Νυκτωδια
ΤΖΟΥΤΖΟΥ ΚΛΗΣΗ
Ε, διδυμάκι μου.
Είδες την παρτιτούρα του Σεν-Σανς; Δεν είναι στο ντοσιέ μου.
Πού να ξέρω για τη μουσική σου;
Έτσι ρώτησα. Συγγνώμη που πήρα το θάρρος.
Τελείωσες;
Θέλω τ' ακουστικά σου. Τα δικά μου τα 'παιξαν.
Πάρ' τα. Δεν έχω και πολλή διάθεση σήμερα.
Ξέρεις τι λένε.
"Γιούπι! Ανοιξιάτικες διακοπές!"
Θα 'μαι στο δωμάτιό μου.
Παρακαλώ.
Όχι, πήγαινε βόρεια. Εκεί τ' αμπέλια είναι υπέροχα.
Είναι η πατρίδα του κρασιού.
Κοντά στη Βενετία. Πώς λέγεται;
-Βένετο. -Είναι μια επιλογή αυτό.
-Δώσ' μου φωτιά. -Ναι!
Γεια!
Τζούτζου, γλυκιά μου, τελειώσατε την πρόβα;
Η Βι έχει ακόμα.
-Η Τζούλιετ είναι η μικρότερη. -Δεν είναι δίδυμες;
Με δύο λεπτά διαφορά. Κάποια πρέπει ν' ανοίγει την πόρτα.
Μάθαμε τα νέα. Σπουδές στο Τζούλιαρντ.
Συγχαρητήρια, είναι απίθανο.
Στην αδερφή μου αναφέρεστε. Αυτή θα πάει στο Τζούλιαρντ του χρόνου.
-Η Τζούλια δεν βιάζεται. Θα το σκεφτεί. -Πολύ έξυπνο.
Είχα έναν ξάδερφο που έφαγε τα νιάτα του σπουδάζοντας Καλές Τέχνες.
Οκτώ χρόνια αφότου τελείωσε, μαθαίνει χειροτεχνία σε προνήπια.
Μην υποτιμάς τη χειροτεχνία.
Τόσα δισεκατομμύρια σ' αυτόν τον πλανήτη,
κι όλοι θέλουν να γίνουν διάσημοι. Δεν γίνεται αυτό.
Η γενιά του Instagram πρέπει να βλέπει πιο ρεαλιστικά τις προοπτικές της.
Δεν είμαι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
-Βλέπεις; -Ωραία! Είναι καλή αρχή.
-Τι ώρα θα φύγουμε; -Όποτε θέλεις.
Είναι εσώκλειστες στην Ακαδημία Λίντμπεργκ.
Για τις Τέχνες; Εκεί μια κοπέλα...
Δεν πειράζει. Δεν γνωριζόμασταν.
Εντάξει, γλυκιά μου. Φρόντισε να είναι όλα έτοιμα για αύριο.
-Χάρηκα πολύ. -Ευχαριστώ.
Μάλιστα.
Συγγνώμη, πώς το 'πες το μέρος;
Μαξ!
-Γεια! -Γεια σου, Βι.
Ναι, άσε μας εμάς! Με την άνεσή σου, Βι!
Τα πράγματα θα κουβαληθούν μόνα τους.
Νεανικοί έρωτες: ο εφιάλτης ενός πατέρα.
Πήρες τα χάπια σου;
Άκου, ξέρω ότι στενοχωρήθηκες για το Τζούλιαρντ.
Δεν ξέρουν τι χάνουν, αλλά... Όχι, άκουσέ με.
Είσαι καλόκαρδη.
-Και ομορφούλα. -Μπαμπά.
Ό,τι κι αν σας λένε αυτοί οι καλλιτέχνες,
ζωή δεν είναι μόνο τα σόλο και οι προβολείς.
Οποιαδήποτε θεωρητική σχολή θα σκοτωνόταν να σε πάρει.
Φέρνω τα πράγματά σου.
ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΥΛΕΥΤΑΡΟΥ ΜΑΣ - ΜΑΜΑ & ΜΠΑΜΠΑΣ ΥΓ. ΜΗΝ ΤΟ ΠΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΔΕΛΦΗ ΣΟΥ
ΜΕΓΑΛΑ ΟΝΕΙΡΑ ΕΝΤΟΝΗ ΛΑΜΨΗ
Η Μόιρα Γουίλσον ήταν από τις καλύτερες μουσικούς
που πέρασαν από την Ακαδημία μας.
Για πολλούς από εσάς,
αυτό που συνέβη εδώ πριν από έξι βδομάδες ήταν το πρώτο βίωμα απώλειας.
Ο χαμός της Μόιρα μάς θυμίζει έντονα το σκοτάδι που αντιμετωπίζουμε όλοι
τόσο στη ζωή όσο και στις καλλιτεχνικές επιδιώξεις μας.
Όπως γνωρίζετε,
η Μόιρα θα ερμήνευε το σόλο κονσέρτο
στη μουσική μας παράσταση το προσεχές τρίμηνο.
Μια μακρά σχολική παράδοση,
αφού η ερμηνεία σ' αυτό το κονσέρτο εκτόξευσε την καριέρα
πολλών αποφοίτων του Λίντμπεργκ τα περασμένα χρόνια.
Κατόπιν μακράς συζήτησης,
αποφασίσαμε να επαναληφθεί ο σχετικός διαγωνισμός τελειοφοίτων στη μνήμη της.
Όσοι έχουν κατεύθυνση Μουσική καλούνται να συμμετάσχουν.
Υποβάλετε το ρεπερτόριό σας στον δρα Κασκ.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΘΑΝΟΥΣΑΣ: ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΕΚΑΝΕ ΤΑ ΣΤΡΑΒΑ ΜΑΤΙΑ
Έτοιμοι εσείς οι μουσικάντηδες για το νέο Αγώνες Πείνας;
-"Μουσικάντηδες"; Δεν μ' αρέσει. -Του 'πες τα νέα;
-Ποιος είπε ότι δεν τα ξέρω; -Ήσουν στη συνέλευση;
Είχα υποχρεώσεις.
