pulp: πολτός 1. Μαλακή, υγρή, άμορφη μάζα ύλης.
2. Περιοδικό ή βιβλίο με εντυπωσιοθηρικά αναγνώσματα,
συνήθως τυπωμένο σε κακής ποιότητας χαρτί.
Ξέχνα το. Πολύ επικίνδυνο. Τέλος αυτές οι βλακείες.
Κάθε φορά το ίδιο λες. "Τέλος, δεν το ξανακάνω, πολύ επικίνδυνο."
-Ξέρω ότι λέω το ίδιο, κι έχω δίκιο. -Και σε καναδυό μέρες το ξεχνάς.
Τελείωσε η εποχή που ξεχνούσα, τώρα αρχίζω να θυμάμαι.
-Ξέρεις πώς ακούγεσαι όταν μιλάς έτσι; -Σαν λογικός άνθρωπος.
Σαν πάπια ακούγεσαι.
Δεν θα με ξανακούσεις να κάνω έτσι, αφού δεν πρόκειται να το ξανακάνω.
-Μετά το αποψινό; -Απόψε θα το ακούσεις πολλές φορές.
-Θέλετε κι άλλο καφέ; -Ναι.
Ευχαριστώ.
Όπως είναι τώρα το πράγμα, ρισκάρεις όπως σε ληστεία τράπεζας.
Και παραπάνω. Οι τράπεζες είναι πιο εύκολες.
Οι τράπεζες δεν έχουν λόγο να εμποδίζουν τις ληστείες.
Είναι ασφαλισμένες, σκασίλα τους. Ούτε όπλο δεν χρειάζεσαι.
Πήγε κάποιος σε τράπεζα κι έδωσε στον ταμία ένα κινητό τηλέφωνο.
Κι ένας άλλος στο τηλέφωνο, του είπε:
"Κρατάμε ένα κοριτσάκι. Δώσε τα λεφτά, αλλιώς το σκοτώνουμε."
-Έπιασε το κόλπο; -Ο τύπος μπήκε σε τράπεζα μ' ένα τηλέφωνο.
Όχι με πιστόλι, όχι με καραμπίνα, αλλά με τηλέφωνο, γαμώτο.
Τους λήστεψε κι ούτε φύλλο δεν κουνήθηκε.
Έκαναν κακό στο κοριτσάκι;
Δεν ξέρω. Ίσως δεν υπήρχε καν κοριτσάκι. Δεν είναι αυτό το θέμα.
Το θέμα είναι ότι λήστεψε τράπεζα μ' ένα τηλέφωνο.
-Θες να ληστεύουμε τράπεζες; -Θα ήταν πιο εύκολο απ' ό,τι κάνουμε τώρα.
-Άρα, τέλος οι κάβες; -Αυτό δεν συζητάμε; Τέλος οι κάβες.
Δεν αξίζει πια. Όλο ξένοι έχουν τώρα τις κάβες.
Βιετναμέζοι, Κορεάτες, ούτε αγγλικά δεν μιλάνε.
Λες, "Φέρε τα λεφτά", δεν καταλαβαίνουν. Το παίρνουν προσωπικά.
Κάποιος θα μας αναγκάσει να τον σκοτώσουμε.
-Δεν θα σκοτώσω κανέναν. -Ούτε εγώ θέλω να σκοτώσω.
Αλλά θα αναγκαστούμε, για να σωθούμε εμείς.
Αν όχι κιτρινιάρηδες, τότε Εβραίοι που έχουν το μαγαζί 15 γενιές.
Ο παππούς κάθεται στο ταμείο μ' ένα Μάγκνουμ στο χέρι.
Κάνε κόλπο με το τηλέφωνο εκεί, να δούμε τι θα βγει.
-Ξέχνα το, σταματάμε. -Και μετά; Θα βρούμε κανονική δουλειά;
-Αποκλείεται. -Και τι θα κάνουμε;
Γκαρσόν! Καφέ!
Αυτό το μαγαζί.
"Γκαρσόν" θα πει αγόρι.
Αυτό το μαγαζί; Να ληστέψουμε καφετέρια;
Γιατί, κακό είναι;
Κανείς δεν ληστεύει εστιατόρια. Γιατί όχι;
Μπαρ, κάβες, βενζινάδικα.
Εκεί έχουν όπλα, σου τινάζουν τα μυαλά στον αέρα.
Στα εστιατόρια όμως, τους αιφνιδιάζεις.
Δεν περιμένουν να τους ληστέψουν. Όχι όσο οι άλλοι.
Σίγουρα κανείς εδώ δεν θα θέλει να κάνει τον ήρωα.
Σωστά. Όπως οι τράπεζες, τέτοια μέρη είναι ασφαλισμένα.
Ο διευθυντής; Σκασίλα του!
Θέλει μόνο να φύγεις, πριν σκοτώσεις κανέναν πελάτη.
Οι σερβιτόρες; Δεν πρόκειται να φάνε σφαίρα για το ταμείο.
Οι βοηθοί; Λαθρομετανάστες που παίρνουν ψίχουλα
θα χολοσκάσουν αν ληστέψεις τον ιδιοκτήτη;
Οι πελάτες τρώνε, δεν ξέρουν τι γίνεται.
Εκεί που τρώνε ομελέτα, κάποιος τους χώνει ένα όπλο στη μούρη.
Το σκέφτηκα όταν ληστεύαμε την τελευταία κάβα. Θυμάσαι;
-Που έμπαιναν πελάτες συνέχεια. -Ναι.
Σκέφτηκες να τους πάρεις τα πορτοφόλια. Ήταν καλή ιδέα.
Ευχαριστώ.
Πιο πολλά πήραμε απ' τα πορτοφόλια παρά απ' το ταμείο.
-Πολύς κόσμος στα εστιατόρια. -Πολλά πορτοφόλια.
-Πολύ έξυπνο, ε; -Πολύ έξυπνο.
Είμαι έτοιμη. Να το κάνουμε εδώ και τώρα.
-Έλα. -Εντάξει.
Όπως την άλλη φορά.
Εσύ τους πελάτες, εγώ τους υπαλλήλους.
-Σ' αγαπώ, γλυκέ μου! -Σ' αγαπώ, κουνελάκι μου.
Μην κουνηθεί κανείς! Ληστεία!
Αν κανείς γαμημένος κουνηθεί,
θα σας εκτελέσω όλους τους καριόληδες εδώ μέσα!
-Πες μου γι' αυτά τα μπαρ με το χασίς. -Τι θες να σου πω;
-Το μαύρο είναι νόμιμο εκεί; -Ναι, αλλά όχι εντελώς.
Δεν γίνεται να πας σε εστιατόριο, να στρίψεις και να καπνίσεις.
Καπνίζεις στο σπίτι σου ή σε συγκεκριμένα μέρη.
-Δηλαδή, σε τέτοια μπαρ; -Η αγορά είναι νόμιμη.
Η κατοχή νόμιμη, κι αν έχεις τέτοιο μπαρ, είναι νόμιμη και η πώληση.
Νόμιμα το κουβαλάς, αλλά δεν έχει σημασία, γιατί άκου φάση.
Αν σε σταματήσει μπάτσος εκεί πέρα, είναι παράνομο να σε ψάξει.
-Στο Άμστερνταμ δεν έχουν δικαίωμα. -Θα πάω, φίλε, αυτό θέλω.
Εκεί θα πάω.
Εσύ θα το γούσταρες πολύ.
Ξέρεις ποιο είναι το πιο παράξενο στην Ευρώπη; Οι μικρές διαφορές.
Έχουν τα ίδια πράγματα εκεί, αλλά είναι λίγο διαφορετικά.
Για παράδειγμα;
Πας σινεμά στο Άμστερνταμ και μπορείς ν' αγοράσεις μπίρα.
Όχι σε χάρτινο κύπελλο. Μιλάω για γυάλινο ποτήρι.
Στο Παρίσι αγοράζεις μπίρα στα ΜcDonald's!
Και ξέρεις πώς λένε το χάμπουργκερ Quarter Pounder με τυρί στο Παρίσι;
-Δεν το λένε Quarter Pounder με τυρί; -Έχουν μετρικό σύστημα εκεί, άλλα βάρη.
-Πώς το λένε; -"Pουαγιάλ με τυρί."
-Pουαγιάλ με τυρί! -Ακριβώς.
-Πώς λένε το Βig Μac; -Όπως εμείς, αλλά Le Βig Μac.
Le Βig Μac.
-Πώς λένε το Whopper; -Δεν ξέρω, δεν πήγα σε Βurger Κing.
Ξέρεις τι βάζουν στις τηγανιτές πατάτες αντί για κέτσαπ;
-Τι; -Μαγιονέζα.
Τους είδα. Τις πνίγουν σ' αυτή τη μαλακία.
Έπρεπε να φέρουμε καραμπίνες για τέτοια δουλειά.
-Πόσοι είναι εκεί μέσα; -Τρεις ή τέσσερις.
-Μαζί με τον δικό μας; -Δεν είμαι σίγουρος.
-Δηλαδή, μπορεί να είναι και πέντε; -Είναι πιθανό.
Έπρεπε να φέρουμε καραμπίνες.
-Πώς τη λένε; -Μία.
Πώς γνωρίστηκαν με τον Μαρσέλους;
Δεν ξέρω, όπως γνωρίζεται όλος ο κόσμος.
-Εκείνη ήταν ηθοποιός. -Έπαιξε σε τίποτα που να έχω δει;
Μόνο σ' έναν πιλότο έπαιξε, νομίζω.
-Πιλότο; Τι είναι αυτό; -Βλέπεις σειρές στην τηλεόραση;
Δεν βλέπω τηλεόραση.
Ξέρεις όμως ότι υπάρχει τηλεόραση και ότι δείχνει σειρές, έτσι;
Ναι.
Για να αποφασίσουν, γυρίζουν ένα επεισόδιο, τον πιλότο.
Το δείχνουν σε αυτούς που επιλέγουν σειρές
κι ανάλογα πώς θα τους φανεί, αποφασίζουν.
Μερικά από αυτά γίνονται σειρές, άλλα δεν γίνονται τίποτα.
Αυτή έπαιξε σε ένα που δεν έγινε τίποτα.
Θυμάσαι τον Αντουάν Pοκαμόρα;
Μισός μαύρος, μισός Σαμόα. Τον έλεγαν "Τόνι Pόκι Χόρορ".
-Ναι, ίσως. Ένας χοντρός, έτσι; -Όχι ακριβώς. Έχει πρόβλημα βάρους.
-Τι να κάνει; Στη Σαμόα έτσι είναι. -Τον ξέρω. Τι έπαθε;
Ο Μαρσέλους τον σακάτεψε για τα καλά.
Λένε πως το έπαθε εξαιτίας της γυναίκας του Μαρσέλους.
Τι έκανε; Την πήδηξε;
-Όχι τόσο σοβαρό. -Τότε τι της έκανε;
Της έκανε μασάζ στα πόδια.
Μασάζ στα πόδια; Αυτό ήταν όλο;
Κι ο Μαρσέλους τι έκανε;
Έστειλε δυο ζόρικους στο σπίτι του και τον πέταξαν απ' το μπαλκόνι.
Ο τύπος έπεσε τέσσερις ορόφους.
Κάτω είχε έναν κήπο με τζάμια ολόγυρα, σαν θερμοκήπιο.
Ο τύπος πέρασε από μέσα.
Από τότε έχει σοβαρό πρόβλημα στην ομιλία.
Κρίμα, λοιπόν.
-Όμως, όταν παίζεις με τη φωτιά, καίγεσαι. -Τι θες να πεις;
Δεν πας να τρίψεις τα πόδια της νέας γυναίκας του Μαρσέλους Γουάλας.
Δεν νομίζεις ότι αντέδρασε υπερβολικά;
Ο Αντουάν δεν θα περίμενε να αντιδράσει έτσι ο Μαρσέλους.
Αλλά έπρεπε να περιμένει μια αντίδραση.
Το μασάζ ποδιών δεν είναι τίποτα. Και στη μάνα μου το κάνω.
Δεν έπρεπε ν' απλώσει χέρι στη γυναίκα του Μαρσέλους.
Δεν είναι σαν της έκανε γλειφομούνι, αλλά είναι παρόμοια φάση.
Μα τι λες τώρα; Άλλο το γλειφομούνι, άλλο το μασάζ στα πόδια.
-Όχι το ίδιο, αλλά παρόμοια φάση. -Ούτε παρόμοια φάση είναι.
Κοίτα, ίσως εσύ να έχεις άλλη μέθοδο από μένα στο μασάζ,
αλλά δεν είναι σαν να χώνεις τη γλώσσα στο άδυτό της.
Δεν είναι παρόμοιο, ούτε καν παραπλήσιο.
-Το μασάζ ποδιών δεν είναι τίποτα. -Έχεις κάνει μασάζ ποδιών εσύ;
Εμένα θα μου πεις; Είμαι ατσίδα στο μασάζ ποδιών.
-Το κάνεις συχνά. -Ναι, και με φοβερή τεχνική.
-Ούτε τις γαργαλάω, ούτε τίποτα. -Θα το έκανες και σε άντρα;
Άντε πηδήξου.
Το κάνεις συχνά; Πολύ θα ήθελα ένα μασάζ στα πόδια τώρα.
Ξεκόλλα, γιατί αρχίζεις να μου τη δίνεις.
-Αυτή είναι η πόρτα. -Ναι, αυτή.
Τι ώρα έχεις;
-Είναι 7:22 π.μ. -Δεν είναι ώρα ακόμα. Ας περιμένουμε λίγο.
Άκου, δεν θα έκανα μασάζ σε άντρα,
αλλά δεν ήταν σωστό να πετάξει τον Αντουάν απ' το παράθυρο
πάνω στο γυαλί και τώρα δεν μπορεί να μιλήσει. Δεν είναι σωστό.
Αν το έκανε σε μένα αυτό, θα τον σκότωνα τον καριόλη.
Είπες πως το μασάζ δεν είναι τίποτα. Εγώ λέω ότι είναι κάτι.
Σε εκατομμύρια γυναίκες έκανα μασάζ στα πόδια, και πάντα σήμαινε κάτι.
Παριστάνουμε πως δεν είναι τίποτα, αλλά είναι. Γι' αυτό είναι ωραίο.
Υπάρχει κάτι αισθησιακό, δεν το συζητάμε, αλλά το ξέρουμε.
Ο Μαρσέλους το ήξερε, κι ο Αντουάν έπρεπε να το σκεφτεί.
Γυναίκα του ήταν. Δεν παίζεις με τέτοια πράγματα. Καταλαβαίνεις τι λέω;
Ενδιαφέρουσα άποψη. Ας κάνουμε τη δουλειά μας τώρα.
-Πώς είπες πως τη λένε; -Μία.
Γιατί ενδιαφέρεσαι για τη γυναίκα του αφεντικού;
Πήγε στη Φλόριντα και μου ζήτησε να τη φροντίσω όσο θα λείπει αυτός.
Να τη "φροντίσεις";
Όχι. Να τη βγάλω έξω, να ξεδώσει λίγο, να μην την πιάσουν μοναξιές.
