ReSynch for 1080p: Soultanson
ΣΕΒΑΧ Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΩΝ ΕΠΤΑ ΘΑΛΑΣΣΩΝ
Ξυπνήστε, αγάπες μου. ΄Ωρα να σηκωθείτε.
Άλλη μια μέρα ξεκινά κι ο κόσμος των θνητών μοιάζει να είναι ήσυχος.
Δεν θα 'ναι για πολύ, όμως.
Δείτε τους.
Μια κλωστούλα να τραβήξω...
κι όλος ο γήινος κόσμος θα γίνει ένα κουβάρι.
΄Ενα απίστευτο κουβάρι.
Και τι θα μπορούσε να αποτελέσει πιο τέλεια αφορμή;
Ένας ευγενικός πρίγκιπας, ένας ανεκτίμητος θησαυρός...
κι ένας ατίθασος ληστής.
Πολύ θα διασκεδάσουμε.,
Κήτος, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Να αρχίσουν οι χοροί!
Κύριοι, ήρθε η στιγμή που όλοι περιμέναμε.
Το πιο πολύτιμο αγαθό στη Γη κατευθύνεται προς τις Συρακούσες.
Κρίμα που δεν θα φτάσει ποτέ, όμως!
Μετά απ' αυτό, θ' αποσυρθούμε για πάντα στα Φίτζι.
-Κέιλ. -Μάλιστα, καπετάνιε.
Σπάικ!
Πάμε να πλουτίσουμε!
Πρόσεξες την τελευταία μου κίνηση; Πολύ αεράτη.
Νομίζω πως το παρατράβηξες λιγάκι.
Το παρατράβηξα;,
Εγώ ήμουν αυτός που το παρατράβηξε;
Ο Πρωτέας.
Τώρα το πράγμα αποκτά ενδιαφέρον. Πόσος καιρός να πέρασε;
Μια ζωή ολόκληρη.
-Ακόμα σαν κυράτσα πολεμάς. -Σεβάχ;
-Τι θες εσύ εδώ; -Δουλεύω.
Εσύ;
Τι έπαθες εσύ; Πού εξαφανίστηκες;
Πολύ θα το 'θελα να τα πούμε...
αλλά έχω κάτι υποχρεώσεις κάτι μέρη να δω, κάτι πράγματα να κλέψω...
Σεβάχ, πρέπει να μιλήσουμε.
Είχα ακούσει γι' αυτό, είχα διαβάσει γι' αυτό, αλλά ποτέ μου δεν το είχα δει.
Το Βιβλίο της Ειρήνης.
Ανέλαβα να το μεταφέρω με ασφάλεια στις Συρακούσες.
Αλήθεια; Τώρα θα 'χω και τύψεις γιατί θα σε απολύσουν.
Θ' αστειεύεσαι. Εξαφανίζεσαι για μια δεκαετία και τώρα έρχεσαι να με ληστέψεις;
Μακάρι να μην ήσουν εσύ. Αλήθεια..
-Αλλά... -Μα είμαι εγώ, Σεβάχ.
Πρωτέα, μπορεί κάποτε να είχαμε δικό μας χαιρετισμό, μυστικό κώδικα, κρυψώνες.
΄Ηταν ωραία, πολύ ωραία, αλλά ήμασταν παιδιά.
΄Ημασταν φίλοι! Δεν θα το κλέψεις αυτό...
όχι από μένα.
Τι το θες, αλήθεια;
Το Βιβλίο προστατεύει όλους εμάς στις Δώδεκα Πόλεις.
Ακριβώς. Άρα φαντάσου τι λεφτά θα δώσουμε όλοι για να το πάρουμε πίσω.
Θα σ' το πω άλλη μια φορά. Πριν πολύ καιρό ήμασταν φίλοι.
Αν αυτό σήμαινε τίποτα για σένα, απόδειξέ το τώρα.
΄Εχεις δίκιο, ήταν όντως πριν πολύ καιρό.
΄Ελα τώρα, μην παριστάνεις των ήρωα, Πρωτέα.
Αν θες το Βιβλίο, θα πρέπει να περάσεις απ' το πτώμα μου.
Τι στο...
Ω, Θεέ μου.
Βρε, τον Σπάικ!
Σ' έπιασα!
Βλέπω ότι έχεις δουλειά, οπότε, τα λέμε.
Περίμενε! Τι; Φεύγεις έτσι απλά;
Ναι.
Το πλοίο μου!
Προσοχή!
Και τώρα, ετοιμαστείτε για σούσι!
Δώσε μια αύξηση στον τύπο.
΄Ελα! Πάμε!
-Περίμενε. Μείνε εδώ που είσαι. -Τι κάνεις εκεί;
Ε, Αστακούλη! Εδώ είμαστε!
Τρέξε!.
Κάντε πίσω!
Πιάσε!
Πάμε!
΄Ελα!
-Και τώρα τι λέει το σχέδιο; -''Σώσε το τομάρι σου''.
Κρατήσου!
Πιάσε. Θα σου χρειαστεί.
-Εσύ πού πας; -Για ψάρεμα.
Αριστερό, δεξί.
Τώρα!
Είσαι καλά;
Ευχαριστώ που τελικά έμεινες.
Σαν τον παλιό, καλό καιρό.
-Πρόσεχε! -Πρόσεχε!
Κι ενώ η μέρα μου είχε ξεκινήσει τόσο όμορφα...
Δες, όμως, τώρα…
Το Κήτος μου είναι νεκρό...
κι εγώ εξακολουθώ να μην έχω το Βιβλίο της Ειρήνης.
΄Ολα αυτά εξαιτίας σου, Σεβάχ.
-Κι εσύ είσαι; -Η ΄Εριδα, η θεά της διχόνοιας.
Σίγουρα σε κάποιο ναό θα είδες τη μορφή μου.
Σε αδικούν πολύ, θα έλεγα.
Τώρα, όσον αφορά το τέρας μου.
Μάλιστα. Άκου, λυπάμαι για ό,τι έγινε.
Φαντάζομαι πως δεν αρκεί μια συγνώμη από καρδιάς.
Από καρδιάς; Της δικιάς σου;
Μα, Σεβάχ, εσύ δεν έχεις καρδιά.
Κι αυτό είναι που μ' αρέσει σ' εσένα.
Γι' αυτό θα σε αφήσω να ζήσεις.
΄Ομως θέλω να μου κάνεις μια χάρη.
