ΑΠΟΔΟΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ marios2016
Με λένε Σεμπάστιαν. Kαι, ναι, αυτός είμαι εγώ.
Όταν η μητέρα μου με έντυνε για το νηπειαγωγείο...
σαν να πήγαινα στο Studio 54.
Όπως οι περισσότερες αμερικανικές ιστορίες, η δική μου ξεκίνησε πριν από πολύ καιρό...
σε μια άλλη ήπειρο.
Συγκεκριμένα, στο μαγικό νησί της Σικελίας.
Πολλοί άνθρωποι θα ήθελαν να αποκαλώ την Σικελία...
την μεγάλη μπάλα μπροστά από την μπότα της Ιταλίας...
κάτι που έχει λογική...
γιατί ο κόσμος προσπαθεί να μας πηδήξει τον κώλο...
από την αρχή του χρόνου.
Για γενιές, οι άνθρωποι μου...
απειλήθηκαν από πολέμους...
ηφαίστεια...
και Speedos που συνθλίβουν τους όρχεις.
Αλλά επιζήσαμε από όλα αυτά...
εξαιτίας μιας ασταμάτητης δύναμης.
Της οικογένειας.
Αυτές είναι πραγματικές φωτογραφίες των Σικελών προγόνων μου.
Κρατήστε αυτός το ύφος που είχαν όλοι τους.
Με τις κυρτές ράχες και τις ξεκούραστες σκυλόφατσες...
σαν ένα μάτσο τσαντισμένα ζαχαρωτά.
Τους τελευταίους αιώνες...
αυτοί οι περήφανοι καμπούρηδες λειτουργούσαν με έναν στόχο.
Κάνε ό,τι μπορείς...
...για να δώσεις στα παιδιά σου μια καλύτερη ζωή...
από αυτήν που είχες εσύ.
Για τον πατέρα μου, αυτό σήμαινε να φύγω...
από την αγαπημένη του Σικελία, για το Σικάγο.
Έτσι ώστε εκείνος κι η μητέρα μου να μπορέσουν να μου δώσουν τις ευκαιρίες...
που εκείνοι δεν πήραν ποτέ.
Όπως το να φτυαρίσουν το χιόνι.
Να αφήσουν μια όμορφη χαίτη.
Και να πάνε στον σχολικό χορό...
μοιάζοντας με αφεντικά της μαφίας.
Μεγαλώνοντας, ο πατέρας μου έσπασε την καμπούρα του...
για να αφομοιώσω μέσα μου ορισμένους κανόνες...
για το πώς πρέπει να λειτουργεί ένας άντρας.
Όπως το αν είσαι ξύπνιος, θα πρέπει να δουλεύεις.
Πώς είναι η πίεση, κυρία Μαρινέλι;
Πιο δυνατά.
Πρέπει να μπεις μέσα, γιε μου. Δεν σε πληρώνω την ώρα...
σε πληρώνω με τη γκρίνια, καπίς;
Ο τύπος με την αλογοουρά...
είναι ο πατέρας μου.
Είπα ότι έχει κομμωτήριο;
Ο άνθρωπος προέρχεται από μια μεγάλη γενιά Σικελών κομμωτών.
Και μην τολμήσεις να τον πεις κουρέα.
Αυτός ο άνθρωπος δεν κόβει απλώς τα μαλλιά...
δημιουργεί στυλ.
Σάλβο...
είναι όμορφο.
Βλέπεις; Σου είπα ότι είχες ζυγωματικά κάτω από εκεί.
Απλά χρειαζόσουν τον Μιχαήλ Άγγελο να τα ξεθάψει.
Σίγουρα δεν υπήρχαν νόμοι για την παιδική εργασία.
Αλλά από τη θετική πλευρά...
είχα το πιο ρεαλιστικό Τζουμπάκα κουστούμι...
στην ιστορία των Αποκριών.
Με έμαθε πάντα να φυλάω χρήματα στην άκρη.
Ούτε ορεκτικό, ούτε επιδόρπιο.
Και αν δεν τελειώσεις το κυρίως γεύμα σου...
θα πληρώνεις ο ίδιος το γεύμα των γενεθλίων σου.
Και να είμαι επινοητικός.
Ήθελες να σου αγοράσω ένα σκέιτμπορντ...
οπότε σου έφτιαξα ένα μόνος μου.
Του χρόνου, θα σου φτιάξω ένα από αυτά τα Nintendos.
Με μια εξαίρεση, την κολόνια.
Ποτέ να μην είσαι φτηνιάρης στην υπογραφή του άρωματός σου.
Την ώρα του ύπνου, το σπίτι μας μύριζε σαν Uber στο Λας Βέγκας.
Η μόνη φορά που είδα τον πατέρα μου να χαμογελάει...
ήταν όταν το κάναμε τον χορό του κοτόπουλου...
για τη μητέρα μου.
Για μένα, αυτός ο άνθρωπος ήταν Θεός.
Και όλα πήγαιναν τέλεια...
μέχρι που μεγάλωσα...
και ερωτεύτηκα κάποια που ήταν το εντελώς αντίθετό μου.
Το όνομά της ήταν Έλλη.
Δηλαδή, δείτε αυτό το κορίτσι.
Το στυλ, η θετικότητα...
η προσωπικότητα.
Ναι, αυτή ήταν η γυναίκα των ονείρων μου.
Σεμπάστιαν!
Λυπάμαι πολύ άργησα.
Αυτός ο τύπος χρεώνει 15 δολλάρια για το πάρκινγκ.
Το πάρκαρα λοιπόν εννέα τετράγωνα μακριά.
Περίμενε ένα λεπτό, αν πάρκαρες τόσο μακριά...
πώς κι είσαι τόσο στεγνός; Εσύ ιδρώνεις παίρνοντας την αλληλογραφία.
Είναι το Fendi, μωρό μου.
Απομακρύνεται.
- Θέλεις ένα; - Ναι.
Ξέρεις, είπαν όλοι είπαν να σερβίρω...
κάποιο φανταχτερό φαγητό στα εγκαίνιά μου, κι εγώ είπα...
«Πείτε μου ένα άτομο που δεν του αρέσει το χοτ-ντογκ».
Και πάρτε αυτό, είναι καλλιτέχνης.
Εννοώ, μεγαλώνοντας, δεν μου επιτρεπόταν καν...
να το κάνω ούτε ως χόμπι.
Πώς πάει λοιπόν το σώου;
Θεέ μου! Καταπληκτικά.
Όλα μου τα κομμάτια πουλήθηκαν μέσε σε περίπου 15 λεπτά.
- Μωρό μου, αυτό είναι απίστευτο. - Το ξέρω.
Δηλαδή, οι περισσότεροι πήγαν σε αυτόν τον μεγάλο διακοσμητή...
αλλά έχουν πελάτες σε όλον τον κόσμο, οπότε δεν παραπονιέμαι.
Λοιπόν, δεν θα έπρεπε.
Ειδικά επειδή όλα φαίνονται, κάπως σαν, ξέρεις...
Αιδοία;
Κοίτα, αν τους κρεμάσεις οριζόντια...
φαίνονται κάπως σαν ηλιοβασιλέματα.
Ναι.
Σωστά.
Από την ημέρα που τη γνώρισα...
μου άνοιξε τα μάτια...
σε όλα τα είδη νέων εμπειριών.
Όπως τον υπνάκο.
Παράξενα.
Ο ήλιος έρχεται μέσα από τις κουρτίνες.
Και θεραπείες ομορφιάς.
Γεια σου, καυτό αγόρι. Φαίνεσαι ωραίος.
Για στάσου, έχεις θυμώσει;
Ναι.
Ότι χρειάστηκαν 42 χρόνια για να ανακαλύψω τις μάσκες με αβοκάντο.
Και τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό...
το χαμόγελο.
Εντάξει.
- Δεν είναι φυσικό. - Αυτό είναι...
Δεν είναι ιδιαίτερα φυσικό. Αλλά ξέρεις τι σκέφτομαι;
Νομίζω ότι πρέπει να χτίσουμε αυτούς τους μύες του προσώπου...
οπότε θα πρέπει απλά να κάνουμε εξάσκηση.
Κοίτα αυτό. Τώρα δοκίμασε το.
- Δεν... - Φαίνονται υπέροχα.
Ναι, η ζωή με την Έλλη ήταν πολύ τέλεια.
Δεν νομίζω πως θα μπορώ να συμμετέχω.
Αυτό είναι γελοίο.
- Το υποσχέθηκες. - Έλα τώρα!
Μια δημόσια πρόταση γάμου; Είναι ντροπιαστικό.
Νομίζω ότι είναι γλυκό.
Όταν θα σου κάνω πρόταση...
θα είμαστε οικεία.
Μόνο εσύ και εγώ...
με τον τρόπο που θα πρέπει να γίνει.
Κανένας άλλος.
Κανονικά θα έπρεπε να πεις: «Αν σου έκανα πρόταση γάμου...»
Κι εσύ μόλις είπες, «Όταν θα κάνω πρόταση γάμου».
Εντάξει μωρό, απλώς είμαι... κουρασμένος.
Τα λόγια απλώς πετάγονται από το στόμα μου.
Λοιπόν, απλά για να το ξέρεις...
στην μοναδική περίπτωση που θα πω «ναι»...
είναι μόνο αν υπάρχει κάποιο στοιχείο...
που να εμπλέκει δημόσια ντροπή.
- Ωραία. - Ετοιμάσου.
Μπορείς να τελειώσεις τώρα την σχέση μας...
- γιατί δεν πρόκειται να το κάνουμε. - Δεν θα το κάνουμε;
- Δεν θα το κάνω. - Μα είσαι τόσο...
- καλός χορευτής. - Δες τους λίγο αυτούς.
Έλλη; Θα χρειαστώ την βοήθειά σου τώρα.
Σωστά, φίλε, είμαστε μέσα!
Η αλήθεια ήταν, πως είχα την κάθε καλή πρόθεση...
να ζητήσω από την Έλλη να με παντρευτεί.
Απλώς χρειαζόμουν το σωστό μέρος και την στιγμή.
Σε βλέπω, φίλε.
Σε βλέπω.
Εντάξει; Μάζεψέ τα.
- Ευχαριστώ. Πάρε τον πούλο. - Σεμπάστιαν.
Μιλάω στο τηλέφωνο με τους γονείς μου, κι άκου αυτό.
Μας προσκαλούν...
στο καλοκαιρινό τους μέρος...
για το μεγάλο Σαββατοκύριακο τις 4ης Ιουλίου.
- Μωρό μου, μόλις είπες «μας»; - Μας!
Νόμιζα πως αυτό το ταξίδι ήταν μόνο για μέλη της οικογένειας.
Το ξέρω! Είμαι τόσο διχασμένη...
μεταξύ της σκέψης ότι αυτά είναι υπέροχα νέα...
ή ότι μπορεί να σε σέρνω...
σε μια ιταλική έκδοση του Βγείτε έξω.
Δεν είμαι σίγουρη.
Ναι, ναι, ναι, μητέρα, ναι. Μόλις τώρα τον ρωτάω...
Περίμενε σε παρακαλώ.
«Τι λες;»
Ναι.
Κλαίει. Αυτό σημαίνει ότι είναι «ναι».
Ναι! Σ'αγαπώ.
Θα φέρω χαρτομάντιλα.
Σ'αγαπώ. Είμαι τόσο ενθουσιασμένη.
Λοιπόν, ναι. Είμαι πολύ κλαψιάρης.
Μου αρέσει να κάνω απλώς να μαρινάρω τα ίδια μου τα δάκρυα.
Αλλά αυτό ήταν μια τεράστια υπόθεση.
Το καλοκαιρινό μέρος της Έλλης δεν ήταν απλώς το τέλειο μέρος...
να της κάνω πρόταση.
Σήμαινε επίσης ότι η οικογένειά της είχε αρχίσει να με αποδέχεται.
Που ήταν καταπληκτικό, γιατί...
Πώς μπορώ να το θέσω εύγλωττα;
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν κλάση ακόμα και στο χέσιμο.
Δηλαδή, κοιτάξτε αυτούς τους ανθρώπους με τις τέλειες στάσεις τους...
και τα τέλεια δόντια τους.
Ακόμα και ο σκύλος τους πήγε σε καλύτερα σχολεία από εμένα.
Φοβώμουν κατά ένα τρόπο, κάτι που όμως δεν είχε λογική...
καθώς η ιστορία τους ήταν κι αυτή μια ιστορία μεταναστών.
Για κάποιο λόγο, η δική τους θεωρείται πιο αξιοσέβαστη...
καθώς ξεκίνησε πριν από 400 χρόνια.
Τώρα, αυτός είναι ένας πραγματικός πίνακας ζωγραφικής...
του 10ου προπάππου της Έλλης...
του Γουίλιαμ Λαβ Κόλινς που πήγαινε την οικογένειά του στην Αμερική...
με μια μικρή βάρκα που ονομάζεται το Μειφλάουερ.
Το κατάλαβατε. Αυτό.
Ενώ ο πατέρας μου ήρθε για να κυνηγήσει το αμερικανικό όνειρο...
οι Κόλινς ήταν το αμερικανικό όνειρο...
σε όλη τη διαδρομή μέχρι τον μπαμπά της Έλλης.
Τον Γουίλιαμ Λάβ Κόλιν τον 12ο..
Οι μόνοι Ιταλοί που ήξερα...
με λατινικούς αριθμούς στα ονόματά τους...
...ήταν οι Πάπες...
και ο Ρόκι Μπαλμπόα.
Ο πατέρας της είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος...
του πολυτελούς Κόλινς Γκρουπ Ξενοδοχείων...
κάτι που ήταν άβολο...
καθώς έτυχε να δουλεύω στο υπέροχο νέο Μπουτίκ ξενοδοχείο...
κλέβωντας έτσι μεγάλο μέρος της επιχείρησής του στο Σικάγο.
Τελικό συμπέρασμα;
Το κοριτσάκι του ήταν ραντεβού με τον εχθρό.
Αλλά ο Μπιλ δεν ήταν καν ο τρομακτικός γονιός.
Αυτή η τιμή ανήκε στη μητέρα της Έλλης...
της οποίας το πατρικό της όνομα ήταν ο Τίγκερ Μακάρθουρ.
Άννα, αγάπη μου, δεν ξέρεις τίποτα για μένα.
Και αυτό το γατάκι έχει νύχια.
Ως πρώην γερουσιαστής...
για την πολιτεία του Μέριλαντ...
της πήρε πολύ χρόνο...
να χωνέψει στο μυαλό της ότι η αγαπημένη της κόρη βγαίνει...
με κάποιον της εργατικής τάξης και διαχειριστή ξενοδοχείου.
Πώς θα μπορούσα να είμαι εναντίον της μετανάστευσης...
όταν η κόρη μου τα έχει με τον γιο ενός μετανάστη;
Αλλά αυτή η πρόσκληση σήμαινε πως επιτέλους θα έμπαινα στον κύκλο τους.
Αυτό το Σαββατοκύριακο διακοπών ήταν η ευκαιρία μου να γοητεύσω...
αυτούς τους ανθρώπους.
Και αν όλα πήγαν καλά...
Θα μπορούσα να ζητήσω το χέρι της κόρη τους σε γάμο.
Λοιπόν, είχα το κορίτσι που ήθελα να παντρευτώ...
το τέλειο μέρος για να της κάνω πρόταση γάμου...
και τώρα, χρειαζόμουν απλώς το δαχτυλίδι...
Το οποίο θα έπρεπε να ήταν πλύ εύκολο να έχω.
Έλα τώρα. Τι εννοείς...
δεν θα μου δώσεις το δαχτυλίδι;
Μου το άφησε η γιαγιά να το χρησιμοποιήσω όταν θα είμαι έτοιμος να παντρευτώ.
Η γιαγιά σου το άφησε μαζί μου...
για να σιγουρευτώ ότι δεν θα πας απλά να το χαρίσεις...
σε καμιά πουτάνα, αυτό έκανε η γιαγιά σου.
