Στο γράμμα σου είπες ότι έχεις πρόβλημα με τους γονείς σου;
Νομίζεις ότι είναι...
- Πώς τους έλεγε, Σάνι; - Τέρατα.
Σωστά. Τέρατα.
Και τι σε κάνει να πιστεύεις ότι οι γονείς σου είναι τέρατα;
Να σας πω...
Δεν αστειεύεσαι.
Οι γονείς της είναι τέρατα.
Ναι, το ξέρω. Γι' αυτό θέλω τη βοή...
Μπαμπά, όχι. Είναι καλεσμένοι μας.
Μαμά, κι εσύ.
Νόμιζα ότι ήταν σχήμα λόγου.
Νόμιζα ότι ήσουν υπερβολική.
- Γιατί να το κάνω αυτό; - Επειδή είσαι έφηβη.
Ποιος θέλει τον Σκουίκι;
Ναι, φέρτε το!
Περιμένετε, κύριε.
Συγγνώμη γι' αυτό.
Η κατάσταση είναι ζόρικη.
Πριγκίπισσα, κάτι μου λέει ότι οι γονείς σου βρέθηκαν
στο Σκοτεινό Δάσος του Αιώνιου Σκότους.
Είναι τόσο σκοτεινό που το λένε δύο φορές.
Ναι, πράγματι.
Μα πώς το ξέρετε;
Είναι το μόνο μέρος στο οποίο υπάρχει αυτή η μαγεία.
Μη θυμώσεις, μα αν δεν αλλάξουν σύντομα, θα παραμείνουν τέρατα για πάντα.
Τι; Όχι. Σας παρακαλώ, κάντε κάτι.
Μα φυσικά. Δεν κάναμε τόσο δρόμο στο στόμα ενός βατράχου για το τίποτα.
Δώσε μου το ραβδί.
- Δεν το έχω εγώ. - Πλάκα κάνεις; Πού είναι το ραβδί;
Το έκανα αναβάθμιση.
Τι; Γιατί το έκανες αυτό;
Το συζητήσαμε.
- Τα είπαμε. - Τι είναι αυτά που λες;
- Δεν μου είπες κάτι. - Σ' το είπα.
Πρώτη φορά το ακούω. Φορτώνω τώρα.
Σου το είπα πάρα πολλές φορές. Αυτό είναι ένα μπρελοκάκι.
Είναι σαν καθολικό ραβδί.
Αντί να χρειάζεσαι ένα μάτσο διαφορετικά ραβδιά,
έχουμε ένα μπρελόκ που κάνει τα πάντα.
Τι είχαν τα έξι ραβδιά που είχαμε;
Έπιαναν όλο το τραπεζάκι του σαλονιού.
- Δώσε εντολή και πάτα ένα κουμπί. - Εντολή;
- Αρκεί μόνο να... - Πάμε.
- Πρέπει... - Πάμε, μπρελόκ.
Πάτα και μίλα.
Το πατάω και μάλιστα πολύ δυνατά.
- Πρέπει να... - Δεν κάνει τίποτα.
- Δώσ' το σ' εμένα. - Όχι. Το 'χω.
Παίξε!
Το μυστικό
Αν θέλεις να λήξουν όλα αυτά
Να γίνουν οι γονείς σου
Ως ήτανε παλιά
Κοντά μας τότε έλα
Και άκου μας καλά
Και έτσι σπάν'
Τα μάγια
Μαμά!
- Όχι! - Βοήθεια!
- Μαζέψτε τον! - Γι' αυτό δεν βγαίνουμε ποτέ έξω.
- Όχι. Μπαμπά, σταμάτα! - Βοήθεια!
Δεν ξαναπατάμε ποτέ το πόδι μας σ' αυτό το κάστρο.
Λόρενς, βοήθεια!
Περιμένετε. Σας παρακαλώ, γυρίστε πίσω!
Όχι.
Μη φεύγετε!
Τι έκανες;
Ήταν η μόνη ευκαιρία να λύσω τα μάγια.
Έλιαν.
Κοριτσάκι μου.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Κανόνισέ το.
Θα γίνω βασίλισσα.
Μαμά;
Μπαμπά;
Μαμά;
Συγγνώμη που θύμωσα τόσο πολύ.
Δεν ήξερες τι έκανες.
Τέλος πάντων. Έχω ακόμα τα γενέθλιά μου.
Έλα. Έφερα τούρτα.
Μου λείπετε και οι δύο.
Μαμά;
Σ' άδεια χολ
Και διαδρόμους
Το μυαλό μου τριγυρνάει
Βλέπω όλη μας τη ζωή
Μπροστά μου πάλι να περνάει
Τι γιορτές
Συζητήσεις
Αγκαλιές κι η ζωή κυλάει
Τόση αγάπη που νιώσαμε
Με μάγια έμοιαζε
Χαμογελούσαμε
Μα πάνε αυτά πια
Τον τρόπο να 'χα μάθει Για να πάω στο παρελθόν
Να στέκεστε όπου ήσασταν παλιά
Τον τρόπο να 'χα μάθει Να πετάω στον ουρανό
Να γελάω μ' αγκαλιές
Τον τρόπο να 'χα μάθει Για να πάω στο παρελθόν
Μαζί σας όταν είμαι δεν πονάω
Να τρέξω θέλω πάλι Και να πάω στο παρελθόν
Πάω ξανά σε μια αγκαλιά
Τον τρόπο αναζητάω
Μ' εσάς εδώ
Δεν φοβόμουν
Δυνατή είχα γίνει εγώ
Ξέρω πια πως μου λείπει αυτό
Που είχα με εσάς εδώ
Μαθήματα παρέα
Και σχέδια ζωής
Χειμώνες πλάι στο τζάκι
Καλοκαίρια εξοχή
Τ' αστέρια κι οι ευχές μας
Που τις κάναμε μαζί
Όλα αυτά τα κρατώ
Και ποτέ δεν τα ξεχνώ
Τον τρόπο να 'χα μάθει Για να πάω στο παρελθόν
Μαζί σας να σταθώ για μια φορά
Μια τέλεια μόνο μέρα Να 'ναι σαν το παρελθόν
Μόνο μια
Κι άλλη μια
Ίσως τρεις
Τι μετρώ
Μένω εδώ
Ας ζω
Στο παρελθόν
Όχι.
Δεν κλείδωσα τις πόρτες.
Όχι.
Τέρατα.
Τέρατα στο βασίλειο;
- Από πού ήρθαν; - Δεν ξέρω.
Ετοιμάστε το τάγμα!
Μαμά, μπαμπά! Σταματήστε!
Από εδώ.
Όχι!
Κλείστε την πλατεία! Ακολουθήστε με!
- Υψηλότατη, σταθείτε εδώ. - Τι κάνετε; Όχι. Σταματήστε.
