Απόδοση διαλόγων: marios2016
Πρώτον, ήρθε στη μαμά σαν φίδι.
Μετά πήρε άλλες μορφές για να τη βασανίσει.
Μα η μαμά μου ήταν καλό κοριτσάκι.
Άκουγε τους γονείς της και έμενε πάντα στο σχοινί.
Ώστε το Κακό να μην μπορεί να την αγγίξει έξω από το σπίτι.
Επειδή αν σε αγγίξει το Κακό...
σε κάνει να κάνεις άσχημα πράγματα.
Ω ευλογημένο σπίτι από αρχαίο ξύλο.
Καταφύγιο των αγνών και των καλών.
Θα σε κρατήσουμε φωτεινό ώστε να μην περιπλανηθείς ποτέ.
Ο Παράδεισος είναι εδώ, μέσα στο σπίτι μας.
Σάμουελ, Νόλαν. Προειδοποίηση 10 λεπτών, παιδιά.
Εννιάλεπτη προειδοποίηση, Νόλαν.
Η μαμά λέει ότι υπάρχει μόνο αγάπη μέσα μας.
Γι' αυτό το Κακό μας θέλει τόσο πολύ.
Θέλει να καταστρέψει αυτή την αγάπη.
Να μας στρέψει τον ένα εναντιόν του άλλου.
Να αλληλοσκοτωθούμε.
Όπως έκανε στους υπόλοιπους ανθρώπους.
Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα άγγιγμα, χωρίς το σχοινί.
Και μετά, ούτε καν το σπίτι μπορεί να σε σώσει.
Φάτο.
Έτσι μπράβο.
Οι βάτραχοι τραγούδησαν δυνατά χθες το βράδυ.
Έρχεται η άνοιξη.
Θα είμαστε έτοιμοι.
Είναι μια καλή μέρα για μια καλή μέρα.
Μην ταΐζεις τον σκύλο.
Δεν είμαστε μόνο εμείς που πεινάμε.
Και δεν χρειάζεται να φάω όσο κι εσύ.
Μαμά;
Μαμά, μπορούμε να το ακούσουμε απόψε;
- Δεν έχει νέο φεγγάρι. - Την μαμά ρωτάω.
Θα πρέπει να περιμένουμε.
Δεν θα είναι ξεχωριστό αν δεν το περιμένουμε.
Στο είπα.
Θα σου κάνουν κάποια στιγμή.
Το Κακό δεν μπορεί να με αγγίξει εδώ...
από την αυγή μέχρι τη νύχτα και χρόνο με το χρόνο.
Το δάσος έχεις πολλούς κινδύνους που εγγυμωνούς.
Τυλιγμένοι σφιχτά θα είμαστε σώοι και αβλαβείς.
Το βλέπεις;
Πήγαινε πιάστους, Κόντα. Φέρε μας ένα μεγάλο, χοντρό κουνέλι.
Είστε έτοιμοι;
Δεν θα το αφήσω ποτέ.
Η μαμά μας είπε...
πως ακόμη και πριν το Κακό κατείχε τους πάντες...
ο κόσμος ήταν ήδη κακός.
Και γι' αυτό ήρθε.
Ο κόσμος του άνοιξε την πόρτα του...
είτε το ήξεραν είτε όχι.
Άφησέ τους να πάνε.
Αλλά η γιαγιά το ήξερε.
Και ο παππούς ήταν ο μοναδικός που την πίστεψε.
Ήταν καλός άνθρωπος και έχτισε αυτό το μέρος για εκείνη.
Ένα ευλογημένο σπίτι όπου το Κακό δεν θα μπορούσα να μπει μέσα.
Ένα μέρος για να μεγαλώσει μια οικογένεια...
μακριά από το σκοτάδι του κόσμου.
Ήταν μια καλή ζωή.
Αλλά μετά από λίγο, η γιαγιά άρχισε να νιώθει μια παρουσία...
να παραμονεύει στο δάσος.
Κάτι κακό...
γινόταν πιο δυνατό.
Αρνήθηκε να φεύγει πια από το σπίτι.
Οπότε ο παππούς βρήκε το πως να δέσει ένα σχοινί...
στα θεμέλια του σπιτιού...
έτσι ώστε να μπορέσει επιτέλους να βγει έξω.
Άφησέ τους να πάνε, Τζούνμπουγκ.
Νόλαν.
Τι κάνεις;
Κάνοντας λίγο χαλαρό ώστε να μπορώ να γραβδί αυτό το αυγό.
Μην το κάνεις.
Θα μπορούσε να είναι ένα κόλπο.
Μπορώ να τα πιάσω. Είναι ακριβώς εκεί.
Δώσε μου το μαχαίρι σου.
Όχι.
Θα αφήσουμε τη μαμά να αποφασίσει.
Μπορεί να δέσει τα σχοινιά μεταξύ τους.
Δεν θα το άφηνα.
Δεν φτάσαμε τόσο μακριά απλά για να πεθάνουμε από την πείνα.
Πώς μπορείς να είσαι τόσο σίγουρος για όλα;
Επειδή είμαι μεγαλύτερος από σένα.
Ναι. Τρία λεπτά.
