Βοηθήστε με! Δώστε μου ένα χεράκι!
Ας έρθει κάποιος!
Επιθεωρητά Κρέιν!
Ίκαμποντ Κρέιν! Εσείς είστε;
Ακριβώς εγώ. Και δεν είμαι μόνος.
Βρήκα κάτι...
...το οποίο μέχρι πρόσφατα ήταν άνθρωπος.
-Κάψτε το. -Μάλιστα, κύριε.
Μια στιγμή. Δεν γνωρίζουμε ακόμα την αιτία του θανάτου.
Όταν βρίσκεις ένα πτώμα στο ποτάμι, η αιτία του θανάτου είναι ο πνιγμός.
Πιθανότατα, αν υπάρχει νερό στους πνεύμονες. Παθολογικώς, όμως...
...ίσως καταφέρουμε να διευκρινίσουμε αν ήταν νεκρός ή όχι
πριν πέσει στο ποτάμι.
Θα πρέπει να εξετάσω το πτώμα.
Ανοίξτε τον. Αστοιχείωτοι έιμαστε;
Αυτός τι έπαθε;
Τίποτα, κύριε. Συνελήφθη για διάρρηξη.
-Έτσι μπράβο.
Η νέα χιλιετία πλησιάζει...
...σε λίγους μήνες θα ζούμε στο 19ο αιώνα.
Και ακόμη τα δικαστήριά μας βασίζονται σε μηχανισμούς βασανιστηρίων.
-Πάψε! -Αγωνίζομαι για τη λογική και τη δικαιοσύνη.
Οι φυλακές μας ξεχειλίζουν από άνδρες και γυναίκες που καταδικάζονται απο καταθέσεις...
...όχι πολυτιμότερες από αυτήν εδώ. -Επιθεωρητά Κρέιν!
Αυτό το τραγούδι μας το έχετε ξαναπεί!
Τώρα, έχω δύο επιλογές...
Πρώτον, μπορώ να σας αφήσω να ηρεμήσετε στη φυλακή...
εώς ότου μαθετε να σέβεστε το κύρος...
του δικαστηρίου μου. -Με συγχωρείτε.
Μα γιατί είμαι ο μόνος που καταλαβαίνει ότι για να διαλευκάνουμε τα εγκλήματα...
και να ανακαλύπτουμε τους ενόχους, πρέπει να χρησιμοποιούμε το μυαλό μας...
για να ανακαλύπτουμε πολύτιμα στοιχεία...
χρησιμοποιώντας σύγχρονες επιστημονικές τεχνικές;
Αυτό με οδηγεί στη δεύτερη επιλογή.
Υπάρχει μια κωμόπολη βόρεια, η οποία απέχει ταξίδι δύο ημερών...
μέσα στο δάσος του Χάντσον.
Αυτό το μέρος λέγεται Σλίπι Χόλοου.
Έχετε ακούσει γι' αυτό;
Όχι.
Είναι μια απομονωμένη αγροτική κοινωνία, την οποία αποτελούν κυρίως Ολλανδοί.
Μέσα σε δύο εβδομάδες δολοφονήθηκαν εκεί τρεις άνθρωποι.
Όλοι βρέθηκαν με το κεφάλι...
-κομμένο. -Κομμένο;
Και φαινομενικά πεντακάθαρο.
Θα πάρετε τα εργαλεία σας και θα πάτε στο Σλίπι Χόλοου...
...και εκεί θα ανακαλύψετε τον δολοφόνο.
Και θα τον φέρετε ενώπιον της δικαιοσύνης.
Θα το κάνετε αυτό;
Μάλιστα.
Θυμηθείτε, είστε εσείς...
Ίκαμποντ Κρέιν,
που τώρα δοκιμάζεστε.
Ποιος θα φιλήσει τη μάγισσα;
Είσαι ο Θίοντορ;
Με συγχωρείτε, δεσποινίς. Είμαι ένας ξένος.
Τότε θα σε φιλήσω προκαταβολικά.
Ψάχνω τον Μπάλτους Φαν Τάσελ.
Είμαι η κόρη του, Κατρίνα Φαν Τάσελ.
Εσύ ποιος είσαι, φίλε; Δεν μας είπες ακόμα το όνομά σου.
Δεν το είπα. Με συγχωρείτε.
-Πρέπει να μάθεις τρόπους. -Μπρομ!
Ελάτε τώρα! Δεν χρειάζονται φωνές!
Προσπαθούμε να ανυψώσουμε το πνεύμα μας σ' αυτή τη σκοτεινή ώρα...
που εγώ και η αγαπητή μου σύζυγος κάνουμε αυτή τη μικρή συγκέντρωση.
Νεαρέ, είσαι ευπρόσδεκτος, ακόμα και αν είσαι πλανόδιος πωλητής.
Ευχαριστώ, κύριε.
Είμαι ο Επιθεωρητής Ίκαμποντ Κρέιν, απεσταλμένος από τη Νέα Υόρκη...
για να ερευνήσω τους φόνους στο Σλίπι Χόλοου.
Τότε το Σλίπι Χόλοου σας ευγνωμονεί, Επιθεωρητά Κρέιν.
Και ελπίζουμε ότι θα μας τιμήσετε με τη διαμονή σας σε αυτό το σπίτι.
Ακριβώς.
Ελάτε κύριε, θα σας τακτοποιήσουμε. Συνεχίστε τη μουσική!
Με συγχωρείτε...
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ πείτε στον κ. Φαν Τάσελ ότι θα κατέβω σε λίγο.
Θα του το πω, κύριε.
Δόξα τω Θεώ που ήρθατε!
Έξοχα! Περάστε.
Άφησέ μας, αγαπητή μου.
Είναι μαζί μας ο Δρ. Τόμας Λάνσαστερ,
ο Άρχοντας Στίνγουικ,
ο ικανότατος δικαστικός μας Σάμιουελ Φίλιπς,
και τέλος, ο πολύ καλός φίλος Τζέιμς Χάρντενμπρουκ.
-ο συμβολαιογράφος μας... -Και εσείς, κύριε;
Ένας απλός αγρότης, που έχει πετύχει.
Η πόλη με βλέπει σαν φίλο και σύμβουλο.
Και νοικοκύρη και τραπεζίτη. Μπορούμε να προχωρήσουμε;
Ευχαριστώ.
Λοιπόν...
τρία άτομα δολοφονήθηκαν.
Πρώτα, ο Πήτερ Φαν Γκάρετ...
