Ρίτσαρντ;
Ρίτσαρντ!
Ριτς!
Σε παρακαλώ, όχι...
Όχι!
ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΠΕΝΤΕ ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ
ΤΑΪΤΗ 1983
-Γεια. -Ευχαριστώ. Γεια σου, Τάμι.
-Γεια σας, παιδιά. -Γεια.
Τι επαγγέλλεστε;
Κάνω όποια δουλειά βρίσκω για να βγάζω λεφτά και να ταξιδεύω.
Πόσο καιρό θα μείνετε στην Ταϊτή;
Δεν έχω ιδέα.
Κι ο τελικός σας προορισμός;
Εντάξει.
Τι σε έφερε στην Ταϊτή, λοιπόν;
Ο άνεμος, υποθέτω. Ήμουν μαγείρισσα σε μια σκούνα.
Αλλά όταν τελείωσε αυτή η δουλειά, δεν ήθελα να γυρίσω πίσω ακόμα.
-Από πού είσαι; -Απ'το Σαν Ντιέγκο, Καλιφόρνια.
Ωραία. Πότε θα γυρίσεις;
Ποτέ.
Δεν ξέρω. Ίσως αφού έχω δει τον κόσμο.
Γεια χαρά... Γιατί λέγεται το σκάφος σου "Μαγιαλούγκα";
-Αφρικανικό όνομα είναι. -Εγώ είμαι Νεοζηλανδή.
-Θέλω μετάφραση, παρακαλώ. -"Αυτός που διασχίζει τον ορίζοντα."
Θα με βοηθήσετε, κορίτσια;
-Πανέμορφο. -Ευχαριστώ. Πιάσε.
-Συγγνώμη, πώς σε λένε; -Ρίτσαρντ.
-Εγώ είμαι η Ντεμπ. -Γεια σου, Ντεμπ.
-Από εδώ η Τάμι. -Γεια.
Τάμι. Ευχαριστώ.
Κανένα πρόβλημα.
-Τα λέμε. -Χάρηκα.
Κι εγώ. Τα λέμε.
-Γεια. -Γεια.
Σκέφτηκα ότι θα το χρειαζόσουν αυτό.
-Καλοσύνη σου. Ευχαριστώ, Τάμι. -Τίποτα.
Σου αρέσει το ψάρι;
Είμαι χορτοφάγος, οπότε…
-Μάλιστα. -Μου αρέσει όταν είναι ζωντανό.
Θα σε ρωτούσα αν ήθελες να φάμε μαζί βραδινό.
Αλλά αφού… Μπορώ να φτιάξω μια καλή εκδοχή για χορτοφάγους.
Τέλειο μού ακούγεται.
-Ωραία, ωραία. Έκλεισε. -Ευχαριστώ.
Έγινε.
Θες να φέρω τίποτα;
Λαχανικά;
Αυτό μπορώ να το κάνω.
Έχεις πάει σε τόσα μέρη. Τέλεια.
-Μ'αυτό το σκάφος; -Οι δυο μας μόνο.
Πού το βρήκες;
Εγώ το έφτιαξα…
…όταν δούλευα σε ένα καρνάγιο στη Νότια Αφρική.
Εσύ έφτιαξες το σκάφος;
Πολύ σπουδαίο. Εντυπωσιακό.
-Όχι, δεν είναι. -Είναι.
Ευχαριστώ.
Στην υγειά μας.
Πώς είναι να αρμενίζεις εκεί έξω ολομόναχος;
Θλιβερά. Ψυχρά.
-Φρικτά. -Έλα τώρα.
-Σοβαρά; -Ναι, σοβαρά.
Είτε σε καίει ο ήλιος είτε είσαι άυπνος είτε έχεις ναυτία.
Συνήθως και τα τρία ταυτόχρονα. Και πεινάς διαρκώς.
Είσαι συνέχεια βρεγμένος. Και λίγες μέρες μετά, αρχίζουν οι παραισθήσεις.
-Όχι αυτές που έχουν πλάκα; -Ωραία θα ήταν.
Αν δεν το απολαμβάνεις, τότε γιατί το κάνεις;
Είναι ένα συναίσθημα...
Ένα συναίσθημα που δεν μπορώ να περιγράψω.
Είναι έντονο.
Ο απέραντος ορίζοντας.
Μετά από λίγες μέρες, νιώθω λες και έχω ξαναγεννηθεί.
Είσαι μόνο εσύ, ο άνεμος…
…κι ο ήχος του σκάφους που σκίζει τα κύματα.
-Συγγνώμη. Αυτό ήταν πολύ μελό. -Όχι, καθόλου μελό.
Κι εσύ ιστιοπλόος είσαι, έτσι;
Λατρεύω την ιστιοπλοΐα…
…αλλά δεν ξέρω αν θα με θεωρούσα ιστιοπλόο.
-Έλα τώρα. -Όχι σαν εσένα.
Είσαι. Δεν σε πιστεύω.
Θες να το βγάλουμε μια βόλτα;
-Τώρα; -Φυσικά.
Μπορούμε να το βγάλουμε βόλτα τώρα ή αύριο.