Μην το κάνετε.
- Ακούστε με. Μαμά, μπαμπά! - Πριγκίπισσα, μη!
Δεν καταλαβαίνετε. Αυτοί είναι οι γονείς μου.
Αυτοί είναι ο βασιλιάς και η βασίλισσά σας.
Στρατηγέ Καρντόνα, έγιναν έτσι από μάγια πριν έναν χρόνο.
Έπρεπε να μου το πεις.
Μη, σας παρακαλώ.
Τα δίχτυα!
- Πριγκίπισσα! - Χτύπησες;
Καλά είμαι.
- Μεγαλειότατοι. - Ο βασιλιάς κι η βασίλισσα είναι;
Ίσως να ήταν κάποτε.
Αλλά όχι πια.
- Είναι μαύρη μαγεία. - Πώς έγινε αυτό;
- Τους έκαναν τέρατα. Θα κάνουν κι εμάς; - Περιμένετε.
- Τι σημαίνει; - Τι κάνουμε;
- Να φύγουμε. - Δεν θα φύγω από το σπίτι μου.
- Πού θα πάμε; - Ακούστε, έχουμε ένα σχέδιο.
- Ποιος κάνει κουμάντο τώρα; - Ναι!
Η πριγκίπισσα θα πάρει τον θρόνο.
- Η πριγκίπισσα; - Εμένα μ' αρέσει η πριγκίπισσα.
- Ναι, αλλά τα τέρατα; - Ναι!
Τα τέρατα;
Περιμένετε. Όχι. Δεν καταλαβαίνετε.
Μόλις η πριγκίπισσα Έλιαν ανέβει στον θρόνο,
τα τέρατα θα σταλούν στα πέρατα του κόσμου.
Δεν συμφώνησα ποτέ σε κάτι τέτοιο.
Δεν το συζητήσαμε αυτό.
Θα γίνει για την ασφάλεια της πριγκίπισσας και του βασιλείου.
Μη φοβάστε.
Δεν θα ξαναδείτε ποτέ τα τέρατα.
Θα πάρουμε τα μέτρα μας.
Τα τέρατα θα μπουν σε κλουβιά.
Με το πρώτο φως της ημέρας, θα φύγουν.
Φλινκ, κάτι πρέπει να κάνουμε. Πρέπει να τους βγάλουμε.
Φλινκ, τι έχεις;
Δώσ' το μου.
Σοβαρολογώ.
Δώσ' το.
Γιατί όλοι τρώνε τα σημαντικά πράγματα;
Δεν το βρίσκω πουθενά.
Οι μάντεις!
Ηρέμησε.
Ας θυμηθούμε τι έκανες.
- Γεια σας. - Καλή ιδέα.
- Πήραμε βάτραχο... - Γεια, λέμε!
Τι έγινε; Κάλεσες τη μητέρα σου πάλι;
Εγώ είμαι, η πριγκίπισσα Έλιαν.
Έχω το μαγικό μπρελόκ σας.
Είδες; Σου είπα ότι δεν το έχασα.
Η κατάσταση εξελίχτηκε πολύ άσχημα εδώ.
Σας παρακαλώ, θέλω να ξανάρθετε.
Δεν πρόκειται να ξαναπλησιάσουμε σ' αυτό το τρελάδικο.
- Λούνο, έχει μπλέξει. - Αν έρθω εγώ σ' εσάς;
Θα με βοηθήσετε;
Είσαι πολύ πιεστική για πριγκίπισσα.
Φυσικά και θα σε βοηθήσουμε. Έτσι;
Ωραία. Αλλά καλή τύχη στην εύρεση βατράχου τέτοια ώρα.
Χρησιμοποίησε το μπρελόκ.
Θα σε φέρει σπίτι μας στο Σκοτεινό Δάσος του Αιώνιου Σκότους.
Η διαταγή δόθηκε. Μετακινήστε τα τέρατα.
Σας ευχαριστώ και τους δύο.
Στρατιώτες!
- Αφήστε κάτω τα όπλα. - Πριγκίπισσα;
Είπα να τα αφήσετε κάτω.
Μα τι στο...
Πρέπει να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι.
Πήγαινέ μας στους μάντεις.
Τι συμβαίνει;
Περίμενα ότι μ' ένα "ζιγκ", θα πηγαίναμε αμέσως εκεί.
- Περιμένετέ μας! - Φεύγουν!
Χρειαζόμαστε κάτι.
Μια άμαξα!
Ένα κάρο, κάτι, τέλος πάντων.
Κλέβουν την πριγκίπισσά μας.
Βιαστείτε!
Σταματήστε τα τέρατα.
Στρατιώτες, ακολουθήστε.
Πριγκίπισσα!
Φλινκ, πάρ' το. Καθυστέρησέ τους.
Κλείστε τις πύλες!
Όχι.
Φλινκ, τις πύλες!
Όχι.
Έχε τον νου σου.
Κοντά μου.
Κάθισε. Φύγε από...
Πριγκίπισσα!
Προσπαθούμε να σε σώσουμε!
Να μου λείπει!
Δεν θέλω να με σώσετε.
Γιατί δεν ακούει;
Επειδή είναι έφηβη.
Τώρα, πιάσ' την!
Φλινκ;
Όχι.
Λυπάμαι, Μπόλιναρ!
Έτσι πρέπει μετά απ' όσα πέρασα.
Μπόλιναρ;
Ως έμπιστος σύμβουλος, αξιότιμος μέντορας,
σε ικετεύω να...
Τι είναι αυτό το τριχωτό; Κι αυτό το τριχωτό;
Όχι!
Αν εγώ είμαι σε αυτό το σώμα, ποιος είναι στο δικό μου;
Όχι!
Έλιαν, πρέπει να με βοηθήσεις. Είμαι μοβ ποντικός!
Δεν είσαι στις προτεραιότητές μου.
Τι θα κάνω;
Πάρε μας από εδώ.
Μαμά, μπαμπά; Είστε καλά;
Εγώ δεν είμαι.
Ευχαριστώ που ρώτησες.
- Τα καταφέραμε. Φτάσαμε. - Μπράβο μας, τότε.
Όμως, το σώμα μου είναι πίσω στο βασίλειο.
Σας παρακαλώ, μη με φάτε.
Μην ανησυχείς, Μπόλιναρ.
Οι μάντεις θα τα διορθώσουν όλα.
Πώς θα τους βρούμε;
Όπα, τι είναι αυτό;
Μυρίζω ρίγανη.
Λίγο βασιλικό.
Μια λεπτή υφή δεντρολίβανου.
Ζυμαρικά και φασόλια.
Έλα τώρα. Ποιος θα μαγείρευε ζυμαρικά στη μέση του Σκοτεινού Δάσους;
Πες μου ποιος;
Λες να κάνουμε ατασθαλία και να φάμε σκορδόψωμο;
Μας έφαγε ένα τέρας, οπότε μας αξίζει.
