Μην αναστενάζετε άλλο, κυρίες.
Μην αναστενάζετε άλλο.
Οι άντρες πάντα ήταν απατεώνες.
Με το 'να πόδι στη θάλασσα…
και τ' άλλο στη στεριά.
Ποτέ σταθεροί σ’ ένα πράγμα.
Γι' αυτό μην αναστενάζετε τόσο...
αλλά αφήστε τους να φύγουν.
Και νάστε εύθυμες και χαρωπές...
αλλάζοντας τους στεναγμούς της λύπης…
σε επιφωνήματα γέλιου.
Μη λέτε άλλα τραγουδάκια...
Κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα.
Μην τραγουδάτε πια
για πόνους βαρετούς κι ασήκωτους.
Οι άντρες πανούργοι
ήταν μια ζωή...
από τότε που τα δέντρα έχουν φύλλα.
Γι' αυτό μην αναστενάζετε τόσο...
αλλά αφήστε τους να φύγουν.
Και νάστε εύθυμες και χαρωπές...
αλλάζοντας τους στεναγμούς της λύπης…
σε επιφωνήματα γέλιου.
Άρχοντα μου.
Διαβάζω σ' αυτό το γράμμα...
ότι ο δον Πέδρο της Αραγονίας έρχεται απόψε στη Μεσσήνη!
Δεν ήταν ούτε τρεις λεύγες μακριά, όταν τον άφησα.
- Πόσοι χάθηκαν στην εκστρατεία; - Λίγοι και κανείς φημισμένος.
Διαβάζω εδώ ότι ο δον Πέδρο τίμησε ιδιαίτερα...
έναν νεαρό Φλωρεντίνο, τον Κλαύδιο!
Το νεαρό της ηλικίας του δεν του στάθηκε εμπόδιο.
Αν και έχει την όψη αρνιού, ήταν γενναίος σα λιοντάρι!
Ο σινιόρ Καπριτσιόζος γύρισε απ’ τον πόλεμο;
- Δε γνωρίζω αυτό το όνομα. - Εννοεί τον σινιόρ Βενέδικτο.
Επέστρεψε, εύθυμος όπως πάντα.
Πόσους σκότωσε κι έφαγε στον πόλεμο;
Πόσους σκότωσε;
- Υποσχέθηκα να φάω όσους σκοτώσει. - Πρόσφερε πολλά στον πόλεμο.
- Είναι καλός στρατιώτης, κυρία. - Και καλός στρατιώτης για μια κυρία.
- Μα τι είναι για έναν κύριο; - Με τους κυρίους, είναι κύριος.
- Είναι γεμάτος αρετές. - Έτσι είναι.
Είναι παραγεμισμένος.
Μην παρεξηγείς την ανιψιά μου.
Έχει έναν πρόσχαρο πόλεμο με τον σινιόρ Βενέδικτο.
Όταν συναντηθούν, αρχίζουν τους πνευματώδεις διαξιφισμούς.
Με ποιον κάνει παρέα τώρα;
Κάθε μήνα αλλάζει φίλο.
Κάνει παρέα με τον ευγενή Κλαύδιο.
Θεέ μου.
Θα κολλήσει επάνω του σαν αρρώστια…
σαν κολλητική αρρώστια που όποιος την κολλάει, τρελαίνεται.
Ο Θεός να φυλάει τον Κλαύδιο.
Αν πάθει βενεδικτίαση, θα του κοστίσει χίλιες λίρες να γιατρευτεί.
Ζητώ τη φιλία σας, κυρία.
Την έχεις, καλέ φίλε.
Δε θα τρελαθείς ποτέ, ανιψιά.
Μόνο από τη ζέστη του Ιανουαρίου.
Πλησιάζει ο δον Πέδρο!
ΠΟΛΥ ΚΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙΠΟΤΑ
Υποτιτλισμός από ADONI@
Σινιόρ Λεονάτο, ήρθες να υποδεχτείς την αναστάτωση σου;
Ο κόσμος συνήθως κοιτάζει να μην ξεβολεύεται, μα συ πας γυρεύοντας.
Ποτέ η αφεντιά σας δεν έφερε αναστάτωση στο σπίτι μου.
- Άρχοντα μου... - Αν δεν κάνω λάθος, είναι η κόρη σου.
Έτσι μου 'χει πει η μητέρα της.
- Είχες αμφιβολίες και τη ρώτησες; - Όχι, σινιόρ Βενέδικτε.
Αν ήταν πατέρας της, δε θα ήθελε με τίποτα να του μοιάζει.
Απορώ που μιλάς ακόμα. Κανείς δε σου δίνει σημασία.
Την αγαπητή μου υπερόπτρια.
Ζεις ακόμα;
Πως να πεθάνει η υπεροψία,
όταν έχει περίσσια τροφή απ' τον σινιόρ Βενέδικτο;
Ακόμη κι η ευγένεια γίνεται υπεροψία μόλις σε βλέπει.
Τότε η ευγένεια είναι προδότρια.
Όλες οι κυρίες μ’ αγαπούν, εκτός από σένα.
Θα 'θελα να μην είχα σκληρή καρδιά, γιατί δεν αγαπώ καμιά.
Τόσο το καλύτερο για τις γυναίκες. Θα ήσουν φριχτός μνηστήρας.
Δόξα τω Θεώ και την ψυχραιμία μου, γιατί μοιάζουμε.
Προτιμώ να ακούω σκυλί να γαβγίζει, παρά άντρα να μου λέει πως μ’ αγαπά.
Να μην αλλάξεις...
ώστε να γλιτώσουν οι άντρες από τις γρατσουνιές στο πρόσωπο τους.
Αν είχαν μούτρα σαν τα δικά σου, οι αμυχές δε θα τ' ασχήμαιναν πιότερο.
Για δασκάλα παπαγάλων κάνεις.
Καλύτερα γλώσσα πουλιού παρά τετράποδου.
Μακάρι το άλογο μου να έτρεχε τόσο γρήγορα όσο η γλώσσα σου.
Εσύ συνέχισε. Εγώ τελείωσα οριστικά.
Πάντα βρίσκεις το τρόπο να ξεγλιστράς.
Σ' έχω μάθει πια.
Σινιόρ Κλαύδιε, σινιόρ Βενέδικτε,
είστε καλεσμένοι του φίλου μου, του Λεονάτο.
Του είπα πως θα μείνουμε τουλάχιστον ένα μήνα.
Καλώς ήρθατε, άρχοντα μου.
H συμφιλίωση σας με τον αδερφό σας, τον πρίγκιπα,
μου δίνει μεγάλη χαρά.
Ευχαριστώ.
Δεν είμαι άνθρωπος που λέει πολλά, μα σας ευχαριστώ.
- Περάστε πρώτος. - Δώσε μου το χέρι. Μαζί θα πάμε.
Βενέδικτε...
Πρόσεξες την κόρη του σινιόρ Λεονάτου;
- Την είδα, μα δεν την πρόσεξα. - Δεν είναι σεμνή κοπέλα;
Θες να σου απαντήσω ειλικρινά και τίμια
ή να μιλήσω ως πολέμιος του γυναικείου φύλου;
Θέλω την αντικειμενική σου γνώμη.
Τη βρίσκω πολύ κατώτερη για ανώτερο έπαινο,
πολύ σκούρα για λαμπερό έπαινο και πολύ κοντή για υψηλό έπαινο.
Αν ήταν διαφορετική, θα ήταν άσχημη...
μα κι έτσι όπως είναι, εμένα δε μ’ αρέσει.
Νομίζεις έχω διάθεση για αστεία; Πες μου σοβαρά πώς σου φαίνεται.
Θες να την αγοράσεις και ρωτάς για αυτήν;
- Μπορείς ν' αγοράσεις τέτοιο κόσμημα; - Αμέ και θήκη να το βάλεις μέσα.
Γιατί μιλάς με ύφος μελαγχολικό;
Για μένα, είναι η πιο γλυκιά γυναίκα που έχω δει.
Εγώ, που έχω καλή όραση ακόμα, σου λέω πως δε βλέπω κάτι τέτοιο.
Να η ξαδέλφη της, που αν δεν ήταν τέτοια μαινάδα...
την ξεπερνάει σε ομορφιά όσο ο Mάης το Δεκέμβρη.
Ελπίζω πως δεν έχεις σκοπό να καταντήσεις σύζυγος, έχεις;
Δεν ξέρω τι θα έκανα...
και το αντίθετο να ορκιζόμουν...
αν η Hρώ δεχόταν να γίνει γυναίκα μου.
Που καταντήσαμε.
Δε θα ξαναδώ ποτέ εργένη εξήντα χρονών.
Κύριοι, τι μυστικά έχετε και δεν ήλθατε στο σπίτι του Λεονάτου;
Είναι ερωτευμένος.
Με ποια; Αυτό θα με ρωτήσετε.
- Με την Hρώ, την κόρη του Λεονάτου. - Μπράβο σου, αν την αγαπάς.
- Είναι αξιόλογη κοπέλα. - Το λέτε για να με ψαρέψετε.
- Στο λόγο μου, τη γνώμη μου είπα. - Κι εγώ τη δική μου.
Κι εγώ σας είπα τη δική μου.
- Εγώ το νιώθω πως την αγαπώ. - Εγώ το ξέρω πως είναι αξιόλογη.
Εγώ δεν ξέρω γιατί πρέπει να την αγαπάς ούτε γιατί είναι αξιόλογη
κι αυτή τη γνώμη θα έχω κι ας με κάψουν στην πυρά.
Πάντα αιρετικός ήσουν, περιφρονείς την ομορφιά.
Τη γυναίκα που με γέννησε, την ευχαριστώ.
Της δίνω τις ταπεινές μου ευχαριστίες που με ανάθρεψε.
Μα δε θέλω βούκινο κρεμασμένο στο στήθος μ’ αόρατο τελαμώνα,
κι ας με συγχωρήσουν οι γυναίκες.
Θα ζήσω εργένης.
Προτού πεθάνω, θα σε δω να υποφέρεις από έρωτα.
Ίσως από θυμό, από αρρώστια, ή από πείνα. Όχι από έρωτα.
Ο χρόνος θα δείξει.
Θέλει χρόνο για να μπει ο ταύρος στο ζυγό.
Αν μπω ποτέ εγώ, ο λογικός, στο ζυγό,
βάλτε τα κέρατα του ταύρου στο μέτωπό μου,
και με μεγάλα γράμματα, σαν αυτά που διαφημίζουν αλόγα προς ενοικίαση,
γράψτε μου στο κούτελο Ίδού ο Βενέδικτος, ο σύζυγος'.
Βενέδικτε, πήγαινε στου Λεονάτου.
Πες του ότι θα πάω σίγουρα στο δείπνο, γιατί έκανε πολλές ετοιμασίες.
Σκέψου το καλά.
Σας αφήνω.
Έχει γιο ο Λεονάτο;
Δεν έχει άλλο παιδί απ' την Hρώ. Είναι η μοναδική του κληρονόμος.
Την αγαπάς, Κλαύδιε;
Όταν αρχίσατε τον πόλεμο, που τώρα τελείωσε...
την κοίταζα με μάτια στρατιώτη και μου άρεσε.
