Κυρίες και κύριοι...
Αστεία ποιήματα, ειδικά για την περίσταση.
Αυτοσχεδιασμένα, εδώ, μπροστά σας.
Χώρος για όλους υπάρχει, συγκεντρωθείτε.
Ο αστυνομικός είναι υπεύθυνος.
Πώς σας φάνηκε αυτό;
Μις Λαρκ, έχω ένα για σας.
Η βόλτα στο πάρκο αρέσει με τον Άντριου να τρέχει.
Μια ιστορία για σας, κ. Κόρυ.
Οι κόρες σας ήταν πιο κοντές, αλλά μεγάλωσαν κι αυτές.
Αγαπητή μις Περσίμον...
Άνεμος απ'την ανατολή, ομίχλη θα'ρθεί.
Σαν κάτι να πρόκειται να γενεί.
Δεν μπορώ να φανταστώ τι το μέλλον επιφυλάσσει.
Αλλά αυτό που θα γενεί έχει ήδη ξανασυμβεί.
Λυπάμαι, πού ήμουν;
Όλους σας ευχαριστώ για τον ευγενικό σας οβολό.
Μις Λαρκ, ευχαριστώ.
Ο Θεός μαζί σου, Γκαβ.
Είστε η προσωποποίηση της γενναιοδωρίας.
Εσύ είσαι. Γεια.
Οδός Κερασιάς 17, είπες; Έλα μαζί μου.
Εδώ είναι η οδός Κερασιάς. Ωραίο μέρος.
Το Νο 17 είναι λίγο πιο κάτω.
Το επιβλητικό οικοδόμημα είναι το σπίτι του Ναυάρχου Μπουμ.
Του Βασιλικού Ναυτικού.
Στο σπίτι του έδωσε μορφή πλοίου.
Ναυτική μορφή και τις συνήθειες του Μπρίστολ κρατά.
Έτοιμο το κανόνι της ώρας;
Έτοιμο και γεμάτο, κύριε.
Τρία λεπτά και έξι δευτερόλεπτα.
Είναι διάσημος για την ακρίβειά του.
Όλος ο κόσμος συμβουλεύεται την ώρα απ'το Γκρήνουτς.
Αλλά το Γκρήνουτς συμβουλεύεται τον Ναύαρχο.
Καλησπέρα σου, νεαρέ. Πού κατευθύνεσαι;
Στο Νο 17.
Έχω κάποια δουλειά εδώ, να φροντίσω.
Νο 17, βάλτο στο ημερολόγιο.
Μια συμβουλή. Σήματα θυέλλης έρχονται από εκεί.
Βαρύς καιρός σιγοβράζει.
Θα'χω τα μάτια μου δεκατέσσερα.
Να'μαστε, οδός Κερασιάς 17.
Οικία του Τζωρτζ Μπανκς.
Ο ναύαρχος είχε δίκιο.
Βαρύς καιρός σιγοβράζει εδώ, δεν έκανε λάθος.
Άφησέ την να φύγει.
Δεν τη συμπάθησα απ'τη στιγμή που ήρθε.
Ποιος θα κρατά τα παιδιά, χωρίς νταντά στο σπίτι;
Εγώ... να ποιος!
Αυτή και οι υπεροπτικοί της τρόποι!
Το πρόσωπό της θα σταματούσε και καρβουνιάρικο.
Δε μένω ούτε λεπτό εδώ.
Ακόμη κι αν μου χάριζες τα πετράδια του κόσμου όλου.
Νταντά Κάτυ, μη φύγεις.
Μακρυά απ'την πόρτα, κορίτσι!
Τι θα πούμε στον αφέντη για τα παιδιά;
Δε με αφορά...
Τελευταία φορά μου την έσκασαν τα μικρά κτήνη.
Κάπου θα είναι. Έψαξες στο ζωολογικό κήπο;
Ξέρεις πώς είναι η Τζέην και ο Μάικλ.
Λες να τα έφαγε το λιοντάρι;
Τους άρεσε να γυρνάνε κοντά στο κλουβί.
Είπα ό, τι είχα να πω. Τελείωσα μ'αυτό το σπίτι.
Ζήτω! Και μην σκοντάψεις φεύγοντας, χρυσή μου.
Η κα Μπανκς γύρισε.
Καλησπέρα, Έλλεν και παραμάνα Κάτυ.
Είχαμε την πιο λαμπρή σύσκεψη.
Η κ. Ουίτμπερν δέθηκε στην άμαξα του πρωθυπουργού.
Θα'θελα να σας μιλήσω.
Την κα Έηνσλι την κουβάλησαν στη φυλακή...
καθώς τραγουδούσε και μοίραζε φυλλάδια.
Χαίρομαι που γυρίσατε. Πάντα έκανα το παν...
Ευχαριστώ.
Το ήξερα ότι ήσουν δική μας.
Είμαστε στρατιώτες με μεσοφόρια.
Ατρόμητοι σταυροφόροι για τη γυναικεία ψήφο...
Αν και λατρεύουμε τους άντρες σαν άτομα...
συμφωνούμε ότι σαν ομάδα είναι μάλλον χαζοί.
Αποτινάξτε τα δεσμά του παρελθόντος.
Ενωμένες στη μάχη.
Οι κόρες των θυγατέρων μας θα μας λατρεύουν.
Και θα τραγουδούν
"Μπράβο, αδελφή σουφραζέτα".
Δε θέλω να σας προσβάλλω, αλλά...
Παντού ακούγεται η ακούραστη κραυγή.
Από κάθε γωνιά της χώρας οι γυναίκες ξεσηκώνονται.
Πολιτική ισότητα και ίσα δικαιώματα με τους άντρες.
Πάρτε κουράγιο, στα σίδερα κλείσαν την κ. Πάνκχαρστ.
Τέρμα η πειθήνια δουλοπρέπεια.
Αγωνιζόμαστε για τα δικαιώματά μας. Μη φοβάστε!