Ναι! Το έβαλα στον φούρνο πριν από 20 λεπτά.
Δεν ντρέπεσαι καθόλου!
Έχουμε παρεούλα!
Ήρθες επιτέλους.
- Έφερε και τα τέρατα. - Εμείς της είπαμε να έρθει.
Πού να βρει μπέιμπι σίτερ τεράτων;
Πριγκίπισσα, τα κατάφερες.
Με το ζόρι.
Αλλά να 'μαστε.
Και λυπάμαι που σας έφαγε η μαμά μου.
Δεν θα ξανασυμβεί. Έτσι, μητέρα;
Ορίστε το μπρελόκ σας.
Κάντε τη δουλειά σας.
- Ποια δουλειά; - Λύσε τα μάγια.
Όχι, λυπάμαι.
Αυτό ήταν για να έρθεις εδώ. Δεν μπορεί να τους αλλάξει.
- Τι; - Όμως εσείς μπορείτε, έτσι;
- Δεν είναι στις ικανότητές μας. - Εμένα, μπορείτε;
Όχι. Αλλάξατε σώμα με κάποιον άλλον.
Θέλεις το άλλο μισό για να γίνει κάτι.
Ξέρετε κανέναν που θα μας βοηθούσε;
Κανέναν μάγο, ξωτικό ή καμιά νεράιδα;
Νεράιδα; Τι νομίζεις; Ότι όλοι εμείς κάνουμε παρέα;
Λες να είμαστε όλοι μέρος κάποιας μαγικής μαφίας;
Συγγνώμη, δεν...
Εδώ που τα λέμε, με ένα ζευγάρι νεράιδες παίζουμε πινάκλ.
- Δεν σκαμπάζουν πολλά από μαγεία, όμως. - Ούτε πινάκλ παίζουν καλά.
Να 'ναι καλά.
Δηλαδή, κανένας δεν μπορεί να λύσει τα μάγια;
Δεν είπαμε κάτι τέτοιο.
Τότε, ποιος;
- Αυτοί. - Αυτοί.
Αυτοί; Είστε εντελώς γκάου; Δείτε τους.
Μπα, αυτό δεν παίζει.
Πείτε μου τι να κάνω και θα το κάνω εγώ.
Δεν πάει έτσι. Μόνο αυτοί μπορούν να λύσουν τα μάγια.
Πώς;
Μαζί θα ξεκινήσουν για μια αναζωογονητική περιπέτεια
στο Σκοτεινό Δάσος του Αιώνιου Σκότους.
Δεν έχει μονοπάτι.
- Θα τους οδηγούν πηγές φωτός. - Όχι πάντα. Τρεμοπαίζουν πολύ.
Μας κάνετε πλάκα, έτσι;
- Θα ανακαλύψουν μονοπάτια στα βουνά. - Γεμάτα με απόκρημνους βράχους.
- Θα περάσουν ρυάκια. - Ορμητικούς χείμαρρους.
Θα διασχίσουν ερήμους.
Με πολλή ζέστη και υγρασία. Άσε που...
Πριγκίπισσα, περίμενε. Δεν τα είπαμε όλα.
Αν λέτε αλήθεια, δεν θα ξαναδώ τους γονείς μου ποτέ.
Δεν υπάρχει ελπίδα.
Θαυμάσια.
Καημενούλα μου.
Πριγκίπισσα, πάντα υπάρχει ελπίδα.
Άμα έχεις πια
Χαθεί
Ζωή πικρή
Μια στάλα φως
Αρκεί να σ' οδηγεί
Και δες
Τη λάμψη άμα πιάσεις θα σ' οδηγεί
Θα γίνει μαγικό
Το φως
Σαν ηλεκτρισμό το φως θα δεις ξανά
Κοίτα που θα βρεις το φως στη σκοτεινιά
Και πώς το φως θα λαμπυρίσει
Φέγγουν, γελούν, αστράφτουν σαν χρυσός
Και μ' ένα μπουμ τον δρόμο μου θα βρω
- Ψάξε το φως - Άσε το φως
Να σ' οδηγήσει
Ψάξε το φως
Άσ' το κοντά
Μες στην ψυχή
Λάμψη γερή
Θα σου φανεί η νύχτα ξάφνου φωτεινή
Αν απλά φως έχεις μες στην ψυχή
Μεταφορικά το λέτε;
Μεταφορικά, ξεμεταφορικά,
αυτό που χρειάζεσαι είναι μια σταγόνα καθαρής λάμψης.
Φοβάμαι πως έχει δίκιο.
Οι γονείς σου έγιναν τέρατα, επειδή έχασαν το φως τους.
Πρέπει να αντικατασταθεί αμέσως, όμως.
Αν ποτέ το φως χαθεί
Σκοτάδι θα 'ρθεί
Και τα πάντα τα ξεχνάς
Σε μια στιγμή
Εμπρός
Πριν το σκοτάδι πέσει
Κι ίσως ξανά λάμψει γερά το φως
Μια σπίθα αρκεί να γίνει δυνατό
Ψάξε το φως
Άσε το φως μέσα σου καίει
Πιάσε το φως από κοντά
Κι όπου σου βγει
Μια αχτίδα δες πως σ' οδηγεί
Σε βγάζει σε μια νέα αρχή
Αν απλά φως έχεις μες στην ψυχή
Το βλέπεις αυτό;
Ψηλά, στην κορφή του τελευταίου βουνού, είναι η Λίμνη του Φωτός.
Για να τους ξανακάνεις ανθρώπους,
θα πρέπει να μπουν στη λίμνη.
Αλλά πρόσεχε το σκοτάδι.
Τρέφεται με σκοτεινά συναισθήματα
και μεγαλώνει διαρκώς, μέχρι να χαθείς.
Δεν υπάρχει πρόβλημα. Εγώ δεν έχω σκοτεινά συναισθήματα.
Όλοι έχουν σκοτεινά συναισθήματα. Το θέμα είναι πώς τα αντιμετωπίζεις.
Το 'πιασα.
Μαμά, μπαμπά.
Ακολουθήστε με!
Ψάξε το φως
- Είν' αυτή η λύση που ψάχνω - Άσε το φως
- Την ευχή μου αλήθεια θα κάνω - Πάμε μπρος
Τώρα η ζωή μου ίσως να γίνει Όπως ήταν παλιά
Είναι σωστό
- Δες το φως τον δρόμο μας στρώνει - Σ' τα έλεγα εγώ
Πρέπει να βιαστώ, δεν ανησυχώ
- Και τη λύση θα βρω - Πια μη φοβάσαι, τη λύση θα βρεις
Βρες απλώς ένα φως λαμπερό
Ναι, βρες ένα φως λαμπερό
Βρες ένα φως λαμπερό
Το σκορδόψωμο!
