Resync για το https://GreekLegends.net
Για το www.vipsubs.gr
Μετάφραση: adespoti & g_poli Επιμέλεια-συγχρονισμός: g_poli
H EMY αναβάθμισε την καταιγίδα Τέλμαρ σε κατηγορία 2.
Αναμένονται ισχυρές βροχές και άνεμοι ταχύτητας 140 χλμ/ώρα.
Εδώ Desert Eagle. Κανένα ίχνος των τριών αγνοούμενων πεζοπόρων.
Μπράβο, Τσάρλι, επιβεβαιώστε το με τις ομάδες διάσωσης.
Εδώ Ομάδα Διάσωσης 1, Λίμα Τσάρλι.
Τα σκυλιά δεν εντόπισαν τους πεζοπόρους και ο καιρός χειροτερεύει.
- Η καταιγίδα επιδεινώνεται. - Desert Eagle, τι βλέπεις εσύ;
Υπάρχει πλημμύρα. Θα σας προλάβει κάτω στο βουνό.
Όλες οι ομάδες να πάνε ψηλό σημείο. Έρχεται μεγάλος όγκος νερού.
Ομάδες διάσωσης, υποχωρήστε ή βρείτε καταφύγιο.
Που είναι ο εθελοντής με το άλογο; Δεν ακούγεται στον ασύρματο.
Θα γυρίζει πίσω. Θα ήταν τρελός να κάτσει εδώ.
Έχουμε αναταράξεις. Επιστρέφουμε.
- Εδώ! - Βοήθεια!
Έρχεται πολύ νερό. Ανεβείτε.
Ήρθα με τη γυναίκα μου. Την είδες;
- Ανέβα. - Μπορεί να είναι εκεί κάτω.
Δεν είναι. Τη βρήκα στο ποτάμι. Είναι νεκρή.
- Τζίμι, πάμε! - Πάω να τη βρω.
Κατέβα! Πήγαινε πίσω απ' τον βράχο!
Μείνε κοντά μου! Κρατήσου όσο πιο δυνατά μπορείς!
Θα πεθάνουμε;
- Πού τους βρήκατε; - 3 χλμ απ' το φαράγγι.
- Ταυτοποιήθηκαν; - Όχι ακόμα. Είναι διαλυμένοι.
Ποιος είναι αυτός;
Προσφέρεται εθελοντικά που και που.
Βετεράνος του Βιετνάμ. Φοβερός ιχνηλάτης.
Είσαι καλά, Τζον;
Η γυναίκα σκοτώθηκε στο πρώτο κύμα, ο άντρας της έφυγε.
Ναι, τους βρήκαμε 1,5 χλμ απ' το ποτάμι.
Έκανες ό,τι μπορούσες, Τζον.
Ευχαριστούμε και πάλι για τη βοήθεια.
Κύριε.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Μπράβο, αγόρι μου.
- Κουρασμένος; - Ναι.
Θα 'χεις ξεπαγιάσει.
Λίγος ζεστός καφές θα σε συνεφέρει.
Άκουσα τα νέα.
Δύο άνθρωποι πέθαναν.
Δε μπόρεσα να τους σώσω.
Ούτε τ' αδέρφια μου στον πόλεμο μπόρεσα να σώσω.
Μην κατηγορείς τον εαυτό σου επειδή δεν έσωσες κάποιον.
Δεν είσαι πια στον πόλεμο.
- Όλα είναι μέσα στο μυαλό σου. - Δύσκολο να τα βγάλω.
Έτσι όπως κάθεσαι, μου θυμίζεις τον πατέρα σου.
Καθόταν έξω στην κουνιστή καρέκλα του.
Σκεφτόταν συνέχεια, ποτέ δε μιλούσε.
Έχεις κάνει καταπληκτική δουλειά εδώ.
Κουμαντάρωντας αυτό το μέρος.
Δεν ξέρω πως να σ' ευχαριστήσω που μ' άφησες να μείνω.
Και βοηθάς να μεγαλώσω τη Γκαμπριέλα.
Ευχαριστώ.
Καληνύχτα, Μαρία.
Ήρεμα. Στρίψε.
Αυτό είναι. Στρίψε.
- Καλημέρα. - Καλημέρα.
- Πώς κοιμήθηκες; - Καλά.
Δε βλέπω το αυτοκίνητο της Γκαμπριέλα.
Τηλεφώνησε. Καλά είναι, Τζον. Είναι στην Αντωνία.
Έλεγα να με βοηθήσει με το καινούριο άλογο.
Θα της άρεσε αυτό το άλογο. Στρίβει τέλεια.
Θα ήταν καλή εκπαιδεύτρια. Έχει τον τρόπο της με τ' άλογα.
- Δε νομίζεις; - Ίσως.
Αλλά θα πάει στο κολέγιο.
