Γεια σου, Αμάντα.
Καλημέρα.
- Γεια σου, μωρό μου. - Γεια σου.
Γλυκιά μου, το πλυντήριο είναι έτοιμο.
Αμάντα, όχι.
ΑΜΑΝΤΑ ΓΚΡΑΓΚΙΝΙ 933 ΗΜΕΡΕΣ
- Για να το ακούσουμε, Αμάντα. - Ναι.
1816 ΗΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΡΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ
Διανομή υποτίτλων: ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™ Nanneta, felisaki Feline και Τα Μυαλά Στα Μπλέντερ
Χρόνια πολλά, Αμάντα.
Επικοινωνήστε μαζί μας στο tamyalastablender @gmail.com
facebook:ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™
ΔΥΝΑΤΗ, ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΑ
Τέλεια. Εντάξει, όλοι τα πήγατε περίφημα.
Θα σας δω αύριο στις 5 μ.μ.
Ξεκουραστείτε, φάτε καλά,
κι αν κάποιος έχει πρόβλημα, δεν θέλω να το μάθω.
Ωραία, τέλεια.
Αμάντα.
- Ήταν πολύ καλό. - Ευχαριστώ.
- Τι τρέχει, Ρικ; - Ελάτε, παιδιά.
Πώς πάει μάγκα μου;
Ωραία τσάντα έχεις.
- Σταματήστε. - Ωραία είναι.
- Δώστε μου την τσάντα. - Καλή είναι.
Άντε, θα αργήσω στο μάθημα.
ΡΙΚ ΒΙΡΖΙΛ, 5122 ΗΜΕΡΕΣ ΤΟ ΜΠΟΥΛΙΝΓΚ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ
Δώστε την πίσω, σταματήστε, σας παρακαλώ.
ΛΟΥΪΖΑ ΣΕΟΛΙΝ 10291 ΗΜΕΡΕΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΑΘΗΜΑ ΧΟΡΟΥ ΠΡΙΝ ΤΟ ΓΑΜΟ
ΦΕΡΝΑΝΤΟ ΠΕΡΕΒΙΑ 9679 ΗΜΕΡΕΣ
- Γεια σου, γλύκα. Είμαι εξαντλημένη. - Θα την πέσω.
Τηλεφώνησέ του, τώρα.
ΑΜΑΝΤΑ ΓΚΡΑΓΚΙΝΙ 10327 ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΥΠΝΟΥ ΠΡΙΝ ΤΟ ΚΟΝΣΕΡΤΟ
ΑΜΑΝΤΑ ΗΜΕΡΑ ΚΟΝΣΕΡΤΟΥ
Γεια, ήμουν εδώ στη γειτονιά.
Σκέφτηκα να σου φέρω κάποιες προμήθειες.
Ήρθες για να φέρεις προμήθειες,
ή για να δεις το κονσέρτο;
Και τα δυο.
Το ξέρεις ότι κάποια από αυτά τα φαγητά τα έχουν παίξει.
Θέλεις κάτι άλλο να φέρω;
Όχι, έχω ό,τι χρειάζομαι.
- Αγάπη. - Ορίστε;
Μόνο αγάπη χρειάζεσαι.
Τι νέα;
Ο Ρομπ προσέχει λόγω του καρδιακού επεισοδίου.
Η Κέιτ έχει νέο φίλο.
- Δεν μου άρεσε ο παλιός. - Άφησέ με.
- Κάνουν ακόμη μπούλινγκ στον Ρικ. - Σταματήστε.
Σας παρακαλώ, σταματήστε.
Αφήστε με, σταματήστε.
Η Λουίζα πότε παντρεύεται;
Γουίλ;
Όλες οι πληροφορίες είναι στο ντουλάπι της.
Το ξέρω, αλλά πότε παντρεύεται;
- Σε 8 μέρες. - Τέλεια.
Κάτι να περιμένουμε. Ευχαριστώ για την πρόσκληση.
Όμορφο φόρεμα.
Ο Φερνάντο τα πάει καλύτερα.
Ωραία, πηγαίνει στο κονσέρτο.
Τι ώρα ξεκινάει;
Στις 6.
Τότε γιατί τρέχει τόσο γρήγορα;
Γουίλ.
Τι είπες;
- Έχεις δει κάτι διαφορετικό; - Όχι.
- Όχι; - Ναι.
- Ναι; - Είχε προβλήματα με τον ύπνο.
Αλλά πάντα είχε προβλήματα ύπνου πριν από μεγάλα κονσέρτα.
Μάλιστα...
Λοιπόν...
Ό,τι κι αν κάνουμε τώρα δεν θα αλλάξει κάτι.
Άκουσα τα λάστιχά της να στριγκλίζουν.
Προσπάθησε να ξεκουραστείς.
Αύριο έχεις πολλά να κάνεις.
Σου αρέσει, Αμάντα;
Ωραία.
- Ποιον ζωγράφισες, Αμάντα; - Τον φίλο μου.
Αλήθεια; Τον φίλο που δεν έχουμε δει;
Ο φίλος πάλι.
Μιλάς ποτέ στον φίλο σου;
Όχι ιδιαίτερα, αλλά είναι πάντα μαζί μου.
- Πώς τον λένε τον φίλο σου; - Γουίλ.
Τον λένε Γουίλ.
Χαίρετε.
Παρακαλώ, περάστε
Σ' ευχαριστώ.
Με λένε Γουίλ, παρεμπιπτόντως.
Να σε φωνάζω...
Αν.
Βεβαίως.
Να σε βγάλω μια φωτογραφία;
Μετά χαράς.
- Πόσο χρονών είσαι, Αν; - Τεσσάρων.
Τεσσάρων λεπτών;
Τεσσάρων ωρών. Και κάποια λεπτά.
Πότε έμαθες να μιλάς;
Δεν ξέρω.
- Νομίζω πως πάντα ήξερα να μιλάω. - Γνωρίζεις γιατί είσαι εδώ;
Περιέργως, ναι.
Σε πειράζει να το πω για να ακουστεί κι επίσημα.
Εντάξει.
Όπως γνωρίζεις,
έχεις προταθεί για την υπέροχη ευκαιρία της ζωής.
Αν μετά από αυτή την διαδικασία επιλεγείς,
θα έχεις την ευκαιρία να γεννηθείς σε ένα εποικοδομητικό περιβάλλον,
όπου μπορείς να μεγαλώσεις, να αναπτυχθείς και να ολοκληρωθείς.
Θα ήθελες να σε προτείνουμε γι' αυτήν τη θέση;
Θα ήθελα.
Πριν ξεκινήσουμε, μπορώ να σε φωνάζω...
- Μάικ; - Ναι.
Μαρία;
Αλεξάντερ;
Κέιν;
Ναι.
Έχεις κάποια ερώτηση;
- Είμαι νεκρός; - Δεν είσαι ούτε ζωντανός, ούτε νεκρός.
Είσαι το αφεντικό;
Θα έλεγα, ο τελευταίος τροχός της αμάξης.
Ακούγεται έντονο.
- Πόσο διαρκεί η διαδικασία; - Δύσκολα προσδιορίζεται ακριβώς,
αλλά αν τα καταφέρεις ως το τέλος, 9 μέρες.
- Οπότε έχω 9 μέρες. - Ναι.
Ή λιγότερες.
- Και μετά; - Αν επιλεγείς,
έχεις μια επέκταση ως νεογέννητο.
Αν όχι, θα έλεγα πως είναι το τέλος.
Ως "επέκταση", εννοείς πως θα έχω αναμνήσεις από εδώ;
Όχι. Καμιά ανάμνηση.
Όμως θα είσαι ακόμα η ίδια.
Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα,
στο να είμαι εδώ και στο να είμαι ζωντανός;
Κάθε αίσθηση, αίσθημα,
συναίσθημα, είναι πολύ λιγότερο έντονα εδώ.
Πώς μπορείς να είσαι βέβαιος;
Χάρη στην προγενέστερη εμπειρία μου ως ζωντανό άτομα.
Οπότε κι εσύ επιλέχθηκες.
