...πέρυσι, στο τέλος της σεζόν...
...και ξανατραυματίστηκε στην ανοιξιάτικη προετοιμασία...
...σε μια απίθανη κατεβασιά.
Μιλούσα με τον...
- Τι ώρα αρχίζει ο αγώνας; - Στις εφτάμισι.
- Ποιος θα είναι "πίτσερ" απόψε; - Ο Τίαντ.
- Φοβερός ο Κουβανός. - Δε θα’θελα να τον αντιμετωπίσω.
- Με τους Γιάνκις παίζουν απόψε; - Ναι.
Φαντάσου μια μπάλα να σου έρχεται με ενενήντα δύο μίλια την ώρα.
Πώς λες να παίξει ο Φισκ απόψε;
Δεν είναι σε φόρμα.
Αν καταφέρει να σκοράρει, θα σου βάψω τη βεράντα.
Το’σωσα!
Στον υπόνομο.
Θα το πιάσω.
Συγγνώμη, παιδιά, φαίνεται πως δεν ξέρω τη δύναμή μου.
Ναι, σίγουρα, Ντέιβ. Αυτό φταίει.
Ξέρετε τι θα’ταν ωραίο;
Να οδηγήσουμε ένα αμάξι.
Γύρω στο τετράγωνο.
Ναι;
Αφήνει κανένας τα κλειδιά πάνω στ’αμάξι του;
Αν κλέψω αμάξι, θα με σκοτώσει ο πατέρας μου.
Μια βόλτα στο τετράγωνο. Ποιος μίλησε για κλεψιά;
Θα σε σκοτώσει ο πατέρας σου κι αν γράψεις τ’όνομά σου;
ΤΖΙΜΙ ΣΟΝ
Τώρα θα μείνει για πάντα.
Και το δικό μου.
Για πάντα.
Να σας ρωτήσω κάτι;
Το θεωρείτε σωστό, να καταστρέφετε δημόσια περιουσία;
Ελάτε εδώ.
Ελάτε εδώ!
Λοιπόν;
- Όχι, κύριε. - Όχι, κύριε.
- Όχι. - Όχι, τι;
Κύριε.
Εσύ είσαι ο ζόρικος της παρέας;
Ένα μάτσο αλητάκια, ε;
Μένετε εδώ κοντά;
Εκεί.
Εσύ;
Εκεί.
Εσύ πού μένεις, παιδί μου;
- Στην οδό Ρέστερ. - Είναι σπίτι η μάνα σου;
Πάμε να της μιλήσουμε. Να της πούμε τι σκάρωσε το αλητάκι της.
Μπες μέσα.
Τσακίσου, μπες μέσα!
Μέσα!
Να πάτε να πείτε στις μανάδες σας τι κάνατε.
Και να μη σας ξαναπιάσω να μου χαλάτε τα πεζοδρόμιά μου.
Τι εννοείς, "έβαλε τον Ντέιβ στ’αμάξι"; Ποιος;
Ο αστυνομικός. Είχε χρυσό σήμα.
Πώς ξέρετε ότι ήταν αστυνομικός; Είδατε τίποτα στο σήμα;
- Δεν έγραφε τίποτα. - Φορούσε στολή;
Στολή αστυνομικού;
- Ήταν αστυνομικός. - Πήρε τον Ντέιβι.
- Τι κάνατε; - Γράφαμε τ’όνομά μας στο τσιμέντο...
Γράφατε στο τσιμέντο και παίζατε χόκει, αλλά πήραν τον Ντέιβ;
Δε φαίνεται λογικό.
Σας παρακαλώ.
Όχι πάλι.
Σας παρακαλώ.
Όχι πάλι, σας παρακαλώ.
- Τον είδες; - Τα χάλια του έχει.
Έκανες μερικές καλές αποκρούσεις σήμερα.
Μπαμπά, αστόχησα.
Ήταν καλή η τεχνική, όμως. Αυτό μετράει.
Δε θα γίνω ποτέ, καλός παίκτης.
Είσαι ο γιος μου. Εμένα, του Ντέιβ Μπόιλ.
Αστέρι του Λυκείου Τρίνιτι, 1978 με 19882.
Θα γίνεις μεγάλος παίκτης.
- Βλέπεις εκείνον τον υπόνομο; - Ναι.
Έπαιζα σ’αυτόν τον δρόμο μικρός.
Ο υπόνομος κατάπινε όλες μας τις μπάλες.
Του μπέιζμπολ, του χόκει, του πίνκις.
Αν σηκώσουμε αυτή τη σχάρα...
...μπορεί να βρούμε και χίλιες μπάλες.
Αλήθεια; Να δοκιμάσουμε.
ΤΖΙΜΙ ΣΟΝ ΝΤΕ
Μπες μέσα.
Μπαμπά, έλα να ψάξουμε για τις μπάλες.
Ίσως αύριο. Πάμε σπίτι, μην ανησυχεί η μαμά.
Τζίμι... Τζίμι.
"Γη καλεί κύριο Μάρκαμ".
- Τι είναι πάλι, Πητ; - Έγινα φορτικός τώρα;
Μας τελείωσαν τα Μάρλμπορο και τα Γουίνστον.
Αυτό σημαίνει λιγότερα κέρδη...
...ενώ μεγαλύτερα κέρδη, σημαίνει αύξηση για μένα.
Παράγγειλε κι άλλα, τότε.
Αν τηλεφωνήσει ο Υπουργός Υγείας, θα είσαι το άλλοθί μου.
Γεια σου.
Απόψε θα βγω με την Ηβ και την Νταϊάν, στις εφτάμισι.
Μην αργήσεις πολύ. Αύριο έχουμε την Πρώτη Κοινωνία της αδερφής σου.
- Χριστέ μου, ακούγομαι σαν... - Πατέρας κάποιου;
Όχι σαν τον δικό μου.
Τα λέμε, μπαμπά.
Καλή διασκέδαση.
Τα λέμε.
Μπρένταν.
- Με κατατρόμαξες. - Δεν ήθελα να με δει ο μπαμπάς σου.
Αν σε δει να μπαίνεις κρυφά στ’αμάξι μου, θα σε πυροβολήσει.
Κι αν δει αυτό;
Πρώτα θα σε πυροβολήσει και μετά θα σε σκοτώσει.
Έχω να σε δω έξι ώρες.
Ήθελα να σε δω.
Θα με περιμένουν η Ηβ κι η Νταϊάν.
Αύριο;
Όπως είπαμε;
Αύριο.
Άφησέ με, μετά τη γωνία.
Συνέχεια μ’έκλεινε!
Με ακολούθησε απ’το Λίνφιλντ. Προσπαθούσε να με σκοτώσει!
Το κάθαρμα!
Το πιστεύεις ότι ομολογεί;
Ίσως πρέπει ν’αρπάξουμε κανέναν δικηγόρο απ’αυτές τις ΒΜW.
Ντιβάιν;
- Τι κοιτάς; - Την παλιά μου γειτονιά.
- Τελειώσαμε, αλλά μπορώ να μείνω. - Δε χρειάζεται, ευχαριστώ.
Θα πάμε στο Καν Ταμπ, μετά τη δουλειά.
Δε νομίζω, Τζεν. Ευχαριστώ, πάντως.
Ναι.
Η γυναίκα σου σ’άφησε πριν έξι μήνες;
Η Τζένι μ’αυτό το σώμα, τη φωνή και τις χειροπέδες...
Κάνει και τους γκέι ν’αναθεωρήσουν τις προτιμήσεις τους.
Πού το πας;
Θέλει να το κάνετε, όχι να σε παντρευτεί. Δε συγκινείσαι;
Θέλει να προσκυνήσει στον ναό του Σον Ντιβάιν.
- Είμαι παντρεμένος, Γουάιτι. - Κι ο Μπιλ Κλίντον ήταν.
Έχεις να μιλήσεις με τη Λόρεν έξι μήνες.
Τηλεφωνεί συνέχεια.
Και δε μιλάει. Δεν έχω ξαναδεί πιο περίεργο πράγμα.
Κάποια μέρα θα τηλεφωνήσει και θα μου πει γιατί έφυγε.
Ίσως περιμένει να πεις εσύ κάτι.
Έλα, έλα.
Δε νομίζω πως θα κερδίσουν σήμερα.
Μπορούμε να έχουμε τρεις μπύρες;
Έλα!
Τις βλέπεις πώς κάνουν;
Αυτή δεν είναι η κόρη του Τζίμι Μάρκαμ;
Εδώ, παιδιά!
Ναι.
Την ξέρω από μικρή.
Ντέιβ.
Είναι τρεις τα ξημερώματα!
Πού ήσουν;
Θεέ μου!
Τα σκάτωσα.
Τι συνέβη;
Πήγε να με ληστέψει κάποιος και του όρμησα και με χαράκωσε.
Κοίτα το χέρι σου! Πρέπει να πάμε στο νοσοκομείο.
Δεν είναι τόσο άσχημα. Δεν είναι βαθύ.
Έτρεξε πολύ αίμα. Δεν μπορώ να πάω στο νοσοκομείο.
Έλα δω.
Πάω προς τ’αμάξι, με πλησιάζει κάποιος και μου ζητάει φωτιά.
Του λέω δεν καπνίζω. Μου λέει, ούτε αυτός.
Με πιάνει ταχυπαλμία, επειδή δεν υπάρχει ψυχή γύρω.
Τότε βλέπω το μαχαίρι.
Λέει, "Το πορτοφόλι ή τη ζωή σου. Σου αφήνω το ένα απ’τα δύο".
- Αυτό είπε; - Ναι.
Προσπαθώ να του ξεφύγω. Τότε με χαρακώνει.
- Είπες ότι του όρμησες. - Θα μ’αφήσεις να σου πω την ιστορία;
Συγγνώμη, μωρό μου.
Τρελάθηκα, μωρό μου.
Έχασα τον έλεγχο.
Του χτύπησα το κεφάλι στο τσιμέντο.
Παντού αίματα.
Μπορεί και να τον σκότωσα.
Να τον σκότωσες;
Νιώθεις...
...ολομόναχος, όταν κάνεις κακό σε κάποιον.
Ναι, αλλά αναγκάστηκες, σωστά;
Νιώθεις σαν...
...εξωγήινος.
Μωρό μου, μπες στο ντους.
Εγώ θα φροντίσω τα ρούχα σου.
- Ναι; - Ναι.
Άμεση Δράση, 911. Περί τίνος πρόκειται;
Είναι ένα αμάξι με αίματα μέσα κι η πόρτα είναι ανοιχτή.
- Πού βρίσκεται το αυτοκίνητο; - Στην οδό Σίντνεϊ.
Στο Φλατς, δίπλα στο Πεν Παρκ. Μόλις το βρήκαμε με τον φίλο μου.
- Ποιο είναι τ’όνομά σου; - Ρωτάει τ’όνομά της.
Το δικό σου όνομα. Πώς σε λένε;
Εμείς φεύγουμε. Καλή τύχη, δικέ μου.
Κέντρο, εδώ Μονάδα 33.
Χρειαζόμαστε τεχνικό της Σήμανσης και ειδοποιήστε τις Ανθρωποκτονίες.
Μονάδα 33, βρήκατε πτώμα; Όβερ.
Όχι, αλλά κρίνοντας απ’τ’αμάξι, θα βρούμε σύντομα.
Έχω πελαγώσει εδώ στο μαγαζί...
...και χρειάζομαι βοήθεια.
Δεν μπορείτε να τα βγάλετε πέρα, εσύ κι η Κέιτι;
- Η Κέιτι δεν είναι εδώ. - Περίμενε.
Έρχομαι σε δέκα.
Τηλεφώνησε στον Σαλ να έρθει στις οκτώ, αντί στις δέκα.
Δεν πήγε στη δουλειά; Αν δεν έρθει ούτε στην εκκλησία;
Θα έρθει.
Θα καταστρέψει κι αυτή τη μέρα.
Ποια άλλη μέρα έχει καταστρέψει τελευταία;
Έχεις κι άλλες δυο κόρες, μην το ξεχνάς.
Θα είμαι στην εκκλησία πριν απ’όλους, μην ανησυχείς.
Τι στο διάολο γίνεται;
- Πητ, φάνηκε κανείς; - Όχι.
Δεν τηλεφώνησε η Κέιτι;
Όχι.
- Εμπρός; - Ντρου, ο Τζίμι.
Συγγνώμη που σε ξυπνάω, ψάχνω την Κέιτι.
Είναι εδώ, νομίζω. Πάω να κοιτάξω.
Καλή σας μέρα.
Όχι, εδώ κοιμήθηκε η Νταϊάν, όχι η Κέιτι.
Η Ηβ είπε πως την άφησε κατά τη μία. Δεν είπε πού θα πήγαινε.
Μην ανησυχείς, θα τη βρω.
- Βγαίνει με κάποιον; - Βρίσκεις άκρη με τις 19χρονες;
- Είναι η ψυχρή αλήθεια. - Τα λέμε αργότερα.
