subs powered by the Amazing Vipsubs.gr
The Fairy Tale VipSubs Team
Ναμάρι... Myrto
Ράγια... Angelina37
Τουκ - Τουκ... Promachos...
O Τσάι, το τυπάκι με τα λουλούδια vault_dweller
Σίσου... Sh4dy...
Τονγκ Keravnos2...
Μπέντζα... Xlemponiaris
Ξέρω τι σκέφτεστε.
Ένας μοναχικός καβαλάρης.
Ένας δυστοπικός κόσμος.
Μια γη που έχει γίνει ερημιά.
Πώς κομματιάστηκε έτσι αυτός ο κόσμος;
Όλα αυτά άρχισαν πριν 500 χρόνια.
Κουμάντρα.
Έτσι ήμαστε κάποτε.
Όταν η γη μας ήταν ενωμένη
και ζούσαμε αρμονικά μαζί με...
Και δράκους.
Μαγικά πλάσματα που μας έφερναν νερό και βροχή και ειρήνη.
Ήταν παράδεισος.
Αλλά τότε, ήρθε το Ντρουν.
Μία παράλογη πανώλη που απλώθηκε σαν πυρκαγιά.
Πολλαπλασιαζόμενη καθώς καταβρόχθιζε ζωές
και μετέτρεπε όποιον άγγιζε σε πέτρα.
Οι δράκοι πολέμησαν για μας όσο καλύτερα μπορούσαν.
Αλλά δεν αρκούσε.
Τότε η Πανίσχυρη Σιντουτάτου, ο τελευταίος δράκος,
συγκέντρωσε όλη της την μαγεία σε ένα πολύτιμο λίθο και...
Διέλυσε το Ντρουν.
Όσοι ήταν απολιθωμένοι, ζωντάνεψαν.
Εκτός από τους δράκους.
Ό,τι απέμεινε από την Σίσου ήταν ο πολύτιμος λίθος της.
Θα έπρεπε να ήταν η πιο σημαντική στιγμή έμπνευσης
όπου η ανθρωπότητα ενώθηκε χάρη στην θυσία της.
Αλλά αντί, οι άνθρωποι να είναι άνθρωποι,
πολέμησαν όλοι για ν' αποκτήσουν
το τελευταίο απομεινάρι της μαγείας των δράκων.
Σχηματίστηκαν σύνορα, η Κουμάντρα διαχωρίστηκε.
Γίναμε όλοι εχθροί και ο πολύτιμος λίθος έπρεπε να κρυφτεί.
Αλλά δεν έγινε έτσι ο κόσμος κομμάτια.
Αυτό έγινε μετά από 500 χρόνια.
Όταν μπήκα εγώ στην ιστορία.
subs powered by The Amazing Vipsubs.gr
Η Ράγια κι ο τελευταίος δράκος
Φαίνεται ότι κάποιος προσπαθεί να κάνει τον εξυπνο.
Εντάξει, Τουκ-Τουκ ας τους δείξουμε τι σημαίνει να είσαι έξυπνος.
Τουκ-Τουκ.
Έλα μωρέ! Συγκεντρώσου.
Ευχαριστώ.
Τέλειο ήταν, φιλαράκι. Κόλλα το!
Σ' έπιασα.
Για περίμενε.
Πολύ εύκολο φαίνεται.
Αρχηγέ Μπέντζα.
Ξέρω είναι η δουλειά σου να προσπαθήσεις να με σταματήσεις αλλά δεν θα το κάνεις.
Μην μπερδεύεις το πνεύμα με την ικανότητα, νεαρή.
Υπόσχομαι ότι δεν θα πατήσεις ούτε ένα πόδι στον κύκλο του Λίθου του Δράκου.
Ούτε καν ένα δαχτυλάκι σου.
Ίσως θες να βγάλεις εκείνο το μαχαίρι. Θα το χρειαστείς.
Όχι σήμερα.
Όπως είπα, ούτε το ένα σου ποδαράκι στον εσώτερο κύκλο.
Έχασες, Ράγια.
Όντως;
Ράγια, πιθανόν έπρεπε να έχω πει δύο πόδια.
Μην κατηγορείς πολύ τον εαυτό σου, αρχηγέ Μπέντζα.
Έκανες ό,τι καλύτερο.
Δεν θα το κάνω.
Και για σένα είμαι είτε "πατέρας" είτε "Μπάα".
Μια χαρά τα πήγες, δροσοσταλίδα. Πέρασες την δοκιμασία.
Το πνεύμα της Σίσου.
Η οικογένειά μας, γενιές πια, έχει ορκιστεί να προστατεύει τον λίθο.
Σήμερα, θα γίνεις κι εσύ μέρος αυτής της παράδοσης.
Ράγια, Πριγκίπισσα της Καρδιάς, κόρη μου....
Είσαι πλέον ένας Φύλακας του Λίθου του Δράκου.
- Κάποια είναι ενθουσιασμένη. - Φυσικά.
Όποιος ελπίζει να κλέψει τον Λίθο θα έχει ν' αντιμετωπίσει την οργή
των δύο πιο ικανών μαχαιριών σε όλη τη γη.
Χαίρομαι που νιώθεις προετοιμασμένη, δροσοσταλιά.
Επειδή έχω κάτι σημαντικό να σου πω.
Οι άλλες γαίες, είναι καθοδόν τώρα.
Αλήθεια;
Εντάξει.
Μπορούμε να το κάνουμε. Είμαι έτοιμη.
Ξέρω ακριβώς πώς θα τους σταματήσω.
Αλήθεια; Πες μου τι ξέρεις για τις άλλες γαίες.
Καταρχήν...Η Ουρά.
Μία πνιγηρή έρημος με ύπουλους μισθοφόρους
που πολεμούν χωρίς κανόνες.
Δεύτερον, το Νύχι, επιπλέουσα αγορά διάσημη για τις γρήγορες συμφωνίες
και με μαχητές με ακόμα πιο γρήγορα χέρια.
Τρίτον, η Ράχη.
Ένα ψυχρό δάσος μπαμπού,
που φυλάσσεται από απίστευτα μεγαλόσωμους φρουρούς,
με γιγαντιαίους πελέκεις.
Τέταρτον, το Δόντι. Ο πιο σκληρός εχθρός μας.
Ένα έθνος που προστατεύεται από θυμωμένους δολοφόνους
και από τις, ακόμα, πιο θυμωμένες γάτες τους.
Άρα θα χρειαστούμε τόξα και καταπέλτες και...
Και τι θα έλεγες για καταπέλτες με φωτιά;
Ή τι θα έλεγες για πάστα γαρίδας από την Ουρά.
Λεμονόχορτο από το Νύχι, μετά μπαμπού από την Ράχη,
τσίλι από το Δόντι και ζάχαρη φοίνικα από την Καρδιά;
Θα τους δηλητηριάσουμε;
Όχι, δεν θα τους δηλητηριάσουμε και ούτε θα τους πολεμήσουμε.
Θα μοιραστούμε φαγητό μαζί τους.
- Περίμενε. Τι; - Τους προσκάλεσα.
Είναι εχθροί μας.
Είναι εχθροί μας επειδή πιστεύουν ότι ο Λίθος του Δράκου
μας φέρνει, μαγικά, ευημερία.
Αυτό είναι γελοίο. Δεν κάνει κάτι τέτοιο.
Υποθέτουν ότι το κάνει όπως κι εμείς υποθέτουμε διάφορα γι' αυτούς.
Ράγια, υπάρχει λόγος που η κάθε γαία ονομάστηκε με το κάθε κομμάτι του δράκου.
Κάποτε, ήμαστε ενωμένοι. Αρμονικά ως ένα.
Ως Κουμάντρα.
Αρχαία ιστορία, Μπάα.
Δεν χρειάζεται να είναι.
Άκου, αν δεν σταματήσουμε και δεν μάθουμε να εμπιστευόμαστε ξανά ο ένας τον άλλον,
είναι ζήτημα χρόνου πριν καταστραφούμε μεταξύ μας.
Δεν θέλω να ζεις σ' ένα τέτοιο κόσμο.
Πιστεύω ότι μπορούμε πάλι να γίνουμε η Κουμάντρα.
Αλλά κάποιος πρέπει να κάνει το πρώτο βήμα.
Πίστεψέ με.
Η κατάσταση είναι τεντωμένη, Μπάα.
Μην ανησυχείς. Θ' αρχίσω μ' ένα αστείο.