Καθόσουν εδώ που κάθομαι, και νίκησες.
Ναι.
Και τι πέτυχες ως ζωντανό άτομο;
Δυστυχώς δεν μπορώ να σου δώσω απαντήσεις σε αυτό το θέμα.
Καλώς.
Έχω μια δοκιμασία για σας.
Δεν υπάρχουν σωστές και λάθος απαντήσεις.
Θα λέτε ό,τι σας έρχεται στο μυαλό.
Θα καθίσεις εκεί;
Στο εξής, δεν θα είσαι πλέον η Αν.
Είσαι ένας αιχμάλωτος πολέμου σε στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Σε έστειλαν εδώ χθες μαζί με τον εντεκάχρονο γιο σου, τον Νικ.
Ένα πανέξυπνο αγόρι, αλλά κι αρκετά απείθαρχο.
Σήμερα το πρωί, ο Νικ προσπάθησε να δραπετεύσει,
αλλά πιάστηκε από έναν σαδιστή φρουρό, που θέλει να τον κρεμάσει.
Ο Νικ είναι εδώ.
Στέκεται πάνω στην καρέκλα,
με ένα σκοινί,
γύρω από τον λαιμό του.
Αυτό το μικρό έπιπλο είναι το μόνο που προστατεύει,
τον πολυαγαπημένο σου γιο από το να σκοτωθεί.
Όταν ο φρουρός πει, "τράβα την καρέκλα".
Τράβα την καρέκλα.
Θεέ μου.
Αν δεν τραβήξεις την καρέκλα,
δεν θα σκοτώσω μόνο τον γιο σου,
αλλά θα σκοτώσω και όλους όσους είναι εδώ.
Γαμώτο.
Θα τραβούσες την καρέκλα ή όχι;
Δεν υπάρχουν σωστές και λάθος απαντήσεις. Πείτε ό,τι σας έρχεται στο μυαλό.
Αν.
- Δεν θα τραβούσα την καρέκλα. - Θα μου πεις γιατί;
Αν τραβήξω την καρέκλα, είναι βέβαιο πως ο γιος μου θα πεθάνει.
Αν όχι, υπάρχει η ελπίδα να μπλοφάρει ο φρουρός.
- Θα τραβούσα την καρέκλα. - Γιατί;
Δεν δίνω μία.
Από δικό μου λάθος,
ο γιος μου δοκίμασε να δραπετεύσει, οπότε δεν είναι δίκαιο
να πεθάνουν όλοι εξαιτίας μας.
Δηλαδή, έχω άλλο παιδί;
- Θα ορμούσα στον φρουρό. - Δεν νομίζω να καταλαβαίνετε από όπλα,
- αν ορμούσατε στον φρουρό πάτε χαμένοι. - Πώς πάμε χαμένοι;
Όπως αν ορμούσατε σε αρκούδα, με τα χέρια σας μόνο.
Γιατί είναι τόσο βέβαιο πως θα έχανα σε αυτήν την πάλη;
Ευχαριστώ για τις απαντήσεις, Αν.
Έχω ό,τι χρειάζομαι.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
- Ευχαριστώ. - Εγώ ευχαριστώ.
- Να πηγαίνω. - Ευχαριστώ.
Θα φύγω.
Εκτός αν με χρειάζεστε κάτι άλλο. Όχι; Ωραία.
- Η άλλη πόρτα. - Μάλιστα. Συγγνώμη.
Ακόμα μαθαίνω τα κατατόπια.
Έμεινε καθόλου τσάι;
Μόλις μπήκες στο σπίτι.
Ξέρεις, ποτέ δεν αντιστέκομαι στην μπύρα.
Υπάρχει τσάι στην κουζίνα.
- Πρέπει να γυρίσω στη δουλεία. - Από μένα ελεύθερα.
Μπράβο, ο Ντάνιελ έπεσε με τα μούτρα στην πίτσα.
Αυτή είναι η δεύτερη.
Η Τζενίν είναι στην τουαλέτα εδώ και 25 λεπτά.
Δεν έπρεπε να φάει κοτόπουλο με σος σόγια.
Θα ανοίξεις εσύ;
Οι υπόλοιποι ήρθαν στην ώρα τους.
Πέρασε, σε παρακαλώ. Με λένε Κίο.
- Χάρηκα για την γνωριμία, Κίο. - Είναι η επίσημη είσοδος.
Καλώς όρισες.
Κάθισε σε παρακαλώ.
Να σου γνωρίσω τον Κίο. Θα με βοηθήσει απόψε.
Ναι. Έχουμε συστηθεί.
- Ωραία. Με λένε Γουίλ. Μπορώ... - Χάρηκα, Γουίλ.
Μπορώ να σε φωνάζω, Έμα;
- Υπάρχει κάποιο πρόβλημα; - Βασικά...
μπορώ να διαλέξω εγώ κάποιο;
Είναι προσωρινό. Αν επιλεγείς θα πάρεις άλλο όνομα.
Αν όμως όχι, τότε θα είναι το μόνο που είχα ποτέ.
Διάλεξε άλλο όνομα. Όποιο σου αρέσει.
Μου αρέσει το Έμα.
Μένει το Έμα, λοιπόν.
- Έμα, μπορώ να σε φωτογραφίσω; - Ναι.
Δεν είναι απαραί...
τητο.
- Συγγνώμη, είναι δυνατό το φλας. - Ευχαριστώ, Κίο.
- Ξέρεις γιατί είσαι εδώ, Έμα; - Ναι.
Ωραία. Πριν αρχίσουμε, έχεις ερωτήσεις;
- Ο Κίο είναι το αφεντικό σου; - Ποτέ δεν το σκέφτηκα έτσι, αλλά όχι.
- Δεν θα προσλάμβανα τον Γουίλ. - Είσαι κι εσύ συνεντευκτής;
- Δεν του επιτρέπονται οι συνεντεύξεις. - Γιατί;
Δυστυχώς,
δεν υπήρξα ποτέ ζωντανός.
Εντάξει.
Έχω μια δοκιμασία για σένα.
Θα αρχίσω μια ιστορία. Εσύ θα μου πεις το τέλος.
Να πεις απλώς ό,τι σου έρθει στο μυαλό.
Το όνομα σου, δεν είναι πλέον, Έμα.
Είσαι αιχμάλωτη πολέμου.
- Τι είδους πολέμου; - Απλώς, άκου.
Έχεις σταλθεί σε στρατόπεδο συγκέντρωσης,
με τον εντεκάχρονο γιο σου, τον Νικ.
Σήμερα το πρωί, ο Νικ προσπάθησε να δραπετεύσει,
αλλά πιάστηκε από έναν σαδιστή φρουρό, που θέλει να τον κρεμάσει.
Ο Νικ στέκεται σε αυτήν την καρέκλα, με ένα σκοινί γύρω στον λαιμό του.
Αυτό το έπιπλο προστατεύει τον αγαπημένο σου γιο, από το να σκοτωθεί.
Όταν ο φρουρός πει, "τράβα την καρέκλα."
Τράβα την καρέκλα.
Αν δεν τραβήξεις την καρέκλα,
όχι μόνο θα σκοτώσω τον γιο σου,
αλλά κι όλους τους κρατούμενους εδώ. Το θέλεις αυτό;
Γουίλ.
Τράβα την καρέκλα.
Τι θα έκανες;
- Δυστυχώς, δεν μπορώ να απαντήσω. - Γιατί όχι;
Βάσει του τρόπου
που το θέτεις, ο φρουρός θα σκοτώσει τον γιο μου, ό,τι και να κάνω.
- Σωστά; - Σωστά.
Γιατί όμως;
- Επειδή είναι κακός. - Γιατί;
Γιατί έτσι είναι.
Επειδή η ιστορία είναι έτσι, ή επειδή ο κόσμος είναι έτσι;
Θα τραβήξεις την καρέκλα ή όχι;
Δεν μπορώ να απαντήσω στην ερώτηση πριν απαντήσεις εσύ στη δική μου.
Ενδιαφέρουσα η προσέγγισή σου στις συνεντεύξεις.
