-Θα πρέπει να πάτε.
Ερχονται.
-Ποιός έρχεται?
-Μπόκο.
Πατέρα μας, που είσαι στους ουρανούς,
αγιασθήτω το όνομά σου.
Έλα η βασιλεία σου, γίνει το θέλημά σου
στη γη όπως είναι στον ουρανό.
Δώσε μας σήμερα το ψωμί μας
-και συγχώρεσέ μας τα παραπτώματα μας...
-Τι είναι αυτό? -Πρέπει να πάμε.
-Γιατί? -Μπόκο.
Έρχονται για εμάς.
Αμερικανοί όμηροι. Κάποιος τους είπε.
-Πραγματικά? Ποιος θα το έκανε αυτό;
-Νομίζω κάποιος από το χωριό.
-Οχι!
-Πρέπει να φύγουμε. Η Wanda έχει ήδη τις τσάντες μας.
Έρχεται ένα αεροπλάνο. Αν βιαζόμαστε, μπορούμε να τα καταφέρουμε.
-Αφήστε με να πάω τα παιδιά πίσω στο χωριό,
και θα σε συναντήσω εκεί.
-Εντάξει, αλλά βιάσου.
-Εντάξει.
Παιδιά, ελάτε, ας... μαζέψουμε τα πράγματά μας.
Και η Μπόκο Χαράμ τρομοκράτες, ύποπτα μέλη
του Ισλαμικού Κράτους Επαρχία Δυτικής Αφρικής, (ISWAP),
Δευτέρα πρωί έστησε ενέδρα σε μια συνοδεία
στρατιωτικών στρατευμάτων και μη στρατιωτικής κοινής ομάδας εργασίας.
Την περασμένη εβδομάδα ισλαμιστές εξτρεμιστές
έχουν τρομοκρατήσει χωριά
κοντά στα σύνορα με το Καμερούν.
Υπάρχουν αναφορές για εκατοντάδες νεκρούς.
-Θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε;
Σε κάποια φάση;
-Ελα πισω?
-Μόλις ξεκινούσαμε.
-Σου, θα μπορούσα να είχα σώσει αυτό το παιδί σήμερα
αν είχα απλώς ένα στεντ.
Ένα απλό στεντ αρτηρίας 20 δολαρίων.
Αλλά μου έκλεψαν τα στεντ,
όπως ήταν τα νυστέρια και οι λαβίδες.
Οι άλλες ιατρικές προμήθειες δεν έφτασαν ποτέ.
Οι Βίβλοι και τα βιβλία που είχατε στείλει...
χάθηκε στα τελωνεία.
Αυτό...
Αφρική...
Εμείς στην Αφρική, αυτό δεν λειτουργεί.
-Γνωρίσαμε μερικούς καλούς ανθρώπους εδώ.
-Δεν φταίω αυτοί.
-Λοιπόν, ποιος;
-Γιατί ένα παιδί είναι τόσο... αθώο,
τόσο γεμάτο ζωή...
γιατί πρέπει να πεθάνει τόσο άσκοπα;
Ναι, η Αφρική είναι χάλια, αδερφέ.
Είναι ζεστό και βρώμικο και...
και ο Μαξ έχει σαν δάγγειο πυρετό ή κάτι τέτοιο. Ναι.
Ναι, ξέρω.
Θα επιστρέψουμε τη Δευτέρα.
Τελειώσαμε... τελειώσαμε.
Ναι. ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ. Αυτό το μέρος είναι...
Ειναι εδω.
-Ενα δευτερόλεπτο. Ενα δευτερόλεπτο.
Εντάξει. Πάρτε τις τσάντες.
-Με πληρώνεις για να είμαι ο οδηγός σου, όχι να κουβαλάς τις τσάντες σου.
Οτι πεις φίλε.
-Γεια, είμαι ο Τάιλερ. Ο πατέρας μου ναύλωσε το αεροπλάνο.