Αν μπορώ να σας μιλήσω.
Τι συμβαίνει, νταντά Κάτυ;
- Έχω κάτι να σας πω. - Πού είναι τα παιδιά;
Δεν είναι εδώ. Εξαφανίστηκαν πάλι.
Μεγάλη απροσεξία σας. Είναι η τρίτη φορά στη βδομάδα.
Η τέταρτη και έχω μπουχτίσει.
Δε θέλω να μιλάω άσχημα για τα παιδιά.
- Πότε περιμένετε να γυρίσουν; - Δεν ξέρω.
Αν έχετε την καλοσύνη, να υπολογίσετε το μισθό μου.
Δε φεύγεις. Τι θα πει ο κ. Μπανκς;
Ήδη θα εξοργιστεί πολύ, όταν δεν τα βρει εδώ.
Κρύψ'τα αυτά, ο σκοπός μας τον εξαγριώνει.
Σε ικετεύω. Ξανασκέψου το. Σκέψου τα παιδιά...
Τον κ. Μπανκς... Μόλις άρχιζε να σε συνηθίζει.
Στις θέσεις σας, όλες.
Τους μισθούς μου, αν μπορείτε.
Κάπως νωρίς δεν ήσουν απόψε, ναύαρχε;
Ανοησίες. Ακριβώς στην ώρα, όπως πάντα.
Πώς πάνε τα πράγματα στον κόσμο της οικονομίας;
Ποτέ δεν ήταν καλύτερα. Οι πιστώσεις ανεβαίνουν.
Όλος ο κόσμος θαυμάζει την Αγγλική Λίρα.
Πώς φαίνονται τα πράγματα από εκεί πάνω;
Κάπως αλλαγμένα.
Έρχεται αέρας, το βαρόμετρο πέφτει...
Δε μου αρέσει η όψη του.
Το περίεργο θα'ταν, αν δεν είχαμε άσχημο καιρό.
Νταντά, αυτό πρέπει να'ναι βαρύ. Επέτρεψέ μου.
Τι όμορφο καπέλλο!
Νιώθω ένα κύμα βαθειάς ικανοποίησης.
Σαν βασιλιάς πάνω στο ευγενικό άτι...
Σαν επιστρέφω στο σπιτικό και στη γυναίκα μου.
Τι όμορφη που είναι η ζωή μου!
Χρυσέ μου, πρόκειται για τα παιδιά.
Το σπίτι μου διευθύνω σύμφωνα με πρόγραμμα.
Στις έξι και ένα λεπτό, την πόρτα μου περνώ.
Οι παντόφλες και η πίπα μου έτοιμες στις έξι και δύο λεπτά.
Σταθερή που είναι η ζωή μου!
- Τζωρτζ, εξαφανίστηκαν. - Υπέροχα!
Είναι ωραίο να'σαι Εγγλέζος το 1910.
Με το βασιλιά Εδουάρδο. Είναι η εποχή των ανδρών.
Είμαι ο άρχοντας του πύργου μου, ο αφέντης.
Φέρομαι στους υπηρέτες, στη γυναίκα και στα παιδιά μου...
με αυστηρότητα, αλλά και καλοσύνη.
Η ευγένεια υποχρεώνει.
Έξι και τρία και οι κληρονόμοι μου όλοι...
είναι μπανιαρισμένοι κι αρκούντως τασμένοι.
Θα τους χαδέψω το κεφάλι, θα τους στείλω στο κρεβάτι...
Αρχοντική που είναι η ζωή μου!
Γουίνφρεντ, πού είναι τα παιδιά;
Δεν είναι εδώ, καλέ μου.
Φυσικά και είναι εδώ. Πού αλλού θα ήταν;
Δεν ξέρω, Τζωρτζ.
Εξαφανίστηκαν. Η νταντά έψαξε παντού.
Θα το τακτοποιήσω αμέσως.
Δώστε μου την αστυνομία, γρήγορα!
Ας μην ενοχλήσουμε την αστυνομία, χρυσέ μου.
Μην επιχειρείς να θολώσεις το θέμα με γεγονότα.
Μια και μόνο είναι η ολοφάνερη αλήθεια.
Η νταντά Κάτυ αθέτησε τα καθήκοντά της.
Απογοήτευσε την οικογένεια και θα λογοδοτήσει.
- Μας εγκατέλειψε, έτσι; - Μόλις, καλέ μου.
Εδώ Τζωρτζ Μπανκς. Οδός Κερασιάς 17.
Είναι επείγον.
Στείλτε έναν αστυνομικό, αμέσως.
Ο αστυνομικός ήρθε, Τζωρτζ.
Τι ταχύτης! Θαυμάσια εξυπηρέτηση, ευχαριστώ.
Περάστε, αστυνομικέ.
Καθώς έκανα την περιπολία μου στο πάρκο...
πρόσεξα κάτι τιμαλφή που είχαν παραστρατήσει.
Πιστεύω ότι είναι δικά σας, κύριε.
Περάστε τώρα.
Γουίνφρεντ, άσε τις συγκινήσεις.
Εγώ δε θα τους φερόμουν σκληρά.
Έκαναν μια εξαντλητική βόλτα...
Παιδιά, ελάτε εδώ, αμέσως.
Λυπάμαι που χάσαμε την νταντά, πατέρα.
Είχε άνεμο.
Και ο αετός ήταν πολύ δυνατός για μας.
Μάλιστα, ο αετός έφυγε μακρυά, όχι τα παιδιά.
Θα το χειριστώ εγώ, αστυνομικέ.
Δεν ήταν καλός αετός. Μόνοι μας τον φτιάξαμε.
Ίσως αν μας βοηθούσες να φτιάξουμε έναν...
Οι αετοί είναι παιχνιδιάρικα πράγματα.
Σας ευχαριστώ που φέρατε τα παιδιά.
Αν πάτε στην κουζίνα η μαγείρισσα θα σας δώσει κάτι.
Θα επιστρέψω στα καθήκοντά μου.
