Απόδοση/προσαρμογή Chrisskg 1η διανομή subs4free
Αγάπη μου.
Ραμά.
Φώναζες τη μητέρα σου.
Τι;
Έλεγες «μαμά, μαμά».
Μην λες ανοησίες.
Περίμενε, σε παρακαλώ.
Είναι νέοι.
Είναι ήρωες χωρίς φαντασία.
Ξυρίζουν το κεφάλι μου προσεκτικά μέχρι να τελειώσουν.
Πιστεύουν ότι είναι καθήκον τους να ξυρίσουν καλά τα κεφάλια των γυναικών.
Ντρέπεσαι γι' αυτούς, αγάπη μου;
Όχι.
Είσαι νεκρός.
Και υποφέρω πολύ για να με νοιάξει.
Νυχτώνει.
Προσέχω μόνο τον θόρυβο του ψαλιδιού στο κεφάλι μου.
Αυτό με παρηγορεί για τον θάνατό σου.
Και τι πόνος!
Αβάσταχτος ο πόνος της καρδιάς μου.
Σ' όλη την πόλη ψάλλουν τη Μασσαλιώτιδα.
Το φαρμακείο του πατέρα μου έκλεισε λόγω της ατίμωσης.
Είμαι μόνη.
Κάποιοι γελάνε.
Το βράδυ, γυρίζω στο σπίτι μου.
Το μάθημα αυτής της εβδομάδας θα εστιάσει στο έργο της Μαργκερίτ Ντυράς.
Πιο συγκεκριμένα, πώς χρησιμοποιεί η συγγραφέας τη δύναμη της αφήγησής της
για να εξυψώσει την πραγματικότητα.
Οι εικόνες που μόλις είδατε...
Επέλεξα να συνδέσω την άμεση βία τους και την ιστορικά φορτισμένη τους σημασία,
για την ξυρισμένη γυναίκα που η Ντυράς δημιουργεί στο «Χιροσίμα, Αγάπη μου»,
για να δείξω πώς η συγγραφέας κατάφερε να μεταμορφώσει το σοκ
και το αίσθημα της αποστροφής μπροστά σε αυτές τις πράξεις,
που ήταν κοινός τόπος στο τέλος του πολέμου,
σε ένα σχεδόν λυρικό τραγούδι.
Ακούγοντας το κείμενο,
η πρόθεση του συγγραφέα είναι ξεκάθαρη.
Αυτή η γυναίκα είναι ταπεινωμένη,
σε απόγνωση,
στιγματισμένη,
όλα προσωρινά, καθώς τα μαλλιά θα μακρύνουν ξανά,
αλλά χαραγμένα για πάντα στη μνήμη τη δικιά της και των άλλων γύρο της.
Αυτή η γυναίκα, αντικείμενο χλευασμού,
γίνεται, χάρη στα λόγια της συγγραφέα, όχι μόνο ηρωίδα
αλλά ένας άνθρωπος σε κατάσταση χάριτος.
Γεια σου.
- Γεια σας, κυρία Φολ. - Γεια σου, Αντριέν.
- Πώς είσαι; - Εντάξει.
Γεια.
Γεια, Τένινγκ.
Είσαι καλά;
Καλύτερα να κοιτάξω το φαγητό.
Έρχομαι μαζί σου.
Τα φάρμακά σου, μαμά.
Μην ανησυχείς, μαμά, δεν είναι τίποτα.
Μ' αρέσει πραγματικά αυτό.
- Έτσι βλέπω. - Μπράβο.
- Πεντανόστιμο. - Ευχαριστώ.
Αντριάν, πες μου για τη δουλειά σου.
Πάει πολύ καλά.
Είχε τα γενέθλια του ο μπασίστας μας στην τελευταία συναυλία.
Το κοινό τού τραγούδησε το Να Ζήσεις.
Ενθουσιάστηκε.
Τα πάμε μια χαρά.
Έχουμε δουλειά.
Χτύπα ξύλο.
Εσύ Ραμά, το νέο μυθιστόρημα πάει καλά;
- Και εσύ; - Καλά είμαι.
Λίγο κουρασμένη από τη δουλειά, αλλά καλά.
Δεν φαίνεται, μια χαρά δείχνεις.
- Καλά. - Αυτά τα σκουλαρίκια σου πάνε πολύ.
- Αλήθεια. - Ευχαριστώ.
Δεν βάζεις συχνά σκουλαρίκια, σου πάνε.
Που θα πάτε διακοπές φέτος;
Δεν νομίζω ότι θα φύγουμε φέτος.
Έχουμε σοβαρές δουλειές να κάνουμε στο σπίτι.
Τι είδους δουλειές;
Μαστορέματα.
Μαστορέματα, ναι.
Εντάξει.
Μιας που το 'φερε...,
μπορείς να πας τη μαμά στο ιατρείο τη Δευτέρα; Τελειώνω πολύ αργά.
Δεν μπορώ τη Δευτέρα. Είμαι όλη μέρα σε συσκέψεις.
Εσύ Ραμά,
- μπορείς να την πας; - Όχι, δεν μπορώ.
Θα μπορούσες να κάνεις μια προσπάθεια.
Δεν μπορώ. Δεν θα είμαι εδώ.
Ο μπαμπάς.
Θυμάσαι τον ξάδερφο; Δεν τον βλέπουμε ποτέ.
- Νομίζω ότι είναι ο θείος Μπαμπά. - Δεν ξέρω.
Ναι, νομίζω ότι αυτός είναι.
Ήμασταν τόσοι πολλοί! Ευτυχισμένες μέρες.
Ο μπαμπάς δεν έδειχνε άρρωστος εκείνο τον καιρό.
Ναι.
Να η μαμά. Τι αναμνήσεις.
Απίστευτο.
Κοίτα την!
Απίστευτο.
Να και η Ραμά.
- Πάντα ήσυχη. - Ήταν ντροπαλή.
Απίστευτο.
Ήταν ήδη ένα αγριμάκι.
Μαμά;
Θα είσαι εντάξει;
Ναι.
- Πάρε με όταν φτάσεις. - Έγινε.
Εγερθείτε.
Μπορείτε να καθίσετε.
Οι ρεπόρτερ να αποχωρήσουν.
Παρακαλώ, οι φωτορεπόρτερ να περάσουν έξω.
Κύριε επιμελητά, φέρτε την κατηγορούμενη.
Κύριε, αφαιρέστε τις χειροπέδες.
Δηλώστε το πλήρες όνομα, την ημερομηνία και τον
τόπο γέννησής σας και τα πλήρη ονόματα των γονέων σας.
Ονομάζομαι Λοράνς Κολύ.
Γεννήθηκα στις 15 Μαρτίου 1980 στο Ντακάρ της Σενεγάλης.
Ο πατέρας μου ονομάζεται Ρομπέρ Κολύ, η μητέρα μου Οντίλ Νιατά.
Τι επαγγέλλεστε;
Φοιτήτρια.
Τη στιγμή της σύλληψής σας, συζούσατε με τον κ. Λύκ Ντιμοντέ,
λεωφόρος Ντε Γκωλ 29, στο Σεν-Μαντέ.
- Σωστά, κα Κολύ; - Ναι.
Μπορεί να καθίσετε.
Το δικαστήριο θα προχωρήσει τώρα στην επιλογή των ενόρκων.
Εάν κάποιος από εσάς, κυρίες και κύριοι, έχει
σχέση με την κατηγορούμενη ή την οικογένειά της,
με οποιονδήποτε από τους δικηγόρους
ή τους δικαστές, πρέπει να το δηλώσετε τώρα.
Ένορκος υπ. αριθμ. 15.
Η κα Πρανζάν Εβλίν.
Γεννήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1958 στη Λιλ.
Ζει στο Σεν-Ομέρ.
Επάγγελμα: Ορκωτός λογιστής.
Απαλλάσσεται.
Ένορκος αριθμός 17.
Η κα Μπελχάτζ Γιασμινά.
Γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1990 στο Παρίσι.
Κατοικεί στο Κλερμαρέ.
Επάγγελμα: Διευθυντής Έργων.
Απαλλάσσεται.
Ένορκος αριθμός 18.
Κα Ντεπορτέρ Σαντρίν.
Γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου 1986 στη Λιλ.
Κάτοικος Αρμαντιέρ.
Επάγγελμα: Νοσοκόμα.
Παρακαλώ καθίστε.
Ένορκος αριθμός 21.
Κ. Τιτρέν Ζουλιάν.
Γεννήθηκε 9 Αυγούστου 1986 στο Καλαί...
Κυρία Κολύ, σηκωθείτε.
Κα Κολύ,
κατηγορείστε για τον φόνο της κόρης σας, Ελίζ, ηλικίας 15 μηνών.
Το κατηγορητήριο που θα διαβάσουμε τώρα, αναφέρει
λεπτομερώς τα γεγονότα που οδήγησαν στη σύλληψή σας.
Στις 11 Νοεμβρίου 2015,
ένας άνδρας παρουσιάστηκε στο αστυνομικό τμήμα του Μπερκ-σιρ-Μερ.
Ανέφερε ότι βρήκε το πτώμα ενός παιδιού στην παραλία εκείνο το πρωί.
Είπε στους αστυνομικούς ότι ενώ ψάρευε από την ακτή,
παρατήρησε ένα αντικείμενο ξεβρασμένο στην άμμο.
Στην αρχή, νόμιζε ότι ήταν φώκια.
Πλησίασε και ανακάλυψε το πτώμα ενός παιδιού.
Ιατροδικαστής εξέτασε το σώμα
και επιβεβαίωσε ότι το πτώμα ήταν μικρού κοριτσιού,
αιτία θανάτου: πνιγμός, ασφυξία από θαλασσινό νερό.
Στο σώμα του παιδιού δεν υπήρχαν
τοξικές ουσίες ή σημάδια κακοποίησης.
Οι ερευνητές αρχικά νόμιζαν ότι το παιδί ήταν μετανάστης που πνίγηκε σε ναυάγιο.
Το ίδιο βράδυ, ο διευθυντής
του ξενοδοχείου Λεζ Αμπράν παρουσιάστηκε στο αστυνομικό τμήμα.
Θυμήθηκε μια γυναίκα και ένα παιδί που έμειναν για ένα βράδυ στο ξενοδοχείο.
Το όνομα που έδωσε η πελάτις επέτρεψε στους αξιωματικούς
να ανατρέξουν στην εθνική βάση δεδομένων μετανάστευσης.
Επρόκειτο για την κα Λοράνς Κολύ,
που συζούσε με τον κ. Λυκ Ντιμοντέ,
στη λεωφόρο Ντε Γκωλ, αριθ. 29, στο Σεντ-Μαντέ,
μητροπολιτική περιοχή του Παρισιού.