και ο γιος του, Ντερκ Φαν Γκάρετ.
Και οι δύο δυνατοί...
ικανοί άνδρες,
βρέθηκαν μαζί,
αποκεφαλισμένοι.
Μία εβδομάδα αργότερα, η χήρα Γουίνσιπ.
Επίσης... αποκεφαλισμένη.
Τώρα, θα πρέπει να σας κάνω αρκετές ερωτήσεις.
Μα πρώτα απ' όλα, θα ρωτήσω:
Υπάρχει κάποιος ύποπτος;
Πόσα σας έχουν εξηγήσει οι ανώτεροί σας, Επιθεωρητά;
Μονάχα ότι τρία άτομα σκοτώθηκαν στο δάσος...
τα κεφάλια τους βρέθηκαν χωριστά απο τα σώματά τους.
Τα κεφάλια τους δεν βρέθηκαν χωριστά. Τα κεφάλια τους δεν βρέθηκαν καθόλου.
-Τα κεφάλια... εξαφανίστηκαν; -Πάρθηκαν.
Πάρθηκαν από τον Ακέφαλο Καβαλάρη.
Και πήγαν στην Κόλαση.
Συγνώμη. Δεν...
Καλύτερα να καθήσετε.
Ναι.
Ο Καβαλάρης ήταν ένας Εσανός μισθοφόρος...
που στάλθηκε στα μέρη μας από Γερμανούς πρίγκηπες...
για να κρατήσει τους Αμερικανούς υπό τον έλεγχο της Αγγλίας.
Όμως, σε αντίθεση με τους συμπατριώτες του, οι οποίοι ήρθαν για τα λεφτά...
ο Καβαλάρης ήρθε επειδή λάτρευε τις σφαγές.
Όπου γινόταν μάχη, εκεί θα τον έβρισκες.
Ήταν καβάλα σε ένα μεγάλο μαύρο άλογο, που το έλεγαν Ντέιρντέβιλ...
Φημιζόταν για την ικανότητά του στην ιππασία,
κόβοντας κεφάλία με μεγάλη ταχύτητα.
Είχε κάνει τα δόντια του μυτερά...
για να φαίνεται ακόμα πιο άγριος.
Αυτός ο σφαγέας τελικά σκοτώθηκε το χειμώνα του '79...
όχι μακριά από εδώ, στο Δυτικό Δάσος.
Του έκοψαν το κεφάλι με το ίδιο του το σπαθί.
Ακόμα και σήμερα, το Δυτικό Δάσος είναι ένα στοιχειωμένο μέρος...
όπου ακόμα και γενναίοι άνδρες δεν τολμούν να πατήσουν.
Αυτό που φυτεύθηκε στη γη τη μέρα αυτή...
ήταν ο σπόρος του κακού.
Έτσι έχουν τα πράγματα τα τελευταία 20 χρόνια.
Αλλά τώρα, ο Εσανός ξυπνά.
Είναι οργισμένος και κόβει κεφάλια όποτε τα βλέπει.
Θέλετε να πείτε... Τα πιστεύετε αυτά;
Όποιος τα βλέπει, τα πιστεύει.
Μου έιπαν πως έχετε φέρει εγχειρίδια και μηχανήματα...
επιστημονικής έρευνας.
Αυτό είναι το μόνο βιβλίο που σας προτείνω να διαβάσετε.
Μάλιστα...
Άρχοντα Στίνγουικ. Κύριοι.
Για να γίνει ένας φόνος δεν χρειάζεται να αναστηθούν φαντάσματα.
Και στη Νέα Υόρκη γίνονται φόνοι, όμως δεν τους διαπράττουν φαντάσματα και καλικάντζαροι.
Εδώ δεν είναι Νέα Υόρκη, Επιθεωρητά.
Ο δολοφόνος είναι άνθρωπος με σάρκα και οστά...
και θα τον ανακαλύψω.
Έλα, διάβολε...
Το όνομά του είναι Μπαρούτης.
Είναι ό,τι πρέπει κ. Κίλιαν. Ευχαριστώ.
Καλή τύχη, κύριε. Αν χρειαστείτε βοήθεια, φωνάξτε με.
Ευχαριστώ.
Μην ανησυχείς για τίποτα.
Όλα θα πάνε καλά.
Τόμας! Έλα μέσα!
Έλα να φας το πρωινό σου.
Φίλησε τη μητέρα σου μία φορά για σένα και δύο για μένα.
-Φόνος! Ο Καβαλάρης ξαναχτύπησε!
Εντάξει, Μπαρούτη, φύγαμε.
Έλα.
-Πας ανάποδα. Γύρνα.
Καλό αλογάκι.
Κ. Μίλερ,
-επιστρέψτε για το φέρετρο. -Μάλιστα, κύριε.
Οι υπόλοιποι να είστε σε επιφυλακή.
Εντάξει, έφτασα.
Το τέταρτο θύμα, Τζόναθαν Μάσμπαθ.
Μάλιστα...
και... το κεφάλι;
Πάρθηκε.
Ενδιαφέρον.
-Πολύ ενδιαφέρον. -Ποιο είναι το ενδιαφέρον;
Σε περιπτώσεις ακέφαλων πτωμάτων όπως αυτό εδώ,
απομακρύνεται το κεφάλι για να μην αναγνωριστεί το σώμα.
Μα ξέρουμε ότι ήταν ο Τζόναθαν Μάσμπαθ.
Ακριβώς. Τότε γιατί απομακρύνθηκε το κεφάλι;
-Γιατί;
-Μετακινήσατε το σώμα; -Μάλιστα.
-Δεν πρέπει ποτέ να μετακινείτε το σώμα! -Γιατί όχι;
Έτσι.
Ο καλπασμός είναι γιγάντιος.
Ο θύτης έριξε κάτω τον Μάσμπαθ,
γύρισε με το άλογό του.
και επέστρεψε. Επέστρεψε για να πάρει το κεφάλι.
Ναι. Υπάρχει χημική αντίδραση.
Δείχνει ότι εγινε ένα δυνατό, μονοκόμματο χτύπημα στο λαιμό.
Και τώρα...
Ενδιαφέρον.
Τι πράγμα;
Η πληγή καυτηριάστηκε αμέσως...
καθώς η ίδια η λεπίδα έκαιγε.
Και επίσης, καθόλου φουσκάλες, ούτε καμένη σάρκα.
Η φωτιά του διαβόλου.
"Να είσαι ετοιμοπόλεμος", όπως έλεγε το Βιβλίο του Πέτρου,
Κεφάλαιο 5, Εδάφιο 8.
