ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: marios2016
Όπα!
Όπα! Όπα!
Όπα!
Όπα! Όπα!
Α... Όπα!
Όπα! Όπα!
- Πείτε όλοι... - Όπα!
Όπα!
Όπα! Όπα!
Όπα!
Μαμά, θέλεις καφέ;
Ωραία, Μαρία.
Γεια σας!
Πώς είναι η μαμά μου σήμερα;
Γεια σου μαμά. Εγώ είμαι, η Τούλα.
Είμαι η κόρη σου.
Όχι. Η κόρη μου είναι νέα και όμορφη.
Πήγαινε να κάνεις την εργασία σου.
Έχουμε συζητήσει τα πάντα με τη μητέρα σου.
Μαμά; Θυμάσαι που λέγαμε για το ταξίδι της Τούλας;
Το συζήτησα με τον πατέρα σου χθες το βράδυ.
Το ξέρω ότι έχει πεθάνει.
Δεν είμαι τρελή.
Ήταν στο όνειρό μου.
Θα πας στην Ελλάδα...
για την επανένωση στο χωριό του πατέρα σου.
Σωστά. Και;
Γιατί υποσχέθηκες στον πατέρα σου...
πως θα έδινες το ημερολόγιο του στους καλύτερους φίλους του.
- Ναι! - Σωστά!
- Η μαμά θυμάται! - Βλέπετε; Το ξέρω. Το ξέρω.
Χαίρομαι πολύ που σε γνωρίζω.
Πλάκα κάνω.
Το ξέρω.
Όλες οι μαμάδες προσποιούνται ότι είναι καλά...
ώστε η οικογένεια να μην ανησυχεί.
Επειδή, για μια μαμά...
είναι το σήμα της τιμής να τους φροντίζει όλους...
ειδικά οι Ελληνίδες που μόλις γεννήσουν...
σηκώνονται αμέσω μετά και μαγειρεύουν οικογενειακό δείπνο για όλους...
ενώ ο Έλληνας άντρας στέκεται εκεί...
και δηλώνει ο αρχηγός του σπιτιού.
Από τότε που χάσαμε τον μπαμπά μου, τον αρχηγό του σπιτιού...
πέρασε καιρός χωρίς να κάνουμε οικογενειακό δείπνο.
Αισθανόμαστε κάπως διασκορπισμένοι, που είναι περίεργο για εμάς...
γιατί η οικογένειά μου ήταν κολλημένη με τον ιδρώτα μας.
Έτσι επιβιώνει μια οικογένεια μεταναστών...
συνεργαζόμαστε, μένουμε μαζί...
λειτουργώντας ένα εστιατόριο.
Αλλά όχι σήμερα.
Θα πάω διακοπές.
Θα πάμε Ελλάδα.
Ναι.
Ο Νικ είναι.
Γεια, Τούλα, έχεις το ημερολόγιο του μπαμπά, σωστά;
Το κάνουμε, μπαμπά. Μόλις ήρθε μαμά να πει αντίο.
Λοιπόν, Τούλα, με ποιόν οδηγώ;
Με την θεία Βούλα και την θεία Φρίντα.
Ένα ταξίδι χωρίς τα παιδιά μου; Επιτέλους ήρθε η ώρα για "εμένα".
Θα φαίνομαι υπέροχος όταν θα συναντήσω τους φίλους του μπαμπά.
Έχω λίγη περιποίηση να κάνω.
Μα! Χρειάζομαι λίγη βαφή μαλλιών!
Πρέπει να χρησιμοποιήσω το ντους σου!
Χριστέ μου.
Το είδες αυτό;
Αυτή θα είναι πρώτη μου φορά στην Ελλάδα.
Ο μπαμπάς μου δεν επέστρεψε ποτέ.
Αυτό κάνουν οι γονείς μετανάστες.
Δουλεύουν σκληρά, τα δίνουν όλα όλα στα παιδιά τους...
ώστε να μπορούμε να κάνουμε το ταξίδι που δεν έκαναν εκείνοι ποτέ.
Δεν φαίνεται σωστό.
Αλλά ο μπαμπάς μου μου ζήτησε να πάω στην επανένωση...
να βρω τους φίλους του και να τους δώσω το ημερολόγιο του.
Είναι η ιστορία της ζωής του.
Μου είπε επίσης πως καλά θα κάνω να δώσω λίγο χρόνο για μένα...
επειδή είχα αρχίσει να δείχνω γερασμένη.
Οπότε...
διακοπές!
Καλώς ήρθατε στο Διεθνές Αεροδρόμιο του Σικάγου.
- Εντάξει. - Γειά σου.
Πάρις, τα κατάφερες.
Μου αρέσει το νεό λουκ.
Πώς ήταν οι τελικοί;
Ξέρετε, σκεφτόμουν καλύτερα να μείνω σπίτι.
- Τι; - Καλύτερα.
Όχι. Μπορείς να δεις τον Μπένετ όταν επιστρέψεις.
Όχι, όχι, όχι, όχι. Τελείωσε. Τα χαλάσαμε.
Είσαι με τον Ρόσκο τώρα. Σωστά, σωστά.
Όχι τον Αριστοτέλη. Αυτόν που σου κανόνισε η Θεία Βούλα.
Ναι, γι' αυτό τελείωσε κι αυτό.
Απλώς... ήθελα να διαβάσω αυτό το καλοκαίρι.
Κάνε ένα διάλειμμα από το τέλειο GPA σου.
Πιέζεις υπερβολικά τον εαυτό σου.
Στη Ελλάδα.
Για τον παππού. Τον παππού.
«Πέστε μου μια λέξη, οποιαδήποτε λέξη...
και θα σας δείξω πώς η ρίζα αυτής της λέξη είναι ελληνική».
«Νάτσος».
Η οικογένεια ήρθε να αποχαιρετήσει.
- Όλοι; - Ναι.
Λέει το πολύ 20 άτομα.
Δηλαδή έξι Έλληνες.
Όλοι, ρουφήξτε τις κοιλιές σας.
Το' χω.
Σνακ.
Δεν παίρνει από τότε που απολύθηκες.
Συνταξιοδοτήθηκα.
Ο Έλληνας βγαίνει στη σύνταξη μια βδομάδα αφότου πεθάνει.
Καλό. Έλα.
Τι είναι αυτό;
- Πάμε να πούμε για το εστιατόριο. - Έβαλα τα παιδιά μου σε βάρδιες.
Παρήγγειλα το βόειο κρέας. Παρήγγειλα το ψάρι.
- Να προσέχεις τη μαμά μου. - Θα την προσέχουμε.
- Είστε καλά ξαδέρφια. - Είμαι.
Πρέπει να φύγουμε! Αντίο!
Αντίο! Αντίο! Αντίο! Αντίο!
- Αντίο! - Αντίο!
Η πτήση 204 αναχωρεί για την Αθήνα.
Κάθε Έλληνας στο Σικάγο βρίσκεται σε αυτό το αεροπλάνο;
Όλοι πηγαίνετε στην πατρίδα, καθίστε!
Μεγάλο οικογενειακό ταξίδι.
Είμαι η θεία Βούλα.
Είμαι υπεύθυνη. Οπότε αναφέρεις σε εμένα.
Τι...
Βρήκα το μπικίνι μου από το 1972.
Ποιος θέλει σουβλάκι;
Σπιτικό.
Τα κατάφερα.
Καλώ την Σου Βλάκι.
Οποιαδήποτε με το όνομα Σου Βλάκη σε αυτή την πτήση;
Πάρε αυτό το κακό μάτι για να σε προστατέψει.
Ναι, ξέρεις ότι δεν πιστεύω στο ελληνικό βουντού.
Γι' αυτό είσαι ακόμα εργένισα.
Μάθαμε ότι είμαστε συγγενείς του Μέγα Αλέξανδρου.
Κι εγώ.
Γεια μας!
Γεια σας. Αυτά είναι.
Περίμενε ένα λεπτό, Ίαν.
Πού πας; Η θέση σου είναι εκεί πίσω, σωστά;
Προσπαθούμε να έχουμε λίγη διασκέδαση εδώ, εντάξει;
Είμαι διασκεδαστικός.