Μα είχα δυσκολότερο καθήκον απ' το να κάνω τη συμπάθεια αγάπη.
Μα τώρα...
επέστρεψα κι οι σκέψεις του πολέμου έχουν φύγει απ’ το μυαλό μου.
Τη θέση τους ήρθαν να πάρουν τρυφεροί και εύθραυστοι πόθοι...
που όλοι μου δείχνουν πόσο όμορφη είναι η Ηρώ.
Μου λένε...
Μου άρεσε προτού πάω στον πόλεμο.
Είσαι σαν όλους τους ερωτευμένους, που κουράζουν τον ακροατή με φλυαρίες.
Αν αγαπάς την όμορφη Ηρώ, μη σταματήσεις.
Θα μιλήσω σε κείνη και τον πατέρα της και θα γίνει δική σου.
Απόψε έχουμε γιορτή.
Θα μεταμφιεστώ...
και θα πω στην Ηρώ ότι είμαι ο Κλαύδιος.
Στο στήθος της θα ανοίξω την καρδιά μου και θα αιχμαλωτίσω την ακοή της...
με τη δύναμη και την ένταση του έρωτά μου.
Μετά θα μιλήσω στον πατέρα της. Το συμπέρασμα είναι...
ότι θα γίνει δική σου.
Να βάλουμε το σχέδιο αμέσως σε εφαρμογή.
Σε καλό σας, άρχοντα μου.
Γιατί είναι υπερβολική η μελαγχολία σας;
Δεν έχει όριο η αιτία που την προκαλεί,
άρα ούτε η μελαγχολία μου έχει όριο.
Ν' ακούτε τη φωνή της λογικής.
Κι άμα την ακούσω,
σε τι θα με ωφελήσει;
Δεν μπορώ να κρύψω αυτό που είμαι.
Στεναχωριέμαι όταν έχω λόγο και δε γελώ όταν κάνουν αστεία,
τρώω όταν πεινάω και δε ζητώ την άδεια κανενός.
Κοιμάμαι όταν νυστάζω και δε με νοιάζουν οι δουλειές κανενός.
Γελάω όταν είμαι χαρούμενος...
και δεν κολακεύω κανένα για να αποκτήσω την εύνοιά του.
Ναι... μα αυτά μην τα δείχνετε,
μέχρι να καταφέρετε να βγαίνουν αυθόρμητα.
Δείξατε έχθρα στον αδερφό σας...
μ' αυτός σας συγχώρησε κι έδειξε την εύνοιά του.
Για να παραμείνετε στην εύνοιά του, θα πρέπει εσείς να φέρετε καλοκαιρία.
Προτιμώ να είμαι παράσιτο σε φυτό, παρά ρόδο στην εύνοιά του.
Αν και κανείς δεν μπορεί να με θεωρήσει τίμιο κόλακα...
ωστόσο είμαι ένας ειλικρινής αχρείος.
Αν είχα το στόμα μου ελεύθερο, θα δάγκωνα.
Αν είχα την ελευθερία μου, θα έκανα ό,τι μ' αρέσει.
Στο μεταξύ, άσε με να είμαι αυτό που είμαι...
και μην προσπαθείς να μ’ αλλάξεις.
Βοράκιε. Τι νέα;
Έχω πληροφορίες για ένα συνοικέσιο.
Μπορεί να χρησιμεύσει για να σπείρουμε διχόνοια.
Γαμπρός είναι το δεξί χέρι του αδερφού σας.
- Ποιος; Ο εκλεκτός Κλαύδιος; - Αυτός.
- Πως το έμαθες; - Άκουσα που έκαναν συμφωνία.
Ο πρίγκιπας θα κάνει κόρτε στην Ηρώ και όταν την κερδίσει...
θα τη δώσει στον κόμη Κλαύδιο.
Ελάτε. Πάμε προς τα κει.
Ίσως αποδειχτεί τροφή για την δυσαρέσκεια μου.
Αυτός ο νεαρός πήρε τη δόξα της δικής μου πτώσης.
Αν καταφέρω να τον βλάψω...
θα είμαι ευτυχισμένος.
Και φυσικά μπορώ να στηρίζομαι στη βοήθεια σας.
Δίνουμε και τη ζωή μας.
- Πάμε να δούμε τι θα καταφέρουμε. - Σας ακολουθούμε.
- Δεν ήλθε ο κόμης Ιωάννης στο δείπνο; - Δεν τον είδα.
Τι ξινός που είναι. Όποτε τον δω, έχω καούρες για καμιά ώρα.
Είναι πολύ μελαγχολικός χαρακτήρας.
Άντρας που θα ήταν μισός αυτός και μισός ο Βενέδικτος, θα ήταν τέλειος.
Ο ένας είναι σαν εικόνα, δε μιλάει καθόλου...
κι ο άλλος σα χαϊδεμένος γιος, πάντα φαφλατάς.
H μισή γλώσσα του Βενέδικτου στο στόμα του Ιωάννη...
και η μισή μελαγχολία του Ιωάννη στο πρόσωπο του Βενέδικτου...
Με καλή γάμπα.
Και ωραίο πόδι, θείε και μπόλικο χρήμα στο πουγκί του.
Ένας τέτοιος άντρας θα κέρδιζε οποιαδήποτε γυναίκα...
αρκεί να κατάφερνε να τον συμπαθήσει.
Δε θα βρεις ποτέ άντρα με τη φαρμακόγλωσσα που έχεις.
Δε θ άντεχα ένα σύζυγο με γενειάδα. Προτιμώ να κοιμηθώ σε προβιά προβάτου.
Μπορεί να σου τύχει σπανός σύζυγος.
Για να τον ντύνω με φουστάνια και να τον κάνω κυρία επί των τιμών;
Αυτός που έχει γενειάδα, δεν είναι νέος...
κι αυτός που είναι σπανός, δεν είναι άντρας.
Αν δεν είναι νέος, δε μου κάνει. Αν δεν είναι άντρας, δεν του κάνω εγώ.
Είναι πολύ δύστροπη.
- Θα πας στην κόλαση λοιπόν; - Όχι, στην πύλη.
Εκεί θα με συναντήσει ο διάβολος με κέρατα στο κεφάλι του και θα μου πει
'Πήγαινε στον παράδεισο, Βεατρίκη. Εσείς οι κοπέλες δεν ανήκετε εδώ.'
Έτσι θα πάω στον Άγιο Πέτρο.
Θα μου δείξει που κάθονται οι ανύπαντροι...
κι εκεί θα ζήσουμε για πάντα ευτυχισμένοι.
Ανιψιά, ελπίζω να κάνεις αυτό που λέει ο πατέρας σου.
H ξαδέλφη μου πρέπει να υποκλιθεί και να πει "Πατέρα, ό,τι θες εσύ".
Όμως, ξαδέλφη, θα πρέπει να είναι όμορφος ο νεαρός...
αλλιώς θα υποκλιθείς και θα πεις "Πατέρα, ό,τι θέλω εγώ".
Κόρη μου, θυμήσου τι σου είπα.
Αν ο πρίγκιπας σου κάνει πρόταση, ξέρεις τι θα του απαντήσεις.
Ανιψιά, εύχομαι μια μέρα να σε δω παντρεμένη.
Όχι πριν ο Θεός φτιάξει άντρες από άλλο υλικό εκτός από χώμα.
Είσαι υπερβολικά καυστική.
Έχω καλό μάτι, θείε. Βλέπω μια εκκλησία με το φως της μέρας.
Έρχονται οι γλεντζέδες.
Κυρία μου, θα κάνεις ένα περίπατο με το φίλο σου;
Ξέρω ποιος είστε. Είστε ο σινιόρ Aντόνιο.
Μονολεκτικά, δεν είμαι.
Σας αναγνώρισα απ' το κούνημα του κεφαλιού.
- Μονολεκτικά, δεν είμαι. - Άντε καλέ.
Θαρρείτε πως δε σας γνώρισα απ' τη μεγάλη σας εξυπνάδα;
Κρύβεται τέτοιο προτέρημα;
Ελάτε τώρα, εσείς είστε. Οι χάρες φανερώνονται, τελεία και παύλα.
- Θα ήθελα να σ' αρέσω. - Άστο καλύτερα.
- Έχω πολλά ελαττώματα. - Πες μου ένα.
Προσεύχομαι δυνατά.
Δε θα μου πεις ποιος στο είπε;
Όχι.
- Δε θα μου πεις ποιος είσαι; - Όχι τώρα.
Είπε πως είμαι ψηλομύτα...
και πως ξεσηκώνω τις εξυπνάδες μου απ' το βιβλίο Έύθυμες Ιστορίες'.
- Ο σινιόρ Βενέδικτος το είπε. - Ποιος είναι αυτός;
- Είμαι σίγουρη ότι τον γνωρίζεις καλά. - Όχι, πίστεψε με.
- Δε σ’ έκανε ποτέ να γελάσεις; - Σε παρακαλώ, πες μου ποιος είναι.
Είναι ο γελωτοποιός του πρίγκιπα.
Ένας ανιαρός κι ανόητος.
Το μόνο του ταλέντο είναι ότι ξέρει να μηχανεύεται συκοφαντίες.
Αρέσει μόνο στους ακόλαστους. Τους κάνει να γελάνε, μα και να θυμώνουν.
Και τότε τον περιγελούν και τον χτυπάνε.
Σίγουρα κάπου εδώ είναι.
Θα ήθελα να με ζυγώσει.
Όταν τον γνωρίσω, θα του πω όσα λες.
Να του τα πεις.
- Ακολουθούμε τους αρχηγούς. - Σε κάθε τι καλό.
- Ο σινιόρ Βενέδικτος δεν είσαι; - Με καταλάβατε. Εγώ είμαι.
Ο αδερφός μου σου έχει εμπιστοσύνη.
Είναι ερωτευμένος με την Ηρώ. Απότρεψε τον. Δεν είναι ισάξια του.
Πως ξέρετε... ότι την αγαπά;
Τον άκουσα να ορκίζεται την αγάπη του.
Κι εγώ. Ορκίστηκε πως απόψε θα την παντρευτεί.
Ελάτε, πάμε για φαγητό.
Απάντησα ως Βενέδικτος...
μα άκουσα τ' άσχημα νέα με τ' αφτιά του Κλαύδιου.
Είναι σίγουρο.
Ο πρίγκιπας τη θέλει για τον εαυτό του.
H φιλία είναι σταθερή σε όλα τ' άλλα...
εκτός από τις δουλειές του έρωτα.
Συμβαίνει πολύ συχνά και δεν μπορώ παρά να το πιστέψω.
Έχε γεια, Ηρώ.
Κόμη Κλαύδιε. Θα έρθεις μαζί μου;
- Που; - Για δική σου δουλειά.
- Ο πρίγκιπας σου πήρε την Ηρώ σου. - Να τη χαίρεται.
Νομίζεις ότι θα στο έκανε αυτό ο πρίγκιπας;
- Άσε με. - Καημένο, πληγωμένο αγριοπούλι.
H Βεατρίκη θα έπρεπε να με ξέρει καλά κι όμως δε με ξέρει.