Καληνύχτα σας.
Η μαγείρισσα θα μου δώσει κάτι...
Λυπάμαι τρομερά γι'αυτό. Θα θες να το συζητήσεις.
Πράγματι.
Έλλεν, πήγαινέ τα επάνω, αμέσως.
Το ήξερα... Στο τέλος ποιος έχει όλα τα βάρη εδώ;
Εγώ. Να ποιος.
Εδώ δε θέλουν μια τίμια κοπέλα...
θέλουν ένα φύλακα ζωολογικού κήπου.
Όταν διάλεξα την νταντά νόμιζα ότι θα ήταν αυστηρή.
Φαίνεται τόσο σοβαρή και δύστροπη!
Μην συγχέεις την ικανότητα με τις συνήθειες.
Την άλλη φορά θα διαλέξω καλύτερη.
Μα σε 4 μήνες προσέλαβες 6 νταντάδες...
κι όλες αποδείχτηκαν καταστροφή!
Συμφωνώ απολύτως.
Η επιλογή νταντάς είναι ένα σημαντικό καθήκον...
Απαιτεί διορατικότητα, σωστή κρίση...
και ικανότητα να διακρίνεις τον χαρακτήρα.
Είναι σωστό ν'αναλάβω εγώ την επόμενη επιλογή.
Για να βρεις τη σωστή νταντά ψάχνεις με σωστό τρόπο.
Θα βάλω αγγελία. Γράψ'το, σε παρακαλώ...
Θέλουμε... όχι, ζητείται νταντά αυστηρή, αξιοπρεπής...
Όχι ανοησίες.
Μια Βρεττανή νταντά, πρέπει να'ναι στρατηγός.
Τη μελλοντική αυτοκρατορία στα χέρια της κρατά.
Το άτομο που χρειαζόμαστε το χαρακτήρα να διαπλάσει...
Είναι μια νταντά που μπορεί να προστάζει.
- Το έγραψες, Γουίνφρεντ; - Κάθε λέξη.
Μια τράπεζα βρεττανική με ακρίβεια διοικείται...
Είναι ό, τι χρειάζεται ένα σπιτικό.
Παράδοση, πειθαρχία και νόμος, τα εργαλεία της.
Χωρίς αυτά, σύγχυση, καταστροφή, αναρχία...
Σύντομα βρίσκεσαι σε φρικτό αδιέξοδο...
Θαυμάσιο, Τζωρτζ. Οι Τάιμς θα ευχαριστηθούν.
Το συζητήσαμε και λυπούμαστε για ό, τι κάναμε.
Αυτό νομίζω κι εγώ.
Ήταν σφάλμα να το σκάσουμε απ'την νταντά.
Και θέλουμε να τα πάμε καλά με τη νέα νταντά.
Πολύ λογικό. Θα χαρώ να'χω τη βοήθειά σας.
Το φανταστήκαμε γι'αυτό γράψαμε μια αγγελία...
για τη νέα νταντά.
Τζωρτζ, θα πρέπει να την ακούσουμε.
Είπες ότι ήθελες τη βοήθειά μας.
Ζητείται νταντά για δύο αξιαγάπητα παιδιά.
Αυτό είναι αμφισβητήσιμο.
Αν τη θέση θέλετε
εύθυμο χαρακτήρα να'χετε...
Με ροζ μάγουλα, χωρίς κρεατοελιές...
Αυτό το σκέφτηκα εγώ.
Να παίζετε όλα τα παιχνίδια.
Να'στε ευγενική, έξυπνη
γλυκειά και όμορφη.
Εκδρομές να μας πηγαίνετε να μας κερνάτε...
Τραγούδια να μας λέτε, γλυκά να μας προσφέρετε...
Ποτέ να μη θυμώνετε, μουρουνόλαδο να μη μας δίνετε...
Σαν παιδιά σας να μας αγαπάτε.
Κριθαρόνερο να μη μυρίζετε.
Κι αυτό εγώ το σκέφτηκα.
Αν δε μας κατσαδιάζετε και δε μας διατάζετε...
δε θα σας δώσουμε λόγο να μας μισήσετε.
Τα γυαλιά σας δε θα κρύβουμε.
Δε θα βάζουμε βατράχια στο κρεβάτι σας.
Ούτε πιπέρι στο τσάι σας.
Βιάσου, νταντά, πολλά ευχαριστώ.
Τζέην και Μάικλ Μπανκς.
Πολύ ενδιαφέρον. Αρκετές ανοησίες, όμως.
Γυρίστε στο δωμάτιό σας.
Προσπάθησαν να βοηθήσουν. Παιδιά είναι!
Συγχαίρω τον εαυτό μου που αποφάσισα να δράσω.
Παιχνίδια, τραγούδια, κεράσματα. Γελοίο!
Όμως, δεν έχω αμφιβολίες. Είναι η ώρα για δράση.
Δώστε τους Τάιμς. Δεν ξέρω το νούμερο.
Τζωρτζ, είσαι πάντα τόσο αποφασιστικός.
Εδώ Τζωρτζ Μπανκς, θέλω να βάλω μια αγγελία.
Έτοιμο το κανόνι της ώρας;
- Έτοιμο και γεμάτο. - Δώσε μου αναφορά.
Ο αέρας άλλαξε. Σαν να φυσά από άλλο μέρος.
- Τι θέλεις; - Κάτι συμβαίνει στα δεξιά.
Τρομακτικό πλήρωμα, ομολογώ!
Μια μεγάλη ουρά από νταντάδες είναι έξω.
Να τις στείλω μέσα;
Έλλεν, είπα στις οκτώ και στις οκτώ θα γίνει.
Δέκα... εννέα... οκτώ...
τέσσερα... τρία... δύο... ένα.
Έλλεν, είναι οκτώ η ώρα, τώρα.
Στο είπα τόσες φορές. Δε θέλω βιαστικά πράγματα.
Δεν έχουν καμία σχέση με την αγγελία μας.