Πότε;
Δεν πειράζει, Ίαν, γιατί χρειάζεται να προσπαθήσω να κοιμηθώ.
Το μεγάλο κουμπί.
Κυρίες και κύριοι, αυτός είναι ο καπετάνιος σας.
Παρακαλώ πάρτε τις θέσεις σας και βεβαιωθείτε οι ζώνες ασφαλείας σας είναι δεμένες με ασφάλεια.
Είμαστε έτοιμοι για απογείωση.
Ωραία! Ο βοηθός μου είναι εδώ.
- Οικογενειακά έγγραφα. - Η οικογένεια;
Πάρις;
Αριστοτέλη! Τι...
- Δεν ήξερα ότι θα ήσουν εδώ. - ...κάνεις εδώ;
Η θεία Βούλα με προσέλαβε για να τη βοηθήσει σε ένα ταξίδι.
Δεν ήξερα ότι θα ήσουν εδώ.
Σωστά, γνωρίζονται μεταξύ τους.
Τι σύμπτωση.
Τι ωραίο ελληνικό αγόρι.
Είχαν ένα καταπληκτικό ραντεβού...
...και μετά εξαφανίστηκε.
Γιατί αυτή η οικογένεια δεν μπορεί να σεβαστεί τα όριά μου;
- Όρια; - Όρια;
Δεν μπορώ να έχω τον χώρο μου.
Αν θέλεις χώρο, θα τον έχεις.
Ξέχνα ότι είμαι εδώ. Δεν θα με δεις καν.
- Μπορούμε να αλλάξουμε θέσεις; - Όχι. Κάτσε κάτω.
Βρείτε ατα.
Αυτός είναι ο Αριστοτέλης.
Πρέπει να αλλάξω θέση με την Πάρις.
Το ήξερα...
Άστους να τα βρουν.
Κάτι άλλο συμβαίνει με το Πάρις.
Μην το κάνεις. Δεν είναι δική μας δουλειά.
Είμαστε τόσο διαφορετικοί.
Πρέπει να καθίσετε κάτω!
Αλλιώς δεν θα πάμε στην Ελλάδα.
Καθίστε.
Ναι.
Καλώς ήρθατε στην Αθήνα στην Ελλάδα.
«Coppertone», γραμμένο στα ελληνικά.
Εννοώ...
Γιατί δεν το έχουμε ξανακάνει αυτό;
Γεια σε όλους όσους δεν έχω γνωρίσει. Είμαι ο Αριστοτέλης.
Η ενοικίαση αυτοκινήτου είναι προς τα εκεί.
- Βασικά, νομίζω ότι είναι από εκεί. - Πανέξυπνος.
Όχι, όχι, όχι, νομίζω ότι είπαν...
Ήρθατε!
Είστε η οικογένεια Πορτοκάλου.
Εγώ σας έστειλα την πρόσκληση.
Είμαι η δήμαρχος του χωριού του πατέρα σου.
Καλώς ήρθατε στην επανένωση!
Είμαστε συγενείς από τον παππού του παππού σου...
...που ήταν δίδυμος...
και ήταν παντρεμένος με την προγιαγιά της κουνιάδας του.
- Ξαδέρφη! - Γεια σου!
Ξαδέρφη!
Θεέ μου.
Είμαι η Νίκη.
Εγώ η θεία Βούλα. Θα γίνω η αγαπημένη σου.
Φραπέ, παγωμένος καφές, ελληνικό στυλ.
Ευχαριστούμε. Έχεις ντεκαφεϊνέ;
Σόπα. Είσαι στην Ελλάδα τώρα.
Θα τον δοκιμάσω.
Α, τι συμβαίνει;
- Τι σημαίνει "σόπα"; - Σημαίνει «πάψε».
Σημαίνει «σκάσε».
Εντάξει. Πάμεώ για το αυτοκίνητο.
- Έλα. - Θα σε προλάβω.
Όχι!
- Έλα, το κατάλαβα. - Από εδώ.
Ελάτε όλοι.
Είσαι εντάξει που θα είναι ο Αριστοτέλης στο ταξίδι;
Άσε με να ζήσω τη ζωή μου. Εντάξει;
- Ξαδέρφη. - Ναι;
- Εσύ οδηγάς. - Όχι!
Δεν έχω ξανάρθει στην Ελλάδα.
Θα σου δώσω οδηγίες.
Φαίνεσαι μια χαρά, μορι.
Νίκη;
Πόσους περιμένεις στην επανένωση;
Έλα πάμε. Χρειαζόμαστε μουσική!
Λατρευώ αυτό το τραγούδι. Είναι νούμερο ένα. Είναι το καλύτερο.
Όλοι, τραγουδήστε!
Τούλα, πήγαινε ευθεία.
Η πόλη της Αθήνας.
Έχουμε χρόνο να σταματήσουμε εκεί;
Όχι.
Τούλα, στρίψτε αριστερά.
Ο αρχαίος Παρθενώνας.
- Θα πάμε εκεί σήμερα; - Όχι.
Το Ολυμπιακό στάδιο.
- Θα μπορούσαμε... - Όχι.
Από εδώ, θα πάμε μια σύντομη βόλτα με βάρκα στο νησί.
Μπορούμε να δούμε το νησί από εδώ;
Όχι.
Μην επιβραδύνεις. Θα χάσουμε το καράβι.
Παραλία είναι εκεί;
Μπορούμε να πάμε για μπάνιο;
Ναι.
Ώρα για κολύμπι!
- Πρέπει να φτάσουμε στο χωριό. - Σόπα!
- Πάμε γρήγορα, αλλιώς θα χάσουμε το καράβι. - Εντάξει.
Έλα, Τούλα.
Όπα! Όπα! Όπα!
Είναι σαν να έχουμε γυρίσει πίσω στον χρόνο.
Η κόρη μου έχει χωρίσει δύο φορές.
Ο γιος μου είναι γκέι.
Εντάξει.
Καταλαβαίνω τους εναλλακτικούς τρόπους ζωής.
Μου αρέσει το στυλ σου.
Σου αρέσει να φοράς αγορίστικα ή κοριτσίστικα ρούχα;
Και τα δύο και κανένα.
- Εσένα; - Εξαρτάται από την ημέρα.
Μου αρέσεις.
Όπως σε όλους.
Όλη μου τη ζωή, είχα ένα κόκαλο στο ισχίο μου...
που κόλλησε έξω σαν οδοντογλυφίδα στην ελιά.
Αγγιξέ το.
Ελαιώνες.
Άνθρωποι από πολλές χώρες δουλεύουν στη συγκομιδή.
Και κάποιοι από το χωριό μας δούλευαν κι αυτοί εκεί...
γιατί οι ελαιώνες μας δεν έχουν νερό.
Αλλά έχω ένα σχέδιο για να το φέρω πίσω.
Ναι.
Γιατί αγαπάω το χωριό μας.
Λατρεύω την Ελλάδα!
Η νούμερο ένα. Η καλύτερη.
Αυτό είναι.
Αυτό είναι το χωριό του πατέρα μου.
Όλοι έξω!
Χρειαζόμαστε μια φωτογραφία για τη μαμά.
Φτάσαμε.
- Εντάξει, έτοιμοι; - Θεία Φρίντα, έχω το λαιμό σου.
- Τράβα, τράβα. - Εντάξει.
- Πιο ψηλά. - Λαιμός;
- Εδώ είμαστε. - Το έχω.
- Χαλαρώστε τα χείλη σας. - Ναι.
«Είμαι τόσο θυμωμένη με την κάμερα».
Τώρα... φυσήξτε.
- Φύσηξε το.
Supermodels. Είναι φανταστικό.
Νούμερο ένα. Το καλύτερο.
- Θα το στείλω στη μαμά. - Πάω τώρα να ξεκουραστώ.
Εντάξει... Νίκη;
Πού είναι η Νίκη;
Κάθε χωριό έχει τα κρυφά του περάσματα.
Σαν λαβύρινθος, λόγω των εισβολών άλλων χωρών και των πολέμων.
Ακολούθηστέ με.
Ακριβώς εδώ.