Μπορείς να βγεις από τον κήπο να το συζητήσουμε;
Επέστρεψαν. Και κάνουν χάλια τα γκαγκούζ μου.
Ξέχνα τα γκαγκούζ.
- Μπαμπά, το δαχτυλίδι, μπορώ να το έχω; - Κοίτα αυτό.
Δεν ξέρω για αυτό το κορίτσι.
Πρέπει να στο πω. Δεν είμαι σίγουρος για αυτήν.
Έβαλε τα πόδια της ψηλά στο τραπεζάκι μου...
- Δεν ξέρω. - Κι εσύ βάζεις τα πόδια σου ψηλά...
- πάνω στο τραπεζάκι του καφέ. - Ναι, στο δικό μου τραπεζάκι...
τα δικά μου πόδια.
Τι νομίζεις ότι είναι αυτό;
- Τι δαγκώματα; Από ρακούν; - Μυρμήγκια... Είναι από μυρμήγκι.
Μυρμήγκι. Πλάκα μου κάνεις.
Ας δούμε. Εντάξει, εδώ είμαστε.
Κοίτα εδώ. Αυτό είναι ποσούμ.
Πόσουμ. Θα πεθάνουν.
- Νεκρά, τελείωσαν. - Ωχ, όχι. Έλα τώρα.
- Πάλι τα ίδια. - Τέλειωσαν από αυτή τη γη.
- Άμεσος θάνατος. - Απλώς στήσε μια παγίδα.
Ναι, θα στήσω μια παγίδα.
Θα πάρω το μικρό μου αντιψυκτικό και...
Όταν ήμουν παιδί...
νόμιζα πως οτιδήποτε έκανε ο πατέρας μου, ήταν φυσιολογικό.
Αν μερικά φασόλια έλειπαν...
θα ξυπνούσα σε μια αυλή γεμάτη με δηλητηριασμένους σκίουρους...
πουλιά, τσιπούνια...
βασικά όποιο ζωάκι...
είχε βοηθήσει την Σταχτοπούτα να ντυθεί...
είχε δολοφονήθει στην αυλή μας.
Έλα τώρα, μπαμπά. Δεν μπορείς απλώς να παραδεχτείς...
ότι η Έλλη δεν είναι κάποια πουτάνα;
Την αγαπώ, την αγαπάς.
Απλά δώσε μου το δαχτυλίδι ώστε να μπορώ να της κάνω πρόταση.
Είσαι σίγουρος γι 'αυτό;
Ναι, μπαμπά, είναι η μια και μοναδική.
- Είναι η μια και μοναδική; - Ναι.
Εντάξει, γιε μου, ξέρεις τι θα κάνω;
- Θα σου δώσω το δαχτυλίδι. - Σ' ευχαριστώ.
Αλλά πρώτα πρέπει να γνωρίσω την οικογένειά της.
- Τι; Γιατί; - Γιατί;
- Να γιατί. - Τι διάολο σημαίνει αυτό;
Δεν έχεις κανένα σεβασμό για τις ρίζες σου.
Τι λες τι εννοώ;
Δεν τρως τα φρούτα μέχρι να σιγουρευτείς...
πως το δέντρο δεν είναι άρρωστο.
Και βάση της παράδοσης, πρέπει να κοιτάξω...
στα μάτια την μητέρα και τον πατέρα της.
Πρέπει να τους κοιτάξω στα μάτια, για να βεβαιωθώ ότι δεν υπάρχει σήψη.
- Γιατί μπορεί να υπάρχει. Όχι ότι υπάρχει. - Τι;
- Αλλά θα μπορεί να υπάρχει. - Όχι σε αυτή την οικογένεια, μπαμπά.
- Ποτέ δεν ξέρεις. - Είναι αριστοκρατικοί.
- Ποτέ δεν ξέρεις. - Έλα τώρα, είναι αριστοκρατικοί άνθρωποι.
Ναι.
Όσο πιο φανταχτερός, τόσο πιο βρώμικος.
Ποτέ δεν ξέρεις τι συμβαίνει.
Επιπλέον, δεν μένουν εδώ κοντά.
Οπότε θα τους βάλω να τους δεις μέσω FaceTime...
για να πάρεις μια γεύση από το τηλέφωνο.
Δεν θα τους δω μέσω FaceTime. Αυτή είναι μια σημαντική στιγμή.
FaceTime, Ζουμ; Είσαι τρελός;
- Δεν χρειάζεται να αναστατώνεσαι. - Όχι, πρέπει να είναι μούρη με μούρη.
Μπαμπά, θέλω να το κάνω αυτό το επόμενο Σαββατοκύριακο...
στο σπίτι της οικογένειάς της στην εξοχή.
Για περίμενε, για στάσου.
Αυτό είναι το πρώτο καλοκαίρι...
καθώς έπρεπε να πούμε αντίο στη φτωχή αγαπημένη σου μητέρα...
και θα με αφήσεις μόνο μου για την καταραμένη 4η Ιουλίου;
Απλά...
η οικογένεια της με προσκάλεσε στο εξοχικό τους.
Στο εξοχικό τους;
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν ένα σπίτι, αλλά αυτοί βλέπω πήραν...
από ένα για διαφορετικές εποχές. Πολύ ωραίο.
Έλα τώρα μπαμπά. Απλά έχουν περισσότερα χρήματα από εμάς...
ποιος άλλος δεν έχει; Συν το ότι είναι μόνο για ένα Σαββατοκύριακο.
Για ένα Σαββατοκύριακο, λέει. Ένα Σαββατοκύριακο.
Πριν από πενήντα χρόνια, ήρθα σε αυτή την χώρα...
για να σου δώσω μια καλύτερη ζωή.
Πριν από πενήντα χρόνια...
δούλευα κάθε Σαββατοκύριακο στη Σικελία για σένα.
Μπήκα στον στρατό των ΗΠΑ...
για να προστατέψω τις ελευθερίες σου. Και τι ευχαριστώ παίρνω;
Πήγαινε να γιορτάσεις την 4η Ιουλίου...
με κάποια άλλη οικογένεια...
κι άφησέ με να ανάψω τα βεγγαλικά
και να φάω τα χοτ ντογκ μόνος μου!
Μόνος μου! Ευχαριστώ.
Αυτό είναι καταπληκτικό.
Περίμενε, τι εννοείς δεν έρχεσαι;
Δεν μπορώ να αφήσω τον πατέρα μου.
Η 4η Ιουλίου ήταν οι αγαπημένες τους διακοπές.
Εξαιτίας του στρατιωτικού του υπόβαθρου;
Όχι, είναι η μόνη γιορτή που δεν χρειάζεται να αγοράσεις δώρο.
Λυπάμαι, Έλλη.
Θα το κάνουμε κάποια άλλη φορά.
Γιατί δεν τον φέρνεις μαζί;
Τι συνέβη;
Εννοώ, αν λατρεύει την 4η Ιουλίου...
θα πάθει την πλάκα του στον εξοχικό μας.
Υπάρχουν όλα τα διασκεδαστικά είδη οικογενειακών δραστηριοτήτων.
Υπάρχουν πυροτεχνήματα. Υπάρχει ακόμη και ένας τεράστιος μπουφές...
με τόνους φρέσκο ψάρι.
Του αρέσει να ξεκοκαλώνει τα ψάρια.
Κάπως τέλειο.
Ο πατέρας μου, να δει από κοντά...
την νέα μου ζωή...
καθώς εγώ θα προσπαθώ να σφραγίσω την συμφωνία...
με τους γονείς της Έλλης;
Τι απίστευτη ιδέα!
Μπα, δεν νομίζω.
Μάλλον θα έπρεπε απλά μείνω εδώ μαζί του.
Έλα.
Δεν θέλεις οι οικογένειές μας, να συναντηθούν επιτέλους;
Ναι, φυσικά και θέλω.
Γιατί λέπτυνε έτσι η φωνή σου;
Τι συμβαίνει;
Σε...
αγχώνει να τον φέρεις μαζί;
Αγχωμένος; Όχι.
Όχι. Τι; Όχι, όχι.
Εντάξει, εντάξει.
Μην τον φέρεις.
Μην έρθεις.
Μην διασκεδάσετε. Δεν πειράζει.
Εντάξει, ίσως να φοβήθηκα λίγο
να φέρω τον πατέρα μου στο περιβάλλον ενός εξοχικού σπιτιού...
όπου θα με δει να παίζω αθλήματα με ρακέτες...
να ανεβαίνω σε αμαξίδια του γκολφ και να παίρνω υπνάκους.
Αλλά ήξερα επίσης πως αυτό το πεισματάρικο κάθαρμα δεν θα μου δώσει...
το δαχτυλίδι χωρίς να τους συναντήσει πρόσωπο με πρόσωπο.
Εντάξει. Κέρδισες. Θα τον ρωτήσω.
Μην ενθουσιάζεσαι από τώρα, εντάξει;
Ο τύπος έχει μεγάλη παράδοση. Αμφιβάλλω καν αν θα πει ναι.
Και βέβαια ναι. Έρχομαι.
Για στάσου. Σοβαρολογείς;
Φυσικά και θα έρθω. Τι θα κάνουμε αντ' αυτού;
Θα κάτσουμε όλο το Σαββατοκύριακο μόνοι μας...
μονάχα οι δυο μας μέσα στο σπίτι...
ανάβωντας τα βεγγαλικά...
και να φάμε μόνοι μας τα χοτ ντογκ; Ναι, έρχομαι.
Αυτό είναι το ίδιο παράδειγμα που χρησιμοποιήσες...
ώστε να νιώσω ενοχές όταν είπα πως θα πάω.
Λοιπόν, τι να πω. Έχω τον τρόπο μου με τις λέξεις.
Με ξέρεις.
Εντάξει, άκουσε με όμως. Αν το κάνουμε αυτό, μπαμπά...
πρέπει να είσαι στην καλύτερη συμπεριφορά σου.
Τι εννοείς, στην καλύτερή μου συμπεριφορα;
Η οικογένεια είναι σφιχτή...
είναι συντηρητικοί, δεν είναι συνηθισμένοι σε...
Για στάσου, μισό.
Δηλαδή, εσύ, ο γιος, λες σε εμένα, τον πατέρα...
το πως να συμπεριφερθεί;
Το ακούς αυτό;
Απλά να θυμάσαι πως ο κύριος στόχος είναι για να γνωρίσεις την οικογένεια...
ώστε να μπορέσω να πάρω το δαχτυλίδι και κάνω πρόταση γάμου στην Έλλη.
Δεν είναι για να κάνεις έλεγχο στο πόσο κάνει...
η αντίκα τραπεζάκι του σαλονιού τους.
Έλα τώρα! Θέλω να πω, πόσο φανταχτερό...
θα μπορούσε να είναι ένα ηλίθιο τραπεζάκι σαλονιού;
Δηλαδή σοβαρά τώρα, για τι ποσό μιλάμε;
Δεν ξέρω, μπαμπά.
Σε πειράζω. Έλεος. Πού είναι η αίσθηση του χιούμορ σου;
Το μόνο που ζητάω είναι...
να μην αρχίσεις τα...
Τι είναι αυτό;
Κοιτάξτε τον.
Κάνει αυτές τις βλακείες.
Ξέρετε για τι ανησυχεί;
Ανησυχεί...
μήπως ο μετανάστης πατέρας του θα τον κάνει να φανεί...
σαν κάποιο είδος γκουμπά.
Να σου πω κάτι.
Δεν θυμάσαι αυτό γιατί είμαι ο πατέρας σου...
αλλά πολύς κόσμος με βρίσκει γοητευτικό...
αρκετά γοητευτικό. Σωστά;
- Σωστά, κυρίες; - Ναι.
Και αυτά κολλημένοι πλούσιοι;
Έχουν μια λέξη για μένα...
Ναι, θυμάμαι, φωνακλάς, αντιπαθητικός...
κι υπερβολικά κολωνάτος.
Όχι, όχι. «Δροσιστικός».
«Είναι αναζωογονητικός». «Είναι τόσο πρωτότυπος».
Τα έχω ακούσει όλα αυτά. Όλη την ώρα τα ακούω αυτά.
Και σου υπόσχομαι πως οι γονείς της Έλλης θα με αγαπήσουν.
Δεν ξέρω για εσένα, αλλά εμένα θα με αγαπήσουν.
Κυρίες, καλύτερα να έχετε τελειώσει την περιποίσηή σας μέχρι την Πέμπτη...
γιατί οι Μανισκάλπο, θα πάνε διακοπές.
Ανησυχεί.
Ο μικρός ανησυχεί. Εγώ όχι.
Τι διάολο κάνεις;
- Δεν μπορείς να καπνίσεις εδώ. - Γιατί; Είμαι έξω.
Δίπλα σε αεροπλάνο!
- Συγνώμη! - Δεν πειράζει.
Έλεος. Δεν μπορώ να καπνίσω ένα πούρο.
Έχω κάποια καλά νέα.
Μας έκλεισα ένα πολυτελές σεντάν...
για την τιμή ενός μεγάλου.
Αυτό είναι καλό, αλλά με κάνει να αναρωτιέμαι...
πόσο μεγάλο θα έπαιρνες για αυτή την τιμή.
Μετά πήρα την τιμή του μεγάλου...
και την έβαλα στο στο σπίτι!
Όμορφα!
- Μωρό μου, τις τσάντες. - Πόση ώρα είναι για το σπίτι;
Περίπου τρεις ώρες.
Παιδιά, ψάχνετε για κούρσα;
Θεέ μου.
Τυχεροί!
Ωχ, όχι.
Ποιός είναι αυτός, πρώην αγόρι της;
Χειρότερος. Ο αδελφός της.
Γεια σου!
Ενώ κάνει πρόοδο με τους γονείς της Έλλης...
δεν είχα κάνει καθόλου με τον μεγάλο της αδερφό.
Το όνομά του είναι Γουίλιαμ Λαβ Κόλινς ο 13ος.
Οπότε, όλοι τον φώναζαν «Λάκι» (Τυχερό).
Και αυτό ακριβώς ήταν.
Θεέ μου!
Μετά την αποφοίτηση από το Πρίνστον...
τότε που μπορούσες να δωροδοκήσεις το παιδί σου στο κολέγιο...
ο Λάκι ήταν έτοιμος να αναλάβει το γκρούπ των ξενοδοχείων...
δουλεύοντας ως «Σύνδεσμος Πελατών».
Κύριοι! Ποιός είναι έτοιμος να πάει για κυνήγι κάποιου είδους υπό εξαφάνιση;
Πλάκα κάνω. Εκτός αν έχετε διάθεση...
μπορώ να κανονίσω κάτι.
Αυτό σήμαινε πως θα ταξιδεύε σε όλο τον κόσμο...
διασκεδάζοντας πλούσιους πελάτες...
με όλα τα χόμπι των πλουσιόπαιδων...
που είχε χρόνο να αριστεύσει.
Μιλάμε για σκι.
Το σνόουμπορντ είναι χάλια!
Βόλτες με γιωτ.
Όλα τα αθλήματα συλλόγων της χώρας.
Φαίνεται πως πρέπει να αλλάξω τα παπούτσια μου...
γιατί είμαι επάνω την πίστα. Τι;
Εγώ θα έλεγα πως η καλύτερη του ικανότητα...
είναι να είναι καθίκι.
Εδώ είναι.
Βλέπω ότι ακόμα πηδάς τον αχθοφόρο.
- Λακ! Όχι! - Γεια σας!
Απλά αστειεύομαι, λαβράκι.
- Τι λέει, Λακ; - Όχι πολλά.
Πρέπει να είσαι ο αδερφός του Σεμπάστιαν.
Όχι είμαι ο πατέρας του. Ο Σάλβο. Πώς είσαι;
Με τίποτα! Σοβαρά;
Αυτό είναι τρελό. Δεν μπορώ να πω πως η ηλικία...
κάποιου από τους δυο σας να ξεπερνάει τα 40.
Τέλος πάντων. Α, επιτρέψτε μου...
να σας δώσω παίδες, μερικά δωρεάν δείγματα.
Είμαι βασικός επενδυτής...
σε αυτή τη νέα κρέμα αντιγήρανσης του δέρματος για άνδρες...