Προτιμώ τις πουτάνες, απ’τις γριές κυρίες.
- Μπορώ να κάνω ένα τσιγάρο; - Και όλο το πακέτο.
Να σ’εξυπηρετήσω, Μπρένταν;
Ευχαριστώ, κ. Μάρκαμ, ψάχνω το τσάι που αρέσει στη μαμά μου.
Είναι το Μπάρις. Επόμενος διάδρομος.
- Πότε θα’ρθει ο Σαλ; - Όπου να’ναι.
- Αυτό, Μπρεν; - Και μια Γκλόουμπ.
Νόμιζα πως η Κέιτι δούλευε τις Κυριακές.
Γουστάρεις την κόρη τού αφεντικού μου;
Όχι, απλώς τη βλέπω εδώ καμιά φορά.
Η μικρή της αδερφή έχει την Πρώτη της Κοινωνία σήμερα.
Ευχαριστώ. Έλα, Ρέι.
Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι, Τζίμι;
Λέγε.
Γιατί το μισείς αυτό το παιδί;
Δεν το μισώ. Δε σ’ανατριχιάζει αυτό το μουγγό;
Όχι τον "Μουγγό" Ρέι, τον Μπρένταν.
Είναι καλό παιδί.
Μιλάει με νοήματα στον αδερφό του, χωρίς να’χει υποχρέωση.
Για να μη νιώθει μόνος.
Κοιτάζεις τον Μπρένταν σαν να θέλεις...
...να του κόψεις τη μύτη και να του τη δώσεις να τη φάει.
- Αλήθεια; - Ειλικρινά.
Να ο Σαλ. Καιρός ήταν.
- Γεια σου, κακό παιδί. - Αρχιφύλακα.
Το πάρκο ανήκει στη δικαιοδοσία της πολιτείας.
Αν είναι εκεί μέσα το πτώμα, η υπόθεση είναι δική μας.
Πόσα στοιχεία λες να έχουν καταστρέψει ήδη;
Θα το δούμε.
Μπαίνει στις Πρώτες Βοήθειες περπατώντας...
...μ’ένα τραπεζομάχαιρο καρφωμένο στο λαιμό του.
Ρωτάει τη νοσοκόμα, "Πού έχετε το μηχάνημα των αναψυκτικών;"
Τομ, τι ξέρουμε για τ’αμάξι;
Βρήκαμε την άδεια στο ντουλαπάκι. Ανήκει στην Κάθριν Μάρκαμ.
- Γαμώτο. - Την ξέρεις;
Μπορεί να είναι κόρη ενός γνωστού μου.
Βρήκαμε ένα πορτοφόλι και δίπλωμα οδήγησης. Είναι δεκαεννιά χρονών.
- Γαμώτο, αυτή είναι. - Πρόβλημα; Είναι φίλος σου;
Όταν ήμασταν παιδιά. Τώρα λέμε ένα γεια στη γειτονιά.
Δεκαεννιά.
Γαμώτο.
Τον περιμένει μεγάλος πόνος.
Μην την κάνεις να γελάσει.
Η πόρτα ήταν μισάνοιχτη, οι προβολείς αναμμένοι.
Αίμα στην πόρτα τού οδηγού, στο ηχείο, πάνω στο τιμόνι...
...στην τρύπα από σφαίρα. Τρύπησε το κάθισμα στο ύψος του ώμου.
Ο δράστης έξω απ’το αμάξι...
...η κοπέλα τον χτυπάει με την πόρτα, αυτός πυροβολεί...
...τη χτυπάει στον ώμο, ίσως στο μπράτσο.
Αυτή αρχίζει να τρέχει, μέσα απ’τα τσαλαπατημένα χόρτα...
- Πώς σου φαίνεται; - Μου αρέσει.
Το Σώμα τού Χριστού.
Θεέ μου, Τζίμι, το μωρό μας!
Λέω ότι κρύφτηκε εδώ για λίγο.
Εμφανίζεται ο φονιάς, σηκώνεται.
Πάει στην άλλη πλευρά, το βάζει πάλι στα πόδια.
Να φωνάξουμε τους δύτες.
Ώστε έχεις πολύ καιρό να τον δεις;
Από παιδιά. Πού και πού, τον βλέπω στη γειτονιά.
Ήταν χαριτωμένη, ε;
- Μπαμπά! - Γεια σου αγάπη μου. Ωραία μέρα, ε;
Αυτό το φόρεμα με τρώει.
Και μόνο που το βλέπω, με πιάνει φαγούρα.
Είμαστε περήφανοι για σένα.
Καλημέρα, γλυκιά μου.
Δε γράφουν τίποτα οι εφημερίδες. Έψαξα τρεις φορές.
Ήταν αργά, πολύ αργά.
- Καλημέρα, Μάικι. - Καλημέρα, μπαμπά.
- Πάμε να ρίξουμε μερικές μπαλιές; - Ναι, έλα, πάμε.
Έλα.
Βάλ’το παλτό σου, Μάικ.
Εντάξει, μαμά.
- Γεια σου, Τζίμι. - Τι γίνεται, Εντ;
Έχουν κλείσει την οδό Σίντνει.
Ο Ντέρκιν είδε βατραχάνθρωπους στο ποτάμι. Γιατί στολίστηκες;
- Πρώτη Κοινωνία της Ναντίν. - Τι κάνεις εδώ;
Περιέργεια.
Είναι τ’αμάξι της κόρης μου.
Είναι το αμάξι της κόρης μου!
Ο σκύλος μυρίζει κάτι, κοντά στο παλιό κλουβί των αρκούδων.
Θες να πάμε να δούμε;
- Ντιβάιν; - Λέγε.
Έχουμε έναν τύπο στη οδό Σίντνεϊ, που λέει ότι είναι ο πατέρας.
Γαμώτο.
- Έχει έρθει ψυχολόγος; - Καθοδόν.
Κράτα τον ήρεμο, μέχρι να έρθει ο ψυχολόγος.
Ζητάει εσένα, λέει ότι σε ξέρει. Και δε δέχεται "όχι".
Κι έχει και κάποιους μαζί του.
- Τι τύπους; - Κάτι τρελούς.
- Τους αδελφούς Σάβατζ. - Μόνο ένα "γεια" στη γειτονιά;
Εντάξει, έρχομαι.
Είναι η ανιψιά μας εκεί μέσα.
- Αφήστε μας. - Κάνουμε τη δουλειά μας.
Άσε μας να περάσουμε!
Από κει είναι τα ντόνατς!
- Νικ, Βαλ, ηρεμήστε. - Καριόλη!
Αρκετά.
Πήγαινε στου Πίτζον, μίλα στην κόρη του. Ήταν με Κέιτι χθες βράδυ.
- Κέβιν, πάμε. - Παιδιά;
Οι κοπέλες είναι φίλες της, μην τις ζορίσετε.
Αλλά βρείτε απαντήσεις.
Ναι, αυτό πιστεύω.
Γεια σου, Τζίμι.
- Είναι εκεί μέσα; - Ψάχνουμε.
- Μην του λες ψευτιές. - Είναι τ’αμάξι της κόρης μου.
- Καταλαβαίνω. - Κι έχει αίματα μέσα.
Κι έχετε σκυλιά παντού. Γιατί ψάχνουν σκυλιά την κόρη μου, Σον;
Γιατί ψάχνουμε, Τζίμι. Αυτή τη στιγμή είναι αγνοούμενη, εντάξει;
- Ντιβάιν; - Ακούω.
Ο αρχιφύλακας Πάουερς λέει να έρθεις εδώ αμέσως.
- Πού; - Στο παλιό κλουβί των αρκούδων.
Εντάξει.
Φρόντισε να μην περάσει μέσα.
Έχεις τον κόφτη στ’αμάξι σου;
Θα περάσουμε απ’τον φράχτη της οδού Σίντνει.
Πήγαινε.
Έρευνα μεγάλης κλίμακας, για μια αγνοούμενη κοπέλα στο Φλατς.
Υπάρχουν ενδείξεις εγκληματικής ενέργειας...
...σ’ένα αυτοκίνητο που βρέθηκε έξω απ’το Πεν Παρκ.
Η αστυνομία απέκλεισε αμέσως την περιοχή...
...αλλά έχει συγκεντρωθεί μεγάλο πλήθος περίεργων.
Δεν ξέρουμε περισσότερα, αλλά θα παρακολουθούμε.
Είμαι ο Τζιμ Σμιθ, για τις ειδήσεις των δέκα στο WΒ 56.
Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πράγμα.
Τι έχουμε;
Χριστέ μου!
Αυτή είναι;
Ναι.
Θα την αναγνωρίσει ο πατέρας στο νεκροτομείο.
Το αίμα είναι από ένα σκίσιμο στο κεφάλι.
Τη χτύπησαν μ’ένα ξύλο, αλλά δεν τη σκότωσε αυτό.
Την πυροβόλησαν δεύτερη φορά. Φαίνεται 38άρι.
Τι στο διάολο θα του πω;
"Έι, Τζίμι..."
"...ο Θεός είπε ότι χρωστάς άλλη μια ταφόπετρα. Και ήρθε να εισπράξει".
Σταθείτε!
Πιάστε τον! Σταματήστε τον!
Θα μπω εκεί μέσα!
Κρατάτε τον.
- Αφήστε με, καριόληδες! - Ηρέμησε.
Αφήστε με να μπω!
- Σον, είναι η κόρη μου εκεί μέσα; - Αφήστε με, καριόληδες!
Είναι η κόρη μου εκεί μέσα; Είναι εκεί μέσα;
Ηρεμήστε! Είναι ο πατέρας.
Είναι η κόρη μου εκεί μέσα; Καριόληδες!
Είναι η κόρη μου εκεί μέσα;
Κοίτα με στα μάτια! Είναι εκεί μέσα;
Σον, είναι η κόρη μου εκεί μέσα;
Είναι η κόρη μου εκεί μέσα;
Όχι! Όχι!
Όχι, Θεέ μου!
Θεέ μου, όχι!
Δεν είπαν τίποτα.
Τι εννοείς;
Δεν την είδες. Μπορεί να μην είναι αυτή.
Τζίμι;
- Τζίμι, σε παρακαλώ... - Τι παρακαλείς;
Τι παρακαλείς, μωρό μου;
Αυτή είναι.
Είναι η Κέιτι.
Είναι η κόρη μου.
Φρέσκος καφές.
Πρέπει να καθορίσουμε ένα χρονικό πλαίσιο.
Οι λεπτομέρειες κάνουν την διαφορά.
Μικροπράγματα που μπορεί να ξεχαστούν σε λίγες μέρες.
Έχεις σκεφτεί πώς μια μικρή επιλογή μπορεί ν’αλλάξει ολόκληρη ζωή;
Άκουσα πως η μάνα τού Χίτλερ, ήθελε να κάνει έκτρωση.
Την τελευταία στιγμή, άλλαξε γνώμη.
Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
Τι εννοείς, Τζίμι;
Αν είχαμε μπει εσύ ή εγώ στ’αμάξι, αντί για τον Ντέιβ;
- Ποιο αμάξι; - Δεν καταλαβαίνω.
Αν είχα μπει εγώ στ’αμάξι, η ζωή μου θα ήταν διαφορετική.
Η πρώτη μου γυναίκα, η Μαρίτα, η μητέρα της Κέιτι...
...ήταν πολύ όμορφη γυναίκα.
Αρχοντική.
Όπως πολλές Λατίνες και το ήξερε.
Έπρεπε να’χεις κότσια για να την πλησιάσεις, κι εγώ είχα.
Δεκαοχτώ χρονών κι οι δυο μας. Έμεινε έγκυος στην Κέιτι.
Άκου τι θέλω να πω.
Αν είχα μπει σ’εκείνο τ’αμάξι, θα ήμουν μισότρελος.
Δε θα είχα ποτέ το θάρρος να την πλησιάσω.
Και η Κέιτι δε θα είχε γεννηθεί.
Και δε θα είχε δολοφονηθεί.
- Βλέπεις καθόλου τον Ντέιβ; - Παντρεύτηκε την ξαδέλφη του, την Σελέστ.
Τι ώρα γύρισε η Κέιτι απ’τη δουλειά χθες;
Γύρω στις εφτάμισι.
Έδειξε τίποτα ασυνήθιστο;
Όχι, κάθισε μαζί μας, μ’εμένα και τα κορίτσια, όσο τρώγαμε.
Θα έτρωγε με τις φίλες της.
- Με την Ηβ Πίτζον και την Νταϊάν Σέστρα; - Ναι.
Μίλησε με τη Ναντίν για την Πρώτη Κοινωνία της...
...και μετά μίλησε στο τηλέφωνο απ’το δωμάτιό της.
Και γύρω στις οκτώ, έφυγε.
- Ξέρετε σε ποιον μίλησε; - Όχι.
Μπορούμε να ζητήσουμε τα στοιχεία απ’την τηλεφωνική εταιρεία;
- Εντάξει. - Ωραία.