Προς τα εκεί.
Ελάτε.
Όχι, από εδώ.
Εντάξει.
Πού είναι όλοι;
Ίσως είναι στη δουλειά.
Όχι, είναι κάτι κακό.
Χριστέ μου!
Ναι.
Τι είπε;
«Ήμουν μόλις μια τρίχα στο πηγούνι μακριά από το να είμαι μάνα σου».
Δεν είχα ιδέα ότι το χωριό του παππού ήταν τόσο ωραίο.
Μην το λες.
Είναι κακή τύχη.
Δεν είναι ανοιχτά κανένα εστιατόριο ή ξενοδοχείο, παιδιά.
Πάμε εκεί όπου η μητέρα σου κι εγώ μεγαλώσαμε.
Η Μύκονος ξέρει να γλεντάει.
Μπορούμε να πάμε στη Μύκονο;
Είμαστε εδώ για την επανένωση.
Μετά θα πάμε να πιούμε;
Πόσο χρονών πιστεύετε ότι είναι αυτό το δέντρο;
Άσε με να δω.
98 χρόνια και επτά μήνες.
Ύψος στήθους, 2,11, πολλαπλασιαζόμενη με τη διάμετρο.
- Δενδροχρονολογία. - Ελληνική λέξη.
Ο μπαμπάς μας μάς είχε μιλήσει για αυτή την πλατεία.
Ο μπαμπάς μας έπαιζε εδώ με τους τρεις καλύτερους του φίλους...
Τον Θανάση, τον Δήμο και τον Γιώργο.
Ο παππούς σουε είχε πει για μια πηγή γλυκού νερού...
που έρεε κάτω από το βουνό.
Οι γυναίκες γέμιζαν τις κανάτες.
Είδαμε μόνο μια γυναίκα, όμως.
- Πού; - Ήταν θυμωμένη.
Ποιός θύμωσε;
Χριστέ μου, από πού εμφανίζεται;
Γεια σου, Κωνσταντίνε.
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
Χμ, γεια σου, αλλά όχι.
Όχι, εγώ είμαι... ο Νίκος Πορτοκάλος.
Είμαι ο γιος του Κωνσταντίνου.
Χάσαμε τον πατέρα μας στα τέλη της περασμένης χρονιάς.
Ξέρεις ποιο σπίτι ήταν δικό του;
Χάθηκε. Φωτιά.
Ελάτε.
Ακολουθήστε με σε αυτό το σκοτεινό δρομάκι.
Ωραία.
Έτσι κανείς δεν θα βρει τα πτώματά μας.
Είμαι η Αλεξάνδρα.
Φτιάχνω σούπα.
Ναι, εδώ τελειώνει.
Φέρτε τα αυγά.
Καρέκλες. Μπολ.
Δεν ταΐζει κανείς αυτά εδώ;
Φάτε, φάτε.
Γι' αυτό αυτή εδώ δεν έχει στήθος...
...και αυτός δεν έχει κόλο.
Εντάξει. Όχι, όχι.
Ευχαριστούμε. Όλα καλά.
- Γιατί; - Εντάξει, ευχαριστώ.
Από πού σε κρατάει ο άντρας σου;
Όλοι χρειάζονται μια λαβή αγάπης.
Μυρίζω φαγητό.
Μην το λες. Είναι κακή τύχη.
Θεέ μου...
Καλωσήρθατε.
Η βοηθός μου, η Αμάρ.
- Ζει μαζί μου. - Γεια σαας.
Είναι σαν κόρη για μένα.
Ένα ορφανό από τη Συρία.
Πείτε γεια. Δεν είμαστε ξενοφοβικοί.
- Ελληνική λέξη. - Ναι, το ξέρουμε. Έλληνες είμαστε.
- Γεια σου. - Γεια.
Μικρή φίλη.
- Γεια. - Γεια σου.
Σπουδάζεις... φιλοσοφία.
Εφευρέθηκε από τους Έλληνες.
Και πάλι, το ξέρουμε.
Ναι. Εσύ;
Σπουδάζω χημεία.
- Φέρε το ψωμί. - Ωραίο.
Έχω κάτι για σένα.
- Ελπίζω να σου αρέσει. - Καίει!
Δεν έχεις πάει ποτέ σου κοντά σε φωτιά;
Α, αυτό είναι τόσο ωραίο.
Ναι, στην κουλτούρα μου, κάνουμε δώρα.
Πώς το πήρατε αυτό;
Μας το έστειλε η δήμαρχος.
- Ποιά; - Η Νίκη.
Μόνο ένας ψήφισε... την Νίκη...
...οπότε η Νίκη βγήκε δήμαρχος.
Η νίκη είναι νίκη.
Τι έκανες;
Είναι το σχέδιό μου για την αναγέννηση του χωριού.
Σε ολους όσους έφυγαν από το χωριό πριν από χρόνια...
...τους προσκάλεσα για μια επανένωση.
Θα θυμηθούν πόσο όμορφο είναι...
...και θα μετακομίσουν πάλι πίσω...
...και το χωριό θα ξαναγίνει υπέροχο.
Βλέπεις;? Είμαι καλός δήμαρχος.
Πόσοι άνθρωποι μένουν εδώ στο χωριό;
- Πολλοί. - Έξι.
Οι έξι είναι πολλοί.
Ποιός ήρθε για την επανένωση;
- Εσείς. - Και;
- Εσείς. - Για μισό, περίμενε, περίμενε.
Κάναμε όλο αυτό το δρόμο για να δώσουμε κάτι πολύ σημαντικό...
...στους φίλους του πεθερού μου.
Τώρα λες ότι δεν είναι κανείς εδώ;
Μπαμπά.
Όχι καταστροφή. Είναι φανταστικό. Μην ανησυχείτε.
Ξέρεις... ήταν μια κουραστική μέρα.
Θα μας καλέσω ένα ταξί.
Είμαι επίσης κι ο ταξιτζής της πόλης.
Αλλά όχι.
Θα κοιμηθείτε όλοι στο μεγαλύτερο σπίτι του χωριού.
Κανείς δεν μένει εκεί τώρα.
Όχι, θα πάμε σε αυτό το ξενοδοχείο.
Αν θέλεις να μας προσβάλεις.
Θα θέλαμε να μείνουμε.
- Δεν έχει Wi-Fi. - Ναι.
Οι σκάλες είναι έξω.
Αυτό είναι μόνο. Δεν υπάρχουν άλλα υπνοδωμάτια.
Σε ένα δωμάτιο όλοι μαζί. Έτσι μεγάλωσε ο μπαμπάς μας.
Ναι.
Παιδιά, αυτό θα είναι διασκεδαστικό.
Οικογενειακός ύπνος!
Μπορώ να σας κάνω περιποίηση προσώπου με ελληνικό γιαούρτι.
Και κλύσματα επίσης.
Δεν θα πάρω.
Γιαούρτι με γεύση ή σκέτο, θεία;
Πάντα με φρούτο.
«Δώσε της χώρο» δεν σημαίνει να προσπαθήσεις περισσότερο.
Όχι, δεν είμαι φρικιό και δεν της αρέσει οι σπασίκλες.
Οι σπασίκλες κερδίζουν, Αριστοτέλη.
Ήσουν σπασίκλας;
Όχι.
Οι γυναίκες, θέλουν απλώς να τις ακούμε...
και πρέπει να τις ακούμε γιατί έχουν πολλά να μας διδάξουν.
Αλλά μετά παντρεύεσαι και προσπαθούν να σε στραγγαλίσουν στον ύπνο σου.
- Τα καταφέραμε! - Ανάψαμε φωτιά!
Τα καταφέραμε!
Φαίνεται υπέροχα εδώ μέσα.
- Εντάξει. - Εδώ είμαστε.
Εντάξει, εδώ είναι.
Θεία, ανάψαμε φωτιά.
- Μπράβο. - Τα καταφέραμε.
Μπράβο, Νίκο και Αριστοτέλη. Πολύ αντρίκιο.
Αλλά μην καυχιέσαι. Είναι κακή τύχη.
«Μην σταυρώνεις τα πόδια σου στην εκκλησία. Είναι κακή τύχη».
