Μετάφραση: Alex Suri GR (19/09/2023) ..: movies by Alex Suri GR :..
Χέδερ.
Καταλάβατε τι εννοώ;
Αυτό που θέλω να πω είναι ότι, αν θέλεις να κάνεις το κοινό να πιστέψει,
πρέπει να κάνεις την απειλή να μοιάζει αληθινή.
- Το καταλάβατε; - Ναι, Μπεν!
Πρόσεχε. Αυτό είναι το τόξο της αδελφής μου!
Θυμηθείτε, παιδιά. Τα πάντα μπορούν να συμβούν στην παράσταση.
Πρέπει να παραμείνουμε ψύχραιμοι. Το πιάσατε;
Εντάξει. Ας ξεκινήσουμε. H παράσταση αρχίζει!
Είσαι εντάξει;
Προσοχή, κατασκηνωτές!
Τελευταία ειδοποίηση για την αποχαιρετιστήρια τελετή στην τραπεζαρία.
Και παρακαλώ να θυμάστε ότι αυτή είναι μια ιερή παράδοση της κατασκήνωσης...
και όποιος δεν παρευρεθεί...
θα εξοριστεί από την κατασκήνωση Μπράιαρμπρουκ για πάντα.
Πίτερ, έλα τώρα.
- Καμία εξαίρεση σε καμία περίπτωση. - Θεέ μου.
Γι' αυτό βιαστείτε, αλλιώς η κακιά μάγισσα του δάσους θα σας ξεκοιλιάσει!
Και θα κρεμάσει τα ξεκοιλιασμένα πτώματά σας στα δέντρα!
Τα λέμε!
- Νομίζω ότι αυτό πήγε καλά. - Σε μισώ.
Έχεις σίγουρα έναν αστείο τρόπο να το δείχνεις.
- Η μαμά σου θα σε σκοτώσει, ξέρεις. - Όχι, δεν θα το κάνει.
Είμαι ο δεύτερος αγαπημένος της.
Κάνεις ναρκωτικά και δεν μου το είπες;
Όχι ακριβώς. Απλά περίμενε μέχρι αργότερα, αγαπητή μου.
Είσαι μπελάς, Πίτερ ΜακΚάλιστερ.
Με τίποτα. Αυτό ήταν καλό!
- Τι; - Τι διάολο ήταν αυτό;
- Απλώς μαλακιζόμουν. - Δεν είσαι πλέον κατασκηνωτής.
Έξω. Τώρα.
Λόρεν.
Κουνηθείτε! Πάμε, πάμε!
- Εννοώ εσένα, Τόμι! - Σοβαρά τώρα;
Δεν φταίω εγώ που δεν ήσουν προσεκτικός στα σχοινιά.
Γλύψε τα παπάρια μου, ψωλομούρη.
Είμαι σίγουρος ότι η μαμά σου θα χαρεί πολύ...
όταν ακούσει όλες τις νέες λέξεις που έμαθες στην κατασκήνωση.
Έχω δύο μπαμπάδες, μαλάκα!
Δύο μπαμπάδες;
Θα γυρίσεις εγκαίρως για το αποψινό γλέντι;
Ξέρεις, Πιτ, το να γίνεσαι λιώμα με τους εφήβους έχει χάσει την αίγλη του.
- Όχι, δεν εννοούσα αυτό. - Ναι, ξέρω τι εννοείς.
Είδα τον Μάικ να κάνει επιδρομή στο ιατρείο σήμερα το πρωί.
- Τι διάολο σκεφτόσουν; - Έλα τώρα.
Είναι απλά ένα μικρό τσιμπηματάκι.
Ναι. Όπως ακριβώς και το σπρώξιμο εκείνου του μαθητή στη λίμνη...
- ...ήταν, "Απλά ένα μάθημα κολύμβησης!" - Επέπλεε, έτσι δεν είναι;
Δεν μπορώ να σε ξελασπώνω συνέχεια, φίλε.
Να με ξελασπώνεις;
Σον, τι μπορεί να συμβεί;
Αυτό ακριβώς εννοώ. Δεν ξέρεις.
Οι κατασκηνωτές θα φύγουν, αδερφέ. Ποιος νοιάζεται;
Πίτερ;
Το είπες στη μαμά;
Μπράβο αγόρι μου.
Άσ' την να πεθάνει!
Τρομακτικό!
- Καλησπέρα σας, κατασκηνωτές! - Καλησπέρα, Χέδερ!
Παρότι αυτές μπορεί να είναι οι τελευταίες στιγμές μας μαζί...
αυτό το καλοκαίρι στο Μπράιαρμπρουκ, η διασκέδαση δεν τελείωσε ακόμα.
Οι κατασκηνωτές της θεατρικής ομάδας μας εξασκήθηκαν...
σε ένα πολύ ιδιαίτερο σκετς για εμάς όλο το μήνα.
Γι' αυτό καλωσορίστε μαζί μου τους Deep Woods Players!
Αυτοί είμαστε εμείς. Πάμε, πάμε, πάμε.
- Κι αν γελάσουν μαζί μας; - Τότε τ' αστεία σας θα πιάσουν τόπο.
Έλα, ας βγούμε εκεί έξω.
Μπράιαρμπρουκ!
Η ιστορία μας αρχίζει το 1945, στο ξεκίνημα της κατασκήνωσης Μπράιαρμπρουκ.
Η αγάπη των ιδρυτών μας, ο σπόρος από τον οποίο ρίζωσαν αυτά τα εδάφη.
- Άργησες. - Συγγνώμη. Βοηθούσα τον Σον.
- Ώστε έτσι; - Ναι.
Και αν τον ρωτήσω;
Τότε θα ξέρω ότι ο λόγος μου δεν σημαίνει τίποτα για σένα.
Επιβεβαιώνοντας ότι είμαι όντως το μαύρο πρόβατο αυτής της οικογένειας.
Κάθισε, παρακολούθησε, σκάσε.
Ήταν το 1945.
- Νταν ο μάγκας - Γεια σας, παιδιά.
- Αυτή εδώ μοιάζει κελεπούρι. - Ναι, και το βραβείο Τόνυ απονέμεται...
Η Κέλι είναι πολύ χαριτωμένη. Απόψε είναι η νύχτα;
- Τι; Όλοι το ξέρουν. - Δεν έχω αποφασίσει ακόμα.
Σοβαρά τώρα, Ντάννυ.
Απλά κάνε μια κίνηση επιτέλους. Αυτό είναι εξαντλητικό.
Σ' ευχαριστώ για την ανεπιθύμητη συμβολή σου, Τόμι.
Φέρσου σαν άντρας, ρε χέστη.
Όταν εγώ λέω "σχοινιά", εσείς λέτε "πορεία".
Αυτή είναι η τρίτη φορά που σε κοιτάζει μέσα σε πέντε λεπτά.
Τις μετράς;
Εσύ όχι; Τελευταία βραδιά, Κελ.
Απλά λέω.
Φωτιά, νερό, άνεμος και γη.
Αυτές είναι οι δυνάμεις που μας κάνουν δυνατούς!
Αυτές είναι οι δυνάμεις που μας ολοκληρώνουν!
- Έι, Μπεν. - Έχω δουλειά, Ντύλαν.
Πιστεύεις ότι αν πω στην Άσλεϊ ότι αυτή η μαλακία μου σκίρτησε την ψυχή,
θα μου πάρει πίπα;
- Τι; - Πιπούλα, δικέ μου.
- Είσαι πολύ γουρούνι. - Νόμιζα ότι ήσουν λίγο ομοφυλόφιλος.
Δεν υποτίθεται ότι ξέρεις όλες αυτές τις μαλακίες;
Απλά πιες άλλη μια γουλιά, Ντύλαν.
Μια γουλιά; Χρειάζομαι μια γουλιά.
Ντύλαν, μπορώ να 'χω μια γουλιά, σε παρακαλώ;
Διψάω τόσο πολύ. Έχω να πιω κάτι από το μεσημέρι,
οπότε η χημεία του σώματός μου είναι πολύ...
Χριστέ μου, Ντάννυ. Ναι. Εντάξει.
- Είναι Bug Juice, σωστά; - Ναι, αυτό είναι.
Ντύλαν, είσαι κοντά στα 30. Ήρθε η ώρα ν' αναβαθμίσεις το Bug Juice.
Υπέροχα, υπέροχα, υπέροχα!
Πρέπει να σας πω ότι κάθε χρόνο ξεπερνάτε τους εαυτούς σας.
Ειδικά εσύ, Μάρθα. Η Μέριλ Στριπ βρήκε το μάστορα της.