Εμένα με αγαπάει περισσότερο.
Τι;
Τι είπες;
Δεν είπα τίποτα.
Σαμ!
Νόλαν!
Σάμιουελ!
Σαμ!
Το σχοινί μου.
Σάμιουελ!
Σαμ!
Σάμιουελ!
- Σάμιουελ! - Σαμ! Σαμ.
Έλα.
Νόλαν!
Τρέξτε!
Γύρνα στο σχοινί!
Όχι! Όχι. Όχι!
Όχι! Όχι! Όχι!
Εντάξει.
Σε άγγιξε; Ε;
Σε άγγιξε, Νόλαν;
Δεν νομίζω.
Κράτα το σχοινί.
Τι βλέπεις; Μαμά, τι είναι;
Αναπνεύστε. Απλά αναπνεύστε.
Όλα είναι εντάξει. Είναι εντάξει. Απλά αναπνεύστε. Απλά αναπνεύστε.
Απλά αναπνεύστε.
Πέστε στα γόνατα.
Πρέπει να σιγουρευτώ.
Μη με κοιτάτε.
Αγγίξτε το ξύλο!
Τα χέρια σας στο κελάρι.
Πείτε το.
Πείτε το!
Ω ευλογημένο σπίτι από αρχαίο ξύλο.
Καταφύγιο των αγνώ και των καλών.
Θα σε κρατήσουμε φωτεινό ώστε να μην περιπλανιέσαι ποτέ.
Ο παράδεισος είναι εδώ...
μέσα στο σπίτι μας.
Εντάξει, σηκωθείτε.
- Τι έγινε; - Δεν το ήθελα.
Πάτησα το σκοινί του...
Έχεις χάσει το μυαλό σου;
Δεν πειράζει, μαμά. Δεν...
Ησυχία! Άλλο ένα δευτερόλεπτο και όλα θα είχαν τελειώσει.
Για όλους μας!
Αυτό το σχοινί είναι η σανίδα σωτηρίας σας.
- Συγνώμη. - Δεν θέλω την συγνώμη σου!
Θέλω να χρησιμοποιήσετε το κεφάλι σας!
Μπορείς να το κουνήσεις;
Νομίζω ότι έχει σπάσει.
Μην στέκεσαι έτσι απλά. Φέρε μου ένα νάρθηκα για τον αστράγαλό του.
Το ξέρω. Το ξέρω, το ξέρω.
Έλα. Είναι εντάξει.
Με τι έμοιαζε αυτή την φορά;
Σαν την μαμά μου.
Προσπαθεί να με τρομάξει.
Όπως είχε προσπαθήσει να τρομάξει και παλιότερα την μαμά μου.
Αυτό είναι όλο όσο έχουμε για σήμερα.
Μην τρώτε πολύ γρήγορα.
Σίγουρα είναι καλό.
Κάποτε ήμουν ευγνώμων...
που το Κακό δεν είχε εμφανιστεί σε εσάς.
Και μετά, κατάλαβα τι έκανε.
Δεν σας τα έχω πει ποτέ όλα αυτά.
Μια φορά όμως...
μου ήρθε σαν μικρό κορίτσι...
φωνάζοντας για βοήθεια.
Ήταν ακριβώς στο όριο του σκοινιού μου.
Είχε πιαστεί το πόδι της μέσα σε μια τρύπα.
Ούρλιαζε κι ούρλιαζε.
Είδα το κόκκαλο...
που προεξέχει.
Έπρεπε να συνεχίσω να λέω στον εαυτό μου ότι δεν ήταν αληθινό.
Αλλά οι κραυγές συνεχίζονταν για μέρες.
Έτσι, κάθε πρωί...
έβγαινε να ελέγχω...
για να δω αν το Κακό τα είχε παραιτηθεί.
Αλλά ήταν ακόμα εκεί.
Το δέρμα της έγινε μπλε και γκρι.
Κι η μυρωδιά...
Αναρωτιώμουν γιατί ήταν ακόμα εκεί έξω.
Γιατί;
Γιατί με ήθελε να πάω να δω για το κορίτσι.
Ήθελε να αμφιβάλλω για τον εαυτό μου.
Για να με παρασύρει από το σχοινί.
Το Κακό είναι έξυπνο...
και υπομονετικό.
Είναι σαν το φίδι που έχετε δει στο δάσος.
Το κακό μπορεί να φορέσει πολλά, πολλά δέρματα.
Και το μεγαλύτερο κόλπο από όλα...
είναι να παίζει με εσάς αγόρια.
Και όταν περάσει αρκετός καιρός...
θα ξεχάσετε πως είναι ακόμα εκεί.
Θα σας κάνει να σταατήσετε να είστε εσε επιφυλακή.
Και θα σας πιάσει!
Ένα άγγιγμα...
χωρίς το σχοινί...
είναι το μόνο που χρειάζεται για να μπει μέσα σε έναν από εμάς...
και να μπει μέσα στο σπίτι.
Ποτέ μην...
το αφήσετε.
Δεν θα το αφήσουμε ποτέ.
Πόση ώρα;
Περίπου μια ώρα.