-Επαναλαμβάνεται ο διαγωνισμός. -Στη μνήμη της τρελο-Μόιρα.
Θεέ μου. Πάψε να τη λες έτσι.
Σκάλισε σύμβολα στον τοίχο και πήδηξε από το παράθυρο.
Επίσης, δεν μιλούσε με κανέναν εδώ κι ήταν αμφιδέξια.
Κι αυτό έχει σημασία επειδή...
Έγραφε με τα δύο χέρια. Από δεξιά προς αριστερά όπως ο Ντα Βίντσι.
-Ήταν τελείως φρικιό. -Ήταν απίθανη.
Απλώς μου κάθεται κάπως ο διαγωνισμός.
Πριν έξι βδομάδες πέθανε.
Ναι, μπορεί να 'ναι νωρίς, αλλά η παράσταση είναι μεγάλη ευκαιρία.
Ας μην πάει χαμένη.
-Θα είναι κυνηγοί ταλέντων από Τζούλιαρντ. -Αλήθεια;
Και το χρυσό κορίτσι μου θα τους καταπλήξει με το κονσέρτο της.
-Είναι ανοιχτός διαγωνισμός. -Είσαι το καμάρι του Κασκ.
Κορυφαίος δάσκαλος, κορυφαία μαθήτρια.
Τέλος πάντων, αν θες την τελείως ανεξάρτητη γνώμη μου,
έπρεπε να είχες κερδίσει εξαρχής.
-Οπότε, την έσπρωξες, και τότε... -Σκάσε!
-Είναι γεννημένη για μεγαλεία. -Έτσι εξηγούνται όλα.
-Θ' αλλάξεις το κομμάτι σου; -Πολύ αργά.
Δεν θα μ' αφήσει ο Ρότζερ.
-Ξέρεις τη γνώμη μου. -"Δεν κέρδισε κανείς παίζοντας Μότσαρτ".
Τζουλς, σ' το λέω με αγάπη ως αδελφή σου: πρέπει ν' αποκτήσεις κότσια.
Επανάλαβε μετά από μένα.
"Ρότζερ Μέλινγκ, είσαι ένας μέθυσος, άχρηστος δάσκαλος..."
-Μόνο που δεν μπορώ να του το πω αυτό. -Γιατί;
Φοβάσαι το χέρι-δαγκάνα του;
Σταμάτα.
Λέγεται εστιακή δυστονία κι είναι συχνή στους μουσικούς της ηλικίας του.
Θα σε αρπάξει η δαγκάνα!
Σου έπεσε...
ΜΟΪΡΑ ΓΟΥΙΛΣΟΝ ΠΡΟΧΩΡΗΜΕΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΘΕΩΡΙΑ
ΜΟΪΡΑ ΓΟΥΙΛΣΟΝ
Φραζάρισμα.
Ωραία. Πολύ ωραία.
Βλέπω πως έκανες και πρόβες,
πέρα από τα ναρκωτικά και την κατανάλωση αλκοόλ.
Το ποτό το αφήνω στους ειδικούς.
Πολύ αστείο.
-Θα ξαναγίνει ο διαγωνισμός. -Έτσι έμαθα.
-Θα συμμετάσχεις; -Σκεφτόμουν ν' αλλάξω κομμάτι.
Κοιτούσα το Νο 2 του Σεν-Σανς.
Η τρίτη κίνηση θέλει δουλειά, αλλά θα τη βγάλω.
-Το κομμάτι της Βίβιαν; -Δεν είναι τόσο δύσκολο.
Ο Κασκ την αφήνει.
Ο Χένρι έχει τις μεθόδους του.
-Ξέρω, αλλά αν είχα την ευκαιρία... -Θα το σκότωνες.
Αυτό θέλεις;
Μείνε στον χερ Αμαντέους.
Θα σ' ανταμείψει, όπως κάνει πάντα.
Δρ Κασκ;
Το κομμάτι μου για αύριο.
ΣΕΝ-ΣΑΝΣ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΟΝΣΕΡΤΟ ΣΕ ΣΟΛ ΜΙΝΟΡΕ
"Αθάνατη δόξα θ' απονεμηθεί Σ' όποια στο σκότος της με υποδεχτεί
"Αρκεί το ορθό μονοπάτι να διαλέξει Ένα, δύο, τρία, τέσσερα, πέντε, έξι".
Ταρτίνι.
Ο συνθέτης.
Δεν έλεγε το κομμάτι.
Είναι Η Τρίλια του Διαβόλου.
Παρεμπιπτόντως, η Βίβιαν δεν ξέρει ότι θα παίξετε το ίδιο κομμάτι,
έτσι;
Σας παρακαλώ, μην της το πείτε.
Θα με σκοτώσει.
Καλή τύχη.
Τζουλς, άνοιξε την κωλοπόρτα!
Τζουλς, άντε! Θ' αργήσουμε!
Διδυμάκι μου, χρωστάς...
-Γαμώτο. -Πολύ αστείο.
-Δεν κρατάς ημερολόγιο; -Όχι, δεν ήταν οι μέρες...
Γαμώτο!
Έλα δω. Κοίτα με.
Το μυαλό στον στόχο, εντάξει;
Ωραία.
Όλα καλά. Βάλε ένα ταμπόν και πάμε.
Βι;
-Βι... -Τζουλς, όχι τώρα.
Ωραία εκτέλεση, Άντι.
-Κανείς άλλος; -Εγώ δεν έπαιξα.
Τζούλιετ. Έλα κάτω.
Έλα δω.
Λοιπόν, εδώ γράφει
ότι θα μας παίξεις κι εσύ Σεν-Σανς.
Σωστά;
Με την ησυχία σου.
Τζούλιετ, μ' ακούς;
Να τη.
-Περιμένουμε τη νοσοκόμα. -Τι έγινε;
Λιποθύμησες.
Πώς έπαιξα; Τα πήγα καλά;
Υπέροχα.
