Η ΧΙΟΝΑΤΗ ΚΑΙ Ο ΚΥΝΗΓΟΣ
Μια φορά κι έναν καιρό μέσα στο καταχείμωνο...
μια βασίλισσα θαύμαζε το χιόνι που έπεφτε...
όταν είδε ένα τριαντάφυλλο να ανθίζει παρά το δριμύ κρύο.
Πιάνοντας το, τρύπησε το δάχτυλό της και τρεις σταγόνες αίματος έπεσαν στο έδαφος.
Κι επειδή το κόκκινο ήταν τόσο ζωντανό σε σχέση με το Λευκό...
σκέφτηκε, "Μακάρι να είχα ένα παιδί άσπρο σαν το χιόνι...
"με χείλη κόκκινα σαν αίμα, μαλλιά μαύρα σαν τα φτερά του κορακιού...
"και με τη δύναμη αυτού του τριαντάφυλλου."
Λίγο καιρό αργότερα, η βασίλισσα απέκτησε κόρη...
και την ονόμασαν "Χιονάτη".
Κι όλο: την λάτρευαν στο βασίλειο...
τόσο για το ελεύθερο πνεύμα της όσο και για την ομορφιά της.
Το βρήκαμε στο δάσος.
Είναι χτυπημένο, μητέρα.
Πρέπει να έσπασε το φτερό του.
Μην ανησυχείς. Θα γιατρευτεί με τον καιρό.
Θα το φροντίσω.
Έχεις μια σπάνια ομορφιά, αγάπη μου.
Εδώ μέσα.
Μην τη χάσεις ποτέ.
Θα σε βοηθήσει πολύ όταν γίνεις βασίλισσα.
Πρόσεχε μην πέσεις.
Απλά σου κόβω ένα μήλο.
-Ορίστε. -Σ' ευχαριστώ.
Γουίλιαμ!
Ο επόμενος χειμώνας ήταν ο πλέον βαρύς...
κι η μητέρα της Χιονάτης πέθανε.
Ο βασιλιάς ήταν απαρηγόρητος.
Εκμεταλλευόμενος τη θλίψη του, εμφανίστηκε ένας σκοτεινός και μυστηριώδης στρατός...
και τον παρέσυρε σε μάχη.
Ποιος διάολος γέννησε αυτόν τον στρατό;
Στείλτε τους πίσω στην κόλαση!
Κανέναν αιχμάλωτο!
Ο σκοτεινός στρατός νικήθηκε...
αλλά αυτό που σύντομα θα ακολουθούσε ήταν πολύ πιο σκοτεινό.
Μεγαλειότατε!
Ένας αιχμάλωτος.
Μην φοβάσαι...
δεν θα σε βλάψω ούτε εγώ ούτε οι άντρες μου.
Πώς λέγεσαι, λαίδη μου;
Ραβένα, μεγαλειότατε.
Ο βασιλιάς σαγηνεύτηκε τόσο από την ομορφιά της...
που ξέχασε, για πρώτη φορά, τη ραγισμένη του καρδιά...
και την αμέσως επόμενη μέρα, την παντρεύτηκε.
Είσαι τόσο όμορφη.
Πολύ ευγενικό, μικρή μου.
Ειδικά όταν λένε πως το πρόσωπο της αληθινής...
ομορφιάς σ' αυτό το βασίλειο είναι το δικό σου.
Πλησίασε.
Όλο αυτό πρέπει να είναι πολύ δύσκολο για σένα.
Κι εγώ έχασα τη μητέρα μου όταν ήμουν μικρό κορίτσι.
Δεν θα πάρω ποτέ τη θέση της μητέρας σου.
Ποτέ.
Αλλά νιώθω πως εμείς οι δυο είμαστε δεμένες.
Το νιώθω εκεί.
Στην καρδιά σου.
Θα με καταστρέψεις.
Πράγματι, άρχοντά μου.
Κάποτε με κατάστρεψε ένας βασιλιάς σαν εσένα.
Αντικατέστησα την βασίλισσά του...
μια ηλικιωμένη γυναίκα.
Και, με τον καιρό, κι εμένα θα με αντικαθιστούσε.
Οι άντρες χρησιμοποιούν τις γυναίκες.
Μας καταστρέφουν και όταν τελειώσουν με εμάς...
μας πετάνε στα σκυλιά.
Τι μου έδωσες;
Όταν μια γυναίκα μένει για πάντα νέα και όμορφη, όλος ο κόσμος τής ανήκει.
Πρώτα θα σου πάρω τη ζωή, άρχοντά μου.
Και μετά θα πάρω το βασίλειό σου.
Καλωσόρισες, αδερφέ.
Βασίλισσά μου.
Εισέβαλλε με δόλο στο βασίλειο με έναν στρατό-φάντασμα.
Τώρα καλωσόριζε έναν αληθινό.
Γουίλιαμ!
Χιονάτη, φύγε! Χιονάτη!
Δεν μπορώ να φύγω!
-Η πριγκίπισσα! -Όχι!
Φύγε από εδώ! Φύγε!
Γουίλιαμ! Μην με αφήνεις!
Πατέρα, πρέπει να γυρισουµε! Πρέπει!
-Όχι! -Την χάσαμε!
Όχι! Όχι! Όχι!
Μην με αφήνεις! Γουίλιαμ!
Έξω.
Έξω!
Καθρέφτη...
καθρεφτάκι μου...
ποια είναι η πιο όμορφη απ' όλες;
Εσύ, βασίλισσά μου.
Άλλο ένα βασίλειο υποκύπτει στη γοητεία σου.
Δεν υπάρχει πια τέλος στη δύναμη και την ομορφιά σου;
Όσοι απόμειναν, βασίλισσά μου. Τι να τους κάνουμε;
Σφάξτε τους.
Φιν.
Φυλάκισέ την.
Το βασιλικό αίμα μπορεί ν' αποδειχτεί πολύτιμο.