Μη, παρακαλώ.
Αστειεύομαι.
Άνθρωποι της Ουράς, του Νυχιού, της Ράχης και του Δοντιού...
Καλώς ήρθατε στην Καρδιά.
Για πάρα πολύ καιρό, ήμαστε εχθροί...
Αλλά σήμερα είναι μια νέα μέρα.
Σήμερα, μπορούμε να γίνουμε ξανά, η Κουμάντρα.
Ωραίος λόγος, αρχηγέ Μπέντζα. Αλλά, ειλικρινά, γιατί μας έφερες εδώ;
Θα μας κλέψεις;
Γιατί να χρειάζεται να μας κλέψει; Η γη της Καρδιάς τα έχει, ήδη, όλα.
Είναι εύκολο να μιλάς με στόμφο για την Κουμάντρα,
όταν κατέχεις το πιο δυνατό όπλο σε όλες τις γαίες.
Ο Λίθος δεν είναι όπλο. Είναι ιερό κειμήλιο.
Η Κουμάντρα είναι ένα αστείο.
Μας έφερε τόσο δρόμο για να μιλήσουμε για παραμύθια.
Αυτό είναι ανούσιο.
Έχω κάτι να πω.
Ποιος πεινάει;
Πήγαινε, δεν πειράζει.
Είμαι η Ναμάρι από το Δόντι.
Γεια σου, Ναμάρι. Είμαι η Ράγια.
Η Σίσου είναι αυτή;
Συγγνώμη, ναι...
Είμαι λίγο σπασικλάκι με τους δράκους.
Εγώ φοράω το κολιέ της Σίσου.
Έλα...
Έχεις φάει;
Σοβαρά;
Το είπε, όντως, η μαμά σου αυτό;
Περίεργο. Επόμενη ερώτηση.
Σώμα με σώμα ή σπαθιά;
- Λεπίδες όλη μέρα. - Σωστά;
Επίσημο ή καθημερινό ντύσιμο;
Μόνο ένα τέρας θα διάλεγε να φοράει αυτό το συνολάκι καθημερινά.
Ρύζι ή βραστό;
Δεν πίστευα ότι αυτό θα σε δυσκόλευε.
Παραδόξως είναι πρώτη φορά που είχα ρύζι εδώ και καιρό.
Αλήθεια;
Το Δόντι μπορεί να δείχνει όμορφο εξωτερικά,
αλλά έχει πολύ μεγάλες τρύπες εσωτερικά.
Λυπάμαι. Δεν ήθελα να το χαλάσω.
Λοιπόν, πού είχαμε μείνει;
Και οι δύο έχουμε ανύπαντρους γονείς που είναι τραγικοί στα αστεία.
Είμαστε και οι δύο πολεμίστριες που μισούν άβολες επίσημες ενδυμασίες.
- Και είμαστε σούπερ λάτρεις της Σίσου. - Ναι.
Ξέρεις, ο θρύλος του Δοντιού λέει ότι είναι ακόμα εκεί έξω.
Η Σίσου; Κάνεις πλάκα, έτσι;
Θέλεις να δεις κάτι;
- Υποτίθεται πρέπει να το έχεις αυτό; - Όχι.
Σύμφωνα με αυτό,
αφότου η Πανίσχυρη Σίσου εξολόθρεψε όλα τα Ντρούν,
έπεσε στο νερό και έπλευσε στη φορά του ρεύματος.
Ο θρύλος λέει ότι τώρα κοιμάται στο τέρμα του ποταμού.
Αλλά σε ποιον ποταμό; Υπάρχουν εκατοντάδες.
Δεν ξέρω.
Αλλά αν μπορέσουμε να τον βρούμε, μπορείς να φανταστείς;
Ένας δράκος πίσω στον κόσμο.
Τα πράγματα θα μπορούσαν να γίνουν πολύ καλύτερα.
Ναι.
Ίσως πραγματικά θα μπορούσαμε πάλι να γίνουμε Κουμάντρα.
Πάρε.
Σίγουρα;
Από ένα δράκο σπασικλάκι σε ένα άλλο.
Έλα μαζί μου, φίλη μου. Θέλω να σου δείξω κάτι.
Το πνεύμα της Σίσου. Μπορώ να το νιώσω.
Είναι το τελευταίο κομμάτι μαγείας δράκου που έμεινε σε όλον τον κόσμο.
Βλέπω γιατί η Καρδιά το φυλάει τόσο πολύ.
Ευχαριστώ, φίλη μου. Ήσουν πολύ χρήσιμη.
Σε έναν άλλο κόσμο, ίσως να γινόμασταν φίλες,
αλλά πρέπει να κάνω αυτό που είναι σωστό για το Δόντι.
Αρχηγέ Βιράνα, χαίρομαι πολύ που το Δόντι δέχτηκε την πρόσκλησή μας.
Με τίποτα δεν θα πάρεις τον Λίθο της Σίσου.
Λυπάμαι. Τώρα ανήκει στο Δόντι.
Δεν θα πατήσετε πόδι στον εσώτερο κύκλο του Λίθου του Δράκου.
Τι συμβαίνει;
- Τι είναι αυτό; - Το Δόντι κάνει κίνηση για τον Λίθο.
- Όχι! Η Ράχη πρέπει να το πάρει! - Όχι αν το πάρουμε πρώτοι!
Τα σπαθιά μας λένε διαφορετικά.
Ακούστε με! Έχουμε επιλογή.
Μπορούμε να συντρίψουμε ο ένας τον άλλον,
ή να ενωθούμε και να χτίσουμε έναν καλύτερο κόσμο.
Δεν είναι πολύ αργά.
Ακόμα πιστεύω ότι μπορούμε ξανά να γίνουμε Κουμάντρα.
Μπάα!
Φύγετε από την μέση!
Ο λίθος ανήκει στη Ράχη!
Δώσε μου τον λίθο!
Όχι, όχι.
Τα Ντρούν.
- Έχουν ακόμα μαγεία μέσα τους! - Πάρτε τα κομμάτια!
Μπάα! Έλα, πρέπει να φύγουμε!
Απωθούνται από το νερό. Γρήγορα! Πάμε στο ποτάμι!
Μπάα, σήκω! Έλα!
Σε παρακαλώ, πρέπει να συνεχίσουμε.
Σήκω πάνω!
Μπάα! Δεν έχουμε ώρα!
- Σήκω πάνω! Θα σε βοηθήσω... - Ράγια, πρέπει ν' ακούσεις.
Είσαι η Φύλακας του Λίθου του Δράκου.
Μπαα, γιατί το λες αυτό;
Υπάρχει ακόμη φως σε αυτό. Υπάρχει ακόμα ελπίδα.
Όχι! Θα τα καταφέρουμε μαζί.
- Είσαι καλά. - Ράγια. Μην τους εγκαταλείψεις.
- Σ' αγαπώ, δροσοσταλίδα μου. - Μπάα;
Όχι!
Μπάα!
Μπάα.
ΟΥΡΑ. 6 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ.
Σε παρακαλώ, ας είναι αυτό.
Τι κάνεις, τεράστιο τριχωτό ζουζουνάκι μου;
Φιλαράκι, συγκεντρώσου. Μάτια μπροστά, Τουκ-Τουκ.
Καλό μου παιδί.
Αποσπάσαι τόσο εύκολα.
Γίνεσαι λίγο τεράστιος για αυτό, φιλαράκι.
Έξι χρόνια αναζήτησης και καταλήξαμε κυριολεχτικά σε ναυάγιο.
Αυτό δεν είναι κακό σημάδι, είναι;
Σισουντάτου...
Δεν ξέρω αν ακούς.
Έψαξα όλα τα ποτάμια για να σε βρω...
Και τώρα είμαι εδώ στο τελευταίο.
Κοίτα, δεν έχουν απομείνει πολλοί από εμάς...
Και πραγματικά χρειαζόμαστε την βοήθειά σου.
Αν μπορώ να είμαι ειλικρινής...
Πραγματικά χρειάζομαι την βοήθειά σου.
Έκανα ένα λάθος.
Εμπιστεύτηκα κάποια που δεν έπρεπε, και...
τώρα ο κόσμος έχει διαλυθεί.
Σισουντάτου...
Πραγματικά, θέλω πίσω τον μπαμπά μου.
Σε παρακαλώ.
Εντάξει...
Πάμε όλα για όλα.
Σούβα ντε ντρα σιμ.