Λες να θέλει να μυρίζει συνέχεια σαν στάβλος, όπως εσύ;
- Τόσο πολύ; - Όχι, αν σ' αρέσουν τ' άλογα.
- Εδώ! - Είδες τη γυναίκα μου;
Μην έχετε αμφιβολία.
- Θα νικήσουμε. - Σας διαβεβαιώνω ότι στρατιωτικά...
αυτή η τακτική δε θα πετύχει.
- Θείε Τζον! - Εδώ.
- Καλησπέρα. - Τέλειωσες με τα άλογα;
Ναι. Σχεδόν.
Τι κάνεις τώρα;
- Ξέρεις τι είναι αυτό; - Μικρό μαχαίρι
Όχι. Είναι ατσάλι Δαμασκού.
Χαρτοκόπτης που έφτιαξα για όταν πας στο κολέγιο.
Θα του βάλω κι αυτή τη λευκή λαβή.
- Χαρτοκόπτης; - Θα δείχνει ωραία πάνω στο γραφείο σου.
Συγγνώμη που στο χαλάω, αλλά κανείς δε γράφει γράμματα πλέον.
Τότε, χρησιμοποίησέ τον για να φοβερίζεις τ' αγόρια.
Τέλοσπάντων.
Σπρώξε.
- Πρέπει να λαδώσω τους μεντεσέδες. - Μπορώ να βοηθήσω.
- Πως πήγε χθες βράδυ; - Δεν ήρθαν πολλοί στο πάρτι.
- Γιατί; - Εξαιτίας της βροχής.
Η γιαγιά μου είπε τι έγινε χθες βράδυ.
Γι' αυτούς που πέθαναν.
Είσαι καλά;
Ξέρεις ότι δε φταις εσύ. Προσπάθησες.
Προσπάθησα.
- Θες να πάμε για ιππασία; - Ναι, πήγαινε βάλε μπότες.
Δεν το πιστεύω ότι θα πάω στο κολέγιο.
Δεν ξέρω γιατί. Δεν έχω ιδέα ακόμη τι θέλω να γίνω.
Εσύ στην ηλικία μου, ήξερες τι θες να γίνεις;
- Ναι, ήθελα να γίνω στρατιώτης. - Στην ηλικία μου;
- Και πιο μικρός ακόμη. - Σ' άρεσε;
Έκανα τους καλύτερους φίλους που είχα ποτέ.
Θα πέσει πολύ ησυχία εδώ, χωρίς εσένα να ρωτάς.
- Θα επιβιώσεις, είμαι σίγουρη. - Ναι.
Νυχτώνει. Έχω μια ώρα ακόμη.
- Γιατί; - Θα πάω στην Αντωνία.
Κάνει πάρτι γι' αυτούς που φεύγουν για το κολέγιο.
- Γιατί δεν τους καλείς εδώ; - Τι;
- Φερ' τους εδώ. - Θυμάσαι τι έγινε την άλλη φορά;
- Τους φρίκαρες. - Γιατί;
Γιατί τους κοιτούσες επίμονα όλη την ώρα.
Το κάνω καμιά φορά, αλλά δεν το κάνω επίτηδες.
Ευχαριστώ, αλλά η Αντωνία το 'χει κανονίσει. Θα πάμε εκεί.
Δείξ' τους τις σήραγγες.
- Τι; - Δείξ' τους τις σήραγγες.
Δεν αφήνεις κανέναν να πάει στις σήραγγες.
Ναι, αλλά είναι φίλοι σου. ?ρα, είναι ευπρόσδεκτοι.
- Εντάξει, τότε. - Δείξ' τους τις σήραγγες.
Ωραία θα είναι.
Θα μου λείψουν πολύ οι βόλτες μαζί σου.
Και μένα θα μου λείψουν.
Αυτή η μουσική είναι απαίσια.
Να την άκουγε η μάνα της. Εσένα σ' αρέσει;
Θα τη συνήθιζα.
Ελπίζω να περνάει καλά.
Ούτε καν εμένα δεν αφήνεις να μπω στις σήραγγες.
Αν θες να μπεις, θα σου κάνω μια ξενάγηση.
- Όχι, ευχαριστώ. Πολύ βρόμικα. - Είναι.
Τέλειο μέρος για να το γλεντήσουμε, μωρό μου.
- Όχι τώρα. Έχω πολλά στο μυαλό μου. - Καταλαβαίνω.
- Εσύ το ζωγράφισες αυτό; - Ναι.
- Όταν ήμουν 10 χρονών. - Αριστούργημα.
Ποιος είναι;
- Πρέπει να το σηκώσω. Τζιζέλ; - Μ' ακούς; Το σήμα δεν είναι καλό.
Ναι, σ' ακούω. Πες τα μου όλα.
- Γκαμπριέλ; - Ναι;
Τι κάνεις εδώ; Οι φίλοι σου έφυγαν.