-Μπες μέσα. Φεύγουμε σε τρία λεπτά.
Ελα. Δεν έχω όλη μέρα.
- Αυτό δεν φαίνεται έγκυρο.
-Ναι. Ελέγξετε ξανά.
Ωραία να κάνω δουλειές μαζί σας.
-Θα τα πούμε σύντομα. Υπόσχομαι.
-Γεια, φίλε. Άντριου και Σου Ρόουλι.
Είπαν ότι υπάρχει μια θέση για εμάς.
-Δέκα χιλιάδες ραντ.
-Τι?
-Καθε.
-Είπαν ότι ήταν 6.000 και για τα δύο.
-Πετάς ιδιωτικά, δεν είναι ακριβώς η Delta.
Εντάξει, ταιριάζετε.
Είμαι σίγουρος ότι θα υπάρχει άλλο αεροπλάνο την επόμενη εβδομάδα.
-Περίμενε!
Εντάξει.
- Όχι τσάντες.
-Δεν υπάρχουν τσάντες;
Κανω μηνυση.
ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ.
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.
Όχι. Όχι τσάντες. Συγνώμη.
Ακούστε, όλοι έχετε πληρώσει για μια θέση στο αεροπλάνο.
Δεν υπάρχει χώρος για όλες τις αποσκευές σας.
Δεν σου αρέσει,
μπορείς να πάρεις άλλο αεροπλάνο.
-Είσαι ο ίδιος πιλότος που έπρεπε να φέρει
τις ιατρικές προμήθειες στο χωριό Miloolka;
-Θα έρθουν στο επόμενο τρέξιμο, είμαι σίγουρος.
Περίμενε ένα λεπτό.
Είμαι βέβαιος ότι μπορούμε να κανονίσουμε κάποια ρύθμιση με τις αποσκευές.
-Στην αγκαλιά σου ή στο επόμενο αεροπλάνο.
Όσοι έρχονται μαζί μου, ας φύγουμε.
Αυτός ο τύπος είναι το κάτι άλλο.
-Είναι εντάξει. Τα υπόλοιπα μπορούμε να τα στείλουμε αργότερα.
-Εχεις δίκιο. Τι επιλογή έχουμε;
-Είναι μόνο λίγες ώρες.
Δεν χρειάζεται να τον ξαναδείς ποτέ.
-Βλέπω ότι είσαι ο μόνος με ζώνη ασφαλείας.
-Ναι, υποθέτω.
-Πώς σου αρέσει εδώ;
-Επιστρέφουμε κάθε ευκαιρία που έχουμε.
-Και δεν είναι μόνο επειδή
το να βοηθάς τους ιθαγενείς σε κάνει να νιώθεις καλά.
-Λοιπόν, αυτό και όλα τα μίλια συχνών επιβατών.
Ιησούς.
-Γεια, θα είσαι εντάξει, Σλικ.
Πέταξε πολλές πτήσεις, έξι ηπείρους.
Χίλιες πτήσεις.
Δεν ξέρω πόσες ώρες πτήσης είναι.
Είναι πολύ.
-Αα. Με συγχωρείς.
Με συγχωρείς. Με συγχωρείτε.
Αυτό το αεροπλάνο είναι υπέρβαρο.
-Πήγαινε κάτσε, Τόντο. Ξέρω τι κάνω.
Ελα. Γίνεσαι σκληρός μαζί μου, ε;
-Τι συμβαίνει?
Καθίστε όλοι στη θέση σας τώρα!
-Πήρα μαθήματα πιλότου πριν από μερικά χρόνια.
Το ξερω αυτο--
-Ααααχ!
Κρίσυ!
Είμαι ζωντανός.
Τα κατάφερα.
-Ξύπνα.
Ξύπνα. Σε παρακαλώ ξύπνα.
Σας παρακαλούμε. Η Κρίσυ.
-Ω Θεέ μου.
Κανω μηνυση.
-Είσαι ζωντανός.
