Το ύψος που πετάς
Εξαρτάται μοναχά
Από τη στάση που κρατάς
Γιατί είσαι τόσο μικρός
Όσο τα όνειρά σου
Μπορεί να είσαι μικρός Διόλου μεγάλος και ψηλός
Μα γίγαντα θα σε φωνάζουν
Γιατί είσαι τόσο μικρός Όσο τα όνειρά σου
Ξέρω πως εγώ...
Συγγνώμη!
Ναι, συγγνώμη γι' αυτό.
Δεν αφηγούμαστε αυτήν την ιστορία.
Όχι. Βρισκόμαστε εδώ για τον Πίτερ Ράμπιτ.
Τον ήρωα του παραμυθιού μας.
Ένα νεαρό κουνέλι με μπλε σακάκι και δίχως παντελόνι.
Τράβα να τα βάλεις με κάποιον στα μέτρα σου.
Μετά χαράς.
Δεν εννοούσα εμένα.
Πάλι μπήκες στον κήπο του, βλέπω.
Υπάρχουν ασφαλέστεροι τρόποι να εξασφαλίσεις ένα γεύμα, ξέρεις!
Ναι, αλλά δεν έχουν τόση πλάκα.
Τι είπα να κάνεις αν πας στον κήπο του Μακ Γκρέγκορ;
Να σου φέρω λίγο κουνουπίδι;
Μπράβο σου. Τράβα, λοιπόν.
Λοιπόν, μίλα μου, Μπένζαμιν.
Κούρεψε το μισό γρασίδι,
άρα ίσως να προφταίνουμε.
Κοίτα τον.
Σκέτος δαίμονας.
Μέχρι και το γρασίδι κουρεύει θυμωμένα.
Μου ήρθε μια τρελή ιδέα.
Τι λες να μην μπούμε μέσα,
γιατί την τελευταία φορά παραλίγο να σε πιάσει.
Είσαι αξιολάτρευτος.
Έτσι μου 'ρχεται να σε φάω.
Αυτό ακριβώς θέλει να κάνει σ' εσένα.
Πιο ψηλά. Πιο ψηλά.
Γιατί είσαι πάντα εσύ από πάνω;
Γιατί είμαι μεγαλύτερη.
Είμαστε τρίδυμα!
Και πάλι είμαι η μεγαλύτερη.
Κατά 16 δευτερόλεπτα.
Από πότε έχεις να βουρτσίσεις την ουρά σου;
Τέρμα η ξεκούραση. Ελάτε.
-Ναι. -Έλα να σε πάω μια κόντρα.
Όχι. Εγώ θα σε πάω κόντρα.
Δεν είναι δίκαιο.
Απολαύστε τη θέα,
γιατί σε λίγο θα τα 'χουμε φάει όλα.
Συγγνώμη. Δεν ξέρω γιατί είμαι τόσο ντεφορμέ.
Μόνο σαλάτες τρώω.
Η βινεγκρέτ φταίει. Ζήτα τη ξεχωριστά από τη σαλάτα.
Ή τρώγε τη με λίγο χυμό λεμονιού.
Θα αλλάξει η ζωή σου, πίστεψέ με.
Μάλιστα. Γνωρίζετε όλοι τη διαδικασία.
Δεν θα προσποιηθώ ότι αυτό που πρόκειται να κάνουμε
δεν είναι απερίσκεπτο, παράτολμο, ακόμα κι επικίνδυνο.
Όμως, θα τα καταφέρουμε,
διότι ο καθένας μας έχει αναλάβει έναν ζωτικό ρόλο,
ειδικά προσαρμοσμένο στα ιδιαίτερα ταλέντα του.
Τσιλιαδόρος.
Ήρωας.
Ξεκινάμε, λοιπόν.
Είμαστε μαζί σου.
-Ξέχνα το. -Γιατί;
Φοβάσαι ότι θα πιαστεί το πόδι μου σε καμιά παγίδα,
θα το κόψω με τα δόντια μου, και μετά θα με λέτε "Κούτσαβλο"
για μια ζωή, και θα 'χω μια φρικτή ουλή,
αλλά τα πραγματικά τραύματα θα είναι στην ψυχή μου;
Συγγνώμη που το λέω.
Δεν πειράζει. Οικογένεια είμαστε. Εκφραζόμαστε ελεύθερα.
Λοιπόν, πλησιάστε.
-Όλοι έτοιμοι; -Ναι.
-Πανέτοιμοι. -Πάντα.
-Έτσι νομίζω. -Σας αγαπώ, παιδιά.
Φύγαμε.
Θα το κάψουμε σήμερα.
Μαρούλι, ραπανάκια, ραντίτσιο.
Θα σας πω τι θα πει "ραντίτσιο".
Πόσο εύκολο είναι να κλέψεις τα λαχανικά αυτού του τύπου.
Γιατί η λέξη "ραντίτσιο" μοιάζει με τη λέξη "ρεντίκολο".
Μη μας εξηγείς το αστείο.
-Φλόπσι! -Ναι!
Μόπσι!
Κότοντεϊλ!
Καλά είμαι!
Ντομάτα, ντοματίνι.
Πατάτα, πατατίνι.
Έχετε παρατηρήσει ότι ποτέ δεν λέμε "πατατίνι";
Μη χαζολογάς.
Θα χαζολογάω όσο θέλω.
Δεν μας ακούει με τον θόρυβο της μηχανής του...
Γκαζόν.
Κουνέλια.
Όχι, σταμάτα.
-Φύγε. -Εξαφανίσου.
Φύγε από κει.
Πίτερ, όχι.
-Θα το βάλω εκεί μέσα. -Μην το κάνεις.
-Σου φαίνεται κακή ιδέα; -Ναι, είναι κακή ιδέα.
Λαμβάνω διφορούμενα μηνύματα. Ναι ή όχι;
Σίγουρα όχι.
Δεν βλέπω το στόμα σου πίσω απ' την πόρτα.
Όχι.
-Νομίζω πως είπες "ναι". -Όχι.
-Μάλλον είπες "ναι". -Όχι, Πίτερ.
-Τι; -Θεέ μου.
Όχι.
Πίτερ. Όχι!
Φύγε από κει.
Εσένα, κουνέλι, θα σε κάνω πίτα.
Βγάλε το σακάκι.
Όπως έκανα τον μπαμπά σου.
Καλημέρα, κύριε Μακ Γκρέγκορ.
Εσύ.
Υπέροχη μέρα σήμερα, ε;
Δώσε μου το κουνέλι.
Έχετε κάτι στη...
Είσαι εντάξει.
Είσαι καλά;
Μας έκλεισε το μάτι;
Δεν ήξερα καν ότι γίνεται αυτό.
Μια χαρά φαίνεστε.
Εκείνη η φλέβα που συνήθως πετάγεται στο κούτελό σας έχει ηρεμήσει.
Κάνετε διαλογισμό;
Εδώ είναι ο κήπος μου.
Μισό λεπτό να το μεταφέρω.
Ο κήπος αυτός είναι δικός του.
Ορίστε.
Τώρα συνεννοηθήκαμε.
Στο εξής, τα κουνέλια θα αντιστέκονται
στη βιολογική τους ανάγκη να τραφούν.
Η επόμενη φορά θα είναι η τελευταία τους.
Θα φροντίσω να τους το μεταφέρω κι αυτό.
Ελάτε, γλυκά μου.
Αυτή είναι η Μπι.
Η γειτόνισσα του κυρίου Μακ Γκρέγκορ και των κουνελιών.
Μαντέψτε ποιον συμπαθεί περισσότερο.
Μπείτε μέσα. Θα σας φέρω κάτι να πιείτε.
Πάψτε να πηγαίνετε εκεί.
Παραλίγο να σας πιάσει αυτήν τη φορά.
Έλα δω, μικρούλη.
Να σε στεγνώσω.
Είναι καλλιτέχνις.
Μετακόμισε στην εξοχή για να ζωγραφίζει πίνακες.
Μη χολοσκάτε αν σας μπερδεύουν, αν δεν σας αρέσουν
ή αν δεν ξέρετε πώς να τους κοιτάξετε.
Είναι χάλια και το ξέρει.
Έτσι, για πλάκα, ζωγραφίζει τα πορτρέτα των ντόπιων.
Πανέμορφα.
Αλλά μας υπενθυμίζουν συνεχώς
όλα όσα έχουν περάσει ο Πίτερ και η οικογένειά του.
Υπόσχομαι ότι πάντα θα σας παραστέκομαι.
Και αυτό κάνει
από τότε που πέθανε η μητέρα τους.
Σταμάτησε η βροχή.
Λυπάμαι για το σακάκι του μπαμπά.
Λυπάμαι που έχασες το σακάκι του μπαμπά.
Εγώ το είπα.
Ναι, αλλά όταν το λέει η μεγαλύτερη
έχει περισσότερη αξία.
Ένα σακάκι ήταν.
Η μαμά κι ο μπαμπάς είναι ακόμα εδώ.
Κι εδώ.
Σ' εσένα λιγότερο, γιατί είσαι ξάδερφος.
Ανιψιός, και μάλιστα εξ αγχιστείας.
Δεν θέλω να σε μειώσω, απλώς...
Ξέρεις, θέλω να είμαι ακριβής.
Μόνο υποσχεθείτε μου ότι δεν θα πάτε στον κήπο.
Το πήρα πίσω, μπαμπά.
Σε τσάκωσα, κουνέλι.
Ήξερα πως θα ερχόσουν.
Δεν είναι τώρα εδώ η κοπέλα για να σε προστατέψει.
Κι έχω μια λαχτάρα για πίτα απόψε.
Κουνελόπιτα.
Πώς;
Τι;
Είναι...
Μοιάζει οριστικό.
Και αμετάκλητο.
Άρα τα... Τα...
Τα...
Τα κατάφερα.
-Τι; -Τα κατάφερα.
Τον ξεφορτώθηκα. Πεινάει κανείς; Ορμήστε.
Πήγες στον κήπο του;
Όχι. Πήγα στον δικό μας κήπο.
Χωρίς τσιλιαδόρους;
Από κάτι τέτοια καταλήγει κανείς νεκρός.
Όπως και έγινε.
Έφυγε ο Μακ Γκρέγκορ;
Βρίσκεται σε ένα καλύτερο μέρος.
-Αλήθεια; -Ναι.
Εκείνο το παγωτατζίδικο με τα φωτάκια που αναβοσβήνουν.
Στην πραγματικότητα, ο Πίτερ δεν ευθύνεται ο ίδιος
για την τρομάρα που υπέστη η καρδιά του γέρου.
Για αυτό φταίνε τα 78 χρόνια
ανθυγιεινών επιλογών.
ΚΥΡΙΑ ΜΑΚ ΓΚΡΕΓΚΟΡ ΚΥΡΙΟΣ ΜΑΚ ΓΚΡΕΓΚΟΡ
-Πω πω. -Τι λες τώρα!