Μάντρα ντε ντρα λιμ.
Μπάβα ντε δρα Τόμπεν.
Το ξέρω, φιλαράκι, δεν έχω ξεχάσει...
Πού είμαι;
Πένγκου; Άμπα; Πράνι; Είστε εδώ;
Πανίσχυρη Σίσου.
Ποιος το είπε αυτό;
Είναι κανείς εδώ;
Συγγνώμη. Δεν σε είδα.
Δεν έγινε τίποτα. Απλώς σκονίστηκες λίγο. Άσε με να την καθαρίσω.
Σίσου;
Είσαι η Σίσου;
Και εσύ είσαι άνθρωπος.
- Πώς σε λένε; - Ράγια. Είμαι η Ράγια.
Και δεν είσαι φτιαγμένη από πέτρα, το οποίο σημαίνει...
Πέτυχε! Τα καταφέραμε!
Το άκουσες, Πενγκού; Πέτυχε!
Δεν τα έκανα θάλασσα! Φαγητό είναι αυτό;
Ήμουν τόσο απορροφημένη να σώσω τον κόσμο, που ξέχασα να πάρω πρωινό σήμερα.
Σήμερα;
- Πότε νομίζεις ότι είναι το "σήμερα"; - Τρίτη.
Εννοώ...
Τι είναι αυτή η απολαυστική γαστρονομική λιχουδιά;
Είναι λωρίδες παστού αρτόκαρπου. Τις αποξήρανα μόνη μου.
Λοιπόν, συγχαρητήρια στον μάγειρα.
Θέλεις να το τελειώσεις, Σκίπι;
Σίσου, πρέπει να σε ενημερώσω για κάποια πράγματα.
Αλήθεια;
Το έσπασες;
Θεέ μου. Αυτό είναι κακό. Αυτό είναι κακό.
Κοιμόμουν για 500 χρόνια,
έφερες πίσω τα Ντρούν, και κανένα από τα αδέλφια μου δεν γύρισαν.
- Γιατί δεν γύρισαν; - Δεν ξέρω.
- Επίσης, έσπασες τον Λίθο! - Αλλά έχω ακόμα ένα μεγάλο κομμάτι.
Υποτίθεται με αυτό θα νιώσω καλύτερα; Αν χάσεις ένα κουταβάκι, κι εγώ πω...
"Έχουμε ακόμα ένα μεγάλο κομμάτι. " Θα σε έκανε να νιώσεις καλύτερα;
- Δεν μπορείς να φτιάξεις άλλο; - Όχι δεν μπορώ "να φτιάξω άλλο".
Μα είσαι δράκος.
Θα είμαι ειλικρινής, εντάξει; Δεν είμαι και ο καλύτερος δράκος, κατάλαβες;
Μα έσωσες τον κόσμο.
Το έκανα. Είναι αλήθεια. Έχεις κάνει ποτέ ομαδική εργασία…
κι ένα παιδί δεν συμμετείχε τόσο πολύ αλλά κατέληξε με τον ίδιο βαθμό;
Ναι, δεν έφτιαξα εγώ το πετράδι.
Απλά το παρέδωσα.
Λάμπεις.
Σε ευχαριστώ. Χρησιμοποιώ αλόη και ποταμίσια λάσπη για να διατηρώ…
Όχι, κοίτα.
Αυτή είναι η μαγεία της μικρής μου αδερφής, της Άμπα.
- Έχω τη λάμψη. - Η μαγεία της μικρής σου αδερφής;
- Κάθε δράκος έχει μία σπάνια μαγεία. - Εντάξει, ποια είναι η δική σου;
Είμαι δεινή κολυμβήτρια.
Στάσου, άγγιξες το κομμάτι του λίθου και σου έδωσε δυνάμεις;
- Ξέρεις τι σημαίνει αυτό, έτσι; - Δεν χρειάζομαι πλέον φωτάκι νυχτός;
Τι; Όχι. Συνδέεσαι ακόμα με τη μαγεία του λίθου.
Μπορείς να τη χρησιμοποιήσεις για να σώσεις τον κόσμο.
Βρίσκουμε τα άλλα κομμάτια…
Θα το ξαναενώσεις και θα καταστρέψουμε το Ντρουν.
- Και θα φέρουμε τον Μπα μου πίσω; - Θα φέρουμε όλη την Κουμάντρα πίσω.
Πριγκίπισσα Ναμάρι, η γη της Ουράς έχει μολυνθεί με Ντρουν.
Η κόρη του Μπέντζα έχει πετρώσει σίγουρα.
Η ανάκτηση ενός άχρηστου πάπυρου των δράκων δεν αξίζει το ρίσκο.
Θέλει κανείς άλλος να αμφισβητήσει τον λόγο που είμαστε εδώ έξω;
Λοιπόν, να πως έχει η κατάσταση.
Αφού έσπασε ο λίθος, κάθε κομμάτι δόθηκε στους αρχηγούς των πέντε βασιλείων.
Δόντι, Καρδιά, Ράχη, Νύχι και Ουρά.
Εκεί που είμαστε τώρα.
Πόσες ερωτήσεις. Πρώτον, γιατί το φοράω αυτό;
Λοιπόν, δε θέλουμε να τραβήξουμε την προσοχή.
Τότε σίγουρα διάλεξες το σωστό καπέλο.
Τι σε κάνει να πιστεύεις πως η αρχηγός της Ουράς είναι εδώ;
Επειδή δεν μπήκαν από μόνες τους οι παγίδες εδώ.
Δεν βγάζει νόημα. Τίποτα από αυτά δε θα σταματήσει το Ντρουν.
Δεν είναι για το Ντρουν αλλά για τους ανθρώπους.
Τι;
Γιατί με κοιτάς έτσι;
Χωρίς λόγο.
Δεν έχω συνηθίσει να βλέπω δράκους.
Εντυπωσιάστηκες, έτσι; Πού να δεις και το ύπτιο μου.
Τα σπάω μόλις μπαίνω στο νερό.
Έχω ικανότητες που σκοτώνουν.
Πετσοκόβω μόλις μπαίνω στο νερό.
Είμαι καλή στην κολύμβηση, κάνοντας ρίμες.
Ήθελα να πω, ότι είμαι δεινή κολυμβήτρια. Βασικά αυτό είμαι…
Εντάξει, πρέπει να προχωρήσουμε.
- Αμάν. - Τι έγινε;
Ξεχάσαμε να φέρουμε δώρο για την αρχηγό της Ουράς.
- Συγγνώμη. Δώρο; - Ναι. Ένα δώρο λέει…
"Μπορείς να με εμπιστευτείς, εγώ μπορώ να εμπιστευτώ εσένα;"
Γεια σου, φιλαράκο.
- Το σκαθάρι έχει ποπουδάκι. - Πρόσεχε είναι Σκαθαράκι Πορδής.
Γιατί λέγεται…
Το 'πιασα. Λογικό μου φαίνεται.
Πρέπει να το παραδεχτείς όμως, τα ποπουδάκια τους είναι γλυκούλια.
Θα έλεγα πως βρήκαμε την αρχηγό της Ουράς.
- Τι της συνέβη; - Απ' ό,τι φαίνεται…
φυλούσε το πετράδι και έγινε θύμα των ίδιων της των παγίδων.
Η αφοσίωσή της είναι αξιοθαύμαστη πάντως.
Εντάξει. Κρατήσου.
Κατάλαβα, θα πηδήξουμε.
Συγγνώμη, λάθος μου. Το καταλαβαίνω τώρα. Το 'χω.
Σίσου…
…μη.
Πάνε τα δύο, ακόμα τρία.
Μόλις μεταμορφώθηκα. Σε άνθρωπο.
- Το κάνουν οι δράκοι αυτό; - Η αδελφή μου, η Πράνι το έκανε.
Κοίτα τα ανθρώπινα χέρια μου και το πρόσωπό μου.
Δες πόσο κοντά είναι ο ποπός μου στο κεφάλι μου.
Τώρα που δε θα με κρύβεις, το να βρούμε τα άλλα πετράδια θα είναι ευκολάκι.
Λοιπόν, αυτό ήταν εύκολο.
Αλλά τα υπόλοιπα τα έχουν ένα μάτσο καθάρματα.
Κάθαρμα;
Δεν είναι αυτός τρόπος να περιγράφεις μια παλιά φίλη.
- Ναμάρι. - Πώς πάει, φιλενάδα;
Βλέπω πως επιτέλους έκανες μια νέα φίλη.
