15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2006
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1988
Αντίο, παιδιά.
-Πέρασαν τρία χρόνια. -Τρία χρόνια μαζί.
-Τα αλάνια. -Εγώ κι εσύ;
-Θα ξαναϊδωθούμε. -Αλήθεια;
Φεύγουν κιόλας;
-Ομαδική αγκαλιά! -Ομαδική αγκαλιά.
Τα λέμε, κυρίες μου! Τα λέμε αργότερα!
-Ομαδική αγκαλιά. -Στάσου!
-Τίλι; -Κάλουμ!
Έλα, Τίλι. Ώρα να φύγουμε.
-Έλα. -Κάλουμ!
Ξέρεις, δεν έχουμε γνωριστεί.
-Κι όμως. Αρκετές φορές. -Αλήθεια;
Ήρθες απρόσκλητος στο πάρτι γενεθλίων μου, με φώναζες Τζούλι
-κι έχυσες κόκκινο κρασί στην μπλούζα μου. -Άσχημο.
-Ζητώ συγγνώμη. -Δεν χρειάζεται.
-Ήσουν πολύ ευχάριστος. -Ήμουν;
Όχι. Δεν ήσουν.
-Αν δεν είσαι η Τζούλι, τότε... -Είμαι η Έμα.
-Έμα. -Έμα Μόρλι.
Έμα Μόρλι.
Άκου, θα σε συνοδεύσω στο σπίτι σου.
-Εδώ μένω. Κάνε ησυχία. -Καλώς ήρθες.
Καλή η συζήτηση, αλλά όλοι μπορούν να μιλάνε...
Καμιά φορά χρειάζεται δράση.
Για να αλλάξεις τον κόσμο. Συμφωνώ απόλυτα.
Λοιπόν, πώς θα είσαι, ας πούμε, στα 40;
Στα σαράντα; Να πω διάσημος;
-Τρομερά πλούσιος; -Απαίσιο. Είσαι τρομερά επιδειξιομανής.
-Πού πας; -Να βουρτσίσω τα δόντια μου.
Ξέρεις τώρα, ποτά, τσιγάρα...
-Δεν με πειράζει. -Πειράζει εμένα.
Ούτε λεπτό δεν θα κάνω.
Μην παίξεις μόνος όσο θα λείπω.
Τι;
Εντάξει, συγκεντρώσου.
Συγκεντρώσου. Μην τα σκατώσεις!
Φεύγεις;
Ξημερώνει και σκέφτηκα...
Μπορείς να φύγεις αν θες.
Σκέφτηκα πως ίσως θες να κοιμηθείς.
-Δεν χρειάζεται να φύγω. -Όχι, εντάξει, φύγε. Δεν μ' ενοχλεί.
-Κοπάνα την. -Δεν ήθελα να την κοπανήσω.
Πήδα κι απ' το παράθυρο αν θες.
-Αλλά είμαστε στον πέμπτο. -Κοίτα, θα μείνω. Εντάξει;
Θα μείνω. Έλα.
Συγγνώμη, δεν είμαι καλή σ' αυτά.
Είναι που όταν είμαι στο κρεβάτι με κάποιον,
καταλήγω πάντοτε ή να γελάω ή να κλαίω
και θα ήταν ωραίο να ζήσω κάτι ενδιάμεσο.
Κοίτα, δεν πειράζει. Θα μπορούσαμε να μείνουμε φίλοι.
Εντάξει. Φίλοι.
Βέβαια, σήμερα είναι του Αγίου Σουίθιν.
-Τι είναι; -Σήμερα.
-Του Αγίου Σουίθιν, 15 Ιουλίου. -Πώς και το ξέρεις;
Θάφτηκε στον καθεδρικό του Ουίντσεστερ.
Εκεί πήγα σχολείο.
-Τι μου λες! -Τι σου λέω!
Ξέρεις, υπάρχει κι ένα ποίημα.
"Αν του Αγίου Σουίθιν βρέχει...
μπλα, μπλα, μπλα, θα μείνει".
-Ντέξτερ, είναι υπέροχο. -Έλα τώρα.
Ας κοιμηθούμε.
-Όμως, Ντεξ. -Εμ;
Αν δεν βρέξει...
θες να κάνουμε κάτι;
Εγώ κι εσύ;
-Είσαι καλά; -Σήκωσέ το.
Εντάξει, σηκώνω.
Δεν μπορούσες να προσλάβεις κάποιον να τα κουβαλήσει;
-Όχι. -Θα πλήρωνα εγώ.
Τώρα σήκωσε από την πλευρά σου.
Φαίνεται ότι δεν έχεις δουλέψει στη ζωή σου.
Σοβαρά τώρα, Εμ, η πτήση μου φεύγει σε τέσσερις ώρες.
Εντάξει, γι' αυτό ακριβώς πρέπει να το σηκώσεις.
-Για όνομα του Θεού. Χάρη σου κάνω. -Και είμαι πολύ ευγνώμων. Μην γκρινιάζεις.
Σίγουρα έχει ιστορίες να πει το κρεβάτι.
Ναι, σύντομες ιστορίες. Ιστορίες τρόμου.
Καλώς ήρθες στο Λονδίνο. Εμπρός, σήκωσέ το.
Νομίζω πως θα ευτυχήσω εδώ.
-Τι μυρωδιά είν' αυτή; -Κρεμμύδια και απογοήτευση.
-Σωστά. -Όχι, δεν είναι τόσο χάλια.
Τίποτα που να μη διορθώνεται με μπογιά και μια πυρηνική κεφαλή.
Έχω τη γραφομηχανή μου. Έχω τα βιβλία μου. Είμαι στο Λονδίνο.
Νομίζω πως όλα θα πάνε καλά. Ίσως και να τα καταφέρω.
Ξέρεις, ίσως και να γνωρίσεις κάποιον.
-Ντέξτερ, σε παρακαλώ. -Έναν καλό. Ευαίσθητο, που να φορά ζακέτα.
Σου είπα πως δεν μ' ενδιαφέρουν αυτά.
-Με ίδια γυαλιά, ίδιες απόψεις. -Τελικά, χαίρομαι που θα πας στην Ινδία.
Ωραία, γιατί φεύγω. Πρέπει να προλάβω την πτήση μου.
-Κιόλας; -Ναι, λυπάμαι.
-Φύγε λοιπόν. Βρες τον εαυτό σου. -Συνέχισε να μου στέλνεις γράμματα.
-Μακροσκελή. -Εντάξει.
-Και να περνάς καλά, Εμ. -Φυσικά.
Επιτρέπεται, ξέρεις.
Διαισθάνομαι πως του χρόνου τέτοιον καιρό
θα έχεις κατακτήσει το Λονδίνο.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1990
-Ποια η διαφορά μεταξύ... -Η τορτίγια είναι ή καλαμποκιού ή σίτου.
Όμως η γεμιστή καλαμποκίσια τορτίγια είναι τάκο,
ενώ η γεμιστή σίτου είναι μπουρίτο.
Το τηγανητό μπουρίτο είναι το τσιμιτσάνγκα.
Η ψητή τορτίγια, τοστάδα. Η τυλιχτή, εντσιλάδα.
Μήπως μπορείτε να τα επαναλάβετε;
-Γεια, είμαι ο Ίαν Γουάιτχεντ. -Ο καινούργιος.
Καλώς ήρθες στο νεκροταφείο της φιλοδοξίας.
-Η κουζίνα. -Γεια, φίλε.
Και τι δεν κάνουν με τα μικροκύματα
-και μια φριτέζα! -Πάλι εδώ εσύ;
Οι βασικές ομάδες τροφών της κουζίνας Τεξ-Μεξ.
Τυρί στο κοτόπουλο κάτω από γουακαμόλε,
πάνω από φασόλια, κάτω από ρύζι, πάνω από μοσχάρι.
Προειδοποίηση, απόφυγε τις γαρίδες γίγας.
Είναι ρώσικη ρουλέτα. Μία στις έξι σκοτώνει.
-Ποια είναι λοιπόν η παυλίτσα σου; -Ποια;
Σερβιτόρος-ηθοποιός, σερβιτόρος-μοντέλο, σερβιτόρος-συγγραφέας;
-Είμαι κωμικός. -Θα μας είσαι χρήσιμος.
Σε όλους αρέσει να γελούν. Παλιά το 'κανα κι εγώ.
Τώρα αρχίζω βασικά. Δουλεύω το χαρακτηριστικό κωμικό μου στιλ.
Όχι πολλά αστεία, πιο πολύ μικρές καυστικές παρατηρήσεις.
-Να πάρει! -Δουλεύω ένα κομμάτι τώρα
για τη διαφορά αντρών και γυναικών.
Πώς κάνουν οι τυπάδες όταν βλέπουν ένα κορίτσι που γουστάρουν...
-Τουαλέτες προσωπικού. -Ναι.
Συγγνώμη. Τι έλεγες;
Τίποτα. Έχω εμφάνιση απόψε, αν ενδιαφέρεσαι να 'ρθεις.
Στον Οίκο του Γέλιου.
Δεν σου ζητώ ραντεβού.
Σίγουρα έχεις αγόρι άλλωστε, έτσι;
Ίαν, θα ήθελα πολύ να έρθω, αλλά μετά από τη δουλειά
μ' αρέσει να πηγαίνω σπίτι να τρώω το φαγάκι μου κλαίγοντας.
Κι εσύ, Έμα; Ποια είναι η παυλίτσα σου; Τι κάνεις πραγματικά;
Αυτό κάνω πραγματικά.
Αλλά δεν είναι και για πάντα, έτσι;
Το δωμάτιο βρομάει. Η Τίλι με τρελαίνει. Το διαμέρισμα είναι αχούρι.
Αφήνει δαγκωνιές στο τυρί και μουλιάζει τα σουτιέν στον νεροχύτη.
Άκου, σίγουρα δεν ήρθε η καταστροφή.
Το Λονδίνο με έχει καταπιεί.
Νόμιζα πως θα ξεχώριζα. Κανείς δεν ξέρει πως βρίσκομαι εδώ.
Άκου. Τίποτα αληθινά καλό δεν ήταν ποτέ εύκολο.
-Ποιος το 'πε αυτό; -Εσύ.
Είπα τέτοιο πράγμα; Πολύ εκνευριστικό.
Συγγνώμη που γκρινιάζω. Ήθελα απλώς ν' ακούσω...
Πώς πάει η διδασκαλία;
-Πώς είναι το Παρίσι; -Καλό, Έμα.
Ξέρεις, αληθινά, πραγματικά ικανοποιητικό.