και είμαι προφανής πελάτης.
Αυτός ο τύπος.
Αγόρια είστε έτοιμοι να πετάξετε;
Πάμε!
Ώρα του ελικόπτερου!
Ελ... δεν νομίζω πως είναι καλή ιδέα.
Ναι, αφού έχουμε και δωρεάν αυτοκίνητο.
Παιδιά, ελάτε!
Πιστέψτε με, με το ελικόπτερο διαρκεί 20 λεπτά...
και η θέα είναι μαγική.
Είστε μαζί μου;
Ελάτε! Ας διασκέδασε λίγο!
Λάκι, έχεις άδεια για απογείωση.
Ελήφθη, Ρότζερ.
Το όνομα του είναι Ρότζερ. Κάνουμε παρέα.
Κι έχει μια σούπερ καυτή σύζυγο.
Αν κοιτάξετε στα αριστερά σας...
θα δείτε τον όμορφο ποταμό Ρόανοκ.
Μωρό μου, κοίτα.
Σάλβο, ωραία δεν είναι;
Ναι. Ναι, ναι, είναι ωραία.
Μου θυμίζει το «Βιετνάμ».
- Είσαι καλά; - Ναι, καλά είμαι.
Εντάξει. Εντάξει. Είμαι καλά.
Συγνώμη. Συγνώμη.
Το έχω, το έχω.
Είχαμε πολλά κενά αέρος.
- Πλάκα κάνει. Πλάκα κάνει. - Ναι, ναι.
- Ο αέρας δεν λειτουργεί. - Όχι, λειτουργεί.
Είναι εντάξει. Μόνο μερικά λεπτά.
- Απλως έχει λίγη ζέστη, μπαμπά. - Γιε μου, είναι...
Νομίζω ότι έχουμε πρόβλημα εδώ.
- Τι; - Έχουμε ένα πρόβλημα εδώ.
Θεέ μου! Μωρό μου!
- Ναι, δεν μπορώ να αναπνεύσω. - Περίμενε, περίμενε, περίμενε.
Πάρε μια μπουκιά από το λεμόνι.
- Θα σε βοηθήσει με την ναυτία. - Δεν μπορώ ολόκληρο λεμόνι.
Θα το κόψω. Μην ανησυχείς.
Θα το κόψω σε κομμάτια. Περίμενε.
Έχω ένα μαχαίρι.
Έχει ένα μαχαίρι. Θεέ μου.
- Έχει ένα μαχαίρι. - Κόβω το λεμόνι.
- Εντάξει,έλα. Παρ'το. Παρ'το. - Μωρό μου, πιπίλα το.
- Ρούφα το. - Ρούφα το λεμόνι. Ρούφα.
Απλά ρούφα! Ρούφα, ρούφα!
- Ακούγεται σαν το Σαββατόβραδό μου. - Ρούφα!
Φίλε. Μην κάνεις εμετό στο πουλί μου.
Δεν θα κάνει εμετό στο πουλί σου.
Απλά ανέπνευσε μέσα από τη μύτη...
- κι έξω από το στόμα. - Ρούφα το.
- Το κάνει χειρότερο. - Ρούφα το!
- Κούνα και τις μπάλες. - Ρούφα το!
Απλά ρούφα! Ρούφα το!
- Ρούφα το λεμόνι! - Ηρέμησε, μικρή.
Νομίζω ότι πρέπει να γυρίσουμε. Έχει φρικάρει.
Έχουμε ακόμα 19 λεπτά.
- Δεν μπορείς ακόμα 19... - Βρωμάει!
- Ας το κατεβάσουμε. - Ανοίξτε τα παράθυρα!
Θα πεθάνω!
- Βάλε τον κλιματισμό. - Κατέβασέ το.
- Πώς είσαι τόσο ήρεμος; - Ρότζερ...
- επιστρέφουμε. - Πεθαίνω! Κατέβασέ το κάτω!
Κατέβασέ το κάτω!
Ήξερα ότι έπρεπε να τον ανάγκασω να πάει στο στρατό.
Ναι, ναι, ναι. Γέλα.
Γελάστε, παιδιά.
Είμαι απλά χαρούμενος που είμαι στο έδαφος.
Εντάξει, κύριοι. Καλώς ήρθατε στο White Oak.
Σωστά;
Εντάξει, αυτό είναι το γήπεδο του γκολφ...
και μετά τα γήπεδα του τένις είναι πίσω εκεί κάτω.
Μωρό μου, κοίτα. Ακριβώς εκεί, είναι το παιδικό μου φρούριο.
Πήγαινα εκεί, όποτε χρειαζόμουν να ξεφύγω από την οικογένειά μου.
Βασικά, όλη την ώρα.
Ναι, μακάρι να είχα κι εγώ ένα.
Δείτε!
Θεέ μου! Ο Λοχίας Φτερά με την οικογένειά του!
- Τι είναι αυτό; - Θεέ μου!
Τι κάνεις;
- Τι κάνετε, παιδιά; - Είναι ασφαλές αυτό;
Ναι, όχι, είναι τρελή.
Τι είναι αυτό; Τι είναι κάνεις; Πρόσεχε.
Έλα πίσω στο αυτοκίνητο!
Θα σε φάνε ζωντανό!
- Θεέ μου! - Δεν είναι το καλύτερο;
Ναι, ναι, ναι.
Είναι τόσο όμορφα!
Πόσο λοιπόν κοστίζει ένα παγώνι;
Μην απαντήσεις, Ελ.
Δεν ήξερα ότι είχαν παγώνια στη Βιρτζίνια.
Ο παππούς μου έφερε δύο εδώ πριν από δεκαετίες...
αλλά δεν τους άρεσαν τα κλουβιά τους...
οπότε αποφάσισε να τα αφήσει να περιπλανιούνται ελεύθερα.
Και τώρα, έχουν λίγο πολύ γίνει...
οι επίσημες μασκότ του συλλόγου μας.
Είναι κακή τύχη από εκεί που κατάγομαι.
Είναι απλά ένα μάτσο καταραμένοι επιδειξίες...
αν με ρωτήσεις. Δεν μου αρέσουν.
Είναι τυχερά που έχουν γεννηθεί έτσι.
Θα μπορούσαν να ήταν γεννημένα κοτόπουλα ή περιστέρια.
Θέλω να πω, απλά έχουν φανταχτερά φτερά...
κι έτσι ξαφνικά, αποκτούν περισσότερο σεβασμό.
Εντάξει, παιδιά.
Φτάσαμε. Καλωσήρθατε στο σπίτι μας.
Κοίτα αυτό! Με δουλεύεις;
Πόσο κοστίζει ένα σπίτι σαν αυτό;
Αρκετά με το Η τιμή είναι σωστή!
Είναι ο Μπομπ Μπάρκερ του πίσω καθίσματος.
- Μικρή μου μαϊμουδίτσα! - Γεια σας! Γεια!
Γεια σας.
Κορίτσι μου.
- Τι ομορφιά! - Έλλη, αγκαλιά!
Ξέρετε, κοιτάζοντας πίσω σε αυτό...
ο πατέρας μου έπρεπε να είναι συγκλονισμένος.
Η οικογένεια είναι λίγη εύχρηστη, ε;
Λέγεται αγάπη και στοργή, μπαμπά.
Αντίθετα με σένα, όταν με γνώρισες στην αίθουσα τοκετού...
και επέλεξες να μου κουνήσεις το χέρι.
Τι άλλο υποτίθεται να κάνω; Μόλις συναντηθήκαμε.
Παιδιά, ελάτε. Θέλω να γνωρίσετε...
τον πατέρα του Σεμπάστιαν.
- Γεια σου, Σεμπάστιαν. - Γεια σας.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
- Καλωσήρθατε. - Χαίρομαι πολύ.
Σεμπάστιαν, πόσο χίρομαι που σε βλέπω.
Και εσύ πρέπει να είσαι ο γοητευτικός Σάλβο.
Τι ωραία που επιτέλους σε γνωρίζω αυτοπροσώπως, Τίγγερ.
Μόλις την περασμένη εβδομάδα έβλεπα...
τα κυριότερα στιγμιότυπά σου στην τηλεόραση.
Α, στο CNN ή στο FOX;
Οχι όχι, τις ξανθιές.
Τα μαλλιά σου, αν μπορώ να πω, είναι...
σαν ένα κομμάτι μάρμαρο.
Θα ήθελα να βάλω μέσα τους τα εργαλεία μου.
Μπαμπά, μπαμπά, τι κάνεις;
- Συγνώμη, εννοώ, πως είναι... - Θα την χτυπήσεις.
Λοιπόν, Σάλβο, έχουμε ακούσει πως είσαι πολύ καλός στυλίστας.
Τώρα, πες μου αυτό...
νομίζεις πως είμαι πολύ μεγάλος για να κάνω...
κάνα δυο παγωμένες συμβουλές;
«Παγωμένες συμβουλές;»
Πολύ καλό, κύριε! Καθαρό χρυσό!
Εντάξει, φεύγω για βόλτα.
- Καλά να περάσεις; - Τα λέμε μετά!
Λοιπόν, γιατί δεν έρχεστε μέσα...
και να σας κάνουμε την μεγάλη ξενάγηση.
Μην ανησυχείτε για τις τσάντες.
Ο Γουέντελ θα τις κανονίσει.
Μαμά...
Αρκετά μεγάλο σκυλί έχεις εκεί.
Ω, αυτός είναι ο Δούκας.
Δεν γινόμαστε πολύ σκληροί μαζί του, γιατί φοβόμαστε ότι θα μας σκοτώσει.
Είναι τόσο μεγάλος!
- Μπαμπά! - Αυτό είναι το σπίτι μας.
Ναι.
- Είναι απίστευτο. - Είναι τόσο μεγάλο.
Αυτός είναι...
ο μικρότερος γιος μας, ο Νταγκ.
- Κάνει εξάσκηση... - Γεια σου!
...στα ηχητικά μπολ του.
Ηχητικά μπολ; Τι είναι αυτό;
Το ηχητικό μπολ είναι...
βασικά, μουσικό όργανο.
Βγάζει αυτή την δόνηση...
που ανακουφίζει από το άγχος και προάγει τη χαλάρωση.
Μαθαίνει να είναι θεραπευτής.
Είμαστε τόσο περήφανοι γ' αυτόν.
Μιλάς πολύ δυνατά, μπαμπά.
- Συγνώμη. - Ναι, συγνώμη.
Μισό λεπτό να... Συγνώμη, απλά θα κλείσω την...
Παίξε, αγόρι μου, παίξε.
Παίξε για να ηρεμήσεις το άγριο θηρίο.
Λοιπόν, δεν χρειάζεται να την κλείσεις.
Αυτό το σπίτι είναι καταπληκτικό!
- Κοίτα αυτό! - Αυτό δεν είναι τίποτα.
Πρέπει να δεις το σπίτι στο Άσπεν.
Λοιπόν, είναι απλά, ξέρεις...
Μου αρέσει πολύ αυτό το τραπέζι για κοκτέιλ.
Σεμπάστιαν!
Καλό μάτι!
Το πρώτο εμπορικό ανθρακωρυχείο στη χώρα ήταν...
ακριβώς δεξιά κάτω στον δρόμος από εδώ...
και αυτό το κομμάτι είναι φτιαγμένο από το ξύλο...
από ένα από τα πρωτοτύπα αμαξίδια του ορυχείου.
- Βουτηγμένο στην ιστορία. - Βουτηγμένο.
Μπράβο σου, που επαναχρησιμοποίησες ένα παλιό ξύλο σαν αυτό.
Ναι. Αυτός ο τύπος πάντα μου την λέει...
που μαζεύω σκουπίδια και τα πηγαίνω στο σπίτι.
Σκουπίδια;
Είναι τρελό, τα πράγματα που πετάνε οι άνθρωποι μακριά αυτές τις μέρες.
Δεν χρειάζεται να πληρώσεις για να τα πάρεις, σωστά;
- Λοιπόν, εγώ... τα παίρνω. - Σωστά.
Ναι. Ναι. Αυτό είναι τόσο αληθές.
Βασικά, εμείς πληρώσαμε για αυτό εδώ.
Τα λύτρα ενός βασιλιά...
αν πρέπει να πω, αλλά τουλάχιστον είναι πολύ ξεχαρβαλωμένο...
για να βάζω ποτά επάνω.
Μπαμπά, αυτό είναι το χειρότερο.
Όχι, όχι, εμείς απλά, θέλαμε κάτι...
που να ταίριαζε με την στο δωμάτιο.
Α, μπράβο σου...
που κρέμασες μια παιδική ζωγραφιά στο τοίχο.
Όχι, αυτό είναι ένα πρωτότυπο της Γιαγιάς Μωυσή.
- Μπορείς να το πιστέψεις; - Λυπάμαι.
- Τον βρήκαμε... - Συγνώμη.
- Τι; - Συγνώμη.
Δεν ήθελα να προσβάλω την γιαγιά σου.
Δεν ήθελα να δείξω ασέβεια. Δεν είχα ιδέα.
Τι πρόβλημα είχε;
Ήταν λίγο...
Θεέ μου.
Ποιος είναι πεινασμένος για μεσημεριανό;
- Εγώ είμαι. - Εγώ, εγώ, εγώ!
Θα μπορούσαμε να πάμε όλοι κάτω στην Καλύβα.
- Σάλβο, θα λατρέψεις την Καλύβα! - Τι υπέροχη ιδέα!
Εγώ είμαι.
Αυτό το κλαμπ είναι τεράστιο, Μπιλ.
Ο τρόπος που το είχες περιγράψει...
περίμενα ένα μέρος όπου σερβίρουν...
ψημμένο τυρί στη σχάρα δίπλα στο παράθυρο, ξέρεις.
Ναι, υποθέτω το έχουν φτιάξει με τα χρόνια.
Αλλά για εμάς θα είναι πάντα...
η καλύβα.
Αυτό το μέρος ήταν χτισμένο από σκλάβους.
Ντάγκλας.
Τι, δεν μου επιτρέπεται να πω την αλήθεια τώρα;
Πώς υποτίθεται θα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματά μας...
αν δεν συζητάμε γι' αυτά, μπαμπά;
Όχι, είναι αλήθεια. Είναι αλήθεια.
Μερικά πράγματα της ιστορίας εδώ κάτω είναι...
είναι βάναυσα.
Απλώς αδιανόητα.
Δεν είναι στο μενού, αλλά μπορείς να παραγγείλεις...
το κλαμπ σάντουιτς με αστακό.
Ξέρεις, δεν μπορώ καν να φέρω την κοπέλα μου εδώ...
επειδή ντρέπομαι.
Είναι μια Αφρικανή.
Είναι κάποια που σου στέλνει email από την Αφρική...
και στην οποία στέλνεις πίσω χρήματα.
Ακόμα δεν έχουμε επιβεβαιώσει...
αν είναι κορίτσι ή αγόρι.
Κράτα με ασφαλή από την αρνητική ενέργεια.
Γεια σε όλους. Καλωσήρθατε στο White Oak.
- Τι να σας φέρω; - Ωχ, όχι ψωμί, παρακαλώ.
Έχετε αυτά τα κρακεράκια; Τα πολύσπορα;
- Φυσικά. - Γκλόρια, έχετε κομπούτζα;
- Μπορώ να ελέγξω. - Μήπως θέλει κανείς άλλος;
Από τότε που έφαγα κομπούτζα...
- τα BM μου είναι εντελώς φυσιολογικό. - Όχι, εντάξει.
- Δεν έχω κανένα πρόβλημα. - Εντάξει. Θυμήσου, Ντάγκλας...
- δεν μιλάμε για τα BM μας στο τραπέζι. - Οχι.
Πριν πιω κομπούτζα...
τα περιττώματά μου έμοιαζαν...
με σχισμένα μικρά κομμάτια από χαρτί...
και αφού ξεκίνσηα να πίνω...
είναι μακριά, μαλακά κούτσουρα.
Λοιπόν, εντάξει. Σε ευχαριστούμε για αυτό.