Κι εγώ ανησυχούσα ότι θα καταλήξεις η κυρία με τις γάτες όπως εγώ.
Κάτι μου λέει πως δεν είστε κολλητές.
Κλέβεις κομμάτια του Λίθου του Δράκου, βλέπω. Γιατί;
Τι να πω; Μου αρέσουν τα μπιχλιμπίδια.
Πρέπει να το παραδεχτώ, μέχρι πριν κάτι μήνες νόμιζα πως είχες πετρώσει.
Έπειτα όμως, κάποιος έκλεψε τον πάπυρο του δράκου του Δοντιού.
Ώστε γι' αυτό με κυνηγάς; Κι εγώ που νόμιζα πως ήταν επειδή σου έλειψα.
Αλήθεια ψάχνεις για τη Σίσου;
Πόσο είσαι; Δώδεκα;
Ναι, βασικά έψαχνα τη Σίσου. Και μάντεψε; Τη βρήκα.
Πες γεια, Σίσου.
Γεια. Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω.
Και μου αρέσουν τα μαλλιά σου και το τρίχωμα της γάτας σου.
Πάρτε τες.
Τρέξε.
- Όχι έτσι. Με τα δυο πόδια. - Σωστά.
Τουκ Τουκ, κύλησε!
Πήδα!
- Ποια ήταν αυτή; - Η Ναμάρι.
Είναι η προδότρια που χάλασε τον κόσμο.
Αυτές οι γάτες είναι πολύ γρήγορες, έτσι;
Τι κοινό έχουν οι γάτες και το Ντρουν;
- Δεν έχουν ψυχές; - Και μισούν και οι δύο το νερό.
Κρατήσου.
Παρακαλώ; Είναι κανείς εδώ;
Καλώς ήρθατε στο παγκοσμίου φήμης Γαριδάκι.
Με λένε Μπουν. Θα είμαι ο σερβιτόρος σας σήμερα.
- Θέλετε να σας πω τα πιάτα ημέρας; - Ναι, παρακαλώ.
Έχουμε γαρίδα, χυλό. Έχουμε ανεπανάληπτο χυλό γαρίδας.
- Ο καπετάνιος. Πού είναι; - Θα τον φωνάξω.
Πώς πάει, νέοι μου πελάτες; Είμαι ο Κάπτεν Μπουν.
Ο ιδιοκτήτης, σεφ και οικονομικός διευθυντής στο Γαριδάκι.
- Τι θα θέλατε; - Λοιπόν, είμαι η Σίσου και…
Θέλουμε να πάμε στο Νύχι τώρα.
Συγγνώμη, το Γαριδάκι δεν είναι θαλάσσιο ταξί.
Φίλε, μιλάμε για πολύ νεφρίτη.
Τα μισά τώρα και τα υπόλοιπα όταν φτάσουμε στο Νύχι. Σύμφωνοι;
Κρατηθείτε στον χυλό σας. Το πιάτο της ημέρας είναι…
για τον δρόμο...
Καπετάνιε Μπουν; Πάει πιο γρήγορα αυτό;
Δεν είπες ότι σας κυνηγά το Δόντι. Θα σου κοστίσει παραπάνω.
Μην ανησυχείς, το έχω.
Τι κάνει;
Τι συμβαίνει;
Η φίλη μου είναι όντως δυνατή κολυμβήτρια.
Άντε γεια, Μπιντούρι.
Πριγκίπισσα Ναμάρι, αν κυνηγάνε τους λίθους,
θα πάνε στο Νύχι.
Δεν θα τους ακολουθήσουμε στο Νύχι. Γυρνάμε στο Δόντι.
Πρέπει να μιλήσω με την αρχηγό Βιράνα.
Σίσου; Σίσου;
Βγες από εκεί, παρακαλώ.
Είμαι δράκος του νερού. Κι αυτό είναι νερό. Είμαι στο στοιχείο μου.
- Θες να μπεις; - Μπορεί να σε δει κάποιος.
Εννοείς τον καπετάνιο Χορευτή;
Φοβάσαι ότι θα με προκαλέσει σε μονομαχία χορού;
Σίσου, έχω δει ανθρώπους να τρελαίνονται για ένα Λίθο Δράκου.
Φαντάζεσαι τι θα έκαναν με έναν πραγματικό δράκο;
Σε χρειαζόμαστε για να πετύχει αυτό.
Μέχρι να έχουμε όλους τους λίθους πρέπει 3να παραμείνεις άνθρωπος. Παρακαλώ.
Έχεις πρόβλημα να εμπιστεύεσαι.
Ο πατέρας μου εμπιστευόταν τους ανθρώπους και τώρα είναι πέτρα.
Θα πάρουμε πίσω τον Μπάα σου.
Φυλάω τα νώτα σου. Έλα πες, ποιος είναι ο δράκος σου;
Εννοώ ο άνθρωπός σου. Επειδή θα είμαι άνθρωπος μέχρι...
Ναι, τέλος πάντων, κατάλαβες.
- Ποιος πεινάει; - Εγώ.
Οι δύο σπεσιαλιτέ μας. Πόσο καυτερό το θες;
Καυτό, πιο καυτερό, ή εκρηκτικό;
- Δώσε κάψα! - Όχι, όχι δεν νομίζω.
- Τι κάνεις; - Δε τον ξέρουμε. Ίσως έχει δηλητήριο.
Γιατί να μας δηλητηριάσει;
Ναι, γιατί να το κάνω;
Για να πάρεις, 1ον την τσάντα μου από νεφρίτη, 2ον το ξίφος μου,
και 3ον, δεν ξέρω.. Ν' απαγάγεις τον Τουκ-Τουκ.
Εύστοχες οι επισημάνσεις αλλά αν αυτό είναι δηλητήριο...
Θα πεθάνετε ευτυχισμένες.
Ευχαριστούμε αλλά έχουμε δικό μας φαγητό.
Είναι πεντανόστιμο.
Παρεμπιπτόντως, δεν έχει δηλητήριο.
Αλλά είναι...
Είναι καυτερό.
Είναι πάρα πολύ καυτερό. Αμάν! Νερό!
Μπουν; Καπετάνιε Μπουν; Χρειαζόμαστε νερό στο κατάστρωμα.
Ξέρω, φιλαράκι.
Ξέρεις, κατά τη διάρκεια της μέρας...
Σχεδόν ξεχνάς ότι είναι εδώ...
Αλλά τη νύχτα...
Γι' αυτό δεν αφήνω ποτέ τη βάρκα.
Είσαι έξυπνο παιδί.
Τι είναι τέλος πάντων το Ντρουν;
Πανώλη. Γεννημένη από την ανθρώπινη διαμάχη.
Πάντα είναι εδώ.
Περιμένουν την στιγμή αδυναμίας για να επιτεθούν.
Είναι σαν το αντίθετο των δράκων.
Αντί να φέρνουν νερό και ζωή στον κόσμο...
Είναι σαν μια αμείλικτη φωτιά
που καταβροχθίζει τα πάντα στο πέρασμα της μέχρι να μην απομείνει τίποτα...
Εκτός από στάχτη και πέτρα.
Μου πήραν την οικογένειά μου.
Και την δική μου πήραν.
Φαίνεται ότι φτάσαμε.
Πού θα πάτε, λοιπόν, μετά το Νύχι;
Μπορεί να πηγαίνω κι εγώ εκεί.
Με αντίτιμο, φυσικά.
Φυσικά.
Τι έξυπνος τρόπος να απομονώσεις το σπίτι σου από το Ντρουν.
Χτισμένα στο νερό. Οι άνθρωποι του Νυχιού είναι πανέξυπνοι.
Ναι. Το Νύχι μπορεί να φαίνεται ωραίο
αλλά είναι γεμάτο πορτοφολάδες και απατεώνες.
Τυχερούλα είμαι. Άδειες τσέπες.
Άκου τα καλά νέα. Ξέρω που είναι οι λίθοι.
Τα κακά νέα είναι ότι τα έχει ο διαβόητος αρχηγός του Νυχιού.
Ο Ντανγκ Χάι.
Όσο στυλ του λείπει, τόση μοχθηρός είναι.
Κατάλαβα.
Απλά θα γίνουμε γοητευτικές, πάμε να του πάρουμε δώρο.
Σίσου, θα ήταν πιο ασφαλές για εσένα να έμενες εδώ στο σκάφος.