Ο γελωτοποιός του πρίγκιπα;
Δεν έχω τέτοια φήμη.
Φταίει η φαρμακερή διάθεση της Βεατρίκης...
που νομίζει ότι όλοι σκέφτονται όπως αυτή και κυκλοφορεί φήμες.
Θα εκδικηθώ μ’ όποιον τρόπο μπορώ.
Που είναι ο κόμης;
Τον βρήκα εδώ μελαγχολικό να κλαίει τη μοίρα του.
Του είπα, και πιστεύω ότι είπα την αλήθεια,
ότι κερδίσατε την εύνοια αυτής της νεαρής κοπέλας.
H Βεατρίκη έχει θυμώσει μαζί σου.
Ο κύριος που χόρεψε μαζί της της είπε ότι την κακολογείς.
Μου φέρθηκε τόσο άσχημα που ούτε κούτσουρο δε θα το ανεχόταν.
Μου είπε, χωρίς να ξέρει ότι ήμουν εγώ...
πως είμαι ο γελωτοποιός του πρίγκιπα...
ότι είμαι πιο χαζός κι από χάννο...
και μου πέταγε προσβολές με τέτοια ταχύτητα...
που ήμουν σα στόχος που δέχεται βέλη από ολόκληρο στρατό.
Κάθε λέξη που βγαίνει απ’ το στόμα της είναι μια μαχαιριά.
Αν η ανάσα της ήταν τόσο απαίσια όσο τα λόγια της...
θα είχε μολύνει μέχρι τον πολικό αστέρα.
H αναταραχή, ο τρόμος και ο όλεθρος την ακολουθούν.
Κοίτα, έρχεται.
Δε με διατάζετε να πάω σε δουλειά στην άκρη του κόσμου;
Θα πάω σ' οποιαδήποτε αποστολή, ακόμα και στους Αντίποδες...
που θα σκεφτείτε να με στείλετε.
Θα σας φέρω μια τρίχα από τη γενειάδα του μεγάλου Χαν.
Στείλτε με ως πρέσβη στους πυγμαίους,
παρά ν' ανταλλάξω τρεις λέξεις μ' αυτήν την αρπυΐα.
Δεν έχετε δουλειά να μου αναθέσετε;
Το μόνο που θέλω είναι η καλή σου παρέα.
Να λείπει το βύσσινο.
Δεν αντέχω τη γλωσσού.
Έλα, κυρά. Έχασες την καρδιά του σινιόρ Βενέδικτου.
Πραγματικά.
Μου την είχε δανείσει για λίγο.
Κι εγώ του την επέστρεψα με το παραπάνω.
Δύο καρδιές για τη μία δική του.
Μια φορά την κέρδισε με ψεύτικα ζάρια.
Καλά λέτε λοιπόν ότι την έχασα.
Του έριξες την περηφάνια.
Δε θα ήθελα να με ρίξει εκείνος...
και να γίνω μητέρα ηλιθίων.
Έφερα τον Κλαύδιο, που με στείλατε να βρω.
- Γιατί είσαι θλιμμένος; - Δεν είμαι θλιμμένος.
- Μήπως είσαι άρρωστος; - Ούτε.
Δεν είναι ούτε θλιμμένος, ούτε άρρωστος, ούτε χαρούμενος, ούτε καλά.
Είναι άθυμος. Γλυκόπικρος σαν πορτοκάλι και πράσινος από ζήλια.
Νομίζω ότι η περιγραφή σου είναι σωστή...
αν και ορκίζομαι πως όλα αυτά που σκέφτεται είναι λάθος.
Έλα, Κλαύδιε.
Έκανα προξενιό για λογαριασμό σου...
και η όμορφη Ηρώ είναι δική σου.
Μίλησα με τον πατέρα της κι έδωσε τη συναίνεσή του.
Όρισε τη μέρα για το γάμο κι ο Θεός χαρά να σου δίνει.
Κόμη, σου δίνω την κόρη μου και την περιουσία μου.
H εξοχότητα του έκανε το συνοικέσιο και η θεία χάρη το ευλογεί.
Μίλα, κόμη. Είναι η σειρά σου.
H σιωπή είναι άριστος κήρυκας της χαράς.
Θα ήμουν ευτυχισμένος, αν μπορούσα να πω πόσο.
Όπως εσύ είσαι δική μου...
είμαι κι εγώ δικός σου.
Μίλα, ξαδέλφη...
κι αν δεν μπορείς, φίλησέ τον να μη μιλάει ούτε αυτός.
Έχεις χαρούμενη καρδιά.
Ναι και την ευγνωμονώ γι' αυτό.
H άμοιρη, πάντα ακολουθεί το δύσκολο δρόμο της αγάπης.
H ξαδέλφη μου του λέει στ' αφτί ότι τον έχει στην καρδιά της.
Έτσι μου είπε, ξαδέλφη.
Θεέ και Κύριε, συμπεθεριάσαμε.
Όλοι παντρεύονται εκτός από μένα κι εγώ θα μείνω στο ράφι.
Θα κάτσω σε μια γωνιά να φωνάξω Άχ, θέλω σύζυγο'.
Βεατρίκη, θα σου βρω εγώ σύζυγο.
Θα προτιμούσα κάποιον σαν εσάς.
Έχετε κανένα αδερφό που να σας μοιάζει;
Θα έχετε εξαιρετικούς άντρες για παντρειά στην οικογένεια σας.
Θέλεις να πάρεις εμένα;
Όχι, άρχοντα μου.
Εκτός αν έχω άλλον για τις καθημερινές.
Κοστίζετε πολύ ακριβά για καθημερινή χρήση.
Σας παρακαλώ, συγχωρήστε με.
Λέω συνέχεια φαιδρολογήματα χωρίς ουσία.
H σιωπή σου θα με πείραζε. Σου ταιριάζει να είσαι εύθυμη...
γιατί γεννήθηκες σε χαρούμενη ώρα.
Σίγουρα όχι. Η μητέρα μου βογκούσε απ’ τους πόνους.
Μα εκείνη την ώρα χόρευε ένα αστέρι...
και κάτω από αυτό γεννήθηκα.
Ξαδέρφια...
Ο Θεός να σας δίνει χαρά.
Μα την πίστη μου, είναι ευχάριστη γυναίκα.
Δε έχει μέσα της παρά ελάχιστα το στοιχείο της μελαγχολίας.
Δεν είναι σοβαρή παρά μόνο όταν κοιμάται κι όχι πάντα...
γιατί άκουσα την κόρη μου να λέει...
ότι συχνά ονειρεύεται δυστυχία και ξυπνάει με γέλια.
Δε θέλει ν' ακούσει κουβέντα για γάμο.
- Με τίποτα. - Κάνει για σύζυγος του Βενέδικτου.
Μια βδομάδα να έμεναν παντρεμένοι, θα τρέλαινε ο ένας τον άλλον.
- Πότε θα γίνει ο γάμος; - Αύριο.
Όχι πριν τη Δευτέρα και μέχρι τότε έχουμε 7 μέρες...
που και πάλι είναι λίγος χρόνος για τις ετοιμασίες.
Θα περάσει γρήγορα ο χρόνος.
Στο μεταξύ, θα προσπαθήσω να επιτύχω ηράκλειο άθλο.
Να κάνω τον Βενέδικτο και τη Βεατρίκη...
ν' αγαπήσουν ο ένας τον άλλον.
Θέλω να κάνω το προξενιό...
και σίγουρα θα τα καταφέρω, αν με βοηθήσεις.
Άρχοντα μου, είμαι μαζί σας ακόμα κι αν μείνω ξάγρυπνος 10 νύχτες.
- Κι εγώ. - Κι εσύ, ευγενική Ηρώ;
Θα κάνω ό,τι μπορώ για να βοηθήσω την ξαδέλφη μου να βρει καλό σύζυγο.
Αν πετύχουμε, ο Έρωτας θα χάσει τα βέλη του.
Θα του πάρουμε τη δόξα, γιατί εμείς είμαστε οι θεοί του έρωτα.
Ελάτε μαζί μου, θα σας πω το σχέδιο μου.
Απορώ πώς ένας άντρας, βλέποντας πόσο ανόητος γίνεται κάποιος άλλος...
όταν δίνεται στον έρωτα...
που, αφού γελάσει με τις ρηχές ανοησίες κάποιων άλλων...
λούζεται αυτά που κορόιδευε ενδίδοντας στον έρωτα.
Αυτός είναι ο Κλαύδιος.
Κάποτε, ήθελε ν' ακούει μόνο το τύμπανο και τη σάλπιγγα...
και τώρα προτιμά το ντέφι και τον αυλό.
Κάποτε, θα περπατούσε 15 χιλιόμετρα για να δει μια καλή πανοπλία...
τώρα μένει ξάγρυπνος 10 νύχτες για να ράψει καινούργιο γιλέκο.
Μιλούσε στα ίσα, ως τίμιος άντρας και στρατιώτης...
και τώρα μας έγινε εύγλωττος αγορητής.
Τα λόγια του είναι ένα φανταστικό συμπόσιο...
με πολλά περίεργα φαγητά.
Μπορώ να αλλάξω τόσο πολύ και να βλέπω με τέτοια μάτια; Δε νομίζω.
Δεν παίρνω όρκο ότι ο Έρωτας δεν μπορεί να με μεταμορφώσει σε στρείδι.
Μα μέχρι να συμβεί αυτό, δε θα με κάνει ποτέ τόσο ανόητο.
Μια γυναίκα είναι ωραία, μα κι εγώ είμαι.
Μια άλλη είναι συνετή ή ενάρετη, μα κι εγώ είμαι.
Μέχρι όλες οι χάρες να συγκεντρωθούν σε μία γυναίκα...
δεν θα δείξω σε καμία την εύνοιά μου.
Σίγουρα πρέπει να είναι πλούσια.
Συνετή, αλλιώς δεν έχει.
Ενάρετη, αλλιώς δε δίνω δεκάρα.
Όμορφη, αλλιώς δεν την κοιτάζω.
Μειλίχια, αλλιώς να μη με πλησιάσει.
Γλυκομίλητη, να είναι άριστη στη μουσική...
και τα μαλλιά της να είναι...
ό,τι χρώμα θελήσει ο Θεός.
Ο πρίγκιπας και ο ερωτιάρης.
Πάω να κρυφτώ.
- Είδες που κρύφτηκε ο Βενέδικτος; - Φυσικά.
Έλα, Βάλτασαρ. Ας ακούσουμε πάλι εκείνο το τραγούδι.
Τι θεϊκή μουσική.
Aγάλλεται η ψυχή.