Είπατε πως περάσατε το Σάββατο στο μαγαζί, με την κόρη σας. Σωστά;
Και ναι και όχι. Ήμουν κυρίως στην αποθήκη.
Τίποτα παράξενο; Καμιά σύγκρουση με πελάτη;
Όχι, ήταν όπως συνήθως. Ευτυχισμένη. Ήταν...
Τι;
Δεν είναι τίποτα.
Και το παραμικρό, μπορεί να παίζει ρόλο.
Όταν ήταν μικρή, μετά τον θάνατο της μητέρας της...
...κι εγώ είχα βγει απ’τη φυλακή, δεν μπορούσε να μείνει μόνη.
Άλλοτε έκλαιγε, άλλοτε όχι...
...αλλά με κοίταζε σαν να ήξερε ότι δε θα με ξαναδεί.
Για μερικά δευτερόλεπτα το Σάββατο, με κοίταξε έτσι.
Ήταν απλώς ένα βλέμμα.
Είναι πληροφορία. Τις μαζεύουμε, κοιτάμε τι ταιριάζει.
Κάνατε φυλακή;
Αρχίσαμε.
Απλώς ρωτάω.
Πριν δεκάξι χρόνια, έκανα δυο χρόνια για ληστεία στο Ντιρ Άιλαντ.
Έτσι θα βρείτε τον φονιά της κόρης μου; Απλώς ρωτάω.
Το ξεχνάμε. Ας επανέλθουμε στο θέμα.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
Εντάξει, κ. Μάρκαμ.
Εντάξει. Λοιπόν, Τζίμι...
...εκτός απ’το βλέμμα της Κέιτι, έγινε τίποτε άλλο;
Υπάρχει ένας νεαρός.
Τι λέω; Αυτό έγινε σήμερα το πρωί.
Τι; Θυμήσου, είναι τα μικροπράγματα.
Ο Μπρένταν Χάρις μπήκε στο μαγαζί, σαν να περίμενε να τη δει.
- Γνωρίζονταν ελάχιστα. - Μπορεί να έβγαιναν μαζί;
- Όχι. - Γιατί είσαι τόσο σίγουρος;
Σον, μου κάνεις ανάκριση; Ένας πατέρας ξέρει.
Κυρία Μάρκαμ, έβλεπε κάποιον η Κέιτι;
Κανέναν αυτή την εποχή, απ’όσο ξέρουμε.
- Ξέραμε. - Αύριο θα σας δώσω ό,τι θέλετε.
Τώρα έχουμε δυο κορίτσια στο σπίτι, που ρωτάνε για την αδερφή τους.
Είναι κάτω ένας αστυφύλακας, θα σας πάει σπίτι.
Κι αν σκεφτείτε τίποτα...
...οτιδήποτε, κάντε μας ένα τηλεφώνημα.
Είπε, παραλίγο να μπείτε σ’ένα αμάξι, όταν ήσαστε παιδιά;
Εγώ, ο Τζίμι κι ένα παιδί που λεγόταν Ντέιβ, παίζαμε μπροστά στο σπίτι.
Ήρθε ένα αμάξι και πήρε τον Ντέιβ.
- Απαγωγή; - Παρίσταναν τους αστυνομικούς.
Έπεισαν τον Ντέιβ να μπει μέσα και τον κράτησαν τέσσερις μέρες πριν το σκάσει.
- Τους έπιασαν; - Ο ένας πέθανε.
Έπιασαν τον άλλο αργότερα. Κρεμάστηκε στο κελί του.
Μόλις είδα τον Μάρκαμ, αμέσως κατάλαβα ότι είχε κάνει φυλακή.
Δε χάνουν ποτέ, αυτό το σφίξιμο στους ώμους.
Έχασε την κόρη του, ίσως αυτό είδες στους ώμους του.
Όχι, αυτό είναι στο στομάχι. Το σφίξιμο στους ώμους είναι φυλακή.
Αιτία θανάτου η σφαίρα στο κεφάλι, όχι το χτύπημα.
- Τι άλλο; - Πήγε με τις φίλες της σε τέσσερα μπαρ.
Θα ρωτήσουμε οποιονδήποτε μπορεί να τις είδε.
Κάτι άλλο. Το σακίδιο στο αυτοκίνητό της...
...είχε φυλλάδια και λίστα ξενοδοχείων του Λας Βέγκας.
Δεν είναι πολλά.
Τι λες, Ντιβάιν;
Θα τον πιάσουμε, κύριε.
Εντάξει. Πάμε για δουλειά.
- Τίποτα καλύτερο δε βρήκες να πεις; - Δεν ευχαριστήθηκε;
Εδώ, Σον.
Λόρεν;
Είσαι στο Μανχάταν. Το κατάλαβα απ’τον θόρυβο.
Είναι μαζί σου;
Το μωρό είναι αυτό;
Λόρεν, τουλάχιστον, πες μου τ’όνομά της.
Κι εγώ χάρηκα που τα είπαμε.
Θα σε ξάφνιαζε;
Δε θα ήταν η πρώτη φορά.
Το είδες αυτό το κορίτσι;
Το είδες;
- Άκουσα αυτοκίνητο να χτυπάει κάτι. - Τι; Άλλο αυτοκίνητο;
- Όχι τόσο δυνατά. - Σαν να χτύπησε στο πεζοδρόμιο;
Ναι, μπορεί.
Μετά έσβησε και κάποιος είπε "γεια".
Κάποιος είπε "γεια";
Μετά, ένας δυνατός κρότος.
- Μπορεί να ήταν πυροβολισμός; - Ναι, μπορεί.
- Κοιτάξατε απ’το παράθυρο, κα Πράιορ; - Όχι.
Φορούσα τη ρόμπα μου.
Δεν κοιτάω ποτέ απ’το παράθυρο με τη ρόμπα μου.
Η φωνή που ακούσατε, ήταν αντρική ή γυναικεία;
Γυναικεία.
Νομίζω.
- Μάλλον το κορίτσι ήξερε τον δράστη. - Ναι.
Συγγνώμη για την ενόχληση.
- Τζίμι. - Θίο.
Πώς είναι η κόρη μου; Πώς τα πάει η Άνναμπεθ;
- Προσπαθεί. - Βάλ’τα στο ψυγείο.
Έχεις παγωνιέρα;
Εδώ είναι εντάξει.
Λοιπόν, πώς τ’αντιμετωπίζεις;
Δεν το έχω χωνέψει ακόμα.
Θα πονέσεις πολύ, όταν το χωνέψεις.
Όταν πέθανε η Τζέινι, ήμουν άχρηστος για έξι μήνες...
...αλλά τα παιδιά μου είχαν μεγαλώσει. Είχα αυτή την πολυτέλεια.
Εσύ έχεις οικογενειακές υποχρεώσεις.
Οικογενειακές υποχρεώσεις;
Έχεις να φροντίσεις την κόρη μου και τα κορίτσια σου.
Πρώτη προτεραιότητα.
Νόμισες ότι μπορεί να μου διέφυγε;
Απλώς έπρεπε να το πω, αυτό είναι όλο.
Θα το ξεπεράσεις, γιατί είσαι άντρας.
Όπως είπα στην Άνναμπεθ, τη μέρα τού γάμου σας.
"Βρήκες έναν αληθινό άντρα της παλιάς σχολής".
- Σαν να την έβαλαν μέσα σε σακί. - Τι;
Έτσι φαινόταν η Κέιτι, όταν την είδα στο νεκροτομείο.
Σαν να την έβαλαν σ’ένα σακί και το χτύπαγαν με σωλήνες.
Η Τζέινι πέθανε στον ύπνο της, μ’όλον τον σεβασμό.
Έπεσε για ύπνο και δεν ξύπνησε. Γαλήνια.
- Δε χρειάζεται να την αναφέρεις. - Η κόρη μου δολοφονήθηκε.
Την πυροβόλησαν. Αυτή τη στιγμή είναι σ’ένα πάγκο νεκροτομείου...
...και την κόβουν με νυστέρια και διαστολείς οστών...
...κι εσύ μου μιλάς για "οικογενειακές υποχρεώσεις";
Χάρηκα που σε είδα, Θίο.
Ηβ, πες τους ό,τι θέλουν να μάθουν.
- Με ποιον έβγαινε; - Το είπαμε ήδη στους Σάβατζ.
- Τους αδελφούς Σάβατζ; - Ήρθαν χθες.
Τώρα πες το και σ’εμάς. Με ποιον έβγαινε;
Με κανέναν συγκεκριμένα.
Είχατε αποχαιρετιστήριο πάρτι, έτσι;
- Τι; - Δε θα έφευγε;
- Δε θα πήγαινε στο Λας Βέγκας; - Πώς το ξέρετε;
Έκλεισε το λογαριασμό της, είχε τηλέφωνα ξενοδοχείων.
Ήθελε ν’αρχίσει μια καινούρια ζωή.
Μια 19χρονη δεν πάει μόνη της στο Λας Βέγκας.
Με ποιον θα πήγαινε;
Ελάτε, κορίτσια. Με ποιον θα πήγαινε;
Με τον Μπρένταν.
Ορίστε;
- Τον Μπρένταν. - Τον Μπρένταν Χάρις;
Τον Μπρένταν Χάρις.
Έχετε τη διεύθυνσή του;
Γεια σου, Ντέιβ.
Γεια σου, Τζίμι.
Συγγνώμη, βγήκα να καπνίσω.
Έλα, κάθισε.
Δε βρήκα ευκαιρία όλη μέρα να σου μιλήσω.
Πώς τα πας;
Τι έπαθε το χέρι σου;
Αυτό;
Βοηθούσα ένα φίλο να κουβαλήσει έναν καναπέ. Το χτύπησα στην πόρτα.
Τρόπους που βρίσκεις να χτυπήσεις, ε;
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Ναι;
Πώς τα πάνε τα κορίτσια μας;
Καλά, υποθέτω.
Η Σελέστ ήταν λαχείο. Ευχαρίστησέ την από μέρους μου.
Είναι ωραία, ε; Εδώ έξω.
Ναι.
Δεν μπορούσα να βρω χώρο στο ψυγείο για όλα αυτά τα φαγητά...
...που θα τα πετάξουμε σε λίγες μέρες.
- Σπατάλη, ε; - Ναι.
Δε θέλω ν’αφήσω τίποτα να πάει στραβά, τις επόμενες μέρες.
Γιατί είναι το μόνο που θα θυμούνται γι’αυτήν.
Ένα πράγμα μπορούσες να πεις για την Κέιτι. Από μικρό παιδί...
...ήταν πολύ τακτική.
Όταν βγήκα απ’τη φυλακή...
...αφού πέθανε η Μαρίτα...
...θυμάμαι πως φοβόμουν πιο πολύ την κόρη μου...
...από οποιονδήποτε στη φυλακή.
Την αγαπούσα...
...πιο πολύ...
...γιατί όταν καθόμασταν στην κουζίνα εκείνη τη νύχτα...
...ήταν σαν να ήμασταν οι τελευταίοι δυο άνθρωποι στη γη. Ξεχασμένοι.
Ανεπιθύμητοι.
Και μου τη δίνει, γιατί δεν μπορώ να την κλάψω.
Η ίδια μου η κόρη και δεν μπορώ να κλάψω.
Τζίμι.
Τώρα κλαις.
Ναι.
Θέλω να την αγκαλιάσω μια τελευταία φορά.
Ήταν δεκαεννιά χρονών, γαμώτο!
Θέλεις να σ’αφήσω μόνο;
Μείνε εδώ ένα λεπτό, αν δε σε πειράζει.
Βέβαια, Τζίμι. Δε με πειράζει.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που είδες την Κέιτι Μάρκαμ;
- Δεν πιστεύετε πως θα την πλήγωνα. - Δεν είναι πληγωμένη, είναι νεκρή.
- Δεν τη σκότωσα. - Ξαναρωτάω. Πότε την είδες;
Το Σάββατο το βράδυ, γύρω στις οκτώ.
Γύρω στις οκτώ ή στις οκτώ;
Ήταν γύρω στις οκτώ.
Φάγαμε κάτι στο Χάι-Φάι κι έφυγε να συναντήσει τις φίλες της.
Γιατί δε σε συμπαθεί ο Τζίμι Μάρκαμ;
Δεν ξέρω.
Είπε στην Κέιτι να μη με βλέπει, ούτε κανέναν άλλο Χάρις.
Αυτός ο κλέφτης περνιέται για καλύτερος απ’την οικογένειά μας;
- Δεν είναι κλέφτης. - Είναι κλέφτης! Ελεεινός διαρρήκτης.
Κι η κόρη του θα είχε το ίδιο γονίδιο. Τυχερός είσαι, Μπρεν.
Η Κέιτι είχε φυλλάδια για το Βέγκας. Μάθαμε ότι θα πήγαινε μαζί σου.
Θα φεύγαμε την Κυριακή.
Θα παντρευόμασταν όταν φτάναμε.
Αυτό ήταν το σχέδιό μας.