Τι;
Χωρίς εσένα, δεν μπορούμε να ενώσουμε τους λίθους.
- Μα θέλω να βοηθήσω. - Το ξέρω, και θα το κάνεις.
Μένοντας ασφαλής.
Θα γυρίσω πριν το καταλάβεις.
Αν δεις ανθρώπους να πεινάνε, στείλε τους σε εμένα.
Εντάξει, καπετάνιε.
Εντάξει, να το σπίτι του Ντανγκ Χάι.
Καμία παράκαμψη, μέχρι να πάρουμε τον Λίθο.
Τι στο...
Εντάξει.
Γεια σου, μωράκι, μικράκι, κάτι τέλος πάντων.
Όπως και να σε αποκαλούν, είναι αργά, τι κάνεις εδώ έξω;
Πού είναι οι γονείς σου;
Ποιανού είναι το μωρό;
Τι; Πετάξτε τα.
Σοβαρά τώρα; Μωρό κλέφτης;
Εχω κακό προαίσθημα.
Ο αρχηγός Ντάνγκ Χάι δεν ακούγεται ως κάποιος που πείθεται με λόγια.
Και η Ράγια δεν του πήρε καν δώρο.
Αυτό ήταν, πάω για ψώνια.
Περίμενε, δεν εχω καν λεφτά.
Είσαι ενήλικας. Αγόρασε με πίστωση.
- Τι είναι η πίστωση; - Κάτι σαν υπόσχεση.
Παίρνεις ότι θέλεις τώρα, και υπόσχεσαι ότι θα το πληρώσεις μετά.
Να το πληρώσω αργότερα;
Τι καταπληκτική ιδέα. Σε ευχαριστώ, καπετάνιε Μπουν.
Θα αγοράσω αυτό με πίστωση.
Ο Ντανγκ Χάι θα το λατρέψει. Πίστωση, παρακαλώ.
Μου αρέσει και αυτό, θα το αγοράσω με πίστωση.
Μου αρέσει η πίστωση.
Θα μας πληρώσεις για όλα αυτά;
Σωστά, σωστά. Όχι τα αγοράζω με πίστωση.
Θα σας τα ξεπληρώσω αργότερα.
Θα μας τα ξεπληρώσεις αργότερα; Δεν σε ξέρουμε.
Δεν έχεις πίστωση εδώ.
- Πλήρωσε μας τώρα. - Τώρα;
Δεν εχω λεφτά επάνω μου, αλλά θα βρω την φίλη μου την Ράγια.
Έχει σπαθί, ωμά ψάρια, δυο κομμάτια από το Λίθο του δράκου.
- Όχι, δεν έχει. Ποιος το ειπε; - Καλύτερα να μας πληρώσεις τώρα.
- Δεν είναι φιλανθρωπία. - Ποιον κλέβεις;
Κάνε στην άκρη. Δεν βλέπεις ότι είναι νέα στην πόλη;
Έλα αγαπητή μου, μην φοβάσαι.
Όλα καλά.
Πρόσεχε.
Πάνα.
Ευχαριστώ.
Δεν είναι δουλειά μου,
αλλά να χρησιμοποιείς την γοητεία σου σαν μωρό, για να κλέψεις τους άλλους,
είναι πολύ άσχημο.
Εντάξει, πού είναι η οικογένεια σου;
Σωστά.
Τι θα λέγατε να βγάζατε έντιμη λεία;
Εντάξει, Ντανγκ Χάι, θα πάρω το κομμάτι απ' το Λίθο του Δράκου.
Δεν είμαι ο Ντανγκ Χάι.
Είμαι ο Τσάι, ο τύπος με τα λουλούδια.
- Και πού είναι ο Ντανγκ Χάι; - Εκεί πέρα.
Τι; Ποιος έχει το κομμάτι απ' το Λίθο;
Ο πιο βίαιος φύλαρχος που έχει δει ποτέ το Νύχι.
Οι τύποι ήταν παλαβοί.
Ήθελα απλώς να φέρω δώρα στον αρχηγό Ντάνγκ Χάι.
Αυτόν ψάχνεις, αγαπητή μου;
Ξέρω ακριβώς που είναι.
Αλήθεια;
Θα σε πάω σ' αυτόν.
Αυτό προσπαθώ να πω στη φίλη μου τη Ράγια.
Λέει πάντα "Μην εμπιστεύεσαι." "Μη μιλάς σε κανέναν."
"Τρώω μόνο φαγητά που αποξηραίνω μόνη μου."
Έλα, αγαπητή μου.
Ο αρχηγός Ντανγκ Χάι είναι έξω απ' την πόλη, πέρα απ' τις πύλες.
Και μακριά απ' το νερό;
Του αρέσει να ζει στα όρια.
Γεια σου Ντάνγκ Χάι.
Είμαι η Σίσου και ήρθα να σου προσφέρω λίγα…
Θα μου πεις τώρα πού μπορώ να βρω τα υπόλοιπα κομμάτια του Λίθου...
ή θα σε αφήσω μόνη σου μ' αυτό το πράγμα.
Διάλεξε.
Μα σε… εμπιστεύθηκα.
Μέγα λάθος. Καλύτερα ν' αρχίσεις να μιλάς.
Δείχνει να πεινάει.
Όχι, όχι!
- Ράγια! - Σταματήστε την!
Σου είπα να μείνεις στη βάρκα, Σίσου.
- Συγγνώμη! - Κράτησε το μου λίγο, μπορείς;
Ομίχλη;
Ναι. Ήταν ξόρκι του Τζάγκαν, του αδερφού μου.
Εντάξει. Άλλα δύο μείνανε.
Εντάξει, καπετάν Μπουν, επόμενη στάση, η Ράχη.
Ευχαριστώ για τους νέους πελάτες!
Τους υποσχέθηκα πως θα τους αγοράσω όσο κόντζι μπορούν να φάνε.
Θα τους ανεχτούμε για λίγο, μια και τα όνγκι έχουν εννιά στομάχια.
Να πάρει.
Δεν το πιστεύω πως η γριούλα ήθελε να με βλάψει.
Λυπάμαι πολύ, Σίσου, αυτός είναι όμως τώρα ο κόσμος.
Κανέναν δεν μπορείς να εμπιστευθείς.
Ακόμα και τα μωρά;
- Λοιπόν… - Είναι τόσο γλυκιά.
Κοίτα τα μαγουλάκια της.
Γεια, είμαι η Σίσου.
- Λατρεύει το πρόσωπό μου. - Ναι, μα πρόσεχε μη σου κλέψει τα δόντια.
- Έλα να σε βοηθήσω. - Μα είναι τόσο γλυκό.
Εντάξει. Παραείναι γλυκό…
Πολλή γλυκύτητα! Παραπάει!
ΔΟΝΤΙ
Έχουμε έλλειψη χώρου, Αρχηγέ Βιράνα.
Πρέπει να επεκταθούμε στην ενδοχώρα.
Και πώς προτείνεις να χειριστούμε το Ντρούν, Στρατηγέ Ατίταγια;
Χωρίς κατάλληλη προστασία, θα οδηγήσουμε το λαό μας στο θάνατο.
Ίσως έχω τη λύση γι' αυτό, Μητέρα.
Μικρή πρωινή μου δροσιά…
Πόσο χαίρομαι που γύρισες σπίτι.
Εντόπισα τη Ράγια. Κλέβει κομμάτια του λίθου.
Τι;
Θέλω να πάρω το βασιλικό στρατό και να την ανακόψω στη Ράχη.
Αν κατευθύνεται στη Ράχη, αμφιβάλλω αν θα μείνει κάτι απ' αυτήν να αποκόψεις.
Είναι πιο ικανή απ' όσο νομίζεις. Πρέπει να τη σταματήσουμε.
Περπάτα μαζί μου.
Κοίτα γύρω σου.
Όλα αυτά φτιάχτηκαν με την εξυπνάδα...
κι όχι το συναίσθημα.
Είμαστε ασφαλείς.
Το κανάλι μας προστατεύει απ' τα τέρατα.
Δε νομίζω πως είναι σοφό να διακινδυνεύεις ενώ δεν χρειάζεται.
Άκουσες όμως τη στρατηγό. Πρέπει να επεκταθούμε.
Αν είχαμε όλα τα κομμάτια του Λίθου, θα το κάναμε με ασφάλεια.
Έχεις δίκιο. Δεν είναι συναισθηματική απόφαση.
