Subrip-Διορθώσεις-Συγχρονισμός amerzone
Όταν το φως του Αυγερινού φύγει και χαθεί
Μέσα απ' τον αχνό του πρωινού καλωσορίζω την αυγή
Κι όταν οι αχτίδες του ήλιου χτυπούν,
Πολλοί θησαυροί περιμένουν να βρεθούν
Κάτω απ' του Λονδίνου τον γλυκό ουρανό
Τους φανούς σβήνω καθημερινά, μα μη σας πιάνει θλίψη
Σ' αυτήν του Λονδίνου τη γειτονιά το φως δεν έχει λείψει
Αυτά που γράφουν μην πιστεύεις Τι σε περιμένει ποτέ δεν ξέρεις
Κάτω απ' του Λονδίνου τον γλυκό ουρανό
Πιες λίγο τσάι
Όλα θα γίνουν καλά
Θα δεις τα πράγματα αλλιώς κι άκου πώς
Πρέπει μόνο να κοιτάξεις ψηλά
- Φύγετε από 'δώ! - Ξέρω
Μόλις χτες την περνούσες με δανεικά
Όσο για το αύριο, σε πιάνει απελπισιά
Τη νύχτα χάθηκαν τα θεριά τ' ανήμερα, το αύριο ήρθε, το λένε σήμερα
Πρέπει τον εαυτό σου να λες τυχερό
Γιατί είσαι κάτω απ' του Λονδίνου τον γλυκό ουρανό
ΚΡΕΜΑ ΓΑΛΑ ΒΟΥΤΥΡΟ ΓΑΛΑΚΤΟΚΟΜΙΚΑ Τ. Χ. ΓΚΡΕΪΝΓΚΕΡ
Καλημέρα, Τζακ.
Ναύαρχος στο κατάστρωμα!
Άκου
Σε λίγο η σκοτεινιά θα χαθεί, δεν είναι μακριά
Θ' ακούσεις στα αφτιά σου να ηχεί μια μελωδία γλυκιά
Είστε καλά, παιδιά;
Γι' αυτό αγκάλιασε αυτούς που αγαπάς
Και ίσως σύντομα από 'κεί ψηλά
Ενώ εσύ κοιτάς, να 'ρθει κάτι καλό
Κάτω απ' του Λονδίνου τον γλυκό ουρανό
Του Λονδίνου τον γλυκό ουρανό
Η ΜΑΙΡΗ ΠΟΠΙΝΣ ΕΠΙΣΤΡΕΦΕΙ
Οδός Κερασιάς, Λονδίνο Στον καιρό της Οικονομικής Κρίσης
Μα τις αχνιστές αχιβάδες! Πάλι έκαναν τα ίδια!
Κείνοι οι φουφούρμπουτοι χτύπησαν πολύ νωρίς το Μπιγκ Μπεν!
Σύννεφα καταιγίδας. Στον ορίζοντα, κύριε.
Κατευθύνονται στην οδό Κερασιάς.
Ασφάλισε τις μπουκαπόρτες, κ. Πυξίδα.
Φουρτούνες μας περιμένουν!
Μάικλ!
Τζέιν!
Τι συμβαίνει, Έλεν;
Ανατινάχτηκε ο νεροχύτης!
- Πωπώ. - Όχι πάλι!
Άνναμπελ! Τζον!
Ακούσαμε, θεία Τζέιν! Καλώ τους υδραυλικούς!
Θα κλείσω το νερό.
Ευχαριστώ, χρυσά μου.
Έλεν, σφουγγαρίστρα και πετσέτες.
Του είπα να φτιάξει τους σωλήνες.
Υπάρχουν από την εποχή των Ρωμαίων.
Τι συμβαίνει;
Μην πας στην κουζίνα, Τζόρτζι.
Βάλε τις γαλότσες σου.
Ναι. Εμπρός. Έσπασε ένας σωλήνας.
Μια στιγμή, παρακαλώ.
Με συγχωρείτε. Έλεν!
Μπορείς ν' ανοίξεις την πόρτα; Μιλάω στους υδραυλικούς.
Γρήγορα ήρθαν, έτσι;
- Τζόρτζι, πάρ' τες. - Οδός Κερασιάς 17.
Δίπλα στο πάρκο;
Ναι, έρχομαι! Θεούλη μου.
Καλημέρα σας, κυρία.
Δεν μου φαίνονται για υδραυλικοί.
Εννοούσα στο τηλέφωνο.
Είμαστε δικηγόροι.
Δικηγόροι;
Κι εγώ έλπιζα ότι θα ήσασταν χρήσιμοι.
- Έκλεισα το νερό. - Έρχονται οι υδραυλικοί.
Μπράβο σε όλους. Ουφ! Μα τι αναστάτωση.
Τι γυρεύεις εδώ, θεία Τζέιν;
Διανέμουμε πρόγευμα στο κέντρο σίτισης.
Το 'σκασα για να σας αγκαλιάσω.
Έλα 'δώ, Τζόρτζι.
Σταματήστε να κοπανάτε!
Είναι Κυριακή οκτώ η ώρα το πρωί!
Τι τη θες τη σφουγγαρίστρα μου;
Συγγνώμη για την ενόχληση, κυρία.
Λόγω φόρτου, εργαζόμαστε σαββατοκύριακα.
Θέλουμε να μιλήσουμε στον κ. Μπανκς, αν είναι διαθέσιμος.
"Ειδοποίηση κατάσχεσης";
Περιμένετε εδώ.
Θα καθαρίζω όλο το πρωινό.
Να σου πάρω το σακάκι.
Με συγχωρείτε, κύριε.
Κάτι λύκοι είναι στην πόρτα.
- Τι θέλουν; - Ένα καλό ξύλο, λέω εγώ.
Σαν τον Τάμεση είναι εκεί μέσα!
Θα τα μαζέψω, Έλεν. Δεν πας να φτιάξεις πρωινό;
Ναι, κάποιος πρέπει να το φτιάξει.
Εκτός κι αν θέλουμε να πεινάσουμε.
Άσε την Έλεν να τα μαζέψει.
Θα μου ανοίξει κι άλλες δουλειές.
Βρήκα τον σάκο του χασάπη κρεμασμένο στον καλόγερο...
και το καπέλο μου στο κελάρι.
- Πωπώ. - Πάμε στο πάρκο;
- Όχι, Τζόρτζι. - Χρειάζομαι χτένισμα.
Μάικλ, μην ξεχνάς τους ξένους σου.
Α, ναι.
Συγγνώμη.
Είμαστε σε ένα χάος σήμερα.
- Παρακαλώ. - Έτσι φαίνεται.
Δυστυχώς, κ. Μπανκς, το καθήκον μας επείγει.
Με συγχωρείτε, κύριε.
Πώς να ετοιμάσω πρωινό όταν δεν υπάρχει τίποτα στο κελάρι...
παρά μόνο ρέγκες και μαρμελάδα;
Ξέχασα τα ψώνια. Σκόπευα να πάω χθες.
Πολύ καλά. Ρέγκες για πρωινό και μαρμελάδα για μεσημεριανό.
Το μαγαζί απέναντι από το πάρκο. Θα πάμε οι τρεις μας.
Ευχαριστώ, Τζον.
Μα είπες ότι θα πηγαίναμε στο πάρκο σήμερα!
- Θα κόψουμε από το πάρκο. - Μα...
- Τζόρτζι, έλα. - Θα την πάρω εγώ, πατέρα.
Ευχαριστώ. Παρακαλώ, περάστε.
Τι μπορώ να κάνω για εσάς;
Χάμιλτον Γκούντινγκ. Από 'δώ ο κ. Τέμπλετον Φράι.
Είμαστε συνήγοροι από το γραφείο Γκόρντι, Κόρντρι, Γκούντινγκ και Φράι.
Τι;
Όχι. Συγγνώμη, τίποτα.
"Πικέα";
Από τη λέσχη κηπουρικής;
Όχι, από την Προστασία της Ιδιοκτησίας
των Καταπεσμένων Εργαζόμενων της Αγγλίας.
Συνδικαλίστρια.
Είναι συνδικαλίστρια.
Ναι.
Ναι, αλλά έχουμε και συσσίτια.
Είναι δουλειά χωρίς σταματημό.
Είμαι βέβαιος, κα Μπανκς.
Δεσποινίς Μπανκς. Είμαι αδελφή του Μάικλ.
Η σύζυγός μου απεβίωσε πέρυσι.
Αυτό είναι θλιβερό. Τα δύστυχα παιδιά.
Ναι. Τα συλλυπητήριά μας.
Ευχαριστώ. Με συγχωρείτε, αλλά τι σας φέρνει εδώ;
Σε αποχαιρετώ. Άργησα για τη δουλειά.
Λάβατε δάνειο από την Παραγωγική Πιστωτική Τράπεζα...
πέρυσι βάζοντας υποθήκη το σπίτι σας.
Τι πράγμα; Μάικλ.
Αναγκάστηκα, Τζέιν.
Πέθανε η Κέιτ, ανέβαιναν οι λογαριασμοί.
Είναι δύσκολο αυτήν την εποχή, έτσι;
Ναι. Λοιπόν...
Έχετε καθυστερήσει τρεις μήνες τις πληρωμές σας.
Λυπάμαι πολύ.
Η Κέιτ, η σύζυγός μου, φρόντιζε τα οικονομικά μας.
Αποδιοργανώθηκα κάπως. Συγχωρήστε με.
Πόσα ακριβώς σας χρωστάω;
Δυστυχώς, η τράπεζα τώρα απαιτεί την επιστροφή ολοκλήρου του δανείου.
Ολοκλήρου του δανείου;
Ναι. Έχετε υπογράψει.
Είναι πιο πολλά απ' όσα βγάζω σ' έναν χρόνο.
Πωπώ.
Έχετε πέντε ημέρες.
Αν δεν πληρώσετε το ποσό ως τα μεσάνυχτα της Παρασκευής...
θα κατασχέσουμε το σπίτι σας...
και θα πρέπει να αδειάσετε τους χώρους.
Εργάζομαι στην Παραγωγική Πιστωτική.
Όχι ως λογιστής, υποθέτω.
Ως ταμίας. Εργάστηκα σε θέση υποαπασχόλησης πέρυσι.
Στην ουσία είμαι ζωγράφος.
Ναι, ας είναι κι έτσι.
Όμως ο πατέρας μου, Τζορτζ Μπανκς, ήταν διευθύνων εταίρος εκεί.
Μπορείς να αποπληρώσεις το δάνειο με τις μετοχές του πατέρα.
Τις φύλαγα για τα παιδιά.
Μετοχές; Της τράπεζας;
Αυτό αλλάζει τα πράγματα, έτσι;
Γομωμένο κι έτοιμο, κ. Πυξίδα;
Έτοιμο και γεμισμένο, κύριε.
Έχετε το πιστοποιητικό αποθετηρίου;
- Συγγνώμη, το ποιο; - Το έγγραφο...
Το έγγραφο που αποδεικνύει ότι σας ανήκουν μετοχές.
Θα 'ναι τα παλιά έγγραφα του πατέρα.
Ναι, εκεί πρέπει να 'ναι.
Τρία...
δύο...
ένα!
Πυρ!
Θεούλη μου!
Στεγάζετε αναρχικούς;
Όχι, είναι ο ναύαρχος από δίπλα. Ρίχνει με κανόνι κάθε μια ώρα.
Καθυστέρησε πέντε λεπτά.
Ναι. Δυστυχώς καθυστερεί λιγάκι τα τελευταία χρόνια.
Όπως και εμείς αυτό το πρωινό.
Σας παραδίδουμε την ειδοποίηση.
Θα φύγουμε μόνοι μας. Ελάτε, κ. Φράι.
Ελπίζω να βρείτε το πιστοποιητικό.
Καλή ημέρα και στους δυο σας!
Λάθος επάγγελμα επέλεξες, ξέρεις.
Γιατί δεν μου είπες ότι πήρες δάνειο;
Δεν ήθελα να σε ανησυχήσω.
Ούτε τα παιδιά.
Πίστευα ότι θα ήμουν συνεπής.
Η Κέιτ πάντα τα κατάφερνε.
Η μεγαλύτερη ανοησία.
Δεν πρέπει να χάσω το σπίτι, Τζέιν. Η Κέιτ είναι παντού.
Ε τότε, δεν θα επιτρέψουμε να συμβεί αυτό.
Όμως, Μάικλ, ξέρεις ότι δεν έχουμε χρήματα...
και πρέπει να βρούμε το πιστοποιητικό.
Έχεις ιδέα πού το φύλαξε ο πατέρας;
- Δεν ξέρω. Στη σοφίτα, ίσως; - Ναι.
Συγγνώμη που σ' έμπλεξα σ' αυτά.
Μάικλ!
Θα χάσεις το πατρικό μας.
Μην υποκρίνεσαι πως όλα είναι εντάξει.
Θα χάσουμε το σπίτι μας;
- Όχι. Όχι, όχι, όχι. - Όχι, όχι.
Η θεία Τζέιν...
Έλεγα να μην ανησυχείτε διότι ο πατέρας σας
έχει μετοχές της τράπεζας.
Είπες ότι δεν έχουμε αρκετά χρήματα.
Θα βγάλω κι άλλα χρήματα.
Είμαι τραπεζίτης τώρα, έτσι; Αυτό κάνουν οι τραπεζίτες.
Βγάζουν χρήματα.
Δεν είσαι τραπεζίτης. Είσαι ζωγράφος.
Ναι, οι ζωγράφοι δεν βγάζουν χρήματα.
Φταίει η εποχή. Ορίστε, δες.
Ακόμα δεν άρχισε η μέρα και σας έχω ήδη βγάλει δέκα λίρες!
Πρέπει να πηγαίνουμε.
Ναι, ναι, ας φορέσουμε τα καπέλα μας.
Μια στιγμή, Τζον.
Ο Τζόρτζι ας μην ξοδέψει τις 10 λίρες του σε ψώνια, έτσι;
Ορίστε.
Ευχαριστώ, πατέρα.
Πάτε στο πάρκο, βλέπω.
- Σωστά, Έλεν. - Ωραία.
- Να ψάξουμε τη σοφίτα; - Δεν θα πας στη δουλειά;
Η δουλειά ας περιμένει.
Ευχαριστώ, Τζέιν.
Εγώ τη σοφίτα κι εσύ την ντουλάπα του πατέρα;
- Ναι. - Θα μαγειρέψουμε όταν γυρίσουμε, Έλεν.
Ο Γκίλι μένει εδώ.
Θεούλη μου, πόσο ώριμα παιδιά έχετε γίνει.
Ο πατέρας δεν μας έδωσε αρκετά, έτσι;
Όχι πολλά.
Να πάρουμε χτεσινό ψωμί στη μισή τιμή.