Οι αξιωματικοί ήρθαν στον τόπο διαμονής σας
στις 20 Νοεμβρίου 2015,
εννέα ημέρες μετά την ανεύρεση του πτώματος.
Αρχικά, δηλώσατε ότι στείλατε την κόρη σας στη μητέρα σας
στο Ντακάρ για να έχετε το χρόνο να συγγράψετε τη διατριβή σας.
Σας επεσήμαναν ότι σας είδαν με το παιδί στον Σταθμό ντι Νορ,
στην παραλία καθώς και στο ξενοδοχείο στο Μπερκ-σιρ-Μερ.
Οι εικόνες από τις κάμερες κλειστού κυκλώματος
δείχνουν ότι επιστρέψατε μόνη στο Παρίσι, χωρίς παιδί.
Τότε ομολογήσατε.
Δηλώσατε στους επιθεωρητές ότι σκοτώσατε την κόρη σας επειδή,
Παραθέτω: «η ζωή θα ήταν πιο απλή έτσι».
Ισχυριστήκατε ότι διαπράξατε το έγκλημα μετά από βίαια διένεξη με τον κ. Ντιμοντέ.
Δηλώσατε ότι εγκαταλείψατε την κόρη σας στην παραλία
πιστεύοντας ότι η θάλασσα θα παρέσυρε το σώμα της.
Δηλώσατε ότι είχατε, παραθέτω:
«είχα εμπλακεί σε ένα τραγικό και άθλιο εγχείρημα.
Και παρόλο που ισχυρίζεστε ότι έχετε δυτικές αξίες,
περιγράφετε «παραισθησιογόνα» φαινόμενα
των οποίων πέσατε θύμα.
Μιλάτε για «κακό μάτι»,
λετε ότι σας καταράστηκε η οικογένειά σας στη Σενεγάλη,
όπως και η οικογένεια του κ. Ντιμοντέ.
Κα Κολύ,
γνωρίζετε γιατί σκοτώσατε την κόρη σας;
Δεν ξέρω.
Ελπίζω αυτή η δίκη να μου δώσει την απάντηση.
- Αποδέχεστε τα γεγονότα; - Ναι.
Τι δηλώνετε;
Δηλώνω αθώα, κα Πρόεδρε.
Δεν νομίζω ότι είμαι εγώ η υπεύθυνη σε αυτή την περίπτωση.
Τι εννοείτε με το "δεν νομίζω ότι είμαι η υπεύθυνη;"
Τα δύο χρόνια πριν από το θάνατο της κόρης μου ήταν τα χειρότερα της ζωής μου.
Κα Κολύ,
είμαστε εδώ για να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε, πρέπει να μας το εξηγήσετε.
Κα Κολύ, τώρα θα αναφερθούμε σε εσάς και τη ζωή σας.
Γεννηθήκατε στο Ντακάρ.
Η μητέρα σας, Οντίλ Ντιατά, είναι άεργη και ο πατέρας σας,
Ρομπέρ Κολύ, μεταφραστής των Ηνωμένων Εθνών.
Τα δεσμά διήρκεσαν επτά χρόνια.
Μπορείτε να μας μιλήσετε για την παιδική σας ηλικία;
Λίγο μετά τη γέννησή μου, ο πατέρας μου άφησε τη μητέρα μου για μιαν άλλη γυναίκα.
Μεγάλωσα με τη μητέρα και τη γιαγιά μου.
Ήμουν πολύ κοντά με τη γιαγιά μου, με φρόντιζε.
Ήταν πολύ τρυφερή μαζί μου.
Ήμουν συντετριμμένη από τον θάνατό της.
Την έλεγαν Ελίζ,
όπως την κόρη μου.
Πώς ήσασταν ως παιδί;
Δεν μου έλειψαν τα υλικά αγαθά.
Ζούσαμε με άλλους σε ένα μεγάλο σπίτι.
Ήμασταν άνετα.
Νομίζω η παιδική μου ηλικία ήταν αρκετά συνηθισμένη.
Ξαδέρφια, πάρτι γενεθλίων, βαφτίσεις, Χριστούγεννα...
Μεγάλωσα ως μοναχοπαίδι.
Λένε ότι ήμουν φλύαρη, χαρούμενη...
όμως θυμάμαι μερικές φορές, έπαιρνα αποστάσεις από τους άλλους.
Ανησύχησε τη γιαγιά μου, αλλά χρειαζόμουν χρόνο μόνη μου.
Επίσης, διάβαζα πολύ. Είχα ξετρελαθεί με τη λογοτεχνία.
- Είχατε φίλους; - Όχι πραγματικά.
Γιατί κατά τη γνώμη σας;
Δεν ξέρω.
Ίσως επειδή η κατάσταση των γονιών μου ήταν κάπως ασυνήθιστη.
Ή επειδή η μητέρα μου μού απαγόρευε να μιλάω Γουλόφ.
- Με απομάκρυνε από τους άλλους. - Γιατί σας απαγόρευαν να μιλάτε Γουλόφ;
Ήθελε να μιλάω άπταιστα γαλλικά και μόνο γαλλικά.
Ήθελε να πετύχω στη ζωή.
Είχε εμμονή με την εκπαίδευσή μου.
Και τον πατέρα σας;
- Τον βλέπατε τακτικά; - Ναι τον έβλεπα.
Πήγαινα σπίτι του μια Κυριακή το μήνα.
Ο πατέρας μου είναι ήρεμος άνθρωπος.
Αυστηρος ίσως, αλλά...
ευαίσθητος και πολύ καλλιεργημένος.
Μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για τις τέχνες.
Με τη μητέρα μου, από την άλλη,
θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι πιο φορτισμένο.
- Είναι πιο θερμοκέφαλη. - Δηλαδή;
Πώς θα περιγράφατε τη σχέση σας με τη μητέρα σας;
Όταν ήμουν μικρή, η μητέρα μου απουσίαζε συχνά.
Δούλευε πολύ, ήταν πάντα κουρασμένη.
Παρόλο που είχε μεγάλες προσδοκίες για μένα,
- υπήρχε πάντα μια απόσταση μεταξύ μας. - Δηλαδή;
Τι εννοείτε «απόσταση»;
Δεν ξέρω.
Δεν έχουμε πολλά κοινά.
Δεν μας ενδιαφέρουν τα ίδια πράγματα.
Είμαστε πολύ διαφορετικές.
Η μητέρα σας ζει εδώ και αρκετά χρόνια στην Ιταλία.
Είπατε στους επιθεωρητές ότι τηλεφωνούσατε
η μια την άλλην τακτικά, τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα.
Αυτή η δήλωση υποδηλώνει
ότι ήσασταν κοντά, κα Κολύ, όχι απόμακρες.
Δεν ξέρω.
Καλούσαμε η μια την άλλη γιατί... πρέπει να τηλεφωνεί κανείς τη μητέρα του, έτσι είναι.
Θα λέγατε ότι ήσασταν ένα παιδί που το επιθυμούσαν;
Δεν ξέρω.
Θα έπρεπε να τους ρωτήσετε, δεν έδειχνε έτσι.
Τι εκπαίδευση λάβατε;
Η εκπαίδευσή μου ήταν κλασική, λογοτεχνική.
Πήγα στο ίδιο Καθολικό σχολείο σε όλη τη διαδρομή μου.
Ήμουν καλή μαθήτρια.
Ήξερα τι ήθελα να σπουδάσω.
Ο πατέρας μου με στήριζε.
Ήθελα να σπουδάσω νομικά.
Γιατί αποφασίσατε να έρθετε στη Γαλλία;
Για να ξεφύγω απ' τους γονείς μου.
Μόλις περιγράψατε μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία,
αλλά θέλατε να ξεφύγετε από τους γονείς σας.
Είναι αντιφατικό.
Εξωτερικά όλα έμοιαζαν καλά, αλλά ήταν καταπιεστικά.
Ο πατέρας μου
με πίεσε πολύ.
Είμαι το μοναδικό βιολογικό παιδί του.
Κουβαλούσα μεγάλο φορτίο στις πλάτες μου.
Όσο για τη μητέρα μου, όπως είπα,
ήταν πάνω κάτω το ίδιο.
Ώρες-ώρες,
ένιωθα ότι προέβαλε πάνω μου τις δικές της επιθυμίες.
Η εμμονή τους με την επιτυχία μου με βασάνιζε.
Ήρθατε στη Γαλλία το 1998.
Μείνατε με μια θεία σας, από τη μητέρα σας
στο 5ο διαμέρισμα, στο Παρίσι.
Πώς ήταν τα πρώτα σας χρόνια στο Παρίσι;
Έμεινα με τη θεία μου δύο χρόνια.
Κατόπιν, μοιράστηκα ένα διαμέρισμα με μια ξαδέρφη μου, τη Μαρτ.
Ο πατέρας μου πλήρωνε το ενοίκιο, Σπούδαζα στο πανεπιστήμιο.
Έπρεπε να πηγαίνει καλά, αλλά... υπήρχαν προβλήματα με τη Μαρτ.
Προκαλούσε προβλήματα, με ζήλευε.
Η χρονιά που πέρασα μαζί της ήταν φρικτή.
Εκείνη την ώρα, κάτι έσπασε μέσα μου.
Μετά από αυτό...
Επέστρεψα στο Ντακάρ, για λίγο, για την κηδεία της γιαγιάς μου.
Εκεί,
όλοι μου φέρονταν περίεργα.
Με έλεγαν Oreo γιατί συμπεριφερόμουν σαν λευκή Παριζιάνα.
Ήταν ένα πολύ δύσκολο διάστημα.
Μάλωνα πολύ με τη μητέρα μου τότε.
Κι εκείνη έλεγε ότι είχα αλλάξει.
Η μόνη μου επιθυμία ήταν να επιστρέψω στη Γαλλία,
αλλά δεν ήθελα να ξαναζήσω με την ξαδέρφη μου.
Γύρισα στο σπίτι της θείας μου,
αλλά έμεινα μόνο τρεις μήνες.
Βρήκα ένα δωμάτιο με αντάλλαγμα τη φύλαξη των παιδιών.
Ναι, η μητέρα αυτών των παιδιών, η κα Βανσάν,
είπε ότι ήσασταν πολύ στοργική μαζί τους. Ότι ήσασταν «ευγενική, έξυπνη»
φαίνεται ότι σας εκτίμησε πολύ.
Τα πήγαινα πολύ καλά με τα παιδιά.
Τα πρόσεχα για δυο-τρία χρόνια, μετά σταμάτησα.
Ο πατέρας μου δεν ήθελε πια να μου στέλνει χρήματα.
Απογοητεύτηκε που αποφάσισα να ασχοληθώ με τη φιλοσοφία και όχι τη νομική.
Αρνήθηκε να με στηρίξει.
Αυτός...
Όταν έμαθε...