Θέλω να πάρεις το Βιβλίο της Ειρήνης και να μου το φέρεις.
Μάλιστα. Ξέρεις, εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Γιατί κι εγώ είχα τα πλάνα μου. Να ζητήσω λύτρα, να γίνω πλούσιος.
Δεν σε βλέπω αρκετά διορατικό, Σεβάχ.
Αν κλέψεις το Βιβλίο για λύτρα...
με τα χρήματα που θα πάρεις ίσα που θα βρεις μια παραλία ν' αράξεις.
Ενώ αν το κλέψεις για μένα, θα μπορέσεις ν' αγοράσεις την παραλία...
το νησί και τον κόσμο όλο.
Μ' αφήνεις να ζω, με κάνεις πλούσιο, αποσύρομαι στον παράδεισο.
Δεν βλέπω κάτι το αρνητικό, εκτός κι αν δεν κρατήσεις τον λόγο σου.
Σεβάχ, όταν μια θεά υπόσχεται κάτι, δεσμεύεται αιώνια.
Εντάξει, έγινε.
Το 'ξερα πως θα με καταλάβεις.,
΄Οταν κλέψεις το βιβλίο, λοιπόν...
ακολούθα το αστέρι πέρα από τον ορίζοντα.
Θα βρεθείς στα Τάρταρα...
το Βασίλειο του Χάους.
Στα Τάρταρα. Τα λέμε εκεί, λοιπόν.
΄Εκλεισε..
Πού είχαμε μείνει, λοιπόν;
Α, ναι. Κρατούσες την αναπνοή σου.
Είναι πολύ γλυκός.
Και τόσο ευκολόπιστος.
Κήτος, συγχαρητήρια.
Σεβάχ, είσαι ζωντανός!
Χαίρομαι που τα κατάφερες! Πλήρωνε τώρα. ΄Εζησε.
Τι έγινε εκεί κάτω;
-Και να σου το 'λεγα, δεν θα με πίστευες. -Δοκίμασε.
Ωραία, λοιπόν. Ακούστε.
Συνάντησα την ΄Εριδα, τη θεά του Χάους.
Με είδε και τα 'παιξε, κι έτσι με κάλεσε να πάω σπίτι της.
Καλό αυτό! Η θεά του Χάους; Θα το σημειώσω.
Αυτό ήταν, λοιπόν; Χωρίς το Βιβλίο τι κάνουμε;
Υπομονή, Ρατ. Δεν είναι ότι δεν ξέρουμε πού πάει.
-Άνδρες, ανοίξτε πανιά για Συρακούσες! -Αμέσως, κύριε!
΄Οσο καιρό θυμάμαι τον εαυτό μου, αυτή τη στιγμή ονειρευόμουν.
Ο ιερός θησαυρός που μας προστάτευε για 1000 χρόνια...
βρίσκεται τώρα στις Συρακούσες.
Στην υγειά του Βιβλίου Της Ειρήνης!
Και στη δική σας, βασιλιά Ντιμάς και πρίγκιπα Πρωτέα.
Κάντε στην άκρη!
Βλέπετε; Αυτά παθαίνει κανείς, όταν μπαίνει από την κύρια είσοδο.
-Τι θέλει αυτός εδώ; -Τουλάχιστον δεν ληστεύει κανέναν.
Αυτό γιατί όλος ο καλός ο κόσμος είναι μαζεμένος εδώ!
Στοίχημα 10 κορώνες πως σε λίγο θα μαζέψεις το σπαθί σου.
-Μέσα. -Φρουροί, μαζέψτε τα σπαθιά σας.
Κάνω 10 χρόνια να σε δω, και τώρα δυο φορές την ίδια μέρα.
Με κακομαθαίνεις.i
Σκέφτηκα πως θα 'θελες να μ' ευχαριστήσεις που σου 'σωσα πάλι τη ζωή.
Μάλλον θα έμαθες ότι έχουμε δωρεάν μπουφέ.
Ακούσατε, παιδιά; Φάτε και πιείτε ελεύθερα.
΄Ελα. Θέλω να γνωρίσεις κάποια.
Στη δουλειά σας.
΄Οπλα;
Να τη. Της έχω πει πολλά για σένα.
Σεβάχ, να σου συστήσω τη μνηστή μου...
τη λαίδη Μαρίνα, πρέσβειρα της Θράκης.
΄Ωστε εσύ είσαι ο διαβόητος Σεβάχ. Τα έμαθα τα κατορθώματά σου το πρωί.
Πρώτα πας να ληστέψεις τον Πρωτέα κι ύστερα του σώζεις τη ζωή.
Τι είσαι, λοιπόν; Ληστής ή ήρωας;
Ο Σεβάχ ήθελε να μου δώσει την ευκαιρία να ευχαριστήσω...
αυτόν.
Οκτώ μήνες στη θάλασσα να τρως μόνο τουρσί κι αβγά.
Ξέρεις πως τον κάνουν αυτά τον άνθρωπο.
Είναι πανεύκολο. Μια χούφτα φρουροί είναι μόνο.
Ξεχάστε το. Επιστρέφουμε στο πλοίο.
΄Ετσι άπραγοι; Μα το Βιβλίο είναι σχεδόν δικό μας.
Τι; Ποια είν' αυτή; Καμιά παλιά φιλενάδα;
Δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Φύγαμε.
-Τζεντ, μάζεψ' τα. -Τι; Μα εγώ μόλις...
Είναι πανεύκολο.
Δες το κι έτσι. Τώρα που έφυγε ο Σεβάχ...
θα μπορέσει να χαλαρώσει ο πατέρας σου και ν' απολαύσει τη βραδιά.
Σ' αυτό έχεις δίκιο.
Προσπαθεί να μην το δείχνει, άλλα χαίρεται πολύ που το Βιβλίο ήρθε στις Συρακούσες.
Αυτή τη μέρα την ονειρευόταν σ' όλη του τη ζωή.
Και σύντομα θα αναλάβεις εσύ την ευθύνη.
Θ' αναλάβουμε εμείς την ευθύνη.
-Είναι πανέμορφο. -Πραγματικά.
Ο πατέρας μου ξόδεψε χρόνια ολόκληρα για να το φτιάξει.
Υπάρχουν φρουροί σε κάθε όροφο κι αν κοιτάξεις ψηλά στο...
