Φανταστείτε ότι αυτό είναι το σπίτι σας.
Ξαφνικά κόβεται το ρεύμα κι όλα τα φώτα σβήνουν.
Τα μικρά σας από τις κουκέτες τους στο τέλους του διαδρόμου, φωνάζουν:
"Μαμά, μπαμπά, ελάτε γρήγορα! Φοβάμαι!"
- Πρέπει να πάτε γρήγορα. - Ο μπαμπάκας έρχεται!
Θα χρειαστείτε ένα όπλο.
Αλλά πρώτα χρειάζεστε ένα φακό.
Αλλά είναι πολύ σκοτεινά! Τι θα κάνετε; Πώς θα τον βρείτε; Θα σας πω πώς.
Ο Φωσφοριζέ Φακός!
Ακριβώς, φίλοι μου! Είμαι ο Λάρι Ντέιλι των Συσκευών Ντέιλι,
και θα περάσουμε την υπόλοιπη ώρα με το να φέρουμε τα πάνω κάτω στη ζωή σας.
Κι έχω εδώ ένα φίλο που μπορεί να το κάνει αυτό.
Ο Τζορτζ Φόρμαν, κυρίες και κύριοι!
Φανταστικός, Λάρι! Φανταστικός!
Δεν είναι φανταστικός, Αμερική;
Είναι αλήθεια ότι, πριν 2 χρόνια,
δούλευες ως νυχτοφύλακας σε ένα σκονισμένο μουσείο;
Αλήθεια είναι, δύο φορές παγκόσμιε πρωταθλητή των βαρέων βαρών, Τζορτζ Φόρμαν!
Ήμουν ο συνηθισμένος Τζο, με ένα φακό κι ένα όνειρο.
Εννοείς ένας συνηθισμένος Λάρι!
Αλλά αυτό που δεν είναι αστείο είναι ότι είσαι διευθυντής στις Συσκευές Ντέιλι,
κατασκευάστρια τόσο απαραίτητων αντικειμένων,
όπως το Σούπερ Κόκαλο για Σκύλους.
- Σας άρεσε αυτό, έτσι; - Το Άχαστο Μπρελόκ!
Και τώρα το τελευταίο επίτευγμά σου,
πες το μαζί μου, Αμερική!
Ο Φωσφοριζέ Φακός!
Συσκευές Ντέιλι, για όλες τις κρίσεις του σπιτιού.
Πώς μπορώ να εξυπηρετήσω;
Τίνα, γύρισε αυτό πίσω στον Στιούαρτ. Δεν εμπιστεύομαι τα μαθηματικά του, εντάξει;
- Ο Μπεκ πήρε τηλέφωνο ξανά. - Ξανά;
Λάρι! Υπέροχα νέα!
Πετύχαμε τη συνάντηση με τα Γουόλ Μαρτ.
- Τι λες! Πότε; - Ναι. Σε τρεις μέρες.
Ωραία. Εντάξει. Έχουμε πολλή δουλεία να κάνουμε.
Καλά, δε με άκουσες που είπα "Γουόλ" και "Μαρτ" μαζί;
Ναι, ναι. Το ξέρω. Είναι υπέροχο νέο.
- Θα έπρεπε να είσαι χαρούμενος για αυτό. - Εντάξει.
Με κοροϊδεύεις.
Όχι, ας μην πανηγυρίζουμε, πριν κλείσουμε τη συμφωνία, εντάξει;
Εντάξει.
Πότε θέλουν να συναντηθούμε;
Την Παρασκευή το πρωί, στις 10.
Ακύρωσε την επίδειξη για το ηλεκτρικό πριόνι με την προπέλα.
- Θέλω να συγκεντρωθούμε σε αυτό. - Εντάξει.
- Μόνο σε αυτό. - Πάνε τα γενέθλια της κόρης μου!
Μπορείς να πας σπίτι. Θα αργήσω πολύ.
ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
ΚΛΕΙΣΤΟ ΛΟΓΩ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗΣ
Γεια σας! Με συγχωρείτε! Υπάλληλος χωρίς εξουσιοδότηση!
Βρε βρε, ο δικός μας κύριος Επιτυχημένος.
Πάλι μάς νοστάλγησες; Έχω να σε δω μερικούς μήνες.
Ναι, είχα δουλειές.
- Τι συμβαίνει εδώ; - Πρόοδος.
Έτσι μου λένε.
Το μέλλον. Ιδού!
Φυσική Ιστορία, έκδοση 2.0.
Καλώς ήρθατε στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, όπου η ιστορία ζωντανεύει.
Ανεβείτε. Κάντε την ερώτησή σας.
Μετά αφήστε το επόμενο αγοράκι ή κοριτσάκι που έχει σειρά.
Εντάξει.
Πού γεννήθηκες;
Εδώ, στη Νέα Υόρκη, στην 20η οδό.
Την 27η Οκτωβρίου του σωτήριου έτους 1858.
Ιστορία και πάλι ιστορία. Μάθηση και πάλι μάθηση.
Αλλάζει την Αμερική, ένα παιδί κάθε φορά.
Ωραία. Οπότε, προσθέτετε νέα αλληλεπιδραστικά εκθέματα;
Όχι, κύριε Ντέιλι. Δεν προσθέτουμε.
Αντικαθιστούμε τα παλιά.
- Πού πάνε; - Μακριά.
Ξεφορτωνόμαστε όλη αυτή την παλιατζούρα. Το διόραμα, τα κέρινα.
- Ακόμα κι αυτόν τον μικρό πίθηκο. - Πρόσεχε! Είναι ένας καπουτσίνος.
- Πίθηκος είναι. - Είναι σπάνια ράτσα.
Είναι Καπουτσίνος, δεν είναι απλά ένας πίθηκος.
Πίθηκος δηλαδή. Είπα πίθηκος. Γιατί να είμαστε τόσο συγκεκριμένοι;
Ξεφορτωνόμαστε έναν πίθηκο, δε χρειάζεσαι το λατινικό όνομα.
- Θα τον πετάξετε ή θα τον μετακινήσετε; - Τι είσαι εσύ πια, αστυνομία;
Ξέχνα το, μωρό μου!
- Ποιος το αποφάσισε αυτό; - Εγώ, φυσικά, εγώ είμαι υπεύθυνος.
Εγώ και το συμβούλιο. Κυρίως, το συμβούλιο.
- Τέλος πάντων, εσένα τι σε νοιάζει; - Όχι, απλά οι άνθρωποι τα αγαπούν αυτά.
Οι άνθρωποι, κύριε Ντέιλι, αγαπούν "αυτό που ακολουθεί μετά".
Εσύ θα έπρεπε να το ξέρεις αυτό. Έφυγες.
Η κατάστασή μου άλλαξε. Η επιχείρησή μου απογειώθηκε.
Έγινες επιτυχημένος. Το ίδιο θα γινόμουν κι εγώ, αν ήμουν νυχτοφύλακας.
- Πού πάνε τα εκθέματα; - Για αποθήκευση.
Στα ομοσπονδιακά αρχεία.
- Πού είναι αυτά; - Στην Ουάσινγκτον. Στο Σμιθσόνιαν.
Κάτι θα υπάρχει που να μπορούμε να κάνουμε.
Έχει κλείσει το θέμα! Φεύγουν αύριο το πρωί.
Τελείωσε.
Γεια σου, φίλε! Τι κάνεις;
Θέλεις να μάθεις τι υπάρχει εκεί μέσα;
Νομίζεις ότι έχω κάτι για εσένα;
Νομίζεις ότι έχω σχοινί; Νομίζεις ότι είσαι πιο δυνατός από εμένα;
- Λόρενς! Χαίρομαι που σε βλέπω, φίλε! - Γεια σου, Τέντι.
- Ο φρουρός του Μπρούκλιν επέστρεψε! - Γεια σου, Ακ.
Κοιτάξτε, ο Μακφί μού είπε τι συμβαίνει εδώ πέρα.
- Δεν το ήξερα. - Πράγματι.
Πολλά συνέβηκαν από την τελευταία σου επίσκεψη.
Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι...
Περίεργο.
Ε, Μποσεφούς. Λίγη βοήθεια εδώ πέρα.
Γεια σας, παιδιά! Τι κάνετε;
Για κοίτα ποιος είναι εδώ! Ο Μεγάλος Φύλακας!
Ήρθες πάνω στην ώρα για να μας χαιρετήσεις!
Ναι, Τζεντ, το άκουσα. Κοίτα, δεν έχω ιδέα πώς συνέβη αυτό.
Ναι! Ναι! Είναι όντως ένα μυστήριο το πώς έγινε αυτό.
Ίσως να φταίνε οι δονήσεις αυτού του μαγικού κουτιού που έχεις στο χέρι σου!
Δεν ήσουν εδώ, γίγαντα! Για αυτό συνέβη!
Δεν είναι κανένα μυστήριο!
Η αλήθεια είναι, Λάρι, ότι δεν υπάρχει κανείς εδώ πέρα...
για να μιλήσει εκ μέρους μας εν ώρα υπηρεσίας.
Παιδιά, εντάξει! Θα τηλεφωνήσω στο συμβούλιο το πρωί, εντάξει;
Έχω κάποια επιρροή τώρα. Θα το φροντίσω αυτό.
Θα είμαστε μια χαρά εδώ.
Είμαστε; Το άκουσες αυτό το αστείο, Τζόνι;
Δεν υπάρχει "είμαστε" από τότε που μας ξέχασες.
Κι αυτό είναι ένα πολύ ψυχρό μέρος, αγόρι.
Λάρι, ό,τι έγινε, έγινε.
Ακόμα και η δόξα της Ρώμης έφτασε στο τέλος της.
Μπορείς, σε παρακαλώ, να μην κοιτάς το χάος τόσο δραματικά, όταν το λες αυτό;
Με κάνεις να νιώθω ακόμα χειρότερα.
- Δεν ξέρω, για τι πράγμα μιλάς! - Πού κοιτάς;
Πού κοιτάς; Εδώ είμαι!
- Τους τοίχους. - Κοιτάξτε, παιδιά,
ίσως να μην είναι τόσο άσχημα.
Ναι, έχει νόημα αυτό που λες.
Αλλά μιλάμε για το Σμιθσόνιαν εδώ πέρα!
Ντέξτερ, δεν το ξέρεις αυτό.
Χάνεις την ουσία, γίγαντα! Μας διώχνουν!
Λάρι, ξέρω ότι προσπαθείς να μας κάνεις να νιώσουμε καλύτερα,
βλέπω ότι πραγματικά νοιάζεσαι λίγο.
Αλλά δε θα είναι το ίδιο. Όλοι εμείς μαζί,
σε αυτό το μέρος.
Κανένα μέρος δεν είναι σαν το σπίτι, αγόρι!
Τζεντεντάια, σε παρακαλώ!
Λόρενς, αυτή είναι μια φορτισμένη συναισθηματική στιγμή για όλους μας.
Αλλά είναι η τελευταία νύχτα που περνάμε σαν οικογένεια.
Και δε θέλω να τη χαραμίσουμε στην αυτολύπηση.
Ποιος είναι μαζί μου για μία τελευταία βόλτα σε αυτό το μέρος;
- Θα πάμε μια βόλτα; - Όχι.
Θα χαραμιστώ στην αυτολύπηση.
Πάμε, γλυκιά μου;
Καλό ταξίδι, αγάπη μου.
Γεια σου, Ντέξτερ; Θέλεις βοήθεια;
Έλα τώρα, φίλε! Μη μου κρατάς κακία, εντάξει;
Όλα θα πάνε καλά!
- Έχει σχεδόν ξημερώσει, Λόρενς. - Ναι.
