Απόδοση/Προσαρμογή Chrisskg 1η διανομή Subs4free
<ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ>
Πώς λες να συνδέονται μεταξύ τους;
Δεν ξέρω.
Ναι, γρίφος.
Νομίζω...
ότι ο λευκός και η Ασιάτισσα είναι ζευγάρι,
και ο Ασιάτης είναι ο αδερφός της.
Ή οι Ασιάτες είναι ζευγάρι,
και ο λευκός είναι ο Αμερικανός φίλος τους.
Ούτε που του μιλάνε του λευκού.
Ίσως είναι τουρίστες,
και ο λευκός ο ξεναγός τους.
Και τα πίνουν στις 4:00 τα ξημερώματα;
Ναι, έχεις δίκιο, δεν βγάζει νόημα.
Ή απλά συνάδελφοι;
Δεν έχω ιδέα.
24 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Νά-Γιανγκ.
Γιατί κλαις;
Γιατί ήρθες δεύτερη στις εξετάσεις;
Μου θύμωσες επειδή ήρθα πρώτος;
Ναι.
Για στάσου! Εγώ έρχομαι πάντα δεύτερος, μετά από σένα,
και ποτέ δεν κλαίω.
Μια φορά σε νίκησα και βάζεις τα κλάματα,
πώς νομίζεις ότι με κάνεις να νιώθω;
Άντε, ψυχάκι!
[«Hey, That's No Way to Say Goodbye» - Leonard Cohen]
♪ Σ' αγαπώ το πρωί ♪
♪ τα φιλιά μας βαθιά και θερμά ♪
♪ Τα μαλλιά σου στο μαξιλάρι ♪
♪ Σαν νυσταγμένη χρυσαφένια καταιγίδα ♪
♪ Ναι, πολλοί ερωτεύτηκαν πριν από εμάς ♪
♪ Ξέρω ότι δεν είμαστε νέοι... ♪
Μην μπαίνετε!
Πείτε μας από κει.
Αποφασίσαμε.
Τι αποφασίσατε;
Εμένα θα με λεν «Μισέλ» και τη Σί-Γιανγκ «Μαίρη».
Νόμιζα ότι η Σί-Γιανγκ ήθελε να τη λεν «Μισέλ».
Γιατί θες το όνομα της αδερφής σου;
Δεν βρήκα εγγλέζικο που να μ’ αρέσει.
Νά-Γιανγκ, δεν είναι λόγος αυτός να πάρεις το όνομα της Σί-Γιανγκ.
Μα μισώ όλα τ' άλλα.
Ας το σκεφτούμε καλύτερα.
Πώς σου φαίνεται το «Λεονόρ»;
Νόρα, για συντομία.
Νόρα.
Νόρα Μουν.
Νά-Γιανγκ.
Ποιος σου αρέσει στο σχολείο αυτό τον καιρό;
Τι ζωγραφιές θέλεις;
Σκέφτομαι δυο πράγματα.
Ζωγράφισε ένα δέντρο.
Δέντρο; Τα κάνω τέλεια.
Τα δέντρα δεν έχουν κεραίες.
Ο Χάε Σανγκ.
Γιατί;
Είναι αρρενωπός.
Αρρενωπός;
Ναι. Μάλλον θα τον παντρευτώ.
Αλήθεια;
Θέλει κι εκείνος να σε παντρευτεί;
Του αρέσω, οπότε θα το κάνει αν του το πω.
Θέλεις να βγεις ραντεβού μαζί του;
Τα πάνε τόσο καλά, οι δυο τους.
Ο Χάε Σανγκ μιλάει συνέχεια για τη Νά-Γιανγκ.
Μου είπε πως της αρέσει.
Θα μεταναστεύσουμε σε λίγο.
Έτσι, ήθελα να της δώσω ωραία πράγματα να θυμάται.
Μεταναστεύετε;
Ναι.
Αλλά γιατί;
Ο μπαμπάς της Νά-Γιανγκ είναι σκηνοθέτης,
και εσείς εικαστικός.
Γιατί να τα αφήσετε όλα αυτά πίσω σας;
Κάτι εγκαταλείπουμε, κάτι μπορεί να κερδίσουμε.
Μου φαίνονται όλα ίδια.
Μαύρος φλοιός και...
- Μαύρος κι άσπρος... - Τι είναι;
Αυτό λέγεται «μπλε».
Κι αυτό «κίτρινο».
Αλήθεια φεύγεις;
Ναι.
Και δεν θα ξαναγυρίσεις ποτέ;
Όχι.
Γιατί φεύγεις;
Γιατί έτσι θέλω.
Γιατί θες να φύγεις;
Γιατί οι Κορεάτες δεν κερδίζουν το Νόμπελ Λογοτεχνίας.
Αντίο!
- Νά-Γιανγκ, να προσέχεις! - Αντίο.
Να σου πω.
Τι;
Αντίο.
- Γεια σου. - Γεια.
Με λένε Νόρα, εσένα πώς σε λένε;
Με λένε Μισέλ.
Πώς είσαι, Μισέλ;
Καλά, εσύ;
Είμαι καλά, εσύ;
- Είμαι καλά, εσύ; - Είμαι καλά, εσύ;
Είμαι...
Διεθνές αεροδρόμιο «Πίρσον» του Τορόντο...
Καλώς ήρθατε...
στο διεθνές αεροδρόμιο του Τορόντο...
ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ & ΤΕΛΩΝΕΙΟ
Νά-Γιανγκ, Σί-Γιανγκ! Πάμε.
Βιαστείτε!
Αυτό το έγγραφο είναι από την Κορέα.
Κι αυτά τα διαβατήριά μας και...
ΠΕΡΝΟΥΝ 12 ΧΡΟΝΙΑ
Θέλω να πω, υπάρχουν πολλά που με προκαλούν να ανταποκριθώ.
Αλλά, η φράση που με εντυπωσίασε περισσότερο...
«Το μακρύ ταξίδι της σήψης».
Μου άρεσε κι εμένα.
Μας άρεσε ο τρόπος που χρησιμοποιήσατε τις μεγάλες παύσεις.