" Καθώς ο εχθρός σου, ο Σατανάς,
περπατά σα λιοντάρι που βρυχάται...
ψάχνοντας ποιον θα κατασπαράξει."
Αναπαύσου εν Θεώ, Τζόναθαν Μάσμπαθ.
Κύριε Επιθεωρητά...
Α, ο νεαρός Μάσμπαθ.
Ήμουν ο νεαρός Μάσμπαθ, αλλά τώρα είμαι ο μόνος.
Μάσμπαθ, στις υπηρεσίες σας.
Στα πλαίσια της τιμής για να εκδικηθώ για τον πατέρα μου.
Λοιπόν, μοναδικέ Μάσμπαθ, σε ευχαριστώ πάρα πολύ.
όμως η μητέρα σου θα σε χρειάζεται περισσότερο από εμένα.
Η μητέρα μου είναι στους ουρανούς, κύριε.
Τώρα έχει τον πατέρα μου να την προσέχει.
Αλλά εσείς δεν έχετε κανέναν βοηθό. Είμαι ο άνθρωπός σας, κύριε.
Ναι, και μάλιστα γενναίος. Όμως δεν μπορώ να σε φροντίζω.
Λυπάμαι για την απώλεια, νεαρέ κ. Μάσμπαθ.
-Επιθεωρητά Κρέιν. -Κ. Φίλιπς.
Κάτι που πρέπει να γνωρίζετε.
Ο Τζόναθαν Μάσμπαθ δεν ήταν το τέταρτο θύμα, αλλά το πέμπτο.
-Το πέμπτο; -Ναι.
Πέντε θύματα σε τέσσερις τάφους.
Νεαρέ Μάσμπαθ!
Βρες ένα μέρος στα δωμάτια υπηρεσίας των Φαν Τάσελ. Ξύπνα με πριν την αυγή.
Ελπίζω να έχεις γερό στομάχι.
Πήτερ Φαν Γκάρετ.
Ντερκ Φαν Γκάρετ.
Τζόναθαν Μάσμπαθ.
Πέντε θύματα, τέσσερις τάφοι.
Η χήρα Γουίνσιπ.
Φέρε μέσα τη χήρα.
Αυτό είναι αντικανονικό, Επιθεωρητά.
Μπορεί να είναι, όμως σε αυτήν την περίπτωση και απαραίτητο.
Πρέπει να την εγχειρίσουμε αμέσως.
Να την εγχειρίσουμε; Είναι νεκρή.
Όταν λέω "εγχειρίσουμε", εννοώ, φυσικά, ότι θα χρειαστώ το χειρουργικό τραπέζι.
Ακόμα μία φορά, η πληγή στο λαιμό καυτηριάστηκε.
Το ίδιο και το χτύπημα του σπαθιού στο στομάχι.
Αλλά για ποιο λόγο;
Ιδού η απορία.
Τι είδους όργανα είναι αυτά;
Δικής μου κατασκευής.
Πολύ καλά. Πέρασε έξω, νεαρέ Μάσμπαθ.
Ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια, κ. Μίλερ.
Και, αν δεν σας πειράζει, γιατρέ...
Δεν μπορώ να συγκεντρωθώ όταν με παρακολουθούν.
Τελείωσα.
Τι στην ευχή της κάνατε;
Έχουμε να κάνουμε με έναν τρελό.
Τι ανακαλύψατε;
Η χήρα Γουίνσιπ ήταν έγκυος.
Ποιος είναι εκεί;
Συγνώμη που διακόπτω.
-Είδα ένα φως. -Δεν με διέκοψες.
Έρχομαι εδώ για να διαβάσω όταν δεν με παίρνει ο ύπνος.
-Για να διαβάσεις κρυμμένα βιβλία; -Ήταν τα βιβλία της μητέρας μου.
Ο πατέρας μου πίστευε ιστορίες ρομαντισμού...
και η μητέρα μου πέθανε από πυρετό.
Πέθανε πριν από δύο χρόνια στα μέσα του χειμώνα.
Η νοσοκόμα που την πρόσεχε όταν ήταν άρρωστη, τώρα είναι η κυρία Φαν Τάσελ.
Και κάτι άλλο.
Γιατί κανείς δεν σκέφτηκε...
ότοι οι Φαν Γκάρετ είναι συγγενείς με τους Φαν Τάσελ;
Μα υπάρχουν ελάχιστες οικογένεις στο Σλίπι Χόλοου...
που δεν συγγενεύουν με όλες τις άλλες εξ' αίματος ή εξ' αγχιστείας.
Μάλιστα.
Αυτή η γη άνηκε στους Φαν Γκάρετ,
δόθηκε στον πατέρα μου όταν ήμουν μωρό.
Οι Φαν Γκάρετ ήταν η πλουσιότερη οικογένεια σε αυτά τα μέρη.
Όταν ο πατέρας μου μας έφερε στο Σλίπι Χόλοου...
Ο Φαν Γκάρετ του έδωσε ένα κομματάκι γη και ένα διαλυμένο σπίτι.
Ο πατέρας μου δούλεψε σκληρά για την οικογένειά του και πέτυχε και έχτισε αυτό το σπίτι.
Σ' αυτόν χρωστάω την ευτυχία μου.
Θυμάμαι τη φτωχική μου ζωή σ' εκείνο το σπιτάκι.
-Να σου δείξω; -Ναι.
Πάρε αυτό Σου το κάνω δώρο.
Όχι, δεν έχω τι να το κάνω.
Είσαι για όλα τόσο σίγουρος;
Ήταν της μητέρας σου.
Να το έχεις κοντά στην καρδιά σου. Σε προστατεύει από το κακό.
Είσαι για όλα τόσο σίγουρη;
Παράξενα σημάδια. Τι είναι;
Τα έχω όσο θυμάμαι τον εαυτό μου.
Όταν ήμουν παιδί, έπαιζα σε αυτό το μέρος.
Εδώ πήρα τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής και δασκάλα ήταν η μητέρα μου.
Κοίτα.
Βλέπεις; Σκαλίστηκε πάνω στην πέτρα.
Ο Τοξότης. Θα το ξεχνούσα.
Αυτό υπήρχε πολύ πριν ζήσουμε εδώ.
-Είσαι καλά; -Ναι, ευχαριστώ.
Αυτό το πουλί μου αρέσει.
Θα ήθελα να έχω ένα στο σπίτι, αλλά δεν μου πάει η καρδιά να το φυλακίσω.