- Πού είναι το κιβώτιό σου, Τέντι; - Εγώ δε θα κάνω αυτό το ταξίδι, Λόρενς.
Εγώ, ο Ρέξι και μερικά από τα χαρακτηριστικά εκθέματα...
θα μείνουν εδώ για την ώρα.
Χωρίς την πλάκα;
Η αλήθεια είναι, Λόρενς,
ότι η πλάκα του Ακμενρά θα παραμείνει εδώ μαζί του.
- Τι; - Θα φύγουν χωρίς την πλάκα, φίλε μου.
Και φοβάμαι ότι αυτή η νύχτα είναι η τελευταία τους.
- Δεν τους το είπες. - Κάποιες φορές είναι πιο έντιμο...
να πεις ένα μικρό ψέμα, γλιτώνοντας τον πόνο της αλήθειας.
- Θα είσαι εντάξει; - Θα προσπαθήσω.
Και ποιος ξέρει;
Κάποιες φορές, οι μεγάλες αλλαγές φέρνουν θαυμαστά αποτελέσματα.
Κοίτα τον εαυτό σου, Λόρενς.
Έφυγες από αυτό το μέρος κι έφτιαξες μια υπέροχη ζωή.
Ναι, έτσι υποθέτω.
Θα έπρεπε να κάνεις κάτι περισσότερο από το να υποθέτεις, φίλε μου.
Είσαι κεφαλή της βιομηχανίας. Έχεις όλο τον κόσμο στα πόδια σου.
Μου φαίνεται ότι αυτό είναι οτιδήποτε θέλησες ποτέ.
- Ναι, το ξέρω. - Όχι, δεν το ξέρεις.
Επέτρεψέ μου να σου δώσω μία μικρή συμβουλή.
Το κλειδί για την ευτυχία, για την αληθινή ευτυχία, είναι...
Μισό λεπτό. Πρέπει να κλείσω...
αυτή τη συμφωνία με τους Ιάπωνες.
Εντάξει. Το κλείνω. Με συγχωρείς.
Το κλειδί για την ευτυχία;
Τα λέμε, Τέντι.
ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
Δηλαδή έφυγαν; Δεν μπορείς να κάνεις κάτι;
Όχι. Μακάρι να μπορούσα. Δοκίμασα τα πάντα.
Μίλησα στον Μακφί, στο συμβούλιο, αλλά τα έδιωξαν σήμερα το πρωί.
- Εδώ έχει πολύ φαγητό, μπαμπά. - Ναι.
Ο Εντ από τη δουλειά θα έρθει απόψε. Νόμιζα ότι στο είπα.
Πρέπει να συζητήσουμε κάποια πράγματα.
- Άρα δουλεύεις απόψε; - Κάποτε δούλευα κάθε βράδυ, θυμάσαι;
Ναι, αλλά τότε είχες την καλύτερη δουλειά στον κόσμο!
Ναι, αλλά η καλύτερη δουλειά δεν πλήρωσε για την κιθάρα σου κι όλα τα αξεσουάρ της!
- Εμπρός; - Γίγαντα! Εγώ είμαι, ο Τζεντεντάι!
Τζεντ; Πώς πληκτρολόγησες το νούμερο;
Μεγάλη ιστορία! Η μαϊμού έκλεψε την πλάκα!
- Τι συμβαίνει; - Ο Καμουνρά!
- Ο Καμουνρά; - Ο μεγάλος αδελφός του Ακμενρά είναι εδώ.
Και, πίστεψέ με, δεν είναι φιλικός. Επαναλαμβάνω, δεν είναι φιλικός.
Τζεντ; Τζεντ, είσαι καλά;
Τζεντ; Τζεντ!
Τι ήταν αυτό;
Δεν ξέρω.
Έλα! Πάμε! Θα σε αφήσω στη μαμά σου!
- Τι συμβαίνει, μπαμπά; - Θα το ανακαλύψω.
Ο Μακφί είπε ότι τα Ομοσπονδιακά Αρχεία είναι στο Σμιθσόνιαν.
Πού πάω ακριβώς;
Αυτό είναι το θέμα, μπαμπά.
Το Σμιθσόνιαν αποτελείται από 19 διαφορετικά μουσεία.
Βρίσκονται όλα στο Εθνικό Πεζόδρομο, από το Καπιτώλιο ως το Μνημείο του Λίνκολν.
Έχουν τα πάντα εκεί! Κάποια είναι εκπληκτικά!
Νίκι, σε παρακαλώ, συγκεντρώσου!
- Σε ποιο μουσείο είναι τα αρχεία; - Δεν είναι μέσα σε μουσείο.
Είναι από κάτω.
Φαίνεται ότι διατρέχει υπόγεια όλο το Σμιθσόνιαν.
Οπότε αν η πλάκα του Ακμενρά είναι εκεί κάτω,
το μεγαλύτερο μουσείο του κόσμου θα ζωντανέψει.
Τι σχέδιο ακριβώς έχεις, μπαμπά;
- Μην ανησυχείς για αυτό. - Δεν έχεις σχέδιο, έτσι;
- Νίκολας, έχω ένα πολύ καλοσχεδιασμένο σχέδιο. - Δεν έχεις κάποιο σχέδιο.
Ναι! Δεν έχω σχέδιο. Θα σε πάρω, όταν μπω μέσα.
Ορίστε. Ευχαριστώ.
Καλώς ήρθατε στο μεγαλύτερο μουσείο του κόσμου!
Ναι, το ξέρω. Είναι ένα ταξίδι.
Τι λέτε για αυτά τα αεροπλάνα που κρέμονται από το ταβάνι;
Κάπως περίεργα, ε;
Με συγχωρείτε. Μπορείτε να μου πείτε πώς θα πάω στα Ομοσπονδιακά Αρχεία;
Φυσικά. Απλά, γίνετε ένα αρχαίο έγγραφο, το οποίο θα αποθηκευτεί για την αιωνιότητα.
Αστειεύομαι. Δεν είναι έγγραφο.
Λυπάμαι, κύριε.
Τα Αρχεία είναι υπόγεια και είναι μέρος υψίστης ασφαλείας.
Αλήθεια; Εντελώς υψίστης ασφαλείας; Εντάξει, ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Άλμπερτ Αϊνστάιν
Κυρίες και κύριοι, το μουσείο κλείνει σε μία ώρα.
Η ΠΥΛΗ ΤΟΥ ΚΑΜΟΥΝΡΑ ΜΥΘΙΚΗ ΠΟΡΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΤΩ ΚΟΣΜΟ
Τι κάνεις; Απαγορεύεται να αγγίζεις.
- Όχι. Δε θα το άγγιζα. - Κινιόσουν με λίγο Σ.Ν.Α., φίλε.
- Σ.Ν.Α.; - Σκοπό Να Αγγίξεις, φίλε.
Όχι. Δεν επιτρέπεται να...
- Τι, θα το φιλήσεις; - Εντάξει. Συγγνώμη.
Άπλωσε το χέρι σου κι άγγιξέ το,
γιατί στέκομαι εκεί και περιμένω όλη την ημέρα,
έναν κοριτσάκι σαν κι εσένα να ακουμπήσει τα πολύτιμα νύχια του στα εκθέματα.
Συγγνώμη. Την τελευταία φορά που θυμάμαι ήμασταν σε ελεύθερη χώρα.
- Όχι, δεν είμαστε. - Όχι;
Είμαστε στις Ηνωμένες Πολιτείες του "Μην αγγίζεις ό,τι βλέπεις μπροστά σου".
- Επιτρέπεται να το βλέπω όμως, εντάξει; - Θα δεις τι θα πάθεις, αν το αγγίξεις!
Δηλαδή με απειλείς; Με απειλείς, Μπράντον;
- Μπρούντον με λένε. - Τι είπες;
Τους τελείωσαν τα "ου", όταν σου έφτιαχναν το καρτελάκι σου;
Δεν ξέρω, τους τέλειωσαν τα αστεία στο μαγαζί, από όπου τα αγοράζεις;
Συγγνώμη, μοιάζει με Μπράντον, αλλά...
Δεν είμαι ο λογοθεραπευτής σου. Είναι Μπρούντον!
- Μπρούντον. Εντάξει. - Δεν έχεις ξανακούσει ποτέ σου το όνομα αυτό;
Το "Μπρούντον"; Όχι.
Ψάξε για το πιο διάσημο όνομα για μωρά του 1984. Μπρούντον.
- Με απειλείς, Μπρούντον; - Δεν ξέρω, πριγκίπισσα. Εσύ τι λες;
- Πω πω. Λούναμπιμ των 9 βολτ. - Ναι.
- Ωραίο εργαλείο. - Αυτό είναι το Λούναμπιμ 9.
Εγώ προτιμώ το Μάγκλιτ ΛΕΝΤ, αλλά ο καθένας έχει τα γούστα του.
- Κάνε μου μια μεγάλη χάρη. - Τι;
Χώσε τα χέρια στις τσέπες σου, άλλαξε συμπεριφορά κι επίσης...
να είσαι ευγενικός με τους ανθρώπους.
- Υπέροχα. Μπορώ όμως να σε ρωτήσω κάτι; - Ναι.
Εντάξει, για να είμαστε ξεκάθαροι,
- δεν μπορώ να κάνω αυτό, έτσι; - Εντάξει! Αυτό είναι παρανοϊκό.
Πήρες την απόφαση να τερματίσεις τη ζωή σου πιο νωρίς από ό,τι περίμενες;
- Θα σε χτυπήσω με το φακό. - Με απειλείς τώρα. Εντάξει.
- Μην το αγγίζεις! - Εσύ μην αγγίζεις εμένα.
- Θα σε ακουμπάω με το φακό μου όλη μέρα. - Όχι, ο φακός σου υποτίθεται ότι φωτίζει.
Κυριολεκτικά, θα σε δέσω σε ένα τροχόσπιτο και θα σε σέρνω σε όλη την Αμερική,
με το φακό μου στο στήθος σου.
- Μην το κάνεις αυτό. - Να μην κάνω τι;
Θέλεις να δεις τι θα συμβεί, όταν το ξανακάνω άλλη μία φορά;
- Για να δούμε. - Δε θα κάνεις απολύτως τίποτα.
- Σοβαρά τώρα, Μπράντον... - Μπρούντον.
Μπρούντον, δεν ξέρεις με ποιον τα έβαλες.
Νομίζεις ότι ξέρεις τι σημαίνει να είσαι φύλακας;
Πίστεψέ με, δεν ξέρεις τη σημασία της λέξης.
Έχω δει πράγματα, που εσύ δεν μπορείς καν να φανταστείς.
- Τι είδες; - Δε θα σου πω.
- Τώρα θα αφήσεις το φακό σου... - Έτσι όπως το είπες, ακούστηκε ότι θα πεις κάτι φοβερό.
Ναι, λοιπόν δε θα ακούσεις τίποτα. Πέτα το φακό.
- Είμαστε εντάξει; - Βασικά ήταν γαμάτο αυτό που μόλις έκανες.
Σε ευχαριστώ.
Δε μου κρατάς κακία;
- Εντάξει; Συγγνώμη. - Εγώ συγγνώμη.
Χρειάζεται δύο αντίθετες δυνάμεις για να προξενηθεί τριβή.
Εσύ έκανες απλά τη δουλειά σου. Να προσέχεις, φίλε.
Αυτός ο τύπος είναι φοβερός!
- Εντάξει, φιλαράκο. Μπήκα μέσα. - Υπέροχα. Πού είσαι;
Στο βορειοανατολικό διάδρομο του κάστρου.
- Πρέπει να με οδηγήσεις στα Αρχεία. - Εντάξει.
Στο τέλος του διαδρόμου, στρίψε δεξιά, πρέπει να υπάρχει μία σκάλα.