Μην κοιμηθείς με καμιά από τις μαθήτριές σου.
-Είναι ανήθικο και προβλέψιμο. -Καλή συμβουλή, Εμ. Σ' ευχαριστώ.
Πρέπει να κλείσω. Θα φάω με τη μαμά.
Ζήτα συγγνώμη και πάλι, μπορείς;
Δεν ήθελα να αποκαλέσω τον μπαμπά σου φασίστα.
-Φασίστα της μπουρζουαζίας. -Ζήτα συγγνώμη και, Ντέξτερ...
-Τελειώνουν τα λεφτά. Ντεξ; -Εμ; Μ' ακούς;
Ντεξ;
Μου λείπεις.
-Άργησες 45 λεπτά. -Ναι, με καθυστέρησαν.
Και πού ήσουν χτες βράδυ;
Σε ντίσκο, γιορτή της σχολής.
-Πέρασες καλά; -Όχι, ήταν απαίσια.
Πες μου, ποια σου γράφει όλα αυτά τα μακροσκελή γράμματα;
-Δεν σε αφορά. -Εκείνο το κορίτσι που σε επισκέφτηκε;
Ναι. Η Έμα κι εγώ είμαστε απλώς καλοί φίλοι.
Πόσες διακοπές χρειάζεσαι;
-Δεν κάνω διακοπές. Διδάσκω αγγλικά. -Ντέξτερ.
-Ο Αλέν Ντελόν είν' αυτός; -Τι;
Όχι. Ο πατέρας σου είναι.
-Τον πόνεσαν οι κάλοι του. -Σταμάτα.
Πήγαινέ με για φαγητό αύριο, μπορείς;
Μόνο εσύ κι εγώ. Κάπου ήσυχα, με λευκά τραπεζομάντηλα.
Θέλω να σου μιλήσω.
-Γιατί; Συμβαίνει κάτι; -Όχι. Τίποτα.
-Τότε, γιατί να μιλήσουμε; -Χρειάζομαι λόγο;
Εδώ είσαι. Έκφυλε.
Λοιπόν, σκέφτηκα πως ίσως τα θες αυτά.
Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Τι θα δειπνήσουμε; Σε παρακαλώ, Θεέ μου, όχι γαλλικό φαγητό.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1991
Ο λαμπρός νέος θέλει να σε δει.
Έχει καινούργια.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
-Γεια χαρά. -Ένα φιλί ήταν μόνο.
Προσπαθούσες να χώσεις όλο το κεφάλι της στο στόμα σου.
Ο κόσμος ήδη δυσκολεύεται να καταπιεί το φαΐ εδώ.
-Τι σου βρίσκει άλλωστε; -Λέει πως είμαι σύνθετος.
Κακομαθημένος είσαι.
Μου πρόσφεραν τη θέση του μάνατζερ σήμερα.
Είπαν πως θέλουν κάποιον που δεν θα φοβούνται μη φύγει.
Λοιπόν, Εμ, άκου.
Λέω να πάρεις ένα μπουκάλι τεκίλα,
να περάσεις το κατώφλι της πόρτας
και να μη γυρίσεις ποτέ.
Η δουλειά μου είναι η ζωή μου.
Μην πετάς χρόνια από τη ζωή σου, απλώς επειδή νομίζεις πως έχει πλάκα.
Τα μαλλιά μου μυρίζουν τυρί. Μοντερέι Τζακ.
Νόμιζα πως έγραφες ποίηση.
Τι; Να πάω για τα πολλά λεφτά; Το δοκίμασα. Απέτυχα.
Δεν το βλέπεις, έτσι;
Είσαι αστεία, ελκυστική, έξυπνη.
Είσαι το πιο έξυπνο άτομο που ξέρω.
Και βέβαια. Είσαι ελκυστική.
-Είσαι σέξι. -Τι;
Τι; Ήταν σεξιστικό αυτό που είπα;
Όχι, δεν ήταν σεξιστικό. Ήταν γελοίο.
Εμ, άκου.
Αν έπρεπε να σου κάνω ένα δώρο,
ένα δώρο για όλη σου τη ζωή, ξέρεις τι θα σου έδινα;
Αυτοπεποίθηση. Αυτό ή ένα αρωματικό κερί.
Έλα δω.
Έμα; Απολύμανα το ψυγείο για τα κρέατα.
Ήρωά μου. Σ' ευχαριστώ, Ίαν. Θα σε δω αύριο.
Αντίο, φίλε.
Αντίο, Έμα.
-Να πηγαίνω κι εγώ. -Εντάξει.
Θα συνέλθω. Απλώς νιώθω λίγο χαμένη, αυτό είν' όλο.
-Όλοι νιώθουν χαμένοι στα 25. -Όχι εσύ.
Εκπαιδευόμενος παραγωγός τηλεόρασης. Ωραίο νέο διαμέρισμα. Ηχοσύστημα για CD.
Ομαδικό σεξ Τρίτες και Παρασκευές.
Ναι, αλλά, ξέρεις τώρα, από μέσα μου κλαίω.
Ξέρεις τι χρειάζεσαι, έτσι;
Διακοπές.
Ντέξτερ, λέω απλώς να βάλουμε κάποιους κανόνες.
-Κανόνες! -Δεν θέλω να ρισκάρω
-τη φιλία μας, εντάξει; -Καλά.
-Όπως; -Ξεχωριστά δωμάτια.
Χωριστά κρεβάτια, όχι μεθυσμένες αγκαλιές.
Γιατί να αγκαλιαζόμασταν άλλωστε;
-Οι αγκαλιές προκαλούν κράμπες. -Σύμφωνοι.
Κανόνας νούμερο δύο. Απαγορεύεται το φλερτ.
Απαγορεύεται να πιεις και να μου αρχίσεις τα κουνήματα.
-Ή σε οποιαδήποτε άλλη. -Δεν φλερτάρω ποτέ.
-Σοβαρολογώ. -Γεια σας, τι έχουμε δω;
Καλημέρα!
Καλή τύχη!
Κι αυτό με οδηγεί στον κανόνα τρία.
-Τη ρήτρα περί γυμνότητας. -Τι;
Δεν θέλω να σε δω στο ντους ή να κατουράς.
-Ή να κατουράς στο ντους. -Αυτό δεν το υπόσχομαι.
Πρέπει, Ντεξ. Είναι οι κανόνες. Και απαγορεύεται να κολυμπήσεις γυμνός.
-Εντάξει λοιπόν. Κανόνας νούμερο τέσσερα. -Τι;
-Δεν έχει Scrabble. -Λατρεύω το Scrabble.
Γι' αυτό ακριβώς διάλεξα αυτόν τον κανόνα. Δεν πεθάναμε ακόμη.
Ορίστε.
Τι είναι αυτό;
Το μαγιό μου. Λέγεται εδουαρδιανό.
-Όχι, το σοβάτισμα. -Δείκτης 30. Καίγομαι.
Δώσ' το, θα το κάνω εγώ.
Πρώτη φορά το βλέπω αυτό.
Ποιο; Αυτό; Το έκανα στην Ταϊλάνδη.
-Είναι το Γιν-Γιανγκ. -Μοιάζει με οδικό σήμα.
Σημαίνει "τέλεια ένωση των αντίθετων".
Σημαίνει "φόρα και καμιά κάλτσα".
Εδώ βαθαίνει πολύ το μαγιό, έτσι;
Ευτυχώς που δεν το 'βαλα ανάποδα.
Λέω να κάνω μια βουτιά.
Είναι παραλία γυμνιστών.
-Όχι. -Είναι. Κοίτα.
Ψήνουν!
Δεν θα μπορούσα να το κάνω αυτό. Ψήνουν γυμνοί.
Τι κάνει αυτή; Γιόγκα;
Θεέ μου. Ωρίμασε. Διάβασε το περιοδικό σου.
Ακούω τη σκέψη σου. Σαν ροκάνισμα.
Η απάντηση είναι όχι.
Δεν νομίζεις πως θα 'μασταν πιο άνετα
-χωρίς ρούχα; -Απίστευτο.
-Απλώς απίστευτο. -Γιατί όχι;
Οι κανόνες! Άσε που έχεις και κοπέλα.
-Την Ίνγκριντ; -Ναι, την Ίνγκριντ.
Είναι πολύ απελευθερωμένη.
Θα 'βγαζε την μπλούζα της στο αεροδρόμιο.
Όπως δεν παραλείπεις να τονίζεις, η Ίνγκριντ ήταν μοντέλο.
Κι εσύ θα μπορούσες να είσαι.
Για κατάλογο ή κάτι τέτοιο.
Λέω απλώς πως δεν είμαστε εντελώς άγνωστοι
-από σωματικής πλευράς. -Ξέχνα το, Ντεξ.
Ξέρεις, εκείνη τη νύχτα της αποφοίτησης.
Έλα τώρα, θυμήσου.
Όχι. Τη διέγραψα σαν αυτοκινητικό ατύχημα.
Εγώ πάλι όχι.
Μάλιστα, αν κλείσω τα μάτια μου,
μπορώ ακόμη να σε δω να στέκεσαι εκεί στο φως της αυγής.
-Σε παρακαλώ. -Να ξεκουμπώνεις προκλητικά τη σαλοπέτα
-καθώς με πλησιάζεις. -Δεν φορούσα σαλοπέτα.
Άρα θυμάσαι, έτσι;
Κάηκα απ' τον ήλιο;
Όχι, είσαι...
Είσαι μια χαρά.
-Ξέρεις πως δεν έχω ταξιδέψει ποτέ εκτός; -Τι;
-Μη λες χαζομάρες. -Αλήθεια.
Με τροχόσπιτο στο Γουίμπι, τρώγοντας στιγμιαία σούπα με τον μπαμπά
και προσπαθώντας να μη σκοτώσω τη μαμά.
Δεν το πιστεύω ότι είμαι εδώ μαζί σου.
Γιατί;
Όταν ήμασταν στο πανεπιστήμιο, πριν καν γνωριστούμε...
ήμουν ερωτευμένη μαζί σου.
Γελοίο, το ξέρω.
Όμως...
όταν παραλίγο να το κάνουμε εκείνο το βράδυ...
δεν το πίστευα.
Είχα γράψει και ποιήματα κι απ' όλα.
-Τι έχεις να πεις για αυτό; -Το ήξερα ήδη.
Τι εννοείς πως το ήξερες;
Το μάντεψα.
Όλα εκείνα τα επικά γράμματα και οι κασέτες με τις συλλογές.