Δόξα τω θεώ.
Εντάξει, να δω.
-Εντάξει. Υπομονή, υπομονή.
-Ε, ρε! Μπορείς να με βοηθήσεις?
Έχει κολλήσει.
-Κοίτα, νομίζω ότι είναι το πόδι της.
Λοιπόν θα την τραβήξουμε μαζί από εδώ, εντάξει;
- Εντάξει. -Πάρε αυτό το χέρι.
Θα πάμε στα τρία.
- Αχ. - Ενας.
Δύο. Τρία.
Οχι όχι όχι όχι!
Έχει κολλήσει! Έχει κολλήσει!
Το πόδι της έχει κολλήσει.
Είναι πιασμένο στο μέταλλο, κοίτα.
Ω Θεέ μου.
- Ορίστε, δώσε της λίγο από αυτό.
Δεν πίνει.
-Δεν είναι μοχίτο. Είναι φάρμακο.
- Το πήρα αυτό, φίλε. Είμαι γιατρός. Εντάξει?
Θα είσαι εντάξει, γλυκιά μου. Υπόσχομαι. Εντάξει.
-Θα είσαι καλά. Θα το καταλάβω αυτό.
Υπάρχει κουτί πρώτων βοηθειών;
Συγγνώμη, αγαπητέ.
Ωχ. Είναι εντάξει. Είναι εντάξει.
Ξέρω ότι πονάει.
-Πότε έγινε τελευταία φορά το σέρβις αυτού του αεροπλάνου;
-Το αρχείο καταγραφής υπηρεσιών επέστρεψε στο Kruger.
Θα σου στείλω ένα email.
-Γιατί πάλεψε έτσι το αεροπλάνο ;
-Κάντε πίσω.
-Σου έκανα μία ερώτηση.
-Γεια!
-Μην με αγγίζεις.
-Είσαι πραγματική δουλειά, ε;
-Γάμησέ σε, πάτερ Ιωσήφ.
Ελα.
-Πόση ώρα ήμασταν στον αέρα;
- 30 λεπτά περίπου.
-Απογειωθήκαμε ανατολικά;
-Νοτιοανατολικός άνεμος.
-Ποιο είναι εκείνο το ποτάμι που πετάξαμε;
-Η Νάλα.
-Η Νάλα. Που σημαίνει...
Ω Θεέ μου.
Που είμαστε?
-Κάπου δεν θέλεις να είσαι, παιδί μου.
Πρέπει να μιλήσουμε.
Τα καλά νέα είναι ότι το χωριό Kwana βρίσκεται ακριβώς στα ανατολικά.
-Η ανατολή?
-Ναι, η γαμημένη ανατολή.
Θα είναι μια ημερήσια πεζοπορία. Έχουμε λίγο νερό.
Θα είναι σκύλα αλλά μπορούμε να το κάνουμε.
- Και ποια είναι τα άσχημα νέα;
Συντρίψαμε πάνω από το καταφύγιο Nala.
-Δεν είναι αυτό το απόθεμα για...
-Για μεγάλο παιχνίδι.
Λεοπάρδαλη, ύαινα...
λιοντάρι.
ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ.
-Χαλαρώστε. Τα περισσότερα από αυτά τα ζώα
κυνήγι τη νύχτα όταν είναι πιο δροσερό.
Πρέπει λοιπόν να ξεκινήσουμε τώρα πριν να είναι πολύ αργά.
Θα χρειαστεί να την βάλεις.
Μάλλον θα χρειαστεί να την κουβαλήσεις.
Πάρτε ό,τι φαγητό και νερό μπορείτε.
Φεύγουμε σε πέντε λεπτά.
Γαμώ.
-Σε παρακαλώ, Άντριου, όχι. Δεν αντέχω άλλο.
-Σου, δεν μπορείς να μείνεις εδώ.
Είναι... είναι αυτοκτονία.
-Εχω πίστη.