Μπορείς, μωρό μου! Θα τα καταφέρεις!
Παίζει το πανί. Να το τεντώσω;
Νόμιζα ότι δεν ήσουν ιστιοπλόος.
Δεν είμαι.
Έμαθα λίγα πράγματα όταν ήμουν μαγείρισσα στη σκούνα…
…αλλά σίγουρα δεν έχω διασχίσει μόνη μου τον ορίζοντα, όπως εσύ.
Αυτό είναι!
Ρίτσαρντ!
Πού είσαι;
Σήμα κινδύνου! Εδώ ιστιοπλοϊκό Χαζάνα!
Με λαμβάνει κανείς; Εμπρός;
Τελευταία καταγεγραμμένη θέση μας, 129 μοίρες δυτικά και πλάτος 12 βόρεια.
Με λαμβάνει κανείς;
Σήμα κινδύνου!
Σήμα κινδύνου...
Είναι κανείς εκεί; Ο αρραβωνιαστικός μου…
Βουλιάζει το σκάφος μου. Σήμα κινδύνου.
Πού είσαι;
Πού με πας;
Αυτό είναι εξωπραγματικό.
-Δεν θα πηδήξεις, έτσι; -Φυσικά και όχι.
Αποκλείεται.
Τάμι;
Δεν το πιστεύω ότι θα το κάνω αυτό.
Τάμι, είσαι εντάξει;
-Πώς έγινες τόσο ατίθαση; -Τι; Τι πάει να πει αυτό;
Δεν έχω γνωρίσει καμία κοπέλα σαν εσένα.
-Ατρόμητη σαν άντρας. -Σαν άντρας;
Ούτε εγώ έχω γνωρίσει κανέναν άντρα σαν εσένα, μάλλον.
Ευαίσθητο σαν γυναίκα.
Η λέμβος...
Θεέ μου.
Ριτς, είσαι…
Έλα. Έλα.
Διάολε.
Όχι, όχι!
Το παρασέρνει το ρεύμα...
Σταμάτα!
Έρχομαι! Θα κάνω απλώς μερικές επισκευές!
Εντάξει, πάμε. Θα σε κάνουμε να κουνηθείς.
Μια χαρά φαίνεσαι.
Αυτό είναι!
Εσύ τι είσαι;
Έφτιαξα τον φλόκο.
Τώρα θα βγάλουμε το νερό από εδώ.
Μπορούμε. Θα τα καταφέρουμε.
Μείνε.
Μείνε. Μείνε.
Καλά φαίνεσαι.
Εντάξει, μωρό μου. Δείξε μου τι μπορείς να κάνεις.
Έλα!
Έρχομαι, μωρό μου!
Τι είναι αυτό;
-Για μένα; -Για σένα.
Δεν είναι τα γενέθλιά μου, ξέρεις.
Το ξέρω. Το είδα σε μια βιτρίνα και σε σκέφτηκα.
-Δεν σ'αρέσει. -Όχι, το λατρεύω.
Είναι πανέμορφο.
Φτάσαμε, σχεδόν.
Κάνε υπομονή!
Θεέ μου! Είσαι ζωντανός!
Θεέ μου.
Γεια σου…
Εδώ είμαι εγώ. Εδώ είμαι.
Κοίταξέ με. Όλα θα πάνε καλά.
Όλα θα πάνε καλά...
Όλα θα πάνε καλά. Εντάξει.
Όλα θα πάνε καλά.
Λοιπόν, πες μου, ξέρεις τι είναι αυτό το λουλούδι;
Πλουμέρια δεν είναι;
-Φραντζιπάνι είναι. -Τι πράγμα;
Φραντζιπάνι... Ναι. Μια στιγμή. Ορίστε.
Έτσι λέγεται;
Το λουλούδι της αγάπης.
Λες και τα έβαλε ο Θεός για να καλύψει τη μυρωδιά των σκουπιδιών.
Η συγχωρεμένη η μαμά μου έλεγε ότι τίποτα δεν κινείται γρηγορότερα.
Σε μία μέρα, μπορεί ν'ανοίξει, ν'αλλάξει χρώμα…
…να μαραθεί και να πεθάνει.
-Κοίτα… Ορίστε. Δώσ'το εδώ. -Αυτά που λες κάποιες φορές…
Αριστερά ή δεξιά;
-Γιατί; -Είναι πολύ σημαντικό.
Εσύ διαλέγεις.
Αν διαλέξεις στο αριστερό αυτί, σημαίνει ότι είσαι "εκτός αγοράς".
Είσαι σε σχέση.
Λοιπόν...
Σοφή επιλογή!
Επτά χρόνια;
Δηλαδή, όταν ξεκίνησες να φτιάχνεις το Μαγιαλούγκα...
...εγώ γιόρταζα τα 16α γενέθλιά μου.
Χριστέ μου.
Και ήταν γλυκά τα 16α γενέθλιά σου;
Όχι, η μαμά μου με πήγε στο πρώτο μου μπαρ.
-Ήπια δέκα σφηνάκια Μιντόρι. -Θεούλη μου.