Δεν είναι παράξενο που τα έντερα των προβάτων ανυψώνουν τις ψυχές μας;
~Μην αναστενάζετε άλλο, κυρίες~ ~Μην αναστενάζετε άλλο~
~Οι άντρες πάντα ήταν απατεώνες~
~Με το 'να πόδι στη θάλασσα~
~και τ' άλλο στη στεριά.~
~Ποτέ σταθεροί σ’ ένα πράγμα~
~Γι' αυτό μην αναστενάζετε τόσο~ ~αλλά αφήστε τους να φύγουν~
~Και νάστε εύθυμες και χαρωπές~
~αλλάζοντας τους στεναγμούς της λύπης~
~σε επιφωνήματα γέλιου~
~Μη λέτε άλλα τραγουδάκια~ ~Μην τραγουδάτε πια~
~για πόνους βαρετούς κι ασήκωτους~
~Οι άντρες πανούργοι ήταν μια ζωή~
~από τότε που τα δέντρα έχουν φύλλα~
~Γι' αυτό μην αναστενάζετε τόσο~ ~αλλά αφήστε τους να φύγουν~
~Και νάστε εύθυμες και χαρωπές~
~αλλάζοντας τους στεναγμούς της λύπης~
~σε επιφωνήματα γέλιου~
Καλό τραγούδι.
- Και κακός ο τραγουδιστής. - Όχι, όχι. Τραγουδάς ωραία.
Αν ήταν σκύλος και ούρλιαζε έτσι, θα τον είχαν κρεμάσει.
Έρχεσαι λίγο, Λεονάτο; Τι μου είπες σήμερα;
Ότι η ανιψιά σου η Βεατρίκη είναι ερωτευμένη με τον Βενέδικτο;
Δεν πίστευα ποτέ ότι θα ερωτευόταν κάποιον.
Ούτε κι εγώ, μα είναι παράξενο που ερωτεύτηκε τρελά τον Βενέδικτο...
τον οποίο έδειχνε με τη συμπεριφορά της ότι τον απεχθάνεται.
Είναι δυνατόν;
Ίσως να προσποιείται.
Δεν αποκλείεται.
Θεέ μου. Να προσποιείται;
Δεν μπορεί να είναι προσποιητό ένα πάθος που είναι τόσο φυσικό...
έτσι όπως το δείχνει εκείνη.
Γιατί;
Τι σημάδια πάθους έδειξε;
Δόλωσε καλά το αγκίστρι. Το ψάρι θα τσιμπήσει.
Τι σημάδια;
- Δε σας είπε η κόρη μου; - Έτσι είναι.
Σε ικετεύω, πες μου.
Έχω μείνει κατάπληκτος.
Θα έλεγα ότι είναι κόλπο, μα το είπε σεβάσμιο πρόσωπο.
- Το είπε στον Βενέδικτο; - Όχι, κι ορκίζεται πως ποτέ δε θα το πει.
Είναι το μαρτύριο της. Σηκώνεται 20 φορές τη νύχτα...
και κάθεται και γράφει σ ένα φύλλο χαρτί.
Μετά πέφτει στα γόνατα...
κλαίει με λυγμούς, χτυπάει το στήθος της...
τραβάει τα μαλλιά της και φωνάζει Άχ, γλυκέ Βενέδικτε'.
Δώσε μου υπομονή, Θεέ μου.
Αλήθεια είναι. Το λέει η κόρη μου.
Και φοβάται μήπως μέσα στην απόγνωσή της κάνει κακό στον εαυτό της.
Είναι πέρα για πέρα αληθινά.
- Ο Βενέδικτος πρέπει να το μάθει. - Για ποιο λόγο;
- Θα την κορόιδευε και θα χειροτέρευε. - Την κακομοίρα.
Πες το στον Βενέδικτο να δεις τι θα πει.
Και τι θα βγει μ’ αυτό;
H Ηρώ πιστεύει ότι εκείνη θα πεθάνει σίγουρα...
γιατί λέει ότι θα πεθάνει, αν δεν την αγαπά...
ότι προτιμά να πεθάνει παρά να του το πει...
κι ότι θα πεθάνει, αν της κάνει κόρτε.
Αν του φανερώσει την αγάπη της, πιθανόν να την περιφρονήσει...
γιατί του αρέσει να χλευάζει.
Αγαπώ πολύ τον Βενέδικτο...
και θα ήθελα να ήταν μετριόφρων...
ώστε να δει ότι δεν του αξίζει μια τόσο καλή γυναίκα.
Πάμε. Το φαγητό είναι έτοιμο.
Αν τώρα δεν την ερωτευτεί, δεν ξανακάνω πρόβλεψη.
Ας ρίξουμε το ίδιο δίχτυ και σε κείνη.
Θα το αναλάβουν η Ηρώ και η ακόλουθος της.
Να στείλουμε τη Βεατρίκη να τον καλέσει για φαγητό.
Δεν μπορεί να είναι φάρσα.
Μιλούσαν σοβαρά.
Τα έμαθαν από την Ηρώ.
Με αγαπάει!
Πρέπει να ανταποδώσω.
Άκουσα τις επικρίσεις τους.
Είπαν ότι θα το πάρω πάνω μου, αν μάθω ότι εκείνη μ’ ερωτεύτηκε.
Είπαν ότι προτιμά να πεθάνει, παρά να δείξει έστω ένα ίχνος αγάπης.
Δε σκέφτηκα ποτέ... να παντρευτώ.
Να μη φανώ υπεροπτικός.
Ευτυχισμένοι είναι όσοι ακούν τα ελαττώματα τους...
και μπορούν να τα διορθώσουν.
Είπαν ότι η κυρία είναι όμορφη κι ενάρετη.
Δεν μπορώ να το αρνηθώ.
Συνετή, αν εξαιρέσουμε ότι μ’ αγαπά.
Αυτό δεν προσθέτει στην εξυπνάδα της...
ούτε κι αποδεικνύει την ανοησία της...
γιατί θα την ερωτευτώ τρελά.
Δεν αποκλείεται να δεχτώ πειράγματα και ευφυολογήματα...
επειδή τόσο καιρό χλεύαζα το γάμο...
μα δεν αλλάζουν τα γούστα;
Φαΐ που στα νιάτα σου αγαπάς, στα γηρατειά δε θες ούτε να το βλέπεις.
Μπορούν τα χωρατά και οι ρήσεις και οι προσβολές...
ν' αποτρέψουν κάποιον να κάνει αυτό που επιθυμεί;
Όχι.
Ο κόσμος πρέπει να κατοικηθεί.
Όταν είπα ότι θα πεθάνω εργένης...
δε φανταζόμουν ότι θα ζούσα μέχρι να παντρευτώ.
Έρχεται η Βεατρίκη.
Μα την αλήθεια. Είναι όμορφη κυρία.
Διακρίνω κάποια... σημάδια έρωτα επάνω της.
Παρά τη θέληση μου, μ’ έστειλαν να σε φωνάξω για φαγητό.
Όμορφη Βεατρίκη, σ' ευχαριστώ που έκανες τον κόπο.
Δεν έκανα μεγαλύτερο κόπο απ' όσο έκανες εσύ για να μ’ ευχαριστήσεις.
Αν ήταν μεγάλος κόπος, δε θα ερχόμουν.
Ώστε με χαρά μεταφέρεις το μήνυμα;
Ναι, με την ίδια χαρά που πιάνεις την κόψη ενός μαχαιριού.
Δεν πεινάς, σινιόρ; Αντίο.
"Παρά τη θέληση μου, μ’ έστειλαν να σε φωνάξω για φαγητό".
Έχει διπλή σημασία.
Είστε σίγουρη ότι ο Βενέδικτος αγαπά τόσο πολύ τη Βεατρίκη;
Έτσι λέει ο πρίγκιπας και ο μνηστήρας μου.
Και σας είπαν να της το πείτε;
Με παρακάλεσαν να της το κάνω γνωστό...
μα τους έπεισα ότι, αν αγαπούν τον Βενέδικτο...
δεν πρέπει να το μάθει η Βεατρίκη.
Δεν του αξίζει το καλότυχο κρεβάτι που ξαπλώνει η Βεατρίκη;
Θεέ του έρωτα.
Ξέρω πως του αξίζουν όλα όσα μπορούν να δοθούν σ έναν άντρα...
μα η φύση δεν έπλασε ποτέ καρδιά τόσο περήφανη όσο της Βεατρίκης.
Υπεροψία και χλευασμός...
λάμπουν στα μάτια της και υποτιμούν ό,τι κοιτάζουν...
κι έχει τόσο μεγάλη ιδέα για την εξυπνάδα της...
που όλα τ' άλλα φαίνονται ασήμαντα.
- Δεν μπορεί ν' αγαπήσει. - Έτσι νομίζω κι εγώ.
- Να της το πείτε. Να δείτε τι θα πει. - Όχι.
Θα πάω στον Βενέδικτο και θα του πω να καταπολεμήσει το πάθος του.
Μην κάνετε τέτοιο κακό στην ξαδέλφη σας.
Δεν μπορεί να είναι τόσο ανόητη, φημίζεται άλλωστε για την ευφυΐα της...
ώστε να αρνηθεί έναν σπάνιο άρχοντα σαν τον Βενέδικτο.
Είναι ο καλύτερος στην Ιταλία. Με εξαίρεση βεβαίως τον Κλαύδιο μου.
- Ποτέ θα είστε παντρεμένη; - Κάθε μέρα. Αύριο.
Τσίμπησε, σας το εγγυώμαι.
Την τσακώσαμε.
Αν είναι έτσι, ο Έρωτας στηρίζεται στην τύχη.
Άλλους ο Έρωτας τους χτυπάει με βέλη και άλλους με παγίδες.
Τι φωτιά καίει τ' αφτιά μου;
Είναι αλήθεια;
Τόσο πολύ με επικρίνουν για περηφάνια και χλευασμό;
Έχε γεια, περιφρόνηση.
Αντίο, παρθενική μου περηφάνια.
Καμιά δόξα δε φέρνουν αυτά.
Κι εσύ, Βενέδικτε, συνέχισε ν’ αγαπάς.
Θα ανταποδώσω...
και την άγρια καρδιά μου θα τη δαμάσει το τρυφερό σου χέρι.
Αν με αγαπάς, η καλοσύνη μου θα σε παρακινήσει...
για να ενώσουμε τις αγάπες μας με ιερό δεσμό.
Άλλοι λένε ότι αξίζεις...
κι εγώ το πιστεύω πιο πολύ από όλους.
Είστε καλοί και τίμιοι;
Σας επέλεξαν να φυλάτε τον πρίγκιπα, αυτή είναι η ευθύνη σας.
Θα προστάζετε όλους να σταθούν εν ονόματι του πρίγκιπα.
Κι αν αρνηθούν;
Τους αφήνετε να φύγουν.
Όποιος δε σταθεί, όταν τον διατάξουν, δεν είναι υπήκοος του πρίγκιπα.
Σωστό. Δε θα ασχολείστε με κανέναν άλλο, μόνο με τους υπηκόους του πρίγκιπα.
Επίσης, δε θα κάνετε φασαρία στους δρόμους.
Καλύτερα να κοιμόμαστε παρά να μιλάμε.
Μιλάς σα σοφός...
και πράος φρουρός...
γιατί δε βλέπω τίποτα κακό στον ύπνο.
Αν συναντήσετε κλέφτη...
μπορείτε να υποψιαστείτε, λόγω της εξουσίας σας...
ότι δεν είναι έντιμος.
Όσον αφορά τέτοιου είδους άτομα,
όσο λιγότερο ανακατεύεστε μαζί τους...
τόσο το καλύτερο για την εντιμότητα σας.
Λένε για σένα ότι είσαι φιλεύσπλαχνος, συνάδελφε.