- Την είδα. - Τώρα, είναι σαν λαβύρινθος εκεί κάτω.
Αυτές οι σήραγγες ενώνουν πολλά κτίρια. Θα είναι περίπλοκο.
Πρέπει να βιαστούμε. Μένουν 28 λεπτά μέχρι τη δύση.
Κατέβα στο 2ο επίπεδο και πήγαινε προς τα αριστερά.
- Νικ! Νικ! - Μπαμπά, με ακούς;
Νικ! Νικ!
Εντάξει. Πού είστε, παιδιά;
Θεέ μου!
Μικρέ ατακτούλη! Θα τα πούμε μετά εμείς οι δύο!
Μιλάτε γαλλικά;
Αγγλικά; Αγγλικά μήπως;
- Συγγνώμη. Ποιος είσαι; - Εγώ είμαι ο Καμουνρά.
Ο μεγάλος Βασιλιάς των μεγάλων Βασιλέων.
Και από τα σκοτεινότερα βάθη της αρχαίας ιστορίας, επέστρεψα στη ζωή!
Ίσως να μην άκουσες αυτό που σου είπα.
Είμαι ένας αρχαίος Αιγύπτιος Φαραώ.
Ήμουν νεκρός, αλλά τώρα αναστήθηκα!
Ναι. Όχι. Το άκουσα αυτό. Το κατάλαβα αυτό.
Καλώς ήρθες!
- Ποιος είσαι εσύ; - Ο Λάρι. Λάρι Ντέιλι.
Από τις Συσκευές Ντέιλι στη Νέα Υόρκη.
Ξέρεις, είναι αστείο. Γνωρίζω τον αδελφό σου, τον Ακμενρά.
- Αλήθεια; - Ναι.
Ξέρει το μικρό αδελφό μου.
- Ήταν ο αγαπημένος γιος. - Ναι, δεν είναι καλό παιδί;
Η μητέρα και ο πατέρας πάντα τού έδιναν τα καλύτερα,
και εννοώ τα πάντα.
Ακόμα και το θρόνο. Το θρόνο που δικαιωματικά μού ανήκε!
- Δεν το ανέφερε αυτό. - Φυσικά και όχι.
Τώρα ξεκινά η εποχή του Καμουνρά, γιατί επέστρεψα για να...
Ό,τι πεις! Απλά, δώσε μου την πλάκα.
Μην του τη δώσεις, Γίγαντα!
Ησυχία, παρακαλώ!
- Μη με κάνετε να έρθω εκεί μέσα. - Έλα, αν σου βαστάει.
Κοίτα! Αυτή η πλάκα είναι πιο ισχυρή από οτιδήποτε εσύ μπορείς να φανταστείς.
Το να ανασταίνει νεκρούς είναι μόνο ένα απλό κόλπο.
Με αυτή θα ανοίξω τις πύλες του Άδη και θα απελευθερώσω το στρατό μου...
από τη χώρα των νεκρών.
Αν δε σου κάνει πολύ κόπο,
παράδωσέ τη.
- Εντάξει. Ορίστε. - Σοφή απόφαση.
Λυπάμαι, λάθος μου. Νόμιζα ότι θέλατε τον κύβο.
- Τον κύβο; - Τον κύβο του Ρούμπικ.
Τι είναι αυτό το πράγμα, αυτός ο κύβος του Ρούμπικ;
Ο κύβος! Αυτός που μετατρέπει όλους τους εχθρούς σου σε σκόνη!
Νόμιζα... Τέλος πάντων, λάθος μου.
Επ' ευκαιρίας, κι ο αδελφός σου δεν ήθελε να ανακατευτεί με αυτό.
Ήθελε να μη ρισκάρει, αλλά εσύ μου φάνηκες διαφορετικός...
Δεν είμαι ο αδελφός μου, Λάρι.
Θα σκοτώσω εσένα και το φίλο σου, μέχρι να πεις κύμινο.
Τώρα πήγαινέ με σε αυτόν τον κύβο του Ρούμπικ.
- Εδώ είναι. - Άνοιξέ τον.
Έλα εδώ! Έλα πίσω με την πλάκα μου! Ακόμα κρατάω τους φίλους σου!
Πιάσε το τιμόνι!
- Τι; - Είπα, πιάσε το τιμόνι!
Θα τους φάω εγώ!
Απλά κράτα τη στην ευθεία! Εγώ θα κάνω τα υπόλοιπα!
- Λοιπόν, ποιο είναι το σχέδιο εδώ; - Είμαστε Αμερικανοί.
Δε σχεδιάζουμε. Πράττουμε!
Βλέπεις; Πρώτα πράξε και μετά σκέψου!
Πάντα πιάνει!
Κρατήσου!
Είσαι σε καλά χέρια!
Στρατηγός Τζορτζ Άρμστρονγκ Κάστερ,
στις υπηρεσίες σας!
Είμαι εντάξει! Πέτα, ηλίθιε!
- Γιατί τόση βιασύνη, φίλε; - Φύγε από τη μέση, κυρά μου.
Κυρά; Δεν είμαι κυρά. Με λένε Εμίλια.
Εμίλια Ίερχαρτ. Ίσως με έχεις ακουστά.
Ναι. Είσαι μια διάσημη πιλότος.
Πιλότος; Ήμουν η πρώτη γυναίκα που πέταξε πάνω από τον Ατλαντικό.
Η πρώτη γυναίκα που έλαβα τον Ιπτάμενο Σταυρό...
κι αυτή που πέταξε και στις 48 Πολιτείες με ένα τεράστιο αεροπλάνο.
Τώρα, αν σταματήσεις να με κοιτάς σαν ηλίθιος,
αναρωτιέμαι, αν θα έχεις την ευγενή καλοσύνη να μου πεις πού είμαι.
Σε ένα μουσείο. Ή μάλλον, κάτω από αυτό.
Και αντιμετωπίζω μία επικίνδυνη κατάσταση αυτή τη στιγμή,
οπότε ίσως να μη θέλεις να είσαι κοντά μου.
- Είσαι γρήγορη! - Πώς σε λένε, αγόρι;
- Με λένε Λάρι Ντέιλι. - Λοιπόν, Λάρι Ντέιλι,
σε περίπτωση που δεν άκουσες, δεν έχω πρόβλημα να αντιμετωπίσω τον κίνδυνο.
Τι λες για ακόντια; Έχεις πρόβλημα με αυτά;
Τώρα θα περάσουμε καλά.
98, 99, μπίνγκο!
Σαν ένα χρυσόμαλλο δέρας.
Εντάξει, στρατιώτες.
Όταν οι εχθροί σας με αιχμαλώτισαν, έγιναν και δικοί μου εχθροί.
Μεγάλο λάθος! Μεγάλο Λάθος!
Εντάξει. Ακούστε το σχέδιο.
Στο τρίτο Μπίνγκο, θα φωνάξω "επίθεση"!
Εκείνη τη στιγμή...
θα βγούμε όλοι έξω από αυτό το κουτί...
και θα επιτεθούμε.
Τι λέτε;
- Εσύ, Σακατζά... - Δε με λένε έτσι.
- Σακατζαμία. - Όχι.
- Σακουλάκι; - Όχι.
- Σίνκο ντε Μάγιο; - Ξέρω ότι είσαι διάσημος στρατηγός.
Δεν υπάρχει πρόβλημα. Κανένα.
Είμαι άνθρωπος, όπως κι εσύ.
Αλλά αν φωνάξεις "επίθεση", δεν ειδοποιείς και τον εχθρό...
ότι θα επιτεθούμε;
Τι;
Ναι, έτσι νομίζω.
Είσαι πολύ δημοφιλής, κύριε Ντέιλι. Γιατί δε φεύγουμε απλά από εδώ;
Δεν μπορώ να φύγω. Οι φίλοι μου είναι φυλακισμένοι εκεί κάτω.
Πρέπει να τους πάρω. Πρέπει να βρω έναν άλλο τρόπο τώρα.
Αυτό είναι καινούργιο!
Δεν υπάρχει πρόβλημα. Δε θέλω να σας κάνω κακό!
Δε νομίζω ότι φοβούνται εσάς, κύριε Ντέιλι.
Ευχαριστώ! Κάντε πίσω!
Θα σε πιρουνιάσω!
Εσύ τι λες, ε;
Ποτέ μη στέλνεις ένα αγόρι να κάνει τη δουλειά μιας γυναίκας.
Είχα πάει για 2 βδομάδες και κυνηγούσα με ακόντια, με μια φυλή στη Μικρονησία.
Οι Μικρονήσιοι είχαν πολύ χειρότερα αντανακλαστικά.
Πάμε!
Τέλος! Τελείωσε!
Πολύ ωραίο πανηγύρι!
Με συγχωρείτε! Συγγνώμη!
Φουλ σήμα το 1945!
- Εμπρός; - Επιτέλους, μπαμπά, σε βρίσκω.
Μελετούσα τα σχέδια των Αρχείων. Αν κατέβεις τις σκάλες...
Πέρασα πριν πολύ ώρα τις σκάλες, Νίκι.
- Οπότε τους βρήκες όλους; - Περίπου.
- Σε ποιον μιλάς; - Ποια είναι αυτή;
- Η Εμίλια Ίερχαρτ. - Βρήκες την Εμίλια Ίερχαρτ;
Φίλε, τι έπαθες; Γιατί βιάζεσαι τόσο; Δεν το έμαθες; Ο πόλεμος τελείωσε!
Συγγνώμη, αυτοί με κυνηγούν.
- Από ποια μονάδα είσαι; - Από το Μπρούκλιν.
Σοβαρά μιλάς; Εγώ είμαι από το Φλάτμπους!
Φίλε, αυτοί εκεί κυνηγούν το φιλαράκι από εδώ, επειδή είναι από το Μπρούκλιν!
- Σε ευχαριστώ. - Έγινε! Επίθεση!
Κύριε, ξέχασες το...
Τι στο διάολο είναι αυτό το πράγμα;
Συγγνώμη. Σε πειράζει να μπω εδώ;
Με την ησυχία σας, κύριε Ντέιλι.
- Τηλεφώνησέ μου! - Σε ευχαριστώ για αυτό.
Γρήγορα!
- Τελικά δουλεύει. - Μετά τι;
Μην το πάρεις προσωπικά, αλλά έχω αφήσει μια δουλειά στη μέση,
που δε σε αφορά.
Φταίει το ότι είμαι γυναίκα, σωστά;
Όχι! Είναι επειδή έχω αυτό το σατανικό νεκραναστημένο Φαραώ,
που θέλει να σκοτώσει εμένα κι όσους είναι κοντά μου,
για να πάρει αυτή την πλάκα και να κυβερνήσει τον κόσμο.
- Άρα φταίει το ότι είμαι γυναίκα! - Κοίτα, εγώ...
Όχι, εσύ να κοιτάξεις, κύριε Ντέιλι!
Αν δεν ήμουν εγώ, θα ήσουν ακόμα χαμένος μέσα σε εκείνο το μονοχρωματικό χαμό.
- Χαμένος σε τι; - Ασπρόμαυρη φωτογραφία, βλάκα.
Τώρα, άκου και άκου καλά. Μπορώ να σε βοηθήσω.
Και θέλω να σε βοηθήσω κι όχι επειδή μου αρέσεις,
γιατί δεν μου αρέσεις ως τώρα,
αλλά γιατί μυρίζομαι περιπέτεια και, γαμώ το, θέλω να πάρω μέρος.
Εντάξει.
Μην μου ρίξεις το φταίξιμο, αν κάτι σου συμβεί.
Μακάρι να είμαι τόσο τυχερή.
Είμαι ο Καμουνρά.
Είμαι ημίθεος από την πλευρά της μητέρας μου.