Το χειρότερο χανγκόβερ της ζωής μου.
Η μαμά σου είναι άγρια, έτσι; Νέα στην καρδιά;
Απλώς νέα. Ήταν 31 χρονών.
-Όταν σε γέννησε; -Όχι, εκείνο το βράδυ.
Ήταν 15, όταν με γέννησε.
Έμεινε έγκυος όταν ήταν ακόμα παιδί.
Με γέννησε από ανυπακοή. Οι γονείς του πατέρα μου με μεγάλωσαν.
-Πώς ήταν; -Μόνο αυτό ήξερα. Δεν ξέρω.
Έκανα απόπειρες να το σκάσω. Η μαμά μου δούλευε στην TWA.
Το γεγονός ότι έλειπε πολύ με έκανε να μη φύγω από εκεί.
Λες και της το χρωστούσα να τελειώσω το σχολείο.
-Αυτό βγάζει νόημα. -Μάλλον.
Τη μέρα που αποφοίτησα, την έκανα.
Έκανα οικονομίες με τη φίλη μου και αγοράσαμε ένα τέλειο λεωφορείο.
Περάσαμε μ'αυτό τα σύνορα ως στο Τόδος Σάντος.
Και μείναμε στην παραλία για λίγους μήνες.
Φτιάξαμε ένα συγκρότημα σάλσα και κάναμε σερφ όλη μέρα.
Ήταν εκπληκτικά.
Το σχέδιο ήταν να μείνουμε έξι μήνες, αλλά έχουν περάσει πέντε χρόνια.
Και να με λοιπόν.
Να σε λοιπόν.
Σου αρέσει να χορεύεις, θαλασσόλυκε;
Μπορώ να πω όχι; Όχι, όχι...
Σε προειδοποίησα.
Συγγνώμη, δεν μπορώ καλύτερα.
Όχι, μπορείς και καλύτερα. Το ξέρω.
Εσύ χορεύεις πολύ καλύτερα.
Χάρη στο φόρεμα.
-Όντως, χάρη στο φόρεμα. -Γι'αυτό μου το αγόρασες.
Μου την έφερες.
-Τάμι; -Ναι;
Θα γυρίσεις όλον τον κόσμο μαζί μου;
Εκπνοή...
Εντάξει, τελείωσε.
Απλώς ανάπνεε.
-Τι; Τι; -Τα πλευρά μου.
Θεέ μου... Θεέ μου...
Αγκάλιασέ με. Έτοιμος; Ένα, δύο, τρία. Πάμε!
Εντάξει...
Το Φάτου Χίβα; Μπορούμε να πάμε εκεί πρώτα.
Μπορούμε, μπορούμε.
Αρκεί να μην περάσουμε απ'το Χάνα Βάβε.
Όλοι περνούν από εκεί. Έχει γίνει σκουπιδότοπος.
-Γιατί; -Καλύτερο αγκυροβόλι.
Τεμπέληδες!
Ο Κόλπος Ομόα είναι τέλειος.
-Ναι; Τι; Οι παραλίες; -Ναι, παραπάνω από εκπληκτικές.
Δύο, παρακαλώ.
Και η Ιαπωνία; Πάντα ήθελα να την επισκεφτώ.
Μου κάνεις πλάκα; Είναι το αγαπημένο μου μέρος.
-Αλήθεια; -Ναι.
Πρέπει να πάμε. Πόσο καιρό θα μας πάρει;
-Για πάντα. Αλλά έχει σημασία; -Όχι.
Θεέ μου, θέλω να πάω παντού μαζί σου.
-Τότε θα πάμε παντού. -Ρίτσαρντ!
Γεια σας!
Πού χάθηκες;
-Παντού. -Χαίρομαι που σε βλέπω.
Παραλίγο να ειδοποιήσω την Ακτοφυλακή.
Συγγνώμη. Από εδώ η Τάμι.
-Γεια. -Η Κριστίν, ο Πίτερ.
Γεια, χαίρω πολύ.
Πώς είστε;
Καλά. Πάμε για καφέ. Θέλετε να έρθετε μαζί μας;
Χαίρομαι που σε πετύχαμε, γιατί θέλουμε να συζητήσουμε κάτι μαζί σου.
Πρέπει να επιστρέψουμε εσπευσμένα στο Λονδίνο.
Μήπως σ'ενδιαφέρει...;
Προσπαθούμε να βρούμε κάποιον, δεν ξέρω αν σ'ενδιαφέρει...
Θα ήθελες να πας το Χαζάνα στην Καλιφόρνια για εμάς;
Μπορούμε να σου δώσουμε $10.000 και εισιτήριο επιστροφής Α' Θέση.
Σοβαρά;
Αστειεύεστε, έτσι;
Όχι, φίλε μου. Τι λες;
-Πού στην Καλιφόρνια; -Στο Σαν Ντιέγκο.
Δεν θέλω να φανεί σαν να μου χαρίζουν άλογο κι εγώ το κοιτάζω στα δόντια.
Αλλά είναι δυνατόν να γίνουν δύο τα εισιτήρια;
Σύμφωνοι σε όλα.