- Τι συμπέρασμα βγάζεις λοιπόν; - Δεν απάντησε στις ερωτήσεις μου.
- Πόσο κακό είναι αυτό; - Όλοι οι άλλοι απάντησαν.
Ίσως διαφέρει από όλους τους άλλους.
Ή μπορεί να πέσει στο πεδίο της μάχης.
Ακούγεσαι σαν να τους στέλνεις σε πόλεμο.
Και εσύ σαν να υπήρξες ζωντανός και ξέρεις τα πάντα.
- Με συγχωρείς; - Συγχωρεμένος.
Ξέρεις, Γουίλ, δεν θα διαφωνήσω ξανά μαζί σου.
Κάνε ό,τι καταλαβαίνεις.
Κόψε το πουλί σου με πλαστικό μαχαίρι.
Όμως στις επιλογές, έχω καθήκον να επισημάνω τι είδα, κι αυτό...
- ήταν μοναδικό. - Ευχαριστώ για τη συμβουλή.
Ευχαριστώ για το τσάι.
- Γεια. - Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, Άλεξ.
Ευχαριστώ.
- Υπέροχο. - Συγχαρητήρια για τη δεύτερη μέρα σου.
Ευχαριστώ. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη.
- Θα σου δείξω το σπίτι. - Ωραία, θα έχω ξενάγηση.
- Λάμπα. - Λάμπα. Ωραία.
Καίει. Ωραία.
Από εδώ η κουζίνα.
Για κοίτα. Πολύ όμορφη.
Αυτά τα δύο χρώματα είναι τα αγαπημένα σου;
Πάρε ελεύθερα ό,τι θέλεις.
Πρόσεχε τι λες. Κοίτα αυτά τα δύο.
- Να σου δείξω το μπάνιο. - Ναι, βέβαια, θα το ήθελα.
Αυτό...
είναι το μπάνιο.
Ζεστό.
Κρύο.
- Μπορώ να το ανοίξω; - Βέβαια.
Από εδώ βλέπεις μέσα από τα μάτια, όλων των προηγούμενων επιλεγέντων.
- Τι πρέπει να κάνω τώρα; - Παρακολούθα τους.
Και ό,τι σου αρέσει να το γράφεις.
- Να γράψω οτιδήποτε; - Ό,τι σου αρέσει.
Μέγκαν.
Έλα εδώ, καρδούλα μου.
Αυτό τι είναι;
Εκεί που θέλεις να βρεθείς όταν τελειώσει η διαδικασία.
Αν χρειαστείς κάτι,
θα είμαι σε αυτό το δωμάτιο.
Γουίλ;
Χτες είπες πως έχω μόνο 9 μέρες.
Μετράει η χθεσινή ή αρχίζουμε από σήμερα;
Από χθες.
Μην το πολυσκέφτεσαι, όμως.
Καλά.
- Ελάτε, παιδιά. - Φίλε.
Άσε με ήσυχο.
Έλα, μεγάλε.
- Όχι, δεν είναι και τόσο κρύο. - Θεέ μου.
Αυτό ήταν καλό.
Όλα εντάξει εδώ;
Ναι.
- Τι είναι αυτό; - Δεν είναι τίποτα.
Να το δω;
Ειλικρινά, δεν είναι τίποτα.
Αφού δεν είναι τίποτα, άσε με να το δω.
Το δουλεύω ακόμα.
Μάικ.
Δεν είναι ολοκληρωμένο. Μόλις άρχισα. Δεν είναι...
- Είναι όμορφο, Μάικ. - Δεν είναι.
Είναι όμορφο.
Γιατί ήθελες να το κρύψεις;
Δεν ξέρω.
Δεν σου αρέσει;
Το απεχθάνομαι.
Το μισώ.
Μπορώ να το κρατήσω;
Αλήθεια, το θέλεις;
Καλά.
Όμως δεν θα το δείξεις σε κανένα;
Δεν θα το δείξω.
- Είναι μια παραλία. - Και τι παραλία.
Αμάντα.
- Αμάντα, τι κάνεις εκεί πάνω; - Σκαρφαλώνω.
- Κατέβα κάτω αμέσως. - Όλα καλά είναι.
Μην τολμήσεις να ανέβεις πιο πάνω.
Εντάξει, Αμάντα, έλα. Ένα, δύο, τρία, φύγαμε.
Εντάξει.
Συγγνώμη, κύριε Μαν.
- Τελείωσες; - Όχι ακόμα.
- Θέλεις και συ; - Όχι.
- Δεν πεινάς ποτέ; - Είμαι σαν και σένα.
Δεν πεινάω, αλλά μπορώ να φάω.
- Τότε γιατί δεν τρως; - Επειδή δεν πεινάω.
Σοβαρά, αυτός είναι ο σκοπός του φαγητού;
Για μένα, ναι.
Εντάξει.
Γουίλ;
Πώς είναι;
Ποιο;
Το να είσαι ζωντανός.
Ίσως το ανακαλύψεις.
ΕΜΑ
Θεέ μου.
Φερνάντο.
Όλα εντάξει εδώ;
Γιατί είναι σε αναπηρικό καροτσάκι;
Διάβασα τις σημειώσεις σου.
- Πώς σου φαίνονται; - Θα μπορούσες να γίνεις πιο επιλεκτική.
- Τους θυμάσαι όλους; - Λίγο, πολύ.
Έστω κι ένας από αυτούς σε θυμάται;
Όχι.
Μια φορά. Σε παιδική ηλικία, κάποιος με θυμόταν.
Όμως δεν κράτησε πολύ.
Γιατί λες να συνέβη αυτό;
Δεν ξέρω.
- Πώς σου φαίνεται; - Είναι καλό.
Πολύ καλό.
Υπάρχει κάτι που δεν σου αρέσει και θέλεις να το βελτιώσω;
Μην σκέφτεσαι μ' αυτόν τον τρόπο.
Ποιον τρόπο;
Μην κάνεις ό,τι θεωρώ εγώ σωστό. Θέλω να κάνεις ό,τι εσύ θεωρείς σωστό.
Λογικά όμως,...
στο τέλος, εσύ είσαι που θα με κρίνεις, σωστά;
Πώς αισθάνεσαι για αυτό;
Πώς αισθάνομαι;
Άκου, Γουίλ.
Μου έχουν μείνει μόνο 7 μέρες, σωστά;
Θα εκτιμούσα αν έπαιζες μαζί μου με ανοιχτά χαρτιά.
Πες μου τους κανόνες, και θα παίξω το παιχνίδι.
Όχι.
Αλλάζω την αποστολή.
- Σε τι; - Θέλω να διαλέγεις ό,τι δεν σου αρέσει.
Μια στιγμή που να μην μου αρέσει;
- Να γράφω και για αυτό; - Κράτα σημειώσεις αν θες,
αλλά απλώς θα το συζητήσουμε.
Θα δουλέψω σκληρά σε αυτό.
Έχεις ερωτήσεις;
Ερωτήσεις; Βέβαια. Πότε θα πιούμε καμιά μπύρα μαζί;
- Μπύρα; - Τις είδα στο ψυγείο. Έχουμε ψησταριά.
Θα ψήσουμε μπριζόλες και θα καλέσουμε κορίτσια.
Έχω δουλειά αυτές τις μέρες αλλά ευχαριστώ για την πρόσκληση.
Πάντως αυτή,
ήταν μία υπέροχη συζήτηση.
Γεια σου.
Μάικ.
Έρχεσαι μαζί μου;
- Έκανα κάτι λάθος; - Όχι.
Δεν έκανες κανένα λάθος.
Το ήξερα.
Το ήξερα...
- ότι δεν είμαι αρκετά καλός. - Δεν έχει να κάνει...
με το αν είσαι καλός ή κακός.
Οπότε αυτό είναι το τέλος.
Αν και δεν νομίζω να αρχίσαμε ποτέ, αληθινά.
Μάικ.
Δεν έχει σχέση ο χρόνος που πέρασες εδώ.
Είσαι εδώ λίγες μέρες,
όμως έζησες κάθε δευτερόλεπτο
με εντιμότητα κι ένταση.