Λοιπόν, αυτή η γη μας ανήκει τώρα,
οπότε ας μην της αλλάξουμε τα φώτα αμέσως.
Είναι καθήκον μας να την τρέφουμε, να τη φροντίζουμε,
να ετοιμαζόμαστε για το μέλλον.
Τα προνόμια φέρνουν και ευθύνες...
Συγγνώμη. Κόντεψα να το πω ολόκληρο χωρίς να σκάσω στα γέλια.
Ξεφαντώστε ελεύθερα.
Περιμένετε κι εμένα! Δεν σχεδιάστηκα για να τρέχω!
Με συγχωρείτε.
Πάρτε ό,τι θέλετε. Δοκιμάστε τις ντομάτες.
Τι έγινε, μεγάλε;
Στάσου, εσύ... Δεν πήγες να με φας;
Για να δω τα δόντια σου. Κάνε έτσι...
Εσύ ήσουν! Το 'ξερα.
Τι χαμπάρια; Χάρηκα που σε είδα.
Γεια σου, κουνελάκι.
Βλέπω ότι πήρες πίσω τη γη σου.
Χαίρε, άσωτε υιέ!
-Δεν είναι τίποτα σπουδαίο. -Όχι, είναι πολύ σπουδαίο.
Ισοπέδωσες τον Μακ Γκρέγκορ.
Αν εννοείς ότι του είπα
"Μπούχτισα πια με την τυραννία σου".
Κι εκείνος είπε "Θα σε κάνω πίτα".
Κι εγώ είπα "Όχι, κύριε. Εσάς θα κάνω πίτα, κύριε".
Άλλο εννοούσα, αλλά ευχαριστώ για το πάρτι.
Σέλερι έτρωγε ο Πίγκλινγκ;
Είναι άσχημο να μην ξέρεις ποιος είσαι
και πού ανήκεις.
Θες λίγο;
Ας πάρω ένα.
Σ' ευχαριστώ, Τόμι. Είσαι καλό παιδί εσύ.
Είναι και το σπίτι στη διάθεσή μας!
Ναι, αυτό είναι!
Τέρμα τα βασανιστήρια του κυρίου Μακ Γκρέγκορ!
-Τέρμα! -Τέρμα!
ΧΑΡΟΝΤΣ ΛΟΝΔΙΝΟΥ
Να σας συστήσω τον Τόμας Μακ Γκρέγκορ.
Ή, όπως τον αποκαλούν στο κατάστημα όπου εργάζεται,
κύριο Μακ Γκρέγκορ.
Τον βλέπετε στα καλύτερά του.
Ετοιμάζει τα στρατεύματά του για τη μάχη.
Εκείνοι που λένε ότι δεν μπορείς να ελέγξεις τα πάντα
δεν έχουν γνωρίσει αυτό τον κύριο Μακ Γκρέγκορ.
72.043 μοίρες.
Η γωνία εκτόξευσης του Απόλλων 13.
Κάρλος, ξέρω πως με θεωρείς τρελό.
Μα το κορίτσι που θέλει να γίνει αστροναύτης
θα το καταλάβει, και εσύ θα έχεις καταστρέψει τα όνειρά της.
Αυτό είναι χάλια.
Θέλει τίναγμα και σουλούπωμα, τίναγμα και σουλούπωμα.
Οι λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά.
Μη φοβάστε να πάτε μέχρι βαθιά μέσα, ομάδα.
Πρέπει να μπορείς να πιεις νερό από τις τουαλέτες μας.
Κύριε Μακ Γκρέγκορ.
Η διευθύντρια ζήτησε να σας δει.
Αυτό είναι. Η προαγωγή μου.
Αυτήν την εβδομάδα μου είχαν πει.
Πώς είμαι;
Σαν κάποιος που πρόκειται να πιει από τη λεκάνη με καλαμάκι;
Τέλεια.
Έχω άσχημα νέα, Τόμας.
-Όχι. -Πέθανε ο θείος σου.
Μόλις ενημερώθηκα.
Λυπάμαι πολύ.
Ούτε καν ήξερα ότι είχα θείο.
Με την προαγωγή τι θα γίνει;
-Ορίστε; -Τη θέση του βοηθού διευθυντή.
Γι' αυτήν τη θέση πασχίζω τα τελευταία δέκα χρόνια.
Έχεις υποστεί σοκ, το κατανοώ. Σε στιγμές πένθους...
Όχι, δεν πενθώ. Θέλω μόνο να ξέρω.
Πήρα την προαγωγή ή όχι;
-Όχι. Την πήρε ο Μπάνερμαν. -Ο Μπάνερμαν;
Μα είναι τελείως βλάκας. Δηλαδή, ούτε καν αυτό.
Ο χαρακτηρισμός βλάκας
θα ήταν κομπλιμέντο για τον Νάιτζελ Μπάνερμαν.
Αλλά τυχαίνει να είναι ο ανιψιός του γενικού διευθυντή.
Δηλαδή, προάγετε έναν εξόφθαλμα ανίκανο βλάκα
σε μια θέση τεράστιας σημασίας καθαρά και μόνο από νεποτισμό.
Στη Μεγάλη Βρετανία είμαστε.
Σχεδόν δηλώνεται ρητά στο καταστατικό μας.
Λες να ήθελα να απορρίψουμε τον καλύτερο υπάλληλό μας;
Τότε, μη με απορρίπτετε.
Τέτοιες ώρες δεν πρέπει να σκέφτεσαι τη δουλειά, Τόμας.
Πάρε τον χρόνο σου.
Πάρε όσο χρόνο χρειάζεσαι.
Όχι, δεν θέλω χρόνο! Συγγνώμη.
Δεν θέλω... Συγγνώμη.
Θέλω την προαγωγή, αυτό είναι όλο,
και την αξίζω.
Δώσε μου την προαγωγή, Τζουν, δεν θα το πω πουθενά.
Σε παρακαλώ.
Δώσε μου την προαγωγή.
Λυπάμαι.
-Λυπάμαι, κύριε. -Δεν πειράζει.
-Λυπάμαι, κύριε. -Την επόμενη φορά.
Τι χαμπάρια, Μακ Γκι...
Μπάνερμαν.
Συγχαρητήρια.
Ούτε καν την ήθελα.
Ήμουν στην Ίμπιζα χτες βράδυ.
Είναι βαριά η καλογερική.
Πάω για διάλειμμα. Θα είμαι στη γραφειάρα μου.
Έλα δω!
Σου αφιέρωσα τη ζωή μου!
Σου έδωσα τα πάντα!
Γιατί μου φέρθηκες σαν...
Συγχώρα με.
Ίσως τελικά σου βγει σε καλό.
Άλλαξε οπτική. Βρες ένα χόμπι.
Καταπιάσου με κάτι χειρωνακτικό.
Τα ίδια μου είπε κάθε αφεντικό, δάσκαλος, συγγενής,
φίλος, και απλός γνώριμος που είχα ποτέ.
Θα πάρω το καρτελάκι με το όνομά σου, Τόμας.
Όχι, μη...
Καλώς ήλθατε στο Χάροντς.
Ελπίζω να ευχαριστηθείτε πίνοντας το βρώμικο νερό της τουαλέτας.
Θα σου πρότεινα να περάσεις λίγο χρόνο στην εξοχή.
Είναι χαλαρωτικό.
Γαλήνιο!
Ναι!
Εκατόν ογδόντα!
Κονταροχτυπηθείτε!
Ναι!
Τσίτσιδος!
Ναι! Αυτό θα πει πάρτι.
-Ορεκτικά; -Ας πάρω ένα.
Όχι, πρώτα ψηλή κλωτσιά και μετά λίκνισμα.
Πότε θα 'ναι σειρά μου να χορογραφήσω;
Όταν θα είσαι εσύ η μεγαλύτερη.
Δεν μπορώ να περιμένω τόσο πολύ.
Πάμε να φέρουμε τη μαμά και τον μπαμπά.
Πού το θέλεις, Πίτερ;
Όπου να 'ναι.
Δηλαδή, ίσως... Ίσως λίγο πιο ψηλά;
Λίγο... Όχι τόσο. Λίγο πιο χαμηλά.
Πιο αριστερά. Όχι, δεξιά.
Κι άλλο. Όχι τόσο. Πιο χαμηλά.
Δεξιά. Πάνω.
Πιο χαμηλά. Κάτω.
Δεξιά.
Πιο χαμηλά.
Πάνω. Στη μέση. Αριστερά.
Δεξιά. Πιο χαμηλά. Πάνω.
Στα δεξιά σας. Στ' αριστερά μου.
Κάτω για εσάς. Πάνω για μένα.
Αριστερά. Δεξιά.
Τέλεια.
Πάει, έφυγε πια.
Μακάρι να ήσασταν εδώ να το απολαύσετε.
Δεν θα επιτρέψω ποτέ ξανά να μας το στερήσουν αυτό.
Ο Τόμας Μακ Γκρέγκορ;
Υπογράψτε εδώ, παρακαλώ.
Από το Γουίντερμιερ; Πολύ κυριλέ μέρος.
Δεν ξέρω κανέναν από το Γουίντερμιερ.
Είναι από το γραφείο Αδρανών Περιουσιακών Στοιχείων.
Συνήθως σημαίνει ότι κληρονομήσατε κάτι.
Πράγματι, κάτι κληρονόμησε.
Από εκείνον τον θείο, την ύπαρξη του οποίου αγνοούσε.
Φαίνεται πως όλη η οικογένεια είχε θέμα με την οικειότητα.
Γουίντερμιερ; Αυτό είναι στην εξοχή.
Κυριλάτη εξοχή.
Τα σπίτια εκεί μοσχοπουλιούνται.
Τόσο ώστε να αγοράσω το δικό μου κατάστημα παιχνιδιών;
Έτσι νομίζω.
Να έχω το καλύτερο εμπόρευμα;
Έτσι πιστεύω, ναι.
Να 'χω ράφια από αντιχαρακτικό γυαλί
και εποχιακό ντεκόρ βιτρίνας;
Όσο για αυτό, θα πρέπει να το ερευνήσω, κύριε.
Μπορώ να σας απαντήσω αύριο πρωί-πρωί;
Ένα εισιτήριο με επιστροφή για το Γουίντερμιερ, παρακαλώ.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Καλησπέρα. Γνωρίζετε αυτήν την τοποθεσία;
-Την έπαυλη Μακ Γκρέγκορ; -Ναι.
-Εκεί θα μείνετε; -Προσωρινά μόνο.
Θα αξιολογήσω την κατάσταση της έπαυλης
προτού τη βγάλω προς πώληση.
Αλλά θέλετε να σας πάω εκεί;
Ναι.
-Μπείτε μέσα. -Ευχαριστώ.