Η βασιλεία της Ραβένα ήταν τόσο δηλητηριώδης...
που η φύση μαράζωσε και οι άνθρωποι έγιναν επιθετικοί
Η γη πέθανε...
και μαζί της, η ελπίδα.
Κι όλο αυτό τον καιρό, κρατούσε φυλακισμένη τη Χιονάτη...
ψηλά, στον βορεινό πύργο.
Πάτερ ηµών ο εν τοις ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά Σου.
Ελθέτω η βασιλεία Σου. Γενηθήτω το θέληµά Σου, ως εν ουρανώ κι επί της Γης.
Τον άρ τον ημών τον επιούσιον δος ημίν σήμερον και άφες ημίν τα οφειλήµατα ημών...
ως και ημείς αφίεµεν τοις οφειλέταις ημών.
Και µη εισενέγκης ημάς εις πειρασµόν...
αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού. Αμήν.
Ναι;
-Πώς σε λένε; -Είμαι η Γκρέτα.
Τι σου συνέβη;
Πήραν όλα τα κορίτσια του χωριού μας.
Προσπαθούσα να φτάσω στο κάστρο του δούκα Χάμοντ, όταν με έπιασαν.
Στον δούκα Χάμοντ;
Είναι ζωντανός;
Πολεμάει ακόμα στο όνομα του πατέρα μου;
Είσαι η κόρη του βασιλιά.
Τη νύχτα που πέθανε ο βασιλιάς, μας είπαν πως όλοι μέσα στο κάστρο θανατώθηκαν.
Κι ο Γουίλιαμ;
Είναι ακόμα ζωντανός ο γιος του δούκα;
Δεν ξέρω, πριγκίπισσα.
Τι θα μου κάνουν;
Θυμάσαι που όταν ήμασταν παιδιά...
ζητιανεύαµε για αποφάγια όπως αυτοί οι κακομοίρηδες;
Ναι, αδερφή.
Δεν είμαι πιο φιλεύσπλαχνη;
Ναι.
Αυτοί οι δυο πιάστηκαν να ηγούνται ενέδρας σε ένα από τα τρένα ανεφοδιασμού μας.
Ο γιος σου;
Όμορφος.
Προφανώς, ΤΟ χρωστάς στη μητέρα σου.
Κάποτε θα ξεμυαλιζόμουν με ένα πρόσωπο σαν το δικό σου.
Κι εσύ, σίγουρα, θα με πλήγωνες.
Ίαν, όχι!
Θα σκότωνες τη βασίλισσά σου;
Τι θάρρος!
Τι ομορφιά!
Αλλά πόσο δυνατή είναι η καρδιά σου;
Όχι.
Τον γιο μου.
Τον γιο μου!
Άφησέ τον.
Άφησέ τον να γυρίσει στο δούκα...
και να πει για τη μεγαλοψυχία της βασίλισσάς του,
Έξω.
Έξω!
Η μαγεία κοστίζει ακριβά.
Και το αντίτιμο μεγαλώνει.
-Φαίνεσαι... -Γριά.
Κουρασµένη.
Η δύναμή μου...
εξασθενεί.
Έχω ένα γιατρικό.
Γκρέτα;
Καθρέφτη...
καθρεφτάκι μου...
ποια είναι η πιο όμορφη απ' όλες;
Βασίλισσά μου...
σήμερα, κάποια μόλις ενηλικιώθηκε...
κι έγινε πιο όμορφη ακόμα και από εσένα.
Αυτή είναι ο λόγος που οι δυνάμεις σου εξασθενούν.
Ποια είναι;
Η Χιονάτη.
Η Χιονάτη;
Αυτή είναι η καταστροφή μου;
Έπρεπε να την είχα σκοτώσει όταν ήταν παιδί.
Πρόσεχε.
Η αθωότητα και η αγνότητα της είναι τα μόνα που μπορούν να σε καταστρέψουν.
Αλλά αυτή είναι και η σωτηρία σου, βασίλισσα.
Κράτα την καρδιά της στα χέρια σου...
και δεν θα χρειαστεί ποτέ ξανά να κλέψεις νιότη.
Δεν θα εξασθενήσεις ποτέ ξανά, ούτε θα γεράσεις.
Αθανασία.
Αθανασία...
παντοτινή.
Φιν!
Αδερφέ...
φέρε μου την κόρη του βασιλιά.
Σε ξύπνησα;
Είσαι πάντα ξύπνια όταν σε χαζεύω;
Δεν έχεις ξανάρθει εδώ.
Η αδερφή μου δεν το επιτρέπει.
Σε θέλει όλη δική της.
Την φοβάμαι.
Εμένα όχι;
Όχι.
Μην φοβάσαι, πριγκίπισσα.
Δεν θα ξαναμείνεις ποτέ κλεισμένη σε αυτό το κελί.
Τι θέλει από εμένα;
Την παλλόμενη καρδιά σου.
Βγάλε με από εδώ!
Όχι!
Γκρέτα;
-Φύγε. -Βγάλε με από εδώ!
Όχι!
Φύγε.
Όχι!
Σταματήστε την!
Πιάστε την!
Συλλάβετέ την!
Πηγαίνετε στην πύλη!
Φέρτε την μου πίσω!
Πώς γίνεται ένα αθώο μικρό κορίτσι...
να ρεζιλεύει τον αδερφό μου;
Με μόνο όπλο της ένα καρφί.
Αν είχε σπαθί...
θα είχε πάρει το βασίλειό μου.
"Φέρε μου την κόρη του βασιλιά"...
και εσύ την άφησες να σου ξεφύγει μέσα απ' τα μικροσκοπικά σου δάχτυλα.
Πώς;
Ορκίστηκες να με προστατεύεις!
Το ορκίστηκες!
Τώρα πια δεν έχω κανέναν που να μπορώ να εμπιστευτώ.
Κανέναν. Δεν υπάρχει πίστη. Καμία πίστη.