Θα μ’εγκατέλειπες; Χωρίς λέξη;
- Μαμά, θα στο έλεγα. - Σαν τον πατέρα σου, ε;
Ο αδερφός μου, ο Ρέι, κι ο φίλος του, ο Τζον.
Γεια σας, παιδιά.
Δε μιλάει.
Ο πατέρας δεν το βούλωνε, ο γιος του είναι μουγγός.
Η ζωή είναι δίκαιη.
Ήρθαν για την Κέιτι. Πηγαίνετε να δείτε τηλεόραση.
Πού ήσουν μεταξύ δωδεκάμισι και δύο τα ξημερώματα της Κυριακής;
Κοιμόμουν.
Το επιβεβαιώνετε, κυρία Χάρις;
Επιβεβαιώνω ότι έκλεισε την πόρτα του στις δέκα.
Κατέβηκε για πρωινό στις εννιά.
Δεν μπορώ να επιβεβαιώσω ότι δεν έφυγε απ’το παράθυρο.
Θα σου ζητήσουμε να κάνεις τεστ ανίχνευσης ψεύδους. Μπορείς;
Την αγαπούσα τόσο πολύ!
Δε θα ξανανιώσω ποτέ έτσι.
Δε συμβαίνει δεύτερη φορά.
Συνήθως δε συμβαίνει ούτε μία.
Σελέστ.
- Συγγνώμη, Τζίμι. Με ξάφνιασες. - Τι κάνεις ακόμα εδώ;
Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω, απλώς...
Έπεσε για ύπνο η Άνναμπεθ;
Ναι, την έπεισα να πάρει ένα χάπι.
Μου βάζεις ένα ποτό;
Ένα τελευταίο και μετά σπίτι.
Τζίμι, μπορώ να μείνω, αν θέλεις. Να καθίσω με την Άνναμπεθ.
Αρκετά έκανες.
Στην υγειά σου και του Ντέιβ.
Εντάξει, Τζίμι.
Θα έρθω αύριο πρωί-πρωί.
Καληνύχτα.
Εμπρός;
Χριστέ μου! Λόρεν, πες κάτι.
"Σον, πώς ήταν η μέρα σου;"
Κουράστηκα να εύχομαι να μπορούσα να καταλάβω.
Κουράστηκα να νοιάζομαι για μια νεκρή κοπέλα...
...και μετά απ’αυτήν, θα έρθει και κάποια άλλη.
Στέλνεις τους φονιάδες στη φυλακή, που κατευθύνονταν σ’όλη τη ζωή.
Αλλά οι νεκροί, παραμένουν νεκροί.
Χριστέ μου...
...δεν μπορώ να το κάνω αυτό απόψε.
Απλώς...
Δεν μπορώ.
Αντίο, μωρό μου.
Γιατί...
...μερικές φορές ο άντρας, δεν είναι καθόλου άντρας.
Είναι αγοράκι.
Το αγοράκι που γλίτωσε απ’τους λύκους.
Ένα ζώο τού μισοσκόταδου.
Αόρατο.
Σιωπηλό.
Ζώντας σ’έναν κόσμο...
...που οι άλλοι δεν είδαν ποτέ.
Έναν κόσμο πυγολαμπίδων.
Αόρατων, εκτός σαν μια αναλαμπή στην άκρη τού ματιού σου.
Εξαφανίζονται μόλις γυρίσεις το κεφάλι σου.
Πρέπει να τακτοποιήσω το μυαλό μου.
Να κοιμηθώ πολλές ώρες.
Και το αγοράκι θα γυρίσει στο δάσος του.
Στις πυγολαμπίδες του.
Κοιμήθηκε;
Πώς είναι ο Τζίμι κι οι άλλοι;
Καλά.
Είναι αλλόκοτο.
Χρειάστηκε κάτι τέτοιο για να ξαναγίνουμε φίλοι.
Ντέιβ; Ντέιβ.
Ακόμα δεν το έγραψαν οι εφημερίδες.
Ποιο;
Δεν ξέρω. Ίσως δεν τον χτύπησα τόσο άσχημα όσο πίστευα.
Ληστής είναι, δε θα πάει στο νοσοκομείο.
Ναι.
Σωστά.
Δεν έχει σημασία, άλλωστε, ε;
Πέθανε η Κέιτι Μάρκαμ.
Αυτό είναι πιο σημαντικό τώρα.
Ξέρω μέσα στην ψυχή μου ότι συνέβαλα στο θάνατό σου.
Αλλά δεν ξέρω πώς.
Ο Μπρένταν Χάρις πέρασε το τεστ.
Ωραία. Δε μου έκανε για δράστης.
Καημένο παιδί!
Σε λίγο έρχεται η έκθεση βαλλιστικής. Έχουμε και τη λίστα των θαμώνων.
Είμαι σίγουρος πως όλοι ψοφάνε να συνεργαστούν.
Σ’αυτό το έγκλημα, μπορεί.
Ντέιβ Μπόιλ;
Είναι το παιδί που ήταν φίλος σου; Εκείνο με τ’αμάξι;
Μπορεί.
Να του μιλήσουμε. Σε γνωρίζει, δε θα μας αντιμετωπίσει ως μπάτσους.
- Δε θα κλείσει το στόμα του. - Θα δούμε.
Μπόιλ!
Από πότε; Εφτά, οχτώ χρόνια;
Τι κάνεις;
Ο γιος μου, ο Μάικλ.
Μάικλ, τι κάνεις; Με λένε Σον.
Είμαι παλιός φίλος του μπαμπά σου.
- Είσαι ακόμα στην αστυνομία; - Ανθρωποκτονίες. Ο συνεργάτης μου.
- Αρχιφύλακας Πάουερς. - Έχεις ένα λεπτό;
- Να σου κάνουμε μερικές ερωτήσεις. - Πήγαινα τον Μάικλ σχολείο.
- Θα γυρίσω σε λίγα λεπτά. - Θα περπατήσουμε μαζί.
Βέβαια.
Μια χαρά είσαι.
- Ανεβαίνουν τα ενοίκια. - Έρχονται οι γιάπηδες.
Κόβουν το πατρικό μου σε διαμερίσματα.
Περάσαμε από μπροστά προχθές.
Πρέπει να κάνουμε κάτι να τους σταματήσουμε.
Ένας φίλος, μου είπε τις προάλλες:
"Εγκληματικότητα χρειάζεται, γαμώτο, για να πέσουν οι τιμές των ακινήτων".
Αν δολοφονηθούν κι άλλες κοπέλες, κ. Μπόιλ, θα πραγματοποιηθεί η επιθυμία σας.
Λέγε με, "Ντέιβ".
Είπες την λέξη από "Γ", μπαμπά.
Το ξέρω. Προχώρα μπροστά, Μάικλ.
Πρέπει να μιλήσω με τους κυρίους.
- Τι γίνεται, Σον; - Έμαθες για την Κέιτι Μάρκαμ;
Ναι, ήμουν στου Τζίμι χθες. Η Σελέστ είναι εκεί τώρα.
- Ποια είναι η Σελέστ; - Η γυναίκα μου.
- Πώς τα πάει ο Τζίμι; - Δύσκολο να πεις. Τον ξέρεις.
- Ο λόγος που ήρθαμε... - Την είδα.
Την Κέιτι. Δεν ξέρω αν το ξέρεις. Στου Μακ Γκιλ, τη νύχτα που πέθανε.
Αυτό θέλαμε να συζητήσουμε.
Πήγαν σε μερικά μπαρ. Τ’όνομά σου αναφέρθηκε στου Μακ Γκιλ.
Τα κορίτσια χόρευαν πάνω στο μπαρ.
- Ήταν τύφλα, ε; - Δεν έκαναν τίποτα κακό.
Δε γδύθηκαν.
Τι ώρα έφυγαν;
Εγώ έφυγα στη μία. Πρέπει να έφυγαν δεκαπέντε λεπτά πριν από μένα.
- Δηλαδή να πούμε 12:45; - Μάλλον.
Είδες τίποτα ασυνήθιστο ή κανέναν...;
- Σαν τι; - Δεν ξέρω.
Κάποιον που να κοίταζε τα κορίτσια;
Με μίσος στα μάτια του; Μισογύνης;
Όχι. Αν δεν είχαν χορέψει πάνω στο μπαρ, θα ήταν όπως συνήθως.
Έχεις το χαρτζιλίκι σου;
Γαμώτο, μισούσα το σχολείο.
Τι;
Κι εγώ, Σον.
Ένα πράγμα, μόνο, κ. Μπόιλ. Πού πήγατε μετά του Μακ Γκιλ;
- Σπίτι. - Φτάσατε στη 1:15, θα λέγατε;
- Πάνω-κάτω. - Εντάξει.
Ευχαριστώ πολύ, Ντέιβ. Θα πιούμε μια μπύρα καμιά μέρα;
Ευχαρίστως, Σον.
Τι;
Τι του συνέβη σ’εκείνο το αμάξι;
Μπορείς να το πιστέψεις;
Είναι ίδια με τα Ντάνκιν Ντόνατς. Αλλά δεκαπέντε φορές ακριβότερα.
Αν αφαιρέσεις τον έρωτα, τα λεφτά ή το μίσος ως κίνητρα...
...δε μένουν και πολλά.
Αν ήταν τυχαία επίθεση, σκατά.
Αλλά η γριά, η Πράιορ, δεν άκουσε κραυγή.
Ακούει πυροβολισμό, πριν απ’αυτό ένα "γεια"...
...που σημαίνει πως ήταν φίλος ή γνωστός της κοπέλας.
Στρίβει προς το πεζοδρόμιο, χτυπάει. Αφήνει τον συμπλέκτη, μηχανή σβήνει.
- Λέει "γεια". Την πυροβολεί. - Τον χτυπάει με την πόρτα και τρέχει.
Τι την κάνει να στραβοτιμονιάσει, χωρίς να πατήσει φρένο;
- Δεν ξέρω, ίσως κάτι στον δρόμο. - Μπορεί.
Η κοπέλα δε ζύγιζε πάνω από πενήντα κιλά.
- Πόσο δυνατά μπορεί να τον χτύπησε; - Ίσως ήταν γερμένος πίσω.
Ο φίλος σου, μου φαίνεται μόνιμα γερμένος προς τα πίσω.
Ένα λεπτό. Πώς πιάσαμε ξαφνικά τον Ντέιβ Μπόιλ;
- Τον πιάσαμε. - Απλώς ήταν σ’ένα μπαρ.
Στο τελευταίο μπαρ που πήγε εκείνη.
Ο τύπος είναι λάθος. Είδες το χέρι του.
Ναι, το είδα. Σοβαρά θέλεις να κοιτάξεις τον Ντέιβ;
Μόνο μια μικρή ματιά.
Συνιστώ δύο διαστήματα για επίσκεψη, τρεις με πέντε και εφτά με εννιά.
Εντάξει.
- Σκεφτήκατε για λουλούδια; - Θα τηλεφωνήσω το απόγευμα.
Ωραία.
Και το αγγελτήριο;
Αγγελτήριο;
Του θανάτου. Θα το φτιάξουμε, αν μας δώσετε τις πληροφορίες.
Αν προτιμάτε δωρεές, αντί για στεφάνια.
Πού είναι η κόρη μου;
Κάτω. Στο υπόγειο.
Θέλω να τη δω.
Θα τον βρω, Κέιτι.
Θα τον βρω, πριν τον βρει η αστυνομία.
Θα τον βρω και θα τον σκοτώσω.
Είπατε κάτι, κ. Μάρκαμ;
Το αγγελτήριο.
Να λέει: "Κάθριν Μάρκαμ..."
"...αγαπημένη κόρη του Τζέιμς και της Μαρίτα..."
"...υιοθετημένη κόρη της Άνναμπεθ, αδελφή..."
"...αδελφή της Σάρας και της Ναντίν".
- Εσείς πάλι; - Ναι, δε μας ξεφορτώνεσαι εύκολα.
Ήρθατε για τον Τζίμι;
Βρήκατε κανένα στοιχείο;
Όχι, ήρθαμε για συλλυπητήρια. Πού πας;
Η Άνναμπεθ θέλει τσιγάρα. Πάω να της πάρω. Τα λέμε σε λίγο.
Κύριε Μπόιλ, τι έπαθε το χέρι σας;
Σκουπιδοφάγος. Κόλλησε, έβαλα το χέρι μου, ξαναπήρε μπροστά.
- Ηλίθιο. - Οδυνηρό.
Σκουπιδοφάγος. Τρίχες.
Αυτό δε σημαίνει πως σκότωσε κάποιον.
- Άκουσα πως θέλεις τσιγάρο. - Ευχαριστώ.
- Το έκοψα πριν δέκα χρόνια, το πιστεύεις; - Τώρα το χρειάζεσαι.
Περάστε, θα φωνάξω τον Τζίμι.
Έχω μερικές δουλειές. Θα γυρίσω σε μια ώρα.
Δε χρειάζεται, Σελέστ, είμαι καλά.