Ο Ρότζερ λέει ότι παίρνεις Propranolol.
-Για το στρες είναι; -Ναι.
Όσα συνέβησαν το τελευταίο διάστημα ενδεχομένως να σε αποσταθεροποίησαν.
Σε βασανίζει κάτι; Περίεργες σκέψεις;
-Προβλήματα; -Όχι.
Τίποτα.
Λοιπόν, να θυμάστε, μι ύφεση ματζόρε.
Μια τυχαία νότα.
Βρείτε την.
Ξανά το ίδιο.
Και για το τέλος, μην ξεχάσετε να κατονομάσετε το μέτρο.
Περιμένω τις εργασίες σας
έως το τέλος της ημέρας, κυρίες και κύριοι.
Τζούλιετ, όλα καλά; Είδες τη νοσοκόμα;
Ναι, ήταν από το άγχος.
Έπαιξες πολύ καλά. Δοκιμάζετε κάτι άλλο με τον Ρότζερ;
Όχι. Μάλλον είχα έμπνευση.
Έχει αποτέλεσμα, πάντως.
Συνέχισε έτσι, εντάξει;
Εντάξει.
Βι!
Βι, έλα τώρα.
Βι, σταμάτα!
Συγγνώμη, τα θαλάσσωσα. Έπρεπε να σου 'χα πει ότι άλλαξα κομμάτι.
Όχι, μου το έκλεψες.
-Τι; Είπα κάτι αστείο; -Όχι, απλώς...
Εσύ μου 'πες να το αλλάξω.
Σε Μπετόβεν ή Γκριγκ ή έστω Ραχμάνινοφ. Υπήρχαν...
-Δεν το σκέφτηκα. -Όχι.
Γιατί αν το σκεφτόσουν, θα καταλάβαινες ότι εσύ γίνεσαι ρεζίλι μόνο.
Ήξερα ότι ζήλευες.
Χάρη στο καπρίτσιο σου, το έμαθαν κι οι άλλοι.
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΛΙΝΤΜΠΕΡΓΚ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΕΛΕΙΟΦΟΙΤΩΝ
ΚΟΝΣΕΡΤΟ ΝΟ. 2 ΣΕ ΛΑ ΜΙΝΟΡΕ ΚΑΜΙΓ ΣΕΝ-ΣΑΝΣ
ΣΟΛΟ ΠΙΑΝΟ: ΒΙΒΙΑΝ ΛΟΟΥ
-Πώς αισθάνεσαι; -Καλά.
Λοιπόν, έπαιξες Σεν-Σανς, εντέλει.
Ξέρεις, όταν σου πρότεινα
να μείνεις στον Μότσαρτ
σκεφτόμουν το καλό σου.
Αλλά ό,τι έγινε, έγινε.
-Είσαι περήφανος για μένα; -Περήφανος;
Φυσικά κι είμαι περήφανος.
Τέσσερα χρόνια μελετάμε μαζί. Είσαι καλή πιανίστρια.
Μάλιστα.
Κι αν μπορούσα παραπάνω;
Δεν σε πιάνω.
Να μην είμαι απλώς "καλή".
Να είμαι σπουδαία.
Θέλω απλώς μια ευκαιρία να διαγωνιστώ και να αποδείξω ποια είμαι.
Τζούλι, χαιρετώ τη φιλοδοξία σου.
Όμως, αν όλοι ήταν πρώτα βιολιά, δεν θα είχαμε ορχήστρα.
Είσαι καλή πιανίστρια. Σε πιστεύω.
Αλλά πρέπει να διαχειριστείς τις προσδοκίες σου.
Δεν γίνεται να κυνηγάμε όλοι τα κονσέρτα.
-Τι θα 'πρεπε να κυνηγάω, λοιπόν; -Μια θέση δασκάλας.
Μουσική δωματίου.
Είσαι πολύ ευαίσθητη μουσική συνοδός.
Τα σχολεία ψάχνουν τέτοια άτομα.
"Ευαίσθητη μουσική συνοδός";
Έκανα πρόβα τρεις ώρες τη μέρα όταν ήμουν εννιά.
Δεν είχα ποτέ PlayStation.
Δεν κάπνισα ποτέ τσιγάρο.
Ξέρεις σε ποια ηλικία τα κορίτσια κάνουν πρώτη φορά έρωτα σ' αυτήν τη χώρα;
Στα 17.
Τον άλλο μήνα, θα είμαι στατιστική ανωμαλία, γαμώτο.
Αφιέρωσα όλη μου τη ζωή στη μουσική,
κι εσύ πιστεύεις ότι το 'κανα για να κάθομαι στο πιάνο ενός σχολείου
και ν' ανέχομαι τις βλακείες γυμνασιόπαιδων;
Ψήφισες υπέρ της;
-Τι; -Στον διαγωνισμό.
Ψήφισες υπέρ της Βι;
Η Βίβιαν...
είναι πιο ολοκληρωμένη μουσικός.
Και τώρα, ας τ' αφήσουμε πίσω μας.
Όχι.
Σ' έχω ξεπεράσει, Ρότζερ.
-Μ' έχεις ξεπεράσει; -Μην κάνεις τον χαζό.
Το ξέρω και το ξέρεις.
Αν είχες λίγη αξιοπρέπεια, θα με είχες δώσει σε άλλον εδώ και καιρό.
Εγώ φταίω και για το Τζούλιαρντ;
Σου είπα, δήλωσε κι άλλα.
Στο Νορθγουέστερν, στο Όμπερλιν, ίσως να σε δέχονταν.
Αλλά όχι, εσύ επέμενες. Μόνο στο Τζούλιαρντ.
Στο Τζούλιαρντ, όπου περνάει μόνο το 6%.
Σε σκοτώνει, έτσι;
Που έχω φιλοδοξίες.
Που δεν δέχομαι να γίνω υποζύγιο.
"Υποζύγιο"; Έτσι όπως πας,
θα γίνεις η πρώτη πιανίστρια που θα ψήνει μπέργκερ.