Σωστά, ούτε σκύλο δεν κρεμώ με τη θέληση μου...
πόσο μάλλον άνθρωπο που είναι έντιμος.
Πολύ σωστά.
Λοιπόν, κύριοι...
Καληνύχτα.
Και αν συμβεί κάτι σοβαρό, φωνάξτε με.
Πάμε, φίλε μου.
Ακούσαμε τα καθήκοντα μας.
Θα καθίσουμε εδώ ως τις 2 και μετά θα πάμε για ύπνο.
Και κάτι ακόμα. Σας παρακαλώ, να φυλάτε την πόρτα του σινιόρ Λεονάτου...
διότι, λόγω του γάμου αύριο, πηγαινοέρχεται πολύς κόσμος.
Αντίο...
Να είστε σε εγρήγορση, σας ικετεύω.
Είναι οριστικό. Ο κόμης Κλαύδιος θα παντρευτεί την κόρη του Λεονάτου.
Ναι, άρχοντα μου, μα μπορώ να το χαλάσω.
Οποιοδήποτε εμπόδιο θα είναι φάρμακο για μένα.
Είμαι δυσαρεστημένος μαζί του.
Ό,τι πάει κόντρα στην επιθυμία του, είναι συμπαραστάτης δικός μου.
- Πως θα χαλάσεις το γάμο; - Όχι με τίμια μέσα.
Μα με τόση πανουργία, που η ατιμία δε θα φανεί.
- Πες μου με δυο λόγια. - Σας έχω πει…
ότι η Μαργαρίτα, η ακόλουθος της Ηρώς, με συμπαθεί.
Το θυμάμαι.
Μπορώ να της πω να βγει στο παραθύρι της κυράς της οποιαδήποτε ώρα.
Και πως αυτό θα σκοτώσει το γάμο;
Εσείς θα βάλετε το δηλητήριο.
Κύριοι...
δεν είμαι πια αυτός που ήμουν.
Συμφωνώ. Νομίζω πως είσαι πιο θλιμμένος.
Ερωτευμένος θα ‘ναι.
Έλα μαζί μου. Έχω να σου πω μερικές κουβέντες...
που αυτοί οι ανόητοι δεν πρέπει ν' ακούσουν.
Κόβω το κεφάλι μου πως θα του μιλήσει για τη Βεατρίκη.
- Αδερφέ μου, ο Θεός να σε φυλάει. - Καλησπέρα, αδερφέ.
- Θα ήθελα να σου μιλήσω. - Ιδιαιτέρως.
Μπορεί ν' ακούσει κι ο Κλαύδιος, γιατί όσα πω τον αφορούν.
Τι συμβαίνει;
Μπορεί να νομίζεις πως δε σ’ αγαπώ,
μα αυτό θα αποδειχτεί αργότερα απ’ αυτά που τώρα θα σου πω.
- Έχεις σκοπό να παντρευτείς αύριο; - Αφού το ξέρεις.
Δε θα το ξέρω, όταν μάθεις αυτό που ξέρω.
Ηρώ. Ηρώ. Ηρώ.
H κοπέλα είναι άπιστη. Αν την αγαπάς ακόμα, παντρέψου την αύριο...
μα θα ταίριαζε περισσότερο στην τιμή σου ν’ αλλάξεις γνώμη.
Κόνραντ.
Κόνραντ. Κόνραντ, είπα.
Εδώ, δίπλα σου είμαι.
Γι’ αυτό μ’ έπιασε φαγούρα. Νόμισα πως είχα ψώρα.
Θα σου δώσω την απάντηση σ’ αυτό.
- Συνέχισε την ιστορία. - Έλα πιο κοντά.
- Προδοσία. - Τον ξέρω.
Απόψε ερωτοτρόπησα με τη Μαργαρίτα,
την υπηρέτρια της Ηρώς,
και τη φώναζα Ηρώ.
Θα σου πω πρώτα ότι ο πρίγκιπας, ο Κλαύδιος και ο αφέντης μου...
οδηγημένοι απ’ τον αφέντη μου, τον δον Ιωάννη...
είδαν αυτή την ερωτική επαφή...
και νόμισαν πως η Μαργαρίτα είναι η Ηρώ.
Ναι, κι ο Κλαύδιος έφυγε έξαλλος.
Εν ονόματι του πρίγκιπα, σταθείτε.
Φώναξε τον αρχιφρουρό.
Ανακαλύψαμε την πιο αισχρή πράξη σ’ όλη τη χώρα.
- Κύριοι. - Πάψε.
Εκεί.
- Τι με θέλετε; - Χθες βράδι, η φρουρά μας…
έπιασε δυο απ’ τους πιο ασυνείδητους απατεώνες στη Μεσσήνη.
Καλέ μου άρχοντα...
του αρέσει να μιλάει. Όπως λένε, όταν ο άνθρωπος γερνά, ξεκουτιάζει.
Πολύ καλά τα είπες, συνάδελφε.
Όταν δύο καβαλάνε ένα άλογο, ο ένας πρέπει να είναι πίσω.
Δεν είναι όλοι οι άνθρωποι ίδιοι.
- Μειονεκτεί συγκριτικά μαζί σου. - Τα χαρίσματα που δίνει ο Θεός.
- Κύριοι, είστε φορτικοί. - Πέστε μας όπως θέλετε...
μα εμείς είμαστε αξιωματικοί του δούκα.
Μα ειλικρινά, αν ήμουν τόσο φορτικός όσο ένας βασιλιάς...
με μεγάλη μου χαρά θα σας έδινα όλη τη φορτικότητα.
Όλη σου την φορτικότητα;
Θα ήθελα να μάθω τι έχετε να μου πείτε.
H φρουρά μας συνέλαβε δυο ύποπτα άτομα.
Θέλουμε ν' ανακριθούν ενώπιόν σας.
Να πάρετε εσείς τις καταθέσεις τους και να μου τις φέρετε.
Είμαι πολύ βιαστικός, όπως βλέπετε.
Πιείτε λίγο κρασί πριν φύγετε.
Πάμε να τους ανακρίνουμε.
Συνάντησέ με στη φυλακή.
Ήρθες, άρχοντα μου, για να παντρευτείς αυτή τη γυναίκα;
Όχι.
Ήρθε για να τη νυμφευθεί. Εσύ θα την παντρέψεις.
Ήρθες για να παντρευτείς αυτόν τον κόμη;
Ναι.
Αν ένας από τους δύο γνωρίζει κάποιο κώλυμα, που εμποδίζει αυτό το γάμο...
να το δηλώσει για τη σωτηρία της ψυχής του.
- Γνωρίζεις κανένα εμπόδιο, Ηρώ; - Κανένα.
- Εσύ, κόμη; - Θ' απαντήσω εγώ. Κανένα.
Μια στιγμή, πάτερ.
Πατέρα, εντελώς αβίαστα...
- μου δίνεις την κόρη σου; - Όσο αβίαστα μου την έδωσε ο Θεός.
Τι έχω να σου δώσω ως αντάλλαγμα...
γι’ αυτό το πλούσιο και πολύτιμο δώρο;
Τίποτα, εκτός αν του τη δώσεις πίσω.
Πρίγκιπα, μου διδάξατε την ευγνωμοσύνη.
Ορίστε, Λεονάτο. Πάρ' την πίσω.
Μη δώσεις αυτό το σάπιο πορτοκάλι σε φίλο σου.
Δεν έχει παρά μόνο το παρουσιαστικό της τίμιας.
Κοιτάξτε πως κοκκινίζει σαν παρθένα. Δε θα ορκιζόσαστε, όσοι τη βλέπετε...
ότι είναι παρθένα, όπως δείχνει η εμφάνισή της; Μα δεν είναι.
- Ξέρει το πάθος ενός λάγνου κρεβατιού. - Τι εννοείς;
Ότι δε θα παντρευτώ, δε θα δέσω την ψυχή μου με μια κοινή.
Όχι.
Άρχοντα μου, αν για να τη δοκιμάσεις...
έκαμψες την αντίσταση της και πήρες την παρθενιά της...
Όχι, Λεονάτο.
Ποτέ δεν την έβαλα σε πειρασμό...
της φέρθηκα σαν αδερφός προς αδερφή,
δείχνοντας ντροπαλή ειλικρίνεια και σεμνή αγάπη.
Σου φέρθηκα ποτέ αλλιώς;
Μου φάνηκες σαν την Άρτεμη σε τροχιά,
μα μέσα σου είσαι πιο ακόλαστη κι απ' την Αφροδίτη...
Φύγε.
...ή απ' τα κακομαθημένα ζώα που κυνηγάνε με λύσσα την ηδονή.
Είναι καλά ο κύριος μου και μιλάει τόσο άστοχα;
- Γιατί δε μιλάτε; - Και τι να πω;
Αισθάνομαι ντροπή που πήγα να ενώσω το φίλο μου με μια κοινή.
Με ποιον μιλούσες χθες βράδι...
στο παράθυρό σου μεταξύ 12 και 1;
Δε μιλούσα με κανέναν εκείνη την ώρα.
Λες ψέματα. Λεονάτο, λυπάμαι γι’ αυτό που θ ακούσεις.
Στην τιμή μου, εγώ, ο αδερφός μου και ο πονεμένος κόμης την είδαμε…
και την ακούσαμε εκείνη την ώρα…
να μιλάει στο παράθυρό της μ' έναν κανάγια που με αθυροστομία…
ομολόγησε τις πρόστυχες, μυστικές τους συναντήσεις.
Πάμε να φύγουμε. Οι αποκαλύψεις την αναστάτωσαν.
Ξαδέλφη. Γιατί κατέρρευσες;
Δεν έχει κανένα μαχαίρι κόψη για μένα.
Μη ζήσεις, Ηρώ. Μην ανοίξεις τα μάτια σου.
- Άφησέ την. - Λυπόμουν που είχα μόνο ένα παιδί.
Γιατί μόνο ένα;
Γιατί να σ’ αγαπήσω τόσο πολύ;
- Κυλίστηκε στο βούρκο. - Ηρέμησε.
Δεν ξέρω τι να πω. Τα έχω χαμένα.
- Στην ψυχή μου, τη συκοφάντησαν. - Κοιμήθηκες μαζί της χθες βράδι;
Όχι, αν και τους τελευταίους 12 μήνες κοιμόμαστε μαζί.
Να η απόδειξη.
Θα έλεγαν ψέματα οι πρίγκιπες κι ο Κλαύδιος;
Φύγετε μακριά της, να πεθάνει.
Άκουσέ με.
Ποιος είναι αυτός για τον οποίο σε κατηγορούν;
Αυτοί που με κατηγορούν, ξέρουν. Εγώ δεν ξέρω.
Κάποιο λάθος θα έκαναν οι πρίγκιπες.
Οι δύο από αυτούς είναι πολύ έντιμοι.
Αν παραπλανήθηκαν,θα φταίει ο δον Ιωάννης, ο νόθος.
Αν την έχουν κακολογήσει, θα τιμωρηθούν όπως πρέπει.
Σταμάτα κι άσε τη συμβουλή μου να σε κατευθύνει.
Οι πρίγκιπες νομίζουν πως η κόρη σου πέθανε.