Το ένιωσα περισσότερο.
Το φαντάστηκες;
Ναι.
Πες μας για αυτό.
Φαντάστηκα ότι όλα είχαν χαθεί.
Εσύ...
ο Σαμ...
ο Κόντα...
και το σπίτι.
Το μόνο που μου είχε μείνει ήταν το σκοτάδι.
Και μετά τι;
Σκέφτηκα τη γέννησή μας στο σπίτι...
και πόσο ασφαλές μας κρατάει κάθε μέρα.
Και ένιωσα το σκοτάδι να φεύγει μακριά.
Κοίτα γύρω σου.
Κοίτα πόσο τυχερός είσαι.
Όλα σου τα όνειρα έγιναν πραγματικότητα.
Το Κακό δεν μπορεί να σε αγγίξει εδώ.
Σάμιουελ, σειρά σου.
Ώρα να καθαρίσεις την ψυχή σου.
Θυμήσου να μας χάσεις παντελώς και μετά να μας βρεις ξανά.
Γέμισε το κελάρι με όλη σου την αγάπη.
Θύμισε στο σπίτι γιατί αξίζουμε την προστασία του.
Μπορώ να κουνηθώ τώρα;
Όχι.
Νόλαν, με έπιασε φαγούρα.
Είπα: «Μην κουνηθείς».
Είναι απλά φαγούρα.
Καλά.
Αυτό πρέπει να είναι εντάξει.
Είναι φτερά κουκουβάγιας αυτά;
Μπορώ να πετάξω όπου θέλω.
Και να φας ότι θέλεις.
Μια φορά κι έναν καιρό...
υπήρχε ένα αγόρι που μπορούσε να πετάξει...
και να πιάσει όλους τους σκίουρους στα δέντρα.
Σαμ.
Όταν έσπασε το σχοινί σου...
παρατήρησες τίποτα;
Σαν τι;
Τίποτα περίεργο.
Αυτή ήταν η πρώτη φορά που το αφήσαμε...
και τίποτα δεν άλλαξε.
Γιατί δεν μας έπιασε.
Ναι.
Αν μας έπιανε...
πιστεύεις πως η μαμά θα μας σκότωνε;
Όπως σκότωσε τον μπαμπά;
Όπως σκότωσε τον παππού και την γιαγιά;
Το Κακό τους άγγιξε.
Μας προστάτευε.
Το ξέρω αυτό.
- Τι; - Τίποτα.
Εύχεσαι ποτέ να μπορούσες να τρέξεις ελεύθερος σαν το Κόντα;
Χωρίς σχοινί γύρω από το στήθος σου;
Ο Κόντα είναι σκύλος.
Το Κακό δεν νοιάζεται για τα ζώα.
Θα ήθελες ποτέ να μπορούσες να δεις αυτό που βλέπει κι εκείνη;
Μόνο μια φορά;
Ένιωσα κάτι να πλησιάζει σήμερα.
Απλώς φοβήθηκες.
Γιατί κάνεις όλες αυτές οι ερωτήσεις;
Η μαμά δεν μας είπε ποτέ ψέματα.
Εμένα με αγαπάει περισσότερο.
Αυτό σε άκουσα να λες πριν πατήσω το σχοινί σου.
Δεν το είπα αυτό.
Δεν το ήθελα αυτό που έγινε.
Το ξέρω.
Ω ευλογημένο σπίτι...
από αρχαίο ξύλο.
Σπίτι...
στη δραπέτη γυναίκα μου.
Γεια σου, Τζούνμπαγκ.
Τι συμβαίνει;
Τζουν!
Τζουν, εγώ είμαι!
Έχει περάσει καιρός.
Θεέ μου, μου έλειψες.
Νομίζεις ότι μπορώ να τους δω;
Α, δεν τους το είπες την αλήθεια για τον πατέρα τους.
Το καταλαβαίνω.
Γιατί τότε θα πρέπει να τους πεις ποιά πραγματικά είσαι.
Έτσι δεν είναι, Τζουνμπάγκ μου;
Δεν είμαι αυτή πια.
Ξέρεις ότι σου άρεσε.
Ποιό είναι το σχέδιό σου;
Σε ξέρω.
Δεν έχεις σχέδιο.
Ίσως να μου τους δώσεις.
Ή θα προτιμούσατε να τους δεις να πεινάνε;
Ήρθα τόσο κοντά σήμερα.
Αργά ή γρήγορα...
θα αφεθείς.
Και όταν το κάνεις...
θα σε κάνω να φας τα μωρά σου.
Τζουν!
Με προσοχή τώρα. Μην σπάσεις τις ρίζες.
Πιστεύεις ότι θα βελτιωθεί;
Δύσκολο να το πω.
Ο χειμώνας μας έκανε νούμερα.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε τώρα είναι να ελπίζουμε.
Τι;
Τίποτα.
Το φίδι στην πλάτη σου.
Είπες ότι το έκανες όταν ήσουν στην πόλη.
Αλλά είπες ότι και το Κακό ήταν ήδη εκεί...
σκοτώνοντας τους πάντες.
Δεν καταλαβαινω...
Το έκανα πριν ξεκινήσουν όλα.