Ο πατέρας σας δεν μπόρεσε να παραστεί στη δίκη,
επικαλέστηκε μιαν επείγουσα αποστολή στο Καμερούν.
Θα διαβάσω ένα απόσπασμα από τη δήλωσή του.
«Η Λοράνς ήταν ένα υπάκουο, έξυπνο και προικισμένο παιδί.
«Η σχέση μας έγινε περίπλοκη από τη στιγμή που πήγε στη Γαλλία».
Ο πατέρας σας αναφέρει έναν τσακωμό
που είχατε το 2002, μετά τον οποίο διακόψατε τις σχέσεις σας.
Ποιο ήταν το αντικείμενο της διένεξης;
Ήταν Χριστούγεννα, απ' το τηλέφωνο.
Έμαθε ότι σταμάτησα να πηγαίνω στο πανεπιστήμιο.
Ήταν πολύ δυσαρεστημένος.
Του εξήγησα
ότι ήθελα να αλλάξω απ' τη νομική στη φιλοσοφία, αλλά ήταν αντίθετος.
Με απείλησε ότι θα σταματούσε να με υποστηρίζει αν δεν άλλαζα γνώμη.
Τότε ήταν που κόπηκαν όλοι οι δεσμοί;
Ναι.
Όταν ο πατέρας σας σταμάτησε να σας στηρίζει,
τότε άρχισαν τα πράγματα να πηγαίνουν άσχημα με την κα Βανσάν;
Ναι, τότε ήταν.
Δεν είχα εισόδημα.
Δεν μπορούσα να πληρώνω το ενοίκιο και η μητέρα μου δεν μπορούσε να με βοηθήσει.
Όταν η κα Βανσάν σας ζήτησε να φύγετε,
λέει ότι την εκβιάσατε συναισθηματικά.
Καθόλου. Απλώς της ζήτησα λίγο χρόνο.
Έπρεπε να βρω μια λύση.
Δεν ήθελα να επιστρέψω στη θεία μου.
Ήταν εκείνο το διάστημα
που μετακομίσατε στου κ. Ντιμοντέ;
Ναι.
Πώς γνωριστήκατε;
Σε ένα δείπνο στο σπίτι της θείας μου.
Την ήξερε από τη Σενεγάλη.
Νομίζω ότι η θεία μου τον είχε βάλει στο μάτι.
Γιατί το σκεφτήκατε αυτό;
Δεν ξέρω.
Έδειχνε κολακευμένη που ήρθε να τη δει.
Πάντα το υποψιαζόμουν.
Τον φλέρταρε.
Ο Λυκ πάντα το αρνιόταν όταν τον ρωτούσα.
Νομίζω ότι με κάλεσε για να τον εντυπωσιάσει.
Να έχει μια καλά μορφωμένη ανιψιά την έκανε να φαίνεται άξια.
Μιλήσαμε πολύ εκείνο το βράδυ.
Ο Λυκ ήξερε καλά τη Σενεγάλη, είχε περάσει αρκετό χρόνο εκεί.
Με κάλεσε σε μια έκθεση την επόμενη μέρα.
Αρχίσαμε να περνάμε χρόνο μαζί.
Τα πηγαίναμε καλά παρά τη διαφορά ηλικίας.
Ήταν 57,
ήμουν 24.
Είχατε ερωτικές σχέσεις πριν από τον κ. Ντυμοντέ;
Η μόνη σχέση που είχα ποτέ ήταν με τον κ. Ντιμοντέ.
Είχατε σεξουαλικές σχέσεις με κανέναν άλλο εκτός από τον κ. Ντιμοντέ;
Όχι.
Συμφωνήσατε από κοινού ότι θα συζούσατε;
Νομίζω ότι ο Λυκ ήταν απρόθυμος. Αλλά για μένα είχε νόημα να ζήσω μαζί του.
Ήταν αδύνατο να μένω κι άλλο με την κα Βανσάν.
Κι έπειτα, περνούσα όλο μου τον χρόνο μαζί του.
Τι ξέρατε για τον Λυκ Ντιμοντέ όταν τον γνωρίσατε;
Ήξερα ότι είχε περάσει χρόνο στην Αφρική.
Ότι δούλευε σε μια μεγάλη μεταφορική εταιρία,
ότι είχε αφήσει τη δουλειά του για να ακολουθήσει το πάθος του, τη γλυπτική.
Λίγο μετά τη γνωριμία μας, μετακόμισε
σ' ένα ατελιέ για καλλιτέχνες στο Σεντ Μαντέ.
Ήσασταν ερωτευμένη όταν αποφάσισατε να μετακομίσετε μαζί του;
Ναι.
Ήταν τότε που επιστρέψατε στο πανεπιστήμιο;
Ο Λυκ με ενθάρρυνε να ξαναρχίσω.
Προσφέρθηκε να πληρώσει για τις σπουδές μου ώστε να είμαι ανεξάρτητη αργότερα.
Όταν μετακομίσατε στου Λυκ Ντιμοντέ,
ξέρατε ότι είχε μια κόρη;
Ότι ήταν ακόμα παντρεμένος;
Ακόμα κι αν δεν ζούσε μαζί τους.
Ναι.
Το ήξερα από την αρχή.
Είδα την κόρη του μία ή δύο φορές στο Σεντ Μαντέ.
Μια φορά και τη γυναίκα του.
Ερωτήσεις;
Συνήγορε Βοντνέ.
Πώς ήταν η σχέση σας με την οικογένεια
του κ. Ντιμοντέ όταν μετακομίσατε μαζί του;
Δεν με σύστησε σε κανέναν.
Ο Λυκ έτρωγε με τη γυναίκα του μια φορά την εβδομάδα, δεν μου 'πεφτε λόγος.
Δεν ξέρω τι της είπε για μένα, ούτε απάντησε ποτέ στις ερωτήσεις μου.
Δεν υπήρχα όταν ήταν τριγύρω.
Μου είπε ότι είχαν πια μια φιλική σχέση αλλά δεν ήξερα αν ήταν αλήθεια.
Δεν ήμουν καλεσμένη στον γάμο της κόρης του, αλλά μου ζήτησε να ετοιμάσω το γεύμα.
Όταν ξεκίνησε η δεξίωση στο εργαστήριό του, μου έκανε κράτηση σε ένα ξενοδοχείο.
Μ' έβγαλε από την πίσω πόρτα.
Δεν έχω άλλες ερωτήσεις, κα Πρόεδρε.
Κα Κολύ, από ποιο σημείο άρχισε να
επιδεινώνεται η σχέση σας με τον κ. Ντιμοντέ;
Κάποια δεδομένα με έκαναν να απομακρυνθώ.
Τι εννοείτε;
Είχα οράματα.
Αναλαμπές.
Σχετικά με ένα μυστικό του.
Ένα μυστικό για τον ίδιο.
Δεν το ανέφερατε κατά τη διάρκεια της έρευνας.
Περιγράψατε συνεχόμενη παρενόχληση,
περιφρόνηση, αδιαφορία, έλλειψη ενδιαφέροντος.
Αυτά ήταν τα παράπονά σας.
Επιπλέον, δυσανασχετούσατε που επισκεφτόταν τον αδελφό του στην Οβέρνη.
Όχι.
Είπα ότι ήταν η στάση και η συμπεριφορά του Λυκ που με μπέρδευε.
Γιορτές ή γενέθλια με τη σύζυγο που υποτίθεται ότι είχε αφήσει.
Ήταν σαν να...
κάποιος ή κάτι ήθελε να τον απομακρύνει από μένα.
Θέλατε παιδί;
Όχι.
- Πέρνατε αντισύλληπτικά; - Όχι, κάναμε σεξ σποραδικά.
Όταν διαπίστωσε την εγκυμοσύνη, του είπατε ότι δεν θα την τερματίζατε.
Γιατί;
Όταν ο Λυκ το έμαθε, ήταν πολύ αργά για έκτρωση.
Δεν έμεινα έγκυος επίτηδες όπως είπε στον ανακριτή.
Σε όλη την εγκυμοσύνη μου,
συνέχισε να με κοιτάζει λέγοντας
«Τι θα κάνεις;», ποτέ «Τι θα κάνουμε;»
Του είπα,
«Μην ανησυχείς,
»εσύ θα ζεις τη ζωή σου,
»θα συνεχίσεις να αρνείσαι ακόμα και την ύπαρξή μου ή εκείνη του παιδιού».
Πάντα έβρισκε τον τρόπο να το κάνει.
Μπορείτε να καθίσετε.
Κ. Ντιμοντέ, πλησιάστε σας παρακαλώ.
Το δικαστήριο θα σας ακούσει.
Κ. Ντιμοντέ, εκ των υστέρων πλέον,
πώς εξηγείτε την πράξη της κας Κολύ;
Είναι ακατανόητη, κα Πρόεδρε.
Αυτό που έκανε η Λοράνς είναι αδιανόητο.
Ήταν υπέροχη μητέρα, όπως φρόντιζε τη Λιλή...
Της έκανε μασάζ κάθε μέρα.
Τη Λιλή την αγαπήσαμε και οι δυο μας.
Ο Λοράνς Κολύ ανέφερε νωρίτερα
ότι είχατε δισταγμούς να μετακομίσει μαζί σας.
Συμφωνείτε;
Όχι.
Ήμουν κάπως έκπληκτος με τον τρόπο
που συνέβη, αλλά την υποδέχτηκα με χαρά.
Η συμφωνία ήταν για τρία χρόνια,
ώστε να τελειώσει τις σπουδές της και να βρει δουλειά ως διδάσκουσα πανεπιστημίου.
Αυτή ήταν η συμφωνία μας.
Ως επί το πλείστον, πιστεύω ότι τα πήγαμε καλά.
Θα έφτανα στο σημείο να πω ότι ήμασταν ευτυχισμένοι.
Τουλάχιστον στην αρχή.
Βγαίναμε πολύ έξω.
Ήμουν περήφανος που είχα μια γυναίκα σαν εκείνη δίπλα μου.
Μερικές φορές, όταν μου μιλούσε
για τους κόπους της με τη διατριβή,
ομολογώ, δεν κατάλαβαινα τίποτα,
δεν μπορούσα να τη βοηθήσω, αλλά...
μου έκανε μεγάλη εντύπωση το πόσο βαθιές γνώσεις είχε.
Αλλά...
Θα πρέπει να προσθέσω
ότι η Λοράνς είναι πολύ δύσκολος άνθρωπος.
Ζηλεύει υπερβολικά τους πάντες.
Όποτε μου απηύθυνε το λόγο κάποια γυναίκα, γινόταν παρανοϊκή, τρελή.
Μπορούσε να μείνει θυμωμένη για μέρες
και να μη μου μιλάει καθόλου.
Η σιωπή της ήταν πολύ επιθετική.