Λοιπόν, όλοι σας!
Αυτό ήταν ειλικρινά ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα καλοκαίρια μέχρι σήμερα.
Από το πεδίο της τοξοβολίας μέχρι την τραπεζαρία...
και τα βάθη της λίμνης Μπρούστερ,
όλοι σας υποστηρίξατε τις ιερές αρχές του Μπράιαρμπρουκ.
Τις ίδιες υποσχέσεις, επί τη ευκαιρία...
...που μοιραστήκαμε εγώ και η Έβελιν μου...
την ημέρα που ανταλλάξαμε αυτά τα δαχτυλίδια.
Αφοσίωση, πίστη και αιωνιότητα!
Μπορεί να φαίνεται λίγο ανόητο, αλλά...
δεν το έχω βγάλει από το λαιμό μου εδώ...
...και 42 χρόνια, από εκείνο το πρώτο καλοκαίρι.
Από τότε που εκείνη...
Είναι μια υπενθύμιση του από πού προερχόμαστε...
και για τι πρέπει να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε.
Να θυμάστε.
- Ενωμένοι στεκόμαστε! - Διαιρεμένοι πέφτουμε!
Διαιρεμένοι πέφτουμε! Ακριβώς!
Και τώρα, Στίβεν, αν μπορείς, σε παρακαλώ.
Έχουμε έναν σκίουρο που παίζει τρομπέτα.
Η μέρα τελείωσε, έφυγε ο ήλιος, από τις λίμνες, από τους λόφους,
από τον ουρανό, όλα είναι καλά, πορευτείτε με ασφάλεια,
ο Θεός είναι κοντά.
Σας ευχαριστώ. Και τώρα...
Θα τα πούμε το επόμενο καλοκαίρι!
Τραβάτε σπίτια σας.
Είσαι άλτο και όχι σοπράνο. Αγόρασε φακούς επαφής.
Μην με κοιτάς. Μπες μέσα. Τα κεφάλια κάτω.
Το σορτσάκι σου δεν ταιριάζει. Εντάξει, δεσποινίς Μάρθα.
Περιμένω ένα γράμμα από σένα μια φορά την εβδομάδα, με ακούς;
- Ναι, Μπένι. - Ήσουν ατρόμητη εκεί έξω σήμερα.
- Είμαι πολύ περήφανος για σένα. - Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ.
Έτσι σε θέλω.
- Δεν το ήξερα αυτό. - Θα στο μάθω το επόμενο καλοκαίρι.
Να σου πω, Ας. Βεβαιώσου ότι ο Ντάννυ δεν θα απογοητευτεί απόψε.
Όλο το καλοκαίρι φερόταν σαν παπάρας.
- Πρόσεχε πως μιλάς! - Θα βάλω τα δυνατά μου.
Πώς είμαστε;
Το τελευταίο λεωφορείο για το σπίτι είναι έτοιμο για αναχώρηση, Αρχηγέ.
Ωραία. Γιατί δεν αρχίζετε εσείς οι δύο να μαζεύετε τους κοιτώνες;
Έγινε.
- Έτοιμος να ξεκινήσεις; - Ναι.
Ο κινητήρας ακόμη υπερθερμαίνεται.
Αλλά νομίζω ότι η γριούλα έχει ακόμα μερικά χιλιόμετρα μπροστά της.
Νόμιζα ότι ο Πιτ σε βοήθησε να το φτιάξεις αυτό.
- Σωστά. - Πρέπει να ωριμάσει, μαμά.
- Κοίτα, θα βρει το δρόμο του. - Ναι!
Γι' αυτό και ο πρώτος χρόνος προσαρμογής.
- Σον. - Απλά λέω.
Και το εκτιμώ. Αλλά είσαι ο αδελφός του, όχι ο πατέρας του.
Έχει άτομα που εξαρτώνται από αυτόν, μαμά. Εμένα, εσένα.
Η Λόρεν τώρα, υποθέτω ότι αυτό αρχίζει να σοβαρεύει.
- Κοίτα, είναι μόνο 21 χρονών. - Και λοιπόν;
Με τον παππού να συνταξιοδοτείται, αν θέλουμε να επιβιώσει το Μπράιαρμπρουκ...
Μισό, τι;
- Αν θέλουμε αυτό το μέρος να επιβιώσει... - Όχι! Το προηγούμενο κομμάτι.
- Φεύγεις; - Την κάνω με ελαφρά.
Δεν έχω κοιμηθεί καλά όλο το καλοκαίρι. Ο πολιτισμός με καλεί.
Εννοώ οριστικά.
Χριστέ μου.
- Άκου... - Το είπες στον Σον...
- ...αλλά όχι σ' εμένα. - Χέδερ.
- Τον εγγονό σου, αλλά όχι στην κόρη σου; - Του είπα ότι το σκεφτόμουν.
Τι απέγινε το: "Θάψτε με στο Μπράιαρμπρουκ";
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να πεθάνω εδώ.
- Μας εγκαταλείπεις. - Εγκαταλείπω.
Γλυκιά μου. Χέδερ, έλα τώρα.
Πρέπει να δώσω τη σκυτάλη αργά ή γρήγορα.
Αυτό το μέρος θα είναι πάντα το πιο όμορφο κεφάλαιο της ζωής μου.
Απλά δεν θέλω να είναι η μόνη ιστορία. Πρέπει να προχωρήσω.
Εξάλλου, έχεις βοήθεια.
- Καλό φθινόπωρο, κ. ΜακΚάλιστερ. - Επίσης!
Παραείναι καλή γι' αυτόν, έτσι δεν είναι;
Ναι.
Ελπίζω να μην τα σκατώσει.
- Πάρε μια πίπα, Μάικ. - Πάλι κέρδισα!
Γεια σου, Βι. Ευτυχισμένα 18α γενέθλια, σωστά;
Μάικ, μπορείς να με βγάλεις μια φωτογραφία δίπλα στα δέντρα;
Ευχαρίστως, Βι. Ευχαρίστως.
Συνήθως δεν είμαι και πολύ της νοσταλγίας, αλλά...
θέλω να θυμάμαι το τελευταίο μου καλοκαίρι εδώ, καταλαβαίνεις;
Περίμενε λίγο. "Το τελευταίο καλοκαίρι;"
Με καλεί ο πραγματικός κόσμος.
Αυτό το μέρος δεν είναι αληθινό;
Μόνο όταν είσαι εσύ εδώ.
Μάλλον πρέπει να κάνουμε την αποψινή βραδιά να μετρήσει, τότε.
Αυτό είναι χαζό.
Εσύ είσαι χαζή.
Είσαι σίγουρος γι' αυτό;
- Θεέ μου. Όχι κι εσύ! - Απλά λέω.
- Ακούγεσαι σαν τον Σον. - Πίτερ!
Ακριβώς. Όχι, όχι, ακριβώς όπως ο Σον.
Γιατί θέλουν όλοι τόσο πολύ να καλοπεράσουν;
Δεν έχουμε πολλά καλοκαίρια ακόμα για να...
Για πού το βάλατε;
Ξεχάσαμε να μαζέψουμε τους κοιτώνες στη νότια πλευρά.
Και λοιπόν;
Και δεν θέλουμε η μαμά σου να γίνει έξω φρενών όταν επιστρέψει.
Τι θα κάνει; Θα σας απολύσει;
Δεν είμαστε όλοι ΜακΚάλιστερ, Πίτερ.
Προσέχετε. Είναι σκοτεινά εκεί έξω.
Μην ανησυχείς, αδελφούλα. Ταξιδεύω έξυπνα!
Δώσ' το μου αυτό.
Ακούστε. Έρχεται η πίτσα.
Θα κορνάρει τρεις φορές για να καταλάβετε ότι ήρθε.
- Τέλεια. Ωραία. Απλά θα χάσετε... - Θεέ μου. Τι βλαμμένος...
- Άγκαθα! Ευχαριστημένος; - Ικανοποιημένος.
Έι, Ας!
Αυτό το σκετς σήμερα έκανε την ψυχή μου να σκιρτήσει.
- Αυτό είναι υπέροχο, Ντύλαν. - Πώς νιώθεις γι' αυτό;
Η τέχνη σου έκανε την ψυχή μου να σκιρτήσει.
Καλά... Ο Μπεν το έγραψε, οπότε...
- Αδερφάρα. - Είναι αηδιαστικός.
Προσοχή, Κατασκήνωση του Μπράιαρμπρουκ!
Πριν συνεχίσουμε την ακολασία,
έχουμε μια πολύ σημαντική παράδοση να τιμήσουμε απόψε.