ΜΑΜΑ Ο Ντονγκ Γιουν...
Έγινε δικηγόρος.
Ήταν πολύ καλό παιδί.
Με κάλυψε όταν κατουρήθηκα μέσα στην τάξη.
Συνέχεια κατουριόσουν πάνω σου.
Μια κατουρλού ζει στη Νέα Υόρκη.
Ναι.
Αλλά αυτή η κατουρλού σκίζει.
Για ποιον άλλον να κοιτάξουμε;
Πώς τον λέγαν…;
Τ’ αγόρι που 'χα δαγκώσει γερά τη λαμαρίνα;
Είχαμε βγει μαζί.
- Γιανγκ Χάε Σανγκ. - Χάε Σανγκ.
Μαμά! Είναι τρελό.
Πόσταρε μήνυμα στη σελίδα της ταινίας του μπαμπά, ρωτώντας για μένα.
Τι είναι αυτά που λες;
Πριν λίγους μήνες.
«Ψάχνω τη Νά-Γιανγκ…
»Είμαι ο παιδικός της φίλος.
Θέλω να επικοινωνήσω μαζί της.»
Αλήθεια;
Κλείνω, θα σε ξαναπάρω σε λίγο.
Εντάξει.
«Προσθήκη του Χάε Σανγκ Γιανγκ ως φίλου;»
Σκατά.
«Χάε Σανγκ! Είμαι η Νά-Γιανγκ.
Με θυμάσαι;»
Άκου...
Δεν πειράζει…
Καλύτερα τώρα!
Αυτός ο χωρισμός είναι λυτρωτικός,
ευκαιρία για μια νέα αρχή.
Πολλές οι γυναίκες στον κόσμο.
Μην στεναχωριέσαι!
Διάολε, πρέπει να 'μαι ηλίθιος...
Γιατί να μου λείπει η σκρόφα;
Φυσικά και θα σου λείπει, ρε βλαμμένο!
Αν δεν σου έλειπε μετά από δύο χρόνια σχέσης...
θα 'σουν άνθρωπος;
Έλα, δεν πειράζει. Κλάψε όσο θέλεις.
Καλύτερα…
έγινε για καλό!
Δεν ήταν άξια σου. Καλύτερα που έγινε τώρα.
Να σου πω!
Έχεις κάνα κρυφό γκομενάκι κι έτσι;
Τι λες τώρα;
Ποιος σου στέλνει μηνύματα στις 3 το πρωί;
Δεν έχω ιδέα.
«Χάε Σανγκ! Είμαι η Νά-Γιανγκ. Με θυμάσαι;»
Χάε Σανγκ, σήκω!
Ευχαριστώ για το φαΐ.
Ήπιες πολύ χθες βράδυ;
Μάλλον.
Ζωηρό σε βλέπω!
ΚΛΕΙΔΙΑ, ΤΗΛΕΦΩΝΟ ΠΟΡΤΟΦΟΛΙ
Εσύ είσαι.
Σε γνώρισα.
Κι εγώ.
Κι έλεγα ότι θα με είχες ξεχάσει πια.
Είπα να σε ψάξω, έτσι για πλάκα…
Και τότε είδα ότι μ' έψαχνες κι εσύ.
Για μένα δεν ήταν καθόλου αστείο.
Έψαξα πολύ για να σε βρω.
Άλλαξες το όνομά σου;
Ναι. Τώρα είμαι η Νόρα.
Γι' αυτό δεν σ' έβρισκα.
Εγώ μπορώ να σε λέω Νά-Γιανγκ;
Εννοείται.
Αλλά τώρα πια, ούτε η μαμά μου δεν με φωνάζει Νά-Γιανγκ.
Απ' ό,τι φαίνεται είσαι στη Νέα Υόρκη.
Ναι, είμαι...
...έγινα συγγραφέας εδώ.
Θεατρική συγγραφέας.
Σαν τον πατέρα σου, κάπως.
Ναι.
Μια χαρά.
Έλα...;
Ναι;
Μ' ακούς; Εδώ είμαι.
Σπίτι είσαι;
Ναι. Πρέπει να πάω στο μάθημα μετά.
Η μαμά μου λέει πως η σχολή σου είναι καλή.
Δεν είναι κακή.
Υποθέτω πέρασες με καλό βαθμό.
Τίποτα σπουδαίο.
Είχαμε μεγάλη κόντρα στο σχολείο.
Πάτησες τα κλάματα επειδή σε νίκησα.
Μόνο μια φορά έγινε αυτό.
Βάζεις, εύκολα, τα κλάματα ακόμα;
Όχι.
Αλήθεια;
Έκλαιγες συνέχεια εκείνον τον καιρό.
Σχεδόν καθημερινά.
Κι εσύ στεκόσουν πλάι μου όποτε έκλαιγα.
Δηλαδή τώρα δεν κλαις;
Δεν μπορείς να κλάψεις στη Νέα Υόρκη;
Όταν πρωτοήρθα…
έκλαιγα συνέχεια,
αλλά μετά κατάλαβα...
ότι κανείς δεν έδινε δεκάρα.
Μάλιστα.
Τι σπουδάζεις;
Μηχανικός.
Είμαι άσχετη με το αντικείμενο.
Το χαίρομαι αυτό.
Ποιο;
Να...
απλά να σου μιλάω.
Αλήθεια;
Καλά, έχω πολύ πλάκα, να το ξέρεις.
Ναι;
Ναι.
Πρέπει να φύγω για το μάθημα.
Κι εγώ. Πρέπει να φάω βραδινό.
Ακόμα δεν έφαγες;
Όχι ακόμα.
Τι ώρα είναι εκεί πέρα;
Μεσάνυχτα.
Καλά, κι ακόμα δεν έχεις φάει;
Όχι.
Πήγαινε να φας τώρα αμέσως.
Ό,τι πεις.
Τι;
Είναι παράλογο, αλλά…
Δεν είμαι σίγουρος αν είναι σωστό να σου το πω.
Τι θέλεις να μου πεις;
Μου έλειψες.
Κι εμένα μου 'λειψες.
Δεν είναι λογικό.