Συνέχισε λοιπόν. Τι έγινε;
Σε γνώρισα. Με γιάτρεψες από σένα.
Θα ήθελα πάντως να διαβάσω εκείνα τα ποιήματα.
-Τι ρίμες έκανες με το Ντέξτερ; -Κάφρε. Μισή ρίμα.
-Πολύ κρασί. Ας πηγαίνουμε. -Όχι ακόμη.
Άκου, πάμε μια βόλτα.
-Εδώ είναι. -Είναι υπέροχα.
Συγγνώμη; Τι κάνεις εκεί;
Νόμιζα πως θα κάνουμε μια γρήγορη βουτιά.
-Να φύγει η ζαλάδα. -Το 'πιασα.
Έπεσα κατευθείαν στην παγίδα, έτσι;
Μεθάς το κορίτσι και το πας στο νερό.
Έλα τώρα, Εμ. Γίνε αυθόρμητη. Γίνε απερίσκεπτη. Ζήσε τη στιγμή!
-Έλα, Εμ. Βούτα! -Όχι!
Τόσο σεμνότυφη!
Γιατί είσαι τόσο σεμνότυφη; Έλα!
Μπορούσες τουλάχιστον να κρατήσεις το σώβρακο.
-Κανόνας νούμερο τρία, θυμάσαι; -Έλα.
Έτσι είναι να κολυμπάς γυμνός; Τι πρέπει να κάνω;
Να πλατσουρίσω; Να σε πιτσιλίσω;
Πολύ σοβαρό ύφος.
-Δεν κατουράς, έτσι; -Όχι.
Όχι, ήθελα απλώς να πω πως ένιωθα το ίδιο.
Μετά από εκείνη τη νύχτα. Δεν έγραψα ποιήματα ή κάτι τέτοιο.
Δεν είμαι τρελός.
Αλλά σε σκεφτόμουν.
Σε σκέφτομαι. Εσένα κι εμένα.
Αλήθεια;
Αλήθεια; Λοιπόν, Ντεξ...
Το πρόβλημα είναι πως μου αρέσουν σχεδόν όλες.
-Μάλιστα. -Όλες.
Σοβαρά, κάθε φορά είναι λες και μόλις βγήκα από τη φυλακή.
-Είναι σοβαρό πρόβλημα. -Φαντάζομαι.
Κι αυτό με την Ίνγκριντ είναι μόνο σεξ.
-Ασταμάτητο σεξ. -Κατάλαβα, Ντεξ.
Όμως, εγώ κι εσύ θα ήμασταν αλλιώς.
Νομίζω πως θα θέλαμε διαφορετικά πράγματα και δεν νομίζω πως είμαι έτοιμος.
Αν θες να το ρίξεις έξω,
να ξεσαλώσεις χωρίς δεσμεύσεις.
Θεέ μου! Το παίρνω ως όχι αυτό, σωστά;
Έτσι νομίζω. Η στιγμή μάλλον χάθηκε.
Έλα τώρα, δεν είμαι σαφής.
Όχι, είσαι. Αυτό είναι το πρόβλημα. Ανησυχείς πως με νοιάζει.
Μη! Γυρίστε πίσω! Παλιο...
Κλέφτες! Γυρίστε πίσω!
Σταθείτε! Έκλεψαν τα ρούχα μου! Παλιο...
Καλέστε την αστυνομία! Σταθείτε! Γυρίστε πίσω!
Μπορείτε να μη γελάτε και να βοηθήσετε, παρακαλώ;
Ήταν Armani το κοστούμι.
-Τα παλιόπαιδα πήραν μέχρι και το σώβρακο. -Armani κι αυτό;
-Όχι, Calvin Klein. -Λυπάμαι πολύ, Ντεξ.
-Τα παλιογαλλάκια! -Σου πήραν και τα πάνινα παπούτσια.
Δεν ήταν πάνινα. Δεν έχω φορέσει ποτέ πάνινα στη ζωή μου.
Ήταν μοκασίνια και τα λάτρευα, να πάρει!
Τι; Δεν είναι αστείο! Έπεσα θύμα κλοπής!
-Ντεξ; -Τι είναι;
Το σώβρακο Calvin Klein.
Θα το βρω.
-Το ορκίζομαι, θα το εντοπίσω. -Κοιμήσου.
-Αναρωτιέμαι πόσους κανόνες παραβιάσαμε. -Όλους.
-Εκτός από το Scrabble. -Ίσως αύριο.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1993
Ποιος λέει πως η ποιότητα στην τηλεόραση πέθανε;
Πολλά περισσότερα μόλις επιστρέψουμε από το διάλειμμα, μη φύγετε λοιπόν.
Σε προειδοποιώ. Ξέρουμε πού μένεις. Άντε, εξαφανίσου.
Τηλεφώνησα για να σου πω
πως είσαι η καλύτερη φίλη που είχα ποτέ.
Συγκινούμαι, Ντεξ, αλλά είσαι τύφλα.
-Και λοιπόν; -Είναι 5:00 το πρωί.
-Πήγαινε σπίτι. -Κι έχεις υπέροχο σώμα.
-Ντεξ! -Ο Ντέξτερ είναι;
-Υποσχέσου πως θα πας σπίτι, σε παρακαλώ. -Θα πάω.
Ντεξ, δουλεύεις το πρωί.
-Καληνύχτα, ναι; -Ντεξ...
Και να θυμάσαι, είσαι απόλυτα, αληθινά καταπληκτική.
Ντέξτερ;
Ντεξ;
-Είσαι φοβερός και διάσημος. -Δεν είμαι τόσο διάσημος.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1994
Γεια χαρά! Τι κάνεις, γέρο;
Η μητέρα σου είναι πάνω.
Σε περίμενε όλο το πρωί.
Για όνομα του Θεού, γιατί ιδρώνεις τόσο;
-Έχει ζέστη. -Όχι, δεν έχει.
-Πώς είναι; -Γιατί δεν πας να δεις;
Μαμά;
-Γεια. -Γεια σου, ξένε.
Σου έφερα ένα δώρο.
Δεν είναι από μένα. Είναι από την Έμα.
-Άσ' το σ' εμένα. -Ευχαριστώ.
Τι όμορφο! Λίγο φιλόδοξο όμως.
Ίσως να της πεις να στέλνει διηγήματα στο μέλλον.
Μαμά, μην το λες αυτό.
Τι κάνεις λοιπόν;
Είμαι ο Ντέξτερ Μέιχιου.
Τι σόου έχουμε για σας απόψε!
Έχουμε έναν άντρα που ισχυρίζεται...
Θα το προχωρήσω λίγο.
Υπάρχει μια αρκετά καλή συνέντευξη.
Ίσως τη δω αργότερα.
Τα ζωντανά σόου είναι πάντοτε λίγο ανάλαφρα.
Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να κάνεις αυτήν τη φωνή,
αλλά πάλι δεν ενδιαφέρομαι και πολύ για αυτά.
Είναι διασκεδαστικό για τους νέους. Το βλέπουν μετά από την παμπ.
-Δηλαδή δεν έχω πιει αρκετά; -Όχι, δεν λέω αυτό.
Ειλικρινά, Ντέξτερ. Χορεύτριες σε κλουβιά;
-Εκεί κατέληξες; -Το παρουσιάζω μόνο.
-Το μέσο για την επιτυχία, αυτό είν' όλο. -Ποια επιτυχία;
Λέγαμε πως μπορούσες να κάνεις ό,τι ήθελες.
Καλά. Τι θες να κάνω;
-Κάτι καλό. -Είναι καλό.
Κάνω αυτό που μου ζητούν. Αυτό μπορώ να κάνω.
Συγγνώμη.
Τα φάρμακα με κάνουν ευέξαπτη.
Θέλω να ξαπλώσω λίγο. Θα είμαι καλύτερα το βράδυ.
Να, ξέρεις...
Εδώ που τα λέμε, έχω μια πρεμιέρα απόψε.
Κοίτα, λυπάμαι. Δεν μπορώ να τη χάσω. Είναι το Τζουράσικ Παρκ.
Φοβάμαι πως θα χρειαστώ λίγη βοήθεια.
Είσαι καλά; Βάλε το χέρι σου γύρω απ' τον λαιμό μου.
-Εντάξει. -Εντάξει;
-Είσαι καλά; -Ναι.
Να σου φέρω κάτι; Νερό; Ένα μαρτίνι;
-Τι ώρα είναι; -Είναι 6:15.
-Μάλλον αποκοιμήθηκα. -Φοβάμαι πως έχασες τη μέρα μας.
Ο πατέρας σου είναι λίγο θυμωμένος μαζί σου.
-Κοίτα, θα μείνω απόψε. -Όχι. Πήγαινε.
Είναι δυσάρεστο να σας βλέπω να μαλώνετε με τον πατέρα σου.
Να μιλήσω ειλικρινά;
-Πρέπει; -Νομίζω πως το δικαιούμαι.
Ξέρω πως θα γίνεις καλός άνθρωπος.
Αξιοπρεπής, στοργικός, ολοκληρωμένος.
Δεν έχεις φτάσει όμως εκεί ακόμη.
Και αυτήν τη στιγμή, ανησυχώ...
πως δεν είσαι πολύ καλός πια.
-Δεν έχω να πω κάτι για αυτό. -Δεν χρειάζεται να πεις τίποτα.
Δεν θα μαλώσω μαζί σου.
Έλα να πάρεις το αμάξι σου όταν θα είσαι νηφάλιος.
Μη γίνεσαι γελοίος. Δεν μπορείς να κατασχέσεις τα κλειδιά μου.
Μην υποτιμάς τη νοημοσύνη μου!
Η μητέρα σου σε αγαπά πολύ. Το ξέρεις αυτό.
Όμως, για όσο καιρό της απομένει...
Αν ξανάρθεις να τη δεις σ' αυτήν την κατάσταση,
δεν θα σε αφήσω να μπεις στο σπίτι. Θα σου κλείσω την πόρτα κατάμουτρα.
Τώρα...
Πήγαινε.
Καλά.
Λείπεις. Μόλις το θυμήθηκα. Είσαι σε καυτό ραντεβού, σωστά;
Άργησα πολύ.
Θα μου τηλεφωνήσεις μόλις το ακούσεις;
Έχω ανάγκη να μιλήσω σε κάποιον.
Όχι σε κάποιον. Σ' εσένα.
Αλυσοπρίονο αντί για χέρι. Τρελό. Έργο διαχρονικής ομορφιάς.