Καμία. Ούτε καν από εσένα!
Πού είναι;
Την κυνήγησαν μέχρι το Σκοτεινό Δάσος...
όπου οι άντρες την έχασαν.
Τι να την κάνω στο Σκοτεινό Δάσος, χαμένη!
Χρειάζομαι την καρδιά της! Με απογοήτευσες, Φιν!
Κι αν σου έδωσα τα πάντα!
Εγώ δεν σου...
έδωσα τα πάντα;
Ναι, αδερφή.
Σιωπή.
Δεν έχω δυνάμεις στο Σκοτεινό Δάσος.
Πρέπει να μου βρεις κάποιον.
Κάποιον που να το ξέρει.
Κάποιον που να μπορεί να την κυνηγήσει.
Μου οφείλεις λεφτά από την τσέπη μου...
και λεφτά για το κορίτσι.
Ξέρεις... Μάλλον τα ήπια όλα...
αλλά είσαι ευπρόσδεκτος αν μου ξανάρθει.
Το παρατράβηξες. Θέλω τα λεφτά μου!
Ορίστε!
Η βασίλισσα απαιτεί την παρουσία σου.
Δεν βλέπεις πως κάνω μπάνιο;
Έχε μου εμπιστοσύνη, αδερφή.
Καλά! Καλά!
Ο αδερφός μου λέει πως είσαι χήρος. Ένας μέθυσος.
Κι ένας από τους λίγους που έχουν μπει στο Σκοτεινό Δάσος.
Όντως.
Ένας από τους φυλακισμένους μου δραπέτευσε εκεί.
-Τότε είναι νεκρός. -Νεκρή.
Τότε είναι σίγουρα νεκρή.
Βρες την.
Φέρ' την μου.
Όχι, έχω πάει στο δάσος. Δεν ξαναπάω.
Θα ανταμειφτείς γενναία.
Τι να το κάνω το χρυσάφι νεκρός, με τα κοράκια να μου βγάζουν τα μάτια;
Γιατί είναι τόσο πολύτιμη;
Δεν σε αφορά.
Επίτρεψέ μου να καθορίζω εγώ τι με αφορά.
Θα το κάνεις για μένα, κυνηγέ!
Κι αν αρνηθώ;
Κάνε μου τη χάρη. Σε ικετεύω.
Στα γόνατά του.
Επιθυμείς να ενωθείς με την αγαπημένη σου, λοιπόν;
Μην πιάνεις στο στόμα σου τη γυναίκα μου.
Σου λείπει.
Τι θα έδινες για να την ξαναδείς;
Ξέρεις τις δυνάμεις μου.
Φέρε μου το κορίτσι...
και θα φέρω πίσω τη γυναίκα σου.
Τίποτε δεν μπορεί να τη φέρει πίσω.
Εγώ μπορώ.
Μια ζωή...
για μια ζωή.
Δεν μπορεί να πήγε μακριά.
Λοιπόν, κάντε ακριβώς ό,τι κάνω.
Είναι κακή ιδέα.
Μείνετε εδώ.
-Έλα εδώ. -Όχι!
Θα με βοηθήσεις;
Σε παρακαλώ. Η βασίλισσα θα με σκοτώσει.
Αυτό είναι βέβαιο.
Θα μου ξεριζώσει την καρδιά.
Πολύ γρήγορος…
Μπράβο, κυνηγέ.
Παράδωσέ την.
Τι σκοπεύετε να την κάνετε;
Τι σε νοιάζει;
Την θέλετε;
Δώσε μου αυτό που μου υποσχεθήκατε.
Ήσουν πολύ καλός στη δουλειά σου.
Τώρα, κράτα τον λόγο σου.
-Θα μας σκοτώσει και τους δύο. -Σκάσε.
-Θα μας σκοτώσει. -Είπα, σκάσε.
Όχι, όχι.
Θα κρατήσω το λόγο μου, αν κι η βασίλισσα κρατήσει τον δικό της.
Πού είναι η γυναίκα μου;
Θα σε προδώσει.
Η αδερφή μου έχει πολλές δυνάμεις.
Μπορεί να πάρει τη ζωή ή να τη συντηρήσει...
αλλά δεν μπορεί να φέρει πίσω τη γυναίκα σου, χαζέ!
Την θέλω πίσω!
Θα σας βρω!
Ήσυχα. Εντάξει;
Τι στο διάολο συμβαίνει;
Ποια είσαι; Γιατί σε θέλει νεκρή η βασίλισσα;
Όλους μας θέλει νεκρούς.
Τι σε κάνει τόσο πολύτιμη;
Θα έπρεπε να ξέρεις. Εσύ με καταδιώκεις.
Ξέχνα το.
Δεν θα έπρεπε ποτέ να μπλέξω με την βασίλισσα.
Πού έμπλεξα; Ο ηλίθιος...
Πού πας;
Μακριά από εσένα. Είσαι μπελάς. Να τι είσαι.
Πρέπει να πάω στο κάστρο του δούκα. Υπάρχει στρατός εκεί.
Ο στρατός του δούκα;
Ένα μάτσο αγρότες και γαλατάδες με τσουγκράνες.
Ξέρω πρόβατα που πολεμούν πιο πολύ από αυτούς.
Είμαι πολύτιμη.
Γι' αυτό δεν είσαι εδώ;
Αν γυρίσεις χωρίς εμένα, είσαι νεκρός.
Αν με αφήσεις, είμαι νεκρή.
Έτσι για να έχουμε καλό ερώτημα, για τι αμοιβή μιλάμε;
Όσο χρειάζεται.
-Τουλάχιστον τριάντα χρυσά... -Εκατό.
Βοήθησέ με.
Ποια είσαι;
Ίσως θα έπρεπε να είχες ρωτήσει τη βασίλισσα.
Δεν σε εμπιστεύομαι.
-Σου έδωσα τον λόγο μου. -Ούτε τώρα σε εμπιστεύομαι.