Μου έλεγε συχνά ότι μόλις μ' έβλεπε να έχω γίνει γέρος κι αβοήθητος,
θα μ' άφηνε.
Το θεώρησα δεδομένο ότι θα με άφηνε μια μέρα.
Θα λέγατε ότι είχατε μια
ερωτική σχέση με την κα Κολύ;
Ναι.
Ναι, νομίζω ότι ήταν μια ερωτική ιστορία
που πήγε στραβά, δεν ξέρω το γιατί.
Ήταν όμως μια ερωτική σχέση.
Επιτύχαμε να συλλάβει ένα παιδί που και οι δύο λατρεύαμε.
Και παρά τον θυμό της Λοράνς,
όταν οι τρεις μας ξαπλώναμε στο κρεβάτι,
ένιωθα σαν τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο στη ζωή.
Ωστόσο, ποτέ δεν παρουσιάσατε την κα Κολύ στους φίλους ή την οικογένειά σας.
Δεν είπατε σε κανέναν για τη γέννηση της Ελίζ.
Πώς το εξηγείτε αυτό;
Πίστευα ότι η Λοράνς ντρεπόταν για μας,
έλεγε συνέχεια ότι ήμουν πολύ μεγάλος, δεν ήθελα να την πιέσω.
Μετά, η ζήλια της...
Φοβόμουν συνέχεια ότι θα έπαιρνε τα πράγματα στραβά,
γι' αυτό απέφευγα κάποια θέματα.
Και ήταν καλύτερα και για την Ελίζ.
Πιο εύκολο για όλους.
Δηλώσατε ότι η σχέση σας επιδεινώθηκε
πριν τη γέννηση του παιδιού.
Δεν σκέφτηκατε την αντισύλληψη;
Όχι.
Η Λοράνς μου είπε ότι λόγω ασθένειας δεν το χρειαζόταν.
Δεν προσέξατε την εγκυμοσύνη της;
Πότε καταλάβατε ότι περίμενε παιδί;
Φυσικά είχα τις υποψίες μου.
Όταν όμως τη ρωτούσα, μου το αρνιόταν συστηματικά.
Όταν μου το είπε, ήταν πολύ αργά.
Έλειπα συχνά.
Πήγαινα συχνά στο Κλερμόν για να
επισκεφτώ τον αδελφό μου που πέθαινε.
Παραδόξως, εκείνον τον καιρό τα πηγαίναμε καλύτερα.
Ο Λοράνς φαινόταν πιο ήρεμη.
Μετά τον Αύγουστο, κατόπιν μιας από τις
επισκέψεις μου, όταν επέστρεψα, η Λιλή ήταν εκεί.
Πώς νιώσατε όταν μπήκατε στο σπίτι και είδατε το παιδί;
Σοκαρίστηκα.
Σοκαρίστηκα όταν βρήκα τη Λοράνς στο κρεβάτι με ένα μωρό,
σοκαρίστηκα που δεν μου τηλεφώνησε.
Ωστόσο, επέστρεψα δύο μέρες πριν από την μέρα του τοκετού που μου είχε πει.
Σύντομα, η Λοράνς μου είπε ότι η Λιλή έπρεπε να πάει στη
Σενεγάλη μέχρι να τελειώσει τις σπουδές της και να βρει δουλειά.
Είπε ότι ήμουν πολύ μεγάλος για να φροντίσω σωστά ένα μωρό,
ότι η μητέρα της στο Ντακάρ θα πρόσεχε τη Λιλή.
Κα Πρόεδρε, αν μου επιτρέπετε,
θα ήθελα να μιλήσω για τη Λιλή. Κανείς δεν την έχει αναφέρει.
Θα ήθελα να πω για αυτήν, τη φρόντιζα.
Κάθε πρωί, αν ο καιρός το επέτρεπε, την πήγαινα στο Άλσος της Βανσέν.
Οι νταντάδες με έβλεπαν, καμιά φορά
κάποια από αυτές θα έσκυβε στο καρότσι
και θα μου έλεγε πόσο χαριτωμένη ήταν.
Μια μέρα εγώ...
ήμουν αδέξιος με τη Λιλή, δεν ήταν τίποτα,
η Λοράνς έγινε έξαλλη, με κατηγόρησε ότι δεν την αγαπούσα.
Είπα θα πάρω διαζύγιο, θα την παντρευτώ, ότι θα κάνω τα πάντα για 'κείνη και τη Λιλή.
Αλλά κατά την εγκυμοσύνης της, προσέχατε την κα Κολύ;
Πήγατε μαζί της για τους υπέρηχους ή στα ραντεβού με τους γιατρούς;
Όχι, δεν ήξερα πώς, δεν το κάναμε.
Όταν απέκτησα την κόρη μου, οι άντρες δεν έκαναν τέτοια πράγματα.
Ούτε αναγνωρίσατε την πατρότητα.
Επιπλέον, την πρώτη φορά που σας κάλεσαν οι επιθεωρητές,
απάντησατε στο τηλέφωνο και τους είπατε,
«Ναι, ένα παιδί μένει εδώ, αλλά δεν είμαι εγώ ο πατέρας».
Δηλώσατε ότι ήταν η κόρη της κοπέλας σας.
Πώς το εξηγείτε αυτό, κ. Ντιμοντέ;
Η Λόρενς μου έλεγε πάντα: «Είναι δική μου, είναι δική μου».
Όταν τη ρώτησα αν το είχε δηλωσει στο ληξιαρχείο,
μου είπε ότι το έκανε, αλλά στο όνομά της.
Σκέφτηκα ότι ίσως ήταν προς το καλύτερο,
ότι θα ήταν περίπλοκο για τη Λιλή
να φέρει το όνομα Ντιμοντέ, στη Σενεγάλη.
Δεν αναφέρατε ποτέ τη Λιλή στη μεγαλύτερη κόρη σας, την Αντλίν;
Νόμιζα ότι ήταν πολύ περίπλοκο να το εξηγήσω, μόλις είχε γεννήσει μόνη της...
Όταν η κα Κολύ γύρισε χωρίς τη Λιλή, μαζέψατε τα ρούχα του μωρού για να τα δώσετε σε φιλανθρωπίες.
Δεν είπατε σε κανέναν για τη γέννησή της.
Δεν συζητήσατε ποτέ την απόφαση της μητέρας να στείλει το παιδί στη Σενεγάλη.
Η κα Κολύ διαβεβαιώνει ότι αδιαφορούσατε για τη Λιλή κι εκείνη.
Ούτε παρευρεθήκατε στην κηδεία του παιδιού.
Πώς πρέπει να τα ερμηνεύσουμε όλα αυτά, κ. Ντιμοντέ;
Δεν ξέρω.
Η κηδεία ήταν πολύ μακριά, δεν μπορούσα να πάω.
Η ιδέα του θανάτου της Λίλης ήταν κάπως αφηρημένη για μένα.
Δεν ξέρω, δεν ξέρω.
Δεν ξέρω, δεν ξέρω!
Έχει ερωτήσεις ο κ. Εισαγγελέας;
Κύριε Ντιμοντέ, δεν αμφιβάλλω για τις
καλές σας προθέσεις προς την κα Κολύ.
Όταν μετακόμισε σε σας, η κατάστασή της ήταν επισφαλής. Ήταν άνεργη, άστεγη,
δεν σπούδαζε καν. Την περιμαζέψατε.
Της βρήκατε δουλειά, της δώσατε τη δυνατότητα να επιστρέψει στις σπουδές της,
επιπλέον χρηματοδοτήσατε τις σπουδές της.
Και τι δεν κάνατε για αυτή τη γυναίκα;
Και αυτή...
ως αντάλλαγμα,
θα ήθελα πολύ να μάθω τι σας έδωσε η κα Κολύ.
Αν και δεν αμφιβάλλω για την αγάπη σας για αυτήν τη γυναίκα,
δεν μετακόμισε σπίτι σας καθαρά από προσωπικό συμφέρον;
Όχι, δεν το νομίζω.
Πιστεύω ότι ήμασταν ειλικρινά ερωτευμένοι.
Συνήγορε.
Κ. Ντιμοντέ, πιστεύετε ότι έχετε ηθική ευθύνη σε αυτήν την υπόθεση;
Ναι.
Είμαι υπεύθυνος για όλα.
Κατηγορώ τον εαυτό μου για όλα, δεν προστάτεψα τη Λιλή.
Πληρώνω γι' αυτό. Δεν θα μπορέσω ποτέ να επανορθώσω.
Έχασα τα πάντα. Η ζωή μου είναι άχρηστη.
Η τήβεννός μου είναι μαύρη, κ. Ντιμοντέ, όχι κόκκινη.
Ρόλος μου δεν είναι να σας κρίνω.
Αλλά θα μιλήσω για τη δειλία σας,
την έλλειψη συμμετοχής σας στη γέννηση της κόρης σας.
Δεν επιθυμούσατε την εγκυμοσύνη.
Δεν θέλατε το παιδί.
Δεν είχατε σκοπό να αλλάξετε τη ζωή σας με κανέναν τρόπο.
Ισχυρίζεστε ότι μιλάτε για τη Λιλή αλλά, αλήθεια, μιλάτε μόνο για τον εαυτό σας.
Ο πόνος της Λοράνς Κολύ ήταν προφανής,
αλλά επιλέξατε να κλείσετε τα μάτια,
γιατί δεν θέλατε να τον δείτε, τόσο απλά.
Γιατί δεν σας ένοιαζε.
Σας ευχαριστώ, κ. Ντιμοντέ.
Σηκωθείτε, κα Κολύ.
Κα Κολύ,
πώς είναι οι συνθήκες στη φυλακή σας;
Είναι ήρεμα.
Για τους πρώτους τρεις μήνες,
δεν βγήκα απ' το κελί μου.
Φοβόμουν να βγω μόνη μου.
Έπειτα...
ήταν μόνο μετά από δύο ή τρεις μήνες,
όταν άρχισα να έχω επαφή με άλλους.
Η αναφορά από τη φυλακή Σεκεντάν σας περιγράφει
ως ήρεμη, χαμογελαστή, ολιγαρκή και με πολύ σεβασμό.
Ναι.
Γενικά, οι συνθήκες κράτησης είναι αξιοπρεπέστατες.
Λίγους μήνες μετά τον εγκλεισμό σας,
αναφέρατε κάποιον εκφοβισμό.
Ως γυναίκα που σκότωσε το μωρό της
δεν μπορώ πραγματικά να περιμένω οποιαδήποτε συμπάθεια.
Κατανοώ τη φρίκη τους.
Η ακροαματική διαδικασία διακόπτεται.
- Συγγνώμη, δεν γνωρίζω τ' όνομά σου. - Ραμά.
Χάρηκα.
Αυτό είναι το ξενοδοχείο μου.
Το δικό μου είναι λίγο πιο κάτω.