Τα έκαναν όλα χάλια και καθαρίζω.
- Πως πήγε; - Καλά πέρασαν.
Με ρωτούσαν συνέχεια γιατί έφτιαξες αυτές τις σήραγγες.
Και τι τους είπες;
Ότι σ' αρέσει το σκάψιμο και ότι είσαι λίγο τρελός.
Σωστό κι αυτό.
Θέλω να μιλήσουμε για κάτι. Και θέλω να φανείς ανοιχτόμυαλος.
- Πρέπει να πάω στο Μεξικό. - Γιατί να το κάνεις αυτό;
Γιατί βρήκα τον πατέρα μου.
Η φίλη μου η Τζιζέλ που μένει εκεί...
Παλιά έμενε εδώ, τη θυμάσαι;
Της ζήτησα μια χάρη και τον βρήκε.
Ζει σε μια πόλη κοντά στη δική της.
Θείε Τζον, πρέπει να πάω. Θέλω να τ' ακούσω απ' τον ίδιο.
- Θέλω να καταλάβω γιατί το έκανε. - Γιατί δεν είναι καλός άνθρωπος.
- Δε μπορεί να είναι τόσο απλό. - Είναι.
Έχω ακούσει τις ιστορίες. Ξέρω ότι πέρασες πολλά.
Αλλά ο κόσμος μου είναι πολύ διαφορετικός απ' τον δικό σου.
- Είναι χειρότερος. - Όχι.
Οι άνθρωποι δε φέρονται άσχημα χωρίς λόγο.
Δεν υπάρχει λόγος όταν παρατάς την οικο- γένειά σου. Είσαι τυχερός που την έχεις.
- Γιατί θυμώνεις; - Γιατί δεν ξέρεις πόσο άσχημο είναι.
Εγώ ξέρω πόσο μαύρη μπορεί να γίνει η καρδιά κάποιου.
Τίποτα καλό δε θα βρεις εκεί, Γκαμπριέλ.
- Μπορεί ν' άλλαξε. - Τέτοιοι άνθρωποι δεν αλλάζουν.
- Γίνονται χειρότεροι. - Εσύ άλλαξες.
Δεν άλλαξα. Προσπαθώ να μη χειροτερέψω, κάθε μέρα.
Θείε Τζον, θέλω να μου 'χεις εμπιστοσύνη.
Να ξέρεις ότι θα πάρω τις σωστές αποφάσεις.
Δε ελέγχεται η κατάσταση εκεί.
Δε μπορείς να με προστατεύεις αιωνίως.
Όσο υπάρχω εγώ, δεν πρόκειται να σε ξαναπληγώσει.
Κανείς.
Εσύ έκανες αυτό που νόμιζες σωστό και έφυγες στα 17...
χωρίς να σ' εμποδίσει κανείς.
Μακάρι να με είχαν εμποδίσει.
Γκαμπριέλ, σ' αγαπάω σαν κόρη μου.
Ξέρω ότι θες απαντήσεις. Περίμενε όμως λίγο.
Να μεγαλώσεις κι άλλο.
Να μάθεις τον κόσμο καλύτερα.
Θα μου κάνεις αυτή τη χάρη;
Εντάξει.
Ευχαριστώ.
- Πάω για ύπνο. - Καληνύχτα.
Καληνύχτα.
Δε σ' αγαπάει.
- Θέλω να μάθω το λόγο. - Δεν έχει σημασία.
Είναι κάθαρμα. Δεν ούτε καρδιά ούτε ψυχή.
- Τι συμβαίνει; - Θέλει να δει τον πατέρα της.
Γκαμπριέλ, νομίζω ότι κάναμε μια συμφωνία.
Κάναμε. Συγγνώμη.
Το σκεφτόμουν όλη νύχτα και...
- θέλω απαντήσεις τώρα, όχι αργότερα. - Πώς τον βρήκες;
- Με βοήθησε η Τζιζέλ. - Η Τζιζέλ.
Ακόμα δεν ξέκοψε απ' αυτήν.
- Η Τζιζέλ είναι κακή επιρροή. - Άλλαξε.
Όχι, δεν άλλαξε! Και χάρηκα όταν έφυγε.
- Προσπαθεί να με βοηθήσει. - Ούτε που σε θυμάται αυτός.
Ποτέ δεν ήταν δίπλα σου σαν πατέρας.
Αυτός ο άνθρωπος είναι περισσότερο πατέρας σου.
Σε προσέχει και σε προστατεύει. 10 χρόνια τώρα αυτός είναι ο πατέρας σου.
- Όχι αυτό το καθίκι. - Mαρία, ηρέμησε.
- Γιατί; - Γιατί έτσι.
Δεν του αξίζει να σε δει.
Δεν πήγε ούτε μια φορά στο νοσοκομείο να δει τη μάνα σου που πέθαινε από καρκίνο.