Καλύτερα αυτό, παρά μια παραμορφωμένη μέθυσος
που παριστάνει ότι διάλεξε τη διδασκαλία,
ενώ έχει να παίξει σε κοινό εδώ και 20 χρόνια.
Τζούλι...
Τέθηκε σε διαθεσιμότητα.
Θα ερευνήσουμε το περιστατικό, αλλά ο Ρότζερ είναι εξαίρετος δάσκαλος.
-Δεν θα πράξουμε εν βρασμώ. -Κατανοητό.
Για την ώρα, θα πας σε άλλον.
Ρωτήσαμε τη Λόρα, θα σε δεχτεί αυτή.
Μήπως θα μπορούσα να πάω στον δρα Κασκ;
Ο Χένρι δουλεύει μόνο με άτομα που θέλουν να κάνουν σοβαρή καριέρα στη μουσική.
Κι εγώ το θέλω σοβαρά.
Τέλος πάντων.
Θα το έκανα, πάντως, αν είχα τέτοια αδερφή.
Σοβαρά, πάντως, τη λυπάμαι.
ΤΖΟΥΛΙΕΤ ΛΟΟΥ
Αλήθεια;
-Αλήθεια; -Τζουλς, Χριστέ μου.
-Τι είν' αυτά; -Ταμπόν, Βι;
Είσαι τελείως σκύλα, το ξέρεις;
Λοιπόν. Άκου δω.
Καλό αυτό. Χαίρομαι.
Τώρα πατσίσαμε.
Τι εννοείς;
Τι εννοείς τι εννοώ;
Διδυμάκια. Μαζί για πάντα, έτσι;
Έτσι.
Έμαθες για τον Ρότζερ;
Ναι, κακό κάρμα.
Θα με πάνε στον Κασκ.
Συγχαρητήρια.
Χρωματική κλίμακα από σι ύφεση.
Σε τρίτονα. Με δύο χέρια.
Εντάξει. Πρώτη κίνηση.
Αυτό είναι Μότσαρτ.
Απ' όσο θυμάμαι τελευταία, έπαιζες Σεν-Σανς.
Ή μήπως το 'κανες απλώς για να την πεις στην αδελφή σου;
Σεν-Σανς.
Πρώτη κίνηση.
Γιατί άλλαξες κομμάτι;
Δεν ξέρω.
Γιατί άλλαξες κομμάτι;
Ήθελα να τη νικήσω.
Δεν έχει καλύτερη τεχνική από σένα.
-Αυτό δεν... -Δέξου το κομπλιμέντο.
Δεν έχει καλύτερη τεχνική.
Η απόδοσή της είναι χειρότερη.
Τι είν' αυτό που κάνει τη Βίβιαν σταρ, ενώ εσένα...
ό,τι κι αν είσαι;
Παίζει σαν να την κυνηγάει ο διάβολος.
Κι η Μόιρα;
Η Μόιρα;
Κέρδισε τη Βι την πρώτη φορά.
Έτσι έπαιζε κι εκείνη;
Εκείνη έπαιζε σαν να την είχε πιάσει ο διάβολος.
Η μουσική είναι άγριο σπορ.
Αν θες τα φώτα της δημοσιότητας, δεν θ' αφήσεις τίποτα να σ' επισκιάσει.
Ούτε καν η Βίβιαν.
Σκατά.
ΜΠΑΜΠΑΣ: ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΝΤΑ ΒΙΝΤΣΙ... "BUONA SERA" ΓΛΥΚΟΥΛΙΝΙ
Έγραφε με τα δύο χέρια. Από δεξιά προς αριστερά όπως ο Ντα Βίντσι.
Να πάρει!
"Ένα, επίκληση.
"Δύο, διαβεβαίωση.
"Τρία, θρίαμβος.
"Τέσσερα, ολοκλήρωση.
"Πέντε, εξαγνισμός".
Έξι...
ΘΑ ΕΡΘΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΡΤΙ ΤΕΛΕΙΟΦΟΙΤΩΝ;
ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΝΟΤΙΟ ΠΑΡΚΟ
Είναι παράδοση!
Δεν γίνεται.
Η Βι δεν θα χαρεί να με δει.
-Είναι κι ώρα κατάκλισης. -Θα χαρεί.
Έλα, θ' αργήσουμε.
-Κι αν μας πιάσουν; -Δεν έχει συμβεί ποτέ.
Μαξ, περίμενε.
Πώς πάει, δικέ μου;
Έφτασαν ενισχύσεις.
Πώς πάει, μεγάλε;
-Κάτι για σένα. -Ευχαριστώ.
Και κάτι για μένα;
Είσαι πρώτος. Σε γουστάρω.
Λοιπόν, γλεντζέδες!
Ποιος θέλει πράμα; Ήρθε ο γιατρός!
Είσαι επαναστάτρια, Τζουλς. Απόκληρη.
Μια αντάρτισσα που αντιστέκεται στην τυραννία του...
Εντάξει.
Επειδή είναι 3:00 το πρωί!
Έληξε, εντάξει;
Είμαι με τον Μαξ...
Σου είπα "έληξε". Τι δεν καταλαβαίνεις;
Είσαι σοβαρός;
Όχι, τελείωσε.
Τέρμα εμείς οι δύο.
Και πάψε να μου τηλεφωνείς.
Βι;
Βι, εσύ είσαι;
Να πάρει!
Γεια σου, Τζουλς. Καλά είσαι;
Να σε ρωτήσω κάτι; Γιατί παίζεις;
Ειλικρινά...
Για τις γκόμενες.
-Έχουν πέραση οι μουσικοί. -Σοβαρά, Μαξ.
Δεν ξέρω. Από μικρός το ήθελα.
Εσύ; Γιατί ξεκίνησες;
-Τα 'χεις ακούσει. -Όχι από σένα.
Στους γονείς μου αρέσουν δύο πράγματα.
Ακριβές διακοπές...
και σαχλά μιούζικαλ του Χόλιγουντ.
Λατρεύουν το Ένας Αμερικανός στο Παρίσι.