Όταν γνώρισα τον μπαμπά σου.
Ήμουν άλλος άνθρωπος τότε.
Σε φοβίζει ακόμα;
Όχι πια.
Μου αρέσει τώρα.
Γιατί;
Επειδή είναι από τη ζωή σου πριν.
Στον παλιό κόσμο.
Ένα κόσμο γεμάτο πόνο και βάσανα;
Τι να αρέσει σε αυτό;
Δεν ξέρω.
Όταν ήμουν στην ηλικία σου...
έκανα ερωτήσεις όπως εσύ...
και ούτε κι εγώ πίστευα την μητέρα μου.
Γι' αυτό έφυγες;
Ποτέ δεν σκέφτηκε πως θα επέστρεφα εδώ.
Αλλά είναι το μόνο μέρος που θα μπορούσα να σας κρατήσω όλους ασφαλείς.
Τι θα γινόταν όμως αν το Κακό όντως...
άγγιζε έναν από εμάς και έμπαινε στο σπίτι;
Τι θα γινόταν;
Θα μας έκανε να αλληλοσκοτωθούμε.
Έτσι τελείωσε ο κόσμος.
Αλλά πώς ξέρεις ότι είμαστε μόνοι μας;
Ίσως το σπίτι μας να μην είναι το μόνο που προστατεύεται.
Θα σε έκανε να νιώσεις καλύτερα;
Δεν θα ήμασταν μόνοι για το υπόλοιπο της ζωής μας.
Δεν είμαστε μόνοι, Νόλαν.
Έχουμε ο ένας τον άλλον.
Και αυτό είναι το παν.
Δεν υπάρχει κανένας άλλος εκεί έξω, μωρό μου.
Εμείς είμαστε ο κόσμος τώρα.
Μια φορά κι έναν καιρό...
κατοικούσε κοντά σε ένα μεγάλο δάσος...
ένας φτωχός ξυλοκόπος...
με τη γυναίκα του και δύο τυ παιδιά.
Ένα μικρό αγόρι που το λέγανε Χάνσελ...
κι ένα κορίτσι που την λέγανε Γκρέτελ.
Μια φορά, όταν υπήρχε έας μεγάλος λιμός στη χώρα...
δεν μπορούσε να προμηθευτεί ακόμα και το καθημερινό τους ψωμί.
Καθώς ήταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι ένα βράδυ, σκεφτόμενος τα προβλήματα...
αναστέναξε και είπε στη γυναίκα του...
Τι θα απογίνουμε;
Πώς θα ταΐσω τα παιδιά μου...
όταν δεν έχουμε τίποτε άλλο για να φάμε εμείς;
Ξέρω, αποκρύθηκε η σύζυγός του.
Θα τα οδηγήσουμε μακριά...
πολύ νωρίς το πρωί...
στο πιο πυκνό μέρος του δάσους.
Κι εκεί θα τους ανάψεις μια φωτιά...
και θα τους δώσεις από λίγο ψωμί.
Και μετά θα πάμε στη δουλειά μας...
και θα τα αφήσουμε μόνα τους.
Δεν θα βρουν ξανά τον δρόμο για το σπίτι.
Και θα ελευθερωθούμε από αυτά.
Είναι καινούργιο.
Είσαι σίγουρος;
Έχεις μάτια, έτσι δεν είναι;
Είναι νέο φεγγάρι.
Σωστά, μαμά;
Μπορούμε να το ακούσουμε απόψε;
Νόλαν;
Νόλαν.
Κοιμάσαι ακόμα;
Νόλαν.
Έλα.
Ξέχασες πάλι το κουδούνι σου.
Είναι καλύτερα με χυμό.
Ναι.
Αυτό θα το κάνει να έχει λιγότερο γεύση σαν δέντρο.
Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε.
Φάε.
Μαμά;
Σαμ;
Όχι!
Όχι! Όχι!
Κόντα.
Άγγιξε το ξύλο.
Πες το!
Ω ευλογημένο σπίτι από αρχαίο ξύλο.
Καταφύγιο των αγνών και των καλών.
Θα σε κρατήσουμε φωτεινό ώστα να μην περιπλανιέσαι ποτέ.
Ο Παράδεισος είναι εδώ, μέσα στο σπίτι μας.
Πες το ξανά.
Ω ευλογημένο σπίτι από αρχαίο ξύλο.
Πάλι!
Ω ευλογημένο σπίτι...
- από αρχαίο ξύλο... - Πιο δυνατά!
Καταφύγιο των αγνών και των καλών!
Μαμά.
Μαμά!
Πρέπει να κατουρήσω, μαμά!
Μαμά!
Ένιωσες το σκοτάδι να φεύγει;
Σαμ.
Είσαι ξύπνιος;
Όχι.
Σαμ.
Σαμ!
Ναι.
Πρέπει να φύγουμε από το σπίτι.
Καληνύχτα, Νόλαν.
Σοβαρολογώ.
Σαμ!
Πώς θέλεις να φύγεις;
Το Κακό θα μας πιάσει αμέσως καθώς βγάζουμε το σχοινί.
Γνωρίζουμε το δάσος.