Δεν ξέρω γιατί χαίρεσαι τόσο.
Πρέπει να τους πάω στη Λίμνη του Φωτός.
Άκουσες τους μάντεις.
Μια χαρά άκουσα να λένε να προσέχεις το σκοτάδι.
Και το κερασάκι στην τούρτα; Ότι έλκει τα σκοτεινά αισθήματα.
Εμένα θα καταπιεί πρώτο.
Κοίτα. Η επόμενη πηγή φωτός.
Μάλλον μόνο από εδώ θα πάμε απέναντι.
Μας βρήκαν κιόλας.
Μέγα Σκότος, λυπήσου με λιγάκι. Είμαι μικρός και ασήμαντος.
Χαλάρωσε, Μπόλιναρ.
Ταξιδεύουμε με δύο γιγάντια τέρατα.
Ό,τι κι αν είναι το σκοτάδι, εμάς πρέπει να φοβάται πιο πολύ.
Ναι, είναι οι μεγάλοι και γενναίοι προστάτες μας.
Μαμά, μπαμπά, πάμε. Ελάτε.
- Στρατιώτες. - Ναι.
Γρήγορα, πάμε όλοι εκεί κάτω.
Σταματήστε την γκρίνια. Πού είναι ο Μπόλιναρ;
Βοήθεια!
Εδώ! Εγώ είμαι, ο Μπόλιναρ.
Μην κουνηθείτε.
- Είμαι με την πριγκίπισσα. Εδώ είναι. - Μπόλιναρ.
Μπόλιναρ, σταμάτα.
Αν μας βρουν πριν ξαναγίνουν άνθρωποι, οι γονείς μου θα εξοριστούν.
Δεν είναι γονείς σου. Δεν είναι το βασιλικό ζεύγος.
Η Λάμπρια χρειάζεται έναν αληθινό μονάρχη.
Ο καλύτερος τρόπος για να δώσουμε μονάρχη στη Λάμπρια
είναι να λύσουμε τα μάγια και να τους επαναφέρουμε.
Μισό λεπτό.
Πού πήγαν πάλι;
Μαμά. Μπαμπά.
Στάσου, περίμενέ με.
Ηχώ!
Κοιτάξτε εδώ.
Έλα, μπαμπά, προσπάθησε.
Μπράβο, μπαμπά.
Μαμά, είσαι φοβερή.
Σειρά σου, Μπόλιναρ. Πες κάτι.
Μακάρι να πέθαινα.
Τέρμα τα νεύρα και τα μουγκρητά.
Παραμείνετε καλοί.
Ζώα είναι. Δεν καταλαβαίνουν τι λες.
Είναι οι γονείς μου και καταλαβαίνουν τι λέω.
Όχι!
Χαμηλώστε τον τόνο της φωνής σας.
Σταματήστε!
- Μαμά, μπαμπά, δεν βοηθάτε έτσι. - Δεν σε καταλαβαίνουν, πριγκίπισσα.
- Οι γονείς σου δεν είναι πια εκεί. - Μην το λες αυτό.
Όχι, κάνεις λάθος. Είναι εκεί μέσα. Πρέπει να είναι.
Περίμενε.
- Σταματήστε. - Πριγκίπισσα!
Γιατί συνεχίζουν τον τσακωμό; Γιατί δεν μπορώ να τους σταματήσω;
Το σκοτάδι έρχεται για εμένα!
Δεν έρχεται για εμένα, αλλά για εσένα, πριγκίπισσα.
Αφού δεν είχες σκοτεινά συναισθήματα.
Δεν πίστευα ότι είχα.
Φύγε από εκεί πέρα.
Βοήθεια!
- Κορίτσι! - Κορίτσι!
Μαμά, μπαμπά, μιλάτε!
Όχι, εγώ δεν μιλάω.
Μπαμπά, μόλις ξαναμίλησες.
Είπες "Όχι, εγώ δεν μιλάω".
Τι είναι το "όχι"; Τι είναι το "εγώ"; Τι είναι το "δεν μιλάω";
Όπα. Λέω διάφορα πράγματα,
αλλά δεν ξέρω τι σημαίνουν, καθώς βγαίνουν από το στόμα μου.
Ναι, μιλάς. Εσύ, μαμά;
Κορίτσι.
Ναι. Είμαι κορίτσι, δικό σου κορίτσι.
Κορίτσι, άκου εμένα τώρα.
Μ' αρέσει ο ήχος της δικής μου φωνής.
- Είσαι σίγουρα ο μπαμπάς μου. - Κορίτσι.
Ναι. Δεν θυμάσαι τίποτα άλλο για εμένα;
Τουρτοκόριτσο.
Ισχύει. Σας έφερα τούρτα.
- Φέρνεις τούρτα; - Μ' αρέσει.
- Περιμένετε. Όχι. - Θα φάμε τούρτα;
Είμαι κι εγώ εδώ. Θέλω κι εγώ να φάω τούρτα.
Δεν υπάρχει τούρτα.
Δεν έχει σημασία.
Μιλάτε. Θα έχεις πάρα πολλά να μου πεις.
Πρέπει να βγάλω τα υγρά από μέσα μου.
Απέχουν μακράν από τον πρώην εαυτό τους.
Μήπως να το δεις θετικά για μία φορά;
Εγώ; Είμαι ο πιο θετικός άνθρωπος που ξέρω.
Κοίτα. Η επόμενη φωτεινή πηγή.
Όλα καλά. Έβγαλα το υγρό από μέσα μου.
Συγχαρητήρια.
Ωραία, παιδιά.
Πρέπει να ξεκινήσουμε προς την κατεύθυνση του φωτός.
- Έλα, κόφ' το. Όχι, εσύ. - Εσύ κόφ' το. Εσύ, λέμε.
Κλείστε το, και οι δυο σας.
Δεν πήρατε κανένα μάθημα από πριν;
Ο τσακωμός σ' αυτό το δάσος μόνο κακά φέρνει.
Πάμε και δεν θέλω άλλους καβγάδες. Συνεννοηθήκαμε;
- Εντάξει. - Εντάξει.
Θαυμάσια. Μείνετε κοντά και ακολουθήστε εμένα.
Σταθείτε. Περιμένετε κι εμένα.
Περιμένετε!
Κοντεύουμε;
Μόλις ξεκινήσαμε.
Βλέπω ουρανόμπαλες.
Τι πράγμα;
Σύννεφα είναι αυτά.
- Εγώ είπα καλύτερη λέξη. - Κι εγώ έτσι νομίζω.
Τι είναι αυτό;
Αυτή είναι μια πέτρα.
Πέτρα.
Όμορφη είναι. Μ' αρέσουν οι πέτρες.
Μεγάλη πέτρα.