Πρέπει να φύγω τώρα, αλήθεια.
Όπου να 'ναι αρχίζει το μάθημα.
Εντάξει.
Αντίο.
Να τα ξαναπούμε.
Πρέπει να τα ξαναπούμε. Θα σου στείλω email.
- Αντίο. - Αντίο.
ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΑΡΘΟΥΡ ΜΙΛΕΡ
Γεια σου.
Είναι 7 το πρωί εκεί;
Μου είπες, νομίζω ότι δεν ξυπνάς ποτέ πριν απ' τις 10.
Εσύ μου είπες, ότι είναι η μόνη ώρα που σε βολεύει.
Δεν έχεις μάθημα σήμερα;
Έχω.
Γι’ αυτό έφυγα νωρίς απ’ το σπίτι.
Πώς πήγε η σημερινή πρόβα;
Τα κορεάτικά σου σαν να σκουριάσανε.
Έλα τώρα!
Μόνο με σένα και τη μαμά μου τα μιλάω.
Είπες ότι έφευγες από την Κορέα για να κερδίσεις το Νόμπελ.
Είναι ακόμα ο στόχος σου;
Τώρα,
θα προτιμούσα το Πούλιτζερ.
Είσαι ακόμα το 12χρονο που θυμάμαι.
Αχόρταγη;
Που θέλει να κάνει τα πάντα, να τα έχει όλα.
Κι έναν απαίσιο χαρακτήρα.
Μέσα είσαι!
Όχι, όχι, πλάκα κάνω.
Δηλαδή θα μείνεις εκεί όλο το μήνα για να γράψεις;
Ναι.
Εκεί φιλοξενούνται καλλιτέχνες.
Βλέπεις;
Τέλειο.
Πού είναι το Μοντόκ;
Από τη Νέα Υόρκη...
περίπου τέσσερις ώρες ανατολικά;
«Η Αιώνια Λιακάδα Ενός Καθαρού Μυαλού».
Το 'χεις δει;
Τι έκανα;
Σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Θα κάνω τα πάντα για να είσαι ευτυχισμένη.
Πες μου τι θες να κάνω και θα το κάνω.
Θα έρθεις κάποια μέρα στη Νέα Υόρκη;
Γιατί να έρθω στη Νέα Υόρκη;
Στην Κίνα γιατί πας;
Για να μάθω μανδαρίνικα.
Θα μπορούσες να έρθεις στη Νέα Υόρκη...
για να μάθεις αγγλικά.
Πάντα ήθελα να μάθω μανδαρίνικα.
Και μου χρησιμεύουν στη δουλειά μου.
«Νι χάο μα;» (Πώς είσαι;)
Άψογο!
Αυτό ξέρω μόνο.
Γεια σου;
Χάε Σανγκ;
Νά-Γιανγκ;
Μ' ακούς;
Χάε Σανγκ;
Μ' ακούς;
Εδώ είμαστε.
Μπορείς να δεις όλη τη Σεούλ από δω πάνω.
Είναι πανέμορφα.
Μακάρι να ήμουν εκεί.
Πρέπει να έρθουμε μαζί.
Μου λείπεις.
Εμπρός;
Εισερχόμενη κλήση Χάε Σανγκ Γιανγκ
Θα έρθεις κάποια μέρα στη Σεούλ;
Γιατί να έρθω στη Σεούλ;
Έκανες την εργασία σου;
Όχι.
Θα πρέπει, αν θες να πάρεις το πτυχίο.
Μ' έβαλαν υπό επιτήρηση το τελευταίο εξάμηνο.
Εσύ έχεις καλούς βαθμούς.
Μήνυμα από τον υπεύθυνο του μαθήματος.
- Να δω την εργασία σου; - Ίσως, την άλλη φορά.
Φεύγω.
Αντίο.
Τι θα κάνεις το Σαββατοκύριακο;
Θα το ρίξω στα παιχνίδια.
Γεια.
Γεια σου.
Δεν κοιμήθηκες ακόμα;
Όχι ακόμα.
Είσαι καλά;
Φυσικά.
Για ποιο πράγμα ήθελες να μιλήσουμε;
Πότε μπορείς να έρθεις στη Νέα Υόρκη να με δεις;
Σ’ ενάμιση χρόνο πάνω κάτω,
γιατί το πρόγραμμα γλωσσικής ανταλλαγής και….
Δεν χρειάζεται να απολογείσαι.
Κι εμένα, θα μου πάρει κάναν χρόνο,
να έρθω να σε βρω στη Σεούλ.
Θέλω να σταματήσουμε να τα λέμε για λίγο.
Γιατί;
Μετανάστευσα δυο φορές μέχρι να εγκατασταθώ στη Νέα Υόρκη.
Θέλω να πετύχω κάτι εδώ.
Να αφοσιωθώ στη ζωή μου εδώ,
αλλά αντί γι’ αυτό, κάθομαι και χαζεύω τις πτήσεις για Σεούλ.
Άρα, δεν θέλεις να μου μιλάς άλλο;
Μόνο για λίγο.
Μου πήρε δώδεκα χρόνια να βρω τη φίλη μου.
Θα περάσει πριν το καταλάβεις.
Ένα μικρό διάλειμμα θα κάνουμε μόνο.
Νομίζω ότι είναι καλή ιδέα.
Πώς κάνω έτσι;
Συγγνώμη.
Για ποιο πράγμα;
Μήπως τα 'χαμε φτιάξει;
Εντάξει.
Αντίο.
Τα ξαναλέμε.
Εντάξει.
Θα τα πούμε.
Προς: Νόρα Μουν.
Είσαι καλά; Περπατήσαμε πολύ.
Πονάει λίγο το πόδι μου, αλλά είμαι καλά.
- Αυτό; - Εντάξει είναι.
- Πέτρα, χαρτί, ψαλίδι. - Να μου λείπει.
Χάε Σανγκ, άργησες.
Για σένα μαζευτήκαμε.
Ετοίμασες τις βαλίτσες σου;
Σχεδόν.
Και... πότε πετάς;
Την Κυριακή.