Δεν υπάρχει τίποτα κακό σε αυτό.
Τώρα...
θέλω να σκεφτείς όσα είδες σε αυτές τις οθόνες,
και να διαλέξεις μια σημαντική στιγμή για σένα.
Ξέρω πως δεν είναι πολύ, όμως αν με αφήσεις,
θα κάνω ό,τι μπορώ να αναπαράγω αυτήν στιγμή για να την βιώσεις.
Λυπάμαι.
Μην λυπάσαι.
Είσαι καλός.
Σε ευχαριστώ.
Βοηθούσα την Τζόαν πριν 2 εβδομάδες και είπε ότι είχε έναν υποψήφιο.
Αυτός ο τύπος, μιλάμε ήταν μεγάλος μπελάς.
Μιλούσε ακατάπαυστα κι έλεγε "Πού; Πώς Γιατί;" όλη την ώρα.
Κι η Τζόαν σκαρφίστηκε ένα πολύ καλό επιχείρημα όπως,
"δεν ξέρουμε, όπως αυτοί στις τηλεοράσεις δεν ξέρουν".
Και, ξέρεις, αυτό για μένα ήταν συναρπαστικό.
Μπορεί να υπάρχει ένα παράλληλο σύμπαν όπου κάποιος μου πήρε συνέντευξη,
κι αυτή ή αυτός με έστειλε εδώ,
και δεν μπορώ να το θυμηθώ. Μπορείς να το φανταστείς;
Αυτή τη στιγμή, κάποιοι κάθονται στις καρέκλες τους
και μας υποστηρίζουν, μας κρίνουν,
γελούν με τα αστεία μου,
κι αυτοί οι άνθρωποι παρακολουθούνται επίσης από κάποιον άλλο.
που παρακολουθείται από κάποιον άλλο,
Είναι βαθυστόχαστο, έτσι;
Σε 'πιασα. Σειρά σου.
Σειρά σου τώρα.
- Χρειάζεσαι κάτι; - Τι είναι αυτό;
Είναι μία τελευταία ευχή.
- Δεν το 'πιασα. - Αποκλείστηκε ένας υποψήφιος, έτσι...
ρώτησα αν υπήρχε μια στιγμή που θα ήθελε να ζήσει.
- Μία τελευταία ευχή. - Φτιάχνουμε μία στιγμή εδώ.
- Δεν μπορώ να φανταστώ μία στιγμή εδώ. - Ούτε εγώ. Απλώς εκτελώ διαταγές.
Αφήστε με να βοηθήσω.
Δεν θα πάρεις έξτρα χρόνο για την εργασία σου.
- Τελείωσα για σήμερα. - Να τρίψεις το ξύλο.
- Δεν έχω χρόνο να της μάθω να τρίβει... - Θα το βρω μόνη μου.
Φαίνεται ότι έχουμε ένα ταλέντο εδώ.
- Κίο; - Ναι.
Αν μπορούσες να διαλέξεις μία στιγμή, ποια θα επέλεγες;
Μία στιγμή;
Μία στιγμή που θα ήθελες να ζήσεις.
Εντάξει, μη γελάσεις.
- Δεν θα γελάσω. - Λοιπόν,
στις ταινίες, όταν φτάνουν στην κορυφή ενός βουνού,
συνήθως φωνάζουν κάτι ώστε να ακούσουν τον αντίλαλο της φωνής τους.
- Ναι. - Θα έπαιρνα μία βαθιά ανάσα και...
- Γελάς, Έμα. - Γελάω μαζί σου.
Γελάς μαζί μου.
Κι εσύ, Γουίλ;
Έχω ξαναζήσει.
Το ξέρω.
- Υπάρχει κάποια στιγμή που θα ήθελες...; - Δεν υπάρχει καμία.
Ούτε μία;
- Από όλη σου τη ζωή; - Αρκετά.
Γιατί το λες αυτό;
- Είσαι ο μόνος που έζησε. Γιατί... - Αρκετά.
Κίο, θα με βοηθήσεις να πάρουμε αυτό μέσα;
Όλοι οι συνεντευκτές το κάνουν αυτό για τους υποψήφιους που αποκλείονται;
Όχι, μόνο εκείνος.
Τι του συνέβη;
Όταν ήταν ζωντανός;
Ο Γουίλ ήταν...
ιδιαίτερος.
Ιδιαίτερος πώς;
Πολύ καλός.
Πολύ ευγενικός.
Πολύ ευαίσθητος.
Μα δεν είναι καλό αυτό;
Όταν πρωτοείδα τον Γουίλ, ήταν ακόμα μέσα σε μία τηλεόραση.
Ταλαντούχος,
αλλά προσπαθούσε όλη του τη ζωή να χωρέσει σε έναν κόσμο διαφορετικό από αυτόν.
Είχε αγάπη μέσα του.
Ίσως υπερβολική.
Υπερβολική αγάπη, με κανέναν να τη δώσει.
Ξέρεις,
πραγματικά δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά από εδώ,
αλλά υπήρχαν μέρες που ευχόμουν να ήμουν μαζί του,
μόνο και μόνο για να του πω ότι δεν ήταν τόσο μόνος όσο νόμιζε.
ΠΕΡΠΑΤΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΚΑΘΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΓΡΑΣΙΔΙ
ΒΓΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΓΟΥΙΛ
Είναι match point.
Όλα είναι υπέρ του.
1-0, 40-15, κάνει σέρβις.
Χτυπάει την μπάλα. Βρίσκει δίχτυ.
Οπότε ξαναπροσπαθεί, αλλά πιο αγχωμένος τώρα.
Σκέφτομαι,
"το έχει κάνει χιλιάδες φορές. Θα είναι μια χαρά".
Δίχτυ.
- Δίχτυ. - Έλα τώρα.
Όλα πάνε στραβά από εκεί. Τόσο κοντά στη νίκη, αλλά...
Άφησε τα συναισθήματά του να μπουν στη μέση.
Οπότε σε αυτήν την περίπτωση, τι θα έκανες;
Θα το πάλευα.
Παίρνει το κουτί, βάζει μέσα τα ντόνατς και το περνάει.
Σου είπα ότι παίρνει το κουτί, βάζει μέσα τα ντόνατς και το περνάει;
Παρακολουθούσα αυτό το παιδί, τον Ρικ, τις προηγούμενες ημέρες.
Πώς πάει, φίλε;
Και κάθε φορά που τον βλέπω, οι συμμαθητές του τον πειράζουν.
Τον πληγώνουν, τον κλέβουν.
- Δεν σε πιέζουμε τόσο πολύ. Έλα τώρα. - Ρικ.
Δεν μ' αρέσει αυτό που κάνουν τα παιδιά στον Ρικ.
Αλλά αυτό που δεν μ' αρέσει πραγματικά είναι αυτό που δεν κάνει αυτός.
Δεν αντιδράει ποτέ. Δεν κάνει τίποτα. Απλώς το δέχεται.
Τι θα έκανες στη θέση του;
Θα ανταπέδιδα.
Άρα δικαιολογείς τη βία.
Δεν είναι...
Δεν είναι βία αν δεν το ξεκίνησες εσύ.
Τότε τι είναι;
Δικαιοσύνη.
Είναι ο μόνος τρόπος να τους κάνεις να σταματήσουν.
- Λοιπόν... - Έκανα ό,τι μου ζητήσατε.
Παρακολούθησα μερικούς ανθρώπους.
Και επέλεξα κάποιον που παρακολούθησα πολύ στενά.
Τι δεν σου αρέσει σε αυτό το άτομο;
Μισεί τον εαυτό του.
Νομίζει ότι είναι ένας αποτυχημένος,
και πως ό,τι κάνει είναι άχρηστο και ντροπιαστικό.
Χωρίς καμία αμφιβολία, έχει ζήσει τόσο πολύ πόνο
σε σημείο που ένιωσε τόσο πολύ, ώστε σήμερα να μη θέλει να νιώσει τίποτα.
Κι αυτή η απάθεια...
τον κάνει να νιώθει ασφαλής τώρα.
Αλλά ξέρω ότι...