Πιστεύω πως θα σας αρέσει πολύ εκεί.
Σας παρακαλώ, μη μου μιλάτε στη διαδρομή.
-Δώσ' το μου. -Πάρε.
Πετάω!
Νομίζω πως έσπασα ένα πλευρό.
Πόσα πλευρά έχουμε;
-Δεκατρία. -Αποκλείεται.
Τέλειο.
Όχι, μη...
Πετάω...
Δεν έχω τίποτα με την εξοχή. Απλώς μου φαίνεται αηδιαστική.
Ναι, το καταστήσατε απολύτως σαφές στη διαδρομή, κύριε.
Θα ήθελα να καταγραφεί αυτό στο αρχείο.
Θα δημιουργήσω ένα αρχείο και θα φροντίσω να καταγραφεί.
Ένας άνθρωπος.
Θεούλη μου. Όλοι έξω! Έξω!
Βγείτε έξω! Έρχονται οι άνθρωποι! Άνθρωπος!
Ξέρεις τη φάση. Ποιος είμαι;
Ποια είσαι; Ναι;
Είμαστε όλοι συνδεδεμένοι,
αλλά με ποιο σχοινί;
Ένας άνθρωπος! Έρχονται οι άνθρωποι!
-Τι θα κάνουμε; -Τι;
Κρυφτείτε όλοι!
Με τρυπάνε τα αγκάθια σου.
Δεν σχεδιάστηκα για να κρύβομαι.
Ποιος ζει έτσι;
Κλείστε τα φώτα!
Όχι. Τόμι!
Τόμι, κρύψου!
Όχι, το ότι εσύ δεν τον βλέπεις,
δεν σημαίνει ότι δεν σε βλέπει ούτε αυτός. Κατάλαβες;
Κρύψου!
Τι; Όχι, Τόμι.
Τώρα απλώς υποδύεσαι ένα κηροπήγιο.
Τώρα κάνεις το τραπεζομάντιλο.
Τώρα κάνεις το...
Τι ακριβώς κάνεις;
Τον περιστρεφόμενο δίσκο σερβιρίσματος.
Τι;
Τόμι!
Βγείτε έξω!
Βγείτε...
Βγείτε έξω!
Όλοι σας! Έξω, βρωμόζωο!
Μην πλησιάσετε ξανά το σπίτι μου!
Είχε κλειδί.
Θα είναι Μακ Γκρέγκορ κι αυτός.
Προβολείς.
Φίλιξ, βλεφάρισε.
Έλα, μεγάλε. Βλεφάρισε.
Προβολείς.
Έλα, ελαφάκι μου.
Πάλι ξημέρωσε;
Δεν το πιστεύω!
Χτες βράδυ που έκλεισα τα μάτια μου,
νόμιζα πως αυτό ήταν!
Αλλά έχουμε κι άλλα τέτοια!
Δεν ήταν εφιάλτης.
Είναι σκέτος εφιάλτης.
Τι μουσική είναι αυτή;
Δεν ξέρω.
Πάντως, παραπέμπει σε συνταρακτικά γεγονότα και ριζικές αλλαγές.
Γεια σας, γλυκά μου.
Τσεκάρετε τον καινούριο γείτονα;
Μην ανησυχείτε. Δεν γίνεται να 'ναι χειρότερος
από τον γεροξεκούτη, Θεός σχωρέστον.
Πού ξέρετε, μπορεί να είναι ένας καλός, φυσιολογικός άνθρωπος.
Συμπαθητικός φαίνεται.
Φαίνεται πολύ φυσιολογικός.
Αυτό δεν είναι πολύ φυσιολογικό, ε;
Αυτό είναι φυσιολογικό.
Τέλος πάντων, θα είναι συναρπαστικό.
Ένα καινούριο πρόσωπο εδώ γύρω.
Δεν είναι όλοι κακοί, πιστέψτε με.
Θα του εξηγήσω.
Εδώ πέρα όλοι μοιραζόμαστε τη γη μας.
Ας μη βιαστούμε να τον κρίνουμε.
Αμάν.
Δεν τελείωσαν όλα. Μπορούμε να μπούμε από πίσω...
Ή από το...
Ή να χρησιμοποιήσουμε το...
Ή πίσω από το...
Δεν ήξερα καν πως μπορείς να μπεις από κει.
Βλέπω πως ξανάκλεισαν οι πόρτες.
Ώστε δεν ήσουν ο άσωτος γιος τελικά.
Αρκετά, γουρούνι. Ως εδώ.
Ήταν ωραία βραδιά, πάντως.
Έχω πολύ καιρό να φάω τόσο.
Η δίαιτα ξεκινά τώρα.
Τώρα.
-Τώρα. -Κοιτάξτε.
Καλημέρα. Με συγχωρείς.
Δεν ήθελα να σε ξαφνιάσω. Είμαι η Μπι.
Μένω εδώ δίπλα.
Γεια σου. Είμαι ο Τόμας.
Μένω εκεί πέρα, στο Λονδίνο.
Προς τα εκεί.
Ναι. Προσωρινά είμαι εδώ.
Φτιάχνω την έπαυλη για να την πουλήσω
και με τα έσοδα να ανοίξω το δικό μου παιχνιδάδικο,
κατά προτίμηση κοντά στο Χάροντς,
για να σταθούν μάρτυρες της παρακμής τους.
Πολλές πληροφορίες μεμιάς.
-Με συγχωρείς. -Μπράβο
που δεν φοβάσαι να ανοιχτείς.
-Τι λένε; -Μπορώ να διαβάζω χείλη.
Απλώς δεν βρίσκομαι στο στοιχείο μου.
Σε αυτό το μέρος θα βρεις στοιχεία σαγηνευτικά.
"Σε αυτό το μέρος θα βρεις
στοιχεία σατανιστικά".
Ορίστε;
Κατά τη γνώμη μου, είναι η ωραιότερη τοποθεσία της Γης.
Και μόλις έγινε πολύ ομορφότερη.
Πες μου ότι δεν το είπες αυτό.
Καθώς και καθαρή, γερή, λειτουργική.
Η πόρτα.
-Ναι. -Νόμιζα πως έλεγες
-ότι εγώ είμαι όμορφη. -Νόμιζες...
Όχι. Δεν θα το έλεγα αυτό.
Δεν θα το έλεγα αυτό.
-Θα το έλεγα. Δεν είμαι... -Όχι, δεν ψάχνω για κοπλιμέντα.
-Μη σε νοιάζει. -Είσαι όμορφη.
Και διαφορετική από την πόρτα.
Δεν ξέρω να διαβάζω χείλη, αλλά ξέρω εκείνη
και του λέει να βγάλει τις πόρτες
και να μας αφήσει να μπούμε στον κήπο.
Καλά να περάσεις στη σύντομη διαμονή σου εδώ.
Μόνο, σε παρακαλώ, μην είσαι σαν τον γεροξεκούτη
που έμενε εδώ. Ήταν μεγάλο κουμάσι.
-Ήταν θείος μου. -Δεν με άφησες να ολοκληρώσω.
Ήταν μεγάλο...
Λυπάμαι, δεν...
Όχι. Δεν σώζεται. Ήταν μεγάλο κουμάσι.
-Χωρίς παρεξήγηση. -Δεν παρεξηγήθηκα.
-Δεν τον γνώρισα ποτέ. -Εσύ φαίνεσαι πολύ πιο λογικός.
Αλήθεια;
Αν και, ομολογώ πως αυτές οι πόρτες είναι πολύ γερές.
Περιμένεις εισβολή από εξωγήινους;
Θέλω να κρατήσω τα άγρια ζώα έξω, εκεί που είναι η θέση τους.
Βασικά, η θέση τους είναι παντού.
Εκείνα ήταν εδώ πρώτα. Εμείς ήρθαμε καθυστερημένοι.
Πόση ώρα θες να πεις,
"Άσε την πόρτα ανοιχτή για να μπαίνουν τα κουνέλια";
Άσε την πόρτα ανοιχτή για να μπαίνουν τα κουνέλια.
Να είστε σίγουρη, κυρία μου.
Και να προσθέσω ότι αυτά τα κουνέλια είναι πολύ χαριτωμένα.
Ειδικά εκείνο με το μπλε σακάκι. Είναι το αγαπημένο μου.
Και ορίστε ένα δώρο.
Στάσου. Γιατί του δίνει δώρο;
Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου.
Είναι για να παρατηρείς τα πουλιά.
Σ' ευχαριστώ.
Να ένα. Έχει φτερά.
Ναι, αυτό είναι το κύριο χαρακτηριστικό
των πουλιών, θα το δεις.
Εντόπισες το πρώτο σου πτηνό. Να το σημειώσεις αργότερα.
Να το σημειώσω;
Δηλαδή υπάρχει τρόπος να οργανώνεις και να καταγράφεις το χάος τ' ουρανού;
Ναι.
Λοιπόν, χάρηκα που σε γνώρισα, Τόμας.
Ναι, παρομοίως.
Κι ας κρατήσουμε ανοιχτή αυτήν την πόρτα
για να αλωνίζουν ελεύθερα τα άγρια ζώα;
-Οπωσδήποτε. -Τα κατάφερε.
Μπήκαμε. Ελάτε.
Ίσως τελικά να μην είναι τόσο άσχημα εδώ.
-Όχι. -Δεν με νοιάζει.
-Πάω μέσα. -Ακολουθώ.
Όχι. Ξέχνα το.
Θυμάσαι τι έπαθε ο μπαμπάς, έτσι;
Μα εσύ πηγαίνεις συνέχεια.
Αδυναμία του χαρακτήρα μου.
Να βρεις τη δική σου αδυναμία χαρακτήρα.
-Έλα, Μπένζαμιν. -Αυτός γιατί πηγαίνει;
Ναι, γιατί να πάω εγώ;
Επειδή αυτή είναι η αδυναμία του χαρακτήρα του.
Κάνει ό,τι του πω, όσο χαζό κι απερίσκεπτο κι αν είναι.
Δεν είναι αλήθεια! Δεν είσαι το αφεντικό μου!
-Μπένζαμιν! -Έρχομαι!
Δεν μπορώ να τον αφήσω να πάει μόνος. Φέρεται χαζά και απερίσκεπτα.
Ελπίζω να μην τους συμβεί τίποτα.
Θα 'ναι εντάξει, κι αν όχι,
τότε θα γίνω εγώ η νέα αρχηγός της οικογένειας.
Πίτερ, μην πάθεις τίποτα, σε παρακαλώ!
Είμαι ακόμα πολύ ντεφορμέ.
Πώς τα πας με τη βινεγκρέτ χωριστά από τη σαλάτα;
Καλά. Αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί είναι πιο υγιεινό να την πίνεις μονοκοπανιά.
Αηδία.
Έλα.
Τι σου είπα; Παιχνιδάκι.