Αυτό έκανε η μητέρα.
Γεια σου, Γουίλομπι!
Γεια σας, μις Λαρκ!
Γεια σου, Τζόρτζι. Δίδυμα.
Καλό παιδί, Γουίλομπι.
Έλα, Τζόρτζι, δεν έχουμε καιρό για τέτοια.
Πάμε. Έλα, Γουίλ.
Η κυρία με τα μπαλόνια! Να πάρουμε μπαλόνια;
Όχι, Τζόρτζι! Τα χρήματα δεν φτάνουν ούτε για ψώνια.
Ε! Τζόρτζι Μπανκς! Μην πατάς το γρασίδι.
Δεν το περιποιούμαι όλη την ημέρα για να το ποδοπατάτε.
Εμπρός, φύγε!
Συγγνώμη.
Κι αν ο πατέρας χάσει το σπίτι;
Θα βρούμε τρόπο για να το πάρουμε πίσω.
Έχεις δίκιο. Αυτό θα έκανε η μητέρα.
Όχι.
Έχουμε να μιλήσουμε καιρό, καλή μου
Ο χρόνος πέρασε σαν μια πνοή
Όλα τ' ανάποδα είναι ευθύνη δική μου
Παλιά είχε ένα νόημα η ζωή
Θα γελούσες και θα μ' έλεγες τραγικό
Γιατί όλα είναι μπερδεμένα
Αυτά τα δωμάτια είχαν κάτι μαγικό
Μα χάθηκε...
όταν έφυγες από μένα
Αυτό το σπίτι γέμισε ερωτήσεις
Ο Τζον ρωτάει χωρίς να σταματά
Θα 'θελα τις απορίες να μου λύσεις
πώς να βουρτσίζω της κόρης μας τα μαλλιά
Όταν ο Τζόρτζι ζητούσε εξηγήσεις
του τα 'λεγες ξεκαθαρισμένα
Μου λείπουν οι δικές μας συζητήσεις
Μόνο σιωπή...
όταν έφυγες από μένα
Ο χειμώνας έφυγε
μα εδώ μέσα ακόμα μένει
Το χιόνι στον κήπο έλιωσε
μα η κερασιά δεν είναι ακόμα ανθισμένη
Το πιστοποιητικό.
Όπως μ' έμαθες θα προχωρώ
Λες κι έχω άλλη επιλογή
Κι αν την αγκαλιά σου αναζητώ
Στην ηχώ ακούω τη δική σου τη φωνή
Μια ερώτηση με βασανίζει, καλή μου
Μια ερώτηση που κανείς δεν απαντάει
Κάθε στιγμή από τότε που 'φυγες, καλή μου
Η ερώτησή μου, Κέιτ, είναι...
Πού έχεις πάει;
Τίποτα στην ντουλάπα!
Θεούλη μου.
Ναι, μεγάλη ακαταστασία.
Ναι, μεγάλη.
Τι γυρεύουν εδώ τα έργα σου;
Α. Δεν μου ήταν χρήσιμα πια.
Μάλλον πρέπει να τα ξεφορτωθώ όλα.
Κοίταξες στο γραφείο του πατέρα;
Δεν θυμάμαι γιατί φυλάξαμε τα πράγματά του.
Αυτό το σπασμένο για ποιον λόγο το φυλάξαμε;
Δεν θυμάσαι τον χαρταετό;
Μας άρεσε να τον πετάμε με τη μαμά και τον μπαμπά.
Δεν θα ξαναπετάξει.
Στα σκουπίδια.
Δεν κοιτάμε πίσω.
Γι' αυτό αγκάλιασε αυτούς που αγαπάς
Και ίσως σύντομα από 'κεί ψηλά
Γουίλομπι!
Παλιόπαιδο.
Σώπα.
Πόσο λες να μας πάρει σήμερα;
Είναι 9 λεπτά δρόμος μέχρι το μαγαζί. Γι' αυτό, αν μας πάρει 10 λεπτά...
- να αγοράσουμε... - Συγγνώμη, παιδιά, περνάω.
Τζόρτζι! Έλα πίσω!
- Τζόρτζι! - Εσείς οι δύο!
Σας είπα, μην πατάτε το γρασίδι!
- Ο αδελφός μας! - Ακούσατε τι είπα!
Τώρα! Τι;
Βοήθεια!
Ερχόμαστε, Τζόρτζι!
Βοήθεια!
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗΝ ΠΑΤΑΤΕ ΤΟ ΓΡΑΣΙΔΙ
Βοήθεια!
- Κρατήσου! - Βοήθεια!
Καλώς τη δεχτήκαμε.
Πρέπει να προσέχεις όταν σηκώνεται αέρας, Τζόρτζι.
Παραλίγο να χάσεις τον χαρταετό.
Κι εσείς παραλίγο να χάσετε τον Τζόρτζι.
Θα μπορούσε να είχε ξεφύγει αν δεν κρατούσα την άλλη άκρη του σπάγκου.
Θεούλη μου, Άνναμπελ...
πώς έκανες έτσι τα ρούχα σου;
Καλλιεργείς κήπο με τόσο χώμα. Και Τζον...
ναι, το ίδιο βρόμικος.
Πώς ξέρεις τα ονόματά μας;
Επειδή είναι η Μαίρη Πόπινς.
Είσαι όμορφη όπως πάντα.
Το πιστεύεις;
Χαίρομαι που σε βλέπω, Τζακ.
Κι εγώ χαίρομαι, Μαίρη Πόπινς.
Ήμουν στην ηλικία σας όταν γνωριστήκαμε,
καθάριζα μια καμινάδα.
Πώς είναι ο γερο-Μπερτ;
Ταξιδεύει τον κόσμο. Σε μέρη άγνωστα.
Πηγαίνω να μιλήσω στον πατέρα των παιδιών.
Αυτή η οικογένεια χρειάζεται νταντά.
Και τώρα, με βήμα ταχύ, και παρακαλώ, μη βραδυπορείτε.
Άντε ντε!
Πατέρα! Θεία Τζέιν! Ελάτε γρήγορα!
- Γρήγορα! - Τι είναι, Τζόρτζι;
Συνέβη κάτι;
Πετούσα έναν χαρταετό και πιάστηκε σε μια νταντά!
Τι 'ναι αυτά που λες;
Ελάτε! Ελάτε να δείτε!
Πού βρήκες αυτόν τον χαρταετό;
Τον βρήκα στο πάρκο.
Τον κράτησε και δεν τον πήρε ο αέρας.
- Μαίρη... - Πόπινς.
Κλείσε το στόμα σου, Μάικλ. Δεν είμαστε μπακαλιάροι.
Τζέιν Μπανκς, έχεις ακόμα την τάση να χασκογελάς, βλέπω.
Καλέ Θεέ! Κι όμως, εσύ είσαι.
Δεν έχεις μεγαλώσει καθόλου.
Αλήθεια! Μα πόσο αγενές είναι αυτό.
Δεν συζητάμε την ηλικία μιας γυναίκας, Μάικλ.
Πίστευα ότι σου το είχα διδάξει.
- Συγγνώμη, δεν ήθελα... - Ξανάρθες.
Νόμιζα ότι δεν θα σε ξαναβλέπαμε.
Είναι υπέροχο που σε βλέπουμε.
Ναι, πράγματι.
Την ξέρετε, δηλαδή;
Η Μαίρη Πόπινς ήταν νταντά μας.
Τι σε φέρνει εδώ μετά από τόσο καιρό;
Ήρθα να φροντίσω και πάλι τα παιδιά των Μπανκς.
- Εμάς; - Ναι, κι εσάς.
Δεν χρειαζόμαστε νταντά. Η μητέρα μάς έκανε ανεξάρτητους.
Παραλίγο να χάσετε τον Τζόρτζι.
Μόνο για λίγο. Τον φέραμε πίσω.
Κάνουμε ό,τι και μια νταντά.
Η Μαίρη Πόπινς πέταξε με χαρταετό.
Εσείς μπορείτε να το κάνετε αυτό;
Τι 'ναι αυτά που λες, Τζόρτζι;
Αφήστε τον να πιστεύει ό,τι θέλει.
Όταν ήμαστε μικροί, φανταζόμασταν...
ότι η Μαίρη Πόπινς έκανε απίθανα πράγματα.
Και όμως...
"Και όμως," τι;
Θέλω να αναλάβω πάλι τα καθήκοντά μου.
Η ομπρέλα σου μιλάει!
Τζόρτζι, μη διακόπτεις όταν μιλούν οι μεγάλοι.
Δεν πάμε πάνω, Τζόρτζι;
Αφού μίλησε! Αλήθεια!
Ο Τζόρτζι πάσχει από υπερδραστήρια φαντασία.
Θυμάμαι ότι κι εσύ είχες την ίδια πάθηση όταν ήσουν μικρός.
Αλήθεια; Άφησα πίσω εκείνη την εποχή.
Αλήθεια, την άφησες;
Όσον αφορά στην εργασία μου...
Η αμοιβή σου δεν...
Συζητάμε αργότερα και θα ήθελα πίσω το παλιό μου δωμάτιο.
Δηλαδή, αν δεν έχει καταστραφεί...
και θέλω ρεπό κάθε δεύτερη Τρίτη.
- Δυστυχώς δεν... - Ασφαλώς, Μαίρη Πόπινς.
Ωραία, ωραία. Κανονίστηκε.
Οπότε θα μείνω. Με συγχωρείτε, τα παιδιά...
μεταμορφώθηκαν σε σκουπιδοτενεκέδες.
Γι' αυτό πρέπει να τα πλύνω σωστά και να τα ντύσω.
Τζέιν, έχεις τρελαθεί τελείως;
Δεν μπορώ να συντηρώ κι άλλον.
Η Μαίρη Πόπινς δεν είναι οποιοσδήποτε, Μάικλ.
Κανείς δεν προσλαμβάνει νταντάδες. Δεν έχει σπίτι.
Ούτε κι εμείς σε μια βδομάδα!
- Μιλάς σαν τον πατέρα. - Καθόλου!
Δώσε μια ευκαιρία στη Μαίρη Πόπινς!
Πολύ καλά. Μπορεί να μείνει προς το παρόν.
Άλλωστε, πέταξε τόσο δρόμο ως εδώ πάνω σε χαρταετό.
Αυτά τα πράγματα, όταν ήμαστε μικροί, στην πραγματικότητα...
- Συνέβησαν; - Όχι.
- Ασφαλώς όχι.
Γελοίο.
Γεια σου, Μαίρη Πόπινς.
Γεια σου, Έλεν.
- Πώς το έκανες αυτό; - Ποιο;
Γιατί ο πατέρας δεν πίστεψε ότι πέταξες με αετό;
Επειδή είναι ανοησίες, φυσικά.
Οι μεγάλοι ξεχνούν. Πάντα ξεχνούν.
Αρκετά, όμως, με αυτά.
Έπρεπε να σε άφηνα στην ομπρελοθήκη.
Όχι με τα μπαστούνια!
- Τι ψιθυρίζετε εσείς; - Τίποτα.
"Τίποτα." Χρήσιμη λέξη, έτσι;
Σημαίνει οτιδήποτε και τα πάντα.
- Εμείς δεν... - Δεν χρειάζεστε νταντά.
Ωριμάσαμε αρκετά σε έναν χρόνο, άλλωστε.
Ναι.
Θα δούμε τι μπορεί να γίνει γι' αυτό.
Ήταν της μητέρας μας, πρόσεχε.
Πάντα προσέχω.
Λοιπόν, θα μείνεις;
Ναι, θα μείνω. Ώσπου ν' ανοίξει η πόρτα.
Τι σημαίνει αυτό;
Αυτή η πόρτα πάντα ανοίγει.
Όχι αυτή η πόρτα, μια άλλη.
Η πόρτα του μπάνιου;
Λες χαζομάρες, Τζόρτζι.
- Όχι η πόρτα του μπάνιου; - Όχι.
Όμως ένα μπάνιο είναι χρήσιμο.
Ελάτε. Καιρός για μια καθαρή αρχή.
Η μητέρα μάς έπλενε το βράδυ.
Κατά την πείρα μου, Άνναμπελ...
ιδανική ώρα για να κάνεις μπάνιο είναι όταν θέλεις πλύσιμο.
Τζόρτζι, πρώτος εσύ.
Μπορούμε να ετοιμάζουμε το μπάνιο μας.
Σε αυτήν την περίπτωση, Τζον, μπορείς να κλείσεις τη βρύση.
Όμως όχι ακόμα, πρέπει να βάλουμε τον αφρό.
Δεν μ' αρέσει ο αφρός του σαπουνιού.
Γι' αυτό προσπάθησε να τον αποφεύγεις όσο μπορείς.
Είναι σκληρό καρύδι, έτσι;
Εντάξει, λοιπόν...
αλλά πρέπει να τελειώνουμε γρήγορα!
Πρέπει να πάμε στο παντοπωλείο...
και φαίνεται ότι θα βρέξει.
Ξέρω ποιον να ρωτήσετε.
Η ομπρέλα της δεν μιλάει, Τζόρτζι.
Για φαντάσου.
Πώς το ξέρεις;
Αφού δεν μπορεί. Η ιδέα αυτή είναι γελοία.
Έχεις δίκιο, Άνναμπελ. Είναι ανοησία.
Κουταμάρα.
Δεν έχει λογική.
Κι αν δεν έχει λογική, δεν είναι αλήθεια.
Τζον, είναι σωστό Καλό να ξέρω πως έχεις μυαλό
Η νόηση διώχνει κάθε ασάφεια
Ο Τζόρτζι παρατηρεί, η Άνναμπελ συμφωνεί
Η ψευδαίσθηση δεν έχει συνάφεια
Οι τρεις ακούτε στο σχολείο ότι ένα συν ένα κάνουν δύο
Ναι, η λογική είναι για μας προστασία
Να επισημάνω, και λάθος δεν κάνω
ότι μεγαλώσατε πια και δεν σας πρέπει η φαντασία
Όχι, όχι ακόμα.
Κάποιοι θέλουν να πλατσουρίζουν
Το φαντάζεστε αυτό;
Και στις πλαζ να τριγυρίζουν
Το φαντάζεστε αυτό;
Το πολύ τραγούδι χαλάει το μυαλό και το τρυπάει
Διώξτε τη χαρά και στο καλό ας πάει
Κάποιοι θέλουν να κοροϊδεύουν τη ζωή και να χαζογελούν όλη τη μέρα
Νομίζουν πως ο κόσμος είναι ένα καινούριο παιχνίδι
Το μυαλό τους πετά στα σύννεφα
Μα πέφτουν με θόρυβο φρικτό
Κι έτσι πεσμένοι και τσακισμένοι, σηκώνονται ευθύς και γελούν πάλι!