Σελέστ Μπόιλ;
Ναι.
Σον Ντιβάιν, παλιός φίλος του Ντέιβ. Από δω ο Γουάιτι Πάουερς.
Χαίρω πολύ.
Πρέπει να φύγω.
Άφησα το μπλοκ μου στο περιπολικό.
Άντε να το φέρεις.
Ελάτε.
Σελέστ, να σου κάνω μια ερώτηση;
Τι ώρα γύρισε σπίτι ο Ντέιβ, το Σάββατο το βράδυ;
Μια λεπτομέρεια.
Φτιάχνουμε ένα χρονοδιάγραμμα για τις κινήσεις της Κέιτι.
Ο Ντέιβ μας είπε ότι την είδε στου Μακ Γκιλ.
Πιστεύετε ότι ο Ντέιβ σκότωσε την Κέιτι;
Όχι! Θεέ μου, δεν είπα αυτό. Πώς σου ήρθε;
- Δεν ξέρω. - Απλώς θέλουμε να υπολογίσουμε...
...τι ώρα έφυγε η Κέιτι, αν ξέρουμε την ώρα που ήρθε ο Ντέιβ.
Είναι πέντε λεπτά απ’το σπίτι σας μέχρι του Μακ Γκιλ...
...κι η Κέιτι έφυγε δεκαπέντε λεπτά πριν τον Ντέιβ.
Κοιμόμουν.
Το Σάββατο, όταν ήρθε ο Ντέιβ, κοιμόμουν.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Τρίχες.
Έβγαινε με την Κέιτι, Τζιμ.
Θα το έσκαγαν στο Λας Βέγκας. Βρήκαμε τα εισιτήριά τους.
Το επιβεβαίωσε ο Μπρένταν.
Θυμάσαι τι είπες;
Ότι το Σάββατο σε κοίταξε, σαν να ήταν έτοιμη να μη σε ξαναδεί;
- Σκότωσε την κόρη του ο Χάρις; - Όχι.
Είσαι απόλυτα βέβαιος;
Πέρασε το τεστ πανηγυρικά, συν το ότι φάνηκε πως την αγαπούσε αληθινά.
Τζίμι, από περιέργεια.
Γιατί ήσουν τόσο αρνητικός μ’αυτό το παιδί;
Είπες στην Κέιτι ότι θα την αποκλήρωνες, αν ποτέ έβγαινε μαζί του.
Ήξερα τον πατέρα του. Τον φώναζαν "Σκέτος" Ρέι Χάρις.
Γιατί;
Υπήρχαν πολλοί "Ρέι" στη γειτονιά.
Υπήρχε ο "Τρελός" Ρέι Μπούτσεκ, ο "Ψυχοπαθής" Ρέι Ντόριαν.
Τα καλά ονόματα είχαν πιαστεί, κι έτσι του έμεινε το "Σκέτος".
Δεν τα πήγαμε ποτέ καλά. Τον αντιπαθούσα.
Παράτησε τη γυναίκα του, όταν ήταν έγκυος στο μουγγό της.
Δεν ξέρω.
Απλώς πιστεύω πως το μήλο πέφτει κάτω απ’τη μηλιά.
Δεν ήθελα κανέναν Χάρις, να βγαίνει με τις κόρες μου.
Απίστευτο να μιλάμε για τον "Σκέτο" Ρέι Χάρις.
Μιλήσαμε με μάρτυρες...
...διάφορους θαμώνες των μπαρ.
Συναντήσαμε αρκετούς που είχαν ανακριθεί...
...πριν από μας, απ’τους αδελφούς Σάβατζ.
- Λοιπόν; - Οι Σάβατζ δεν είναι αστυνομικοί.
- Μερικοί δε μιλάνε σ’αστυνομικούς. - Μ’όλον τον σεβασμό, κ. Μάρκαμ...
...η υπόθεση είναι δική μας.
- Πόσον καιρό; - Πόσον καιρό τι;
Θα κάνετε να πιάσετε τον φονιά της κόρης μου;
Παζάρια κάνουμε;
Παζάρια;
Μας βάζετε προθεσμία;
Εμείς θα μιλάμε για την Κέιτι, αν δεν έχετε αντίρρηση.
Βρείτε τον φονιά της κόρης μου. Δε θα σας σταθώ εμπόδιο.
Το μόνο που μας έλειπε είναι να φοβίσουν ο Μάρκαμ και οι Σάβατζ...
- ...όλη τη γειτονιά. - Μικροί, τους φοβόμασταν.
Έντεκα μήνες διαφορά. Η μάνα τους, γεννούσε νταήδες.
Ηλίθιοι!
Ήρθε η έκθεση της βαλλιστικής.
- Βρέθηκε τ’όπλο; - Θα ξετρελαθείς.
Ταιριάζει τέλεια. Σμιθ 38άρι.
Ανήκει σε μια παρτίδα που κλάπηκε από οπλοπωλείο το 1982.
Το ίδιο όπλο χρησιμοποιήθηκε σε ληστεία κάβας, το 1984.
- Εδώ, στο Μπάκιγχαμ. - Στο Φλατς;
Ρόουμ Μπέισιν. Σε μια κάβα, με όνομα "Λούνι Ντρινκς".
Την έκαναν δύο άτομα. Πυροβόλησαν προειδοποιητικά στον τοίχο.
- Από κει βγήκε η σφαίρα. - Συγχαρητήρια.
Σκέφτηκα πως θα σ’άρεσε.
Εντάξει είμαι, Ρέι.
Μην ανησυχείς.
Έτσι είπε η μαμά;
Πώς είμαι καλύτερα τώρα;
Την αγαπούσα! Ξέρεις πώς είναι;
Συγγνώμη.
Όχι, κάνεις λάθος.
Δε θα ξανανιώσω έτσι.
Τρύπησε ένα μπουκάλι και καρφώθηκε στον τοίχο.
- Τρομακτικό, ε; - Πιο πολύ κι από ένα ποτήρι γάλα.
Λοιπόν, πείτε μου. Μπαίνουν οι δύο τύποι...
Με λαστιχένιες μάσκες. Μπήκαν από δω.
Είναι η αποθήκη.
Υπάρχει μια πόρτα πίσω, που βγάζει σε ράμπα φόρτωσης.
Την έχω πάντα κλειδωμένη.
Άρα πρέπει να είχαν κλειδί.
Δηλαδή λέτε, πως έγινε από μέσα;
Πρέπει.
Τουλάχιστον ο ένας, πρέπει να’χε δουλέψει για μένα.
Έριξαν την προειδοποιητική βολή επειδή ήξεραν...
...ότι έχω αυτό, κάτω απ’τον πάγκο.
- Το είπατε τότε στην αστυνομία. - Ναι.
Εξέτασαν τ’αρχεία των υπαλλήλων μου.
Ανέκριναν τους πάντες.
- Δε συνέλαβαν κανέναν. - Έχετε ακόμη τα αρχεία;
Ναι, σ’ένα κουτί στο γραφείο. Αλλά ξέρω ποιος το’κανε.
Ναι;
Κάποιος που είχα απολύσει δυο βδομάδες πριν.
Ήρθε το κάθαρμα εδώ, λίγες μέρες μετά τη ληστεία.
Είχε ένα ειρωνικό χαμόγελο στα μούτρα του.
Κι εγώ το ήξερα.
Πες στους ενόρκους για ειρωνικό χαμόγελο.
Θυμάστε τ’όνομά του;
Σας φαίνομαι ξεμωραμένος;
- Όχι, κύριε. - Τ’όνομα του ήταν...
...Ρέι Χάρις.
Τον λέγαμε "Σκέτο" Ρέι.
Είπατε πως το ίδιο όπλο χρησιμοποιήθηκε και γι’άλλο έγκλημα;
- Ακριβώς. - Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας.
Πού ήσουν;
Έξω.
Τι βλέπεις;
Μια ταινία με βρυκόλακες.
Μόλις έκοψαν το κεφάλι ενός τύπου.
Πού πήγες, Σελέστ;
Καθόμουν στ’αμάξι μου...
...δίπλα στο κανάλι.
Σκεφτόμουν.
- Τι σκεφτόσουν; - Ξέρεις...
Όχι, δεν ξέρω.
Διάφορα... Για τη μέρα.
Για τον θάνατο της Κέιτι.
Για την καημένη, την Άνναμπεθ, και τον Τζίμι...
...αυτά τα πράγματα.
Αυτά τα πράγματα.
Ξέρεις τι σκεφτόμουν εγώ;
Βρυκόλακες.
Τι;
Είναι τέρατα...
...αλλά νομίζω πως έχουν κάτι όμορφο.
Ίσως κάποια μέρα ξυπνάς κι έχεις ξεχάσει πώς είναι...
...να είσαι άνθρωπος. Ίσως τότε είσαι εντάξει.
Τι στο διάολο λες, Ντέιβ;
Βρυκόλακες, γλυκιά μου. Λυκάνθρωποι.
Δεν καταλαβαίνω.
Νομίζεις πως εγώ σκότωσα την Κέιτι;
Τι...;
- Αυτό καταλαβαίνεις αυτές τις μέρες; - Πώς σου ήρθε;
Δε με κοιτάς καν, απ’την ώρα που βρέθηκε νεκρή η Κέιτι.
Φέρεσαι σαν να σε απωθώ.
- Ντέιβ! - Τι;
Δε νομίζω τίποτα. Είμαι μπερδεμένη.
Ακόμα κι ο φίλος σου, ο Σον, ρώτησε...
Δεν είναι φίλος μου, αν δεν το κατάλαβες ακόμα.
Με ρώτησε για σένα. Τι ώρα ήρθες σπίτι.
- Τι του είπες; - Του είπα ότι κοιμόμουν.
- Καλή σκέψη, μωρό μου. - Ιησούς Χριστός, Ντέιβ!
- Γιατί δεν τους λες για τον ληστή; - Τον ληστή;
Βλέπω πώς δουλεύει το μυαλό σου.
Έρχομαι σπίτι ματωμένος, τη νύχτα που σκοτώθηκε η Κέιτι.
Πρέπει να τη σκότωσα, σωστά;
Γαμώτο!
Χένρυ...
Τι; Χένρυ;
Χένρυ και Τζορτζ.
Δεν το είπα ποτέ, σε κανέναν.
Ήταν τα ονόματά τους.
Δεν είναι ξεκαρδιστικό;
Τουλάχιστον, αυτά τα ονόματα είπαν.
Ήταν λύκοι και ο Ντέιβ...
...ήταν το αγόρι που το’σκασε απ’τους λύκους.
Τι είναι αυτά που λες;
Μιλάω για τον Χένρυ και τον Τζορτζ.
Με πήραν για τέσσερεις μέρες.
Μ’έθαψαν σ’ένα υπόγειο με ποντίκια, μ’έναν υπνόσακο.
Και, Σελέστ...
...πόσο το διασκέδασαν!
Κανένας δεν ήρθε να βοηθήσει τον Ντέιβ.
Ο Ντέιβ αναγκάστηκε να παριστάνει πως ήταν κάποιος άλλος.
Εννοείς πριν πολλά χρόνια...
...όταν ήσουν μικρός;
Ντέιβ...
Ο Ντέιβ πέθανε.
Δεν ξέρω ποιος βγήκε από κείνο το υπόγειο, όχι ο Ντέιβ, πάντως!
Βλέπεις, γλυκιά μου...
Γαμώτο!
Είναι σαν τους βρυκόλακες.
Μόλις μπει μέσα σου...
...μένει εκεί.
Τι μένει;
Ήξερες ότι υπήρχαν παιδιά-πόρνες, στη Ρόουμ Μπέισιν;
Τι;
Γαμώτο!
Δεν εμπιστεύομαι πια, το μυαλό μου.
Σε προειδοποιώ...
...δεν εμπιστεύομαι το μυαλό μου.
Πρέπει να βγω έξω. Ν’αλλάξω σκέψεις.
Εντάξει.
- Το όπλο στέλνει σ’άλλη κατεύθυνση. - Εγώ δεν το βλέπω έτσι.
Τι σχέση έχει το όπλο τού Ρέι, με τον Ντέιβ;
Ξέρεις πώς κυκλοφορούν τα όπλα.
Ο "Σκέτος" Ρέι έφυγε απ’την πόλη, αλλά το όπλο του έμεινε.
Λέω να μιλήσουμε το πρωί στον Μπρένταν Χάρις.
Λέω, στον Ντέιβ Μπόιλ. Το χέρι του. Η γυναίκα του είναι τρομαγμένη.
Κάτι κρύβουν, αλλά ο Μπόιλ είναι δολοφόνος όσο κι ο Μπρένταν.
Ο Μπόιλ ταιριάζει τέλεια. 35άρης, λευκός, ημιαπασχολούμενος...
...σεξουαλικά κακοποιημένος παιδί. Θεωρητικά έπρεπε να’ναι ήδη φυλακή.
Η Κέιτι Μάρκαμ δεν κακοποιήθηκε σεξουαλικά.