Νόμιμος κυβερνήτης της Αιγύπτου, μελλοντικός κυβερνήτης όλων των άλλων.
Τώρα, έχω χάσει κάποιους άντρες.
Οπότε χρειάζομαι μερικούς νέους στρατηγούς να συμμετέχουν στο σχέδιο μου,
να κατακτήσουμε αυτό τον κόσμο.
Ιβάν ο Τρομερός.
Ναπολέων Βοναπάρτης.
Κι ο νεαρός Αλ Καπόνε.
Τους πιο ποταπούς, τους πιο τρομακτικούς ηγέτες όλης της ιστορίας.
Κύριοι, είναι φανταστικό να σας συναντώ.
Το μόνο που σας ζητάω είναι η πίστη σας,
και σε αντάλλαγμα σάς προσφέρω τον κόσμο,
κυριολεκτικά.
- Έχετε ερωτήσεις; - Ναι. Εγώ έχω μία.
- Γιατί φοράς φόρεμα; - Δεν είναι φόρεμα. Είναι χλαμύδα.
Ήταν η τελευταία λέξη της μόδας 3.000 χρόνια πριν, σε διαβεβαιώνω.
- Υπάρχουν άλλες ερωτήσεις; - Ναι.
Αυτό το φόρεμα που φοράς. Πρέπει κι εμείς να φορέσουμε κάτι τέτοιο;
Όχι, φυσικά. Δεν ακούς.
Μόλις είπα στον κύριο Καπόνε ότι δεν είναι φόρεμα, είναι χλαμύδα.
Έχει μεγάλη διαφορά.
Υπάρχουν άλλες ερωτήσεις;
Άλλες ερωτήσεις που δε σχετίζονται με το φόρεμα;
Χλαμύδα;
Η νύχτα προχωράει κι ο χρόνος μας κοντεύει.
Κοντός; Και κοιτάς εμένα, όταν λες κοντός;
Συγγνώμη. Μου ξέφυγε.
Αν μιλάμε για παγκόσμια κυριαρχία, φυσικά κι ενδιαφέρομαι.
Αλλά, πρώτα, θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι, για να ξέρεις τι παίρνεις.
Οι άνθρωποι συνήθως λένε: "Ο Ιβάν ο Τρομερός...
είναι τόσο Τρομερός. Φοβάμαι πολύ τον Ιβάν, είναι άσχημα νέα."
Ενώ η σωστή μετάφραση είναι: "Ιβάν ο Άπαιχτος"!
Ιβάν ο Άπαιχτος; Δεν είναι τόσο πιασάρικο.
Ενώ το "Ιβάν ο Τρομερός" έχει κύρος.
Μα δεν ήμουν κακός. Στην πραγματικότητα, ήμουν πολύ αποτελεσματικός ηγέτης.
Κατανοητόν.
Θα ήθελα να σας κάνω και εγώ, κύριοι, μία ερώτηση.
- Είστε μαζί μου; - Ναι. Φυσικά.
- Ναι. - Ναι.
Τότε φέρτε τον Λάρι Ντέιλι των Συσκευών Ντέιλι...
και τη χρυσή πλάκα του Ακμουνρά σε εμένα!
Περιφέρεσαι σαν να μην ξέρεις το μέρος.
Δε θα χαθείς, αν ακολουθείς την Εμίλια Ίερχαρτ.
Ορίστε. Βιάσου.
Λοιπόν, κύριε Ντέιλι, μου αρέσει ο τρόπος που με κρατάτε.
Όχι. Συγγνώμη. Απλά προσπαθούσα...
Σταματήστε τις δικαιολογίες, κύριε Ντέιλι.
Δεν μπορείτε να κρατήσετε τα χέρια σας μακριά μου, από τότε που γνωριστήκαμε.
Πραγματικά δεν κατάλαβα λέξη από ό,τι είπες.
Είναι ιδέα μου ή υπάρχει μουσική εδώ μέσα;
- Άγγελοι, σταματήστε! - Είναι Έρωτες, κύριε Ντέιλι.
Θεοί του Έρωτα.
Θεοί του έρωτα, θα σκάσετε, σας παρακαλώ; Θα σκάσετε;
Μην αλλάζετε τη διάταξη. Δεν εννοούσα τη διάταξη. Ησυχία.
Δείξε μου τι έχεις, νυχτοφύλακα!
Εντάξει, έλα. Πάμε να φύγουμε.
Και έτσι ο μικρούλης, που ήταν σαν ποντικάκι,
έπεσε στα νύχια της γιγάντιας γάτας!
- Τελικά έχεις όντως πρόβλημα με το ύψος. - Κανένα πρόβλημα. Βλέπεις;
Ναι, έχεις. Είπες ότι είμαι μικρό ποντίκι κι εσύ η γιγάντια γάτα!
Εγώ είμαι η γιγάντια γάτα!
Χωρίς παρεξήγηση, αλλά είσαι ο Ναπολέων. Γνωστός για το κόμπλεξ σου, ότι είσαι κοντός.
Είσαι διάσημος για το πόσο κοντός είσαι και είναι αλήθεια. Κοίτα.
Τι αφελής που είσαι, αμερικάνικο αγόρι!
Κοίτα, δε θα σε ξαναπετύχω σύντομα,
οπότε δε χρειάζεται καν να το κάνουμε θέμα.
Βλέπεις, δεν έχει να κάνει με το ύψος ή κάτι άλλο.
Είναι σχέδιο. Ένα έξυπνο σχέδιο.
- Α, σχέδιο είναι. - Ωραία μανούβρα, αυτοκράτορα.
Δεσποινίς, αν θα μπορούσε το αγόρι σας να έρθει ευγενικά μαζί μου...
Δεν είμαι το αγόρι της.
- Δεν είμαι το αγόρι της. - Όχι.
- Είμαστε φίλοι. - Γνωστοί. Φίλοι.
Είστε μόνο φίλοι, επειδή φοβάστε ότι κάτι άλλο θα χαλάσει τη φιλία σας,
αν πείτε ο ένας στον άλλο ότι θέλετε να είστε κάτι περισσότερο από φίλοι;
Το λες άλλη μία φορά; Δε σε κατάλαβα.
Είστε μόνο φίλοι, επειδή φοβάστε ότι κάτι άλλο θα χαλάσει τη φιλία σας,
αν πείτε ο ένας στον άλλο ότι θέλετε να είστε κάτι περισσότερο από φίλοι;
Όχι.
Απλά έχω μια εμμονή με τις σχέσεις. Όλοι οι Γάλλοι το έχουν αυτό.
- Σωστά. - Ναι. Έρωτας.
- Τώρα! - Ναι.
- Θα έρθεις μαζί μου ή θα πεθάνεις! - Ναι.
- Περίμενε! Θα έρθω κι εγώ μαζί! - Όχι! Αυτή η μάχη δεν είναι δική σου.
Τα μαλλιά μου έχουν τη μεγάλη πέραση σε κάποια μέρη της Ευρώπης.
- Αυτό είναι αλήθεια. - Πέραση, όπως ο χρυσός και το χρήμα.
Κοίτα, στρατηγέ, αυτός ο καραγκιόζης...
δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη βάφλα από τη μυγοσκοτώστρα.
Και ο Γίγαντας εκεί έξω ρισκάρει τη ζωή του για εμάς,
οπότε το ελάχιστο που μπορούμε κάνουμε είναι του δώσουμε λίγη βοήθεια.
Μεγάλη βοήθεια.
Αλλά δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό, αν είμαστε κολλημένοι εδώ.
- Πρέπει να αποδράσουμε. - Τι είναι η βάφλα;
Είναι κάτι σαν μπισκότο ή κουλουράκι.
Στήθη!
Μη δείχνεις τα χαρτιά σου, εντάξει; Τώρα πόνταρε.
Τώρα πρέπει να πετάξεις μερικά χαρτιά κάτω.
- Έτοιμος; - Έτοιμος.
Πες κάτι. Πες οτιδήποτε. Δεν είναι αστείο.
- Τι κάνετε εσείς οι δύο; - Οκτάβιε, φύγε. Θα τους κρατήσω εγώ.
Δεν πρόκειται να σε αφήσω.
Δεν έχουμε χρόνο για το ρωμαϊκό σου μελόδραμα.
Τώρα, φύγε! Ο Τζεντεντάια θα είναι μια χαρά!
Τώρα μπλέξατε άσχημα.
Αυτά δεν είναι καν αληθινά ρουμπίνια!
Ρουμπινένια γοβάκια κι αηδίες!
Όποιος και αν είσαι, Άρτσι Μπάνκερ,
είχες ένα πολύ βολικό θρόνο.
Αφεντικό!
Αυτόν τον πιάσαμε να προσπαθεί να αποδράσει από μία τρύπα στο κιβώτιο.
Ένας από τους μικρούς του φίλους μάς ξέφυγε.
Εντάξει, μωρέ. Και το ζημιά μπορούν να κάνουν;
Δεν είναι μεγαλύτεροι από ένα σπόρο κουσκούς.
Έτσι δεν είναι;
Δύο λέξεις μού έρχονται στο μυαλό, όταν σε ακούω να μιλάς.
Μεγαλομανής και περίεργος.
Και αν πρέπει να πω και μια τρίτη, βλάκας. Απλά βλάκας.
Τώρα ή θα αφήσεις τον μικρό Τζεντεντάια να φύγει από εδώ...
- ή θα θυμώσει. - Ωραίος χειρισμός, Τζεντεντάια!
Συγγνώμη, αλλά δεν μπορώ να σε πάρω στα σοβαρά. Είσαι αξιολάτρευτος!
Ακόμα κι όταν με απειλείς! Είναι ξεκαρδιστικό!
Μόνο εγώ βρίσκω αυτούς τους τύπους απίστευτα χαριτωμένους;
Για περίμενε μισό λεπτό!
Μπορείς να με κρατάς φυλακισμένο εδώ, μπορείς να με βασανίσεις ακόμα,
- αλλά μη με λες χαριτωμένο! Δεν είμαι! - Ήρεμα, φίλε μου!
Μείνε ζωντανός! Θα σε βρω!
Γίγαντα! Όχι!
Γεια σου, κύριε Ντέιλι. Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
Αν δεν έχεις πρόβλημα, θα σου πάρω αυτό.
Σε ευχαριστώ.
Επιτέλους! Μετά από 3.000 χρόνια,
ο σατανικός μου στρατός των κολασμένων, ο όμορφος, όμορφος στρατός μου,
θα απελευθερωθεί!
Φοβάμαι ότι ίσως οι η μητέρα και ο πατέρας άλλαξαν το συνδυασμό για εμένα.
Νομίζω ότι όλο αυτό το θέμα της απελευθέρωσης του κάτω κόσμου...
δεν πάει και πολύ καλά για εσένα, έτσι;
Πρέπει να είναι πολύ απογοητευτικό, καθώς περίμενες χιλιάδες χρόνια...
να επιστρέψεις από τους νεκρούς και τα λοιπά...
και τώρα δεν μπορείς να την ανοίξεις.
Μη φοβάσαι,
γιατί θα περιμένω κι άλλα 1.000 χρόνια, αν χρειάζεται.
Ωραία, γιατί σε λίγη ώρα, θα στέκεσαι εκεί...
σε μία απογοητευτική στάση.
Παγωμένος!
Κι εγώ θα φύγω από εδώ με τους φίλους μου, έτσι απλά.
- Έχω όλη τη νύχτα. - Αλήθεια; Όλη τη νύχτα;
Αυτός όχι.
- Άνοιξε αυτό το κλουβί. - Τι κάνεις;
Μη με αγγίζεις! Μη με αγγίζεις! Μη με κακομεταχειριστείς!