Είναι η μόνη ώστε να διασφαλίσουμε το μέλλον του Δοντιού.
Έγινες στ' αλήθεια ηγέτιδα όπως σε προόριζα, Ναμάρι.
Στρατηγέ Ατίταγια. Ετοιμάστε το βασιλικό στρατό
που θα διοικεί η κόρη μου.
Ευχαριστώ, Μητέρα. Δεν θα σ' απογοητεύσω.
Σταματήστε να τρώτε!
Συγγνώμη, φίλε, το έχω.
Μου πέταξες γαρίδα;
Ούτε που τρώγεται!
- Μην με κοιτάς… - Παιδιά;
Θέλετε να παίξουμε κρυφτό;
Εντάξει. Έτοιμοι;
Ένα.
Δύο.
- Ευχαριστώ. - Δύο και μισό.
Τρία.
Θύμισέ μου να μην αποκτήσω ποτέ παιδιά.
Δύσκολο να είσαι άνθρωπος.
Ναι.
Έξι.
Επτά.
Έχετε μικρά κεφάλια. Δεν έχετε ουρές.
Λέτε ψέματα για να πάρετε ό,τι θέλετε όπως ο αρχηγός του Νυχιού.
Ναι, ο κόσμος είναι κατεστραμμένος. Κανέναν δεν μπορείς να εμπιστευθείς.
Ίσως είναι κατεστραμμένος επειδή δεν εμπιστεύεστε.
Σαν τον μπάα μου ακούγεσαι.
- Πρέπει να ήταν έξυπνος. - Ναι, ήταν.
Ήθελα στ' αλήθεια να τον πιστέψω.
Ήθελα να πιστέψω πως θα γινόμαστε ξανά Κουμάντρα.
Τότε, μπορούμε.
Χιλιάδες πετρωμένοι θα διαφωνούσαν μαζί σου.
Μη σταματάς να προσπαθείς.
Το έκανα. Ξέρεις τι συνέβη;
Με κλώτσησε πισώπλατα κάποιος που μου έδωσε ένα δώρο.
Κοίτα γύρω σου.
Γεμίσαμε ορφανά διότι ο κόσμος δε σταματά να πολεμά για ένα λίθο.
Θες να ξέρεις γιατί δεν επέστρεψαν άλλοι δράκοι;
- Διότι ο κόσμος δεν τους δικαιούται. - Κι όμως εσύ μπορείς να το αλλάξεις.
Βαρέθηκα να προσπαθώ, Σίσου. Η Κουμάντρα είναι ένα παραμύθι.
Το μόνο σημαντικό πια για 'μένα, είναι να φέρω πίσω τον μπάα μου.
Νομίζω πως φτάσαμε στη Ράχη.
Σίσου!
Το κόντζι μου!
Μην πάτε πουθενά. Γυρίζω αμέσως.
ΡΑΧΗ
Σίσου! Έλα πίσω! Παρακαλώ!
- Τι κάνεις; - Θα σου αποδείξω πως κάνεις λάθος!
Πώς; Με το να σε συνθλίψουν οι θυμο-κέφαλοι της Ράχης;
Όχι. Με το να σου αποδείξω ότι αν θες την εμπιστοσύνη κάποιου,
πρέπει να δώσεις κι εσύ λίγη πρώτα.
Σίσου, μη...
Εκ των υστέρων, ίσως να βιάστηκα λιγάκι,
Aλλά ποιος πεινάει; Όχι; Θα σ' αφήσω ήσυχη.
Εντάξει, πού είμαστε;
Ενδιαφέρουσα επιλογή για σπίτι.
Εσείς οι δυο είστε πολύ βλακόμουτρα
για να πιστέψετε πως θα μπορούσατε να κλέψετε το Λίθο του Δράκου της Ράχης.
Λίθο;
Ποιος ανέφερε λίθους;
Δε μας ενδιαφέρουν οι λίθοι.
Ναι, καταλαβαίνω πως αυτό με κάνει να φαίνομαι ψεύτρα.
Βασικά, νομίζω πως ήταν το ψέμα που σε έκανε να φανείς ψεύτρα.
- Δεν ξέρω τι είναι τόσο αστείο. - Ο φόβος σας...
είναι σαν ένα απολαυστικό νέκταρ ταΐζοντας το στομάχι της ψυχής μου.
Είναι ωραίο.
Έχει γεύση... μάνγκο.
- Λατρεύω το μάνγκο. - Φυσικά αγαπάς το μάνγκο!
Μόνο σε έναν κρετίνο χωρίς γλώσσα δε θα άρεσε.
- Θεέ μου! - Πάει τόσος καιρός
από τότε που κοίταξα τα μάτια ενός έντρομου εχθρού.
Πώς πέρασε έτσι ο χρόνος;
Πάει τόσος καιρός.
- Φαίνεται μόνος. - Όχι! Δεν είμαι μόνος.
Είμαι πολεμιστής της Ράχης.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα για να κάνω μόνο ένα πράγμα.
Να προκαλώ φόβο και να διαλύω τα κρανία των εχθρών μου!
Βασικά, αυτά είναι δύο πράγματα.
Δείτε τις φάτσες σας.
Τι σκοπεύεις να κάνεις με μας;
Θα είναι άσχημο. Τρομακτικό!
Θα μου πάρει δυο εβδομάδες να καθαρίσω!
- Δεν έχεις ιδέα, έτσι; - Ναι, έχω.
Κατασκευάζω αυτό το φρικτό σχέδιο στο κεφάλι μου...
Με αρρωσταίνει και μόνο που το σκέφτομαι. Απλά περιμένετε.
Μέχρι τότε, γιατί δεν αράζετε;
Καλό ε;
Ένα μικρό;
Εντάξει! Καλή δουλειά, καπετάνιε Μπρουν!
- Το Δόντι ήρθε! - Τι;
Λαέ της Ράχης, κυνηγάμε τη Ράγια,
μια φυγά απ' την Καρδιά!
Στείλ' τε την έξω, αλλιώς θα μπούμε εμείς μέσα!
Μόνο εσύ είσαι εδώ;
Οι δικοί μου πάλεψαν το Ντρουν με τόση ανδρεία...
Αλλά έχασαν.
Εντάξει. Αλλά η συμμορία του Δοντιού ήρθε για 'μένα, όχι για σάς.
Αν μπορέσω να τους αποσπάσω την προσοχή, θα μπορέσετε να φύγετε από δω.
- Θα παλέψεις με ολόκληρο στρατό; - Όχι, απλά θα τους καθυστερήσω.
Κοίτα, ξέρω τα κουμπιά της Ναμάρι.
Και μόλις φύγετε, θα φύγω από κει.
- Πώς σε λένε; - Το όνομα που μου δόθηκε είναι Τονγκ.
Εντάξει, Τονγκ, δε με ξέρεις, ούτε σε ξέρω.
Αλλά σίγουρα ξέρεις μια πίσω πόρτα ή έναν τρόπο να φύγουμε από δω
και είναι πολύ σημαντικό να είναι ασφαλείς οι φίλοι μου, εντάξει;
Οπότε, ειλικρινά σου σε ρωτάω, θα μας βοηθήσεις;
Σε παρακαλώ.
Εντάξει.
Υπενθύμιση, μην πεθάνεις.
Κάψτε τους.
Γεια σου Πριγκίπισσα Υπονομεύτρια. Περίεργο που σε συναντώ εδώ.
Εσύ και τα κομμάτια λίθου του Δράκου θα 'ρθείτε μαζί μου.
Το σπαθί μου αρνείται.
Ναι, ήξερα ότι δεν μπορούσες να 'ρθεις μόνη.
Δεν είσαι τίποτα χωρίς την ομάδα σου.
Κάντε πίσω.
Δε θα πάρει πολλή ώρα.
Το ήθελες αυτό, φιλενάδα;
Μπα.
Φαίνεται πως κάποιος παρακολουθεί μαθήματα.
Γιατί κλέβεις κομμάτια του λίθου;
Απλά προσπαθώ να τα ταιριάξω.
Δεν έτυχε να φέρεις το λίθο του Δοντιού, έτσι;
Όχι; Δε βαριέσαι.
Θα περάσω και θα το πάρω αργότερα.
Θα το απολαύσω αυτό.
Ναι, είναι δράκος.
Πάμε.
Έλα!