Σύμφωνοι σε όλα. Έξοχα.
-Πότε φεύγετε; -Την επόμενη βδομάδα, το αργότερο.
Δεν θέλουμε να σας πιέσουμε, αλλά θα ήταν τέλεια...
...αν μας λέγατε πότε μπορείτε να σαλπάρετε.
-Μπορούμε να το κάνουμε αυτό. -Τέλεια.
Μπορούμε να το σκεφτούμε.
2 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ
Σίγουρα θέλεις να αναλάβω εγώ αυτούς τους αριθμούς;
Τα πάω χάλια με τα μαθηματικά.
Μπορείς να κάνεις ό,τι βάλεις στο μυαλό σου.
Αυτό μου έλεγε κι η μαμά μου.
Και μετά έλεγε ότι το μυαλό μου είναι πολύ δυνατό.
Ίσως έπρεπε να γίνω σαν εκείνη.
Να έχω ήδη παιδιά, να ζω σε κάποιο προάστιο...
Θα ήμουν ακόμα στη Ναυτική Ακαδημία αν είχα ακούσει τον μπαμπά μου.
Αλλά αποφάσισα να ζήσω όπως θέλω εγώ.
Είμαστε... Είμαστε πολύ βόρεια.
Μας παρασέρνει το ρεύμα. Πόσο βόρεια;
Πολύ περισσότερο από όσο νόμιζα.
Ποιο είναι το γεωγραφικό πλάτος;
18 μοίρες βόρεια.
Είναι περιοχή έρευνας 1.500 τετραγωνικών ναυτικών μιλίων.
Θα πεθάνουμε εδώ πέρα.
Δεν είμαστε σε κανέναν αεροδιάδρομο.
Ούτε είναι θαλάσσια οδός εδώ.
Τάμι...
Κανείς δεν ξέρει ότι είμαστε εδώ.
Θα τα καταφέρουμε.
Γεια.
Είσαι καλά;
Δεν θέλω να νιώθω ότι σε ακολουθώ στις περιπέτειές σου.
Καταλαβαίνω ότι είναι πολύ ωραία ευκαιρία.
Αλλά δεν θέλω ακόμα να γυρίσω στο σπίτι μου.
Δεν θέλω να πάω προς αυτή την κατεύθυνση.
Αν εσύ θέλεις αυτό...
Λυπάμαι.
-Δεν θα πάω. -Δεν σου ζητάω κάτι τέτοιο.
Το ξέρω.
Διένυσα τον μισό κόσμο για να σε βρω.
Δεν θα σε χάσω τώρα.
Τι;
Μπορώ να δω αυτό το μεγάλο κακό σκάφος;
Το σκάφος έχει μήκος 17 μέτρα.
14 δευτερόλεπτα.
Άρα πηγαίνουμε με δύο-δυόμιση κόμβους.
Μπορούμε να φτάσουμε στο Σαν Ντιέγκο σε 25 μέρες.
Αλλά με τους κόντρα ανέμους, μπορεί να μας πάρει μήνες.
Κι αν δεν πάμε στο Σαν Ντιέγκο;
Τι εννοείς;
Εννοώ...
Μήπως να στρίψουμε αριστερά και να πάμε στη Χαβάη...
...όπως έκαναν παλιά οι ναυτικοί;
Ναι, αλλά οι περισσότεροι απ'αυτούς δεν τα κατάφεραν, Ταμ.
-Αν προσπεράσεις τη Χαβάη... -Ξέρω, δεν έχει τίποτα ως την Ιαπωνία.
Σαν να πυροβολείς κινούμενο στόχο από απόσταση 3.000 χιλιομέτρων.
Αν προσπεράσουμε τη Χαβάη, θα πεθάνουμε.
Θα προσθέσουμε 5.000 μίλια.
Ναι, αλλά το ρεύμα και ο άνεμος θα είναι πίσω μας.
Εντάξει, στρίψε αριστερά στη 19η.
Ναι.
Μόλις φτάσαμε στον ντόκο, φώναξα: "Ευτυχώς, γυρίσαμε στο Ρανγκιρόα."
Κάποιος δίπλα κοιτάζει τη γυναίκα του και μας λέει:
"Δεν είστε στο Ρανγκιρόα. Είστε στο Απατάκι."
-Όχι! -Πώς; Είναι 100 μίλια μακριά.
Και βέβαια είναι.
-Το μεγαλύτερο ταξίδι της ζωής μου. -Συγγνώμη, αγάπη μου.
-Στην υγειά μας! -Στην υγειά μας.
Γιατί πάτε βιαστικά στο Λονδίνο, αν επιτρέπετε;
Ο πατέρας της Κριστίν δεν είναι καλά.
Λυπάμαι.
-Θα γίνει καλά; -Είναι 94. Έζησε μια καλή ζωή.
Θα μας σώσεις, Ρίτσαρντ.
Είναι πανέμορφο.
Ρίτσαρντ, μας τελείωσε η τζιτζιμπίρα. Πάμε να φέρουμε απ'τη λέσχη, εντάξει;
Σαν στο σπίτι σας. Δεν θ'αργήσουμε.