Είναι εντάξει.
θα είμαι εντάξει.
-Γεια. Πρέπει να φύγουμε.
-Στείλτε βοήθεια πίσω για εμάς. Θα μείνουμε εδώ.
-Οχι. Είμαστε στη χώρα των λιονταριών.
Μείνε εδώ, τα λιοντάρια θα σε ξεσκίσουν.
-Δεν περιμένω να καταλάβεις.
-Η πίστη είναι απλώς η απουσία κοινής λογικής;
-Δεν είναι ασφαλές.
Παρακαλώ, και οι δύο, το ξανασκεφτείτε.
Μπορούμε να βγει έξω. Θα σε βοηθήσω να τη μεταφέρεις.
-Σας ευχαριστώ για την ανησυχία σας, Thabo.
Αλλά θα είμαστε εντάξει.
-Αφήστε το μαζί τους.
-Δεν ρισκάρω τη ζωή μου λόγω της βλακείας τους.
Πρέπει να είναι δουλειά πλήρους απασχόλησης
να είσαι τόσο μαλάκας.
-Όπως είπε, είμαστε καλά κατά τη διάρκεια της ημέρας,
και θα στείλεις βοήθεια πριν το βράδυ.
Απλά πηγαίνετε. Θα είμαστε εντάξει.
Είναι εντάξει.
-Πηγαίνω.
-Περίμενε. Περίμενε!
-Πρέπει να μεριμνήσετε μόνοι σας.
-Πάμε σε λάθος δρόμο.
Βαδίζουμε σε λάθος δρόμο.
Ξέρω το χωριό και είναι δυτικά.
Αυτό δεν είναι σωστό.
-Έχεις παραισθήσεις, μικρέ. Ξέρω πού πάω.
Πρέπει να συνεχίσουμε να κινούμαστε.
-Αυτό είναι λάθος.
Βαδίζουμε σε λάθος δρόμο.
Γαμώ. Αυτό δεν είναι σωστό.
Αυτό δεν είναι σωστό.
-Σχεδόν φτάσαμε.
Κοίτα. Τριαντα λεπτα.
Το Kwana Village βρίσκεται ακριβώς στην άλλη πλευρά αυτών των αμμόλοφων.
-Νερό.
-Δώσε μου... δώσε μου... Δώσε μου νερό.
-Εδώ.
-Δεν είμαι καλός τύπος.
Ένα ποτάμι διασχίζει τη μέση της κοιλάδας.
Θα έχουμε περισσότερο νερό από αυτό που ξέρουμε τι να κάνουμε.
Σέλα επάνω.
Ελα. Πάμε.
Πονάει.
Ξέρω ότι κάνει, αγαπητέ.
Εδώ.
Ω σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ.
Θα σε προσέχω.
Το ξέρω ότι εσύ θα.
Απλώς καθόμουν εδώ και σκεφτόμουν ότι...
όταν βγούμε από αυτό και επιστρέψουμε σπίτι...
ίσως θα έπρεπε να υιοθετήσουμε.
Πραγματικά?
Ναι.
- Σ'αγαπώ.
Κι εγω σε αγαπω.
Θα ξεφύγουμε από αυτό.
-Θεέ μου...
παρακαλώ δώστε μας την δύναμη...
ακόμα και μπροστά της αντιξοότητας...
ακόμα και όταν όλα φαίνονται χαμένα...
...να παλέψουμε.
Κάναμε λάθος στροφή.
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.
Γάμα όχι!
Πρέπει να επιστρέψουμε.
-Οχι! Δεν μπορούμε. Οχι.
Είσαι ένας γαμημένος δολοφόνος!
- Τι κάνεις? - Μέγιστη.
- Αυτός ο τύπος είναι δολοφόνος.
Σκότωσε την Chrissy. Συνετρίβη το αεροπλάνο.
Πρέπει να πάμε δυτικά.