Ξέρεις τι θέλεις, Σεμπάστιαν;
Απλά μια...
- σαλάτα Κομπ. - Καλή επιλογή.
Τι είσαι, συμφοιτήτρια μου;
Αυτό θα πάρεις μόνο;
Δεν θα πάρεις ορεκτικό;
Απλώς θα μείνω μόνο με τα κυρίως πιάτα του μενού.
Εντάξει, όπως θέλεις.
Σάλβο, τι θα πάρεις;
Γκλόρια, νομίζω πως θα πάρω...
το BLT με τα δαχτυλίδια κρεμμυδιού.
Αλλά ποια είναι η τιμή σε αυτό το πιάτο;
Α, όχι, δεν...
Σάλβο, αυτό μπορεί να ακουστεί πολύ ανόητο...
αλλά δεν μας αρέσει να βάζουμε τιμές στα πράγματα...
γιατί είναι απλά μια ενοχλητική υπενθύμιση των χρημάτων. Σωστά;
Λοιπόν, όλα είναι δωρεάν, εννοείς;
- Όχι. - Όχι, δεν είναι δωρεάν.
Μακάρι να ήταν.
Τίποτα δεν είναι δωρεάν.
Δηλαδή, τι κάνουν; Λένε εκείνη την ώρα μια τιμή ή...
Μπαμπά, είναι... ξέρεις...
Γιε μου, μιλάω στον Μπιλ, εδώ.
Είσαι ο Μπιλ; Γεια σου, Μπιλ.
Δεν πειράζει.
Όλα έχουν καθορισμένη τιμή.
Και μετά απλά βγαίνει μια τιμή σε όλα στο τέλος της εβδομάδας...
Βάλτα στο λογαριασμό μου, και όλα είναι εντάξει.
Το έπιασα. Εντάξει, κατάλαβα.
Λοιπόν, Γκλόρια, Θα ήθελα απλώς να μιλήσω με κάποιον...
που να ξέρει τις τιμές. οι τιμες.
Σάλβο, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλούμε. Θα ήταν χαρά μας να σε κεράσουμε.
Θα μου άρεσε αυτό και σε ευχαριστώ, Τίγγερ.
Αλλά νομίζω ότι κάνετε ήδη πάρα μα πάρα πολλά.
Μας βάλατε μέσα στο σπίτι σας...
κι αυτό είναι ήδη αρκετό. Θέλουμε τουλάχιστον, να πληρώσουμε το γεύμα.
- Δεν είναι μεγάλο θέμα. - Το ξέρω πως δεν είναι.
Μην το κάνετε θέμα. Είναι εντάξει.
Μην ανησυχείς. Είναι εντάξει.
Λοιπόν, Γκλόρια, απλά κάνε μου μια χάρη...
μάθετε πόσο κάνει το BLT.
- Τι είπες ότι πήρες; - Μόνο την σαλάτα Κομπ.
- Η σαλάτα Κομπ. - Σε παρακαλούμε. Σε παρακαλούμε,
- Όχι, θα το τακτοποιήσυμε εμείς. - Απλά άφησέ μας να πληρώσουμε.
Θα είναι πολύ πιο εύκολο αν τους άφηνες να πληρώσουν.
- Θα το τακτοποιήσουμε. - Δεν μπορώ να σας αφήσω.
Μπαμπά, άσε τους να πληρώσουν.
- Σε παρακαλώ άστους να πληρώσουν. - Απλά άφησέ μας να πληρώσουμε.
- Δεν μπορώ να σε αφήσω να πληρώσεις. - Είναι τόσο εύκολο.
Δεν ξέρω για τι πράγμα είσαι θυμωμένος.
Δηλαδή, είμαι ένας εργαζόμενος τύπος.
Μου αρέσει να πληρώνω με τον δικό μου τρόπο.
Δεν θέλω να χρωστάω τίποτα σε κανέναν.
Είμαι θυμωμένος επειδή υποτίθεται...
πως απλά θα γνώριζες την οικογένεια της Έλλης.
Και αντ' αυτού, έκανες μεγάλη σκηνή.
Και λοιπόν; Ποιός νοιάζεται; Αυτοί οι άνθρωποι είναι περίεργοι.
Ναι, εσύ νομίζεις ότι είναι.
Είναι περίεργοι. Με δουλεύεις;
Θέλουν να πάρουν ένα διάλειμμα από την σκέψη σχετικά με τα χρήματα.
Από εκεί πού έρχομαι, αυτό λέγεται θάνατος.
Εντάξει, αυτό είναι...
Είναι μια διαφορετική ζωή.
Αλλά εσύ ακόμα πρέπει να προσπαθήσεις.
Προσπάθησε αυτό.
Απλώς δεν ξέρω, Σεμπάστιαν, Πρέπει να στο πω.
Δεν ξέρω πώς θα χωρέσεις ανάμεσά τους.
Δεν είναι φυσιολογικοί. Η μητέρα σου και εγώ...
δεν σε μεγαλώσαμε, έτσι, οπότε...
Ναι, με μεγάλωσες για να παντρευτώ μια Ιταλίδα...
που φωνάζει όταν είναι χαρούμενη...
και αφήνει να μεγαλώνουν τρίχες σε μέρη που δεν ήξερα ότι υπάρχουν.
Και λοιπόν; Αυτό είναι μια πραγματική γυναίκα.
Η μητέρα σου ήταν μια αληθινή γυναίκα...
που έβαζς αληθινό φαγητό πάνω στο τραπέζι...
όχι κάποια που αρνείται ένα καλάθι ψωμιού.
Εντάξει, μπαμπά, ακόμα κι εγώ θα ομολογήσω...
- πως τα κρακεράκια ήταν απαίσια. - Σαν να τρως σπόρους πουλιών.
Ναι. δεν ήξερα αν πρέπει να τα φάω με τα χέρια μου...
ή απλά να περπατάω γύρω γύρω έτσι.
Ακριβώς και παρατήρησες πώς προσπαθούν να υποβαθμίσουν...
το πόσο φανταχτερό είναι;
- Ω! Ναι. - Συγνώμη.
Το βλέπω.
Συγνώμη, έχω μάτια. Μπορώ να δω.
Περπατούν λέγοντας: «Α, ναι».
«Το σπίτι είναι 60.000 τετραγωνικά μέτρα...»
«με 13 υπνοδωμάτια...»
«αλλά μας αρέσει γιατί είναι άνετο».
Και μετά κάνουν το αντίθετο με τα έπιπλα.
Τα κάνουν να ακούγονται πιο σημαντικό...
από ό,τι είναι πραγματικά.
Δεν μπορεί απλά να είναι σαν κανονική καρέκλα.
Πρέπει να έχει ολόκληρο παρελθόν.
Ναι.
«Αυτή είναι η καρέκλα που κάθισε ο Τόμας Τζέφερσον...»
«όταν υπέγραψε την συνθήκη του «Ποιός χέστηκε;»
«Αυτή είναι η τουαλέτα που ο Άμπραχαμ Λίνκολν έχεσε».
«Υπάρχει μια πλακέτα ακριβώς εκεί».
«Εχουν θέση και για το καπέλο του εκεί μέσα;»
Δηλαδή, δεν ξέρω αν είμαι σε ένα σπίτι ή σε μουσείο.
Λοιπόν, πες μας, τι νέα από το Σικάγο;
Πώς είναι η τέχνη;
- Λοιπόν, είναι... - Ναι;
- Είναι υπέροχα. - Ναι.
Όλα τα κομμάτια μου από το τελευταίό μου σώου...
εξαντλήθηκαν στα εγκαίνια. Εννοώ...
- Λοιπόν, αυτό είναι κάτι... - Αυτό είναι υπέροχο!
- ...για πανηγυρισμούς. - Ναι.
Λοιπόν, τώρα που έχεις κάνεις τόσες πολλές επαφές...
θα μπορούσες να δουλέψεις από οπουδήποτε.
- Μαμά, σταμάτα, όχι. - Σωστά, γλυκιά μου;
Ο Σεμπάστιαν και εγώ αγαπώάμε την ζωή στο Σικάγο.
Και εμάς μας λείπεις πάρα πολύ στην Ουάσιγκτον.
- Ναι, Πραγματικά μας λείπεις. - Ναι, πάρα πολύ.
Αυτά τα μάγουλα δεν είναι τόσο διασκεδαστικά...
να τα φιλάς στο FaceTime.
Θεέ μου. Θέλω κι εγώ ένα μάγουλο.
Πού είναι το μάγουλό μου; Πού είναι το μάγουλό μου;
Με συγχωρείτε. Με συγχωρείτε.
Υποτίθεται πως δεν μιλάμε...
- κατά τη διάρκεια ενός ηχητικού λουτρού. - Θεέ μου.
Α, φυσικά. Συγνώμη. Συγνώμη, Ντούγκι.
- Όχι, αυτό είναι... - Συγνώμη, συγνώμη.
Αυτό είναι εκπληκτικό.
Σε παρακαλώ, συνέχ ισε να μας λούζεις στον ήχο.
- Ναι. - Συέχισε.
Μπαμπά, άκου. Είμαστε εδώ γιατί θέλω να παντρευτώ την Έλλη.
Άρα, δεν πειράζει πωςλειτουργεί με αυτούς τους ανθρώπους.
Λειτουργεί μαζί της.
Γι' αυτό έλα. Αύριο, σε παρακαλώ...
μπορείς να τους δώσεις μια ευκαιρία;
Το έπιασα. Κανένα πρόβλημα.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, γιε μου, είναι η ζωή σου.
- Νυχτερινή κολόνια; - Ναι.
Κοίτα αυτό. Ροζ σεντόνια;
Τι;
Λοιπόν, είμαστε σε ένα κουκλόσπιτο.
Μαμά, μπαμπά, θα μου άρεσε...
να μένω πιο κοντά, το ξέρετε αυτό.
- Και; - Αλλά...
ο Σεμπάστιαν έχει τον πατέρα του...
- και μια εξαιρετική δουλειά. - Μα δουλεύει...
για τα καταραμένα Χίλτον.
Τα Χίλτονς. Πολύ καλή εταιρία.
Πρέπει ακόμα να έχεις έρπη για να δουλέψεις εκεί;
- Το θέμα είναι... - Σ' ευχαριστώ γι'αυτό.
...ότι του αρέσει...
και δεν μπορούσα απλά να του πω να φύγει.
Σίγουρα, αλλά αυτό το σπίτι που μένετε...
- είναι τόσο στριμωγμένο. - Προτιμούμε το «σεμνό».
- Δεν πάτε διακοπές. - Γιατί δουλεύουμε.
Και όλη αυτή η κολόνια;
Έκαναν το ελικόπτερο να μυρίζει σαν του Nordstrom.
Θεέ μου! Το μισώ όταν συννενοήστε εναντίον μου.
Μαμά, μπαμπά...
και Λάκι...
ο Σεμπάστιαν και εγώ είμαστε πολύ ευτυχισμένοι μαζί...
και μένουμε στο Σικάγο.
Λυπάμαι, Ντάγκι.
Εντάξει. Δεν μπορώ να ανοίξω τσάκρα σαν αυτό.
Θα πάω να τηλεφωνήσω στην κοπέλα μου.
- Ωχ όχι! - Είναι εντάξει. Δεν πειράζει.
Σκατά!
Το Bitcoin έχει πέσει.
Για δες μας. Περπατάμε, σε μια περιφραγμένη κοινότητα ως καλεσμένοι...
Όχι ως εργάτες.
Ναι. Καλά, απλά ελπίζω...
να μην κλαπεί τίποτα αυτό το Σαββατοκύριακο...
γιατί αυτοί οι άνθρωποι τους αρέσει να κατηγορούν τους μετανάστες.
Δες αυτό. Δες αυτό.
Τι έκανε; Πήρε για το σπίτι τον εξοπλισμό του γυμναστηρίου;
- Καλημέρα! - Γεια σου.
- Ωραία μέρα, δεν είναι; - Ναι.
- Πανέμορφη. - Ναι. Ναι.
Πρέπει να μου κάνεις πλάκα. Ποιο είναι το πρόβλημά της;
«Ωραία μέρα.» Κάνε μου την χάρη.
Είναι χαρούμενη, μπαμπά.
Μάλλον είχε ένα πατέρα που την άφησε να κοιμηθεί μετά τις περασμένες 5:45.
Εγώ όμως δεν μπορώ να σταματήσω να σκέφτομαι...
το πόση δουλειά έχω χάσει.
Θα μπορούσα να είχα κάνει τέσσερις βαφές και μία περμανάντ μέχρι τώρα.
Θα μπορούσα να έχω πληρώσει δύο λογαριασμούς ρεύματος. Δύο.
- Καλημέρα. - Γεια σου.
«Καλημέρα». Έλα τώρα.
Τι λέει; Είναι με το μπουρνούζι. Δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν δουλειές;
Είναι ένα Σαββατοκύριακο διακοπών.
Επιπλέον, έχουν τα λεφτά τους στο χρηματιστήριο.
Όχι μέσα σε βάζα μαγιονέζας θαμμένα στην αυλή τους.
Απλά χαλάρωσε. Έλα, μπαμπά.
Είναι μια όμορφη μέρα!
Εμπρός και πίσω, εμπρός και πίσω.
Παίζεις αυτό το παιχνίδι; Έλα τώρα..
Τα ρούχα;
Οι σύζυγοι με τα κώλο τους έξω...
για όλους να τους δουν;
Και όταν χτυπούν την μπάλα, ακούγεται σαν...
να έχουν έναν οργασμό. Ένα μπαλάκι χτυπάνε.
Ο μόνος λόγος που συμφώνησα να παίξω είναι...
για να μπορέσεις να περάσεις λίγο χρόνο με τον Μπιλ.
Απλά χαλάρωσε λοιπόν και κάνε αυτό που ήρθαμε να κάνουμε.
Είμαι χαλαρός.
Κοίτα, φόρεσα και σανδάλια.
Είμαι χαλαρός.
Μοιάζεις με τον τύπο που σκότωσε τον σκύλο του Τζον Γουίκ.
Ποιός είναι αυτός; Ούτε καν ξέρω ποιος είναι.
Μου είπε η Έλλη πως είσαι αρκετά καλός παίκτης.
Ναι, έχω πάρει μερικά μαθήματα.
Λοιπόν, ετοιμάσου να τα βγάλεις.
Αγαπώ την οικογένειά μου παντού...
εκτός από το γήπεδο του τένις.
Στήθοπανηγυρισμός!
Αυτό κι αν είναι άβολο.
Ας το κάνουμε. Μαμά, είσαι έτοιμη;
Είναι ώρα για τένις, μωρό μου!
- Λοιπόν, Μπιλ... - Ναι;
πόσο καιρό λοιπόν είσαι στις ξενοδοχειακές επιχείρησεις;
Περίπου 50 χρόνια.
Πολύς καιρός. Μια ολόκληρη την ζωή.
Υποθέτω ότι είναι κάτι πολύ συναρπαστικό να κάνεις.
Το αγαπώ. Το αγαπώ. Έχω τα ξενοδοχεία...
στο αίμα μου.
Οπως ακριβώς έχεις εσύ τα μαλλιά στο αίμα σου.
Σεμπά, ελπίζω να τα καταφέρνεις με τα γάντια του φούρνου.
Γιατί τώρα έρχεται η ζέστη.
- Θεέ μου! - Συγνώμη.
Τι διάολο ήταν αυτό, Σεμπάστιαν;
Η Έλλη μου είπε ότι είχες παιχνίδι.
- Συγνώμη. - Δεν μου ήταν εύκολο.
Με έδιωξαν από το Χάρβαρντ...
επειδή έπαιζα το σαξόφωνο. Είναι μια μεγάλη ιστορία.
Μα ο μπαμπάς μου, τρελάθηκε και μου είπε:
«Αυτό ήταν. Από εδώ και πέρα είσαι μόνος σου.»
Μου έδωσε μόνο ένα ξενοδοχείο. Ένα.
Ναι.
- Πολύ εντυπωσιακό. - Όντως.
Ο πατέρας μου μου έδωσε ένα μουλάρι.