Κάποια Χριστούγεννα, ο Τζον τον μάζεψε γιατί την έδερνε.
- Αρκετά. - Πες της.
Δε θέλω να τον δεις.
Δε σ' αφήνουμε να πας σ' αυτό το επικίνδυνο μέρος.
- Σε παρακαλώ. - Φτάνει!
Εντάξει.
Έχετε δίκιο. Δε θα πάω.
- Πάω στην Αντωνία. - Εντάξει.
Δεν πειράζει, παιδί είναι.
Θείε Τζον!
Συγγνώμη για πριν!
Δεν πειράζει!
ΜΕΞΙΚΟ
Για να σε δω! Είσαι πολύ όμορφη.
Πέρασε ο καιρός αλλά δεν άλλαξες.
Ακόμα παρθένα είσαι;
Πλάκα κάνω.
Θα είσαι κουρασμένη απ' το ταξίδι.
- Θες κάτι να πιεις; - Όχι.
Εγώ θέλω.
Σε βλέπω που κοιτάς τριγύρω.
- Τι; - Ωραίο σπίτι, ε;
- Ναι, καλό είναι. - Βλέπω που κοιτάς και μένα.
Όχι. Είσαι πανέμορφη.
Ξέρω ότι έχω αλλάξει.
Η ζωή εδώ δεν είναι εύκολη, αδερφούλα.
- Κάνεις ό,τι μπορείς. - Καταλαβαίνω
Ευχαριστώ πολύ που με βοηθάς να βρω τον πατέρα μου.
Δεν ήταν εύκολο, αλλά τα κατάφερα.
- Να σου δώσω κάτι... - Για ζητιάνα με πέρασες;
- Όχι, Τζιζέλ. Δεν ήθελα... - Πλάκα σου κάνω.
Για μια στιγμή, το 'χαψα. Δεν ήθελα να σε προσβάλω.
Πάμε να δούμε τον πατέρα σου.
Εντάξει.
Αυτό είναι. Το 172.
Πήγαινε στον μπαμπά σου.
- Γεια. Είναι εδώ ο Μανουέλ; - Ποια είσαι εσύ;
Θέλω να του μιλήσω.
- Τι τον θες; - Με ποιον μιλάς;
- Ποια είναι αυτή, Μανουέλ; - Θα σου εξηγήσω μετά.
Δεν είχα το τηλέφωνό σου.
Δε σε περίμενα.
- Πάει πολύς καιρός. - Το ξέρω.
Μεγάλωσες, Γκαμπριέλα.
- Πώς με βρήκες; - Δεν ήταν εύκολο.
Πάντα είχες μυαλό.
Ακόμα και μικρή, πάντα ήσουν καλή μαθήτρια.
Θέλω να μιλήσουμε.
Μοιάζεις με τη μητέρα σου.
- Αλήθεια; - Ναι, πολύ.
Λες και είστε δίδυμες.
Ευχαριστώ. Θέλω να σε ρωτήσω κάτι.
Ό,τι θες.
Γιατί μας παράτησες;
Θέλω να καταλάβω γιατί το έκανες αυτό.
Εντάξει.
Επειδή μια μέρα κοίταξα τη μητέρα σου και σένα...
και κατάλαβα ότι δε σημαίνετε τίποτα πια για μένα.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο να καταλάβεις.
Αλλά έχασα τα χρόνια μου μαζί σου...
και μαζί της.
Και όταν πέθανε, σε φορτώθηκα εγώ...
που ποτέ δε σε ήθελα.
Άλλη ερώτηση;
Δε χρειάζεται να επιστρέψεις.
Πρέπει να κλείσω.
- Τι έγινε; - Έπρεπε να τον ακούσω. Είχε δίκιο.
- Πρέπει να γυρίσω σπίτι απόψε. - Αποκλείεται.
Είναι αργά και είσαι αναστατωμένη.
Άσε να σε βοηθήσω. Πρέπει να ηρεμήσεις.
Πάμε κάπου να ξεχαστείς.
Θα οδηγήσω εγώ.
- Γεια. - Γεια.
Ντον Μιγκέλ.
Ευχαριστώ που ήρθες. Θα πιεις κάτι;
Δεν έχω πολύ χρόνο. Μπες κατευθείαν στο θέμα.
Έγινε.
Άκουσα ότι θες να επεκτείνεις τις δουλειές σου.
Θέλω να επεκταθώ.
Με τη βοήθειά σου, μπορώ να το κάνω. Θα γίνουμε συνεταίροι.
Πάντα ψάχνω για νέες πουτάνες.
Έκανα εξαγωγή πάνω από 17.000 γυναίκες πέρυσι.
Ακόμη και οι πιο άσχημες, θα μας βγάλουν πάνω από 300.000.
- Ντον Μιγκέλ, μια χαρά σε βλέπω! - Αφήστε μας.