Σ’αυτά που λες, είναι απαραίτητη η παρουσία τού σεξ.
Ήταν φίλος σου όταν ήσαστε παιδιά. Αυτό σε κάνει μεροληπτικό.
Δεν είναι φίλος μου.
Αν έχεις δίκιο, θα του περάσω πρώτος τις χειροπέδες.
Γεια σου, Τζίμι.
Ήσουν έξω αργά.
Ναι, κι εσύ.
Κρύο, ε;
Ναι, μάλλον.
Ξέρεις...
Καθόμουν εδώ έξω...
...τα τελευταία χρόνια...
...περιμένοντας την Κέιτι να γυρίσει από κάπου.
Στα μεσάνυχτα, έλεγα στην Άνναμπεθ, "Πάω να καθίσω λίγο στη βεράντα".
Το περίεργο είναι...
...που αυτό φαινόταν να τη φέρνει πίσω.
Την είδα, ξέρεις.
Ποια;
Την Κέιτι. Ήμουν στου Μακ Γκιλ το Σάββατο.
- Είδες την Κέιτι το Σάββατο; - Δεν κατάφερα να στο πω.
Της μίλησες;
Της έγνεψα από μακριά.
Μόλις ξανακοίταξα, είχε φύγει.
Αλλά...
...Τζίμι...
...έδειχνε...
...ευτυχισμένη.
Πρέπει να περπατήσω κι άλλο. Καληνύχτα.
- Έκλεψες τ’αμάξι του. - Επισήμως "ρυμουλκήθηκε".
- Μπροστά απ’το σπίτι του. - Ήταν παρατημένο στο Μπέισιν...
...δίπλα στον αυτοκινητόδρομο.
Για καλή τύχη, ήταν στη δικαιοδοσία της πολιτείας. Κάποιοι νεαροί το έκλεψαν...
- ...για να πάνε βόλτα... - Γιατί το’κανες αυτό;
Χθες βράδυ αποφάσισα να μιλήσω στον Μπόιλ, να τον φοβίσω λίγο.
Φτάνω σπίτι του, κοιτάω τ’αμάξι του. Βρίσκω αίμα.
Στο μπροστινό κάθισμα. Β-αρνητικό.
- Πόσο; - Αρκετό. Και στο πορτ-μπαγκάζ πολύ.
Ομάδα Ο, όπως της Κέιτ Μάρκαμ.
Στάσου, η Κέιτ Μάρκαμ δεν μπήκε σε κανένα πορτ-μπαγκάζ.
Την κυνήγησαν μέσα στο πάρκο, όπου πέθανε.
- Αρκετό για να κάνουμε ερωτήσεις. - Θα μας απορρίψουν τα στοιχεία.
Βρέθηκε κι εγκαταλείφθηκε στη δικαιοδοσία της πολιτείας.
Για ασφαλιστικούς λόγους.
- Για το συμφέρον τού ιδιοκτήτη. - Ένταλμα, καταχωρείς αναφορά.
Μπίνγκο.
Θα του μιλήσεις ή να τον στείλω σπίτι του;
- Είναι εδώ ο Ντέιβ; - Τον έχω εδώ και μια ώρα.
Έστειλα δυο, απ’τους πιο ζόρικους αστυνομικούς μου.
Ελάτε, κ. Μπόιλ!
Ξέρουμε ότι δεν τραυματίστηκε το χέρι σας απ’τον σκουπιδοφάγο.
- Ναι; Πώς το ξέρετε; - Γιατί σας φοβάται η γυναίκα σας;
Ξέρει τι συνέβη πραγματικά στο χέρι σας;
Υπάρχει καμία Σπράιτ;
Δε μας λέτε τι συνέβη πραγματικά το Σάββατο το βράδυ;
Είπατε ψέματα.
Γνώμη σας. Δικαίωμά σας.
- Το βρίσκεις αστείο; - Είμαι κουρασμένος και ζαλισμένος.
Όχι μόνο μου έκλεψαν το αμάξι χθες, αλλά τώρα δε μου το δίνετε.
Εντάξει.
Πείτε μας, πώς βρέθηκε το αίμα στ’αμάξι σας;
- Ποιο αίμα; - Ας αρχίσουμε με το μπροστινό κάθισμα.
Γιατί τον κοιτάτε;
Θα μπορούσα να έχω εκείνη τη Σπράιτ, Σον;
Βέβαια.
Κατάλαβα.
Εσύ είσαι ο καλός μπάτσος.
Δε μου φέρνεις κι ένα σάντουιτς, μια και πας;
Δεν είμαι κανάς δούλος σου, Ντέιβ. Μάλλον θα περιμένεις.
Όμως, είσαι ο δούλος κάποιου, έτσι, Σον;
Το αίμα στο μπροστινό κάθισμα. Απάντησε στον αρχιφύλακα.
Έχουμε ένα φράχτη από συρματόπλεγμα στην αυλή μας.
Παίζω κάθε απόγευμα μπάλα με το παιδί μου.
Είναι αρκετά καλός και συνήθως, στέλνει τις μπάλες στην άλλη μεριά.
Κι έτσι σκαρφάλωσα. Μόνο που γλίστρησα...
...και κόπηκα στο συρματόπλεγμα.
Έτρεξε πολύ αίμα.
Δέκα λεπτά αργότερα, έπρεπε να πάρω τον Μάικλ απ’το σχολείο.
Πρέπει να αιμορραγούσα ακόμα, όταν κάθισα στο κάθισμα.
Τι ομάδα αίματος έχεις;
Β-αρνητικό.
Ναι; Ταιριάζει μ’αυτό που βρήκαμε.
- Ορίστε, λοιπόν. - Όχι, εντελώς.
Το αίμα στο πορτ-μπαγκάζ, δεν ήταν Β-αρνητικό.
Δεν ξέρω τίποτα για αίμα στο πορτ-μπαγκάζ.
Δεν έχεις ιδέα πώς βρέθηκε μισό λίτρο αίμα στο πορτ-μπαγκάζ;
- Καμία. - Δε σε συμφέρει να το πας έτσι.
Πώς θα φανεί στο δικαστήριο;
Να μην ξέρεις πώς βρέθηκε το αίμα κάποιου άλλου, στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου σου.
Μια χαρά θα φανεί, υποθέτω. Εσύ υπέβαλες την αναφορά.
Ποια αναφορά;
Της κλοπής τού αυτοκινήτου. Δεν ήταν στην κατοχή μου χθες.
Πρέπει να βρεις, σε τι το χρησιμοποίησαν οι κλέφτες...
...γιατί φαίνεται, πως δεν ήταν και πολύ καλό.
Αυξήθηκαν οι πιθανότητες για την Σπράιτ, Σον;
Πήγες να κάνεις τον έξυπνο. Το αυτοκίνητο απορρίπτεται.
Ό, τι βρούμε μέσα, οι δικηγόροι του, θα το αποδώσουν στους κλέφτες.
- Μπορώ να τον σπάσω. - Μας κόλλησε στον τοίχο!
Ακόμα πιστεύεις πως ο Ντέιβ δε θα πείραζε ούτε μύγα;
- Αυτή είναι η ουσία; - Ποια είναι η ουσία;
Μπορούμε να βρούμε την άκρη με τ’όπλο. Είναι τ’όπλο.
Εντάξει. Μπορεί.
Και τι κάνουμε με τον Ντέιβ;
Χέσ’το. Άσ’τον να φύγει.
Ίσως ένας κέλτικος σταυρός. Είναι δημοφιλής επιλογή.
Ή αυτό το ωραίο, κόκκινο μάρμαρο.
Ή ένα άγαλμα.
Αυτό.
Πολύ ωραίο. Απλό και όμορφο.
Τζίμι!
Η Άνναμπεθ είπε πως είσαι εδώ.
Ρωτήσαμε τον κόσμο, όπως είπες.
- Ναι; - Ναι.
Τζίμι, δεν το κάνω για τα δύο χρόνια που έκανες για μένα.
Ούτε επειδή δεν έχω το δικό σου μυαλό, για να κάνω κουμάντο.
Η Κέιτι ήταν ανιψιά μας. Όχι εξ αίματος, αλλά συγγενής.
Την αγαπούσαμε.
Δε σ’αμφισβητώ, Βαλ. Τι τρέχει;
Παντού μπάτσοι. Για μια φορά κάνουν τη δουλειά τους.
Σε μπαρ, στους δρόμους, παντού.
Κάθε πουτάνα που μιλήσαμε, κάθε μπάρμαν, έχουν ήδη ανακριθεί.
- Έχει κάνει επιδρομή ο Νόμος. - Ο γιος τού "Σκέτου" Ρέι;
Ήσυχος σαν ποντίκι. Δεν έχει δημιουργήσει ποτέ πρόβλημα.
Μίλησα με την Νταϊάν και την Ηβ. Είπαν πως την αγαπούσε.
Τζίμι, είπαν πως κι αυτή τον αγαπούσε.
- Θες να τον ζορίσουμε; - Όχι.
Αφήστε τον προς το παρόν. Τίποτ’άλλο;
Τι;
Βαλ, θες να πεις κάτι. Λέγε.
Πες του.
Ο Σον Ντιβάιν κι ο συνεργάτης του, πήγαν στον Ντέιβ Μπόιλ.
Ήταν στου Μακ Γκιλ. Θα τον ανέκριναν, όπως όλους τους άλλους.
Άκουσα και κάτι άλλο το πρωί.
- Ήρθαν δυο ένστολοι. - Ίσως ξέχασαν να ρωτήσουν κάτι.
Όχι. Όταν έφυγαν, τον πήραν μαζί τους.
Τον έβαλαν στο πίσω κάθισμα, αν καταλαβαίνεις τι εννοώ.
"Ρέιμοντ Μάθιου Χάρις, γεννήθηκε 6/9/1957".
"Πρώτο παιδί, Μπρένταν Σέιμους, γεννήθηκε 1983".
Εκείνη τη χρονιά ο Ρέι παραπέμφθηκε για υπεξαίρεση κερμάτων τού μετρό.
Η κατηγορία αποσύρθηκε, αλλά τον απέλυσαν.
Μετά, δουλειές τού ποδαριού, μεταξύ των οποίων υπάλληλος στην Λούνι.
Ανακρίθηκε για τη ληστεία. Και για μια άλλη, στην κάβα Μπλάνσαρντ...
...πάλι απαλλάχθηκε, λόγω έλλειψης στοιχείων.
- Άρχισε να γίνεται γνωστός, όμως. - Δημοφιλής.
"Ένας συνεργάτης του, ο Έντμοντ Ρις, υποδεικνύει τον Ρέιμοντ..."
"...για την κλοπή, το 1985, μιας συλλογής σπάνιων κόμικς".
Κόμικς; Μπράβο, Ρέι.
Να με συγχωρείς, τα κόμικς άξιζαν εκατόν πενήντα χιλιάδες δολλάρια.
Εμένα με συγχωρείς.
"Ο Ρέιμοντ τα επέστρεψε άθικτα". Έκανε ένα χρόνο μέσα.
Βγαίνει με πρόβλημα εξάρτησης.
Βρίσκει τίμια δουλειά, για να συντηρεί τη συνήθειά του;
Προφανώς όχι.
Πιάνεται μετά από στημένη επιχείρηση του FΒΙ...
...να μεταφέρει κλοπιμαία σε άλλη πολιτεία. Ένα φορτηγό τσιγάρα.
- Το παιδί έχει στυλ. - Κι ένα κάρο φασαρίες.
Έκλεψε το φορτηγό στο Ρόουντ Άιλαντ, το πήγε στη Μασαχουσέτη.
- Άρα, ομοσπονδιακό αδίκημα. - Άρα, τον κρατάνε στο χέρι, αλλά...
...δεν κάνει φυλακή.
- Κάρφωσε κάποιον. - Έτσι φαίνεται. Μετά, είναι καθαρός.
- Αύγουστο 1989, εξαφανίζεται. - Πρώτον, νεκρός, δεύτερον, Προστασία Μαρτύρων.
Τρίτον, γίνεται καπνός και ξαναεμφανίζεται στη γειτονιά...
...για να δολοφονήσει το κορίτσι του γιου του; Δεν έχουμε τίποτα.
Έχουμε κάποιον που ήταν βασικός ύποπτος ληστείας πριν δεκαοκτώ χρόνια...
και τ'όπλο του χρησιμοποιήθηκε για τον φόνο...
...και ο γιος του έβγαινε με το θύμα. Λέω ότι έχουμε πολλά.
Τίποτα για γνωστούς συνεργούς του "Σκέτου" Ρέι;
Για να δούμε. "Γνωστοί συνεργοί του:"
"Ρέτζιναλντ Νηλ, Κέβιν Σιράτσι, Νίκολας Σάβατζ..."
"...Άντονι Γουάξμαν."
Και κάποιος, Τζέιμς Μάρκαμ.
Τα χτυπήματα συνεχίζουν να έρχονται.
- Με ψάχνετε; - Σον Ντιβάιν. Γουάιτι Πάουερς.