Τώρα όλοι ξέρουμε την ιστορία.
Πριν από 42 χρόνια, η νοσοκόμα Άγκαθα...
διώχτηκε από την κατασκήνωση Μπράιαρμπρουκ αφού...
τα ομοιοπαθητικά της φάρμακα έγιναν πολύ...
...μαγευτικά.
Επανεμφανίζεται μετά από λίγα χρόνια, όταν ένας ομαδάρχης τη βρίσκει...
...να παραδίδει μυστικά μεταμεσονύκτια μαθήματα ιατρικής...
...σε κατασκηνωτές στο δάσος.
Την ξεμπροστιάζει. Τα παιδιά γίνονται έξαλλα.
Η Άγκαθα φεύγει, σκοντάφτει, ανοίγει το κεφάλι της σε έναν βράχο...
...και αιμορραγεί.
Ντινγκ ντονγκ, η σκύλα τα κακάρωσε.
- Αηδιαστική ιστορία. - Πράγματι.
Αλλά ξαφνικά...
Μια απόκοσμη ηρεμία κατέκλυσε το δάσος.
Όλοι μαζί, οι κατασκηνωτές μαζεύτηκαν γύρω από την Άγκαθα,
πιάστηκαν χέρι-χέρι...
και άρχισαν να απαγγέλλουν ένα ξόρκι μέχρι την ανατολή του ήλιου.
Ex vitam immortalem.
Ex vitam immortalem!
- Ελάτε, πείτε το μαζί μου! - Αθάνατη ζωή!
Ακριβώς!
Τώρα ξέρω ότι όλοι προσπαθούμε να φέρουμε πίσω αυτή τη κάργια εδώ και χρόνια.
Ξενυχτώντας στο μπάνιο, στους κοιτώνες, στο δάσος.
Ψάλλωντας γι' αυτήν σαν να ήταν η Ματωμένη Μαίρη ή κάτι τέτοιο.
Όμως, παιδιά, ήρθε η ώρα να ξεχάσουμε τις μικρές χαριτωμένες βλακείες.
Αν θέλετε, παρακαλώ, ρίξτε μια ματιά στον Μόντο Μάικ.
Κανείς δεν σε συμπαθεί, Μάικ.
Θα παρατηρήσετε ότι μοιράζει ιατρικές βελόνες στον καθένα σας.
Βλέπετε... ανακάλυψα το μυστικό συστατικό της αποστολής μας.
Πρέπει να αυτοτραυματιστούμε.
Όχι πολύ, μόνο αρκετά ώστε η Άγκαθα να έχει κάτι...
για να επιστρέψει και να θεραπεύσει.
- Αλήθεια; - Ναι, όχι. Δεν ξέρω.
- Θα 'χει πλάκα. Πίστεψέ με. - Ναι, αλλά εννοώ ότι...
Δεν θα πονέσει. Το υπόσχομαι.
Με το τρία, τρυπάμε το δάχτυλό μας,
το σηκώνουμε στον ουρανό και φωνάζουμε το όνομά της.
Πίτερ, αυτές οι βελόνες είναι καθαρές;
Δηλαδή, όσο διασκεδαστικό κι αν ακούγεται όλο αυτό το θέμα με τα αδέρφια αίματος,
δεν θέλω να τελειώσω το καλοκαίρι με κάποια αρρώστια.
Εξαιρετική ερώτηση, Κέλι. Ναι! Ναι!
Αυτές οι βελόνες είναι αποστειρωμένες και έτοιμες για το τελετουργικό.
Το ερώτημα είναι...
Εσύ είσαι;
Εγώ είμαι.
Σ' ευχαριστώ, Ντάννυ! Έτσι μπράβο, Ντάννυ αγόρι μου!
Ας το κάνουμε τότε.
Τρία, δύο, ένα!
Άγκαθα!
- Μπράβο, Ντύλαν. Πολύ πρωτότυπο. - Έπιασε, έτσι δεν είναι;
Έτσι δεν είναι;
Άντε γαμηθείτε όλοι σας.
Ωραία. Πάμε στην παραλία.
Εμπρός!
Ξεκίνα! Το κέρατό σου, Πιτ!
Με συγχωρείς, Σον. Πόσο ακόμα;
Προσπαθώ να υπολογίσω πότε πρέπει να φάω το σνακ μου,
για να παραμείνει σταθερό το σάκχαρο στο αίμα μου.
Δεν ξέρω, Ντένις.
Μου κάνεις μια χάρη;
Πιστεύεις ότι μπορείς να πείσεις τους φίλους σου...
να παίξουν το παιχνίδι της ησυχίας για πέντε λεπτά;
Και οι δύο ξέρουμε ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί.
Ωραία, ναι. Εντάξει.
Το παιχνίδι της σιωπής.
Μπράβο σας, παιδιά.
Γαμώτο.
Εντάξει, παιδιά. Φαίνεται ότι θα μείνουμε εδώ για...
Τι στο διάολο;
Μπορεί να με δει.
Ντένις!
Τόνι!
Μάρθα!
- Μπράιαρμπρουκ. - Σκατά!
- Αυτό είναι βασανιστικό. - Ο χρόνος τρέχει.
- Πρέπει να κάνει μία κίνηση τώρα. - Τι γίνεται;
- Τίποτα. - Το φαντάστηκα.
- Μπορώ να σε βοηθήσω; - Αμέ.
Δεν θα έπρεπε να εξασκούμαι μπροστά σε όλους.
Ναι, δεν θα σε κρίνω. Στο υπόσχομαι.
Ελπίζω όχι, Ντάννυ. Είναι απλά πέτρες που αναπηδούν.
Εντάξει, Κέλι Πάρκερ. Θέλεις τη βοήθειά μου ή όχι;
Λοιπόν, Ντάννυ Πάτερσον, νομίζω ότι εσύ προσφέρθηκες.
Πετάς τις λάθος πέτρες.
Μπορώ;
Ναι.
Υπάρχει αυτή η κοινή παρανόηση ότι ο αντίχειράς σου πρέπει να είναι στο πλάι.
Όμως κανονικά πρέπει να είναι προς τα πάνω, κάπως έτσι.
Και μετά βάζεις το σώμα σου σ' αυτή τη θέση...
και βρίσκεις τη γωνιά σου, έτσι.
Το χέρι πίσω και μετά...
...την πετάς.
- Θεωρητικά. - Μια γενναία προσπάθεια.
Ντάννυ; Μπορώ να 'χω το χέρι μου πίσω, σε παρακαλώ;
- Γαμώτο. - Ντάννυ, εμ...
Άκου, υπάρχει κάποιος στο σχολείο...
Όχι δεν υπάρχει.
- Ορίστε; - Κάποιος θα μου το είχε πει.
- Τι; - Κέλι, έλα τώρα.
Έλα τώρα, τι;
Κέλι, δεν χρειάζεται να είναι για πάντα, απλά άσε με...
- Να σε αφήσω; Χριστέ μου, Ντάννυ! - Κέλι, σε παρακαλώ.
Ξέρεις κάτι, το όλο "άσε με να σου δείξω πώς γίνεται"
ήταν δικό μου λάθος, λυπάμαι αλλά...
Πλήρωνε.
- Σ' ευχαριστώ. - Όποιος τα βρίσκει, τα κρατάει.
- Δώσ' τα πίσω. - Τι μου δίνεις για αντάλλαγμα!
- Ρε καραγκιόζη! - Έλα τώρα, κέρδισέ τα!
- Θες μια γουλια; - Όχι, δεν μπορώ, δεν μπορώ.
- Είσαι εντάξει; - Ναι, ναι.
Απλά, υπάρχει ένας τύπος πίσω στο Ντάρτμουθ...
Δεν είναι κάτι επίσημο.
Δεν νομίζω ότι τον έχεις αναφέρει ξανά.
Όχι, όχι, απλά...
...μου έγραφε γράμματα όλο το καλοκαίρι...
λέγοντάς μου πόσο φοβερή με βρίσκει, και του απάντησα σε μερικά.
- Σου αρέσει; - Ποιος, ο Ντάννυ; Η...;
- Ο άλλος. - Ε, δεν ξέρω.
Ο τύπος απ' το Ντάρτμουθ είναι εκεί...
- Καταλαβαίνεις; - Κέλι...
- Κάνε πίσω! - Ρε Ντάννυ, τι σκατά;
Χριστέ μου! Ντάννυ, τι στον πούτσο;!
- Πίτερ! - Γαμημένε ψυχάκια!
Κάνε πίσω! Πίσω!