-Αρουραίοι. -Τρέχα!
Γεια σας.
Αυτός εδώ είναι πολύ πιο γρήγορος από τον προηγούμενο.
Νομίζω πως έχουμε ένα πρόβλημα.
-Τι είναι; -Όλα είναι ανάποδα.
Πού είστε;
Κακώς μπήκαμε στον κήπο.
Αν δεν ρισκάρεις, δεν κερδίζεις.
Υπάρχει τίποτα που να φοβάσαι;
Ναι. Να πεθάνω μόνος.
Γι' αυτό σε έφερα εδώ.
Ξέρετε τι τους κάνουμε τους αρουραίους στην πόλη;
Τους βρίσκουμε και τους εξολοθρεύουμε.
Μπένζαμιν.
-Ακολούθησέ με. -Δεν βλέπω τίποτα.
-Ακολούθησε τη φωνή μου. -Δεν ακούω τίποτα!
Ακολούθησε την καρδιά σου;
Τι;
Προς τα κει!
Κάνε τον πεθαμένο.
Να τι παθαίνεις
όταν γελοιοποιείς έναν Μακ Γκρέγκορ,
παίζοντας μασκαρέματα στην αποθήκη.
Το βλέπετε όλοι;
Να τι παθαίνετε!
Γιατί μιλώ στην άγρια ζωή;
Χάνω τα λογικά μου.
Δεν πρόκειται να απαντήσουν.
Ελάτε!
Πηδήξτε!
Λοιπόν. Φλόπσι, πάρε το σακί,
πήγαινε στο παράθυρο και βάλε το στο κεφάλι του.
Εντάξει.
Μόπσι, πάρε το σακί,
πήγαινε στο παράθυρο, βάλ' του το στο κεφάλι.
Έγινε.
Κότοντεϊλ, πάρε το σακί...
-Μπήξε του ένα δάχτυλο στο αυτί. -Έγινε.
Όχι!
Είσαι εντάξει, μεγάλε;
Παραλίγο, ε;
Μπορούσα να είχα σκοτωθεί.
Κι όχι μόνο εγώ. Τι θα γινόταν αν έπιανε τα κορίτσια;
Δεν πρόκειται για αστείο, Πίτερ.
Το ξέρω.
Συγγνώμη.
Πάντως, είσαι καλά, έτσι;
Πήρα το σακάκι σου.
Δεν συμβολίζει τόσα όσο το δικό μου.
Αφού δεν είναι του μπαμπά σου, δηλαδή.
Είναι και καφετί, που είναι λάθος επειδή είσαι κι εσύ καφετής.
Ποιος φοράει καφετί με καφετί;
Παραείναι ασορτί.
Ναι, βασικά δημιουργεί μια σύγχυση.
Τις μισές φορές σε περνάμε για γυμνό.
Εγώ ψάχνω να βρω τα κουμπιά.
Αλλά μια φορά, ήταν οι ρώγες σου.
Τέλος πάντων, το πήρες πίσω και είσαι καλά.
Όχι χάρη σε αυτόν. Κοίτα τον.
Ένα μάτσο μουσκεμένα κόκαλα.
Τώρα κάνε αναστροφή και πήγαινέ μας σπίτι, Γιουτζίν.
Εδώ είναι καλά.
Δεν ξέρει τα κατατόπια. Μάλλον θα στρίψει στο επόμενο.
Χαλάει περισσότερη βενζίνη. Δεν εκπλήσσομαι
που δεν είναι οικολόγος.
Δεν κληρονομούμε τη Γη,
τη δανειζόμαστε από τα παιδιά μας.
Το διάβασα σε ένα πλαστικό ποτήρι.
Αν κάνεις αναστροφή...
Εδώ είναι καλό σημείο για να κάνεις αναστροφή.
Νομίζω πως αυτό είναι...
-Πού... -Πού μας πηγαίνει;
Μας πηγαίνει στην πόλη.
-Ώστε αυτό είναι το Λονδίνο. -Ουάου.
Το Μπιγκ Μπεν!
Είναι τεράστιο.
Ελπίζω να το εκτιμάς αυτό, Φλόπσι.
Εγώ δεν είχα την ευκαιρία να ταξιδέψω στην ηλικία σου.
Τι; Στην ηλικία μου ήσουν πριν από τρεις δρόμους.
Πόσο γρήγορα περνούν.
Πρέπει να είναι το Χάροντς.
ΚΤΗΜΑ ΚΑΙ ΚΗΠΟΣ
Χλιδή.
Τι θα θέλατε;
Έχω πρόβλημα με βρωμόζωα.
Κουνέλια, φαντάζομαι.
-Πώς το ξέρετε; -Είσαι ο καινούριος Μακ Γκρέγκορ.
-Ο γείτονας της Μπι. -Πώς το ξέρετε;
-Σε ανέφερε. -Αλήθεια;
Τι είπε;
Ότι θέλεις να πουλήσεις το σπίτι σου βιαστικά
και με τα έσοδα να ανοίξεις ένα παιχνιδάδικο,
κατά προτίμηση κοντά στο Χάροντς,
για να σταθούν μάρτυρες της παρακμής τους.
Αυτό είναι εκπληκτικά ακριβές και λίγο απογοητευτικό.
Ποιοι λέτε να είναι αυτοί;
Φορούν ποδιές,
κι αυτό ένα πράγμα μπορεί να σημαίνει.
-Είναι σκαντζόχοιροι. -Σκαντζόχοιροι.
Μόνο φρόντισε να μη μάθει ότι πας να ξεφορτωθείς τα κουνέλια.
Τα αγαπά πολύ. Σαν συγγενείς.
Διάβασε τα χείλη τους, Μόπσι.
Αν ήμουν σπουδαγμένος,
θα έλεγα ότι τα ανθρωπομορφοποιεί
για να καλύψει την έλλειψη αυθεντικής ανθρώπινης επαφής.
Αλλά δεν είναι σπουδαγμένος.
Γι' αυτό πιστεύω ότι απλώς συμπαθεί τα κουνελάκια.
"Γι' αυτό πιστεύω ότι απλώς συμπαθεί τα κωλαράκια".
Τι μου προτείνετε;
Ένας ηλεκτρικός φράχτης θα τα κρατήσει μακριά.
Για να τα ξεπαστρέψεις,
χρειάζεσαι βαρύ οπλισμό.
Τα όπλα είναι κάπως... Δεν θέλω να...
Σκύψτε.
Αυτά είναι! Το ήξερα.
Πού είστε; Ξέρω ότι είστε εκεί.
Βγείτε έξω! Σας είδα!
Ξεπάστρεμα. Θέλω να τα ξεπαστρέψω.
Μάλιστα. Ακολούθα με.
Καλά είμαι. Μου μένουν άλλα 11 πλευρά.
Βασικά, έχεις 13 σε κάθε πλευρά.
Τι;
Που σημαίνει ότι έχεις 26, γιατί...
Τώρα σου έμειναν 19.
Λοιπόν, πατάς αυτό το κουμπί.
Το σήμα μεταδίδεται εδώ μέσω του αέρα.
Η σπίθα ανάβει,
κι ανατινάζεται οτιδήποτε βρίσκεται γύρω του.
Ξέρω πώς λειτουργούν κάποια βασικά πράγματα.
Θέλει κόλπο. Είναι λίγο ζόρικο.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ!
Καλή επιστροφή!
Πιάστε την ίδια ταχύτητα.
Τρέχουμε αρκετά γρήγορα για να τον προφταίνουμε.
Ξέρετε κάτι; Δεν υπήρχε περίπτωση να τα καταφέρουμε.
Πρόσεχε, κουφιοκέφαλε!
Άφησέ τον, μωρό μου. Επαρχιωτάκι είναι.
Βλαμμένοι.
"Επαρχιωτάκι"; Δεν είμαι επαρχιωτάκι.
Είμαι από το Λονδίνο και εκεί θα ήθελα να...
-Τόμας; -Μπι.
-Γεια. -Γεια.
-Τι κάνεις; -Είμαι πολύ καλά.
Τι κάνεις εδώ;
Ήρθα να πάρω κάτι...
εργαλεία.
-Πολύ χαίρομαι που σε βλέπω. -Πώς;
-Θες να σε πάω κάπου; -Τι κάνει αυτή εδώ;
Ωχ, όχι. Κλέβει το ποδήλατό της.
Δεν πειράζει. Είναι πιο δύσκολο απ' ό,τι περίμενα.
Όχι. Κλέβει κι αυτήν.
Ωχ, όχι!
Πάει με τη θέλησή της και μοιάζει να της αρέσει η παρέα του.
Ελάτε.
Πολλά χαμόγελα βλέπω.
Περισσότερα κι από πριν.
Και πιο πλατιά.
Μάλλον τον συμπαθεί.
Καθόλου "Ωωω".
Δεν της αρέσει. Απλώς είναι πολύ ευγενική.
Εμάς μας χαμογελάει συνέχεια.
Όχι έτσι.
Έλα μέσα.
Θέλεις κάτι να πιεις;
Ναι, ευχαριστώ.
Δικοί σου είναι οι πίνακες;
Δεν είναι τελειωμένοι.
Όχι, είναι πανέμορφο.
Σ' ευχαριστώ.
Τι μεγαλοπρεπής οροσειρά.
Είναι μια γιαγιά με καπέλο.
Μάλιστα. Ναι. Να το καπέλο.
-Αυτά είναι τα μάτια της. -Ναι.
-Κι αυτό το πηγούνι της. -Το πόδι της.
Το πόδι της.
Είμαι αλλεργικός στα βατόμουρα.
Λυπάμαι. Φράζει ο λαιμός μου.
Αλλεργικός στα βατόμουρα;
Γίνεται αυτό; Πού καταντήσαμε πια!
Ξαφνικά, όλοι είναι αλλεργικοί σε όλα.
Πάψτε να το χρησιμοποιείτε σαν δικαιολογία.
Κάποιοι άνθρωποι έχουν πραγματικές ιατρικές παθήσεις.
Ασφαλώς. Είναι πολύ δύσκολο,
και τους συμπονώ ειλικρινά.
Είναι πολύ σκληρό, πολύ λυπηρό. Μη μου στείλετε γράμματα.
Αλλά αυτός εδώ, ελάτε τώρα!
Κι αυτά εδώ;
Αυτά τα κάνω έτσι για πλάκα,
όταν δεν ασχολούμαι με τα κανονικά μου έργα.
Είναι πραγματικά όμορφα.
Δεν πειράζει αν δεν σου αρέσουν.
Αφού αρέσουν σ' εμένα πρέπει να είναι καλά,
αν λάβεις υπόψη πόσο μισώ τα κουνέλια.
Κατάφερες να τα κάνεις να μη φαίνονται τόσο βρωμόζωα όσο είναι.
