TO NETFLIX ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
Τα Χριστούγεννα ήρθαν πάλι Τραλαλά λαλά, λαλά λαλά
Τραγουδούν μικροί μεγάλοι Τραλαλά λαλά, λαλά λαλά
Και το δέντρο στολισμένο Τραλαλά λαλά, λαλά λαλά
Με τα δώρα φορτωμένο Τραλαλά λαλά, λαλά λαλά
Παραμονή Χριστουγέννων στο Λονδίνο! Ποιος μπορεί να αντισταθεί;
Λατρεύω τα Χριστούγεννα
Είναι η πιο ωραία εποχή
Τι χαρά μού δίνει το χιόνι καθώς πέφτει
Και τα παιδιά φωνάζουν Γλυκές χριστουγεννιάτικες ευχές
Ηχούν σαν μουσική
Τραλαλά λαλά, λαλά λαλά
Γιορτινά τραγούδια ηχούνε Τραλαλά λαλά, λαλά λαλά
Τη χαρά παντού σκορπούνε Τραλαλά λαλά, λαλά λαλά
Την καρδιά ζεσταίνει η ελπίδα Τραλαλά, τραλαλά, τραλαλά
Σαν ολόφωτη ηλιαχτίδα Τραλαλά λαλά, λαλά λαλά
Καμπάνες ηχούν και όλοι τραγουδούν
Παλιά χριστουγεννιάτικα τραγούδια
Αναμνήσεις τα ουράνια πλημμυρίζουν
Πάντα θα θυμάμαι, με γέλιο και χαρά
Γιατί λατρεύω τα Χριστούγεννα
Όλος ο κόσμος ντυμένος γιορτινά
Τα παιδιά να τριγυρνούν όλο χαρά
Να κι ο Αϊ-Βασίλης με τον τάρανδό του
Με της φαντασίας τα φτερά πετούν
Καμπάνες ηχούν και όλοι τραγουδούν
Παλιά χριστουγεννιάτικα τραγούδια
Αναμνήσεις τα ουράνια πλημμυρίζουν
Πάντα θα θυμάμαι, με γέλιο και χαρά
Γιατί λατρεύω…
τα Χριστούγεννα!
Ναι!
Τα Χριστούγεννα ήρθαν πάλι Τραλαλά λαλά, λαλά λαλά
Τραγουδούν μικροί μεγάλοι Τραλαλά λαλά, λαλά λαλά
Κάθι, το κέρμα!
-Γρήγορα, Τιμ. Πιάσ' το! -Όχι.
Δεν το βλέπω.
Για άκου, άθλιε!
Πρόσεχε πού πατάς. Είσαι πολύ αδέξιος.
Συγγνώμη, κύριε Σκρουτζ. Δεν σας αναγνώρισα.
Καλό σκυλί.
Προύντενς, μη γλείφεις το παιδί.
Πού ξέρεις, ίσως είναι βρόμικο.
Σκρουτζ…
Έλα, Προύντενς.
Αντίο.
Θείε;
Θείε Εμπενίζερ, εσύ είσαι;
Παρά τρίχα.
Θείε, εσύ είσαι! Ήμουν σίγουρος.
Καλά Χριστούγεννα.
Κι εκείνη πού είναι;
Πού είναι η κομψότερη κυρία του Λονδίνου;
Προύντενς, κοπέλα μου.
Κάθε χρόνο γίνεσαι και πιο όμορφη.
Σε φροντίζει καλά ο θείος Σκρουτζ;
Δεν σου λείπει ο γέρος Τζέικομπ Μάρλεϊ;
Τώρα πήγαινα στο γραφείο σου, θείε.
Τι τύχη που σε είδα.
Χάρι, λένε ότι την τύχη τη φτιάχνουμε.
Οπότε, μάλλον φταίω εγώ για τη συνάντηση.
Τέλος χρόνου, Τζένκινς.
ΣΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΑΣ
Καλό κορίτσι. Ναι!
Έτσι μπράβο.
Ναι, είσαι καλό κορίτσι.
-Θα κάνετε δωρεά; -Για το φιλόπτωχο ταμείο;
-Κάτι λίγο για τα Χριστούγεννα. -Ίσως και λίγο παραπάνω;
Έχετε άδεια να παίζετε εδώ;
Δεν ξέραμε ότι χρειαζόταν. Εσύ το ήξερες;
Δεν ήξερα ότι χρειαζόταν. Δεν το ξέραμε.
Τώρα όμως το ξέρετε.
Μαζέψτε τις τρομπέτες, μην πάρω την αστυνομία…
και σας χώσει στη φυλακή, για να μείνω ήσυχος.
Χαίρετε, κυρίες.
Σκρουτζ…
Τι αγένεια!
Θείε!
Υπέροχα.
Ορίστε.
Σας ευχαριστούμε πολύ. Τι γενναιοδωρία.
Τι γενναιοδωρία. Σας ευχαριστούμε πολύ.
Αλίμονο. Ποιος δεν είναι φιλάνθρωπος τα Χριστούγεννα;
Πράγματι, ποιος;
Θείε. Περίμενέ μας!
Χθες τα είχα τα λεφτά, αλήθεια, κύριε Σκρουτζ.
Μόνο που αρρώστησε η μητέρα μου και έπρεπε να πληρώσω τον γιατρό.
Συναρπαστική ιστορία, Τζένκινς. Άκου τώρα μια καλύτερη.
Μια φορά κι έναν καιρό, ο Τομ Τζένκινς, εσύ δηλαδή,
χρωστούσε σ' εμένα, τον Εμπενίζερ Σκρουτζ, 25 λίρες.
Ο Τζένκινς πλήρωσε τα λεφτά, ο Σκρουτζ έζησε καλά κι εμείς καλύτερα.
Τέλος.
Ελάτε τώρα, κύριε Σκρουτζ. Δεν τα έχω αυτήν τη στιγμή.
Αλλά σίγουρα θα τα μαζέψω σε τρεις με τέσσερις μέρες.
Πέντε. Μια βδομάδα.
Ελάτε τώρα, Χριστούγεννα είναι.
Πιο δυνατά.
Πιο γρήγορα!
Χάλια παίζει.
Χριστούγεννα; Αλήθεια; Μακάρι να το ήξερα. Αυτό τα αλλάζει όλα.
Καλά, στο πνεύμα των ημερών,
θα με πληρώσεις τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων.
Δύο μέρες παραπάνω. Τι λες;
Κάλλιο δύο μέρες παρά τίποτα.
Ευχαριστώ πολύ, κύριε Σκρουτζ. Πολύ φιλάνθρωπο.
Σωστός Αϊ-Βασίλης είστε.
Χο χο χο, ναι, βέβαια.
Για να δούμε τώρα.
Για την ταλαιπωρία και για τις δυο επιπλέον μέρες,
να πούμε άλλες 25 λίρες;
-Άρα σύνολο… -Πενήντα λίρες.
Στρογγυλός αριθμός, δεν συμφωνείς;
Και το 30 είναι στρογγυλός αριθμός.
Έχεις δίκιο. Αλλά και το 60.
Έτσι που το θέσατε, το 50 ακούγεται καλύτερο.
Δύο μέρες, Τζένκινς, μετά θα γυρίσω
Να πάρω τις 50 λίρες μου
Χαιρετίσματα στη μητέρα σου.
Κάτι ακόμα, Τομ.
Καλά Χριστούγεννα.
Πενήντα λίρες. Δύο μέρες.
Πιάστε με.
Καλά Χριστούγεννα.
Σκρουτζ…
Κύριε Τζένκινς, πας πακέτα σε σπίτια;
Κύριε Τζένκινς!
ΜΑΡΛΕΪ ΚΑΙ ΣΚΡΟΥΤΖ ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Μπα, τρίχες.
Λίγο αριστερά. Λίγο δεξιά. Πάλι αριστερά.