Το φαντάζεστε αυτό;
Τώρα που το ξανασκέφτομαι, ίσως να 'χετε δίκιο.
Δεν είναι λογικό να πλυθείτε τόσο νωρίς.
Στάσου! Θέλω να κάνω μπάνιο!
Αλήθεια;
Πολύ καλά, λοιπόν.
Ανέβα ψηλά.
Βούτα βαθιά.
Τζόρτζι!
Τζον!
Τι έγινε; Είναι καλά;
Ένα μπάνιο θα κάνουν. Μα η μπανιέρα δεν είναι δική μου.
Δεν θα πέσεις κι εσύ;
Όχι. Έκανα μπάνιο το πρωί, ευχαριστώ.
Αν δεν πέσεις, πέφτω εγώ!
Φύγαμε.
Βουτάνε χωρίς πολλά συν και πλην
Το φαντάζεστε αυτό;
Σε μπανιέρα που 'ναι γεμάτη με τζιν
Το φαντάζεστε αυτό;
Κουτάβια τρέχουν 20 λεύγες στον βυθό
Μα εμείς ξέρουμε ότι δεν είναι αληθινό
Μαγειρεύουν χωρίς συνταγή
Το φαντάζεστε αυτό;
Ένας Θεός ξέρει τι ζει στην κατσαρόλα!
Οι πειρατές έχουν χάρτες θησαυρών και φορούν καπέλο χαζό
Αγαπούν τα χρυσάφια και τα θέλουν όλα
Δεν γερνούν, δεν τους παίρνουν τα χρόνια!
Το φαντάζεστε αυτό;
ΦΥΛΑΚΑΣ ΤΟΥ ΠΑΡΚΟΥ
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗΝ ΠΑΤΑΤΕ ΤΑ ΦΥΚΙΑ
Να τριφτείτε και πίσω από τ' αφτιά!
Την περιπέτεια ψάχνουν να βρουν!
Το φαντάζεστε αυτό;
Στους καταρράκτες να βουτούν!
Το φαντάζεστε αυτό;
Λένε, τη ζωή τη δάμασα
Μα τη βάρκα κουνούν και...
Άνθρωπος στη θάλασσα!
Κάποιοι κοιτούν το νερό και βλέπουν μια καινούρια μέρα
Το πνεύμα τους υψώνεται πάνω απ' το μπλε
Άλλοι στον λαιμό κρεμούν άγκυρα και βουλιάζουν σ' ένα λεπτό
Λοιπόν...
Μάθαμε τώρα που ο ήλιος πέφτει, κάποιες χαζομάρες είναι ό,τι πρέπει!
Το φαντάζεστε αυτό;
Όχι.
Όχι. Βρήκες τίποτα;
Όχι, τίποτα. Κάτι παλιά σχέδιά σου και λογαριασμοί.
- Δεν είναι εδώ. - Πατέρα, θεία Τζέιν!
Ήταν καταπληκτικό! Μετά είχε και κάτι βάρκες!
- Ό,τι μπορείς να ονειρευτείς! - Και έπεσε στο νερό!
Όχι τώρα, παρακαλώ.
Έγινε στ' αλήθεια! Πες του, Μαίρη Πόπινς!
Δεν έχω ιδέα γι' αυτά που λέτε.
Είδαμε ένα πειρατικό!
Αρκετά, παρακαλώ!
Έχεις δίκιο, πατέρα. Ζητούμε συγγνώμη.
Όχι, εγώ ζητώ συγγνώμη.
Δεν είμαι θυμωμένος μαζί σας.
Απλώς έχασα κάτι πολύ σημαντικό.
Ναι. Και θα το βρούμε.
Είμαι σίγουρος ότι ο παππούς σας κάπου το φύλαξε.
Στην τράπεζα!
Ο πατέρας δεν είχε μια θυρίδα στην τράπεζα;
Ναι. Ναι, είχε.
- Πάμε. - Είναι κλειστή.
- Θα πάμε το πρωί. - Και το κλειδί;
Υπάρχει ένα συρτάρι γεμάτο κλειδιά στο γραφείο του πατέρα.
- Σοβαρά; - Ναι!
Θεούλη μου, Χριστούλη μου.
Πίστευα ότι τώρα πια θα ήξεραν ότι πρέπει να συμμαζεύουν.
Αν τα κοιτάτε μόνο, δεν συμμαζεύονται.
Τζον, Άνναμπελ, βάλτε τα βιβλία πίσω στα ράφια.
Τζόρτζι Μπανκς, έλα εδώ.
- Βγάλε τα σκουπίδια, παρακαλώ. - Ναι, Μαίρη Πόπινς.
Μπράβο, αγόρι μου.
Εμπρός, τσάκα-τσάκα.
Μάλιστα.
Αυτά ήταν όλα.
Και ο κ. Ντοζ ο νεότερος;
Δεν μπορεί να σου δώσει λίγο χρόνο;
Θα μπορούσε αν ήταν ακόμα εδώ...
όμως τώρα κάνει κουμάντο ο ανεψιός του Ντοζ.
Δεν νομίζω ότι ξέρει ποιος είμαι.
- Ευχαριστώ. - Πολύ καλά, κύριε.
Είναι καιρός να μάθει, δεν νομίζεις;
Τζέιν;
Τζέιν!
Καλημέρα.
Συγγνώμη.
Τζέιν. Δεν μπορούμε να εισβάλουμε στο γραφείο του.
Γεια σας, είστε η δις Πένι Φάρδινγκ;
Η παλιά γραμματέας επιτέλους πήρε σύνταξη;
Είχε πάντα μια γυάλα με καραμέλες που λατρεύαμε ως παιδιά.
Θυμάμαι εκείνη τη γυάλα.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ
Καραμελίτσες βουτύρου που κολλούσαν στα δόντια.
Να πάρουμε μια γυάλα, δις Φάρδινγκ.
Ασφαλώς, κύριε.
Είναι η αδελφή σας, κ. Μπανκς;
- Ναι. - Τζέιν Μπανκς. Πώς είστε;
Χαίρω πολύ. Γουίλιαμ Γουέδεραλ Γουίλκινς.
Περάστε από 'δώ.
Αν ήξερα ότι ο γιος του Τζορτζ Μπανκς έλαβε δάνειο από εμάς...
θα έκανα τις διατυπώσεις ο ίδιος.
Δυστυχώς...
όσον αφορά στην παράταση, ελάχιστα μπορώ να κάνω πλέον.
Μάλιστα.
Ο πατέρας μάς άφησε μετοχές της τράπεζας.
Αυτά είναι καλά νέα!
Ναι. Ναι, είναι.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν βρίσκουμε το πιστοποιητικό.
Μήπως έχετε αρχείο με τις μετοχές του πατέρα;
Δεν νομίζω.
Φέρνετε το μητρώο των μετόχων, δις Φάρδινγκ;
Αμέσως, κ. Γουίλκινς.
Και ο θείος σας, ο κ. Ντοζ ο νεότερος;
Θα ήξερε αν ο πατέρας έλαβε μετοχές, έτσι;
Δυστυχώς, βάρυναν τα χρόνια τον αγαπημένο θείο Ντοζ.
Δεν έχει σώας τας φρένας...
γι' αυτό αναγκάστηκα να αναλάβω εγώ.
Ευχαριστώ, δις Φάρδινγκ.
Για να δούμε.
"Μπάμπκοκ...
"Μπέικερ..."
Δεν υπάρχει καταχώρηση για Τζορτζ Μπανκς εδώ.
Μην απελπίζεστε.
Έχετε χρόνο ώσπου το Μπιγκ Μπεν χτυπήσει Παρασκευή βράδυ...
για να βρείτε το πιστοποιητικό. Θα ψάξω και εγώ.
Ευχαριστούμε πολύ, κ. Γουίλκινς.
Η χαρά ήταν μεγάλη. Ευχαριστούμε.
- Καλοσύνη σας, κ. Γουίλκινς. - Δεν κάνει τίποτα.
Φέρε τους παλιούς φακέλους του Τζορτζ Μπανκς.
Ασφαλώς, κ. Γουίλκινς.
Μπανκς
Τζόρτζι, εδώ είναι παιδικό δωμάτιο, όχι μιούζικ χολ.
Να κάνουμε κι άλλο μπάνιο;
Χαζομάρες.
Τζον, πήγαινε κάτω να βοηθήσεις την Έλεν...
να βολέψει τα πιάτα.
Ναι, Μαίρη Πόπινς.
Αυτά μπορώ να τα βολέψω μόνη μου.
Ωραία, λοιπόν.
Κι εσύ, Τζόρτζι Μπανκς...
αν θέλεις να πάρεις αυτόν τον παραμελημένο χαρταετό...
στο πάρκο αύριο, άρχισε να τον μπαλώνεις τώρα.
Ναι, Μαίρη Πόπινς.
Α, να σε βοηθήσω με τα πιάτα.
Μα τι καλό παιδί.
Τι πολύτιμη βοήθεια που είσαι.
Μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω τον πατέρα σας να σώσει το σπίτι.
Θα μπορούσα να πουλήσω την καρφίτσα και το περιδέραιό μου.
Είναι ασορτί και μου τα 'δωσε η μανούλα μου.
Θα το 'κανες αυτό για μας;
Τι; Να πουλήσω τα χρυσαφικά μου;
Όχι, δεν το εννοούσα έτσι.
Δεν πειράζει. Έτσι κι αλλιώς νομίζω πως είναι ψεύτικα.
Είναι άλλα σ' αυτό το σπίτι που αξίζουν πιο πολλά.
Με συγχωρείς, Έλεν.
Τι τον έπιασε;
Άνναμπελ!
- Ξέρω πώς να σώσουμε το σπίτι! - Τι εννοείς;
Αν συνεχίσετε να ψιθυρίζετε έτσι...
θέλω να φωνάζετε όσο πιο δυνατά γίνεται.
Θα είναι αγενές, όμως τουλάχιστον θα μάθουμε όλοι το μυστικό.
Γεια σου, Τζακ!
Μαίρη Πόπινς, πώς είσαι αυτό το βράδυ;
Αρχίζω να τακτοποιούμαι, ευχαριστώ. Πώς πάει η δουλειά σου, Τζακ;
Ήμουν κάτω με την Έλεν...
Όταν ήμουνα παλικαράκι...
χαιρετούσα το αγόρι και το κορίτσι που έμεναν εδώ.
Εννοείς τον Μάικλ και την Τζέιν.
Α, η μις Τζέιν Μπανκς!
Βλέπω κάθε τόσο τον κ. Μπανκς. Εκείνη έχω να τη δω χρόνια.
Μένει σε διαμέρισμα στην άλλη άκρη της πόλης.
Είμαι βέβαιη ότι θα την πετύχεις.
Ξέρεις ότι δεν πρέπει να το αγγίζουμε.
Είναι αυθεντική πορσελάνη Ρόαγιαλ Ντάλτον, Άνναμπελ.
Η μητέρα έλεγε πως είναι ανεκτίμητο...
και θα ξεπληρώσει το χρέος του πατέρα.
Κακή ιδέα. Η μητέρα αγαπούσε το μπολ.
Θα το πουλούσε για να σώσει το σπίτι!
- Ήταν της μητέρας! Άσ' το! - Τζόρτζι, δώσ' το μου!
- Βάλ' το πίσω! - Πάμε, πάμε!
Είναι καλό που έρχεσαι, Μαίρη Πόπινς.
Δεν το 'πα σωστά, έτσι;
Τι σκαρώνετε εσείς οι τρεις;
- Δώσ' μου το κομμάτι! - Δεν το έχω!
Ψάξε να το βρεις!
Ποιος έσπασε το μπολ;
- Ο Τζόρτζι. - Όχι εγώ! Η Άνναμπελ!
Όχι εγώ! Αν το έπαιρνε ο Τζον...
Και οι τρεις τους το έσπασαν.
Ποιος το είπε αυτό;
- Πωπώ. - Κοιτάξτε! Η εικόνα άλλαξε.
Φαίνεται πως έσπασαν τη ρόδα της άμαξας.
Την έσπασαν. Τώρα είναι άχρηστο.
Άχρηστο σαν τσαγιέρα από σοκολάτα.
Το μπολ μιλάει!
Και ποιος θα το φτιάξει τώρα;
Αυτοί που το 'σπασαν, να το φτιάξουν.
Έτσι λέω εγώ.
Εσύ τι λες, Μαίρη Πόπινς;
Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Πώς θα το κάνουμε αυτό;
Ξέρω να φτιάχνω άμαξες.
Αλλά είναι απίθανο να φτιάξουμε τη ρόδα.
Όλα είναι πιθανά. Ακόμα και τα απίθανα.
Μαζευτείτε γύρω μου όλοι, τσάκα-τσάκα!
Τζόρτζι, μην ξεχάσεις τον Γκίλι.
Είμαστε έτοιμοι;
Έτοιμοι.
Τι έγινε τώρα;
Πού είμαστε;
Μου φαίνεται ότι είμαστε στην πορσελάνη.
Ελάτε. Η ρόδα δεν θα φτιαχτεί μόνη της.
Περπατάτε προσεκτικά, δεν πρέπει να γρατζουνίσουμε την πορσελάνη.
Τζόρτζι, στάσου στα πόδια σου.
Κι εσύ, Τζον.
Αμαξά, μπορείς να μας βοηθήσεις;
Μαίρη Πόπινς, εσύ αυτοπροσώπως;
- Μα είναι... - Μα είσαι...
Ακριβώς, είμαι Ιρλανδός. Επίσης, κατά ένα μέρος κανίς.
Πόσο χαίρομαι που σε βλέπω, Σέιμους. Ζητώ συγγνώμη γι' αυτό.
Θα βοηθήσεις τον Τζακ να σηκώσει την άμαξα
για να βάλουν τη ρόδα τα παιδιά;
Ευχαρίστως!
Μιλάει σ' έναν σκύλο!
Ναι, η Μαίρη Πόπινς μιλάει.
Στις θέσεις σας όλοι.
Έτοιμοι;
Σηκώνουμε.
Ναι. Για να δούμε, νομίζω πως τη φτιάξαμε.
Ορίστε λοιπόν, στην τρίχα.
Καθόλου άσχημη δουλειά.
Υποθέτω ότι κάνει.
Πάμε πίσω στο δωμάτιο.
- Κιόλας; - Να μη μείνουμε λίγο ακόμα στο μπολ;
Θέλω βόλτα με την άμαξα.
Κι εγώ δεν θα 'λεγα όχι.
Πιστεύω ότι δεν θα βλάψει κανέναν.
Σέιμους, σε πειράζει;
Καθόλου.
Ανεβείτε όλοι!
Ζήτω!
Προσεκτικά και καθίστε αναπαυτικά.