Με χτύπησες με ουρά γαρίδας;
- Πότε θα μας έλεγες ότι ήταν η Σίσου; - Τυπικά, πάντα ξέρατε ότι ήταν η Σίσου.
Σοβαρά τώρα;
Γιατί είσαι εδώ θεϊκέ δράκε του νερού;
Δεν είναι προφανές, μεγάλε; Η φίλη μου η Ράγια κι εγώ θα διορθώσουμε τον κόσμο.
Θα τους φέρουμε όλους πίσω.
Θα τους φέρετε όλους πίσω; Θέλω να βοηθήσω.
Λυπάμαι, δεν μπορώ να σ' αφήσω να το κάνεις.
Είναι πολύ επικίνδυνο.
Δεν έχασες μόνο εσύ την οικογένειά σου εξαιτίας του Ντρουν.
Σε παρακαλώ. Άσε με να σε βοηθήσω.
Θέλω κι εγώ να συμμετάσχω στην αδελφότητα του ξυλοδαρμού του Ντρουν!
Η μαγεία του μεγάλου μου αδερφού Πένγκου.
Εντάξει, καπετάνιε Μπουν. Στο Δόντι.
Μάλιστα!
Εντάξει, παιδιά, ορίστε το σχέδιο.
Το τελευταίο κομμάτι λίθου είναι στο Δόντι,
την πιο βαριά προστατευμένη γη απ' όλες.
Προστατεύονται από μια τεχνητή διώρυγα, που τους χωρίζει απ' τον υπόλοιπο κόσμο.
Ο μόνος τρόπος να μπούμε ή να βγούμε είναι μέσω του νερού.
Ευτυχώς για μας, έχουμε μία μαγική δράκαινα του νερού.
Το παλάτι θα είναι κατακλυσμένο από στρατιώτες του Δοντιού.
- Για να τους περάσουμε, θα πρέπει... - Αναλαμβάνω εγώ, παιδιά.
Θα κανονίσω εγώ το πρώτο κύμα.
Θα ακολουθήσει ο Τονγκ με το γιγάντιο, κακό τσεκούρι του!
Και μετά θ' ακολουθήσουν τα όνγκι με το τρελούτσικο απατεωνίστικο μωρό.
που θα ρίξουν το πετράδι στον ισχυρό Σισουντάτου.
Και μετά άντε γεια, βλαμμένα.
Τέλειο σχέδιο με ροή, έτσι;
Όχι. Αυτό δεν είναι ροή. Περισσότερο εμπόδιο το λες.
Συμφωνώ.
Να το σχέδιό μου.
Διεισδύουμε στο Δόντι, αντιμετωπίζουμε τη Ναμάρι...
Της προσφέρουμε κάτι ωραίο και λέμε:
Θες να μας βοηθήσεις να σώσουμε τον κόσμο; Γιατί το μόνο που χρειάζεται
είναι ένα κομμάτι λίθου.
Ναι! Περίμενα κάποιον να με ρωτήσει!
Ορίστε!
Κολλητές για πάντα!
Ναι, νομίζω θα προτιμούσα το σχέδιο του Μπουν.
Τι;
- Γιατί; - Γιατί είναι το Δόντι.
Οι λεπίδες τους είναι ειδικά σχεδιασμένες για τα πισώπλατα μαχαιρώματα.
Αν δεν ήταν αυτοί, τίποτα απ' αυτά δε θα 'χε συμβεί.
Είναι οι χειρότεροι.
Αν είμαστε ειλικρινείς μαζί της, νιώθω ότι θέλει να φτιάξει τον κόσμο όσο κι εμείς.
Δεν ήσουν εκεί όταν η Ναμάρι με πρόδωσε.
Θα ακολουθήσουμε το σχέδιό μου.
- Τι τρέχει με τη καταιγίδα; - Έλα, θέλω να σου δείξω κάτι.
Λοιπόν, τι κάνουμε τώρα;
Δεν ξέρω.
Πού με πηγαίνεις;
ΚΑΡΔΙΑ.
Σισού, γιατί με έφερες εδώ;
- Εδώ είναι που ξεκίνησαν όλα. - Ναι, το ξέρω.
- Ήμουν εκεί. - Όχι.
Εδώ είναι που ξεκίνησαν όλα, πριν 500 χρόνια.
Να σου γνωρίσω τα αδέρφια μου.
Τ' αληθινά ισχυρά.
Μου λείπουν.
Δεν ήξερα ότι είναι εδώ.
Βλέπεις εκείνον με την κλασσική μορφή;
Είναι η Άμπα. Πήρα την λάμψη μου από αυτήν.
Αυτή είναι η Πράνι. Είναι πολυμορφική.
Τζαγκόν, ομίχλη.
Και Πένγκου.
Είναι ο μεγάλος μας αδερφός.
Αυτός φέρνει την βροχή.
Είμαστε οι τελευταίοι δράκοι.
Όλοι οι άλλοι δράκοι μεταμορφώθηκαν σε πέτρα.
Πνιγόμασταν στο Ντρούμ.
Αλλά ο μεγάλος αδερφός Πένγκου, αρνήθηκε την ήττα.
Εδώ είναι που κάναμε τη τελευταία μας αντίσταση.
Ενωμένοι.
Και έτσι, ένας προς ένας...
ένωσαν όλη την μαγεία τους...
Και δημιούργησαν τον Λίθο του δράκου.
Δεν ξέρω γιατί με επέλεξαν.
Θα μπορούσε να είναι ο οποιοσδήποτε από εμάς.
Το μόνο που ξέρω...
Είναι ότι τους εμπιστεύθηκα.
Και αυτοί εμπιστεύθηκαν εμένα.
Και έτσι...
Όταν εναπόθεσαν την πίστη τους σε εμένα...
Μου έδωσε δύναμη πέρα από οτιδήποτε μπορούσα να φανταστώ.
Το ίδιο μπορεί να συνέβη με την Ναμάρι.
Εύχομαι πραγματικά να μπορούσα να το πιστέψω.
Κάποτε πίστεψα ότι θα μπορούσαμε να είμαστε φίλες.
Μετά από όλο αυτό, ίσως να μπορέσετε.
Ακόμα και αν θελήσει να μας βοηθήσει...
Πώς θα μπορέσω να την εμπιστευθώ;
Αν με κάποιον τρόπο μπορούσες...
Δεν θα φέρεις πίσω μόνο τον μπάα σου.
Θα φέρεις πίσω και το όνειρό του.
Τη Κουμάντρα.
Πιστεύεις ότι θα με αναγνώριζε;
Τόσα πολλά άλλαξαν.
Φυσικά και θα σε αναγνώριζε.
Μου τον θυμίζεις.
Ναι;
Δυνατός και όμορφος, με ακαταμάχητη κόμη;
Αισιόδοξος.
Πώς να προσεγγίσω την Ναμάρι, μετά από όσα συνέβησαν;
Μπορεί να νιώθεις ότι είναι αδύνατο, αλλά μερικές φορές...
Πρέπει να κάνεις το πρώτο βήμα, ακόμα και αν δεν είσαι έτοιμη.
Εμπιστεύσου με.
Εντάξει, θα ακολουθήσουμε το σχέδιό σου.
Τι; Το σχέδιό μου; Θα πάμε με το σχέδιό μου;
- Ναι. - Ωραία.
Δεν θα το μετανιώσεις. Αλλά χρειαζόμαστε ένα ωραίο δώρο.
Τι νομίζεις της αρέσουν; Γάτες; Μαχαίρια;
Γάτες με μαχαίρια; Μαχαίρια με κάτι από γάτες;
Βασικά...
Ξέρω ακριβώς τι θα της δώσω.
Και έτσι, η γαία του Δοντιού του Ρόδου σώθηκε...
παρόλα τα τέρατα που ήθελαν να μας καταστρέψουν.
Επειδή είμαστε έξυπνοι, επίμονοι...
Και φροντίζουμε ο ένας τον άλλον.
- Μητέρα, πρέπει να μιλήσουμε. - Η πριγκίπισσα Ναμάρι.
Εντάξει, εντάξει. Πηγαίνετε, παιδιά.
Πρέπει να μιλήσω με την πριγκίπισσα.
- Μητέρα, δεν θα πιστέψεις τι είδα. - Είδες έναν δράκο.
Ο στρατηγός Ατίτα με πληροφόρησε ότι επέστρεψες χωρίς τους λίθους.
Ήταν η Σίσου.
Μπορεί να φτιάξει αυτό που σπάσαμε. Μπορεί να τους φέρει όλους πίσω.