Πάνω. Όχι, πάνω. Αριστερά. Αριστερά απ' την άλλη.
Εκεί, τέλεια. Είσαι καλλιτέχνης, Μίκι.
Ο καλλιτέχνης δεν θα έπαιρνε μόνο μια δεκάρα για χίλιες αφίσες.
Εσείς, εκεί. Ναι, εσείς. Ποιοι είστε; Τι κάνετε εκεί;
Ποιοι, εμείς;
Κύριε, είμαστε φτωχά, άστεγα χαμίνια. Προσπαθούμε να τα βγάλουμε πέρα.
Γρήγορα. Δρόμο!
Καλά Χριστούγεννα!
Καταραμένα παιδιά.
Κύριε Σκρουτζ. Αμάν.
Καλώς ήρθατε. Έχω να σας πω κάτι.
Θα σου το χρεώσω αυτό το μελάνι.
Τι; Το μελάνι; Το μελάνι. Βέβαια, κύριε.
Πίσω στη δουλειά, Κράτσιτ.
-Αν δεν σε ενοχλεί. -Μα, κύριε…
-Να μη με ενοχλήσει κανείς. -Ναι.
Χόρτασα ανθρώπους με το παραπάνω για μια μέρα.
-Νικήσαμε! -Μα πώς στο καλό…
Η Προύντενς ξέρει να κόβει δρόμο.
Ας ξεμπερδεύουμε, λοιπόν, εντάξει;
Πώς πάει αυτό; Α, ναι.
Ερώτηση. "Θείε, θα έρθεις στο χριστουγεννιάτικο δείπνο αύριο;"
Απάντηση.
"Όχι, Χάρι, δεν θα έρθω.
Τα Χριστούγεννα είναι τρίχες. Απεχθάνομαι κι αυτά και όσα συμβολίζουν.
Η ίδια απάντηση, στην ίδια ερώτηση, κάθε χρόνο.
Δεν έχω χρόνο να γλεντώ.
Ο συνεργάτης μου πέθανε, όμως η δουλειά δεν τελείωσε.
Αντίθετα. Ο Τζέικομπ Μάρλεϊ πέθανε πριν επτά χρόνια
και μου άφησε ένα σωρό δουλειά.
Α, ναι, κι εσένα.
Έλα τώρα, θείε. Η Έλα κι εγώ θα θέλαμε να έρθεις.
Η Έλα; Ποια είν' η Έλα;
Η Έλα, η γυναίκα μου.
Λυπήθηκε που δεν ήρθες στον γάμο.
Ανυπομονεί να σε γνωρίσει.
Έλα έστω να μας επισκεφτείς απόψε.
Θα μαζευτούν φίλοι να γιορτάσουμε.
Καλή σου μέρα.
Θείε, είμαι ο μόνος συγγενής που έχεις. Γιατί να είναι έτσι;
Η μητέρα θα στενοχωριόταν πολύ που περνάμε χώρια τα Χριστούγεννα.
Χάρι, η ζωή μιας μητέρας είναι γεμάτη στενοχώριες.
Μια τέτοια στενοχώρια τη βρήκε τη λαμπρή μέρα των Χριστουγέννων
που ήρθες εσύ σ' αυτόν τον κόσμο.
Εκείνα τα ίδια Χριστούγεννα, η μητέρα σου, η αγαπητή μου αδελφή, άφησε τον κόσμο.
Δεν θα έρθω μαζί σας για δείπνο, σε καμία απ' αυτές τις άθλιες γιορτές.
Παρακαλώ, φύγε, πριν πω τίποτα και το μετανιώσεις.
Σκρουτζ…
Η προσφορά μου ισχύει. Είσαι πάντα ευπρόσδεκτος.
-Αντίο. -Καλά Χριστούγεννα, Προύντενς.
-Μπομπ. -Καλά Χριστούγεννα, κύριε.
Συγγνώμη, κύριε, αλλά κοντεύει έξι.
Έξι η ώρα.
-Να σας ενοχλήσω για τον μισθό μου; -Κράτσιτ, Κράτσιτ…
Διαρκώς με ενοχλείς.
Ναι.
Πέντε, δέκα, 15 σελίνια.
Σας ευχαριστώ.
Βγάλε πέντε.
Μα μου χρωστάτε 15.
Τα άλλα πέντε είναι η πληρωμή μου.
-Για τι πράγμα; -Για το μελάνι.
Και το ρεπό που θες να πάρεις αύριο.
Μα, κύριε, είναι Χριστούγεννα.
Ναι. Όπως μου λένε όλοι με τόση ευχαρίστηση.
Κύριε, αυτά δεν αρκούν. Τα παιδιά μου… Ο γιος μου χρειάζεται φάρμακο.
Έχεις παιδιά;
Μα και βέβαια.
Κράτσιτ, οι καιροί είναι δύσκολοι. Και τα έξοδά μου είναι πολλά.
Να τα αυξήσω πληρώνοντας τη συντήρηση της οικογένειάς σου;
Σκρουτζ…
Σου φαίνεται δίκαιο;
-Όχι, κύριε. -Έτσι ακριβώς.
Και τώρα, να πηγαίνεις σιγά σιγά.
-Καλά Χριστούγεννα, κύριε Σκρουτζ. -Ναι. Χαρωπά.
Σε περιμένω στις επτάμιση μεθαύριο.
Τι; Τι έκανα πάλι;
Για δες! Τα εκπληκτικά και υπέροχα παιδιά Κράτσιτ!
Πατέρα!
-Τιμ. -Πατέρα, βοήθεια!
Ησύχασε, μικρέ μου. Πάρε ανάσες, αργά.
Χειροτερεύει.
Έτσι μπράβο. Αυτό είναι.
Λοιπόν, αυτό ήταν. Τέρμα το τραγούδι γι' απόψε.
Κάνει παγωνιά εδώ και χρειάζεσαι ξεκούραση, νεαρέ.
-Μα βγάλαμε μόνο δέκα πένες και μισή. -Δέκα πένες και μισή; Ένα σωρό!
Αν προσθέσουμε και τα δέκα σελίνια που έχω,
με λίγη μαγεία Κράτσιτ,
θα κάνουμε Χριστούγεννα καλύτερα απ' τον δήμαρχο.
-Ζήτω! -Θα το δείτε.
Μην το κάνεις μελόδραμα.
Θα σου πάρω ένα ζουμερό κόκαλο. Πώς σου φαίνεται;
Ναι, ο χασάπης μού χρωστάει επτά λίρες.
Σίγουρα θα μου κάνει τη χάρη.
Σκρουτζ…
Όχι; Κάποιοι δεν ικανοποιούνται με τίποτα.
Εσύ, εκεί. Τι κάνεις εκεί πέρα;
Μπράβο!
Ορίστε.
Καλά Χριστούγεννα.
ΣΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΑΣ
Εσείς οι δύο!
Φύγετε!
Τι αηδία.
Eμπενίζερ Σκρουτζ…
Κάθε χρόνο, όλα μού θυμίζουν πάλι
Όλα όσα έχω χάσει
Δίχως φίλους, δίχως σχέσεις
Με τυλίγει η παγωνιά
Γιατί να είμαι γελαστός και χαρωπός;
Γιατί; Θα μου το πει κανείς;
Πες μου
Ορίστε, κύριε.
Κρύοι, ζοφεροί χειμώνες όλο θλίψη
Μόνο αυτό έχω ζήσει
Τι τις θέλω τις ευχές;
Αφήστε με ήσυχο
Σκρουτζ…
"Γιατί δεν έρχεσαι μαζί μας Να γιορτάσεις;"
Δεν ξέρουν ότι έχω τους λόγους μου;
Πες μου
Κάθε χρόνο, τόση χαρά και κέφι
Λάμπουν στα μάτια τους
Φέρσου πιο σκληρά
Κάνε να υποφέρουν
Κάνε να προσγειωθούν
Όλοι γύρω μου
Είναι χαρωποί
Αφού εγώ δεν χαίρομαι Γιατί να χαρούν αυτοί;
Πες μου
Πες μου!