Μάικλ, κοίτα.
- Ίσως να'ναι μάγισσα. - Όχι, βέβαια.
Οι μάγισσες έχουν σκούπες.
Αυτή είναι! Ανταποκρίθηκε στην αγγελία μας.
Έχει ροζ μάγουλα!
Στείλτες μέσα τώρα. Μία κάθε φορά.
Μπορείτε να περάσετε. Μία κάθε φορά.
Είστε ο πατέρας των Τζέην και Μάικλ Μπανκς;
Είπα, είστε ο πατέρας των Τζέην και Μάικλ Μπανκς;
Φέρατε τις συστάσεις; Μπορώ να τις δω;
Το έχω σαν αρχή, ποτέ να μη δίνω συστάσεις.
Ξεπερασμένη ιδέα, κατά τη γνώμη μου.
Αλήθεια; Θα πρέπει να το φροντίσουμε τότε.
Τώρα τα προσόντα.
Στοιχείο πρώτο. Εύθυμος χαρακτήρας.
Δε θυμώνω ποτέ!
Δεύτερον. Ροζ μάγουλα. Ολοφάνερο!
Τρίτο. Να παίζω όλα τα παιχνίδια.
Τα παιδιά θα βρουν τα παιχνίδια μου διασκεδαστικά.
Πού βρήκατε το χαρτί; Νόμιζα ότι το έσκισα.
Τέταρτο. Να'στε ευγενική. Είμαι, αλλά κι αυστηρή.
- Χάσατε τίποτα; - Το χαρτί. Νόμιζα...
Είστε ο Τζωρτζ Μπανκς, έτσι;
Και βάλατε αγγελία για μια νταντά, σωστά;
Πολύ καλά, λοιπόν.
Με συγχωρείτε, είστε άρρωστος;
Ελπίζω όχι.
Σχετικά με το μισθό. Αυτό είναι συγκεχυμένο.
Πρέπει να ξεκαθαρίσουμε το θέμα, έτσι;
Ζητώ ρεπό κάθε δεύτερη Τρίτη.
Μια δοκιμαστική περίοδος, θα'ναι έξυπνη κίνηση.
Θα σας δώσω μια βδομάδα. Ως τότε θα ξέρω.
Θα δω τα παιδιά τώρα. Ευχαριστώ.
Κλείσε το στόμα σου. Δεν είμαστε μπακαλιάροι.
Μη στέκεστε έτσι. Ξεκινήστε γρήγορα.
Τι κάνεις; Νόμιζα ότι εξέταζες τις νταντάδες.
Δηλαδή, διάλεξες κιόλας;
- Όλα τελείωσαν. - Πού είναι;
Στο δωμάτιο των παιδιών. Την έστρωσα στη δουλειά.
Τι έξυπνο! Εγώ θα μπερδευόμουν.
Είναι αυτό που ελπίζαμε;
Όλα έγιναν πολύ γρήγορα.
Θα είναι αυστηρή; Θα δίνει διαταγές;
Θα διαμορφώσει το χαρακτήρα τους;
Νομίζω ότι θα το κάνει.
Τότε, πες στην Έλλεν να διώξει τις άλλες.
Πες στις υπόλοιπες να φύγουν. Η θέση κατελήφθηκε.
Στις άλλες, κύριε;
Πόσες νταντάδες νόμιζε ότι χρειαζόμαστε;
Η θέση κατελήφθηκε.
Το δωμάτιο δεν είναι πολύ νοικοκυρεμένο.
Μοιάζει με σπηλιά αρκούδας.
- Περίεργη τσάντα. - Χαλί.
- Έχετε χαλιά μέσα; - Όχι, είναι φτιαγμένη.
Αυτό είναι το δωμάτιό σου. Έχει θαυμάσια θέα στο πάρκο.
Δεν είναι το Μπάκιγχαμ, αλλά είναι καθαρό.
Θα'ναι αρκετά βολικό.
Χρειάζεται μόνο μια πινελιά εδώ κι εκεί.
Πρώτα οι σπουδαίες δουλειές.
Η σωστή θέση για να κρεμάς το καπέλο, είναι ο καλόγερος.
Αυτό δεν κάνει.
Προτιμώ να βλέπω όλο το πρόσωπό μου.
Μα δεν υπήρχε τίποτα μέσα.
Ποτέ μην κρίνεις τα πράγματα απ'την εμφάνισή τους.
Ακόμη και τις τσάντες. Εγώ δεν το κάνω ποτέ!
Ένα όμορφο πράγμα είναι πάντα χαρά.
Λίγο περισσότερο φως, ίσως.
Καλύτερα να την προσέχουμε. Είναι πονηρή.
Είναι καταπληκτική.
Πολύ καλύτερα.
Περίεργο! Το έχω πάντα μαζί. Κάπου εδώ θα'ναι.
- Ποιο; - Το μέτρο μου.
Τι το θέλετε;
Θέλω να δω πόσο μετράτε...
Πολύ περίεργο. Ξέρω ότι είναι εδώ μέσα.
Νάτο! Ελάτε γρήγορα!
Ψηλά το κεφάλι, Μάικλ.
Όπως το φαντάστηκα.
Εξαιρετικά πεισματάρης και φιλύποπτος.
- Δεν είμαι. - Δες και μόνος σου.
Εξαιρετικά πεισματάρης και φιλ...
Φιλύποπτος. Τώρα εσύ, Τζέην.
Τάση για χαχανητά. Δε μαζεύει τα πράγματά της.
Κι εσύ;
Κράτα αυτό.
Όπως το περίμενα. Μαίρη Πόππινς. Τέλεια σ'όλα!
Έτσι σε λένε; Είναι όμορφο όνομα.
Ευχαριστώ, πάντα μου άρεσε.
- Να προχωρήσουμε τώρα; - Με τι;
Στην αγγελία, δε ζητήσατε "Να παίζει παιχνίδια";
Το πρώτο παιχνίδι λέγεται...