- Τα λέμε αύριο. - Ναι.
Θα ήθελα να φάμε μαζί απόψε, αλλά
είναι λίγο αργά και πρέπει να κοιμηθώ.
Φυσικά.
Θα μπορούσαμε να πάρουμε πρωινό αύριο αν θέλετε.
Εντάξει. Ευχαρίστως.
Τα λέμε αύριο.
Καλό βράδυ.
- Γεια σου, Ζαν-Κλοντ. - Γεια, Ραμά.
Συγγνώμη, δεν είχα χρόνο να σε πάρω νωρίτερα.
Μην ανησυχείς, όλα καλά.
Πώς πάει η δίκη; Πώς είναι εκείνη;
Ακούγεται σαγηνευτική.
Ο Τύπος λέει ότι εκφράζεται στα γαλλικά εξαιρετικά.
Μιλάει ως μορφωμένη γυναίκα, αυτό είναι όλο.
Αυτό είναι αλήθεια, έχεις δίκιο.
Άκου, πήγε πάρα πολύ καλά το πρωί. Όλοι ενθουσιάστηκαν με το σχέδιό σου.
Μόνο κάποια επιφυλάξη για τον τίτλο.
Βρίσκουν το «Μήδεια Ναυαγός» ελάχιστα υποβλητικό.
Δεν γνωρίζουν όλοι την ιστορία της Μήδειας.
Πιστεύουν ότι πρέπει να αναφέρεται στη δίκη.
Τους είπα ότι είναι προσωρινός τίτλος.
Αλλά δεν γνωρίζουν όλοι την ιστορία της Μήδειας;
Καλά εντάξει.
Δεν ανησυχώ καθόλου, προχώρα.
Θα το διαβάσω όταν είσαι έτοιμη. Ήθελα απλώς να σου πω τα νέα
και να σου πω ότι είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με τις πωλήσεις του βιβλίου.
Πήραμε τα στοιχεία, είναι πράγματι εντυπωσιακά.
Είχαμε καλή υποδοχή από τον Τύπο.
Τέλεια. Θαυμάσια.
Έλα να με δεις όταν γυρίσεις.
Θα φάμε μαζί.
Ευχαρίστως. Ευχαριστώ για τα νέα.
Λοιπόν, τα λέμε σύντομα.
- Τα λέμε σύντομα. - Αντίο.
Δεν με σύστησε σε κανέναν.
Ο Λυκ έτρωγε με τη γυναίκα του μια φορά την εβδομάδα, δεν μου 'πεφτε λόγος.
Δεν ξέρω τι της είπε για μένα, ούτε απάντησε ποτέ στις ερωτήσεις μου.
Δεν υπήρχα όταν ήταν τριγύρω.
Μου είπε ότι είχαν πια μια φιλική σχέση αλλά δεν ήξερα αν ήταν αλήθεια.
Δεν ήμουν καλεσμένη στον γάμο της κόρης του,
αλλά μου ζήτησε να μαγειρέψω το γεύμα.
Όταν ξεκίνησε η δεξίωση στο εργαστήριό του, μου έκανε κράτηση σε ένα ξενοδοχείο.
Μ' έβγαλε από την πίσω πόρτα.
Ήταν υπέροχη μητέρα,
όπως φρόντιζε τη Λιλή...
Της έκανε μασάζ κάθε μέρα.
Τη Λιλή την αγαπήσαμε και οι δυο μας.
Ο Λοράνς Κολύ ανέφερε νωρίτερα ότι είχατε δισταγμούς να μετακομίσει μαζί σας.
Συμφωνείτε;
Πώς θα περιγράφατε τη σχέση σας με τη μητέρα σας;
Όταν ήμουν μικρή, η μητέρα μου απουσίαζε συχνά.
Δούλευε πολύ, ήταν πάντα κουρασμένη.
Παρόλο που είχε μεγάλες προσδοκίες για μένα,
- υπήρχε πάντα μια απόσταση μεταξύ μας. - Δηλαδή;
Τι εννοείτε "απόσταση";
Δεν ξέρω.
Δεν έχουμε πολλά κοινά.
Δεν μας ενδιαφέρουν τα ίδια πράγματα.
Είμαστε πολύ διαφορετικές.
Σηκωθείτε, κα Κολύ.
Κα Κολύ, αναφέρεστε
συχνά στην ακραία μοναξιά
την οποία νιώθατε πριν τη γέννηση της Ελίζ.
Πώς περνούσατε τις μέρες σας;
Δεν πηγαίνατε πλέον στη σχολή, τι κάνατε;
Ποτέ δεν είχα νιώσει τόσο άσχημα όσο τη χρονιά πριν γεννηθεί η Λιλή.
Άρχισα να αισθάνομαι πολύ άσχημα.
Περνούσα ώρες περπατώντας στο δάσος.
Μου άρεσε να περπατάω στο δάσος, κανείς δεν μου μιλούσε εκεί.
Πίσω, η σιωπή ήταν διαφορετική.
- Φοβόμουν να μείνω μόνη στο ατελιέ. - Τι φοβόσασταν;
Το περιβάλλον γινόταν εχθρικό.
Για μήνες, απλά δεν μπορούσα να σηκωθώ απ' το κρεβάτι το πρωί.
Δεν μπορούσα καν να σηκώσω το κεφάλι μου, υπέφερα από πονοκεφάλους.
Και από θολή όραση.
Άκουγα περίεργους θορύβους σαν να αντηχούσαν οι τοίχοι.
Τα πόδια μου έτρεμαν, δεν μπορούσα να περπατήσω.
Όταν μίλησα στον Λυκ για αυτό, δεν ήθελε να μ' ακούσει,
δεν με άκουγε.
Είχε εμμονή με τον άρρωστο αδερφό του, με αγνόησε τελείως.
Συμβουλευτήκατε γιατρό;
Είδα έναν κινησιοθεραπευτή και έναν οστεοπαθητικό, αλλά δεν βοήθησε.
Κατέληξα στη μαγεία ως το μόνη λογική εξήγηση.
Συμβουλεύτηκα διάφορα
μέντιουμ από το τηλέφωνο, όλα όσα μου είπαν έβγαζαν νόημα.
Οπότε τους εμπιστεύτηκα.
Ωστόσο, η έρευνα έδειξε
ότι κανένας απ΄όσους λέτε ότι συμβουλευτήκατε δεν σας θυμάται.
Η αστυνομία δεν βρήκε ούτε ίχνος χρηματικής συναλλαγής.
Ούτε τα τηλεφωνικά σας αρχεία έχουν κάποιο ίχνος από τις κλήσεις.
Αλλά τους τηλεφώνησα.
Μένω έκπληκτη που δεν με θυμούνται.
Τηλεφωνούσα σε μία κάθε πρωί στις 7. Λέγεται Πατρισιά.
Κατέθεσε η Πατρισιά Αντονιά.
Δεν σας θυμάται.
Δεν ξέρω γιατί το λέει αυτό.
Της είπα τα πάντα.
Ένιωθα ότι με καταλάβαινε.
Όταν της είπα το όνειρό μου
ότι εισέβαλαν στο ατελιέ γιγάντιες πεταλούδες, το κατάλαβε.
- Είπε ότι ήθελαν να μου κάνουν κακό. - Και γιατί δεν υπάρχουν αποδείξεις;
Ούτε ένα τηλεφωνικό αρχείο.
Δεν ξέρω.
Λέτε τα προβλήματά σας ξεκίνησαν ένα χρόνο πριν γεννηθεί η Ελίζ.
Περίπου την εποχή που συλλάβατε την Ελίζ, σωστά;
Ναι, ίσως. Πιθανόν.
Δεν θυμάμαι τις ημερομηνίες.
Αποκρύψατε εσκεμμένα την εγκυμοσύνη σας;
Έκανα σαν να μην ήμουν έγκυος, δεν προσπάθησα να το κρύψω.
Όταν μείνατε έγκυος, συμβουλευτήκατε γιατρό;
Δεν πήγα σε γιατρό, δεν το είπα σε κανέναν.
Μίληστε μας για τη γέννα.
- Η Λιλή γεννήθηκε στο ατελιέ, ήμουν μόνη. - Γιατί δεν πήγατε στο νοσοκομείο;
Δεν ξέρω, βρισκόμουν σε μια μαύρη τρύπα.
Δεν έβγαινα έξω.
Δεν έβλεπα κανέναν.
- Φοβόμουν, ήθελα να προστατέψω τη Λιλή. - Να την προστατέψετε από τι;
Απ' το κακό μάτι.
Ποια ήταν η πνευματική σας κατάσταση πριν τη γέννα;
Ανησυχούσα.
- Φοβόμουν μήπως δεν τα καταφέρω. - Είχατε προετοιμαστεί για τη γέννα;
Ναι.
Νομίζω ότι κάποια στιγμή ήμουν έτοιμη.
Έψαξα πώς να το κάνω.
Ρώτησα τη μαμά μου, χωρίς να της πω γιατί, πώς να φροντίσω ένα νεογέννητο.
Η Λιλή γεννήθηκε τη νύχτα.
- 9 Αυγούστου 2014, 4:44 π.μ. - Νιώθατε μόνη;
Όταν είχα τις πρώτες συσπάσεις,
ένιωσα ότι ερχόταν.
Ταράχτηκα αλλά...
ήταν μια ξεχωριστή στιγμή για μένα.
Όταν γεννήθηκε, ένιωσα δέος.
Μαγεύτηκα από το μικρό πλασματάκι.
Δεν φοβηθήκατε ότι αυτή η κρυφή γέννα μπορεί να πάει στραβά;
Η Λιλή δεν φαινόταν να έχει πρόβλημα.
Μόλις που έκλαψε.
Υπήρχε αυτή η απίστευτη γαλήνη πάνω της.
Όταν νιώσατε τις πρώτες συσπάσεις,
γιατί δεν ενημερώσατε τον Λυκ Ντιμοντέ;
Ο Λυκ ήταν στην Οβέρνη. Παρότι υποσχέθηκε να είναι μαζί μου.
- Του είπατε την ημερομηνία; - Ναι.
Στη δήλωσή σας όμως...
είπατε ότι δεν είσασταν σίγουρη για την ημερομηνία της σύλληψης.
Ήξερα πότε συνέλαβα την κόρη μου.
Ο Λυκ υποσχέθηκε ότι θα γύριζε εγκαίρως για τη γέννα.
Όταν γεννήθηκε η Λιλή,
δεν τηλεφωνήσατε στον κ. Ντιμοντέ για να του πείτε να έρθει;
Δεν το θεώρησα απαραίτητο.
- Ήθελα τη στιγμή ολόδική μου. - Τι του είπατε όταν γύρισε και σας είδε με τη Λιλή;
Ο Λουκ ήρθε,
με είδε μ' ένα μωρό στην αγκαλιά.