«Μην κάνεις δώρο ένα άδειο πορτοφόλι. Είναι κακή τύχη».
Μην κοροϊδεύεις τις θείες σου. Είναι κακή τύχη.
Ίαν. Ίαν.
Τι; Τι; Τι;
Ήταν ένας άντρας εκεί.
Ήταν ακριβώς εκεί, ένας άντρας.
- Πώς έμοιαζε; - Δεν τον είδα καλά...
αλλά, όμορφος με διαπεραστικά μάτια.
- Όμορφος; - Ναι. Ακριβώς εκεί.
Κάντε σεξ το Πάσχα όπως όλοι.
Είναι ωραία. Κρυώνει κανείς;
Όχι, οπότε μην φωνάξεις σε κανέναν.
Αυτό ήταν επικό.
Έχω ξαναφωνάξει.
Σόπα.
Λοιπόν, δεν είναι αυτό που περιμέναμε, αλλά φτάσαμε στην Ελλάδα, ναι;
Ναι. Αυτό είναι καλό.
Λοιπόν, ας πάμε για ξάπλα τότε.
Δεν είμαι κουρασμένη.
Ήπιες δέκα καφέδες φραπέ.
- Καλά είμαι. - Ναι.
- Εντάξει. - Εντάξει.
Πάμε και εμείς.
Θα πάμε στον καλύτερο χορευτικό κέντρο.
- Είναι κοντά; - Όχι.
Χρειαζόμαστε ποτά.
Καλωσήρθατε.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ.
Χρήστος!
Το αγόρι της Αμάρ!
Όμως ο πατέρας του θέλει να παντρευτεί ελληνίδα.
Άρα είναι μυστικό.
Τα μυστικά είναι χάσιμο χρόνου.
Σε αυτή τη ζωή, να είσαι ανοιχτός σε αυτό που θέλεις.
Θέλω να πάω να χορέψω.
Οπότε...
Όχι, όχι.
Όχι, όχι, όχι, όχι.
Βασικά, δεν τον ξέρω πραγματικά.
- Θα καταλήξετε μαζί. - Τι;
Απόλαυσε τον χορό αυτή τη στιγμή.
Και εσύ, χόρεψε μαζί μου.
Εντάξει.
Λοιπόν...
Αυτό έγινε περίεργο.
- Συγνώμη εγώ... - Όχι, όχι. Εγώ συγνώμη, εντάξει;
- Αυτή η χρονιά ήταν δύσκολη για μένα. - Δεν χρειάζεται να εξηγήσεις τίποτα.
Ποτέ.
Ας πάρουμε ότι καλύτερο από τις υπόλοιπες διακοπές.
Σε ένα απομακρυσμένο ελληνικό χωριό που κατοικείται από φαντάσματα και θυμό.
Ας το κάνουμε.
Έλα. Έλα.
Τι είναι αυτό; Τι συμβαίνει;
Σου!
Νόμιζα ότι ο άντρας μου επέστρεψε από τους νεκρούς.
Γεια σας!
Το φορτηγό κάποιου με ξύπνησε χθες το βράδυ!
Γεια σας!
Έχει φύγει;
Θαυμάσια νέα.
Ο παππούς του φίλου μου έλαβε την πρόσκληση για επανένωση.
Ω. Είναι νεκρός.
Οι καλύτεροι φίλοι του μπαμπά μου. Ο Θανάσης, ο Δήμος και ο Γιώργος.
- Τους γνωρίζω. - Μένουν ακόμα εδώ;
- Όχι. - Πώς θα τους βρούμε;
Θα έρθουν για την επανένωση.
- Σου είπαν ότι έρχονται; - Όχι.
Αριστοτέλη! Τρόφιμα.
Πώς πήγε;
Κοίτα.
Από πού εμφανίστηκε;
Χειροποίητα πορτοφόλια και παπούτσια!
Η μεγάλη πόλη.
Πάω να ψωνίσω μέχρι τέλους.
Φρέσκο καρπούζι. Κοίτα.
Εδώ είμαστε.
Ελάτε από δω.
Εδώ πέρα.
Ας ελπίσουμε ότι κάποιος θα ξέρει τους φίλους του μπαμπά μου.
Λοιπόν, μου δίνεις το καλύτερο τυρί...
...και τα πιο παχιά φασόλια, ναι;
Φυσικά.
Ω σας ευχαριστώ.
Αγοράζουμε από αυτούς, δίνουν σε εμάς.
Ευχαριστώ.
Στην υγειά σας.
Καλό.
Ξέρεις πού μετακόμισαν αυτοί οι άντρες;
- Από το χωριό Βρύση. - Όχι.
- Πιείτε. - Εντάξει.
Θεία, δεν κοιμήθηκα καλά χθες το βράδυ και δεν μπορώ να πίνω έτσι.
Μην ανησυχείς, μην ανησυχείς. Μια κυρία δεν είναι ποτέ μεθυσμένη.
- Στην υγειά μας. - Εντάξει.
Ξέρεις αυτούς τους άντρες, και πού μετακόμισαν;
Πιείτε.
- Στην υγειά μας. - Στην υγειά μας. Στην υγειά μας.
Πιείτε.
Στην υγειά μας.
- Θέλεις λίγο υγρό τυρί; - Σίγουρα.
Υπάρχει ντους;
Εκεί.
Δεν είναι ζεστό.
Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Γεια σου, Νίκη. Είχες νέα από τους φίλους του μπαμπά μου;
Ως δήμαρχος σου υπόσχομαι ότι δεν ταξιδέψατε εδώ χωρίς λόγο.
Θα έρθουν σύντομα.
Πού είναι το γηραιότερο δέντρο σε όλη αυτή την περιοχή;
Είναι αυτός στον ελαιώνα;
- Ρώτα την Αλεξάνδρα. - Όχι.
- Πολύ ωραία, ε; - Ναι, ναι, είναι.
Και παρεμπιπτόντως, υπάρχει ένα ντους εκεί αν θέλεις να κάνεις.
Ευχαριστώ φίλε.
Νικ!
Διάλεξε ποιό θα έχουμε για δείπνο.
Ευχαριστώ.
Είμαι χορτοφάγος.
Όχι.
Ποια είναι η διαδρομή προς τη θάλασσα;
Ευχαριστώ.
Γεια σου, θεία.
Μνημείο είναι;
Ναι. Τόσοι πολλοί πόλεμοι.
Ο πατέρας μου δεν μίλησε ποτέ για αυτά τα πράγματα.
Περνώντας εκείνα τα χρόνια τον έκαναν δυνατό.
Να μην φοβάται τίποτα.
Ναι.
Αυτοί είναι Έλληνες.
Κρύψου.
Κάνε πιο κει.
θα ρωτήσω τριγύρω. Ορίστε.
Πιείτε!
Μην ανησυχείς. Μια κυρία δεν είναι ποτέ μεθυσμένη.
Δεν έχω δει ποτέ τη μαμά μου να πίνει κάτι άλλο εκτός από το κρασί της κοινωνίας.
Διψούσαν.
Έφαγα ένα ζωύφιο!
Έλα!
Πάρις, ωραίο αυτό.
Νάτοι!
Νίκη!
Μοίρασε τα.
Ευχαριστώ. Εντάξει.
- Αλεξάνδρα, αυτό είναι για σένα. - Ορίστε.
Γεια σου.
- Γεια σου. - Ξαναείδα αυτόν τον τύπο.
Ποιόν τύπο;
- Ήπιες; - Ναι.
Τον όμορφο τύπο που ήταν έξω από το παράθυρο χθες το βράδυ.
Τον είδα σήμερα.
Είναι κάπως περίεργο. Για άκου.
- Θέλεις να πάμε να το κάνουμε στο κοτέτσι; - Τι;
Χρειάζομαι ζάχαρη για την μπουγάτσα μου.
- Τούλα. - Ε;
Οικογενειακό δείπνο είναι αυτό;
Είναι.
Ωραία.
Βρήκες τους φίλους του μπαμπά;
- Σύντομα. - Εντάξει. Άκουσέ με, Τούλα.