Τότε, έχω κάτι για σένα.
Το πουλί στη μία πλευρά.
Ένα άδειο κλουβί. Και τώρα...
Μπορείς να κάνεις μαγικά. Μάθε με.
Δεν είναι μαγικά. Είναι αυτό που λέμε οπτική.
Ξεχωριστές εικόνες που γίνονται μία όταν περιστρέφονται.
Αυτή είναι η αλήθεια, αν και η αλήθεια δεν φαίνεται πάντα.
Από που έρχεστε, άρχοντα Φίλιπς;
-Άσε με, Κρέιν! -Σκεφτήκατε πώς μπορείτε να με βοηθήσετε;
-Ναι, και αυτό με οδήγησε σε θανάσιμο φόβο... -Για ποιο πράγμα;
Για τις δυνάμεις ενάντια στις οποίες δεν μπορούμε να αμυνθούμε.
Πώς το ξέρατε ότι η χήρα Γουίνσιπ ήταν έγκυος;
-Μου το είχε πει. -Άρα, υποθέτω ότι είστε ο πατέρας.
Δεν είμαι ο πατέρας.
Σας είπε το όνομα του πατέρα;
Ναί, μου το είπε. Ήρθε σε εμένα...
για συμβουλή απο τον δικαστή της πόλης για να προστατέυσει τα δικαιώματα του παιδιού της.
Με περιόριζε η ιδιότητά μου για να κρατήσω το μυστικό, όμως...
-Πιστεύετε πως τη σκότωσε ο πατέρας; -Ο Καβαλάρης τη σκότωσε.
Πόσες φορές θα σας το πω ότι δεν υπάρχει Καβαλάρης;
Δεν υπήρχε ποτέ Καβαλάρης και δεν θα υπάρξει ποτέ Καβαλάρης.
Τι είναι αυτό;
Το φυλαχτό μου. Με προστατεύει απο τον Καβαλάρη.
Εσείς, ένας δικαστικός, και σκέφτεστε τέτοιες ανοησίες;
-Πείτε μου το όνομα του...
Θεέ μου!
Επιθεωρητά Κρέιν;
Δεν βγήκε καθόλου έξω;
-Ήταν ένας Ακέφαλος Καβαλάρης! -Μην εξάπτεσθε.
-Μα ήταν ένας Ακέφαλος Καβαλάρης. -Φυσικά. Γι' αυτό είστε εδώ.
Όχι, πρέπει να με πιστέψετε. Ήταν ένας νεκρός Καβαλάρης. Ακέφαλος!
-Το ξέρω. -Δεν το ξέρετε γιατί δεν ήσασταν εκεί!
-Είναι αλήθεια. -Φυσικά και είναι. Όλοι σας το είπαν.
Τον... είδα.
Πίσω στην πόλη, λοιπόν, υποθέτω.
Αυτή τη φορά θα πάω ο ίδιος στη Νέα Υόρκη.
Δεν θα παραπλανηθώ από έναν ερασιτέχνη.
Αυτή τη φορά είναι νεκρός ένας δικαστής...
Κύριοι, χρειάζομαι ικανούς άνδρες να έρθουν μαζί μου στο Δυτικό Δάσος.
Εσείς; Νομίζαμε ότι είχατε τρομοκρατηθεί.
Αντιμετώπισα τους φόβους μου...
και είμαι αποφασισμένος να ανακαλύψω τον τάφο του Καβαλάρη.
Εν ολίγοις, να θέσω τον εαυτό μου αντιμέτωπο με ένα φάντασμα-δολοφόνο.
Ποιος θα έρθει μαζί μου;
Εγώ.
Οι Φαν Γκάρετ. Η χήρα Γουίνσιπ.
Ο πατέρας σου, Τζόναθαν Μάσμπαθ.
Και τώρα ο Φίλιπς. Κάτι πρέπει να τους συνδέει.
Ο πατέρας σου είχε δοσοληψίες με τους Φαν Γκάρετ;
Εργαζόταν για αυτούς. Ζούσαμε στο βαγόνι.
Ασήμαντο.
Όμως, κάτι συνέβη ένα βράδυ μια εβδομάδα πριν το φόνο.
Μια διαφωνία στον πάνω όροφο μεταξύ πατέρα και γιου.
Και ο Φαν Γκάρετ αργότερα έδιωξε τον πατέρα μου.
Μια διαφωνία μεταξύ πατέρα και γιου.
Μετά την οποία ο μεγάλος Φαν Γκάρετ έδιωξε τον υπηρέτη Μάσμπαθ.
-Άκου. -Δεν ακούω τίποτα.
Ούτε εγώ. Ούτε πουλιά.
Ούτε έντομα. Όλα είναι τόσο ήσυχα.
Επιτάχυνε.
Μας συγχωρείτε.
-Αλλά ίσως μπορείτε να μας βοηθήσετε. -Είστε απο το Σλίπι Χόλοου;
Ναι, κατά κάποιο τρόπο.
Θα έλεγα ότι δεν μπορώ να κάνω υποθέσεις για το επάγγελμά σας.
Ούτε για τους τρόπους σας, οι οποίοι...
οι οποίοι δεν με αφορούν, ό,τι κι αν είστε.
Ο καθένας τα δικά του.
Γνωρίζετε για τον Καβαλάρη, κυρία;
-Τον Εσανό;
Ακριβώς, κυρία.
Εσύ, έλα μαζί μου.
Βγες έξω, μικρέ. Μείνε μακριά.
Ό,τι κι αν ακούσεις, μείνε μακριά.
Τι μπορεί να ακούσει από το οποίο πρέπει να μείνει μακριά;
Ιππεύει... προς το Σλίπι Χόλοου και ξανά πίσω.
Τον ακούω... Μυρίζω το αίμα πάνω του...
Αλήθεια; Ξέρετε...
Ήρθα για να τον βρω και να τον σταματήσω.
Ψάχνεις τη γνώση του Υπόκοσμου; Θα σου τη δείξω.
-Τι κάνεις; -Μείνε ακίνητος και αμίλητος.
-Όταν έρθει ο άλλος, θα τον κρατήσω. -Ο άλλος;
Ησυχία. Έρχεται.
Κυρία;
Κυρία, με ακούτε;
Ψάχνεις τον πολεμιστή που είναι λουσμένος στο αίμα. Τον Ακέφαλο Καβαλάρη.
Ακολούθησε την ινδιάνικη ουρά, εκεί που ο ήλιος πεθαίνει.