Αν φροντίζουμε ο ένας τον άλλον...
μπορεί να έχουμε ευκαιρία να του ξεφύγουμε.
Τι θα γίνει με τη μαμά;
Θα επιστρέψουμε για αυτήν μόλις βρούμε κάτι να φάμε.
Η μαμά ξέρει τι είναι σωστό για εμάς.
Δεν νομίζω ότι το ξέρει πια.
Την είδες;
Και αυτή πεινάει.
Πάντα βρίσκει κάτι.
Για μια φορά, πρέπει να την βοηθήσουμε.
Με την ανυπακοή μας;
Θα αφήσεις στα αλήθεια το χοινί;
Μπορώ να αφήσω το σχοινί...
αλλά δεν μπορώ να αφήσω τον αδελφό μου.
Είναι πολύ επικίνδυνο.
Λυπάμαι.
Αυτό είναι ένα πολύ ειδικό εργαλείο.
Λέγεται κάμερα.
Τι κάνει;
Βγάζει φωτογραφίες.
Αποτυπώνει αυτό που βλέπει, με αυτό το ματάκι.
Το στοχεύεις...
μετά πατάς αυτό το κουμπί εδώ και...
βγαίνει μια φωτογραφία.
Όπως αυτή εδώ.
Αυτή ήμουν εγώ...
από τον παλιό κόσμο.
Είσαι πραγματικά εσύ;
Πρόσεχε.
Ήμουν άλλος άνθρωπος τότε.
Ή αυτή.
Την έβγαλα έξω στη βεράντα.
Σαμ.
Αυτοί είμαστε εμείς;
Και αυτός είναι ο Κόντα.
Ναι.
Μπορείτε να τραβήξετε μια φωτογραφία από οτιδήποτε θέλετε.
Αλλά η καλή φωτογραφία...
δείχνει περισσότερα από αυτά που βλέπει η κάμερα.
Δείχνει μια ξεχωριστή στιγμή...
παγωμένη στο χρόνο.
Μπορεί ακόμη να δείξει ακόμα κι ένα συναίσθημα.
Όπως την αγάπη.
Πού είναι ο μπαμπάς;
Κρατούσε την κάμερα.
Έχεις καμιά φωτογραφία του;
Αυτές οι δύο είναι οι μόνες που επέλεξα να κρατήσω.
Και υπάρχει ακόμα μία εκεί μέσα.
Την κράτησα.
Για πότε;
Περιμένω για την κατάλληλη στιγμή.
Ίσως βρείτε μία...
που να μας θυμίζει αυτό που ζούμε.
Ακόμα κι αν είναι κάτι μικρό.
Γιατί κάποιες στιγμές στη ζωή είναι σκληρές.
Όταν όμως θυμόμαστε γιατί κρατιώμαστε...
γινόμαστε και πάλι δυνατοί.
Αυτή εδώ...
πρόκειται να γίνει μια από αυτές τις δύσκολες στιγμές.
Περάσαμε βίαιους...
και βάναυσοους χειμώνες, έτσι δεν είναι;
Αλλά τίποτα σε σύγκριση με αυτήν.
Τα πάντα στον κήπο, χάθηκαν.
Οι ρίζες είναι βρεγμένες.
Τα ζώα, δεν έχουν επιστρέψει ακόμα.
Έχουμε νερό.
Αλλά αυτό θα μας κρατήσει ίσως...
για μερικές εβδομάδες.
Ίσως ένα μήνα.
Σύντομα όμως...
τα σώματά μας θα αρχίσουν να πέφτουν.
Και θα πεθάνουμε.
Έτσι, έχουμε μόνο μία επιλογή.
Και αυτή είναι ο Κόντα.
Τι;
Μπορούμε να αλατίσουμε το κρέας.
Ίσως μας κρατήσει ένα μήνα περίπου
- πριν χαλάσει. - Όχι!
Ξέρω ότι τον αγαπάς.
Όλοι μας το αγαπάμε.
Πλησιάζει όμως το τέλος της ζωής του...
και δεν έχουμε πιάσει τίποτα εδώ και μήνες.
Μπορούμε να φάμε περισσότερους βατράχους.
Αυτό δεν θα είναι αρκετό.
Θα φάω φλοιούς και ζωύφια.
Δεν με πειράζει, μαμά. Στο ορκίζομαι.
- Νόλαν. - Ίσως είναι ασφαλές να φύγουμε.
Ήμουν εκεί έξω χωρίς σχοινί.
Το Κακό θα μπορούσε να με άγγιξε, αλλά δεν το έκανε.
Γιατί επέλεξε να μην το κάνει.
Θέλει να αμφιβάλλεις για μένα. Και κοίτα…
αυτό ακριβώς αυτό που κάνεις.
Κι αν κάνεις λάθος; Τι κι αν ο κόσμος είναι ακόμα εκεί έξω;
Αυτός είναι ο κόσμος! Δεν υπάρχει τίποτα εκεί έξω!
Είναι είτε το σπίτι είτε το Κακό. Αυτό είναι όλο!
Όχι. Αυτό είναι κακό.
Το να τρως οικογένεια είναι κακό!