- Θα τους βρεις. Εντάξει; - Ναι.
- Θα τους βρεις. - Εντάξει.
Είσαι καλή μαγείρισσα.
Κι εγώ είμαι καλή μαγείρισσα.
Ίσως καλύτερη.
Ακριβώς εδώ.
Πηγαίνε.
Πηγαίνω.
Πρέπει να καλέσουμε τους έξι χωριανούς.
Θα τους ρωτήσω.
Μαγειρεύω! Φορέστε το παντελόνι το φαγητού!
Ναι.
Είμαι πολύ θυμωμένη με την κάμερα.
Τώρα φύσα.
Supermodels. Φανταστικό.
Νούμερο ένα. Το καλύτερο.
Γιατί δεν έκανες την κίνησή σου;
Αποφασίσαμε να γίνουμε φίλοι.
Το «αποφασίζεις να γίνετε φίλοι»...
είναι για όταν το μάθεις πως βγαίνεις με μια ξαδέρφη σου.
Έρχεται η παρέα.
Είσαι μεθυσμένη.
- Κι εσύ. - Ναι.
Αυτός είναι.
Αυτός είναι ο άντρας από χθες το βράδυ.
- Γεια σας. - Ο γιος της Αλεξάνδρας.
- Γεια σου. Χαίρομαι που σε γνωρίζω. - Γεια σας.
Ο γιος της Αλεξάνδρας.
Το μυστήριο λύθηκε.
Γιατί σε κοιτάει;
Τι... Γιατί χαμογελάς;
Δεν χαμογελάω.
Ναι, χαμογελάς.
«Είναι τόσο όμορφος». Έτσι τον περιέγραψες.
- Αλήθεια; - Ναι.
Δεν μπορώ λοιπόν να κοιτάξω έναν όμορφο άντρα τον οποίο ξεκάθαρα ελκύω;
Είμαι ο αδερφός σου.
Σόπα.
Αδερφός;
Ναι.
- Δεν ελκύεσαι λοιπόν από την Τούλα; - Νικ.
Το έπιασα. Περίμενε.
Τι συμβαίνει;
Τα είχα με τον πατέρα σου...
πριν φύγει από το χωριό και γνώρίσει τη μητέρα σου.
Ο πατέρας σου δεν ήξερε ποτέ ότι αυτός ήταν ο γιος μας...
...ο Πέτρος.
Και αυτός είναι ο γιος μου, ο Χρήστος.
Γεια σας.
Εντάξει.
Όπα.
Είσαι τρελός!
Θεέ μου.
Ναι, είμαστε οικογένεια!
Κουβαλούσες μόνη σου όλο αυτό το βάρος.
Ήταν το μυστικό μου που έπρεπε να κρατήσω.
Τα μυστικά είναι χάσιμο χρόνου.
Στην υγειά σας!
Μια πρόποση στο να ζήσεις την αλήθεια σου.
Ναι, σωστά. Η Αμάρ και ο Χρήστος βγαίνουν ραντεβού.
Ναι.
Τι;
Δεν θέλαμε ποτέ να το μάθεις με αυτόν τον τρόπο.
Δεν θέλω να με σκέφτεσαι άσχημα.
Αλλά είμαστε ερωτευμένοι.
Ποιός θέλει μπουγάτσα;
- Θα τσιμπήσω λίγο. - Ίσως μια μπουκιά, ναι.
- Ναι, σωστά. - Ναι.
Ναι. Ναι, συγνώμη.
Ναι, αλλά, ξέρετε πού μένει τώρα;
Όχι, όχι, όχι. Όχι ο πατέρας, ο παππούς.
Ναι. Πες του για την επανένωση.
«Καλώς ήρθατε στην επανένωση».
Είναι στο τέλος της εβδομάδας. Θα εμφανιστεί κανείς;
Όλα θα είναι υπέροχα.
Όπως χθες το βράδυ.
Σπουδαίο πάρτυ.
Ήταν μια καταστροφή...
και φταις εσύ που έκανες πρόποση.
Αυτό είναι που με κάνει να διασκεδάζω.
Πώς είναι το κεφάλι σου;
Σαν να είναι πολύ σφιχτό.
Πού γυρνάει;
Εσύ τι νομίζεις;
Πάνω ή κάτω;
Τούλα, ο Πέτρος έχει θυμώσει πολύ που η Αμάρ δεν είναι ελληνίδα.
Κι εγώ δεν είμαι έλληνας σε αυτή την οικογένεια.
Μια χαρά πήγε.
Έτσι δεν είναι;
Άλλος ένας αδερφός.
Το μυαλό μου έχει ανατιναχτεί.
Ναι. Και το μυαλό μου έχει τιναχτεί στον άνεμο.
Είμαι έκπληκτη, αλλά δεν εκπλήσσομαι...
γιατί ποτέ δεν εκπλήσσομαι.
Με έχασες.
Λοιπόν, Τούλα, θα πούμε στην για τον Πέτρο;
Όχι.
Θα πεις στην αδερφή σου για τον γιο του αείμνηστου συζύγου της;
Φρίντα, με ξέρεις.
Συγνώμη. Ξέρω ότι δεν είσαι κουτσομπόλας.
Δεν είμαι κουτσομπόλα. Είμαι παραμυθατζού.
Της τηλεφώνησα ήδη.
Τούλα, το τηλέφωνό σου.
Είναι η Αθηνά.
- Γεια σου. - Γεια σας.
Έχουμε αδερφό;
Η μαμά σου είναι εδώ.
Της είπαμε για τον Πέτρο.
Γειά σας.
Γεια σου μαμά.
Λοιπόν...
ο πατέρας σας έχει έναν γιο που δεν το ήξερε;
Λοιπόν...
ήταν πολύ καιρό πριν.
Πάντα έχουμε χώρο για περισσότερη αγάπη σε αυτή την οικογένεια.
Και πείτε στον Πέτρο πως ανυπομονώ να τον γνωρίσω.
Και πείτε γεια στη μητέρα του.
Βάζω στοίχημα ότι την λένε Αλεξάνδρα.
Ναι.
Λοιπόν, ο πατέρας σας μιλούσε στον ύπνο του.
Τι λέγαμε;
Γεια σου; Όχι, εγώ είμαι, ο Νικ, ο γιος σου.
Εγώ... το ξέρω. Το ξέρω.
Το ξέρω.
Σ' αγαπάμε μαμά. Δεν πειράζει.
Σε αγαπάμε, μαμά.
Τα λέμε αργότερα.
Αντίο.
- Είναι εντάξει. - Ναι.
Χρησιμοποίησα τη συνταγή σου.
Δεν φτάνει η μυζήθρα.
Για δες εδώ.
Εξαιρετική.
Καυτό τυρί! Καυτό τυρί.
Νούμερο ένα.
Το καλύτερο.
Λοιπόν, τα παίρνουμε από εδώ.
Χωρίζουμε τα φύλλα από τις ελιές.
Τι έγινε με το σιντριβάνι στο χωριό μας;
Γιατί είναι στεγνό;
Η κατολίσθηση έκοψε την πηγή.
Μην πεις κάτι. Θα το φτιάξω.
Έλα, έλα, έλα, έλα.
Ναι. Οχι όχι!
Στάσου.
Ο γιος μου, χάσαμε τη μητέρα του, αλλά έμεινε δυνατός.
Είναι έξυπνο παιδί.
Πήρε πτυχίο στη βιώσιμη γεωργία.
Αυτή η χώρα χρειάζεται το μυαλό του.
Αντίθετα, σπαταλά τον χρόνο του να βγαίνοντας με μια ξένη.
Μια ξένη!
Φάε κάτι, Πέτρο. Θα νιώσεις καλύτερα.
Ξέρεις πού είναι το γηραιότερο δέντρο της περιοχής;
Ο μπαμπάς μου...
Ο μπαμπάς μας...
μου μιλούσε για αυτό...
μου έλεγε ότι συνήθιζε να κάθεται από κάτω και να ονειρεύεται.
Ξέρεις πού είναι;
Όχι.
- Ρώτα τη μητέρα μου. - Όχι.
Στριφογυρίζει ακόμα το κεφάλι σου;
Ναι.