Μιλούσες για το τοπίο στη θάλασσα, έτσι;
Μακάρι να 'χα δει κι άλλα μέρη.
Κάποτε ονειρευόμουν ταξίδια πέρα από τις Δώδεκα Πόλεις...
για να ανακαλύψω τον κόσμο.
Κοίτα το, Πρωτέα. Κρύβει τόσο μυστήριο.
Ο γάμος μας είχε προγραμματιστεί από χρόνια.
΄Ηταν αυτό που όλοι περίμεναν από εμάς τους δύο.
΄Ομως η πολιτική δεν είναι λόγος για να παντρευτεί κανείς.
Και δεν θέλω να το κάνεις απλώς και μόνο γιατί είναι καθήκον σου.
Σου το ζητάω προσωπικά, για μένα.
Θέλεις να γίνεις γυναίκα μου;
-Πρωτέα, εγώ... -Εδώ είστε!
Οι εκπρόσωποι της Μανωλίας θέλουν να κάνουν πρόποση...
αλλά δεν είμαι σίγουρος. Κάνουν κάτι με τα γόνατα.
Μαρίνα, χρειάζομαι έναν πρέσβη.
Και βέβαια, μεγαλειότατε.
Ποιος είν' εκεί;
Λατρεύω τις μεταμφιέσεις.
΄Ολα πάνε σύμφωνα με το σχέδιο.
Πρωτέα! Το Βιβλίο!
Πρωτέα! Καιρός ήταν..
Αντιλαμβάνεσαι τη σοβαρότητα της πράξης σου;
Αντιλαμβάνεσαι πόσες φορές το άκουσα αυτό σήμερα;
Πρόδωσες τις Συρακούσες!
Κι εσύ το πιστεύεις αυτό;
΄Εκλεψες το Βιβλίο, ενώ ήξερες τι σημαίνει για μας!
Πρωτέα, άκου να σου πω κάτι.
Για να σου απαγγελθούν κατηγορίες, πρέπει πρώτα να 'χεις κάνει το έγκλημα.
Τότε πώς εξηγείς αυτό;
-Η Έριδα. -Ποια;
-Η Έριδα. Αυτή με παγίδεψε. -Μάλλον έχασες τα λογικά σου.
Πίστεψέ με, Πρωτέα. Το Βιβλίο είναι στα Τάρταρα.
-Πες στον πατέρα σου ότι... -Είναι πέρα από τις δυνάμεις του!
Οι πρέσβεις μαζεύονται τώρα για να σε δικάσουν.
Μισό λεπτό! Για να με δικάσουν; Μα δεν το έκανα!
Τελευταία φορά που είδα το Βιβλίο ήταν πάνω στο πλοίο σου.
Μαζί ήμασταν. Ξέρεις αν λέω αλήθεια.
-Με ξέρεις. -Σε ξέρω;
΄Ηξερα ένα παιδί κάποτε.
Ποιος είσαι τώρα, Σεβάχ;
Κοίταξε με στα μάτια και πες μου.
Εσύ έκλεψες το Βιβλίο;
΄Οχι.
Αρκετά ψέματα ακούσαμε.
Σεβάχ, για τελευταία φορά, δώσε μας το Βιβλίο.
Πόσες φορές θα σας το πω; Δεν το 'χω!
Πολύ ωραία, τότε.
Οι εκπρόσωποι των Δώδεκα Πόλεων σε κρίνουν ένοχο προδοσίας...
και σε καταδικάζουν σε θάνατο. Πάρτε τον.
Ελάτε τώρα! Θ' αστειεύεστε! Μα καλά, τυφλοί είστε; Δεν το 'κανα εγώ!
Σταματήστε!
Απαιτώ να ισχύσει το δικαίωμα ανταλλαγής. Πάρτε έμενα στη θέση του.
΄Οχι!
Ο Σεβάχ λέει ότι η ΄Εριδα έκλεψε το Βιβλίο και τον πιστεύω.
-Ας πάει τότε στα Τάρταρα για να το φέρει. -Τι;
Τι κάνεις εκεί;
Ισχυρίζεσαι ότι η ΄Εριδα έκλεψε το Βιβλίο. Κλέψ' το πίσω. Είσαι καλός σ' αυτά.
-Δεν θα γίνω υπεύθυνος για τη ζωή σου. -Στη θέση μου το ίδιο θα έκανες.
Δεν νομίζω.
Αν αφήσουμε τον Σεβάχ να φύγει απ' την πόλη, δεν θα ξαναγυρίσει.
-Γιε μου, άκουσε τη φωνή της λογικής. -΄Οχι, πατέρα. Εσύ ν' ακούσεις.
Το Βιβλίο ή το έκλεψε ο Σεβάχ ή όντως είναι στα Τάρταρα.
΄Οπως και να 'χει το πράγμα, είναι η μόνη μας ελπίδα.
Πρωτέα, αντιλαμβάνεσαι πως αν δεν επιστρέψει ο Σεβάχ...
θα θανατωθείς εσύ στη θέση του;
Το αντιλαμβάνομαι.
Ας είναι, λοιπόν.
Ο Σεβάχ έχει 10 μέρες διορία για να επιστρέψει το Βιβλίο.
Αφήστε τον ελεύθερο.>
Και, Σεβάχ...
κοίτα μην αργήσεις.
Καμιά ιδέα, λοιπόν, για το πώς θα βγούμε στα Τάρταρα;
Στα Τάρταρα; ΄Οχι.
-Ο κόσμος που πάει εκεί πεθαίνει. -Εμείς πού πάμε τότε;
Στα νησιά Φίτζι!
Στα Φίτζι; Τέτοια εποχή;
-Σκέψου τις παραλίες. -Πανέμορφες, αν σ' αρέσουν τα κουνούπια.
-Σκέψου τον ήλιο. -Αυτή την εποχή έχει μουσώνες.
-Τότε σκέψου τις γυναίκες. -Είναι κανίβαλοι, Σεβάχ.
Ακριβώς.
-΄Ελα τώρα, Κέιλ. -Είναι φίλος σου.
Τώρα κάνεις σαν τη μητέρα μου.
-Ο Πρωτέας θα γλιτώσει. -Είσαι σίγουρος γι' αυτό;
Το ξέρουμε κι οι δυο ότι ο Ντιμάς δεν θ' αφήσει να εκτελέσουν τον γιο του.
-Άρα το σκάμε. -Αποσυρόμαστε για τα καλά.