Eμπενίζερ Σκρουτζ.
Τζέικομπ Μάρλεϊ;
Αποκλείεται. Είσαι νεκρός.
Νεκρός;
Είμαι ψόφιος!
Εντάξει. Πόσο ντρέπομαι.
Προύντενς. Μια χαρά φαίνεσαι.
Ήξερα ότι το να σε φροντίζει ο Σκρουτζ ήταν η σωστή επιλογή. Καλά δεν λέω;
Ναι, το ήξερα.
Συγγνώμη για τη δραματική είσοδο, παλιόφιλε.
Οι επικεφαλής θέλουν λίγο εντυπωσιασμό.
Είναι μέρος της δουλειάς.
Αλλά σίγουρα θα συζητήσουμε τα υπόλοιπα με λογική.
Μάλλον με πήρε ο ύπνος πλάι στη φωτιά.
Ονειρεύομαι.
Καλά να πάθω, αφού έφαγα τυρί πριν κοιμηθώ.
Μάλιστα…
Καλά, λοιπόν.
Θεούλη μου!
Άκου καλά, Σκρουτζ.
Δεν είναι όνειρο.
Κοίτα την αλυσίδα που με δένει.
Εγώ τη σφυρηλάτησα όσο ζούσα, μέτρο το μέτρο.
Μεγάλωσε χάρη στην απληστία μου.
Στον θάνατο, δεν θα την ξεφορτωθώ ποτέ.
Ούτε εσύ τη δική σου.
-Τη δική μου; -Ναι, τη δική σου.
Ήμασταν όλοι σαν εσένα.
Παγιδευμένοι στους εγωιστικούς μας κόσμους.
Δεν ανοιχτήκαμε σε κανέναν όσο ζούσαμε, και αναγκαζόμαστε να το κάνουμε νεκροί.
Σε παρακολουθούμε εδώ και μέρες, Σκρουτζ.
Είδα την αλυσίδα σου να μεγαλώνει, κρίκο τον κρίκο, μέτρο το μέτρο.
Αλλά μπορείς να ξεφύγεις από τη μοίρα μας.
Λάδωσα μερικά γρανάζια κι αλυσίδες,
και κανόνισα να έρθουν τρεις επισκέπτες μέχρι το πρωί.
Ο πρώτος, όταν το ρολόι χτυπήσει μία.
Ο δεύτερος, στις δύο.
Κι ο τρίτος στις…
Προφανώς,
στις τρεις.
Άκου τους επισκέπτες. Μάθε απ' αυτούς.
Άκου την προειδοποίησή μου,
προτού να είναι πολύ αργά.
Ο Τζέικομπ Μάρλεϊ
ανησυχεί για την ευημερία κάποιου άλλου;
Σίγουρα θα ήταν όνειρο.
Πώς;
Τρίχες.
Ο ανιψιός μου φταίει. Ανακατεύεται. Με κάνει έξω φρενών.
Εξαιτίας του ανησυχώ. Βλέπω διάφορα.
Αυτό είναι. Ναι.
Ο πρώτος, στη μία.
Ορίστε;
Γεια σου.
Ο Σκρουτζ δεν είσαι;
Ναι, αυτό είναι, Σκρουτζ. Τι αστείο όνομα.
Νιώθεις άνετα εκεί κάτω, Σκρουτζ;
Να… Άσ' το αυτό τώρα.
Ποια είσαι ή τι είσαι;
Και να με λες "Κύριο Σκρουτζ".
Λοιπόν, κύριε Σκρουτζ, ποια είμαι;
Μπορώ να γίνω οποιοσδήποτε ξέρεις. Μπορώ να γίνω εσύ.
Μπα, τρίχες. Τα Χριστούγεννα είναι εξωφρενικά.
Δώσε μου τα λεφτά σου. Επιτόκια… Και τα λοιπά.
Δεν σου είπαν ότι θα έρθω; Όχι; Δεν έχει σημασία.
Μη με φοβάσαι. Άλλωστε, δουλειά μου είναι η ευημερία σου.
Μια ενόχληση τέτοια ώρα δεν βοηθά ιδιαίτερα την ευημερία μου.
Η λύτρωσή σου, τότε.
Βλέπεις, ένας παλιός σου φίλος,
μου ζήτησε να ρίξω φως σε ορισμένα πράγματα.
Σε τι να ρίξεις φως;
Αυτό θα έλεγα τώρα. Είσαι ανυπόμονος.
Θα σου δείξω το παρελθόν.
Τα Χριστούγεννα του παρελθόντος. Του δικού σου παρελθόντος.
Έτσι. Πολύ καλύτερα.
Έχω τρελαθεί.
Τρελάθηκες, λες;
Ο Τζέικομπ Μάρλεϊ να αιωρείται. Πρόσωπα χαραγμένα στον πάγο.
Ψίθυροι στον αέρα. Χιόνια μέσα στο σπίτι.
Κι ένα κερί που μιλάει, μ' ένα φιτίλι για μυαλό.
Τα όνειρά μου δεν είναι ποτέ τόσο συναρπαστικά.
Αυτά δεν είναι αληθινά. Οπότε μάλλον είμαι ξύπνιος,
αλλά τρελός.
Μπορεί να έχω φιτίλι, αλλά νομίζω ότι είμαι αληθινή.
Ορίστε.
Σώπα εσύ.
Σου φάνηκε αληθινό αυτό;
Μάλλον ναι.
Και με πόνεσε.
Το παρελθόν πονάει. Ειδικά το δικό σου.
Αλλά θεραπεύει, αν μάθεις απ' αυτό.
-Τώρα, έλα μαζί μου. -Με τίποτα.
Αρνούμαι να πάω οπουδήποτε…
Ναι!
Όχι.
Ο Σκρουτζ μωρό!
Πού; Τι; Ποιος;
Φύγε.
Όταν πας τόσο πίσω, υπάρχει ένα τίμημα.
-Δεν σε προειδοποίησα; -Όχι, καθόλου.
Κάτσε, τι εννοείς "πίσω";
Πώς;
-Τι; -Δεν έχουμε φτάσει ακόμα.
Κοντεύουμε.
Φτάσαμε.
Το παρελθόν.
Τρομακτικό.
ΒΕΡΝΙΚΙ ΠΑΠΟΥΤΣΙΩΝ
Το ξέρω αυτό το μέρος.
Κατεδαφίστηκε πριν χρόνια. Εγώ το κανόνισα.
Χριστούγεννα, Πρωτούγεννα Πρώτη γιορτή του χρόνου
Εσύ, εκεί. Τι μέρα είναι;
Να σου πω…
Μην το κάνεις. Δεν μπορείς να παρέμβεις εδώ.
Και κανείς εδώ δεν σε ακούει. Ούτε σε βλέπει.
ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΒΕΡΝΙΚΙΟΥ ΠΑΠΟΥΤΣΙΩΝ
-Μην το γεμίσεις μέχρι πάνω. -Κοίτα.
Ο νεαρός Σκρουτζ, δουλεύει παραμονή Χριστουγέννων.
Όχι και πολύ γιορταστικό.
Δεν…
Δεν είχα επιλογή.
Χωρίς το μέτριο αυτό εισόδημα, η μητέρα και η αδερφή μου…
θα είχαν πεινάσει.
-Κι ο πατέρας σου; -Ο πατέρας μου;
Δεν ήταν φτωχός, αλλά ο ανόητος ήταν στη φυλακή για χρέη.
Κατάλαβα.
Φυλακή για χρέη. Φρικτό αυτό, στη φυλακή για χρέη.