Κρύψε την για λίγο καιρό…
και διάδωσε ότι όντως πέθανε.
Και τι θα βγει;
Πρέπει να υποστηρίξουμε ότι πέθανε μόλις την κατηγόρησαν.
Θα τη θρηνήσουν, θα τη λυπηθούν και θα τη συγχωρήσουν.
Το ίδιο θα γίνει και με τον Κλαύδιο.
Μόλις ακούσει ότι τα λόγια του τη σκότωσαν...
η ιδέα της ζωής της θα εισχωρήσει γλυκά στη φαντασία του...
και κάθε αξιαγάπητη πλευρά της ζωής της θα εμφανιστεί πιο στολισμένη...
απ’ ό,τι ήταν όταν ζούσε.
Θα τη θρηνήσει και θα ευχηθεί να μην την είχε κατηγορήσει.
Σινιόρ Λεονάτο, άκου τη συμβουλή του ιερέα.
Στον πόνο που πλέω τώρα ακόμα και το πιο μικρό νήμα με οδηγεί.
Σωστή απόφαση. Πηγαίνετε.
Έλα.
Πέθανε για να ζήσεις.
Ο γάμος απλώς αναβλήθηκε προσωρινά.
Κάνε υπομονή και μη χάνεις το θάρρος σου.
Βεατρίκη, έκλαιγες;
Ναι.
- Και θα κλαίω για πολύ ακόμα. - Δεν το θέλω αυτό.
- Δε σου πέφτει λόγος. Το θέλω εγώ. - Σίγουρα κακολόγησαν την ξαδέλφη σου.
Πόση αξία θα είχε για μένα ο φίλος που θα της δώσει το δίκιο της.
- Υπάρχει τρόπος να δείξεις τέτοια φιλία; - Ναι, μα δεν υπάρχει τέτοιος φίλος.
- Μπορεί να είναι κάποιος άντρας. - Κάποιος άντρας... μα όχι εσύ.
Σ’ αγαπώ πιο πολύ απ' οτιδήποτε άλλο στον κόσμο.
Παράξενο δεν είναι;
Παράξενο όπως κάτι άγνωστο.
Θα μπορούσα κι εγώ να σου πω ότι σ’ αγαπώ πιο πολύ απ' οτιδήποτε...
μα μη με πιστέψεις, παρόλο που δε θα ‘ταν ψέμα.
Δεν ομολογώ ούτε κι αρνούμαι τίποτα. Λυπάμαι για την ξαδέλφη μου.
Μα το σπαθί μου, Βεατρίκη, μ’ αγαπάς.
- Μην ορκίζεσαι και φάτο. - Ορκίζομαι ότι μ’ αγαπάς…
και θα τον βάλω να φάει το σπαθί αυτόν που λέει ότι δε σ’ αγαπώ.
- Τότε, ας με συγχωρήσει ο Θεός. - Για ποια αμαρτία, Βεατρίκη;
Με σταμάτησες σε καλή στιγμή.
- Ήμουν έτοιμη να πω ότι σ’ αγαπώ. - Πες το με όλη σου την καρδιά.
Σ’ αγαπώ με όλη μου την καρδιά και δε μένει άλλη για να στο πω.
Πες μου τι θέλεις να κάνω για σένα.
Να σκοτώσεις τον Κλαύδιο.
Για τίποτα στον κόσμο.
Με σκοτώνει η άρνησή σου. Αντίο.
Έφυγα κι ας είμαι εδώ. Δεν έχεις αγάπη μέσα σου.
- Άφησέ με. - Βεατρίκη.
- Θέλω να φύγω. - Πρώτα να φιλιώσουμε.
Είναι πιο εύκολο να γίνεις φίλος μου, παρά να πολεμήσεις τον εχθρό μου.
- Είναι εχθρός σου ο Κλαύδιος; - Δεν είναι ο μεγάλος αχρείος…
που συκοφάντησε, περιφρόνησε κι ατίμασε την ξαδέλφη μου;
Αχ και να ‘μουν άντρας.
Περίμενε να έρθει τη ώρα του γάμου...
και τότε εξαπέλυσε δημόσια κατηγορίες...
απροκάλυπτες συκοφαντίες, απερίγραπτη μνησικακία...
Θεέ μου, μακάρι να ήμουν άντρας.
Θα έτρωγα την καρδιά του στην κεντρική πλατεία.
Άκουσέ με, Βεατρίκη.
Μιλούσε μ’ έναν άντρα στο παράθυρό της.
- Τι γελοιότητες. - Βεατρίκη.
Γλυκιά Ηρώ.
Την κακολόγησαν, τη συκοφάντησαν.
- Την κατάστρεψαν. - Βεατρίκη.
Σήμερα, είναι γενναίος σαν τον Ηρακλή…
αυτός που λέει ψέματα κι ορκίζεται γι’ αυτά.
Δεν μπορώ να γίνω άντρας, όσο κι αν το εύχομαι...
γι’ αυτό σαν γυναίκα θα πεθάνω απ' τη θλίψη.
Στο χέρι που αγγίζω, σ' αγαπώ.
Χρησιμοποίησέ το αλλιώς για να δηλώσεις την αγάπη σου. Μην ορκίζεσαι.
Πιστεύεις με την ψυχή σου ότι ο Κλαύδιος αδίκησε την Ηρώ;
Ναι, όσο σίγουρη είμαι ότι έχω σκέψη…
και ψυχή.
Αρκετά.
Σου δίνω το λόγο μου.
Θα τον προκαλέσω.
Πήγαινε.
Παρηγόρησε την ξαδέλφη σου.
Πρέπει να ανακοινώσω ότι πέθανε.
Αντίο, λοιπόν.
_ANAΚΡΙΣH ΑΠΟ ΤΟ NΕΩΚΟΡΟ_
Είναι όλη η συνέλευση εδώ;
Ναι.
- Ποιοι είναι οι κακοποιοί; - Εγώ. Κι ο συνεργάτης μου.
Ποιοι είναι οι κατηγορούμενοι που θα ανακρίνετε;
Πως σε λένε, φίλε;
Βοράκιο.
Γράψε Βοράκιος.
- Εσένα, λεβέντη; - Είμαι ευγενής.
Και με λένε Κόνραντ.
Γράψε ευγενής Κόνραντ.
Κύριοι, έχει ήδη αποδειχτεί ότι είστε κίβδηλοι.
Τι έχετε να πείτε;
Λέμε ότι δεν είμαστε.
Εσύ.
Λέω ότι δεν είμαστε.
- Έγραψες ότι δεν είναι; - Δε γίνεται έτσι η ανάκριση.
Θα πρέπει να καλέσεις τους φρουρούς, που είναι οι κατήγοροι.
Να έρθει η φρουρά.
Σας διατάζω, στο όνομα του πρίγκιπα, να τους κατηγορήσετε.
Αυτός είπε ότι ο δον Ιωάννης είναι αχρείος.
- Γράψε ο δον Ιωάννης είναι αχρείος. - Aρχιφρουρέ...
Μη μιλάς εσύ.
Να ξέρεις πως η φάτσα σου δε μ’ αρέσει.
Τι άλλο τον ακούσατε να λέει;
Ότι ο δον Ιωάννης του 'δωσε 1.000 δουκάτα, για να συκοφαντήσει την Ηρώ.
- Χειρότερο κι από διάρρηξη. - Και λίγα λες.
- Τι άλλο; - Ότι ο κόμης Κλαύδιος είχε σκοπό...
αφού πίστεψε τα λόγια του, να εξευτελίσει την Ηρώ και να μην την παντρευτεί.
Μια ζωή δε σου φτάνει για να εξιλεωθείς.
- Τι άλλο; - Αυτά είναι όλα.
Ο πρίγκιπας Ιωάννης έφυγε κρυφά το πρωί.
H Ηρώ εξαιτίας σου κατηγορήθηκε...
κι εξαιτίας σου απορρίφθηκε...
κι απ' τη θλίψη της πέθανε ξαφνικά.
Δέσε αυτούς τους άντρες και πήγαινε τους στον Λεονάτο.
Έλα, να τους δώσουμε ένα μάθημα.
Δέστε τους τα χέρια.
Άσε με, γελοίε.
Για το Θεό, που είναι ο νεωκόρος…
να γράψει πως ‘ο αξιωματικός του πρίγκιπα είναι γελοίος’;
Άντε, δέστε τους. Παλιάνθρωπε.
Φύγε. Είσαι γαϊδούρι.
Δε σέβεσαι τη θέση μου.
Δε σέβεσαι τα χρόνια μου.
Ax! Έπρεπε νάναι εδώ να με καταγράψει ως γαϊδούρι.
Κύριοι, να θυμάστε: είμαι γαϊδούρι.
Αν και δε θα γραφτεί, μην ξεχάσετε ότι είμαι γαϊδούρι.
Έτσι που πας, θα κάνεις κακό στον εαυτό σου.
Βρες μου έναν πατέρα που αγάπησε το παιδί του...
που έχασε τη χαρά που του 'δινε όπως εγώ…
και πες του να μιλήσει για υπομονή.
Μα δεν υπάρχει τέτοιος άνθρωπος.
Όλοι δίνουν συμβουλές και παρηγοριά για θλίψη που οι ίδιοι δε νιώθουν...
μα όταν τη δοκιμάσουν, κάθε συμβουλή γίνεται πάθος.
Σε παρακαλώ, μη μιλάς. Είμαι από σάρκα και οστά.
Δεν υπάρχει φιλόσοφος που ν’ ανέχεται τον πονόδοντο με υπομονή.
Μην δέχεσαι όλο το βάρος επάνω σου. Κάνε όσους σε πλήγωσαν να υποφέρουν.
Τώρα μιλάς λογικά. Ναι, έτσι θα κάνω.
H ψυχή μου λέει ότι η Ηρώ συκοφαντήθηκε και θα το μάθει ο Κλαύδιος...
κι ο πρίγκιπας και όλοι αυτοί που την ατίμασαν.
Έρχονται ο πρίγκιπας κι ο Κλαύδιος.
- Καλημέρα. - Ακούστε, άρχοντες μου.
- Είμαστε βιαστικοί. - Βιαστικοί. Στο καλό.
- Τώρα βιάζεστε. Το ίδιο μου κάνει. - Μη γυρεύετε να τσακωθείτε μαζί μας.
Αν έτσι έβρισκε το δίκιο του, θα είχαμε πτώματα.
- Ποιος τον έβλαψε; - Εσύ μ’ έβλαψες, εσύ.
Μην πιάνεις το σπαθί σου. Δε σε φοβάμαι.
Να μου κοπεί το χέρι, παρά να σου δώσω αφορμή για φόβο.
- Μόνο του πήγε το χέρι στο σπαθί. - Μη με ειρωνεύεσαι και μη μ’ εμπαίζεις.
Δε μιλάω σαν τρελός. Λέω ότι συκοφάντησες το αθώο μου παιδί.
- Ξεπερνάς τα όρια. - Θα το αποδείξω στο κορμί του, αν τολμά.
Πίσω, δε θα τσακωθώ μαζί σου.
Νομίζεις ότι θα με αποφύγεις;
Σκότωσες το παιδί μου.