Γυαλιστερή πέτρα.
Και μια τοσοδούλα μικρή πετρούλα.
Πουλιά πέτρες.
Μαμά! Μην φας τα μούρα.
Τι όμορφα! Τι είναι;
Πεταλούδες.
Πεταλούδες;
Πώς πετάνε οι λούδες;
Άρχισες τα ξενέρωτα αστεία;
Μπαμπά, περίμενε.
Μπόλιναρ, είναι υπέροχο. Οι γονείς μου επιστρέφουν σ' εμένα.
Πριγκίπισσα, είναι ακόμα κτήνη που συνδυάζουν μερικές λέξεις.
Δεν ξέρουν ποια είσαι, ποιος είμαι εγώ.
- Εγώ, ο πανέξυπνος σύμβουλός τους. - Όχι, ξέρουν. Θα δεις.
Θα με θυμηθούν. Κι εσένα θα θυμηθούν.
Δεν το βλέπω. Γι' αυτούς είμαι ο Άρχοντας Ζαχαρωτός.
- Άρχοντα Ζαχαρωτέ. - Άρχοντα Ζαχαρωτέ.
- Άρχοντας Ζαχαρωτός. - Άρχοντας Ζαχαρωτός.
Γιατί το είπα αυτό το όνομα;
Κουράστηκε ο Λόρδος Ζαχαρωτός;
- Καλά είναι ο Άρχοντας Ζαχαρωτός. - Μη με λέτε έτσι.
- Νευράκια έχει ο Άρχοντας Ζαχαρωτός; - Πάντα έχει νευράκια.
Δεν έχω νευράκια.
Έλα, Μπόλιναρ. Χαλάρωσε λίγο.
Το φως. Τα καταφέραμε, φτάσαμε.
Επιτέλους, θα κοιμηθούμε.
Όχι, δεν θα ξεκουραστούμε. Πρέπει να φτάσουμε στην επόμενη πηγή.
Μάλλον θα πάρει λίγο χρόνο.
Και φύγαμε για την επόμενη πηγή.
Πηγή.
Δείξε μου την πηγή.
Φέρε μου την πηγή.
Πηγή για τέσσερις.
Μπορώ να έχω μια πηγή εδώ;
Μα πού είναι;
Το όνομά μου; Θυμάσαι το όνομά μου;
Εγώ το ξέρω.
Τουρτοκόριτσο είναι;
Όχι, μπαμπά. Δεν με λένε έτσι.
Πού είναι αυτό το φως;
Βλέπω ένα φως.
Αλήθεια; Πού είναι;
Αυτά είναι αστέρια, μαμά.
Πανέμορφα.
Ναι. Πολύ όμορφα είναι.
Μαζί καθόμασταν και τα βλέπαμε.
Τ' αστέρια κάποτε κοιτούσες ψηλά
Κι έλεγες πως
Κι αν σβήσουν αυτά
Θα μ' αγαπάς
Το θυμάμαι, νύχτα
Ναι.
Θυμάμαι θορύβους
Κι εγώ.
Ζεστασιά είχα νιώσει
Άστρα τρεμοπαίζανε
Δεν το θυμάμαι πια
Εικόνες έρχονται και φεύγουν στη στιγμή
Συνέχισε.
Στου αέρα την πνοή
Έχουν χαθεί
- Μου θυμίζει γέλια - Αυτό είν' ανάμνηση;
- Και χαμογελάκια - Και εικόνες
- Κάτω από τα φώτα - Στου αέρα την πνοή
- Μια λάμψη μαγική - Μια εικόνα θα φανεί
Μα θα χαθεί
- Το θυμάμαι, λάμψεις - Ναι, το θυμάσαι
- Γέμιζα με αγάπη - Μην αφήσεις να χαθεί
- Και μικρά φωτάκια - Φώτα γερά
Μας κοιτούσαν απαλά
- Δεν το θυμάμαι πια - Πες ναι, πες πως θυμάσαι
Στα μάτια μου να μην ξεχνάνε λέω πια
- Δεν πειράζει, πάμε - Δάκρυα γέμισαν ξανά
Θα τα θυμηθείς ξανά
-Λυπητερά - Ξανά
Ξανά
Θα τα θυμάμαι εγώ τ' αστέρια που λάμπουνε
Και ναι, θα γίνει και για εσάς
Ξανά
Έλιαν;
Ξέρεις τ' όνομά μου.
Μαμά.
Πέρασαν από εδώ.
Μάλλον πέρασαν εδώ τη νύχτα.
Ανησυχώ πολύ γι' αυτήν, στρατηγέ.
Πρέπει να βρούμε την πριγκίπισσα.
Σύντομα.
Τι φασαρία είναι αυτή;
Μπόλιναρ.
Τι μασουλάς πάλι;
Αηδία!
Μισό λεπτό.
Μονοπάτι είναι.
Από βελανίδια.
Ο Μπόλιναρ βρήκε τα ίχνη τους.
Μπράβο, υπουργέ.
Ανιχνευτές, θέλω να χτενίσετε σχολαστικά όλη την περιοχή.
Πώς βγάζεις πιο πολλά λεφτά από εμένα;
- Έλιαν. - Έλιαν.
Έλιαν.
Μ' αρέσει αυτό το όνομα.
Θυμηθήκατε το όνομά μου.
Τέλεια. Ακούστε τώρα.
Είστε οι γονείς μου και είμαι η κόρη σας.
Είστε οι γονείς μου κι εγώ είμαι ζόρι σας.
Όχι, εγώ είμαι η κόρη σας.
Κοιτάξτε. Να το.
Εγώ τίνος ζόρι είμαι;
Κανενός.
Δεν πειράζει. Είσαι ο μπαμπάς μου.
- Κι εσύ είσαι η ζόρι μου; - Ναι, ακριβώς.
- Κι ο μοβ ποντικός είναι ζόρι μου. - Όχι. Δεν είναι ζόρι σου αυτός.
Ούτε μοβ ποντικός είναι.
Βρε παλιοπόντικο!
- Μπερδεύτηκα. - Αφήνεις βελανίδια.
- Αφήνεις ίχνη. - Όχι βέβαια.
- Θα οδηγήσεις τους στρατιώτες σ' εμάς. - Βρίσκεις;
- Έλα εδώ. - Όχι.
Τέρμα τα σχέδια και τα ίχνη.
Φτάνουμε στην πηγή.
Το ερώτημα είναι αν θα σ' εμπιστευτώ να περπατήσεις
ή να βάλω τη μαμά να σε κουβαλήσει στο στόμα της;
- Διαλέγω το στόμα. - Εμπιστεύσου με. Ομαδικός παίκτης είμαι.
Ναι, αλλά σε ποια ομάδα;
- Τι έγινε; - Βυθιζόμαστε.