Αν δεν μπορούμε να τραφούμε εμείς, πώς θα ταΐσουμε τον σκύλο;
Θέλεις να πεθάνεις;
Δεν θέλω να πεθάνω, αλλά δεν θέλω να δω τον φίλο μου να πεθαίνει!
Αυτό δεν είναι δίκαιο!
Το μόνο που έχει κάνει, είναι να μας προστατεύει!
Ας ρωτήσουμε τον Σάμιουελ.
Φυσικά και θα κάνει αυτό που λες.
Μπορεί να μιλήσει για τον εαυτό του.
Σάμιουελ;
Πρέπει.
Σε μισώ! Σας μισώ και τους δύο.
Το μισώ αυτό το σπίτι! Το μισώ αυτό το σπίτι!
Έλα Κόντα.
Μαμά, μπορώ να το κάνω εγώ αν θέλεις.
Όχι.
Όχι!
Όχι. Όχι!
Όχι! Όχι! Όχι!
Κόντα! Κόντα!
Όχι!
Όχι! Μαμά, σε παρακαλώ!
Όχι, σε παρακαλώ!
Κόντα!
Σε παρακαλώ!
Είσαι καλός σκύλος.
Σε ευχαριστώ...
που μας πρόσεχες.
Είσαι καλός σκύλος.
Μαμά.
Νόλαν.
Δεν είναι αληθινό.
Άκουσέ με.
Πρέπει να δεις.
Πρέπει να δεις ότι δεν υπάρχει τίποτα για να φοβάσαι!
Αυτό σε θέλει να σκεφτείς, μωρό μου. Μην το κάνεις!
Όχι! Μην το κάνεις.
Όχι. Όχι.
Νόλαν! Άνοιξε την πόρτα.
Νόλαν!
Άνοιξε την πόρτα.
Νόλαν!
Νόλαν... είπα ψέματα.
Δεν σου τα είπα όλα. Εγώ έφερα το Κακό εδώ.
Το Κακό είναι αληθινό!
Κι αν με αγγίξει και μπω μέσα στο σπίτι...
θα με κάνει να σς σκοτώσω!
Άνοιξε την πόρτα.
Σε παρακαλώ!
Άνοιξε την γαμημένη πόρτα!
Νόλαν!
Μαμά!
Κακό κατσικάκι.
Κακό κατσικάκι, σε έπιασα να κάθεσαι στην καρέκλα μου.
Ας δούμε αυτό το κωλαράκι...
και θα το κάνω να μην μπορεί να καθίσει πουθενά.
Είναι εδώ.
Είναι εδώ!
Μαμά!
Ανάθεμα. Τι στο διάολο;
Κακό!
Κακό κατσικάκι, βάζεις δηλητήριο στο φαγητό μου.
Κακό κατσικάκι.
Κακός!
Στο είπα...
πως θα σε κάνω να φας τα μωρά σου.
Δεν θα μπεις ποτέ.
Όχι!
Μαμά!
Μαμά;
Ξύπνα, μαμά.
Μαμά, ξύπνα!
Όλα εντάξει, μαμά. Δένω τα σχοινιά μεταξύ τους.
Όλα καλά, μαμά. Είναι εντάξει.
Μαμά, σε παρακαλώ.
Ω ευλογημένο σπίτι από αρχαίο ξύλο.
Καταφύγιο των αγνών και των καλών.
Θα σε κρατήσουμε φωτεινό ώστε να περιπλανιέσαι ποτέ.
Ο Παράδεισος είναι εδώ, μέσα στο σπίτι μας.
Μαμά, σε παρακαλώ.
Το σπίτι μας έχει τώρα, μαμά.
Μπορείς να ξυπνήσεις. Σε παρακαλώ, μαμά, ξύπνα.
Σε χρειάζομαι.
Σε παρακαλώ, μαμά.
Ω ευλογημένο σπίτι από αρχαίο ξύλο.
Καταφύγιο των αγνών και των καλών.
Θα σε κρατήσουμε φωτεινό ώστε να μην περιπλανιέσαι ποτέ.
Ο Παράδεισος είναι εδώ, μέσα στο σπίτι μας.
Μαμά, σε παρακαλώ.
Σε παρακαλώ, μαμά.
Κόντα!
Γύρνα πίσω!
Κόντα!
Έφτιαξα λίγο τσάι από πευκοβελόνα.
Θα σε βοηθήσει με την πείνα σου.
Εσύ ήσουν εκεί έξω;
Πού;
σε είδα...
στο δάσος...
γελώντας μαζί μου που δεν μπορούσα να τη σώσω.
Νομίζω πως ονειρευόσουν.
Άγγιξε το ξύλο.
Άγγιξέ το.
Ω ευλογημένο σπίτι από αρχαίο ξύλο.
Καταφύγιο των αγνών και των καλών.
Θα σε κρατήσουμε φωτεινό ώστε να μην περιπλανιέσαι ποτέ.
Ο Παράδεισος είναι εδώ, μέσα στο σπίτι μας.
Εντάξει.
Τώρα πιες.
Χρειάζεσαι λίγο αέρα.
Δεν θα σε αφήσω να πεθάνεις.