Ήξερα ότι θα σ' αρέσουν τα κορίτσια μας. Είναι τα καλύτερα.
Άκουσα ότι έστειλες ένα φορτίο στη Νέα Υόρκη.
Άφησέ μας, Βίκτωρ. Θέλω να μιλήσω στον Μιγκέλ.
Μίλα του. Που είναι το πρόβλημα;
Μόλις αποφασίσουν οι δικοί σου ποιος κάνει κουμάντο, πες μου.
Δωσ' μου τρία λεπτά, Ντον Μιγκέλ.
Βίκτωρ.
Τι σ' έπιασε; Ξέρεις τι διακυβεύεται;
Τι εννοείς; Ξεκολώνομαι να βρω τις καλύτερες πουτάνες.
Και δε μπορώ να είμαι παρών στις διαπραγματεύσεις;
Με κάνεις να δείχνω κακός.
- Ηρέμησε. - Βούλωσ' το.
Ούτε το μέρος ούτε η ώρα είναι κατάλληλα για μαλακίες.
Παίζονται πολλά λεφτά εδώ.
Εσύ κάνε ό,τι νομίζεις κι εγώ θα κάνω ό,τι νομίζω.
Με συγχωρείτε.
Τζον!
- Τι έγινε; - Δεν πήγε στην Αντωνία.
- Πήγε στο Μεξικό. - Τι;
Πήρε η Τζιζέλ. Η Γκαμπριέλα πήγε να δει τον πατέρα της και δε γύρισε.
Έχεις τη διεύθυνση;
Και του πατέρα της.
- Να πάρω την αστυνομία; - Η αστυνομία δεν περνά τα σύνορα.
Δε μπορούν να κάνουν τίποτα εκεί.
Σε παρακαλώ, Τζον. Φέρε πίσω το κοριτσάκι μου.
Θα τη βρω.
Δε ελέγχεται η κατάσταση εκεί.
Δε μπορείς να με προστατεύεις αιωνίως.
Ακούστε. Λατρεύω τις πουτανίτσες μου.
Όταν όμως πάει καμιά να το σκάσει...
εκνευρίζομαι πάρα πολύ.
Και όταν συμβαίνει αυτό, πρέπει να τιμωρείστε.
Τι είπα; Στα γόνατα.
Αν νομίζετε ότι μπορείτε να το σκάσετε...
εμπρός. Τρέξτε.
Θα σας βρω.
Και θα σας σκοτώσω. Σας δίνω το λόγο μου.
- Ψάχνω τη Γκαμπριέλ. - Δεν είναι εδώ.
- Πού είναι; - Δεν ξέρω τίποτα.
Όλα αυτά έγιναν εξαιτίας σου.
Έπρεπε να σε είχα σκοτώσει πριν 10 χρόνια.
- Τζιζέλ. - Ποιος είσαι; Τι θες;
Με λένε Τζον. Έχουμε συναντηθεί κανά δυο φορές.
- Ψάχνω τη Γκαμπριέλ. - Δεν είναι εδώ.
- Ξέρεις πού μπορεί να είναι; - Όχι. Ήθελε βοήθεια...
να βρει τον πατέρα της. Αυτό ξέρω μόνο.
- Μπορείς να μου πεις τι έγινε; - Ναι, αλλά δεν ξέρω πολλά.
- Μέσα, αν δε σε πειράζει. - Εντάξει.
Ήταν πολύ στενοχωρημένη. Την έδιωξε με τις κλωτσιές και ήθελα να τη βοηθήσω.
- Μετά τι έγινε; - Τι έγινε;
Έκλαιγε και μου σπάραζε την καρδιά.
Δεν ήθελα να γυρίσει εδώ γιατί είναι καταθλιπτικά.
Οπότε, την πήγα έξω να ηρεμήσει, να πιει κανά ποτό και να ξεχαστεί.
Πήγαμε σ' ένα κλαμπ και την έχασα. Δεν ξέρω τι έγινε.
- Γιατί; - Επειδή μέθυσα. Συμβαίνει.
Μιλούσα με κάτι φίλους και όταν κοίταξα, είχε εξαφανιστεί.
Την έψαξα παντού. Σκέφτηκα ότι έφυγε.
- Δεν ξέρω. - Έφυγε χωρίς να πει αντίο;
Δεν ξέρω, μπορεί.
Κάποιος με πήγε εκεί, δεν ξέρω ποιος. Ήμουν λιώμα.
- Μίλησε σε τίποτα άντρες; - Τι;
- Μίλησε σε τίποτα άντρες; - Δεν ξέρω. Μπορεί.
Θα μίλησε σε μερικούς.
Γιατί με ρωτάς όλα αυτά; Νομίζεις ότι σου λέω ψέματα;
Πήρες σπίτι μου και είπες ότι δε γύρισε απ' του πατέρα της.