Εντάξει. Πρέπει... Πρέπει να πάμε στην τραπεζαρία.
Πρέπει να καλέσουμε την αστυνομία, εντάξει;
- Πρέπει να καλέσουμε την αστυνομία. - Όλα είναι εντάξει. Κοίταξέ με.
Σοβαρά; Όλα είναι εντάξει, Λόρεν; Σου φαίνεται εντάξει αυτό;
- Εντάξει, ηρεμήστε όλοι σας. - Όλα εντάξει.
Μόλις συνέβη αυτό.
Δεν ξέρω γιατί, όμως έγινε και όσο περισσότερο περιμένουμε να κάνουμε κάτι,
τόσο θα χειροτερέψουν τα πράγματα.
Ναι, Μάικ, θα χειροτερέψουν τα πράγματα. Θα γίνει χειρότερο από αυτό;!
Ντύλαν, μα το Θεό, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή!
Τι; Πλάκα μου κάνεις, ρε φίλε;
- Μόλις μαχαίρωσες κάποιον! - Είναι νεκρή!
- Θα μαχαιρώσεις κι άλλους; - Άντε γαμήσου!
Ένας-ένας!
Κάτι συνέβη στη λίμνη με τον Ντάννυ.
- Χτύπησε; - Σκότωσε την Κέλι.
- Κι εγώ τον σκότωσα. - Έλα μου;
- Απλά του έστριψε. - Ο Ντάννυ δεν θα το έκανε αυτό.
Αλήθεια; Λοιπόν, το έκανε, γαμώτο.
Θα καλέσω την αστυνομία.
- Θέλω να φύγω τώρα. - Όλα θα πάνε καλά.
Θα βρούμε μια λύση, εντάξει; Όλα θα πάνε καλά.
Ο Μπεν και η Άσλεϊ δεν ήταν στην παραλία.
- Πήγαν στους κοιτώνες, θυμάσαι; - Έχει δίκιο.
- Είναι ακόμα εκεί κάτω. - Γαμώτο!
- Να πάρει! - Διάολε!
Τί στην ευχή; Πρέπει να βρούμε κάποιον.
Ο παππούς σου πήρε το φορτηγάκι. Θα επιστρέψει αύριο.
Παιδιά, τι πρέπει να κάνουμε;
- Ο Σον θα επιστρέψει σε μια ώρα. - Θα πάω στο ιατρείο.
- Θα φέρω κάτι για να βοηθήσω. - Έχω γάζες, απλά βρες αντισηπτικό.
Πρέπει να είναι στη σοφίτα.
- Ο Μπεν και η Άσλεϊ, είπες... - Μαζεύουν τους κοιτώνες.
- Ακόμα; - Στη νότια πλευρά.
Ξέχασαν μερικούς.
Πρέπει να τους φέρουμε πίσω. Πρέπει να πάμε να τους βρούμε.
- Η απειλή έληξε. - Έτσι λες;
Πώς ξέρουμε στα σίγουρα ότι ο Ντάννυ είναι νεκρός;
- Ο Μάικ τον κάρφωσε σαν γουρούνι! - Δύο μαχαιριές....
...στα πλάγια. Ούτε εγώ ξέρω αν είναι νεκρός.
Θα πάω στην ενδοεπικοινωνία.
Πιτ, αυτά τα ηχεία ήταν ελαττωματικά όλο το καλοκαίρι.
Η τελευταία καταιγίδα έκαψε τα μισά απ' αυτά.
Αξίζει μια προσπάθεια.
- Θα πάω να τους ψάξω. - Όχι.
Όχι μόνος σου. Κανείς δεν μένει μόνος του.
- Ντύλαν, πήγαινε μαζί του. - Δε μας χέζεις.
Αν θες το "Όλοι μια γροθιά", πήγαινε εσύ.
Δεν στο ζητάω.
- Δεν είσαι πια το αφεντικό μου. - Ξέρεις κάτι, Ντύλαν.
Για κάποιον που πιστεύει ότι η απειλή πέρασε, ακούγεσαι πολύ κοτούλα.
- Θα το κάνουμε αυτό; - Θέλεις να το κάνουμε αυτό τώρα;
Αν δεν είχες μαχαιρώσει κόσμο!
Σταματήστε να τσακώνεστε!
Πρώτα, θα ελέγξουμε την παραλία, για να σιγουρευτούμε.
Και μετά θα τους βρούμε. Εντάξει;
Εντάξει.
Δείξε μας το δρόμο.
Έρχομαι.
Είναι περασμένες εννιά. Καλύτερα να είναι...
Σον;
Δεν ξέρω τι έγινε. Ο Πιτ έκανε το κωλοτελετουργικό!
Έρχομαι αμέσως.
Είναι σίγουρα νεκρός.
Σε κρατάω, Βι.
Πήγαν στη νότια πλευρά, σωστά; Ο Μπεν και η Άσλεϊ;
Ναι, αλλά μπορεί να βρίσκονται οπουδήποτε τώρα.
Ίσως πρέπει να χωριστούμε, ε;
Εγώ και η Βι, θα μπορούσαμε να πάμε από εδώ,
κι εσύ μπορείς να πας να γαμηθείς στο δάσος και να μαλακιστείς
χρησιμοποιώντας τα ίδια σου τα δάκρυα για λιπαντικό.
- Δεν θα το κάνουμε αυτό, Ντύλαν. - Α, ναι;
Και ποιος σε έβαλε υπεύθυνο;
- Είμαι ο παλαιότερος ομαδάρχης. - Nαι, τι μoυ λες;
- Πρόσεχε! - Κοίτα...
Αυτό είπε η Χέδερ. Κανείς δεν μένει μόνος του.
Πάμε να τους βρούμε. Έλα.
Μην κοιτάς.
ΦΑΚΕΛΟΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ, 1945 ΝΟΣΗΛΕΥΤΡΙΑ - ΑΓΚΑΘΑ
Εντάξει, Μπένι Μπεν.
Εσύ πάρε τις κουκέτες στα δεξιά κι εγώ θα πάρω αυτές στ' αριστερά.
- Τα δίδυμα κοιμόντουσαν εκεί. - Και λοιπόν;
- Είναι αηδιαστικό. - Έλα τώρα.
Θα το κάνω. Μου χρωστάς.
Ο πιο βρώμικος κοιτώνας σε ολόκληρο τον κόσμο. Το μέρος είναι αηδιαστικό!
Αν αυτή η κάλτσα ήταν στο πόδι κάποιου, θα αυτοκτονήσω.
Είναι κανείς εδώ;
Δεν έχουμε τίποτα λαθρεπιβάτες εδώ μέσα, έτσι δεν είναι;
- Τι; Ώπα, ηρέμησε. - Το είδες αυτό;
- Τι να δω; - Η πόρτα. Απλά, έκλεισε.
- Εντάξει, Μπεν. - Μιλάω σοβαρά, Ας.
- Μάλλον ήταν ο αέρας. - Ο αέρας;
Κι αυτό το φάντασμα το έκανε;
- Είναι χάλια η καλωδίωση. - Μπεν; Άσλεϊ; Αν είστε εκεί, σας...
Μάλλον προσπαθεί να μας πείσει να πληρώσουμε την πίτσα.
Πρέπει να τελειώσουμε. Άντε.
Μπεν! Άσλεϊ!
Είσαι εντάξει;
- Ναι. Συγγνώμη. - Είσαι τόσο γλυκούλης.
Μπεν!
Άσλεϊ!
- Φοβάσαι; - Προφανώς.
Ναι, εννοείται.
Θέλεις να... χαμουρευτούμε ή κάτι τέτοιο;
Τι;
Ξέρεις, για να ξεχαστούμε απ' όλα αυτά.
- Τι στον πούτσο; - Χαλάρωσε, ρε.
- Η καλύτερή μου φίλη πέθανε! - Ναι, αυτό εννοώ.
Θέλεις να με πηδήξεις για να ξεχαστώ;
- Αμέ. - Μαλάκα!
- Τι σκατά, Βι; Μωρή καριόλα! - Γαμώτο. Ντύλαν!
Βερόνικα! Γύρνα πίσω!
Χριστέ μου, τι έχεις πάθει;
- Εγώ; - Ναι, εσύ, μαλάκα!
Ξέρεις, σε άφηνα να ξεγλιστράς όλο το καλοκαίρι, Μάικ.
- Τί; - Ναι, καλά με άκουσες!
Δεν ξέρω καν από πού ν' αρχίσω.
Μου κάνεις χαλάστρα σε κάθε ευκαιρία που σου δίνεται, φίλε.