Πρέπει να πάω πίσω.
Δουλέψατε σε ειδική μονάδα Σοβαρών Εγκλημάτων, στη δεκαετία του 80;
- Σε αρκετές. - Πιάσατε έναν ψιλικατζή, τον Ρέι Χάρις.
Έκλεψε ένα φορτηγό τσιγάρα, από ένα πάρκινγκ στο Ρόουντ Άιλαντ.
Ο φορτηγατζής πήγε για κατούρημα, ο Χάρις έκλεψε το φορτηγό.
- Τον σταματήσαμε στο Μπέντφορντ. - Αλλά ο Χάρις απαλλάχθηκε.
Δεν απαλλάχθηκε, μίλησε.
Η Αντισυμμοριακή Μονάδα Βοστώνης πήρε πληροφορίες για άλλη υπόθεση.
Για ποιον;
Πώς τον έλεγαν;
Αυτός και τρεις άλλοι λήστεψαν το μετρό. Εξήντα χιλιάδες δολλάρια.
Τζίμι Μάρκαμ.
Ήταν 19-20 χρονών. Διαόλου κάλτσα. Είχε συμμορία, δεν τον συνέλαβαν.
Ώστε ο Χάρις κατέθεσε στο δικαστήριο;
Δεν έγινε δικαστήριο. Ο Μάρκαμ δεν κατέδιδε τους συνεργάτες του...
...ο εισαγγελέας φοβήθηκε πως δεν θα τα κατάφερνε και πρότεινε συμφωνία.
Δυο χρόνια μέσα και άλλα δύο με αναστολή.
Άρα ο Τζίμι Μάρκαμ δεν έμαθε ότι τον κάρφωσε ο Ρέι Χάρις;
Ο Ρέι Χάρις εξαφανίστηκε δύο μήνες αφότου...
...αφέθηκε ελεύθερος ο Μάρκαμ.
Τι σας λέει αυτό;
Γεια σου, Τζίμι... Βαλ.
- Πώς πάει; - Καλά.
Γεια σου, Σελέστ.
- Να σου μιλήσω μια στιγμή; - Σ’ένα λεπτό.
Έλα στο γραφείο μου.
Όμορφη μέρα, ε;
Ό,τι κι αν είναι, Σελέστ, μη στενοχωριέσαι.
Πήρα τον Μάικλ χθες το βράδυ...
...και πήγα σ’ένα μοτέλ.
Δεν ξέρω, Τζιμ.
Μπορεί ν’άφησα για πάντα τον Ντέιβ.
Άφησες τον Ντέιβ;
Ναι.
Τώρα τελευταία, φέρεται τρελά.
Σχεδόν τον φοβάμαι.
Ξέρεις κάτι;
Ξέρω πως τον πήρε η αστυνομία σήμερα το πρωί.
Είδε την Κέιτι τη νύχτα που δολοφονήθηκε. Δε μου το’πε...
...παρά μόνο αφού τον ανέκριναν οι αστυνομικοί.
Ξέρω πως έχει ένα χέρι, σαν να έδωσε γροθιές σε τοίχο.
Υπάρχει κάτι άλλο, που θα’πρεπε να ξέρω;
Έλα δω.
Στις τρεις τα ξημερώματα...
...την Κυριακή, ο Ντέιβ έρχεται στο σπίτι γεμάτος αίματα.
Τι είπε ότι συνέβη;
Πως τον λήστεψαν. Πως...
Έσπασε το κεφάλι του ληστή στον δρόμο.
Πως...
Μπορεί να τον σκότωσε.
Αλλά δεν έγραψαν τίποτα οι εφημερίδες.
- Σελέστ; - Ναι;
Σελέστ;
Πιστεύεις πως ο Ντέιβ σκότωσε την Κέιτι;
Θεέ μου!
- Πες μου για τον πατέρα σου. - Τι;
Τον πατέρα σου, τον Ρέι. Τον θυμάσαι.
- Ήμουν έξι χρονών όταν μας άφησε. - Δηλαδή δεν τον θυμάσαι;
Θυμάμαι μικροπράγματα.
Μύριζε Σλιτς και Ντεντύν.
Είχε...
Τι;
Είχε πολλά ψιλά στην τσέπη του. Κουδούνιζαν όταν περπατούσε.
Πάντα τον άκουγες, όταν ερχόταν.
Κι αν μάντευα πόσα είχε, ακόμα και κοντά να έπεφτα, μου τα έδινε.
Θυμάσαι να είχε όπλο ο πατέρας σου;
Όχι.
Φαίνεσαι πολύ σίγουρος για κάποιον που ήταν έξι χρονών όταν έφυγε.
Τι είναι;
- Τι είναι αυτά; - Αυτά που ζήτησες.
Αναφορές βαλλιστικής, αποτυπώματα, η κασέτα της Άμεσης Δράσης. Διάφορα.
Εντάξει, ευχαριστώ.
Μιλούσαμε για τ’όπλο του πατέρα σου.
- Σας είπα, δεν είχε όπλο. - Θα μας πληροφόρησαν λάθος.
- Πότε μιλήσατε τελευταία φορά; - Ποτέ.
Ποτέ;
Βγήκε για ένα ποτό και δεν ξανάρθε.
Αλλά η μητέρα σου δεν κατήγγειλε εξαφάνιση. Γιατί;
Γιατί δεν εξαφανίστηκε.
- Στέλνει λεφτά κάθε μήνα. - Στέλνει λεφτά;
Πεντακόσια δολλάρια κάθε μήνα. Σαν ρολόι.
- Από πού; - Η σφραγίδα λέει Μπρούκλιν.
- Πώς ξέρεις ότι είναι αυτός; - Ποιος άλλος θα ήταν;
Ποιος άλλος θα τα έστελνε;
Η μαμά μου λέει ότι τέτοιος τύπος ήταν.
Έκανε μια λαδιά και μετά προσπαθούσε να επανορθώσει.
Γιατί με ρωτάτε συνέχεια, αν είχε όπλο ο πατέρας μου;
Ξέρεις γιατί, μικρέ.
Όχι, δεν ξέρω.
Το όπλο που σκότωσε το κορίτσι σου...
ήταν αυτό που χρησιμοποίησε πριν δεκαοκτώ χρόνια ο πατέρας σου σε ληστεία.
Λοιπόν...
...θα μου πεις γι’αυτό;
Ο πατέρας μου δεν είχε όπλο.
Λες ψέματα!
Μπορώ να φύγω τώρα;
Ή θα με κρατήσετε για τη δολοφονία της Κέιτι;
Ντέιβ Μπόιλ! Τι χαμπάρια;
Γεια σου, Βαλ.
Νικ... Πώς τα πάτε, παιδιά;
Χάλια η κατάσταση.
Η Κέιτι.
Τραγωδία.
Ναι.
Πάμε για μπύρες και φαγητό.
Ναι;
Τι λες, δικέ μου;
Μια νύχτα έξω με τα παιδιά, μεσημεριάτικα;
- Πρέπει να πάω σπίτι σε λίγο. - Κι εμείς. Μπες μέσα.
Έλα, μπες μέσα.
Κερνάω τα πρώτα ποτά.
Τώρα μιλάς σωστά.
- Ο μικρός λέει ψέματα για τ’όπλο. - Στο είπα ήδη τρεις φορές.
- Τι λες για τον πατέρα; - Δεν ξέρω. Ίσως είναι ζωντανός.
Ογδόντα χιλιάδες δολλάρια.
Ποιος άλλος θα έστελνε τόσα λεφτά, εκτός απ’τον πατέρα;
Πήγαινε σπίτι. Πιες ένα ποτό.
Ξέχασέ το για λίγο.
Τίποτα καλό στην κασέτα της Άμεσης Δράσης;
- Νόμιζα πως την άκουσες εσύ. - Νόμιζα πως την άκουσες εσύ.
Άμεση Δράση, 911. Περί τίνος πρόκειται;
Είναι ένα αμάξι, με αίματα μέσα κι η πόρτα είναι ανοιχτή.
- Πού είναι τ’αμάξι; - Στην οδό Σίντνεϊ.
Στο Φλατς, δίπλα στο Πεν Παρκ. Εγώ κι ο φίλος μου το βρήκαμε.
- Παιδί μου, τ’όνομά σου; - Ρωτάει τ’όνομά της.
- Το δικό σου. Πώς σε λένε; - Εμείς φεύγουμε από δω.
Καλή τύχη, δικέ μου.
Μ’αυτό λύνεται η υπόθεση; Πάμε για κανένα χάμπουργκερ.
"Της".
- Τι; - Το παιδί στην κασέτα.
- Παιδί μου, τ’όνομά σου; - Ρωτάει τ’όνομά της.
- Είπε, "Τ’όνομά της." - Κοπέλα είναι η νεκρή.
Πώς το ξέρει το παιδί; Η κοπέλα είναι νεκρή στο πάρκο.
Πώς ξέρει ότι το αίμα στ’αμάξι είναι από γυναίκα;
Ξαναβάλ’την.
Αυτή τη φορά, χτυπάμε τον συλλέκτη γραμματοσήμων.
Τον δένουμε, τον ληστεύουμε, φεύγουμε.
Ήμουν εγώ, ο Νίκι κι ένας μικρός, ο Κάρσον Λέβερετ.
Ο κωλο-Κάρσον.
Ούτε τα κορδόνια του δεν ήξερε να δέσει ο μικρός.
Φοράμε όλοι κοστούμια, για να μην ξεχωρίζουμε.
Είμαστε στο ασανσέρ, μπαίνει μια κυρία. Αρχίζει να στριγγλίζει!
Ο Βαλ γυρίζει σε μένα, αλλά εγώ κοιτάζω τον Κάρσον.
Σκέφτομαι, "Τι στο διάολο;"
Γιατί αυτό το ηλίθιο φοράει ακόμα, τη μάσκα Ρόναλντ Ρέιγκαν!
Χαμογελαστή μάσκα!
Ηλίθιος!
Και δεν το είχατε προσέξει;
Συνέχεια συνέβαιναν τέτοια. Γι’αυτό μας λείπει πολύ ο Τζίμι.
Τα έβλεπε όλα αυτά, πριν συμβούν.
Γιατί ξέκοψε, λέτε;
Μία απλή λέξη: Κέιτι.
Εσείς, παιδιά;
Εμείς; Στον ίσιο δρόμο;
Πολύ αστείο!
Είμαστε σαν τις νυχτερίδες. Νυχτόβιοι. Η μέρα είναι για να κοιμάσαι.
Θέλεις άλλο ένα;
- Ας μην πιω άλλο, πριν φάμε. - Έλα, μη γίνεσαι χέστης!
Σήκω πάνω.
Ζήσε λίγο.
Κάτσε πιο μέσα, Ντέιβ.
Μπράβο, Βαλ! Τώρα μάλιστα.
- Πώς είσαι; - Λίγο μεθυσμένος.
Στα παιδιά μας.
Πάντα μ’άρεσε αυτό το μπαρ.
Ναι, δε σ’ενοχλεί κανένας.
Έτσι έπρεπε να’ναι κι η ζωή μας.
Να μην πειράζει κανένας αυτούς που αγαπάς. Σωστά, Ντέιβ;
Οπωσδήποτε.
Ο τύπος έχει πλάκα. Πολύ γέλιο.
Ναι.
Ο φίλος μου, ο Ντέιβ.
Κέβιν, μας φέρνεις ένα μπουκάλι;
- Πιες, Ντέιβ. - Έλα.
Ευχαριστώ, Κέβιν.
Θυμάσαι που φέραμε εδώ τον Ρέι Χάρις;
Όλοι τον φώναζαν "Σκέτο" Ρέι, αλλά ο Βαλ τον έλεγε "Κουδουνίστρα".
Κυκλοφορούσε με δέκα δολλάρια σε κέρματα, στην τσέπη του...
...μήπως του’ρθει να τηλεφωνήσει στο Ιράκ.
Είσαι καλά, Ντέιβ;
- Είσαι καλά; - Θα κάνω εμετό.
Έλα.
Βγες απ’την πίσω πόρτα. Μη λερώσεις την τουαλέτα.
Γεια σου, Ρέι.
Ήρθατε να βεβαιωθείτε ότι δεν έπεσα μέσα;
Έλα δω ένα λεπτό.
Κάθισε.
Θα σου πω για τον Ρέι Χάρις.
Ήταν φίλος μου. Μ’επισκεπτόταν στη φυλακή.
Κοίταζε αν χρειάζονταν τίποτα η Μαρίτα, η Κέιτι κι η μητέρα μου.
Ήταν επίσης, αυτός που μ’έβαλε μέσα. Με κάρφωσε.
Η γυναίκα μου είχε καρκίνο τότε.
Ο Ρέι μου στέρησε τη δυνατότητα να είμαι μαζί της...
...όταν πέθαινε.
Όλοι πεθαίνουμε μόνοι, αλλά μπορούσα να τη βοηθήσω στο τέλος.