Λοιπόν, πού θέλετε να πάμε αυτήν την όμορφη ημέρα;
Στο Ρόαγιαλ Ντάλτον Μιούζικ Χολ, παρακαλώ.
- Πού; - Τι 'ναι αυτό;
Ξεκινάμε για περιπέτεια, παιδιά, μην τη χαλάτε με πολλές ερωτήσεις.
Πάμε, Κλάιντ!
Ήρεμα.
Δεν είστε μόνοι στο δωμάτιο το παιδικό
Στο ράφι βλέπετε έναν κόσμο διαφορετικό
Κρατηθείτε!
Όπου τα πλήθη πριν ο ήλιος δύσει τρέχουν να φτάσουν εκεί
Σε μια μυθική, μυστική, καθόλου διοικητική σκηνή
Ναι, σ' αυτό το δυναμικό Ρόαγιαλ Ντάλτον μπολ κεραμικό απλό
Είναι ένα μικρό και μυστικό, γούνινο και γούργουρο μπολ για νερό
Όπου μαϊμούδες και κολιμπρί ξέρουν τους στίχους και τη μουσική
Κάθε ζώο μεγάλο και μικρό
αγαπάει το πολυτελέστατο,
δημοφιλέστατο Ρόαγιαλ Ντάλτον Μιούζικ Χολ
Αυτό μου γαργάλησε την ουρά.
Κοντεύουμε, Μαίρη Πόπινς!
Ναι, σ' αυτό το δυναμικό Ρόαγιαλ Ντάλτον μπολ κεραμικό απλό
Κορίτσια περιμένουν στην ουρά
Ατάλαντοι με τσιριχτά μας κάνουν το μυαλό θολό
Μουσικοί με τα λουστρίνια
Κι αηδόνια στα καμαρίνια
Περιμένουν ν' ακούσουν το γκονγκ
- Στο αληθινά εκπληκτικό - Πολύ συναρπαστικό
ΡΟΑΓΙΑΛ ΝΤΑΛΤΟΝ ΜΙΟΥΖΙΚ ΧΟΛ
- Ρόαγιαλ Ντάλτον Μιούζικ Χολ - Μιούζικ Χολ
Φτάσαμε!
Μα πού είναι το μιούζικ χολ;
Α, ναι, αυτό. Παράλειψή μου.
ΡΟΑΓΙΑΛ ΝΤΑΛΤΟΝ ΜΙΟΥΖΙΚ ΧΟΛ
Περάστε, παρακαλώ!
Περάστε να δείτε το συναρπαστικό Ρόαγιαλ Ντάλτον Μιούζικ Χολ!
Μα πώς στο καλό το έκανε αυτό;
Να ξέρετε ότι η Μαίρη Πόπινς...
ποτέ δεν εξηγεί τίποτα. Έλα.
Βιαστείτε! Λίγες θέσεις έμειναν!
Πάρτε τα εισιτήριά σας για τη μοναδική εμφάνιση...
της μίας και μοναδικής... Μαίρη Πόπινς!
Είναι μεγάλη μας τιμή που ήρθες κοντά μας απόψε.
Ευχαριστώ.
Και ποιους βλέπω εδώ;
Τον Τζον, την Άνναμπελ και τον Τζόρτζι Μπανκς!
Μας ξέρεις;
Ασφαλώς. Όλοι ξέρουν τα παιδιά των Μπανκς.
Χρόνια σας παρακολουθούμε στο παιδικό δωμάτιο.
Χαίρομαι που σας γνωρίζω.
Βιαστείτε. Πάρτε φιστίκια και μαλλί της γριάς, και περάστε.
Μπορούμε, Μαίρη Πόπινς;
Ναι.
Ελάτε! Να πάρουμε μαλλί της γριάς.
Μακριά από την άκρη του μπολ.
Σ' αυτό το πασίγνωστο σχεδόν ένα σύμβολο
Θα 'λεγα πολύκροτο και πάντα ηδύποτο
Ρόαγιαλ Ντάλτον
Μιούζικ Χολ!
Ω! Με συγχωρείτε.
Αρσενικά και θηλυκά, μεγάλα και μικρά, καλωσορίσατε στο σόου των σόου!
Είναι τιμή μου να σας παρουσιάσω
την επίτιμη προσκεκλημένη της βραδιάς...
τη μία...
και μοναδική...
Μαίρη Πόπινς!
Ευχαριστώ, ευχαριστώ πολύ. Ναι, σας ευχαριστώ.
- Έλα! - Όχι, όχι, όχι.
- Ανέβα! - Έλα!
Χαζούλη Τζακ.
- Ευχαριστώ. - Τραγούδησέ μας, Μαίρη Πόπινς!
- Όχι. Όχι, όχι, όχι. - Έλα, δοκίμασε.
Όχι, έχω χρόνια να τραγουδήσω.
Τραγούδησέ μας, Μαίρη Πόπινς.
- Σε παρακαλούμε. - Τραγούδησέ μας.
Όχι, μα δεν μπορώ.
Ρε ύφεση μείζονα.
Ο θείος Γουτεμβέργιος διάβαζε πολύ
Και ζούσε στο Τσέρινγκ Κρος
Τα βιβλία του μου 'διναν μόνο όφελος
Κι όταν δεν είχε αγγίξει το ποτό ιστορίες μου 'λεγε ένα βιος
Θα σας πω τη σοφία που μου έδωσε ο καλός μου βιβλιόφιλος
Έλεγε
Βιβλίο δεν είναι το εξώφυλλο Άνοιξέ και διάβασε ως τ' οπισθόφυλλο
Στο περιεχόμενο θα δεις, όλως ευθύς ότι ο βασιλιάς ίσως να 'ναι παλιόπαιδο
Σημάδια είναι των κεφαλαίων οι τίτλοι κι αν εξυπνάδα δεν σου λείπει
Θα δεις πως λάθος έκανες, τρελόπαιδο
Το εξώφυλλο είναι ωραίο μα βιβλίο δεν είναι το εξώφυλλο
Μαίρη Πόπινς, μας δίνεις ένα παράδειγμα;
Βεβαίως!
Η Νέλι Ρουμπίνα ήταν από ξύλο μα δεν μπορούσες να δεις
Ότι ο κορμός της ήταν γυμνός Μα η ρίζα πράσινη και δυνατή
Την άνοιξη ο κ. Καρυδιάς είδε τα άνθη της τα καθάρια
Έστειλε μέλισσες να ζουζουνίζουν
Κι ο κόσμος γέμισε βλαστάρια!
Άρα βιβλίο δεν είναι το εξώφυλλο Άνοιξέ και διάβασε ως τ' οπισθόφυλλο
Στο περιεχόμενο θα δεις, όλως ευθύς ότι ο βασιλιάς ίσως να 'ναι παλιόπαιδο
Σημάδια είναι των κεφαλαίων οι τίτλοι
Κι αν εξυπνάδα δεν σου λείπει
Θα δεις πως λάθος έκανες, τρελόπαιδο
Το εξώφυλλο είναι ωραίο μα βιβλίο δεν είναι το εξώφυλλο!
Να πούμε εκείνο για την "Πλούσια χήρα";
Ω, μα και βέβαια!
Το αγαπώ πολύ!
Εμπρός, λοιπόν.
Η λαίδη Υακίνθη Μακάου έφερε τα πλούτη της στον ύφαλο
Όπου φορούσε μόνο ένα χαμόγελο
Συν δυο φτερά κι ένα φύλλο
Κανένας δεν ήθελε να την κλέψει γιατί δεν φορούσε ρούχα
Όταν κυκλοφορείς όπως γεννήθηκες
Δεν δείχνεις πως έχεις πολλά χρυσά
Βιβλίο δεν είναι το εξώφυλλο Άνοιξέ και διάβασε ως τ' οπισθόφυλλο
Στο περιεχόμενο θα δεις, όλως ευθύς ότι ο βασιλιάς ίσως να 'ναι παλιόπαιδο
Θα δεις πως λάθος έκανες, τρελόπαιδο
Το εξώφυλλο είναι ωραίο μα βιβλίο δεν είναι το εξώφυλλο
Πες κι εκείνο με το "Παλιόμουτρο", τι λες;
Δεν είναι κάπως μεγάλο;
Όσο πιο γρήγορα το πεις, τόσο πιο γρήγορα θα τελειώσεις.
Μια φορά κι έναν καιρό σ' ένα ποίημα παιδικό
ήταν ένα κάστρο με βασιλιά που κρυβόταν σε κάτι φτερά
Σχολείο δεν ήθελε να πάει για να μάθει πολλά θαυμαστά
Σκήπτρα είχε και σπαθιά Και υποστατικά πολλά
Ένιωθε μια λύπη στο μυαλό Α, στο καλό!
Ποτέ δεν είχε λογικό για αριθμούς Για τις λέξεις λογικό
Είχε στέμμα μεγάλο κι εγκέφαλο μικρό
Η βασίλισσα για υποστήριξη έβγαλε μια διακήρυξη
"Προς κυρίες και κυρίους Πολλούς ή και λίγους
"Φέρτε μου τους δασκάλους" Και πήγε να βγάλει τους κάλους
Κι ήρθαν απ' τον Νότο Κι ήρθαν απ' την Ανατολή
Από κάθε σχολή ήρθαν σοφοί Να δώσουν σοφία πολλή
Μα ο βασιλιάς δεν μάθαινε και κάθε δάσκαλος την έπαθε
Η βασίλισσα τους έκοβε το κεφάλι και στην πύλη το έβαζε
Και μετά έστειλε
Στην κάθε σύζυγο σημείωμα Πως χήρα πια την έκανε
Όμως, μια μέρα, στο ξαφνικό κάποιος άρχισε να τραγουδά
"Είμαι παλιόμουτρο κι ήρθα να διδάξω τον βασιλιά!"
Και η βασίλισσα δαγκώθηκε Γιατί μισούσε τα χωρατά
Μα τούτος είχε κανόνες Και γνωμικά βαθιά
Όπως, θα 'σαι χαρούμενος αν αυτά που έχεις χαίρεσαι
Μην προσπαθείς να γίνεις ο άνθρωπος που δεν είσαι
Έτσι τραγούδησαν και γέλασαν Ο βασιλιάς βρήκε καινούριο φίλο
Κι έτρεξαν όλο χαρά για να 'χουν το τέλειο τέλος
Το ηθικό δίδαγμα είναι να μη σε παρασύρει το εξωτερικό
Δεν είναι και τόσο σίγουρο
Εκτός κι αν είναι ο Δρ. Τζέκιλ, τότε ρίχ' το στο φευγιό
Μες στον πανικό!
Την αλήθεια πάνω απ' όλα, γιατί τώρα τα είπα όλα
Αυτό που μετράει κι έχει σημασία είναι ό,τι έχεις ξεχωριστό!
- Ζήτω! - Τα κατάφερε!
Βιβλίο δεν είναι το εξώφυλλο Άνοιξέ και διάβασε ως τ' οπισθόφυλλο
Στο περιεχόμενο θα δεις, όλως ευθύς ότι ο βασιλιάς ίσως να 'ναι παλιόπαιδο
Παρακαλώ αυτά που είπαμε άκουσε
Απόψε στο κρεβάτι βιβλίο άνοιξε
Γι' αυτό άλλη φορά πριν πέσει το επίπεδο
Τραγούδα δυνατά!
- Το εξώφυλλο είναι ωραίο - Άκου αυτό που λέω
- Το εξώφυλλο είναι ωραίο - Αλλιώς θα 'ναι μοιραίο!
Το εξώφυλλο είναι ωραίο μα βιβλίο δεν είναι το εξώφυλλο
Μπράβο!
Γκίλι!
Πού είναι ο Τζόρτζι;
Δεν ξέρω.
Πάρε αυτό.
Τι κάνεις;
Να και το αγόρι που έσπασε το μπολ.
Περιμέναμε καιρό τα παιδιά των Μπανκς...
να μας επισκεφτούν για να επισκεφτούμε το δωμάτιό σας.
Αυτά είναι τα πράγματά μας!
Όχι πια, δεν είναι.
Δώσε πίσω τον Γκίλι!
Είναι δικός μου! Μου τον έφτιαξε η μητέρα μου!
Αφήστε ήσυχο τον αδελφό μας!
Ώρα να πηγαίνουμε, παιδιά!
Άνναμπελ! Βοήθεια!
Τζόρτζι!
Ερχόμαστε, Τζόρτζι!
Τζον!
Θέλω να γυρίσω στο σπίτι μου!
Ποιο σπίτι; Έχασες το σπίτι σου!
Σέιμους!
Κλάιντ!
Μάλιστα, εμείς είμαστε!
Πάμε να πάρουμε πίσω τον αδελφό σας.
Τους πλησιάζουμε!
Πιο γρήγορα!
Αμέσως, κύριε.
Ντέι, μεγάλε!
Πλησιάζουμε. Ετοιμαστείτε να πηδήσουμε!
Έτοιμη. Τώρα!
Μπράβο, παιδιά!
Δώστε τους να καταλάβουν!
Ξεφορτωθείτε τους!
- Μα, κύριε! - Ακούσατε τι είπα!
Τζόρτζι, είσαι καλά;
Άνναμπελ, κοίτα!
- Μείνε με τον Τζόρτζι. - Εντάξει.
Πρόσεχε!
Μα τι κάνεις;
Ωχ, όχι!
ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΜΠΟΛ
Η άκρη του μπολ!
Τζόρτζι, ησύχασε, ησύχασε.
Θεούλη μου.
Ησύχασε.
Έβλεπες κάποιον εφιάλτη, πρέπει να πω.
Είχες δίκιο, Μαίρη Πόπινς! Το βιβλίο δεν είναι το εξώφυλλο.
Νομίζαμε πως ήταν καλοί, μα ήταν κακοί!
Τι είναι αυτά που λες;
Άρπαξαν τον Γκίλι!
Όχι, ο Γκίλι είναι εδώ, κοιμάται, όπως πρέπει κι εσύ.
Μα ήταν αληθινό! Μας έκλεψαν όλα τα πράγματα...
κι ο λύκος είπε πως δεν θα ξαναβλέπαμε το σπίτι μας!
Εξωφρενικό.
Κι εγώ είδα έναν τέτοιο εφιάλτη.
Κι εγώ. Έμοιαζε πολύ αληθινός.
Δεν θέλω να χάσουμε το σπίτι μας.
Βλέπεις, Τζόρτζι; Γι' αυτό θέλαμε το μπολ της μητέρας.
Θα το πουλήσουμε για να σώσουμε το σπίτι.
Μου λείπει η μητέρα.
Ακούστε πώς μιλάτε οι τρεις σας. Ανησυχείτε πάρα πολύ.
Άλλωστε, δεν μπορείς να χάσεις κάτι που δεν έχασες ποτέ.
Δεν καταλαβαίνω.
Λοιπόν...