στην πραγματικότητα δηλητηριάζει ό,τι έχει απομείνει από αυτόν.
Και κατά βάθος...
νιώθω ότι το ξέρει κι εκείνος.
Αυτός ο άνδρας...
δείχνει ανεπανόρθωτος.
Έτσι νομίζει αυτός.
Αλλά ξέρω ότι υπάρχει ακόμα κάτι μέσα του.
Γουίλ.
Συγγνώμη που διακόπτω, αλλά είναι εδώ ο Μάικ.
Πέρνα ελεύθερα το υπόλοιπο της μέρας σου στο δωμάτιο τηλεόρασης.
Εντάξει, έλα μέσα.
Μείνε εδώ, και οτιδήποτε κι αν συμβεί μην τον αφήσεις να σε δει.
Ευχαριστώ για τη βοήθειά σου.
Ο υποψήφιος πραγματικά απόλαυσε τη στιγμή.
Χαίρομαι που το ακούω.
Ο άνδρας για τον οποίο...
μιλούσες σήμερα το απόγευμα...
Στο λύκειο ήταν μέλος μίας θεατρικής ομάδας.
Ποτέ δεν του άρεσε. Και δεν τον συμπαθούσε κανένας.
Παρ' όλα αυτά...
Δύο μέρες πριν από την πρεμιέρα,
ο κύριος πρωταγωνιστής, ο Σαμ,
αρρώστησε βαριά.
Δεν ήταν καλός να αντικαταστήσει τον Σαμ, αλλά είχε την καλύτερη μνήμη στην ομάδα.
Οι μονόλογοι του Σαμ ήταν πολύ μεγάλοι για να τους μάθει κάποιος τόσο γρήγορα.
Έτσι για τις επόμενες 48 ώρες ο καημένος διάβαζε και ξαναδιάβαζε τον μονόλογο,
εκατοντάδες κι εκατοντάδες φορές,
μέχρι ακριβώς πριν ανοίξουν οι κουρτίνες.
Ίδρωναν τα χέρια του,
έτρεμε.
Όταν όμως ανέβηκε στη σκηνή, κάτι περίεργο συνέβη.
Ένιωσε ένα ζεστό συναίσθημα, σαν...
να μην ήταν πλέον αόρατος.
Ήταν παντού πάνω στη σκηνή, έγινε ένα με όσους τον παρακολουθούσαν,
και τα λόγια του ηχούσαν παντού,
δεν έρχονταν πλέον από εκείνον αλλά από μέσα του
σαν το σώμα του να ήταν μόνο δοχείο.
Δεν μπορεί να το εξηγήσει ακόμα και τώρα που το σκέφτεται.
Μια κλεφτή ματιά από κάτι το οποίο δεν είχε ποτέ ξανά αγγίξει...
Και δεν θα άγγιζε ποτέ ξανά.
Αυτή είναι η στιγμή που θα ήθελε να ξαναζήσει;
Όχι.
Καθόλου.
Γιατί;
Επειδή...
Θα τον έκανε να νιώσει ζωντανός και πάλι.
Στα λέω αυτά επειδή πιστεύω ότι έχεις ταλέντο.
Αλλά αν πραγματικά θέλεις να επιβιώσεις από αυτό,
θα χρειαστεί να γίνεις πιο σκληρή.
Πιο σκληρή απ' όσο ήταν ποτέ αυτός ο άνδρας.
Και πώς μπορώ να ξέρω
ότι ο άνδρας λέει την αλήθεια
τώρα που έμαθα ότι κάποτε ήταν ένας σπουδαίος ηθοποιός;
Έπειτα έψαξα στην ενήλικη ζωή της και δεν μπορούσα ούτε εκεί να βρω τίποτα.
Υπήρχαν άσχημες στιγμές, αλλά πάντα τις αντιμετώπιζε πολύ καλά.
Τώρα δες αυτό.
Πήγε το βιολί στο αυτοκίνητό της.
Αν δεν πήγαινε στο κονσέρτο τότε, γιατί να πάρει μαζί της το βιολί;
Ωστόσο, ένα πράγμα μου έκανε εντύπωση.
Πιθανώς θυμάσαι ότι σπάνια έκλαιγε.
Χωρίς δάκρυα, τίποτα. Ποτέ δεν ξεσπούσε.
Η μόνη φορά που το έκανε...
Ήταν όταν έπαιζε βιολί.
Αναρωτιέμαι αν υπήρχε ένα κομμάτι της που πάντοτε έκρυβε.
Σαν κάτι που δεν έδειχνε ποτέ που εμείς ποτέ δεν είδαμε, επειδή...
Γιατί το κάνεις αυτό, Γουίλ;
- Προσπαθώ να καταλάβω τι συνέβη. - Δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι συνέβη.
Πρέπει να μάθω.
Γιατί;
Γιατί είναι το καθήκον μου να ξέρω κάτι σίγουρα.
Το καθήκον σου είναι να επιλέξεις κάποιον
και το δικό μου είναι να σιγουρευτώ ότι επέλεξες σωστά κατά τη γνώμη μου.
Και κατά τη δική μου γνώμη, ήταν η καλύτερη επιλογή.
Είτε το έκανε επίτηδες είτε όχι.
Νιώθεις το ίδιο;
Γουίλ.
Τα λέμε αύριο.
Ελάτε τώρα, αφήστε με να φύγω.
Αφήστε με.
Τι θα έκανες εσύ;
Ελάτε τώρα.
Θα τους μιλούσα.
Αφήστε με παιδιά.
Δεν θα δουλέψει αυτό.
Ελάτε τώρα.
Θα τους μιλούσα ξανά.
Βρίσκεις ένα πορτοφόλι στο δρόμο με 500 δολάρια μέσα.
Τι θα έκανες;
Θα έπαιρνα τα λεφτά, αλλά θα δώριζα τα μισά σε φιλανθρωπίες.
Γιατί θα δώριζες τα μισά σε φιλανθρωπίες;
Για να μην με ρωτάς γιατί πήρα τα χρήματα.
Η μητέρα σου φτιάχνει μπισκότα για τον αδελφό σου, αλλά όχι για σένα.
Τι κάνεις;
Θα έχουν ένα απολαυστικό γλάσο σάλιου, αυτό μόνο σου λέω.
Θεέ μου, είναι έτοιμος να το δαγκώσει.
Έτσι μπράβο.
Κοίτα τι βρήκα στο ψυγείο.
Ωραία.
Εντάξει.
Στη φιλία μας των 6 ημερών.
Μόνο 3 έμειναν ακόμα.
Σκέτη απόλαυση.
Μαθαίνεις ότι σου μένουν 6 μήνες ζωής. Τι κάνεις;
- Ταξιδεύω τον κόσμο. - Τι κάνεις;
Αδειάζω τους λογαριασμούς μας και βάζω μπρος διαζύγιο.
- Τι κάνεις; - Πάω βόλτα με έναν συνάδελφο.
- Τι κάνεις; - Τον δηλητηριάζω.
Εδώ είναι οι υπόλοιπες δοκιμασίες.
Ευχαριστώ.
- Γουίλ. - Ναι.
Ναι, Μαρία;
Μάλλον το ξέχασα.
Αν το θυμηθείς, θα είμαι στο διπλανό δωμάτιο.
Ευχαριστώ.
- Άφησα την δοκιμασία μου το γραφείο. - Ευχαριστώ, Μαρία.
ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΟΥΙΛ
Γεια σου, Γουίλ. Να σου γνωρίσω την Κολίν. Κολίν, ο Γουίλ.
Χαίρω πολύ. Ο Κίο μου είπε πολλά για σένα.
- Μακάρι να μπορούσα να πω το ίδιο. - Να περάσουμε;
Ποια είναι;
Η Κολίν είναι κι αυτή εξετάστρια. Εξαιρετική μάλιστα, όπως εσύ.
Θα φέρνεις όλους τους εξεταστές σπίτι μου τώρα;
Κατά σύμπτωση επέλεξε κάποιον που ήξερε κάποιον που επέλεξες εσύ.