Την επόμενη μέρα πέθανε.
Τι είναι αυτό, Νταγκ;
Είναι ένα ενήλικο βιβλίο με σελίδες χρωματισμού.
Μήπως θέλεις να κάνεις ένα διάλειμμα...
για λίγο νερό ακόμα ή κάποια ακόμα μαθήματα τένις;
Τι συμβαίνει;
- Τι; - Λατρεύεις το τένις...
και παίζεις σαν να μην θέλεις καν να προσπαθήσεις.
Έλα τώρα, ένα παιχνίδι είναι.
Εντάξει. Τουλάχιστον βγάλε...
- αυτή την ηλίθια φόρμα γυμναστικής. - Όχι, κάνει κρύο.
- Άφησέ την. - Πρέπει να έχεις ιδρώσει...
- Όχι, κρυώνω. - ...τα βυζιά σου είναι...
Δεν κρυώνεις.
Για περιμένε ένα δεύτερο. Ντρέπομαι να παίξεις...
γιατί σε παρακολουθεί ο πατέρας σου;
Άκου, δεν είναι κι ο μεγαλύτερος θαυμαστής αθλημάτων σαν αυτό..
Και δεν είμαι στην φάση να πάω εκεί και να του εξηγήσω...
ότι πληρώνω κάποιον τύπο να με μάθει πώς να το παίζω.
Λοιπόν, πρέπει να ξέρεις ότι κι η μητέρα μου δεν είναι
και μεγάλη θαυμάστρια του να χάνει επίσης.
Ναι.
Τουλάχιστον σταμάτησε με χτυπάει στο στήθος.
Το μόνο στήθος που θέλω να νιώσω σε αυτή την οικογένεια, είναι το δικό σου.
Όχι αν χάσεις.
Σεμπάστιαν, σου είπε ποτέ η Έλλη...
για τον τύπο που έβγαινε ραντεβού...
κατά τη διάρκεια του εξαμήνου της στο εξωτερικό στη Σκωτία;
Αυτός είναι ο Άντι γαμημένος Μάρει;
Δεν έχασα ποτέ αγώνα μαζί του στην ομάδα μου.
Αναρωτιέμαι τι να κάνει τώρα.
Ξέρετε τι; Θα παίξω με το αδύναμο μου χέρι.
Με αυτόν τον τρόπο, ίσως, να έχετε, μια ευκαιρία.
Είναι εντάξει, μαμά;
Μέχρι τότε, ο εφιάλτης μου ήταν...
να αφήσω τον πατέρα μου να με δει να απολαμβάνω αυτή τη ζωή.
Λοιπόν, μοιάζει πολύ με το σερβίς με κλωτσιά...
που έμαθα από έναν Σουηδό επαγγελματία ονόματι Γιοχάνες...
αυτό θα ήταν το σημείο...
χωρίς επιστροφή.
Ωχ όχι.
Το βλέπεις αυτό;
- Ήρεμα! - Είμαι ήρεμος!
Σέρβιρε!
Αυτό είναι ένα παιχνίδι που μπορείς να μάθεις γρήγορα;
Όχι σε αυτό το επίπεδο.
Σεμπάστιαν, το έχει το παιχνίδι.
Πρέπει να είσαι πολύ περήφανος.
Λάκι! Είσαι καλά;
Όχι, δεν είμαι καλά.
Λυπάμαι πολύ, Λακ.
Ω, δεν πειράζει, Σεμπάστιαν.
Είμαι σίγουρη ότι ήταν ατύχημα.
Θεέ μου.
Γρήγορα! Μπιλ!
Φέρτε λίγο πάγο για τους όρχεις του.
- Εδώ. - Τι;
Ήδη φέρνω, γλυκιά μου.
- Όχι, όχι, όχι. - Ορίστε, ρίξε λίγο παγωμένο τσάι.
- Δεν πονάει πολύ. - Ήρεμα, χάλαρωσε.
- Ωραίο και δροσερό. - Θα σας δροσίσει...
- η μελλοντική σας γιαγιά. - Σταμάτα αυτό που κάνεις!
- Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.. - Θέλεις να σου πιέσω ένα...
- ...απλά για να δεις αν είνα εντάξει; - Εμπιστέψου με.
- Μην αγγίζετε. - Εντάξει.
Πότε έμαθες να παίζεις τένις ούτως ή άλλως;
Έκανα μερικά μαθήματα για την Έλλη, εντάξει;
Δεν είναι μεγάλο θέμα.
Πόσο σου κόστισε;
Προς όλα τα παιδιά των μεταναστών που παρακολουθούν...
ξέρετε πως όταν σας κάνουν αυτήν την ερώτηση...
πάντα τους δίνουμε την γονεϊκή τιμή.
40$.
Σαράντα; Δηλαδή μου λες πως πλήρωσες το τίμημα...
ενός κουρέματος για να σε διδάξει κάποιος να παίζεις ένα παιχνίδι;
Τι να πω;
Τώρα, απλά φανταστείτε πώς θα αντιδρούσε αν του το έλεγα...
πως η πραγματική τιμή ήταν 80.
Το επόμενο που θα γίνει είναι να με ταίσεις σαν πουλί!
Γιε μου, έλα τάϊσε με σαν πουλί.
Είναι χόμπι, μπαμπά.
Πολλοί άνθρωποι έχουν, εντάξει;
Σταμάτα να κάνεις σαν να μπήκα σε μια αίρεση.
Λοιπόν, είναι λατρεία.
Μόνο που αντί για Kool-Aid, σερβίρουν σαμπάνια.
Καλωσήρθατε όλοι, στο Σ.Σ. Κόλινς.
Διασκεδαστικό γεγονός. Κέρδισα αυτό το σκάφος...
παίζοντας τάβλι με τον σερ Ρίτσαρντ Μπράνσον.
Οπότε για εμάς, κάθε ταξίδι είναι παρθενικό.
- Πολύ καλό, κύριε. - Σ' ευχαριστώ.
Τώρα, ο Μπιλ κι εγώ έχουν μιλήσει...
και θα περιμέναμε μέχρι το Σαββατοκύριακο για να το κάνουμε...
αλλά, τώρα είμαστε απλά πολύ ενθουσιασμένοι.
Εντάξει. Σεμπάστιαν...
ως δια βίου ξενοδόχος και πατέρας της πιο υπέροχης κοπέλας...
- στον κόσμο... - Σ'αγαπώ.
πρέπει να πω, ότι απλά με σκότωσε...
- Μας σκοτώνει. - Ναι, μας σκοτώνει.
Είμαστε νεκροί, σκεπτόμενοι ότι εργάζεσαι...
για τον μεγαλύτερο μας ανταγωνιστή.
- Οπότε... - Συνέχισε.
- Πρέπει; - Ναι.
- Τώρα αμέσως; - Ναι, σε παρακαλώ.
- Εντάξει. - Πατερούλη, τι είναι;
Εκ μέρους των Κόλινς Γκρουπ ξενοδοχείων...
θα ήθελα να ενταχθείς στο πλευρό μας...
και να γίνεις το νέο πρόσωπο...
της πολυτελούς εμπειρίας πέντε αστέρων...
το οποίο είναι... τυμπανοκρουσίες...
το ξενοδοχείο Μπέριμορ.
Ναι, δεν αστειεύομαι.
Τι; Σοβαρολογείς;
Δεν αστειεύομαι. Μιλάω πολύ σοβαρά.
Αυτή είναι η υπογραφή σου.
Το πιο πολυτελές ξενοδοχείο στην Ουάσιγκτον.
Ναι, και καλά θα κάνει να είναι, γιατί μόλις ξοδέψαμε...
240 εκατομμύρια δολάρια ανακαινίζωντάς το.
Μπαμπά, νόμιζα πως προόριζες αυτή τη δουλειά για μένα.
Κάνουμε τακτικά τεστ ναρκωτικών.
Εντάξει τότε.
Μαμά, μπαμπά, αυτό είναι πολύ γενναιόδωρο.
Δεν θα το κάναμε αν δεν νομίζαμε πως ήταν τέλειος για την δουλειά.
Έλα, ας πάμε να φέρουμε κι άλλη σαμπάνια.
Ας ρίξουμε μια ματιά.
- Ας πάρουμε μια ματιά στο... - Τι;
Δεν μπορώ να το πιστέψω.
...μιας και θα είσαι ο νέος διευθυντής.
Κατασκευάστηκε το 1896. Έχει γίνει πλήρης ανακαίνιση...
από τα κουδούνια μέχρι και τα πόμολα στις πόρτες.
Ρίξε μια ματιά. Είναι τα πάντα εδώ πέρα.
Νταγκ, τι κάνεις;
Απλά αφήνω το αίμα να ρέει.
Το πρόσωπό σου έχει γίνει λίγο κόκκινο.
Ναι... ζαλίζομαι.
Ναι κι εγώ.
Α, αυτή είναι η αίθουσα συνεδριάσεων Τζάκι Ωνάση.
Δεν είχε έρθει ποτέ αλλά θα θέλαμε να το είχε κάνει.
Αυτή η ζωγραφιά στην αίθουσα αναμονής εδώ μοιάζει με...
Ναι, υπάρχει τέχνη. Ναι, έχουμε.
Αυτή η ζωγραφιά στην αίθουσα του συμβουλίου.
- Ναι, υπάρχει κι άλλος πίνακας. - Αναγνωρίζω αυτό το ηλιοβασίλεμα.
Για στάσου. Αγόρασες όλους τους πίνακες της Έλλης;
- Το ξέρει; - Αγοράσαμε μερικούς...
μέσω αυτού του σχεδιαστή που ξέρουμε...
δεν είναι μεγάλη θέμα.
Υποστηρίζουμε το όνειρο του μωρού μας.
Ας το κλείσουμε αυτό.
Λίγη σαμπάνια.
Ωραία. Εγώ θα πιω λίγη.
Με συγχωρείς, μπαμπά.
Λοιπόν, τι σκέφτεσαι;
Μπιλ, αυτή είναι μια πολύ γενναιόδωρη προσφορά...
αλλά ο Σεμπάστιαν προφανώς πρέπει να το σκεφτεί.
Σωστά;
Ναι. Οπωσδήποτε, μπαμπά.
Μα φυσικά. Αυτή θα ήταν μια μεγάλη κίνηση για όλους μας...
οπότε σε παρακαλώ, με το πάσο σου.
- Να το ξαναπιάσουμε από την αρχή. - Σωστά.
Και μετά πες μας ποια μέρα να στείλω τα κινούμενα φορτηγά.
Μπαμπά.
Αυτό είναι τόσο γαμάτο! Τόσο γαμάτο!
Ως πιθανό οικογενειακό μέλος της οικογενειακής εταιρείας...
τι θα έλεγες να γιορτάσουμε με λίγο jet-booting, ε;
Αυτό ακούγεται υπέροχο, φίλε. Είμαι μέσα.
Τι είναι το jet-booting;
Αυτό είναι καταπληκτικό, Λάκι!
Εντάξει! Είσαι φοβερός.
Μωρό μου, τα πας πολύ καλά!
Νιώθω σαν να πετάω!
- Χρησιμοποίησε το βάρος σου! - Πραγματικά χαμογελώ.
Αυτό το χαμόγελο είναι αληθινό.
Σάλβο, θα ήθελες να δανειστείς κάποιο μαγιό;
Έχουμε ένα υδρομασάζ επάνω.
Είμαι εντάξει. Κάθομαι και τον παρακολουθώ.
Να είμαι σίγουρος πως είναι καλά.
Απλώς ήθελα για να σε ευχαριστήσω...
που πρόσεχες την Έλλη στο Σικάγο.
Νιώθουμε τόσο τυχεροί που γνώρισε τον γιο σου.
Λοιπόν, είναι καλό παιδί. Σ' ευχαριστώ.
Είμαι ο βασιλιάςτου κόσμου!
Πάντα του αρέσει να κάνει τρέλες.
Ξέρω πως είστε πολύ δεμένοι...
οπότε αν αποφασίσουν να καταλήξουν στην Ουάσιγκτον...
σου υπόσχομαι πως θα τον φροντίσουμε καλά.
Ειλικρινά, δεν θα είχα και πολλές ελπίδες γι' αυτό.
Δεν μπορώ να φανταστώ τον Σεμπάστιαν να φεύγει ποτέ από το Σικάγο ή εμένα.
Γιατί είμαι η μόνη οικογένεια αυτός έχει.
Έλεγα το ίδιο πράγμα για την Έλλη.
Μπαμπά! Τσέκαρέ το! Μπορώ να βουτήξω!
Για δες. Είναι πολύ αθλητικός. Είναι αρκετά καλός.
Μπαμπά!
Ναι, το έχει πάρει από το σόι μου.
Κοίτα αυτό!
- Θεέ μου! - Σκατά!
- Σεμπάστιαν, το μαγιό σου! - Είναι Versace.
Σου αρέσει;
Όχι, ηλίθιε! Δεν είναι επάνω!
- Κοίτα κάτω! - Θεέ μου!
Μπάμπα Γκαμπ! Ωραία γαρίδα!
Δεν μπορώ να το σηκώσω!
Είσαι καλά φίλε;
Τι έχεις πάθει;
Σήκωσε το παντελόνι σου!
Δεν μπορώ να το φτάσω.
Τι διάολο πρέπει να κάνω;
Γιε μου, το πανί σου βρίσκεται στον μισό ιστό.
Όχι, όχι, μοιάζει να είναι σε γεμάτο ιστό.
Ωχ όχι!
Σεμπάστιαν!
- Όχι, όχι. - Εντάξει, μην...
- Μείνε κάτω! - Όχι όχι. Οχι.
- Μείνε κάτω. Μείνε κάτω. - Όχι!
- Εντάξει. Εντάξει. - Θεέ μου!
Εντάξει, αυτό είναι ακατάλληλο.
- Θα αρρωστήσω. - Όχι, είναι...
Αγάπη μου, η μαμά μου δεν έπρεπε να το δει αυτό.
Εδώ, λαβράκι! Πες γεια στο TikTok.
Μπαμπά, τι στο διάολο κάνεις;
Τα μαζεύω.
Γυρνάω πίσω στο Σικάγο αύριο το πρωί.
Τι, τρελάθηκες; Δεν φεύγουμε.
Δεν μου έχεις δώσει καν το δαχτυλίδι.
Εμπιστέψου με. Από αυτό που είδα σήμερα...
δεν υπάρχει γυρισμός.
Σταμάτα να είσαι τόσο δραματικός.
Ήταν από μακριά.
Κανείς δεν είδε πολλά.
Ναι, αυτό είναι σίγουρο.
Κοίτα, ξέρω πως δεν έχω δει γυμνό...
από την αίθουσα τοκετού, αλλά είναι δυνατόν...
το τσουτσούνι να μην έχει μεγαλώσει από τότε;
Βάλε στο πλάι την βαλίτσα.
Όχι, θα σε πάω σπίτι...
θα κανονίσω να γνωρίσεις μερικούς Ιταλίδες...
και θα σε βοηθήσω να κάνεις νέο ξεκίνημα.
Και μάλιστα σου έχω ένα ωραίο νέο χτένισμα για σένα.
Μπαμπά, είμαι ερωτευμένος με την Έλλη. Αυτό δεν θα άλλαζε...
ακόμα κι αν έδειχνα κατά λάθος τα μπαλάκια μου σε όλο τον κόσμο.
Α, αυτό έχεις προγραμματίσει για αύριο;
Γιε μου, πρέπει σταμάτα να προσποιείσαι...
πως ταιριάζεις με αυτούς τους ανθρώπους, γιατί δεν ταιριάζεις.
Δεν προσποιούμαι.
Είσαι σοβαρός; Κάθε φορά που είσαι με αυτή την οικογένεια...
γελοιοποιείς τον εαυτό σου.
Γιατί με μεγάλωσες με τον φόβο να δοκιμάσω οτιδήποτε καινούργιο.
Θεέ μου. Μπαμπά, άκου...
ειλικρινά, ήμουν αγχωμένος να σε φέρω εδώ.
Γιατί ήξερα πως απλά θα κάτσεις και θα κρίνεις με το μαύρο σου πουκάμισο...