Χριστέ μου! Πόσο χοντροκέφαλος είσαι;
Στοιχηματίζω ότι η Βι θα έλεγε ότι είμαι πολύ χοντροκέφαλος.
Ντύλαν, δεν πρόκειται να κοιμηθεί μαζί σου!
Καμία δεν θα το κάνει!
Γαμιόλη!
Τι κάν...;
Φύγε από πάνω μου!
Αν με ακούτε, συναντήστε με στην τραπεζαρία.
Μπεν, Άσλεϊ, κάτι φρικτό συνέβη.
Σας παρακαλώ, συνάντησε με στην τραπεζαρία αμέσως! Σας χρειαζόμαστε!
Μπεν, Άσλεϊ, σας παρακαλώ ελάτε στην τραπεζαρία τώρα.
Σας παρακαλώ.
Πίτερ;
Θα ξαναπροσπαθήσω σε λίγα λεπτά.
Όχι, εγώ...
- Τι; - Βρήκα κάτι.
ΧΕΔΕΡ ΜΑΚΚΑΛΙΣΤΕΡ ΕΤΩΝ: 8
- Λόρεν, τι είναι αυτό; - Παλιά ιατρικά αρχεία, νομίζω.
Η μητέρα σου, εκείνη...
Δεν ήταν εδώ περίπου την ίδια περίοδο με εκείνη την ιστορία;
Όχι... Μην...
- Πίτερ, μιλάω σοβαρά. - Κι εγώ.
Πιστεύεις ότι ίσως το τελετουργικό μπορεί να προκάλεσε...
Όχι, και βέβαια όχι! Είναι απλά ένας ηλίθιος θρύλος.
Είδα τα μάτια του. Αυτός δεν ήταν ο Ντάννυ.
Λόρεν, πόσο καλά γνωρίζουμε αυτούς τους ανθρώπους;
Τους βλέπουμε, πόσο, δύο μήνες κάθε καλοκαίρι;
Ναι.
Κάθε καλοκαίρι τα τελευταία 10 χρόνια. Ο αδερφός σου είχε δίκιο.
Δεν έπρεπε να μπλέξουμε με αυτά τα πράγματα.
Λόρεν, δεν είναι αληθινή, εντάξει;
Είναι απλά μια ηλίθια ιστορία που σκαρφίστηκαν οι ομαδάρχες...
για να μην βγαίνουν τα παιδιά από τους κοιτώνες τους τη νύχτα.
Αυτό είναι όλο. Δεν υπάρχει καμία Άγκαθα.
Τι είπες;
Βι;
Εσύ πρώτος, φλώρε.
- Το έχεις ξαναδεί αυτό; - Όχι.
Μπεν;
Ας;
Να σου γαμήσω!
- Θεέ μου, Βι! Τι στο διάολο έγινε; - Βι, τι στον πούτσο;!
Ο πατέρας μου μου είπε ότι το έκαψε αυτό.
Προσπάθησα να το ξεχάσω.
- Εκείνη υποτίθεται ότι θα εξαφανίζονταν. - Μαμά, δεν μπορεί να...
Πίτερ, άσ' την να μιλήσει.
Αυτό συνέβαινε όλο το καλοκαίρι. Μικρά πράγματα.
Κοψίματα, γρατσουνιές, μώλωπες.
Ο μπαμπάς νόμιζε ότι ήμουν απλά αδέξια, αλλά...
Δεν το είπα ποτέ σε κανέναν.
Νόμιζα ότι ήμουν μόνο εγώ.
Εκείνη έλεγε ότι ήμουν ξεχωριστή,
αρκετά δυνατή για να αντέξω τις πειραματικές...
...θεραπείες της.
Θεραπείες;
Έκανε αφαίμαξη αίματος.
Εκείνη η νύχτα ήταν διαφορετική, όμως.
Κάτι μας τράβηξε στο δάσος, όλους μας, σαν ένα.
Και τότε ήρθε η ανατολή του ήλιου.
Και όλα έμοιαζαν να λιώνουν.
Σαν όνειρο.
Έτσι, αυτό αφήσαμε να γίνει.
Κάθε αποσπασματική ανάμνηση που είχαμε έγινε μέρος ενός κοινού εφιάλτη.
Τροφοδοτούμενου από τις σκιές που όλοι βλέπουμε...
όταν περπατάμε στο δάσος τη νύχτα.
Ένας αστικός μύθος.
Μια ηλίθια ιστορία κατασκήνωσης.
- Τζέρι, δόξα τω Θεώ. - Χέδερ!
Τι τρέχει; Τηλεφωνήσαμε αλλά δεν πήραμε απάντηση.
Το τηλέφωνο βραχυκύκλωσε πριν από 20 λεπτά.
- Και μου πήρε τ' αυτί. - Χριστέ μου!
Γιατί δεν δοκίμασες κάποιο άλλο τηλέφωνο;
- Είναι το μοναδικό εδώ. - Ακόμα;
Έγινε ένας φόνος.
Και μερικοί ομαδάρχες αγνοούνται ακόμα.
Εντάξει, κρατήσου. Θα καλέσω ενισχύσεις.
Ράγκσντεηλ, εδώ Μαθιους, ζητώ άμεση βοήθεια στο Μπράιαρμπρουκ.
Ράγκσντεηλ.
Χέδερ.
Ποιός;
- Ο Ντάννυ Πάτερσον. - Ο Ντάννυ;
Χριστέ μου, είναι πόσο, 20 χρονών; Γιατί να κάνει κάτι τέτοιο;
- Δεν ξέρω. - Είναι ακόμα εκεί έξω;
Χέδερ!
- Χέδερ, βοήθεια! - Βοήθεια!
Σταθείτε, σταθείτε!
Τι στο διάτανο συνέβη;
Είναι νεκρή! Είναι νεκρή, γαμώτο!
Την βρήκαμε κατακρεουργημένη. Της έκοψαν τη γλώσσα.
Από τότε που κάναμε αυτό το ρημάδι το τελετουργικό!
Περίμενε.
- Το τελετουργικό; - Η Άγκαθα...
Πως είπες;
Την φέραμε πίσω. Εννοώ, αυτή είναι η μόνη εξήγηση, σωστά;
Της ζητήσαμε να επιστρέψει και το έκανε.
- Πώς αλλιώς το εξηγείς, Πίτερ; - Ακόμα κι αν είν' αληθινή, γιατί τώρα;
- Γιατί απόψε απ' όλες τις νύχτες; - Είναι όπως το είπες.
Είχε κάτι για να θεραπεύσει.
Ακριβώς όπως έκανε και πριν από 42 χρόνια.
Τι κάνατε;
Τζέρι; Τι θα κάνουμε;
- Όχι. Όχι. - Τζέρι.
Όχι, δεν μπορώ. Δεν μπορώ να την αφήσω να με ξαναπιάσει.
Προσπάθησα. Προσπάθησα να το ξεχάσω. Προσπάθησα. Προσπάθησα, γαμώτο.
Προσπάθησα, προσπάθησα.
- Το ξέρω. Κι εγώ το ίδιο. - Προσπάθησα, προσπάθησα.
- Το ξέρω. Το ξέρω, Τζέρι. - Μη με ακουμπάς, γαμώτο!
Πώς θα τη σταματήσουμε;
Δεν μπορείς.
- Έι, φίλε! - Βοήθεια!
- Βοήθεια, βοήθεια! - Έι, ήρθε η ώρα της πίτσας!
- Τι γίνεται; Πρέπει να πεινάτε. - Μην σβήσεις την μηχανή!
Δώσε μου είκοσι δολάρια και είμαστε κομπλέ.
- Έχουμε μια κατάσταση! - Πεθαίνει κόσμος εδώ, ρε παλιοηλίθιε!
- Βγες έξω από τ' αμάξι! - Τσίλαρε ρε!
Βγες έξω ρε! Θες να είσαι ο επόμενος;
- Σταμάτα! Βοήθεια! - Άνοιξε μας, σε παρακαλώ!
Βγες έξω απ' το γαμημένο αμάξι, ρε μαλάκα!
Μεγάλε, απομακρύνσου απ' το αμάξι του πατέρα μου!
- Φτάνει πια! - Πρέπει να φύγουμε από 'δω!
Η ώρα της πίτσας τέλειωσε, ρε καριόλη!
Έχω το δικαίωμα να σας αρνηθώ αυτή την πίτσα!
Βγες από τ' αμάξι, σε παρακαλώ.
Ώπα, ρε φίλε.