Εμένα αν σκοτώσεις, νεαρέ, θα ‘χεις σκοτώσει άντρα.
Δυο θα σκοτώσει κι άντρες γνήσιους. Δεν έχει σημασία, ας μας σκοτώσει έναν-έναν.
Θα σε δείρω, ναι, σαν κύριος κρατώ το λόγο μου, θα σε δείρω.
Μη μιλάς εσύ. Ένας Θεός ξέρει πόσο αγαπούσα την ανιψιά μου…
και τώρα πέθανε, χτυπημένη από τα βέλη συκοφαντών.
Από αγενέστατους θρασύτατους δανδήδες...
που ψεύδονται, εξαπατούν και χλευάζουν, διαφθείρουν και συκοφαντούν.
- Αδερφέ... - Μη σε νοιάζει. Μην ανακατεύεσαι.
Άσε με να το χειριστώ.
Κύριοι, δε θέλουμε να σας ταράξουμε.
Λυπάμαι για το θάνατο της κόρης σου,
μα οι κατηγορίες ήταν αληθινές και τεκμηριωμένες.
- Άρχοντα μου... - Δε θέλω να ακούσω τίποτα.
Όχι.
Έλα, αδερφέ μου. Πάμε. Θα με ακούσουν.
Έτσι θα γίνει, αλλιώς κάποιοι από μας θα υποφέρουν.
Κοίτα, έρχεται αυτός που ζητούσαμε.
- Λοιπόν, τι νέα. - Καλημέρα.
Παραλίγο να έβλεπες έναν καβγά.
Θα μας έκοβαν τις μύτες μας δυο γέροι δίχως δόντια.
Να σου πω κάτι στ’ αφτί.
Είσαι αχρείος. Μιλάω σοβαρά.
Θα σου το αποδείξω μ' ό,τι θέλεις κι όποτε θέλεις.
Δέξου, αλλιώς θα διαδώσω ότι είσαι δειλός.
Σκότωσες μια γλυκιά κοπέλα και ο θάνατός της βαρύς θα πέσει πάνω σου.
Έχε γεια.
Έμαθες τις προθέσεις μου.
Για τις φιλοφρονήσεις σας, σας ευχαριστώ.
Πρέπει να διακόψω απ' την παρέα σας.
Ο αδερφός σας, ο νόθος έφυγε κρυφά απ' τη Μεσσήνη.
Εσείς και όλοι οι άλλοι σκοτώσατε μια γλυκιά κι αθώα κοπέλα.
Όσο για το αμούστακο, θα συναντηθούμε κάποια στιγμή.
Μέχρι τότε...
να είναι καλά.
Μιλάει σοβαρά.
- Σοβαρότατα. - Και σε προκάλεσε.
Με κάθε σοβαρότητα.
Τι έγκλημα έκαναν αυτοί οι δυο;
Διέδωσαν ψευδείς φήμες, επιπλέον, είπαν ψέματα...
δεύτερον, είναι συκοφάντες, έκτο, πρόσβαλαν μια κυρία...
τρίτον, έδωσαν ψευδείς καταθέσεις και για να ολοκληρώσω, είναι απατεώνες.
Τι έγκλημα κάνατε και σας έδεσαν έτσι;
Ο πολυμαθής αξιωματικός τα λέει έτσι που δεν καταλαβαίνω.
Ξεγέλασα ακόμα και τα ίδια σας τα μάτια.
Αυτό που εσείς δεν αντιληφθήκατε, το έφεραν στο φως αυτοί οι ανόητοι...
οι οποίοι με άκουσαν το βράδι να ομολογώ σ’ αυτόν…
ότι ο δον Ιωάννης, ο αδερφός σας...
μ' έβαλε να συκοφαντήσω την Ηρώ…
ότι με είδατε να ερωτοτροπώ με τη Μαργαρίτα...
για να εξευτελίσατε την Ηρώ αντί να την παντρευτείτε.
H κοπέλα πέθανε…
από τις δικές μου κατηγορίες και του κυρίου μου.
Γλυκιά Ηρώ.
Πάρτε τους κατηγορουμένους.
Ο νεωκόρος θα έχει ενημερώσει τον Σινιόρ Λεονάτο για το γεγονός.
Κύριοι, μην ξεχάσετε ν' αναφέρετε...
εις εύθετο χρόνο και τόπο, ότι είμαι γαϊδούρι.
Έρχεται ο Σινιόρ Λεονάτο με τον νεωκόρο.
Που είναι ο αχρείος; Θέλω να τον κοιτάξω στα μάτια.
Αν θέλετε να δείτε ποιος σας έβλαψε κοιτάξτε εμένα.
Εσύ είσαι ο υπηρέτης που σκότωσες τΆθώο μου παιδί με τη γλώσσα σου;
Ναι, εγώ και κάνεις άλλος.
Όχι, αχρείε. Ψέματα λες.
Έχουμε και δυο έντιμους κυρίους.
Ο τρίτος που έβαλε το χέρι του, έφυγε κρυφά.
Σας ευχαριστώ για το θάνατο της κόρης μου.
Να το γράψετε στα μεγάλα κι αξιόλογα κατορθώματα σας.
Γενναία πράξη, αν το καλοσκεφτείτε.
Δεν ξέρω πως να ζητήσω την ανοχή σου, κι όμως πρέπει να μιλήσω.
Διάλεξε εσύ την εκδίκηση σου.
Να μου επιβάλλεις όποια τιμωρία πιστεύεις ότι ταιριάζει στο αμάρτημά μου,
όμως, η αμαρτία μου είναι ότι έσφαλλα.
Το ίδιο κι η δική μου.
Δεν μπορώ να σας προστάξω να αναστήσετε την κόρη μου. Είναι αδύνατον.
Μα σας ικετεύω και τους δυο να πείτε σ’ όλη τη Μεσσήνη πόσο αθώα πέθανε.
Κι αν η αγάπη σου σου δώσει έμπνευση για κάτι λυπητερό...
κρέμασε έναν επικήδειο στο τάφο της…
και τραγούδησε τον στα κόκαλά της.
Τραγούδησε τον απόψε.
Αύριο το πρωί, έλα στο σπίτι μου.
Αφού δε θα γίνεις γαμπρός μου,
θα γίνεις ανιψιός μου.
Ο αδερφός μου έχει μια κόρη.
Είναι σχεδόν ολόιδια η πεθαμένη μου κόρη.
Και είναι η μοναδική κληρονόμος και των δυο μας.
Δώσε της τον τίτλο που θα έδινες στην ξαδέλφη της…
κι η εκδίκηση μου θα σβήσει.
Ευγενή άρχοντα.
H υπερβολική σου καλοσύνη μου φέρνει δάκρυα στα μάτια.
Δέχομαι την προσφορά σου...
και στο εξής τίθεμαι στη διάθεσή σου.
Θα σε περιμένω αύριο.
Απόψε, σας αφήνω.
Θα φέρω αυτόν τον άθλιο σε αντιπαράθεση με τη Μαργαρίτα...
που κι αυτή μέσα στο κόλπο ήταν.
Όχι, ορκίζομαι πως δεν ήταν…
ούτε ήξερε τι έκανε όταν μου μιλούσε.
Πάντα ήταν τίμια και ενάρετη απ’ όσα ξέρω γι’ αυτήν.
Επιπλέον, κάτι που δεν καταχωρήθηκε...
ο κατηγορούμενος με αποκάλεσε γαϊδούρι.
Παρακαλώ, να ληφθεί υπόψη στην επιβολή της τιμωρίας του.
Σ’ ευχαριστώ για τον τίμιο κόπο σου.
H εντιμότητα σας μίλησε σαν ευγνώμων και σεβάσμιος νέος...
και δοξάζω το Θεό για σας.
Πάρε για τον κόπο σου.
Ο Θεός ελεεί τους φτωχούς.
Πήγαινε.
Σε απαλλάσσω απ' τον κρατούμενο και σ’ ευχαριστώ.
Σας αφήνω έναν ασυνείδητο απατεώνα...
τον οποίο παρακαλώ να τιμωρήσετε προς παραδειγματισμό των άλλων.
Ο Θεός να σας έχει καλά.
Ταπεινά σας αφήνω να φύγετε…
κι εύχομαι να συναντηθούμε σε χαρά.
Θεός φυλάξοι.
Πάμε, συνάδελφε.
Ως αύριο το πρωί, σας χαιρετώ.
Αντίο. Σας περιμένουμε αύριο.
Θα έρθουμε οπωσδήποτε.
Απόψε...
θα θρηνήσω την Ηρώ.
Σκοτωμένη…
από γλώσσες συκοφάντησες...
ήταν η Ηρώ που εδώ είναι θαμμένη.
Ως αποζημίωση για την αδικία, ο θάνατος...
της δίνει δόξα που ποτέ δεν πεθαίνει.
Μια ζωή...
που πέθανε ντροπιασμένη...
ζει στο θάνατο...
με φήμη λαμπρή.
~Θεά της νύχτας, λυπήσου~
~αυτούς που φόνευσαν την έντιμη παρθένα~
~και που τώρα με τραγούδια πένθιμα~
~μπρος στον τάφο της θρηνούν~
~Νύχτα, βοήθα το θρήνο μας~
~Βοήθα μας να στενάξουμε~ ~και να θρηνήσουμε~
~με πόνο αβάσταχτο~
~Του έρωτα ο Θεός~
~που κάθεται εκεί πάνω~
~και με ξέρει~
~Τι αξιοθρήνητος που είμαι~
Στο τραγούδι, εννοώ. Αλλά στον έρωτα...
ούτε ο Λέανδρος, ο καλός κολυμβητής, ούτε ο Τρωίλος, ο εργοδότης μαστροπών...
ούτε ένα βιβλίο με αφηγήσεις δανδήδων του σαλονιού...
που οι στίχοι τους κυλούν στο δρόμο της ανομοιοκαταληξίας...
δε βασανίστηκαν τόσο πολύ...
όσο εγώ ο καημενούλης στον έρωτα.
Δεν μπορώ να το πω με ομοιοκαταληξία.
Προσπάθησα.
Δε βρίσκω ρίμα για το γυναίκα εκτός απ’ το αφελές μπεμπέκα.
Για το αδιαφορία το απιστία, είναι βαρύ.
Για το σχολείο το γελοίο, είναι χαζό.
Φρικτές καταλήξεις.
Όχι...
Δε γεννήθηκα κάτω από άστρο ποιητικό…
ούτε μπορώ να εκφραστώ με λέξεις χαρούμενες.
Γλυκιά Βεατρίκη, σε κάλεσα και ήρθες.
Ναι, σινιόρ, και θα φύγω όποτε μου πεις.
Μείνε μέχρι τότε.
Είπες τότε. Έχε γεια λοιπόν.
Όμως...
πριν φύγω...
πες μου τι συνέβη με σένα και τον Κλαύδιο.
Μόνο δυσάρεστα λόγια και γι’ αυτό θα σε φιλήσω.
Τα δυσάρεστα λόγια είναι δυσάρεστη ανάσα. Αφίλητη θα φύγω.
Τρόμαξες τη λέξη κι έχασε το νόημα της, τόσο δυνατό είναι το πνεύμα σου.