Αυτό είναι που με τρομάζει.
Όταν επιστρέψουν πίσω όλοι, ποιον νομίζεις ότι θα κυνηγήσουν;
Ξεχνάς ότι οι άλλες χώρες μας κατηγορούν για ο,τι έγινε.
Μα δεν θέλαμε ποτέ να πάθει κάποιος κακό.
Ναι, αλλά αν είχαμε τον δράκο...
και τα κομμάτια...
Θα μας συγχωρούσαν.
Θα σώζαμε τον κόσμο.
Αλλά το σημαντικότερο θα ήταν ότι οι δικοί μας θα ήταν ασφαλείς.
Η Ράγια δεν θα μας δώσει ποτέ την Σισού.
Δεν θα της δώσουμε επιλογή.
Τι θα κάνεις;
Αυτό να μην σε ανησυχεί, αγάπη μου.
Έκανες αρκετά.
Αν αρνηθεί να μας βοηθήσει, θα έχουμε πετάξει το πλεονέκτημα μας στην κοπριά.
- Το ξέρω. - Δεν έχει κανένα λόγο να μας βοηθήσει.
Το ξέρω.
- Το βοδινό ήταν απαίσιο. - Το ξέρω.
Είσαι σίγουρη ότι αυτοί οι τέσσερις διαβολάκοι θα έχουν επιτυχία;
Δεν ξέρω.
- Έχει πολύ μπαχαρικό. - Όχι, έχει πολύ μπαμπού.
Τι ξέρεις εσύ; Έχεις την γεύση ενός ψηλού μωρού.
- Εσύ ντύνεσαι σαν ένα ψηλό μωρό. - Δώσε μου το κουτάλι, αναλαμβάνω εγώ.
- Άκρη, εγώ είμαι ο επαγγελματίας. - Μπορώ;
- Πολύ νόστιμο. - Κάτι που μου έμαθε ο Μπάα.
Σου έμαθε και πώς να φτιάχνεις αυτό το υπέροχο μοσχαράκι;
Όχι, αυτό το έμαθα μόνη μου.
Θα ήταν ωραίο να μοιραστώ ένα γεύμα ξανά μαζί του.
Ξέρω τι εννοείς.
Έχω αυτήν την ενοχλητική αδερφή, που πάντα μου χαλάει τα μαλλιά.
Ανυπομονώ να την δω.
Όταν κερδίσουμε...
Ανυπομονώ να ξαναπάρω το μάτι μου,
και να δω με χαρούμενη ματιά το χωριό μου γεμάτο ξανά.
Και εσύ, θα επανενωθείς με την οικογένεια σου, Νόι.
Πώς την αποκάλεσες;
Νόι, αυτό είναι το όνομά της.
Το γράφει στον γιακά της. Κανένας σας δεν το πρόσεξε;
Και πιστεύουν ότι εγώ είμαι παλιάνθρωπος.
- Τι σημαίνει αυτό; - Σημαίνει ότι είμαστε μέσα.
Σίσου...
Μέχρι να πάρουμε το λίθο, και να σιγουρευτούμε ότι είναι μαζί μας...
Υποσχέσου μου, ότι θα μείνεις κρυμμένη.
Είδα ότι πήρες το δώρο μου.
Δεν πίστεψα ότι θα το ξαναδώ.
Λοιπόν...
Το πρόσεξα όσο μπορούσα.
Δεν είσαι η μόνη παθιασμένη με τους δράκους εδώ.
- Το τελευταίο κομμάτι. - Ώρα να τους φέρουμε όλους πίσω.
Η Σίσου και οι λίθοι θα έρθουν μαζί μου.
- Σίσου. - Πίσω.
Ήταν ανόητο να εμπιστευθείς κάποιον από το Δόντι.
Μην πλησιάσετε.
Ναμάρι.
Δεν χρειάζεται να γίνει έτσι.
Δεν έχω άλλη επιλογή.
Αναλαμβάνω εγώ.
Ξέρω ότι δεν θέλεις να πληγώσεις κανέναν.
Τι κάνεις;
Θέλεις απλά έναν καλύτερο κόσμο. Όπως όλοι μας.
Σίσου.
Σε εμπιστεύομαι, Ναμάρι.
Όχι!
Σίσου!
Τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω.
Μαζί με την τελευταία δράκαινα, έφυγε και η θάλασσα.
Δεν υπάρχει τίποτα για να σταματήσει τα Ντρουν.
Απολύτως τίποτα.
Ράγια;
Πού πήγε η Ράγια;
Ναμάρι.
Ας το τελειώσουμε.
Ράγια!
Δεν μας βλέπει.
Τυφλώθηκε από την οργή της.
Εξασθενούν οι δυνάμεις του λίθου.
Αυτοί οι άνθρωποι θα γίνουν τροφή για τα Ντρουν αν δεν φύγουν.
Ελάτε. Όλα θα πάνε καλά.
Ηλίθιο Ντρουν, φύγε από μπροστά μου.
Πάμε.
Φύγαμε!
Πηγαίνετε στη θάλασσα. Συνεχίστε.
Ελάτε.
Δεν ήθελα να συμβεί αυτό.
Ψεύτρα.
Δεν με νοιάζει αν με πιστεύεις.
Η Σίσου με πίστευε.
Εσύ, όμως, δεν την εμπιστευόσουν.
Γι' αυτό είμαστε εδώ.
Κάνε ό,τι θέλεις.
Αλλά φταις κι εσύ που πέθανε η Σίσου.
Τονγκ, υπάρχουν άνθρωποι πίσω. Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Φύγετε. Ελάτε μαζί μου.
Τουκ, αυτοί είναι οι τελευταίοι. Πηγαίνετε. Είμαστε πίσω σας.
Τουκ-Τουκ.
Τι περιμένεις; Πήγαινε.
Ράγια!
Αυτή σκότωσε τη Σίσου.
Ράγια!
- Η μαγεία του λίθου σχεδόν τελείωσε. - Δεν υποχωρούν.
Είναι παντού.
Δεν ξέρω γιατί διάλεξαν εμένα.
Μπορούσε να ήταν ο οποιοσδήποτε από εμάς.
Τους εμπιστεύτηκα και με εμπιστεύτηκαν.
Κι έτσι...
Δώστε μου τους λίθους σας. Αν ενωθούν, θα πετύχει.
Η Σίσου πέθανε, Ράγια. Δεν έχουμε τη μαγεία της.
Δεν αφορά τη μαγεία της, αλλά την εμπιστοσύνη.
Τι;
Γι' αυτό τα κατάφεραν. Γι' αυτό μπορούμε κι εμείς.
Να κάνουμε αυτό που ήθελε η Σίσου. Αυτό που ήθελε ο Μπάα.
Να εμπιστευτούμε ο ένας τον άλλον και να δώσουμε ένα τέλος.
Αλλά πρέπει να ενωθούμε. Σας παρακαλώ.
- Μετά απ' όσα έκανε; - Δεν θα την εμπιστευτούμε ποτέ.
Τότε αφήστε με να κάνω την αρχή.
Ράγια, όχι.
Τα καταφέραμε.
Τουκ-Τουκ.
Πρόνι, Άμπα.
Τζαγκάν, Πενγκού.
The Fairy Tale VipSubs Team
Myrto - Promachos - Angelina37 vault_dweller - Keravnos2
Sh4dy - Xlemponiaris
subs powered by The Amazing Vipsubs.gr / vipsubs.net
Ράγια.
Σίσου.
Πεθαίνω της πείνας.
- Έχω λίγο παστό κρέας. - Όχι τόσο πεινασμένη.
Σίσου.
Χαίρομαι που μυρίζω τη δρακοβρόμα σου και πάλι.
Θα το πάρω σαν κομπλιμέντο.
Μαμά.
Μαμά, ο Μπουν.
Ο Μπουν.
Μπάα;
Δροσοσταλίδα μου;
Μπάα...
Είναι αυτή που βλέπω;
Αρχηγέ Μπέντζα, η κόρη σου σε έκανε περήφανο.
Εύχομαι να μην σε πειράζει που έφερε μερικούς φίλους.
Μπάα...
Καλώς ήρθες στην Κουμάντρα.
Για τους μικρούς, κι όχι μόνο, φίλους του Vipsubs.gr...
Αναζητήστε την ΚΟΥΜΑΝΤΡΑ είναι μέσα σας...