Όπως είπα, κάνει μόνο 17,32 δολάρια, αλλά αν θέλεις...
Τώρα αμέσως!
Τζέρι.
Είπα μη με ακουμπάς, γαμώτο. Σκάσε!
- Άκου, φίλε, θα σε πάω όπου θες. - Γύρνα.
- Έχεις ξανάρθει εδώ; - Όχι, όχι, φίλε.
Έχει ξαναδεί κανείς σας αυτόν τον άντρα;
Σας έκανα μια κωλοερώτηση!
Όχι.
Άκου, φίλε. Δεν με αφορά τίποτα απ' όλα αυτά.
Δεν με νοιάζει, φίλε.
Απλώς, είναι τ' αμάξι του πατέρα μου.
Θα το εκτιμούσα πολύ αν βούλωνες το στόμα σου.
- Εντάξει. - Τζέρι.
Κάτσε στο πίσω κάθισμα.
- Ό,τι πεις, φίλε. - Τζέρι.
Τζέρι.
Θα βρεις κάποιον, σωστά; Θα στείλεις κάποιον να μας βοηθήσει;
Ξέρεις ότι δεν μπορώ να μπλέξω κανέναν άλλο σ' αυτό.
Λυπάμαι.
Πρέπει να πεθάνει.
Φαίνεται ότι ο Μάικ μπήκε κρυφά στα πυροτεχνήματα τελικά.
Ελπίζω η Χέδερ να τον τσακώσει πριν βγάλει κι άλλα.
- Τι ήταν αυτό; - Τι ήταν τι;
Σοβαρά τώρα;
Αυτό δεν είναι το "Ο Μανιακός με την Ψαλίδα", Μπεν.
Διαχειρίζεσαι πολύ καλά το θέμα με τον μπαμπούλα του Μπράιαρμπρουκ.
Άσλεϊ.
- Εντάξει, αυτό το είδα. - Να πάρει!
Τι στην ευχή είναι αυτό;
Μάρθα;
Μάρθα, τι κάνεις;
- Τι; - Πρέπει να φύγουμε.
- Δεν θα τ' αφήσω έτσι απλά εδώ. - Θα επιστρέψουμε.
Δεν μπορούμε να μείνουμε εδώ και να καταλάβουμε τι τρέχει μόνοι μας.
Δες με! Μάρθα Ρόμπερτς, άκουσέ με αυτή...
Πρέπει να φύγουμε. Έλα, πάμε!
"Ex vitam immortalem."
Άσλεϊ, κάνουν πάλι το τελετουργικό. Όλα τους.
Ναι, αλλά είναι... μαλακίες. Πάντα ήταν μαλακίες.
Τότε πώς εξηγείς όλα αυτά;
Μπεν, δεν μπορεί να είναι αληθινό. Γιατί αν είναι αληθινό...
Θεέ μου.
"Ex vitam immortalem."
Τι, Ας; Τι βλέπεις;
Για όνομα του Θεού, Άσλεϊ. Τι βλέπεις;
Είναι εκείνη.
- Άσλεϊ, έλα! - Μπεν, περίμενε!
Βιάσου, Άσλεϊ!
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι!
Τόμι, ρε παλιοφρικιό!
Είσαι ο λόγος που ο κόσμος μισεί τους κοκκινομάλληδες!
Ψόφα! Ψόφα!
Μάρθα, νόμιζα ότι θα έπαιζες στο Μπρόντγουεϊ!
Μπεν; Μπεν, τι σκατά; Πού ήσουν;
Θα σε πιάσω!
- Κάνε πίσω! - Φύγε από πάνω μου!
Την σκότωσαν!
- Σκότωσαν την Άσλεϊ! - Τι εννοείς;
Δεν ξέρω, ήταν σαν δαιμονισμένα ή κάτι τέτοιο!
- Τι διάολο θα κάνουμε; - Την είδε!
- Η Άσλεϊ, την είδε... - Ποια είδε;
- Μην πεις το όνομά της! - Κοιτούσα κι εγώ!
Δεν μπορούσα να τη δω, αλλά η Άσλεϊ...
- Εσύ το έκανες; - Τα μάτια της, αυτή ήταν εκεί!
Το τελετουργικό, είπες το όνομά της;
Όχι, όχι, όχι, μόνο η Άσλεϊ!
Δεν το βάζουν κάτω, μαμά!
- Μαμά, δεν θα τα παρατήσουν! - Ας τα κανονίσουμε τότε!
Ναι, σκότωσε μια ντουζίνα δεκάχρονα, Ντύλαν.
- Και γαμώ τις ιδέες! - Δίκαιο παιχνίδι, σκρόφα!
- Είναι ακόμα παιδιά. - Και λοιπόν;
Είναι ακόμα εκεί μέσα, όπως ήμουν κι εγώ.
Υπέροχα, Χέδερ.
Τι θέλει λοιπόν η σκύλα, ε; Μια θυσία παρθένου;
- Μπεν, έλα. Ώρα να ανέβεις... - Άντε γαμήσου, Ντύλαν!
Θα μπορούσες πραγματικά να βοηθήσεις, έλα τώρα.
Συμβαίνει σοβαρά αυτό τώρα;
Ή ίσως να είσαι εσύ.
Μισοτελειωμένες δουλειές απ' το 1945.
Αν ήθελε να με σκοτώσει, θα το είχε κάνει.
- Ήμουν οκτώ χρόνων. - Τότε τι θέλει;!
Να ζήσει!
Ex vitam immortalem.
Αθάνατη ζωή.
Δεν πρόκειται να σταματήσει μέχρι να πεθάνει...
όποιος μπορεί να την στείλει πίσω στην Κόλαση.
Παιδιά, πρέπει να ξεφορτωθούμε αυτά τα κωλόπαιδα.
Κι αν το σκάσουμε;
Πάμε όλοι κατευθείαν στην είσοδο;
Απλά θα μας ακολουθήσουν όπου κι αν πάμε.
Ας τους αφήσουμε λοιπόν. Θα τρέξω πίσω.
Θα τους οδηγήσω γύρω απ' το κτίριο,
κάτω απ' την αποβάθρα φόρτωσης και μέσα στο υπόγειο.
- Θα τ' αφήσεις απλά να μπουν μέσα; - Είναι μια παγίδα, Πιτ.
Πρέπει να τα περιορίσουμε.
Μόλις επιστρέψω επάνω,
μπορούμε να τα κλείσουμε μέσα από αυτή την πόρτα.
Μάικ, δεν θα μπορέσεις ν' ανοίξεις αυτές τις πόρτες.
Όχι μ' αυτούς πίσω σου.
Έχεις καμιά καλύτερη ιδέα;
Θα έρθω κι εγώ. Τρέχοντας προς την άλλη μεριά.
Κάποιος πρέπει να τα κλειδώσει μόλις τελειώσεις έτσι κι αλλιώς.
- Πίτερ. - Έχει δίκιο.
Δεν πειράζει. Θα το κάνω.
Πάμε.
Μάικ.
Πάρε.
- Νόμιζα ότι είπες ότι... - Καλού κακού.
Εντάξει. Με το σήμα μου.
Μόλις τελειώσω, Λόρεν, κλείσε την πόρτα.
Όταν το πεδίο είναι ελεύθερο, Πιτ, τρέξε προς τα εκεί.
Θα πάω μακριά και θα φωνάξω όταν φτάσω στη στροφή.
- Αν οι πόρτες δεν είναι ανοιχτές... - Θα είναι.
Αν δεν είναι, θα κάνω άλλον ένα γύρο.
Τα παιδιά δεν πρέπει να χωριστούν. Πρέπει να τα κρατήσουμε μαζί.
- Ένας στόχος. - Το 'πιασα.
Εδώ πέρα!
- Εντάξει, το πεδίο είναι ελεύθερο. - Είσαι σίγουρος;
Ναι.
Εντάξει, χέσ' το. Ξεκινάω.
Ελάτε, παιδιά. Ας μετακινήσουμε τα παγκάκια.
- Έλα, βιάσου! - Το πήρα.
Πίτερ! Τις πόρτες! Τώρα!
Είναι ανοιχτή!
Ψόφα!
Έι, Μάικ! Πού είσαι;!
Μάικ;!
- Μάικ! Έλα! - Έλα!
- Δώσ' μου το χέρι σου, ρε ηλίθιε! - Κλείστε την πόρτα!
Μάικ, έλα! Σε παρακαλώ, μπορείς να τα καταφέρεις, Μάικ!
- Ρίξε μια αγκωνιά, γαμώτο! - Κάνε κάτι!
Κλώτσα τους, Μάικ!