Βρωμόζωα;
-Τι θα πει βρωμόζωα; -Σαν τρωκτικά.
Τρωκτικά;
Τι θα πει "τρωκτικά";
Αρουραίος ή ποντίκι.
Θεωρείς βρωμόζωα τα κουνέλια; Αστειεύεσαι, έτσι;
Ναι. Αστειεύομαι.
Γιατί είμαι πλακατζής και απρόβλεπτος.
Τα κουνέλια είναι τέλεια πλάσματα.
Είναι γενναιόδωρα,
ειλικρινή, αγνά.
Πρέπει να δεις πώς μιλούν μεταξύ τους.
Κάνουν κάτι απίστευτο όταν απολογούνται.
Απολογούνται τα κουνέλια;
Ενώνουν τα κεφάλια τους, έτσι.
Όχι. Μην απολογείσαι σε αυτόν.
Γιατί απολογείται σε αυτόν;
Γιατί απολογείται αυτή σε αυτόν;
Πολλή ώρα τραβάει αυτό.
Αυτή η απολογία δεν έχει τελειωμό.
Κι αυτή ήταν μόνο η αρχή.
Ο Πίτερ και η παρέα του δυσκολεύονταν να το χωνέψουν.
Ή να καταλάβουν.
Τέλος πάντων.
Θα δεις.
Θα τα αγαπήσεις με τον καιρό.
Αλλά ο έρωτας είναι δυνατό πράγμα.
Μπορεί να χτυπήσει κατακέφαλα οποιουσδήποτε.
Ακόμα κι αν η μία είναι υπέροχη,
και ο άλλος είναι ένας Μακ Γκρέγκορ.
Αφότου πέθαναν οι γονείς μου, με έβαλαν σε ορφανοτροφείο.
Γράμμα.
Θα ήταν πολύ τραυματικό για σένα.
Πώς το αντιμετώπισες; Γράμμα.
Δεν με επηρέασε διόλου. Γράμμα.
ΜΟΝΟΣ-ΠΛΗΓΩΜΕΝΟΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ-ΜΑΜΑ-ΓΙΑΤΙ
Ναι, το βλέπω.
Ίσως έχω ορισμένες τάσεις.
Ναι, να γίνεις κουνελοφονιάς.
-Υπάρχει αυτή η λέξη; -Όχι.
Όλοι έχουμε κάποιες τάσεις.
Γράμμα.
Εσύ ποιες τάσεις έχεις;
Δεν μου αρέσουν οι άνθρωποι
που δεν είναι αυτοί που ισχυρίζονται ότι είναι.
Έχει να κάνει μ' εμένα.
Λέω ότι είμαι αληθινή ζωγράφος,
ωστόσο δεν ολοκληρώνω τίποτα αληθινό.
Μα ζωγραφίζει εμάς.
Εμείς είμαστε αληθινοί.
Δεν είμαστε;
Ναι, σίγουρα είμαστε αληθινοί.
Τι σου λείπει περισσότερο από το κατάστημα;
Και μην πεις "Το να είναι όλα τακτοποιημένα στη θέση τους".
Το ξέρω.
Έχεις ανάγκη να ελέγχεις τα πάντα.
Μου λείπει να βοηθάω.
Μπαίνει ένας γονιός ή ένας παππούς στο κατάστημα
ψάχνοντας ένα δώρο για το παιδί που αγαπά.
Κάνω μερικές απλές ερωτήσεις και ξέρω ακριβώς τι χρειάζονται.
Μου αρέσει να βοηθάω τον κόσμο να βρει αυτό που θέλει.
Καταλαβαίνεις;
Ειδικά όταν δεν ξέρουν καν ότι το θέλουν.
Αυτό είναι το καλύτερο.
Και τα τακτοποιημένα ράφια. Συγγνώμη, δεν το ελέγχω.
Ναι! Τα έβαλα όλα! Νίκησα!
Στάσου, το "σαχλαμπούχλα" δεν είναι λέξη.
Είναι. Σημαίνει "μπούρδες", "ανόητα λόγια".
Τέτοιο ορισμό θα σκαρφιζόσουν για μια λέξη που επινόησες η ίδια.
Κύριε Μακ Γκρέγκορ, με κατηγορείτε ότι λέω σαχλαμπούχλες;
Όχι. Να πάρει.
Έλα εδώ.
Θα σε προστατεύσω.
Μπες μέσα. Γρήγορα.
-Έκλεισα. -Πάρε μια καρέκλα.
Φοράμε γούνα.
-Σ' ευχαριστώ. -Είσαι μούσκεμα. Κάθισε.
Κάτσε να σε στεγνώσω.
Σ΄ευχαριστώ πολύ.
Θα μπορούσα να μείνω εδώ για πάντα.
Γεια σου.
Πόσο καιρό έχω να σε δω εσένα;
Από δω ο νέος μου φίλος, ο Τόμας.
-Θέλεις να τον κρατήσεις; -Και όχι μόνο.
Εδώ δες.
Τα δυο μου αγόρια τα πηγαίνουν τέλεια.
Τίποτα δεν θα μου έδινε περισσότερη χαρά.
Σε πειράζει να σας ζωγραφίσω;
Τίποτα δεν θα μου έδινε περισσότερη χαρά.
Τώρα είσαι δικός μου, κούνελε.
Τόμας, τα μάτια σου είναι το πράσινο του σμαραγδιού ή της θάλασσας;
Της θάλασσας, με μια πινελιά από το γκρίζο του θωρηκτού.
Αυτό σκέφτηκα κι εγώ.
Τόμας;
Κι αυτή είναι η διαφορά μας με τους Γάλλους.
Ναι. Το πράσινο του ακτινίδιου.
Εσύ είσαι η επαγγελματίας.
Όχι, είναι μια γιαγιά που φορά καπέλο, βλέπεις;
Υπέθεσα πως θα ξανάμπαινε αυτή ακριβώς τη στιγμή.
Πρέπει να σταματήσεις.
Δεν θα 'χει καλό τέλος.
Νομίζω πως το βρήκα.
Το πιο ταιριαστό...
Ο πίνακάς μου!
Καταστράφηκε.
Ξέρεις πόσο ανεξέλεγκτα μπορούν να γίνουν τα άγρια ζώα. Εγώ απλώς...
-Κακό κουνέλι! -Ναι, κακό κουνέλι.
-Άτακτο. -Κακό κουνέλι!
-Βγες έξω. -Έξω.
Είπα, ξου!
Φύγε από δω!
Χίλια συγγνώμη. Κάτι τον έπιασε.
Είσαι καλά;
Πρέπει να ξεκουμπιστεί.
Αποκλείεται!
Πάλι ξημέρωσε!
Αν ήξερα ότι θα συνέβαινε αυτό συνέχεια,
δεν θα είχα γονιμοποιήσει τόσα αβγά!
Τώρα πρέπει να μείνω εδώ μέχρι να εκκολαφθούν!
Να είμαι παρών και να συμμετέχω!
Κι έτσι,
ο Πίτερ ετοίμασε τα στρατεύματά του για τη μεγάλη μάχη.
Γιατί περπατάτε τόσο αργά, παιδιά;
Να πώς πλησιάζεις κάποιον στα μουλωχτά.
Δέκα τοις εκατό μαλλί Είκοσι τοις εκατό χνούδι
Δεκαπέντε τοις εκατό συμπυκνωμένη Γούνινη δύναμη
Πέντε τοις εκατό τσαγανό Πενήντα τοις εκατό μυαλό
Εκατό τοις εκατό λόγος Να θυμάστε τον λαγό
Όχι, δεν θέλουν Να μείνουν στην Ιστορία
Θέλουν μόνο να στείλουν Τον Μακ Γκρέγκορ εξορία
Αισθάνονται την πίεση
Κουράστηκαν να τρέμουν μήπως και φανεί
Κι ας νομίζει η Μπι
Πως τον συμπαθεί Μα εκείνοι ξέρουν καλά
Σημασία δεν έχει ο μισθός
Μοναχά ο μαϊντανός Τα κολοκύθια κι ο λωτός
Βάλε κι ένα λάχανο Εδώ θα γίνει μπάχαλο
Τα ζώα σε ετοιμότητα Και πάμε, πάμε, πάμε
Θα τα καταφέρεις, Φλοπς.
Πάρε μια βαθιά ανάσα, τράβα το,
και φέρε στο μυαλό σου τη μούρη κάποιου που θα ήθελες να χτυπήσεις.
Βρήκα κάποιον.
Συγγνώμη!
Σταμάτα.
Πρέπει να ξεκουμπιστεί.
Πού να βλέπατε τη μούρη του. Ήταν σούπερ...
Όλα τα λεφτά.
Δεν περίμενα ότι θα πετύχαινε τόσο καλά.
Σχεδόν δεν το πίστευες.
Κι εσείς...
Πώς καταφέρατε να ανεβάσετε τη χειράμαξα εκεί πάνω;
Το σχέδιο εφαρμόστηκε στην εντέλεια.
Ακούστε τώρα.
Τον φέραμε εκεί ακριβώς που θέλαμε.
Προχωράμε στην επόμενη φάση.
Ίσως να μη γίνεται.
Μιλάμε για σοβαρό ηλεκτρικό φράκτη.
Γιατί τον ταΐζει φυστικοβούτυρο;
Θέλει να μας δελεάσει να τον ακουμπήσουμε.
Τι θα γίνει αν τον ακουμπήσουμε;
Σε λίγο θα το μάθουμε.
Όχι, κυρία Τίγκι-γουίνκλι! Σταμάτα! Μη!
Είμαι τεσσερισήμισι χρονών.
Χρειάζομαι λίγη δράση προτού τα κακαρώσω.
-Μην το κάνεις! -Μη, Τίγκι-γουίνκλι, σταμάτα!
Κυρία Τίγκι-γουίνκλι, δεν αξίζει!
Μη με κοιτάτε.
Παιδιά, έχω μια ιδέα.
Θυμάστε τι μας έλεγε ο μπαμπάς;
"Μην πηγαίνετε ποτέ στον κήπο του Μακ Γκρέγκορ".
Ναι, αλλά τι άλλο μας έλεγε;
"Μην ηλεκτρίζετε ποτέ μια κυρία σκαντζοχοιρίνα".
Ίσως πρέπει να αναθεωρήσουμε κάποια από αυτά που έλεγε ο μπαμπάς.
Ναι, όπως το "Μη βάζετε κραγιόν στα γουρούνια".
Όχι, είναι ενυδατικό χειλιών.
Έχει γεύση κεράσι και μπορεί να μοιάζει με κραγιόν,
αλλά είναι ενυδατικό χειλιών.
Ναι. Εντάξει, έλεγε επίσης
"Την αλεπού δεν τη φτάνεις στην πονηριά,
γι' αυτό χρησιμοποίησε την πονηριά της εναντίον της".