Βοήθεια!
Ναι!
Βοήθεια!
Με συγχωρείς!
Γεια σου.
Συγνώμη που έρχομαι έτσι, απλά...
έκανα πεζοπορία και...
νομίζω ότι άκουσα κάποιον να φωνάζει για βοήθεια.
Δεν ήσουν εσύ, έτσι;
Νόμια πως τα αυτιά μου μου έπαιζαν κόλπα.
Δεν περίμενα πως θα ήταν κάποιος εδώ έξω.
Αυτό είναι...
Είσαι καλά;
Πώς σε λένε, μικρέ;
Νόλαν.
Λυπάμαι, δεν σε άκουσα.
- Νόλαν. - Νόλαν.
Γεια σου, Νόλαν. Είμαι ο Κόουλ.
Χαίρομαι που σε γνωρίζω.
Λοιπόν...
πού βρίσκονται οι δικοί σου; Είναι εδώ γύρω;
Η μαμά μου είναι νεκρή.
Λυπάμαι πολύ που το ακούω αυτό.
Πώς πέθανε;
Ο αδερφός μου είναι άρρωστος. Χρειάζεται φαγητό.
Εντάξει.
Λοιπόν, έχω λίγο φαγητό στην τσάντα μου.
Ξέρεις...
Νόλαν, έχω ένα φορτηγάκι περίπου πέντε μίλια από εδώ...
και θα μπορούσα να πάρω εσένα και τον αδερφό σου...
Κάνε πίσω!
Καλά. Εντάξει, εντάξει.
Εντάξει.
Κοίτα, δεν θέλω να σας κάνω κακό.
Ο Νόλαν εδώ λέει ότι είσαι άρρωστος.
- Δεν είμαστε ανόητοι. - Σαμ.
Δεν είπα πως είστε ηλίθιοι, απλα...
νόμιζα πως κάποιος είχε πρόβλημα. Αυτό είναι όλο.
Σκότωσες τη μαμά μου.
Όχι, μικρέ. Εγώ...
δεν ξέρω τη μαμά σου. Εντάξει;
Κοίτα, αυτό ήταν απλά... ένα λάθος.
Συγνώμη. Θα φύγω. Θα φύγω τώρα...
- εντάξει; - Μην κουνηθείς.
Εντάξει. Απλά ηρέμησε.
Κι αν είναι πραγματικό πρόσωπο;
Ήμασταν χαρούμενοι.
Άκουσέ με, εντάξει;
Απλώς θα γυρίσω, Απλώς θα πάω πίσω.
Θα πάω πίσω από εκεί που ήρθα, εντάξει;
- Απλά... - Είπα, "Μην κουνηθείς!"
Κοίτα, όλα είναι καλά.
- Απλά άφησέ τον να φύγει. - Όλα είναι εντάξει.
Άφησέ τον να φύγει, Σαμ.
Σε παρακαλώ.
Τελείωσε.
Έφυγε.
Όχι!
Σαμ...
Βοηθήστε με!
Νόλαν, μην το κάνεις.
- Είπε ότι έχει φαγητό. - Είναι κόλπο.
Βοηθήστε με!
911. Ποια είναι η έκτακτη ανάγκη σας;
Κύριε;
Κύριε, με ακούτε;
Μπορείτε να μου πείτε...
Κύριε...
Κύριε, πείτε μου πού βρίσκεστε.
Είναι από εκείνο τον άντρα.
Είναι νεκρός.
Αυτός δεν ήταν άντρας.
Δοκίμασέ το.
Το άφησες;
Οχι.
Τον άγγιξα με το σχοινί.
Δεν θα με άφηνε αν ήταν ο Κακός, σωστά;
Ακόμα δεν θα μάθεις.
Την πατάς συνέχεια!
Απλά δοκίμασέ το.
Όχι.
Ίσως δεν υπάρχει Κακό.
Η μαμά μας είπε ψέματα.
Δεν έχουμε μείνει μόνο εμείς στον κόσμο.
Αν νομίζαμε ότι δεν υπήρχε τίποτα εκεί έξω για εμάς...
τότε δεν θα θέλαμε να την αφήσουμε.
Αυτοκτόνησε για να μας κρατήσει ασφαλείς,
Και ακόμα δεν θες νατο πιστέψεις!
Απλά δοκιμασέ το!
Θα δεις ότι είναι αληθινό!
Θα σε κάνει να νιώσεις καλύτερα!
Στο υπόσχομαι.
Μια φορά κι έναν καιρό...
ήταν δύο αδέρφια που εμπιστεύονταν ο ένας τον άλλον.
Σε αγαπούσε!
Σε αγαπούσε.
Και λυπάμαι πολύ για αυτό που έκανα.
Αλλά δεν είμαστε ασφαλείς.
Πεθαίνουμε.
Τουλάχιστον τότε θα είμαστε πάλι με τη μαμά.
Ίσως αυτό να είναι αρκετό για σένα αυτή τη φορά.
Ναι;
Ποιος είναι εκεί μέσα;
Κόντα;
Ναι;
Μαμά;
Ναι;
Ψάχνω τον μπαμπά μου.