Ακολούθησέ το μέχρι το Δένδρο των Νεκρών.
Κατέβα μέχρι το μέρος όπου αναπαύεται ο Καβαλάρης.
-Φεύγουμε. -Τι συνέβη;
Φεύγουμε τώρα.
Θα ακολουθήσουμε την ινδιάνικη ουρά μέχρι το Δένδρο των Νεκρών.
-Πώς θα το αναγνωρίσουμε; -Χωρίς δυσκολία, φοβάμαι.
Μετά θα κατέβουμε μέχρι το μέρος όπου αναπαύεται ο Καβαλάρης.
-Το οποίο είναι σκηνή; -Το οποίο είναι τάφος.
Μείνε εδώ.
Γύρισε χωρίς να μετακινηθείς Σε σημαδεύω με πιστόλι.
Κατρίνα!
Θα μπορούσα να σε έχω σκοτώσει. Γιατί ήρθες;
Γιατί κανένας δεν ερχόταν μαζί σου.
Τώρα αισθάνομαι πιο δυνατός.
Είναι η λευκή μαγεία σου.
Συγνώμη που διακόπτω.
Καλύτερα να έρθετε να δείτε αυτό.
Το Δένδρο των Νεκρών.
Αίμα.
Μείνετε εκεί που είστε.
-Τι είναι; -Μείνετε εκεί που είστε. Μην κουνηθείτε.
Αυτό το δένδρο είναι μία πύλη.
Μια πύλη μεταξύ δύο κόσμων.
Αυτό το έδαφος είναι πειραγμένο. Το χώμα είναι έτοιμο να υποχωρήσει!
Φέρε το φτυάρι.
Το κρανίο λείπει. Πάρθηκε.
Γι' αυτό ο Καβαλάρης επιστρέφει από τον τάφο.
Για να παίρνει κεφάλια μέχρι να ξαναβρεί το δικό του.
Χωριστείτε. Γκλέν. Θίοντορ.
Μην πειράζεις τα δόντια σου. Θα μάθεις στον Τόμας κακές συνήθειες.
Εγώ ο ίδιος είμαι κακή συνήθεια. Δεν πειράζει καθόλου.
Αλήθεια;
-Έλα, πάμε στο κρεβάτι. -Ναι.
Μπεθ, τρέξε!
Μη μιλάς.
-Περίμενε! Δεν κυνηγάει εσένα. -Θα τον πιάσω!
Δεν μπορούμε να τον νικήσουμε.
Αξιοσημείωτο. Μια τέτοια πληγή θα έπρεπε να τον είχε σκοτώσει. Αλλά δεν θέλει ούτε ράμματα...
και σχεδόν δεν αιμορραγεί.
Πρέπει να είσαι ακίνητος.
-Έχεις πυρετό. -Κατρίνα.
Κατρίνα, προσπάθησα να σταματήσω τον Μπρομ, όμως...
Πιες αυτό Θα σου φέρει ύπνο.
Ο Καβαλάρης δεν σκόπευε να σκοτώσει τον Μπρομ ή εμένα. Αν ο Μπρομ δεν του είχε επιτεθεί...
Αργότερα. Ηρέμησε τώρα.
Ανακάλυψα κάτι. Ο Καβαλάρης δεν σκοτώνει αδιάκριτα.
Τα θύματά του επιλέγονται από κάποιον που τον ελέγχει.
Από το άτομο που πήρε το κρανίο του.
Από κάποιον που γνώριζε πού πρέπει να σκάψει.
Από κάποιον με σάρκα και οστά, όπως έλεγα πάντα.
-Παραληρείς. -Πιες.
Ονειρευόσουν.
Ναι. Πράγματα που είχα ξεχάσει...
και που δεν ήθελα να θυμηθώ. -Πες μου τι ονειρεύτηκες.
Η μητέρα μου ήταν αθώα.
Παιδί της φύσης.
Καταδικασμένο.
Δολοφονήθηκε... από τον πατέρα μου.
Δολοφονήθηκε από...
Δολοφονήθηκε για να σώσει την ψυχή της...
από έναν διαβολικό τύραννο που φορούσε τη μάσκα της ορθότητας.
Ήμουν εφτά χρονών... όταν έχασα την πίστη μου.
Σε τι πιστεύεις;
Λογική και αιτιολόγηση. Αιτία και συνέπεια.
Δεν έπρεπε να έρθω σε αυτό το μέρος...
όπου το σχεσιακό μου μυαλό έρχεται σε αντίθεση με τον κόσμο των πνευμάτων.
Δεν θα σου μείνει τίποτα απο το Σλίπι Χόλοου το οποίο άξιζε για να έρθεις εδώ;
Όχι.
Λάθος... όχι τίποτα...
Ένα φιλί από μία όμορφη κοπέλα...
πριν δει το πρόσωπό μου ή μάθει το όνομά μου.
Ναί, χωρίς λογική ή αιτιολόγηση.
Συγχώρεσέ με, μιλάω για φιλιά...
ενώ εσύ έχασες τον γενναίο σου Μπρομ.
Έχουν στερέψει τα δάκρυά μου για τον Μπρομ.
Και η καρδιά μου δεν έχει σπάσει.
Το θεωρείς αμαρτία;
Όχι.
Ίσως έχεις κάτι από μάγισσα μέσα σου, Κατρίνα.
Γιατί το λες αυτό;
Γιατί με έχεις μαγέψει.
-Κοιμήθηκες σαν πεθαμένος. -Παραείστε καλή μαζί μου.
Δεν θέλω να με υπηρετεί η κυρία του σπιτιού.
Δεν θα σε υπηρετούσα, όμως η υπηρέτρια εξαφανίστηκε.
-Η Σάρα; -Έφυγε όπως τόσες άλλες.
Όλες φεύγουν φοβισμένες.
Πού είναι η Κατρίνα;
Σε πρόσεχε μέχρι την αυγή. Τώρα είναι η σειρά της να κοιμηθεί.
Λοιπόν, είμαι καλά για άλλη μια μέρα, νομίζω.
Αρκετά καλά για να αντιμετωπίσω έναν θνητό αντίπαλο.
Ο Δρ. Λάνσαστερ.
Ο Άρχοντας Στίνγουικ.
Ο συμβολαιογράφος Χάρντενμπρουκ. Και ο Δικαστής Φίλιπς.
Ο οποίος προσπάθησε να μας ξεγελάσει και έχασε το κεφάλι του.