- Γνωρίζονταν στον πραγματικό κόσμο; - Ναι.
Μικρός κόσμος ο πραγματικός, έτσι;
- Ποιον επέλεξες; - Τη Σέσιλι.
Την ξαδέλφη της Αμάντα.
Καταλαβαίνεις, ήταν πολύ δεμένες τότε.
Πάντα θυμάμαι την Αμάντα με την Σέσιλι
να βλέπουν καρτούν μετά το σχολείο. Αυτό με το μωβ άλογο που μιλάει.
Πώς ήταν το όνομα στης σειράς; Κάτι με "Φωτιά".
- Την "Πυρκαγιά". - Ναι η "Πυρκαγιά".
Η Σέσιλι τρελαινόταν για αυτό. Είχε 5 κουτιά με τα παιχνίδια της σειράς.
Ξέρεις, τα άλογα, το κορίτσι, τον βασιλιά, τη βασίλισσα.
- Εκτός της... - Λαίδης Ντιάμπολιν.
Ναι. Αυτό το είχε μόνο η Αμάντα.
- Μόνο η Αμάντα. - Ξεχνάω πώς το βρήκε.
Έπαιξε για έναν από τους συνθέτες της σειράς.
Αυτό το παιδί.
Θα πρέπει να είσαι πολύ περήφανος γι' αυτήν, Γουίλ.
Ξέρεις, όπως κι εσύ υπήρξα κι εγώ ζωντανή, κι είναι...
Ας μην μιλάμε για μένα, σε παρακαλώ;
Αυτό το βρήκαν μετά τον θάνατο της Αμάντα.
Δεν την είδα να το γράφει.
Μερικές φορές είναι δύσκολο να τους παρακολουθείς όλους.
- Δεν μπορείς να καταγράφεις τα πάντα. - Φύγετε.
Σας παρακαλώ...
Φύγετε.
Λυπάμαι, σου είναι δύσκολο να το ακούς. Θέλω να προχωρήσεις όμως.
- Δώσε του λίγο χρόνο. - Είναι πολύ δύσκολο να σε βλέπω...
Φύγε.
Δεν μπορεί να το έκανε.
Όχι, όχι.
Ντιέγκο.
- Ο Φερνάντο είναι αυτός; - Ναι.
Αν ήσουν εσύ σε αυτήν τη θέση, τι θα έκανες;
Έμα;
Χρειάζομαι την απάντηση σου.
- Δεν ξέρω την απάντηση. - Πώς θα μπορούσες να την ξέρεις;
- Αν μπορούσα να βρεθώ εκεί... - Είναι αδύνατον.
- Είναι ο λόγος που δεν μπορώ να απαντήσω. - Σε ρωτώ άλλη μια φορά.
Τι θα έκανες;
Δεν ξέρω.
Είσαι καλά;
Τι θα έκανες;
Δεν θα το ξανασκεφτόμουν. Μόλις κουνιόταν, θα ήταν νεκρός.
Λοιπόν;
Τι θα έκανες;
Δεν ξέρω.
Δεν καταλαβαίνω καν τι λένε.
- Το βρίσκεις αστείο; - Όχι, μια πλάκα είναι μόνο.
- Για σένα είναι μια πλάκα; - Όχι, είναι χοντρή μαλακία,
χοντρή μαλακία, και δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορούμε να χαλαρώσουμε.
Αυτό παραήταν έντονο.
Ευχαριστώ.
- Έλα τώρα. - Αν ήσουν σε αυτήν τη θέση τι θα έκανες;
Δεν καταλαβαίνω γιατί είναι απαραίτητο αυτό.
Αυτό είναι πόνος.
Ό,τι νιώθεις τώρα είναι τίποτα, σε σχέση με αυτό που νιώθουν οι ζωντανοί.
Σταμάτα.
Αυτό είναι...
Είναι εξ αιτίας αυτών που σου έγραψα;
Όχι.
Καμία σχέση.
Το ήξερα πως δεν έπρεπε να γράψω το γράμμα.
Κάτι μέσα μου όμως....
Δεν μπόρεσα να κρατηθώ.
Έτσι σκέφτηκα ότι...
Ίσως...
και να σήμαινε κάτι.
Ότι ίσως κι εσύ ένιωθες,
όπως κι εγώ.
Λυπάμαι αν με παρεξήγησες, Μαρία.
Θα ήθελα να γράψεις μια πραγματικά σημαντική...
Είχα μια ευκαιρία.
Είχα μια ευκαιρία και την πέταξα.
Δεν θα ντυθείς;
- Εντάξει είμαι. - Καλά.
Συγχαρητήρια, Γουίλ.
Φαίνεται ευτυχισμένη.
Πρέπει να γυρίσω στη δουλειά.
Συγγνώμη που σε άφησα να περιμένεις, Άλεξ.
Δεν πειράζει.
Θα ήθελα να σου ζητήσω συγγνώμη για χθες.
Έλα Γουίλ, έφταιγα κι εγώ.
Έπρεπε να πάρω πιο σοβαρά την ερώτηση σου.
Επίσης σε ευχαριστώ,
για όλα όσα έχεις κάνει εδώ.
Χαίρομαι που το ακούω. Είναι χαρά μου.
Χαρά μου.
- Πρέπει να σου πω όμως.... - Τι θέλεις να μου πεις;
Πρέπει να σου πω ότι δεν ταιριάζεις για τη θέση που ζήτησες.
- Τι σημαίνει αυτό; - Δεν σε επιλέγω, Άλεξ.
Σ' ευχαριστώ για την σκληρή δουλειά και προσήλωση των τελευταίων 8 ημερών.
Έφτασες πολύ μακριά.
Σε παρακαλώ, είμαι... Αν μου έδινες μια ακόμα ευκαιρία.
Θέλω μια ακόμα ευκαιρία. Αυτό μόνο χρειάζομαι.
- Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. - Μόνο μια ευκαιρία ακόμα.
Ξέρω πως θύμωσες χθες,
και σου υπόσχομαι να μην ξανασυμβεί.
- Δεν είναι αυτό. - Αυτό σου λέω...
Δεν είναι αυτό.
Τότε τι είναι;
Τι είναι;
Σου ζητώ μια ακόμη ευκαιρία.
Δεν μπορείς να το κάνεις για ένα φίλο; Πίστευα πως είμαστε φίλοι.
Εφόσον δεν σε επιλέγω...
θέλω να γράψεις μια αληθινά σημαντική στιγμή για σένα.
- Θα κάνω ό,τι μπορώ για να την αναπαράγω. - Σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ.
Έχω πάρει την απόφασή μου. Λυπάμαι.
Θεέ μου, είσαι αξιοθρήνητος.
Μένεις σε αυτό το σπίτι και κρίνεις τους πάντες και τα πάντα.
Όμως τι έχεις κάνει εσύ;
Τι έχεις κάνει; Ποιος είσαι, γαμώτο, που μας κρίνεις;
Φοβάσαι.
Θέλεις να φοβούνται κι οι άλλοι. Έτσι δεν είναι;
Όχι, εγώ.
Δεν θα σου κάνω το χατίρι, φίλε.
Ευχαριστώ που ήρθες.
Γουίλ.
Όλα καλά.
Σε παρακαλώ.
- Μη με αφήνεις να φύγω. - Όλα καλά.
- Σε παρακαλώ μη με αφήνεις να φύγω. - Όλα καλά.
Δεν θέλω να φύγω.
- Μη φοβάσαι. - Δεν θέλω να φύγω.
Σου είπα να την απαλλάξεις για σήμερα.
Συγγνώμη. Το ξέχασα.
- Δεν ταιριάζει. - Γιατί την κρατάς στο σπίτι, τότε;
Εντάξει τότε.
- Θα την αποκλείσω απόψε. - Τι;
- Γιατί; - Δεν μου έδειξε όσα ήθελα να δω.
Να μαντέψω. Τη θέλεις σκληρή;
- Μήπως να σκοτώσει κάποιον; - Θες να σου βρω άλλο θήραμα.
Θήραμα;
Θήραμα; Τι στο διάβολο λες;
Την περασμένη βδομάδα η Αμάντα ήταν το καμάρι σου.