-Νομίζω, είναι το καλύτερο της τριλογίας. -Και το κατάλαβα
χωρίς να 'χω δει το Καταραμένο άσμα ή το Νεκρός την αυγή.
Το μόνο μου παράπονο θα ήταν πως δεν είχε αρκετή βία.
Δεν σε πείραξε, έτσι; Μήπως ήθελες να δεις τα Τρία χρώματα: Η μπλε ταινία;
Δεν θα πάρω ορεκτικό. Έφαγα εκείνα τα νάτσος.
Εσύ πάρε όμως. Πάρε ό,τι θες.
Οτιδήποτε μέχρι, να πούμε, 14 λίρες;
Όχι, σοβαρά, πάρε ό,τι θες. Ξέρεις, σε λογικό πλαίσιο.
Χαίρομαι πολύ που σε ξαναβλέπω.
Και θα γίνεις καταπληκτική δασκάλα.
-Συγχαρητήρια. -Ευχαριστώ.
Μακάρι να 'χα δασκάλους σαν εσένα. Όχι πως θα διάβαζα.
Δεσποινίς Μόρλι.
Δεν έχετε νέα μηνύματα.
Η κωμωδία είναι σκληρή ερωμένη.
Νομίζω πως ο μόνος τρόπος να δω το όνομά μου σε φωτεινή πινακίδα
είναι να το αλλάξω σε Έξοδος Κινδύνου.
Τέλος πάντων, ετοιμάζω βραδιά αυτοσχεδιασμού αυτόν τον καιρό.
Τον κύριο Χάχανο. Ψευδώνυμο.
Νομίζω πως θα εστιάσω σε πράγματα που παρατηρώ.
Έχω ετοιμάσει πολύ πράγμα
για τις διαφορές σκύλου και γάτας.
-Σταμάτα, σε παρακαλώ. -Εντάξει.
Ξέρεις τι είναι το πιο δύσκολο όταν κάνεις σταντ απ;
-Να διαλέξεις ρούχα; -Πολύ καλό. Όχι.
Πως ο κόσμος περιμένει να είσαι πάντα φοβερός.
Γιατί αν δεν είσαι αστείος, τι είσαι;
-Ίαν, δεν δίνεις παράσταση τώρα. -Είναι ένα είδος παράστασης, δεν είναι;
Είμαι κατενθουσιασμένος που σε βλέπω.
Και αγχωμένος.
-Συγγνώμη... -Ούτε εγώ είμαι καλή σ' αυτά.
Είναι που αποφοίτησα σήμερα.
Έχω επιτέλους τα προσόντα να κάνω κάτι χρήσιμο
και ήθελα να το γιορτάσω με κάποιον.
Ο Ντέξτερ ήταν απασχολημένος;
Εμ, όταν το ακούσεις αυτό, μπορείς να πάρεις ένα ταξί;
Θα το πληρώσω εγώ.
Ίσως θα μπορούσες και να μείνεις, ξέρεις, στον καναπέ.
Έχω ανάγκη να σε δω.
Σε παρακαλώ, μπορείς να έρθεις;
-Έμα Μόρλι; Μπορώ να πω κάτι; -Πες το.
Θεωρώ πως είσαι γαμάτη.
Εσύ και τα γλυκόλογά σου.
-Καλύτερα να γυρίσω σπίτι. -Μη φύγεις. Πάμε κάπου αλλού.
Μένω κοντά. Βέβαια, είναι ένα αχούρι, χάλια.
Αλλά έχω μουσική και ποτά. Ή ζεστό γάλα, αν προτιμάς.
Μπορούμε να κραιπαλιάσουμε με κακάο.
Εντάξει. Ένα, δύο, τρία, πάμε!
-Προς τα πού; -Από δω!
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1995
Δεν είμαι κολλιτσίδα. Είμαι στοργική. Έχω πολλή αγάπη να δώσω.
Αν δεν μπορώ να σου τηλεφωνήσω, μπορώ να έρθω να σε δω;
-Ξέρεις πού είναι τα σπίρτα; -Όχι.
Ίσως θες να περιμένεις λίγα λεπτά. Πήγαινε.
-Γεια, δεσποινίς Μόρλι. -Γεια.
Θα γίνει και πάρτι μετά,
με σαμπάνια, καναπεδάκια και γελάκια;
Είναι σχολική παράσταση, Ίαν. Θα 'χουμε γυρίσει μέχρι τις 9:30.
Γιατί δεν μένεις σ' εμένα για αλλαγή;
Θα πλύνω την παπλωματοθήκη μου.
-Το αγόρι σας είναι, δεσποινίς Μόρλι; -Τι θράσος!
Γεια σας, αγόρια και κορίτσια. Καλώς ήρθατε στο Late Night Lock In.
-Κάμερα ένα, Ντέξτερ. -Από δω, κύριε.
-Ένα σόου βραδινό, ζωντανό και δυνατό. -Ντέξτερ, ο κύριος θέλει να σε δει.
-Προσέχετε τα καλώδια, κύριε. -Γεια.
Εντάξει, κυρίες μου.
Σερβιρίστηκα τσάι και ψωμάκια.
Ελπίζω να μη σου προκαλέσω μπελάδες.
-Μην ανησυχείς. -Να τος!
-Δεν είναι υπέροχος; Έλα στη Σούκι. -Σούκι Σου. Έλα δω.
Θέλω να σε καταπιώ ολόκληρο.
Άκου, Σούκι... Αυτός είναι ο πατέρας μου.
Τι χαμπάρια, κύριε Μ.; Δεν είναι θεός ο γιος σας;
-Είναι πολύ καλός. -Πού είναι η κυρία Μ.;
Δυστυχώς, έχει πεθάνει.
-Μπάρι, χρειάζομαι λίγο νερό. -Τι άθλια γυναίκα!
-Βασικά, είναι η κοπέλα μου. -Συγχαρητήρια τότε.
Η μητέρα σου θα εντυπωσιαζόταν.
-Ευχαριστώ, μπαμπά. -Θα το δω απ' το σπίτι, αν μείνω ξύπνιος.
Πέρνα καλά και μη δίνεις σημασία στις εφημερίδες.
Κύριε, ελάτε από δω.
Σε παρακαλώ.
Είμαι ο βασιλιάς της φτηνής τηλεόρασης.
-Είσαι βασιλιάς όμως. Αυτό είναι καλό. -Λεζάντα της φωτογραφίας. "Απεχθής".
-Γιατί δεν μπορείς να έρθεις; -Επειδή δουλεύω.
Θα στείλω ένα αμάξι να σε πάρει.
-Ντεξ, δεν μπορώ. -Το ξέρω, συγγνώμη.
Νιώθω πολύ καλύτερα όταν είσαι μαζί μου.
Ανησυχώ πως θα σταθώ μπροστά στην κάμερα και θα σκέφτομαι
"Ποιο το νόημα;"
Το σόου είναι γελοίο. Είμαι σκέτη απάτη, Εμ.
Έλα τώρα. Φτάνει.
Ξέρεις τι κάνεις.
-Όλα θα πάνε καλά. -Σωστά.
Απλώς μη μιλάς μ' αυτήν την περίεργη φωνή, εντάξει;
-Καλά. -Εντάξει. Αντίο.
Εμπρός. Ξεκινάμε.
Πολύ καλό. Πάμε!
-Ελάτε, παιδιά. Πάμε! -Πάμε, σουπερστάρ.
Κυρίες και κύριοι, καλώς ήρθατε στο Late Night Lock In.
-Ένα σόου βραδινό, ζωντανό... -Και δυνατό!
Και πού να δείτε τι έχουμε για σας απόψε!
Ζήτω!
Μπράβο, καλή μου.
-Ευχαριστώ. -Ελάτε, δεσποινίς Μόρλι.
Μπράβο!
Κυρίες και κύριοι, οι Μάξι Κρου.
Ωραία, καθίστε, παιδιά. Εσύ κάτσε εκεί.
Αρχικά, να πω πως τζάμαραν φοβερά.
Ωραία, ας ξεκινήσουμε με... Ας ρωτήσουμε κάποια πράγματα.
Τι είναι χιπ χοπ; Είναι η φωνή των δρόμων;
Γι' αυτό είστε τόσο θυμωμένοι;
-Όχι, φίλε. -Πρώτο!
Μάλιστα. Λοιπόν, ραπάρετε για οτιδήποτε;
Ας πούμε, και για ένα σάντουιτς με τυρί;
Καινούργιος είσαι εδώ; Το 'χεις ξανακάνει αυτό;
Θεέ μου! Μην το δοκιμάσετε αυτό στο σπίτι.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1996
Ίαν; Πιστεύεις πως θα τελειώσεις το βάψιμο σήμερα;
Θα 'θελα τουλάχιστον να βάλω την τηλεόραση μέσα.
Καλά. Μπορώ να φάω πρωινό πρώτα, έτσι;
-Φάγαμε πρωινό. -Τότε, μπραντς.
Μπραντς. Είναι γεύμα; Είναι πρωινό;
Όχι, είναι μπραντς. Μήπως είναι πρωινό και δείπνο;
-Ή πρωινό και βραδινό. -Πρέπει να φύγω.
-Μεγάλη αγκαλιά, μανάρα; -Κάτι συμφωνήσαμε για το "μανάρα".
Αρπάζεσαι με ό,τι κι αν πω αυτές τις μέρες, έτσι;
Κοίτα, αν δεν θες να πάω απόψε...
-Όχι, να πας. -Ή αν ήθελες να έρθεις μαζί μας...
Ο Ντέξτερ να με αγνοεί κι εσύ να με καπελώνεις;
-Όχι, ευχαριστώ. -Δεν θα είναι έτσι.
Άλλωστε έχω μια εμφάνιση σήμερα στο The Rose & Crown.
Θα πληρωθείς;
-Όχι. -Ας γυρίσω στη δουλειά μου λοιπόν.
Τριάντα τέσσερις ίδιες αναλύσεις του Άρχοντα των Μυγών.
Εμ; Κατά τις 5:00 μ.μ. θα γούσταρες λίγη...
Ξέρεις, απογευματινή λιχουδιά;
Απίστευτο!
-Είσαι υπέροχη! -Έλα τώρα!
Για να δούμε το φόρεμα.
-Βίντατζ; -Όχι, ολοκαίνουργιο.
Αλήθεια;
Δείχνεις υπέροχη και λατρεύω τα παπούτσια.
Ευχαριστώ. Είναι το πρώτο ορθοπεδικό ψηλοτάκουνο παγκοσμίως.
-Κοίτα, πάει πολύς καιρός, Εμ. -Έχω ανάγκη να διασκεδάσω απόψε.