Για να σε ειδοποιήσω.
- Ή να καλύψεις τον κώλο σου. - Άντε γαμήσου.
- Πού το βρήκες αυτό; - Αυτή μου το 'δωσε.
Ήταν της μητέρας της. Δε θα στο 'δινε ποτέ.
Την πούλησες.
- Ήταν φίλη σου. - Άντε γαμήσου! Έξω απ' το σπίτι μου!
Κοίτα με.
Θα με πας σ' αυτό το κλαμπ και θα μου δείξεις με ποιους ήταν.
Αλλιώς, δε φαντάζεσαι τι θα πάθεις.
Πάμε.
Βγες έξω.
Δε μπορώ να πάω εκεί. Με ξέρουν, εδώ μένω.
Θα μπεις μέσα και θα μου τους δείξεις.
Αν κάνεις οτιδήποτε άλλο...
θα σου φυτέψω μια σφαίρα στο κεφάλι, πριν με πιάσουν.
Προχώρα.
Δεν άλλαξα. Προσπαθώ να μη χειροτερέψω.
Ο κόσμος μου είναι πολύ διαφορετικός απ' τον δικό σου.
Δεν ξέρεις πόσο άσχημο είναι.
Εγώ ξέρω πόσο μαύρη μπορεί να γίνει η καρδιά κάποιου.
Αυτός στον καναπέ.
- Είμαστε εντάξει τώρα; - Άντε γαμήσου. Φεύγα.
Θα ξανάρθω.
Φύγε.
- Που είναι; - Δεν την ξέρω αυτή την πουτάνα.
Που είναι;
Λέγε που είναι, γιατί θα το σπάσω.
Εντάξει, θα σου πω!
Κορίτσια, ακούστε.
Σας θέλω διαθέσιμες ανά πάσα στιγμή. Μέρα-νύχτα.
Θα πηδάτε 40-50 άντρες το λιγότερο.
Και δε θα σταματάτε αν δε σας πούμε.
Και δε θέλω εξυπνάδες!
Σταμάτα εδώ.
Ποιο σπίτι;
Το τελευταίο. Με τα αναμμένα φώτα.
Όλες δικές σας! Καλή διασκέδαση!
Ωραίο.
Τι ψάχνεις;
Μήπως χάθηκες, γέρο;
Όχι; Τίποτα;
Μήπως να σου κόψω τη γλώσσα με το μαχαίρι;
Βίκτωρ.
Αριζόνα.
Τι έγινε; Ξεμείνατε από πουτάνες στην Αμερική;
Νομίζω ότι την ξέρω αυτή.
Απ' τις καινούριες είναι.
Τι σου είναι;
Σηκώστε τον.
- Αφήστε τη να φύγει. - Τι;
Αφήστε τη να φύγει.
Σταμάτα να παίζεις. Ριξ' τον στο βαρέλι με το οξύ.
"Τζον Ράμπο."
Χουανίτο Ράμπο.
Θες να σου πω κάτι, Χουανίτο;
Αυτές οι γυναίκες δε σημαίνουν τίποτα για μένα και τους πελάτες μου.
Στον κόσμο μου, είναι ένα τίποτα. Δεν είναι άνθρωποι.
Είναι σκέτα αντικείμενα.
Δεν έχουν αξία για μας.
Δε θα έδινα σημασία σ' αυτό...
Σ' αυτήν. Αλλά τώρα θα δώσω.
Επειδή ερχόμενος εδώ, της έκανες πολύ κακό, μαλάκα.
Θα την εκπαιδεύαμε, θα την εκμεταλ- λευόμασταν και θα την πουλούσαμε.
Αλλά τώρα, θα την κάνουμε παράδειγμα για τις άλλες.
Θα σ' αφήσω να ζήσεις.
- Τι λες; - Βγάλε το σκασμό!
Αυτό θα το θυμάσαι για την υπόλοιπη ζωή σου.
Μέχρι που να μη μπορείς να θυμηθείς πια, Χουανίτο.
Σημάδεψέ τον κι αυτόν και την πουτάνα.
Στο μάγουλο. Βαθιά χαρακιά.
Σήκω.
Σήκω. Θα ξανάρθουν.
Αφήστε τη να φύγει.
- Με νομίζεις για βλάκα; - Όχι, δε σε νομίζω.
Ήθελα να τον καθαρίσω και δε μ' άφησες.
- Με ντρόπιασες. - Τι θες;
Την πουτάνα του.
- Κάνουμε δουλειά εδώ. - Το ξέρω, αλλά είναι προσωπικό.
Εντάξει.
Ποιος είναι αυτός;
Ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος;
Που το βρήκες αυτό;
- Όχι! - Ποιος είναι;
Δική σου επιλογή.
Είναι μισοπεθαμένος στο χώμα.
Με το σημάδι μου στο μάγουλο.
Ωραία.