Αλλά είμαστε σύμφωνοι.
Δώσ' μου αυτό, προτού χάσεις κάνα δάχτυλο.
Σκότωσε τον θαρραλέο μου Ίαν με την παλάμη της...
και μετά έβγαλε ένα στιλέτο αναίμακτο από το πλευρό της.
Δεν σκοτώνεται.
Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο.
Η πριγκίπισσα είναι ζωντανή.
Πού είναι ο γιος μου;
Έχουμε νέα για την πριγκίπισσα.
Η Ραβένα την είχε φυλακισμένη όλα αυτά τα χρόνια.
Ζει;
Δραπέτευσε από το κάστρο και είναι στο Σκοτεινό Δάσος.
Θα πάω να την βρω.
Δεν ξέρουμε αν επέζησε.
Γουίλιαμ!
Τι;
Ρίσκαρες κι άλλοτε εκτός των τειχών, παρακούοντάς με.
Είμαστε ό,τι απέμεινε. Καταλαβαίνεις;
Δεν μπορώ να χάσω άλλους άντρες.
Θα πάω μόνος.
Δεν θα χάσω τον μοναχογιό μου.
Δεν ξέρεις το Σκοτεινό Δάσος.
Τότε θα βρω κάποιον που να το ξέρει.
Δεν θα την εγκαταλείψω για δεύτερη φορά.
Το δάσος αντλεί δύναμη από την αδυναμία σου.
Πίνεις για να πνίξεις τη θλίψη σου;
Ή τη συνείδησή σου;
Τι σε αφορά γιατί πίνω;
Υποθέτω πως η θλίψη κάποιου είναι δική του.
Τι ξέρει από θλίψη ένα νεαρό κορίτσι σαν εσένα;
Μην κολακεύεις τον εαυτό σου.
Τώρα, μείνε κοντά.
Ξέρετε το Σκοτεινό Δάσος;
Φορτώστε κι ετοιμαστείτε.
Η αμοιβή σας θα είναι 50 χρυσά.
Δεν σε πειράζει που την υπηρετείς;
Ποια; Τη βασίλισσα;
Κανέναν δεν υπηρετώ.
Ειδικά αυτή τη γριά, ούτε κανέναν άλλο από βασιλική γενιά. Είναι όλοι καταραμένοι.
Ο βασιλιάς κι η αληθινή βασίλισσα δεν είναι καταραμένοι.
Ο βασιλιάς;
Αυτός άφησε τον διάβολο να μπει.
Αυτός φταίει που το βασίλειο βυθίστηκε στο σκοτάδι.
Μιλάς εσύ;
-Τίποτα δεν ξέρεις. -Κι εσύ ξέρεις;
Γιατί ένα παιδαρέλι σαν εσένα νοιάζεται για τον βασιλιά;
Τόσο μικρή, ούτε που θα τον θυμάσαι.
Ο τόπος έχει αρρωστήσει.
Η φύση ανατράπηκε.
Αυτή είναι η κληρονομιά του πολυαγαπημένου σου βασιλιά.
Χρειάζεσαι τοξότη;
Έχω τοξότη.
Σκότωσέ τον.
Είπα, χρειάζεσαι τοξότη;
Έλα. Θέλω να σου δείξω κάτι.
Ποιο είναι το καλό σου πόδι;
Αν κάποιος σου επιτεθεί, σηκώνεις αυτό το χέρι...
τον σταματάς και χρησιμοποιείς τη δύναμή του εναντίον του.
Είσαι μικρόσωμη, άρα περίμενε μέχρι να έρθει κοντά...
και κάρφωσέ το στην καρδιά του, μέχρι τη λαβή…
Καταλαβαίνεις; Μην διστάσεις.
Κοίτα τον κατάματα...
και μην το βγάλεις μέχρι να δεις την ψυχή του…
Αδύνατον!
Ίσως να μην έχεις άλλη επιλογή.
Βρήκαμε τα ίχνη τους.
Προχωρήστε. Προχωρήστε!
Περίμενε.
Είναι αυτή η άκρη του Σκοτεινού Δάσους;
Ναι.
Τι είναι;
Τρολ!
Φύγε!
τρέχα!
Σου είπα να τρέξεις.
Αν το είχα κάνει, θα ήσουν νεκρός.
Μόνο δαίμονες και πνεύματα επιζούν απ' το Σκοτεινό Δάσος. Τι από τα δύο είστε;
Είμαστε κυνηγημένοι απ' την βασίλισσα.
Δεν θα σας κάνουμε κακό.
Πού είναι όλοι οι άντρες;
Έφυγαν.
Έχεις κάτι να πιω;
Έχεις ταξιδέψει πολύ...
και φέρεις βαρύ φορτίο.
Έχω κάνει και χειρότερες δουλειές.
Πάντως, δεν είναι τόσο βαριά.
Δεν ξέρεις ποια είναι.
Τι εννοείς;
Γιατί; Ποια είναι;
Να της βάζαμε καμιά φούστα ή κανένα φόρεμα;
Αυτό είναι ωραίο.
Τι λες για πρόσωπο;
Η μητέρα σου σε θέλει.
Γιατί δεν μου το είπες;
Γιατί νόμιζες πως θα μου έπεφτε βαρύ;
Δίκιο θα είχες.
Δεν σε εμπιστευόμουν.
-Συγνώμη. -Ναι.
Οι ουλές μας μάς προστατεύουν.
Χωρίς ομορφιά, είμαστε άχρηστες για τη βασίλισσα.
Είναι μια θυσία που κάναμε...
ώστε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας με γαλήνη...
ενώ οι πατεράδες τους είναι στον πόλεμο.
Κι εσένα...
θα έρθει η ώρα της θυσίας σου.
Πρέπει να ξεκουραστείς.
Πώς την εγκαταλείπεις, ενώ ξέρεις την αλήθεια;
Ναι, ξέρω την αλήθεια.