-Θα βγεις ραντεβού με τη Μία Γουάλας; -Δεν είναι ραντεβού.
Είναι σαν να πας σινεμά με τη γυναίκα ενός φίλου σου.
Καλή παρέα κι αυτό είναι όλο.
Δεν είναι ραντεβού. Σε καμία περίπτωση δεν είναι ραντεβού.
Γεια σας, παιδιά. Τι γίνεστε, αγόρια;
Χαλάρωσε.
Ξέρετε ποιοι είμαστε;
Είμαστε συνεργάτες του συνεταίρου σας, του Μαρσέλους Γουάλας.
Τον θυμάστε τον συνεταίρο σας, έτσι;
Σταθείτε να μαντέψω τώρα.
-Εσύ είσαι ο Μπρετ, σωστά; -Ναι.
Καλά το κατάλαβα.
Θυμάσαι τον συνεταίρο σου τον Μαρσέλους Γουάλας, έτσι, Μπρετ;
-Ναι, τον θυμάμαι. -Ωραία.
Σας πετύχαμε την ώρα του πρωινού. Συγγνώμη. Τι τρώτε;
Χάμπουργκερ.
Χάμπουργκερ! Ο ακρογωνιαίος λίθος σε κάθε θρεπτικό πρόγευμα.
-Τι σόι χάμπουργκερ; -Χάμπουργκερ με τυρί.
Όχι. Από πού; Απ' το ΜcDonald's, το Wendy's, Jack-in-the-Βox; Από πού;
-Από το Βig Κahuna. -Χαβανέζικο χαμπουργκεράδικο.
Λένε πως είναι νόστιμα. Δεν έχω δοκιμάσει. Πώς είναι;
-Καλά είναι. -Πειράζει να δοκιμάσω το δικό σου;
Αυτό είναι δικό σου, έτσι;
Νόστιμο αυτό το χάμπουργκερ.
Βίνσεντ, έχεις φάει Βig Κahuna Βurger;
Θες μια μπουκιά; Είναι πολύ νόστιμο.
-Δεν πεινάω. -Αν τρως τέτοια, δοκίμασέ τα καμιά φορά.
Εγώ δεν τα τρώω, γιατί η γκόμενά μου είναι χορτοφάγος,
άρα αναγκαστικά κι εγώ,
αλλά μ' αρέσουν τα νόστιμα χάμπουργκερ.
Ξέρεις πώς λένε στη Γαλλία το Quarter Pounder με τυρί;
Όχι.
-Πες τους, Βίνσεντ. -Pουαγιάλ με τυρί.
Pουαγιάλ με τυρί.
Ξέρεις γιατί το λένε έτσι;
Λόγω του μετρικού συστήματος;
Βρε βρε, μεγάλο μυαλό ο Μπρετ!
Είσαι έξυπνος, ρε κερατά. Σωστά, του μετρικού συστήματος.
-Τι είναι αυτό; -Sprite.
Ωραία! Να πιω λίγο από το αναψυκτικό σου για να πάει κάτω αυτό που έφαγα;
Ελεύθερα.
Καλό ήταν αυτό.
Εσύ, με τη φράντζα, ξέρεις γιατί ήρθαμε εδώ;
Δεν λες στον Βίνσεντ πού κρύψατε το πράμα;
Εκεί είναι...
Εσένα δεν θυμάμαι να σε ρώτησα τίποτα!
-Τι έλεγες, λοιπόν; -Είναι στο ντουλάπι.
Όχι, στο από κάτω.
Είμαστε ευχαριστημένοι;
Βίνσεντ;
Είμαστε ευχαριστημένοι;
Ναι, είμαστε.
Συγγνώμη, δεν άκουσα το όνομά σου.
Το δικό σου το άκουσα. Βίνσεντ. Το δικό σου δεν το άκουσα.
Με λένε Πιτ, και δεν πρόκειται να γλιτώσεις με το κουβεντολόι.
Θέλω μόνο να ξέρεις...
Να ξέρεις πόσο λυπόμαστε που χάλασε έτσι η δουλειά μας με τον κύριο Γουάλας.
Αναμιχθήκαμε σε αυτήν με τις καλύτερες προθέσεις, ειλικρινά...
Συγγνώμη. Διέκοψα τον ειρμό σου;
Δεν το ήθελα. Παρακαλώ, συνέχισε.
Έλεγες κάτι για "καλύτερες προθέσεις".
Τι συμβαίνει;
Είπες ότι είχες να πεις;
Τότε επίτρεψέ μου να ανταπαντήσω.
Πώς σου φαίνεται ο Μαρσέλους Γουάλας;
Τι;
-Από ποια χώρα είσαι; -Τι;
Δεν ξέρω χώρα που λέγεται "Τι". Μιλάνε αγγλικά εκεί;
-Αγγλικά, ρε καριόλη! Μιλάς; -Ναι.
Τότε καταλαβαίνεις τι λέω! Περίγραψε τον Μαρσέλους Γουάλας!
Τι;
Πες "τι" ξανά!
Αν σου βαστάει, καριόλη! Πες "τι" άλλη μια φορά!
Είναι μαύρος.
Συνέχισε!
-Φαλακρός. -Μοιάζει σαν πουτάνα;
Τι;
Μοιάζει σαν πουτάνα;
Όχι!
Τότε γιατί πήγες να τον πηδήξεις σαν πουτάνα;
-Δεν πήγα. -Πήγες!
Αυτό πήγες να κάνεις, Μπρετ! Πήγες να τον πηδήξεις.
Και ο Μαρσέλους Γουάλας θέλει να πηδιέται μόνο με την κυρία Γουάλας.
Διαβάζεις τη Βίβλο, Μπρετ;
Ναι.
Έχω αποστηθίσει ένα εδάφιο που ταιριάζει στην περίσταση.
Ιεζεκιήλ 25, 17.
"Η οδός των ενάρετων πολιορκείται από όλες τις πλευρές
από τις αδικίες των ιδιοτελών και την τυραννία των κακών.
Ευλογημένος όποιος στο όνομα της ευσπλαχνίας και της καλής θέλησης
οδηγεί τους αδύναμους μέσα από την κοιλάδα του σκότους,
διότι είναι ποιμένας του αδελφού του και σωτήρας χαμένων παιδιών.
Και θα πλήξω με σφοδρή εκδίκηση και μανιασμένη οργή
όσους αποπειρώνται να διαφθείρουν και να εξοντώσουν τους αδελφούς μου.
Και θα γνωρίσετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος
όταν ρίξω την εκδίκησή μου εναντίον σας!"
Ο ΒlΝΣΕΝΤ ΒΕΓΚΑ ΚΑl Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΤΟΥ ΜΑPΣΕΛΟΥΣ ΓΟΥΑΛΑΣ
Πιστεύω ότι θα βγεις, αφού τελειώσουν όλα αυτά...
Πιστεύω ότι θα βγεις ικανοποιημένος.
Το θέμα είναι, Μπουτς,
ότι αυτή τη στιγμή έχεις την ικανότητα,
αλλά όσο οδυνηρό κι αν είναι, η ικανότητα δεν έχει διάρκεια.
Και η δική σου πλησιάζει στο τέλος.
Είναι μια πικρή αλήθεια της ζωής,
αλλά γι' αυτή την αλήθεια της ζωής πρέπει να είσαι ρεαλιστής.
Αυτή η δουλειά είναι γεμάτη φαντασμένους καριόληδες.
Νομίζουν ότι παλιώνουν με τον καιρό, σαν το κρασί.
Αν εννοείς ότι γίνεται ξίδι, έτσι είναι.
Αν εννοείς ότι βελτιώνεται καθώς παλιώνει, δεν είναι έτσι.
Άλλωστε, Μπουτς...
Πόσοι αγώνες νομίζεις πως σου έμειναν;
Δύο;
Οι πυγμάχοι δεν προλαβαίνουν τη σύνταξη.
Έφτασες κοντά, αλλά δεν τα κατάφερες.
Αν ήταν να τα καταφέρεις, θα είχε γίνει ήδη.
Είσαι ο άνθρωπός μου;
Όπως φαίνεται.
Τη βραδιά του αγώνα μπορεί να νιώσεις ένα ελαφρό τσίμπημα.
Θα είναι η περηφάνια που θα σε τριβελίζει.
Γάμα την περηφάνια!
Η περηφάνια βλάπτει μόνο. Ποτέ δεν βοηθάει.
Ξέχνα αυτές τις μαλακίες,
γιατί του χρόνου που θα περνάς φίνα στην Καραϊβική,
θα πεις στον εαυτό σου ότι ο Μαρσέλους Γουάλας είχε δίκιο.
Δεν έχω πρόβλημα, κύριε Γουάλας.
Στον 5ο γύρο, βγαίνεις νοκ άουτ.
Πες το.
Στον 5ο γύρο βγαίνω νοκ άουτ.
Ο δικός μας στο Άμστερνταμ κι ο δικός μας στο Ίνγκλγουντ!
Ελάτε μέσα, παιδιά!
-Μα τι ρούχα είναι αυτά; -Μην τα ρωτάς.
-Πού είναι ο μεγάλος; -Εκεί, κανονίζει κάτι δουλειές.
Περιμένετε λίγο. Μόλις δείτε τον λευκό να φεύγει, πηγαίνετε.
Πώς πας εσύ;
Αρκετά καλά. Εσύ πώς πας;
Έμαθα πως θα βγάλεις έξω τη Μία αύριο.
Ο Μαρσέλους μού το ζήτησε.
-Γνώρισες τη Μία; -Όχι ακόμα.
Τι γελάτε;
Πάω για κατούρημα.
Δεν είμαι ηλίθιος. Είναι η γυναίκα του μεγάλου.
Θα τρώω με κλειστό το στόμα και θα γελάω με τ' αστεία της.
Με λένε Πωλ, και δεν με αφορούν όλα αυτά.
Τότε γιατί με ρωτάς; Μαλάκα.
-Δώσε μου ένα Red Αpples. -Με φίλτρο;
-Γυρεύεις τίποτα, φίλε; -Δεν είμαι φίλος σου, κόπανε.
-Πώς με είπες; -Νομίζω πως με άκουσες καλά.
Ακούω τον Βίνσεντ Βέγκα;
Μάγκα μου, έλα κατά δω.
Ένα πακέτο Red Αpples. Ένα δολάριο και 40 σεντς.
Και σπίρτα.
Σαν να γίνεται όλο σου το σώμα η άκρη ενός πέους.
Σπουδαίο βιβλίο για το τρύπημα.
Έχουν "πιστόλι" για να τρυπάνε τις ρώγες, όπως για τ' αφτιά;
Το "πιστόλι" καταστρέφει την ιδέα του τρυπήματος.
Έχω δεκαοχτώ τρυπήματα σε όλο μου το σώμα, όλα με βελόνα.
Πέντε σε κάθε αφτί. Ένα στη ρώγα του αριστερού στήθους.
Δύο στο δεξιό ρουθούνι. Ένα στο αριστερό φρύδι.
Από ένα στην κοιλιά, τα χείλη, την κλειτορίδα κι ένα καρφί στη γλώσσα.
Pωτάω από περιέργεια. Γιατί φοράς καρφί στη γλώσσα;
Το βάζω για το σεξ. Βοηθάει στην πεολειχία.
Βιτσένζο...
Πέρνα στο γραφείο μου.
Αυτό είναι Πάντα, από το Μεξικό. Πολύ καλό πράμα.
Αυτό είναι Μπάβα. Διαφορετικό αλλά εξίσου καλό.
Κι αυτό είναι Τσόκο, από τα βουνά Χαρτς της Γερμανίας.
Τα δύο πρώτα κάνουν 300 δολάρια το γραμμάριο. Φιλική τιμή.
Αλλά αυτό είναι λίγο πιο ακριβό.
Κάνει 500 το γραμμάριο.
Αλλά όταν το σουτάρεις, θα καταλάβεις γιατί είναι πιο ακριβό.
Τα άλλα δύο δεν έχουν τίποτα κακό. Είναι πολύ καλής ποιότητας.
Αυτό εδώ, όμως, είναι σκέτο χάσιμο.
Μην ξεχνάς, μόλις γύρισα απ' το Άμστερνταμ.
Αράπης είμαι; Στο Ίνγκλγουντ είμαστε; Όχι. Είσαι στο σπίτι μου.
Όσοι λευκοί ξεχωρίζουν το καλό πράμα απ' το κακό, εδώ έρχονται.
Μπορώ να ξεχωρίσω πράμα από το Άμστερνταμ με κλειστά μάτια.
-Μεγάλα λόγια. -Δεν είναι Άμστερνταμ εδώ.
Η ζήτηση καθορίζει την τιμή.
Η κόκα έχει πεθάνει στην αγορά.
Η ηρωίνη επιστρέφει και θα σκίσει.
Δώσε μου 3 γραμμάρια σκέτο χάσιμο.
Αν είναι όσο καλό λες, θα πάρω άλλα 1.000 δολάρια.
Ελπίζω να μου έχει μείνει για να σου δώσω.
Σου δίνω από την προσωπική μου καβάτζα. Τόσο καλό παιδί είμαι.
Ξέμεινα από μπαλονάκια. Να σου βάλω σε σακουλάκι;
Θα σου φέρω ένα.
Γλυκιά μου, μου φέρνεις πλαστικά σακουλάκια από την κουζίνα;
Εντάξει.
Πώς σου φαίνεται η Τρούντι;
Δεν έχει γκόμενο. Θες να βρεθείτε, να φτιαχτείτε;
Ποια είναι η Τρούντι; Αυτή με τις μαλακίες στη μούρη;
Όχι, αυτή είναι η Τζόντι. Η γυναίκα μου.
-Συγγνώμη, φίλε. -Ευχαριστώ.
Όχι, δεν μπορώ. Πρέπει να πάω κάπου.
Δεν πειράζει. Μια άλλη φορά.
"Ευχαριστώ, Τζόντι."
Εκείνο το Malibu έχεις ακόμα;
Ρε φίλε, ξέρεις τι έκανε ένας καριόλης τις προάλλες;
-Το χάραξε με κλειδί. -Αμάν, μεγάλη μαλακία.
Εμένα μου λες. Τρία χρόνια το είχα κλεισμένο σε γκαράζ.
Πέντε μέρες το κυκλοφόρησα και κάποιος παλιομαλάκας το ξέσκισε.
Έπρεπε να τους εκτελούν αμέσως, χωρίς δίκη, χωρίς ενόρκους.
Και τι δεν θα 'δινα για να πιάσω τον μαλάκα την ώρα που το χάραζε.
Θα άξιζε τον κόπο, αν τον έπιανα να το χαράζει.
Τι μαλάκας!
Τι σόι χέστης ξεσκίζει έτσι το αμάξι του άλλου;
Δεν τα βάζεις με το αμάξι του άλλου. Δεν είναι σωστά πράγματα αυτά.
-Ευχαριστώ. -Εγώ ευχαριστώ.
Μπορώ να σουτάρω εδώ;
-Σαν στο σπίτι σου. -Ευχαριστώ πολύ.