Και θα περάσεις όλο το καλοκαίρι εκεί;
Να σας πω, απόψε πίνουμε σαν να μην υπάρχει αύριο.
Γιατί έτσι;
Ναι, που να πάρει!
Αν ο Χάε Σανγκ λέει να τα πιούμε, θα τα πιούμε.
Άλλο ένα σοζού, παρακαλώ!
Γεια.
Γεια! Είμαι η Νόρα.
Άρθουρ. Χάρηκα για τη γνωριμία.
Πότε έφτασες;
Το πρωί.
- Πήρες το χειρότερο δωμάτιο. - Σοβαρά;
Ξέρω.
[Σαγκάη]
Έχουμε μια λέξη στα κορεάτικα.
Ίν-Γιον. (In-Yun)
Σημαίνει «Πρόνοια».
Ή... «Πεπρωμένο».
Αλλά αναφέρεται συγκεκριμένα...
στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων.
Νομίζω ότι προέρχεται από τον Βουδισμό...
και... την μετενσάρκωση.
Έχουμε Ίν-Γιον...
όταν τα ρούχα δυο αγνώστων που περπατούν στον δρόμο,
τριφτούν τυχαία το ένα με το άλλο.
Γιατί δεν είναι τυχαίο,
σημαίνει ότι πρέπει να υπήρξε κάτι μεταξύ τους,
στις προηγούμενες ζωές τους.
Όταν δυο άνθρωποι παντρεύονται,
λένε ότι έγινε επειδή πρώτα στοιβάχτηκαν 8.000 Ίν-Γιον,
σ’ όλες τις 8.000 προηγούμενες ζωές τους.
Τα πιστεύεις όλα αυτά;
Να πιστέψω τι;
Ότι...
εμείς οι δύο γνωριζόμασταν σε μιαν άλλη ζωή.
Το λες γιατί καθόμαστε εδώ…
...στο ίδιο τραπέζι,
στην ίδια πόλη,
και την ίδια στιγμή;
Ναι, θα το αποκαλούσες αυτό...
«Ίν-Γιον»;
Αυτό το λένε οι Κορεάτες...
μόνο για να ξελογιάσουν κάποιον.
ΠΕΡΝΟΥΝ 12 ΧΡΟΝΙΑ
- Γεια. - Γεια.
Πού πηγαίνετε;
Νέα Υόρκη.
Γιατί πάτε εκεί;
Εκεί μένουμε.
Επάγγελμα;
Συγγραφείς.
Τι;
Είμαστε συγγραφείς.
Πόσο καιρό μείνατε στο Τορόντο;
Δέκα μέρες.
Ο σκοπός της επίσκεψής σας;
Για να δούμε την οικογένειά της.
Έχετε συγγενική σχέση;
Παντρεμένοι.
Ευχαριστώ!
Γεια σου.
«Αν αγόρασες εισιτήριο για την παράσταση,
»πήρες το μετρό ή ταξί για να 'ρθεις,
»σου κόστισε κάτι για να 'σαι εδώ,
»για να περάσεις μια δυο ώρες μ' αυτές τις γηραιές κυρίες.
»Αυτό σε μεταβάλει σε κάποιο είδος μετανάστη.
»κι όλο αυτό έχει και για μένα ένα κόστος.
»Διέσχισα τον Ειρηνικό Ωκεανό για να 'ρθω.
»Για κάποια περάσματα το τίμημα είναι μεγαλύτερο.
Κάποιες μεταβάσεις τις ξεπληρώνεις μια ολόκληρη ζωή.»
…κάθομαι σχεδόν όλη μέρα,
και τελικά...
Αρχίζω να γράφω...
μετά το βραδινό.
Ναι, θέλω να πω, τότε μ' αρέσει.
Κι εσύ σπουδάζεις, σωστά;
Πεινάω.
Κι εγώ.
Για τι έχεις όρεξη;
Δεν ξέρω.
Τι να σου φτιάξω;
- Ξέρεις τι θα μου άρεσε; - Τι;
Φτερούγες κοτόπουλο!
Γαμώτο.
Ναι.
Ιδιοφυής ιδέα.
Ναι.
Φτερούγες κοτόπουλο!
Πού τρέχει ο νους σου;
Θυμάσαι που σου είπα για τον Χάε Σανγκ;
Ναι.
Αυτή την βδομάδα είναι;
Ναι.
Για ξαναπές το μου, γιατί έρχεται;
Για διακοπές νομίζω.
Γιατί πας στη Νέα Υόρκη;
Διακοπές.
Ξεκούραση, χαρές, γλέντια…
Δεν είναι για να δεις εκείνο το κορίτσι, έτσι;
Ποιο;
Μην κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις.
Την πρώτη σου αγάπη. Εκεί μένει νομίζω.
Θα τη βρεις τώρα που χώρισες με την κοπέλα σου;
Μ’ έχεις για τρελό; Παντρεμένη είναι.
Αλήθεια;
Εφτά χρόνια νομίζω, περίπου.
Μικροπαντρεμένη.
Φτωχέ μου μπάσταρδε.
Ορίστε;!
Θα βρέχει συνέχεια τις μέρες που θα 'σαι κει.
Δες. «Ισχυρές καταιγίδες».
Άσ’ τα να πάνε, μην ξεχάσεις τις γαλότσες και το αδιάβροχό σου.
Αλήθεια, λέει «ισχυρές καταιγίδες».
Μια στιγμή, πορτμπαγκάζ;
Χάε Σανγκ!
Θεέ μου. Εσύ είσαι.
Και τώρα, τι κάνω;
Τι πρέπει να πω;
Δεν έχω ιδέα.
Η τελευταία φορά που μιλήσαμε ήταν πριν δώδεκα χρόνια;
Χαίρομαι που έφτιαξε ο καιρός σήμερα.
Έχεις δίκιο.
Πάμε;
Ναι.
Πριν παντρευτώ,
πήγα στην Κορέα με τον άντρα μου.
Ξέρω.
Σου έστειλα email,
αλλά δεν μου απάντησες.
Ήθελα να σε δω.
Στενοχωρήθηκα.
Συγγνώμη.