-Τι φυλακή ήταν αυτή; -Μια φυλακή για όσους χρωστούν…
Δεν σε αφορά.
-Δεν ξεφεύγεις από το παρελθόν σου. -Για άκου…
Αυτό που εύχεσαι ανήμερα Χριστούγεννα
Σίγουρα θα βγει αληθινό, έτσι λένε
Γι' αυτό απόψε σου εύχομαι, φίλε μου
Να ζεις το πρωινό των Χριστουγέννων
-Παντοτινά -Τζεν.
Ονειρεύομαι ένα-δυο θαύματα
Η γλυκιά μου αδερφούλα, η Τζεν.
Είθε όλες σου οι χριστουγεννιάτικες ευχές
Να βγουν αληθινές
Τζεν. Έλα, πάρε ανάσα.
Αργά.
Εισπνοή και εκπνοή.
Έτσι.
-Τι κάνεις εδώ μόνη; Η μητέρα το ξέρει; -Ήθελα να σου δώσω αυτό.
Το έφτιαξα ολομόναχη.
-Καλά Χριστούγεννα, Εμπενίζερ. -Τζεν. Είναι ο Αϊ-Βασίλης.
Είναι υπέροχος. Ίσως μπορείς να με βοηθήσεις να σου φτιάξω έναν.
Ναι, σε παρακαλώ.
Να πούμε το τραγούδι σου περπατώντας;
Αυτό που εύχεσαι ανήμερα Χριστούγεννα
Σίγουρα θα βγει αληθινό, έτσι λένε
Τι γλυκό παιδί. Θα γίνει καλά;
Θα γίνει. Για λίγο, η αρρώστια δεν θα την πάρει.
Ο πατέρας μου πλήρωσε τα χρέη.
Βρήκαμε καλό γιατρό, την έσωσε. Όμως…
Όμως;
Ήταν ευαίσθητη ψυχή, μια πνοή ανέμου θα την έσβηνε.
Η Τζεν πέθανε στη γέννα. Με τον χαζό ανιψιό μου σε αντάλλαγμα.
Θλιβερή ανταλλαγή. Και μάλιστα ανήμερα Χριστούγεννα.
Χριστούγεννα.
Τρίχες.
Έλα τώρα.
Δεν θυμάσαι χαρούμενα Χριστούγεννα;
Θαμμένα, ίσως, σε μια τρύπα βαθιά σαν το μνήμα του Μάρλεϊ;
Καλά Χριστούγεννα.
Γεια σου, θείε.
Πιστεύω ότι κάτι βρήκα.
Κύριε Φέζιβικ.
"Φέζιβικ", τι χαζό, σχεδόν σαν το "Σκρουτζ".
Φύγαμε.
-Ένα άλμα προς τα εμπρός. -Στάσου.
Είμαι σπίτι μου. Επιτέλους.
Καλά. Έχεις μια βδομάδα μόνο. Αλλιώς χάνουμε και οι δύο τη δουλειά μας.
-Καλημέρα. -Ευχαριστώ πολύ, κύριε Σκρουτζ.
Ο Θεός μαζί σας. Καλά Χριστούγεννα.
Ακόμα στο παρελθόν.
Πράγματι.
Μα την αλήθεια, ήσουν ωραίο παλικάρι, Σκρουτζ.
Τι πήγε στραβά;
Εμπενίζερ; Εσύ είσαι, αγόρι μου;
-Κύριε Φέζιβικ; -Εσύ είσαι. Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω.
Να ο κύριος Βίζεφικ.
Φέζιβικ.
Δούλευα στην αποθήκη του πριν πάω στου Μάρλεϊ.
Γιατί δεν έμεινες εκεί;
Στον Μάρλεϊ είχα ασφάλεια. Ο κόσμος πάντα θέλει λεφτά.
Αν είχα μείνει, θα ήμουν ένας ασήμαντος παραγιός.
Χρειαζόμουν καλύτερη θέση, για να κάνω πρόταση γάμου.
Πρόταση γάμου;
Γάμος, ωραία! Ποια είναι; Πού είναι;
Φλόρα.
Ίζαμπελ.
Ναι, πατέρα.
Η Ίζαμπελ.
Κοίτα ποιον βρήκα!
Εμπενίζερ! Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω.
Πώς σου πάει αυτό το κοστούμι!
Όμως…
-Επιτρέπεται; -Δεν…
Δηλαδή…
-Ορίστε. -Ξέρεις…
Τέλεια.
Ευχαριστώ.
Αχ, Ίζαμπελ.
Πόσο σ' αγαπώ.
Με τη σαλιάρικη μουσούδα σου και τη βρομερή αναπνοή σου.
Εμπενίζερ, έχεις κανονίσει κάτι για αύριο;
-Αύριο, κύριε; -Ξέρεις, τα Χριστούγεννα.
Όχι. Η αδερφή μου είναι με τον άντρα της στο Κεντ. Περιμένουν παιδί.
Με κάλεσε να πάω, αλλά έπρεπε να αρνηθώ.
Τότε κανονίστηκε! Θα έρθεις για γεύμα Χριστουγέννων αύριο.
Δεν ξέρω αν μπορώ.
Πολλή δουλειά. Κι ο κύριος Μάρλεϊ δουλεύει.
Έλα, Εμπενίζερ. Θα είναι πολύ ωραία.
Μην κοιτάς εσύ.
Θα ρωτήσω…
τον κύριο Μάρλεϊ.
-Πήγες; -Θα ήταν αγένεια να μην πάω.
Ένιωσα υποχρεωμένος.
Μάλιστα.
Τα λέμε εκεί.
Αλλά δεν σου άρεσε;
Όχι. Καθόλου.
Θεούλη μου.
Φαίνεται να περνάς απαίσια.
Ναι.
Λένε ότι η ευτυχία Είναι κάτι που δεν βλέπεις
Ότι είναι κάτι άπιαστο, μα διαφωνώ
Η ευτυχία είναι η τρέλα των τρελών
Κι εγώ η καημένη είμαι μια τρελή
Η ευτυχία είναι δίπλα μου
Να τος, τον βλέπω
Κι αυτός με βλέπει
Η ευτυχία είναι ό,τι θέλεις να είναι
ΣΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΑΣ
Λένε ότι η ευτυχία Είναι κάτι που δεν βλέπεις
Ότι είναι κάτι άπιαστο, μα διαφωνώ
Η ευτυχία είναι η τρέλα των τρελών
Κι εγώ ο καημένος είμαι ένας τρελός
Η ευτυχία μού χαμογελάει
Έρχεται πλάι μου, είναι μαζί μου
Η ευτυχία είναι ό,τι θέλεις να είναι
Η ευτυχία είναι ένα λαμπρό αστέρι
Είμαστε ευτυχισμένοι; Ναι
Η ευτυχία είναι καθαρός ουρανός
Δώσε μου φτερά
Κι άσε με να πετάξω
Άσε με να πετάξω
Υπέροχη γυναίκα.
Χωρίς εκείνη,
ο θάνατος της Τζεν θα με βάραινε ακόμα περισσότερο.
Την παντρεύτηκες;
Όχι. Όχι ακριβώς. Δεν…
Όχι;
-Θα ήθελα πολύ να δω γιατί όχι. -Όχι!
Δεν… Μακάρι να έπαυες να το κάνεις αυτό.
Σπίτι μου. Επιτέλους.
Αντίο, ό,τι κι αν είσαι.
Δεν μπορώ να πω ότι χάρηκα.
ΤΖΕΪΚΟΜΠ ΜΑΡΛΕΪ
Και το όνομά μου;
-Είναι πριν ο Μάρλεϊ με κάνει συνέταιρο. -Εμπενίζερ;
Είσαι εδώ;
-Είμαι στο παρελθόν. -Ακούς;
Τα πιάνεις γρήγορα.