Γεια σου, Βίνσεντ. Ντύνομαι. Η πόρτα είναι ανοιχτή.
Έλα μέσα και βάλε να πιεις ένα ποτό. Μία.
Γεια.
Βίνσεντ.
Βίνσεντ. Μιλάω στην ενδοσυνεννόηση.
Πού είναι η ενδοσυνεννόηση;
Στον τοίχο, δίπλα στους δύο Αφρικανούς.
Δεξιά σου.
Πλησιάζεις. Κι άλλο. Διάνα!
Ναι;
Πάτα το κουμπί αν θέλεις να μιλήσεις.
Ναι;
Πιες ένα ποτό. Θα κατέβω ώσπου να πεις κύμινο.
Το μπαρ είναι δίπλα στο τζάκι.
Καλά.
Πάμε.
Τι σόι μαγαζί είναι αυτό;
Είναι το μαγαζί του Τζακ Ράμπιτ Σλιμ.
Θα αρέσει σε έναν θαυμαστή του Έλβις.
-Πάμε να φάμε μια μπριζόλα. -Τρως κι εδώ μπριζόλα, μεγάλε.
Μην είσαι...
Μετά από σένα, κούκλα.
ΤΖΑΚ ΡΑΜΠΙΤ ΣΛΙΜ
Καλησπέρα, κυρίες και κύριοι. Να σας εξυπηρετήσω;
Υπάρχει κράτηση στο όνομα Γουάλας.
-Κρατήσαμε ένα αυτοκίνητο. -Αυτοκίνητο;
Πήγαινέ τους να καθίσουν στην Chrysler.
Χειροκροτήστε τον Pίκι Νέλσον! Ήταν καταπληκτικός! Ευχαριστώ πολύ.
Ο Pίκι θα επιστρέψει σε λίγο, στο δεύτερο μέρος.
Ελπίζουμε να απολαύσετε το γεύμα σας στου Τζακ Ράμπιτ Σλιμ. Ευχαριστώ!
Πώς σου φαίνεται;
Σαν μουσείο κέρινων ομοιωμάτων που έχουν σφυγμό.
Με λένε Μπάντι. Τι να σας φέρω;
Λοιπόν, θέλω μπριζόλα. Θέλω μπριζόλα "Ντάγκλας Σερκ".
-Καλοψημένη ή με το αίμα της; -Με το αίμα. Και κόκα κόλα.
Εσύ τι θέλεις, Πέγκι Σου;
Θα πάρω το... Το χάμπουργκερ "Ντέργουορντ Κέρμπι",
με το αίμα του...
-Και το μιλκσέικ των 5 δολαρίων. -Με παγωτό βανίλια ή σοκολάτα;
Βανίλια.
Παράγγειλες μιλκσέικ 5 δολαρίων;
Απλό μιλκσέικ; Με γάλα και παγωτό;
-Έτσι ξέρω. -Και κάνει 5 δολάρια;
-Χωρίς ουίσκι μέσα; -Όχι.
Μια ερώτηση έκανα.
Έρχομαι αμέσως με τα ποτά σας.
Μπορείς να μου στρίψεις ένα, καουμπόη;
Πάρε αυτό, καουμπόισσα.
Ευχαριστώ.
Δεν ήταν τίποτα.
Ο Μαρσέλους είπε ότι μόλις γύρισες από το Άμστερνταμ.
Ναι.
-Πόσο καιρό έμεινες εκεί; -Τρία χρόνια και κάτι.
Πάω εκεί μια φορά τον χρόνο και χαλαρώνω έναν μήνα.
Μη μου πεις. Δεν το ήξερα αυτό.
Γιατί να το ξέρεις;
Μου είπαν ότι είχες κάνει έναν πιλότο.
-Ήταν η δημοσιότητα που μου αναλογούσε. -Τι ήταν;
Μια ομάδα με γυναίκες πράκτορες, που λεγόταν "Fox Force Five".
-Πώς; -"Fox Force Five".
Fox, όπως λέμε τις ωραίες γκόμενες.
Force, όπως λέμε για μια δυνατή ομάδα. Και Five, επειδή ήμασταν πέντε.
Η ξανθιά, η Σόμερσετ Ο'Νιλ, ήταν η αρχηγός.
Η Γιαπωνέζα ήταν μάστερ στο κουνγκ φου.
Η μαύρη ήταν ειδική στις καταστροφές.
Η Γαλλίδα είχε ειδικότητα στο σεξ.
-Κι εσύ τι ειδικότητα είχες; -Τα μαχαίρια.
Υποδυόμουν τη Pέιβεν Μακόι, που την είχαν μεγαλώσει καλλιτέχνες του τσίρκου.
Ήταν η πιο θανάσιμη γυναίκα του κόσμου όταν κρατούσε μαχαίρι.
Και ήξερε άπειρα παλιά αστεία από τον παππού της, έναν βετεράνο ηθοποιό.
Αν επιλεγόταν η σειρά, θα έλεγα από ένα αστείο σε κάθε επεισόδιο.
-Ξέρεις κανένα από εκείνα τα αστεία; -Μόνο ένα είπα, στον πιλότο.
-Πες το μου. -Είναι σαχλό.
Έλα τώρα, πες μου.
Δεν θα σου αρέσει, και θα νιώσω αμηχανία.
Το είπες σε 50 εκατομμύρια θεατές και δεν το λες σε μένα;
-Δεν θα γελάσω, το υπόσχομαι. -Αυτό φοβάμαι, Βινς.
Δεν εννοούσα αυτό. Το ξέρεις.
Τώρα σίγουρα δεν θα στο πω, γιατί έχεις προσδοκίες.
Τι σπάσιμο.
Το μιλκσέικ βανίλια.
Και η κόκα κόλα.
Ωραίο.
Μου δίνεις μια γουλιά;
Ορίστε.
Θέλω να μάθω πώς είναι το μιλκσέικ των 5 δολαρίων.
-Πιες με το καλαμάκι, δεν έχω ψείρες. -Ίσως να έχω εγώ.
Δεν με πειράζουν.
Καλά.
Και γαμώ τα μιλκσέικ είναι!
Σου το είπα.
Μπορεί να μην αξίζει 5 δολάρια, αλλά πολύ καλό.
Δεν είναι απαίσια;
Ποια;
Η αμήχανη σιωπή.
Γιατί πρέπει να λέμε συνέχεια μαλακίες για να νιώθουμε άνετα;
Δεν ξέρω. Καλή ερώτηση.
Έτσι καταλαβαίνεις ότι βρήκες κάποιον ξεχωριστό.
Όταν το βουλώνεις για λίγο και μοιράζεσαι τη σιωπή.
Δεν φτάσαμε εκεί, αλλά μη νιώθεις άσχημα. Τώρα γνωριστήκαμε.
Άκου τι θα κάνουμε.
Θα πάω στην τουαλέτα να πουδράρω τη μύτη μου.
Εσύ κάτσε δω και σκέψου κάτι να μου πεις.
Εντάξει.
Να πάρει ο διάολος!
Δεν είναι τέλειο να σε περιμένει φαγητό όταν γυρνάς από την τουαλέτα;
Ευτυχώς που μας τα έφερε. Ο Μπάντι Χόλι είναι σερβιτόρος της συμφοράς.
Ίσως έπρεπε να καθίσουμε στα τραπέζια της Μέριλιν Μονρό.
-Ποιας από τις δύο; Είναι δύο Μονρό. -Όχι.
Αυτή είναι η Μέριλιν Μονρό.
Εκείνη είναι η Μέιμι Βαν Ντόρεν.
Δεν βλέπω τη Τζέιν Μάνσφιλντ. Θα 'χει ρεπό απόψε.
-Ξύπνιος είσαι. -Έχω τις στιγμές μου.
-Σκέφτηκες κάτι να μου πεις; -Ναι, σκέφτηκα.
Ωστόσο...
Φαίνεσαι καλό άτομο, και δεν θέλω να σε προσβάλω.
Μάλλον δεν θα κάνουμε μια από τις γνωστές, βαρετές κουβεντούλες γνωριμίας.
Φαίνεται πως έχεις αλήθεια κάτι να πεις.
Ναι, έχω.
Αλλά πρέπει να υποσχεθείς ότι δεν θα προσβληθείς.
Όχι.
Δεν μπορώ να υποσχεθώ κάτι τέτοιο χωρίς να έχω ιδέα τι θα ρωτήσεις.
Ας πούμε ότι ρωτάς, και η φυσική μου αντίδραση είναι να προσβληθώ.
Χωρίς να φταίω, θα αθετήσω την υπόσχεση.
-Ας το ξεχάσουμε. -Αδύνατον.
Είναι μάταιο να προσπαθήσω να ξεχάσω κάτι τόσο ενδιαφέρον.
Αλήθεια;
Εξάλλου, δεν είναι πιο συναρπαστικό όταν δεν έχεις την άδεια;
Εντάξει.
Ορίστε, λοιπόν. Πώς σου φάνηκε αυτό που έπαθε ο Αντουάν;
-Ποιος Αντουάν; -Ο Τόνι Pόκι Χόρορ. Τον ξέρεις.
Έπεσε απ' το παράθυρο.
Η μια άποψη. Η άλλη είναι ότι τον πέταξαν απ' το παράθυρο.
Μια άλλη άποψη είναι ότι τον πέταξε ο Μαρσέλους.
Και άλλη μία είναι ότι ο Μαρσέλους τον πέταξε εξαιτίας σου.
Αλήθεια;
Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια, εγώ αυτό άκουσα.
-Ποιος σου το είπε; -Εκείνοι.
Πολύ μιλάνε εκείνοι, έτσι;
Σίγουρα μιλάνε πολύ.
-Μην ντρέπεσαι, Βινς, τι άλλο είπαν; -Δεν ντρέπομαι.
Είπαν τη λέξη που αρχίζει από "Γ";
Όχι. Είπαν μόνο ότι ο Αντουάν σού έκανε μασάζ στα πόδια.
-Και; -Και τίποτα. Αυτό μόνο.
Άκουσες ότι ο Μαρσέλους πέταξε τον Τόνι απ' το παράθυρο επειδή μου έκανε μασάζ;
Και το πίστεψες;
Την ώρα που μου το είπαν μου φάνηκε λογικό.
Φάνηκε λογικό ότι ο Μαρσέλους τον πέταξε απ' το παράθυρο επειδή μου έκανε μασάζ;
Όχι, υπερβολικό φάνηκε, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν έγινε.
Ξέρω ότι ο Μαρσέλους σε προστατεύει πολύ.
Άλλο είναι να προστατεύει τη γυναίκα του ένας σύζυγος
κι άλλο να κοντέψει να σκοτώσει κάποιον για ένα μασάζ ποδιών.
Τι έγινε, λοιπόν;
Το μόνο που άγγιξε ο Αντουάν ήταν το χέρι μου, χαιρετώντας με στον γάμο μου.
Αλήθεια;
Μόνο ο Μαρσέλους και ο Τόνι ξέρουν γιατί τον πέταξε από το παράθυρο.
Αλλά εσείς κουτσομπολεύετε χειρότερα κι από μοδίστρες.
Κυρίες και κύριοι, η στιγμή που όλοι περιμένατε.
Ο παγκοσμίου φήμης διαγωνισμός τουίστ του Τζακ Ράμπιτ Σλιμ!
Εδώ, ένα τυχερό ζευγάρι
θα κερδίσει το ωραίο βραβείο που κρατάει η Μέριλιν.
Ποιοι θα είναι οι πρώτοι μας διαγωνιζόμενοι;
Εμείς!
Θες να χορέψουμε;
Όχι, όχι.
Ο άντρας μου, το αφεντικό σου, είπε να με βγάλεις έξω και να κάνεις ό,τι θέλω.
Θέλω να χορέψω. Θέλω να κερδίσω. Θέλω το βραβείο.
-Γι' αυτό χόρεψε καλά. -Έγινε. Εσύ το ζήτησες.
Ας τους χειροκροτήσουμε!
Να γνωρίσουμε το πρώτο μας ζευγάρι απόψε.
-Δεσποινίς, το όνομά σας; -Κυρία Μία Γουάλας.
-Και ο κύριος από δω; -Βίνσεντ Βέγκα.
Ας δούμε τι μπορείτε να κάνετε! Ξεκινήστε!
Αυτό είναι που λες αμήχανη σιωπή;
Δεν ξέρω πώς το λες αυτό.
Ποτά! Μουσική!
Πάω να κατουρήσω.
Αυτή η πληροφορία δεν με ενδιαφέρει, Βινς, αλλά πήγαινε.
Ένα ποτό και τέλος.
Μη φανείς αγενής. Πιες το ποτό σου, αλλά πιες το γρήγορα.
Καληνύχτισέ την και πήγαινε σπίτι.
Είναι ηθική δοκιμασία για τον εαυτό σου
αν μπορείς να μείνεις αφοσιωμένος,
γιατί η αφοσίωση είναι πολύ σημαντική.
Γεια σου.
Λοιπόν, βγαίνεις και λες, "Καληνύχτα, πέρασα πολύ ωραία".
Βγαίνεις απ' την πόρτα, πας στο αμάξι, πας σπίτι, βαράς μια μαλακία και τέλος.
Λοιπόν, Μία, άκουσέ με, πρέπει να φύγω.
Ωχ, γαμώ τον Χριστό μου.
Χριστέ μου.
Όχι, ρε γαμώτο!
Έλα, κορίτσι μου, φεύγουμε από δω. Πρέπει να περπατήσεις.
Μη μου πεθάνεις, ρε Μία, γαμώτο!
Σήκωσέ το!
Άντι, έχεις το δαχτυλίδι;
Βέβαια.
Ενώστε τα χέρια, πιτσουνάκια μου.
Σε παρακαλώ.
Ενώστε τα χέρια, πιτσουνάκια μου.
Γαμώτο, Λανς, σήκωσέ το!
Λανς, χτυπάει το τηλέφωνο!
Το ακούω.
-Είπαμε να μη σε παίρνουν τόσο αργά. -Τους το είπα.
Κι αυτό ακριβώς θα πω σ' αυτόν τον μαλάκα τώρα.
Λανς, ο Βίνσεντ είμαι! Έμπλεξα άσχημα. Έρχομαι στο σπίτι σου.
Σιγά! Ηρέμησε, φίλε. Τι έπαθες;
-Έχω μια γκόμενα τεζαρισμένη. -Μην τη φέρεις εδώ!
Δεν κάνω πλάκα. Δεν θέλω μια παιγμένη γκόμενα στο σπίτι μου.
Δεν γίνεται αλλιώς.
Τα 'παιξε;
Πεθαίνει, ρε φίλε!
Πήγαινέ τη σε νοσοκομείο και κάλεσε δικηγόρο.
Αποκλείεται.
Δεν είναι πρόβλημά μου! Εσύ τα σκάτωσες, κανόνισέ το μόνος σου!
Από κινητό τηλέφωνο μου μιλάς;
Δεν σε ξέρω! Ποιος είσαι; Μην έρθεις, το κλείνω! Μου κάνεις φάρσα!
Τι διάολο ήταν αυτό;
Τρελάθηκες;
Μιλάς για ναρκωτικά από κινητό! Πέφτεις πάνω στο σπίτι μου!