Ο Όσκαρ Λεβάντ παίζει το κονσέρτο του Γκέρσουιν σε φα.
Μα τον Θεό, είδα αυτήν τη σκηνή εκατό φορές,
όταν ήμουν 4-5 ετών.
Κι αφού τους έπρηξα τελείως, μάλλον για να μου το βουλώσουν,
οι γονείς μου μας ξεκίνησαν μαθήματα πιάνου.
Ένιωθα στο στοιχείο μου, μου ταίριαζε πολύ.
Στη Βι όχι τόσο.
Τότε συνέβη κάτι.
-Τι; -Εκείνη έγινε καλή, ενώ εγώ όχι.
Όχι, στην οντισιόν τα έσπασες.
Παίρνεις καινούριες βιταμίνες;
-Δεν ξέρω, ήμουν σε καλή μέρα. -Σοβαρά.
Εντάξει, αλλά ορκίσου ότι δεν θα το πεις σε κανέναν.
Ειδικά στη Βι.
Έκλεψα το βιβλίο θεωρίας της Μόιρα.
Μάλιστα... Τι;
Κατά λάθος. Καθάριζαν τη θυρίδα της και έπεσε.
Το διαβάζω, το μελετώ, θα έλεγα.
Κι είναι σαν να μου μιλάει.
Σαν να προσπαθεί να βοηθήσει.
Νιώθω αυτοπεποίθηση.
Σαν να παίρνω τον έλεγχο.
Ο καθένας με το βίτσιο του.
Τι θα γίνει με τη Βι;
Του χρόνου θα είσαι στο Σαν Φρανσίσκο.
Εκείνη στην Ανατολική Ακτή.
Ναι, εμείς...
θα βρούμε μια λύση.
-Την αγαπάς, λοιπόν; -Βεβαίως.
Έλα, Τζουλς. Ξέρεις πώς πάνε αυτά. Αγάπη, μίσος και τα σχετικά.
-Μπα, δεν θα το 'λεγα. -Τι; Ούτε ένα φιλί;
Όλοι περάσαμε από κει.
Θα το 'θελα.
Να με φιλήσουν.
Γεια σου, μωρό.
Πώς πάει; Εμείς απλώς...
-Αδελφή μου είναι. -Σε παίρναμε τηλέφωνο.
-Ο Μαξ με βοηθούσε. -Τζουλς, μην παριστάνεις το θύμα.
Έχω δει πώς τον κοιτάς.
Κι εσύ της κάνεις τα γλυκά μάτια, λες και δεν βλέπεις ότι σε θέλει.
Μιλούσαμε απλώς.
Για τρελή με περνάς; Σας είδα!
-Μας είδες να μιλάμε. -Άκουσα όλα όσα λέγατε.
Βι, τι σκατά;
-Βι! -Τι σ' έπιασε;
-Βι! -Μη μιλάς!
Συγγνώμη, μωρό μου! Δεν έγινε τίποτα!
Τι σκατά;
Βι;
-Στάσου! -Τζουλς, πού...
Πού είναι η Βι;
Χριστέ μου.
Βι, μωρό μου! Έρχομαι, εντάξει;
Κάνε κουράγιο!
Όλα θα πάνε καλά.
Μισό λεπτάκι.
Βι, μωρό μου.
Εντάξει. Όλα εντάξει.
Μαξ...
Στείλ' τους όλους για ύπνο.
Είδες το φως πριν;
Ποιο φως;
Ναι, χρειάζομαι ασθενοφόρο. Τζουλς, σε παρακαλώ!
-Γαμώτο, Τζουλς. -Τι έγινε χθες βράδυ;
Μετά την πτώση της Βι;
Μας βρήκε, μας είπε τι συνέβη και γυρίσαμε στο σχολείο.
-Κι η Βι; -Τζούλιετ;
Σε θέλει η διευθύντρια Γκόρντον.
-Γεια. Πώς είναι το... -Σε περιμένουν.
Τζούλιετ.
Παρακαλώ.
Φαντάζομαι πως έμαθες τι έγινε χθες.
Η αδελφή σου με τον Μαξ να σουλατσάρουν εκτός σχολείου.
-Είναι καλά; -Ναι.
Αποβάλλεται.
Τις ώρες μαθημάτων θα είναι σε απομόνωση.
Αναζητάμε τους γονείς σας από τη στιγμή
που μας ειδοποίησαν απ' το νοσοκομείο. Ξέρεις πού μπορεί να είναι;
Είναι στην Ευρώπη.
-Η Βι μπορεί να παίξει; Το χέρι της... -Έσπασε. Σε δύο σημεία.
Η Βίβιαν θα διακόψει το πιάνο.
Για κάποιο διάστημα, έστω.
-Πόσο; -Έξι μήνες.
-Ξεκινάει στο Τζούλιαρντ το φθινόπωρο. -Η θεραπεία δεν θέλει βιασύνη.
Οπότε, ας φτάσουμε και στο προκείμενο.
Οι πρόβες έχουν προχωρήσει πολύ για ν' αλλάξουμε το ρεπερτόριό μας.
Ο Χένρι μάς λέει πως κατέχεις απόλυτα τον Σεν-Σανς.
Μου προσφέρετε το κονσέρτο;
Δεν είναι ανάγκη να το αποφασίσεις τώρα.
Όμως, με την πρόοδο που επέδειξες, πιστεύουμε πως θα τα πας περίφημα.
Έχω τις εξετάσεις.
Μπορούμε να κανονίσουμε έξτρα πρόβες.
Ναι.
Ναι, δέχομαι.
Λοιπόν. Κανονίστηκε.
Άντι;
Έτοιμη;
Βι!
Συγχαρητήρια.
Δεν θα με συγχωρήσει ποτέ.
Παρ' όλα αυτά δέχτηκες.
Ευχαριστώ.
Κάτι σου ξέφυγε.
Βι.
Έλα, Βι. Σε παρακαλώ.
Ξέρεις τι είπε ο γιατρός;
Μπορεί να μην ξαναπαίξω ποτέ όπως πριν.