- Αυτό το ξέρω. Το γιατί δεν ξέρω. - Πού να ξέρω εγώ; Σώσε με.
Έχω άμμο εκεί που δεν πρέπει να υπάρχει.
Γι' αυτό μ' αρέσουν οι πέτρες.
Έλα, μπαμπά, πάμε σε μια πέτρα.
Ακούστε τώρα τι παίζει.
Για να περάσουμε χωρίς να πνιγούμε, πρέπει να μείνουμε στο φως.
Όχι, έχει πολλές ουρανόμπαλες. Είναι πολύ επικίνδυνο.
Θα πάμε από εκεί, που έχει στέρεα, ασφαλή, πράσινη γη.
Μαμά, είναι πολύ μακριά.
Θα πάμε ευθεία. Πιο γρήγορα θα φτάσουμε.
Σωστά, Έλιαν;
Ναι, αν θέλουμε να πεθάνουμε. Πες, Έλιαν.
Δεν θα πεθάνουμε αν πάμε γρήγορα. Έλιαν, πάμε.
Πρέπει να συμφωνήσουμε σε ένα σχέδιο.
- Ναι, στο δικό μου. - Μπαμπά, σταμάτα.
- Συμφωνείς με τη γυναίκα τέρας; - Δεν το είπα αυτό.
Δεν συμφωνείς μαζί μου;
Ούτε αυτό είπα.
- Η Έλιαν συμφωνεί μαζί μου. - Μπαμπά.
Γιατί συμφωνείς με τον άντρα τέρας;
- Τι; - Συμπαθείς αυτόν πιο πολύ από τη μαμά;
- Ναι. - Όχι. Μη με βάζετε στη μέση.
Έρχεται το σκοτάδι.
- Όχι. - Μας βρήκαν.
Η πανοπλία μου.
Το σώμα μου.
Το σώμα μου στην πανοπλία μου.
- Έλα τώρα. - Το σώμα μου!
- Γιατί έχεις πάντα δίκιο; - Μα δεν ακούς ποτέ.
Δεν είναι ώρα γι' αυτά.
Πάμε!
- Πες της ότι κάνει λάθος. - Πες του ότι αυτός κάνει λάθος.
Μαμά, μπαμπά, δεν είναι δίκαιο τώρα αυτό.
Στοπ. Υποχώρηση σε στέρεο έδαφος!
Θα είχαμε φτάσει αν κάναμε αυτό που είπα.
Όχι, αν κάναμε ό,τι είπα.
- Αυτό κάνουμε. - Γιατί το κάνετε πάντα αυτό;
- Πες της ότι έχω δίκιο. - Η Έλιαν θα ήταν πιο ασφαλής.
- Όχι, θα ήταν πιο ασφαλής μαζί μου. - Μη με κάνετε να διαλέξω.
Θα ήταν πιο ασφαλής.
- Μαζί μου θα ήταν περισσότερο. - Μπαμπά!
Θα μας πας εκεί;
Ναι, μπορώ να το κάνω.
Αριστερά.
Όχι!
- Μαμά, μπορείς να με πας ως εκεί; - Βεβαιότατα.
Όχι!
Πώς θα πάμε εκεί χωρίς να μας δουν;
- Πάρ' την. Θα τους σταματήσω. - Είναι πιο ασφαλής μαζί σου.
Κάτι σκέφτηκα.
Μα τι έγινε; Πού πήγαν;
Τίποτα εδώ, στρατηγέ.
Ψάξτε στην άλλη πλευρά.
Δεν θα έχουν πάει μακριά.
Υπέροχα. Πάει το σώμα μου. Φεύγει με τον στρατό.
Αν οι μάντεις λανθάνουν; Αν δεν πετύχει αυτό με τη λίμνη;
Αν μείνουμε όλοι έτσι για πάντα; Χάλια είναι τα πράγματα.
Το σώμα μου.
Το όμορφο σώμα μου.
Μπόλιναρ, ακόμα στραβομουτσουνιάζεις;
- Ναι. - Έλα τώρα. Συνέχισε.
Πρέπει να φτάσουμε στη Λίμνη του Φωτός... Όπα.
Μαμά; Μπαμπά;
Όχι. Χαθήκαμε.
- Πριγκίπισσα, προστάτεψέ με. - Τι;
Είναι φλινκ.
Ίσως μπορούν να βοηθήσουν.
Σε τι; Πώς να κολλήσουμε λύσσα;
Με συγχωρείτε.
Χαθήκαμε.
Θα βοηθήσετε να βρω τους γονείς μου;
Είναι μεγάλα τέρατα.
Όχι! Είναι καλά τέρατα.
Έχουμε θέμα.
Τάφους ανοίγουν;
Τι λες να λένε;
Βασικές αρχές διπλωματίας.
Τρως μαζί τους, σ' εμπιστεύονται και μετά σε βοηθάνε.
Τέλεια. Άντε, καλή όρεξη.
Εγώ; Γιατί εγώ;
Επειδή είσαι φλινκ.
Δεν είμαι φλινκ!
Είμαι άνθρωπος με καλό γούστο και ανατροφή.
Φροντίζω τον ουρανίσκο μου. Πολύ.
Βέβαια, έχω φάει και ασυνήθιστα πράγματα,
αλλά αυτό εδώ δεν το ακουμπάω με τίποτα.
Είναι αηδία
Αηδία
Ξερή εμπειρία και δαχτυλάκια Νιώθω ναυτία
Μια οκνηρία, αλλά αν πρέπει
Άντε, λοιπόν
Άχου, μ' αρέσει αυτό
Αχ, ναι, μ' αρέσει αυτό
Και νιώθω πως είναι καλό Που έχω ξεπέσει εδώ
Κι αν μοιάζει αυτό με κόλλα χαρτιού
Ή με μυξούλα σου αν φταρνιστείς
Κάτσε, νομίζω έχει άνηθο
Και σοκολάτα! Ή μήπως μπλου τσιζ;
- Αχ, ναι, μ' αρέσει αυτό! Είναι γκουρμέ - Περίμενε!
Ειλικρινά Ίσως πηγαίνει και μ' ένα ροζέ αυτό
Μοιάζει αηδία αν το κοιτάς Μα αν καταπιώ, συνήθισα, δες
Ίσως και ν' αγαπώ τις αλλαγές
Μπόλιναρ, θυμήσου να ζητήσεις οδηγίες.
Έγινε, πριγκίπισσα.
Κάποια στιγμή.
Όχι, δεν τα περίμενα έτσι
Μα δεν είναι κακό τ' ομολογώ
Το πιστεύω παθαίνω μολύνσεις
Μα μπορεί και να ζήσω, τι να πω
Δεν με τρομάζει
Που δεν με νοιάζει
Αυτή η τεράστια αλλαγή
Αυτό με θίγει
Η βρόμα με πνίγει
Μα γενικώς
Σιγά!