Ευχαριστούμε.
Λοιπόν, πώς σου φαίνεται το μεγάλο κακό σκάφος;
Νομίζω ότι είναι τρελό να κάνουμε 4.000 μίλια.
Ναι, αλλά μέσα σε έναν μήνα...
...θα έχουμε βγάλει αρκετά για να ταξιδεύουμε μαζί έναν χρόνο.
Έναν χρόνο;
Ποιος είπε για έναν χρόνο;
Γιατί προσπαθείς συνέχεια να με ξεφορτωθείς;
Γιατί προσπαθείς συνέχεια να κάνεις σεξ μαζί μου;
Εδώ;
Είναι το σκάφος μας τώρα. Γιατί όχι;
Δηλαδή, είσαι μέσα;
Μόνο για τα εισιτήρια Α' Θέσης.
-Αργότερα, βρομόγερε. -Έλα τώρα.
Αγαπημένη μου μαμά, συγγνώμη που έχω να σου γράψω καιρό.
Ήθελα να σου πω ότι επιστρέφω.
Πήρα αυτή τη δουλειά, να φέρω αυτό το πανέμορφο γιοτ...
...από εδώ ως το Σαν Ντιέγκο.
Είναι ταξίδι περίπου 30 ημερών.
Αν όλα πάνε καλά, θα είμαστε εκεί πριν το Χάλοουιν.
Έλα, έλα...
Έχουμε ένα τέταρτο του ντεπόζιτου νερό!
Ελπίζω πραγματικά να είσαι στην πόλη...
...γιατί θα φέρω τον καινούργιο μου αγόρι.
Τον λένε Ρίτσαρντ. Είναι λιγάκι μεγαλύτερος.
Είναι απ'την Αγγλία.
Είμαστε μαζί εδώ και λίγους μήνες.
Αλλά, δεν ξέρω, νιώθω ότι είναι ο άντρας της ζωής μου.
Καλό ταξίδι, πιτσουνάκια μου!
Μάλλον θα το μάθουμε αφού διασχίσουμε μαζί τον Ειρηνικό.
Τέλος πάντων, ανυπομονώ να δω εσένα, τη γιαγιά και τον παππού.
Και τον μπαμπά, αν είναι εκεί.
Τα λέμε σύντομα. Σ'αγαπώ πολύ.
Αυτό ήταν. Έχουμε φάει όλα τα φρέσκα.
Αυτά είναι;
Ναι, μόνο αυτά μπόρεσα να περισώσω.
Πρέπει να πιεις αυτό.
Έλα.
Κλείσε τα μάτια σου.
Είσαι έτοιμος να μ'αγαπήσεις περισσότερο;
Κοίτα. Άνοιξε τα μάτια σου.
Φιστικοβούτυρο είναι αυτό;
-Θέλεις βοήθεια; -Όχι, εντάξει.
Πόσο πολύ μ'αγαπάς τώρα;
Είναι καλό;
Πολύ καλό!
Θεέ μου.
Πώς σου φαίνεται αυτό;
Είναι πολύ κόκκινο.
-Έλα τώρα! -Τι;
Έτσι θα περιέγραφες έναν πίνακα του Μονέ; Κόκκινο;
-Αν ήταν κόκκινος, ναι. -Κόκκινο;
Το ηλιοβασίλεμα δεν είναι κόκκινο.
Αυτό το ηλιοβασίλεμα έχει το χρώμα του παντζαριού και του ροδιού.
Κυρίες και κύριοι, ο Μπομπ Ρος!
-Μα έχει το χρώμα του παντζαριού... -Είναι τελείως κόκκινο!
Με αποχρώσεις του μανταρινιού και του λιναριού...
...και πολύ ελαφριά απόχρωση καρνεόλιου.
Κόκκινο.
-Κόκκινος ουρανός τη νύχτα. -Η χαρά του ιστιοπλόου.
Ποιος στο διάολο είναι ο Μπομπ Ρος;
Δεν ξέρεις τον Μπομπ Ρος;
-Θα έπρεπε; -Είναι ο άρχοντας του κιτς.
Είναι σαν ένας σύγχρονος Μονέ. Εσύ θα τον λάτρευες.
Κάτσε λίγο...
-Κάτσε να σε δω... -Όχι!
-Τα μάγουλά σου... -Να μαντέψω! Είναι κόκκινα;
Όχι, σε καμία περίπτωση κόκκινα.
Περισσότερο στο χρώμα της κέτσαπ με σολομό.
5 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ
Ταμ; Τι είναι;
Περίμενε.
Είμαστε 60 μίλια εκτός πορείας.
Και χάσαμε μία μοίρα στο πλάτος.
-Πώς; -Δεν ξέρω.
Ίσως το ρολόι δεν λειτουργεί.
Πρέπει να έκανα λάθος στους υπολογισμούς.
Είμαστε πάνω από 1.800 μίλια μακριά απ'τη Χαβάη.
Το αναθεματισμένο πηδάλιο δεν λειτουργεί!
Είναι αδύνατον να παραμείνουμε εντός πορείας.