Άντε, κυρία Τίγκι-γουίνκλι! Φτάνει πια!
Δίπτερο
ιπτάμενο
πουλί.
Να τα μας.
Και τζιζ.
Και τζιζ;
Και τζιζ.
Τζιζ.
Τι συμβαίνει;
Πάει κι αυτός ο Μακ Γκρέγκορ.
Τα κατάφερες πάλι, Πίτερ.
Μισό να τσεκάρω.
Ναι, ένιωσα τον εγκέφαλο.
Αν μας έχει διδάξει κάτι το παρελθόν,
είναι ότι θα έρθει να τον πάρει το παγωτατζίδικο με τα φωτάκια.
Συγγνώμη.
Εκρηκτικά.
Κρυφτείτε. Γρήγορα.
Ακολουθήστε με.
Πατάς αυτό, το σήμα μεταφέρεται μέσω του αέρα σε αυτό εδώ,
κι όλα εκεί μέσα γίνονται...
Αντίο σας, κουνέλια.
Κουνέλια;
Με ακούτε; Κουνέλια;
-Κουνέλια; -Τόμας;
Ναι;
Τι κάνεις έξω στον κήπο τέτοια ώρα;
Μαζεύω αγριολούλουδα.
Αυτά είναι για σένα.
Ξαναζωντάνεψε.
Μ' ένα φως στο κεφάλι.
Εξελίσσεται.
Τι έκανες έξω στο κήπο;
Τι έκανα;
Ναι. Εκεί δίπλα στο δέντρο.
Το "κάνω" έχει πολλές σημασίες, έτσι δεν είναι;
-Θέλω να πω, έκανα... -Μπορείς να το κλείσεις;
-Είναι πολύ δυνατό. -Έκανα... Αλήθεια;
Δηλαδή, σε αποσπά από αυτό που με ρώταγες μόλις;
Θες να το κατεβάσω;
Πιο πάνω. Είναι πολύ δυνατό.
ΕΚΡΗΚΤΙΚΑ
Προχωράμε στην τελική φάση του σχεδίου.
Σίγουρα ξέρεις τι κάνεις;
Ορίστε; Προσπαθούμε να πάρουμε πίσω τον κήπο μας.
Σίγουρα είναι αυτό το θέμα;
Φυσικά κι αυτό είναι το θέμα.
Λες να έχω κάποιο απώτερο σκοπό,
να αποβλέπω σε κάποια συναισθηματική σύνδεση μαζί της,
επειδή έχασα τη μάνα και τον πατέρα μου
και σκέφτομαι πως αν χάσω κι εκείνη τι θα μου απομείνει;
Το μόνο θέμα είναι ο κήπος
και δεν ξέρω τι έπαθε η φωνή μου.
Δεν είναι τόσο ψιλή κανονικά.
Είναι πιο μπάσα.
Πιο μπάσα.
Την αγαπώ σαν μάνα μου.
Ναι, μας έπεισες.
Μόνο ο κήπος είναι το θέμα.
Είναι.
Κόλλησε η φωνή μου.
-Κότοντεϊλ, μπορείς... -Ναι.
Σ' ευχαριστώ. Ξεκινάμε.
-Χαίρομαι που σε βλέπω. -Ευχαριστώ.
Δεν ξέρω αν θέλω να συμμετάσχω άλλο σε αυτό.
Και βέβαια θέλεις.
Απλώς κάνε αυτό που λέω. Όλα θα πάνε καλά.
"Όπως πάντα, ε;"
Είπε το κουνέλι που κόντεψε να πνιγεί στο ποτάμι.
Πίστεψέ με.
Το 'χω.
Κότοντεϊλ, έφυγες.
Ναι;
Έτοιμοι. Στοχεύσατε. Αναμείνατε.
Αναμείνατε.
-Τόμας. -Πυρ!
-Καλημέρα. -Τι λες για μεσημεριανό αργότερα;
Ναι. Θα ήταν υπέροχο.
Σκεφτόμουν να ετοιμάσω μια σαλάτα.
Ναι.
Ή μια σούπα. Τι προτιμάς;
Για να σκεφτώ. Σούπα.
Προτιμάς απλό νερό ή ανθρακούχο;
Μπορείς να διαλέξεις ένα, σε παρακαλώ;
Κοίτα, κάνεις τη στάση της χαλάρωσης.
-Πάνω τα χέρια. -Ναι. Τι;
-Χέρια πάνω. -Αλήθεια; Πάνω;
-Ναι, σήκωσέ τα. -Ξέρετε πού να στοχεύσετε.
Εντάξει.
-Φαίνεσαι πολύ χαλαρός. -Αφάνταστα χαλαρός.
Πάω να ζωγραφίσω λίγο.
Βατόμουρα!
Όχι, είναι αλλεργικός στα...
Έξυπνο.
Στοχεύστε στο στόμα.
Μπορεί να βάλω λίγη μουσική. Ελπίζω να μην είναι πολύ δυνατά.
Πήγαινε να δημιουργήσεις!
Ξέμεινα.
-Φλόπσι. -Φέρε τη μούρη του στο μυαλό σου.
Κοίτα τη μούρη μου. Βάλε τη μούρη μου στη θέση της δικής του.
Τώρα πάψε να κοιτάς τη μούρη μου και κοίτα τη δική του,
αλλά να σκέφτεσαι τη δική μου μούρη, και πυρ!
-Ναι! -Φλόπσι!
Βατόμουρα.
Τα καταφέραμε.
Πώς;
Μάγος είναι ο τύπος;
Ως εδώ ήταν.
Η κατάσταση αρχίζει να ξεφεύγει.
Όχι, είναι τέλειο.
Θυμηθείτε την εκπαίδευσή σας.
Στάσου, έχουμε εκπαιδευτεί γι' αυτό;
Πώς δηλαδή είναι τέλειο;
Πώς και δεν μας άκουσε ακόμα;
Χτυπήθηκα.
-Χτυπήθηκα. -Μόπσι!
Όχι!
Φλόπσι, θέλω να ξέρεις κάτι.
Δεν είμαι εγώ η μεγαλύτερη.
-Πώς; -Ήσουν πάντα τόσο γλυκιά, χαριτωμένη,
κι η Κότοντεϊλ ήταν τόσο...
Κότοντεϊλ,
γι' αυτό η μαμά κι ο μπαμπάς μας είπαν ότι εγώ ήμουν μεγαλύτερη,
για να υπερτερώ κι εγώ σε κάτι.
Αλλά στην πραγματικότητα εσύ είσαι η μεγαλύτερη
κι εγώ είμαι ένα τίποτα.
Όχι! Μόπσι, μη φεύγεις.
Μόπσι;
Μια ντομάτα ήταν. Καλά είμαι.
Παιδιά, είμαι καλά!
Μια ντομάτα ήταν μόνο!
Δεν άκουσες λέξη απ' όσα είπα, συνεννοηθήκαμε;
Σε τσάκωσα. Τώρα άκουσε καλά.
Δεν είμαι κακός άνθρωπος.
Εσύ με κατάντησες έτσι.
Είμαι καλός άνθρωπος.
Έχω κουλάρει, μεγάλε.
Είμαι χαλαρός τύπος τώρα.
Εγώ εξελίχθηκα, αλλά εσύ παραμένεις ίδιος.
Γεμάτος πονηριά.
Και γι' αυτόν τον λόγο, δεν θα έχεις καλή κατάληξη.
Διότι με τσίγκλιζες, και με τσίγκλιζες,
μέχρι που δεν μου άφησες άλλη επιλογή παρά να σου στρίψω...
Τι τρέχει εδώ;
Πρέπει να μασάς το φαγητό σου!
Τον έσωσα.
Τι συνέβη; Είναι καλά;
Ναι... Είναι...
Ο καημενούλης πνίγηκε τρώγοντας ραπανάκι.
Γι' αυτό... Τσέκαρα τον σφυγμό του,
και όλα θα πάνε καλά.
Θα γίνει καλά!
Τράβα, λοιπόν. Έτσι μπράβο.
Είναι θαύμα.
Ναι.
Μου φάνηκε πως άκουσα δυνατούς θορύβους.
Άκουσα φασαρία.
Αλλά ζωγράφιζα και δεν ξέρω σίγουρα, μήπως εσύ...
Όχι, δεν νομίζω. Ξεχορτάριαζα.
Καμιά φορά βογκάω όταν ξεχορταριάζω.
Κάποιοι χρησιμοποιούν εκρηκτικά για να διώξουν τα κουνέλια.
Εκρηκτικά;
Εσύ δεν θα το έκανες αυτό.
Δεν θα έκανα τέτοιο πράγμα.
-Όχι βέβαια. -Είναι αγγελούδια.
Εδώ είναι το σπίτι τους.
-Ακριβώς. -Εσύ μου το έμαθες αυτό.
Απλώς μου φάνηκε ότι κάτι άκουσα.
Δίπτερο, ιπτάμενο πουλί είναι αυτό εκεί;
-Να το σημειώσω. -Πού;
-Εκεί πάνω. -Τον πίστεψε.
Δεν θα τον ξεφορτωθούμε ποτέ.
Δεν νομίζω.
Εκεί πάνω, στο... Στο δέντρο εκεί, μακριά.
Εσύ χρησιμοποιείς εκρηκτικά.
Μου είπες ψέματα.
Εντάξει, ναι, αλλά...
Το σπίτι μου.
Οι πίνακές μου.
Η φωλιά τους.
Δεν θα σου είναι εύκολο να το δεχτείς,
αλλά αυτός το έκανε.
Αυτός το πυροδότησε.
Κουνέλι είναι.
Το ξέρω.
Αλλά με κάποιον τρόπο
βρήκε τον πυροκροτητή και με το ποδαράκι του...
Και το έκανε αυτό για να μας χωρίσει.
Είναι κουνέλι!
Εντάξει. Ας φανούμε λογικοί.
Πρώτα-πρώτα, ξέρεις ότι κλέβουν από τον κήπο.
Ήξερες ότι έστησαν παγίδες στο κρεβάτι μου;
Κι όταν ξύπνησα τραυμάτισα τα μικρά μου δαχτυλάκια!
Και μετά έστρεψαν εναντίον μου τον ηλεκτρισμό,
τον οποίο εμείς εφηύραμε,
αλλά τον μετέτρεψαν για να υπηρετεί τους δικούς τους δαιμονικούς σκοπούς!
Και μας είδαν να παίζουμε Bananagrams,
να πηγαίνουμε βόλτα με τα ποδήλατα, να κάνουμε περίπατο στο πάρκο.
Και πού βρήκαν τα σακάκια; Δεν γνωρίζουμε!
Αλλά ήταν εδώ συνέχεια.
Είσαι τρελός.
Πώς μπόρεσα να πιστέψω ότι μου άρεσες;
Σου αρέσω.
Κι εμένα μου αρέσεις. Αυτό...