Μένετε ποτέ ξύπνιοι τη νύχτα;
Ανάμεσα στο σκοτάδι και το φως του πρωινού
Αναζητάτε πράγματα που ξέρατε κάποτε
Γυρεύετε το μέρος που πάνε όλα τα χαμένα;
Ονειρεύεστε ποτέ ή αναπολείτε;
Αναρωτιέστε πού θα βρείτε αυτό που σας λείπει;
Ίσως όλα αυτά τα πράγματα που αγαπάτε τόσο
Να περιμένουν εκεί που όλα τα χαμένα πάνε
Αναμνήσεις που φοβάστε ότι για πάντα έχουν χαθεί
Ακόμα είναι τριγύρω σας κι ας έχουν εξαφανιστεί
Τίποτα δεν φεύγει, ούτε χάνεται χωρίς ίχνος
Τίποτα δεν χάνεται για πάντα, μόνο παραπέφτει
Γι' αυτό και τώρα το πιάτο και το καλό μου πιρούνι
Πίσω από το φεγγάρι Παίζουνε κρυφτούλι
Περιμένουν εκεί την ώρα για να εμφανιστούν
Έτσι είναι κι η άνοιξη
βαθιά κάτω απ' το χιόνι
Κρύβεται στο μέρος που όλα τα χαμένα
πάνε
Και τώρα είναι ώρα για ύπνο.
Και το πρωί, φρέσκοι...
θα πάμε το μπολ στην εξαδέλφη μου. Θα το κολλήσει.
Καιρός να κλείσετε τα μάτια
Για να 'ρθει ο ύπνος να σας βρει
Όταν ονειρεύεσαι, θα δεις βρίσκεται ό,τι έχει χαθεί
Ίσως στο φεγγάρι
Ή και κάπου αλλού
Ίσως αυτό που σου λείπει να ζει μέσα σου
Όταν το χάδι της σου λείπει και η τρυφερή ματιά
"Έφυγε μα δεν ξεχάστηκε" είναι μια φράση τέλεια
Χαμογελάει από ένα άστρο που το κάνει να λάμπει
Να 'στε σίγουροι πως είναι 'κεί
και σας βλέπει να μεγαλώνετε
Θα τη βρείτε εκεί που όλα τα χαμένα
πάνε
Τζον, κοίτα!
Το μαντήλι της Μαίρη Πόπινς.
Τελικά δεν ήταν όνειρο.
Να της το πούμε;
Καλύτερα όχι.
Είμαι σίγουρη ότι το ξέρει.
Μα τον εξαποδό, πολύ νωρίς!
Γιατί αυτοί οι πιθηκόμυαλοι του Μπιγκ Μπεν τα μπερδεύουν;
Αχόι, όμορφη κυρία μου!
Γεια σας!
Καλημέρα.
Με συγχωρείτε, δεσποινίς.
Όχι, όχι. Δεν πειράζει. Μην ανησυχείτε.
- Να σας βοηθήσω. - Ευχαριστώ.
Καλημέρα, Τζέιν.
Βλέπω ότι έπεσες πάνω στον Τζακ.
Τα παιδιά κι εγώ πηγαίνουμε στο κέντρο για να φτιάξουμε κάτι.
Θα ήθελες να έρθεις μαζί μας;
Η δουλειά περιμένει, δυστυχώς. Σήμερα έχουμε συλλαλητήριο.
Σωστά. Δώσε και στον Τζακ ένα από τα φυλλάδια.
Είστε η μις Μπανκς, έτσι;
Ναι.
Δεν ξέρω αν με θυμάστε.
Σας χαιρετούσα όταν σας έβλεπα σ' εκείνο το παράθυρο.
Ναι.
Τζακ.
Ναι, φυσικά, θυμάμαι.
Να με λες Τζέιν, παρακαλώ.
Φυσικά, ήμουν πιο μικρός τότε.
Πράγματι...
όμως το χαμόγελό σου δεν άλλαξε καθόλου.
Θα γίνει αυτό το απόγευμα, αν μπορείς να έρθεις.
ΠΙΚΕΑ, ε;
Μπράβο σου, Τζέιν Μπανκς.
Οι φανοκόροι ξέρουμε τι δουλειά κάνετε για τους εργαζόμενους.
Προσπαθούμε όσο μπορούμε.
Αν χρειαστείς σκάλα ή να ανάψεις έναν φανό, εγώ είμαι εδώ.
Ευχαριστώ, Τζακ. Ευχαριστώ.
Γυαλίζουμε την κλειδαρότρυπα;
Κοίτα εκεί.
Η δις Τζέιν κουβεντιάζει με τον ωραίο φανοκόρο.
Φαίνεται πως την έχει ανάψει, έτσι;
Ω, Έλεν!
Όχι, δεν πρόκειται να ωφελήσει.
Λέει πως η ευκαιρία πέρασε.
Πάντα υπάρχουν ευκαιρίες.
Το ξυπνητήρι δεν χτύπησε.
Πωπώ. Στάσου να σε βοηθήσω.
Θ' αργήσω.
Αυτό μου έλειπε!
Ακόμα δεν άργησες, σωστά;
Ορίστε.
Στο καλό.
- Καλημέρα, Μάικλ. - Συγγνώμη, βιάζομαι.
- Πρόσεχε πού... Μάικλ! - Συγγνώμη!
Δεν πειράζει.
Γυρεύω τον αριθμό 19.
Είναι δυο πόρτες πιο κάτω.
Ευχαριστώ πολύ. Θερμώς.
Μάικλ, ο χαρτοφύλακάς σου!
Θα ξεχνούσε και το κεφάλι του αν δεν ήταν βιδωμένο.
Έλεν, παίρνω εγώ τον χαρτοφύλακα.
Πηγαίνουμε προς τα 'κεί για μια δουλειά.
Θα περάσουμε απ' την τράπεζα.
Θα σας πάω. Τέλειωσε η δουλειά μου.
Υπέροχα.
Όλοι πάνω. Ελάτε.
Στο ποδήλατο;
Είμαστε πέντε. Δεν χωράμε.
Δεν θ' αντέξουν οι ρόδες.
Μαίρη Πόπινς, πόσο ζυγίζεις;
Δεν έχει σημασία. Είναι θέμα ισορροπίας.
Η Άνναμπελ εδώ.
Και μετά ο Τζον.
Κάτσετε ίσια. Δεν είστε σακιά με αλεύρι.
Ο Τζόρτζι μπροστά.
Μαίρη Πόπινς, εσύ εδώ.
Τα καταφέρνω!
Εντάξει, όλοι.
Γομωμένο κι έτοιμο, κ. Πυξίδα;
Έτοιμο και γεμισμένο, κύριε.
- Έτοιμοι, όλοι; - Έτοιμοι!
Είσαι σίγουρος ότι είναι ασφαλές;
Καθόλου. Έτοιμοι.
Τρία!
Δύο!
- Ήρεμα! - Ένα!
- Πυρ! - Φύγαμε!
Σταμάτα εκεί μπροστά. Ευχαριστούμε, Τζακ.
Μάλιστα. Κατεβείτε, τσάκα-τσάκα.
Ευχαριστώ, Τζόρτζι.
Από 'δώ, παρακαλώ.
Δεν είχα προσέξει αυτό το στενό.
Προφανώς δεν είχες ποτέ να κολλήσεις ένα μπολ Ρόαγιαλ Ντάλτον.
Ευθεία.
Φτάσαμε.
ΤΟΠΟΤΡΕΠΟΛΟΦΣΚΙ ΦΤΙΑΧΝΩ ΜΕΓΑΛΑ και ΜΙΚΡΑ
"Τοποτρεπολόφσκι, φτιάχνω μεγάλα και μικρά."
Φαίνεται να είναι μικρό.
Αυτό χρειαζόμαστε. Το μπολ χρειάζεται ένα μικρό κόλλημα.
Τώρα το κεφάλι μου έγινε ρόπτρο.
Με το ράμφος μου θ' ανοίγεις κονσέρβες;
Γκρίνια, γκρίνια, γκρίνια. Άσε τα δράματα.
Εξαδέλφη Τόπσι!
Μαίρη Πόπινς!
Για όνομα του Θεού...
μην μπεις!
Μη γίνεσαι αγενής!
Σε παρακαλώ, μακριά.
Είναι Δεύτερη Τετάρτη!
Δεύτερη Τετάρτη. Πωπώ. Το λησμόνησα.
Παρόλα αυτά, "σήμερα ή ποτέ" είναι το ρητό μου.
Ορίστε!
Ακολουθήστε με.
Μάλιστα, περάστε μέσα.
Μην ακούτε την Τόπσι.
Ωχ, όχι!
Άρχισε!
Πέστε μου, τι θέλετε;
Έχεις ξένους, εξαδέλφη. Έπρεπε να τους προϋπαντήσεις.
Και πώς να το κάνω αυτό, παρακαλώ, όταν βρίσκομαι εδώ κάτω στο ταβάνι;
Πολύ καλά, θα έρθουμε σ' εσένα.
Με συγχωρείς, παρακαλώ, Τζόρτζι.
Λοιπόν, από 'δώ.
Προσέχετε όταν ανεβαίνετε.
Γιατί να προσέχουμε;
Αφήστε την Τόπσι να τα φτιάξει όλα.
Ανεβείτε στα ράφια. Πατήστε στα παιχνίδια.
Κλοτσήστε τις πορσελάνινες κούκλες στα μούτρα.
Τζον, Άνναμπελ, Τζόρτζι και Τζακ...
να σας συστήσω την εξαδέλφη μου.
Δεύτερη εξαδέλφη, μη σας πω και παραπάνω.
Τατιάνα Αντανάζια Κοζιτόρι Τοποτρεπολόφσκι.
Όμως μπορείτε να με λέτε Τόπσι.
Ασυνήθιστη προφορά έχεις. Από πού είσαι;
- Είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία... - Δεν έχουμε ιδέα.
Θέλουμε να φτιάξεις αυτό το μπολ.
Όχι, όχι, όχι. Όπως σου είπα...
είναι Δεύτερη Τετάρτη του μήνα...
και τα πάντα γίνονται χελώνες.
"Γίνονται χελώνες";
Τι ακριβώς σημαίνει αυτό;
Σημαίνει πως ο κόσμος μου
αναποδογυρίζει σαν χελώνα πεσμένη ανάποδα.
Δεν ξέρω το πάνω μου απ' το κάτω μου, την Ανατολή απ' τη Δύση μου.
Το Τόπσι απ' την τούμπα μου.
Νομίζω ότι πιάσαμε το νόημα.
Ωραία. Είστε γρήγοροι.
Βλέπετε, μικρά μου, ό,τι προσπαθώ να φτιάξω...
τη Δεύτερη Τετάρτη, γίνεται νερομπλούμ.
Νερομπλούμ.
Νερομπλούμ!
Σε παρακαλώ, εξαδέλφη, εσύ μπορείς να φτιάξεις τα πάντα.
Γλυκό μου κορίτσι, πες στη Μαίρη Πόπινς που δεν ακούει...
πως οποιαδήποτε άλλη ημέρα, η Τατιάνα Αντανάζια Κοζιτόρι Τοποτρεπολόφσκι...
μπορεί να φτιάξει τα πάντα.
Αν μου χτυπήσεις για κάτι σπασμένο την Πέμπτη
Καινούριο θα το κάνω με κόλλα, καρφίτσες και κλωστή
Ό,τι μου φέρεις, όταν ξυπνήσω, την Παρασκευή
Θα το κολλήσω και μετά θα μείνω στο κρεβάτι ξαπλωτή
Παιδιά, Σάββατο, Κυριακή και Δευτέρα είναι ημέρες μόνο χαράς
Μα τη δεύτερη βδομάδα κατεβάζω μούτρα
Διότι ξέρω πως μετά την Τρίτη είναι η μέρα που η Τόπσι ζει τον εφιάλτη
Η τρομερή Δεύτερη Τετάρτη
Απ' τις εννιά τον κόσμο χάνω η ζωή έρχεται τα κάτω, πάνω
Το γρήγορο είναι αργό Το σταμάτα, ξεκίνα και γι' αυτό
Η Δεύτερη Τετάρτη σπάει τον κανόνα
Απ' τις οκτώ ως τις εννιά όλα καλά Μετά έχω να κάνω με τον μπελά
Κι όλα αυτά επειδή ο κόσμος γίνεται χελώνα
Η μέρα είναι νύχτα, το ψηλό, κοντό Το μαύρο, άσπρο, το αδύνατο, χοντρό
Χαλαρώνω το κορσέ μου μια σταγόνα
Δεν μπορώ να βοηθήσω τα παιδιά Αυτά που μου συμβαίνουν είναι τρελά
Και γιατί; Επειδή ο κόσμος γίνεται χελώνα
Ωιμέ και ω Πόσο ανάποδη είμαι 'γώ
Λαχταρώ τις Πέμπτες που έρχεται η μονοτονία
Πότε θα βρω γαλήνη; Η ζωή μοιάζει με Πόλεμο και Ειρήνη
Κείνος ο Τολστόι είχε ευγλωττία Δεν μπόρεσα να το τελειώσω
Το κάτω, πάνω, το γιν, γιανγκ Η γαλήνη είναι μπουμ και μπαμ
Από Τρίτη βράδυ ξέρω τον κανόνα
Η Ανατολή, Δύση, το μέσα, έξω Γι' αυτό πρέπει να φωνάξω
"Ωχ, όχι! Ο κόσμος γίνεται χελώνα!"
Αν έρθετε να με βρείτε την επομένη Θα με βρείτε μόνη και μαραμένη
Μα από τότε που είμαι γεννημένη Η Δεύτερη Τετάρτη πάει στράφι
Τα χέρια μου για τίποτα δεν είναι ικανά Κι αν αυτό συνεχιστεί, θα σβήσω
Λες πως η ζωή είναι όλο χαρά Μα οι Τετάρτες είναι για το ράφι
Το τύμπανο μπορείς να φτιάξεις;
Σήμερα ούτε να με κοιτάξεις
- Το ράγισμα κολλάς; - Και τη σπασμένη χορδή;
Ίσως αν μου δώσετε ένα χέρι
Σ' αυτά όλα είμαστε ξεφτέρι
Το σπασμένο αηδόνι ακόμα λαλεί
Ας αρχίσουν της χελώνας οι χοροί
Ωιμέ, ω Τώρα είμαι με το κεφάλι
Μα πώς μπορεί;
Εσύ λες "ωιμέ" μα εγώ λέω "λαμπρά"
- Λαμπρά; - Ναι
Εδώ, με το κεφάλι κάτω Το "Α" πίσω και το "Ω" μπροστά
Ωραία η ζωή άμα τη βλέπεις από άλλη πλευρά
Λατρεύω τα παπούτσια σου.