Πλησίασε και κοίταξε το παιδί.
Φαινόταν
τρομοκρατημένος,
άφωνος.
Όταν μίλησε τελικά, είπε:
«Είσαι σίγουρη ότι είναι δική μου;»
Του είπα: «Μην ανησυχείς,
»είναι δική μου.»
Στενοχωρήθηκα που αμφισβήτησε την πατρότητά του κι έτσι είπα ότι ήταν δική μου.
Ήμουν σε κατάσταση μακαριότητας και τα λόγια του ήταν τόσο χυδαία,
Το βρήκα βαθιά προσβλητικό.
Τι του είπατε για τη γέννα;
Ότι γέννησα στην κλινική Λε Μπλουέ.
Του είπατε ότι δηλώσατε τη γέννηση της Λιλή στο Ληξιαρχείο.
Γιατί δεν το πράξατε;
Δεν την δήλωσα
γιατί γέννησα στο σπίτι,
δεν έφυγα καθόλου απ' το ατελιέ και γιατί δεν μου πέρασε καν από το μυαλό.
Ο Λυκ με ρώτησε αν την δήλωσα, δεν ξέρω γιατί είπα ψέματα.
Πώς ήταν η ζωή σας με την Ελίζ;
Στην αρχή δεν την έβγαζα έξω.
Οι μέρες μου περιστρέφονταν γύρω από αυτήν. Ήταν ήρεμη, μόλις που έκλαιγε.
Η ρουτίνα μου διαμορφώθηκε από τις ανάγκες της Λιλής.
- Την θηλάσατε; - Ναι.
Πότε την βγάλατε από το ατελιέ;
Δεν την έβγαλα έξω για τουλάχιστον έξι μήνες.
Ο Λυκ ήταν λίγο πιο παρών εκείνο τον καιρό,
μόλις η Λιλή μπορούσε να στηρίξει το κεφάλι της, άρχισε να τη βγάζει.
Αλλά εσάς, δεν σας είδε κανείς, ποτέ μαζί με το μωρό.
Κανείς δεν με είδε έγκυο ή με το μωρό.
Σπάνια έβγαινα.
Αγοράσατε βρεφικό εξοπλισμό;
Λίγα.
Κάποια είδη παιδικής φροντίδας,
ένα κουνιστό κάθισμα, βρεφικά ρούχα.
Να κρατήσετε τη γέννησή της κρυφή, ήταν μια απόφαση που πήρατε με τον Λυκ Ντιμοντέ;
Δεν το θυμάμαι έτσι.
- Γιατί δεν το είπε σε κανέναν; - Δεν ξέρω.
Σύντομα του είπατε ότι η μητέρα σας θα έπαιρνε τη Λιλή στη Σενεγάλη.
- Το είπα γιατί ανησυχούσε. - Του είπατε «είναι δική μου».
Αποφασίσατε το μέλλον της Λίλης μόνη σας; Το σχέδιο να τη στείλετε στη Σενεγάλη;
Το είπα γιατί ο Λυκ δεν ήθελε παιδί στο ατελιέ.
- Αρρώστησε καμιά φορά η Λιλή; - Όχι.
Ναι.
Είχε ανεμοβλογιά.
Την πήγατε σε γιατρό;
Όχι.
Έχει ερωτήσεις ο κ. Εισαγγελέας;
Κα Κολύ, μας παραπλανάτε από την έναρξη.
Αποστασιοποιείστε από τις ερωτήσεις που σας τίθενται.
Αποφεύγετε τις άβολες και μας λέτε ψέματα.
Μας παίρνετε για ηλιθίους;
Δεν αγαπήσατε τον Λυκ Ντιμοντέ.
Δεν θέλατε παιδί μαζί του, δεν θέλατε την εγκυμοσύνη.
Εσκεμμένα αποκρύψατε την ύπαρξη του παιδιού.
Δεν μιλήσατε σε κανέναν για αυτήν, ούτε καν στη μητέρα σας.
Η αλήθεια...
είναι ότι δολοφονήσατε το παιδί επειδή μπλέχτηκε στα πόδια σας.
Αυτό είναι ανοησία. Μπορείτε να διαβάσετε το μυαλό ή την καρδιά μου;
Νομίζετε ότι λέω ψέματα γιατί έτσι κι αλλιώς θα μου επιβληθούν ισόβια;
Τι έχω να χάσω;
Μα σας παρακαλώ, κυρία, μάγια; Ψεύδεστε στον εαυτό σας.
Ναι, μιλάω για μαγεία.
Γιατί να βασανίζομαι έτσι;
Η δολοφονία της κόρης μου κατέστρεψε τη ζωή μου.
Είμαι απλά ανέντιμη;
Όταν μιλάω για μάγια, δεν λέω ψέματα.
Ούτε ένας εντελώς μεθυσμένος ηλίθιος δεν θα έκανε αυτό που έκανα.
Και λένε ότι είμαι ευφυής.
Γιατί λοιπόν το έκανα;
Παρακαλώ;
Από τη ρεσεψιόν. Σας ζητάει μια κυρία.
Καλημέρα.
Γεια σας, έχετε επιλέξει;
Γεια σας, θα ήθελα το καρπάτσιο.
- Και εσείς; - Μπριζόλα με πατάτες.
Ναι.
Είναι πολύ! Γιατί δεν παίρνεις ψάρι;
- Και μια μικρή μπύρα, παρακαλώ. - Έρχομαι αμέσως, ευχαριστώ.
Πρέπει να σας είναι πολύ δύσκολο, όλο αυτό.
Ξέρεις, εμπιστεύομαι τον Θεό.
Έχεις δει την κάλυψη του Τύπου;
Είναι απίστευτο.
Ο Λοράνς πρέπει να είναι προσεκτική.
Ήταν αγενής σήμερα το πρωί.
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν την συμβούλεψε η δικηγόρος της.
Κάνει κακή εντύπωση.
Η μόρφωση και η ευγένεια είναι τα δύο που μετράνε πιο πολύ.
Έτσι την ανάθρεψα τη Λοράνς.
Και την βοήθησαν παντού.
Ο κόσμος μιλάει για την εμφάνισή της και τον τρόπο που μιλάει.
Που σημαίνει ότι πήρε καλή ανατροφή.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
- Εδώ γεννήθηκες; - Ναι.
Είναι κι οι γονείς σου εδώ;
Ο πατέρας μου πέθανε αλλά η μητέρα μου ζει εδώ.
- Αδέρφια ή αδερφές; - Έχω δύο αδερφές.
Πόσο μηνών έγκυος είσαι;
Τεσσάρων.
Το μάντεψα μόλις σε είδα.
Είμαι πολύ δυνατή σε τέτοια.
Εδώ είμαστε.
Καλή όρεξη.
Όχι, είπα ότι σκόπευα να εκπονίσω διατριβή.
Ποτέ δεν είπα ότι κάνω διδακτορικό.
Αυτό δεν είναι απολύτως αληθινό, κα Κολύ.
Από την αρχή ισχυρίστηκατε ότι ήσασταν στο διδακτορικό.
Έτσι παρουσιαζόσασταν σε όλους, στην αστυνομία,
στον Λυκ Ντιμοντέ, στην οικογένειά σας.
Παρακολούθησα τα μαθήματα, για μένα, ήταν το ίδιο.
Κα Ζομπάρ, δηλώσατε ότι η κ. Κολύ δεν ολοκλήρωσε το πτυχίο της.
Ναι, είναι ακριβές. Δεν ολοκλήρωσε το έτος γιατί δεν παρέδωσε την εργασία της.
Μου έγραψε ένα email λέγοντας ότι αδυνατούσε
γιατί ήταν σε νοσοκομείο της Σενεγάλης, αλλά δεν το πίστεψα.
Κα Κολύ;
Δεν θυμάμαι να το έχω πει αυτό.
Πώς ήταν η κα Κολύ ως φοιτήτρια;
Με εντυπωσιάσε η ευκολία και η ευγλωττία των προφορικών της
σε σύγκριση με τον γραπτό.
Εύγλωττη, αλλά στο χαρτί δεν ήταν πειστική, σαν να μην είχε συνοχή η σκέψη της.
Κα Κολύ,
ισχυριστήκατε ότι γράφατε διατριβή για τον φιλόσοφο Βιτκενστάιν.
Γιατί ο Βιτκενστάιν;
Δεν ξέρω.
Κα Ζομπάρ, οι σκέψεις σας για αυτήν την επιλογή;
Ένα της μύθευμα.
Είναι ενδιαφέρον ότι ο Βιτκενστάιν είναι φιλόσοφος της Γλώσσας,
αλλά κρύβεται πίσω από μια φιλοσοφία που δεν αφορά την ίδια.
Τι εννοείτε με το «μια φιλοσοφία που δεν την αφορά;»
Είναι κάπως περίεργο, μια Αφρικανή ενδιαφέρεται για έναν Αυστριακό φιλόσοφο
των αρχών του 20ου αι. αντί για ένα θέμα πλησιέστερο στην δική της κουλτούρα;
Ευχαριστώ, κα Ζομπάρ.
Πρέπει να παραμείνετε όρθια κυρία κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Η έρευνα στο πανεπιστήμιο έδειξε ότι αποκτήσατε
δίπλωμα γενικών σπουδών μετά από δύο χρόνια φοίτησης.
Κατόπιν, εγγραφήκατε για το πτυχίο αλλά δεν
ολοκληρώσατε. Άρα, έχετε μόνο το γενικό δίπλωμα.
Αν το λέτε εσείς.
Σας είπα ότι παρακολούθησα τα μαθήματα. Θεώρησα ότι είχα πτυχίο.
Σίγουρα γνωρίζατε ότι δεν έχετε πτυχίο.
Δεν συμμετείχατε σε καμία από τις εξετάσεις.
Είχα εκλωβιστεί σε μία δίνη ψεμάτων εκείνη την εποχή.
Κάποια στιγμή, κατέρρευσε.
Ερωτήσεις;
Κα Κολύ, διαθέτετε κάποιο χάρισμα;
Δεν ξέρω.
- Ως παιδί ήσασταν καλή μαθήτρια; - Ναι.
Ήσασταν το τέλειο κοριτσάκι, εξιδανικευμένο στα μάτια των γονιών σας;
Δεν ξέρω, θα πρέπει να τους ρωτήσετε.
Ποιες ήταν οι κρυφές σας φιλοδοξίες όταν ήρθατε στη Γαλλία;
Ήθελα να αφήσω το στίγμα μου.
Πάντα με εντυπωσίαζαν οι μεγάλοι στοχαστές
που ρίχνουν φως στον κόσμο με τη σκέψη τους.
Ονειρευόμουν να γίνω μεγάλη φιλόσοφος.
Η φιλοδοξία μου ματαιώθηκε πρόωρα.