- Για κοίτα, έχει νευράκια. - Τζεντ;
Μη φωνάζεις! Μη φωνάζεις! Θα είναι χειρότερα για εσένα.
- Άσε τον κάτω! - Μη φοβάσαι.
Δε θα σου κάνω κακό.
Νομίζω ότι αυτός δεν έχει όλη τη νύχτα, κύριε Ντέιλι.
Από ό,τι φαίνεται, θα έλεγα ότι έχει λίγο παραπάνω από μία ώρα.
Βγάλτε με έξω από εδώ!
Εσύ ήσουν φρουρός! Ξέρεις τα πάντα για αυτή την πλάκα!
Προφανώς, είσαι πολύ πιο έξυπνος από όλους εμάς.
Ίσως ξέρεις το συνδυασμό, ίσως και όχι,
αλλά θα σου δώσω ακριβώς μία ώρα για να τον μάθεις.
Αν δεν τα καταφέρεις, θα σκοτώσω τους φίλους σου.
Και μη νομίζεις ότι θα δραπετεύσεις,
γιατί θα σε παρακολουθώ.
Κοίτα, δεν ξέρω καν πώς να αρχίσω να αποκρυπτογραφώ αυτό το πράγμα!
Τι κρίμα! Κι ο μικρός καουμπόης φίλος σου φαινόταν πολύ καλό παιδί.
Τικ τοκ, κύριε Ντέιλι. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει.
Το έχεις, συνεταίρε! Το ξέρω πως το έχεις.
Το έχεις!
Εδώ είσαι! Είσαι καλά; Ανησύχησα πολύ.
Όχι, καλά είμαι.
- Ποια είναι η επόμενη κίνηση, συνεργάτη; - Δεν ξέρω.
Πρέπει να μεταφράσω αυτή την πλάκα.
Υπέροχα! Πάλι αυτός ο τύπος.
Κοίτα, φίλε, δε θέλουμε καβγάδες, εντάξει;
Για κοίτα! Προφανώς, ήταν τόσο κακοδιάθετο γιατί δεν του άρεσε που είναι έξω από το νερό.
Δεν είναι τόσο άσχημα τελικά!
Γεια σας. Λίγη βοήθεια, παρακαλώ;
- Τέντι! Τέλεια! - Ναι!
- Ίσως μπορείς να μας βοηθήσεις. - Θα ήθελα πολύ να σας βοηθήσω,
αλλά προηγούνται άλλα πράγματα τώρα.
Με γαργαλάει η μύτη μου και κοντεύω να τρελαθώ.
Απεχθάνομαι που το ζητάω αυτό, αλλά μου λείπουν κάποια μέλη, όπως βλέπεις.
- Θα μπορούσες, σε παρακαλώ, να την ξύσεις; - Ναι, φυσικά.
Αυτό είναι! Λίγο πιο εκεί.
- Κι άλλο; - Ναι! Ναι!
Αυτό είναι θαύμα! Το ξύσιμο ορισμένες φορές είναι θεϊκό!
Θέοντορ Ρούζβελτ, στις υπηρεσίες σας!
26ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, ο σκληρός καβαλάρης,
ο ιδρυτής των εθνικών πάρκων και πολλών άλλων πραγμάτων.
- Έχουμε γνωριστεί; - Όχι.
Είχαμε άλλον έναν Τέντι στη Νέα Υόρκη.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Πώς είναι αυτός; Σαν κι εμένα; - Είστε σχεδόν οι ίδιοι.
- Εκτός... - Εκτός από τι; Πες το.
- Έχει σώμα; - Ναι, έχει σώμα.
Ο πόνος μου είναι μεγάλος!
- Κι ένα άλογο. - Με συγχωρείτε!
Θέλουμε να μεταφράσουμε αυτό που είναι γραμμένο σε αυτή την πλάκα.
- Ξέρετε ιερογλυφικά; - Ναι, ξέρω, δεσποινίς.
Αυτό είναι εύκολο.
Πουλί, άντρας με ακόντιο, ψάρι, σκαθάρι, βάζο.
- Και τι σημαίνει αυτό; - Σημαίνει, σε πρόχειρη μετάφραση,
ότι ένας άντρας με ακόντιο παγίδευσε ένα πουλί κι ένα ψάρι σε ένα βάζο.
Κι υπήρχε επίσης κι ένα σκαθάρι.
- Δε νομίζω ότι είναι αυτό. - Είναι μια από τις πιθανές μεταφράσεις.
Μια άλλη πιθανή μετάφραση είναι:
"Θα βρείτε το συνδυασμό που αναζητάτε,
αν βρείτε το μυστικό που υπάρχει στην καρδιά του τάφου του Φαραώ".
- Ωραία. Και τι σημαίνει αυτό; - Δεν ξέρω. Τι είμαι, η Σφίγγα;
"Τι σημαίνει το ένα, τι σημαίνει το άλλο;" Γιατί δε ρωτάς τον Τέντι της Νέας Υόρκης;
Σίγουρα θα θέλει να απλώσει τα χέρια του σε αυτό...
και το άλογό του θα θέλει να το γλύψει!
Κύριε Ντέιλι, πιθανώς θα πρέπει να πάμε στην έκθεση γλυπτικής.
Σκέφτομαι κάποιον που μπορεί να έχει καλύτερη γνώμη.
Αυτός που ψάχνουμε είναι εδώ κάτω.
- Γεια σας! - Γεια σου, νεαρή κυρία.
Συγγνώμη! Μπορούμε να προχωρήσουμε, παρακαλώ;
Θα μπορούσαμε, αλλά ίσως έτσι χάσουμε μία μοναδική ευκαιρία.
Είναι ένας Ντεγκά, κύριε Ντέιλι.
Απλά ο μικρός μου φίλος είναι παγιδευμένος σε μία κλεψύδρα...
και έχω ένα μεγάλο ραντεβού το πρωί στα Γουόλ Μαρτ, οπότε αν...
Εδώ είναι.
Νομίζω ότι αυτός θα σκεφτεί κάτι.
Κύριε Στοχαστή, λυπούμαστε που διακόπτουμε την περισυλλογή σας...
αλλά πρέπει να βρούμε το μυστικό της καρδιάς του τάφου του Φαραώ!
Σκέφτομαι. Σκέφτομαι.
- Σκέφτομαι. - Δε λειτουργεί με αυτόν.
Πλάκα μού κάνεις! Για κοίτα εδώ!
- Φίλε! Εδώ! Είναι σοβαρό θέμα! - Προφανώς, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου.
Θα σας πω τι είναι ζήτημα ζωής και θανάτου!
Η όμορφη κυρία εκεί πέρα!
Μωρό μου, τσέκαρε ποντίκια!
- Δεν είναι κι ο Αϊνστάιν! - Δικέφαλοι, δελτοειδείς.
- Για περίμενε. Είδα μερικούς σαν αυτούς. - Μερικούς τι;
- Μικρούς Αϊνστάιν. - Πού;
Εκεί πέρα! Στην αίθουσα του διαστήματος. Πρέπει να πάμε εκεί.
- Τι συμβαίνει; - Τίποτα.
- Εντάξει. Γιατί με κοιτάς; - Δε θέλω να χάσω ούτε μία στιγμή.
Εντάξει. Πάμε από εδώ.
- Για ποιο λόγο; - Γιατί μιλάς πολύ.
Δεν ξέρω γιατί το έκανα αυτό, κύριε Ντέιλι.
Απλά νιώθω ότι κοιμόμουν για πάρα πολύ καιρό και τώρα, ξαφνικά,
ξύπνησα.
Μπορώ να το εξηγήσω αυτό.
Πραγματικά, θα μπορούσα.
Πάλι. Γιατί;
Υπέροχα! Επιστρέψατε!
Ναι. Υπέροχα. Το τραγούδι από τον Τιτανικό.
Καλό, αλλά όχι ακριβώς κατάλληλο.
Δεν αφήνεις τον εαυτό σου να το απολαύσει αυτό και τόσο.
Έτσι δεν είναι, κύριε Ντέιλι;
Δεν είναι κατάλληλη η επιλογή του τραγουδιού.
- Είστε λίγο χάλια. - Λοιπόν, εγώ πιστεύω ότι είστε θαυμάσιοι.
- Μπορείτε να φύγετε, σας παρακαλώ; - Και έτσι η περιπέτεια συνεχίζεται.
Τι σας είπα; Αρκετά!
- Ξέρεις, νιώθω σαν πεταλούδα. - Είσαι τρελάρας.
Κύριε Αιγύπτιε, αυτοί οι δύο άκουσαν ότι θα κατακτήσουμε τον κόσμο...
και τον θέλουν να μπουν στο κόλπο.
Δεν ξέρω ποιοι είναι, αλλά είναι κι αυτά εκθέματα εδώ πέρα, προφανώς.
Δεν ξέρω καν τι είναι.
Συγγνώμη, αλλά είμαστε πλήρεις από σατανικούς συμμάχους σήμερα.
Έλα τώρα! Είμαι κακός! Είμαι κακός!
Μπορώ να σου δείξω πόσο κακός είμαι!
Φοβηθείτε με!
Συγγνώμη, αλλά δεν ψαρώνω.
Δε μου φαίνεσαι κακός.
Μου φαίνεσαι ελαφρώς γκρινιάρης.
Τι κάνεις; Τι είναι αυτό; Τι είναι αυτό;
Τι εννοείς; Σε έχασα. Η ανάσα σου είναι αυτή;
Γιατί δεν ακούω τίποτα.
Να σου κάνω μια υπόδειξη, φίλε μου; Απλοποιήσου.
Συμβαίνουν πολλά εδώ πέρα.
Είσαι σατανικός, είσαι ασθματικός, είσαι ρομπότ.
Τι είναι αυτή η κάπα; Θα πάμε στην όπερα;
Δεν το νομίζω.
- Συγγνώμη! Αντίο. - Προσοχή!
- Φεύγει με την πλάκα! - Πού;
Δώσε μου το αυτό.
Δεν προσπαθεί να λύσει τον κώδικα, προσπαθεί να το σκάσει!
Πηγαίνετε! Όλοι σας! Σκοτώστε τον!
Και φέρτε μου την πλάκα!
Χωρίς την πλάκα, δεν έχουμε τίποτα!
Προσπάθησες να ξεφύγεις, έτσι δεν είναι, Λάρι Ντέιλι;
- Τη βάψαμε. - Τη βάψαμε;
Έτσι μιλάω.
Ναι, το ξέρω, αλλά αυτό ακούστηκε φτιαγμένο, ακόμα και για εσένα.
"Πω πω! Οι κακοί μας έκλεισαν το δρόμο." Πόσο πλάκα έχει αυτό;
Τι θέμα είναι ότι δεν πάμε προς την αίθουσα του διαστήματος αυτή τη στιγμή.
Έχεις δίκιο. Τη βάψαμε.
Έλα.
Λένε ότι ένας καλός άνθρωπος εξουσιάζει αυτή την ένωση.
Υποσχέθηκα στον Τζεντεντάια ότι θα φέρω βοήθεια...
και αυτό θα κάνω.
Επίθεση!
Δεν υπολόγισα καλά την απόσταση.
Ποιος είναι εκεί;
Δία, προστάτεψέ με!
Μείνε εντελώς ακίνητος! Μπορούν να αισθανθούν κάθε ίχνος κίνησης.
Προφανώς, μπορούν να με ακούσουν να μιλάω στον εαυτό μου.
Δεν είμαι ξηρός καρπός.
Όχι!
Θα είμαστε εντάξει εδώ για λίγο.
Λοιπόν, πόσο καιρό εργάζεσαι ως φύλακας αρχαιοτήτων;
Τι; Όχι, δε δουλεύω πραγματικά...
Απλά είδα τη στολή και...