Ήθελα να γνωρίσω και το κορίτσι σου.
Πώς τα πάτε οι δυο σας;
Δεν είμαστε μαζί αυτόν τον καιρό.
Χωρίσατε;
Όχι.
Δεν είναι αυτό.
Χρειαζόμαστε μόνο λίγο χρόνο για να σκεφτούμε.
Μόλις ξεκινήσαμε να μιλάμε για γάμο.
Δεν θες να παντρευτείς;
Δεν ξέρω.
Αν την αγαπάς, τι θα πει «δεν ξέρω»;
Είναι λίγο μπερδεμένο.
Πού είναι το μπέρδεμα;
«Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις».
Τι θες να πεις;
Είμαι μοναχοπαίδι.
Όταν παντρεύεσαι μοναχογιό,
πρέπει να βγάζει περισσότερα λεφτά και να ξεχωρίζει.
Εγώ είμαι πολύ συνηθισμένος.
Εσύ, συνηθισμένος;
Η δουλειά μου, συνηθισμένη, το εισόδημά μου, το αναμενόμενο.
Όλα, πολύ συνηθισμένα.
Θα έπρεπε να γνωρίσει κάποιον πιο σπουδαίο από μένα.
Είναι δύσκολο να παντρευτείς αν δεν βγάζεις έναν σκασμό λεφτά;
Στην αρχή, δεν σκεφτόμασταν έτσι,
αλλά μετά άρχισε να μας απασχολεί.
Θες να σε βγάλω φωτογραφία;
Εντάξει.
Ωραίος βγήκες.
Ερχόσασταν συχνά εδώ στα ραντεβού σας, με τον άντρα σου;
Εδώ κοντά μέναμε,
πριν μετακομίσουμε στο Ιστ Βίλιτζ.
Πάντα εδώ συναντιόμασταν.
Ακόμα και οι τσακωμοί μας, εδώ γινόταν.
- Μαλώνετε; - Αμέ, δεν χαζολογάμε.
Για τι καβγαδίζετε;
Άνευ λόγου.
Είναι σαν να φυτεύεις δυο δέντρα στην ίδια γλάστρα.
Οι ρίζες μας θέλουν να απλωθούν.
Ο άντρας σου τα πάει καλά με τους δικούς σου;
Ναι. Παίζει Χβάτου μαζί τους όλη την ώρα. (=παιχνίδι τράπουλας).
Παίζει Χβάτου;
Αμέ.
Ξέρει;
Είναι καλός.
Και μιλάει καλά τα κορεάτικα;
Όχι.
Αλλά τα καταφέρνει.
Αλήθεια;
Το αγαπημένο του φαγητό είναι το Γιούκ-Γκε-Γιανγκ.
Γιούκ-Γκε-Γιανγκ; (=Καυτερή σούπα βοδινού) Έλα τώρα!
Το λέει η καρδιά του.
Εσύ και η κοπέλα σου...
τσακώνεστε;
Όχι.
Δεν θα την αποκαλούσα «κοπέλα μου» αυτό το διάστημα.
Πρέπει να καλοπαντρευτείς.
Ανησυχείς για μένα;
Ο γάμος είναι δύσκολη υπόθεση, για ιδεαλιστές σαν και του λόγου σου.
Έλα, δεν με πήραν τα χρόνια για να ανησυχείς.
Χάε Σανγκ.
Γιατί γύρεψες να με βρεις;
Πριν δώδεκα χρόνια;
Θέλεις πραγματικά να μάθεις;
Απλά ήθελα να σε ξαναδώ.
Δεν ξέρω.
Επειδή έφυγες τόσο ξαφνικά...
Σου είχα θυμώσει λίγο.
Συγγνώμη.
Για ποιο πράγμα ζητάς συγγνώμη;
Δίκιο έχεις. Δεν υπάρχει τίποτα για να απολογούμαι.
Είχες εξαφανιστεί απ’ τη ζωή μου, και τότε ξάφνου...
σε ξαναβρίσκω.
Τι σ’ έσπρωξε να το κάνεις;
Δεν ξέρω.
Γιατί έτσι.
Ήσουν συνέχεια στο μυαλό μου όταν πήγα φαντάρος.
Καταλαβαίνω.
Ήμασταν μωρά τότε.
Αλήθεια είναι.
Κι όταν ξαναβρεθήκαμε, πριν δώδεκα χρόνια…
και τότε ακόμα, μωρά ήμασταν.
Όχι τώρα πια, όμως.
- Γεια. - Γεια σου αγάπη μου.
Πώς πήγε;
Είχες δίκιο.
Ναι;
Ναι.
Ήρθε για να με δει.
Είναι τόσο παρανοϊκό. Να τον βλέπω ενήλικο άντρα,
με μια κανονική δουλειά και μια κανονική ζωή.
Μου κάνει πολύ Κορεάτης.
Μένει ακόμα με τους γονείς του,
που είναι πολύ κορεάτικο.
Μ' όλες αυτές τις κορεάτικες απόψεις του, για τα πάντα.
Και νιώθω τόσο μη Κορεάτισα όταν είμαι μαζί του.
Αλλά συνάμα,
κατά κάποιο τρόπο, πιο Κορεάτισα;
Είναι τόσο αλλόκοτο.
Θέλω να πω, έχω Κορεάτες φίλους.
Αλλά αυτός δεν μοιάζει με Κορεάτη-Αμερικάνο,
είναι ατόφιος Κορεάτης.
Είναι ελκυστικός;
Έτσι νομίζω.
Είναι στ’ αλήθεια αρρενωπός,
με μια τυπικά κορεατική αρρενωπότητα.
Εσένα σ' ελκύει;
Δεν νομίζω.
Δεν ξέρω, δηλαδή...
Δεν νομίζω.
Ήταν απλά εκείνο το παιδί στο μυαλό μου, για τόσο καιρό.
Μετά, μια εικόνα μόνο, στον φορητό μου.
Και τώρα, ένα πρόσωπο με σάρκα και οστά…
Είναι πολύ έντονο, αλλά δεν νομίζω ότι το λες «έλξη».