Κουφός είσαι; Δεν θα βάλεις τεζαρισμένη γκόμενα στο σπίτι μου!
Η τεζαρισμένη είναι γυναίκα του Μαρσέλους. Ξέρεις ποιος είναι αυτός;
Αν τα τινάξει, την έβαψα!
Άκου, θα αναγκαστώ να του πω
ότι εσύ δεν βοήθησες και την άφησες να πεθάνει στην αυλή σου.
Έλα τώρα, βοήθησε να τη σηκώσουμε.
Λανς!
Είναι μιάμιση τη νύχτα, γαμώτο! Τι σκατά γίνεται εδώ πέρα;
Ποια είναι αυτή;
Πήγαινε στο ψυγείο και φέρε την ένεση αδρεναλίνης.
-Τι έπαθε αυτή; -Υπερβολική δόση!
Πάρ' την από δω!
-Φέρε την ένεση! -Άντε γαμηθείτε και οι δυο!
Συνέχισε να της μιλάς. Θα φέρω το μαύρο ιατρικό βιβλιαράκι μου.
-Τι σκατά το θες αυτό; -Για να διαβάσω τι να κάνω.
-Δεν το 'χεις ξανακάνει; -Δεν χρειάστηκε.
Δεν μπλέκω με πιτσιρίκια! Οι φίλοι μου ξέρουν να φτιάχνονται!
-Φέρε την ένεση! -Πάω, αν μ' αφήσεις.
-Δεν σ' εμποδίζω! -Μη μιλάς σε μένα!
-Σ' αυτήν μίλα! -Φέρε την ένεση!
Καλά!
-Γρήγορα, Λανς! Τη χάνουμε! -Ψάχνω όσο πιο γρήγορα μπορώ!
-Τι ψάχνει να βρει; -Δεν ξέρω, ένα βιβλίο, λέει.
Τι ψάχνεις;
-Ένα μαύρο ιατρικό βιβλιαράκι. -Τι ψάχνεις;
Ένα μαύρο ιατρικό βιβλιαράκι, σαν αυτό που δίνουν στις νοσοκόμες.
-Δεν είδα πουθενά ιατρικό βιβλίο. -Πίστεψέ με, έχω ένα.
Και γιατί δεν το έχεις με την ένεση;
Δεν ξέρω! Παράτα με!
Ώσπου να το βρεις, αυτή θα πεθάνει στο χαλί μας.
-Δεν θα το βρεις σ' αυτό το αχούρι! -Θα σκάσεις επιτέλους;
-Φύγε απ' τη μέση. -Γουρούνι.
Άσε τις μαλακίες και κάνε της την ένεση!
Εσύ βγάλε την μπλούζα της και βρες την καρδιά της.
-Πρέπει να τη βρω ακριβώς; -Ναι, στην καρδιά πρέπει ακριβώς.
Δεν ξέρω πού ακριβώς είναι. Μάλλον εδώ.
-Εκεί είναι. -Εδώ;
Χρειάζομαι έναν μεγάλο, χοντρό μαρκαδόρο.
-Θα φέρεις; -Τι;
Έναν μαρκαδόρο! Έναν γαμημένο μαύρο μαρκαδόρο!
Άντε, κάνε γρήγορα!
Έτοιμη, νομίζω.
Γρήγορα, φίλε!
-Πάρε. Θα σου λέω τι να κάνεις. -Εσύ θα την κάνεις.
-Δεν την κάνω.
-Δεν το 'χω ξανακάνει. -Ούτε εγώ. Δεν αρχίζω τώρα.
Εσύ την έφερες. Αν σου φέρω ποτέ τεζαρισμένη, θα την κάνω εγώ.
-Κάνε την ένεση. -Δώσε μου.
-Πάρε. -Φέρ' το.
Πες μου τι να κάνω.
Θα της κάνεις ένεση αδρεναλίνης στην καρδιά.
Πρέπει να περάσεις τη βελόνα απ' το στέρνο της.
Κατέβασε απότομα την ένεση για να την καρφώσεις.
-Να την καρφώσω τρεις φορές; -Όχι τρεις, μόνο μία!
Αλλά αρκετά δυνατά για να τρυπήσεις το στέρνο της.
Και μετά να πιέσεις το έμβολο.
-Και τι θα γίνει τότε; -Την ίδια απορία έχω κι εγώ.
-Χωρίς πλάκα! Θα τη σκοτώσει; -Υποτίθεται πως θα συνέλθει με τη μία!
Μέτρα μέχρι το 3.
Έτοιμος; Ένα.
Δύο.
Τρία!
Αν είσαι καλά, πες κάτι.
Κάτι.
Πολύ φευγάτο ήταν αυτό!
Μία;
Πώς λες να χειριστούμε αυτή την ιστορία;
Εσύ πώς λες;
Έχω τη γνώμη πως ο Μαρσέλους δεν χρειάζεται να μάθει τίποτα γι' αυτό.
Αν το μάθει ο Μαρσέλους, θα βρω τον ίδιο μπελά με σένα.
Πολύ αμφιβάλλω γι' αυτό.
Κρατάω μυστικό, αν κι κρατάς εσύ.
Δίνουμε τα χέρια;
Δεν θα πούμε ούτε λέξη. Ωραία.
Τώρα συγγνώμη, πάω σπίτι να πάθω καρδιακή προσβολή.
Βίνσεντ.
Θες ν' ακούσεις το αστείο μου από το "Fox Force Five";
Βέβαια. Μόνο που είμαι ακόμα πολύ συγκλονισμένος για να γελάσω.
Δεν θα γελάσεις, γιατί δεν είναι αστείο, αλλά αν θες να το ακούσεις, θα το πω.
Ανυπομονώ.
Τρεις ντομάτες περπατάνε στον δρόμο. Μπαμπάς, μαμά και μωρό.
Το μωρό ντομάτα μένει πίσω κι ο μπαμπάς ντομάτα θυμώνει.
Πάει πίσω, το ζουλάει και λέει, "Τρέχα σαν κέτσαπ".
Τα λέμε.
Είναι πολύ χαζός αυτός ο σκύλος.
Νομίζει πως το τοτέμ είναι ζωντανό.
Δεν έχει ιδέα από Αρκτική.
Αυτό το τοτέμ είναι εδώ από πάντα.
Μπουτς.
Μπουτς, κλείσε την τηλεόραση.
Έχουμε μια ξεχωριστή επίσκεψη.
Σου είπα ότι ο μπαμπάς σου πέθανε σε στρατόπεδο αιχμαλώτων.
Ο σμηναγός Κουνς ήταν στο στρατόπεδο μαζί με τον μπαμπά σου.
Γεια σου, αντράκι. Έχω ακούσει πολλά για σένα.
Ξέρεις, ήμουν καλός φίλος του μπαμπά σου.
Ήμασταν μαζί σ' εκείνη την κόλαση στο Ανόι πάνω από πέντε χρόνια.
Ελπίζω ότι δεν θα χρειαστεί ποτέ να περάσεις τα ίδια,
αλλά όταν δυο άντρες βρίσκονται σε τέτοια κατάσταση μαζί τόσο καιρό,
αναλαμβάνουν κάποιες ευθύνες ο ένας για τον άλλο.
Αν ήμουν εγώ αυτός που... δεν θα γύριζε,
ο επισμηναγός Κούλιτζ θα μιλούσε αυτή τη στιγμή στον γιο μου, τον Τζιμ.
Όμως, όπως ήρθαν τα πράγματα, εγώ μιλάω σε σένα, Μπουτς.
Έχω κάτι για σένα.
Αυτό το ρολόι που κρατάω
πρωτοαγοράστηκε απ' τον προπάππο σου, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το αγόρασε από ένα μαγαζί στο Νόξβιλ του Τενεσί.
Είναι της πρώτης εταιρείας που έφτιαξε ρολόγια του χεριού.
Μέχρι τότε είχαν ρολόγια τσέπης.
Αγοράστηκε από τον οπλίτη Ντομπόι Εράιν Κούλιτζ τη μέρα που έφυγε για τη Γαλλία.
Ο προπάππος σου φορούσε αυτό το ρολόι κάθε μέρα στον πόλεμο.
Όταν έκανε το καθήκον του, γύρισε πίσω στην προγιαγιά σου.
Έβγαλε το ρολόι και το έβαλε σ' ένα καφεκούτι.
Εκεί έμεινε ώσπου ο παππούς σου, ο Ντέιν Κούλιτζ,
κλήθηκε από την πατρίδα να πάει να πολεμήσει τους Γερμανούς πάλι
αυτή τη φορά στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Ο προπάππος σου έδωσε το ρολόι στον παππού σου για γούρι.
Δυστυχώς, ο Ντέιν δεν ήταν τόσο τυχερός όσο ο γέρος του.
Ήταν πεζοναύτης και σκοτώθηκε, όπως και πολλοί άλλοι, στον Ειρηνικό.
Ο παππούς σου αντιμετώπιζε τον θάνατο. Και το ήξερε.
Κανένας δεν είχε αυταπάτες ότι θα έφευγε ζωντανός από το νησί.
Τρεις μέρες πριν επιτεθούν οι lάπωνες,
ο παππούς σου ζήτησε από έναν πολυβολητή που λεγόταν Ουινάκι,
έναν εντελώς άγνωστο, να παραδώσει στον μικρό του γιο
τον οποίο δεν είχε δει ποτέ, το χρυσό ρολόι του.
Ο παππούς σου σκοτώθηκε, αλλά ο Ουινάκι κράτησε τον λόγο του.
Όταν τελείωσε ο πόλεμος, επισκέφθηκε τη γιαγιά σου
και παρέδωσε στο νήπιο πατέρα σου το χρυσό ρολόι του παππού σου.
Αυτό το ρολόι.
Αυτό φορούσε ο πατέρας σου όταν τον κατέρριψαν στο Ανόι.
Τον έπιασαν και τον έκλεισαν σε βιετναμέζικο στρατόπεδο.
Ήξερε πως οι κιτρινιάρηδες θα δήμευαν το ρολόι, αν το έβλεπαν.
Θα το έπαιρναν.
Για τον πατέρα σου, το ρολόι ανήκε κληρονομικά σε σένα.
Δεν ήθελε να πάρουν στα κίτρινα χέρια τους την κληρονομιά σου.
Το έκρυψε, στο μοναδικό μέρος που μπορούσε. Στον κώλο του.
Πέντε ολόκληρα χρόνια φύλαγε το ρολόι στον κώλο του, και μετά,
όταν πέθανε από δυσεντερία, μου έδωσε το ρολόι.
Έκρυψα αυτό το κομμάτι μέταλλο στον κώλο μου για δυο χρόνια.
Μετά από εφτά χρόνια, με έστειλαν πίσω στην πατρίδα, και τώρα...
Αντράκι, δίνω το ρολόι σε σένα.
Είναι ώρα, Μπουτς.
ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΡΟΛΟΪ
Ο Γουίλσον είναι νεκρός.
Ήταν ο πιο αιματηρός και πιο σκληρός αγώνας που έχουμε δει.
Ο νικητής Κούλιτζ εξαφανίστηκε. Ήξερε ότι σκότωσε τον Γουίλσον;
Ναι, Ρίτσαρντ.
Είδα τη φρενίτιδα στα μάτια του. Και μετά συνειδητοποίησε τι έκανε.
Ο καθένας θα έφευγε αμέσως.
Αυτή η τραγωδία θα επηρεάσει τον κόσμο της πυγμαχίας;
Τέτοια τραγωδία θα ταράξει συθέμελα τον κόσμο της πυγμαχίας.
Αλλά το σημαντικό είναι στις δύσκολες εβδομάδες που έρχονται...
Μαρσέλους.
-Τι γίνεσαι; -Μια χαρά.
Δεν σ' ευχαρίστησα για το δείπνο.
-Τι έμαθες; Ο προπονητής του; -Δεν ξέρει τίποτα. Τον πιστεύω.
-Μάλλον ο Μπουτς του την έφερε. -Δεν θέλω μάλλον, θέλω να ξέρω.
Pίξε τα σκυλιά καταπάνω του και θα μάθουμε αν ξέρει ή όχι.
Πώς θέλεις να γίνει η έρευνα;
Θα φάω τον κόσμο για να βρω αυτόν τον καριόλη.
Αν ο Μπουτς πάει στην lνδοκίνα,
θέλω έναν αράπη κρυμμένο μέσα στο ρύζι για να τον ξεκάνει.
Θα το φροντίσω.
Κύριε.
-Ε, κύριε. -Τι;
Ήσουν σ' εκείνο τον αγώνα; Που είχε στο ραδιόφωνο;
-Εσύ ήσουν ο πυγμάχος; -Πώς το σκέφτηκες αυτό;
Έλα τώρα.
Εσύ είσαι. Το ξέρω πως είσαι.
-Πες μου πως είσαι αυτός. -Αυτός είμαι.
Σκότωσες τον άλλο πυγμάχο.
-Πέθανε; -Έτσι είπε το ραδιόφωνο.
Λυπάμαι, Φλόιντ.
-Πώς νιώθεις τώρα; -Για ποιο πώς νιώθω;
Που σκότωσες κάποιον.
Που σκότωσες με τα χέρια σου έναν άλλο άνθρωπο.
Είσαι ανώμαλη;
Είναι ένα θέμα που με ενδιαφέρει πολύ.
Είσαι ο πρώτος που γνωρίζω που έχει σκοτώσει άνθρωπο.
Λοιπόν;
Πώς αισθάνεσαι όταν σκοτώνεις άνθρωπο;
Καλά, δώσε μου ένα τσιγάρο και θα σου τα πω όλα.
Λοιπόν, Εσμεράλντα... Βιλαλόμπος.
-Μεξικάνικο όνομα είναι; -lσπανικό. Αλλά είμαι Κολομβιανή.
-Ωραίο όνομα έχεις. -Ευχαριστώ.
Εσένα πώς σε λένε;
Μπουτς.
Μπουτς. Τι σημαίνει αυτό;
Είμαι Αμερικανός, τα ονόματά μας δεν σημαίνουν τίποτα.
Για να συνεχίσουμε την κουβέντα μας, Εσμεράλντα, τι θες να μάθεις;
-Πώς αισθάνεσαι όταν σκοτώνεις; -Δεν ξέρω να σου πω.
Δεν ήξερα ότι πέθανε, μέχρι που μου το είπες εσύ.
Τώρα που το ξέρω, θες να μάθεις πώς αισθάνομαι;
Δεν αισθάνομαι καθόλου άσχημα.
Τι σου είπα;
Όταν μαθεύτηκε πως ο αγώνας ήταν σικέ, εκτινάχτηκαν τα στοιχήματα.
Ξέρω, απίστευτο.
Αν ήταν καλός πυγμάχος, θα ζούσε τώρα.
Αν δεν ερχόταν ν' αγωνιστεί, όπως έπρεπε απ' την αρχή, θα ήταν ακόμα ζωντανός.
Σκασίλα μας. Πάει τώρα.
Αρκετά με τον άτυχο κ. Φλόιντ. Ερχόμαστε στον πλούσιο κ. Μπουτς.