Όχι. Τη δανείστηκα.
Θέλω να πω ότι ήμουν φύλακας στη Νέα Υόρκη,
αλλά έχει περάσει καιρός από τότε.
Τότε γιατί έφυγες; Δε σου άρεσε;
Όχι. Μου άρεσε.
Απλά, τα πράγματα πήραν άλλο δρόμο.
- Οπότε, τι κάνεις τώρα; - Σχεδιάζω προϊόντα.
- Και τα πουλάω. - Είσαι εφευρέτης!
Είμαι! Είμαι εφευρέτης. Εφευρίσκω πράγματα.
- Όπως το διαστημόπλοιο; - Όχι.
Το υδροπλάνο;
Το αερόπλοιο;
Όχι. Όχι αεροσκάφη.
Περισσότερο μικροσυσκευές, όπως το Φωσφοριζέ Φακό.
Αυτό είναι δική μου εφεύρεση.
- Σου αρέσει η καινούργια σου δουλειά; - Ναι, μου αρέσει πολύ.
Είναι συναρπαστική.
- Τι; - Είμαι απλά μπερδεμένη. Αυτό είναι όλο.
Αν δε σε συναρπάζει, τότε γιατί την κάνεις;
- Με συναρπάζει. Αυτό είπα. - Ξέρω τι είπες, κύριε Ντέιλι.
Αλλά εγώ βλέπω μπροστά μου έναν άνθρωπο που έχασε τη ζωντάνια του.
Δεν έχασα... Έχω τη ζωντάνια μου!
- Ξέρεις γιατί έγινα πιλότος; - Όχι. Δεν ξέρω.
Γιατί είχε πλάκα.
Για ποιον άλλο λόγο κάνει κάποιος κάτι;
Αμάν αυτά τα περιστέρια! Είναι και επίμονα!
- Όχι, κύριε πρόεδρε! - Εντάξει. Ήρθε η ώρα να δείτε την πολιτεία...
- Σας παρακαλώ, μη σηκωθείτε! - αυτής της σπουδαίας ένωσης. Πάντα λέω,
ποτέ μην αφήνεις για αύριο κάτι που μπορείς να κάνεις σήμερα.
Κύριε, αν πάτε εκεί κάτω, θα φρικάρετε πολύ κόσμο!
Να φρικάρω; Σας διαβεβαιώνω, κύριε, ότι δεν είμαι φρικιό.
- Δεν εννοούσα ότι είστε φρικιό... - Έλα εδώ, μικρούλη.
Αν είναι κάποιος τέρας, τότε, πολύ φοβάμαι ότι αυτός είστε εσείς, κύριε.
Η αλήθεια είναι ότι είσαι πολύ μικρός.
Και εννοώ ακόμα για έναν άνθρωπο κανονικού μεγέθους.
Τι; Γιατί το είπατε αυτό;
Πρέπει να είμαι ειλικρινής.
Σωστά. Ο Ειλικρινής Έιμπ. Βέβαια, συγγνώμη. Ωραία.
Ελάτε τώρα, κύριε Πρόεδρε.
Αφήστε κάτω τον μικρό κι ας επιστρέψουμε στο θρόνο σας.
- Έχεις ωραία συμπεριφορά. Θα κάνω ό,τι ζητάς. - Σας ευχαριστώ.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Αυτό είναι το πνεύμα που καθόρισε το εκπληκτικό έθνος μας.
- Ενδιαφέρουσα ιστορία. - Έρχονται.
Ένα βράδυ στο Γκετισμπέργκ...
Κύριε πρόεδρε, πρέπει να μείνετε ακίνητος τώρα.
- Τι; - Αβραάμ, πάγωσε!
Να παγώσω;
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
- Πάμε στην αίθουσα του διαστήματος. - Αν μου επιτρέπετε,
εσείς οι δύο είστε ένα υπέροχο ζευγάρι.
Όχι! Δεν είμαστε... Δεν είμαστε...
Δε λέω ποτέ ψέματα!
Η αλήθεια είναι ότι εσείς οι δύο είστε υπέροχοι μαζί.
- Ευχαριστούμε. Καληνύχτα. - Αντίο, όμορφη κυρία και μικρό ανθρωπάκι.
Για να δούμε, αν θα βρούμε τους Αϊνστάιν σου.
Οι πιλότοι Τασκίτζι ετοιμάζονται για αναχώρηση.
Μπορείς να σταματήσεις να αφηγείσαι ό,τι κάνουμε;
Απλά ζήσε τη στιγμή.
Οι πιλότοι Τασκίτζι ζουν τη στιγμή.
- Δεσποινίς Ίερχαρτ; - Ναι.
- Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω. - Για ποιο λόγο, λοχαγέ;
Πολλοί νόμιζαν ότι δεν μπορούσαμε να πετάξουμε.
Σας ευχαριστώ που καθαρίσατε το διάδρομο, κυρία μου.
- Πάμε κόντρα μέχρι το Παρίσι; - Μέσα είμαι!
Όχι! Όχι, τώρα! Πρέπει...
- Δε θα αργήσουμε. - Όχι. Πρέπει να βρούμε τους Αϊνστάιν.
- Δεν έχουμε χρόνο. - Συγγνώμη. Είναι στο αίμα μου.
Αυτή είναι, κύριε Ντέιλι. Η Μπέσι.
Με αυτή την κούκλα διέσχισα τον Ατλαντικό!
Όμως, οι Αϊνστάιν είναι από εδώ.
Εδώ Κέντρο Αποστολής. Ο έλεγχος πτήσης ολοκληρώθηκε.
- Πού πήγες; Πού πήγαν; - Είστε έτοιμοι για εκτόξευση.
Επαφή!
Εδώ Κέντρο Αποστολής.
- Όχι! - Όλα τα συστήματα είναι ΟΚ για εκτόξευση.
Ελήφθη. Είμαστε έτοιμοι για εκτόξευση.
Όχι, δεν είμαστε έτοιμοι για καμία εκτόξευση!
- Θέλω να ξέρω, αν θα γίνει εκτόξευση. - Εγώ λέω να μη γίνει. Να μη γίνει.
Θα γίνει!
Έναρξη διαδικασίας πυροδότησης.
- Ελήφθη. - Έχουμε δέσμευση εκτόξευσης.
Όχι, όχι.
10, 9, 8, 7...
- Αυτό είναι δικό μου. - Δεν έχουμε δέσμευση.
Επαναλαμβάνω. Παροπλίζουμε τη δέσμευση της εκτόξευσης.
Είμαστε σε φάση μη πτήσης.
- Εντάξει! - Και θα πούμε καληνύχτα.
Ευχαριστώ, καλή δουλειά. Όβερ και τέλος.
Συγγνώμη.
Γαμώ το! Αυτό ήταν απογοητευτικό!
Έλα, θα σε κεράσω ένα καφέ.
Γεια σου, διαστημική μαϊμού.
Είσαι η Έιμπλ! Εντάξει, ωραία.
Τι κάνεις;
Α, ναι.
Είσαι ευγενικός, μικρέ φίλε.
Μήπως ξέρεις πού πήγαν οι Άλμπερτ Αϊνστάιν;
Κύριε Ντέιλι, βρήκα τους Αϊνστάιν σας.
Κύριοι, αποκρυπτογραφούμε το συνδυασμό αυτής της πλάκας...
και το γράφημα εδώ λέει ότι θα τον βρούμε,
αν ανακαλύψουμε το μυστικό στην καρδιά του τάφου του Φαραώ.
Αυτό είναι εύκολο. Η απάντηση είναι μέσα στην ερώτηση.
- Τι σημαίνει αυτό; - "Ανακάλυψε".
Είναι ένα νούμερο!
Και ο τάφος του Φαραώ, π.χ. οι πυραμίδες.
Δεν το κατάλαβες, παιδί μου;
Ψάχνετε για ένα μυστικό αριθμό στην καρδιά των πυραμίδων.
Τότε η απάντηση είναι το π.
- π; - 3,14159265, για την ακρίβεια.
Ναι! 3,1495265.
- Όχι! 3,14159265. - Ναι, εντάξει.
Συγγνώμη, δεν ξέρω. Είναι ναι ή όχι;
- Ξέρω ότι είναι δύσκολο. Απλά... - Μην αγγίζεις τα μαλλιά.
- Συγγνώμη, δεν ξέρω, αν είναι πάνω... - Έτσι μας αρέσει.
- Δεν μπορούμε όλοι να είμαστε Αϊνστάιν. - Εγώ μπορώ.
- Εμείς μπορούμε. - Αυτός είναι.
- Εσύ είσαι. - Το ίδιο κι εγώ.
Εντάξει. Μπορείτε να ηρεμήσετε για λίγο;
Εντάξει.
- 3,14... - Το θυμάμαι εγώ.
- Σας ευχαριστούμε, κύριοι Αϊνστάιν. - Ευχαριστούμε.
Τώρα, ως λαμπρός και διάσημος στρατηγός που είμαι,
σκέφτηκα αυτά που είπες και επανήλθα με ένα ολοκαίνουργιο σχέδιο μάχης!
Εντάξει.
Θα φωνάξω δυνατά ότι δεν πρόκειται να κάνουμε επίθεση...
και τότε...
Θα περιμένουμε.
"Τι θα πει τώρα ο φοβερός Κάστερ; Ελπίζω να είναι φίλος μου."
Θα επιτεθούμε!
Δεν περίμενες ο φίλος σου να σε "κρεμάσει" έτσι, σωστά;
Θα επιστρέψει, Κακαρό. Πάντα επιστρέφει.
Θα φύλαγα το οξυγόνο μου, αν ήμουν στη θέση μου.
Δε σου έχει απομείνει και πολύ.
Έχουμε περίπου 10 λεπτά για να σώσουμε τον Τζεντ.
Είμαστε καλή ομάδα. Ίσως κάτι περισσότερο από ομάδα.
Περίμενε, περίμενε. Λοιπόν, περίμενε.
Τι συμβαίνει; Δε σου άρεσε που με φίλησες;
Όχι! Μου άρεσε πολύ! Το χαστούκι με πόνεσε λίγο, αλλά...
- Άρα δε σου αρέσω εγώ τότε. - Φυσικά και μου αρέσεις. Είσαι απίστευτη.
Είσαι ένα εκπληκτικό άτομο.
Απλά, υπάρχουν άλλα ζητήματα που μας εμποδίζουν από το να...
- Απλά δεν είσαι... - Τι δεν είμαι, κύριε Ντέιλι;
- Εντάξει. Είσαι φτιαγμένη από... - Φτιαγμένη από;
Υπέροχα πράγματα. Υπέροχα πράγματα!
- Εκεί είναι! - Έλα! Πάμε!
Κύριοι, μπορείτε να μας κερδίσετε λίγο χρόνο, σας παρακαλώ;
Αυτό πρέπει να φτάνει.
Όχι! Αυτό είναι το πρώτο αεροπλάνο που κατασκευάστηκε.
Είναι φτιαγμένο από ξύλο και χαρτί.
Έχει φτιαχτεί με κομψότητα και κανναβόπανο και την πατροπαράδοτη αμερικάνικη επινοητικότητα.
Θα έρθεις ή όχι;
- Φύγετε από τη μέση! - Δε νομίζω!
Το σκάνε!
Περιμένετε, κύριε Ντέιλι. Τώρα το θέμα αποκτά ενδιαφέρον!
Μια γυναίκα πιλότος! Εξωφρενικό!
- Ξανασκεφτείτε το, αγοράκια! - Είναι καλή.
Τι; Τι;
Ένα από τα σύρματα κόλλησε. Πρέπει να το χαλαρώσω.
- Ορίστε, πιάσε το τιμόνι! - Όχι!