Όταν ο κόσμος έρχεται τα πάνω, κάτω...
το καλύτερο είναι να γυρίζεις μαζί του.
Συμφωνώ!
Από 'δώ κάτω, τα πράγματα δείχνουν στα πάνω τους!
Δεν θα με πείραζε να βλέπω τον κόσμο έτσι.
- Πλάκα θα 'χει! - Μπορούμε;
Πολύ καλά. Πάνω-κάτω.
- Το κοντά είναι - Το μακριά είναι
- Το ταβάνι είναι - Πάτωμα
Χελώνες γυρίζουν ανάποδα
- Τώρα βλέπω καθαρά - Όλα πάνε μια χαρά
Κι όταν δεις τα πράγματα με βλέμμα καλότροπο
Ο κόσμος σου θ' αλλάξει πρόσωπο
Δεν το είχα δει με αυτό το μάτι
Δεν το είχε δει με αυτό το μάτι
Αγαπημένη μου μέρα έγινε η Τετάρτη
Αγαπημένη της μέρα έγινε η Τετάρτη
Τι κι αν η μέρα ανάποδα τα φέρει Τώρα, χάρη στην εξαδέλφη Μαίρη
Τώρα το ξέρω ακριβώς Μ' αρέσει το γεγονός
Ο κόσμος να γίνεται χελώνα
Χελώνα
Ελάτε, δώστε μου το μπολ σας.
Δεν φοβάμαι πια τώρα που βλέπω με άλλη ματιά.
Ωραία.
Με συγχωρείς, αλλά έχεις ιδέα πόσα μπορεί ν' αξίζει αυτό το μπολ;
Σε χρήματα;
Όχι πολλά, δυστυχώς.
Όμως δεν παύει να είναι όμορφο.
Η μητέρα έλεγε πως είναι ανεκτίμητο.
Είμαι βέβαιη ότι έτσι το έβλεπε.
Η Μαίρη Πόπινς έχει δίκιο και μια φορά.
Εξαρτάται απ' τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα.
Ευχαριστώ, εξαδέλφη.
Ελάτε, παιδιά. Τα καπέλα σας.
Μην ανησυχείτε για το μπολ της μαμάς.
Θα σας το φτιάξω και θα το κάνω τέλειο.
Μπορείτε να ξανάρθετε την επόμενη Δεύτερη Τετάρτη;
Ναι. Τσάκα-τσάκα.
Χαρήκαμε για τη γνωριμία, Τόπσι-τούμπα.
"Τόπσι-τούμπα."
Μ' αρέσει. Είναι πιασάρικο.
Και τώρα τι κάνουμε;
Δεν έχω ιδέα.
Όπως είπε και η Τόπσι...
ίσως πρέπει ν' αρχίσουμε να βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά.
Θαυμάσια.
Τα πράγματα άρχισαν να γυρίζουν για την εξαδέλφη μου.
Μαίρη Πόπινς, δεν είναι σύντομος δρόμος για την τράπεζα.
Σήμερα είναι.
Κοιτάξτε, να η θεία Τζέιν!
Θεία Τζέιν! Θεία Τζέιν!
Γεια σου!
Πας στο συλλαλητήριο, Τζέιν;
Ναι. Όλοι ακόμα εδώ, δόξα τω Θεώ.
Κανείς δεν έπεσε.
Μπορώ να γυρίσω και να σου δώσω ένα χέρι...
όταν αφήσω τους άλλους στην τράπεζα.
Σε παρακαλώ, μην ανησυχείς. Τα καταφέρνω μια χαρά.
Η τράπεζα είναι λίγο πιο 'κεί...
και έχουμε πολλά πόδια για να μας πάνε εκεί.
Κατεβείτε όλοι. Έτοιμοι, και πηδήστε.
Κρατήστε το ποδήλατο, παιδιά.
Δεν σε πειράζει, Τζακ;
Ασφαλώς και όχι.
Έτσι κι αλλιώς θα περνούσα.
Αλήθεια; Ωραία.
Κάτσε στο μπροστινό καλάθι.
Αλήθεια;
Θα 'ναι καλύτερα εδώ.
Εδώ θέλεις;
- Ναι. Ανέβα. - Κι από πού να κρατηθώ;
Από τα χερούλια.
- Έτοιμη; - Ναι! Έτοιμη όσο ποτέ.
Θεούλη μου!
Πρόσεχε γιατί περνούν αυτοκίνητα!
Δεν πειράζει. Θα μας δουν.
Εντάξει, αρκετά.
Βιαστείτε, παιδιά.
Κάποιος θα μπορεί να βοηθήσει για να σώσουμε το σπίτι μας.
Σίγουρα ο πατέρας ρώτησε.
Εμείς δεν ρωτήσαμε.
Ίσως τους πείσουμε να δουν την πλευρά μας.
Καθίστε εκεί, παρακαλώ, παιδιά.
Καλησπέρα σας.
- Θα ήθελα να δω τον κ. Μάικλ... - Υπογράψτε γι' αυτά, κύριε.
Ασφαλώς. Με συγχωρείτε ένα λεπτό.
Άπαπα!
Μην αργήσουμε για τον κ. Γουίλκινς.
Γιατί το έκανες αυτό;
Τον πλήγωσες.
Ξέρεις ποιοι είναι αυτοί, έτσι, Τζόρτζι;
Ναι. Είναι οι δικηγόροι.
Αυτός είναι ο καλός.
Ίσως τον πείσουμε να μας βοηθήσει.
Αξίζει μια προσπάθεια.
Σήμερα ή ποτέ, αυτό το ρητό μου.
Ελάτε!
Πώς μπορώ να σας βοηθήσω;
Επιτέλους. Θέλω τον κ. Μάικλ Μπανκς, παρακαλώ.
Εμπρός. Κέντρο.
- Να περάσουμε; - Σας περιμένει.
Μπορώ να κάνω κάτι για σας, παιδιά;
Μπορώ να έχω μια καραμέλα, παρακαλώ;
Ναι, φυσικά, χρυσό μου.
Όλοι μπορείτε.
Είναι σε πλειστηριασμό.
Κύριος Μάικλ Μπανκς, οδός Κερασιάς 17.
Σε πλειστηριασμό.
Πόσες κατασχέσεις αυτόν τον μήνα;
19, κύριε. Και έχουμε προγραμματίσει τον ίδιο αριθμό για την άλλη βδομάδα.
Ποιος να φανταζόταν ότι η ύφεση θα έκανε καλό στη δουλειά;
Αναρωτιέμαι, κ. Γουίλκινς...
επειδή ο Μάικλ Μπανκς είναι υπάλληλος, μήπως του δώσετε μερικές βδομάδες.
Και να χάσω το σπίτι;
Θέλω να πω...
Δεν μ' αρέσει να χάνω, κ. Φράι.
Δεν ζήτησα κι άλλο τσάι, δις Φάρδινγκ;
Αμέσως, κ. Γουίλκινς.
Σερβιριστείτε μόνοι σας.
Έλα.
"Γραφείο προέδρου." Δεν μπορούμε να μπούμε εκεί μέσα.
Επιχείρηση διευθύνω, όχι ίδρυμα.
Είναι που...
η οικογένειά του έχει περάσει τρομερές δυσκολίες...
Δεν θα δώσετε στον Μπανκς ούτε ένα δευτερόλεπτο...
για ν' αποπληρώσει το δάνειο.
Γίνομαι κατανοητός;
Κοιτάξτε.
Είναι ο λύκος.
Σε δύο ημέρες, οι Μπανκς θα βγουν στον δρόμο, και το σπίτι...
θα γίνει δικό μας.
Τζόρτζι, όχι!
Δεν θα κλέψεις το σπίτι μας. Θα το πω στον πατέρα μου!
Να κλέψω το...;
Ποιοι είστε;
Είναι τα παιδιά του Μπανκς.
Σοβαρά;
- Έλα 'δώ, μικρέ, νομίζω πως... - Πάμε, Τζόρτζι!
- Τρέξτε! - Κλείστε την πόρτα, μις Φάρδινγκ!
Ανόητε!
Σταματήστε τα.
Εδώ είσαι, Μάικλ.
Σου φέραμε τον χαρτοφύλακα.
Ευχαριστώ πολύ.
- Παρακαλώ. - Πού είναι τα παιδιά;
Πατέρα! Πατέρα! Πατέρα!
- Βοήθεια! - Σταθείτε!
Τι είναι; Τι συνέβη;
Αυτός ο λύκος θέλει το σπίτι μας!
Τι στο καλό είναι αυτά που λες;
Δυστυχώς τα παιδιά σου όρμησαν στο γραφείο μου, Μπανκς.
Τι;
Εξέταζα αν υπήρχε τρόπος για παράταση του δανείου σου...
όταν ήρθαν μέσα και ισχυρίστηκαν ότι προσπαθώ να κλέψω το σπίτι σας.
Τον ακούσαμε!
- Προσπαθεί να βοηθήσει! - Γιατί μας κυνηγάει;
Σκέφτηκα ότι δεν θα έκαναν σκηνή...
αν τους πρόσφερα καραμέλες.
Λυπάμαι πολύ, κ. Γουίλκινς.
Φρόντισε να μην ξανασυμβεί.
Δεν θέλετε ο πατέρας σας...
να χάσει τη θέση του εξαιτίας σας, έτσι;
Ξέρω ότι ο χρόνος λιγοστεύει, Μπανκς...
όμως θέλω να έχεις κάθε ευκαιρία για ν' αποπληρώσεις το δάνειο.
Θα φροντίσω να είμαι στο γραφείο μου την Παρασκευή το βράδυ...
ώσπου να χτυπήσουν μεσάνυχτα. Έχεις τον λόγο μου.
Σας ευχαριστώ, κύριε. Ευχαριστώ.
Κύριοι;
- Πατέρα, αυτό έκανε. - Δεν θέλω κουβέντα!
- Πήγαινέ τους στο σπίτι! - Μάλιστα.
Θα το συζητήσουμε όταν γυρίσω!
Ελάτε, παιδιά.
Κάναμε βλακεία, έτσι;
Πρώτη φορά είδα τον πατέρα τόσο θυμωμένο μαζί μας.
Μα λέγαμε την αλήθεια!
Δεν έχει σημασία, Τζόρτζι.
Τον βάλαμε σε μπελάδες.
Και δεν ξέρει ότι σπάσαμε το μπολ της μητέρας.
Ό,τι προσπαθήσαμε να φτιάξουμε, το κάναμε χειρότερο.
Προς τα πού να πάμε, Μαίρη Πόπινς;
Μα γιατί ρωτάτε εμένα;
Εσείς οι τρεις δείχνετε τον δρόμο.
- Εμείς; - Μα εμείς...
Περπατούσατε στην ομίχλη.
Όχι, καθόλου. Δηλαδή, είμαστε σε ομίχλη, αλλά...
Μιλούσαμε μόνο.
Ναι, και δεν σας απασχολούσε ο δρόμος που πήρατε.
Ο πατέρας μάς είπε να πάμε στο σπίτι!
Θα θυμώσει αν αργήσουμε.
Δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά, έτσι;
Δηλαδή, χαθήκαμε;
Εξαρτάται απ' το πού θέλετε να πάμε.
- Τζακ! - Τζακ!
Στις υπηρεσίες σας.
Γιατί έχετε τέτοια μούτρα;
Χάσατε τον λογαριασμό;
- Τα κάναμε θάλασσα. - Ο πατέρας θύμωσε.
Δεν βρίσκουμε τον δρόμο του γυρισμού.
Χαθήκατε;
Τι λες, Μαίρη Πόπινς;
Απελπισμένα.
Δεν είμαι ειδικός...
όμως αν χάσω τον δρόμο μου, γυρεύω ένα φωτάκι να με οδηγεί.
Κι αν μια μέρα στο πάρκο χαθείς, μη
Στο σκοτάδι μπορείς να παραδοθείς ή
Έλα ν' ανάψουμε τα φώτα φανταστικά μαζί
Όταν στο δωμάτιο νιώθεις μοναξιά
Την αφήνεις να σου βαραίνει την καρδιά
Ή έλα ν' ανάψουμε τα φώτα φανταστικά μαζί
Γιατί αν κάτσεις όλη μέρα στο κρεβάτι
Ίσως να μη δεις το πρωινό
Μα αν μέσα σου ανάψεις μια φλόγα
Θα βρεις ένα μονοπάτι φωτεινό
Όταν ο κόσμος δείχνει αιμοβόρος
Κάνε πως είσαι φανοκόρος
Κι έλα ν' ανάψουμε τα φώτα φανταστικά μαζί
Τι είναι φανοκόρος;
Έτσι λεγόμαστε εμείς που ανάβουμε τους φανούς.
Καιρός ν' αναλάβουμε δράση.
Φανοκόροι, ανάψτε τους φανούς να δείξουν τον δρόμο!
Όταν μπλέκεις μες στο πούσι, μη
Μπορείς να αντιστέκεσαι ή
Έλα ν' ανάψουμε τα φώτα φανταστικά μαζί
Πες ότι χάνεσαι στο πλήθος, καλά
Βάζεις τις φωνές συνήθως ή
Έλα ν' ανάψουμε τα φώτα φανταστικά μαζί
Κι όταν η ομίχλη σε τυλίγει
Κοίτα μην παραστρατήσεις
Τα μάτια να μην τα κλείνεις Τα όπλα μην παραδίνεις
Τον επιτάφιό σου μη στήσεις
Όταν η ζωή σε φοβίζει
Ο εαυτός σου να σε φωτίζει
Το φως σου λάμψε δυνατά ο κόσμος όλος να το δει
Έλα ν' ανάψουμε τα φώτα φανταστικά μαζί
- Γεια. - Γεια.
Ευχαριστώ!
Ο φανοκόρος αγαπάει την αυγή
Αν και νύχτα, γι' αυτόν το φως έχει βγει
Μπορεί μπροστά το μέλλον να δει
Ν' ανάψουμε τα φώτα μαζί!
Ο φανοκόρος φωτίζει ως πέρα
Τη νύχτα παίρνει και την κάνει μέρα!
Μιμούμαστε τη σελήνη Ναι, είμαστε ικανοί
Εμείς κρατάμε τη φλόγα ζωντανή!
Κι αν μέσα σ' ένα τούνελ χαθείς κι ο δρόμος είναι σκοτεινός
Θα δεις, θα σε βρει η αυγή
Το πιο σκοτάδι είναι πριν το φως
Τώρα τι κάνουμε;
Όπως είπε κι ο Τζακ...
ακολουθούμε το φως.
Καθώς ανάβεις τα φώτα φανταστικά
Δεν θ' ανάψεις τα φώτα φανταστικά;
Έλα ν' ανάψουμε τα φώτα φανταστικά μαζί
Ελάτε!
Ελάτε να γητέψουμε.