Τώρα είναι η σειρά σου.
Τα ράμματα θα κρατήσουν, αν κάτσει φρόνιμα.
Έχει διάσειση. Πρέπει να πάει σε νοσοκομείο.
Το ξέρω.
Εξαιτίας της διάσεισης, θα 'χει ευαισθησία στο φως και το θόρυβο.
Θα γίνει καλά σε μερικές μέρες.
Να προσέχεις. Ξέρεις ότι είναι επικίνδυνο.
- Μην ανησυχείς. - Ωραία.
- Σηκώθηκες. - Ναι.
- Είσαι καλά; - Ποια είσαι;
Κάρμεν Ντελγάδο.
- Πως σε λένε; - Τζον.
Τ' αμάξι σου είναι στο γκαράζ.
Πως βρέθηκα εδώ;
- Εγώ σ' έφερα. - Ούτε που με ξέρεις.
Γιατί πρέπει να σε ξέρω;
Είχες μπλεξίματα. Θα το έκανα για τον καθένα.
- Τι γύρευες εκεί; - Είμαι ανεξάρτητη δημοσιογράφος.
Παρακολουθούσα τον Ελ Φλάκο.
Έναν νταβατζή που ναρκώνει γυναίκες και τις πουλά.
Σε είδα στο κλαμπ να τον παρακολουθείς.
Είδα τι του έκανες.
Πόσο καιρό είμαι εδώ;
- Τέσσερις μέρες. - Τέσσερις μέρες;
Χριστέ μου.
Πες μου. Που είναι αυτοί που την πήραν;
- Ποια πήραν; Την κόρη σου; - Ναι. Που είναι;
Ποιοι είναι αυτοί;
Οι αδερφοί Μαρτίνεζ. Πήραν την αδερφή μου.
Την βρήκαν νεκρή από υπερβολική δόση, πριν τρία χρόνια.
Λυπάμαι. Πρέπει να μου πεις που βρίσκονται.
Δεν πάει έτσι. Είναι πάρα πολλοί. Είσαι τρελός;
Δε με νοιάζει αυτό. Σκέφτομαι μόνο το πόσο φοβισμένη θα είναι.
Αυτά που περνάει κι αυτά που πέρασε η αδερφή σου.
Βοήθησέ με, σε παρακαλώ. Δε μπορώ να το κάνω χωρίς εσένα.
- Εντάξει. - Ευχαριστώ.
- Τι θες; - Μια γυναίκα. έχετε μικρές;
Πέρνα.
Έχουμε μεγάλη ποικιλία. Θα το χαρείς.
20 δολάρια.
- Τρέχα! - Δε μπορώ!
- Φύγε! Σήκω! - Δε μπορώ, θα με σκοτώσουν!
Τι γίνεται εδώ;
- Φύγε! - Δε μπορώ.
Γκαμπριέλ. Εγώ είμαι, ο θείος Τζον.
Μη φοβάσαι. Ο θείος είμαι.
Πάμε σπίτι. Είσαι ασφαλής τώρα.
Είδε κανείς τίποτα;
- Σου είπα ότι έπρεπε να τον σκοτώσουμε! - Ηρέμησε, Βίκτωρ.
Αυτός ήταν. Ο κωλόγερος ήρθε και πήρε την πουτάνα.
- Θα τον βρούμε και θα τον σκοτώσουμε. - Όχι.
- Δε με νοιάζει. Εσύ φταις. - Τι λες τώρα;
Την επόμενη φορά, θα το κάνουμε με τον δικό μου τρόπο.
Πίσω στη δουλειά.
Πίσω στη δουλειά!
Γύρισες.
Θα σε πάω σπίτι.
- Συγγνώμη. - Δεν έκανες τίποτα απολύτως.
Θα γυρίσουμε σπίτι και όλα θα πάνε καλά.
Το πήρα πίσω αυτό.
Γκαμπριέλ, μην κοιμηθείς.
Άνοιξε τα μάτια. Ας μιλήσουμε για κάτι.
Θυμάμαι ότι ήσουν φοβερή στην ιππασία.
Σε ό,τι διαγωνισμό κι αν έπαιρνες μέρος, κέρδιζες.
Ήσουν περίπου 11 χρονών.
Κέρδισες πέντε αγώνες σε μια μέρα. Καταπληκτικό.
Γκαμπριέλ, κρατήσου.
Μπορείς. Θα είμαστε σπίτι σύντομα.
Θα σε φροντίσω. Έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου.
Έχεις τόσα πολλά να κάνεις. Τόσα πολλά.
Πριν χρόνια που γύρισα σπίτι, ήσουν πολύ μικρή.
Πολύ μικρή, Γκαμπριέλ.
Ήμουν ένας άνθρωπος χαμένος. Και τότε γνώρισα εσένα.
Και είδα κάτι που δεν πίστευα ποτέ ότι θα ξαναδώ.