Σε πόσους μπούκηδες στοιχημάτισες;
Και στους οχτώ; Πότε θα εισπράξεις;
Θα τα έχεις όλα αύριο το βράδυ; Εκτός από λίγους που καθυστερούν, βέβαια.
Σκότι, πολύ καλό αυτό. Είναι σπουδαία νέα.
Φεύγουμε το πρωί με τη Φαμπιέν.
Θέλουμε δυο μέρες για να πάμε στο Νόξβιλ.
Εντάξει, αδερφέ.
Έχεις δίκιο, έχεις απόλυτο δίκιο.
Ωραία, Σκότι.
Όταν σε ξαναδώ, θα είμαστε στο Τενεσί. Να 'σαι καλά, αδερφέ.
45 δολάρια και 60 σεντς.
Και κάτι παραπάνω για την προσπάθεια.
-Αν σε ρωτήσουν για την κούρσα; -Θα πω την αλήθεια!
Τρεις καλοντυμένοι, λίγο μαστουρωμένοι Μεξικάνοι.
Καλό βράδυ, Εσμεράλντα Βιλαλόμπος.
Καληνύχτα, Μπουτς.
-Σβήσε το φως. -Καλύτερα έτσι, γλύκα μου;
-Κουράστηκες στη δουλειά; -Πολύ.
Έμπλεξα σε καβγά.
Καημενούλη μου.
Να κοιμηθούμε αγκαλίτσα;
Έλεγα να κάνω ένα ντους. Βρωμοκοπάω σαν σκύλος.
Μ' αρέσει έτσι που βρωμάς.
Κάτσε να βγάλω το μπουφάν.
Κοιταζόμουν στον καθρέφτη.
Μακάρι να είχα μια μπάκα.
Κοιταζόσουν στον καθρέφτη κι ευχόσουν να είχες μπαμπάκα;
Μια μπάκα. Κοιλιά. Η κοιλιά είναι σέξι.
-Να χαίρεσαι, γιατί έχεις κοιλιά. -Πάψε, χοντρέ! Δεν έχω κοιλιά!
Έχω κοιλίτσα, όπως η Μαντόνα όταν είπε το "Lucky Star".
Δεν είναι το ίδιο.
-Διαφέρει η μπάκα απ' την κοιλίτσα; -Η διαφορά είναι τεράστια.
Θα σου άρεσε να είχα κοιλιά;
Όχι.
Ο άντρας με κοιλιά φαίνεται σαν μπουνταλάς ή σαν γορίλας.
Αλλά στη γυναίκα, είναι σέξι.
Η υπόλοιπη είσαι φυσιολογική. Πρόσωπο, πόδια, γοφοί, πισινός.
Αλλά έχεις μια μεγάλη και ολοστρόγγυλη μπάκα.
Αν είχα, θα φορούσα στενό μπλουζάκι για να την τονίζω.
Θα ήταν ελκυστική για τους άντρες;
Σκασίλα μου τι είναι ελκυστικό για τους άντρες.
Δυστυχώς, είναι σπάνιο να ευχαριστεί και την αφή αυτό που ευχαριστεί το μάτι.
Αν είχες κοιλιά, θα σου έριχνα γροθιά.
Θα με χτυπούσες στην κοιλιά;
Εγώ θα σ' έπνιγα, θα καθόμουν πάνω σου ώσπου να σου κοπεί η ανάσα!
-Θα το έκανες αυτό; -Ναι.
-Τα πήρες όλα; -Ναι, τα πήρα.
Μπράβο σου, κούκλα μου.
Πήγαν όλα όπως τα σχεδιάσαμε;
Δεν άκουσες το... Αχ!
-Δεν άκουσες το ραδιόφωνο; -Ποτέ δεν ακούω τους αγώνες σου.
-Νίκησες; -Νίκησα, βέβαια.
-Θες ακόμα να τα παρατήσεις; -Και βέβαια.
Πήγαν όλα καλά τελικά;
Δεν τελειώσαμε ακόμα, μωρό μου.
Κινδυνεύουμε πολύ, έτσι;
Αν μας βρουν, θα μας σκοτώσουν, έτσι;
Αλλά δεν θα μας βρουν, έτσι;
Θέλεις ακόμα να έρθω μαζί σου;
Δεν θέλω να γίνομαι βάρος ή ενόχληση.
Πες το.
Θέλω να είσαι μαζί μου.
-Για πάντα; -Στον αιώνα τον άπαντα.
-Μ' αγαπάς; -Πάρα, πάρα πολύ.
Θα μου προσφέρεις στοματική ηδονή;
Εσύ θα μου τον φιλήσεις;
Πρώτος εσύ όμως.
Αγάπη μου, ξεκινά η περιπέτεια.
-Νομίζω ότι έσπασα ένα πλευρό. -Όταν μου έδινες στοματική ηδονή;
-Όχι, χαζή, απ' τον αγώνα. -Μη με λες χαζή.
"Με λένε Φάμπι... Με λένε Φαμπιέν..."
Σταμάτα.
Σκάσε! Σε μισώ όταν μιλάς σαν μογγολάκι!
Καλά, καλά. Συγγνώμη.
Το παίρνω πίσω.
Θα δώσεις μια στεγνή πετσέτα, ωραία μου τουλίπα;
Μ' αρέσει να με λένε "τουλίπα". Πολύ καλύτερο απ' το "μογγολάκι".
Δεν σε είπα μογγολάκι, σε είπα χαζή, και το πήρα πίσω.
Μπουτς.
-Ναι, γλυκούλα μου; -Πού θα πάμε τώρα;
Δεν είμαι σίγουρος ακόμα. Όπου θέλεις εσύ.
Θα βγάλουμε πολλά λεφτά απ' αυτό,
αλλά δεν θα είναι αρκετά για να ζήσουμε πλουσιοπάροχα για πάντα.
Σκεφτόμουν να πάμε κάπου στον Νότιο Ειρηνικό.
Με αυτά τα λεφτά τη βγάζουμε πολύ καιρό εκεί κάτω.
-Μπορούμε να ζήσουμε στο Μπόρα Μπόρα; -Και βέβαια.
Κι αν δεν σου αρέσει πια εκεί, πάμε αλλού, π.χ. στην Ταϊτή ή στο Μεξικό.
-Μα δεν μιλάω ισπανικά. -Ούτε τη γλώσσα του Μπόρα Μπόρα μιλάς.
Άλλωστε, τα μεξικάνικα είναι εύκολα.
-Τι θα πει αυτό; -Πού είναι το παπουτσίδικο;
Φτύσε πρώτα.
Θαυμάσια προφορά.
Πολύ σύντομα θα γίνεις η "μαμασίτα" μου.
-Τι ώρα είναι; -Τι ώρα είναι;
Ώρα για ύπνο.
Όνειρα γλυκά, μελένια μου.
Μπουτς.
Ξέχνα το.
Με τρόμαξες. Είδες κακό όνειρο;
Τι βλέπεις;
Μια ταινία με μοτοσικλέτες, δεν είμαι σίγουρη πώς λέγεται.
-Την παρακολουθείς; -Κατά κάποιο τρόπο.
Είναι πολύ πρωί για εκρήξεις και πόλεμο.
-Τι ακριβώς ήταν; -Πού να ξέρω. Εσύ το έβλεπες.
-Όχι, χαζέ. Το όνειρο. -Δεν ξέρω. Δεν θυμάμαι.
-Σπάνια θυμάμαι τα όνειρά μου. -Πολύ κατσούφης είσαι σήμερα.
-Δεν σηκώνεσαι να φάμε πρωινό; -Άλλο ένα φιλί και σηκώνομαι.
Ικανοποιήθηκες;
Τότε σήκω, τεμπελχανά.
-Τι ώρα είναι; -Κοντεύει 9.
-Τι ώρα φτάνει το τρένο; -Στις 11.
-Ξέρεις τι θα φάω για πρωινό; -Τι, γλυκιά μου;
Θα παραγγείλω ένα μεγάλο πιάτο τηγανίτες βατόμουρο με σιρόπι,
αβγά μελάτα και πέντε λουκάνικα.
-Θα πιεις τίποτα; -Ωραία σου πάει αυτό.
Θα πιω ένα μεγάλο ποτήρι χυμό πορτοκάλι και καφέ σκέτο.
-Μετά θα φάω ένα κομμάτι πίτα. -Πίτα για πρωινό;
Σε κάθε ώρα της ημέρας ταιριάζει η πίτα.
Πίτα βατόμουρο, σαν τις τηγανίτες. Κι από πάνω μια φέτα λιωμένο τυρί...
Πού είναι το ρολόι μου;
-Εκεί είναι. -Όχι, δεν είναι.
-Έψαξες; -Έψαξα. Τι σκατά νομίζεις πως κάνω;
Σίγουρα το πήρες;
-Ναι, από το κομοδίνο. -Πάνω στο μικρό καγκουρό;
-Ναι, εκεί ήταν. -Τώρα δεν είναι εδώ.
-Πρέπει να είναι. -Πρέπει, αλλά δεν είναι.
Πού διάολο είναι;
Πού είναι το ρολόι του πατέρα μου;
Ξέρεις τι πέρασε για να μου δώσει το ρολόι;
Δεν προλαβαίνω να σου πω τώρα, αλλά πέρασε πολλά.
Σκασίλα μου γι' αυτές τις αηδίες,
αλλά σου θύμισα συγκεκριμένα να μην ξεχάσεις το γαμημένο το ρολόι!
-Σκέψου τώρα. Το πήρες; -Έτσι νομίζω.
Νομίζεις; Τι θα πει αυτό; Ή το πήρες ή δεν το πήρες!
Τότε το πήρα.
Είσαι σίγουρη;
Όχι.
Γαμώτο!
Τόσο ηλίθια είσαι, ρε γαμώτο;
Όχι!
Δεν φταις εσύ.
Το άφησες στο διαμέρισμα.
Το ξέχασες, δεν φταις εσύ.
Σ' έβαλα να πάρεις πολλά.
Σου το θύμισα, αλλά δεν σου εξήγησα πόσο σημαντικό ήταν το ρολόι για μένα.
Ήταν το μόνο που μ' ένοιαζε, έπρεπε να σου το πω.
Δεν είσαι μέντιουμ.
Είσαι;
-Λυπάμαι. -Μη λυπάσαι.
Αλλά δεν θα φάμε πρωινό μαζί.
Τι θα πει αυτό;
Πρέπει να γυρίσω στο διαμέρισμα να πάρω το ρολόι μου.
Δεν θα σε ψάχνουν εκεί οι γκάγκστερ;
Αυτό θα το διαπιστώσω.
Αν είναι εκεί, δεν θα μπορέσω να τους αντιμετωπίσω. Θα το σκάσω.
Το είδα το ρολόι σου, νόμιζα ότι το έφερα.
Λυπάμαι πολύ.
Πάρε λεφτά ν' αγοράσεις τηγανίτες. Καλή σου όρεξη.
-Θα γυρίσω πριν πεις "πίτα βατόμουρο". -Πίτα βατόμουρο.
Ίσως όχι τόσο γρήγορα, αλλά πολύ γρήγορα, εντάξει;
Από τόσα πράγματα, το ρολόι του πατέρα μου βρήκε να ξεχάσει, γαμώτο!
Της το θύμισα συγκεκριμένα! "Στο κομοδίνο. Πάνω στο καγκουρό."
Το είπα καθαρά. "Μην ξεχάσεις το ρολόι του πατέρα μου."
Μια χαρά, Μπουτς.
Έτσι θα τους νικήσεις, Μπουτς. Συνέχεια σε υποτιμάνε.
Ρε καριόλη.
Πέθανε.
Θα έρθω μάρτυρας στο δικαστήριο.
Είναι μανιακός. Σε χτύπησε και μετά τράκαρε με ένα αυτοκίνητο.
Ποιος;
Αυτός.
Που να με πάρει!
-Μπορώ να βοηθήσω; -Σκάσε κι εσύ!
Στάσου μια στιγμή. Τι διάολο πας να κάνεις;
Νιώθεις το τσίμπημα, μεγάλε; Είναι η περηφάνια που σε τριβελίζει!
-Σκότωσέ με, καλύτερα. -Κάποιος θα σκοτωθεί.
Κάποιος θα φάει το κεφάλι του!
-Στάσου εκεί που είσαι! -Δεν είναι δουλειά σου, κύριε!
Το κάνω δουλειά μου. Πέτα το όπλο.
-Δεν καταλαβαίνεις! -Πέτα το όπλο.
Πάρε το πόδι σου απ' τον αράπη, βάλε τα χέρια πίσω απ' το κεφάλι
-και πλησίασε στον πάγκο, αμέσως. -Ο καριόλης θα με σκοτώσει!
Σκάσε.
Πλησίασε, έλα.
Ζεντ, εδώ Μέιναρντ.
Η αράχνη έπιασε δυο μύγες μόλις τώρα.
Μόνο ο Ζεντ κι εγώ σκοτώνουμε στο μαγαζί μου.
Να κι ο Ζεντ.
-Είπες ότι θα με περιμένεις. -Σε περίμενα.
Και γιατί είναι χτυπημένοι;
Μεταξύ τους χτυπήθηκαν. Μπήκαν μέσα και πλακώθηκαν.
Αυτός εδώ ήθελε να σκοτώσει τον άλλο.
Σοβαρά; Θα τον σκότωνες;
Έχεις την Γκρέις μπροστά;
-Ναι, δεν είναι Τρίτη, έτσι; -Πέμπτη είναι.
Δεν υπάρχει θέμα.
Φέρε τον Δούλο.
Ο Δούλος κοιμάται.
Άρα πρέπει να τον ξυπνήσεις, έτσι;
Σήκω!
Γονάτισε.
Ποιον θες να πάρουμε πρώτο;
Δεν έχω αποφασίσει.
Εσύ βγήκες, μεγάλε.
Εδώ θα τον πάρουμε;
Όχι, πάμε στο παλιό δωμάτιο του Pάσελ.
Καλή ιδέα.
Εσύ πρόσεχε αυτόν.
Θέλεις το όπλο, έτσι, Ζεντ;
Εμπρός, σήκωσέ το.
Άντε, σήκωσέ το.
Έλα, αγόρι μου.
Θέλω να το σηκώσεις.
Κάνε στην άκρη, Μπουτς.
Είσαι καλά;
Όχι, δεν είμαι.
Δεν είμαι καθόλου καλά.
Και τώρα;
Να σου πω τι θα κάνω τώρα.
Θα φωνάξω δυο άγριους αράπηδες να περιποιηθούν τον τύπο,
με μια τανάλια κι ένα καμινέτο.
Ακούς που σου μιλάω, γαμημένε χωριάτη;
Δεν τελείωσα ακόμα με σένα!
Θα περάσεις βασανιστήρια!
Εννοούσα, "Και τώρα τι γίνεται με σένα και μένα;"
Αυτό το "και τώρα".
Θα σου πω τι γίνεται τώρα με σένα και μένα.
Δεν υπάρχει τίποτα μεταξύ μας.
Όχι πια.