Λυπάμαι για ό,τι συνέβη, αλλά δεν έσπασα εγώ το χέρι σου.
Όχι, δεν ήταν ανάγκη.
Τι εννοείς;
Μπορούσες να βάλεις μια φωνή.
Ο Μαξ είπε ότι για εκείνον το 'κανες.
Εμένα μ' άφησες να πέσω.
Έτσι δεν είναι, Τζουλς;
Ήμασταν πολύ δεμένες.
Ήξερα ότι οι δρόμοι μας θα χώριζαν, αλίμονο.
-Δεν φανταζόμουν, όμως... -Σε άκουσα στο τηλέφωνο χθες.
Με ποιον μιλούσες;
Δεν έχεις ιδέα για τι πράγμα μιλάς.
Ξέρω ότι κεράτωσες τον Μαξ. Δικαιούται να το μάθει.
Κι εσύ θα είσαι αυτή που θα του το πει ανιδιοτελώς, έτσι;
Κάτι έχεις πάθει. Μη νομίζεις πως δεν καταλαβαίνω.
Μόνο να ξέρεις ότι αυτήν τη φορά δεν θα 'μαι εκεί να μαζέψω τα κομμάτια.
ΜΟΪΡΑ ΓΟΥΙΛΣΟΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΤΡΑΓΙΚΟΣ ΧΑΜΟΣ ΤΑΛΕΝΤΟΥ
ΒΡΕΘΗΚΕ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΑ ΝΕΚΡΗ
Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΠΥΡΠΟΛΗΘΗΚΕ
ΥΠΟ ΤΗ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΤΗΣ
-Ήθελες να τα πούμε; -Ευχαριστώ που ήρθες.
-Όλα εντάξει; -Δεν θα το 'λεγα.
Το βιβλίο της Μόιρα που σου έλεγα.
Στην αρχή δεν ήμουν σίγουρη, αλλά το συνειδητοποίησα χθες.
Αυτά που βλέπεις στις εικόνες μου συμβαίνουν.
Και δεν συμβαίνουν απλώς, βοηθάνε. Αυτή είναι η Βι.
Αυτός είναι ο Ρότζερ.
Κι αυτή είμαι εγώ, νομίζω.
Θες να πεις, δηλαδή, πως το βιβλίο προβλέπει το μέλλον.
Προφανώς όχι.
Τα ίδια συνέβησαν και στη Μόιρα.
Ήξερες πως έχασε τους γονείς της λίγο πριν πεθάνει;
Η μαμά της έπεσε από λιφτ του σκι κι έπεσε σε κώμα.
Κι ο μπαμπάς της έβαλε φωτιά στο σπίτι.
-Όσο ήταν ο ίδιος μέσα. -Χριστέ μου. Φρίκη.
-Η ψύχωση είναι κληρονομική... -Κολλάει και στο σχολείο;
Ή όλα αυτά που έγιναν στη Μόιρα συμβαίνουν και σ' εμένα,
ή αρχίζω να τρελαίνομαι όπως αυτή.
Κανείς τρελός δεν ξέρει ότι τρελάθηκε.
Ας το σκεφτούμε λογικά.
Η Μόιρα βίωσε βαριές προσωπικές τραγωδίες.
Αντί να μιλήσει γι' αυτές, τις ζωγράφιζε.
Σκέψου την εικαστική θεραπεία.
Μήπως επειδή είδες αυτές τις εικόνες
τις προβάλλεις τώρα στην καθημερινότητά σου;
Υποσυνείδητα.
Έχεις το κονσέρτο, έρχονται κι οι εξετάσεις.
Αρχίζεις να τσιτώνεις, Τζουλς.
Το ξέρω.
Συγγνώμη.
Δεν ξέρω με ποιον άλλον να μιλήσω αυτόν τον καιρό. Βασικά...
Θέλω να σου πω κάτι.
-Μπορούμε να το κουβεντιάσουμε; -Τελείωσε!
Μπορείς να μιλήσεις ήρεμα έστω και για λίγο;
Σου μιλάω, αλλά δεν μ' ακούς!
ΒΙΒΙΑΝ ΛΟΟΥ
Δύο μέρες. Έχεις άγχος;
Αν χρειαστείς κάτι.
Αύριο είναι τα γενέθλιά μας.
Γύρισαν οι γονείς μας. Θα βγούμε για φαγητό.
Χρόνια πολλά.
Έχεις κανονίσει;
Εγώ είμαι.
Ήταν ανοιχτά.
Είσαι καλά;
Δεν νομίζω.
Ησύχασε.
Πού είναι η Βι;
Δεν ξέρω.
Βασικά, εμείς...
τα χαλάσαμε.
Ωραία.
Τι τρέχει;
Συγγνώμη.
Ήταν κακή ιδέα.
Μαξ!
Χρόνια σας πολλά
Χρόνια πολλά, Βίβιαν και Τζούλιαν
Χρόνια σας πολλά
Κάντε μια ευχή!
Χαρήκαμε πολύ όταν η Τζούτζου μάς είπε τα νέα.
Στενοχωρηθήκαμε για τη Βι, βεβαίως,
αλλά τελευταία φορά που η Τζούλι έπαιξε σόλο μπροστά σε κόσμο ήταν...
-Στη Β' Δημοτικού; -Ναι.
Η πρώτη τους δασκάλα κανόνισε ένα σόλο κονσέρτο για την Τζούτζου...
-Δεν έπαιξα σόλο για την Γκουέν. -Κι όμως.
Μια γκαβότα. Τέλος πάντων, η καημενούλα ανέβηκε να παίξει...
Δεν τ' αφήνουμε;
Χένρι, τα κορίτσια μάς λένε πως είχες αξιόλογη καριέρα.
Σε ποια ορχήστρα έπαιζες; Στου Βερολίνου;
Ήμουν στη Φιλαρμονική του Βερολίνου. Μόσχα, Λονδίνο και τώρα εδώ.
Επιστάτης της νέας φουρνιάς.