-Μπορούμε, σε παρακαλώ; -Συγγνώμη.
-Θέλω δυο δεύτερα. Είναι για δουλειά. -Είμαι γυμνή!
-Σούκι, παλαβιάρα. -Πού είσαι, μωρό μου;
Νόμιζα πως θα πήγαινες στο πάρτι.
-Ξέρεις πως σου καταστρέφουν τον εγκέφαλο; -Δεν σου καταστρέφουν τον εγκέφαλο.
-Πού το ξέρεις; -Πολύ αστείο, Εμ.
Σου εγγυώμαι ότι σε έναν χρόνο θα 'χεις κι εσύ ένα.
Έγινε. Αν πάρω ποτέ κινητό, θα με βγάλεις για φαγητό.
Τι; Πάλι;
Πες λοιπόν.
-Τι κάνει ο βασιλιάς της κωμωδίας; -Καλά. Και οι δυο είμαστε καλά.
-Είστε ακόμη πολύ ερωτευμένοι; -Ρεύεται τραγουδιστά.
Εγώ είμαι μια κοινή θνητή. Δεν ξέρω.
-Αυτές τις μέρες δεν είμαστε... -Πώς είναι το νέο σπίτι;
-Πώς είναι; -Μια χαρά.
Είναι ενάμισι δωμάτιο σε κακόφημη γειτονιά.
Και ο Ίαν λέει πως θα βάψει τον ίδιο τοίχο εδώ κι έξι μήνες.
Έχει όμως προοπτικές. Έχει θέα. Σε εργοστάσιο αερίου.
Να 'ρθεις μια βόλτα.
-Τι κάνει η Σούκι; -Είναι φανταστική. Υπέροχη.
Το καλύτερο για μένα είναι που καταλαβαίνει τη βιομηχανία.
Ξέρει ακριβώς τι σημαίνει να είσαι...
Θα 'λεγα διάσημος. Θεέ μου, σιχαινόμαστε αυτήν τη λέξη.
Κάθε φορά που ανοίγω την τηλεόραση είναι με τη ροζ εφαρμοστή στολή γάτας.
-Τα πάει απίστευτα καλά. -Ναι, και οι δυο.
Ετοιμάζω κάποια πολύ συναρπαστικά πράγματα.
Είναι στα σκαριά.
-Αν σου έλεγα, θα 'πρεπε να σε σκοτώσω. -Κάν' το, σε παρακαλώ.
Ξέχνα το. Ξεκίνα χωρίς εμένα, ναι;
-Γεια. Να 'σαι! -Καλή όρεξη.
Τι κάνεις, χαζούλα; Άκου, θα τα πούμε μετά.
Κοίτα το. Φαίνεται υπέροχο.
-Είσαι καλά; -Θα μπορούσε να κάτσει μαζί μας.
Τι είναι αυτά που λες; Ήρθα για να δω εσένα, θυμάσαι;
Λοιπόν, πώς πάει η διδασκαλία;
-Τι; -Αν δεν σ' ενδιαφέρει, μη ρωτάς.
Μ' ενδιαφέρει.
Νόμιζα πως θα 'γραφες εκείνο το μυθιστόρημα, αυτό είν' όλο.
Θα το γράψω. Πρέπει όμως να ζήσω κάπως.
Επιπλέον, το απολαμβάνω. Είμαι πολύ καλή δασκάλα.
Σίγουρα είσαι.
Όμως, ξέρεις τι λένε, έτσι;
-Όχι, τι λένε; -Ξέρεις, "Όσοι μπορούν..."
Συγγνώμη. Δεν το γνωρίζω. Τελείωσε την πρόταση.
Καλώς. "Όσοι μπορούν, το κάνουν, κι όσοι δεν μπορούν, το διδάσκουν".
Κι όσοι μπορούν να διδάξουν λένε "Άντε γαμήσου"!
Εμ! Έλα τώρα! Συγγνώμη για ό,τι έκανα.
Προφανώς, ήπιες λίγο παραπάνω.
Όχι, εσύ είσαι πιωμένος!
Καταλαβαίνεις πως έχω να σε δω νηφάλιο κυριολεκτικά τρία χρόνια;
Πετάγεσαι στην τουαλέτα κάθε δέκα λεπτά.
Ή παίρνεις κόκα ή πάσχεις από δυσεντερία.
Ό,τι και να 'ναι, είναι βαρετό! Μιλάς ακατάπαυστα για τον εαυτό σου.
Δεν θα με πείραζε, Ντεξ, αλλά είσαι παρουσιαστής τηλεόρασης.
Δεν ανακάλυψες την πενικιλίνη. Απλώς στέκεσαι και φωνάζεις
-"Να σας ακούσω δυνατά!" -Περνάω καλά, αυτό είν' όλο.
Πέρασα πολλά τελευταία.
Μπορεί να παρασύρθηκα λίγο, αλλά αν δεν με τσιγκλούσες συνέχεια...
Αυτό κάνω; Δεν το θέλω...
Το ξέρω πως πέρασες πολλά με τη μαμά σου και όλα αυτά.
Υπάρχουν όμως πράγματα για τα οποία είχα ανάγκη να σου μιλήσω.
Για το πώς έχω κολλήσει σ' αυτό το σπίτι με έναν άντρα που δεν αγαπώ πια.
Κι αν δεν μπορώ να σου μιλήσω, τότε ποιος ο λόγος να σε βλέπω;
-Να βλεπόμαστε; -Τι εννοείς "ποιος ο λόγος";
Νομίζω πως ξεπεράσαμε ο ένας τον άλλο. Όχι, εσύ με ξεπέρασες.
-Νομίζεις πως είμαι ξενέρωτη και μίζερη. -Δεν νομίζω πως είσαι μίζερη.
-Εμ... -Νομίζω πως τελειώσαμε,
ας δούμε την αλήθεια. Πες αντίο.
Ακούγεσαι σαν να με παρατάς.
Ναι, ίσως αυτό κάνω. Δεν είσαι αυτός που ήσουν.
Έλα τώρα, Εμ. Ζητώ συγγνώμη! Σε παρακαλώ.
Έλα. Ναι.
Ναι.
Σ' αγαπώ, Ντέξτερ. Πάρα πολύ.
Απλώς δεν μ' αρέσεις πια.
Λυπάμαι.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1997
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 1998
Ο Τζόνι Κέιτζ νίκησε.
Μια τεράστια νίκη από τους Μπλέιντ Κρούζερς.
Όλοι συμφωνείτε, πιστεύω. Μπράβο, παιδιά.
Αυτά από το αποψινό Joy Stick Jockeys.
Δείτε μας και την άλλη εβδομάδα.
Θα αξιολογήσουμε νέα καυτά παιχνίδια κονσόλας.
Μέχρι τότε συνεχίστε να παίζετε, νυχτοπούλια.
Είναι ανάγκη να λέω "καυτά";
Είμαι 32 χρονών, να πάρει.
-Τι; Με απολύουν; -Το "απολύω" παραπέμπει σε κάτι αρνητικό.
Θέλουν απλώς να δοκιμάσουν νέο παρουσιαστή.
Με απολύουν δηλαδή;
Όχι, θα πάνε το σόου προς άλλη κατεύθυνση.
Προς κάτι από το οποίο απέχεις πολύ.
-Δεν θέλουν αυτό που είσαι τώρα. -Μάλιστα.
Θέλουν αυτό που ήσουν στα 20.
Μάλιστα.
-Και τα καλά νέα; -Συγγνώμη;
Είπες πως είχες άσχημα νέα. Ποια είναι τα καλά νέα;
Κάθε καριέρα έχει τα πάνω και τα κάτω της. Αυτό είναι μια μεγάλη πτώση.
Διαισθάνομαι μια απογοήτευση, Ντέξι.
Ανησυχώ λίγο για το μέλλον μου. Δεν είναι ακριβώς αυτό που περίμενα.
Δεν μπορείς να προβλέψεις το μέλλον. Για αυτό είναι τόσο συναρπαστικό.
Όλοι σ' αγαπάνε, έτσι;
Όμως, σ' αγαπούν με έναν ειρωνικό τρόπο, αγαπούν να σε μισούν.
Αυτό που πρέπει να κάνουμε
είναι να βρούμε κάποιον που να σ' αγαπά αληθινά.
-Εντάξει; -Ναι.
Σ' αγαπώ, Σίλβι.
Όχι, κάτσε. Είμαι ερωτευμένος μαζί σου.
Δεν το 'χω πει ποτέ αυτό σε καμιά.
Αυτό είναι ψέμα.
Σ' αγαπώ, Σίλβι. Σε...
Η Σίλβι μού λέει πως ήσουν πολύ γνωστός παλιά.
-Παρουσιαστής ή κάτι τέτοιο. -Ναι, ισχύει.
-Κάποτε. -Ναι, στο Larginit. Εκείνη την εκπομπή.
-Θυμάσαι, μαμά; -Το σιχαινόσουν.
Ναι. "Κλείστε το" φώναζε.
"Κλείστε το! Σκοτώνει τα εγκεφαλικά σας κύτταρα".
-Εσύ ήσουν, έτσι; -Δουλεύεις ακόμη στην τηλεόραση, Ντέξτερ;
Όχι τόσο. Έχω κάπως απομακρυνθεί.
-Μάλιστα. -Ο Ντέξτερ είναι μετριόφρων.
Έχει πολλές προσφορές.
Αυτό που θέλει είναι να γίνει παραγωγός.
Παιχνίδια για πάρτι.
-Είσαι κει, Μοριάρτι; -Εδώ.
-Δύο στα δύο. Μπράβο, αδερφάκι. -Πάμε για το τρίτο.
-Είσαι κει, Μοριάρτι; -Εδώ.
Το κοινό τρελαίνεται!
-Το αγόρι μου! -Άλλη φορά θα 'σαι πιο τυχερός.
-Ευχαριστώ. -Είμαι πολύ περήφανη για σένα.
-Πλάκα δεν έχει; -Ντέξτερ, θες να παίξεις μαζί μου;
-Όχι. -Φανταστική ιδέα.
-Είσαι σίγουρη, αγάπη μου; -Και βέβαια.
-Εμπρός, παλικάρι μου. -Πάρε τ' όπλο σου.
Σφιχτά, μαμά.
-Εντάξει; -Εντάξει.
-Πολύ καλά. -Δεν θέλουμε να κλέβεις.
-Καλή τύχη. -Ωραία.
Εμπρός, αδερφούλα.
-Εντάξει, έτοιμη; -Πανέτοιμη...