Προκάλεσα τον Κλαύδιο και είτε θα έχω σύντομα νέα του...
είτε θα δηλώσω ότι είναι δειλός.
Και τώρα, σε παρακαλώ...
πες μου, για ποιο από τα ελαττώματά μου μ’ ερωτεύτηκες.
Για όλα μαζί...
που έχουν οργανωθεί σε κράτος κακίας…
και δε δέχονται κανένα προτέρημα να ανακατευτεί μαζί τους.
Ποιο από τα προτερήματά μου σ' έκανε τρελό από έρωτα για μένα;
Καλή έκφραση, γιατί σ’ αγαπώ παρά τη θέληση μου.
Σε πείσμα της καρδιάς σου. Καημένη καρδιά.
Αν την πεισμώνεις για χάρη μου, θα κάνω κι εγώ το ίδιο.
Δε θα αγαπήσω ποτέ αυτόν που ο φίλος μου μισεί.
Είμαστε κι οι δυο έξυπνοι και δε γίνεται να εκφράσουμε τον έρωτά μας ήρεμα.
Και τώρα πες μου...
πώς είναι η ξαδέλφη σου;
Πολύ άσχημα.
Κι εσύ πως είσαι;
Είμαι κι εγώ πολύ άσχημα.
Να σέβεσαι το Θεό...
να μ’ αγαπάς...
και θα γίνεις καλά.
- Κυρία. - Έρχεται κάποια βιαστική.
Σας θέλει ο θειος σας. Στο σπίτι επικρατεί αναστάτωση.
Αποδείχτηκε πως η κυρία μου η Ηρώ κατηγορήθηκε άδικα...
ο πρίγκιπας κι ο Κλαύδιος εξαπατήθηκαν...
κι ο δον Ιωάννης, που είναι ο φταίχτης...
έφυγε κρυφά.
Θα έρθετε...
τώρα αμέσως.
Θες να έρθεις ν' ακούσεις τα νέα;
Θέλω να ζήσω στην καρδιά σου και να πεθάνω στην αγκαλιά σου…
κι επιπλέον, θα έρθω μαζί σου στου θείου σου.
- Δεν το είπα πως είναι αθώα; - Αθώοι και ο πρίγκιπας κι ο Κλαύδιος...
που την κατηγόρησαν, επειδή παραπλανήθηκαν. Μα η Μαργαρίτα...
έφταιξε κι αυτή λίγο.
Χαίρομαι που όλα ξεκαθάρισαν.
Κόρη μου και κυρίες, αποσυρθείτε και όταν σας καλέσω να βγείτε με πέπλα.
Ο πρίγκιπας κι ο Κλαύδιος υποσχέθηκαν να έρθουν αυτή την ώρα.
Θα γίνεις πατέρας της κόρης του αδερφού σου και θα τη δώσεις στον Κλαύδιο.
Ναι και θα τη δώσω με κάθε σοβαρότητα.
- Πάτερ, θα χρειαστώ τη συμβολή σου. - Σε τι;
Για να με δέσεις ή να με καταστρέψεις.
Σινιόρ Λεονάτο, η αλήθεια είναι…
πως η ανιψιά σου με βλέπει με καλό μάτι.
Αυτό το βλέμμα το χρωστάς σε μένα, τον Κλαύδιο και τον πρίγκιπα.
- Τι θέλεις; - H απάντηση σου είναι αινιγματική…
μα η επιθυμία μου είναι να δώσεις τη συναίνεσή σου...
ώστε να ενωθούμε με τα ιερά δεσμά του γάμου…
και σ’ αυτό, πάτερ, θα χρειαστώ τη βοήθειά σου.
- Έχεις τη συναίνεσή μου. - Και τη βοήθειά μου.
Έρχονται ο πρίγκιπας κι ο Κλαύδιος.
Καλημερίζω την όμορφη ομήγυρη.
Καλημέρα, πρίγκιπα. Καλημέρα, Κλαύδιε. Σας περιμέναμε.
Θέλεις ακόμα να παντρευτείς την κόρη του αδερφού μου;
Πες της να έρθει, αδερφέ μου. Ο ιερέας είναι έτοιμος.
Ποια είναι η κοπέλα που θα πάρω;
Αυτή είναι και σου τη δίνω.
Γλυκιά μου...
- Δείξε μου το πρόσωπό σου. - Όχι. Θα το δεις…
αφού πρώτα πάρεις το χέρι της και ορκιστείς να την παντρευτείς.
Δώσε μου το χέρι σου μπροστά στον ιερέα.
Είμαι ο σύζυγος σου...
αν με θέλεις.
H Ηρώ που... είναι πεθαμένη.
Ήταν πεθαμένη όσο ζούσε η συκοφαντία εναντίον της.
Κι όταν ζούσα...
ήμουν η άλλη σου γυναίκα.
Κι όταν αγαπούσες...
ήσουν ο άλλος μου άντρας.
H μια Ηρώ πέθανε ατιμασμένη, μα εγώ είμαι ζωντανή.
Και τόσο ζωντανή... όσο είμαι παρθένα.
Θα σας λύσω όλες σας τις απορίες.
Μόλις τελειώσει η γαμήλια τελετή, θα σας πω τι συνέβη με το θάνατο της Ηρώς.
Στάσου, πάτερ.
Ποια είναι η Βεατρίκη;
Εγώ απαντώ σ αυτό το όνομα.
Τι θέλεις;
Δε μ’ αγαπάς;
Όχι.
Για τρελή μ’ έχεις;
Ο θειος σου, ο πρίγκιπας κι ο Κλαύδιος είπαν ότι μ’ αγαπάς.
- Εσύ δε μ’ αγαπάς; - Όχι. Για τρελό μ’ έχεις;
H ξαδέλφη μου, η Μαργαρίτα και η Ούρσουλα έκαναν λάθος.
- Είπαν πως μ’ αγαπάς. - Είπαν πως λιώνεις για μένα.
- Είπαν πως πεθαίνεις για μένα. - Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση. Τότε...
δε μ’ αγαπάς.
Όχι, ειλικρινά, μόνο σα φίλο σε βλέπω.
Έλα τώρα, ανιψιά. Είμαι βέβαιος ότι τον αγαπάς.
Ορκίζομαι ότι αυτός την αγαπάει, γιατί έγραψε...
ένα σονέτο που έβγαλε απ'το μυαλό του αφιερωμένο στη Βεατρίκη.
Να κι άλλο ένα απ' την ξαδέλφη μου, που της το πήρα απ’ την τσέπη...
όπου παραδέχεται τον έρωτά της για το Βενέδικτο.
Έγινε θαύμα.
Τα ίδια μας τα χέρια προδίδουν αυτό που οι καρδιές αρνιούνται.
Άντε.
Θα σε παντρευτώ, αλλά να ξέρεις, σε παίρνω από λύπηση.
Δε θα σε αρνηθώ…
μα να ξέρεις ότι υποχωρώ στις πιέσεις, κι εν μέρει για να σου σώσω τη ζωή…
- γιατί μου είπαν ότι σε τρώει το μαράζι. - Σώπα.
Θα σου κλείσω το στόμα.
Πως νιώθει τώρα ο Βενέδικτος, ο σύζυγος;
Ένα έχω να πω, πρίγκιπα.
Κανένας ευφυολόγος δεν μπορεί να με κάνει να χάσω το κέφι μου.
Νομίζετε πως σκοτίζομαι για σάτιρες ή επιγράμματα;
Όχι. Από τη στιγμή που αποφάσισα να παντρευτώ…
δε με νοιάζει καθόλου τι λέει ο κόσμος εναντίον του γάμου…
γι’ αυτό, μη με χλευάζετε για ό,τι έχω πει στο παρελθόν εναντίον του.
Επειδή ο άνθρωπος...
είναι επιπόλαιο πλάσμα…
κι αυτό είναι το συμπέρασμά μου.
Όσο για σένα, Κλαύδιε, είχα σκοπό να σε δείρω.
Όμως, αφού θα γίνουμε συγγενείς…
ζήσε αμωλώπιστος…
και ν’ αγαπάς την ξαδέλφη μου.
Έλα. Έλα. Είμαστε φίλοι.
Ας χορέψουμε πριν παντρευτούμε…
για να ελαφρώσουν οι καρδιές μας κι οι φτέρνες των γυναικών μας.
Θα χορέψουμε μετά το γάμο.
Πρώτα θα χορέψουμε.
Να παίξει η μουσική.
Πρίγκιπα, είστε θλιμμένος.
Να παντρευτείτε. Να παντρευτείτε.
Άρχοντα μου, πιάσανε τον αδερφό σας, τον Ιωάννη και τον έφεραν στη Μεσσήνη.
Ξεχάστε τον μέχρι αύριο.
Θα σκεφτώ μια ξεχωριστή τιμωρία να του βάλετε.
Παίξτε μουσική, αυλητές.
~Μην αναστενάζετε άλλο, κυρίες~
~Μην αναστενάζετε άλλο~
~Οι άντρες πάντα ήταν απατεώνες~
~Με το 'να πόδι στη θάλασσα~
~και τ' άλλο στη στεριά~
~Ποτέ σταθεροί σ’ ένα πράγμα~
~Γι' αυτό μην αναστενάζετε τόσο~
~αλλά αφήστε τους να φύγουν~
~Και νάστε εύθυμες και χαρωπές~
~αλλάζοντας τους στεναγμούς της λύπης~
~σε επιφωνήματα γέλιου~
~Μη λέτε άλλα τραγουδάκια~
~Μην τραγουδάτε πια~
~για πόνους βαρετούς κι ασήκωτους~
~Οι άντρες πανούργοι ήταν μια ζωή~
~από τότε που τα δέντρα έχουν φύλλα~
~Γι' αυτό μην αναστενάζετε τόσο~
~αλλά αφήστε τους να φύγουν~
~Και νάστε εύθυμες και χαρωπές~
~αλλάζοντας τους στεναγμούς της λύπης~
~σε επιφωνήματα γέλιου~
~Μην αναστενάζετε άλλο, κυρίες~
~Μην αναστενάζετε άλλο~
~Οι άντρες πάντα ήταν απατεώνες~
~Με το 'να πόδι στη θάλασσα~
~και τ' άλλο στη στεριά~
~Ποτέ σταθεροί σ’ ένα πράγμα~
~Γι' αυτό μην αναστενάζετε τόσο~
~αλλά αφήστε τους να φύγουν~
~Και νάστε εύθυμες και χαρωπές~
~αλλάζοντας τους στεναγμούς της λύπης~
~σε επιφωνήματα γέλιου~
~Μη λέτε άλλα τραγουδάκια~
~Μην τραγουδάτε πια~
~για πόνους βαρετούς κι ασήκωτους~
~Οι άντρες πανούργοι ήταν μια ζωή~
~από τότε που τα δέντρα έχουν φύλλα~
~Γι' αυτό μην αναστενάζετε τόσο~
~αλλά αφήστε τους να φύγουν~
~Και νάστε εύθυμες και χαρωπές~
~αλλάζοντας τους στεναγμούς της λύπης~
~σε επιφωνήματα γέλιου~