-Έχασα το ανέκδοτο; -Όχι, απλώς... "Νέα φουρνιά";
Κλασική μουσική;
Δεν βλέπω να υπάρχει πολύ μέλλον.
-Κας. -Όχι, παρακαλώ.
Συνεχίστε. Λίγη κουβέντα δεν έβλαψε ποτέ κανέναν.
-Γιατί το λέτε αυτό; -Λοιπόν...
Ξέρετε, τα ακροατήρια συρρικνώνονται, γερνάνε.
Μόνο το 1,5% της μουσικής που μεταδίδεται στο διαδίκτυο είναι κλασική.
Μη με παρεξηγείτε. Τα κορίτσια διάλεξαν αυτό το μονοπάτι,
βλέπουμε πόσο σκληρά δουλεύουν και το θεωρούμε υπέροχο.
Όμως, αναρωτιέται κανείς,
έτσι όπως πάνε τα πράγματα, σε δέκα χρόνια θα έχει μείνει κανείς να τις ακούει;
Έχετε ακουστά τον συνθέτη Ταρτίνι;
Την Τρίλια του Διαβόλου.
Ο Ταρτίνι ήταν βιολιστής.
Μια μέρα ξυπνά και βρίσκει έναν διάβολο να κάθεται στην άκρη του κρεβατιού του.
Τον Διάβολο τον ίδιο, με το βιολί και τα σχετικά.
Τον ρωτάει τι γυρεύει εκεί.
Κι ο Σατανάς τού απαντά πως θα του μάθει μια μελωδία τόσο τέλεια,
τόσο θεϊκή,
που θα τον κάνει να δακρύσει.
Το μόνο που ζητά γι' αντάλλαγμα είναι μία ψυχή.
Ο συνθέτης ξυπνά, κανονικά αυτήν τη φορά, κι ο Διάβολος λείπει.
Παίρνει την πένα του, σημειώνει κάποιες νότες.
Τριακόσια χρόνια αργότερα,
τα έργα του Ταρτίνι ξεχάστηκαν.
Όλα εκτός από την Τρίλια του Διαβόλου.
Ευτυχώς για μας ο Διάβολος δεν παίζει πιάνο.
Η μουσική μας δεν είναι εύκολη.
Ξεκινάς από τα νήπια,
αφιερώνεις όλη σου τη ζωή σ' αυτή,
ώστε, μια μέρα ίσως, να φτάσεις στο επίπεδο να διαγωνιστείς.
Όταν πάει κάποιος να δει ένα σπουδαίο σόλο, ένα κονσέρτο,
δεν παρακολουθεί απλώς μουσική,
αλλά μια θυσία.
Ναι, ζούμε σε μια εποχή όπου ο κόσμος προτιμά ν' ακούει μια ημιμαθή έφηβη
να λέει βρομόλογα με ρυθμό.
Αλλά όσο θα υπάρχουν άνθρωποι που εκτιμούν αυτήν τη θυσία,
η αληθινή μουσική θα συνεχίζει να ζει.
Θα τη συντηρούν αυτοί που το αξίζουν.
Έρχονται κι οι λιχουδιές μας.
Βι!
-Γύρνα πίσω. -Γλυκιά μου...
Βίβιαν Λόου, πού νομίζεις ότι πας;
Συγγνώμη, Χένρι. Δεν ξέρω τι την έπιασε.
ΜΑΞ
Είναι όλοι στρεσαρισμένοι αυτήν την περίοδο. Θα μείνετε εδώ;
Ναι, σ' έναν ξενώνα
με χάλια καφέ. Πώς το λένε το μέρος που μένουμε;
Έχεις το καρτελάκι;
-Ποιο καρτελάκι; -Για τον παρκαδόρο.
Μέθυσες;
Αν θέλετε, γυρνάω εγώ την Τζούλιετ.
Μένω δίπλα στο σχολείο.
ΣΥΓΓΝΩΜΗ. Η ΧΘΕΣΙΝΗ ΒΡΑΔΙΑ ΗΤΑΝ ΛΑΘΟΣ. ΘΕΛΩ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΜΟΥ.
Προχώρησες καθόλου;
Δεν ήξερα πως ήσουν μαέστρος.
Το κέρδισα στη Γερμανία. Ο Λέων του Μονάχου.
-Κέρδισες τον Λέοντα; -Δεύτερος βγήκα,
πριν από 20 χρόνια, αλλά ναι.
Λοιπόν, αύριο.
Αύριο.
Άκου τώρα, γιατί θα το πω μόνο μία φορά.
Έχεις κάτι μέσα σου.
Έναν σπόρο μεγαλείου.
Δεν έχει ανθίσει ακόμα, αλλά είναι εκεί.
Πολλοί θα προσπαθήσουν να σε πείσουν για το αντίθετο,
γι' αυτό πρέπει να μάθεις να λες στον εαυτό σου το εξής:
"Έχω κάτι ιδιαίτερο".
Τι κάνεις;
-Νόμιζα πως... -Λάθος νόμιζες.
-Είπες... -Για όνομα, Τζούλιετ.
Προσπαθούσα να τονώσω την αυτοπεποίθησή σου.
Δεν θα ρισκάρω την καριέρα μου πηγαίνοντας με μια μαθήτρια.
Σου φαίνεται κάτι αστείο;
Όχι.
Απλώς το ξέρω.
-Για σένα και τη Βι. -Δεν καταλαβαίνω.
Είδα το νούμερό σου στο κινητό της.
Δεν ήξερα ότι ήταν το δικό σου, ώσπου μου το έδωσες χθες.
Την πηδούσες, έτσι δεν είναι;
Δεν έκανα τίποτα παρά τη θέλησή της.
-Όπως και να 'χει, έληξε. -Τότε, γιατί συνεχίζεις να την καλείς;
Είσαι ερωτευμένος μαζί της, έτσι;
Ξέρεις, ήσουν το ίνδαλμά μου.
Όμως, δεν διαφέρεις απ' τον Ρότζερ.