Έλα βόλτα μαζί μου. Θα πάω να αράξω με έναν καλόγερο.
- Ένα καλόγερο; - Ναι.
Δεν μπορώ.
Πρέπει να βρω τους φίλους του μπαμπά μου.
- Γεια σας. - Γεια σου.
Γεια.
Συγνώμη για τη χθεσινή βραδιά.
Ξέχασα ότι υπήρχε αλκοόλ στο αλκοόλ.
Για καθαρά τυπικούς λόγους, δεν με ελκύεις καθόλου.
Ναι, ναι, ναι. Το κατάλαβα.
Λοιπόν, αυτό ήταν του μπαμπά μας.
Είναι ένα ημερολόγιο που κρατούσε από τότε πήγε στην Αμερική.
Πιστεύεις ότι κάποια από αυτές τις προσκλήσεις...
να έφτασε στους ηλικιωμένους που ζουν σε άλλες πόλεις;
Όχι. Σταμάτα να προσπαθείς.
Λοιπόν, θα συνεχίσω να ψάχνω παντού.
Ευχαριστώ, Τούλα.
Το έχεις.
- Γεια. - Γεια.
Ακριβώς εκεί. Το είδες;
Έχεις πολλά παιδιά.
Ναι. Κανένα τους όμως δεν με ακούει, ξέρεις;
Αλλά, πάω με τα νερά τους. Μαθαίνω.
Πρέπει να ξερεις...
ένα δέντρο που λυγίζει είναι πιο δυνατό από το δέντρο που σπάει.
Νομίζω ότι η παροιμία λέει:
«Το δέντρο που δεν λυγίζει σπάει στον άνεμο».
Όχι, νομίζω ότι είναι:
«Το απάνεμο δέντρο λυγίζει από το σπάσιμο».
Τι διάολο είναι ένα δέντρο χωρίς αέρα;
Τι εννοείς, Πέτρο; Έλα τώρα.
Ένα δέντρο χωρίς αέρα δεν κινείται...
όπως ένας πεισματάρης έλληνας πατέρας.
Αυτή είναι μια κακή μεταφορά.
Τώρα, ας μιλήσουμε για τον γιο σου.
Λυπάμαι που δεν μιλάω περισσότερα ελληνικά.
Αλλά ξέρω "ευχάριστω."
Πολύ καλό.
Μας δόθηκαν όλα αυτά τα πράγματα και θα ήθελα να τα δώσω σε εσένα...
αν δεν σε πειράζει.
Φυσικά δεν με πειράζει.
Το "Regift" είναι ελληνική λέξη.
Ορίστε.
Εάν το σχέδιο της Νίκης λειτουργήσει και ο κόσμος επιστρέψει στο χωριό...
η Αμάρ κι εγώ θα δουλέψουμε αυτό ως βιολογικό αγρόκτημα...
εξαγωγής προϊόντων σε όλο τον κόσμο.
Αυτό είναι το σχέδιο ζωής μας.
Ποιό είναι δικό σας;
Ελπίζω να αλλάξουν τον συγκάτοικό μου.
Μου... κλέβει τα νερά και το οδοντικό νήμα.
Ξέρετε, είναι κάπως τρελός.
Πάρις;
Ξέρεις, πες κι εσύ.
Μόλις θυμήθηκα πως δεν θέλω να είμαι εδώ αυτή τη στιγμή.
Είμαι χάλια.
Δεν μπορώ να εκπληρώσω το μοναδικό πράγμα που μου ζήτησε ο μπαμπάς να κάνω.
Βασικά, σου ζήτησε να κάνεις πολλά, Τούλα.
Σωστά;
- Όπως καθε μερα. - Ναι.
Θεέ μου, εινααι τόσα πολλά.
Αλλά αυτό είναι μεγάλο. Ξέρεις, του το υποσχέθηκα.
Ήταν μια δύσκολη χρονιά,.
Και οι δύο μπαμπάδες μας.
Τώρα έχω άλλον ένα αδερφό.
Η μαμά μου.
Αυτό είναι δύσκολο.
Απλώς αναρωτιέμαι πώς νιώθει, ξέρεις;
Αν φοβάται.
- Και κάτι συμβαίνει με την Πάρις. - Όχι, όχι.
- Μήπως... - Όχι, όχι.
Εσείς οι δύο...
Τι λέει αυτό;
Τι, αυτό; Αυτή είναι η λέξη «Σύρος».
Είναι ένα νησί εδώ.
- Πού το βρήκες αυτό; - Από τον φίλο μου, τον καλόγερο.
Νομίζω ότι είναι μια λίστα με όλους τους ηλικιωμένους που μετακόμισαν.
Και πού μετακόμισαν;
Τι;
Είναι όλα εδώ.
Ο Θανάσης και ο Δήμος και ο Γιώργος.
Σ' αγαπώ τόσο πολύ.
Πρέπει να τηλεφωνήσω στη Νίκι.
- Γεια. - Γεια σου.
Άκουσα ότι έχεις έναν καυτό μεγαλύτερο αδερφό.
- Πώς είναι η επανένωση; - Δεν υπάρχει καμία.
Όλοι οι φίλοι του Γκας μετακόμισαν μακριά.
Ο Θανάσης Παπαγιανόπουλος πήγε στη Σύρο.
Ο Δήμος Γκινάκης πήγε στην Πάρο.
Ο Γιώργος Διάκος πήγε στη Ρόδο.
Λοιπόν, Νίκη, ήσουν στη Σύρο το περασμένο καλοκαίρι, σωστά;
Ναι ναι. Ξέρω την Σύρο και την Πάρο.
Ναι, και στην πραγματικότητα, ο Πάτρικ κι εγώ, πήαγμε σε πέντε νησιά.
Εντάξει.
Θα μπορούσατε να πάτε και να κάνετε μερικά τηλεφωνήματα...
και να δείτε αν μπορεί κάποιος να δώσει το μήνυμα σ' αυτούς τους τρεις άνδρες...
για την επανένωση;
Ναι, σίγουρα. Ξέρω 8 με 9 άτομα εκεί πέρα.
- Κανένα πρόβλημα. - Ναι, ο Άγγελος και εγώ το' χουμε.
Εντάξει...
Εντάξει, αντίο.
- Εσύ το έκανες! - Ναι.
Η πτήση 235 αναχωρεί για Αθήνα.
Λοιπόν, πιστεύεις ότι κάποιος άλλος θα έρθει σε αυτή την επανένωση;
Θέα Βούλα, μπορούμε να αλλάξουμε εισιτήρια ώστε να μείουμεω περισσότερο;
Όχι, πετάξαμε στην οικονομική θέση.
Μπαμπά! Μπορείς σε παρακαλώ...
Μπορώ να έχω λίγο χώρο;
Έλα εδώ.
Κοίτα αυτή την θέα.
Είναι παέμορφο.
Ο μπαμπάς μου μεγάλωσε με όλα αυτά και χωρίς φαγητό.
Αλλά έχτισε μια υπέροχη ζωή. Δούλεψε σκληρά.
Πραγματικά δύσκολο.
Ας μην το κάνουμε αυτό.
Δεν ήρθαμε ποτέ στην Ελλάδα.
Ποτέ δεν κάναμε αληθινές διακοπές.
Θα έπρεπε να διασκεδάζουμε.
Πρέπει να κάνουμε διακοπές.
- Έλα. - Ας διασκεδάσουμε όσο μπορούμε.
Ας δοκιμάσω να καλέσω την Νίικι άλλη μια φορά.
- Γεια. Γεια!
Βρήκες τους φίλους του μπαμπά μου;
Μην ανησυχείς.
Πρέπει να κλείσω.
Καλώς ήρθατε στην Αθήνα, Ελλάδα.
Γεια.
«Σπορ» ή «άνετοe»;
Άνετο.
Αναχώρηση για το νησί της Σύρου.
Τώρα φτάσατε στο νησί της Σύρου.
Έξοδος από το πίσω μέρος του πλοίου.
Γεια σου. Παρτάραμε μαζί το περασμένο καλοκαίρι.
Νίκη!