Νομίζω ότι απλά, μου έλειψε πολύ.
Νομίζω ότι μου λείπει η Σεούλ.
Εκείνος, σε πεθύμησε;
Μάλλον του έλειψε το δωδεκάχρονο κλαψιάρικο,
που ήξερε κάποτε, τι να πω.
Ήσουν κλαψιάρα;
Ναι.
Τις περισσότερες φορές στέκονταν μόνο εκεί για να με βλέπει.
- Πότε φεύγει; - Μεθαύριο το πρωί.
Θύμωσες;
Όχι.
Έτσι μου φάνηκε.
Δεν έχω το δικαίωμα να σου θυμώνω.
Τι εννοείς; Και φυσικά το έχεις.
Όχι...
Έκανε 13 ώρες με το αεροπλάνο για να έρθει. Δεν θα σου πω...
ότι δεν μπορείς να τον δεις, όχι.
Είναι ο παιδικός σου έρωτας.
Και δεν σημαίνει ότι θα το σκάσεις μαζί του.
Ή το σκέφτεσαι;
Οπωσδήποτε.
Θα παρατήσω τη ζωή μου εδώ...
και θα το σκάσω μαζί του για Σεούλ.
Με ξέρεις ή μπα;
Δεν θα χάσω τις πρόβες μου για χάρη κάποιου μάγκα.
Το ξέρω.
Σε ξέρω.
Τι;
Αυτό με τρώει: είναι σπουδαία ιστορία.
- Η ιστορία μου με τον Χάε Σανγκ; - Ναι.
Σίγουρα δεν μπορώ να την ανταγωνιστώ.
Τι θες να πεις;
Δυο που αγαπιούνται από παιδιά, ξαναβρίσκονται είκοσι χρόνια μετά...
για να αντιληφθούν ότι προορίζονταν ο ένας για τον άλλον.
- Δεν προοριζόμασταν ο ένας για τον άλλον. - Ξέρω.
Ξέρω. Στην ιστορία, θα ήμουν ο κακός, λευκός, Αμερικανός σύζυγος...
που εμποδίζει την εκπλήρωση του πεπρωμένου σου.
Πάψε!
Όχι πες μου, τι δεν σ' αρέσει; Η ιστορία μας είναι τόσο βαρετή.
Γνωριστήκαμε σε μία καλλιτεχνική εστία.
Κοιμηθήκαμε μαζί γιατί έτυχε να είμαστε κι οι δυο ελεύθεροι.
Νεοϋορκέζοι και οι δύο.
Συγκατοικήσαμε για να κάνουμε οικονομία στο νοίκι.
Παντρευτήκαμε για να πάρεις την Πράσινη Κάρτα.
- Πώς τα λες, τόσο ρομαντικά! - Στα λόγια μου έρχεσαι.
Στην ιστορία, είμαι ο τύπος που παρατάς...
όταν ο πρώην εραστής σου...
- έρχεται να σε πάρει. - Δεν είναι ο πρώην εραστής μου.
Κι αν είχες γνωρίσει κάποιον άλλον...
σε εκείνη την εστία;
Κι αν ήταν ένα άλλος συγγραφέας από τη Νέα Υόρκη...
που θα είχε διαβάσει τα ίδια βιβλία με σένα...
και είχε δει τις ίδιες ταινίες,
που θα σου 'δινε χρήσιμες συμβουλές για τα έργα σου,
και θα άκουγε τα παράπονά σου για τις πρόβες σου;
Δεν γίνεται έτσι στη ζωή.
Σωστά.
Αλλά μήπως τώρα, ξάπλωνες εδώ, δίπλα σ’ εκείνον;
Αυτή είναι η ζωή μου και τη ζω μαζί σου.
Σε κάνει ευτυχισμένη;
Αυτό ονειρευόσουν για τον εαυτό σου,
- όταν έφευγες από τη Σεούλ; - Στα δώδεκά μου;
Ναι. Αυτή την εικόνα είχες πλάσει;
Ξαπλωμένη στο κρεβάτι, σ' ένα...
διαμερισματάκι στο Ιστ Βίλιτζ,
μ' έναν Εβραίο που γράφει βιβλία;
Αυτό επιθυμούσαν οι γονείς σου για σένα;
Με ρωτάς αν εσύ, ο Άρθουρ Ζατουράνσκι,
είσαι η απάντηση στο «όνειρο του μετανάστη» των δικών μου;
Ναι.
Ξέρω.
Εδώ μας έφεραν οι δρόμοι μας.
Που σημαίνει ότι η θέση μου είναι εδώ.
Καλά.
Τι;
Είναι που χάρη σε σένα η ζωή μου, αποκτά πολύ μεγαλύτερη αξία.
Κι αναρωτιέμαι αν σημαίνω κι εγώ το ίδιο για σένα.
Και βέβαια.
Είμαι απλά ένα κορίτσι απ' την Κορέα, το ξέρεις;
Και ξεχνάς ότι σ' αγαπώ.
Δεν το ξεχνώ.
Μερικές φορές δυσκολεύομαι να το πιστέψω.
Ξέρεις ότι μιλάς μόνο στα κορεάτικα...
όταν παραμιλάς στον ύπνο σου;
- Αλήθεια; - Ναι.
Δεν μιλάς πότε αγγλικά όταν κοιμάσαι.
Ονειρεύεσαι μόνο στα κορεάτικα.
Δεν το 'ξερα αυτό.
Ναι.
Δεν μου το ‘χεις πει ποτέ.
Τις περισσότερες φορές το βρίσκω χαριτωμένο.
Άλλες... δεν ξέρω,
μάλλον με τρομάζει.
Τι φοβάσαι;
Ονειρεύεσαι σε μια γλώσσα που δεν κατανοώ.
Μοιάζει με μια ολόκληρη χώρα,
μέσα σου, όπου μου απαγορεύεται να μπω.
Μάλλον γι’ αυτό προσπαθώ να μάθω κορεάτικα.
Παρόλο που ξέρω ότι σε πρήζω.
Θέλεις να καταλαβαίνεις τι λέω όταν ονειρεύομαι;
Ναι.