Είδα καλό στον κόσμο. Αθωότητα.
Και είχα μια οικογένεια, που δεν πίστευα ποτέ ότι θ' αποκτήσω.
Μεγαλώνοντας εσένα, ήταν ό,τι καλύτερο μου 'χει συμβεί ποτέ.
Και σ' ευχαριστώ γι' αυτό.
Γκαμπριέλ;
Όχι, μην το κάνεις.
Συγγνώμη.
Γιατί όχι εγώ;
Περίμενε!
Θα μου λείψει.
Θέλω να μείνεις στην αδερφή σου.
Δεν υπάρχει τίποτα πια να μας κρατάει εδώ.
Που θα πας;
Θα γυρίζω εδώ κι εκεί.
Όπως πάντα.
Θα σε ξαναδώ;
Φυσικά.
Θα μου λείψει αυτό.
Θα θρηνώ για την υπόλοιπη ζωή μου.
Η καρδιά μου είναι κομμάτια.
Ναι.
Καλό ταξίδι.
- Τι θες; - Τη βοήθειά σου.
Έλα μέσα.
Αν σε δει κανείς, θα πεθάνουμε και οι δύο.
Ήταν πολύ επικίνδυνο να ξανάρθεις εδώ.
- Την βρήκες; - Είναι νεκρή.
Λυπάμαι.
Πραγματικά. Ξέρω πως νιώθεις.
Αλλά είναι επικίνδυνο που ξανάρθες.
Γιατί ήρθες;
- Θέλω να βρω τον αδύνατο. - Όχι.
Αυτόν που τη χαράκωσε. Που χαράκωσε και μένα.
Δε σε ξαναβοηθώ.
- Πρέπει. - Γιατί;
Τι θ' αλλάξει; Τίποτα.
Θρηνείς και συνεχίζεις.
Εσύ έτσι έκανες;
Τη σκέφτομαι κάθε μέρα.
Κάθε γαμημένη μέρα.
- Αλλά πρέπει να συνεχίζεις. - Κι αν δε μπορείς;
- Αν δε μπορείς να συνεχίσεις; - Πρέπει.
Δεν έχεις άλλη επιλογή. Ό,τι έγινε, έγινε.
Γιατί; Πως γίνεται να τέλειωσε;
Όταν βλέπω κάτι τόσο αθώο...
και βλέπω ένα πρόσωπο που δε θα ξανάχει πια ζωή...
πως γίνεται να τέλειωσε;
Θέλω εκδίκηση.
Θέλω να ξέρουν ότι έρχεται θάνατος...
και δε μπορούν να κάνουν τίποτα να τον εμποδίσουν.
Θέλω να νιώσουν τον πόνο μας.
Και να ξέρουν ότι είναι το τελευταίο πράγμα που θα νιώσουν.
Και ξέρω ότι το θες κι εσύ.
Τα μάτια σας ανοιχτά!
Πέντε στον αχυρώνα και οι υπόλοιποι μαζί μου!
Βρείτε το γέρο!
Ελάτε από 'δω! Είναι στο κελάρι!
Τσίνο, από 'κει! Οι άλλοι, μαζί μου!
Ησυχία. Ακολουθήστε με.
Εκεί.
Πήγαινε να δεις.
Τσιάρο, Καρίτο, μ' ακούτε;
Τσίνο, Πιλόν, απαντήστε!
Γαμιόλη!
Εδώ!
Είναι όλοι νεκροί. Όλοι.
Μπορούσα να σε σκοτώσω δέκα φορές.
Αλλά ήθελα να σε κρατήσω τελευταίο.
- Άντε γαμήσου. - Εσύ άντε γαμήσου, ξοφλημένε.
Θέλω να νιώσεις την οργή μου, το μίσος μου...
όταν θα σου ξεριζώνω την καρδιά απ' το στήθος!
Όπως έκανες με τη δική μου.
Γαμιέσαι κι εσύ και η πουτάνα σου!
Θες να ζήσεις; Ακολούθα τα φώτα.
Έτσι είναι να το νιώθεις.
Έζησα σ' έναν κόσμο γεμάτο θάνατο.
Προσπάθησα να γυρίσω σπίτι, αλλά ποτέ δε γύρισα πραγματικά.
Ένα μέρος απ' το μυαλό και την ψυχή μου...
χάθηκε στο δρόμο.
Αλλά η καρδιά μου ήταν εδώ. Στο μέρος που γεννήθηκα.
Όπου θα υπερασπιζόμουν μέχρι τέλους...
τη μόνη οικογένεια που είχα ποτέ.
Το μόνο σπίτι που είχα ποτέ.
Όλοι όσοι αγάπησα, είναι πλέον φαντάσματα.
Αλλά θα παλέψω...
να κρατήσω τη μνήμη τους ζωντανή.
Για πάντα.