Δεν έχουμε ανάγκη άλλα λάφυρα. Μαζέψαμε αρκετά.
Πάμε για Φίτζι, λοιπόν.
Κύριοι, πάμε κατευθείαν στα Φίτζι!
Ο Κέιλ, το Βιβλίο, ο Πρωτέας.
Δες εδώ.
Δεν το πιστεύω. Δεν μπορεί να 'ναι αληθινό..
Θα 'ταν πολύ παράτολμο να...
Αυτό μάλιστα.
Κλεμμένο από τη Βενετία.e
Από την Πομπηία.
-Κι αυτό από οίκο ανοχής στις Συρακούσες. -Σωστά το μάντεψες.
Τι θες εσύ εδώ;
΄Ηρθα να βεβαιωθώ ότι θα βρεις το Βιβλίο της Ειρήνης...
ή αλλιώς να σε φέρω πίσω νεκρό.
-Αλήθεια; Και πώς θα το καταφέρεις αυτό; -Χρησιμοποιώντας κάθε δυνατό μέσο.
-΄Εφερες δικούς σου άνδρες; -΄Οχι.
-Ξέρεις πώς θα βγούμε στα Τάρταρα; -΄Οχι.
-Ξέρεις ναυσιπλοΐα; -Ναι!
Ωραία! Γιατί θα σε ρίξω σε μια βάρκα...
και θα σ' αφήσω να γυρίσεις πίσω μόνη σου.
Εμείς πάμε στα νησιά Φίτζι.
-Στα Φίτζι; -Ακριβώς.
΄Οπως το περίμενα.o
-Ποιο; -Δεν είναι δύσκολο να σε καταλάβει κανείς.
Το μόνο που έχει να κάνει είναι να σκεφτεί την πιο άνανδρη επιλογή...
κι εσύ θα την ακολουθήσεις..
Δεν γέννησα εγώ το πρόβλημα. Δεν έκλεψα το Βιβλίο.
Δεν σε βλέπω πάντως να χάνεις τον ύπνο σου.
Ούτε για ένα λεπτό.
Γιατί εγώ θα τριγυρνούσα και θα στριφογύριζα, αν ήξερα ότι ζω...
αλλά αφήνω τον φίλο μου να πεθάνει.
Δεν φταίω εγώ γι' αυτό το μπλέξιμο.o
Δεν είπα εγώ στον Πρωτέα να φυλακιστεί στη θέση μου.
Προφανώς, δεν μπορώ να σου θίξω το φιλότιμο...
αλλά έχω άλλα μέσα για να σε πείσω.
Αλήθεια;
-Και ποια είν' αυτά; -Θα μιλήσω στη γλώσσα σου.
Συνέχισε να μιλάς.
Αυτά φτάνουν!
΄Οχι για πρώτη θέση, όμως.
΄Οπως βλέπετε...
είμαστε σε θέση να φιλοξενήσουμε και τους πιο απαιτητικούς ταξιδιώτες.
Με εξαίρετη θέα στη θάλασσα...e
υπέροχες συνθήκες διαβίωσης...<
και τρία γεύματα τη μέρα τουρσιά, αβγά και πάλι τουρσιά.
Σπάικ, εδώ είσαι;
Να σου γνωρίσω τη νέα σου συγκάτοικο.
Εσύ θα 'σαι φιλοξενούμενη εδώ, γιατί δικός του χώρος είναι.
Ελπίζουμε να περάσετε ευχάριστα στο ταξίδι σας με τη Χίμαιρα.
Αν αρχίσει ν' αγκαλιάζει το πόδι σου, σημαίνει ότι σε συμπάθησε πολύ.
Αν νομίζεις...
Μα πώς κατάφερε κι ανέβηκε στο πλοίο;
Κύριοι, αλλάζουμε πορεία. Πηγαίνουμε στα Τάρταρα.
Τι έγινε με τα Φίτζι;
-Τι; Δεν θα διασκεδάσουμε; -Τέρμα οι παραλίες;
-Ρατ! -Συγνώμη, καπετάνιε.
-Είπες στα Τάρταρα; -Ακριβώς.
Εννοείς τα ίδια Τάρταρα απ' όπου κανείς ναυτικός δεν έχει επιστρέψει;
Τα Τάρταρα με τις χαμένες ψυχές;
΄Οπου σου λιώνουν τα κόκαλα, τρυπούν τη σπλήνα...
΄Οχι, Ρατ. Εννοώ τα ωραία Τάρταρα με τις πανέμορφες ακτές και τα ποτά...
κατάλαβες, και με τις ομπρελίτσες.
Για τα λεφτά το κάνω.
Τώρα μ' έπεισες.
Πώς θα πάμε εκεί, λοιπόν;
Θ' ακολουθήσουμε το αστέρι.
Ο μικρός ληστής μας δεν θα το βάλει στα πόδια.
Λέει να έρθει να μας κάνει επίσκεψη.
Ας τον υποδεχτούμε με λίγη μουσική.,
΄Ελα τώρα. Μια χαρά είσαι.
Μην κάθεσαι! Πιάσε τα ξάρτια!
Συγνώμη, κυρία.
Άντε!
Τα Δόντια του Δράκου;
Ακριβώς, σινιορίνα.
Μόνο κάποιος ανόητος θα τολμούσε να περάσει το πλοίο του από δω!
Ρατ, πιάσε τον τρίγγο!
Συγνώμη, σινιορίνα.o
-Είσαι σίγουρος πως ξέρεις... -Ναι, έχουμε ξαναπεράσει τέτοια.
΄Οχι, δεν υπάρχει άλλο πέρασμα. Και, ναι, έχεις την άδεια...
να μείνεις εδώ ήσυχα για δωρεάν μάθημα ιστιοπλοΐας.
-Ξέρεις... -Άλλωστε...
ένα πλοίο δεν είναι μέρος για γυναίκες.
-Τζιν! Άσε χαλαρή τη μαΐστρα! -Μάλιστα!
΄Ηρεμα το πηδάλιο.
Βράχοι, δεξιά της πλώρης!
΄Ηρεμα.o
Τι ήχος είν' αυτός;
Σειρήνες!
Εδώ είμαι, δεσποινίδες μου.
΄Ελα μαζί μου. Θα βρούμε την αγάπη.i
Ποιος είπε, ''Αχ''; Ελάτε στον Σεβάχ!
Άντρες!