Αφού μ' αρέσει αυτό
Ναι, με τρελαίνει αυτό
Ίσως μια πρόποση να κάνω Με τον χυμούλη αυτόν
Αηδία κι αυτή, μα αυτήν τη στιγμή
Αισθάνομαι τόσο πιο καλά
Βλέπω πια τη ζωή πιο χαλαρά
Μπόλιναρ, τι σε έπιασε;
Έχω να πω έχω μείνει κόκαλο
Θα τρώω κάμπιες κι όχι μπρόκολο
Μπλιαχ, αηδία, σάλιαγκες, μούχλα
Διαφέρει ναι, ε, και; Σιγά!
Αφού μ' αρέσει αυτό
Με χαλαρώνει αυτό
Ειλικρινά κουνώ με χαρά Και τον πισινό μου εδώ
Κι αν ο ζαβός ο γερο-χαζός
Σαν φτάνει εδώ το νιώθει σωστό
Ίσως κάθε αλλαγή είναι για καλό
Τα πάντα αν θες συνηθίζεις
Μέσα στο λεπτό
Μαμά, μπαμπά.
Μ' αρέσει ο καινούριος Μπόλιναρ.
Σας ευχαριστούμε.
Μαμά, τι...
Καλά, άσε με κάτω τώρα.
Κάνετε ζοριλίκια, έτσι; Δείξτε μου τι μπορείτε να κάνετε.
Της αρέσει η τούρτα.
Κόρη.
Η Έλιαν
είναι η κόρη μου.
Η κόρη μας.
Μαμά, μπαμπά.
Γυρίσατε;
- Έλιαν. - Είσαι η κόρη μας.
Επανήλθατε.
Μου έλειψες.
Κοριτσάκι μου.
Έλιαν, αγάπη μου.
Έλιαν, είχες δίκιο.
Ήταν εκεί μέσα από την αρχή.
Μεγαλειότατοι,
η πριγκίπισσα πάντα πίστευε σ' εσάς.
Πόσο τέλεια είσαι.
Η Λίμνη του Φωτός.
Εδώ είναι.
Ελάτε.
Ναι!
Τα καταφέραμε.
Φτάσαμε!
Ελάτε, μπείτε. Το φως είναι τέλειο.
Όλο λες τα ίδια και τα ίδια.
Όχι, εσύ φταις.
Δεν αφήνεις κανέναν να τελειώσει.
Αν κρατούσα την ανάσα μου μέχρι να πεις κάτι, θα πνιγόμουν.
Πάλι το κάνεις. Μετατρέπεις τη διαφωνία σε προσβολή.
Εντάξει, εγώ φταίω. Πάντα εγώ φταίω.
Πάλι τα ίδια κάνεις.
Έτσι έγινε, λοιπόν.
Εμείς φταίμε για όλο αυτό.
Ο θυμός...
Αφήσαμε να μας καταπιεί.
Τι κάνουν;
Δεν φερόμασταν καλά ο ένας στον άλλον.
Τι περιμένετε; Μπείτε μέσα.
Τι έγινε;
Έλιαν,
θυμάσαι πόσο πολύ τσακωνόμασταν μεταξύ μας;
Συμβαίνει στις οικογένειες.
Όχι έτσι.
Γι' αυτό γίναμε τέρατα.
Μπείτε στο φως και όλα θα διορθωθούν.
Δεν γίνεται.
Τι εννοείς μ' αυτό; Δεν θέλετε να ξαναγίνετε άνθρωποι;
Φυσικά και θέλουμε.
Δεν θέλουμε να ξαναγίνουμε αυτοί οι άνθρωποι.
Δεν καταλαβαίνω.
Έλιαν,
δεν μπορούμε να είμαστε πλέον μαζί.
Δεν μπορούμε να είμαστε όπως παλιά.
Έλιαν, δώσε μας ένα λεπτό.
Η μητέρα σου κι εγώ πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε.
Πρέπει να βρούμε τρόπο να συνεργαστούμε.
Τι θα κάνετε;
Τι θα κάνετε εσείς;
Έλιαν.
Λέτε τελείωσε, φτάνει, άντε γεια
Ναι, αλλά εγώ;
Έλιαν, σε παρακαλώ.
Λέτε δεν υπάρχει λόγος να δοκιμάσετε Τι είμαι εγώ;
Μετά από όλα όσα προσπερνούσα
Όλα αυτά που έχω δει
Έχω χαθεί
- Έλιαν, πρέπει να μας καταλάβεις. - Όχι! Όχι πια!
Ήμουνα μόνη μου εντελώς Τ' ακούτε αυτά;
Μ' έπιανε τρόμος φοβερός Εσείς πουθενά
Κι όλα όσα κάνω
Με χαρά μου
Ναι, αγάπη δυνατή
Δεν πήρα απ' αυτή
Έλιαν!
Πόσες μέρες μοναξιά Τόσες νύχτες σκοτεινιά
Τι κακός χαμός, θυμός, εκνευρισμός
Και τσακωμός
Τόσες ενοχές και στρες Στιγμές κακές
Τι φόβος, τι ντροπή
- Έλιαν! - Μα φτάνει πια
Η κόρη αυτή γενναία πολύ, γλυκιά, καλή
Και τώρα πια, όλα καλά Αρκεί αυτό
Να συγχωρήσω και να γελάω; Όχι, δεν μπορώ
Τα σχέδια ποιος τα κάνει;
Για μένα δεν σας νοιάζει
Όχι
Τα πάντα γίνονται για σένα και για σένα
Κι έχω χαθεί
Έλιαν!
Εγώ έχω χαθεί
Σε παρακαλώ, μίλησέ μας.
Έχω χαθεί
Έλιαν!
Σ' αγαπάμε.
Λόγια!
Δεν σας πιστεύω!
Αν δεν αγαπιέστε πλέον μεταξύ σας,
δεν θα αγαπάτε κι εμένα!
Δεν πιστεύει ότι την αγαπάμε.
Όχι.
- Έλιαν! - Έλιαν!
- Τα πιάσαμε. - Πάμε!
Πάμε.
Μην τα αφήσετε να ξεφύγουν!
Προσέξτε!
Μείνε εκεί που είσαι.
- Πίσω, κτήνος! - Κρατήστε τα!
Πρόσεχέ τα.
Πηγαίνετε τα κτήνη κάπου που δεν θα τα ξαναδούμε ποτέ.
Η πριγκίπισσα;
Μπόλιναρ, πάρε στρατιώτες και ψάξε την κοιλάδα.
Εμείς θα ψάξουμε στα λιβάδια.
Όχι.
Φλινκ, επίθεση!
- Πριγκίπισσα Έλιαν! - Έλιαν!
- Έλιαν!
Ίσως βρήκαν την πριγκίπισσα.