Ξέρω ότι έχεις ακόμα ζωντάνια μέσα σου.
Η ζωντάνια δεν πετάει αεροπλάνα!
Αυτοί που έχουν άδειες πιλότου πετούν αεροπλάνα!
- Εντάξει. - Όλο δικό σου.
Δεν το θέλω! Δε θέλω το τιμόνι!
Μην κοιτάς, κύριε Ντέιλι, αλλά πετάς το αεροπλάνο!
Έιμπλ! Τις πόρτες!
- Εντάξει. - Σήκωνε.
Σήκωσέ το!
Ναι!
Καλό ταξίδι, Εμίλια Ίερχαρτ!
Καλό ταξίδι.
Φαίνεσαι λίγο νευρικός, φίλε.
Για εμένα αυτό είναι σαν θεραπεία σπα.
Το αμμόλουτρο αναζωογονεί το δέρμα, το απολεπίζει.
- Θα τα παρατήσεις; - Όχι. Όχι ακόμα.
Για να δούμε, αν μπορούμε να κάνουμε το χρόνο να κυλήσει ταχύτερα.
Τι είναι αυτός ο περίεργος ήχος;
Σταμάτα!
Εκεί ακριβώς, παρακαλώ, κύριε Ντέιλι.
- Ξέρεις πώς να κάνεις θεαματική είσοδο, κύριε Ντέιλι. - Ήρθε η ώρα να επιστρατεύσω τις εφεδρείες.
Ελπίζω και το καλό του μικρού σου φίλου να βρήκες και το συνδυασμό.
- Δώσε μου τον Τζεντ. - Όχι, όχι!
Πρώτα δώσε μου το συνδυασμό και την πλάκα.
Θα σου δώσω το συνδυασμό και την πλάκα, μόλις ελευθερώσεις τους φίλους μου.
Θα ελευθερώσω ό,τι θέλω εγώ να ελευθερώσω και την ώρα που το θέλω.
Υπέροχα.
Θα ελευθερώσω ό,τι θέλω εγώ να ελευθερώσω και την ώρα που το θέλω.
Δώσε μου το συνδυασμό και την πλάκα τώρα,
αλλιώς θα σκοτώσω όλους τους φίλους σου,
αρχίζοντας από τον μαλλιαρό γελαδάνθρωπο.
- Δεν είμαι μαλλιαρός! Γίγαντα, άσε τον σε εμένα. - Μην ανησυχείς. Το χειρίζομαι εγώ το θέμα.
Δε μου δίνεις τους φίλους μου; Τότε δε θα σου δώσω το συνδυασμό ή την πλάκα.
Εντάξει. Δεν με έλεγαν Καμουνρά τον Αξιόπιστο για χάρη γούστου.
Δε με έλεγαν Καμουνρά ο Αξιόπιστος, αλλά Καμουνρά ο Αιμοδιψής,
που σκοτώνει όποιον δε δίνει στον Καμουνρά ακριβώς ό,τι θέλει,
τη στιγμή που το θέλει, όπως ακριβώς αυτή τη στιγμή.
Που θέλω το συνδυασμό και την πλάκα!
- Έτσι σε έλεγαν; - Ναι. Ήταν πιο μικρό στα αιγυπτιακά.
Εντάξει. Θα σου δώσω το συνδυασμό, αφότου μου δώσεις τον Τζεντ.
Αν το ξαναγγίξεις αυτό, θα σε σκοτώσω εν ριπή οφθαλμού.
Μην το αγγίζεις αυτό. Απαγορεύεται!
Θεέ μου! Δεν μπορώ να πιστέψω ότι το έπιασες έτσι!
Δεν το πιστεύω! Θέλω να σε σκοτώσω τώρα!
Αν δεν ήξερες το συνδυασμό, θα σε είχα σκοτώσει τώρα και θα ήταν απίστευτο!
- Ναι. Αλλά ξέρω το συνδυασμό. - Μην περνάς αυτή τη γραμμή!
- Με το χέρι σου. - Όχι.
Επιπλέον, αν μιλήσεις, αν μιλήσεις ξανά, θα σε σκοτώσω!
Το καταλαβαίνεις;
- Σε βλέπω που ετοιμάζεσαι. - Δε θα μιλούσα.
Θεέ μου! Μην πεις τίποτα!
Θα σε δολοφονήσω, αν ξαναμιλήσεις!
Τώρα δώσε μου την πλάκα και πες μου το συνδυασμό!
Εντάξει.
Αφού μου δώσεις τον Τζεντ και απελευθερώσεις τους φίλους μου.
- Τα έκανες πάλι και τα τρία! - Τι;
Μίλησες και άπλωσες ξανά το χέρι σου!
Μπορώ να κάνω αυτή την κουβέντα όλη τη νύχτα, εντάξει;
Τι λες, αν δε σε σκοτώσω αυτή τη στιγμή, κάτι που πραγματικά θέλω να κάνω,
και να σου δώσω ακριβώς 5 δευτερόλεπτα για να μου δώσεις την πλάκα...
και να μου πεις το συνδυασμό;
Έχουμε ήδη το συνδυασμό!
Είναι το π! 3,14159265.
Όχι! Συγγνώμη!
Ο τύπος με τα τρελά μαλλιά εδώ πέρα, μας το κελάηδησε σαν καναρινάκι!
Συγγνώμη, Λάρι.
Αρκετά με εσένα! Θυμάσαι τι έγινε την τελευταία φορά;
- Αρκετά! - Ηλίθιε!
- Είσαι καλά; - Ναι. Σε ευχαριστώ.
Θα πρέπει να είναι πικρή στιγμή για εσένα, Λάρι.
Μετά από όλες τις ηρωικές σου προσπάθειες, τελικά, πιάστηκες στον ύπνο.
Θα πρέπει να είσαι πολύ απογοητευμένος με τον εαυτό σου.
Ακούτε αυτόν τον ήχο;
Ξέρετε τι είναι αυτός ο ήχος;
Ρητορική είναι η ερώτηση.
Αυτός είναι ο ήχος του τέλους.
- Συγγνώμη, Τζεντ. - Έκανες ό,τι καλύτερο μπορούσες, Γίγαντα.
Λυπάμαι που δεν ήμουν στο μουσείο τα τελευταία χρόνια.
Ίσως αυτό να μην είχε συμβεί.
Δεν το καταλαβαίνεις, έτσι δεν είναι, Γίγαντα;
Δε σε καλέσαμε, γιατί χρειαζόμασταν τη βοήθειά σου.
Τα βρήκαμε λίγο σκούρα, αλλά δεν ήταν η πρώτη φορά.
Όχι, συνεταίρε.
Σου τηλεφώνησα, γιατί εσύ είχες ανάγκη εμάς.
Αυτό το παρδαλό κουστούμι, με το οποίο περιφερόσουν τα τελευταία χρόνια;
Δε σε αντιπροσώπευε. Δεν ήσουν εσύ.
- Θέλεις να μάθεις κάτι; - Ναι.
Δεν έχει τελειώσει ακόμα η νύχτα.
Αυτός ο καουμπόι έχει ακόμα λίγη δύναμη μέσα του.
Κάτι μου λέει ότι συμβαίνει και σε εσένα.
Κρατήσου.
Καλώς ήρθατε στο νέο, μεγαλύτερο βασίλειο του Καμουνρά,
5ου βασιλιά της Αιγύπτου,
και τώρα όλου του κόσμου!
Χόρους, Ρα, πολεμιστές μου, παρουσιαστείτε!
Στείλτε τον Λάρι Ντέιλι και τους φίλους του στην καταστροφή τους!
Περιμένετε!
Ο Πανίσχυρος Οκτάβιος επέστρεψε!
Ιππεύω ένα από τα πιο τρομακτικά πλάσματα!
Ιππεύω το σκίουρο!
Εμπρός, επιβλητικό μου άτι.
Ήρεμα, κορίτσι μου!
Θέλεις να παραδοθείς έντιμα;
Ή πρέπει να τελειώσει αυτό, χύνοντας το αίμα σου;
Αυτή; Αυτή είναι η μεγάλη σου διάσωση;
Όχι! Αυτή είναι!
- Τι είναι αυτό το πράγμα; - Με λένε Αβραάμ Λίνκολν.
Κι εσείς, κύριε, έχετε μπελάδες!
Επιτεθείτε του!
Βρομερά ημιπεριστέρια!
Μην πάτε ξανά στον κάτω κόσμο!
Ναι, ναι, πηγαίνετε στον κάτω κόσμο. Ευχαριστούμε που μας επισκεφθήκατε!
Αυτό ήταν περίεργο.
Φαίνεται ότι η δουλειά μου εδώ πέρα έχει τελειώσει.
Απλά να θυμάσαι, γιε μου,
ένα σπίτι που είναι χωρισμένο στο εσωτερικό του,
δεν μπορεί να σταθεί.
Αντίο.
- Και τώρα τι γίνεται; - Δεν είμαι σίγουρος.
Υποθέτω ότι μπορούμε να ξεκινήσουμε, βλέποντας αυτόν να πεθαίνει.
Σκοτώστε τον!
Τι είναι πάλι;
Δεν πρόκειται να επιτεθούμε τώρα...
αμέσως!
Πιάστε τους!
Μην ανησυχείς, Λάρι. Θα βοηθήσω εγώ τον Τζεντεντάια.
Εσύ πήγαινε από πίσω τους!
- Τι κάνεις; - Κρύβομαι.
Κρύβεσαι; Μα τι κάνεις; Έλα! Σε χρειαζόμαστε!
- Είμαι ένας αποτυχημένος. - Όχι, δεν είσαι.
Οδήγησες βλακωδώς 208 Αμερικανούς στο θάνατο τους στη μάχη στο Λιτλ Μπιγκ Χορν;
- Όχι. - Όχι;
Δεν είναι καλό. Δεν είναι καθόλου καλό.
- Όχι. Δεν είναι καλό. - Κάνω καλό παιχνίδι...
αλλά ξέρεις ποιο είναι το θέμα;
Δεν αξίζω αυτά τα αστέρια!
Θα είμαι πάντα γνωστός για τη μεγαλύτερη αποτυχία μου.
Το παρελθόν είναι παρελθόν.
Τώρα, αυτή τη στιγμή,
αυτή τη νύχτα,
για αυτή θα σε θυμούνται.
Αυτή είναι η ύστατη μάχη σου.
- Χρειάζονται έναν αρχηγό. - Ναι, χρειάζονται έναν αρχηγό.
- Θέλεις να γίνεις ο αρχηγός τους; - Ναι, θέλω.
Ας το κάνουμε τότε!
- Εντάξει; - Ναι!
Πάμε!
Δεν πάνε καλά τα πράγματα.
Λάρι!
Έιμπλ!
Θέλω να βοηθήσω!
Υπέροχα!
Ποιος είσαι εσύ; Εδώ είναι το μουσείο μου!
Ναι, αλλά αυτός είναι ο άνθρωπός μου. Κάνε πίσω!
Θα χρειαστείς ό,τι βοήθεια μπορείς να έχεις, παιδί της ζούγκλας!
Συγκρατήσου, παιδί του διαστήματος!
Παιδιά, τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή για αυτό, εντάξει;
Ντέξτερ, εσύ ξέρεις καλύτερα.
Εντάξει; Αυτό συμβαίνει, όταν κάνετε αυτό!
Παίρνετε αυτό.
Σταματήστε! Απλά, σταματήστε!
Σταματήστε!
Τώρα ακούστε!
Είστε και οι δύο περήφανοι Καπουτσίνοι!
Πρέπει να συγκεντρωθείτε στο να σταματήσετε τον εχθρό!
Συγκρατηθείτε, εντάξει;
Άντε, πάμε! Ας το κάνουμε!