- Δεν θα τα καταφέρει! - Βοήθα τον!
- Έλα βιάσου! - Δεν θα τα καταφέρει!
- Τι σκατά τρέχει μαζί σου; - Παρακαλώ!
Σταμάτα!
Τι στο διάολο έχεις πάθει; Σταμάτα!
- Με δουλεύεις, γαμώτο; - Μετακινήστε τα κωλοπαγκάκια!
- Ποιός σκατά είναι αυτός; - Ο Πίτερ.
Λόρεν, με άγγιξε! Είναι αληθινή, Λόρεν!
- Θεούλη μου. - Μπαμπά!
Είναι εδώ. Αυτή είναι. Επέστρεψε.
- Πόσοι είναι νεκροί; - Πέντε.
- Χριστέ μου. - Έκαναν το τελετουργικό.
Το ξέρω. Μου το είπε ο Σον.
Λόρεν! Πήγαινε πίσω στην αίθουσα συσσιτίου τώρα. Αμέσως!
- Θέλω να μιλήσω στον Πίτερ. - Την είδα.
- Έχεις ιδέα τι έκανες; - Παππού...
Έχεις την παραμικρή ιδέα τι έχεις κάνει;
Νομίζω ότι έπιασα το νόημα!
Γιατί δεν μου είπες ότι ήταν αληθινή;
Βασικά μια ερώτηση για όλους σας.
Γιατί διάολο δεν είχα ενημερωθεί γι' αυτό το μεγάλο οικογενειακό μυστικό;
- Εσύ προφανώς το ήξερες. - Όχι ότι θα μπορούσε να επιστρέψει.
Όμως ήξερες την ιστορία.
Ήξερες ότι η μαμά και ο παππούς ήταν μέρος της.
Ναι.
- Τότε γιατί δεν μου είπες τίποτα; - Προσπάθησα, Πιτ!
Άσ' την να πεθάνει! Θυμάσαι;
Αυτά είναι μαλακίες και το ξέρεις.
Ή ίσως απλά δεν είσαι διανοητικά εξοπλισμένος...
για να χειριστείς αυτά τα πράγματα.
Απλά σταμάτα. Θα έπρεπε να είχα πει κάτι.
Απλά δεν πίστευα ότι ήσουν έτοιμος.
Μαμά.
Νομίζεις ότι θα έκανα τέτοιες μαλακίες αν ήξερα την αλήθεια;
Είναι νεκροί. Είναι νεκροί και φταίω εγώ.
Δεν φταις εσύ.
Νόμιζα ότι ήταν πιο ασφαλές έτσι.
Δεν ξέρω τι να κάνω. Τι θα κάνουμε, μαμά;
Μπαμπά;
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα φτάναμε ως εδώ.
Ήταν το πρώτο μας καλοκαίρι εδώ.
Η Έβελιν ήταν άρρωστη. Κανείς δεν ήξερε τι είχε.
Ο ένας γιατρός μετά τον άλλον, ο ένας εξίσου αβοήθητος με τον άλλον.
Και τότε, μια μέρα, ήρθε εκείνη.
Απάντησε σε μια αγγελία που είχαμε βάλει στην εφημερίδα για μια νοσοκόμα κατασκήνωσης.
Όταν είδε πόσο υπέφερε η Έβελιν, υποσχέθηκε ότι θα έκανε ό,τι μπορούσε.
Οτιδήποτε.
Αλλά η μητέρα σου συνέχισε να εξασθενεί. Μαράζωνε...
και σιγά σιγά, το πρόσωπό της...
...δεν ήταν πια το δικό της.
Και καθώς έχανα την επαφή μου με τη μητέρα σου...
...άρχισα να χάνω την επαφή μου με τον εαυτό μου.
Σε μια στιγμή ανείπωτης αδυναμίας...
...η Άγκαθα κι εγώ...
Η Έβελιν πέθανε λίγες ώρες μετά απ' αυτό, τα ξημερώματα.
Και τότε άρχισα να συνειδητοποιώ ότι αυτές οι θεραπείες...
...δεν ήταν θεραπείες. Δεν ήταν φάρμακα.
Την πέταξα έξω. Την εξόρισα!
Τις εβδομάδες και τους μήνες που ακολούθησαν...
ήλπιζα ότι θα ανακάμψουμε πάλι. Αλλά δεν έφυγε ποτέ.
Βρήκε καταφύγιο στο δάσος, λίγο έξω απ' τα όρια του Μπράιαρμπρουκ.
Παρέσερνε τα παιδιά από τους κοιτώνες τους τη νύχτα.
Τα θεράπευε...
...μαζεύοντας το αίμα τους σε βάζα που κρεμούσε στα δέντρα.
Όταν σε βρήκα εκείνο το βράδυ, εκεί έξω στο δάσος...
Τα έχασα. Την καταδίωξα.
Την κυνήγησα, γιατί ήθελα απεγνωσμένα να τελειώσω αυτό το πράγμα...
...μια για πάντα.
Και εκείνη. Και τα κατάφερα.
Όταν την κοίταζα να πεθαίνει, είδα...
ότι είχε το δαχτυλίδι της μητέρας σου, τη βέρα της, στο δάχτυλό της.
Το είχε κλέψει απ' το πτώμα.
Ήταν μια τελευταία, αρρωστημένη πράξη διπροσωπίας.
Την έθαψα. Την έθαψα στο χαμηλότερο σημείο του Μπράιαρμπρουκ.
Όσο πιο κοντά στην Κόλαση μπορούσα.
Σκέφτηκα, "Λοιπόν, αυτό θα είναι το τέλος της ιστορίας".
Φυσικά, δεν ήταν. Την άφησα να μπει.
Κι εγώ την έφερα πίσω.
Μπαμπά, πώς μπόρεσες;
Σε παρακαλώ, συγχώρεσέ με.
Παιδιά;
Πού είναι ο Μπεν και ο Ντύλαν;
- Σταμάτα, σε παρακαλώ! - Σκάσε!
Είπα σκάσε! Σκάσε! Θα σ' ακούσει.
- Σε παρακαλώ, Ντύλαν. - Μπενάκο, έι! Έι!
Δεν είναι κάτι προσωπικό, εντάξει;
Απλά έχω μεγάλα σχέδια,
και δεν περιλαμβάνουν το να πεθάνω σ' αυτό το γαμημένο δάσος απόψε!
Δεν καταλαβαίνω.
Έχω δει πολλές ταινίες τρόμου στη ζωή μου, φίλε. Αλλά αυτή η σκύλα;
Αυτή η σκύλα; Το πήγε σε άλλο επίπεδο!
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, Ντύλαν. Μη, Ντύλαν.
Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον.
- Ναι, σε χρειάζομαι ακριβώς εδώ. - Γιατί το κάνεις αυτό;
Σου είπα να κάνεις ησυχία!
Πες το όνομά της.
- Πες το όνομά της. - Δεν πρόκειται να το κάνω.
Πες το! Πες το!
- Πιο δυνατά! - Άγκαθα!
Ορίστε.
Δεν ήταν και τόσο δύσκολο, έτσι δεν είναι;
Είναι όλος δικός σου!
Κύριε ΜακΚάλιστερ;
Λόρεν.
Αν δεν αρχίσεις να με φωνάζεις Γκίλμπερτ τώρα,
μπορεί να μην έχεις άλλη ευκαιρία.
Γκίλμπερτ.
Αποφασίσαμε να μην πάμε να τους ψάξουμε.
Την τελευταία φορά που χωριστήκαμε δεν μας βγήκε σε καλό, οπότε...
Το βρίσκω πολύ συνετό.
Άκουσες τι είπα εκεί μέσα.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Το ξέρουμε.
- Πώς είναι; - Τα ίδια.
Έκανε ένα λάθος. Όλοι κάναμε.
Είναι τυχερός που σ' έχει.
Ας προσπαθήσουμε να μην πεθάνουμε απόψε.
Εμπρός! Ξεκίνα! Γαμώτο!
Άντε ρε μαλακισμένο! Θεέ μου!
Τι σκατά;!
Ντένις;
Ρε μαλακισμένο!
- Ντένις, σβήσ' την! - Θεέ μου!
Διάολε!
Θέε... Ντένις!
Γύρνα πίσω! Θα σε σκοτώσω, σκατόπαιδο!
Θα σε σκοτώσω!
Σκότωσέ με.
Τι;
Σκότωσέ με. Σε παρακαλώ.
- Σε παρακαλώ - Πού είναι ο Μπεν;
Σε έσωσα.
Σας έσωσα όλους!