Μπορείς να μας βοηθήσεις να βρούμε έναν άντρα ονόματι Θανάσης Παπαγιανόπουλος;
Είναι περίπου 80 ετών και κατάγεται από την πόλη Βρύση.
- Θα τον βρούμε. - Ναι.
Από τον Άγγελο.
"Μην ανησυχείς. Σε έχουμε".
Όλα θα πάνε καλά.
Θα δώσεις το ημερολόγιο στους φίλους του μπαμπά σου.
- Ναι. - Κάτι συμβαίνει με την Πάρις...
- αλλά θα την αφήσουμε να το λύσει. - Όχι.
Θανάση;
Θα τον βρούμε.
Γεια σου.
Είστε έτοιμοι για τηην επανένωση το Σάββατο;
Νίκη... δεν έρχεται κανείς.
Ναι, θα έρθουν και θα κάνουμε πάρτι.
Ωραία, γιατί εγώ και η Αμάρρ παντρευόμαστε.
Τι είπες τώρα;
Αυτό είναι φανταστικό!
Ο γάμος λοιπόν είναι το Σάββατο.
Όχι επανένωση;
Δεν γνωρίζω.
- Τώρα πρέπει να το πω στη μητέρα μου. - Όχι.
Μια ελληνίδα μάνα περνάει από τη ζωή με δύο συναισθήματα...
Με το «Σ 'αγαπώ τόσο πολύ»...
και το «Γιατί δεν με αγαπάς όσο πολύ σε αγαπώ εγώ;»
Γεια σας!
- Από πού ήρθε; - Έλα τώρα.
Τους αφήνεις να παντρευτούν!
Είναι πρόσφυγας!
Με όλο τον σεβασμό, γιάγια, είναι μετανάστρια.
Όπως οι Ουκρανοί στην πόλη που δίνεις φαγητό.
Όπως ο Παππού στην Αμερική.
Κράτησες ένα μυστικό από την οικογένειά σου.
- Πού είναι το αστείο; - Εντάξει.
Είσαι τρομακτική.
Θέλω να πω απλά...
πως ο Ίαν κι εγώ κρατήσαμε κι εμείς κάποτε ένα μυστικό και από τις οικογένειές μας.
Όπως κι εσύ από την δική σου.
Παράτησα την δουλειά μου και...
προσποιώμουν ότι πήγαινα στη δουλειά για δύο εβδομάδες.
Παλιά κάπνιζα.
Απέτυχα ολόκληρο το πρώτο μου έτος στο κολέγιο.
- Κερδίζεις. - Έκανες τι;
Για περίμενε. Απέτυχες;
Σου εμπιστευτήκαμε να πας στο NYU και τα θαλάσσωσες;
Τι συνέβη;
Πιεσμένη στο σπίτι, απέκτησε την ελευθερία της και ξέδωσε στα πάρτι.
Ελάτε τώρα, συμβαίνει.
Εσείς οι δύο το κάνατε μέσα στο αυτοκίνητο...
...σαν ασβοί που σκίζουν μια σακούλα Oreos.
Θεία Βούλα.
Ο Τάκι κι εγώ το κάναμε τόσο πολύ που το πρόσωπό μου είναι ακόμα τσίτα.
- Θεία Βούλα. - Ορίστε, νιώστε το πιγούνι μου.
- Ναι; - Ναι.
Τώρα πρέπει να τηλεφωνήσω στον κοσμήτορα.
Όχι, θα το κάνω μόνη μου.
Όπως έκανα εγώ.
Δεν χρειάζεστε την άδειά μου για να παντρευτείτε.
Παντρευόμαστε.
Σου δίνω την άδειά μου τότε.
Είμαστε οικογένεια τώρα.
Φαίνεσαι ελληνίδα.
Κι εσύ με Σύρια.
Όλοι, τραγουδήστε!
Πρέπει να την αφήσουμε να το χειριστεί μόνη της.
Αυτό σου είπα κι εγώ.
Αλήθεια;
Τι έκανες;
Δεν θέλω λεπτομέρειες.
Μόνο μια λεπτομέρεια.
Έχουμε δουλειά να κάνουμε.
Χρήστο και θείες, ελάτε μαζί μου.
Και, Τούλα... Τούλα, εσύ...
Κάνω διακοπές.
- Ναι; - Ναι. Ας το κάνουμε!
Ναι, ναι. Φύγετε και πηγαίνετε να το κάνετε, μικροί ασβοί.
Εντάξει, θα επιστρέψουμε αργότερα για να βοηθήσουμε.
Θέλω να μάθω τα πάντα.
Πανέμορφη.
Θανάσης Παπαγιανόπουλος;
Ξέρεις πού είναι ο Δήμος και ο Γιώργος;
Γιατί ένιωσες την ανάγκη να πας σε όλα αυτά τα πάρτι;
Γιατί δεν είχα πάει ποτέ σε ένα πάρτι πριν.
Τι είναι αυτό, Νικο;
Τίποτα.
Αυτό είναι το γηραιότερο δέντρο;
Ναι.
Εντάξει, η Τούλα μόλις επέστρεψε. Μην πεις τίποτα αλλιώς θα με σκοτώσει.
Μάλλον παραβίασα κάποιο διεθνές νόμο μεταφέροντας αυτό το δοχείο, αλλά...
...μμπορείς να κρατήσεις ένα μυστικό;
Όχι.
Πέτρο.
Πέτρο!
Τούλα, άκουσα ότι επέστρεψες.
Κοίτα.
Νόμιζα ότι έπρεπε να το ξέρεις.
Τι κάνεις;
Δεν μπορώ να σου πω, γιατί θα πεις όχι!
Θεία Φρίντα.
Πώς βρέθηκε εδώ αυτό;
Ο Νικ.
Ξέρεις τι σκαρώνει ο αδερφός μου;
Δεν σου ζητάω να κουτσομπολέψεις.
Εντάξει, καλώς. Δεν είναι κουτσομπολιά, είναι γεγονός.
Όταν χάσαμε τον πατέρα σου...
ο αδερφός μου με ρώτησε την διαδικασία για να τον θάψουν στην Ελλάδα.
Εντάξει.
Θα βάλω αυτό το κουφέτα κάτω από το μαξιλάρι σου...
...ώστε να ονειρευτείς ποιον θα παντρευτείς.
Όχι άλλα βουντού, εντάξει;
Επίσης, υπάρχουν και άλλα πράγματα που μπορούν να κάνουν τα ελληνόπουλα...
από το να παντρευτούν και να κάνουν ελληνόπουλα, ξέρεις.
- Κάποιοι το κάνουν. - Και σέβομαι την επιλογή τους.
Τι θα κάνεις με το κολέγιο;
Μπορούμε να μην το συζητήσουμε;
Όχι. Δεν κάνουμε τέτοια.
Φωνάζουμε και ουρλιάζουμε.
Μαζί βρίσκουμε λύση...
χρησιμοποιώντας απειλές και ενοχές.
Δεν νομίζω ότι φωνάξαμε αρκετά.
Πιστέψτε με, δεν μπορείτε να με κάνετε να νιώσω χειρότερα απ' όσο νιώθω ήδη.
Αυτό δεν είναι γεύμα.
Ελάτε.
Έψησα μια κατσίκα.
Όλοι, ακούστε την θεία Φρίντα.
Ελάτε, πρέπει να μετακινήσουμε αυτούς τους βράχους.
Εντάξει, αυτό θα λειτουργήσει. Είμαστε έτοιμοι.
Εντάξει, τραβήξτε!
- Πού είναι η τεφροδόχος; - Κρυμμένη!
- Τραβήξτε! - Συνεχίστε να τραβάτε!
Τρέξτε!
Ναι! Ναι! Ναι!
Επιτέλους είμαστε έτοιμοι για τον γάμο.
Περμένετε. Δεν πρέπει να το κατεβάσουμε αυτό;
Σόπα.
Αυτό είναι το συριακό ντάμπκε!
Όλοι!
Όλοι, ακούστε!
Ακολουθήστε με για να βρούμε τον γαμπρό προς τα εκεί...
και ακολουθήστε τον Αριστοτέλη και τον Πάρη για να βρείτε τη νύφη εκεί.