Εγώ την είδα πρώτος!
Γύρω από το κατάστρωμα, τώρα!
Αγάπη μου!
-Μωρό μου. -Ρατ!
Σ' αγαπώ.>
Σπάικ, πιάσε τον Σεβάχ!
Σπάικ! Τις λόγχες!
-Γλυκό μου! -Ξύπνα, ανόητε!
-Τι έγινε; -Μας έσωσε ο Σεβάχ.
΄Οχι. Η Μαρίνα.
Μας έσωσε η Μαρίνα;
Εντάξει, άντρες. Ξυπνήστε τώρα. Γυρίστε στο πλοίο και στην πραγματικότητα.
Να τος, ο ήρωάς μου! ΄Ησουν πολύ γενναίος.o
Πολύ καλό σκυλί.
Εξακολουθείς να πιστεύεις ότι το πλοίο δεν είναι μέρος για γυναίκα;
Φυσικά!
Θέλω να πω, κοίτα το πλοίο μου. Αυτή η κουπαστή ήταν από μαόνι.
Κι αυτά εδώ τα σκαλιστά ήταν απ' τη Δαμασκό.
Ξέρεις τι πέρασα για να τα κλέψω;
Για τον ίδιο λόγο, οι γυναίκες δεν θα 'πρεπε να οδηγούν.
Τρελάθηκες; Σου 'σωσα τη ζωή!
Μια χαρά θα τα κατάφερνα. Πάντα τα καταφέρνω.
Πολύ ωραία.
Τόσο αχάριστος... Κλασική περίπτωση.
Κι έξυσες και το χρώμα!
Εδώ ακριβώς. Κοίτα! Δεν μιλάμε απλώς για γδάρσιμο.
Πρώτα ο σκύλος, μετά το πλήρωμα... Αμάν, αυτή η γυναίκα!
-Τι; -Ευχαριστώ!
Παρακαλώ!
-Δεν κάνει τίποτα! -Ξέχνα το!
-Το ξεχνάω! -Ωραία!
-Αντίο! -Αντίο και σε σένα!
Ευχαριστήθηκες τώρα;
-Πρωτέα, έλα γρήγορα. -Τι;
΄Ενα πλοίο σε περιμένει στο λιμάνι.
Κάποιοι πιστοί μου άνδρες θα σε βγάλουν απ' τις Συρακούσες.
Μα οι φρουροί του πρέσβη...
΄Ολοι κοιμούνται, αφού λαδώθηκαν. ΄Ομως, πρέπει να φύγουμε τώρα.
Και να πάω πού; Να ζήσω όλη μου τη ζωή στην εξορία;
Να ζήσεις, γιε μου.
Δεν θ' αφήσω να πεθάνεις για κάτι που δεν έκανες.
-Ούτε κι ο Σεβάχ. -Πρωτέα, μη φέρεσαι ανόητα.
Ο Σεβάχ δεν έχει σκοπό να πάει στα Τάρταρα.
-Ο Σεβάχ που ήξερες από παιδί... -Είναι ίδιος και τώρα που μεγάλωσε.
Το είδα με τα μάτια μου.
Πήγαινε, πατέρα. Ξέρω τι κάνω.
Λοιπόν, ακούστε. ΄Εχετε 10 λεπτά. Αν χάσετε τον δρόμο σας, το πλοίο αναχωρεί.
Πώς μπόρεσε μια μόνη γυναίκα να κάνει τόση ζημιά;
Θα χρειαστούμε κάθε είδους κοπτικό εργαλείο...
μια πλάνη για τρόχισμα κι ένα φορτίο ξύλα.
Ακούσατε τον καπετάνιο. Πηγαίνετε να κόψετε ξύλα και γρήγορα μάλιστα.
Για όνομα του Θεού! ΄Ενα κούτσουρο να βάλεις και θα γίνει σαν καινούρια.
Αν ήθελα τη συμβουλή σου, θα...
Πού νομίζεις ότι πας;
Ωραία, λοιπόν. Μόνο πάρε μαζί σου και κανέναν...
Ευχαριστώ.
Τι όμορφο να τηρεί κανείς ακόμα κάποια στοιχειώδη ευγένεια!
''Στοιχειώδης ευγένεια.''
-Μη βιάζεσαι και τόσο. -Αφού ξέρεις πως έχει δίκιο.
-΄Ενα κούτσουρο θα ήταν αρκετό για... -Μείνε πάνω στο πλοίο.
Σου είπα ήδη ευχαριστώ. Γι' αυτό δεν γίνονται όλα;
Γίνονται για το πλοίο. ΄Οταν χαλάω κάτι, μ' αρέσει να το φτιάχνω.
-΄Ενα μαχαίρι, παρακαλώ. -Σιγά μη σου δώσω και το όπλο μου τώρα!
Ευχαριστώ, Ρατ.
Νομίζω πως θα πρέπει να κοιτάξεις λίγο τους κανόνες ευγένειας.
Ωραία. Τώρα μου κάνει μαθήματα συμπεριφοράς κι ο μούτσος!
-Μα έσωσε το πλοίο, καπετάνιε. -Σ' ευχαριστώ, Λουκά.
Και τώρα βοηθάει και στην επισκευή του.
-Πολύ επιδέξια κοπέλα. -Και γενναία.
Αυτή εδώ δεν θα μπορούσε να διορθώσει ούτε σπασμένο νύχι.
Ειλικρινά, είσαι ο πιο άξεστος κι αγροίκος άνθρωπος που γνώρισα ποτέ.
Τα ξέρω τα φλωρόπαιδα με τα οποία τριγυρνάς, κυρά μου.
Άλλον άντρα σαν κι εμένα δεν έχεις γνωρίσει.
Ωχ, όχι!
Πέντε στη Μαρίνα.o
Βρε παλιο-εγωιστή...
-Βρε κακομαθημένη... -...ασεβή και ξιπασμένε...
-...φαντασιόπληκτη... -...φαφλατά, μεγαλομανή...
-...που ζεις στην κοσμάρα σου... -...αχάριστε, αφόρητε, ανυπόφορε...
-Εγώ τουλάχιστον δεν το παίζω άνετος. -Άνετος; Τώρα θα δεις ποιος είν' ο άνετος!
Τι στο...
Βάλ' το πίσω.
Τρέξτε είναι ψάρι!
Πήδα!
-Κέιλ! -΄Ερχομαι!