Ντύλαν, πού είναι ο αδελφός μου;
Τι κάνουμε τώρα;
Σας λέω, θα κυνηγήσουμε την στρίγγλα. Είναι πέντε εναντίον ενός.
Το ότι είμαστε περισσότεροι από αυτήν δεν μας ωφέλησε και πολύ απόψε.
Ακούμπησε τον Πίτερ, σωστά;
- Άρα έχει φυσική υπόσταση τώρα. - Αυτό τι σημαίνει;
- Σημαίνει ότι έχει σάρκα και οστά. - Ό,τι απέμεινε απ' αυτό.
Τότε γιατί δεν μπορούσε να τη δει ο Μπεν;
Δεν έκανε το τελετουργικό. Σωστά;
Ίσως αυτό να είναι! Ίσως μπορείς να τη δεις...
να αλληλεπιδράσεις μαζί της, μόνο αν το κάνεις.
Μα κύριε ΜακΚάλιστερ, προσπαθήσατε να την πυροβολήσετε μόλις τώρα...
Όχι, προσπαθούσα μόνο να τρομάξω το αγόρι.
Δεν είδα κανέναν άλλο.
- Γιατί λοιπόν δεν φεύγουμε; - Όχι!
Είναι μια πεζοπορία επτά μιλίων χωρίς φώτα.
Θα μας σκότωνε έναν-έναν στο σκοτάδι.
Όχι, όχι, όχι, αυτή η ιστορία τελειώνει εδώ.
Ακριβώς εδώ, απόψε.
Πως;
Το δαχτυλίδι.
Είπατε ότι το είχε εκείνο το βράδυ.
Δεν ξέρω, ίσως το καταράστηκε. Ίσως το χρειάζεται.
Είναι πιθανό.
Τι μας λέτε πάντα γι' αυτό, κύριε ΜακΚάλιστερ;
Ο σπόρος απ' τον οποίο ρίζωσε το Μπράιαρμπρουκ;
Αφοσίωση, πίστη.
Αιωνιότητα.
Το έκλεψε από την Έβελιν, και εγώ το έκλεψα από εκείνη.
- Αν μπορούμε την δελεάσουμε μ' αυτό... - Αυτό είναι ριψοκίνδυνο.
Αν έχω δίκιο, θα έρθει γι' αυτό όπως και να 'χει.
Είμαστε μόνο εσύ και εγώ τώρα, Λόρεν.
Η μαμά δεν τρύπησε το δάχτυλό της. Το ίδιο και ο Σον.
Το ίδιο και ο παππούς.
Δεν θα έρθει γι' αυτούς, θα έρθει για εμάς.
Εκτός...
...αν δεν ήσασταν μόνοι.
- Μαμά, όχι. - Είναι παράτολμο.
Θα μπορούσε να πετύχει.
Μαμά, δεν μπορείς. Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό.
Σε παρακαλώ, μαμά, δεν μπορείς.
Το σακίδιο, Πίτερ.
Πίτερ.
- Χέδερ... - Αποφασίστηκε, Λόρεν.
- Αλλά τι θα γίνει αν... - Δεν υπάρχει "αν".
- Είμαστε μια οικογένεια εδώ. - Όλοι μας!
Άγκαθα.
Έχω ένα ραντεβού.
Είσαι σίγουρος ότι αυτό είναι το σημείο;
Έχει το καλύτερο οπτικό πεδίο.
Θα είσαι εκτεθειμένος από κάθε κατεύθυνση.
Θέλω να πιστεύει ότι είμαι ευάλωτος.
Μπαμπά, δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό.
Χριστέ μου.
Ναι, χρειάζεται.
Ωραία.
Άλλα 100 μέτρα μετά την συντήρηση, και σχηματίζουμε την περίμετρο.
Έγινε.
Φροντίστε να μείνετε αρκετά κοντά ώστε να μας βλέπουν.
Λόρεν, αν δεν...
Αν δεν τα καταφέρουμε απόψε, θέλω να ξέρεις ότι...
Πιτ!
Το έκλεισα νωρίτερα. Με είδες.
Άγκαθα!
- Ήταν εδώ. - Θεέ μου.
Βοήθεια!
Κάποιος να με βοηθήσει, σας παρακαλώ!
Ο Μπεν;
- Δεν είπε ο Ντύλαν ότι ήταν νεκρός; - Ο Ντύλαν είπε ότι μας έσωσε.
Θα μπορούσε να είναι κόλπο.
Εννοώ, δεν μπορούν οι μάγισσες να το κάνουν αυτό, να σου κλέψουν τη φωνή;
Έχει δίκιο. Ίσως είναι δόλωμα.
- Λόρεν! Πίτερ! Με ακούτε; - Αλλά ίσως δεν είναι.
Βοηθήστε με, σας παρακαλώ! Κάποιος να με βοηθήσει! Είναι εδώ!
Είναι ακριβώς μπροστά μου! Παιδιά!
- Πίτερ! - Πιτ!
- Ακούστηκε από εδώ. - Πίτερ!
Πρόσεχε!
Πιτ!
- Βοηθήστε με! - Μπεν!
- Είμαι στη γωνία! - Πιο σιγά!
Είμαι δίπλα στο δέντρο! Έλα πιο κοντά.
- Σε βλέπω! - Πίτερ, σταμάτα!
Είναι εντάξει, αδερφέ.
Όλα θα πάνε καλά.
- Βλέπεις τίποτα; - Τίποτα. Εσύ;
Όχι ακόμα.
Τα παιδιά δεν έπρεπε να κάνουν το κάλεσμα πουλιού;
Για να ξέρουμε ότι είναι κοντά; Χέδερ; Χέδερ;
Όχι! Όχι!
Εντάξει. Κέρδισες. Όλα καλά. Άφησέ την να φύγει.
Όχι, άφησέ την να φύγει. Άφησέ την. Κοίταξέ με. Κοίτα εδώ.
Κοίταξέ με. Άφησέ την να φύγει. Όχι, άφησέ την να φύγει.
Εντάξει. Αυτό ήθελες, έτσι δεν είναι;
Αυτό ήθελες. Σωστά;
Έχω δίκιο γι' αυτό. Κοίτα, μπορούμε να τα βρούμε.
Ορίστε. Είδες;
- Βλέπω ότι είσαι θυμωμένη. - Μπαμπά, μην το κάνεις.
Όχι, εγώ έκανα αυτό το λάθος. Πρέπει να το διορθώσω.
Άγκαθα, δώσε μου το χέρι σου.
Δώσε μου το χέρι σου. Σε παρακαλώ.
Έλα. Έτσι μπράβο.
Σε τσάκωσα!
Θάψε με στο Μπράιαρμπρουκ.
Φέρε πίσω τους φίλους μας. Όλους τους.
Κάνε ένα ξόρκι, ένα τελετουργικό, οτιδήποτε.
Απλά φέρ' τους πίσω.
Τι θα την κάνουμε τώρα;
Θα την δέσουμε σε μερικές πέτρες. Θα την πετάξουμε στη λίμνη.
Πρέπει πρώτα να την τεμαχίσουμε.
Δεν μπορούμε να ρισκάρουμε να εμφανιστεί το επόμενο καλοκαίρι...
σαν εκείνο το παιδί στο τέλος της "Παρασκευής και 13".
Πού είναι ο Πίτερ;
Μαμά.
Πρέπει να σου βρούμε βοήθεια.
Με συγχωρείτε.
- Θεέ μου, Μπεν. - Λόρεν.
Πήραμε ένα τηλεφώνημα από αυτόν τον νεαρό εδώ πέρα για ένα...
Πώς το είπες;
...Μια άστεγη γυναίκα στην ιδιοκτησία; Που μοιάζει με τον Άλις Κούπερ;
- Ένα βρεγμένο γκρέμλιν; - Μάγισσα.
Είπα μάγισσα.
- Νόμιζα ότι τα τηλέφωνα ήταν... - Έφτιαξα τα καλώδια.
Εντάξει, χρειάζεται κανείς ιατρική φροντίδα;
Σωστά. Θα ειδοποιήσω με τον ασύρματο.
Επίσης, χθες το βράδυ πέρασε ένας αστυνομικός.
Θα έπρεπε να τα είχε λύσει όλα,
αλλά το αυτοκίνητό του είναι ακόμα μπροστά στην είσοδο.
Κατέληξε να παρτάρει μαζί σας, ή...;
Θεέ μου.
Τι στο καλό συνέβη εδώ;
Μετάφραση: Alex Suri GR (19/09/2023) ..: movies by Alex Suri GR :..