Τι είπε;
"Να γητέψουμε" στα Φανοκορικά σημαίνει "να χορέψουμε".
Δεν λες τη λέξη που εννοείς, λες κάτι που κάνει ρίμα.
Θα σας δείξω πώς πάει.
Άνγκους, ρίξε ένα μείγμα.
Αυτό κάνει ρίμα με το "δείγμα".
- Είχα δισάκι στον ώμο - Περπατούσε στον δρόμο
- Και μ' έπιασε δυνατή βροχή - Για να βρει κάτι να πιει
- Πήγα τον γάιδαρο καβάλα - Κι έπιασε τη σκάλα
- Χαλαρά με χαρά - Για τη δουλειά!
Δεν είναι δύσκολο.
Μιλάς Φανοκορικά, Μαίρη Πόπινς;
Αν μιλάω Φανοκορικά;
Ασφαλώς. Είναι η Μαίρη Πόπινς!
- Να το κάνουμε μαζί; - Σε παρακαλώ;
Πολύ καλά, λοιπόν.
Παιδιά, πείτε το παράπονό σας
Ακούμε τον καημό σας!
- Είχαμε ένα μπολ - Κουνέλι που το λέγαν Πολ
- Έπεσε κι έσπασε - Μπόρα ξέσπασε
- Το πήγαμε σ' ένα μαγαζί - Του 'κανα ψιλό γαζί
- Που γύρισε τα πάνω, κάτω! - Ένας κλόουν στο πιάτο
- Στην τράπεζα πήγαμε μετά - Εκατό και ερπετά
- Χαθήκαμε στην ομίχλη - Δεν βρήκαμε ίχνη
- Βρήκαμε τον φίλο μας - Φάγαμε το μήλο μας
- Και μας άναψε τα φώτα - Άλλαξε τη ρότα
Ανάψαμε τα φώτα φανταστικά!
Αυτά κι αν λέγονται μπομπαστικά
- Μα ανάψανε τα φώτα - Ανάψαμε τα φώτα
Ανάψαμε τα φώτα φανταστικά!
Χόρεψε, Μαίρη Πόπινς!
Το μάθατε!
Και τώρα πάμε πίσω στο σπίτι!
Αν η ζωή σου γίνεται ομιχλώδης
Για κάτι τέτοια μη χολοσκάς
Κι είναι πολλά τα μελλοντικά
Στο 17 της οδού Κερασιάς!
Τα προβλήματα ακατάπαυστα Μα δεν είναι αθεράπευτα
Το φως σου αυτό έχει εγγύηση για μια ζωή
- Καθώς - Ανάβεις τα φώτα φανταστικά
- Εγώ λέω - Ν' ανάψεις τα φώτα φανταστικά
- Έλα! - Άναψε τα φώτα φανταστικά
- Μαζί! - Στην τράπεζα μετά, εκατό και ερπετά
Είδαμε το αφεντικό Φάγαμε ένα γλυκό
Χαθήκαμε στην ομίχλη Δεν βρήκαμε ίχνη
Ανάψαμε τα φώτα φανταστικά!
Πού στο καλό είχατε πάει;
Σου είπα να τα φέρεις στο σπίτι. Έλιωσα από ανησυχία!
Δεν έφταιγε η Μαίρη Πόπινς, πατέρα.
Χαθήκαμε στην ομίχλη.
Ο Τζακ και οι φανοκόροι μας οδήγησαν στον λοστρόμο.
Εννοεί τον δρόμο.
Γεμίζεις τα κεφάλια των παιδιών με ανοησίες.
Αρκετά άκουσα. Ελάτε αμέσως μέσα!
Καληνύχτα, Μαίρη Πόπινς.
Καληνύχτα, Τζακ.
Στο καθιστικό, περάστε.
Εμπρός.
Μην είστε αυστηρός μαζί τους, κύριε.
Παιδιά είναι, άλλωστε.
Είναι δικά μου παιδιά και θα τους φερθώ όπως κρίνω εγώ.
- Και τώρα άφησέ μας. - Μάλιστα, κύριε.
Όχι εσύ, Μαίρη Πόπινς. Έλα μέσα.
Πολύ καλά, κύριε.
Παραλίγο να χάσω τη δουλειά μου.
Το καταλαβαίνετε αυτό;
Ξέρετε πόσο δύσκολο είναι να βρεις μια καλή θέση σαν τη δική μου;
Όμως εσείς αναστατώσατε τον τόπο.
Κι εσύ, Μαίρη Πόπινς, νόμιζα ότι ήρθες για να φροντίζεις τα παιδιά.
Δεν φταίει εκείνη, εγώ φταίω.
Όχι, εμείς φταίμε.
Σκεφτήκαμε πως αν μιλούσαμε στον κ. Φράι...
θα σου έδινε χρόνο για να σώσεις το σπίτι.
Προσπαθούσαμε να βοηθήσουμε.
Δεν βοηθήσατε!
Λοιπόν...
ξέρω πως ήταν δύσκολη χρονιά για την οικογένειά μας...
και έκανα ό,τι μπορούσα...
για να μην ανησυχείτε, αλλά δεν τα καταφέρνω μόνος.
Είναι πολύ δύσκολο.
Μόλις που κρατάω τα λογικά μου.
Δεν θυμήθηκα τον χαρτοφύλακα το πρωί...
σε λίγο θα χάσουμε το σπίτι μας...
και δεν μπορώ να χάσω αυτό το σπίτι.
Συγγνώμη, αλλά δεν ξέρω τι να κάνω.
Όλα καταρρέουν από τότε που η μητέρα σας...
Αρκετά δεν χάσαμε ήδη;
Δεν χάσαμε τη μητέρα.
Όχι αληθινά.
Τίποτα δεν χάνεται για πάντα, μόνο παραπέφτει
Όταν το χάδι της σου λείπει και η τρυφερή ματιά
"Έφυγε μα δεν ξεχάστηκε" είναι μια φράση τέλεια
Χαμογελάει από ένα άστρο που το κάνει να λάμπει
Να 'στε σίγουροι πως είναι 'κεί
Και μας βλέπει να μεγαλώνουμε
Θα τη βρείτε στο μέρος
Που όλα τα χαμένα πάνε
Πότε γίνατε τόσο έξυπνοι;
Χτες το βράδυ, η Μαίρη Πόπινς μάς είπε...
Ελπίζω να γίνω τόσο έξυπνος όταν μεγαλώσω.
Έχετε δίκιο.
Φυσικά, έχεις δίκιο, Τζόρτζι.
Η μητέρα σου δεν έχει χαθεί. Είναι στο χαμόγελό σου.
Και στο περπάτημά σου, Τζον...
και στα μάτια της Άνναμπελ.
Θα είναι πάντα μαζί μας όπου κι αν πάμε.
Σας αγαπώ.
Πλύνετε τα χέρια σας και ετοιμαστείτε για βραδινό.
Εσύ τους επηρέασες για να σώσουν το σπίτι;
Δεν είπα λέξη.
Η ιδέα ήταν των παιδιών.
Όσο καιρό τα φρόντιζα, εκείνα φρόντιζαν εμένα.
Ανάποδα είχα καταλάβει.
Γνώρισμα της οικογένειας Μπανκς.
Πώς μου ήρθε;
Κάποιοι άνθρωποι σκέφτονται πάρα πολύ.
Γι' αυτό είμαι βέβαιη.
Τζέιν, στάσου να σε βοηθήσω.
Ευχαριστώ.
Τίποτα;
Μπορούμε να ψάξουμε πάλι αν θέλεις.
Όχι, δεν έχει νόημα. Κοντεύουν μεσάνυχτα.
Κάναμε ό,τι μπορούσαμε, σ' ευχαριστώ, Τζακ...
κι ευχαριστώ τους φίλους σου που μας βοήθησαν.
Παρακαλώ.
Οτιδήποτε για σένα.
Βγαίνουμε σε λίγο.
Τα παιδιά μάζεψαν μόνα τους τα πράγματά τους.
Μπράβο σε όλους.
Πήρες τον Γκίλι;
Ναι, πατέρα.
Ωραία, ωραία.
Καλά ξεφορτωσίδια στην κουζίνα.
Ποτέ δεν τα κατάφερα με τις εστίες.
Εντάξει...
μείναμε ως την τελευταία στιγμή εδώ.
Καιρός να το αποχαιρετήσουμε.
Αντίο, παλιέ μας φίλε!
Ευχαριστούμε.
- Γεια σου, Γουίλομπι. - Μις Λαρκ. Ναύαρχε.
Τι κάνετε 'δώ τόσο αργά;
Θέλαμε να σας αποχαιρετήσουμε.
Θα ερχόμασταν ό,τι ώρα κι αν ήταν.
Αν χρειαστείτε κάποιο σπίτι για να μείνετε...
ο Γουίλομπι κι εγώ θα χαρούμε τη συντροφιά σας.
Καλοσύνη σας, μις Λαρκ. Θα μας φιλοξενήσει η Τζέιν...
προς το παρόν.
Για πάντα, για όσο θέλετε.
Μακάρι να ερχόσουν μαζί μας, Έλεν.
Μην ανησυχείτε για μένα.
Έχω ένα ωραίο δωμάτιο στης αδερφής μου.
Δεν θα μας αφήσεις, έτσι, Μαίρη Πόπινς;
Μη λέτε χαζομάρες.
Λέει ότι δεν φεύγει ώσπου ν' ανοίξει η πόρτα.
Το σπίτι σου είναι μαζί μας.
Χαίρομαι που πιάστηκε στον σπάγκο σου, Τζόρτζι.
Ο χαρταετός μου!
Ξέχασα τον χαρταετό μου!
Πολύ καλά, όμως κάνε γρήγορα.
Ο Ναύαρχος έχει κάτι που θέλει να σας δώσει, κ. Μπανκς.
Το λένε "Καλά μαντάτα" και το κυβέρνησα εγώ ο ίδιος.
Εύχομαι να σας οδηγήσει σε ασφαλές λιμάνι.
Ευχαριστούμε πολύ, Ναύαρχε.
Θα το προσέχω πολύ.
Οκτώ τα καμπανάκια, κ. Πυξίδα, πάμε στις θέσεις μας!
Μάλιστα, κύριε. Αντίο σας, κ. Μπανκς.
- Γεια σας. - Αντίο, Πυξίδα.
- Τον βρήκα! - Αντίο, μις Λαρκ.
Αντίο, Γουίλομπι.
Δεν ξέρω αν ποτέ ξανασηκωθεί από το έδαφος.
Είναι γεμάτος κολλήματα.
Τζόρτζι...
Τον μπάλωσες με κάποιο παλιό μου σχέδιο;
Βλέπω ότι έκανες καλή δουλειά.
Κοίτα.
Βλέπεις;
Εδώ είμαστε όλοι μαζί...
μπροστά στο...
Τι είναι πατέρα;
Στάσου.
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΠΟΘΕΤΗΡΙΟΥ
"Πιστοποιητικό αποθετηρίου"!
Αυτό γυρεύαμε!
Ναι! Ναι!
Να πάμε στην τράπεζα!
Τι ώρα είναι;
- Επτά λεπτά πριν τα μεσάνυχτα. - Λίγος χρόνος.
Πρέπει να πάμε ως τα μεσάνυχτα.
- Στο φορτηγό. - Όχι.
Δεν θα προλάβετε.
Τι να κάνουμε;
Δεν μπορούμε να γυρίσουμε τον χρόνο.
Γιατί;
Όλα είναι πιθανά.
Ακόμα και τα απίθανα.
Μπορούμε, Μαίρη Πόπινς;
Να γυρίσουμε τον χρόνο;
Αυτό μπορεί να κανονιστεί.
Μα είναι γελοίο.
Πράγματι, Μάικλ. Είναι ανοησία
Κουταμάρα!
Δεν έχει λογική! Κι αν δεν έχει λογική...
Δεν είναι αλήθεια!
Μα τι λέτε;
Πηγαίνετε τον χαρταετό στην τράπεζα...
κι αφήστε τα υπόλοιπα σ' εμάς.
- Μα πώς... - Βιαστείτε!
Θα χρειαστούμε βοήθεια, Τζακ.
Μάζεψε τους φανοκόρους!
Παιδιά, το ποδήλατο.
Εγώ θ' αναλάβω τα ηνία τώρα.
Έχεις καβαλήσει ξανά ποδήλατο έτσι;
Πόσο διαφορετικό να 'ναι απ' το να καβαλάς ελέφαντα;
Έτοιμοι, και πάνω!
Πάμε να γυρίσουμε πίσω τον χρόνο.
Διασκεδαστικό!
Καλά πήγαμε αυτήν τη βδομάδα, κύριοι.
Ευχαριστούμε, κύριε.
Φαίνεται ότι ο Μπανκς δεν θα μας κάνει παρέα απόψε.
Έχει ακόμα λίγα λεπτά, κύριε.
Είπατε ότι θα περιμένετε ώσπου να χτυπήσουν μεσάνυχτα.
Ναι, το ξέρω!
Θα περιμένουμε.
Είμαι άνθρωπος που κρατάει τον λόγο του.
Πόσο χρόνο έχουμε;
Λίγα λεπτά έμειναν, νομίζω.
Ωραία. Πάμε στον πύργο, παιδιά!
Συγγνώμη, εσείς θα μείνετε εδώ.
Γυρίζουμε αμέσως.
- Εμπρός! - Εμπρός, παιδιά!
Σκάλα!
Τζακ!
- Σκάλα! - Σκάλα!
Δεν μπορώ να βλέπω!
Θα νόμιζε κανείς ότι δεν το έχουν ξανακάνει.
Τι θα κάνουμε;
Έχω μια ιδέα! Ελάτε!
Τώρα!
Τζακ! Γύρνα πίσω τον χρόνο τώρα!
Πώς; Δεν φτάνω τους δείκτες!
Για όνομα.
Να βιαστούν.
Μένει λιγότερο από ένα λεπτό.
Αργήσαμε πολύ, Τζακ!
Πρέπει να υπάρχει τρόπος!
Κοιτάξτε!
Και τρία, δύο, ένα...
Γιατί το Μπιγκ Μπεν δεν χτύπησε;
Το ρολόι σας τρέχει.
Το ρολόι μου ποτέ δεν τρέχει, αφελή.
Το Μπιγκ Μπεν σκοτείνιασε.
Άναψε τα φώτα του ρολογιού, Τζακ.
Κοιτάξτε! Άναψαν τα φώτα του Μπιγκ Μπεν.
Η ώρα είναι λάθος.
Το ρολόι πρέπει να σταμάτησε.
Είναι ο Μπανκς.
Ήρθε εγκαίρως!
Όχι ακόμα. Φροντίστε...
να μην μπει ώσπου να χτυπήσουν μεσάνυχτα.