-Έλεος! -Τι νομίζεις ότι κάνεις;
-Το τραπέζι ήταν από την Ιταλία. -Συγγνώμη.
Την πέτυχα σε κακό σημείο μάλλον.
Ούτε που ρώτησες "Είσαι κει, Μοριάρτι;"
Το ξέρω. Λυπάμαι πολύ!
-Δεν ξέρω τι νόμισα! -Μαλάκα!
Καλά να πάθω που δεν άλλαξα κλειδαριές.
-Καλά φαίνεσαι, Ίαν. -Άντε χάσου, Έμα.
Ατάκα παράστασης;
Όχι, αν και δουλεύω κάτι καινούργιο.
Θεέ μου.
Βγαίνω και λέω "Να μια αστεία ιστορία. Θα σας αρέσει".
-Ίαν. -Είναι ένας τύπος
κι έχει ένα κορίτσι που λατρεύει,
αγοράζουν και σπίτι μαζί.
Μετά της παίρνει δαχτυλίδι αρραβώνα κι απ' όλα.
Τελικά, αυτή είναι ακόμη ερωτευμένη με τον κολλητό της.
Ενδιαφέρουσα θεωρία, Ίαν, μόνο που έχω χρόνια να δω τον Ντέξτερ.
-Όχι; -Δεν είναι αυτός ο λόγος.
Και ξέρεις πώς το ανακάλυψε;
-Το διάβασε σε ποίημά της. -Κάθαρμα!
-Δώσ' το μου! -"Τη βραδιά της αποφοίτησης!
Η ερωτική ένταση στο κρεβάτι!
Η μαγευτική βδομάδα στη Γαλλία!" Τα λέει όλα, σε ελεύθερο στίχο!
Αν ξανάρθεις ποτέ εδώ, θα φωνάξω την αστυνομία!
Φώναξέ την! Είναι και δικό μου σπίτι!
Αλήθεια; Εγώ πλήρωσα την υποθήκη!
Εσύ καθόσουν κι έκλανες ενώ έβλεπες την Οργή του Καν!
-Λατρεύεις την Οργή του Καν. -Σιχαίνομαι την Οργή του Καν.
Ευτυχώς που δεν παντρευτήκαμε.
Συγγνώμη που έψαξα τα πράγματά σου.
Είχα θυμώσει τελευταία.
Δεν πειράζει.
-Μου λείπεις. -Το ξέρω.
Το νιώθω εδώ.
Ή αυτό ή έχει εγκλωβιστεί αέρας, δεν είμαι σίγουρος.
-Ό,τι και να 'ναι, θα περάσει. -Είναι καλά πάντως.
Όχι τα ποιήματα. Τα ποιήματα είναι φρικτά, αλλά τα υπόλοιπα, οι ιστορίες.
-Είσαι πραγματικά αστεία. Όχι σαν εμένα. -Ίαν.
Λέω απλώς πως πρέπει να τα δείξεις σε κάποιον,
επειδή είσαι καλύτερη απ' ό,τι νομίζεις.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2000
Αυτή είναι η Έμα Μόρλι. Σπουδάσαμε μαζί.
Κοιμήθηκες και μ' αυτή;
-Όχι. -Με τη νύφη;
Όχι. Θεέ μου, τι κάνεις;
Κάθε σαββατοκύριακο πάμε σε γάμους με ένα τσούρμο γυναίκες με τις οποίες
έχεις κοιμηθεί, λες και είναι συνέδριο.
Έλα τώρα. Ξέρεις πως μόνο εσύ υπάρχεις για μένα πια.
Αλήθεια. Έλα δω.
Πίτες με χούμους. Βιολογικά σμούθι. Καφέδες δίκαιου εμπορίου.
Καραβίδες. Ντεξ, ο κόσμος τρελαίνεται για βλακείες.
Έχω ήδη 12 υποκαταστήματα. Άλλα 12 ως το τέλος του έτους.
Ξέρεις τώρα, κυκλοφορεί φήμη
-πως είσαι πολυεκατομμυριούχος. -Έλα τώρα.
Όρισε το "πολύ".
Να έρθεις να φάμε. Πρέπει να μιλήσουμε.
-Μου προσφέρεις δουλειά; -Όχι, λέω απλώς...
Αυτό κάνεις, έτσι; Μου προσφέρεις δουλειά.
Κοίτα, έχω καιρό να σε δω στην τηλεόραση.
-Σκέφτηκα πως αν ήθελες μια νέα αρχή... -Κάλουμ, φίλε.
Στο πανεπιστήμιο φορούσες το ίδιο τζιν για...
Πόσο ήταν, τέσσερα χρόνια;
Πέρασε πολύς καιρός, φιλαράκι. Δεν είμαστε φοιτητές πια.
Κάποιος το απολαμβάνει.
-Κοίτα κει. -Είδες την Έμα Μόρλι;
Μπροστά στα μάτια μας τόσο καιρό. Ποιος να το φανταζόταν!
Κάθομαι και περιμένω
Ένας άγγελος
Αναλογίζεται τη μοίρα μου;
Ξέρουν...
Θα σου πω ποια ανακάλυψη άλλαξε τη ζωή μου.
Οι καραβίδες.
Έχω ήδη 12 υποκαταστήματα. Άλλα 12 ως το τέλος του έτους.
Έλεγα στον Ντέξτερ πως υπάρχουν πολλές ευκαιρίες.
Αγάπη μου, επιστρέφω σε λίγο.
-Θες σαμπάνια; -Δεν είναι σαμπάνια. Είναι ισπανικό κρασί.
Όταν ξαπλώνω στο κρεβάτι μου
Οι σκέψεις με κατακλύζουν Και νιώθω πως η αγάπη πέθανε
Αγαπώ αγγέλους πια
-Θες να φύγουμε από δω; -Ναι, σε παρακαλώ.
Και μέσα σ' όλα αυτά Μου προσφέρει προστασία
Πολλή αγάπη και τρυφερότητα
Θα σου είναι δύσκολο το σημερινό, αφού έχεις κοιμηθεί με τη νύφη.
Δεν ξέρω για τι πράγμα μιλάς.
-Πώς τα ξέρεις όλα αυτά; -Η Τίλι μού τα είπε όλα.
-Αλήθεια; -Το μασάζ ποδιών ξέφυγε από τον έλεγχο.
Μάλλον χρησιμοποίησες το ελαιόλαδό μου. Ο τοίχος της κουζίνας είχε πατημασιές.
-Αυτά ανήκουν στο παρελθόν πια, οπότε... -Αλήθεια, τι συνέβη;
Το σεξ στα αποδυτήρια έχασε τη γλυκόπικρη γοητεία του;
Ένα όργιο δεν θα σε κρατήσει ζεστό τη νύχτα, Εμ.
Ένα όργιο δεν θα σε φροντίσει όταν γεράσεις.
Σωστά.
Τέλος πάντων, τα σκάτωσα στην καριέρα μου.
Τα σκάτωσα και με τη μαμά.
-Δεν είναι αλήθεια αυτό. -Και τα σκάτωσα με τις φιλίες μου.
Και μετά εμφανίστηκε η Σίλβι.
Και πραγματικά με έσωσε κατά κάποιο τρόπο.
Είναι πολύ όμορφη.
Βέβαια δεν έχει καθόλου αίσθηση του χιούμορ.
Από την άλλη, το χιούμορ είναι υπερεκτιμημένο.
Να χαζογελάς όλη την ώρα.
Η μόνη φορά που γέλασα πραγματικά με τον Ίαν
ήταν όταν έπεσε από τις σκάλες.
Η Σίλβι λέει πως δεν της αρέσει να γελά.
Χαλά το πρόσωπό της.
Όμως, την αγαπάς, έτσι;
Ναι, τη λατρεύω.
Αγαπώ τον Κόλιν πια
-Όχι. Από δω. -Πού πάμε;
Ντεξ;
Για πες. Εσύ; Κανένας έρωτας;
-Μην αρχίζεις, Ντεξ. -Τι;
Με τη συμπόνια! Δεν νιώθω μοναξιά. Απλώς είμαι μόνη.
-Να, πώς ακούστηκε αυτό; -Εντάξει.
-Το 'χαψα. -Είναι αλήθεια.
Πήρα μια μικρή προκαταβολή για να γράψω βιβλίο.
Εμ!
Λοιπόν, ξέρεις, έχω κι εγώ να σου πω κάτι.
-Παντρεύεσαι. -Ναι.
-Χαίρεσαι δηλαδή; -Φυσικά χαίρομαι, Ντεξ.
Φανταστικά νέα, πραγματικά.
Αρωματισμένη; Οι προσκλήσεις του γάμου σου είναι αρωματισμένες.
Ναι, λεβάντα.
Όχι, Ντεξ, είναι χρήμα. Έχουν τη μυρωδιά του χρήματος.
Στις 14 Αυγούστου;
Ναι, νομίζω πως το λένε εσπευσμένο γάμο.
Για 350 άτομα.
Με μπουφέ.
Ξέρεις ποιος είναι ο πατέρας;
-Σταμάτα. -Αστειεύομαι.
-Συγχαρητήρια. -Ευχαριστώ.
-Μπαμπάς. -Το ξέρω.
-Επιτρέπεται; Θα σε αφήσουν; -Απίστευτο, έτσι;
Θα είσαι υπέροχος πατέρας.
-Το πιστεύεις αλήθεια; -Δεν αμφιβάλλω ούτε στιγμή.
-Μου έλειψες, Ντεξ. -Κι εμένα μου έλειψες.
Μην εξαφανιστείς πάλι.
Αρκεί να μην εξαφανιστείς ούτε εσύ.
Ντεξ;
Πρέπει να γυρίσουμε.
Σίγουρα, πάμε.
Έλα, Τζάσμιν.
Έλα. Θα σταματήσεις να κλαις;
-Πώς τα πας; -Καλά, φίλε. Ναι.
-Όχι ακριβώς αυτό που περίμενα, αλλά... -Τι εννοείς;
Να, οι λέξεις βιολογικό και σπιτικό...
Ναι, ξέρω. Φαντάστηκες χίπηδες
σε καμιά μικρή φάρμα να φτιάχνουν το δικό τους μούσλι.
Καλή ιδέα, αλλά εδώ κάνουμε δουλειά, Ντεξ.
-Ναι, το κατάλαβα. -Τα δυο τελευταία.
Άκου, φίλε.
Είσαι εδώ μόνο για να μάθεις τη δουλειά, εντάξει;
-Πολιτική της εταιρίας. Όλοι το κάνουν. -Κάλουμ, το απολαμβάνω.