Μου ζήτησε να περιμένω στο αυτοκίνητο...
αλλά δεν γύρισε ποτέ.
Σε πειράζει να το χαμηλώσεις λίγο αυτό;
Ευχαριστώ.
Πώς βρέθηκες εδώ;
Ακολούθησα τα βήματά του στη λάσπη.
Είναι ψηλός, μαύρα μαλλιά, λίγο γκρίζα στα πλαϊνά;
Τον έχεις δει;
Γιατί είναι αυτό το σχοινί γύρω από τη μέση σου;
Για να με κρατήσει ασφαλής.
Από τι;
Πού βρήκες αυτό τον φακό;
Αυτός είναι του μπαμπά μου.
Ήταν λάθος.
Δεν το ήθελα.
Τι λες;
Πού είναι;
Τι έκανες;
Τι του έκανες;
Νόμιζα πως ήταν ο Κακός.
Όχι, περίμενε!
Νόμιζα ότι ήταν ο Κακός!
Γύρνα πίσω!
Το σχοινί... όχι.
Σε παρακαλώ! Γύρνα πίσω!
Ξέρω ότι είναι αληθινή.
Σαμ!
Νόλαν!
Σαμ;
Σαμ!
Νόλαν!
Σαμ!
Πού είσαι;
Όχι!
Σαμ;
Δεν είναι αληθινό.
Σαμ.
Γιατί μου έκοψες το σκοινί;
Σαμ.
Ω ευλογημένο σπίτι από αρχαίο ξύλο.
Καταφύγιο των αγνών και των καλών.
Θα σε κρατήσουμε φωτεινό ώστε να μην περιπλανιέσαι ποτέ.
Ο Παράδεισος είναι εδώ, μέσα στο σπίτι μας!
Σταμάτα, Σαμ!
Σαμ! Σαμ!
Σαμ!
Σαμ! Σαμ!
Σαμ!
Σαμ! Δεν θες να το κάνεις αυτό!
Το σπίτι δεν θα σε προστατέψει πια.
Νόλαν;
Έλα εδώ, μωρό μου.
Έλα εδώ.
Δεν είμαι θυμωμένος μαζί σου, Νόλαν.
Ήμουν σαν εσένα όταν ήμουν στην ηλικία σου.
Θέλω να σε ξαναπάρω αγκαλιά, μωρό μου.
Έλα.
Αγόρι μου γλυκό.
Μου έλειψες τόσο πολύ.
Δεν είσαι αυτή.
Είδα τι έκανες στον Σαμ.
Είδες τι πραγματικά ήταν.
Απλώς τον βοήθησα να το δει.
Κοίτα τι έκανες.
Κατέστρεψες όλη σου την οικογένεια.
Και δεν χρειάστηκε καν να σε αγγίξω.
Δεν το ήθελα.
Δεν πειράζει.
Δεν χρειάζεται να φοβάσαι πια.
Δεν είσαι η μαμά μου!
Είμαι περισσότερο εκείνη...
από ό,τι ήταν ποτέ της.
Είμαι το σκοτάδι...
που ήταν μέσα της.
Είμαι το σκοτάδι που είναι μέσα σου τώρα.
Είμαι το σκοτάδι που είναι στο αίμα σου.
Το μόνο που έχεις να κάνεις...
είναι να αφεθείς.
Δεν μπορώ!
Δεν υπάρχει τίποτα για σένα σε εκείνο το κελάρι.
Το φαντάστηκες;
Ναι.
Πες μου για αυτό.
σκέφτηκα η γέννησή μας στο σπίτι,
και πόσο ασφαλές μας κρατάει κάθε μέρα.
Και ένιωσα το σκοτάδι επιπλέει μακριά.
Όταν θυμόμαστε γιατί κρατάμε,
και ποιον κρατάμε...
...γίνουμε πάλι δυνατοί.
Το Κακό δεν μπορεί να με αγγίξει εδώ,
από την αυγή μέχρι τη νύχτα και χρόνο με το χρόνο.
Ω ευλογημένο σπίτι από αρχαίο ξύλο.
Καταφύγιο των αγνών και των καλών.
Μην το αφήνεις ποτέ.
Θα σε κρατήσουμε φωτεινό...
ώστε να μην περιπλανιέσαι ποτέ.
Ο Παράδεισος είναι εδώ, μέσα στο σπίτι μας.
Σε αγαπώ, μαμά!
Ο αδερφός μου. Πρέπει να βρω τον αδερφό μου.
- Είσαι ασφαλής τώρα. - Ο αδερφός μου.
- Μα δεν μπορούμε να τον αφήσουμε. - Είσαι ασφαλής τώρα.
- Απλώς ανέπνευσε. - Όχι! Πού είναι;
- Απλά ανάσανε τώρα. - Πού είναι;
Απλά ανέπνευσε. Είναι εντάξει. Εδώ πέρα είναι.
Σαμ. Σαμ.
Εδώ είμαι. Σαμ.
Εδώ είμαι, Σαμ.
Εδώ είμαι.
Είμαστε ελεύθεροι.
Με αγαπάει περισσότερο.
Απόδοση διαλόγων: marios2016