-Πρέπει να τα χωρίσουμε σε μερίδες. -Θες να πεθάνεις απ'την πείνα;
-Θες να κάνεις το θύμα; Παρακαλώ. -Μιλάς λες κι έχουμε άλλη επιλογή.
-Είναι επιλογή, Ταμ. -Δεν είναι επιλογή!
Σκάσε!
Είσαι καλά;
Έχει πιαστεί ένας φλόκος.
-Δεν μπορώ να τον βγάλω. -Ίσως πρέπει απλώς να σέρνεται.
Και να μας καθυστερεί τόσο;
10 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ
-Τι; -Πώς είναι;
Εντάξει είναι.
-Όλα καλά εκεί κάτω; -Ναι.
Μας τελειώνει το νερό.
Επτά κονσέρβες με σαρδέλες.
Εννέα κονσέρβες...
Ένας Θεός ξέρει με τι.
Ας προσευχηθούμε ότι είναι ροδάκινα.
Μακάρι, νομίζω ότι είναι φασόλια.
Τρεις κονσέρβες κρέας.
Ευτυχώς δεν έσπασε η καυτερή σάλτσα.
Δεν θα μας φτάσουν ούτε για μια βδομάδα.
Λοιπόν...
Θα αναπληρώσουμε με πρωτεΐνη.
Δεν το κάνω αυτό. Δεν θα σκοτώσω κανένα ψάρι.
-Γιατί; -Δεν θα κάνω κάτι να υποφέρει.
-Δεν φτάνουν τα τρόφιμα ως τη Χαβάη. -Το ξέρω.
Συγγνώμη.
Τα πλευρά μου είναι σπασμένα.
Το πόδι μου είναι σακατεμένο.
Είμαι βάρος.
-Χαλάρωσε. -Εύκολο να το λες.
Εντάξει, να θυμάσαι ότι θα μπορούσε να είναι χειρότερα.
Θα μπορούσαμε να πεθάνουμε απ'την πείνα.
Δεν μπορώ να το κάνω. Είναι πολύ δύσκολο.
Δεν πειράζει.
Δεν μπορώ να το κάνω.
18 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ
Τι κρύβεις εδώ μέσα;
Τι;
Αποκλείεται! Χτυπήσαμε φλέβα χρυσού!
Μου κάνεις πλάκα, έτσι;
Θα κάνουμε πάρτι!
Λίγη ανθρωπότητα...
Γυρνώ και σε κοιτώ...
Ανάβω τσιγάρο...
Μακάρι να είχα τα κότσια να ζητήσω ένα...
Δεν με ξέρεις ακόμα...
Και ελπίζω να μη σ'ερωτευτώ...
Γιατί ο έρωτας με κάνει και μελαγχολώ...
Παίζει η μουσική...
Κι εσύ δείχνεις...
Την καρδιά σου, να τη δω...
Μακάρι να μη με είχες γνωρίσει.
Έτσι, δεν θα ήσουν σ'αυτή την κατάσταση.
Μα τότε δεν θα είχα εμάς για να μας θυμάμαι.
Δεν θα το άλλαζα αυτό με τίποτα.
Γιατί ο έρωτας με κάνει και μελαγχολώ...
Ήπια μια μπίρα και τώρα ακούω...
Εσένα να με φωνάζεις...
Λοιπόν, νομίζω ότι μόλις...
Σε ερωτεύτηκα...
-Έλα τώρα... -Μωρό μου, να σε ρωτήσω κάτι;
Φυσικά.
Πώς πέθανε η μαμά σου;
Θες στ'αλήθεια να μάθεις;
Δεν χρειάζεται να μου πεις. Απλή περιέργεια.
Όταν ήμουν επτά χρονών, κρεμάστηκε.
-Τι; -Ναι, δεν πειράζει...
-Έχουν περάσει πολλά χρόνια... -Λυπάμαι πολύ.
Ο πρώτος άνθρωπος στη ζωή σου που πεθαίνει πρέπει να είναι γέρος.
Όχι η μητέρα σου.
Νομίζω πως ό,τι έχω κάνει όλα αυτά τα χρόνια...
...είναι εσωτερικευμένο.
Τι είναι εσωτερικευμένο;
Η φωνή της...
Μάλλον, ναι.
Στο μυαλό μου, της ζητώ ακόμα να σκεφτεί.
Και ακόμα την ακούω να μου λέει αν κάτι είναι σωστό ή λάθος.
Τι λέει τώρα;
Είναι αλήθεια αυτό που λένε, έτσι;
Όλοι οι άντρες θέλουν να παντρευτούν τη μαμά τους.
Γαμώτο! Μόλις σου έκανα πρόταση γάμου με τη φωνή της πεθαμένης μητέρας μου;
Θεέ μου.
Εντάξει, άσε με να προσπαθήσω άλλη μια φορά.
Σ'αγαπώ.
Και ξέρω ότι θέλω να είμαι μαζί σου για πάντα.
Λοιπόν...
Θεέ μου.
Θα με παντρευτείς, σε παρακαλώ;
Δεν πρέπει να πεις "παρακαλώ". Ακούγεται σαν να μου ζητάς μια χάρη.