το πορτοφόλι σου με το φερμουάρ, και την σκυλόφατσά σου.
Δεν έχω σκυλόφατσα.
Μοιάζουμε με ιταλούς μαφιόζους.
Μοιάζεις σαν να πρόκειται να δολοφονήσεις όλη την γειτονιά.
Ξέρεις ποιο είναι το πρόβλημά σου;
Είσαι τόσο αρνητικός, που δεν μπορείς να...
αφήσεις τον εαυτό σου να απολαύσει οτιδήποτε...
οπότε νομίζεις ότι ούτε εγώ μπορώ.
Μπαμπά, η Έλλη είναι το μέλλον μου.
Και θα κρατήσω ένα ανοιχτό μυαλό σχετικά με τα πάντα.
Τι να εννοείς για τα πάντα;
- Ακόμα και την προσφορά εργασίας; - Μπορεί.
Είναι αρκετά καλή.
Απίστευτος. Απίστευτος.
Πρώτον, έφυγε η μητέρα σου μακριά από μένα.
Τώρα θέλεις να φύγεις.
Δεν σε αφήνω, μπαμπά.
Η Έλλη είναι το καλύτερο πράγμα που μου συνέβη ποτέ.
Και όταν παντρευτώ, όχι αν...
η οικογένειά της πρόκειται να είναι ένα μεγάλο μέρος του πακέτου.
Τώρα, σε θέλω να είσαι μέρος της ζωής μου.
Αν όμως συμβεί αυτό, πρέπει να κάνεις λίγη προσπάθεια.
Θέλω να δω τον Σάλβο στο σαλόνι που όλοι αγαπούν.
Και αν δεν το κάνεις, τότε δεν θα έχω άλλη επιλογή...
από το να σε αφήσω πίσω.
Δεν ξέρω. Πώς μπορείς να το πεις αυτό; Πώς μπορείς να το πεις αυτό;
Πώς θα μπορούσες να το πεις αυτό στον πατέρα σου;
Δεν έχεις κανέναν σεβασμό για την οικογένειά σου.
Έχω αρκετό σεβασμό για να ξέρω πως μπορούμε να πάμε για ύπνο θυμωμένοι...
αλλά όχι βρωμεροί. Έλα.
Τώρα, έλα, ας κάνουμε το νυχτερινό μας ψέκασμα.
Μου λείπεις και εύχομαι να ήσουν εδώ για τόσους πολλούς λόγους.
Τόσους πολλούς λόγους, απλά...
για πες μου, είμαι μαλάκας;
Κάνουμε πραγματικά το σωστό για τον γιο μας;
Απλά δώσε μου κάποιου είδους σημάδι, κάτι.
Σε παρακαλώ;
Απλώς άσε με να ξέρω τι σκέφτεσαι.
Δώσε μου ένα σημάδι, αγάπη μου.
Σ' αγαπώ.
Γεια σου, Νταγκ.
- Γειά σου. - Τι κάνεις;
Απλώς έκανα συνεδρία στα παγώνια.
Θα είσαι αρκετά ανοιχόμυαλος...
ώστε να κάνεις μια θεραπευτική συνεδρία μαζί μου;
Μια θεραπευτική συνεδρία;
Θα σου ήταν πολύ ωφέλιμη.
Λοιπόν, αυτή είναι μια ωραία προσφορά...
αλλά δεν ξέρω αν καταλαβαίνω τγια τι πράγμα μιλάς.
Λοιπόν, απλά ξεκίνα κλείνοντας τα μάτια...
και μετά, απλά εστίασε στην αναπνοή σου.
Μέσα από τη μύτη σου.
Έξω από τη μύτη σου.
Και αν μπορείς...
προσπαθήστε πραγματικά να συνδεθείς με τον μικρό Σάλβο...
που φοβόταν όταν ήσουν νέος.
Δεν ξέρω καν που είναι πια.
Πάει τόσο καιρό πριν.
Ξέρεις, είμαι σε μια άλλη ζωή.
Άσε με να σε βοηθήσω να τον βρεις, εντάξει;
Απλά μείνε με την αναπνοή σου.
- Θεραπεύσου, μικρέ Σάλβο. - Εντάξει, νιώθω ήδη καλύτερα.
Αλήθεια;
- Ναι. Σ' ευχαριστώ. - Εντάξει.
- Πήγαινε για ύπνο. - Εντάξει.
- Σ' ευχαριστώ. - Καληνυχτα.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα, Νταγκ.
- Χαίρομαι που μπόρεσα να βοηθήσω. - Σ' ευχαριστώ. Ναι.
Σ' ευχαριστώ. Με βοήθησες πολύ.
Χθες ήταν η μέρα θλιβερών πρωτιών.
Φώναξα στον πατέρα μου...
και έδειξα τα μπαλάκια μου στα μελλοντικά πεθερικά μου.
Αλλά ποιός ξέρει;
Ίσως όλοι να το ξέχασαν;
Ήρθε ο μεγάλος κολυμβητής.
Είδες την πανσέληνο χθες το βράδυ;
- Εντάξει. Μην... - Μιλάω για τον πισινό σου.
Εντάξει. Αγνόησέ τον.
- Τα κωλομάγουλα του είναι η πανσέληνος. - Ναι, το κατάλαβα.
Πώς είσαι, μικρέ;
- Είμαι μια χαρά. - Καλώς.
- Είδες τον μπαμπά μου; - Ναι.
Είναι έξω και κάνει ένα περίπατο με την Έλλη, τον Νταγκ και την Τίγγερ.
- Περίπατο; - Ναι ήταν...
- Κατά φωνή. - Του λέω λοιπόν...
«Γιατί να σου αγοράσω ένα σκέιτμπορντ...
όταν μπορώ να σου φτιάξω ένα;»
Παναγία μου.
Υπναρά, μόλις τους έλεγα για τότε που σου έδωσα ένα σκέιτμπορντ...
για τα Χριστούγεννα. Το θυμάσαι;
Ναι, θυμάμαι.
Τι ώρα σηκώθηκες;
Ξύπνησα νωρίς. Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω...
οπότε βγήκα έξω ήσυχα...
έβαλα πλυντήριο, είδα τηλεόραση...
σταθεροποίησα ένα από τα πανό τους...
αναδιοργάνωσα το ράφι μπαχαρικών.
Κι όταν βγήκε ο ήλιος άρχισα να φτιάχνω πρωινό.
Μετά πήγα για ένα περίπατο για να γνωρίσω την οικογένεια.
Καλοί άνθρωποι αυτοί οι Κόλινς.
Καλοί άνθρωποι. Ακόμα και ο κουμουνιστής.
Εγώ είμαι σοσιαλιστής.
Ότι πεις, Τσε Γκεβάρα.
Πολύ αστείο.
Έλα εδώ.
- Τι στο διάολο συμβαίνει; - Τι εννοείς, τι συμβαίνει;
Κάνω ότι μου ζήτησες να κάνω.
Κάνω μια προσπάθεια, όπως μου είπες.
Εντάξει. Το εκτιμώ. Αλλά, Χριστέ μου, το σορτς.
Ναι. Και λοιπόν;
Δεν έχω δει ποτέ ξανά τα πόδια σου.
Ναι, δεν έχεις.
Δεν είναι άσχημα.
Μοιάζουν σαν κουλούρια μέσα κάλτσες.
Μη με κατηγορείς. Αυτοί μου το έδωσα ξέρεις.
Τι να σου πω; Θέλω να συμμετάσχω στη διασκέδαση.
Και νιώθω υπέροχα και δεν μπορώ να περιμένω...
για να δω το σύμπαν τι μου προτείνει αφού άνοιξα τα μάτια μου.
Κάναμε μια θεραπευτική συνεδρία μαζί.
Ναι. Ο μικρός Σάλβος δεν φοβάται πια.
- Ο μικρός Σάλβο; - Ναι.
Ελπίζω όλοι να είναι έτοιμοι για την Οικογενειακή Ημέρα Διασκέδασης.
- Εγώ είμαι. - Κι εγώ.
Τι είναι η οικογενειακή μέρα διασκέδασης;
- Τι; - Τι δεν κατάλαβες;
Όλα όσα πρέπει να ξέρεις είναι στο όνομα.
- Εντάξει. - Σαλούντ!
Τι διάολο είναι αυτό;
Είναι μια μεγάλη Παράδοση της 4ης Ιουλίου.
Υπάρχουν αγώνες σκυταλοδρομίας και κροκέ...
και ζωγραφική προσώπου...
και χοτ-ντογκ διαγωνισμός φαγητού.
Είναι απλά πολύ διασκεδαστικό.
Ξέρω πως του ζήτησα να κάνει μια προσπάθεια...
αλλά αυτό ήταν τρελό.
Ένιωσα σαν να δημιούργησα ένα τέρας.
Κι αντί να φαίνεται τρομακτικός...
χαμογελούσε, έπαιζε παιχνίδια...
ντυμένος στα χρώματα της αμερικανικής σημαίας.
Εντάξει!
Οι Μανισκάλκος.
- Ποιά είναι η γωνία σου; - Καμία γωνία. Είμαι χαρούμενος.
Είμαι με την οικογένειά μου.
Πείτε, «Πυροτεχνήματα».
- Πυροτεχνήματα. - Τσι... πυροτέχνημα.
Είναι σαν μπότσε με μπαστούνια.
Εντάξει. Θέλεις να ρίξεις μια ματιά;
- Όμορφα. - Σωστά;
Και ο φετινός νικητής...
του διαγωνισμού χοτ-ντογκ της 4ης Ιουλίου είναι...
ο Σάλβο Μανισκούλο!
Ο πατέρας μου περνούσε υπέροχα...
και ξαφνικά, εγώ ήμουν αυτός που ένιωθε άβολα.
Ήθελα να κάνει μια προσπάθεια...
όχι να αλλάξει τελείως αυτός που ήταν.
Νατος. Ο MVP.
Τι κάνεις; Τσεκάρεις το υλικό σου;
Μόλις κατάλαβα πώς αυτοί οι άνθρωποι μένουν τόσο πλούσιοι.
Παίρνουν τα πάντα φτηνά.
Το ακούς; Πλαστικό.
Απλά απόλαυσέ το, εντάξει;
Τους ξέσκισες σήμερα στα πάντα...
και νομίζω ότι αυτοί οι άνθρωποι αρχίζουν να σε συμπαθούν.
Ναι. Ναι. Έλα τώρα. Απλώς είναι ευγενικοί.
Σοβαρολογώ.
Ο Μπιλ μάλιστα έχει ένα χαρακτηριστικό άρωμα τώρα.
- Ναι; Τι μάρκα; - Δεν το αποκαλύπτει.
- Δεν το αποκαλύπτει; - Ναι.
- Σάλβο. - Θέλω να το μυρίσω αυτό.
Θεέ μου. Σε ψάχνουμε παντού.
Λοιπόν, η μαμά μου μόλις προσκλήθηκε να πάει στο MSNBC σε δύο ώρες.
- Αυτό είναι υπέροχο. - Ναι.
Θα ήταν, αλλά ο Τάιλερ, είναι στη Σεντόνα...
και δεν έχω κανένα να μου φτιάξει τα μαλλιά.
Οπότε σκεφτήκαμε μήπως θα μπορούσες να την βοηθήσεις.
Είναι σαν να λες στον Βαν Γκογκ να ζωγραφίσει ένα χαμογελαστό πρόσωπο.
- Ναι! - Εξαιρετικά!
Θα σου έλεγα ψέματα αν σου έλεγα...
πως δεν είχα τα μάτια μου πάνω στην γυαλιστερή σου χαίτη όλο το Σαββατοκύριακο.
Είναι ωραίο που επιτέλους έχω τα χέρια μου εδώ μέσα.
Είμαι πολύ ευγνώμων.
Είναι πούρα αυτά;
Ναι.
Μπορώ να έχω ένα;
Αμάν.
Αυτή τη μέρα συνεχίζει να γίνεται όλο και καλύτερη.
Φυσικά και μπορείς να έχεις ένα.
Μετά χαράς.
Μόνο τα καλύτερα. Μπορώ να έχω ένα;
Παρακαλώ.
Εντάξει.
Ωραία.
Ξέρεις, δεν έχω ξανασυναντήσει μια γυναίκα...
- που να καπνίζει πούρα. - Ναι;
- Τα συνήθισα στο ναυτικό. - Περίμενε ένα λεπτό.
Είσαι στρατιωτικός;
Νόμιζα ότι πήγες σε ένα από εκείνα τα μέρη του Κισσού.
Επιστρατεύτηκα μετά την αποφοίτηση.
Απλά ένιωσα πως πρέπει να κάνω το καθήκον για την χώρα μου.
Αλλά κυρίως, το έκανα για να τσαντίσω τους γονείς μου.
Εσύ;
Στρατό.
Μάχιμος;
Μάγειρας.
Λοιπόν, χαρούμενη 4η Ιουλίου σε σένα.
Και σε εσένα.
Σαλούντ.
Είναι ωραίο να έχεις ένα πραγματικό βετεράνο...
εδώ πέρα για να γιορτάσουμε.
- Πώς πάει; - Δεν μπορώ να ακούσω τίποτα.
Άρα είτε τα πάνε καλά είτε μαχαιρώνονται αθόρυβα.
Άκου, έχω θαυμάσια νέα.
- Ποιά είναι τα νέα σου; - Λοιπόν, εκείνος ο διακοσμητής...
που αγόρασε όλη μου τη δουλειά, έχουν ήδη τοποθετήσει όλα τα κομμάτια.
Δεν μπορούν να πουν πού για λόγους ιδιωτικότητας...
αλλά μάλλον σημαίνει πως θα θέλουν κι άλλα.
- Αυτό είναι υπέροχο! - Έτσι δεν είναι;
Περίμενε. Γιατί ανεβαίνει η φωνή σου;
Γιατί το πρόσωπό σου μοιάζει έτσι;
Τι συμβαίνει;
Άκου μωρό μου...
Voila.
Α, τι... Τι είναι αυτό;
Δεν είναι καθόλου αυτό που ζήτησα να κάνεις.
Ξέρεις, βασικά δεν κάνω αιτήματα.
Ο τρόπος που δουλεύω είναι να δω το πρόσωπό σου...
παίρνω μια αίσθηση της αύρας σου, του ποιά είσαι...
τότε αφήνω να υπαγορευτεί το στυλ...
που η προσωπικότητά σου απαιτεί.
Σε λίγο θα βγω στην τηλεόραση και θέλω να μοιάζω με τον εαυτό μου.
Μπιλ, φαίνομαι φρικτή;
- Όχι, όχι, όχι. - Όχι;
Δεν είναι φρικτός. Απλά...
- Έλλη; - Εγώ απλά νιώθω σαν...
- Δεν ξέρω τι είναι. - Μπαμπά, δεν μπορούσες απλά...
να αφήσεις τα περί αύρας και να της κάνει αυτό οπου ζήτησε;
Αυτό είναι σαν λες στον Καραβάτζιο να ξανακολλήσει το κεφάλι...
που μόλις έκοψε στην γκιλοτίνα.
- Ποιός; Τι; - Δεν το κάνω αυτό.
Μπορούμε, ως οικογένεια, παρακαλώ να αναγκάσουμε τον Νταγκ...
να σταματήσει να φοράει εκείνο το βιολογικό...
Σκατά, μαμά!
Γιατί έχεις ακριβώς το ίδιο κούρεμα με τον Σάλβο;
- Αυτό είναι. - Θεέ μου.
- Δεν νομίζω. - Μοιάζουν...
σαν εκείνα τα περίεργα δίδυμα αγόρι-κορίτσι...
που ντύνονται το ίδιο.
Σάλβο, πώς μπόρεσες να μου το κάνεις αυτό;
Περίμενε, περίμενε, περίμενε. Πρώτα από όλα, δεν κατάλαβα...
ότι έκανα κάτι.
Για μένα, φαίνεσαι δυνατή, υπέροχη.
Φαίνεσαι, τολμώ να το πω, σέξι.