"Η καλή αρχή είναι το ήμισυ του παντός".
Δε μ'αρέσει όπως το ακούω.
Μ'άλλα λόγια, "Ας νοικοκυρέψουμε το δωμάτιο".
Στο είπα ότι ήταν πονηρή.
Θ'αρχίσουμε;
Είναι ένα παιχνίδι, έτσι;
Εξαρτάται το πώς το βλέπεις.
Σε κάθε αναγκαία δουλειά υπάρχει και η διασκέδαση.
Μόλις βρεις τη διασκέδαση η δουλειά γίνεται παιχνίδι.
Και κάθε μας καθήκον... γίνεται παιχνιδάκι.
Αστείο και ξεφάντωμα.
Μια κουταλιά ζάχαρη...
το φάρμακο κατεβάζει...
Μια κουταλιά ζάχαρη...
το φάρμακο κατεβάζει...
Με τον πιο ευχάριστο τρόπο.
Ο κοκκινολαίμης που φτιάχνει τη φωλιά του...
χρόνο για ξεκούραση δεν έχει...
καθώς κλωστούλες μαζεύει και κλαράκια.
Όμως, μαζί με τη δουλειά μια χαρούμενη μελωδία λέει.
Ξέρει ότι με το τραγούδι η δουλειά κυλά.
Μια κουταλιά ζάχαρη...
το φάρμακο κατεβάζει...
Μια κουταλιά ζάχαρη...
το φάρμακο κατεβάζει...
Με τον πιο ευχάριστο τρόπο.
Οι μέλισσες που το νέκταρ φέρνουν...
απ'τα λουλούδια στην κηρήθρα...
δεν κουράζονται ποτέ να ζουζουνίζουν...
Γιατί έναν υπνάκο παίρνουν σε κάθε λουλουδάκι.
Κι έτσι ο σκοπός τους
αγγαρεία δεν είναι.
Αναιδέστατη!
Δε θα καθήσουμε έτσι όλη μέρα.
Βγάλτε με έξω.
Αυτό ήταν πολύ...
Σ'ευχαριστώ τώρα.
Όταν θα'χετε τελειώσει. Ευχαριστώ.
Φτάνει για τώρα. Καπέλα και παλτά.
Ώρα για τη βόλτα μας στο πάρκο.
Δε θέλω βόλτα. Θέλω να φτιάξω πάλι το δωμάτιο.
Παν μέτρον άριστον!
Για να σας δω. Δεν είστε ντυμένοι όπως μ'αρέσει.
Όμως, υπάρχει χρόνος.
Εν δύο και ξεκινάμε.
Κάνω ό, τι μου αρέσει και μ'αρέσει ό, τι κάνω.
Γεια χαρά, φιλότεχνοι.
Σήμερα είμαι ζωγράφος των δρόμων.
Καλλιτέχνης επιπέδου.
Κι όλο μου το έργο, είναι από μνήμης.
Δεν είναι της Βασιλικής Ακαδημίας...
αλλά ξεχωρίζουν, έτσι;
Ζωγραφίζω ό, τι μ'αρέσει και μ'αρέσει ό, τι ζωγραφίζω.
Πληρωμή δε σας ζητώ.
Αλλά το καπέλο μου θα χαιρόταν με μια πέννα.
Περίμενε. Μην κουνήσεις ούτε δαχτυλάκι.
Μείνε εκεί που είσαι.
Θ'αναγνώριζα παντού αυτή τη σιλουέτα.
Μαίρη Πόππινς!
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω.
Ξέρεις την Τζέην και τον Μάικλ;
Τους έχω δει. Τελευταία κυνηγούσαν έναν χαρταετό, έτσι;
Η Μαίρη Πόππινς μας πάει στο πάρκο.
Αδύνατον η Μαίρη, άλλες νταντάδες, ίσως.
Αλλά όταν είσαι με την Μαίρη Πόππινς...
ξαφνικά βρίσκεσαι σε μέρη, που δεν ονειρεύτηκες...
και στο άψε σβήσε, συμβαίνουν τα πιο περίεργα πράγματα.
Δεν έχω ιδέα για τι πράγμα μιλάς.
Δε μου πέφτει λόγος, αλλά θα'χει στο μυαλό της...
κάποια χαρούμενη γιορτή.
Δε θα με ξάφνιαζε, αν είναι μια βαρκάδα στον Τάμεση.
Είναι πάντα ωραία αν σ'αρέσει η βόλτα.
Τι λέτε για ένα όμορφο τσίρκο;
Λιοντάρια και τίγρεις. Διάσημοι καλλιτέχνες...
ν'αψηφούν το θάνατο με επιδέξιους άθλους...
μπροστά στα μάτια σας.
Αν μπορείτε, θα προτιμούσα να πάω εκεί.
Όμορφα, έτσι; Τυπική Αγγλική εξοχή...
Φτιαγμένη από χέρι αληθινό.
Αν και δεν το βλέπεις γίνεται πανηγύρι...
κάτω στο δρόμο και πέρα απ'το λόφο.
Δε βλέπω κανένα δρόμο.
Πρόσθεσε κάτι εδώ
και κάτι εκεί.
Να ένας εξοχικός δρόμος.
Κατάλληλος για ταξίδι και περιπέτεια.
Μπορούμε να πάμε, Μαίρη Πόππινς;
Τι όμορφο μέρος, δε βρίσκεις, Μαίρη Πόππινς;
Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή. Δεν κοιτάζει κανείς.
Σε παρακαλούμε, Μαίρη Πόππινς.
Δε σκοπεύω να γίνω θέαμα, ευχαριστώ.
Θα το κάνω μόνος μου.
Λίγα μαγικά.
Είναι εύκολο. Για να δούμε. Σκέφτεστε.
Κλείνετε το μάτι. Ανοιγοκλείνετε δυο φορές.
Κλείνετε τα μάτια και πηδάτε.
Έπρεπε να συμβεί κάτι;
Μπερτ, τι ανοησία.