- Τώρα είναι αποτυχημένη; - Δεν είναι αποτυχημένη.
Δεν καταλαβαίνεις,...
- Επειδή δεν υπήρξα ζωντανός; - Ναι.
- Αυτό δεν πήγες να πεις; - Ναι ακριβώς αυτό.
Αυτό που απεχθάνομαι σε σένα είναι το βλέμμα σου
σαν να ξέρεις τα πάντα, ενώ έχασες την ευκαιρία που είχες.
H "ευκαιρία".
Ελπίζω να την έχεις εσύ.
Ελπίζω να την έχεις για να πάψει η ηλίθια ζήλια σου.
- Δεν ζηλεύω. - Ούτε που το καταλαβαίνεις.
Δεν πρόκειται για μένα και για σένα. Πρόκειται για την ευκαιρία της.
Υπέροχα.
Καταπληκτική ιδέα.
Στέλνω λουλούδια κι οι άλλοι στέλνουν τα γουρούνια τους να τα φάνε.
Ο Ρικ.
Άντε γαμήσου, ρε.
Τι συνέβη;
Αντέδρασε.
- Θα σε σκοτώσω, γαμώτο. - Γαμώτο.
Θα με χτυπάς και μετά θα το βάζεις στα πόδια;
Τι σκέφτεσαι;
Καλά.
Γιατί λες να το έκανε;
Είναι νεκρή, Γουίλ. Τι σημασία έχει;
28 χρόνια την παρακολουθώ, κι ούτε ένα προειδοποιητικό σημάδι.
Ακόμα κι αν έβλεπες τα σημάδια, τι θα έκανες από εδώ;
Τίποτα. Δεν θα μπορούσα να κάνω τίποτα.
Μπορούσα μόνο να τη στείλω σε εκείνον τον οχετό και να της πω, "επιβίωσε."
- Οχετός; - Οχετός είναι. Μια τρύπα γεμάτη σκατά.
Καταλαβαίνω τη μεταφορά.
Επειδή είσαι έξυπνος. Πολύ έξυπνος, Κίο, κι εγώ ηλίθιος.
Πάρα πολύ ηλίθιος. Δεν το είδα ούτε όταν την επέλεξα.
Τι δεν είδες;
Ότι είναι ακριβώς όπως κι εγώ.
Είχες μεγάλες δυνατότητες, Γουίλ. Το ξέρεις.
Δυνατότητες για τι;
Για να αποτύχω; Για να παραιτηθώ;
Κι οι καλές αναμνήσεις;
Καλές ή κακές αναμνήσεις είναι όλες το ίδιο αυτήν τη στιγμή.
Ακόμα με πληγώνει.
Με έναν τρόπο που κανείς δεν βλέπει και μόνο εγώ το αισθάνομαι.
Και τώρα...
Τώρα, τι;
Τώρα ξέρω πως ένιωσε κι αυτή το ίδιο.
ΑΜΑΝΤΑ ΓΕΝΕΘΛΙΑ 20 ΕΤΩΝ
ΑΜΑΝΤΑ
- Καλωσορίσατε, κυρία. - Καλησπέρα.
- Πέρασε από δω. - Ο χώρος έγινε πολύ όμορφος.
Ναι, μόλις τον τελειώσαμε. Κέιν;
- Ναι; - Από εδώ η Έμα.
- Γεια. - Γεια, χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Δική μου η χαρά.
Πρέπει να επιστρέψω. Κάθισε. Θα σου σερβίρουμε ένα θαυμάσιο γεύμα.
Ευχαριστώ.
Η τελευταία μέρα.
Ναι.
Φοβάσαι;
Τι να φοβάμαι;
Ό,τι μπορεί να συμβεί.
Όχι.
Εσύ φοβάσαι;
Μάλλον ναι.
Το είδα κάποια χρόνια πριν και...
ανατρίχιασα.
Να βλέπω το κορίτσι στο αμάξι να γυρίζει σπίτι,
σε έξαλλη κατάσταση, και πίσω ο σύντροφος της, εντελώς λιώμα.
Τότε, το αμάξι πέρασε πάνω από το σαμαράκι.
Ο φίλος της ξυπνάει, έτοιμος να ξεράσει.
Τα ηλεκτρικά παράθυρα χαλασμένα. "Σταμάτα το αμάξι. Σταμάτα."
Αυτή να συνεχίζει να οδηγεί. Και τι κάνει αυτός;
Ξερνάει, αλλά μέσα στο στόμα του.
Ήθελε να κρατήσει το αμάξι της μαμάς του καθαρό,
οπότε, ηρωικά, το καταπίνει πάλι.
Η γεύση είναι τόσο σιχαμερή.
Κι ενώ ο εμετός κατεβαίνει,
του ξαναέρχεται πάλι.
Και πάλι το καταπίνει.
- Ξερνάει, καταπίνει. - Όχι.
Εκείνη συνεχίζει για το σπίτι. Εκείνος ανοίγει την πόρτα.
- Σειρά σου, μάγκα μου. - Τι πράγμα;
Μια ιστορία πιο αηδιαστική από τη δική μου.
Δεν ξέρω τέτοιες ιστορίες.
Καλά.
Δεν είναι ιστορία με εμετούς, όμως...
Πριν λίγες μέρες, έβλεπα στις ειδήσεις
για δυο κορίτσια του γυμνασίου που εξαφανίστηκαν.
Όλοι άρχισαν να τις ψάχνουν.
Αρχικά οι γονείς ήταν πολύ αισιόδοξοι, και καλά πως ήταν μια φάρσα, εντάξει;
Δυο μέρες μετά, οι αρχές ανακαλύπτουν ότι είναι νεκρές.
Αποδείχθηκε πως ο 60χρονος καθηγητής αγγλικών τους
τις βίασε, τις σκότωσε,
και τις έθαψε στην αυλή του.
Λοιπόν, όταν η αστυνομία τον ρώτησε γιατί το έκανε,
αυτός απάντησε,
επειδή ήταν ερωτευμένος μαζί τους.
Αυτό ήταν αηδιαστικό, γαμώτο.
Δεν νομίζω πως αναφερόταν σε τέτοιου είδους αηδία.
Όχι...
όμως εγώ αυτό θεωρώ αηδιαστικό.
Καλά.
Όμως γιατί αναφέρεις αυτήν τη μεμονωμένη περίπτωση...
Μεμονωμένη περίπτωση; Τι εννοείς; Αυτά συμβαίνουν συνεχώς.
- Συνεχώς; - Ναι.
- Νομίζω πως αναφέρεις μία εξαίρεση. - Εξαίρεση; Πλάκα κάνεις;
- Ποιον κόσμο παρακολουθείς; - Τον ίδιο με σένα.
Δεν το νομίζω.
Κάθε μέρα, κάποιος κάνει κακό σε κάποιον.
Κάθε μέρα, κάποιος αφαιρεί την ζωή κάποιου.
Κάθε μέρα, αυτοκτονούν.
- Γιατί εστιάζεις ειδικά σε αυτήν; - Εσύ γιατί δεν εστιάζεις;
Έμα, γιατί δε μας λες τη δική σου αηδιαστική ιστορία;
Εντάξει.
Πριν δυο μέρες, έβλεπα μια νέα κοπέλα.
Φράκαρε την τουαλέτα της ένα μεγάλο κόπρανο.
- Μου αρέσει ο πρόλογος, για συνέχισε. - Προσπαθούσε να το στείλει κάτω,
αλλά αυτό είχε κολλήσει.
Μέχρι που έφερε έναν στο διαμέρισμά της.
Φυσικά, το πρώτο που ζήτησε ήταν να πάει στο μπάνιο.
Πανικός. Άρχισε τα, "ένα λεπτό μόνο". Έτρεξε μέσα, κλείδωσε την πόρτα,
άνοιξε καινούργια οδοντόβουρτσα και άρχισε...
να τρίβει την τεράστια μάζα σκατών.
Και, δώστου να τρίβει, και να τρίβει, και να τρίβει,
μέχρι που η λεκάνη έλαμψε από καθαριότητα.