Λοιπόν, υποτίθεται ότι θα βγω στην τηλεόραση σε δέκα λεπτά...
και με έκανες να μοιάζω σαν πικραμένος γέρος Ιταλός!
Σας παρακαλώ, φύγετε όλοι.
- Πάμε, πάμε, πάμε. - Αγάπη μου.
- Μαμά, ίσως αν... - Βγες έξω!
Με όλο τον σεβασμό, Κρις...
η υπάρχουσα πολιτική δουλεύει εδώ και δύο δεκαετίες.
Γιατί να αλλάξετε τώρα;
Τα σπάει.
Λίγο πολύ μιλάει για εσένα.
Σταμάτα να είσαι τόσο δραματικός.
Δεν παίρνετε απλώς σημαντικές αποφάσεις...
με βάση τα ένστικτα.
Πρέπει να ακούσεις τους ανθρώπους που υπηρετείς...
αλλιώς κάποιος θα καταλήξει νεκρός.
- Εντάξει. - Ναι. Καλά, εντάξει.
- Ίσως έχεις κάποιο σημείο. - Γερουσιαστή ΜακΆρθουρ...
Βασικά λυπάμαι πολύ...
- που σας κοντεύνω την κουβέντα. - «Μου κοντένεις»;
Είπες, «Μου κοντένεις»;
Είναι κάποιου είδους αρρωστημένο αστείο, Κρις, ε;
Όπως μπορείτε να δείτε, πολύ δυνατά συναισθήματα...
βγαίνουν από αυτή την ιστορία.
Θα συνεχίσουμε να ακολουθούμε τις εξελίξεις για εσάς.
Άκου, όταν τελειώσει όλο αυτό, καλύτερα να της ζητήσεις συγγνώμη.
Να ζητήσω συγνώμη; Για ποιόπ πράγμα;
Για τι; Ήθελε απλά ένα χτένισμα.
Κι εσύ την έκανες να φαίνεται σαν τον Ντέιβιντ Μπάουι.
Τι; Με κοροιδεύεις; Της έκανα ένα κούρεμα...
το οποίο ήταν πολύ κατάλληλοπ για την ηλικία της...
και πολύ αξιοπρεπή. Αυτή θα έπρεπε να με ευχαριστεί.
Δεν θα κρατούσα την ανάσα μου, Σάλβο.
Είναι πραγματικά θυμωμένη;
Όταν έφυγα, γκουγκλάριζε σπιτικά δηλητήρια.
Δεν ξέρω αν ήταν για τον Σάλβο ή για τον εαυτό της.
Δεν το καταλαβαίνω.
Οι περισσότερες γυναίκες θα ένιωθαν τιμή να τους φτιάξει τα μαλλιά...
ο τρεις φορές Hair Stylist της Χρονιάς του Ανατολικού Σικάγο.
Αυτό ήταν τη δεκαετία του '80.
Και λοιπόν; Αυτή είναι η χρυσή εποχή της τρίχας.
Γεια σου, μαμά.
Πήγαινε να της μιλήσεις. Πες κάτι.
Τι να της πω;
Απλά πες κάτι, εντάξει;
Γεια σου, Τιγκ.
Τιγκ; Ε...
Τίγγερ, Τίγγερ, θέλω απλά...
να σου πω πως ήσουν πολύ καλή εκεί στο κουτί..
Αλήθεια. Πολύ, πολύ αξιοπρεπής.
«Στο κουτί;»
Σήκω πάνω και πήγαινε εκεί.
- Εντάξει; - Εντάξει.
Τίγγερ...
θέλω απλώς να σου πω συγνώμη...
που σου έδωσα ένα χτένισμα πολύ υψηλής ποιότητας...
χωρίς την άδειά σου.
Άκουσα τη λέξη «συγνώμη».
Αλλά μετά το συνέχισες με ένα κομπλιμέντο στον εαυτό σου.
Λοιπόν, για είμαι ειλικρινής, δεν έχω δώσει αυτό το στυλ ποτέ σε καμία.
Οπότε πραγματικά πιστεύω...
η αύρα σου απαιτεί σεβασμό...
όπου εγώ τυπικά επιφυλάσσομαι μόνο για τον εαυτό μου.
Οπότε συγνώμη που εγώ, ξέρεις...
δεν έκανα ακριβώς αυτό που ζήτησες.
Ευχαριστώ.
Ξέρεις τι;
Άσε με να σας κάνω μια προσφορά.
Θα ήθελα πολύ να σας φτιάξω ένα πλήρες ιταλικό δείπνο.
- Αυτό ακούγεται τόσο ωραίο. - Τι λέτε για αυτό;
Και επίσης ως ένα ευχαριστώ, και με μεγάλη εκτίμηση...
που μας αφήσατε να μείνουμε σε αυτό το όμορφο σπίτι.
Αυτό δεν θα είναι απαραίτητο.
Δεν κρατάμε πολύ φαγητό εδώ...
και οι αγορές είναι κλειστές για τις διακοπές.
Μην ανησυχείς.
Ένας Μανισκάλκο, πάντα βρίσκει τον τρόπο...
να ταϊσει την οικογένειά του, σωστά;
Ναι. Το έχεις.
Νομίζω ότι είναι μια υπέροχη ιδέα.
Εννοώ, αν μοιάζεις σαν Ιταλός, γιατί να μην φας και σαν ένας, έτσι;
Όχι, εννοούσα, ιταλίδα, ξέρεις δηλαδή...
Σκάσε, Μπιλ.
θα κοιμηθώ στον καναπέ απόψε.
Σε όλους αρέσει να μιλάνε...
σχετικά με το πόσο κακά είναι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Αλλά σε αυτήν την περίπτωση...
πέτυχε πραγματικά για τον μπαμπά μου.
Η γερουσιαστής Τίγγερ ΜακΆρθουρ έγινε viral σήμερα...
και για πρώτη φορά, για όλους τους σωστούς λόγους.
Αυτό το νέο κούρεμα είναι σαν...
σαν την Τζι Άι Τζέιν δύο μήνες μετά το boot camp.
Μου δίνει ρευστότητα φύλου.
Μου δίνει φρέσκο, καυτό, υπέροχο.
Όποιος κι αν έκανε αυτό το κούρεμα...
η Αμερική σε ευχαριστεί.
Τώρα που η αξιολόγηση έγκρισης της Τίγγερ έπιασε ταβάνι...
με χαρά άφησε τον μπαμπά να έχει τα νώτα της.
- Τόσο καλό. - Είναι πολύ νόστιμο.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έβαλες όλα αυτά μαζί...
μόνο από αυτά που έχουμε στην κουζίνα.
Πάω στοίχημα πως έκανε επιδρομή στην κουζίνα Της Καλύβας.
Οπότε, μπορεί να θέλετε να τηλεφωνήσετε...
στην Γκλόρια εκεί, να δείτε αν της άφησε τίποτα.
Πώς το είπες αυτό πάλι, Σάλβο;
Είναι πεντανόστιμο.
Πάω για δεύτερο πιάτο. Μην το πείτε στον προπονητή μου.
Είναι πολύ καλό. Μακάρι όμως να μην είχες χρησιμοποιήσει τα μπολ μου.
Λοιπόν, ξέρεις, χρησιμοποίησα τα μπολ σου, Νταγκ...
γιατί ήθελα για να προσθέσω μια ειδική...
πνευματική αντήχηση στο γεύμα.
- Εντάξει. - Γι' αυτό.
- Ναι. - Λοιπόν, σ' ευχαριστώ...
- γι' αυτήν την συνεισφορά. - Εντάξει.
- Σάλβο, είναι νόστιμο. - Νόστιμο.
Ακούστε, με δεδομένο όλα αυτά που κάνετε για τον γιο μου...
αυτό είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω.
Και απλά θέλω να πω κάτι που συνήθιζε να λέει ο πατέρας μου.
Η μετάφραση είναι...
«Η οικογένεια δεν είναι μόνο ένα σημαντικό πράγμα...
είναι τα πάντα».
Και θα ήθελα να κάνω μια πρόποση πάνω σε αυτό.
- Σαλούτ! - Σαλούτ!
- Σε όλα. - Σαλούντ.
- Μπράβο σε όλους. - Καλά τα είπε.
Τσούγκρισμα!
Ώρα για ακόμα περισσότερο κρασί, έτσι;
- Ναι. - Όπως στη Ρώμη.
Επειδή, ξέρετε...
είστε Ιταλοί.
- Έχεις πρόβλημα με τους Ιταλούς, Μπιλ; - Ναι, Μπιλ.
- Ποιός στην έφερε; - Έλα, Μπιλ!
Νόμιζα ότι μιλούσατε σοβαρά.
Τι είναι αυτό;
Ξέρεις, απλά...
...είναι ο πιο σέξι τρόπος που μπορώ να σκεφτώ...
για να σου πω ευχαριστώ.
Εδώ μέσα; Πλάκα κάνεις;
Είναι στο διπλανό δωμάτιο.
- Ξέρεις ότι φωνάζω. - Το ξέρω.
Για έλα εδώ.
Ω, ναι!
- Τι έγινε, μωρό μου; - Πρέπει να πάμε μέσα.
- Θα μας φάνε ζωντανούς. - Τι; Για τι πράγμα μιλάς;
- Είδα ένα ρακούν. - Είναι καμιά κωδική λέξη;
- Υπάρχουν ρακούν παντού. - Ρακούν;
- Ναι. - Τι ρακούν;
- Υπάρχει άγρια ζωή εδώ έξω. - Αγάπη μου, δεν υπάρχουν ρακούν.
Βλέπω τα μελλοντικά πεθερικά μου να τρώνε...
το παραδοσιακό φαγητό της οικογένειάς μου λες και είναι σε πάρτυ με acid...
όπως θα ήθελα εγώ να είμαι.
Έρχεται το αεροπλάνο.
Α, όχι!
Αυτό το ιταλικό φαγητό είναι μέσα στο κεφάλι μου.
Αυτό ήταν απόδειξη πως ο άνθρωπος ήταν διαβολικός.
Δολοφόνησα τον Λοχία Φτερά.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι τους τάϊσες παγώνι.
- Πώς μπόρεσες να το κάνεις; - Άνετα.
Η συνταγή μου έλεγε κοτόπουλο. Όλα τα καταστήματα ήταν κλειστά.
Τι κάνει λοιπόν ένας μεγάλος σεφ; Αυτοσχεδιάζει.
Δολοφονώντας την αγαπημένη τους μασκότ;
Έχουν ακόμα τρεις. Πλάκα μου κάνεις;
Από πού ερχόμαστε, αυτό λέγεται:
«Πρέπει να κάνεις αυτό που πρέπει να κάνεις για να ταΐσεις την οικογένεια».
Λέγεται αγροτική νοοτροπία.
Κοίτα τριγύρω, μπαμπά.
Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι αγρότες.
Και σκέφτηκες πως εγώ ήμουν τρελός που ανησυχούσα ότι θα μας έκανες...
να μοιάζουμε με κάποιο κακό ιταλικό στερεότυπο;
Έλα. Ξέρεις ότι δεν θα το κάνω αυτό.
Είσαι τυφλός;
Είμαστε στο δάσος στη μέση της νύχτας...
προσπαθώντας να απαλλαγούμε από ένα φρικτό πτώμα.
Σωστά.
Για να με βοηθήσεις να ξεφορτωθώ τις αποδείξεις.
Γιατί μου φαίνεται το έχεις ξανακάνει αυτό;
- Ηλίθιο πουλί! - Είναι νεκρό!
Τι κάνεις;
Κοιτάζω τα φτερά του.
Νυχτερινή κολόνια;
Άκου, γιε μου...
Απλώς προσπαθούσα να σε βοηθήσω να...
κερδίσεις την εύνοια αυτής της οικογένειας...
φτιάχνοντας ένα καλό γεύμα, αυτό είναι όλο.
Λοιπόν, αν είναι αυτή η ιδέα σου για βοήθεια...
τότε είμαι μια χαρά, μπαμπά.
Χριστέ μου.
Γιατί νιώθω σαν να προσπαθείς...
- να μου το καταστρέψεις; - Να στο καταστρέψω;
Απλώς κάνω μια προσπάθεια όπως μου ζήτησες να κάνω.
Λοιπόν, αποδεικνύεται πως το χειρότερο...
του να μην προσπαθείς είναι τελικά το να προσπαθείς.
Λοιπόν, ίσως για σένα, αλλά για μένα, αυτοί οι άνθρωποι...
- φαίνεται να με συμπαθούν. - Να σε συμπαθούν;
Αν έλεγα σε αυτούς τους ανθρώπους την αλήθεια για αυτό που συνέβη...
δεν θα μας άφηναν να ξανάρθουμε εδώ.
Γιατί άφησα την Έλλη να με πείσει να σε φέρω εδώ;
Τι εννοείς, «να με φέρεις εδώ»;
Εσύ είσαι αυτός που με κάλεσε, έτσι δεν είναι;
Ναι, σε προσκάλεσα για να πάρω το δαχτυλίδι της γιαγιάς.
Δεν ήξερα ότι όλη την ώρα θα με σαμποτάριζες.
Τι εννοείς, να σε σαμποτάρω;
Πώς μπορείς και το λες αυτό;
Όλα όσα κάνω για σένα...
και όλα όσα έχω κάνει ποτέ για σένα, είναι για το καλό σου...
για να σου δώσω μια καλύτερη ζωή.
Σου αρέσει να το λες αυτό, αλλά τώρα που είμαι έτοιμος να την έχω...
είναι λες και προσπαθήσεις να με σταματήσεις.
Προσπαθώ να σταματήσω τι;
Προσπαθώ να βεβαιωθώ πως δεν θα γελοιοποιηθείς...
προσπαθώντας να είσαι κάποιος που δεν είσαι.
Έχεις δικιά σου προσωπικότητα.
Έχεις τον εαυτό σου. Γίνε ο άνθρωπος του εαυτού σου.
Σε διαφορετική περίπτωση, είναι ντροπιαστικό.
Ξέρεις τι;
Αυτό είναι το πρόβλημά σου. Είσαι τόσο συγκεντρωμένος...
στους άλλους για να μην ντροπιαστούν...
και δεν μπορείς να δεις ποιος τελικά ντροπιάζεται αληθινά.
Εσύ είσαι.
Αυτό πραγματικά πιστεύεις;
Πέσε να κοιμηθούμε, εντάξει;
Το επόμενο πρωί ήταν 4η Ιουλίου...
που είχε νόημα γιατί επιτέλους θα έπαιρνα την ανεξαρτησία μου.
Ήταν καταπληκτικό συναίσθημα.
Αλλά σαν την υπογραφή του αρώματός μου...
ήταν λίγο γλυκόπικρη.
Αλλά αυτό ήταν η αρχή της νέας μου ζωής.
Και τώρα που είχα το δαχτυλίδι...
ήταν καιρός να κάνω την κίνησή μου.
Το έχω σκεφτεί πάρα πολύ τις τελευταίες μέρες...
και πέρα από την αποδοχή της γενναιόδωρης προσφοράς σας...
να διευθύνω το ξενοδοχείο Μπέριμορ...
θα ήθελα επίσης να ζητήσω την άδειά σας...
να κάνω πρόταση γάμου στην Έλλη.
Α, αυτό δεν...
Πλάκα κάνουμε!
- Του την φέραμε! - Έπρεπε να δεις...
το βλέμμα στο πρόσωπό σου. Ανεκτίμητης αξίας.
Η απάντησή μας είναι ένα εμφατική...
- Ναι! - Θεέ μου.
Σεμπάστιαν, απλά σε αγαπάμε.
Και απλά δεν μπορούμε για σένα και την Έλλη...
να μπείτε στην ομάδα στην Ουάσιγκτον.
Ναι. Και αυτό είναι τέλειο.
Σήμερα έχουμε την οικογενειακή Χριστουγεννιάτικη φωτογραφία μας.
Μπορείς να της κάνεις πρόταση εκεί, και μετά να είσαι σε αυτή!
Ω, δόξα τω Θεώ. Ήμουν τόσο αγχωμένος...
για πώς θα αντιδρούσατε σε αυτό.