- Μα, κύριε... - Τώρα, κ. Φράι!
Κλειδώστε, κ. Φράι!
Παρακαλώ!
Ανοίξτε μας να μπούμε!
Σας παρακαλούμε, ανοίξτε!
Παρακαλώ;
- Τζέιν; - Τι;
Να...
Να πετάξουμε χαρταετό.
Να το! Το μόνο με φως.
Το πρώτο; Εντάξει.
Εσύ τρέξε. Εγώ ξετυλίγω.
Ναι, γρήγορα!
Έλα!
Παρακαλώ!
Δεν γίνεται. Δεν πρόκειται να το δει.
- Να μπούμε. - Ναι, πάμε!
- Ανοίξτε μας, παρακαλώ! - Ανοίξτε! Πρέπει να μπούμε!
- Ευχαριστούμε! - Ευχαριστούμε!
Γρήγορα, κ. Μπανκς!
Τι;
Τι σημαίνουν όλα αυτά;
Είναι αυτό που αναζητούσαμε.
Τρία, δύο, ένα...
πυρ!
Κύριε Πυξίδα...
επιτέλους χτύπησε στην ώρα του το Μπιγκ Μπεν.
Κι αυτό πηγαίνει...
πάνω.
Τι 'ναι εκείνο; Πού πήγε αυτό;
- Εκεί; - Όχι.
- Όχι, εκεί. - Αυτό το κομμάτι πάει εκεί.
Έχει σημασία που είναι κομμένο;
Κάτι θ' αξίζει ακόμα, έτσι;
Είναι έγκυρο, αρκεί να υπάρχουν όλα τα κομμάτια.
Α, έτσι;
Τζόρτζι, υπήρχε άλλο ένα κομμάτι, μια γωνία...
με πολλές υπογραφές. Το θυμάσαι;
Πρέπει να το πέταξα. Συγγνώμη, πατέρα.
Δεν πειράζει, Τζόρτζι.
Όχι, πειράζει.
Φοβάμαι ότι έχεις πρόβλημα, Μπανκς.
Χωρίς αυτές τις υπογραφές, δεν έχεις μετοχές της τράπεζας...
ούτε σπίτι...
δεν έχεις τίποτα.
Τι;
Ξέρει πως έχεις μετοχές της τράπεζας!
Το σχεδιάζει αυτό από καιρό!
Πάρε τα παιδιά σου από 'δώ, Μπανκς. Πολλά ψέματα λένε.
Μην προσβάλλεις τα παιδιά μου.
Πώς τολμάς.
Δεν λένε ψέματα και το ξέρεις!
Μακάρι να τα είχα πιστέψει νωρίτερα!
Τον είχατε μυριστεί απ' την αρχή, έτσι; Ελάτε.
Πάρε το σπίτι!
Χάρισμά σου.
Εγώ έχω ό,τι χρειάζομαι εδώ.
Σ' αυτό έχει δίκιο, Γουίλι.
Θείε Ντοζ;
Τι στο καλό γυρεύεις εδώ;
Ένα πουλάκι μού είπε...
ότι προσπαθείς να κλέψεις απ' τους Μπανκς...
τις μετοχές της τράπεζας.
Αληθεύει. Τον ακούσαμε.
Επίσης έμαθα...
ότι λες σ' όλο το Λονδίνο πως έχω παλαβώσει.
Το μόνο που έκανα ήταν να σου εμπιστευτώ την τράπεζα!
Διπλασίασα τα κέρδη αυτής της τράπεζας.
Ναι, αρπάζοντάς τα από τις τσέπες των πελατών.
Η εμπιστοσύνη τους έφτιαξε την τράπεζα.
Χαράμισες και την τελευταία σταγόνα της καλής τους θέλησης.
Λοιπόν, Γουίλι...
Εγώ γύρισα κι εσύ φεύγεις.
Κύριοι, συνοδεύετε τον ανιψιό μου στην έξοδο, παρακαλώ;
Μάλιστα, κ. Ντοζ.
Αφήστε με!
Δεν είσαι ικανός να διευθύνεις την τράπεζα!
Αυτό θα το δούμε!
Είμαι με το ένα πόδι στον τάφο...
όμως τα κότσια μου βαστάνε ακόμα.
Όταν σου λένε πως έχεις ξοφλήσει
Και τα ψωμιά σου είναι λίγα
Είναι καιρός όρθιος να σταθείς Τον χορό πιάσε ευθύς
Και κόψ' τους τον βήχα εξαρχής
Όταν η ζωή σ' έχει για τον πάτο
Εσύ δεν πρέπει να το βάλεις κάτω
Το φως σου αυτό έχει εγγύηση για μια ζωή
Καθώς
- Μαζί! - Στην τράπεζα μετά, εκατό και ερπετά
Είδαμε το αφεντικό Φάγαμε ένα γλυκό
Χαθήκαμε στην ομίχλη Δεν βρήκαμε ίχνη
- Ανάψαμε τα φώτα - Ανάψαμε τα φώτα
- Ανάψαμε τα φώτα φανταστικά! - Φώτα φανταστικά!
Τζον, μου σηκώνεις τα πόδια απ' το...
- Ναι. - Ευχαριστώ.
Πόσο χαιρόμαστε που γυρίσατε, κ. Ντοζ.
Ευχαριστώ, Μάικλ.
Παρεμπιπτόντως, εκείνες οι μετοχές σας...
είναι μια χαρά...
τις φύλαξα για την οικογένειά σας.
Συγγνώμη, δεν καταλαβαίνω.
Θα σας πω μια μικρή ιστορία.
Μια φορά κι έναν καιρό...
ήταν ένας άνθρωπος με ξύλινο πόδι...
Δεν είναι αυτό.
Είναι για ένα αγοράκι που το έλεγαν Μάικλ.
Ήθελε να δώσει τις δεκάρες του σε μια κυρία που τάιζε πουλιά...
όμως, τον έπεισαν αλλιώς...
κι αποφάσισε να τις δώσει στον πατέρα του.
Ο πατέρας του Μάικλ, ο παππούς σας...
έδωσε τις δεκάρες σ' αυτήν την τράπεζα...
και μας είπε να τις φυλάξουμε καλά.
Κι αυτό κάναμε.
Και μετά από αρκετές έξυπνες επενδύσεις...
και συγγνώμη που περιαυτολογώ...
οι δεκάρες αυξήθηκαν κι έγιναν ένα σεβαστό ποσό.
Αλήθεια;
Αλήθεια, Μάικλ.
Το οποίο, μάλιστα, αρκεί για να αποπληρώσει το δάνειό σου.
Το σπίτι είναι δικό σου.
Τι όμορφη ημέρα να γυρίζει κανείς στο σπίτι.
Κοιτάξτε τις κερασιές που άνθισαν.
Είναι υπέροχες.
Πρέπει να τις ζωγραφίσω.
Κι εσύ, Τζέιν;
Τι εγώ;
Ρωτάει, τι θα κάνεις με τον όμορφο φανοκόρο, τον Τζακ;
Όχι! Όχι, είμαστε μόνο φίλοι.
- Έλα τώρα. - Αλήθεια.
Σταμάτα, Έλεν!
Τι 'ναι αυτό;
Το ανοιξιάτικο πανηγύρι είναι σήμερα. Να πάμε;
Σε παρακαλώ;
Δεν βλέπω γιατί όχι.
Ζήτω!
- Έλα, πατέρα, πάμε! - Ανεβαίνουμε στη ρόδα;
Ναι. Κι εσύ, Τζέιν!
Μόνο αν έρθεις μαζί μου, Έλεν.
Τι; Δεν ανεβαίνω εγώ σ' αυτό το πράγμα.
Ακολουθήστε με! Ακολουθήστε με!
Εντάξει, εντάξει. Η σειρά μου.
- Για να δούμε. - Θα τα καταφέρω.
ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΜΗΝ ΠΑΤΑΤΕ ΤΟ ΓΡΑΣΙΔΙ
Ανεβείτε στη ρόδα! Ανεβείτε στη ρόδα!
- Τζόρτζι! - Τζόρτζι!
- Πιο σιγά! - Σε τρέχω!
Γλειφιτζούρια!
Κοιτάξτε τη ρόδα!
Τα πόνι!
Η ζωή, μπαλόνι που πάει κάτω ή πάνω
ανάλογα με το τι έχει μέσα
Αν μ' ελπίδα και χαρά είναι γεμάτο
Τότε, ναι, μικρούλια έχεις το γλυκό στο πιάτο
Κοίτα μέσα στο μπαλόνι
Κι αν ακούσεις ένα αηδόνι
Μπορείς μόνο να πας προς τα πάνω
Να πάρουμε μπαλόνια;
Ναι, ασφαλώς. Πάμε.
Διάλεξε το δικό μας μυστικό
Πριν σε πουν ενήλικο
Μπορείς μόνο να πας προς τα πάνω
Γεια σας, θα θέλαμε τα ωραιότερα μπαλόνια σας, παρακαλώ.
Αυτά θα σας δώσω.
Μα διαλέξτε προσεκτικά, γλυκούλια μου.
Πολλοί διάλεξαν λάθος μπαλόνι.
Φροντίστε να διαλέξετε αυτό που είναι κατάλληλο για σας.
Ποιο μπαλόνι θέλεις, Τζόρτζι;
Δεν διαλέγετε πρώτος εσείς, κύριε;
Εγώ;
Πέρασαν αυτές οι εποχές για μένα.
Έχω να κρατήσω μπαλόνι από τότε που ήμουν παιδί.
Άρα ξεχάσατε πώς είναι.
Να κρατάω ένα μπαλόνι;
Να είστε παιδί!
Αν νιώθεις την επιλογή σωστή
Γλυκό μου, κράτα την κλωστή
Κι αν δεις το είδωλό σου η καρδιά σου θα υψωθεί
Αν την κλωστή διαλέξεις σωστά, η καρδιά σου θα βγάλει φτερά
Μπορείς μόνο να πας προς τα πάνω
Πατέρα.
Νιώθω πάλι σαν παιδί με χαρά στην ψυχή
Μπορείς μόνο να πας προς τα πάνω
Μάικλ!
Στη γιορτή φτάνει μια μέρα για να πετάξω στον αέρα
Μπορείς μόνο να πας προς τα πάνω
Τζέιν, θυμάμαι!
Είναι όλα αλήθεια!
Οτιδήποτε απίθανο είχαμε φανταστεί με τη Μαίρη Πόπινς...
συνέβησαν!
Η καρδιά μου είναι ελαφριά Και νομίζω πως τώρα δα
Τα πουλάκια θα ταΐσω, θα σηκώσω αετό να πετά!
Με το κεφάλι στα σύννεφα μόνο γελάς καλόκεφα
Μπορείς μόνο να πας προς τα πάνω!
Πατέρα!
Πρέπει να διαλέξετε τα μπαλόνια σας!
Ποιο μπαλόνι θα πάρετε;
Αυτό!
Σηκώνομαι στον αέρα!
Ζιγκάρουμε και ζαγκάρουμε Θέλουμε και χορεύουμε
Πάμε στη σελήνη με δυνατό τιμόνι
Κι έχουμε μια θέρμη εαρινή Πιστεύουμε γι' αληθινή
Τη μαγεία μέσα στο μπαλόνι
Το παρελθόν είναι παρελθόν Και ζει πια σαν ιστορία
Αυτό πρέπει κανείς να ξέρει
Τον μέλλον έφτασε σχεδόν Κάθε στιγμή μια απορία
Αφού κανείς δεν ξέρει το αύριο τι θα φέρει
Αυτό σου ταιριάζει.
Πώς το ξέρεις;
Μη σου φύγει, μικρέ!
Όχι, κύριε!
Στο γαλάζιο πάνω εκεί Η θέα είναι μοναδική!
Τώρα πετάμε πλευρό με πλευρό
Κάποτε μόνο κοιτούσα πάνω μα τώρα είμαι κομμάτι
του Λονδίνου τον γλυκό ουρανό
Θέλετε να δοκιμάσετε κι εσείς, κύριε;
Θα κάνω μια προσπάθεια.
Εντάξει, καλέ μου.
Διάλεξε προσεκτικά.
Τώρα μπορείς μόνο να πας προς τα πάνω.
Κι όταν έρχεται η συννεφιά Δεν θα με πιάσει ακεφιά
Τ' αστέρια θ' ανάψω με μιας
Έλεν, άσε εμάς!
Τον εχθρό να καλωσορίζεις Γιατί ό,τι σπείρεις, θα θερίζεις
Μπορείς μόνο να πας προς τα πάνω!
Άνοιξα πανιά!
Χάραξε πορεία, κ. Πυξίδα!
Αυτό θα κάνω, κύριε!
Κι αν σου έρθει δυσκολία
Δεν υπάρχει αμφιβολία
Μπορείς μόνο να πας προς τα πάνω
Κι αν χάσεις τη βολή σου Απ' το μανίκι μου κρατήσου
Μπορείς μόνο να πας προς τα πάνω
Την πόλη θαυμάζεις Και δεν κατσουφιάζεις
Μαζί θ' ανέβουμε τα ύψη Αν εσύ δεν τρομάζεις
Το παρελθόν στο καλό Το τώρα είναι πιο γλυκό
Μπορείς μόνο να πας προς τα πάνω, πάνω!
Μόνο να πας προς τα πάνω
Φυσικά, οι μεγάλοι θα τα 'χουν ξεχάσει όλα αύριο.
Πάντα τα ξεχνούν.
Ένα μπαλόνι έμεινε μόνο, Μαίρη Πόπινς.
Πρέπει να 'ναι το δικό σου.
Ναι, υποθέτω πως είναι.
Είναι τέλειο από κάθε άποψη.
Καλωσορίσατε στο σπίτι.
Είναι ωραίο που γυρίσαμε, έτσι;
Ναι, είναι πολύ ωραίο.
Ποτέ δεν φανταζόμουν ότι θα ένιωθα ξανά τόση χαρά.
Νόμιζα πως αυτή η πόρτα είχε κλείσει.
Ελάτε, πάμε!
- Σε τρέχω στα σκαλιά! - Ζαβολιάρη.
Περιμένετέ με.
Ήρθε η στιγμή.
Έφυγε, έτσι, Μάικλ;
Ευχαριστούμε, Μαίρη Πόπινς.
Αντίο.
Δεν θα ξεχάσω, Μαίρη Πόπινς. Το υπόσχομαι.
Γι' αυτό αγκάλιασε αυτούς που αγαπάς
Και ίσως σύντομα από 'κεί ψηλά
Ενώ εσύ κοιτάς, να 'ρθει κάτι καλό
Κάτω απ' του Λονδίνου τον γλυκό
ουρανό
Απόδοση: Γιώργος Λυκούδης
Subrip-Διορθώσεις-Συγχρονισμός amerzone