Άρα είμαστε εντάξει;
Ναι, είμαστε εντάξει.
Δύο πράγματα, όμως.
Μην πεις σε κανέναν τι έγινε.
Είναι ανάμεσα σε μένα, εσένα και τον άθλιο βιαστή
που δεν του μένει πολλή ζωή πριν πεθάνει με φρικτούς πόνους.
Δεν αφορά κανέναν άλλο.
Δεύτερο. Φεύγεις από την πόλη απόψε, αυτή τη στιγμή,
και όταν φύγεις, θα μείνεις φευγάτος,
αλλιώς θα σε εξαφανίσω.
Έχασες όλα τα προνόμιά σου στο Λος Άντζελες. Σύμφωνοι;
Σύμφωνοι.
Τσακίσου από δω.
ΓΚΡΕΪΣ
Μάζεψέ τα. Πρέπει να φύγουμε αμέσως.
-Και οι βαλίτσες μας; -Χέσε τις βαλίτσες!
Αν δεν φύγουμε αμέσως, θα χάσουμε το τρένο. Σε περιμένω κάτω.
-Είναι όλα εντάξει; -Έλα τώρα κι άσε τα λόγια!
Κινδυνεύουμε;
Έλα, αγάπη μου.
-Πού τη βρήκες τη μοτοσικλέτα; -Τσόπερ είναι, όχι μοτοσικλέτα.
-Τι έγινε το Ηonda μου; -Αναγκάστηκα να το τρακάρω.
Έλα τώρα, σε παρακαλώ.
Πάμε τώρα, έλα.
Χτύπησες;
Όχι. Ίσως έσπασα τη μύτη μου. Ψιλοπράγματα. Έλα, ανέβα.
Μωρό μου, σε παρακαλώ! Πρέπει να φύγουμε, ανέβα!
Συγγνώμη, μωρό μου. Έλα εδώ, συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Έλειπες πολλή ώρα κι ανησύχησα τρομερά.
Δεν ήθελα να σε ανησυχήσω. Πώς ήταν το πρωινό σου;
Καλό.
-Έφαγες τηγανίτες με βατόμουρο; -Όχι, ήπια ξινόγαλα.
Σίγουρα είσαι καλά;
Σήμερα ήταν χωρίς αμφιβολία η πιο παράξενη μέρα της ζωής μου.
Ανέβα πάνω και θα στα πω όλα. Ανέβα. Πρέπει να φύγουμε, έλα.
-Τίνος είναι η μοτοσικλέτα; -Τσόπερ είναι.
Τίνος είναι;
-Του Ζεντ. -Ποιος είναι ο Ζεντ;
Ο Ζεντ πέθανε, μωρό μου.
Ο Ζεντ πέθανε.
Η ΠΕPlΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΜΠΟΝl
Αυτό πήγες να κάνεις, Μπρετ! Πήγες να τον πηδήξεις.
Και ο Μαρσέλους Γουάλας θέλει να πηδιέται μόνο με την κυρία Γουάλας.
Δεν θέλω να πεθάνω.
Διαβάζεις τη Βίβλο, Μπρετ;
Ναι!
Έχω αποστηθίσει ένα εδάφιο κατάλληλο για τέτοιες περιστάσεις.
Ιεζεκιήλ 25, 17.
"Η οδός των ενάρετων πολιορκείται από όλες τις πλευρές
από τις αδικίες των ιδιοτελών και την τυραννία των κακών.
Ευλογημένος όποιος στο όνομα της ευσπλαχνίας και της καλής θέλησης
οδηγεί τους αδύναμους μέσα από την κοιλάδα του σκότους,
διότι είναι ποιμένας του αδελφού του και σωτήρας χαμένων παιδιών.
Και θα πλήξω με σφοδρή εκδίκηση και μανιασμένη οργή
όσους αποπειρώνται να διαφθείρουν και να εξοντώσουν τους αδελφούς μου.
Και θα γνωρίσετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος
όταν ρίξω την εκδίκησή μου εναντίον σας!"
Φίλος σου είναι αυτός;
Βίνσεντ, από δω ο Μάρβιν.
-Πες του να σκάσει, μου δίνει στα νεύρα. -Μάρβιν!
Μάρβιν!
Κόφ' τις μαλακίες.
Θα πεθάνετε, καριόληδες!
Γιατί δεν μας είπες ότι ήταν κάποιος στο μπάνιο; Σου διέφυγε;
Ξέχασες πως ήταν κάποιος εκεί μέσα και κρατούσε κανόνι;
Είδες το μέγεθος του όπλου; Μεγαλύτερο απ' αυτόν ήταν.
Έπρεπε να είχαμε πεθάνει τώρα.
-Το ξέρω. Ήμασταν τυχεροί. -Αυτό εδώ δεν ήταν τύχη.
Ίσως.
Ήταν θεϊκή παρέμβαση.
Ξέρεις τι θα πει αυτό;
Έτσι νομίζω.
Κατέβηκε ο Θεός απ' τον ουρανό και σταμάτησε τις σφαίρες;
Σωστά.
Αυτό ακριβώς. Κατέβηκε ο Θεός και σταμάτησε τις γαμημένες σφαίρες.
-Είναι καιρός να φεύγουμε. -Κόφ' το, μην το περιγελάς!
-Εδώ έγινε ένα γαμημένο θαύμα! -Ηρέμησε, συμβαίνουν αυτά.
Λάθος. Δεν συμβαίνουν τυχαία.
Να συνεχίσουμε τη θεολογική συζήτηση στο αμάξι ή στη φυλακή με τους μπάτσους;
Έπρεπε να είχαμε πεθάνει, φίλε μου!
Αυτό που έγινε ήταν θαύμα και θέλω να το παραδεχτείς.
Εντάξει, ήταν θαύμα. Μπορούμε να φύγουμε τώρα;
Πάμε, αράπη, έλα.
Έβλεπα τηλεόραση μια φορά κι ήταν ένας μπάτσος που έλεγε
για ένα πιστολίδι που είχε μ' έναν τύπο σ' έναν διάδρομο.
Άδειασε το πιστόλι πάνω του, αλλά δεν έγινε τίποτα. Αστόχησε.
Και ήταν μόνο οι δυο τους.
Είναι αλλόκοτο, αλλά συμβαίνουν αυτά.
Αν είσαι τυφλός, προχώρα στα τυφλά. Εγώ βλέπω πολύ καλά.
-Τι θα πει αυτό; -Για μένα τελείωσε η δουλειά.
Από σήμερα αποσύρομαι, τέρμα.
-Χριστέ μου! -Μην Τον βάζεις στο στόμα σου!
Μα τι έπαθες ξαφνικά;
Θα το πω στον Μαρσέλους σήμερα. Τα παρατάω.
-Θα του πεις και γιατί; -Μην ανησυχείς, θα του πω.
-Πάω στοίχημα πως θα σκάσει στα γέλια. -Σκασίλα μου αν γελάσει.
-Μάρβιν, τι λες εσύ για όλα αυτά; -Δεν έχω καμία γνώμη.
Πρέπει να έχεις! Λες να κατέβηκε ο Θεός κατέβηκε και να σταμάτησε τις...
Μα τι σκατά γίνεται;
-Πυροβόλησα τον Μάρβιν στη μούρη. -Γιατί;
Δεν το ήθελα! Ατύχημα ήταν!
Έχω δει πολλά τρελά, αλλά αυτό...
Ηρέμησε, ατύχημα ήταν! Θα έπεσες σε καμιά λακκούβα.
Δεν έπεσα σε λακκούβα!
Δεν το ήθελα, εκπυρσοκρότησε το όπλο, δεν ξέρω γιατί.
Είμαστε σε δρόμο της πόλης και είναι μέρα μεσημέρι!
Πάρ' το απόφαση! Πρέπει να βγούμε απ' τον δρόμο!
Οι μπάτσοι συνήθως προσέχουν ένα αμάξι γεμάτο αίματα!
-Πάμε σε κάποιο φιλικό σπίτι. -Δεν έχουμε φίλους εδώ γύρω!
Εγώ δεν τα ξέρω αυτά τα μέρη!
Σκατά!
-Ποιον παίρνεις; -Τον συνέταιρό μου στην Τολούκα.
-Πού είναι αυτό; -Πίσω απ' τον λόφο είναι, εδώ κοντά.
Αν δεν είναι εκεί, την πατήσαμε. Δεν ξέρω άλλους εδώ γύρω.
Τζίμι, γεια, τι γίνεσαι; Ο Τζουλς είμαι.
Άκου λίγο. Εγώ κι ο δικός μου έχουμε μπλέξει άσχημα.
Είμαι σ' ένα αμάξι και χρειάζομαι το γκαράζ σου για καναδυό ώρες.
Πρέπει να το χειριστούμε σωστά.
Μην τσαντιστεί ο Τζίμι και μας πετάξει έξω με τις κλωτσιές.
Και τι θα κάνουμε;
Θα κάνω μερικά τηλεφωνήματα πριν φύγουμε.
Αλλά δεν θέλω να τσακωθώ. Ο Τζίμι είναι φίλος.
Δεν πας σε φιλικό σπίτι να κάνεις κουμάντο.
Πες του να μην είναι αγενής. Φρίκαρε εντελώς όταν είδε τον Μάρβιν.
Έλα στη θέση του. Είναι 8 το πρωί. Μόλις ξύπνησε. Δεν περίμενε τέτοια.
Μην ξεχνάμε ότι μας κάνει χάρη τώρα.
Αν είναι να λέει μαλακίες, να τη χέσω τη χάρη του. Σκασίλα μου.
-Τι κάνεις με την πετσέτα του; -Σκουπίζω τα χέρια μου.
-Πλύνε τα πρώτα. -Τα έπλυνα!
-Τα έβρεξες μόνο. -Δεν βγαίνει εύκολα το αίμα!
Αν είχα ελαφρόπετρα, θα έβγαινε.
Κι εγώ με το ίδιο σαπούνι πλύθηκα, αλλά η πετσέτα μου δεν έγινε μουνόπανο!
Κι αν έρθει ο Τζίμι και δει την πετσέτα;
Με τέτοιες μαλακίες θα φτάσει η κατάσταση στα άκρα!
Άκου.
Δεν σε απειλώ. Ξέρεις ότι σε σέβομαι.
-Μη με φέρνεις σε δύσκολη θέση, εντάξει; -Εντάξει.
Καλά.
Αν μου μιλάς όμορφα, δεν έχω πρόβλημα.
Πήγαινε να μιλήσεις στον φίλο σου. Δεν πειράζει.
Τζίμι, αυτός ο καφές είναι απίθανος!
Θα μας έφτανε κι ένας στιγμιαίος.
Σωστά; Κι αυτός μας δίνει έναν απίθανο καφέ!
-Τι γεύση είναι; -Κόφ' το, Τζουλς.
Μη μου λες πόσο καλός είναι ο καφές. Εγώ τον αγοράζω και ξέρω.
Η Μπόνι αγοράζει όλο μαλακίες.
Εγώ αγοράζω ακριβό καφέ, γιατί θέλω να έχει γεύση.
Όμως αυτό που με απασχολεί τώρα δεν είναι ο καφές,
είναι ο πεθαμένος στο γκαράζ μου.
Τζίμι, μην το...
Μη λες τίποτα. Θα σε ρωτήσω κάτι.
Όταν ήρθες, είδες καμιά ταμπέλα να γράφει "Αποθήκη Πεθαμένων Αράπηδων";
Έλα τώρα, Τζίμι...
Είδες καμιά τέτοια ταμπέλα έξω απ' το σπίτι μου;
Όχι. Δεν είδα.
-Ξέρεις γιατί δεν την είδες; -Γιατί;
Δεν υπάρχει, γιατί δεν είναι δουλειά μου να αποθηκεύω πεθαμένους αράπηδες!
Τζίμι, δεν θα...
Δεν καταλαβαίνεις ότι αν γυρίσει σπίτι η Μπόνι
και βρει ένα πτώμα, θα με χωρίσει;
Και δεν μιλάω για διάσταση και τέτοια, μιλάω για διαζύγιο!
Και δεν το θέλω το γαμημένο διαζύγιο!
Θέλω να σας βοηθήσω, αλλά δεν θέλω να χάσω τη γυναίκα μου!
-Τζίμι, δεν θα σου φύγει... -Μη με καλοπιάνεις, Τζουλς! Εντάξει;
Μη με καλοπιάνεις.
Ό,τι και να πεις, δεν θα ξεχάσω πως αγαπάω τη γυναίκα μου.
Άκου. Θα γυρίσει απ' τη δουλειά σε μιάμιση ώρα.
Νυχτερινή βάρδια στο νοσοκομείο.
Πρέπει να κάνεις μερικά τηλεφωνήματα σε κάποιους;
Κάν' τα, λοιπόν, και χάσου από δω πέρα πριν γυρίσει.
Όμορφα κι ωραία. Δεν ήρθαμε να σου γαμήσουμε τη ζωή.
Μόνο να τηλεφωνήσω σε κάποιους να μας ξελασπώσουν.
Ήδη μου γαμάτε τη ζωή!
Χάθηκα αν σας βρει εδώ η Μπόνι!
Κάνε μου τη χάρη, λοιπόν. Το τηλέφωνο είναι μέσα. Ξεκίνα τώρα.
Κι αν γυρίσει η Μπόνι; Τι νομίζεις ότι θα κάνει;
Σίγουρα θα φρίξει. Δεν είναι απάντηση αυτή.
Εσύ την ξέρεις, εγώ όχι. Θα τσαντιστεί πολύ ή λίγο;
Πρέπει να καταλάβεις πόσο εκρηκτική περίπτωση είναι η Μπόνι.
Αν γυρίσει απ' τη δουλειά και βρει δυο γκάγκστερ στην κουζίνα
να κάνουν διάφορα κόλπα, κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να κάνει.
Σε καταλαβαίνω, Τζουλς. Εγώ συνεχώς σκέφτομαι τα "αν".
Δεν θέλω ν' ακούσω τα "αν"!
Θέλω μόνο να πεις, "Μη φοβάσαι, Τζουλς, αναλαμβάνω εγώ.
Κάτσε εκεί που είσαι και περίμενε τη βοήθεια που έρχεται αμέσως."
Μη φοβάσαι, Τζουλς, αναλαμβάνω εγώ.
Κάτσε εκεί που είσαι και περίμενε τον Γουλφ που έρχεται αμέσως.
Θα στείλεις τον Γουλφ;
Νιώθεις καλύτερα τώρα, καριόλη;
Γαμώτο, αράπη! Μόνο αυτό έπρεπε να πεις.
Είναι υστερική η κυρία; Πότε την περιμένετε;
Ξαναπές μου τα ονόματα των δικών σου.
Τζουλς...
Βlνσεντ.
ΤΖΟΥΛΣ (ΜΑΥPΟΣ) ΒlΝΣΕΝΤ (ΛΕΥΚΟΣ)
Τζίμι.
Μπόνι.
ΕΝΑ ΠΤΩΜΑ ΑΚΕΦΑΛΟ
Είναι 30 λεπτά από δω. Θα είμαι εκεί σε 10.