Έκανε λάθος στροφή,
αλλά πρέπει να πάμε δυτικά αλλιώς θα πεθάνουμε!
-Δεν ξέρεις τι λες.
Δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάω;
Γαμήστε σας. Είσαι ένας γαμημένος δολοφόνος.
Δεν ξέρει πού πάει.
Ξέρω. Ξέρω πού πάμε.
Πρέπει να πάμε δυτικά.
-Αν θέλεις να ζήσεις... έλα μαζί μου.
Γεια σου.
Κοίτα.
- Το αεροπλάνο μας.
-Μπάσταρδε!
Ανδρέα, όχι! Θα τον σκοτώσεις.
-Σκότωσες τη γυναίκα μου.
Την διέλυσες.
Μόλις χρησιμοποίησες τη μοναδική μας φωτοβολίδα, ρε ηλίθια.
Λιοντάρια;
-Ενας. ΕΓΩ...
την είχε πριν καν προλάβω...
Δεν μπόρεσα να τη σώσω.
Κόντρα σε λιοντάρι, φυσικά όχι.
-Έπρεπε να προσπαθήσω περισσότερο.
Θα μπορούσα... δεν μπορούσα...
Μην το κάνεις αυτό.
Δεν φταίς εσύ.
Λυπάμαι πολύ. Θα σου δώσω λίγο χρόνο.
-Θα επιστρέψουν. Το ξέρεις, σωστά;
-Είναι αλήθεια?
Έφυγες;
-Όταν επιστρέψουν απόψε,
δεν έχουμε ευκαιρία στην κόλαση. Εντάξει?
Η καμπίνα του πιλότου κλειδώνει.
Οπουδήποτε αλλού, και θα είμαστε το δείπνο κάποιου.
Είναι φτιαγμένο μόνο για δύο.
Σε μια ώθηση, μια πραγματική ώθηση, νομίζω ότι μπορούσαμε
προσπάθησε να βάλεις τρεις εκεί μέσα.
- Είμαστε τέσσερις.
-Ξέρω.
Μπορούμε να μιλήσουμε?
Πόσο παίρνεις;
Πόσα σε πληρώνουν για να κάνεις λαθραία τα πράγματα;
Για τι πράγμα μιλάς?
Συνέχισε. Πες του.
Μεταφέρετε λαθραία κέρατα ρινόκερου.
Υπάρχει ένα αγόρι, ένα εξάχρονο παιδί νεκρό,
γιατί δεν πήραμε τις προμήθειες
που έπρεπε να παραδώσεις.
Και τώρα η γυναίκα μου.
-Σου είπαμε να μην μείνεις.
-Είναι νεκρή εξαιτίας σου!
Σας είπαμε πόσο επικίνδυνο ήταν.
- Έσβησε ο κινητήρας
γιατί κουβαλούσες πολύ βαρύ φορτίο.
Η συντριβή δεν είχε καμία σχέση με το βάρος.
-Μόνο ένας Θεός ξέρει πώς κοιμάσαι τα βράδια.
-Τώρα, φυλάξτε τις δίκαιες μαλακίες για τους ιθαγενείς, εντάξει;
Σκατά συμβαίνει.
Και σε αυτή την περίπτωση,
συνέβη γιατί ρίξατε σε κίνδυνο τη ζωή της γυναίκας σας
μπροστά στην κοινή λογική.
-Επέλεξα να μείνω με τη γυναίκα μου,
να προσπαθήσω να προστατέψω τη γυναίκα μου.
Τι θα ξέρατε για το να είστε ανιδιοτελείς;
-Δεν με ξέρεις.
-Κεφάλια.
-Οχι. ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ.
Μένεις έξω.
Σε πλήρωσε ο πατέρας μου, εντάξει;
Η ασφάλειά μου είναι δική σας ευθύνη.
-Αντε μου στο διαολο.
-Θα σου πληρώσω ένα εκατομμύριο δολάρια.