Είστε καλά, γλυκά μου;
Συγχωρέστε με.
Ελάτε.
Πάμε να φύγουμε από αυτόν τον απαίσιο άνθρωπο.
Λυπάμαι πολύ.
Κι εγώ.
Κι άλλη μέρα; Δεν το πιστεύω!
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΔΙΑΜΑΝΤΙ ΤΗΣ ΕΞΟΧΗΣ
Είναι πολύ συναρπαστικό!
Το ξέρω!
Απίστευτο δεν είναι;
Αν και τα πράγματα δεν πάνε πολύ καλά,
και ίσως θα έπρεπε το χτεσινό βράδυ να 'ναι το τελευταίο.
Αυτό δεν ήταν μέρος του σχεδίου, ε;
Γεια σου, γλυκέ μου.
Έλα μέσα.
Λυπάμαι πολύ για το σπιτικό σας.
Εγώ φταίω για όλα. Κακώς τον έβαλα στις ζωές μας.
Είναι μεγάλος βλάκας, και να σας κυνηγάει έτσι,
ενώ εσείς δεν κάνατε τίποτα για να τον προκαλέσετε.
Εσείς κοιτάγατε τη δουλειά σας,
εντελώς αθώοι.
Όμως, η πικρή αλήθεια είναι πως τον ερωτεύτηκα.
Θα μπορούσα να τον είχα αγαπήσει.
Θα κοιτάξω για εισιτήρια τρένου.
Τα έκανα θάλασσα, παιδιά.
Μαντάρα.
Αν η ιστορία βασιζόταν σε άλλου είδους παραμύθι,
οι γονείς του Πίτερ θα έλεγαν κάτι σαν...
Δεν προσπαθούσες στ' αλήθεια να προστατεύσεις την Μπι.
Απλώς φοβάσαι μήπως τη χάσεις.
Μα όταν μοιράζεσαι την αγάπη δεν τη χάνεις.
Η αγάπη είναι απέραντη.
Σάμπως εμείς σε αγαπούσαμε λιγότερο αφότου γεννήθηκαν τα κορίτσια;
Να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου, Πίτερ, κι ακολούθησε την καρδιά σου.
Έχεις καλή καρδιά.
Όμως, δεν βασίζεται σε τέτοιου είδους παραμύθι,
επομένως να τι είπαν.
Τόμας!
Καλά σε είδα.
Σου έχω τηλεφωνήσει πολλές φορές.
Συγγνώμη, το τηλέφωνο δεν πιάνει στο Γουίντερμιερ.
Τι άξεστο μέρος.
Αντιθέτως, αυτή είναι μια απ' τις ομορφιές του.
Σου έχω καλά νέα.
Ο Μπάνερμαν έφυγε από κοντά μας.
-Πέθανε. -Ωτίτιδα και στα δύο αυτιά.
Δεν άντεξε το στρες από τη μία μέρα που δούλεψε εδώ.
Παραιτήθηκε, μετακόμισε στη Γαλλία, ασφαλώς.
-Συγγνώμη, πέθανε; -Όχι.
Νόμιζα πως το "μετακόμισε στη Γαλλία" ήταν ευφημισμός.
Αν τη θες, η θέση είναι δική σου,
αρκεί να περάσεις τα ψυχολογικά τεστ,
αλλά φαίνεσαι πολύ καλύτερα.
Ενδιαφέρεσαι;
Πού θα βρω ανδρικά μαντήλια;
-Στο υπόγειο. -Στο υπόγειο.
Κατεβείτε με το ασανσέρ. Δεξιά, δεξιά, αριστερά.
Για τις αναλογίες σας, θα πρότεινα ένα πράσινο καρό.
Εδώ εργάζεσαι;
Για πες.
Το σκέφτομαι.
-Για πες. -Εγώ...
Πάω να επανορθώσω.
Χάλασα το σπίτι μας.
Χάλασα το σπίτι της Μπι.
Είμαι χαλασοσπίτης.
Νομίζω πως χρησιμοποιώ σωστά τη λέξη.
Εγώ μας έμπλεξα έτσι,
και σας απογοήτευσα όλους.
Λυπάμαι πολύ.
Ετοίμασα έναν λόγο.
"Εγώ μας έμπλεξα έτσι,
και σας απογοήτευσα όλους.
Λυπάμαι πολύ".
Δεν έχει άλλο.
Το 'πα τέλεια την πρώτη φορά.
Έπρεπε να σε είχα ακούσει, Μπένζαμιν.
Όχι μόνο γι' αυτό, για όλα.
Είσαι πολύ σοφότερος από μένα.
Δεν ήταν ο κήπος το θέμα.
Δεν ξέρω πού θα είχα καταλήξει χωρίς εσένα.
Σε κάποιο στιφάδο μάλλον.
Μάλλον.
Έπρεπε να είχα σταθεί καλύτερος μεγάλος αδελφός.
Η αλήθεια είναι
πως τα 'χω λίγο χαμένα χωρίς τη μαμά και τον μπαμπά.
Μου λείπουν αφάνταστα.
-Κι εμάς. -Ναι.
Κι εμένα.
Λοιπόν, είμαστε εντάξει;
Αυτό ήταν πολύ τιποτένιο,
ακόμα και για σένα.
Φοβάμαι, Πίτερ.
Μη φοβάσαι. Θα τα διορθώσω όλα.
-Τι να κάνουμε; -Φροντίστε μόνο
να μη φύγει η Μπι μέχρι να γυρίσω.
Να της σπάσουμε δύο αστραγάλους ή μόνο έναν;
Συγγνώμη, ακούστηκε κάπως αυτό.
-Και τους δύο. -Ορίστε;
Καθυστερήστε την απλώς. Δεν θα σας απογοητεύσω.
-Το υπόσχομαι. -Βασίσου πάνω μας.
Επίσης, δεν σκότωσα τον γέρο Μακ Γκρέγκορ.
Πέθανε από καρδιακή προσβολή.
-Το ξέρουμε. -Το γνωρίζαμε εξαρχής.
-Σκεφτήκαμε πως χρειαζόσουν μια νίκη. -Εντάξει, λοιπόν.
Απόλυτα συγκεντρωμένος στον στόχο,
μ' ένα πρόχειρο σχέδιο,
ιδού πώς είναι ένας ήρωας.
Ή ένας μουρλός.
Τα όρια μεταξύ των δύο είναι συγκεχυμένα.
Λοιπόν, ακούστε τι θα κάνουμε.
Στάσου, γιατί να 'σαι εσύ επικεφαλής;
Επειδή είμαι η μεγαλύτερη.
Κατά 16 δευτερόλεπτα.
Γλυκιά μου Μόπσι.
Για σταθείτε, δεν ξέρετε πως εγώ είμαι η μεγαλύτερη;
Να 'μαστε, εδώ... Συγγνώμη.
Συγγνώμη.
Συγγνώμη. Αμάν, φεύγει.
Περίμενέ με!
Μπένζαμιν!
Θα έρθεις μαζί μου;
Ναι, είναι η αδυναμία του χαρακτήρα μου.
Αλλά δεν υπάρχει άλλος χαρακτήρας
στον οποίο θα ήθελα να έχω αδυναμία από σένα...
Πόσο χαίρομαι που ήρθες.
Έχω τρομερές τύψεις που σε πλήγωσα.
Ετοίμασα έναν λόγο.
"Έχω τρομερές τύψεις που..."
Μπένζαμιν!
Όχι! Μπένζαμιν, συγγνώμη!
Τρέξε! Πήδα! Μπορείς!
Μπορείς... Ναι!
Πίτερ, είσαι σκράπας στο να ζητάς συγγνώμη.
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
Συγγνώμη, ποντίκι της πόλης, ξέρεις πώς πάμε στο Χάροντς;
Βεβαίως.
Είστε από την εξοχή;
Πού το κατάλαβες;
Καφετί με καφετί. Παραείναι ασορτί.
Ελάτε μαζί μου, θα σας κάνω μια περιήγηση.
Ευχαριστούμε. Βιαζόμαστε λίγο.
Υπάρχουν πολλά αξιοθέατα στη διαδρομή.
Η Γέφυρα του Λονδίνου.
Το Παλάτι του Μπάκιγχαμ.
Φρουροί με κάστορες για καπέλα.
Το Μπιγκ Μπεν.
Πολύ μεγαλύτερο απ' ό,τι περίμενα.
Πανοραμική θέα του Λονδίνου.
Είναι εντυπωσιακή, αλλά, Τζόνι,
μας πιέζει ο χρόνος
και φαίνεται πως καθυστερείς λίγο
από περηφάνια για την πατρίδα σου.
Το Λονδίνο είναι από τα σημαντικότερα πολιτιστικά κέντρα του κόσμου.
Τι σόι οικοδεσπότης θα ήμουν αν δεν το μοιραζόμουν μαζί σας;
Έχεις δίκιο, μια και είμαστε εδώ, πρέπει να τα δούμε όλα.
ΧΑΡΟΝΤΣ
Ευχαριστούμε, Τζόνι, σου χρωστάμε χάρη.
Ευχαρίστησή μου. Μετά χαράς βοηθώ άλλα τρωκτικά.
Τρωκτικά;
Τι κρίμα.
Μην ανησυχείς, όμως, θα φροντίσω να προλάβεις το τρένο.
-Ναι! -Ναι!
Ποιος να το έκανε αυτό;
Έχω πολλούς εχθρούς.
Εντάξει, κάπου εδώ θα είναι.
Πού είναι;
Ένα λούτρινο λαγουδάκι που μιλάει;
Είμαι ένα κουνέλι.
Μου αρέσουν τα καρότα.
Δεν μπορεί να είναι αλήθεια. Είναι οφθαλμαπάτη.
Βαθιές ανάσες.
Κύριε Μακ Γκρέγκορ.
Με θυμάσαι από πιο πριν;
Όχι! Θέλω μόνο να μιλήσουμε.
Μοναχά να μιλήσουμε.
Τα κουνέλια δεν μιλάνε! Το ήξερα πως μιλάς!
Μιλάς όντως ή έχω παραισθήσεις;
Κάλεσε τους φύλακες. Πάλι του έστριψε.
Κατέστρεψες τη ζωή μου.
ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Μακ Γκρέγκορ!
Γύρνα πίσω μαζί μας.
Γύρνα στην Μπι. Ετοιμάζεται να φύγει.
Θα παρατήσει τη ζωγραφική και θα γυρίσει σπίτι.
Δεν θέλει ούτε να με ξέρει.
Επειδή νομίζει ότι εσύ φταις για όλα.
Αλλά ξέρουμε και οι δύο πως συνέβαλα κι εγώ λιγουλάκι, μια σταλίτσα.
"Λιγουλάκι";
-"Μια σταλίτσα"; -Καλά, πολύ.