Όλοι φοβισμένοι άνθρωποι, που τσακώνονταν.
Την ίδια νύχτα ο Δικαστής Φίλιπς σκοτώθηκε.
Υπάρχει μια συνωμοσία εδώ.
Ο γιατρός, ο Άρχοντας, ο συμβολαιογράφος και ο δικαστής.
Ποιο είναι το μυστικό που τους ενώνει;
Ο Δικαστής Φίλιπς ήξερε...
ότι υπήρχαν πέντε πτώματα σε τέσσερις τάφους.
Ήξερε ότι η χήρα ήταν έγκυος.
Δεν μπορούσε να μου πει το όνομα του πατέρα.
Τι δείχνει αυτό;
Πρέπει να προχωρήσουμε με τη μέθοδο της εις άτοπον αναγωγής.
Θα φτιάξω μια λίστα από κάθε άνδρα και γυναίκα στο Σλίπι Χόλοου...
αρχίζοντας από τον πρώτο πολίτη, Μπάλτους Φαν Τάσελ.
Νιώθω ότι είμαστε πολύ κοντά.
Υποθέτω ότι ο Μπάλτους είναι ο πρώτος πολίτης τώρα που ο μεγάλος Φαν Γκάρετ είναι νεκρός.
Ναι, οι Φαν Γκάρετ.
Θα τους ξεχνούσα.
Έλα μαζί μου.
-Πού; -Στου συμβολαιογράφου Χάρντενμπρουκ.
-Σκέφτηκες κάτι; -Ναι.
Σκέφτηκα.
Ανέλπιστο.
Η τσάντα του πατέρα μου. Γιατί είναι εδώ;
-Αφήστε με. -Συμβολαιογράφε Χάρντενμπρουκ.
Αφήστε με!
Μόλις μου δείξεις την τελευταία επιθυμία του γέρου Φαν Γκάρετ.
Η επιθυμία ήταν να τα αφήσει όλα στο γιο του.
Ο οποίος πέθανε μαζί του! Άρα η περιουσία πάει στον επόμενο συγγενή.
Φυσικά. Κανονικά και με το νόμο.
Κύριε;
Είμαι νεκρός. Όχι, όχι...
Η σφραγίδα του Φαν Γκάρετ... σπασμένη!
Φαίνεται ότι ο Φαν Γκάρετ έγραψε νέα διαθήκη λίγο πριν πεθάνει.
Κατονομάζοντας...
τη χήρα Γουίνσιπ;
Και εδώ, κοιτάξτε.
-Ένα πιστοποιητικό γάμου.
Ο γέρος Φαν Γκάρετ παντρεύτηκε μυστικά τη χήρα.
Τα άφησε όλα σε εκείνη και στο αγέννητο παιδί της.
Άρα, η νέα διαθήκη ήταν το εμπόδιο μεταξύ της περιουσίας του Φαν Γκάρετ...
και του προσώπου που, διαφορετικά, θα είχε κληρονομήσει τα πάντα.
Πραγματικά. Όμως, εμείς οι τέσσερις αναμειχθήκαμε παρά τη θέλησή μας!
-Τη θέλησή σας; -Εννοεί...
Φυσικά. Οι τέσσερις πρεσβύτεροι της πόλης.
Τώρα βλέπω τι ρόλους είχατε να παίξετε.
Ο Άρχοντας Στίνγουικ ήξερε το μυστικό επειδή εκείνος τέλεσε το γάμο.
Ο Δρ. Λάνσαστερ συνόδευσε την έγκυο γυναίκα.
Ο Δικαστής Φίλιπς έδωσε τη νομική προστασία.
Και ο συμβολαιογράφος Χάρντενμπρουκ έκρυψε τα έγγραφα,
τα οποία ο Φαν Γκάρετ είχε εμπιστευθεί στον πιστό του υπηρέτη.
Οι τέσσερις συνωμότες μέσα στο σχέδιο.
Δεν γνωρίζαμε ότι ήταν σχέδιο δολοφονίας.
Όμως, δεν έχω τελειώσει, κύριε.
Πρώτα, οι Φαν Γκάρετ, πατέρας και γιος, σφάχτηκαν από έναν καβαλάρη...
που σηκώθηκε από τον τάφο για να κόψει κεφάλια!
Τώρα, παρουσιάζεται μία χήρα με δικαιώματα στην περιουσία. Χωρίς το κεφάλι της!
Αλλά φόνος προκαλεί φόνο.
Ήταν ο υπηρέτης, Τζόναθαν Μάσμπαθ.
Τη νύχτα που πατέρας και γιος τσακώνονταν για τη νέα διαθήκη,
ο Τζόναθαν Μάσμπαθ κλήθηκε επάνω για να είναι μάρτυρας.
Εδώ είναι η υπογραφή του. Φοβάμαι ότι ήταν η θανατική του καταδίκη, νεαρέ Μάσμπαθ.
Ο Καβαλάρης τον καταδίωξε.
Τον καταδίωξε με εντολή κάποιου που τον εξουσίαζε.
Κάποιου που έσκαψε τη γη στο Δυτικό Δάσος και έκλεψε το κρανίο!
Το κεφάλι που λείπει, το οποίο πρέπει να επιστρέψει στον Καβαλάρη...
πριν η διαθήκη επιστρέψει στην κόλαση!
Κάποιου που μπορούσε να κερδίσει ή να χάσει μια περιουσία.
Κανείς άλλος από τον επόμενο συγγενή του Φαν Γκάρετ,
Μπάλτους Φαν Τάσελ!
Κατρίνα; Γιατί είσαι στο δωμάτιό μου;
Επειδή είναι δικό σου.
Έκανα άσχημα;
Όχι, καθόλου.
Μου έλειψες. Πού πήγες;
Στο συμβολαιογραφείο. Είχα ερωτήσεις για τον Χάρντενμπρουκ.
Έμαθες τίποτα ενδιαφέρον;
Ίσως.
-Ο πατέρας μου... -Ο πατέρας σου;
Ναι. Ο πατέρας μου πιστεύει ότι πρέπει να γυρίσεις στη Νέα Υόρκη.
Αλήθεια; Για ποιο λόγο;
Δεν ξέρω.
Ίσως κοίταξε στο αρχείο σου και δεν του άρεσε αυτό που είδε.
-Τι έχεις εκεί; -Στοιχεία. Λυπάμαι, πρέπει να σε ρωτήσω...
Τότε θα σε αφήσω στις σκέψεις σου.
-Είναι μόνο μια αράχνη. -Σκότωσέ την!