Μείνε έξω, θα σου πληρώσω ένα εκατομμύριο δολάρια.
Ορκίζομαι.
-Εσείς οι άνθρωποι είστε όλοι ίδιοι.
-Οχι. Οχι.
Ανδρέας.
Συγγνώμη.
-Γεια, φίλε. Είσαι καλά?
-Δεν μπορείς να με αφήσεις εδώ έξω να πεθάνω.
Δεν πιστεύω στα παραμύθια.
-Πού είναι το πυροβόλο όπλο;
-Υπήρχε μόνο μια φωτοβολίδα.
Θα ανάψω φωτιά ακριβώς στην είσοδο εδώ.
Υπάρχει ένα μάτσο επιπλέον καυσόξυλα.
Συνέχισε τη φωτιά.
Πήρες φωτιά, θα είσαι καλά.
-Είσαι σίγουρος για αυτό;
Ετσι νόμιζα.
Εντάξει.
Συγνώμη. Συγνώμη.
-Γαμώ!
Γαμώ!
-Μέγιστη. Πήρε το όπλο.
-Του τελείωσαν οι σφαίρες.
Ελπίζω να τον πήρε.
Γεια σου.
Θα πάρω ένα γαμημένο τσουράκι.
Γεια σου.
Μείνε ξύπνιος.
Συνέχισε τη φωτιά.
-Κάτι πρέπει να κάνουμε.
Παιδιά, πρέπει να τον βοηθήσουμε.
-Αν πάμε έξω τώρα,
θα γκρεμιστούμε .
-Δεν μπορούμε απλά να καθίσουμε εδώ.
Είναι απάνθρωπο. - Θέλεις να πεθάνεις;
Πηγαίνετε εκεί έξω τώρα,
θα ξεσκιστείς στο διάολο!
Μένουμε ακριβώς εδώ.
-Πιάσε το κοντάρι!
Πιάσε το κοντάρι!
- Ανδρέα, βοήθησε!
-Γαμώτο!
-Φίδι.
- Αχ!
-Τον δάγκωσε. Πρέπει να βγάλουμε το δηλητήριο.
Γρήγορα.
Πιάσε μου αυτό το κορδόνι.
Ενα ακόμα. Χρειάζομαι άλλο ένα.
Δώσε μου άλλο ένα.
Θα χρειαστούμε το μαχαίρι σου.
-Τι?!
- Δάγκωσε αυτό.
Θα εκφράσω το δηλητήριο.
Εντάξει.
Βγαίνει. Βγαίνει.
-Εντάξει. Θα είσαι εντάξει.
Περίμενε.
Νομίζω ότι τα λιοντάρια έχουν φύγει.
Ναι.
-Εχουν φύγει.
-Θα είσαι εντάξει.
Θεέ μου!
-Γεια, Thabo. Ε, ξύπνα.
Γεια σου. Τα καταφέραμε.
Πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Ελα.
Ελα πάμε.
Ανδρέας...
πρέπει να με βοηθήσεις να τον βγάλω.
-Έλα, πρέπει να τον βγάλουμε από εδώ.
Θα σου φτιάξω ένα δεκανίκι.
-Θα με βοηθήσεις;
Ανδρέας!
Να πάρει η ευχή.
Εντάξει, έλα.
Ελα!
Ελα. Σήκω πάνω.
Εδώ. - Το πόδι δεν κινείται.
Δεν κινείται.
Θα σου φτιάξω ένα δεκανίκι.
Κοίτα, πρέπει να δουλέψουμε μαζί αλλιώς θα πεθάνουμε όλοι.
Τα λιοντάρια, σίγουρα θα επιστρέψουν.
Πρέπει να ξεκινήσουμε πριν καούν τα σύννεφα.
-Της άρεσε να τσακώνεται, γυναίκα μου.
Για το σωστό, για το καλό.
Οχι εγώ.
Δεν μπορείς να το προσποιηθείς.
Παιδιά πηγαίνετε.