Μετά από 9 λεπτά και 37 δευτερόλεπτα...
Είσαι ο Τζίμι, σωστά; Το σπίτι είναι δικό σου;
Ναι.
Είμαι ο Γουίνστον Γουλφ. Λύνω προβλήματα.
-Ωραία, έχουμε πρόβλημα. -Το έμαθα. Μπορώ να περάσω;
Ναι, βέβαια.
Εσύ πρέπει να είσαι ο Τζουλς, άρα εσύ είσαι ο Βίνσεντ.
Ας μπούμε αμέσως στο θέμα. Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
-Καλά τα λέω, Τζίμι; -Τέλεια.
Η σύζυγός σου η Μπόνι φτάνει στις 9:30 π.μ.; Σωστά;
Μου είπαν ότι αν μας έβρισκε εδώ, δεν θα ευχαριστιόταν και πολύ, έτσι;
Καθόλου.
Έχουμε 40 λεπτά στη διάθεσή μας.
Αν κάνετε ό,τι λέω, όταν το λέω, θα προλάβουμε.
Λοιπόν. Ένα ακέφαλο πτώμα σε αυτοκίνητο στο γκαράζ. Να το δω.
Τζίμι.
Κάνε μου μια χάρη. Μου μύρισε καφές. Θα μου βάλεις ένα φλιτζάνι;
Ναι, βέβαια.
-Πώς τον πίνετε; -Πολλή κρέμα, πολλή ζάχαρη.
Έχει τίποτε άλλο το αμάξι;
Κωλώνει, βάζει καπνούς, κάνει φασαρία; Έχει βενζίνη;
Εκτός από εμφάνιση, είναι μια χαρά.
Σίγουρα; Μη βρω φώτα φρένων που δεν ανάβουν.
Απ' ό,τι ξέρω, το αμάξι είναι τζάμι.
Πάμε πάλι στην κουζίνα.
-Ορίστε, κύριε Γουλφ. -Ευχαριστώ, Τζίμι.
Λοιπόν, πρώτον, εσείς οι δύο θα βάλετε το πτώμα στο πορτ μπαγκάζ.
Τζίμι, το σπίτι φαίνεται νοικοκυρεμένο.
Πρέπει να έχετε καθαριστικά και απορρυπαντικά στο γκαράζ.
-Ναι, κύριε Γουλφ, εκεί. -Ωραία.
Πάρτε τα και καθαρίστε μέσα το αμάξι. Και κάντε γρήγορα.
Μαζέψτε απ' το πίσω κάθισμα όλα τα κομματάκια μυαλού και κρανίου.
Καθαρίστε την ταπετσαρία, αλλά μην το ψειρίσετε πολύ.
Ένα καλό πέρασμα φτάνει.
Πρέπει να φροντίσετε τα πολύ χοντρά.
Να σαπουνίσετε τις λίμνες αίματος που έχει μαζευτεί.
Τζίμι, ψάξε στην ντουλάπα.
Θέλω κουβέρτες, παπλώματα, καλύμματα.
Όσο πιο χοντρά και σκούρα βρεις. Όχι λευκά, δεν μας κάνουν.
Πρέπει να καμουφλάρουμε το εσωτερικό του αμαξιού.
Θα καλύψουμε τα καθίσματα και το πάτωμα με παπλώματα και κουβέρτες.
Αν μας σταματήσει μπάτσος και ψάξει το αμάξι, θα το καταλάβει.
Αλλά για μια ματιά το αμάξι θα δείχνει φυσιολογικό.
Τζίμι, οδήγησέ με. Εσείς στρωθείτε στη δουλειά.
-Ένα "παρακαλώ" θα ήταν καλό. -Δεν άκουσα.
Είπα, ένα "παρακαλώ" θα ήταν καλό.
Δεν είμαι εδώ για να λέω "παρακαλώ", αλλά για να σας λέω τι να κάνετε.
Αν έχεις ένστικτο αυτοσυντήρησης, κάνε γρήγορα ό,τι λέω.
Ήρθα να βοηθήσω. Αν δεν εκτιμάτε τη βοήθειά μου, καλή σας τύχη.
Κύριε Γουλφ, δεν είναι έτσι. Σίγουρα εκτιμάμε τη βοήθειά σας.
Κύριε Γουλφ, δεν ήθελα να δείξω ασέβεια.
Σας σέβομαι, μόνο που δεν μ' αρέσουν οι διαταγές.
Μιλάω απότομα γιατί ο χρόνος πιέζει.
Σκέφτομαι γρήγορα, μιλάω γρήγορα και πρέπει να κάνετε γρήγορα.
Σας παρακαλώ πολύ γλυκά, λοιπόν, καθαρίστε το γαμημένο αμάξι.
Μη με κοιτάς έτσι. Αισθάνομαι το βλέμμα σου.
Είναι Chevrolet Νova του 1974.
Πράσινη.
Μόνο από μέσα λερώθηκε.
Σε 20 λεπτά περίπου.
Κανείς δεν θα τον αναζητήσει.
Είσαι καλός άνθρωπος, Τζο. Χίλια ευχαριστώ.
-Πώς τα πάμε; -Πολύ καλά. Τα έχω όλα δω.
-Κύριε Γουλφ, καταλαβαίνετε... -Σε παρακαλώ, λέγε με Γουίνστον.
Πρέπει να καταλάβεις, Γουίνστον.
Όχι, ευχαριστώ.
Είναι τα καλύτερα κλινοσκεπάσματά μας.
Ήταν γαμήλιο δώρο απ' τον θείο Κόνραντ και τη θεία Τζίνι.
-Είναι μακαρίτες πια, αλλά... -Θα σου κάνω μια ερώτηση.
-Αν δεν σε πειράζει. -Όχι, παρακαλώ.
Ο θείος Κόνραντ και η θεία Τζίνι ήταν εκατομμυριούχοι;
Όχι.
Ο θείος σου ο Μαρσέλους είναι.
Και είμαι βέβαιος πως αν ο θείος Κόνραντ και η θεία Τζίνι ήταν εδώ,
θα σας έφτιαχναν ολόκληρη την κρεβατοκάμαρα,
πράγμα που θα κάνει πολύ ευχαρίστως ο θείος Μαρσέλους.
Εμένα μ' αρέσει η δρυς. Τέτοιο ξύλο έχω στην κρεβατοκάμαρά μου.
Εσένα, Τζίμι;
Σου αρέσουν τα δρύινα;
Ωραία είναι.
Αμάν! Δεν θα σε συγχωρήσω ποτέ γι' αυτή τη μαλακία. Πολύ σιχαμερό πράγμα.
Ξέρεις τη φιλοσοφία πως όταν παραδέχεσαι το λάθος σου,
συγχωρούνται όλα τα σφάλματά σου;
Άσε τις μαλακίες!
Όποιος το είπε αυτό δεν μάζεψε κομματάκια κρανίου εξαιτίας σου.
Υπάρχουν και όρια στις προσβολές που πρόκειται να δεχτώ.
Είμαι σαν αγωνιστικό αμάξι με τις στροφές του κινητήρα στα κόκκινα.
Και είναι επικίνδυνο το αγωνιστικό αμάξι σε τέτοια κατάσταση, αυτό λέω μόνο.
-Μπορεί να εκραγώ. -Θα εκραγείς;
Ναι, έτοιμος είμαι.
Εγώ πετάω σπίθες και βγάζω καπνούς, ρε γαμώτο!
Κάθε φορά που τα χέρια μου αγγίζουν μυαλά, πάω να σκάσω!
Είμαι κανόνι έτοιμο να εκραγεί!
Και γιατί είμαι εγώ στο πίσω κάθισμα; Εσύ πρέπει να μαζεύεις τα μυαλά!
Αλλάζουμε. Εγώ θα πλύνω τα παράθυρα, εσύ θα μαζέψεις τα μυαλά!
Μπράβο σας, κύριοι.
Μπορεί να τη γλιτώσουμε.
Αγνώριστο έγινε το αμάξι.
Είναι κάπως νωρίς για να συγχαίρουμε ο ένας τον άλλο.
Σε πρώτη φάση καθαρίσαμε το αμάξι, τώρα η δεύτερη φάση, να καθαρίσουμε εσάς.
-Γδυθείτε. -Να τα βγάλουμε όλα;
Μέχρι και τα σώβρακα.
Γρήγορα, κύριοι.
Σε 15 λεπτά καταφτάνει το έτερον ήμισυ του Τζίμι.
-Είναι πρωί ακόμα, έχει ψύχρα. -Σίγουρα είναι εντελώς απαραίτητο;
-Ξέρετε με τι μοιάζετε; -Με τι;
Με τύπους που τίναξαν κάποιου τα μυαλά στον αέρα.
Είναι απαραίτητο να βγάλετε αυτά τα ματωμένα κουρέλια.
Pίξτε τα στη σακούλα που κρατάει ο Τζιμ.
Μην κάνεις καμιά βλακεία και τα βγάλεις έξω να τα πάρει το σκουπιδιάρικο.
Μην ανησυχείς, θα τα πάρουμε μαζί μας.
Τζιμ, το σαπούνι.
Λοιπόν, κύριοι.
Σίγουρα έχετε κάνει φυλακή. Ετοιμαστείτε, έρχεται.
-Γαμώτο, είναι κρύο το νερό! -Καλύτερα εσείς παρά εγώ.
-Μη φοβάστε το σαπούνι. -Κι εκεί πάνω λίγο νερό.
Ρίξε στα μαλλιά μου, άντε!
Ρίξε!
Πετσέτες.
Στέγνωσαν. Δώσε τους τα ρούχα.
Τέλειο.
Τέλειο. Και να το σχεδιάζαμε, δεν θα ήταν καλύτερο.
Εσείς οι δυο μοιάζετε σαν...
-Με τι μοιάζουν, Τζίμι; -Με μαλάκες.
Σαν δυο μαλάκες είναι.
Δικά σου είναι τα ρούχα.
Ελάτε, κύριοι. Το γέλιο θα μας στείλει φυλακή. Μη με κάνετε να σας παρακαλέσω.
Λοιπόν, ας ξεκαθαρίσουμε τους κανόνες της διαδρομής.
Θα πάμε στη μάντρα του Μάνστερ Τζο.
Ο Τζο και η κόρη του η Ρακέλ συμμερίστηκαν το δίλημμά μας.
Η μάντρα είναι στο Βόρειο Χόλιγουντ.
Μετά από μερικές στροφές θα βγούμε στη λεωφόρο Χόλιγουντ.
Τώρα, εγώ θα οδηγήσω το λερωμένο αμάξι. Τζουλς, εσύ μαζί μου.
Εσύ ακολουθείς με το Αcura μου.
Αν τύχει και συναντήσουμε κανέναν μπάτσο, δεν κάνετε τίποτα εκτός αν το κάνω εγώ.
-Τι είπα; -Δεν κάνουμε τίποτα εκτός αν...
-Αν τι; -Εκτός αν το κάνετε πρώτος εσείς.
Το είπες σαν μεγαλοφυΐα.
Κι εσύ, πιστολέρο; Θα καταφέρεις να μην τα κάνεις θάλασσα;
Δεν ξέρω πώς εκπυρσοκρότησε το όπλο.
Είμαι εντάξει, σίγουρα.
Καλά. Οδηγώ πολύ γρήγορα, φρόντισε να μας προλαβαίνεις.
Αν πάθει τίποτα το αμάξι μου, ο Τζο θα έχει δύο πτώματα να ξεφορτωθεί.
ΜΑΝΣΤΕΡ ΤΖΟ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΜΕΝΑ ΑΝΤΑΛΛΑΚΤΙΚΑ
Κάνε στην άκρη, Ρεξ.
-Είμαστε εντάξει; -Σαν να μην έγινε τίποτα.
Παιδιά, από δω η Pακέλ. Μια μέρα όλα αυτά θα γίνουν δικά της.
Γεια. Τι ρούχα είναι αυτά; Για βόλεϊ πάτε;
Θα πάω την κυρία για πρωινό. Να σας αφήσω κάπου; Πού μένετε;
-Στο Ρεντόντο. -Ίνγκλγουντ.
Βλέπω το μέλλον σας...
Βλέπω μια κούρσα με ταξί. Φύγετε απ' τις παλιογειτονιές, παιδιά.
-Πες καληνύχτα, Pακέλ. -Καληνύχτα, Pακέλ.
Τα λέμε. Και μην μπλέξετε, τρελόπαιδα.
Κύριε Γουλφ, ήταν χαρά μας που σας είδαμε να εργάζεστε.
Πραγματικά. Ευχαριστούμε πολύ, κύριε Γουλφ.
Να με λέτε Γουίνστον.
Βλέπεις, νεαρή μου; Σεβασμός.
Ο σεβασμός στους μεγαλύτερους δείχνει χαρακτήρα.
Έχω χαρακτήρα.
Το ότι είσαι μούτρο δεν σημαίνει ότι έχεις χαρακτήρα.
Θες να μοιραστούμε ταξί;
Εγώ θέλω πρωινό. Θες να φας πρωινό μαζί μου;
Έγινε.
ΧΟΘΟΡΝ ΚΑΦΕ - ΨΗΣΤΑΡΙΑ
Δεν ξέρω γιατί, αλλά νόμιζα πως θα ήταν Ευρωπαίος.
-Σιγά μην είναι Ευρωπαίος αυτός. -Το ξέρω τώρα.
Δεν ήταν ωραίος, όμως; Εντελώς ψύχραιμος και άνετος.
Δεν τσαντίστηκε ούτε όταν του την είπες. Έμεινα κατάπληκτος.
-Θέλεις μπέικον; -Δεν τρώω χοιρινό.
-Εβραίος είσαι; -Όχι, απλά δεν γουστάρω το χοιρινό.
Γιατί όχι;
Τα γουρούνια είναι βρωμερά. Δεν τρώω βρωμερά ζώα.
Το μπέικον είναι νόστιμο. Οι πανσέτες είναι νόστιμες.
Κι ο αρουραίος ίσως να 'ναι πεντανόστιμος, αλλά δεν θα έτρωγα τέτοιο βρωμερό πλάσμα.
Τα γουρούνια κοιμούνται στα σκατά, είναι βρωμερά ζώα.
Δεν τρώω ζώο που δεν καταλαβαίνει ότι τα κόπρανά του δεν τρώγονται.
-Και σκύλο; Κι αυτός τρώει τα κόπρανά του. -Ούτε σκύλο τρώω.
Ναι, αλλά θεωρείς τον σκύλο βρωμερό ζώο;
Δεν θα έλεγα βρωμερό τον σκύλο, αλλά καθαρός σίγουρα δεν είναι.
Όμως, ο σκύλος έχει προσωπικότητα κι αυτό μετράει πολύ.
Δηλαδή, αν το γουρούνι είχε προσωπικότητα, δεν θα ήταν βρωμερό ζώο;
-Αυτό λες; -Θα 'πρεπε να είναι πολύ χαριτωμένο.
Δέκα φορές πιο χαριτωμένο από τα καρτούν στην τηλεόραση.
Μπράβο, φίλε. Αρχίζει και φτιάχνει η διάθεσή σου.