Γι' αυτό πρέπει να είναι όσο πιο μακριά μου γίνεται.
Πάντα έχανα, όποιον νοιαζόμουν.
Όχι αυτήν τη φορά.
Είναι πιο ασφαλής εδώ, μαζί σου.
Λίλι! Λίλι, έλα!
Έλα!
Τρέξτε, αρουραίοι! Τρέξτε!
Βρείτε την!
Πάμε!
Μπείτε στις βάρκες! Στις βάρκες!
Λίλι!
Εκεί μέσα, μωρό μου. Μπράβο.
Έλα!
Όχι! Όχι!
Έλα! Πάμε!
Όχι! Πρέπει να τους βοηθήσουμε!
Θα μας βοηθήσεις. Πήγαινε.
-Έλα! -Πηγαινε!
Η ομορφιά σου είναι αυτή που μπορεί να σε σώσει, Ραβένα.
Αυτό το ξόρκι θα κάνει την ομορφιά σου δύναμη και προστασία σου.
Με πάναγνο αίμα δέθηκε.
Πάρε. Πιες, πιες!
Αλλά, πρόσεχε.
Από αίμα πάναγνο αυτό το ξόρκι μπορεί να λυθεί.
Πάρε εκδίκηση για μας!
Συγνώμη.
-Λυπάμαι. -Όχι, δεν λυπάσαι.
-Λυπάμαι. -Μας εγκατέλειψες.
Δεν θα έπρεπε ποτέ να ήμασταν εκεί.
Κοίτα με.
Θα σε πάω στον δούκα Χάμοντ. Εντάξει;
Εντάξει;
Στο ορκίζομαι.
Περιμένετε!
Αυτή είναι η τυχερή μας μέρα.
Ωχ, όχι. Νάνοι.
Ο αχρείος που μισώ περισσότερο στον κόσμο προσγειώθηκε στα πόδια μου.
Έλα τώρα, Μπιθ.
Έτσι φέρεσαι σε φίλο;
Όχι, όχι, παλιοκερατά.
Έτσι φέρομαι σε φίλο.
Είναι όμορφη.
Και ποια είναι αυτή;
Είναι βοηθός σου ή αιχμάλωτή σου;
Αυτός ο άνθρωπος με βοηθά.
Να σκοτώσουμε και τους δυο.
Το μόνο που μας έφερε είναι μπελάδες.
Σουβλίστε τον κι αφήστε εκείνη να σαπίσει. Δεν μ' αρέσει να σκοτώνω κορίτσια.
-Εμένα μου αρέσει. -Ωραία.
Άφησέ την ήσυχη, Ντίερ.
Δεν έχει τίποτα. Ένα ασημένιο νόμισμα κι ένα άδειο σώβρακο.
Δύο μέρες αναμονής. Και για ποιο λόγο;
Για τίποτε;
Έπρεπε να μείνουμε στο ποτάμι. Τι χάσιμο χρόνου!
Κατέβασέ μας, Μπιθ. Έχω χρυσό να σας πληρώσω.
Δεν είναι εδώ. Είναι κρυμμένος πίσω στο δάσος.
Κλείσε το βρωμερό σου στόμα, κυνηγέ.
Αν είχες λεφτά, θα τα είχες ήδη χαλάσει σε αλκοόλ.
Κατέβασέ μας και θα σου δείξω.
Κορόιδεψε κανέναν άλλο, κρεμασμένε παλιοψευταρά.
Πες τους την αλήθεια, κυνηγέ. Δεν έχουμε χρόνο.
Πρέπει να πάω αυτό το κορίτσι στον δούκα Χάμοντ. Δεν είναι ασφαλής εδώ.
Να ήξερες πόσο σε συμπονώ.
Να τους πετσοκόψουμε για να τους φάνε οι λύκοι.
Ναι!
Ποια είναι;
Αξίζει πολύ χρυσό για μένα.
Τον οποίο, με χαρά, θα μοιραστώ μαζί σας, ηλίθιοι, μικροί νάνοι.
Κόφ' το!
Ο χρυσός θα σας είναι άχρηστος, αν είστε όλοι νεκροί!
Οι άντρες της βασίλισσας μάς κυνηγούν!
-Πλησιάζουν! -Σκάσε!
Αγαπάτε την βασίλισσα;
Δεν αγαπάμε την βασίλισσα.
Τότε πολεμάτε εναντίον της;
Κανείς δεν πολεμά ενάντια στη βασίλισσα.
Χάσαμε τα πάντα όταν πέθανε ο βασιλιάς.
Πολεμάμε μόνο για τον εαυτό μας!
Ναι.
Ο πατέρας μου ήταν ο βασιλιάς Μάγκνους.
Μιουρ...
λέει αλήθεια;
Ναι. Έχει βασιλικό αίμα.
Είναι το πεπρωμένο της, Μπιθ.
Βλέπω ένα τέλος στο σκοτάδι.
Καβαλάρηδες!
Μας βρήκαν!
Αν δεν μας κατεβάσετε, θα μας σκοτώσουν όλους!
Δεν μ' αρέσει αυτό, Μπιθ. Μυρίζομαι μπελάδες.
Θα πάρετε το βάρος σας σε χρυσό, αν μας κατεβάσετε τώρα!
Σκάσε, πριγκίπισσα.
Οι άντρες της βασίλισσας!
Κι έρχονται κατά πάνω μας!
Θα πάρουμε αυτήν, αλλά όχι αυτόν!
Τι;
Όχι, και τους δυο μας!
Κατέβασέ τους, Γκορτ!
Ας την κάνουμε από εδώ!
Κουνηθείτε! Κουνηθείτε!
Είναι κοντά.
Καταραμένη μουσική νεράιδων.
Ναι.
Πάλι καλά που υπάρχουν αρκετά βρύα εδώ.
Πού είμαστε;
Το λένε Άδυτο, λαίδη μου.
Εδώ κατοικούν νεράιδες.
Νεράιδες.