Γιατί πάντα περιπλέκεις τα πιο απλά πράγματα;
Το χέρι σου, Μάικλ. Μην καμπουριάζεις.
Ένα, δύο...
Μαίρη Πόππινς, είσαι πολύ όμορφη.
Στο ορκίζομαι. Όπως τη μέρα που σε γνώρισα.
Κι εσύ είσαι μια χαρά, Μπερτ.
Είπες ότι υπήρχε πανηγύρι.
Στο δρόμο και πίσω απ'το λόφο, θυμάσαι;
Ακούω τα αλογάκια!
Πείτε ότι σας έστειλε ο Μπερτ.
Μην πέσετε και μουτζουρώσετε τη ζωγραφιά.
Τι όμορφη μέρα! Σαν Μαγιάτικο πρωνό!
Νιώθω να πετάξω ότι μπορώ...
Άσε τις τρέλες, Μπερτ.
Έχεις ξαναδεί χορτάρι τόσο πράσινο;
Ουρανό πιο γαλανό;
Πάντα είναι γιορτή, με τη Μαίρη...
Η Μαίρη κάνει την καρδιά σου να φτερουγίζει...
Δεν έχεις αλλάξει καθόλου, έτσι;
Όταν η μέρα είναι γκρίζα...
Η Μαίρη κάνει τον ήλιο να λάμπει αστραφτερά...
Η ευτυχία ανθίζει ολόγυρά της...
Οι νάρκισσοι στο περιστέρι χαμογελούν...
Όταν η Μαίρη το χέρι σου κρατά, νιώθεις μια χαρά...
Η καρδιά σου αρχίζει σαν μπάντα να χτυπά...
Είσαι ελαφρόμυαλος.
Πάντα είναι γιορτή με τη Μαίρη...
Γι'αυτό και την αγαπάμε...
Πάντα είναι γιορτή με τη Μαίρη...
Την καρδιά σου κάνει να φτερουγίζει...
Όταν η μέρα είναι γκρίζα...
Η Μαίρη κάνει τον ήλιο να λάμπει αστραφτερά...
Η ευτυχία ανθίζει ολόγυρά της...
Οι νάρκισσοι στο περιστέρι χαμογελούν...
Όταν το χέρι σου κρατά νιώθεις μια χαρά...
Η καρδιά σου αρχίζει σαν μπάντα να χτυπά...
Πάντα είναι γιορτή με τη Μαίρη...
Γι'αυτό και την αγαπάμε...
- Σας ευχαριστώ. - Χαρά μας, Μαίρη Πόππινς.
Πάντα είναι γιορτή μαζί σου, Μπερτ.
Κύριοι σαν εσένα, λίγοι είναι.
Είμαι ένα είδος που εξαφανίζεται.
Αν και είσαι άξεστος το αίμα σου γαλάζιο κυλά.
Κοινή λογική.
Ποτέ δε σκέφτεσαι αξιώσεις να προβάλλεις.
Αυτοσυγκράτηση είναι το έμβλημά σου.
Μια κυρία δε φοβάται όταν εσύ είσαι κοντά της.
Είσαι ένας γλυκός αριστοκράτης.
Είναι πάντα γιορτή μαζί σου, Μπερτ.
Γκαρσόν.
Τι νοστιμιές έχετε;
Θα αρχίζουμε με παγωτό βατόμουρο.
Μετά βουτήματα και τσάι.
Ό, τι θέλετε διαλέξτε,
κερνάμε εμείς.
Είσαι πολύ ευγενικός.
Τα πάντα για σένα, Μαίρη Πόππινς.
Είσαι η αγαπημένη μας.
Η Μέηβις και η Σύμπιλ, έχουν τρόπους χαριτωμένους.
Η Προύντενς και η Γκουεντολίν την καρδιά σου ζαλίζουν.
Η Φόεμπε είναι γοητευτική, η Μωντ αφοπλιστική.
Η Φελίτσια κομψή, η Σύνθια χαριτωμένη.
Η Μίλλυ είναι γλυκειά, η Στέφανι περίφημη.
Η Πρισσίλα μια απόλαυση.
Μια εύθυμη παρέα.
Η Φύλις και η Γκλύνις είναι καλά κορίτσια.
Θα συμφωνήσω, είναι αξιοπρεπείς.
Όμως, η καλύτερη απ'όλες κορυφαία μέσα σ'όλες...
Είναι η Μαίρη Πόππινς, τελεία και παύλα.
Τα αλογάκια είναι μόνο για μας.
Πολύ ωραία. Αν δε θέλετε να πάτε αλλού.
Ποιος λέει ότι δε θα πάμε αλλού;
Φύλακα!
Αμέσως, Μαίρη Πόππινς.
Κι έφυγαν...
Η Μαίρη Πόππινς προηγείται δύο μέτρα.
Το άλογό μου είναι πιο γρήγορο.
Το άκουσες, φίλε; Και θα το ανεχτείς;
Έτσι μπράβο.
Αυτά είναι όσα μπορείς να κάνεις μόνο;
Όχι τόσο γρήγορα, Μάικλ.
Μπερτ, είσαι άτακτος, σαν τα παιδιά.
Είμαι πολύ εύθυμος, μόνο.
Συνέλθετε. Δεν είμαστε σε ιπποδρομίες.
Ακολουθήστε με, παρακαλώ.
- Καλημέρα. - Ναι, πράγματι, Τι;
- Φύγαμε! - Ναι, σίγουρα. Φύγαμε!
Ανάθεμα, πάλι αυτοί οι Βρεττανοί.
Καϋμένε, φιλαράκο. Ας τον βοηθήσουμε.
Οι άγιοι να με φυλάξουν.
Ανέβα. Τώρα κρατήσου.
Για κοίτα. Ένα κομψό αλογάκι.
Έλα να παλέψουμε, βρωμοκοπρίτη.
Μπορώ να σας νικήσω όλους.