-Βίρα ολοταχώς, Κέιλ! -Το αστέρι!
Κράτα σταθερά! Ρατ, ρίξ' του το!
Περίμενε!
Σεβάχ, οι άντρες δεν αντέχουν άλλο.
Ούτ' εγώ αντέχω. Κόψτε το σχοινί!
-Μη, Σπάικ. -Κρατήσου, σε παρακαλώ.
Μα πού βρήκε τα καρότα;
-Ποιος είχε αυτή την ιδέα; -Δεν ξέρω.
Αλλά μου χρωστάει ένα δείπνο.
Οι Γρανιτένιες Πύλες. Στοίχημα πως δεν φανταζόσουν ότι θα φτάναμε ως εδώ.
΄Οχι, δεν το φανταζόμουν.e
Το φανταζόταν ο Πρωτέας, όμως.o
Για κάποιο λόγο σ' εμπιστεύεται.
Γιατί να το κάνει αυτό;
Πώς γνωριστήκατε οι δυο σας;
Προσπαθούσα να σωθώ, ως συνήθως.
Κάτι ληστές με είχαν στριμώξει έξω από το παλάτι.
΄Ημουν παγιδευμένος. Μ' ένα μαχαίρι στο λαιμό, ένα άλλο στο στήθος, ένα άλλο στα...
Τουρσιά κι αβγά!
Κατάλαβες, τέλος πάντων.
Οπότε, ξαφνικά, εμφανίζεται μια τέταρτη λεπίδα.
΄Ηταν του Πρωτέα. Τα είχε δει όλα από το δωμάτιό του στο παλάτι.
Κατέβηκε απ' τον τοίχο για να πολεμήσει δίπλα μου.
Και πολεμήσαμε άγρια. Λες κι ήμασταν συγχρονισμένοι.
΄Εκτοτε γίναμε κολλητοί φίλοι.
Και τι συνέβη μεταξύ σας;
Τι έγινε;
Ακολουθήσαμε διαφορετικούς δρόμους..
Φτάνουν τα λόγια. ΄Ωρα για λίγα ουρλιαχτά.
Για όνομα του Θεού, τι άλλο θα δούμε;
Βάλε κάνα πουκάμισο, μη βγάλεις κάνα μάτι.o
Παιδιά, κατεβείτε να τον σπάσουμε. Πρέπει να συνεχίσουμε το ταξίδι.
Κλέψτε το Βιβλίο της Ειρήνης..
Θα αποσυρθούμε για πάντα στον τροπικό.
Προσέξτε!
΄Ολοι πίσω στο πλοίο!.
Άντε! Πιο γρήγορα!
Πιάσε το σχοινί!
Ρατ, το χέρι σου!
-Ρατ, μην αφήσεις τον μακαρά να παγώσει. -Μάλιστα.
-Και, Κέιλ. -Ναι.i
-Κάνε μου μια αγκαλίτσα. -Ορίστε;
Δεν μπορούσε να δει το πουλί; ΄Ολοι οι άλλοι το είδαν.
΄Ηταν μεγάλο σαν πλοίο.
Αλλά η Μαρίνα κοιτούσε απ' την άλλη.
΄Ηρθες να με σώσεις!
Ναι, αν θες πες το κι έτσι.
Αλλά θα σου κοστίσει άλλο ένα διαμάντι. Για τις διασώσεις χρεώνουμε έξτρα.
-Πώς θα κατεβούμε, λοιπόν; -Δεν ξέρω.
-Τι; -Δεν ξέρω ακόμα.
Αυτό σκέφτομαι, εντάξει;
Ανέβηκες έναν παγωμένο πύργο 300 μέτρων χωρίς ιδέα για το πώς θα κατεβείς;
Τώρα είναι να μη σε πω αχάριστη;
Άκου, αν προτιμάς να γλιτώσεις μόνη σου, πες το μου να ξέρω.
Τι έχουμε στη διάθεσή μας, λοιπόν; Σχοινιά;
-Γάντζους; -΄Οχι.
Το σπαθί σου;
΄Εχω αυτό.
Ωραία. Θα καθαρίσει και τα δόντια του, αφού μας καταβροχθίσει.
Λέγε ό,τι θες, αλλά αυτό το μαχαίρι στα χέρια ενός ειδικού έχει 1.001 χρήσεις.
Τρέχα!
Άντε! Πιο γρήγορα!
Πήδα!
Νομίζω ότι του ξεφύγαμε!
-Εγώ δεν το νομίζω! -Το κεφάλι κάτω!
Γύρε δεξιά!
Πάμε!
Κρατήσου!
Επιτέλους, ήρθαν.
Ορίστε, λοιπόν. ΄Ολα σύμφωνα με το σχέδιο.
Η Μαρίνα!
Πιστέψαμε πως δεν θα σε ξαναδούμε.
Κι εγώ καλά είμαι, ευχαριστώ.
Με συγκινεί το ενδιαφέρον σας.
Σ' ευχαριστώ που ήρθες να με σώσεις.
Παρακαλώ.
Αυτή η ζωή σού πάει..
Δεν έχω στεριανό σκαρί.
Κι εσύ; Είσαι της στεριάς ή της θάλασσας;
Πάντα μου άρεσε η θάλασσα. Ονειρευόμουν να ζήσω σ' αυτή, μάλιστα.
Αλλά δεν ήταν γραφτό. ΄Εχω υποχρεώσεις στις Συρακούσες.
-Αλήθεια θες να παρατήσεις τ' όνειρο; -Ναι.
Γύρισα όλο τον κόσμο, ξέρεις.
Είδα πράγματα που κανείς άλλος δεν είδε.
Αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με την ανοιχτή θάλασσα.
-Κι αυτό είναι που πάντα ήθελες; -΄Οχι ακριβώς.
΄Οταν ήμασταν μικροί, λέγαμε με τον Πρωτέα να καταταγούμε στο Ναυτικό...
και να προστατεύουμε τις Συρακούσες παρέα.
Αλλά μεγαλώσαμε, οι ζωές μας άρχισαν ν' αλλάζουν.
Αυτός είναι πρίγκιπας κι εγώ είμαι...
Δεν ζήλευα ποτέ αυτό που ήταν...
ώσπου μια μέρα ένα πλοίο άραξε στο λιμάνι.
΄Ενα πλοίο που θ' άλλαζε το μέλλον μας.
Κουβαλούσε το πιο όμορφο πλάσμα που είχα δει ποτέ.