Εμπενίζερ; Είσαι εδώ; Σου έφερα φαγητό.
Σε βλέπω πολύ λίγο τελευταία, οπότε σκέφτηκα…
Δεν ξέρω τι σκέφτηκα.
Γλυκιά Ίζαμπελ.
-Μα δεν την παντρεύτηκες. -Είμαστε…
Ήμασταν αρραβωνιασμένοι. Για αρκετό καιρό.
Μάλιστα. Δεν γύρισες στη δουλειά του Βίκιφιζ;
Όχι βέβαια! Η φιλανθρωπία θα τον κατέστρεφε, σαν την οικογένειά μου.
"Η φιλανθρωπία θα τον κατέστρεφε σαν την μπλα, μπλα, μπλα".
Χρειαζόμουν περισσότερη ασφάλεια.
Για εμάς.
Τους είδα στον φούρνο πριν λίγα λεπτά.
Καλή σας μέρα.
Προχώρα, Σκρουτζ. Προχώρα. Εμπρός!
Σας παρακαλώ, κύριε Μάρλεϊ. Είν' η ζωή μου. Το σπίτι μου.
Δεν θα έχουμε να φάμε. Σε μια βδομάδα, σε μια μέρα θα έχω τα λεφτά σας.
Είχες ήδη τρεις βδομάδες. Λυπάμαι.
Όχι. Μη ζητάς συγγνώμη, Εμπενίζερ.
Οι καιροί είναι δύσκολοι και τα έξοδά μου είναι πολλά.
Να τα αυξήσω πληρώνοντας τη συντήρηση της οικογένειάς σου;
Σου φαίνεται δίκαιο αυτό;
-Μα είναι Χριστούγεννα. -Έλα.
Παρακαλώ, λυπηθείτε με.
-Σταθείτε. -Φύγετε. Πάρτε δρόμο!
…και τα έξοδά μου είναι πολλά.
Να τα αυξήσω πληρώνοντας τη συντήρηση της οικογένειάς σου;
Σου φαίνεται δίκαιο, Κράτσιτ;
Δεν το θυμάμαι καθόλου αυτό.
ΚΡΑΤΣΙΤ
Δεν εκπλήσσομαι. Αυτή η φρικτή υπόθεση θα σας έφερε μεγάλο οικονομικό όφελος.
Εκτός από τη δεσποινίδα Φίζλετζικ, θυμάσαι μόνο πότε έχασες λεφτά.
Θυμάσαι τα δυσάρεστα, μα δεν μαθαίνεις τίποτα απ' αυτά.
Το ξέρει ο Κράτσιτ;
Γιατί δουλεύει για μένα; Μετά απ' αυτό… Αν ο πατέρας του πλήρωνε τα χρέη…
Αλλά δεν φταίω εγώ.
Ίζαμπελ.
Τα είδε όλα αυτά.
Εμπενίζερ.
Να σου πω κάτι;
Κατ' ιδίαν.
Όχι τώρα, Ίζαμπελ.
Έχω πολλή δουλειά. Αργότερα.
Σας αφήνω να τα πείτε, πιτσουνάκια. Έλα, Μπόρις.
Όχι.
Όταν σε πρωτογνώρισα
Είχες ελεύθερη καρδιά
Είχες βλέμμα όλο ελπίδα
Κι έβλεπες μονάχα εμένα
Τώρα όμως ψάχνεις κάτι
Κάτι που δεν μπορώ να είμαι
Ενώ για μένα εσύ είσαι
Το μόνο που έχω ανάγκη
Πάντα μου λες "αργότερα".
Αλλά το "αργότερα" δεν έρχεται
Σε παρακαλώ, μη μου λες "αργότερα"
Μην ψάχνεις κάτι που δεν υπάρχει
Πάρε το χέρι μου
Έλα μαζί μου τώρα, να πετάξουμε ελεύθερα
Όχι "αργότερα", ξέρουμε ότι είναι ψέμα
Ας μην είναι αυτή η μέρα που θα πω
Αντίο
Όταν τη γνώρισες
Ελευθερώθηκες
Η αγάπη της για σένα
Ήταν ολοφάνερη
Όλο έψαχνες για κάτι
Ήθελες εξασφάλιση
Όμως εκείνη ήταν
Όλα όσα είχες ανάγκη
Της έλεγες συνέχεια "αργότερα"
Μα το "αργότερα" δεν έρχεται ποτέ
Πάψε να της λες "αργότερα"
Μην ψάχνεις κάτι που δεν υπάρχει
Πάρε το χέρι της
Πήγαινε μαζί της τώρα, πέτα ελεύθερα
Όχι "αργότερα", ξέρουμε ότι είναι ψέμα
Αυτή θα είναι η μέρα που θα πει
Αντίο
-Αντίο -Αντίο
Εμπενίζερ;
Λίγη βοήθεια, παρακαλώ.
Ναι, Τζέικομπ, έρχομαι.
Αργότερα, Ίζαμπελ.
Όχι!
Δεν υπάρχει "αργότερα"!
Αντίο, Εμπενίζερ.
Κοίτα. Μια ματιά στο μέλλον της Ίζαμπελ.
Φαίνεται ευτυχισμένη.
Πολύ όμορφος ο άντρας της.
Θα μπορούσες να είσαι εσύ, υποθέτω. Κρίμα, Σκρουτζ. Κρίμα.
Γιατί μου τα δείχνεις; Ό,τι έγινε, έγινε. Δεν έχει γυρισμό.
Όταν εξασφαλιζόμουν οικονομικά, θα την παντρευόμουν, τελικά.
Ή μήπως όχι;
Δεν ξέρω.
Αντίο.
Πήγαινέ με πίσω.
-Πήγαινέ με πίσω! -Δυστυχώς δεν μπορώ.
Δεν έχει γυρισμό, δεν αλλάζει αυτό που έγινε
Εσύ ο ίδιος το είπες.
Το παρελθόν δεν αλλάζει, αλλά μπορεί να σε διδάξει.
Για το καλό σου, ελπίζω να διδαχτείς.
Όχι!
Είναι ώρα να φύγω πια.
Στο καλό, Σκρουτζ.
Στο καλό.
-Μη, να χαρείς! Μη μ' αφήνεις εδώ! -Πρέπει.
Σου έδειξα το παρελθόν.
Ένας άλλος θα σου δείξει το παρόν.
Να θυμάσαι τι είδες, Σκρουτζ.
Θυμήσου. Διδάξου.
Άλλαξε, όσο είναι καιρός ακόμα.
Ο δεύτερος, στις δύο.
Ορίστε;
Είναι κανείς εκεί;
Παράξενη, ενοχλητική κυρία σαν κερί;
Μ' ακούς;
Πώς;
Ποιος τολμάει να ενοχλεί τον ύπνο μου;
Πες μου το όνομα και τον σκοπό σου, ασήμαντε θνητέ.
Δεν μπορώ… Δεν μπορώ να συνεχίσω.
Συγγνώμη. Εκείνη με έβαλε να το κάνω.
Μας αρέσει να το γλεντάμε εδώ.
Ησύχασε.
Ξέρω ποιος είσαι.
Έλα εδώ, Εμπενίζερ Σκρουτζ. Έλα εδώ!
Καλώς ήρθες, φίλε μου.
Καλώς ήρθα, πού;
Πού είμαι;
Είσαι στο εδώ και το τώρα. Στο παρόν!
Δεν είναι φανταστικό;
Καλό είναι, μάλλον.
Από εδώ, μπορώ να πάω όπου θέλω.
Αρκεί να συμβαίνει τώρα.
Μ' αρέσει πολύ να βλέπω
τον μικρούλη πλανήτη σας αυτήν την εποχή του χρόνου.
Τι πολλή αγάπη, γενναιοδωρία και ευθυμία!
Το οποίο, παραδόξως, με φέρνει σ' εσένα.