- Τζεντεντάια! Μας χρειάζονται! - Δε θα τα καταφέρω!
Φοβάμαι ότι αυτός ο καουμπόι τελείωσε.
Οκτάβιε, να με θυμάσαι όπως ήμουν.
Άγριος και ελεύθερος και...
Δεν υπάρχει λόγος για αποχαιρετιστήρια λόγια.
Δεν τελείωσα.
Θέλω να πω την ιστορία της σχέσης μας.
Την εξέλιξή μας από εχθροί σε φίλοι.
- Όχι! - Θα βάλεις τα κλάματα!
Όχι!
Επειδή εσύ θα ζήσεις!
- Πάμε να πιάσουμε δουλειά! - Πάρε το ξίφος!
Χαστούκι, κλοτσιά! Χαστούκι, κλοτσιά!
Τι κάνετε, παιδιά;
- Είσαι καλά; - Ποτέ δεν ήμουν καλύτερα!
Άκουσέ με! Μόλις σου κάνω σήμα, θέλω να ανοίξεις την πύλη!
- Από ό,τι κατάλαβα, έχεις σχέδιο. - Θα χωρίσω το σπίτι.
- Την πλάκα! Τώρα! - Εντάξει, πάρε την.
Αλλά πρέπει πρώτα να μου πείτε ποιος είναι το αφεντικό εδώ πέρα...
και θα σας τη δώσω.
Ή να τη δώσω στον Καμουνρά; Είναι ο αφέντης σας, σωστά;
- Δεν είναι ο αφέντης μας! - Αλήθεια;
Γιατί φέρεται σαν να είναι ο αφέντης σας.
Εντάξει, πείτε μου ποιος είναι το αφεντικό εδώ πέρα...
και θα σας τη δώσω.
Εγώ είμαι αυτός.
Αυτός είναι ένας χωριάτης! Εγώ είμαι ο μόνος εδώ, με ευγενική καταγωγή.
Ναι; Γιατί αυτός έχει περισσότερα μετάλλια και μεγαλύτερο καπέλο.
- Ευχαριστώ. - Μπορεί να έχεις πολλά μετάλλια,
αλλά αν ξαναγγίξεις αυτή την πλάκα, θα είναι το τελευταίο πράγμα που θα αγγίξεις ποτέ.
- Γιατί να αγγίξεις τον κοντό; - Μπορώ να το χειριστώ αυτό, εντάξει;
Τίποτα δεν μπορείς να χειριστείς. Με το ζόρι μιλάς, βλάκα!
Ξέρεις κάτι; Κανένα πρόβλημα.
Θα στο δώσω εγώ. Το βλέπεις αυτό;
Πολύ έξυπνο, κύριε Ντέιλι. Τους έβαλες να τσακωθούν μεταξύ τους.
Ναι, αλλά δεν ήταν δικιά μου ιδέα. Ήταν του Αβραάμ Λίνκολν.
Ξέρεις, ένα σπίτι που είναι διαιρεμένο...
- Δεν πάει καλά. - Ναι.
Θα έπρεπε να σώσεις τον εαυτό σου, όταν είχες την ευκαιρία.
Γιατί τώρα θα έχω την μεγάλη χαρά να σε σκοτώσω!
- Τι είσαι εσύ; - Είμαι ο νυχτοφύλακας.
Όχι!
Η νίκη είναι δική μας!
Έτσι μπράβο!
Θα έλεγα ότι κάποιος βρήκε τη ζωντάνια του!
Αυτή είναι η Μάχη του Σμιθσόνιαν.
Ίσως η σπουδαιότερη μάχη, που ο κόσμος δε θα μάθει ποτέ.
Θα ξέρουμε, όμως, εμείς!
Ναι.
Έχω μια ώρα, μέχρι να ξημερώσει.
Πρέπει να σας επιστρέψω πίσω!
Μα ξέχασες, Γίγαντα; Δεν μας θέλουν πια πίσω.
Σας θέλω, όμως, εγώ.
- Θα μπορούσες να μας πετάξεις μέχρι εκεί; - Ευχαρίστως.
Μισό λεπτό. Ένα τελευταίο πράγμα που πρέπει να τακτοποιήσω.
Έλα, αγόρι μου! Έλα!
Μπες εκεί μέσα!
Σου αρέσει, έτσι;
Παρακαλώ! Απλά, γύρνα πίσω μέχρι το ξημέρωμα, εντάξει;
Αυτές είναι όντως πολλά υποσχόμενες ημέρες!
Ελάτε, παιδιά!
Να θυμάστε, να μείνετε με το φίλο σας, εντάξει;
Ωραία, ωραία.
Επέστρεψες εκεί πού ανήκεις.
Ναι, έτσι νομίζω.
Νομίζω ότι πρέπει να φύγω.
Εμίλια!
Αυτό που προσπαθούσα να σου πω νωρίτερα...
Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος για να σου το πω,
- αλλά το πρωί... - Ξέρω τι ακολουθεί, κύριε Ντέιλι.
Πάντα ήξερα.
Αλλά δε με νοιάζει.
Μου έδωσες την περιπέτεια μιας ζωής μέσα σε μια νύχτα.
Κι έχω την αίσθηση ότι θα έχουμε μια πολύ όμορφη ανατολή.
Να περνάς καλά!
Σε ευχαριστώ.
Δεν ξέρω για εσάς, παιδιά, αλλά ο καουμπόι σκόραρε.
- Φεύγει. - Πάει προς...
τον Καναδά.
Πάει προς τον Καναδά.
Όχι, τώρα διόρθωσε την πορεία της.
Πηγαίνετε κάτω, παιδιά.
- Εντάξει. - Καληνύχτα, Λάρι.
Λόρενς! Σε ευχαριστώ που τους έφερες πίσω.
Και μπορώ να πω, μπράβο σου.
Και να τονίσω, ότι δεν μπορούν να κρύβονται στο υπόγειο για πάντα.
- Ναι, το ξέρω. Αλλά έχω ένα σχέδιο. - Αλήθεια;
- Ναι. - Ανατέλλει ο ήλιος.
Ο φίλος μας έχει δίκιο. Η ανατολή σύντομα θα έρθει.
Θυμάσαι τις προάλλες που μίλαγες για το κλειδί για την αληθινή ευτυχία;
- Αλήθεια; - Ναι.
Είπες ότι "το κλειδί για την αληθινή ευτυχία είναι... "
και τότε ο ήλιος ανέτειλε και μαρμάρωσες.
- Νομίζω ότι το κατάλαβα αυτό. - Ναι;
Να κάνεις αυτό που αγαπάς, σωστά;
Με ανθρώπους που αγαπάς.
Βασικά, θα έλεγα η σωματική άσκηση, αλλά κι η αγάπη καλή είναι.
- Λόρενς! - Ναι.
Καλώς ήρθες στο σπίτι σου, γιε μου!
Ευχαριστώ.
Η αναμονή τελείωσε.
Ύστερα από δύο μήνες ανακαινίσεων,
απόψε, το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας ανοίγει τις πόρτες του για το κοινό.
Όπως βλέπετε, οι πολίτες της Νέας Υόρκης προσέρχονται μαζικά,
ανυπομονώντας να δουν τι αλλαγές έχουν συμβεί.
Με την παράταση του ωραρίου και τις προχωρημένες νυχτερινές ώρες,
το Μουσείο θα είναι πιο ζωντανό από ποτέ.
Τι βλέπω!
Φαίνεται ότι η στολή σού μπαίνει ακόμα, μετά από τόσα πολλά χρόνια.
Ναι. Δεν έχει περάσει τόσο πολύς χρόνος, αλλά...
Πού οφείλουμε αυτή τη θριαμβευτική επιστροφή;
Δεν έκανα εγώ για επιχειρήσεις. Με απέλυσαν.
όχι, βασικά, πούλησα την εταιρία μου.
Η ζωή εξελίσσεται με μυστήριους τρόπους.
Τη μια μέρα, ξεφορτωνόμαστε όλα τα παλιά,
την επόμενη, ένας πλούσιος, ανώνυμος δωρητής...
προσφέρει ένα τεράστιο ποσό, με τον όρο το μουσείο να παραμείνει το ίδιο.
- Όχι ακριβώς το ίδιο, εδώ που τα λέμε. - Όχι.
Γεια σας, κυρίες και κύριοι. Είμαι ο Θέοντορ Ρούζβελτ.
Φυσιοδίφης, ο Σκληρός Καβαλάρης...
και 26ος Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών.
Έλα, φίλε. Το κυνήγι ξεκινάει. Λόρενς.
Ε, βλάκες, μου φέρατε τσίχλες;
Οι γονείς μου μού έδωσαν αυτή την πλάκα 3.000 χρόνια πριν.
Και μου εμπιστεύτηκαν τους πιο πολύτιμους θησαυρούς του λαού μου.
- Κάνει τίποτα; - Αν κάνει τίποτα;
Ναι. Ποιο το νόημα, αν δεν κάνει κάτι;
Πες τους.
Βασικά, έχει τη μαγική δύναμη να ζωντανεύει όλα τα εκθέματα.
- Όχι, τι κάνει, στα αλήθεια. - Τίποτα. Είναι, απλά, διακοσμητική.
Το ήξερα.
Είναι χάλια. Δεν μοιάζει καν πραγματικό.
Φίλε, τα ανιμέισον είναι χάλια.
Τα μαμούθ έχει εξαφανιστεί!
- Δεν καταλαβαίνω καθόλου τη σημερινή τεχνολογία. - Το ξέρω. Είναι τόσο ρεαλιστική.
Θα μείνεις αυτή τη φορά ή θα φύγεις πάλι, όταν βρεις κάτι καλύτερο;
- Θα μείνω. - Μείνε, για τα καλά.
- Ναι. - Ωραία.
- Γιατί, όσο αφορά τους νυχτοφύλακες, - Τι;
είσαι ο καλύτερος.
Με συγχωρείτε.
Ε, νήπιο! Μην αγκαλιάζεις τα εκθέματα!
Με συγχωρείς. Δεν ήθελα να κοιτάζω έτσι.
Απλά μοιάζεις πολύ με κάποια που ξέρω.
- Μου συμβαίνει συχνά αυτό. - Αλήθεια;
Ναι. Προφανώς, έχω πολύ συνηθισμένο πρόσωπο.
- Γνώριμο. - Ναι.
Δεν έχεις καμία συγγένεια με την Εμίλια Ίερχαρτ, έτσι;
- Όχι. - Όχι.
- Όχι, δε νομίζω. - Όχι, βέβαια.
- Εννοώ, δεν ξέρω. Ίσως... - Έπρεπε να ρωτήσω. Με συγχωρείς.
Ήταν η πρώτη γυναίκα που διέσχισε, πετώντας τον Ειρηνικό.
- Τον Ατλαντικό. - Τον Ατλαντικό. Βέβαια.
Η πρώτη γυναίκα που διέσχισε, πετώντας τον Ατλαντικό.
Ήταν η πρώτη γυναίκα που της αποδόθηκε ο Ιπτάμενος Σταυρός για αυτό.
- Γαμάτο αυτό. - Ναι. Πολύ γαμάτο.
Ξέρεις, θα έπρεπε να δεις την αίθουσα με τις μινιατούρες.
Μπορείς να με πας μέχρι εκεί; Πάντα χάνομαι.
Ναι. Φυσικά. Πάμε.
Ευχαριστώ.
- Λέγομαι Λάρι Ντέιλι. - Εγώ Τες.
- Τζόσεφ, ώρα για φαγητό! - Μισό λεπτό, μαμά!
Τζόι Μοτορόλα, κατέβα να φας τώρα!
Είπα, μισό λεπτό, μαμά! Νομίζω, ότι βρήκα κάτι εδώ!