Ειλικρινά, είμαι καλά.
Έχει αρκετό γάλα.
Έκανα πουρέ τα λαχανικά ή μπορείς να λιώσεις μια μπανάνα.
Ινδικό φαγητό; Μπορώ να της δώσω κάρι, σωστά;
-Όχι, Ντέξτερ. -Σίλβι, πλάκα κάνω.
Σωστά. Ακόμη δεν τα πιάνω, έτσι;
Συγγνώμη. Έχω αργήσει. Δεν ξέρω καν γιατί πάω.
-Είμαι πολύ μεγάλη για μπάτσελορ. -Όχι, δεν είσαι.
-Το ταξί μου. -Οι δυο μας λοιπόν.
-Θα γυρίσω αύριο το πρωί. -Εντάξει.
-Πρόσεχε. Κοίτα μην κάψεις το σπίτι. -Θα είμαι μια χαρά.
-Αντίο, καρδούλα μου. -Χαιρέτα τη μαμά.
-Το ξέρω, γλυκιά μου. Συγγνώμη.
Να περάσεις καλά.
Έλα! Μια χαρά θα είμαστε, έτσι δεν είναι;
Το ατέλειωτο πάρτι ξεκίνησε
Όλοι χορεύουν Στον ρυθμό που έχουν μέσα τους
Σ' έναν κόσμο τρελό Σήμερα γίνεται το σωστό
Είμαι ο Σπάρτακος.
Όχι, εγώ είμαι ο Σπάρτακος.
Είμαι ο Σπάρτακος.
Γεια! Ας χειροκροτήσουμε δυνατά τους αστέρες...
Κοίτα, Τζάσμιν, η πρώην του μπαμπά.
-του μπάσκετ Τι Τζέι και Μίκι Ντι! -Φωνάζει πολύ, δεν νομίζεις;
Χωράνε στο πλάνο;
Είναι τόσο ψηλοί! Λιώνω εδώ πέρα.
Πολύ φωνακλού δεν είναι;
"Η Τζούλι Κρίσκολ, στα 15 της,
το μόνο που ήθελε ήταν να αλλάξει τον κόσμο.
Μακάρι να άκουγαν πραγματικά οι πολιτικοί".
ΕΜΑ ΜΟΡΛΙ
Ναι, αυτή είναι η Εμ. Είναι η Εμ;
Ναι, είναι η Εμ. Έγραψε το βιβλίο.
Έμα;
-Εγώ είμαι. -Συγγνώμη, αγάπη μου.
Πώς πάει το πάρτι;
Θα πάμε όλες σ' ένα κλαμπ.
-Πώς είναι η μικρή; -Κοιμάται. Επιτέλους.
Ήταν ξύπνια τόση ώρα;
Ναι, εγώ φταίω. Έπρεπε να της έχω δώσει ντεκαφεϊνέ.
Βλέπεις; Ορίστε. Σ' έκανα να γελάσεις.
-Εσύ είσαι καλά; -Ναι. Όχι, καλά είμαι.
-Γιατί; Ανησύχησες; -Όχι...
Έτσι ρώτησα. Ήθελα...
Ήθελα να δω απλώς αν είσαι καλά και...
-Όλα είναι καλά. -Εντάξει.
Κοίτα, Σίλβι...
ξέρω πως δεν είμαι καλός σε όλο αυτό, ξέρεις, σύζυγος και πατέρας.
-Τα πας μια χαρά, Ντέξτερ. -Όχι, ξέρω πως αν είχες κρατήσει
την απόδειξη, θα με είχες επιστρέψει πολύ καιρό πριν.
Να ξέρεις όμως πως το δουλεύω, εντάξει;
-Κάνε λίγο υπομονή. Αυτό μόνο. -Πρέπει να κλείσω.
-Θα σε δω αύριο. -Εντάξει.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2003
ΕΜΑ ΜΟΡΛΙ
ΚΥΡΙΟΣ ΝΤΕΞΤΕΡ
-Αστείο; -Πολύ αστείο.
Κοίτα να δεις!
Μοιάζεις με συγγραφέα. Μια συγγραφέας στο Παρίσι.
Κάπως το λένε αυτό, έτσι δεν είναι;
-Αντρογυναίκα. -Θα έλεγα αγοροκόριτσο.
-Εσύ με τι μοιάζεις; -Εγώ; Με χαμένο ζωντοχήρο.
Δεν μένω μακριά. Πάμε; Πόσο καιρό θα μείνεις;
Υποθέτω πως εξαρτάται από σένα. Είναι...
Θέλω να πω κάτι που δεν θα έλεγα απ' το τηλέφωνο.
Από τότε που ήμασταν τελευταία φορά μαζί στο Λονδίνο...
Ντέξτερ, πριν πεις οτιδήποτε άλλο, πρέπει να...
Υπάρχει κάτι που πρέπει να σου πω.
-Γνώρισες κάποιον! -Σου είναι τόσο δύσκολο να το πιστέψεις;
-Άντρα; -Ναι, άντρα. Έναν τύπο.
Έναν τύπο! Έγινε τύπος τώρα! Μάλιστα.
Λέγεται Ζαν-Πιερ Ντισουαγιέ.
-Γάλλος; -Όχι, Ντεξ, Ουαλός.
Είναι όμορφος. Γοητευτικός.
-Είναι πολύ... Γάλλος. -Εννοείς αγενής;
-Όχι. -Αλαζόνας;
Καπνίζει πολύ, φορά κολιέ από κρεμμύδια.
-Γιατί κάνεις έτσι; -Θεέ μου, εννοείς σέξι.
Αυτό εννοείς; Κάνετε πολύ σεξ;
Από πότε πρέπει να πάρω την άδειά σου;
-Εσύ ποτέ δεν ζήτησες τη δική μου. -Μα μόλις κοιμηθήκαμε μαζί!
Δεν το 'χω ξεχάσει.
-Ντέξτερ, μεθύσαμε λίγο. -Όχι τόσο.
Έβγαλες το παντελόνι ενώ φορούσες παπούτσια.
Όχι. Έτσι έγινε;
Νομίζω πως ήσουν αναστατωμένος με τη Σίλβι και το διαζύγιο
και χρειαζόσουν έναν ώμο να κλάψεις. Ή να ξαπλώσεις μαζί του.
Και ήμουν ακριβώς αυτό, ένας ώμος να ξαπλώσεις.
Και γι' αυτό το έκανες, έτσι;
-Για να με ανεβάσεις. -Δεν έπιασε;
Αν θες να ξέρεις, ήταν μία απ' τις καλύτερες νύχτες της ζωής μου.
Βλέπεις;
Μην τσιμπάς.
-Ντεξ, ήταν μία φορά. -Τρεις φορές για την ακρίβεια.
Έλα τώρα. Δεν το βρίσκεις καλή ιδέα;
Εσύ κι εγώ.
-Ναι. Ήταν στα τέλη της δεκαετίας του '80. -Μάλιστα.
-Να πηγαίνουμε καλύτερα. -Γιατί; Τι θα κάνουμε;
Ο Ζαν-Πιερ θέλει να σε γνωρίσει.
-Με δουλεύεις. -Θα τον ακούσουμε να παίζει.
-Να παίζει; -Είναι τζαζίστας.
Το κάθαρμα.
Θα τον ακούσουμε να παίζει φρι τζαζ στο πιάνο
για εννιά ώρες περίπου και θα είναι πολύ ωραία
και καθόλου περίεργα.
ΖΑΝ-ΠΙΕΡ
Δεν θα βγεις έτσι έξω!
Κούμπωσέ με.
-Αυτός είναι ο Ζαν-Πιερ. -Πού;
Έλεος. Θα μπορούσες τουλάχιστον να είχες βρει κάποιον λίγο εμφανίσιμο.
Ξέρεις, Εμ, σίγουρα είναι καλός πιανίστας της τζαζ.
Όμως, δεν νομίζω πως μπορώ να το κάνω αυτό.
Αλήθεια;
Ναι, θα δω καμιά ταινία και θα γυρίσω στο διαμέρισμα.
Και μετά νομίζω πως θα πάρω το πρώτο τρένο της επιστροφής αύριο.
-Δεν χρειάζεται να φύγεις. -Νομίζω πως χρειάζεται.
-Λυπάμαι, Ντεξ. -Μη λυπάσαι.
Πήγαινε.
-Γεια. -Γεια.
Στάσου! Ντέξτερ!
Νόμιζα πως σε ξεφορτώθηκα.
-Αν παίξεις μαζί μου, Ντέξτερ... -Εμ, τ' ορκίζομαι. Όχι.
Αν με κοροϊδέψεις, με απογοητεύσεις ή με εξαπατήσεις, θα σε σκοτώσω.
Δεν θα το κάνω αυτό.
Τ' ορκίζεσαι;
Ναι, τ' ορκίζομαι.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2004
Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω όλους που ήρθατε στον γάμο μας.
Ο έρωτάς μας μπορεί να χαρακτηριστεί θυελλώδης.
Παύση για γέλιο.
Σοβαρά, όταν με ρωτούν πώς γνωριστήκαμε με την Έμα,
απαντώ πως μεγαλώσαμε μαζί.
Μπλα, μπλα, μπλα...
Δεν θα πεις "μπλα, μπλα, μπλα" τη μέρα του γάμου μας, έτσι;
Δεν πρέπει να τ' ακούσεις.
Σημειώσεις; Έλα, άσε με να δω.
Όχι. Όταν παντρευτούμε, θα πρέπει να με υπακούς.
Ναι, σίγουρα έτσι θα γίνει.
Τι; Πάλι;
-Σε πειράζει μήπως; -Όχι.
Αν και υπάρχουν ζητήματα υγιεινής και ασφάλειας.
Θα μπορούσα να χάσω την άδειά μου.
Θα αναρωτιούνται πού πήγαμε.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2005
Σίγουρα κάτι καίγεται.
-Γεια. -Γεια.
Έλα δω εσύ. Έτσι.
Θες να μου δώσεις ένα μεγάλο φιλί; Δώσ' μου ένα μεγάλο φιλί. Εμπρός.
Τηλεόραση μεταξύ 5:30 και 6:00, αλλά όχι παραπάνω.
-Και να είναι στο κρεβάτι ως τις 7:30. -Θες να τρέξεις μέσα;
-Άντε να δεις την Έμα. Καλό κορίτσι. -Είμαι εδώ έξω, Τζάσμιν.
Προς το παρόν λατρεύει που έρχεται εδώ.