-Εμένα; -Ναι, εσένα.
Εσένα που πιέζεις, σπρώχνεις, αρπάζεις, λαχταράς!
Μόνος, κλειστός σαν στρείδι, προχωράς μέσα στα πλήθη της ζωής,
και τους κρατάς όλους μακριά.
Σταμάτησες να ζεις τη ζωή σου τόσο καιρό πριν, που είσαι σαν νεκρός.
Μη μου λες πώς να ζήσω τη ζωή μου.
Ζω μια καλή ζωή.
Είμαι καλός άνθρωπος.
"Καλός άνθρωπος", λέει.
Eμπενίζερ Σκρουτζ
Πολλά τα κρίματά σου
Μια ατέρμονη συμφωνία όλο κακία
Όλο αχρειότητα, μιζέρια, δυστυχία Απάτη και τεχνάσματα
Δεν ξέρω κανέναν χειρότερο από εσένα Κύριε Σκρουτζ
Τέτοιοι άνθρωποι κάνουν τη ζωή κόλαση
Μα η ζωή έχει και μια φωτεινή πλευρά
Μ' αρέσει η ζωή, της αρέσω κι εγώ
Εγώ και η ζωή ταιριάζουμε πολύ
Η ζωή είναι ωραία, η ζωή είναι καλή
Ειδικά η δική μου, είναι όπως τη θέλω
Μου αρέσει η ζωή, εδώ και τώρα
Εγώ και η ζωή δώσαμε μια υπόσχεση
Μέχρι να πεθάνω, εγώ και η ζωή
Θα κοιτάμε πώς να γίνουμε καλύτεροι
Μ' αρέσει να ζω τη ζωή, γιατί όχι;
Γιατί η ζωή είναι χαρά
Δεν την απαρνιέμαι
Μ' αρέσει η ζωή, της αρέσω κι εγώ
Κάνω τη ζωή ένα αιώνιο γλέντι
Τρώω φαγητό, πίνω κρασί
Σκέφτομαι ποιος θα ήθελε να φάμε μαζί
Χαίρομαι τη ζωή, κάν' το κι εσύ
Ζήσε τη ζωή σου, σκόρπα τη χαρά
Η ζωή είναι σύντομη, κάνε τη να αξίζει
Δεν υπάρχει πρόβλημα Που να μην ξεπερνιέται
Ζήσε τη ζωή σου άφοβα
Παραδώσου στη ζωή
Γιατί η ζωή είναι υπέροχη
Αξίζει να ζεις
Τη ζωή
Ναι, μ' αρέσει
Η ζωή!
Βλέπεις το φως;
Το νιώθεις, Σκρουτζ;
Είσαι έτοιμος να ζήσεις τη ζωή σου, τώρα,
χωρίς το βάρος του παρελθόντος;
Είμαι έτοιμος.
Είμαι έτοιμος να πάω σπίτι. Ευχαριστώ πολύ.
Αλήθεια;
Και τα πυροτεχνήματα; Ολόκληρο τραγούδι είπαμε.
Δεν σε παρατάω ακόμα, Εμπενίζερ Σκρουτζ
Έλα. Πάμε τσάρκα στην πόλη.
Τσάρκα; Τώρα θα σου πω εγώ.
Με τραβολογάτε μέσα στη νύχτα.
Φίλοι μου, παρακαλώ. Θα κάνω μια πρόποση.
Φίλοι μου, παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Πολύ καραγκιόζης αυτό το παιδί.
Μην ψιθυρίζεις.
Κανείς δεν σε ακούει ούτε σε βλέπει.
Τυχεροί.
Παρακαλώ, υψώστε τα ποτήρια σας για την υγεία και τη μακροζωία
του περίφημου θείου μου, Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Μπα!
Ναι, ξέρω.
Αλλά τον συμπαθώ.
Όχι. Ελάτε τώρα. Αλήθεια.
Γιατί;
Ο πατέρας μου μιλούσε συχνά για τη μάνα μου.
Την καλοσύνη της. Τη γενναιοδωρία της.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ήταν αδελφή αυτού του μίζερου γέρου.
Κι όμως, ήταν αδερφή του.
Και λένε πως ήταν αχώριστη με τον θείο μου.
Τον αγαπούσε απεριόριστα, κι αυτός εκείνη. Θα έχει καλά στοιχεία.
Πιστεύω ότι κάπου μέσα σ' αυτό το απαίσιο καβούκι,
αυτός που αγαπούσε η μάνα μου παλεύει να βγει. Θα ήθελα να τον γνωρίσω.
Και πάμε στην επόμενη πρόποση, στην αγαπημένη μου μητέρα.
Όταν ήρθα εγώ στον κόσμο, έφυγες εσύ.
Πίνω στα Χριστούγεννα που δεν μοιραστήκαμε και στα μοναδικά που μοιραστήκαμε.
Γλυκέ μου, αγαπημένε Χάρι, ας μη σκεφτόμαστε τη λύπη του παρελθόντος.
Ούτε όσους δεν μπορούν να είναι εδώ. Ή όσους αρνούνται.
Ας χαρούμε καλύτερα για όσους είναι εδώ.
Έτσι μπράβο!
Ας τιμήσουμε το παρελθόν κάνοντας πρόποση στο παρόν.
Σ' εμάς. Στα Χριστούγεννα.
-Στη φιλία. -Έτσι μπράβο!
-Στη φιλία. -Στη φιλία.
Για όνομα του Θεού, πού πάμε τώρα;
Σας παρουσιάζω το όμορφο σπιτικό του κυρίου Ρόμπερτ Κράτσιτ.
Οφείλει αυτό το πολυτελές περιβάλλον στη γενναιοδωρία του εργοδότη του.
Δεν ήξερα ότι είχε τόσα παιδιά.
Μπα; Τον ρώτησες ποτέ;
Γνήσιο νέκταρ. Ένα ελιξίριο αντάξιο του ίδιου του Αϊ-Βασίλη.
Η γέμιση είναι έτοιμη.
Και η χήνα μαδημένη.
Εξαιρετική δουλειά.
Ψητή χήνα με φασκόμηλο και κρεμμύδι, αλά Κράτσιτ.
Θρυλικό γκουρμέ πιάτο.
Έχω μόνο ένα πρόβλημα.
Να βάλω τη γέμιση στη χήνα, ή τη χήνα μέσα στη γέμιση;
Έλα, αγάπη μου.
Είναι φτωχά Χριστούγεννα, ναι.
Μα είμαστε μαζί, έχουμε τα παιδιά. Μπορούμε να το χαρούμε.
Πιστεύω ότι θα είναι τα καλύτερα Χριστούγεννα.
Ζήτω!
Όχι άλλη πρόποση.
Μια πρόποση γι' αυτούς που η γενναιοδωρία τους
κατέστησε εφικτή τη σημερινή γιορτή.
Τον Τίμοθι και την Κάθριν, που τραγούδησαν τα κάλαντα.
Και τον κύριο Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Σκρουτζ;
Θες να χαλάσεις τα Χριστούγεννα;
-Μα με τα λεφτά του πήρα τη χήνα. -Όχι, με τα δικά σου λεφτά.
-Αν μπορείς να το πεις χήνα. -Αλλά μου έδωσε τα λεφτά.
Επειδή τα κέρδισες.
Πίστεψέ με. Τα κέρδισες, Μπομπ.
Ο κύριος Σκρουτζ λέει ότι οι καιροί είναι δύσκολοι.
Ναι. Για εμάς, όχι γι' αυτόν.
Παρόλ' αυτά, πλήρωσε για τη γιορτή μας, πρέπει να πιούμε στην υγεία του.
Έτσι!
Ώστε πλήρωσε τη γιορτή μας.
Θα του έδινα εγώ κάτι γιορταστικό. Θα είχε δυσπεψία για μήνες.