Ίσως με σώσει ο Θεός, ίσως όχι.
Τελείωσα.
Θα κάτσω κάτω από αυτό το δέντρο και δεν κινούμαι.
Είναι σε σας τώρα.
-Αυτό θα λειτουργήσει.
Πρέπει να πάμε.
-Εντάξει. Δώσε μου ένα λεπτό.
-Θα πεθάνεις εδώ έξω.
Θα σε φάει και εσένα ο λιοντάρι.
- Ευτυχία!
Είσαι τρελός.
Αυτοκίνητο?
Αυτοκίνητο!
Αυτοκίνητο! Αυτοκίνητο!
Ναι! Γάμα, ναι!
τρελό κάθαρμα. Έχεις το θαύμα σου.
Αχ! Ουου!
Ναι!
Ουου! Ουου!
Έχασες, umlongu;
Μιλάω, εσύ απαντάς.
Οχι όχι!
Να σταματήσει! Παρακαλώ σταματήστε.
Σε παρακαλώ μην τον πληγώσεις.
Το αεροπλάνο μας συνετρίβη.
-Τι κάνεις με τα γουρουνάκια;
-Εγώ... Βοηθάω.
-Άρα είσαι το υπηρέτης.
-Οχι.
Είναι Αμερικανοί.
Ήρθαν με ένα αεροπλάνο. Προσπαθούσα να τους βοηθήσω.
-Μιλάει.
-Πετούσαμε για Γιοχάνεσμπουργκ.
Σου αρέσει να έρχεσαι εδώ και να μας κλέβεις.
Σε ποιον πουλάς;
Πες μου. - Σε παρακαλώ μην το κάνεις.
- Πες μου. -Μην.
- Θέλεις να πεθάνεις? - Έλεος!
[ΑΚ)} Πες μου ποιος!
-Να σταματήσει!
Ήμουν εγώ.
Έκανα λαθραία τα κέρατα.
Είμαι ο πιλότος.
-Ίσως σε σκοτώσω τότε.
-Γιατί? Γιατί να σκοτώσει;
Δεν είστε τρομοκράτες.
Έχεις δίκιο, αυτή είναι η γη σου.
Αυτά είναι τα κέρατά σου. Πάρτε τα, αλλά σταματήστε όλα αυτά...
-Τρέχεις...
κανένα πρόβλημα.
Μετράω δέκα και μετά σουτάρω.
Καλή συμφωνία, εντάξει;
Γεια σου.
Και εσύ...
Βλέπω στα μάτια σου ότι είσαι μαχητής.
Εσύ μαχητής;
Γεια σου.
Μιλάω, εσύ απαντάς.
-Δεν θέλω να τσακωθώ.
-Ω. Κανένας αγώνας.
Λοιπόν, γύρισε, σε πυροβολώ πάντως.
Ε;
-Ίσως χρειάζεστε λίγο νερό.
-Ναί.
-Ναι, νερό; -Ναί.
-Θες νερό; -Ναι.
-Εντάξει εντάξει.
Ω, όχι, όχι, όχι, όχι. Οχι νερό.
αστειεύομαι μαζί σου.
-Δεν πρόκειται να πεθάνω έτσι...
Μπάσταρδος!
-Φύγε από πάνω του!
Φύγε από πάνω του.
-Οχι! Οχι όχι!
ΟΧΙ ΟΧΙ ΟΧΙ!
Οχι όχι!
Οχι.
Οχι!
-Τελείωσε. Να σταματήσει.
Τον σκότωσα.
-Δεν είχες άλλη επιλογή.
Πρέπει να φύγουμε από εδώ.
Θα επιστρέψουν.
Ω Θεέ μου!
Σε χρειάζομαι.
Αυτό είναι δικό μου λάθος.
Η γυναίκα σου... οι άλλοι.
Ετσι...
Χρειάζομαι να με αφήσεις να προσπαθήσω να σε βοηθήσω.