Γιατί μου το λες αυτό;
Έβαλα τον Ρέι να γονατίσει και τον πυροβόλησα στο λαιμό και στήθος.
Κλαίγαμε κι οι δύο.
Με ικέτευε.
Η γυναίκα του έγκυος, ο Μπρένταν μικρός.
Είπε πως με ήξερε. Πως ήμουν καλός άνθρωπος.
Εσύ τι λες, Ντέιβ; Είμαι καλός άνθρωπος;
Ποιον μισείς;
Έλα, ποιον;
Κανέναν.
- Τι νομίζεις ότι έκανα; - Καθώς τον κρατούσα στο νερό...
...ένιωθα τον Θεό να με κοιτάζει κουνώντας το κεφάλι. Όχι θυμωμένος...
...αλλά όπως όταν ένα κουτάβι χέζει στο χαλί.
Ποιον αγαπάς;
Αγαπάς εμένα.
Τη μαμά;
Αν μ’αγαπάς τόσο πολύ, θέλω να σ’ακούσω να το λες.
- Νομίζεις πως σκότωσα την Κέιτι; - Μη μιλάς, Ντέιβ. Μη μιλάς.
Όχι, σκότωσα κάποιον, αλλά όχι την Κέιτι.
Είναι η ιστορία του ληστή.
Όχι ληστής, παιδεραστής. Έκανε σεξ μ’ένα παιδί στ’αμάξι του.
Ήταν λύκος! Βρυκόλακας!
Φύγε από δω.
Τρέχα!
Ντέιβ, τρέχα!
- Σκότωσες έναν παιδεραστή. - Εγώ και το παιδί.
- Το κακοποιημένο παιδί σε βοήθησε. - Όχι...
- Είπες, εσύ και το παιδί! - Όχι, ξέχνα το! Μπερδεύομαι.
Η γυναίκα σου νομίζει, πως σκότωσες την κόρη μου.
Το προτιμάς απ’το να ξέρει ότι σκότωσες έναν παιδεραστή;
Δε θα την πείραζε αν πέθαινε ένας παιδεραστής. Γιατί δε λες αλήθεια;
Δεν ξέρω. Ίσως νόμιζα ότι γίνομαι σαν αυτόν.
Δε σκότωσα την Κέιτι.
Δεν άκουσα να βρέθηκε το πτώμα του τύπου.
- Τον έβαλα στο πορτ-μπαγκάζ μου. - Τον αφήνεις να δώσει εξηγήσεις;
- Χέσ’τον! Σκότωσέ τον! - Δεν τη σκότωσα!
Βούλωσ’το! Βουλώστε το όλοι!
Για τη δική μου κόρη μιλάω! Σκάστε!
Βούλωσ’το!
Δεκαεννιά χρονών.
- Δε σκότωσα την Κέιτι! - Δεκαεννιά χρονών!
- Κοίτα με, Τζίμι! - Σε κοιτάζω, Ντέιβ.
Σε κοιτάζω.
Γιατί το έκανες;
Εγώ κι ο γιος μου. Εγώ κι η Σελέστ. Πρέπει να διορθώσουμε πολλά.
Ξεκίνα τώρα. Ομολόγησε τι έκανες.
Τέρμα τα ψέματα, τέρμα τα μυστικά.
Θέλω να πάω στη Σελέστ. Να τη νιώσω.
Αφού εκτίσεις την ποινή σου, όπως εγώ τη δική μου. Παραδέξου τι έκανες.
- Το παιδί... - Αν ξαναπείς για το παιδί...
...θα σε κόψω κομματάκια.
Νόμιζα πως είχα τελειώσει μ’αυτά.
Να σκοτώνω ανθρώπους και να τους πετάω στο ποτάμι.
Ομολόγησε αυτό που έκανες και θα σ’αφήσω να ζήσεις.
Πρόφερέ το και θα σ’αφήσω ν’αναπνέεις.
Ομολόγησε τι έκανες και θα σου χαρίσω τη ζωή σου.
Ομολόγησε τι έκανες.
Ξέρω πως μπορείς να μιλήσεις.
Πες το. Πες πως μ’αγαπάς.
Όχι αυτόν, εμένα κοίτα. Και πες το. Πες πως μ’αγαπάς.
- Δεν κάνει τίποτα, χωρίς εσένα! - Άσε με! Σταμάτα!
Θα ξανάρθω!
Μ’αγαπάς τόσο πολύ, που έπρεπε να σκοτώσεις την κοπέλα μου;
Μίλα, έκτρωμα, γιατί θα σε σκοτώσω!
Πες τ’όνομά της. Πες το.
Πες το! "Κέιτι"! Αλλιώς θα πεθάνεις!
Μικρέ, γύρνα τ’όπλο προς το πάτωμα.
"Σιγκ" είν’αυτό;
Δε θα τραβήξετε;
Όχι, δε θέλω να χτυπήσω ένα παιδί.
Αλλά φαίνεται πως κάποιος άλλος με πρόλαβε.
Ο Μπρένταν μού έδωσε μπουνιά.
- Μου έσπασε τη μύτη. - Θα τον συλλάβουμε.
- Θα τον βάλουμε φυλακή, αν θες. - Δεν τον θέλω στη φυλακή.
Τον θέλω νεκρό!
Ο καριόλης.
Ομολόγησε τι έκανες, Ντέιβ...
...και θα σ’αφήσω να ζήσεις.
Πες το δυνατά και θα σ’αφήσω ν’αναπνέεις.
Θα πας φυλακή...
...αλλά θα σου χαρίσω τη ζωή σου. Ομολόγησε, Ντέιβ.
Ομολόγησε τι έκανες.
Ναι.
Ναι, το έκανα.
Γιατί;
Εκείνη τη νύχτα στου Μακ Γκιλ...
...μου θύμισε ένα όνειρο που είχα.
Τι όνειρο;
Το όνειρο της νιότης.
Δε θυμάμαι να την έζησα ποτέ.
Ώστε ήταν τ’όνειρο;
Το όνειρο, ναι.
Θα ήξερες τι εννοώ, αν είχες μπει σ’εκείνο τ’αμάξι αντί για μένα.
Δεν μπήκα όμως εγώ, Ντέιβ.
Εσύ μπήκες.
Εδώ θάβουμε τις αμαρτίες μας.
Τις ξεπλένουμε.
- Κοίτα, κουνάει ακόμα τα χείλια του. - Έχω μάτια, Βαλ.
Δεν ήμουν έτοιμος.
Είναι όπως το είπες, Ντέιβ.
Αυτό το κομμάτι, το κάνεις μόνος σου.
Δύσκολη νύχτα;
Κι εγώ το ίδιο.
Είδα μια σφαίρα, που έγραφε τ’όνομά μου.
Τους πιάσαμε, Τζιμ.
Ποιους;
Τους φονιάδες της Κέιτι.
"Φονιάδες", πληθυντικός.
Παιδιά. Ο γιος τού Ρέι Χάρις, ο Ρέι, κι ένα άλλο παιδί, ο Τζον Ο’Σέι...
...ομολόγησαν πριν δυο ώρες.
Χωρίς αμφιβολία;
Καμία.
Γιατί;
Δεν ξέρουν.
Έπαιζαν μ’ένα όπλο, είδαν ένα αμάξι να έρχεται...
...το ένα παιδί ξαπλώνει κάτω, το αμάξι στραβοτιμονιάζει, σβήνει.
Ο Ο’Σέι λέει ότι ήθελαν μόνο να την τρομάξουν, τ’όπλο εκπυρσοκρότησε.
Αλλά τον χτύπησε με την πόρτα, άρχισε να τρέχει...
...και την κυνήγησαν για να μην τους μαρτυρήσει.
Και τα χτυπήματα;
Ο Ρέι είχε ένα μπαστούνι τού χόκει.
Ηρέμησε.
Πάρε ανάσα.
Κοίτα με.
Κοίτα με, Τζίμι.
Μου τηλεφώνησε η Σελέστ Μπόιλ.
Σε κατάσταση υστερίας. Ο Ντέιβ λείπει, είπε ότι θα ξέρεις εσύ.
Θέλουμε να του μιλήσουμε.
Βρέθηκε το πτώμα ενός άντρα, στο δάσος πίσω απ’του Μακ Γκιλ.
Το πτώμα ενός άντρα;
Ενός παιδεραστή με τρεις καταδίκες.
Θέλουν να ανακρίνουν τον Ντέιβ.
Λοιπόν, Τζίμι...
...πότε είδες τον Ντέιβ τελευταία φορά;
Η τελευταία φορά που είδα τον Ντέιβ.
Ναι, τον Ντέιβ Μπόιλ.
- Τον Ντέιβ Μπόιλ. - Ναι. Τον Ντέιβ Μπόιλ.
Πριν 25 χρόνια, σ’αυτόν τον δρόμο, στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου.
Τζίμι, τι έκανες;
Ευχαριστώ που βρήκες τους φονιάδες της κόρης μου, Σον.
Αν ήσουν μόνο, λίγο πιο γρήγορος.
Θα στέλνεις και στη Σελέστ Μπόιλ πεντακόσια δολλάρια το μήνα;
Μερικές φορές νομίζω...
Νομίζω πως μπήκαμε κι οι τρεις μας σε εκείνο τ’αμάξι.
Και πως όλα αυτά είναι ένα όνειρο.
Όνειρο, βέβαια.
Στην πραγματικότητα...
...είμαστε ακόμα εντεκάχρονα αγόρια, κλειδωμένα σ’ένα υπόγειο...
...να φανταζόμαστε πως θα’ταν η ζωή μας, αν το’χαμε σκάσει.
Ίσως έχεις δίκιο.
Ποιος ξέρει;
Εδώ, Σον.
Λυπάμαι. Θέλω να το ξέρεις.
Σ’έσπρωξα μακριά μου.
Κι εγώ λυπάμαι.
Τα πράγματα ήταν τόσο μπερδεμένα.
Σ’αγαπούσα, σε μισούσα.
Θα έρθεις σπίτι;
Άλλαξες κλειδαριές;
Όχι.
Όχι, όλα είναι όπως τ’άφησες.
- Νόρα. - Τι;
Νόρα. Είναι το όνομα της κόρης μας, Σον.
Νόρα, ε;
Μ’αρέσει. Νόρα.
Σκότωσα τον Ντέιβ.
Τον σκότωσα και τον έριξα στο ποτάμι.
Αλλά σκότωσα λάθος άνθρωπο.
Αυτό έκανα.
Και δεν μπορώ να το πάρω πίσω.
Τζίμι.
Θέλω να νιώσω την καρδιά σου.
Χθες βράδυ...
...όταν έβαλα τα κορίτσια για ύπνο, τους είπα πόσο μεγάλη καρδιά έχεις.
Τους είπα, πόσο αγαπούσες την Κέιτι...
...γιατί ήταν δημιούργημά σου.
Και μερικές φορές, η αγάπη σου γι’αυτήν, ήταν τόσο μεγάλη...
- ...που ένιωθες ότι σπάει η καρδιά... - Σταμάτα.
Τους είπα ότι ο μπαμπάς τους τις αγαπάει κι αυτές τόσο πολύ.
Πως έχει τέσσερεις καρδιές κι είναι όλες γεμάτες...
...με μια αγάπη που σημαίνει ότι δε χρειάζεται ποτέ ν’ανησυχούν.
Πως ο μπαμπάς τους θα κάνει τα πάντα γι’αυτούς που αγαπάει.
Κι αυτό δεν είναι ποτέ λάθος.
Δεν μπορεί να είναι λάθος, ό,τι κι αν κάνει ο μπαμπάς τους.
Και τα κορίτσια κοιμήθηκαν ήσυχα.
Είπες, "Χθες βράδυ." Το ήξερες;
Τηλεφώνησε η Σελέστ. Σ’έψαχνε.
Ανησυχούσε. Μου είπε για τον Ντέιβ.
Μου είπε τι σου είπε.
Πώς τα είπε αυτά για τον άντρα της; Και γιατί ήρθε σε σένα;
- Γιατί δεν τηλεφώνησες; - Ισχύει αυτό που είπα στα παιδιά.
Ο μπαμπάς τους είναι βασιλιάς.
Κι ο βασιλιάς ξέρει τι να κάνει και το κάνει.
Ακόμα κι όταν είναι δύσκολο.
Κι ο μπαμπάς τους θα κάνει το σωστό γι’αυτούς που αγαπάει.
Κι αυτό μόνο έχει σημασία.
Γιατί όλοι είναι αδύναμοι, Τζίμι.
Όλοι, εκτός από μας.
Εμείς δε θα’μαστε ποτέ αδύναμοι.
Κι εσύ...
Είσαι ο άρχοντας της πόλης.
Και μετά, Τζίμι...
...θα πάμε τα κορίτσια στην παρέλαση.
Θα της άρεσε της Κέιτι.
Μάικλ!
Μάικλ! Μάικλ!
Μάικλ!
ΤΖΙΜΙ ΣΟΝ ΝΤΕ