Παιδιά, ελάτε, θα πιούμε στην υγεία του πατέρα σας.
Που μας δίνει αγάπη κι ευτυχία.
Και στην υγεία του Μικρού Τιμ.
Και για χάρη του πατέρα σας,
θα πιω στην υγεία του γερο-τσιγκούνη Σκρουτζ.
Χρόνια πολλά σ' αυτόν και σ' εμάς.
Και καλά μας Χριστούγεννα.
Καλά Χριστούγεννα!
-Ο Θεός μαζί μας. -Ο Θεός να μας ευλογεί όλους.
Καλά Χριστούγεννα!
Νομίζω ότι ο Μπομπ Κράτσιτ με συμπαθεί.
Κι η γυναίκα του. Δεν φάνηκε;
Και τώρα, το θριαμβευτικό μουσικό αποκορύφωμα της γιορτής.
Κύριε Τίμοθι, δεσποινίς Κάθριν, παρακαλώ.
-Όχι. -Τραγουδήστε!
-Έλα, καλή μου. -Τραγουδήστε!
Ντρέπομαι.
-Τραγουδήστε! -Αν τραγουδήσει και η Κάθι.
Την όμορφη μέρα που ονειρεύομαι
Θέλω πολύ να δω έναν κόσμο
Ένα όμορφο μέρος όπου βγαίνει ο ήλιος
Και για χάρη μου λάμπει στα ουράνια
Την όμορφη μέρα που ονειρεύομαι
Λαχταράω να είμαι σ' ένα μέρος
Ένα όμορφο χειμωνιάτικο πρωινό
Αν η ευχή μου μπορούσε να βγει αληθινή
Τότε η όμορφη μέρα που ονειρεύομαι
Θα ήταν εδώ
Και τώρα
Τίμι.
Πάρε ανάσα.
Αργά. Έτσι.
Αργά.
Ο γιος του, ο Τιμ.
Τι θ' απογίνει;
Το μέλλον αποτελεί μυστήριο για μένα. Μπορώ να σου δείξω μόνο το παρόν.
Τι θα συμβεί αν δεν αλλάξεις;
Αυτό θα το αποκαλύψει σύντομα κάποιος άλλος.
Με συγχωρείς.
Κοίτα, φίλε, δεν υπάρχει κανένα μυστικό.
Κάνε ό,τι καλύτερο μπορείς με τον χρόνο σου.
Αλλά ξεκίνα σύντομα.
Γιατί πριν το καταλάβεις, ο χρόνος που νομίζεις πως έχεις
θα τελειώσει.
Ο τρίτος, στις τρεις.
Λοιπόν,
αντίο, Εμπενίζερ Σκρου…
Για κοίτα εδώ!
Δεν…
Δεν είμαστε πια στο παρόν.
Είναι το μέλλον.
Είναι αυτό που θα συμβεί.
Είσαι ακόμα εδώ, γίγαντα;
Με την πράσινη φορεσιά; Που σου αρέσει η ζωή;
Όχι.
Είσαι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Δεν μιλάς;
Οι συνάδελφοί σου μιλούσαν πολύ.
Πιο πολύ απ' όσο ήθελα.
Οπότε, εσύ θα μου δείξεις τι με περιμένει, αν δεν αλλάξω τρόπο ζωής.
Σωστά;
Δηλαδή, πρέπει ν' αλλάξω;
Γιατί; Πες μου.
Ζω όσο καλύτερα μπορώ.
Έχω ελαττώματα, αλλά ποιος δεν έχει;
Αυτοί που μου δείξατε απόψε, είναι άψογοι;
Μόνο εγώ μπορώ να αλλάξω τη ζωή μου και τις ζωές των άλλων;
Λοιπόν;
Μόνο εγώ;
Πες μου!
Εντάξει.
Προχώρα.
Δείξε μου τι ζοφερό μέλλον έφερε η κακία μου.
Ξέρω, κανείς δεν μπορεί να με δει ή να με ακούσει.
Κυρίες και κύριοι.
Καλή σας μέρα σήμερα, αυτά τα χαρούμενα Χριστούγεννα.
Μαζευτήκαμε εδώ όλοι μαζί, ενωμένοι με έναν κοινό δεσμό.
Δηλαδή, τα αισθήματα ευγνωμοσύνης
προς τον κύριο Εμπενίζερ Σκρουτζ.
Τον ξέρω αυτόν. Ο Τζένκινς. Μου χρωστά 25… Όχι, 50 λίρες.
Φαίνεται παράξενα χαρούμενος για τόσο χρεωμένος.
Οι πιο πολλοί εδώ μου χρωστάνε λεφτά.
Όλοι είμαστε συγκινημένοι,
αλλά εμείς που ο κύριος Σκρουτζ μας είχε δανείσει χρήματα,
είμαστε ιδιαίτερα ευγνώμονες γι' αυτό που έκανε σήμερα.
Τι έκανα; Σίγουρα δεν χάρισα τα χρέη.
Υποτίθεται ότι μου δείχνεις τι θα συμβεί αν δεν αλλάξω.
Δεν άλλαξα, κι όμως με ευγνωμονούν.
Και δικαίως.
Αυτά τα όντα επιτέλους συνήλθαν. Αυτό είναι.
ΣΚΡΟΥΤΖ
Φαίνεται ότι η δοκιμασία που πέρασα ήταν χάσιμο χρόνου για μένα.
Και για σένα, σιωπηλέ φίλε μου.
Δεν πειράζει, τέλος καλό, όλα καλά.
Είναι πολύ καλός άνθρωπος
Ακριβώς, Προύντενς. Ζητωκραυγάζουν για μένα.
Ναι.
Είμαι πολύ καλός άνθρωπος
Κυρίες και κύριοι.
Εκ μέρους όλων όσων μαζεύτηκαν σήμερα εδώ
Ένα μόνο έχω να πω, αν μου επιτρέπετε
Πως τα αισθήματα όλων μας
Είναι απέραντη ευγνωμοσύνη Γι' αυτό που έκανε ο φίλος μας σήμερα
Και επομένως
Ένα μόνο έχω να πω
Ευχαριστώ πολύ
Είναι ό,τι καλύτερο έκανε κανείς για μένα
Ακούγομαι τρελός, μα έχω τρελή χαρά
Νιώθω λες και κέρδισα έναν χαμένο πόλεμο
Κι αν είχα σημαία, θα την ύψωνα
Για να προσθέσω μια πινελιά νίκης
Αλλά δεν έχω σημαία, ένα μόνο έχω να πω
Ευχαριστώ πάρα πολύ
Είναι ό,τι καλύτερο έκανε κανείς για μένα
Δεν σε βρίσκει κάθε μέρα τέτοια τύχη
Δεν περίμενα τόση χαρά στο μέλλον
Μια σάλπιγγα αν είχα, θα τη φύσαγα
Για να προσθέσω μια ακόμα νότα νίκης
Δεν έχω σάλπιγγα, ένα μόνο έχω να πω
Ευχαριστώ πάρα πολύ
-Είναι πολύ καλός άνθρωπος -Ποιος;
Είναι πολύ καλός
Το λέμε όλοι εμείς
Αν είχα τύμπανο, θα το χτυπούσα
Για να προσθέσω και μια νότα κεφιού
Αλλά δεν έχω τύμπανο, ένα μόνο έχω να πω
Ευχαριστώ πάρα πολύ
-Πάρα πολύ -Είναι πολύ καλός άνθρωπος
Ευχαριστώ πάρα πολύ
Ναι, ακριβώς.
Πολύ πιο ευχάριστο απ' όσα μου έδειξαν οι προκάτοχοί σου.
Τι άλλο θα δούμε;
Ο Μικρός Τιμ.
Όχι.
Κράτσιτ, οι καιροί είναι δύσκολοι και τα έξοδά είναι πολλά.