-Σωστά... -Αλλά, ναι! Ναι!
-Μου επιτρέπεις; -Φυσικά.
-Συγγνώμη, το έφτιαξα πολύ μικρό... -Εσύ το έφτιαξες;
Ναι, αλλά υπόσχομαι, όταν φτάσουμε στην Αμερική...
...θα σου πάρω ένα αληθινό.
Όχι.
Είναι τέλειο.
29 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ
Θεέ μου!
Εδώ!
Εδώ είμαι!
Σταματήστε!
Όχι! Όχι!
Πώς μπόρεσες να μη μας δεις; Εδώ είμαστε!
Πού πήγες;
Έχω παραισθήσεις;
Θεέ μου, θα πεθάνουμε εδώ πέρα!
Θα πεθάνουμε εδώ πέρα!
Μπορεί.
Δεν πρέπει να το λες αυτό.
-Θα προτιμούσες να σου πω ψέματα; -Ναι, σε παρακαλώ, πες μου ψέματα.
Πες μου ότι όλα θα πάνε καλά.
Πες μου ότι αυτό είναι αληθινό.
Τι σημαίνει αυτό;
Ίσως έχουμε ήδη πεθάνει.
Εξαντλημένη, αφυδατωμένη...
Παραληρείς...
Ναι, αλλά δεν έχεις πεθάνει.
Ξύπνα. Μωρό μου, πρέπει να πιεις λίγο νερό. Άνοιξε.
Κι άλλο... Άλλη μία, έλα...
-Πρέπει και να φας κάτι. -Είναι πιο σημαντικό να φας εσύ.
Έχει πολύ για μένα.
Άνοιξε.
Να πάρει, δάγκωσε. Πρέπει να φας κάτι.
Μ'άφησες πάλι και κοιμήθηκα όλα τη νύχτα.
Ναι, κι άλλη μια νύχτα.
Κι άλλη μια μέρα.
Ξύπνησέ με όταν φτάσουμε στη Χαβάη.
Μάντεψε! Μας απομένουν μόνο άλλα 690 μίλια.
-Μόνο; -Ναι, μόνο, μωρό μου.
Όχι, μην κοιμηθείς. Κοίταξέ με.
Κοίτα, κοίτα...
Είμαι...
Είμαι αυτή που διασχίζει τον ορίζοντα.
Είμαι πραγματικά ιστιοπλόος.
Τι ήταν αυτό;
Μωρό μου, πρέπει να έρθεις να το δεις αυτό!
-Είναι πουλί της στεριάς; -Ναι.
Τι κάνει τόσο μακριά απ'την ακτή;
-Θα το παρέσυρε ο άνεμος. -Τόσο μακριά απ'τη στεριά;
Έτσι νομίζω.
Απίστευτο, έτσι;
Μήπως πρέπει να ανησυχούμε;
Πιάσε το τιμόνι. Πρέπει να το τσεκάρω αυτό.
Προειδοποίηση για όσους είναι στον Ειρηνικό.
Οι ισχυροί άνεμοι εξελίσσονται σε τροπική ύφεση...
...που σχηματίζεται στην Κεντρική Αμερική κατηγορίας 4.
Κινείται γρήγορα και αυξάνει την έντασή του...
...12 μοίρες βόρεια και 107 μοίρες, και κινείται δυτικά με 12 κόμβους.
Μωρό μου, δεν είναι καλό αυτό.
Επαναλαμβάνω, για όσους άνοιξαν τώρα τον δέκτη...
-Μωρό μου! -Μια στιγμή, σε παρακαλώ.
Είμαστε 11 βόρεια και 123 δυτικά.
Είναι πάνω από χίλια μίλια απ'το κέντρο της καταιγίδας.
Θα έχει κοπάσει μέχρι να μας φτάσει, αλλά...
...πρέπει να το παρακολουθούμε.
-Μήπως ν'αλλάξουμε ρότα; -Τι;
Κόβουμε βόρεια και δίνουμε μεγαλύτερο εύρος στην καταιγίδα.
Τι λες γι'αυτό;
Έχεις δίκιο, ας το κάνουμε.
Πρέπει να βεβαιωθούμε ότι όλα είναι ασφαλή.
-Πρέπει να γυρίσουμε όρτσα πρώτα. -Εντάξει, ας το κάνουμε.
-Εντάξει, κλείδωσέ το. -Ναι.
Δεν θέλουμε να πετάει τίποτα, αν μας χτυπήσει η καταιγίδα.
Άσ'το σε μένα αυτό.
33 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ
Κοίτα αυτό... Ξύπνα.
Πώς θα το περιέγραφες;
Είναι σαν ροζ αψέντι.
Και σαν κόκκινους χαβανέζικους κατηφέδες.
Είναι κόκκινο.
Είπες, κόκκινο;
Έρχεσαι προς την πλευρά μου;
Τάμι, είναι κόκκινο.
Είναι! Επιτέλους!
Είναι κόκκινο. Είναι κόκκινο.
Κόκκινος ουρανός το πρωί.