Όχι, πάτησέ την!
-Υπάρχει κάτι εδώ κάτω. -Τι είναι;
-Βοήθησέ με να μετακινήσω το κρεβάτι. -Όχι, δεν μπορώ. Εσύ θα το κάνεις.
Το κακό μάτι! Κάποιος σου κάνει μάγια.
Το κακό μάτι;
Περίμενε εδώ.
Κατρίνα, πήρες τα στοιχεία και τα έκαψες...
Έτσι δεν θα μπορείς να κατηγορήσεις τον πατέρα μου.
Δεν κατηγορώ κανέναν. Αλλά αν υπάρχει ενοχή,
Δεν μπορώ να την αλλάξω, όσο κι αν με λυπεί.
Και κανένα μαγικό σου δεν μπορεί να την αλλάξει, επίσης.
Ο πατέρας σου έχει το κίνητρο. Εκείνος έχει το όφελος από αυτούς τους φόνους.
Αν τον γνώριζες, δεν θα έκανες αυτές τις άσχημες σκέψεις για εκείνον.
Ούτε αν αισθανόσουν κάτι για εμένα.
Είμαι δεσμευμένος από την αλυσίδα της αιτιολόγησης!
Αλλιώς, γιατί οι φίλοι του συνομώτησαν για να κρύψουν...
Εσύ είσαι ο επιθεωρητής. Βρές, λοιπόν, μια άλλη αλυσίδα αιτιολόγησης και άφησέ με.
Δεν μπορώ. Ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Και η καρδιά μου δεν το αντέχει.
Δε νομίζω ότι έχεις καρδιά. Και κάποτε σκέφτηκα να σου δώσω τη δική μου.
Ναι, νομίζω ότι με αγάπησες εκείνη τη μέρα...
όταν με ακολούθησες στο Δυτικό Δάσος και διέτρεξες τέτοιον κίνδυνο.
Τι κίνδυνος ήταν αν ήταν ο ίδιος μου ο πατέρας...
αυτός που οδήγησε τον Ακέφαλο Καβαλάρη;
Αντίο, Ίκαμποντ Κρέιν. Καταραμένη η μέρα που ήρθες στο Σλίπι Χόλοου...
-Δεν θέλει να σε δει. -Είπε τίποτα;
Μόνο ότι δεν θα κατέβει.
Μάλιστα. Ευχαριστώ.
Επιθεωρητά;
Δεν με ρωτήσατε πώς χτύπησα το χέρι μου από χτες,
κάτι που θα ήταν ευγενικό.
Βασικά, προσέξατε επίσης...
όχι μόνο να μην το άναφέρετε, αλλά και να μην το κοιτάξετε.
Ναι, ζητώ συγνώμη. Πώς...
-Ξέρω ότι με είδατε. -Τι πράγμα;
Ξέρω ότι με ακολουθήσατε χτες βράδυ,
και πρέπει να υποσχεθείτε ότι δεν θα πείτε στο σύζυγό μου αυτό που είδατε
Υποσχεθείτε!
Η πόλη είναι εν βρασμώ.
Τρόμος και τραγωδία. Ο Χάρντενμπρουκ είναι νεκρός.
-Όχι! Αυτός ο άκακος γεράκος; -Κρεμάστηκε τη νύχτα.
Κρεμάστηκε;
Ο Άρχοντας Στίνγουικ έχει συγκαλέσει μια συγκέντρωση στην εκκλησία απόψε.
Κάθε άνδρας, γυναίκα και παιδί πρόκειτα να μιλήσει εναντίον σου.
Αν θέλεις τη συμβουλή μου, φύγε από αυτό το μέρος.
Τι είναι αυτό;
Δεν πρόσεχα με το κουζινομάχαιρο.
Η πληγή φαίνεται άσχημη.
Θα την τυλίξω αργότερα με άγρια άνθη από ρίζες.
Ξέρω που φυτρώνουν.
Ελάτε, γρήγορα.
Η καμπάνα της συγκέντρωσης άρχισε να χτυπά.
Ο Καβαλάρης!
-Κατρίνα, ο Καβαλάρης με έσωσε. -Πατέρα;
Την σκότωσε. Ο Καβαλάρης σκότωσε τη μητριά σου.
Θεέ μου!
Πυρ!
Θα μας σκοτώσεις όλους! Εσένα θέλει ο Καβαλαρης.
Δεν μπορεί να μπει.
-Ο Καβαλάρης δεν μπορεί να μπει. -Γιατί πρέπει να πεθάνουμε για σένα;
Ο Καβαλάρης δεν μπορεί να μπει. Δεν μπορεί να περάσει την πύλη.
Πρέπει να σωθούμε!
Ο επόμενος που θα με ακουμπήσει θα δεχθεί σφαίρα!
Ξανάρχεται!
Αρκετοί έχουν πεθάνει. Είναι ώρα να εξομολογηθούμε.
-Τι είναι αυτό που γνωρίζεις; -Οι τέσσερις φίλοι σου, σου έπαιξαν άσχημο παιχνίδι.
Είμαστε διαβολικά κατειλημμένοι από κάποιον που...
Φύγετε από τη μέση! Κάντε πίσω!
Πίσω! Κάντε πίσω!
Υπάρχει μια συνωμοσία εδώ, και θα την ξεδιαλύνω!
Κατεχόσουν από ένα σατανικό πνεύμα.
Προσεύχομαι στο Θεό να έχει ικανοποιθηεί τώρα, και να βρεις γαλήνη.
Το κακό μάτι έκανε τη δουλειά του.
Η ζωή μου τελείωσε, χαραμίστηκε από συνεχή τρόμο στον ύπνο μου...
και κάθε μέρα ξεκινούσε με βαθιά θλίψη.
Αντίο, Κατρίνα.
Πιστεύεις ότι ήταν η Κατρίνα, έτσι δεν είναι;
Αυτό δεν μπορεί ποτέ να αποδειχθεί.
Παράξενος τύπος μάγισσας, με ευγενική και αγαπητική καρδιά.
-Γιατί το λες αυτό; -Έχω καλό λόγο.
-Τότε είσαι εύλογα μαγεμένος. -Με έχει νικήσει!
Είναι ένα σκληρό μάθημα για έναν σκληρό κόσμο, και καλύτερα να το μάθεις.
Το κακό φοράει πολλές μάσκες. Η πιο επικίνδυνη είναι η μάσκα της ηθικότητας.
Έχε γεια.