Κάποια πράγματα,
με έκαναν να χάσω τον δρόμο μου.
Δεν έχω άλλες ερωτήσεις.
Μετρ Νταρκούρ, σας ακούμε.
Κα Κολύ,
αναφέρατε μία δίνη ψεμάτων. Έχετε ξεφύγει τώρα;
Δεν είναι αρκετός ο θάνατος της κόρης μου;
Θεωρώ αλόγιστη την απάντησή σας, ανάρμοστη.
Απαράδεκτη εντός δικαστικής αιθούσης!
- Κύριε, είμαι ειλικρινής. - Είναι δύσκολο να σας κατανοήσω.
Η επίμονη αμφισημία σας...
Δεν είμαι διφορούμενη. Κάποια πράγματα δεν μπορούμε να τα ξεκαθαρίσουμε.
Και...
Αν λέω ψέματα, δεν μπορώ να ξέρω το γιατί.
Κα Ντιατά, θα ήθελα να σας κάνω μερικές ερωτήσεις.
Κα Ντιατά.
Όσο η Λοράνς ήταν έγκυος, μιλούσατε δύο φορές την εβδομάδα, αλλά δεν σας το είπε.
Πώς το εξηγείτε αυτό;
Κα Ντιατά;
Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτή η σιωπή;
Τόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης όσο και μετά τη γέννηση του παιδιού.
Δεν άκουσατε ποτέ ένα κλάμα ή τις φωνούλες του μωρού;
Όχι.
Δεν μου είπε τίποτα.
Δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Αυτό το κενό, το κενό
μέσα της, προξενήθηκε εσκεμμένα.
Σε εσάς τους Δυτικούς, δεν μπορώ να το εξηγήσω.
Να εξηγήσετε τι, κα Ντιατά;
Αναρωτήθηκα ποιον ήθελαν να βλάψουν σε αυτήν την υπόθεση,
τη Λοράνς,
τον πατέρα της ή εμένα;
Ήταν όλα ενορχηστρωμένα.
Σας βλέπω να χαμογελάτε.
Αλλά εμένα δεν με κάνει να γελάω.
Έχουν γίνει μάγια, σας το διαβεβαιώνω. Ακόμη και κατάρες.
Από τότε που η κόρη μου έφυγε από τη Σενεγάλη, τίποτα δεν της πήγε καλά.
Κατά τη γνώμη μου, τίποτα άλλο δεν μπορεί να ερμηνεύσει αυτήν την αποτυχία της.
Έχω ακόμη και αποδείξεις μυστικιστικών παρακωλύσεων.
Δεν ήταν τυχαίο που δεν μπορούσα να δω την κόρη μου για δύο χρόνια.
Τι λέτε για αυτό;
Πώς το εξηγείτε;
Παρακαλώ, ο δικαστικός επιμελητής να καλέσει,
τον ανακριτή κ. Σιμόν Ζονκέτ.
Ανακριτά, σας ανέθεσαν να ερευνήσετε την υπόθεση της κας Κολύ
όταν ο Εισαγγελέας την παρέπεμψε σε δίκη.
Την ανακρίνατε στις 20 Νοεμβρίου 2015.
Πώς προέκυψε το θέμα της μαγείας κατά τη διάρκεια της ανάκρισης;
Μπροστά μου είχα μια γυναίκα που σκότωσε το μωρό της υπό συνθήκες
συγκλονιστικές για τις δικές μας αξίες.
Προσπάθησα να κατανοήσω αν έπαιξε ρόλο η πολιτιστική πτυχή.
Αν υπήρχε κάτι που δεν μπορούσε να το εκφράσει, της ζήτησα
να βασιστεί στην κουλτούρα της για να προσπαθήσει να το εξηγήσει.
Ανακριτά, δεν νομίζετε ότι ανοίξατε τη δίοδο
στα μάγια και ότι η κα Κολύ αρπάχτηκε από αυτό;
Μπροστά μου στεκόταν μια γυναίκα αφρικανικής καταγωγής.
Προσπάθησα να την κατανοήσω με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία.
Όπως και στον ακρωτηριασμό των γυναικείων
γεννητικών οργάνων, δεν μπορούμε να κρίνουμε χωρίς να λάβουμε υπόψη την εθνολογική πτυχή.
Ανακριτά, το παράδειγμα σας έχει όντως πολιτιστική αξία,
να σκοτώνεις το παιδί σου καμία.
Για να είμαι ειλικρινής, κύριε...
έχω εδώ, τα πρακτικά της ανάκρισης.
Π32, αναφορά αρχείου 421. Είναι 3:52 μ.μ.
Την ρωτάτε, παραθέτω,
«Κα Κολύ, μην ντρέπεστε για τον πολιτισμό σας,
»αν μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε τις ενέργειές σας.»
Απαντά, «Είμαι καρτεσιανή στοχαστής, δεν πιστεύω σ' αυτά».
Η κα Κολύ, παραμένει σιωπηλή και δείχνει να σκέφτεται την απάντηση που έδωσε.
Αργότερα...
Η κα Κολύ αρχίζει να αναφέρει παραισθήσεις
και λέει ότι πιστεύει πως οι θείες της μπορεί να την καταράστηκαν.
Δεν νομίζετε ότι της προσφέρατε μια αμυντική στρατηγική με το κλειδί στο χέρι;
Ίσως ακόμη χειρότερα, της επιτρέψατε να εμμένει πλεόν στην ιδέα της μαγείας;
Είμαι κάθετα αντίθετος σε αυτήν την αντίληψη.
Εφάρμοσα σχολαστικά τους κανόνες της ποινικής δικονομίας.
Θα ήθελα να σας διαβάσω μερικά αποσπάσματα από μια συνομιλία
ηχογραφημένης στη φυλακή, μεταξύ της κας Κολύ και της μητέρας της, κας Ντιατά.
Η κα Κολύ λέει,
«Ο ανακριτής 'τσιμπάεί'».
Η κα Ντιατά απαντά: «Τι εννοείς;».
Η Λοράνς Κολύ απαντά,
«ο ανακριτής πιστεύει ότι ήταν μαγεία.
»Δεν είμαι μια κοινή βρεφοκτόνος,
»αυτό τους ενοχλεί.
»Το αστείο είναι ότι σκότωσα το παιδί μου, αλλά όχι με τον συνηθισμένο τρόπο.
»Πριν καταδικαστώ σε 30 χρόνια,
»πρέπει να μάθουν ποιος την σκότωσε πραγματικά».
Γαμώτο!
Γεια σας, καλέσατε τον Αντριάν...
Εγώ είμαι...
Κα Κολύ,
σηκωθείτε.
Κα Κολύ,
ποια ήταν η ψυχική σας κατάσταση εκείνη την ημέρα;
Γιατί αποφάσισατε να πάρετε το τρένο,
να ταξιδέψετε στο Μπερκ-σιρ-Μερ, εκείνη ακριβώς τη στιγμή;
Γιατί πήρα το τρένο τότε;
Κάποιος μπορεί να μπει στον πειρασμό να πει, «Μεγαλώνει,
»γίνεται πολύπλοκο», αλλά δεν είναι αυτός ο λόγος.
Γιατί στο Μπερκ;
Γιατί στη θάλασσα;
Επειδή η παλίρροια ήταν αρκετά ψηλή εκείνη την περίοδο.
Η πλημμυρίδα ήταν πολύ ψηλή εκείνη τη μέρα.
Πήρα την απόφαση να πάω στο Μπερκ το προηγούμενο βράδυ.
Πήρα το τρένο.
Ανέβηκα σε λεωφορείο.
Ρώτησα μια γοητευτική κυρία ποιο ξενοδοχείο ήταν το κοντινότερο στη θάλασσα.
Μου έδειξε.
Ήταν ξεναγός.
Έφτασα στο ξενοδοχείο.
Άφησα τα πράγματά μου.
Νομίζω ότι έπαιξα λίγο με τη Λιλή.
Την τάισα.
Γύρω στις 21:00 ήταν αρκετά σκοτεινά.
Άρχισε η παλίρροια.
Το φεγγάρι ανέτειλε εμπρός μου,
σαν προβολέας, σαν φάρος.
Ήξερα ότι το μονοπάτι από το ξενοδοχείο οδηγούσε στην παραλία, οπότε το πήρα.
Ήταν κατασκότεινα όταν έφτασα στην παραλία.
Την κούνησα.
Τη θήλασα.
Η Λιλή ήταν ευχαριστημένη.
Αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά μου.
Έτσι, την ξάπλωσα στην αμμουδιά.
Και...
καθώς δεν αντέδρασε κι ήταν ήσυχη,
Έφυγα.
Υπέθεσα ότι η θάλασσα θα παρέσυρε το σώμα της.
Γύρισα στο ξενοδοχείο.
Εκείνο το βράδυ, κοιμήθηκα σαν ξερή.
Μόλις που ονειρεύτηκα.
Κα Κολύ,
όταν κατεβήκατε στην παραλία εκείνο το βράδυ,
ήσασταν απολύτως σίγουρη ότι η παλίρροια ανέβαινε;
Ναι.
Είδα τη θάλασσα να έρχεται.
Κατά την πρώτη ανάκριση είπατε
ότι μπήκατε στο νερό, ότι το νερό έφτανε μέχρι τα γόνατά σας.
Αργότερα,
είπατε ότι δεν θυμόσασταν να μπαίνετε στο νερό.
Αλήθεια είναι.
Δεν θυμάμαι.
Κύριε Εισαγγελέα.
Αγαπητή κυρία, η αμνησία σας είναι πολύ βολική.
Το νερό μέχρι τα γόνατά σας, που λέτε ότι ξεχάσατε,
ρίχνει ένα φως πολύ σκληρότερο στην ιστορία που μόλις είπατε.
Κα Κολύ, δεν βρισκόσαστε σε σκηνή θεάτρου, παρίσταστε σε δικαστήριο.
Το φεγγάρι που φωτίζει το μονοπάτι σας σαν προβολέας,
η θάλασσα που παρασέρνει το κορμί της...
Η αλήθεια είναι ότι αν η θάλασσα είχε παρασύρει το κορμί της,
κανείς δεν θα γνώριζε ότι ένα κοριτσάκι, που λέγεται Ελίζ, εξαφανίστηκε,
γιατί κανείς δεν έμαθε ότι υπήρξε Ελίζ.
Όλα είχαν στηθεί έτσι ώστε κανείς να μην ξέρει ότι πέθανε.
Την καταδικάσατε στην ανωνυμία από τη στιγμή που γεννήθηκε.
Κανείς δεν σας είδε έγκυο.
Δεν την βγάλατε ποτέ βόλτα.
Η ύπαρξη της Λιλή έμεινε επτασφράγιστο μυστικό από την αρχή μέχρι το τέλος.