Τείνω να μην αναλαμβάνω την ευθύνη των πράξεών μου.
Το δουλεύω.
-Μακ Γκρέγκορ! -Ελπίζω να μην είναι πολύ αργά.
Την απογοήτευσα.
Όλα τελείωσαν.
Όχι.
Ήθελα μόνο να φύγεις.
Σκέφτηκα μόνο τον εαυτό μου.
Συγγνώμη που σε ηλέκτρισα.
Συγγνώμη που έβαλα παγίδες στο κεφάλι σου.
Συγγνώμη που έτριψα τον πισινό μου στη χτένα σου.
Στάσου. Τι έκανες;
Τίποτα. Συγκεντρώσου.
Γύρνα πίσω, σε παρακαλώ. Όχι για μένα.
-Για την Μπι. -Πώς ξέρω πως δεν πρόκειται για κόλπο;
Δεν το ξέρεις.
Πρέπει απλώς να με εμπιστευτείς.
Να μας εμπιστευτείς.
Ώστε στ' αλήθεια μιλάτε;
Όχι. Όπως είπες κι εσύ,
έχεις κουλάρει. Είσαι χαλαρός τύπος τώρα.
Κι ακούς την καρδιά σου.
Αυτό είναι που ακούς.
Μακ Γκρέγκορ! Ξεκλείδωσε την πόρτα!
Άκου την καρδιά σου.
Σου λέει να στρίψεις αριστερά,
να κάνεις έξι βήματα ως το παράθυρο, να το σπάσεις
και να την κάνουμε γρήγορα από δω!
Μακ Γκρέγκορ! Άνοιξε!
Μακ Γκρέγκορ!
Κι έτσι, οι δύο πρώην εχθροί
κι ένας ξάδερφός τους ξεκίνησαν για την εξοχή,
με κοινό αντίπαλο τον χρόνο που μετρούσε αντίστροφα.
Ήταν επικίνδυνο, παράτολμο, δύσκολο
και, σε μια ιστορία σαν αυτή,
ένα ταξίδι που θα στεφόταν σίγουρα με επιτυχία.
Ας δούμε, λοιπόν, τα κύρια σημεία.
Κρατηθείτε!
Τώρα!
Προβολείς.
Τι;
Δεν τους έχω ανάψει καν.
Έλα τώρα! Είναι γελοίο.
Εντάξει. Εμπρός, προχώρα.
Είμαι καλά!
Τόμας;
Τι κάνεις;
Είπες κάποτε
ότι όλοι έχουν μια θέση στον κόσμο αυτό.
Η θέση σου είναι εδώ
και δεν πρέπει να φεύγεις εξαιτίας των δικών μου πράξεων.
Μαζί σου ήταν;
Ναι. Ήρθαν στο Λονδίνο.
-"Ήρθαν στο Λονδίνο"; -Ναι.
Για να με πείσουν να γυρίσω.
Χωρίς να μιλάνε, μάλλον. Πρέπει να το φαντάστηκα.
Όχι. Δεν είναι αυτό το ζήτημα.
Δεν πρέπει να φύγεις.
Ζητώ συγγνώμη για όλα όσα έκανα.
Και σε αγαπώ, Μπι.
Προσπάθησες να τα σκοτώσεις.
Ανατίναξες το σπίτι τους.
Ανατίναξες το σπίτι μου.
Επειδή παρασύρθηκα από όλον τον χαμό.
Παρασύρθηκα από τον καβγά μας.
Τον καβγά "μας";
Ακόμα μ' αυτό έχεις κολλήσει; Τραγικό.
Έλα, Μπέτι, πάμε.
Εγώ φταίω.
Αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη.
Συγχαρητήρια.
Επιτέλους παραδέχεται ότι ανατίναξε τη φωλιά τους.
Αντίθετα με όσα ισχυρίστηκες προηγουμένως,
ότι το κουμπί του πυροκροτητή το πάτησε ένα κουνέλι.
Γεια σου, γλυκέ μου.
Είσαι καλά;
Ώστε συμμετείχες κι εσύ;
Σ' το είπα!
Σου το είπα.
Δεν το πιστεύω.
Δεν το χωράει το μυαλό μου.
-Αυτό ξαναπές το. -Ναι.
Συγχώρεσέ μας, σε παρακαλώ.
ΠΟΥΛΗΘΗΚΕ
Μπορείτε να κάνετε στην άκρη;
Είναι το σπίτι μας αυτό.
Ένα τέλειο διαμάντι της εξοχής.
Η βλαμμένη η αδερφή μου θα ζηλέψει απίστευτα.
Με συγχωρείτε. Η έπαυλη δεν πωλείται πια.
Ναι, επειδή πουλήθηκε ήδη. Την αγοράσαμε εμείς.
-Συγγνώμη, ποιοι είστε; -Είμαι αυτός που την πούλησε.
Κι αυτός που ακυρώνει την πώληση.
Όχι. Η πώληση είναι οριστική.
Την πούλησες ήδη;
-Ναι, μα... -Εσύ κι ο σύζυγός σου
-πρέπει να φύγετε τώρα. -Δεν είμαι σύζυγός της.
Είμαι... Είμαστε... Αν και...
-Σήκω πάνω. -Μπι...
Ελάτε. Μόνο μία λύση υπάρχει.
-Είστε μαζί μου; -Ναι.
-Απολύτως. -Πάντοτε.
-Ασφαλώς. -Σας αγαπώ, παιδιά.
Πάμε; Είναι πολύ χαριτωμένο.
Σαν τρισδιάστατο παραμύθι.
-Ορίστε. -Ευχαριστώ.
Τι είναι αυτό;
Ένας αηδιαστικός καλικάντζαρος ή κάτι τέτοιο.
Ξεκουμπίσου!
Θα κάνουμε μυοκτονία.
-Χρυσέ μου. -Χρυσή μου.
Όχι.
Δεν υπάρχει περίπτωση.
-Χάρισμά σου. -Θα κρατήσουμε την προκαταβολή.
-Γεια! -Γεια! Γλυκύτατο ζευγάρι.
Προσγειωμένοι άνθρωποι.
Τι μπάχαλο είναι αυτό!
Μπράβο σας.
Του έκλεισες το μάτι;
Δεν ήξερα ότι μπορείς να το κάνεις.
Δεν έχεις ιδέα πόσα πράγματα κάνουν.
Πάρα πολλά.
Δύσκολη η ζωή Αν είσαι φοβισμένος και μικρός
Κι άλλο τόσο Αν είσαι μεγάλος και ψηλός
Ή αν στον κήπο του Μακ Γκρέγκορ Γίνεις τσακωτός
Και ξαφνικά, σαν μπαλάκι του τένις Η καρδιά σου χτυπά
Πάνω κάτω, δεξιά κι αριστερά
Τόσο δυνατά Σαν να πεθαίνεις οριστικά
Καμία αγάπη πουθενά
Φάτε όσο τραβάει η όρεξή σας, γλυκά μου.
Σε λογικά πλαίσια.
Κανένας τοίχος Δεν μπορεί να μας χωρίσει
Η αγάπη μας ποτέ δεν θα σβήσει
Κανένα μίσος
Τσίτσιδος!
Χίλια συγγνώμη, όλο το ίδιο γίνεται.
Να κάνω κι εγώ μια προσπάθεια;
Άχαρη η ζωή όταν είσαι μπερδεμένος
Μαθαίνεις τα νέα και νιώθεις χαμένος
Οι καβγάδες είναι καθημερινοί
Το δίκιο μου, το δίκιο σου Το εγώ και το εσύ
Αλλά μη στεναχωριέσαι, Έχεις θέση εδώ
Ακόμα και τα σαρκοφάγα Βρίσκουν ένα σπιτικό
Σου το υπόσχομαι
Ο άνεμος φυσά κι ο Παράδεισος κοιτά
Ο ήλιος γίνεται βροχή
Αλλά μη φοβάσαι τίποτα
Πόρτες κλείνουν και ξέρουμε καλά
Ότι η αγάπη μπορεί να πονέσει
Ας είμαστε εδώ ο ένας για τον άλλον
Καμιά πόρτα
Κανένας τοίχος Δεν μπορεί να μας χωρίσει
Η αγάπη μας ποτέ δεν θα σβήσει
Κανένα μίσος
Κανένας φόβος δεν μας νικά
Θα είμαστε μαζί παντοτινά
Η ζωή είναι ωραία με ήλιο λαμπερό
Γαλλικό καφέ κι ένα πιάτο σανό
Μα κάπου-κάπου είναι αναπόφευκτο
Ο καβγάς παραμονεύει σαν αρπακτικό
Αυτό το σπίτι δεν έχει κλειδαριά
Ακόμα κι η Τίγκι-γουίνκλι Μπαινοβγαίνει ελεύθερα
Σου το υπόσχομαι
Καμιά πόρτα
Κανένας τοίχος δεν θα μας χωρίσει
Η αγάπη μας ποτέ δεν θα σβήσει
Κανένα μίσος
Κανένας φόβος δεν μας νικά
Θα είμαστε μαζί παντοτινά
ΜΑΚ ΓΚΡΕΓΚΟΡ
Τελικά έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα;
Μα φυσικά. Αυτό επιβάλλεται σε τέτοια βιβλία.
Χρειάζεται μόνο τίναγμα και σουλούπωμα.
Τίναγμα και σουλούπωμα. Είναι πολύ απλό. Δοκίμασε.
Πώς πάει;
-Καλά. Πολύ καλά. -Ναι;
Πώς τα ξέρω όλα αυτά;
Τα έζησα.
Μεγάλωσα λίγο, έπαψα να ψευδίζω,
και βρήκα τη φωνή μου.
Ξύπνα, κόκκορα! Αφηγούμαι μια ιστορία!
Συγγνώμη, αυτά τα παιδιά με ξυπνούν από τα χαράματα!
Και είναι ό,τι καλύτερο μου συνέβη ποτέ.
Υπέροχη ιστορία, Φλόπσι. Τι τίτλο θα της δώσεις;
Θα την ονομάσω "Η ιστορία του Πίτερ Ράμπιτ".
Τέλειο. Αλλά μήπως να την έλεγες
"Η ιστορία του Πίτερ, της Φλόπσι, της Μόπσι,
της Κότοντεϊλ και του Μπένζαμιν. Μιας αγαπημένης οικογένειας";
Ίσως το πρώτο που είπες να ήταν καλύτερο.
"Πίτερ Ράμπιτ".
Καμιά πόρτα
Κανένας τοίχος δεν θα μας χωρίσει
Η αγάπη μας ποτέ δεν θα σβήσει
Κανένα μίσος
Κανένας φόβος δεν μας νικά
Θα μείνουμε μαζί παντοτινά
ΣΥΓΚΙΝΗΘΕΙΤΕ
Υποτιτλισμός: Στέλλα Μάρκου