Ας το κάνουμε!
Φαίνεσαι ωραία, μορι.
Ήρθαμε για την επανένωση!
Ποιοί είναι αυτοί;
Είμαστε εδώ για την επανένωση!
Τα κατάφερα.
- Ξάδερφε! - Ξαδέρφη!
Μου ζήτησες να τους βρω και τους βρήκα όλους.
Τι έκανες;
Τι κάνεις εδώ;
Ο Θανάσης, ο Δήμος και ο Γιώργος;
Όλοι...
...από εδώ!
Τώρα θα χορέψουμε παραδοσιακό ελληνικό χορό.
Όλοι άντρες ελάτε να χορέψουμε την Χασαπιά!
Και όλες οι γυναίκες...
παρακαλώ ελάτε να χορέψετε μαζί μας το παραδοσιακό συριακό Σαμάχ!
Ονειρεύτηκες τον Αριστοτέλη χθες το βράδυ.
Πώς το ξέρεις;
Βάζω κουφέτα κάτω από το μαξιλάρι σου.
Ελληνικό βουντού.
Γιατί δεν πας να χορέψεις; Θα σου κρατήσω εγώ την τσάντα.
Πόσα ξέρεις;
Όλα.
Σκόπευες να χρησιμοποιήσεις αυτό το κιτ εξουδετέρωσης τέφρας...
για να θάψεις τον μπαμπά στην Ελλάδα.
Όχι, όχι, όχι, δίπλα στο αγαπημένο δέντρο του μπαμπά...
για να μπορέσει να μεγαλώσει σε ελιά.
Θέλω να πω, έχει σπόρους μέσα...
και σχεδίαζα να πάω την μισή τεφροδόχο πίσω στη μαμά.
Δεν είναι δική σου απόφαση για να πάρεις. Είναι της μαμάς.
Η μαμά δεν μπορεί αυτή την στιγμή να πάρει μια τέτοιου είδους απόφαση...
και το ξέρεις αυτό πολκύ καλά, Τούλα.
Το πρόβλημα είναι πως δεν υπάρχει πια αρχηγός της οικογένειας.
Μην το λες αυτό.
Όχι, όχι, το λέω γιατί υποτίθεται ότι είσαι εσύ.
- Εγώ; - Ναι, εσύ.
Μα η Αθηνά είναι η πιο μεγάλη.
Η Αθηνά έχει έξι παιδιά!
Και αποφασίσαμε ότι εσύ είχες τον χρόνο.
Εντάξει.
Καλά, τότε σειρά έχει ο Πέτρος.
Ο Πέτρος; Ο Πέτρος είναι κι αυτός πολύ απασχολημένος, Τούλα.
Όχι.
Ξέρεις, εγώ το αποφασίζω.
Το αποφάσισα.
- Το αποφάσισες; - Ναι.
Εσύ μας έφερες στην Ελλάδα.
Εσύ επέστρεψες το βιβλίο του μπαμπά πίσω στους φίλους του.
Οπότε, εσύ είσαι η αρχηγός της οικογένειας τώρα.
Κι εσύ Νικ...
γύρισες τον μπαμπά πίσω στην Ελλάδα.
- Εγώ τοο έκανα. - Άρα εσύ είσαι αρχηγός της οικογένειας.
- Μπορούμε να το μοιραστούμε; - Ναι, εντάξει, θα το μοιραστούμε.
- Μπορείς να κάνεις τα οικογενειακά δείπνα; - Ναι.
- Εντάξει. - Δεν τα κάνω μόνη μου!
- Πρέπει να με βοηθήσεις να μαγειρέψω. - Θα σε βοηθήσω.
- Ναι. - Τότε μια χαρά.
Ξέρεις...
μερικές φορές η μαμά θυμάται, ακόμα κι αν είναι μόνο για λίγες στιγμές.
Και αυτό είναι αρκετό, ε;
- Ναι. - Ναι.
Νικ;
Αυτό το κιτ, είναι για αποτεφρωμένα κατοικίδια.
Ναι, τώρα βλέπω τον σκύλο.
Ναι, νόμιζα ότι ήταν θάμνος.
- Σκύλος είναι. - Μοιάζει με θάμνο.
Ναι.
Ξέρεις τι; Εχεις δίκιο.
Έχω;
Θέλεις να χορέψουμε;
Αριστοτέλη... δεν θέλεις να βγεις ραντεβού, εντάξει;
Είμαι χάλια.
Τώρα ξέρεις γιατί δεν σου απάντησα όλο το χρόνο.
Επειδή έκανα πάρτι συνέχεια. Εγώ, η τέλεια, ωραία Ελληνίδα.
Εντάξει; Τα 'κανα θάλασσα.
Θέλω να τα πάω καλά στο κολέγιο. Αυτό είναι το σχέδιο ζωής μου.
Αλλά ο φιλόσοφος Αριστοτέλης είπε κάποτε:
«Αν εκπαιδεύεις το μυαλό χωρίς να εκπαιδεύεις την καρδιά...
δεν είναι καθόλου εκπαίδευση».
Εντάξει, είσαι τόσο Έλληνας.
Έλα.
Πρέπει να φτιάξω τη ζωή μου.
Ας πάρουμε λίγο αέρα.
Όπα!
Δεν πειράζει.
Εδώ είναι η πρότασή μου.
Μπορούμε να το πάμε αργά;
Ναι.
Μπορείς να μου στείλεις μήνυμα.
Εντάξει.
Μπορεί.
Όχι μωρά μέχρι να αποφοιτήσεις από το κολέγιο...
και αγοράσεις στους γονείς σου ένα σπίτι.
Ελληνίδες θείες. Καλύτερες από εφαρμογές γνωριμιών.
Δεν θα μείνουν.
Το ξέρω.
Σκεφτόμουν...
πως οι μετανάστες στην περιοχή...
μπορούσαν να ζήσουν σε αυτά τα άδεια σπίτια.
Ίσως τελικά να είσαι καλή δήμαρχος.
Ναι!
Είπα «ίσως».
Είμαι καλή δήμαρχος, ναι;
- Νούμερο ένα. Η καλύτερη. - Κράτα το.
Σε ευχαριστώ για όλα.
Ξαδέρφη.
Νομίζω ότι ο πατέρας μου ήξερε πόσο χρειαζόμασταν να κάνουμε αυτό το ταξίδι...
για να μας φέρει πιο κοντά...
και να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον με τις αλλαγές που φέρνει η ζωή.
Πήγαμε σε μια επανένωση γιαn να πάμε την ιστορία του μπαμπά στους φίλους του.
Δεν ξέραμε όμως πωςένα μέρος της ζωής του θα ερχόταν σπίτι μαζί μας.
Γεια σου, Ίαν.
Ναι, λοιπόν που είσαι; Δεν μπορώ να σε δω.
Είμαι ακριβώς πίσω σου. Γύρνα.
Λοιπόν, πίσω μου πού; Ακόμα δεν μπορώ να σε δω.
Ίσως δεν είσαι εσύ. Κούνα τα χέρια σου.
- Τα κουνάω. - Πήδα πάνω-κάτω.
Έχει τόσο κόσμο.
Κάνε ήχο γάιδαρου.
Πιο δυνατά.
Είσαι έξω, έτσι δεν είναι;
Στο είπα ότι είμαι διασκεδαστικός.
Υποθέτω ότι δεν θα μάθουμε ποτέ...
ποιός είναι τώρα ο αρχηγός της οικογένειας...
οπότε θα μαλώσουμε... δυνατά.
Και το γεγονός είναι ότι δεν έχει σημασία ποιος είναι υπεύθυνος...
αρκεί να είμαστε μαζί.
Εντάξει,ακούστε μισό λεπτό. Λέω να πάμε να πάρουμε τη μαμά...
και μετά ίσως να έχουμε ένα οικογενειακό δείπνο.
- Η Τούλα μαγειρεύει. - Γεια σου.
Πες το.
Φορέστε το παντελόνι φαγητού σας!
Ναι!
Ναι.
Κολλημένοι με τον ιδρώτα μας.
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ: marios2016