Αργότερα ενώ ήταν στο κρεβάτι, της ψιθυρίζει στο αυτί,
"αγάπη, ευχαριστώ πολύ που μου είχες και οδοντόβουρτσα.
Μου αρέσουν πολύ οι μαλακές".
Θεέ μου.
- Αυτό ήταν όλο; - Όχι...
γιατί πέντε λεπτά πριν, φιλιόντουσαν παθιασμένα.
Τώρα που είχατε την ευκαιρία να γνωριστείτε,
πιθανόν να είδατε κάποια πράγματα που δεν είδα εγώ.
Έχω ένα απλό αίτημα.
Θέλω να μου πείτε γιατί το άτομο που είναι δίπλα σας
δεν αξίζει να είναι ζωντανό.
Ποιος θέλει να αρχίσει;
Πρέπει να σου πω ότι δεν ταιριάζεις για τη θέση που ζήτησες.
Ξέρω πως δεν είναι εύκολο να ακούς τέτοιες ειδήσεις,
όμως θα ήθελα να εκμεταλλευτείς τις υπόλοιπες ώρες
ώστε να μου γράψεις μια στιγμή αληθινά σημαντική για σένα.
Δεν είναι και πολύ.
Αλλά αν με αφήσεις, θα βάλω τα δυνατά μου
να αναπαραστήσω αυτή τη στιγμή για να τη βιώσεις.
Με την ησυχία σου.
Πρέπει να επιλέξεις κάτι άλλο.
Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο.
Λυπάμαι.
Μερικές ώρες αφού φύγεις από το σπίτι,
θα το νιώσεις σαν να μην είσαι εδώ πλέον,
κι οι αισθήσεις σου γίνονται αφόρητα πιο έντονες
και δυνατότερες.
Είναι η νέα σου αρχή.
Δεν θα με ξαναθυμηθείς ποτέ,
ή οτιδήποτε άλλο έγινε εδώ,
αλλά όπως ξαναείπα πριν, θα είσαι ακόμα ο εαυτός σου.
Σε ευχαριστώ.
Δεν υπάρχει κάτι για να με ευχαριστείς.
Λυπάμαι πολύ για την Έμα.
Ήρθε η Έμα να σε αποχαιρετήσει.
Είναι απασχολημένος με κάποιες άλλες δουλειές.
Καταλαβαίνω.
Σου μένει ακόμα λίγος χρόνος. Θέλεις να περιμένω μαζί σου;
Όχι, σε ευχαριστώ. Νομίζω ότι...
θα προτιμούσα να μείνω μόνη μου.
Εντάξει.
- Ξέρεις, πέρασε αρκετός καιρός. - 9 ημέρες.
9 ημέρες.
Έμα.
Χάρηκα που σε γνώρισα.
Η χαρά ήταν δική μου.
Έφυγε.
Γουίλ...
Πιθανότατα όταν το διαβάζεις αυτό δεν θα υπάρχω πλέον.
Λυπάμαι που η ζωή σου δεν πήγε όπως ήθελες,
και που όλος ο πόνος που έζησες
δεν σε αφήνει να δεις αυτό που μπορώ εγώ να δω τώρα.
Αποφάσισα να γράψω όλες τις ωραίες στιγμές που έζησα σε αυτό το σπίτι.
Ψάξε προσεκτικά και πάντα θα βρίσκεις αυτές τις στιγμές.
Σε παρακαλώ, μην τις θεωρήσεις δεδομένες,
γιατί στις 9 ημέρες που ήμουν εδώ, εγώ ποτέ δεν το έκανα.
Έμα.
ΕΦΑΓΑ ΕΝΑ ΡΟΔΑΚΙΝΟ
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΛΙΑ
Ο ΚΙΟ ΦΩΝΑΖΕΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΓΚΡΕΜΟ
ΜΙΑ ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΠΟΔΗΛΑΤΟ
ΓΕΛΑΣΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΕΙΝ
ΦΙΛΟΙ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΦΙΛΑΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ
ΠΑΙΔΙΑ ΓΕΛΟΥΝ
ΗΠΙΑ ΤΣΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΚΙΟ
ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΕΝΑΝ ΦΙΛΟ ΠΕΡΠΑΤΗΣΑ ΞΥΠΟΛΗΤΗ
Έμα.
Σου φαίνεται πολύ πλατιά η γη;
Μείνε αυτή τη μέρα
και τη νύχτα μαζί μου
και θα γίνει δική σου η πηγή
όλων των ποιημάτων.
Υμνώ τον εαυτό μου
και τραγουδώ τον εαυτό μου
Και ό,τι παραδέχομαι κι εσύ θα το παραδεχτείς.
Γιατί κάθε μόριο που μου ανήκει, ανήκει και σ’ εσένα.
Την ψυχή μου αβίαστα καλώ,
σκύβω αβίαστα και νωχελικά
εστιάζοντας σε μία λόγχη
θερινής χλόης,
η γλώσσα μου,
κάθε μόριο από το αίμα μου.
Γεννημένος εδώ
από γονείς γεννημένους εδώ,
όπως κι οι γονείς τους, όπως κι οι γονείς των γονιών τους.
Στα τριάντα εφτά μου χρόνια και με υγεία τέλεια ξεκινώ
ελπίζοντας να μη σταματήσω μέχρι τον θάνατό μου.
Ο αχνός της ίδιας της ανάσας μου,
αντίλαλοι,
σιγανά βουίσματα
ρίζα του έρωτα
μεταξωτή κλωστή,
διχάλα και κληματαριά.
Εκπνοή και εισπνοή,
το διάβα του αίματος και του αέρα
μέσα στα πνευμόνια μου.
Ο ήχος της φωνής μου
που εξαπολύει τις λέξεις μου μέσα στους στροβιλισμούς του ανέμου.
Λίγα ανάλαφρα φιλιά,
λίγα αγκαλιάσματα,
μπράτσα περασμένα γύρω από ώμους,
το παιχνίδισμα του φωτός
και της σκιάς στα δέντρα καθώς δονούνται τα λυγερά κλαδιά.
Η τέρψη στη μοναξιά
μέσα στον πυρετό των δρόμων
ή πέρα σε λιβάδια και σε λοφοπλαγιές,
Η αίσθηση της υγείας,
οι τρίλιες του καταμεσήμερου
το τραγούδι του εαυτού μου
καθώς σηκώνομαι από το κρεβάτι για να προϋπαντήσω τον ήλιο.
Γεια σου, ήλιε.
ήλιε, ήλιε ήλιε...
Η τελευταία ουριοδρόμηση της μέρας με περιμένει,
εκσφενδονίζει τη μορφή μου στα εναπομείναντα
κι αληθινά σαν εκείνα στις ισκιωμένες ερημιές
με παρασύρει στην άχνη
και τη σκοτεινιά.
Απέρχομαι σαν τον αέρα.
Σκορπίζω το σώμα μου στους στροβίλους,
και το παρασύρω σε δαντελωτές αιχμές βράχων.
Το να πεθαίνεις
είναι διαφορετικό
από αυτό που φανταζόταν ο καθένας, και πιο καλότυχο.
Κληροδοτώ τον εαυτό μου στο χώμα να φυτρώσω από τη χλόη που αγαπώ.
Αν με θέλεις πάλι
ψάξε με κάτω από τα πέλματα των παπουτσιών σου.
Δύσκολα θα μάθεις ποιος είμαι ή τι εννοώ,
Αλλά για σένα θα είμαι πλησμονή υγείας παρόλα αυτά.
Αν αποτύχεις να με βρεις στην αρχή, μην αποθαρρύνεσαι.
Αν με χάσεις σε κάποιο σημείο,
ψάξε σε άλλο.
Σταματώ κάπου
και σε περιμένω.
Σε ευχαριστώ.
Διανομή υποτίτλων: ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™ Nanneta, felisaki Feline και Τα Μυαλά Στα Μπλέντερ
Επικοινωνήστε μαζί μας στο tamyalastablender @gmail.com
facebook:ΤαΜυαλάΣταΜπλέντερ™