- Τι συμβαίνει; - Μας την έστησαν τα φλινκ!
Φλινκ, παλιόπαιδο, οι βασιλείς σε χρειάζονται.
Επίθεση!
Αφήνει τα τέρατα να φύγουν.
Σταματήστε τον!
- Πάμε! - Ελάτε!
Σταμάτα! Ναζάρα, στρατηγέ, εμείς είμαστε.
Η βασίλισσα και ο βασιλιάς σας.
- Μεγαλειότατε. - Βασίλισσα Έλσμιρ.
Χαίρομαι που γυρίσατε κι οι δύο. Δεν ξέρουμε πού είναι η πριγκίπισσα.
- Στην καταιγίδα είναι. - Πρέπει να τη σώσουμε.
- Να σώσουμε την κόρη μας. - Είμαστε μαζί σας.
Πάμε!
Ήξερες από την αρχή ότι είναι εκεί μέσα;
Γιατί δεν μου το είπες;
Έχασε τα λόγια του, καλή μου.
- Έλιαν! - Έλιαν!
Δεν μπορούμε να γίνουμε όπως πριν.
Δεν μπορούμε να γίνουμε όπως...
Δεν μπορούμε να γίνουμε όπως πριν.
Έλιαν!
Χάνουμε το μωρό μας.
Πρέπει να κάνουμε κάτι.
Το φως.
Ναι.
- Έλιαν. - Έχεις πληγωθεί;
- Νομίζαμε ότι σε χάσαμε. - Έλιαν, λυπούμαστε πάρα πολύ.
Νιώθαμε πως ήταν όλα για μας
Κι είναι ντροπή
Την ταραχή μας αν έχεις
Ξεχνάς πώς να σκεφτείς
Με τον καιρό
Δυστυχώς
Ξεχάσαμε κάτι μαγικό
Ότι εσύ είσαι αυτό
Είχες δίκιο, Έλιαν.
Δεν ήμασταν εκεί για σένα.
Φόβο ένιωθες πολύ
Πόνο μέσα στην ψυχή
Δεν προσέξαμε Ότι αισθανόσουν τόση ταραχή
Θέλω πια ποτέ να μην ξεχνάς
Πως για εμάς εσύ μετράς
Μην ξεχνάς πόσο σ' αγαπάμε
Πως θα 'μαστε εκεί
Κι αν τα βουνά θαφτούν στη γη
Τ' αστέρια αν σβήσουν στη στιγμή
Ό,τι καλύτερο έχουμε κάνει είσαι εσύ.
Πάντα εσύ ήσουν.
Συγγνώμη αν σε κάναμε να νιώσεις ότι δεν ήταν αλήθεια.
Τον τρόπο να 'χα μάθει Για να πάω στο παρελθόν
Μα σαν ποτάμι η ζωή κυλάει
Και όπου κι αν πηγαίνει Κι αν το μέλλον είναι αυτό
Να γελάς
Με χαρά
Αν τώρα είν' η ώρα για το μέλλον μας μαζί
Οι τρεις μας θα το ορίσουμε ξανά
Η λάμψη αν γίνει μπόρα Κι άμα δύσκολο φανεί
Σας αγαπώ
Και εσείς
Όσο ζω
Μια ζωή
Ναι, θα 'μαι εκεί
Στο νέο μας παρόν
Μαμά.
Κοριτσάκι μου.
Μπαμπά.
Έλιαν, αγάπη μου!
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ...
Τα πράγματα είναι διαφορετικά πια.
Παραδέχομαι ότι είχα τις αμφιβολίες μου.
Αλλά πρέπει να πω
ότι οι γονείς μου το δούλεψαν πολύ κι η ζωή μας άλλαξε προς το καλύτερο.
Με κάποιες αλλαγές.
Πρώτον, η μαμά μου μένει σ' εκείνο το σπίτι,
και ο μπαμπάς μου σ' εκείνο.
Δεν καθαρίζω το δωμάτιό μου σε κανένα από αυτά.
Βέβαια, μου τη λένε συνέχεια, αλλά θα 'λεγα ότι μ' αρέσει κάπως.
Όχι.
- Πριγκίπισσα Έλιαν. - Ναζάρα!
Υποσχέθηκα να μη χρησιμοποιήσω τη φωτοβολίδα σήμερα,
αλλά ο βασιλιάς και η βασίλισσα ζητούν ακρόαση.
Τι πράγμα;
Για κάτι σημαντικό.
Χρόνια πολλά!
Άντε, καλή μου, πήγαινε μέσα.
- Σ' τη φέραμε. - Χρόνια πολλά!
- Μη φανταστείς κάτι επικό. - Ναι, προφανώς κάτι πολύ μικρό.
Δώσ' της το δώρο, μικρέ Τζο.
Ελάτε εδώ.
Πριγκίπισσα, τα σέβη μου.
Αρχιμήδη, όχι!
Χρόνια πολλά, πριγκίπισσα.
Φλίνκι, αγόρι μου, σου 'χω κάτι.
Για να σε δω, Φλινκ.
- Γεια σου, πριγκίπισσα Έλιαν. - Οι μάντεις!
Να ξέρεις ότι είμαστε περήφανοι για σένα.
Αλλά αν κανείς άλλος στη ζωή σου γίνει τέρας,
σε παρακαλώ, μη
διστάσεις να μας φωνάξεις.
Κάντε στην άκρη.
Χρόνια πολλά, γλυκιά μου.
Μαμά, μπαμπά.
Ξέρουμε ότι δεν κατάφερες να πετάξεις όσο ήθελες πέρυσι και...
Σκεφτήκαμε ότι φέτος πρέπει να πετάς με στιλ.
Είναι η πιο όμορφη σέλα που έχω δει.
Παιδιά, πάμε να τη δοκιμάσουμε.
- Να είσαι πίσω ως τις εννέα. - Μπαμπά, έχω γενέθλια.
Καλά. Στις δέκα.
Θα σ' ενημερώσω όταν επιστρέψει.
Στον κόσμο αυτόν
- Το μπρελόκ. - Έλα αν θες
Όχι!
Έχει η ζωή μας πολλές αλλαγές
Κι αν οι γονείς
Χώρια είναι πια
Είν' η οικογένεια δεμένη ξανά
Μυστικά πια δεν έχω
Μια χαρά πάλι ζω
Ξάφνου η ζωή είναι πιο απλή Τώρα γονείς πάλι μοιάζουν
Πτήση ομαλή που με καλεί
Τώρα γονείς πάλι μοιάζουν
Ξαναπετώ στον ουρανό
Αφού γονείς πάλι μοιάζουν
Υπέροχοι μοιάζουν
Και θα μ' αγκαλιάζουν
Ξανά
ΤΟ ΜΑΓΕΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ
Υποτιτλισμός: Μαριγώ Παπαπέτρου