Ελεύθερα!
Κολ;
Ελεύθερα!
Κατασκηνώστε!
Γκας. Κουέρτ. Φτιάξτε τη φωτιά.
Γκορτ, την κούπα σου.
Παίξε πιο δυνατά, κιτρινιάρη. Ακόμα ακούω τις βρομονεράιδες.
Ντίερ, όντως θα τη σκότωνες;
Ναι.
Και βέβαια.
Η θέση είναι άδεια, αν αυτό θα ρωτούσες.
Θέλω να σε ευχαριστήσω.
Είναι απλά ένα κούτσουρο.
Δεν χρειάζεται να μ' ευχαριστείς.
Όχι, για πριν.
Που με υπερασπίστηκες.
Ο πατέρας σου ήταν καλός άνθρωπος.
Το βασίλειο ευημερούσε.
Ο λαός μας ευημερούσε.
Ήσασταν περισσότεροι.
Ναι.
Αυτοί που βλέπεις μπροστά σου...
κι άπειροι άλλοι κρύφτηκαν βαθιά στις σπηλιές.
Ήμασταν ευγενείς χρυσωρύχοι...
γιατί βλέπαμε το φως μέσα στο σκοτάδι.
Γκας. Γκας;
Ήσουν παιδί, αλλά θυμάσαι.
Όταν ξαναβγήκαμε στην επιφάνεια...
δεν υπήρχε τίποτα.
Η γη ήταν καμένη,
Όλοι κι όλα είχαν χαθεί.
Νεκρά.
Ήταν το μήνα που πέθανε ο πατέρας σου.
Λυπάμαι πολύ.
Κι εγώ, πριγκίπισσα. Κι εγώ.
Παιδί, παίξε ένα χαρούμενο τραγούδι.
Γιατί να ξοδεύεις τη ζωή Δίχως καμία ηδονή
Συλλέγοντας τιμαλφή; Γιατί παλεύεις να τα µαζεύεις;
Γιατί να µετράς τα λεφτά;
Στον τάφο άφραγκος οδεύεις
Ξέρω πως είμαι ασχημούλης...
αλλά θες να χορέψουµε;
Θα ήταν τιμή μου, Γκας.
Δεν την εμπιστεύομαι και δεν την πιστεύω.
Ό,τι κι αν λέει ο Μιουρ.
Νιώθω περίεργα.
Σχεδόν ζαλίζομαι…
Τι; Από πότε;
Ανατριχιάζω παντού, αλλά νιώθω υπέροχα.
Νιώθω υπέροχα.
Πώς είναι η ποδάγρα σου;
Η ποδάγρα;
Κάπως καλύτερα.
Το ίδιο κι ο βήχας μου…
Ξέρετε...
αυτή το κάνει.
Πόσο ήπιες;
Όχι, ήταν τα μανιτάρια.
Θα ξεράσω.
Ακόμα κλέβεις το ποτό μας, κυνηγέ;
Περασμένα, ξεχασμένα; Τι λες;
Όχι ακόμα, βλαμμένο.
Αγκαλιά.
Τι θα κερδίσεις, λοιπόν, εσύ;
Για τι πράγμα μιλάς;
Μιλώ για το κορίτσι.
Είναι μονάχα ο χρυσός;
Δεν είμαι σίγουρος, Μπιθ.
Αν είχα ίχνος λογικής, θα την είχα εγκαταλείψει εδώ και καιρό.
Ο Μιουρ λέει πως για κάτι είναι προορισμένη.
Το ερώτημα είναι, κυνηγέ...
για τι πράγμα;
Σήκω.
Πατέρα; Τι ήταν αυτό; Πατέρα;
Ξέρω, γιέ μου. Ξέρω.
Αυτός είναι.
Όχι, όχι, όχι, κυνηγέ.
Κανείς δεν το έχει δει αυτό ποτέ.
Το λευκό ελάφι υποκλίνεται στην πριγκίπισσα, πατέρα.
Την ευλογεί.
Τι λέτε;
Έχεις μάτια, κυνηγέ, αλλά δεν βλέπεις.
Εσύ, που είσαι μαζί της τον περισσότερο καιρό.
Είναι η ίδια η ζωή.
Θα θεραπεύσει τη γη.
Αυτή είναι η εκλεκτή.
Δεν το νιώθεις; Δεν πέρασαν οι αρρώστιες σου;
Με χρυσό ή χωρίς………
όπου εκείνη οδηγεί, εγώ ακολουθώ.
-Ναι. -Συμφωνώ.
Ναι, πατέρα.
Ενέδρα!
Στοχεύετε χαμηλά! Χαμηλά!
Κολ, Ντίερ, πάνω του.
Γκας, πήγαινε μαζί της…
-Μείνε μαζί μου… -Μην με περιμένεις.
Εσύ πρώτος.
Το ξέρω.
Πήγαινε. Από εκεί.
Φύγε, φύγε!
Όχι, εγώ είμαι! Ο Γουίλιαμ!
Είμαι ο Γουίλιαμ.
Θαυμάζω το πώς παλεύεις, κυνηγέ.
Έτσι ήταν και η γυναίκα σου.
Τι ξέρεις για τη γυναίκα μου;
Τις θυμάμαι όλες.
Αλλά ειδικά...
αυτές που αντιστέκονται.
Ούρλιαζε το όνομά σου...
αλλά δεν ήσουν εκεί.
Τώρα, μπορείς να ικετέψεις να σε συγχωρήσει στον Άλλο Κόσμο.
Αδερφή...
θεράπευσέ με.
Συγχώρεσέ με, αδερφέ.
Νιώθω...
Βέλος!
Γκας! Γκας!
Γκας, ανάπνεε. Γκας, ανάπνεε.
Δεν θα σ' αφήσω, δεσποινίς.
Κάποτε είχαμε περηφάνια.
Και τώρα απλά κλέβουμε και πίνουμε...