-Ωραία. Καλό αυτό. -Χαίρομαι πολύ για σένα.
-Θα σου έλεγα να περάσεις, αλλά... -Όχι, δεν πειράζει.
Θα πάμε να δούμε την οικογένειά μου.
-Να περάσετε καλά. -Ευχαριστώ.
Μπες μέσα, Μοριάρτι.
-Ντέξτερ; -Ναι;
Σκεφτόμουν...
Κι εγώ.
Θέλω ένα παιδί με τον άντρα που αγαπώ.
Κι αν αυτός δεν θέλει, τότε το θέλω μαζί σου.
Τότε, καλά θα κάνουμε να ξεκινήσουμε.
Δείχνω πολύ κουρασμένος.
Αθλήσου. Έλα μαζί μου για κολύμπι μετά.
Όχι, δεν μπορώ. Έχω πολλά να κάνω στο καφέ.
Καλά. Μην έρχεσαι.
Και σε περίπτωση που σ' ενδιαφέρει, δεν είμαι έγκυος.
Εμ, πώς το ξέρεις;
-Εσύ πώς λες; -Μπορούμε να ξαναπροσπαθήσουμε.
Έλα... Όχι.
Λυπάμαι. Εντάξει;
Όχι, δεν σε κατηγορώ.
Δεν είμαστε στα καλύτερά μας σήμερα, έτσι;
Άκου, τι θα 'λεγες να βρισκόμασταν μετά από τη δουλειά;
Θα πάμε για ταινία. Διάλεξε εσύ. Κάτι με υπότιτλους.
Και μπορούμε να φάμε έξω.
Μόνο εγώ κι εσύ, και θα το λύσουμε.
Εντάξει; Το υπόσχομαι.
-Ναι. -Εντάξει.
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστώ πολύ.
Γεια. Πήρα να πω πως θ' αργήσω, αλλά έρχομαι.
Συγγνώμη που αρπάχτηκα το πρωί.
Γεια. Πήρα να πω πως θ' αργήσω, αλλά έρχομαι.
Συγγνώμη που αρπάχτηκα το πρωί.
Ήθελα να σου πω πως είσαι το κάτι άλλο, Ντέξτερ Μέιχιου.
Σ' αγαπώ πολύ.
Αυτά λοιπόν. Τυχεράκια!
Μπαμπά.
-Ντέξτερ; -Γεια σου, αγάπη μου.
Τζάσμιν;
Είσαι καλά; Πήγαινε να ντυθείς.
-Σίλβι. -Ντέξτερ;
-Σίλβι, τα σκάτωσα. -Τώρα, Τζάσμιν.
-Τα σκάτωσα. -Δεν πειράζει. Είσαι καλά.
Όχι, τα σκάτωσα.
Έλα να σηκωθείς.
-Έλα. -Λυπάμαι πάρα πολύ.
Δεν πειράζει. Έλα, Ντεξ.
Καημένε μου.
Θεέ μου, Ντέξτερ.
Καθώς έβρεχε, η στάθμη του νερού ανέβαινε.
Λοιπόν, θα το γιορτάζεις ετησίως;
Κάθε χρόνο στις 15 Ιουλίου;
-Ελπίζω πως όχι. -Δεν θέλω να βγάλουμε τα εσώψυχά μας.
-Θες εσύ; -Καλύτερα όχι.
Αλλά να πω πως το καλύτερο που μπορείς να κάνεις...
είναι να προσπαθήσεις να ζήσεις τη ζωή σου σαν να ήταν ακόμη εδώ η Έμα.
Δεν νομίζεις;
-Δεν ξέρω αν μπορώ. -Και βέβαια μπορείς.
Τι νομίζεις ότι κάνω τα τελευταία δέκα χρόνια;
Ξεκινά το Silent Witness. Πήγε 9:00.
Μάλιστα.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2009
-Ίαν. Θεέ μου! -Ντέξτερ.
-Γεια. -Γεια σου, φίλε.
-Είσαι καλά; -Ναι, κοίτα δω.
Εσύ πώς είσαι; Πώς πάει το σταντ απ;
-Το παράτησα. -Κρίμα.
Όχι, καθόλου. Ποτέ δεν ήμουν καλός.
Η μόνη φορά που έκανα την Έμα να γελάσει ήταν όταν έπεσα απ' τις σκάλες.
Αλήθεια.
-Όχι, κάνω ασφάλειες τώρα. -Τέλεια.
Σιχαίνομαι αυτήν τη μέρα. 15 Ιουλίου.
Η ημέρα του Αγίου Σουίθιν.
-Δύσκολη μέρα. -Δεν το είχα προσέξει,
όμως ήταν πάντα εκεί, περίμενε, παραμόνευε.
Κι εγώ σε μισούσα.
Σφοδρά, Ντέξτερ. Συγγνώμη, αλλά...
Επειδή έλαμπε μαζί σου.
Με έναν τρόπο που δεν γινόταν μ' εμένα
κι αυτό με εξαγρίωνε, επειδή...
δεν πίστευα πως σου άξιζε.
Μπορώ να το πω αυτό;
-Ναι, συνέχισε. -Σ' έκανε αξιοπρεπή.
Κι εσύ την έκανες απίστευτα ευτυχισμένη.
Τόσο ευτυχισμένη...
Και θα σου είμαι πάντα ευγνώμων γι' αυτό.
Και μετά από αυτήν τη βόμβα, ας επανέλθουμε.
-Να το τσούρμο μου εκεί. -Κοίτα!
Ναι, ξέρω.
Άκου, θα τα λέμε. Θα σε πάρω τηλέφωνο.
Δεν νομίζω πως είναι απαραίτητο. Τα είπαμε, νομίζω.
Έλα δω.
-Καλή τύχη, φίλε. Εντάξει; -Και σ' εσένα. Ευχαριστώ.
Έχεις πάστα παντού.
Ξύπνα.
Εντάξει. Μην πανικοβάλλεσαι. Εγώ είμαι.
-Έμα Μόρλι. -Ναι. Γεια.
Λοιπόν, τι προτείνεις να κάνουμε;
Μπορούμε να τα λέμε.
Σήμερα. Θα κάναμε κάτι μαζί σήμερα.
Σωστά.
Κοίτα, για σήμερα μου είναι λίγο δύσκολο.
Όχι, είναι που...
Θα συναντήσω τους γονείς μου και μετά πρέπει να γυρίσω...
Ναι, να φύγεις τότε.
Χάρηκα που σε γνώρισα. Αντίο.
Κοίτα, έχω κανονίσει να πάω αργότερα, οπότε, αν ήθελες,
θα μπορούσαμε να πάμε μια βόλτα, ας πούμε.
Εντάξει.
-Έλα, μη μένεις πίσω! -Φταίνε τα παπούτσια.
-Δεν μπορώ να ανεβώ βουνό με σκαρπίνια. -Δεν είναι και το Κ2.
Ένας μεγάλος λόφος είναι, εντάξει; Και παιδί θα το 'κανε.
Δεν θέλω να σκέφτεσαι πως μ' ενόχλησε το χθεσινό.
Δεν θέλω το τηλέφωνό σου ή γράμματα ή κάρτες.
Δεν θέλω να σε παντρευτώ. Σίγουρα δεν θέλω να κάνω τα παιδιά σου.
Ό,τι κι αν γίνει αύριο, ζήσαμε το σήμερα.
Κι αν πετύχουμε ο ένας τον άλλον
στο μέλλον, έχει καλώς.
-Θα μείνουμε φίλοι. -Εντάξει.
Από την άλλη...
Συνέχισε.
Οι γονείς μου θα 'ρθουν πολύ αργότερα.
-Και λοιπόν; -Λοιπόν, το διαμέρισμα είναι άδειο.
Ξέρεις, αν ήθελες να τελειώσουμε αυτό που αρχίσαμε.
Τι; Νηφάλιοι;
Και στο φως της μέρας.
Πάμε έναν αγώνα.
Μήπως θες κάποιον να σε κουβαλήσει, γέρο;
Φταίνε τα παπούτσια. Γλιστράει η σόλα.
Έλα δω εσύ.
15 ΙΟΥΛΙΟΥ 2011
Είχες έρθει εδώ με την Έμα;
Ναι, μία φορά. Πολύ καιρό πριν.
-Σου λείπει; -Βέβαια μου λείπει. Ήταν...
-Ήταν η καλύτερή μου φίλη. -Και τώρα ποια είναι η καλύτερή σου φίλη;
Εσύ φυσικά. Έλα δω.
Εσένα;
Νομίζω πως μάλλον είναι η μαμά.
Ναι.
-Δεν είμαι και τόσο απαίσιος, έτσι; -Δεν θα απαντήσω.
Ξέρεις τι είσαι.
Είναι μόλις στρίψουμε. Από δω.
-Ντέξτερ! -Να πάρει, ήρθαν νωρίς.
-Ήρθατε νωρίς! -Σκεφτήκαμε να σου κάνουμε έκπληξη.
Φαίνεται πως το καταφέραμε.
-Μαμά, μπαμπά, αυτή είναι η Έμα Μόρλι. -Μόρλι.
Γεια σας. Χάρηκα.
Έμα, θα 'ρθεις μαζί μας για τσάι, έτσι;
Όχι, ευχαριστώ. Θα σας αφήσω.
-Φεύγεις; -Ναι.
Χάρηκα που σας γνώρισα και...
-Καλή ζωή. -Εντάξει.
Συγγνώμη. Μήπως διακόψαμε κάτι;
Όχι. Η Έμα είναι απλώς μια καλή φίλη.
Αυτό δεν φορούσες και χτες;
Τον κατεργάρη.
Έμα! Εμ! Περίμενε!
-Χρειάζομαι το τηλέφωνό σου. -Το τηλέφωνό μου;
-Σωστά. Φυσικά. -Λυπάμαι για όλο αυτό.
Περίμενα ότι θα έρθουν αφού...
-Ξέρεις. -Ναι.
-Το τηλέφωνό μου στο Εδιμβούργο. -Μάλιστα.
Το τηλέφωνο των γονιών μου...
-και η διεύθυνσή τους, μήπως χρειαστεί. -Σωστά.
-Ο μπαμπάς έχει φαξ στη δουλειά. -Το τηλέφωνο αρκεί.
Σ' ευχαριστώ.
-Πρέπει να φύγω. -Το ξέρω.
-Θα ξαναβρεθούμε. -Είμαι σίγουρη.
Αντίο, Ντεξ.
-Αντίο. -Αντίο.
Υποτιτλισμός: Ελένη Ανδριέλου