Πιο γρήγορα, ομορφούλη μου.
Έχετε την καλοσύνη να μ'αφήσετε να περάσω;
Βεβαίως, κυρία.
Εξαίρετος χρόνος. Αλλά και τι στυλ!
Τι ωραία!
Ακίνητη τώρα. Πρόσεξε το πουλάκι.
Πώς νιώθεις που κέρδισες την κούρσα;
Που κέρδισες δόξα και χρήμα.
Που η φωτογραφία σου θα μπει στις εφημερίδες;
Είμαι ενθουσιασμένη!
Πέρα απ'το ότι διαθέτεις μια φοβερή εμφάνιση.
Δεν θα υπάρχουν λόγια να περιγράψεις τι νιώθεις.
Αντιθέτως, υπάρχει μια πολύ καλή λέξη.
- Σωστά, Μπερτ; - Πες τους την.
Είναι σουπερκαλιφρατζιλίστικ εξπιαλιντόσιους.
Έστω κι αν ακούγεται απαίσια.
Αν την πεις αρκετά δυνατά πάντα θα φαίνεσαι παιδί.
Σουπερκαλιφρατζιλίστικ εξπιαλιντόσιους.
Παλληκάρι σαν ήμουνα έτρεμα να μιλήσω.
Ο πατέρας μου τσιμπά τη μύτη...
και μου λέει πως είμαι λωποδύτης.
Αλλά μια μέρα έμαθα τη λέξη...
κι έπαψε στη μύτη μου να τις βρέχει.
Η μεγαλύτερη λέξη που ακούσατε στην οικουμένη.
Σουπερκαλιφρατζιστικ εξπιαλιντόσιους.
Έστω κι αν ακούγεται απαίσια...
Αν την πεις δυνατά πάντα θα φαίνεσαι παιδί.
Στον κόσμο όλο ταξίδεψε κι όπου κι αν γύριζε...
τη λέξη του έλεγε και τον εξυμνούσαν.
Ένας έξυπνος κύριος!
Όταν δούκες, μαχαραγιάδες μ'εμένα την ώρα τους περνούν...
λέω την ξεχωριστή μου λέξη και σε τσάι με προσκαλούν.
Μπορείς κι ανάποδα να την πεις.
Ντόσιουςαλιεξπιστικ φρατζιλκαλιρούπες.
Έτσι όταν τη γ λώσσα σου η γάτα έχει φάει...
μην κλάψεις. Θυμήσου τη λέξη αυτή.
Προσεκτικά όμως, να τη χρησιμοποιείς.
- Τη ζωή σου ν'αλλάξει μπορεί. - Για παράδειγμα;
Στο κορίτσι μου την είπα μια μέρα...
και τώρα την έχω γυναίκα.
Και είναι τόσο όμορφη!
Μείνετε κοντά μου.
Μπερτ, οι όμορφες ζωγραφιές σου.
Υπάρχουν πολλές ακόμη. Όμως, αλλάζω δουλειά.
Ο καιρός εδώ είναι ωραίος για κάστανα.
Ελάτε, παιδιά.
Όχι, δεν παίρνω το απαίσιο φάρμακο.
Είναι ανάγκη, Μαίρη Πόππινς;
Όποιος βρέχει τα πόδια του...
πρέπει να μάθει το φάρμακό του να παίρνει.
Δεν το θέλω!
Τονωτικό μοσχολέμονο. Νόστιμο!
Φράουλα!
Ποντς με ρούμι. Ικανοποιητικό.
Μαίρη, δε θα μας αφήσεις ποτέ, έτσι;
Έχεις μαντήλι, κάτω απ'το μαξιλάρι σου;
Θα μείνεις, αν υποσχεθούμε να είμαστε καλοί;
Αυτή είναι κούφια υπόσχεση.
Εύκολα δίνεται, εύκολα αθετείται.
Τι θα κάνουμε χωρίς εσένα;
Θα μείνω ως ο άνεμος ν'αλλάξει.
Μέχρι πότε δηλαδή;
Ησυχία, παρακαλώ. Ώρα για ύπνο.
Δεν μπορούμε να κοιμηθούμε. Τόσα όμορφα έγιναν σήμερα.
Όταν πηδήξαμε στη ζωγραφιά του Μπερτ.
Ανεβήκαμε στα αλογάκια κι αυτά ξεκίνησαν.
Και πήγαμε όλοι καλπάζοντας στην εξοχή.
Μαίρη, δε θυμάσαι; Κέρδισες στην κούρσα.
Ένα αξιοπρεπές άτομο σαν εμένα σε ιπποδρομίες;
Πώς τολμάς να υποννοείς κάτι τέτοιο!
Μα σε είδα να το κάνεις!
Ούτε λέξη, αλλιώς θα φωνάξω αστυνομικό.
- Μα έγινε, το είδα! - Κοιμηθείτε.
Όχι, δε θέλω να κοιμηθώ.
Είμαστε τόσο συγκινημένοι.
Πολύ καλά, όπως θέλετε.
Μείνε ξύπνιος...
μην ξεκουραστείς.
Μην ξαπλώσεις...
στου κρεβατιού τη θαλπωρή.
Καθώς το φεγγάρι...
στον ουρανό ταξιδεύει.
Μείνε ξύπνιος...
τα μάτια σου μην κλείσεις.
Αν κι ο κόσμος...
κοιμάται βαθειά.
Αν και το μαξιλάρι είναι απαλό...
κι έχει ζεστασιά...
εσύ δε νυστάζεις.
Μείνε ξύπνιος.
Το κεφάλι μη γείρεις,,,
και μην ονειρευτείς.
Μείνε ξύπνιος.
Το κεφάλι μη γείρεις...
και μην ονειρευτείς...
Θαυμάσια μέρα, κ. Μπανακλ.
Κανείς δεν κοιμάται τώρα. Βάλε διπλή πυρίτιδα.
Να ταρακουνήσουμε λίγο τα πράγματα, έτσι;
- Υπέροχο πρωνό, Έλλεν. - Πράγματι, κυρία.