Τι πλάσμα ήταν αυτό στο πλοίο;
Εσύ.e
Ο Πρωτέας σε περίμενε στην αποβάθρα.
Εγώ σάλπαρα με το πρώτο πλοίο που βρήκα, και δεν το μετάνιωσα.
Μέχρι σήμερα.o
Οι πύλες των Ταρτάρων.
Ρατ, ανέβα και ρίξε μια ματιά!
-Τη βάψαμε. -Τι βλέπεις;
Το τέλος, καπετάνιε! Βλέπω την άκρη του κόσμου!.
Πλήρωνε. Σ' το 'χα πει ότι είν' επίπεδη.
-Αυτό ήταν. ΄Ωρα να γυρνάμε σπίτια μας. -Ο καπετάνιος δεν έδωσε ακόμα εντολή.
''Ακολούθησε το αστέρι πέρα από τον ορίζοντα.'' Πέρα από τον ορίζοντα.
΄Ολοι οι άνδρες στη θέση τους! Λύστε όλα τα πανιά! Περιμένετε εντολή μου!
Τώρα! Γρήγορα!
Τι έχεις στο μυαλό σου;!
΄Εχε μου εμπιστοσύνη. Ρατ, δέσε την κεραία στον τρίγγο!
Μα έτσι θα μείνουμε ακίνητοι!
-Κάνε το! -΄Ο,τι πεις, καπετάνιε.
-΄Ολα τα ιστία κάτω! -Μάλιστα, καπετάνιε.
Κόψε τη μπροστινή και τη μεσαία τρότσα! Κουνήσου!
΄Εγινε!
Η κεραία να βλέπει πρύμνη!
-Μα αυτό είναι... -Τρελό. Το ξέρω. Γρήγορα.
Μαζέψτε τον τρίγγο αριστερά! Χαλαρώστε το πρυμναίο πανί! Σηκώστε το πλωραίο!
Μάλιστα, καπετάνιε.
Τραβήξτε!
Ασφαλίστε τα πανιά! ΄Ολα τα χέρια μέσα!
Και προσευχηθείτε στο Θεό, γιατί μπορεί να τον συναντήσουμε σύντομα.
Θα πεθάνουμε.
Κρατήσου! Πιάσε το σκοινί!
Άντε! Άντε!
-Πέτυχε; -Σεβάχ, τα κατάφερες.
Γκραμ, το τιμόνι αριστερά.
-Κέιλ! -Ναι.
Αν εγώ δεν ζήσω, το σκάφος είναι δικό σου.
Κύριοι, ήταν τιμή μου που ληστεύαμε παρέα.
Θα έρθω μαζί σου.
Και μη μου πεις ότι το Βασίλειο του Χάους δεν είναι μέρος για γυναίκες.
Ποτέ δεν θα 'λεγα κάτι τέτοιο.
Συγνώμη, φιλαράκο. ΄Οχι αυτή τη φορά.
Ηρεμήστε, αγαπημένα μου ζωάκια. Δεν φέρονται έτσι στους καλεσμένους τους.
Πολύ ωραία. Τώρα μπορώ να πω ότι τα 'παιξα.
Μπράβο.
Κανείς θνητός ως τώρα δεν είχε καταφέρει να φτάσει στα Τάρταρα.
Ζωντανός, εννοώ.
Σαν στο σπίτι σας.
Ευχαριστούμε. Ωραία η χώρα σου.
Σ' αρέσει; Σκοπεύω να κάνω όλη τη Γη κάπως έτσι.
Πολύ ωραίο σχέδιο.i
Αφού έχεις δουλειά, τότε, δώσε μας το Βιβλίο της Ειρήνης και να πηγαίνουμε.
Τι σε κάνει να πιστεύεις ότι το έχω εγώ;
΄Εστησες αυτή την πλεκτάνη για να με εκτελέσουν.
Εσένα;
Τον Πρωτέα. ΄Ηξερες πως θα 'παιρνε τη θέση μου.
-Τι έξυπνος που είσαι! -Σκέφτηκες πως θα το 'σκαζα.
΄Ετσι θα πέθαινε ο Πρωτέας κι οι Συρακούσες θα...
΄Εμεναν δίχως νόμιμο διάδοχο....
και θα επικρατούσε το τέλειο χάος.
Εσείς οι άνθρωποι είστε πολύ προβλέψιμοι..
Ο Πρωτέας δεν θα μπορούσε παρά να δείξει ευγένεια κι εσύ να τον προδώσεις.
Μα δεν τον πρόδωσα, τον Πρωτέα. Δεν το 'βαλα στα πόδια.
Κι όμως, τον πρόδωσες. Του 'κλεψες τη μοναδική του αγάπη.
Κοίτα τη, Σεβάχ.
Δεν είναι καν στον τάφο κι εσύ ήδη του άρπαξες το κορίτσι.
Παραδέξου το.
Είσαι το ίδιο ατίθασος μ' εμένα.
Κάνεις λάθος για το άτομό του.
-Ξέρει πως δεν κάνω. -Δεν ξέρεις τι κρύβει μέσα του.
Κι όμως, ξέρω. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι κι αυτός ξέρει.
Κατά βάθος ξέρεις ότι ο Πρωτέας θα πεθάνει...
γιατί είδε κάτι σ' εσένα...
που απλώς δεν υπάρχει.
-΄Οχι. -Πας στοίχημα;
Άκου, λοιπόν. Θα παίξουμε ένα παιχνίδι.
Κι αν κερδίσεις, θα σου δώσω το Βιβλίο της Ειρήνης.
Να το, ευγενικέ μου ήρωα.
Μη βιάζεσαι. Το παιχνίδι αυτό έχει και κανόνες.
Θα σου κάνω μια ερώτηση. Μια απλή ερώτηση.
Αν την απαντήσεις ειλικρινά, το Βιβλίο είναι δικό σου.
-Δώσε μου την υπόσχεσή σου. -Ακόμα δεν με πιστεύεις;
΄Οχι.
Πώς έγινε έτσι δύσπιστος ο κόσμος μας;
Ωραία, λοιπόν. ΄Εχεις τον λόγο μου ως θεά.
Σου αρκεί αυτό;
-Προχώρα στην ερώτηση. -Υπέροχα.
΄Ολοι μας ξέρουμε τι θα γίνει, αν πάρεις το Βιβλίο της Ειρήνης.