-Γιατί?
-Πρέπει να κάνω κάτι σωστά.
Χρειάζομαι άλλη μια ευκαιρία.
Γεια, πήγαινε.
Οχι.
Πηγαίνω. Απλά αφήστε με.
Όχι. Δεν πεθαίνεις.
Θα τα καταφέρουμε.
Ελα. Ελα.
Γεια σου.
Το πόδι μου.
-Τα βράχια εκεί πέρα,
εκεί έπρεπε να είχαμε πάει την πρώτη φορά.
Θα μας πάω εκεί ψηλά.
Θα βρω το χωριό...
και θα σε πάω στην ασφάλεια.
Αυτό θα κάνουμε.
Ναι?
μμ.
-Ελα. Ελα. Ελα.
Σηκώστε το χέρι σας. Σηκώστε το χέρι σας.
Ελα. Ελα.
Ελα. Ας σταθούμε.
-Αυτό είναι.
- Εντάξει. Βάλε το χέρι σου εκεί.
Εντάξει.
- Βάλε... βάλε το πόδι σου εκεί.
Ελα. Ελα.
- Ωχ! - Συγνώμη.
Εντάξει. Ορίστε.
Εντάξει.
- Εντάξει.
Ελα.
Εδώ. Ελα.
Αχ!
-Είσαι καλά?
Γεια, είσαι καλά;
Γεια σου. Είσαι εντάξει.
Ελα. Έλα, έλα. Είσαι εντάξει.
Ελα. Ελα.
Εντάξει.
Η αλήθεια να λέγεται,
Πάντα θαύμαζα τους τύπους σου.
Ο τρόπος που δίνεις χωρίς να περιμένεις τίποτα πίσω.
Οχι εγώ.
Είμαι λήπτης.
Αλλά μπορείς να πάρεις μόνο τόσα...
πριν έρθει κάποιος
ζητώντας πληρωμή.
Τα καλά νέα είναι ότι θα τα καταφέρεις, φίλε.
Το χωριό είναι λίγα μόνο κλικ στα ανατολικά.
-Ποια είναι τα άσχημα νέα;
-Δεν υπάρχουν άσχημα νέα.
Εντάξει. Εντάξει, μπορούμε να...
απλά μπορούμε...
Χρειάζομαι λίγη ανάσα και, ε, τότε μπορούμε... Εντάξει;
Μόνο ένα δευτερόλεπτο.
-Σίγουρα. Ξεκουράσου.
Θα τα καταφέρουμε φίλε.
Ω, σκατά.
Ανδρέας.
Σσσ.
Μην κουνηθείς.
Θέλω να το ξέρεις αυτό
ένιωσα ωραία που σε κουβαλούσα εδώ.
Δεν αισθάνομαι καλά εδώ και πολύ καιρό.
Πίστευα ότι μπορούσα να ξεπεράσω αυτό που έκανα,
αλλά δεν μπορείς. Πρέπει να το κάνεις σωστά.
Και βλέπω αυτή την ευκαιρία...
και πρέπει να το πάρω.
-Τι λες?
-Τα λιοντάρια είναι εδώ.
Θα τους αποσπάσω την προσοχή ενώ εσύ δραπετεύεις.
-Μην πας.
-Κρατήστε ζωντανά τα όνειρα της γυναίκας σας.
-Μην το κάνεις.
-Συνέχισε να τσακώνεσαι, ό,τι κι αν γίνει.
Με ακούς?
Με ακούς;!
Αααχχχ!
Αχχχ!
Έτσι τελειώνει για μένα;
Τα δόντια ενός οδοκαθαριστή!
Αυτό είναι? Αυτό είναι?
-Θες να τσακωθώ;
Εντάξει.
Πάμε.
Ααααχ!
- Μέλι...
Ανδρέας?
- Ανδρέας;
- Σε βρήκα. - Γουάντα;
Γουάντα! Δόξα τω θεώ.