Ειδικά με το τι έγινε αυτό το Σαββατοκύριακο με τον πατέρα μου.
Όχι. Εκείνο το δείπνο ήταν υπέροχο.
- Ναι. - Φανταστικό. Αξιομνημόνευτο.
Κοτόπουλο al cavone.
Φανταστικό.
- Δεν το έφαγα ποτέ. - Φοβερό.
- Ναι. - Δεν ξέρω καν τι έχει μέσα.
Τι είδους ξωτικό υποτίθεται ότι είσαι εσύ;
Εκπροσωπώ όλες τις παραδόσεις των διακοπών.
Όμορφα.
Είσαι τόσο παχουλός σαν πέρδικα.
Να.
Ταίριαξες αμέσως.
Δεν ξέρω.
Μπορώ να της κάνω πρόταση πρώτα και μετά να βάλω την στολή;
- Ποιά θα είναι η διαφορά; - Έλλη.
- Έλλη, πού είναι το κοστούμι σου; - Δεν μπορούμε...
να το κάνουμε αυτό χωρίς τον τάρανδό μας.
Λυπάμαι, αλλά δεν θα γίνει η φετινή φωτογραφία, γιατί δεν θέλω...
να είμαι πια μέρος αυτής της οικογένειας.
Επίσης, ο Σεμπάστιαν δεν παίρνει τη δουλειά...
και δεν θα μετακομίσουμε στην Ουάσιγκτον...
και δεν θα χαλάσουμε άλλο πια από τον χρόνο μας...
με αυτούς τους χειριστικούς ανθρώπους. Οπότε πάμε.
- Τι έγινε; - Τι συνέβη;
Μπαμπά, τι κοινό έχουν όλα τα ξενοδοχεία σου;
Εμπειρία πέντε αστέρων στην τιμή τριών αστέρων.
Όχι! Η απάντηση είναι...
η τέχνη στο λόμπι τους.
Να ξεκινήσουμε με το ξενοδοχείο Μπάριμορ;
- Τι λες; Για πάμε. - Όχι, δεν νομίζω πως χρειάζεται...
Κοίτα. Παρατηρείς οτιδήποτε γνώριμο...
- στους τοίχους; - Όχι.
Αυτή είναι η ζωγραφιά μου, έτσι δεν είναι;
Τι είναι αυτό; Η ζωγραφιά μου.
- Ναι, η ζωγραφιά μου. - Εντάξει.
Ήταν ιδέα του μπαμπά σου!
- Περίμενε. Απλά περίμενε. - Ήταν ιδέα του πατέρα σου.
- Όχι. Ένα δευτερόλεπτο εδώ. - Αυτός ήταν.
Απλώς θέλω να ξέρω πώς το έμαθες.
Σεμπάστιαν, της το είπες;
Τι;
Το ήξερες αυτό;
Κατά κάποιο τρόπο είδα...
Δεν μπορώ να πιστέψω αυτό που μου κάνατε όλοι σας.
Έλλη, μπορούμε να εξηγήσουμε.
- Μπορούμε να σου εξηγήσουμε. - Όχι, μαμά!
Όλο αυτό το διάστημα νόμιζα ότι πουλούσα την τέχνη μου...
σε αυτόν τον υπέροχο νέο σχεδιαστή...
όταν στην πραγματικότητα οι γονείς μου απλά τους προσέλαβαν...
για να αγοράσουν τη δουλειά μου.
Όχι, όχι, αγάπη μου.
Όχι, αυτό είναι... Όχι.
Ναι. Ναι, αυτό είναι τεχνικά αληθές.
Νόμιζα πως τα έσπαγα στον κόσμο της τέχνης!
Εμείς απλά θέλαμε να κάνεις ένα ξεκίνημα...
σε μια πραγματικά, πραγματικά σκληρή επιχείρηση.
- Είναι τόσο τρομερά εκεί έξω. - Ξέρεις πόσο τραχής είναι.
Πάντα αυτό κάνετε. Πάντα...
κλέβετε τα μαθήματά μας.
Δωροδοκείτε τις αθλητικές ομάδες να μας δεχτούν...
ξαναγράφετε τα δοκίμια του κολεγίου μας...
προσλαμβάνετε διάσημους ράπερ για να παίξουν στα πάρτι γενεθλίων μας.
- Ούτε αυτό ήταν δική μου ιδέα. - Εντάξει. Και λοιπόν;
Τώρα δεν σου αρέσει ο Warren G;
Κοιτάξτε, είστε υπέροχοι γονείς.
Μην την αφήνετε να σας ενοχοποιήσει ώστε να αλλάξετε τους τρόπους σας.
Το μόνο που ήθελα ήταν νιώσω πως τα κατάφερνα μόνη μου.
Και δεν μπορώ να πιστέψω πως δεν μου είπες κάτι.
Αγαπητή μου, εμείς...
- Θεέ μου. - Στο είπα.
Ήμουν τόσο επικεντρωμένος στην προσπάθεια...
για να ευχαριστήσω την οικογένεια της Έλλης...
που ξέχασα τον λόγο για τον οποίο ήρθα εδώ.
Έπρεπε να βρω την Έλλη και να επανορθώσω.
Και ήξερα ακριβώς που θα ήταν.
Άδεια να προσεγγίσω;
Το μέρος θα χρειαζόταν μια ανακαίνιση, έτσι;
Συγνώμη.
Έπρεπε να πω κάτι.
Ναι, θα έπρεπε.
Υπάρχει κάτι που θα μπορούσα να κάνω για να επανορθώσω;
Μόνο που είμαι σε αυτή την οικογένεια...
είναι σαν το μπόουλινγκ με προφυλακτήρες.
Είναι σαν...
ό,τι κι αν προσπαθώ να κάνω...
πάντα στήνουν ράγες για να βεβαιωθούν ότι θα κερδίσω.
Και μερικές φορές, θέλω απλώς να ελευθερώθώ...
γιατί τότε αν κάνω απεργία, τότε θα είναι η δική μου απεργία.
Αλλά αν τα θαλασσώσω, τότε θα αφορά εμένα κι αυτό.
Καταλαβαίνω.
Θέλεις να δουλέψεις σκληρά για τη δική σου επιτυχία.
Ναι.
Θυμάσαι όταν μου το είπες την ιστορία...
για το πώς σε έμαθε ο Σάλβο να κολυμπάς;
Με πέταξε στη μέση της λίμνης Μίσιγκαν τον Νοέμβριο.
Άκου, ξέρω πως είναι μπελάς...
αλλά όμως σε μεγάλωσε να είσαι σκληρός και πολυμήχανος.
Και αυτά είναι δύο πράγματα που λατρεύω σε εσένα.
Και κάπως εύχομαι οι γονείς μου να με μεγάλωναν κι εμένα έτσι.
Και αυτή ήταν η στιγμή...
που όλα επιτέλους άρχισαν να έχουν νόημα.
Εδώ ήμουν σχεδιάζοντας το πως θα κάνω πρόταση γάμου στο κορίτσι των ονείρων μου...
και θα το έκανα χωρίς τον άνθρωπο που με μεγάλωσε;
Κατάλαβα πως είχα όλα όσα ήθελα...
αλλά όχι αυτά που χρειαζόμουν.
Πρέπει να πάω να κάνω κάτι πρώτα.
Τι;
Εμπιστέψου με. Συνάντησέ με στο δείπνο.
Πώς τα πάμε εκεί πίσω;
- Συνέχισε, αδερφέ, είμαι καλά. - Εντάξει.
Εκεί είναι. Αυτό είναι.
Σε έχω, αδερφέ μου.
Πήγαινε να τον φέρεις.
Σταμάτα! Δεν μπορείς να είσαι εδώ έξω!
Κύριε, φύγετε από τον αεροδιάδρομο! Κύριε!
Σταματήστε το αεροπλάνο.
Γιε μου...
τι κάνεις;
Μοιάζεις σαν να κολύμπησες ως εδώ.
Ήρθα εδώ για να σου πω...
ότι είσαι πεισματάρης, είσαι φτηνιάρης...
είσαι αντιπαθητικός...
είσαι αυστηρά επικριτικός...
Περίμενε, περίμενε. Γι' αυτό με κατέβασες από το αεροπλάνο;
Μπαμπά, αλλά η αλήθεια είναι πως...
όλες αυτές οι παραξενιές είναι μέρος αυτού που σε κάνει τον καλύτερο πατέρα...
που θα μπορούσα να ευχηθώ.
Εντάξει. Τώρα ακούω.
Δεν ήταν πάντα εύκολο να είμαι ο γιος σου...
αλλά με τον τρόπο που με μεγάλωσες, με έκανε τον άντρα που είμαι σήμερα.
Ο ίδιος άνθρωπος, που για οποιονδήποτε λόγο...
η Έλλη φαίνεται να αγαπά.
Ούτε κιι εγώ μπόρεσα ποτέ να το καταλάβω, αλλά ξέρεις...
Έχεις το δικό σου το δαχτυλίδι της γιαγιάς σου.
Τι άλλο χρειάζεσαι από εμένα;
Χρειάζομαι να είσαι μέρος της ζωής μας, μπαμπά.
Αλλά είπες πως σε κάνω να ντρέπεσαι.
Το κάνεις.
Δεν έχεις αλλάξει καθόλου από τότε που ήμουν παιδί.
Ξέρεις ποιος το έκανε; Εγώ άλλαξα.
Και νομίζω πως κάπου στην πορεία...
το ξέχασα.
Είσαι ο ήρωάς μου, φίλε.
- Σταμάτα. - Όχι είσαι.
Όλα τα πράγματα που θυσιάζεις.
Ότι καλό έχω στην ζωή μου, το χρωστάω σε εσένα.
Όχι. Είναι... είναι...
Καλά πράγματα συμβαίνουν σε καλά παιδιά.
Είσαι καλό παιδί.
Απλώς φέρομαι κάπως τρελά τώρα τελευταία...
γιατί... εγώ... εγώ...
ήμουν τόσο φτωχός,για να σου δώσω μια καλύτερη ζωή...
και τώρα που θα το έχεις...
φοβάμαι πως μόλις παντρευτείς την Έλλη...
θα χάσω την μόνη οικογένεια που έχω.
Μπαμπά, δεν θα με χάσεις. Μην ανησυχείς.
Σταμάτα... μην κλαις, μπαμπά.
- Κάνεις κι εμένα να κλαίω. - Δεν μπορώ να κρατηθώ.
Σε αγαπώ, φίλε.
- Σε αγαπάω, μπαμπά. - Κι εγώ σε αγαπώ, παιδί μου.
Σ' αγαπώ.
Κλαις;
- Τι1 - Κλαις;
Ούτε καν.
Δεν κλαίω ποτέ!
Δεν ξέρω γιατί ήμουν τόσο φοβισμένος.
- Είναι πραγματικά πανέμορφα. - Ναι.
Θεέ μου! Πέφτουμε!
- Θεέ μου! - Πλάκα κάνω.
Θα σε σκοτώσω, Λάκι!
Κυρίες και κύριοι, καλωσήρθατε...
στο φετινό φεστιβάλ της 4ης Ιουλίου.
Λοιπόν, μέχρι τώρα είναι ένα πολύ ευχάριστο βράδυ.
Ευχαριστώ, αγάπη μου.
Τι απόλαυση.
Τα σέβη μου στον νέο σεφ, ε;
Εξαιρετικός ε; Εξάλλου τι μπορεί να πάει στραβά με τον αστακό.
Ω, γλυκιά μου, έχασες την όρεξή σου;
Θέλεις να μου αγοράσεις μία;
Εντάξει, κυρίες και κύριοι.
Ελπίζω να φέρατε τα χορευτικά σας παπούτσια απόψε...
Επειδή...
Ευχαριστώ, κύριε Γούντροου. Επειδή σας έχουμε μια πραγματική...
απόλαυση απόψε, παίδες.
Υποδεχθείτε, κατευθείαν από το Σικάγο του Ιλινόις...
τον Σεμπάστιαν Μανισκάλκο.
Έλλη Κόλινς, εσύ το ζήτησες.
- Αναρωτιέμαι περί τίνος πρόκειται. - Δεν ξέρω.
Έλενορ Μάλορι Κόλινς.
Τι κάνεις;
Ακριβώς αυτό που ήρθα εδώ να κάνω.
Ο πατέρας μου είπε κάτι πολύ βαθύ αυτό το Σαββατοκύριακο.
Είναι μια παλιά Ιταλική παροιμία...
«Η οικογένεια δεν είναι ένα σημαντικό πράγμα...
είναι τα πάντα.»
Ναι, θα μπορεί να σε ντροπιάσει.
Να σε πνίξει.
Μερικές φορές ίσως το πως εκφράζουν την αγάπη τους...
- με τρόπους πολύ... - Μπερδεμένους.
- Ακριβώς. - Ναι.
Αλλά στο τέλος της ημέρας απλώς...
προσπαθούν να κάνουν ότι είναι καλύτερο για εμάς.
Επειδή μας αγαπούν.
Τώρα εδώ, αυτή τη στιγμή...
μπροστά στις οικογένειές μας...
Έλλη...
θα με παντρευτείς;
Ναι!
Και ορίστε παίδες.
Μια άτυπη Αμερικανική ιστορία αγάπης...
για έναν άνδρα που επανασυνδέεται με τον ήρωά του...
και δύο διαφορετικές ράτσες οικογενειών μεταναστών...
να ενώνονται.
Σεμπάστιαν, είσαι σίγουρος...
πως δεν θα ξανασκεφτείς την προσφορά μας;
Όχι, είναι μια γενναιόδωρη προσφορά.
- Ναι. - Αλλά η Έλλη και εγώ αποφασίσαμε...
να μείνουμε στο Σικάγο για τουλάχιστον λίγα χρόνια ακόμα.
Ναι.
- Δεν θα πω λέξη. - Σπαράζει η καρδιά μου.
Μπαμπά, σκεφτόμουν πως αφού το λαβράκι δεν...
θα πάρει τη δουλειά, έλεγα μήπως την έπαιρνα...
εγώ.
Όχι άλλα ναρκωτικά;
Ιατρική συνταγή; Κυρίως δική μου;
Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα.
- Ευχαριστώ. - Να το αγόρι μου.
Θα διευθύνω ένα ξενοδοχείου.
- Γεια. - Γεια σε όλους.
Θα ήθελα να γνωρίσετε την κοπέλα μου, την Μισέλ.
- Γεια σου. - Γεια σου, είμαι η Έλλη.
- Γεια σου. - Είναι αληθινή.
Αυτή είναι η αδελφή μου.
Είναι πολύ ωραίο να σας γνωρίσω όλους.
Πέταξες όλη τη διαδρομή από... από...
- την Αφρική. - Αφρική;
...να είναι με τον Νταγκ;
Λατρεύω τον Νταγκ.
Αλλά βασικά είμαι εδώ με πλήρη υποτροφία.
Είναι πολύ έξυπνη.
Πολύ ωραία.
Λοιπόν, είμαστε τόσο χαρούμενοι...
που σε συναντάμε. Εξαίρετη.
- Ναι. Μπορείς να κάτσεις... - Μαμά. Μπαμπά.
- Ναι. Ναι. - Πού θα πάμε;
Σωστά. Πρέπει να βγάλουμε την φωτογραφία.
Μην πεις ποτέ ότι δεν έκανα κάτι για σένα.
Τι θα λέγατε εσείς οι δύο, αν κάναμε τον γάμο στο παρεκλήσσι μας στην Ουάσιγκτον;
- Στην Ουάσιγκτον; - Όχι.
Ας τον κάνουμε στη Σικελία.
- Στην Σικελία; - Στον κήπο του παππού μου.
- Εκεί είναι που θα έπρεπε... - Σκεφτόμουν μήπως στην Νάπα...
γιατί βρήκα ένα μέρος που έχει ένα μεγάλο ποτήρι κρασιού.
Δούκα! Δούκα! Όχι!
Τι έχεις στο στόμα σου;
Ο Δούκας δολοφονήθηκε ένα παγώνι.
ΑΠΟΔΟΣΗ-ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ marios2016