-Γύρισε την άμαξα. Γύρνα τώρα! -Τι πράγμα;
Συγνώμη...
Καθόλου αιμορραγία, καθόλου ξεραμένο αίμα, καθόλου επούλωση.
Όταν προκλήθηκε αυτό το κόψιμο, αυτή η γυναίκα ήταν ήδη νεκρή.
Αγαπητή θετή κόρη...
Μοιάζεις σαν να είδες φάντασμα.
Αναστήσου άλλη μία φορά, Σκοτεινέ μου Εκδικητή.
Άλλη μια νύχτα αποκεφαλισμού.
Σήκω με το σπαθί σου.
Κεφάλι... για το κεφάλι.
Αμαρτωλέ μου Καβαλάρη, σήκω!
Έλα τώρα για... την Κατρίνα!
Επιτέλους ξύπνησες.
Νομίζεις πως ήταν όλα ένα άσχημο όνειρο;
Ο πατέρας είδε τον Καβαλάρη να σε σκοτώνει.
Είδε τον Καβαλάρη να έρχεται προς το μέρος μου με το σπαθί του στο χέρι,
αλλά είμαι εγώ που κυβερνώ τον Καβαλάρη, αγαπητή μου,
και ο Μπάλτους δεν έμεινε για να παρακολουθήσει.
-Μα υπήρχε ένα πτώμα. -Η υπηρέτρια, η Σάρα.
Και πάντα πίστευα ότι ήταν άχρηστη.
Αλλά φαίνεται ότι χρησίμευσε σε κάτι, τελικά.
Εσύ ποια είσαι;
Το όνομα της οικογένειάς μου ήταν Άρτσερ.
Ο Τοξότης.
Ζούσα με τον πατέρα, την μητέρα και την αδερφή μου σε μία φάρμα, όχι μακριά από εδώ.
Εώς ότου, μια μέρα, ο πατέρας μου πέθανε. Ο σπιτονοικοκύρης...
τον οποίο οι γονείς μου είχαν υπηρετήσει πιστά για πολλά χρόνια, μας έδιωξε.
Κανένας σ' αυτή τη θεοσεβούμενη πόλη...
δεν μας έδινε στέγη, επειδή η μητέρα μου ήταν ύποπτη για μαγεία.
Όμως σπούδασε τις κόρες της καλά...
καθώς ζούσαμε εξόριστοι στο Δυτικό Δάσος.
Πέθανε μέσα σε ένα χρόνο.
Η αδερφή μου κι εγώ, μείναμε στο καταφύγιό μας,
χωρίς να βλέπουμε ψυχή.
Μέχρι που, μια μερα, ενώ μαζεύαμε καυσόξυλα...
συναντήσαμε τον Εσανό.
Είδα τον θάνατό του.
Εκείνη τη στιγμη, προσέφερα την ψυχή μου στο Σατανά...
αν ανάσταινε τον Εσανό από τον τάφο για να εκδικηθεί.
-Να εκδικηθεί; -Ενάντια στον Φαν Γκάρετ.
Τον σπιτονοικοκύρη που δεν έδειξε έλεος και μας άφησε να πεθάνουμε από την πείνα, ενώ...
ο Μπάλτους Φαν Τάσελ και η χαζοχαρούμενη γυναίκα και η κόρη του έκλεψαν την εστία μας.
Ορκίστηκα ότι θα γινόμουν κυρίαρχος όλων όσων είχε.
Το ευκολότερο μέρος ήταν το πρώτο.
Να μπω στο σπίτι σας σαν νοσοκόμα της άρρωστης μητέρας σου...
και να στείλω εκείνη στον τάφο και τον εαυτό μου στο συζυγικό κρεβάτι.
Το δυσκολότερο ήταν να ασφαλίσω την κληρονομιά μου.
Η χήρα έπρεπε να φύγει, φυσικα...
και ο υπηρέτης Μάσμπαθ.
Και την αμέσως επόμενη μέρα, αυτή η χαζή μαία, η Κίλιαν,
μου είπε ότι η χήρα της είχε πει ένα μεγάλο μυστικό.
Και αυτό μου το είπε ακριβώς μπροστά στον σύζυγό της.
Τι χαζή!
Έτσι λοιπόν, ακόμα μια δουλίτσα για τον Καβαλάρη.
Αλλά η ερωτική επιθυμία έφερε τον Άρχοντα Στίνγουικ υπό την εξουσία μου.
Ο φόβος έκανε το ίδιο για τον συμβολαιογράφο Χάρντενμπρουκ...
και τον μεθύστακα Φίλιπς.
Και τη σιωπή του γιατρού την αντάλλαξα...
με τη σιωπή μου για τις ερωτοδουλειές του με τη Σαρα, την υπηρέτρια.
Ναι, τώρα τα έχεις όλα.
Όχι! Εσύ τα έχεις, αγαπητή μου, μέσω της διαθήκης του πατέρα σου.
Τα παίρνω όλα εγώ αν πεθάνεις!
Η αδερφή μου, παρεπιπτόντως...
δυστυχώς μας άφησε...
αρκετά πρόσφατα.
Σκότωσες την ίδια σου την αδερφή;
Η ίδια το προκάλεσε... βοηθώντας εσένα και τον αφέντη σου!
Ήρθες πάνω στην ώρα για να αποκεφαλιστείς.
Ο Καβαλάρης έρχεται, και απόψε έρχεται για σένα!
Δόξα τω Θεώ!
Πρόσεχε το κεφάλι σου.
Στην οροφή! Έχω μια ιδέα.
Πηδήξτε στις ακτίνες.
Πηδήξτε!
Γρήγορα!
-Είναι νεκρός; -Αυτό είναι το πρόβλημα.
Ήταν νεκρός από την αρχή.
-Πού πηγαίνουμε; -Οπουδήποτε μακριά από εδώ.
Έλα. Πάρε τα γκέμια.
Η τσάντα μου!
Πηδήξτε!
Ακόμα ζωντανός;
Τρέξε, Κατρίνα!
Ναι, τρέξε και πήδα και χόρεψε!
Όχι!
Έλα! Πάρ' την!
Είναι δική σου!
Κύριε, δεν είστε νεκρός!
Καβαλάρη!
Πάνω στην ώρα για ένα νέο αιώνα.
Σύντομα θα έχεις τη θέση που σου αξίζει, νεαρή Μάσμπαθ.
Η Μπρονξ είναι κάτω, η Μπάτερι είναι κάτω.
Και το σπίτι είναι απο εδώ.