Θα γυρίσεις στις Συρακούσες και θα σώσεις τον Πρωτέα.
Αν όμως δεν πάρεις το Βιβλίο, έχεις μια επιλογή μπροστά σου.
Να ταξιδέψεις στον παράδεισο με τη γυναίκα της ζωής σου...
ή να γυρίσεις στις Συρακούσες και να πεθάνεις.
Θα γίνεις ή ληστής ή ήρωας.
Ορίστε η ερώτηση, λοιπόν, Σεβάχ. Αν δεν πάρεις το βιβλίο...
θα γυρίσεις πίσω να πεθάνεις;
Θα γυρίσω πίσω.
Λες ψέματα.
Λυπάμαι, Μαρίνα.
-Η ΄Εριδα είχε δίκιο για μένα. -΄Οχι, δεν είχε.
Απάντησες στην ερώτηση. Της είπες την αλήθεια.
Δεν ήταν η αλήθεια.
Απλώς προσπαθούσα να γίνω κάτι που δεν είμαι.
Σεβάχ, είδα τι άνθρωπος είσαι. Δεν χρειάζεται να προσποιείσαι.
Η ΄Εριδα σε παγίδεψε.
Γιατί να πρέπει να πεθάνεις εσύ ή ο Πρωτέας ή οποιοσδήποτε;
-Μαρίνα... -΄Οχι! Πρέπει να δραπετεύσεις.
Να πας όσο πιο μακριά μπορείς. Εγώ θα γυρίσω πίσω και θα τα διηγηθώ όλα.
΄Οχι, Μαρίνα.o
Δεν μπορώ να σε δω να πεθαίνεις.
Σ' αγαπώ.i
Πώς μπορείς ν' αγαπάς κάποιον που θα το σκάσει;
Πάνω που 'λεγα πως δεν θα τα κατάφερνες.
Είχα αρχίσει ν' ανησυχώ.
-Το Βιβλίο; -΄Εκανα ότι μπορούσα.
Δεν ήταν αρκετό, όμως.
΄Οχι.
Σημασία έχει που ξαναγύρισες.
Πώς μπορούσα να κάνω κάτι άλλο, φίλε μου;
Κάντε πίσω!
Πώς τολμάς;
΄Ολα πήγαιναν περίφημα...
και τώρα μου κάνεις αυτό;
΄Εριδα, δεν καταλαβαίνω.
Μη μου κάνεις τον ανήξερο.
΄Ισως να μπορείς να ξεγελάσεις αυτούς τους ανθρώπους, αλλά ξέρω τι κουμάσι είσαι.
Είσαι ένας εγωιστής, ένας αδίστακτος ψεύτης.
Μισό λεπτό. Δεν είπα ψέματα. Γύρισα πίσω.
Γι' αυτό ήρθες εδώ. ΄Ηταν κι αυτό κομμάτι της δοκιμασίας. Είπα την αλήθεια.
Και δεν ισχύει κάτι για ''αιώνια δέσμευση'';
Τώρα θα πρέπει να νιώθεις κάπως άβολα,΄Εριδα.
Μην παίζεις με την τύχη σου, Σεβάχ.
Μπορεί να είσαι γλυκός, μα δεν είσαι τόσο γλυκός.
Κι ευτυχώς για σένα, έχω κι άλλα μέρη να πάω...
πράγματα να καταστρέψω, αντικείμενα να κλέψω.
Αντίο.
Ξέρεις, αν μη τι άλλο, νομίζω πως το Συμβούλιο σε πίστεψε τώρα.
Νομίζεις;
Βασιλιά Ντιμάς.
Για μισό λεπτό. Εσύ τι θα μου δώσεις;
Σου δίνω την ευγνωμοσύνη των Δώδεκα Πόλεων...
και τη συγνώμη ενός βασιλιά.
Αλήθεια τώρα, τι θα μου δώσεις;
΄Ελα, λοιπόν. Ετοιμάσαμε μεγάλη γιορτή.
΄Ολοι θα θέλουν ν' ακούσουν για το ταξίδι σου.
Λίγο αεράκι, ήρεμη θάλασσα. Δεν έχω να πω τίποτα.
Τι έγινε; Δεν έχει πλάκα όταν πας προσκεκλημένος στη γιορτή;
΄Οχι, απλά... Με περιμένει μια αιώρα στα Φίτζι.
Καλό ταξίδι, Σεβάχ.
Και κόψε τα μαλλιά σου. Θα γίνεις και βασιλιάς μια μέρα.
Άλλη μια βαρετή μέρα στις Συρακούσες.
Ξέρεις στεκόμουν εδώ με μια κοπέλα κάποτε.
Κοιτούσε πέρα απ' τη θάλασσα κι ονειρευόταν ταξίδια.
Τόσο πολύ της άρεσε.
Τι απέγινε αυτή η γυναίκα;
Της δόθηκε μια ευκαιρία. Ταξίδεψε στη θάλασσα...
και ερωτεύθηκε.
Κάνε ό,τι λέει η καρδιά σου. Η δικιά μου είναι εδώ στις Συρακούσες.
Η δικιά σου;
Η δικιά σου φεύγει με την επόμενη παλίρροια.
Καπετάνιε.
Είμαστε έτοιμοι ν' αναχωρήσουμε.
Εντάξει, Κέιλ.i
-Φύγαμε. -Μάλιστα, καπετάνιε. Σαλπάρουμε!
-Ρατ! -Τι;
Συγνώμη, καπετάνιε.
Ν' αλλάξεις τ' άγκιστρα σύντομα.
Δεν έχουν πού να πιάσουν οι μετζάνες.
Αυτά τα άγκιστρα ήταν από τη Θάλασσα Τζάσμιν, στην άλλη άκρη της Γης.
Τότε ας βιαστούμε, καλύτερα.
Αυτό σημαίνει πως πρέπει να περάσουμε από το στένωμα της Λερναίας ΄Υδρας.
Τον όρμο του Μινώταυρου. Τον ισθμό του Κύκλωπα.
Κάτω απ' τη γέφυρα του Σουόνσι. Μέσα απ' το πέλαγος της Κίνας.
Το ταξίδι θα 'ναι μακρύ.
Και πολύ, πολύ επικίνδυνο.
Μην ανησυχείς. Θα σε φροντίζω εγώ.
Σπάικ, κάτω!
ReSynch for 1080p: Soultanson