Είμαι σίγουρη ότι λέω ασυναρτησίες.
- Γεια σου. - Γεια σου.
Γύρισες σπίτι χωρίς απρόοπτα χθες βράδυ;
Ναι.
- Συγγνώμη που άργησα. - Δεν πειράζει.
Έφαγες τίποτα;
Όχι.
Δοκίμασε αυτό.
Για μένα είναι;
Ήθελα να σε ρωτήσω χθες...
Τώρα ποιο βραβείο θέλεις να κερδίσεις;
Μικρή ήθελες το Νόμπελ,
και πριν από δώδεκα χρόνια το Πούλιτζερ.
Τώρα, ποιο θέλεις;
Δεν κάθομαι να σκέφτομαι τέτοια πράγματα πια.
Αλήθεια;
Τότε σκέψου το μια στιγμή.
Πρέπει να υπάρχει ένα βραβείο που θέλεις.
Το Τόνι. (=Θεατρικά Βραβεία)
Είσαι ακριβώς η ίδια, όπως σε θυμάμαι.
Ακόμα ψυχάκι;
Ακόμα ψυχάκι.
Λιγάκι προς στ’ αριστερά σου.
Ένα, δύο, τρία!
Άλλη μία.
Γιατί τη βγάζεις τόσο κοντινή;
Καλά. Πάνε λίγο πιο πίσω.
Μας γύρισε την πλάτη!
Στάσου.
Δείχνεις πολύ μικρή.
Παντρευτήκαμε λίγο νωρίτερα...
από ό,τι θέλαμε για την Πράσινη Κάρτα μου.
Ξέρει ότι θα 'ρθω;
Φυσικά.
Ξέρει ποιος είμαι;
Εννοείται!
Θέλει να σε γνωρίσει.
Πέρασε.
Γεια σου.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Γεια. Χαίρομαι, επίσης.
Είναι καλά τα κορεάτικά του.
Όχι.
Πεινάς;
Πεινασμένος;
Ναι.
Τι θα ήθελες να φας;
Ζυμαρικά;
Ναι.
- Σου αρέσουν τα ζυμαρικά; - Ναι.
- Έγινε. - Εντάξει.
- Πάμε για ζυμαρικά τότε. - Ζυμαρικά.
Τι κάνατε οι δυο σας σήμερα;
Άγαλμα της Ελευθερίας.
Πήρατε το καραβάκι.
- Ναι. - Ναι.
Ωραία είναι.
Δεν έχω πάει ποτέ.
- Τι; - Σοβαρά;
Ναι, δεν έχω πάει ποτέ μου.
Θα πρέπει να τον πας τον άντρα σου.
Σοβαρά τώρα, δεν έχουμε πάει ποτέ μαζί;
Όχι.
Όταν ήμουν στα είκοσι τέσσερα…
Εγώ...
Στρατιωτική θητεία;
Ναι.
Στρατιωτική θητεία.
Σωστά.
Ξέρεις πως είναι υποχρεωτική στην Κορέα;
Ναι, ο μπαμπάς σου μιλάει γι' αυτό.
Πώς ήταν; Σου άρεσε;
Όχι.
Αλλά στρατός και δουλειά... το ίδιο.
Το ίδιο;
Ίδιο; Πώς;
Έχεις...
Έχεις αφεντικό.
Έχετε υπερωριακή αμοιβή, τέτοια πράγματα εδώ,
- σωστά; - Σωστά.
Στην Κορέα, δουλεύεις συνεχώς υπερωρίες, αλλά δεν παίρνεις τίποτα.
Δεν υπάρχει υπερωριακή αμοιβή στην Κορέα.
Αλήθεια;
Πρέπει πρώτα να κάνεις τη δουλειά που σου αναθέτει το αφεντικό,
μετά τη δικιά σου...
και στο τέλος μπορείς να πας σπίτι.
Αργά το βράδυ;
Πολύ δύσκολο.
Είναι πολύ δύσκολο.
Δουλειά. Η δουλειά είναι σκληρή.
Σκληρή σωματικά ή διανοητικά;
Σωματικά ή διανοητικά;
Ναι. Και τα δυο.
Σωματικά, πολύ σκληρή.
- Και... - Διανοητικά.
Εγώ διανοητικά, πολύ δυνατός….
Έχεις γερό μυαλό;
Ναι, σωστά.
Καλά έκανες που έφυγες.
Συμφωνώ.
Η Κορέα είναι πολύ μικρή για σένα.
Δεν μπορεί να ικανοποιήσει τις φιλοδοξίες σου.
Χάρηκα που ξαναβρεθήκαμε.
Ναι.
Και σ' ευχαριστώ που με γνώρισες στον άντρα σου.
Το βλέπω ότι σ' αγαπάει αληθινά.
Δεν το 'ξερα πως το να συμπαθήσω τον άντρα σου θα ήταν τόσο επώδυνο.
Ναι;
Όταν σταματήσαμε να μιλάμε,
μου έλειψες πολύ.
- Εσένα σου έλειψα; - Φυσικά.
- Τότε τον γνώρισες όμως. - Όπως κι εσύ την κοπέλα σου.
Συγγνώμη.
Δεν πειράζει.
Να σε ξαναβλέπω…
και να είμαι εδώ...
με βάζει σε περίεργες σκέψεις.
Τι είδους σκέψεις;
Τι θα γινόταν αν ερχόμουν στη Νέα Υόρκη δώδεκα χρόνια πριν;
Κι αν εσύ δεν είχες φύγει ποτέ από τη Σεούλ;
Αν δεν έφευγες έτσι στα ξαφνικά,
και μεγαλώναμε μαζί...
Θα έψαχνα ακόμα να σε βρω;
Θα ήμασταν μαζί;
Θα 'χαμε χωρίσει; Παντρευτεί;
Θα κάναμε παιδιά μαζί; Τέτοιες σκέψεις.
Αλλά ορίστε η αλήθεια που έμαθα εδώ:
Έπρεπε να φύγεις γιατί είσαι εσύ.
Κι ο λόγος που μου άρεσες είναι ότι ήσουν ο εαυτός σου.