Ο ναυτικός πρέπει να ανησυχεί.
Κι άλλη διαολεμένη καταιγίδα.
Μωρό μου.
Θεέ μου... Χριστέ μου... Εσύ ψήνεσαι.
Όλα θα πάνε καλά.
Θα φτιάξω ένα καταφύγιο για την καταιγίδα.
Εντάξει;
Εντάξει.
Άσε τη σκότα!
-Τι; -Άσε τη σκότα τώρα!
Εντάξει.
Βοήθεια! Άσε το μαντάρι!
-Εντάξει! -Βοήθησέ με!
Ένα μπουρίνι ήταν.
Δεν είναι εκπληκτικό;
Ένα μικρό σεντόνι μπορεί να εξαφανίσει όλον τον κόσμο!
Βλέπεις;
Όταν ήμουν μικρή...
...ο μπαμπάς μου ερχόταν να με δει στο σπίτι των παππούδων μου.
Ποτέ δεν ξέραμε πότε θα ερχόταν. Απλώς εμφανιζόταν ξαφνικά.
Κι όταν ερχόταν, ήμουν τόσο ενθουσιασμένη.
Ήταν ο πιο αγαπημένος μου άνθρωπος σε όλον τον κόσμο.
Με πήγαινε για σέρφινγκ, μου αγόραζε παγωτό...
Και πάντα, το επόμενο πρωί, είχε φύγει.
Δεν ξέραμε ποτέ πού πήγαινε. Απλώς εξαφανιζόταν.
Και όταν ήμουν περίπου δέκα χρονών...
...οι παππούδες μου δεν τον άφηναν πια να μπει μέσα, όταν ερχόταν.
Κι αυτός έφευγε εξοργισμένος.
Φώναζε και ούρλιαζε...
Άκουσα πολλά που τα περισσότερα κορίτσια δεν ακούν.
Αλλά όταν συνέβαινε, κλεινόμουν στο μπάνιο...
...κλείδωνα την πόρτα και έμπαινα στην μπανιέρα.
Κρεμούσα μια κουβέρτα στο κοντάρι του ντους.
Και έκανα πως ήμουν κάπου αλλού στον κόσμο.
Θα μπορούσαμε να το κάνουμε αυτό τώρα.
Να κάνουμε πως είμαστε κάπου αλλού.
O Τυφώνας Ρέιμοντ είναι τώρα στην κατηγορία 4.
Σήμα κινδύνου! Ιστιοπλοϊκό Χαζάνα! Με λαμβάνετε;
Πρέπει να πάμε νοτιοδυτικά.
Είσαι σίγουρος;
Δεν μπορούμε να περάσουμε από πάνω. Ίσως του γλιστρήσουμε από κάτω.
-Τι είπες; -Τίποτα, απλώς...
Φέρε τους ραδιοφάρους!
Σ'αγαπάω.
Θέλεις να πάω εγώ;
-Το έχω! -Πρόσεχε!
Κρατήσου!
-Σε κρατάω! -Ρίτσαρντ!
-Είσαι καλά; -Ναι.
-Νόμιζα πως σ'έχασα. -Δεν θα με χάσεις.
Πήγαινε κάτω, θα είσαι πιο ασφαλής εκεί.
Δεν πάω κάτι χωρίς εσένα.
Μπορεί ν'αναποδογυρίσουμε.
Το σκάφος θα ξαναβρεί τη θέση του. Πήγαινε κάτω!
-Δεν σ'αφήνω! -Πήγαινε κάτω αμέσως!
-Θεέ μου. -Ταμ, μπες μέσα τώρα!
Πρέπει να πας μέσα!
Βάλε τον ιμάντα ασφαλείας!
Ταμ...
Τάμι...
Ξύπνα.
Τώρα.
Ρίτσαρντ...
Θα σ'αφήσω να φύγεις τώρα.
Θα σ'αγαπώ για πάντα.
Και μετά από λίγες μέρες, έχεις παραισθήσεις.
Είσαι έτοιμος να μ'αγαπήσεις περισσότερο;
Αν δεν σε είχα γνωρίσει...
...δεν θα είχα εμάς για να μας θυμάμαι.
Δεν θα το άλλαζα αυτό με τίποτα.
Πρέπει να το κάνω μόνη μου τώρα.
41 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ
Γεια σου!
Γύρισες!
Τι κάνεις εδώ;
Από πού ήρθες;
Είσαι καλά;
Εντάξει, σε έχουμε.
Μπορείς να το δέσεις στην πρύμνη;
Ο Ρίτσαρντ Σαρπ έπεσε στη θάλασσα και πέθανε στον Τυφώνα Ρέιμοντ.
Ήταν 33 ετών.
Η Τάμι Όλντχαμ επέζησε μόνη στη θάλασσα για 41 μέρες.
Ήταν μόλις 24 ετών.
Μία φωνή μού έλεγε ότι έπρεπε να επιζήσω
Ο Ρίτσαρντ με κράτησε ζωντανή
Μέχρι σήμερα, η Τάμι δεν έχει πάψει να κάνει ιστιοπλοΐα.