κι ονειρευόμαστε την εποχή που δεν τα κάναμε αυτά.
Καθένας εδώ θα πέθαινε για μια ευκαιρία να ξαναγίνει ένας τέτοιος άντρας.
Σε ακολουθούμε, λοιπόν, πριγκίπισσα...
στη ζωή και στο θάνατο.
Και θα αποκτήσουμε και πάλι την περηφάνια μας.
Στην ψυχή του Γκας, τ' ορκίζομαι.
Σκοτείνιασαν τα άστρα Το φεγγάρι σκοτεινό
Σώπασε η νύχτα Δεν ακούγεται πτηνό
Πείτε το στα άλογα Τα τύμπανα χτυπήστε
Έφυγε ο αφέντης τους Τον ήλιο αποχαιρετήστε
Σκοτείνιασαν οι ωκεανοί Ο ουρανός σκοτεινός
Σώπασαν οι φάλαινες Και της παλίρροιας ο αχός
Πείτε το στις αλυκές Τα τύμπανα χτυπήστε
Συγνώμη που σε άφησα.
Δεν με άφησες…
Αν ήξερα πως ήσουν ζωντανή...
θα είχα έρθει για σένα.
Ήμασταν παιδιά, Γουίλιαμ.
Είσαι εδώ τώρα.
Πάρε
Δεν έχει αλλάξει.
Έχει το ίδιο φως μέσα της.
Σίγουρα θα το βλέπεις.
Μόνο τυφλός δεν θα το έβλεπε.
Την σκεφτόμουν κάθε μέρα από τότε που την έχασα.
Απίστευτο που την βρήκα.
Πρέπει να της πεις πώς νιώθεις.
-Θα της κάνει καλό. -Όχι.
Δεν θα ήξερα πώς να το πω.
Τέτοια πράγματα, αν δεν τα πεις...
και ζεις μετανιώνοντας που δεν τα είπες...
είναι πολύ χειρότερα.
Γουίλιαμ.
Σαν να μην άλλαξε τίποτα εδώ.
Ο κόσμος μοιάζει...
και πάλι όμορφος.
Θα είναι, όταν γίνεις βασίλισσα.
Οι άνθρωποι του βασιλείου μισούν την Ραβένα με όλο τους το είναι.
Κάποτε την μισούσα κι εγώ.
Τώρα νιώθω μόνο θλίψη.
Μόλις οι άνθρωποι μάθουν πως είσαι ζωντανή, θα πολεμήσουν στο όνομά σου.
Απαιτείται κάτι παραπάνω από ένα όνομα.
Είσαι κόρη του πατέρα σου.
Η νόμιμη διάδοχος.
Αν μπορούσα, θα σε έπαιρνα μακριά.
Θα σε κρατούσα ασφαλή δίπλα μου.
Αλλά έχω ένα καθήκον. Το ίδιο κι εσύ.
Πώς να τους εμπνεύσω;
Πώς θα οδηγήσω τους άντρες;
Όπως οδηγούσες εμένα όταν ήμασταν παιδιά.
Σε ακολουθούσα παντού.
Έτρεχα, όταν με φώναζες.
Θα έκανα τα πάντα για σένα.
Εγώ δεν τα θυμάμαι έτσι.
-Όχι; -Όχι.
Και μαλώναμε συνέχεια.
Και διαφωνούσαμε.
Θυμάσαι εκείνο το κόλπο;
Ποιο κόλπο;
Βλέπεις, μικρή μου………
Π αγάπη πάντα μας προδίδει.
Ξύπνα.
Με πάναγνο αίμα δέθηκε...
και μόνο από αίμα πάναγνο...
μπορεί να λυθεί.
Εσύ ήσουν η µόνη...
που μπορούσε να σπάσει το ξόρκι και να με καταστρέψει.
Και η μόνη...
τόσο αγνή...
για να με σώσει.
Δεν καταλαβαίνεις πόσο τυχερή είσαι...
που δεν θα μάθεις ποτέ πώς είναι να γερνάς.
Όχι!
Όχι.
Όχι. Όχι.
Τι κοιτάτε; Κάντε κάτι!
Είστε νάνοι, θεραπευτές.
Σώστε την. Βοηθήστε την.
Όχι. Δεν μπορεί.
Σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Τι κάνουμε, Μπιθ;
Αυτό που υποσχεθήκαμε.
Εδώ είσαι, λοιπόν.
Ντυμένη σαν να πρόκειται να ξυπνήσεις...
και να μου προκαλέσεις κι άλλα προβλήματα. Καλά δε λέω;
Σου άξιζε κάτι καλύτερο.
Κάποτε είχα μια σύζυγο, πριγκίπισσα.
Την έλεγαν Σάρα.
Όταν γύρισα από τους πολέμους, έφερα τη βρόμα του θανάτου...
και το θυμό των χαμένων.
Σίγουρα, δεν μου άξιζε να σωθώ. Αλλά εκείνη άξιζε.
Και την αγαπούσα τόσο.
Την αγαπούσα περισσότερο από οτιδήποτε κι οποιονδήποτε.
Και μετά την άφησα από τα μάτια μου και χάθηκε...
και έγινα ξανά ο παλιός εαυτός μου.
Ένας εαυτός για τον οποίο δεν έδινα δεκάρα.
Μέχρι που ήρθες εσύ.
Βλέπεις, μου τη θυμίζεις.
Την καρδιά της. Το πνεύμα της.
Αλλά τώρα, έφυγες κι εσύ.
Κι οι δυο σας αξίζατε κάτι καλύτερο. Λυπάμαι που σε απογοήτευσα.
Λυπάμαι πολύ.
Αλλά θα γίνεις βασίλισσα στον ουρανό τώρα...
και θα κάθεσαι ανάμεσα στους αγγέλους.
Πέθανε για εμάς!
Για τον σκοπό μας!
Δεν µπορούµε να κρυβόμαστε πίσω από τα τείχη...