Φαινόσουν πολύ σοβαρός όλη την ώρα.
-Καθόμουν εδώ και σκεφτόμουν. -Τι σκεφτόσουν;
Για το θαύμα που είδαμε.
Εσύ είδες θαύμα. Εγώ είδα μόνο κάτι ασυνήθιστο.
Τι είναι θαύμα, Βίνσεντ;
-Πράξη του Θεού. -Και θα πει αυτό;
Όταν ο Θεός κάνει τα αδύνατα δυνατά.
Όμως, αυτό που έγινε το πρωί δεν ήταν τέτοια περίπτωση.
Δεν καταλαβαίνεις; Δεν έχει σημασία. Το κρίνεις με λάθος τρόπο.
Ίσως σταμάτησε τις σφαίρες ο Θεός
ή άλλαξε την Coke σε Pepsi ή βρήκε τα κλειδιά μου.
Δεν τα κρίνεις αυτά με ωφελιμιστικό τρόπο.
Είτε ήταν γνήσιο θαύμα με αυστηρά κριτήρια είτε όχι, δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει ότι ένιωσα το άγγιγμα του Θεού.
-Παρενέβη ο Θεός. -Μα γιατί;
Δεν ξέρω γιατί, αυτό με τρώει. Αλλά δεν μπορώ να το αγνοήσω.
Σοβαρολογείς; Θες πραγματικά να τα παρατήσεις;
-Τα κόλπα; -Ναι.
Οπωσδήποτε.
Γαμώτο.
Και τι θα κάνεις;
Λοιπόν... Αυτό συλλογίζομαι όση ώρα κάθομαι εδώ.
Πρώτα, θα παραδώσω την τσάντα στον Μαρσέλους.
Και μετά, βασικά θα περιπλανιέμαι.
-Τι εννοείς, θα περιπλανιέσαι; -Όπως ο Κέιν στο "Κουνγκ Φου".
Θα πηγαίνω από τόπο σε τόπο και θα ζω περιπέτειες.
-Πόσο καιρό σκοπεύεις να περιπλανιέσαι; -Ώσπου να με οδηγήσει κάπου ο Θεός.
-Κι αν δεν σε οδηγήσει κάπου; -Τότε θα περιπλανιέμαι για πάντα.
Δηλαδή θες να γίνεις αλήτης;
Ο Τζουλς θα είμαι. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.
Όχι, Τζουλς, αλήτης θα γίνεις. Σαν τους άχρηστους που ζητιανεύουν.
Κοιμούνται όπου βρουν, τρώνε αποφάγια.
Αυτοί οι τύποι λέγονται αλήτες.
Κι αν δεν έχεις δουλειά, στέγη και λεφτά, αυτό θα είσαι, ένας γαμημένος αλήτης.
Άκου, φίλε μου, σ' αυτό το σημείο διαφέρουμε.
Γκαρσόν!
Καφέ!
Τζουλς, άκου, αυτό που έγινε το πρωί ήταν περίεργο, συμφωνώ.
Αλλά το νερό που έγινε κρασί...
-Υπάρχουν πολλών ειδών θαύματα. -Μη μου λες τέτοια.
Αν σε τρομάζουν οι απαντήσεις, μην κάνεις τρομακτικές ερωτήσεις.
Θα πάω να χέσω.
Πες μου κάτι.
Πότε το αποφάσισες; Την ώρα που έτρωγες το μάφιν;
Ναι.
Καθόμουν κι έτρωγα, έπινα καφέ, συλλογιζόμουν το περιστατικό
και βίωσα αυτό που οι αλκοολικοί ονομάζουν "στιγμή διαύγειας".
Γαμώτο. Συνεχίζουμε σε λίγο.
-Σ' αγαπώ, γλυκέ μου! -Σ' αγαπώ, κουνελάκι μου.
Μην κουνηθεί κανείς! Ληστεία!
Αν κανείς γαμημένος κουνηθεί,
θα σας εκτελέσω όλους τους καριόληδες εδώ μέσα!
Καταλάβατε; Σκάσε εσύ εκεί!
Πέσε κάτω εσύ! Κάτω!
Εσύ! Είσαι σε τυφλό σημείο. Πάρε τις γκόμενές σου εκεί πέρα.
Μετράω ως το 10.
Βγείτε απ' την κουζίνα!
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι, εφτά, οχτώ!
Πού σκατά πας εσύ; Πέσε κάτω!
Πού πας, ρε γιάπη! Κάτω!
Πέτα τις τσάντες!
Παλιομαλάκες! Κουνηθείτε!
Πέστε στο πάτωμα!
Παππού, κάτσε κάτω!
Είμαι ο διευθυντής και δεν υπάρχει πρόβλημα.
Κανένα πρόβλημα.
Θα δημιουργήσεις πρόβλημα;
Όχι, κύριε. Κανένα πρόβλημα.
-Έχουμε έναν ήρωα εδώ! -Εκτέλεσέ τον!
Δεν είμαι ήρωας. Είμαι ένας απλός διευθυντής καφετέριας.
Το μαγαζί είναι δικό μας!
Πάρτε ό,τι θέλετε.
Μίλα στους πελάτες, πες τους να μείνουν ψύχραιμοι
και όλα θα τελειώσουν, καταλαβαίνεις;
Ναι.
Ακούστε, όλοι. Μείνετε ήρεμοι.
Συνεργαστείτε και όλα θα τελειώσουν σε ένα λεπτό.
Πέσε κάτω! Μπράβο.
Λοιπόν, ακούστε! Θα μαζέψω τα πορτοφόλια σας!
Δεν θα μιλάτε, μόνο θα τα πετάτε στη σακούλα. Ξηγηθήκαμε;
Ρωτάω, ξηγηθήκαμε;
Ωραία. Βγάλτε τα πορτοφόλια.
Έτσι μπράβο, πέσε κάτω.
Στη σακούλα. Μέσα στη σακούλα!
Δεν έχω τίποτα πάνω μου.
Τι περιμένω; Ρίχ' το στην τσάντα.
Λόρα, τα φιλοδωρήματα. Μέσα στη σακούλα.
Κινητό τηλέφωνο είναι αυτό; Μέσα στη σακούλα.
Μάζεψέ τα, έτσι μπράβο. Τώρα πέσε στο πάτωμα.
Στη σακούλα.
-Τι έχει η τσάντα; -Τα άπλυτα του αφεντικού μου.
Εσύ του τα πλένεις;
-Όταν θέλει. -Κωλοδουλειά φαίνεται.
Αυτό λέω κι εγώ.
Άνοιξέ την.
Δυστυχώς δεν μπορώ.
-Δεν σε άκουσα. -Με άκουσες.
Τι τρέχει;
-Έχουμε κι έναν παλικαρά εδώ. -Πυροβόλα τον στη μούρη!
Να μη σου το χαλάσω, αλλά δεν με απειλούν πρώτη φορά με όπλο.
Αν δεν δώσεις την τσάντα, θα 'ναι η τελευταία.
Μην αντιστέκεσαι. Θα πεθάνουμε όλοι. Δώσ' του ό,τι θέλει, να φύγουν.
Βούλωσέ το, χοντρέ! Δεν σε αφορά το θέμα!
Ψυχραιμία, κουνελάκι μου. Δεν υπάρχει πρόβλημα. Όλα υπό έλεγχο.
Θα μετρήσω μέχρι το 3.
Αν δεν ανοίξεις την τσάντα, θα στο αδειάσω στα μούτρα.
Ξηγηθήκαμε;
Ένα.
Δύο.
-Τρία. -Εντάξει, Pίνγκο. Κέρδισες.
Είναι δική σου.
Άνοιξέ την.
Τι έχει μέσα;
Τι έχει;
Είναι αυτό που νομίζω;
Είναι θαυμάσιο.
Πες μου! Τι είναι;
Άφησέ τον!
Πες της να ηρεμήσει.
-Θα σε σκοτώσω! -Πες της να ηρεμήσει.
-Ηρέμησε! -Πες της να ηρεμήσει!
-Ηρέμησε! -Κάνε τη σκύλα να ηρεμήσει!
Ηρέμησε, κουνελάκι!
Ηρέμησε, κουνελάκι μου!
Πες της πως όλα θα πάνε καλά. Υποσχέσου το!
Το υπόσχομαι!
-Πες της να ηρεμήσει! -Ηρέμησε!
-Πες μου τ' όνομά της. -Γιολάντα.
-Γιολάντα! Μην κάνεις καμιά βλακεία. -Μην τον πειράξεις.
Κανείς δεν θα πάθει τίποτα. Θα είμαστε σαν τον Φόνζι στην τηλεόραση.
Πώς είναι ο Φόνζι;
-Έλα, Γιολάντα, πώς είναι ο Φόνζι; -Χαλαρός.
-Τι; -Χαλαρός.
Το βρήκες. Έτσι θα είμαστε κι εμείς. Θα είμαστε χαλαροί.
Λοιπόν, Pίνγκο. Τώρα θα μετρήσω εγώ μέχρι το 3.
Κι όταν φτάσω στο 3, θ' αφήσεις το όπλο σου,
θ' ακουμπήσεις τις παλάμες στο τραπέζι και θα κάτσεις.
Αλλά όταν το κάνεις, θα το κάνεις χαλαρά.
Είσαι έτοιμος;
Ένα,
δύο,
τρία.
-Άσ' τον να φύγει τώρα! -Γιολάντα, είπαμε να είμαστε χαλαροί.
Όταν φωνάζεις, με ταράζεις.
Κι όταν ταράζομαι, φοβάμαι.
Κι όταν ένας καριόλης φοβάται, άλλοι καριόληδες σκοτώνονται κατά λάθος.
Να ξέρεις, αν τον πειράξεις, θα πεθάνεις.
Έτσι φαίνεται πως είναι η κατάσταση.
Αλλά δεν το θέλω αυτό.
Ούτε εσύ το θέλεις, κι ο Pίνγκο από δω σίγουρα δεν το θέλει.
Άρα, ας δούμε τι θα κάνουμε.
Λοιπόν, ακούστε πώς είναι τα πράγματα.
Κανονικά, θα ήσασταν και οι δύο πεθαμένοι σαν τηγανιτά κοτόπουλα.
Αλλά με πετύχατε σε μεταβατική φάση και δεν θέλω να σας σκοτώσω.
Θέλω να σας βοηθήσω.
Αλλά δεν μπορώ να σας δώσω την τσάντα, γιατί δεν μου ανήκει.
Άλλωστε, τράβηξα πολλά γι' αυτήν και δεν θα τη δώσω σε κανέναν μαλάκα.
Βίνσεντ.
Ήρεμα!
Γιολάντα, όλα καλά, ηρέμησε, μωρό μου.
Ακόμα μιλάμε μόνο. Έλα, σημάδεψε εμένα!
Σημάδεψε εμένα! Έτσι μπράβο.
Βίνσεντ, χαλάρωσε και μην κάνεις τίποτα.
Πες της να μείνει ψύχραιμη.
Ψυχραιμία, κουνελάκι μου.
Πώς τα πας, μωρό μου;
Πρέπει να κάνω πιπί. Θέλω να πάω σπίτι μου.
Κρατήσου. Μια χαρά πας. Είμαι περήφανος για σένα. Κι ο Ρίνγκο.
Τελειώνουμε σε λίγο.
-Πες της πως είσαι περήφανος. -Είμαι περήφανος για σένα.
-Σ' αγαπάω. -Κι εγώ σ' αγαπάω, κουνελάκι μου.
Τώρα, θέλω να ψάξεις στη σακούλα και να βρεις το πορτοφόλι μου.
-Ποιο απ' όλα είναι; -Αυτό που γράφει "Ζόρικος Καριόλης".
Αυτό είναι. Να ο Ζόρικος Καριόλης.
Άνοιξέ το, βγάλε τα λεφτά.
Μέτρησέ τα.
Πόσα είναι;
-Κάπου 1.500 δολάρια. -Βάλ' τα στην τσέπη σου, είναι δικά σου.
Μαζί με τα άλλα πορτοφόλια και το ταμείο, είναι πολύ γερή μπάζα.
Αν δώσεις στον μαλάκα 1.500 δολάρια, θα τον σκοτώσω για λόγους αρχής.
Όχι, Γιολάντα, δεν θα κάνει τίποτα!
Βίνσεντ, βούλωσέ το!
-Βούλωσέ το! -Γιολάντα, μην τα χάνεις, μωρό μου.
Δεν του τα δίνω, Βίνσεντ. Αγοράζω κάτι με τα λεφτά μου.
-Θες να μάθεις τι αγοράζω, Ρίνγκο; -Τι;
Τη ζωή σου. Σου δίνω τα λεφτά για να μην αναγκαστώ να σε σκοτώσω.
Διαβάζεις τη Βίβλο, Pίνγκο;
-Όχι τακτικά. -Έχω αποστηθίσει ένα εδάφιο.
Ιεζεκιήλ 25, 17.
"Η οδός των ενάρετων πολιορκείται από όλες τις πλευρές
από τις αδικίες των ιδιοτελών και την τυραννία των κακών.
Ευλογημένος όποιος στο όνομα της ευσπλαχνίας και της καλής θέλησης
οδηγεί τους αδύναμους μέσα από την κοιλάδα του σκότους,
διότι είναι ποιμένας του αδελφού του και σωτήρας χαμένων παιδιών.
Και θα πλήξω με σφοδρή εκδίκηση και μανιασμένη οργή
όσους αποπειρώνται να διαφθείρουν και να εξοντώσουν τους αδελφούς μου.
Και θα γνωρίσετε ότι εγώ είμαι ο Κύριος
όταν ρίξω την εκδίκησή μου εναντίον σας."
Χρόνια το λέω αυτό.
Κι αν το άκουγες, σήμαινε ότι θα πέθαινες.
Δεν είχα καλοσκεφτεί τι σήμαινε.
Το θεωρούσα κάτι ψυχρό για να το λέω πριν σκοτώσω κάποιον.
Σήμερα είδα πράγματα που μ' έκαναν να το ξανασκεφτώ.
Τώρα σκέφτομαι πως ίσως να σημαίνει
ότι εσύ είσαι ο κακός κι εγώ ο ενάρετος.
Και ο κύριος 9 χιλιοστά που κρατάω
είναι ο ποιμένας που προστατεύει εμένα τον ενάρετο στην κοιλάδα του σκότους.
Ή μπορεί να σημαίνει
ότι εσύ είσαι ο ενάρετος κι εγώ είμαι ο ποιμένας,
ενώ ο κόσμος είναι κακός και ιδιοτελής.
Θα μου άρεσε αυτό, αλλά αυτές οι μαλακίες δεν είναι αλήθεια.
Η αλήθεια είναι...
ότι εσύ είσαι ο αδύναμος
κι εγώ είμαι η τυραννία των κακών.
Αλλά προσπαθώ, Pίνγκο.
Προσπαθώ πολύ σκληρά να γίνω ο ποιμένας.
Φύγε.
-Νομίζω ότι πρέπει να φύγουμε. -Είναι μάλλον καλή ιδέα.
Υποτιτλισμός: Νίκος Μανουσάκης