Έχετε ένα νέο μήνυμα, ελήφθη σήμερα στις 1:19 μ.μ.
Δεν είδα το παιδί.
Ποιο παιδί;
Το παιδί, τη Λιλή...
Δεν είχα μάτια για εκείνη.
Δεν τη σκεφτόμουν καν.
Είχα εμμονή μαζί της, με τη Λοράνς.
Δεν μπορείς να μείνεις εδώ.
Ραμά, άκουσέ με...
αυτή η υπόθεση δεν έχει να κάνει σε τίποτα με σένα,
ή με μας.
Φοβάμαι ότι θα γίνω σαν εκείνην.
Σαν ποια;
Σαν τη μάνα μου.
Η μητέρα σου είναι μια τσακισμένη γυναίκα.
Πληγωμένη απ' τη ζωή της.
Δεν είσαι εσύ αυτή.
Δεν είναι αυτή η ζωή σου.
«Μήδεια»
Πιερ Πάολο Παζολίνι (1969)
Έλα
Αγάπη μου
Κοιμήσου σαν καλό παιδί
Κοιμήσου
Αυτή είναι η ιστορία κυρίες/κύριοι ένορκοι, μιας γυναίκας φαντάσματος.
Μια γυναίκας αόρατης σε όλους.
Την οποία κανείς δεν γνωρίζει.
Είναι η ιστορία μιας αργής εξαφάνισης.
Μια τραγική κάθοδος στην κόλαση, στην οποία μια μητέρα οδήγησε το παιδί της.
Αυτή η γυναίκα διέπραξε το ειδεχθέστερο έγκλημα.
Βρεφοκτονία.
Σκότωσε την κόρη της και το ομολογεί.
Μας είναι αβάσταχτο, δεν μπορούμε καν να το διανοηθούμε.
Μια μητέρα που αποφάσισε να δολοφονήσει το παιδί που λάτρεψε για 15 μήνες.
Είναι πιο βολικό να τη δούμε σαν τέρας.
Κι ένα τέρας οφείλουμε να το κατανικήσουμε.
Ανοίγεις λοιπόν τον τόμο του Ποινικού Δικαίου και την κηρύσσεις ένοχη.
Αλλά αν το πράξετε αυτό, κυρίες/κύριοι ένορκοι,
θα έχετε παραδώσει την κρίση σας, αλλά δεν θα έχετε αποδώσει δικαιοσύνη.
Θα έχετε απαντήσει μόνο στο πιο επιφανειακό ερώτημα.
Όχι σ' αυτό στο όποιο, ως ένορκοι, θα έπρεπε να ρωτάτε τον εαυτό σας.
Αν δεν μπορέσετε να θέσετε αυτή την ερώτηση,
θα παραμείνετε στην ακτή, συγκλονισμένοι από τη φρίκη του εγκλήματος.
Γιατί;
Τι εξώθησε τη Λοράνς Κολύ να δολοφονήσει την κόρη της,
που είχε αγαπήσει και φροντίσει τόσο καλά;
Γιατί δεν τη σκότωσε κατά τη γέννηση;
Γιατί πέθανε η Ελίζ;
Η Ελίζ πέθανε
γιατί η μητέρα της είναι τρελή.
Και μέσα στην τρέλα της πίστευε ότι την προστάτευε.
Εξετάστε τα δύο άκρα της διαδρομής της, αν θέλετε.
Σκεφτείτε αυτή τη νεαρή κοπέλα,
γεμάτη φιλοδοξίες και πόθους, να φτάνει στο Παρίσι,
και κάντε αυτή την ερώτηση στον εαυτό σας,
πώς κατάντησε να γίνει η απομονωμένη,
αόρατη γυναίκα, που κρυβόταν στο ατελιέ του συντρόφου της;
Όταν μετακόμισε στου Λυκ Ντιμοντέ,
η Λοράνς Κολύ στερούνταν οικονομικών πόρων,
δεν είχε πλέον λογαριασμό τραπέζης ούτε κοινωνική ασφάλιση.
Δεν εγγράφηκε στο πανεπιστήμιο.
Άρχισε να ακούει φωνές.
Ζούσε σε παραισθήσεις, τρομακτικά όνειρα, παράξενα
σημάδια που πάλευε να αποκρυπτογραφήσει.
Εκτός από μερικά τηλεφωνήματα με τη μητέρα της, δεν είχε άλλη επαφή με τον έξω κόσμο.
Η μοναξιά της ήταν τόσο χειροπιαστή
που μπορούσε σχεδόν να την αγγίξει.
Τότε ήταν που έμαθε ότι ήταν έγκυος και θα γεννούσε την κόρη της.
Στην πραγματικότητα, η Λοράνς Κολύ δεν απέκρυψε την εγκυμοσύνη της ή τη γέννα,
κρύφτηκε η ίδια.
Δεν μπορούσε να επιτρέψει στον εαυτό της να τη δουν, ήταν έντρομη.
Ωστέ μαγεία...
Μαγεία... ένας νέος δικηγόρος, ακόμη και πρωτόβγαλτος,
θα συνέτριβε μια αμυντική στρατηγική που βασίζεται στη μαγεία.
Αν το αναφέρω τώρα, είναι μόνο για να σας υπενθυμίσω
τα συμπεράσματα της ψυχιατρικής αξιολόγησης.
Η μαγεία δεν είναι άλλο παρά η εκδήλωση των παραισθήσεων της Λοράνς Κολύ.
Αυτή η γυναίκα χρειάζεται ιατρική φροντίδα και στη φυλακή, δεν θα τη λάβει.
Καταδίκη σε πολυετή ποινή σημαίνει, κυριολεκτικά, καταδίκη στην παραφροσύνη.
Κυρίες/κύριοι ένορκοι, θα ολοκληρώσω αναφέροντας κάτι που με συγκίνησε βαθύτατα.
Η Λοράνς Κολύ έμαθε πώς να είναι μητέρα στο διαδίκτυο.
Προσπάθησε να κάνει το σωστό,
επιχείρησε να παλέψει,
να ανταπεξέλθει,
αλλά ηττήθηκε.
Δεν υπήρχε κανείς για να τη βοηθήσει.
Κανείς να της δείξει κατανόηση.
Και τώρα ακόμα δεν κατανοούμε τη Λοράνς Κολύ.
Κάποιοι θα ήθελαν να πιστέψετε ότι είναι ψεύτρα, αλαζονική,
χειραγωγός, εν τέλει, ένα τέρας.
Αλλά μόλις σήμερα το πρωί,
η Λοράνς μου διηγήθηκε ένα όνειρο, στο οποίο η Ελίζ ήταν μαζί της στη φυλακή.
Όταν άνοιξα την πόρτα του κελιού της,
η Ελίζ έτρεξε να κρυφτεί κάτω από την τήβεννό μου.
Η Λοράνς ξέρει ότι η κόρη της θα είναι πάντα μαζί της,
είναι εντός της.
Αυτό που σας λέω δεν είναι ποίηση, είναι επιστήμη.
Γνωρίζουμε ότι κατά την εγκυμοσύνη,
τα κύτταρα και το DNA της μητέρας μεταναστεύουν στο έμβρυο.
Είναι λιγότερο γνωστό ότι η ανταλλαγή λειτουργεί αμφίδρομα.
Τα κύτταρα του παιδιού μεταναστεύουν επίσης προς τα όργανα της μητέρας.
Ενσφηνώνονται στο σώμα της, απ' την κορυφή ως τα νύχια των ποδιών της.
Ακόμα και μετά τη γέννηση,
ακόμα κι αν δεν υπάρξει τοκετός, αυτά τα κύτταρα επιβιώνουν,
μερικές φορές για ολόκληρη τη ζωή της γυναίκας.
Μια μητέρα και το παιδί της συνδέονται έτσι, μεταξύ τους
αλληλένδετα, με αδιάσπαστο τρόπο.
Είναι αναπόφευκτο, είναι βιολογία.
Ξέρετε πώς αποκαλούν οι επιστήμονες αυτά τα κύτταρα;
Χιμαιρικά κύτταρα.
Όπως η Χίμαιρα, το μυθικό τέρας.
Yβριδικό πλάσμα που αποτελείται από διαφορετικά μέρη ζώων.
Κεφάλι λιονταριού, σώμα κατσίκας,
ουρά φιδιού.
Έτσι,
κυρίες/κύριοι ένορκοι, έχω καταλήξει να πιστεύω ότι εμείς, οι γυναίκες,
είμαστε όλες χίμαιρες.
Κουβαλάμε μέσα μας τα ίχνη της μητέρας και των θυγατέρων μας,
που με τη σειρά τους, θα κουβαλήσουν τα δικά μας.
Είναι μια αλυσίδα δίχως τέλος.
Κατά κάποιο τρόπο, είμαστε όλες τέρατα.
Αλλά αφάνταστα ανθρώπινα, τέρατα.
Ευχαριστώ.
Με συγχωρείτε.
[«Little Girl Blue» της Nina Simone]
♪ Κάτσε εκεί και μέτρα τα δάχτυλά σου ♪
♪ Τι μπορείς να κάνεις; ♪
♪ Γριά κοπέλα έχεις ξοφλήσει ♪
♪ Κάτσε εκεί, μέτρα τα δαχτυλάκια σου ♪
♪ Δυστυχισμένο, θλιμμένο κοριτσάκι ♪
♪ Κάτσε εκεί, μέτρα τις σταγόνες της βροχής ♪
♪ που πέφτουν πάνω σου ♪
♪ Είναι καιρός να μάθεις ♪
♪ ότι το μόνο στο οποίο μπορείς ποτέ να βασιστείς ♪
♪ είναι οι σταγόνες της βροχής ♪
♪ που πέφτουν πάνω στο θλιμμένο κοριτσάκι ♪
♪ Γιατί δεν κάθεσαι απλά εκεί ♪
♪ μέτρα τις μικρές σταγόνες της βροχής ♪
♪ που πέφτουν πάνω σου ♪
♪ γιατί είναι καιρός να μάθεις ♪
♪ ότι το μόνο στο οποίο μπορείς ποτέ να βασιστείς ♪
♪ είναι οι σταγόνες της βροχής ♪
♪ που πέφτουν πάνω στο θλιμμένο κοριτσάκι ♪
♪ Δεν οφελεί γριά κοπέλα ♪
♪ μπορείς πια να παραδοθείς ♪
♪ γιατί οι ελπίδες σου γίνονται όλο και πιο αδύναμες ♪
♪ Γιατί δεν στέλνει κάποιος ένα τρυφερό ♪
♪ θλιμμένο αγόρι ♪
♪ να κάνει το μικρό θλιμμένο κοριτσάκι να ευθυμήσει ♪
Κουράστηκα πολύ.
Απόδοση/προσαρμογή Chrisskg Pour Marie et Claire, mars 2023