και να βλέπουμε τη γη να πεθαίνει μαζί της.
Η θλίψη σου θολώνει την κρίση σου, γιέ μου.
Η θλίψη μου με κάνει να βλέπω καθαρότερα, πατέρα.
Καθήκον μου είναι να προστατεύω όσους έρχονται σε μένα για βοήθεια.
Θα τους υπερασπίζομαι ως την τελευταία σταγόνα αίματός μου...
αλλά δεν θα εγκαταλείψω αυτά τα τείχη.
Το ξόρκι λύθηκε.
Ο θάνατος σού χαρίστηκε.
Ο θάνατος δεν χαρίζεται σε κανέναν.
Πρέπει να επιτεθούμε...
σαν αγριεµένα κύματα υπό την πολεμική σημαία του πατέρα μου.
Πρέπει να ξεκουραστείς.
Αρκετά ξεκουραστήκαμε.
Ο πάγος να γίνει φωτιά και η φωτιά πάγος.
Το σίδερο θα λιώσει.
Αλλά θα αναγεννηθεί.
Όλα αυτά τα χρόνια...
το μόνο που γνώριζα ήταν το σκοτάδι.
Δεν έχω δει πιο λαμπερό φως από αυτό που είδα όταν άνοιξα τα μάτια μου.
Και ξέρω πως το ίδιο φως καίει μέσα σε όλους σας!
Αυτά τα κάρβουνα...
πρέπει να γίνουν φλόγα.
Να γίνουν σίδερο τα σπαθιά!
Εγώ θα γίνω το όπλο σας!
Σφυρηλατημένη από την δυνατή φωτιά...
που ξέρω πως υπάρχει στην καρδιά σας!
Γιατί έχω δει τι βλέπει.
Ξέρω όσα ξέρει.
Μπορώ να την σκοτώσω.
Και προτιμώ να πεθάνω σήμερα...
παρά να ζήσω άλλη μια μέρα τέτοιου θανάτου!
Ποιος θα με ακολουθήσει;
Ποιος θα γίνει αδερφός μου;
Αντίο, πριγκίπισσα.
Πού είναι;
Συγκεντρωμένοι στους βράχους.
Έχουν πολλαπλασιαστεί.
Λένε πως η σημαία του βασιλιά κυματίζει και πάλι.
Τότε αφήστε τους να έρθουν.
Αφήστε τους να σπάσουν το κεφάλι τους στα πέτρινα τείχη...
και φέρτε μου το έπαθλό μου.
Άρχοντά μου...
έχουμε μόνο μια-δυο ώρες, πριν ανέβει η παλίρροια.
Δεν μας φτάνει για να περάσουμε τα τείχη.
Δεν υπάρχει άλλη είσοδος;
Υπάρχει κι άλλος τρόπος.
Πάμε, παιδιά. Ώρα για δουλειά.
Αν αρχίσει να σφυρίζει, θα τον βαρέσω.
Ναι.
Μας υποσχέθηκαν χρυσάφι και τι παίρνουμε;
Σκατά!
Πόσο ξέπεσε η φυλή των νάνων;
Αυτό μοιάζει με δικό μου.
Κράτα αυτό!
Εντάξει.
Το φυλάκιο είναι 46 μέτρα δεξιά...
κι υπάρχει ένας ολόκληρος στρατός εκεί έξω.
Έξι νάνοι κατά ενός στρατού;
Τεράστιες πιθανότητες.
Πρέπει να επιτεθούμε τώρα. Η πύλη θα ανοίξει.
Ώστε γύρισες από τους νεκρούς και υποκινείς τα πλήθη.
Είσαι πολύ γοητευτική με αυτήν την πανοπλία.
Επίθεση!
Εντάξει. Κινούμαστε σαν ένας.
Μετά από εσένα.
Πάμε, πάμε, πάμε.
Συγνώμη.
Τι γίνεται, Κολ;
Είναι στην παραλία!
Ρίξτε!
Έτοιμοι! Ρίξτε!
Ρίξτε!
Πάμε, πάμε, πάμε!
Η πύλη άνοιξε!
Εδώ πέρα, παιδιά! Ελάτε!
Ξαναρχίστε!
-Τραβήξτε! -Νίον, πάνω στο σχοινί!
-Ελάτε! -Πήγαινε!
Κουέρτ!
Γίνεται σφαγή εκεί κάτω!
Γκορτ, στο σχοινί!
Πρέπει να υποχωρήσουμε!
Όχι! Τους το υποσχέθηκα!
Τέλος! Πάνω του τώρα!
Ανεβαίνει.
Τα καταφέρατε, παιδιά!
Έφοδος!
Παραταχτείτε! Παραταχτείτε!
Γουίλιαμ!
Έλα...
κι εκδικήσου για τον πατέρα σου...
που ήταν πολύ αδύναμος για να σηκώσει το σπαθί του.
Εμπρός, λοιπόν.
Κοίτα τους να πεθαίνουν.
Πώς νιώθεις...
ξέροντας πως εσύ τους οδήγησες στο θάνατό τους;
Βλέπεις;
Δεν διαφέρουμε και πολύ, έτσι;
Είμαι όλα όσα εσύ δεν είσαι.
Δεν μπορείς να με νικήσεις!
Έχω ζήσει πάρα πολλές ζωές.
Έχω αφανίσει ολόκληρα βασίλεια.
Μου έχουν δοθεί δυνάμεις που ούτε μπορείς να διονοηθείς!
Δεν θα σταματήσω ποτέ.
Ποτέ.
Θα δώσω στον άθλιο κόσμο...
τη βασίλισσα που του αξίζει.
Από πάναγνο αίμα δέθηκε!
Και μόνο από αίμα πάναγνο μπορεί να λυθεί.
Δεν μπορείς να πάρεις την καρδιά μου…
Εις το όνομα όλων των καλών και δίκαιων του τόπου...
σε στέφω βασίλισσα.
Ζήτω η βασίλισσα!
Greek