Κύριε, είναι Χριστούγεννα.
Κράτσιτ, Κράτσιτ… Διαρκώς με ενοχλείς.
Να τα αυξήσω πληρώνοντας τη συντήρηση της οικογένειάς σου;
Πρέπει να φύγω, μικρέ μου.
ΤΙΜ ΚΡΑΤΣΙΤ
Πάω να βοηθήσω στο δείπνο των Χριστουγέννων,
αλλά θα σε ξαναδώ αύριο. Την ίδια ώρα, εντάξει;
Καλέ μου Τιμ.
Έλα τώρα, πατέρα.
Τα λέμε αύριο. Καλό ύπνο, αγάπη μου. Όνειρα γλυκά.
Μπορούσα…
να είχα κάνει περισσότερα.
Μπορούσα να είχα κάνει κάτι.
Καημένε Μικρέ Τιμ.
Φίλε, μου έδειξες τα Χριστούγεννα που θα έρθουν,
που συνδυάζουν μεγάλη χαρά με πιο μεγάλη θλίψη.
Πες μου, είναι αυτό που θα συμβεί, ή αυτό που μπορεί να συμβεί;
Αν άλλαζα,
θα συνέβαιναν και πάλι όλα αυτά;
Ορίστε.
-Κύριοι, παρακαλώ. -Συγγνώμη. Ό,τι σπέρνεις, θερίζεις.
Αυτό δεν λέει και η Αγία Γραφή;
Μην περιμένεις μοιρολόγια. Κανείς δεν λυπάται.
Κανείς που να μην είναι τετράποδο.
Καλά Χριστούγεννα.
Και σ' ευχαριστώ πάρα πολύ.
Εμπρός. Χους ει και εις χουν απελεύσει.
ΕΜΠΕΝΙΖΕΡ ΣΚΡΟΥΤΖ
Σκρουτζ…
Όχι.
Λυπήσου με.
Άσε με να γυρίσω.
Δεν θα γίνω αυτός ο άνθρωπος,
που ο θάνατός του είναι αφορμή γιορτής.
Γιατί μου το έδειξες αν δεν έχω ελπίδα;
Δεν έχω; Αλήθεια;
Αν δεν μπορώ πια να σωθώ, τότε ας είναι.
Μα, παρακαλώ, το αγόρι ας μην πεθάνει.
Όχι εφόσον μπορώ να το βοηθήσω.
Σε ικετεύω, λυπήσου με γι' αυτόν τον λόγο, αν μη τι άλλο.
Ορκίζομαι να τιμώ τα Χριστούγεννα, να τα έχω πάντα στην καρδιά.
Θα μάθω από το παρελθόν, θα ζω μόνο στο παρόν,
θα επιδιώκω καλύτερο μέλλον. Για όλους.
Πες μου ότι μπορώ να σβήσω το όνομα απ' τον σταυρό του αγοριού.
Πες μου ότι μπορώ να σπάσω την αλυσίδα.
Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, πες το μου!
Όχι!
Αυτό που εύχεσαι ανήμερα Χριστούγεννα…
Αντίο…
Η όμορφη μέρα που ονειρεύομαι…
Μη! Σε παρακαλώ, μη!
Μη!
Λυπήσου με!
Σε παρακαλώ.
Προύντενς;
Προύντενς!
Το δωμάτιό μου.
Να και η Προύντενς.
Δηλαδή, ήταν μονάχα ένα όνειρο;
-Εσύ, εκεί! -Ναι;
Τι μέρα είναι, καλέ μου άνθρωπε;
Τρίτη, νομίζω.
Όχι.
Είναι Χριστούγεννα;
Μα, και βέβαια.
Μυστήριος άνθρωπος.
Χριστούγεννα, Προύντενς.
Είναι Χριστούγεννα και ζω!
Στάσου.
Τι ώρα είναι;
ΣΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΑΣ
Χαίρομαι που η Ίζαμπελ ευτύχησε.
Ίσως…
Ίσως δεν είναι αργά να ευτυχήσω κι εγώ.
-Ναι. Το ορκίζομαι. Είπα… -Γεια σας.
Τι;
Τι; Δεν κάναμε τίποτα, κύριε Σκρουτζ.
Όχι ακόμα.
Έχω κάτι θελήματα. Θα σας ανταμείψω καλά.
Θελήματα;
Ευχαριστώ, Προύντενς.
Να προσέχεις.
Κύριε Σκρουτζ.
Κοντεύουμε.
Υπέροχο.
Τι υπέροχα παιδιά που είστε.
Και συγγνώμη που το ξαναρωτάω,
σίγουρα τα πήρατε όλα στη λίστα;
Μάλιστα.
Χασάπηδες και φουρνάρηδες το πήραν για πλάκα.
Μα μετά τους έδωσα τα λεφτά. Θα έρθουν σύντομα.
Θαυμάσια. Και μοιράσατε τις προσκλήσεις; Όλες;
Φυσικά.
Δεν εγγυώμαι ότι θα έρθουν. Είναι τελευταία στιγμή.
Βέβαια. Είσαι έξυπνη κοπέλα, έτσι;
Όπως υποσχέθηκα,
μια χρυσή λίρα για τον καθένα σας.
Παιδιά, είναι Χριστούγεννα, δεν θα πάρω μερτικό.
Έτσι μπράβο. Και θα μείνετε όλοι για φαγητό, έτσι;
Σωστά;
Ζήτω!
Πάρτε από ένα δώρο.
Ζήτω!
Έτοιμη, Προύντενς;
Θα ξαναρχίσω απ' την αρχή
Θα χτίσω τη ζωή μου
Θα ζήσω ώσπου να δω
Ότι έζησα μια γεμάτη ζωή
Θα κάνω σήμερα αρχή
Πετώντας το παρελθόν
Και χτίζοντας το μέλλον
Κάτι ξεχωριστό
Που θα κρατήσει
-Ορίστε. Είσαι άνετα, Έθελ; -Ναι. Ευχαριστώ, κύριε Σκρουτζ.
Ωραία.
Σε παρακαλώ, λέγε με Εμπενίζερ.
-Τι είναι όλα αυτά; -Τομ, το χρέος σου παραγράφεται.
ΚΛΕΙΣΤΟ
Καλά Χριστούγεννα, φίλε μου. Χαιρετισμούς στη μητέρα σου.
Ευχαριστώ. Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Μα την πίστη μου!
Χίλιες λίρες για το ταμείο σας. Φέτος και κάθε Χριστούγεννα.
Μα τι γενναιοδωρία!
Είναι η κούκλα της μητέρας μου. Θείε, δεν μπορώ να το δεχτώ.
Πρέπει.
Δώρο από έναν γέρο που μετανιώνει για όσα στερήθηκε.
Αχ, θείε.
Ευχαριστώ.
ΣΚΡΟΥΤΖ & ΚΡΑΤΣΙΤ
-"Συνεργάτες"; -Ναι, Μπομπ. Αν θέλεις, δηλαδή.
Ας χτίσουμε λαμπρό μέλλον για τους Κράτσιτ.
-Τι λες; -Λέω "Ναι!"
Ο Θεός να σας ευλογεί.
ΣΚΡΟΥΤΖ & ΚΡΑΤΣΙΤ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ
Θα ξαναρχίσω απ' την αρχή
Θα διορθώσω τα λάθη
Και θα κάνω τα πάντα Για να κλείσει η ιστορία
Με μια νότα ελπίδας, με ένα "αμήν"
Θα νιώσω ευγνωμοσύνη και θα θυμάμαι πάντα
Πότε κατάφερα
Να ξαναρχίσω
Απ' την αρχή
Ο Θεός να μας ευλογεί όλους.
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΛΕΣΛΙ ΜΠΡΙΚΑΣ, ΜΕ ΑΓΑΠΗ
Υποτιτλισμός: Τατιάνα Ραπακούλια