Το παίζεις σπουδαίος μέσα σ' ένα σπίτι αδειανό,
με το βραβείο δεύτερης θέσης που κέρδισες πριν 20 χρόνια.
Ενώ εσύ;
Δεν έχεις ιδέα από αποτυχία. Έτσι, Τζούλιετ;
Είχα τα πάνω και τα κάτω μου.
Από αύριο αυτό θ' αλλάξει.
Όπως το είπες.
Έχω κάτι ιδιαίτερο.
Κι αντίθετα μ' εσένα και τον Ρότζερ, θ' αρπάξω την ευκαιρία να το δείξω.
-Θα γίνω σπουδαία. -Ναι;
Ας μιλήσουμε για μερικούς σπουδαίους.
Γκουλντ, Ασκενάζι, Χόροβιτς.
Τι κοινό έχουν όλοι αυτοί;
Δεν ξέρω. Τι κοινό έχουν;
Δεν σπούδασαν σε μουσικά λύκεια.
Δεν αναρωτήθηκες ποτέ γιατί ο Περάια κι ο Πολίνι
δεν συμμετείχαν καν σε σχολικούς διαγωνισμούς;
Επειδή πήδηξαν αυτό το εμπόδιο πριν οι περισσότεροι μάθουν να περπατάνε.
Έπαιζαν σε αίθουσες παγκοσμίως πριν μάθουν να κάνουν ποδήλατο.
Δεν θα χάσεις την ευκαιρία να γίνεις σπουδαία, Τζούλιετ.
Την έχασες ήδη.
Δεν ισχύει αυτό.
Δεν είμαι σαν εσένα.
Όχι.
Εσύ δεν έχεις καν βραβείο.
Βρε σκρόφα! Δίνε του!
VI: ΘΥΣΙΑ
Βγαίνεις τελευταία πριν το διάλειμμα.
Δυστυχώς, ο Χένρι δεν θα 'ρθει.
Δήλωσε ασθένεια.
Σίγουρα όλα θα πάνε καλά.
Να το ξέρεις.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ.
Ναι. Με συγχωρείτε.
Καλησπέρα!
Σας ευχαριστώ όλους για την παρουσία σας.
Για τους τελειόφοιτους μουσικούς μας,
απόψε κορυφώνεται η καλλιτεχνική τους διαδρομή
που διήρκεσε τέσσερα χρόνια εδώ στο Λίντμπεργκ.
Κι έτσι, για να μη μακρηγορώ,
παραχωρώ τη σκηνή στον πρώτο μας καλλιτέχνη.
Περάστε.
Άρχισα να αναρωτιέμαι...
Γεια σου, διδυμάκι.
Ο Μαξ μού είπε τι συνέβη.
Τι έκανα και με μισείς, Τζουλς;
Πού στράβωσε η φάση;
Στη Β' Δημοτικού, στο σόλο για την Γκουέν, θυμάσαι;
Η μαμά το ξέχασε.
Ήσουν ενθουσιασμένη.
Ώσπου έφτασε η βραδιά, ανέβηκες στη σκηνή
και πάγωσες.
Σαν τον λαγό που τον χτύπησαν τα φώτα.
Η μαμά κι ο μπαμπάς δεν μπορούσαν να σε κατεβάσουν, ώσπου ανέβηκα εγώ.
Ανέβηκα πάνω, σ' έπιασα από το χέρι
και σου είπα...
Θυμάσαι;
Σου είπα ότι θα είμαι πάντα δίπλα σου.
Ίσως δεν ήμουν πάντα η καλύτερη αδελφή,
αλλά τήρησα την υπόσχεσή μου.
Κι εσύ γι' αντάλλαγμα μου έκλεψες τον δάσκαλο,
τον φίλο μου, το μέλλον μου.
Ξέρεις πόσο σκληρά δούλεψα για το Τζούλιαρντ;
Τι θυσίες έκανα;
Κι εσύ τα διέλυσες όλα.
Και για ποιον λόγο; Επειδή είμαι καλύτερη από σένα;
Ήσουν.
Ήσουν καλύτερη από μένα.
-Αλλά εγώ θ' ανέβω στη σκηνή απόψε. -Πλάκα κάνεις;
Αναπληρωματική είσαι.
Να δούμε τι θα πουν οι εκπρόσωποι του Τζούλιαρντ,
όταν αυτή η αναπληρωματική βγει στη σκηνή σε δέκα λεπτά.
Πιστεύεις πως βρίσκονται εδώ εκπρόσωποι του Τζούλιαρντ;
Το γνωρίζω. Η Αλέξις είπε...
Η Αλέξις είναι ηλίθια.
Το Τζούλιαρντ δεν στέλνει εκπροσώπους. Είναι η καλύτερη σχολή στον κόσμο,
δεν το 'χει ανάγκη.
Ω, Τζουλς, πίστευες πως θ' άλλαζαν τα πράγματα.
-Μην παίζεις με το μυαλό μου. -Δεν χρειάζεται,
γιατί άκου τι θα γίνει.
Θα βγεις απόψε στη σκηνή, θα δώσεις την καλύτερη παράσταση
στα μουσικά χρονικά, και δεν θ' αλλάξει τίποτα.
Θα συνεχίσεις να είσαι η Τζούλιετ Λόου
και δεν θα 'χεις πού να πας του χρόνου.
Είμαστε αποτυχημένες και οι δύο.
Αλλά εγώ τουλάχιστον δικαιολογούμαι.
Εσύ είσαι απλώς μέτρια.
Καλή τύχη απόψε.
Έχω κάτι ιδιαίτερο...
Έχω κάτι ιδιαίτερο.
Τζούλιετ, βγαίνεις.
Δώσ' τους να καταλάβουν, Τζούλιετ.
Τα λέμε εκεί έξω.
Τζούλιετ, τι συμβαίνει;
ΕΞΟΔΟΣ
Τζούλιετ,
είσαι αστέρι.
Ναι.
Είμαι.
Υποτιτλισμός: Φίλιππος Ηρακλειώτης
Επιμέλεια Εύα Τανταλίδου