Και το 'χεις μέσα σου...
να φεύγεις.
Η Νά-Γιανγκ που θυμάσαι…
δεν μένει πια εδώ.
Το ξέρω.
Ωστόσο...
εκείνο το κοριτσάκι, υπήρξε πράγματι.
Δεν κάθεται εδώ, μπροστά σου...
αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είναι αληθινή.
Είκοσι χρόνια πριν,
την εγκατέλειψα, πίσω, μαζί σου.
Το ξέρω.
Και παρόλο που ήμουν μόλις 12,
την αγάπησα.
Ψυχάκια.
Νομίζω πως υπήρξε κάτι, στις προηγούμενες ζωές μας.
Αλλιώς, γιατί να βρισκόμαστε εδώ, μαζί, τούτη τη στιγμή;
Αλλά σε αυτή τη ζωή,
δεν έχουμε το Ίν-Γιον για να χτίσουμε μια τέτοια σχέση.
Γιατί τώρα, μόνο,
βρισκόμαστε στην ίδια πόλη,
για πρώτη φορά μετά από είκοσι χρόνια...
Καθόμαστε εδώ, με τον άντρα σου.
Σ' αυτή τη ζωή, εσύ κι ο Άρθουρ, έχετε αυτό το είδος Ίν-Γιον μεταξύ σας.
Έχετε τις 8.000 στοιβάδες του Ίν-Γιον.
Για τον Άρθουρ,
είσαι κάποια που μένει.
Μιλάει για σένα.
Ποια νομίζεις ήταν η σχέση μας στις προηγούμενες ζωές μας;
Δεν ξέρω.
Μήπως... μια σχέση ανέφικτη;
Η Βασίλισσα και το πρωτοπαλίκαρο του Βασιλιά;
Ή εγκλωβισμένοι, σ’ έναν γάμο πολιτικών σκοπιμοτήτων,
να φερόμαστε φρικτά ο ένας στον άλλο.
Άπιστοι εντελώς.
Ξεστομίζοντας λόγια που πληγώνουν.
Ή απλά συνεπιβάτες, δίπλα-δίπλα, στο ίδιο τρένο.
Γιατί;
Γιατί αυτό θα έγραφαν τα εισιτήριά μας.
Μπορεί πάλι…
απλά πουλί ο ένας, κι ο άλλος...
το κλαδί που έκατσε να ξαποστάσει, ένα πρωινό.
Με συγχωρείς, μιλούσαμε μεταξύ μας,
θα σταματήσουμε.
Δεν πειράζει.
Έχετε τόσον καιρό να βρεθείτε.
Δεν πίστευα ποτέ ότι θα ζούσα κάτι τέτοιο.
Να κάθομαι εδώ, μαζί σου.
Ξέρεις τι είναι το Ίν-Γιον;
Ναι.
Η Νόρα μου είπε γι’ αυτό όταν πρωτογνωριστήκαμε.
Εσύ κι εμένα.
Ναι. Ναι, εσύ κι εγώ...
έχουμε επίσης Ίν-Γιον.
Σωστά;
Αλήθεια, χάρηκα πολύ που ήρθες.
Έκανες το σωστό.
Θα του κάνω παρέα, μέχρι να έρθει το Uber.
Εντάξει.
Χάρηκα για τη γνωριμία.
Επίσης.
Ελάτε να με επισκεφτείτε στην Κορέα.
Οπωσδήποτε.
- Θα γυρίσω αμέσως. - Εντάξει.
Θα 'ρθει γρήγορα;
Δυο λεπτά.
Να σου πω...
Νά-Γιανγκ.
Αν είναι κι αυτή μια προηγούμενη ζωή,
άρα μήπως έχουμε ήδη...
μια διαφορετική σχέση στην επόμενη ζωή μας;
Ποιοι πιστεύεις ότι θα ήμασταν τότε;
Δεν το ξέρω.
Ούτε εγώ.
Καλή αντάμωση λοιπόν.
Συγγνώμη!
Απόδοση/Προσαρμογή Chisskg Pour Marie et Claire, août 2023.
<ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ>
[«Quiet Eyes» - Sharon Van Etten]
♪ Σμιλεύοντας αγάλματα στο πάρκο ♪
♪ Ψηφιδωτά πρόσωπα που ξεθωριάζουν στη βροχή ♪
♪ Ανακαλώντας την αγάπη ♪
♪ Είμαστε αμόλυντοι και άτρωτοι ♪
♪ Είναι αλήθεια αυτή μια μυστηριακή ζωή; ♪
♪ Όλοι μαθαίνουμε από τα δικά μας λάθη ♪
♪ Ατενίζουμε, πέφτουμε απ' τις σκάλες ♪
♪ Ίσως είσαι μια υπερβολή για μένα ♪
♪ Φωνάζουμε ♪
♪ Ράγισε την καρδιά μου τώρα ♪
♪ Το φώναξες Το φώναξες ♪
♪ Εδώ να μείνω ♪
♪ Μια μακρινή διαδρομή με το αυτοκίνητο ♪
♪ Μουσική μες στο κεφάλι μου ♪
♪ Έρχεται από κάπου ♪
♪ που δεν ξέρω ♪
♪ Ορκίζομαι ότι τα αστέρια ευθυγραμμίζονται αλλά... ♪
♪ σε μια μακρινή σκάλα Σ' ένα πυρωμένο μεσονύχτι ♪
♪ Σ' ένα πεδίο θανάτου Σε εκείνα τα μαρμάρινα σκαλοπάτια ♪
♪ Θα ξαναβρεθούμε στη ζωή ♪
♪ Έτσι γίνεται ♪
♪ Έτσι συμβαίνει ♪
♪ Και γρήγορα θα γινόμουν παρανάλωμα ♪
♪ Έτσι ξεκινάει Έτσι ξεκινάει ♪
♪ Και θα το μάθω σύντομα ♪
♪ Πτώση, πτώση ♪
♪ Μια αέναη πτώση Παρ' όλα αυτά ♪
♪ Πτώση, πτώση ♪
♪ Θα βρεθούμε ξανά και ξανά; ♪