Έβαλες τα χαλασμένα αβγά στο σάκκο μου;
Μετά τη συνάντησή μας στο Άλμπερτ Χωλ...
θα πάμε να πετάξουμε πράγματα στον πρωθυπουργό.
Πόσο κομψός είσαι σήμερα, Τζωρτζ.
Τι είναι τα φρικτά ξεφωνητά στην κουζίνα;
Είναι η μαγείρισσα, τραγουδάει.
Τι την έπιασε;
Είναι χαρούμενη σαν γρύλλος.
Μάλιστα, αφότου πήρες την Μαίρη Πόππινς...
τα πιο εκπληκτικά πράγματα συμβαίνουν εδώ.
Η Έλλεν, για παράδειγμα. Δεν έσπασε πιάτο το πρωί.
Αυτό είναι καταπληκτικό.
Αυτή κι μαγείρισσα τρωγόντουσαν σαν σκυλιά...
αλλά σήμερα...
- Να σου ανοίξω, χρυσή μου. - Ευχαριστώ, κούκλα μου.
Έλλεν, σταμάτα τον ενοχ λητικό θόρυβο.
Και κλείσε το παράθυρο.
Τα πουλιά μου φέρνουν πονοκέφαλο.
Σιωπή. Πονοκεφαλιάζετε τον κύριο.
Λυπάμαι που δε νιώθεις καλά σήμερα.
Ποιος το είπε; Είμαι θαυμάσια στην υγεία μου.
Δεν καταλαβαίνω γιατί όλοι είναι τόσο χαρούμενοι...
Σουπερκαλιφρατζιλίστικ εξπιαλιντόσιους.
Τι όμορφα! Ευχαριστώ, καλέ μου.
Η Μαίρη Πόππινς μας έμαθε την πιο όμορφη λέξη.
Σουπερκαλιφρατζιλίστικ εξπιαλιντόσιους.
Τι είναι αυτά που λέτε; Τι διαβολικό πράγμα είναι;
Είναι κάτι που λες, όταν δεν ξέρεις τι να πεις.
Εγώ πάντα ξέρω τι να πω. Βιαστείτε τώρα.
Μπορείς να μου εξηγήσεις αυτό το πανδαιμόνιο;
Δεν υπάρχει τίποτα να σου εξηγήσω.
Είναι ολοφάνερο πως είσαι κακόκεφος σήμερα.
Τα παιδιά ήρθαν για να σου φτιάξουν τη διάθεση.
Θα'θελα να ξεκαθαρίσω κάτι.
Δεν είμαι κακόκεφος. Είμαι απόλυτα ήρεμος.
Δε θέλω να μου φτιάξουν τη διάθεση.
Πάντα ήθελες ένα εύθυμο και ευχάριστο σπιτικό.
Θέλω να διαφοροποιήσω τη λέξη "εύθυμο"...
και την επιπόλαιη ανευθυνότητα.
Συγνώμη, χρυσέ μου. Στις θέσεις σας όλοι.
Δεν έχω αντίρρηση να'ναι κανείς εύθυμος.
Αλλά επιμένω στην κοσμιότητα.
Δε θα κάτσω με τα χέρια σταυρωμένα...
να βλέπω αυτή τη γυναίκα τη Μαίρη Πόππινς...
να υπονομεύει την πειθαρχία στην οικογένειά μου.
Υπάρχει κάτι παράξενο σ'αυτό το σπίτι...
αφ'ότου έφθασε αυτή και να ξέρεις ότι το πρόσεξα.
- Και κάτι ακόμη... - Ναι, καλέ μου.
Προτείνω να φέρεις να διορθώσουν το πιάνο.
Όταν κάθομαι στο όργανο θέλω να'ναι κουρδισμένο.
Μα Τζωρτζ, εσύ δεν παίζεις.
Αυτό είναι τελείως άσχετο.
Πρώτα πρέπει να πάμε για το κούρδισμα του πιάνου.
Μετά στο μαγαζί της κ. Κόρυ, για μελόψωμο.
Μετά στον ψαρά, για γ λώσσες και γαρίδες.
Μάικλ, σταμάτα να καθυστερείς.
Καλημέρα, ναύαρχε.
Μάικλ, για τι περιπέτειες ξεκινάμε σήμερα;
Πας να πολεμήσεις τους Οττεντότους;
Να ξεθάψεις θησαυρούς;
Πάμε ν'αγοράσουμε ψάρια.
Πολύ καλά. Προχωρήστε πλευρικά.
Ας βάλουμε τα δυνατά μας, παλληκάρι μου.
Εδώ χρειάζεται πολύ γυάλισμα.
Είναι ο Άντριου.
Όχι τόσο γρήγορα. Δεν καταλαβαίνω λέξη.
Πάλι! Τον κακομοίρη!
Υγείες!
Ναι, φυσικά. Δεν υπάρχει λεπτό για χάσιμο.
Θα πάω αμέσως. Και σ'ευχαριστώ πολύ.
- Τι είπε; - Είπε, παρακαλώ.
Τι άλλο;
Δε νομίζω ότι είπε τίποτα.
Εσύ ξέρεις καλύτερα, όπως συνήθως.
Νόμιζα πως πηγαίναμε για ψάρια.
Έγινε μια αλλαγή στα σχέδια. Ελάτε, μην καθυστερείτε.
Άντριου, η ανησυχία δε βοηθά κανέναν.
Γύρνα σπίτι σου και ξεκουράσου.
Μπερτ, χαίρομαι που είσαι εδώ.
Ήρθα μόλις το έμαθα.
- Πώς είναι; - Δεν τον ξανάδα τόσο άσχημα.
Κι αυτά; Είναι μεταδοτικό, ξέρεις.
- Θα βγάλουμε εξανθήματα; - Πολύ απίθανο.
Θείε Άλμπερτ.
Δόξα τω Θεώ, η Μαίρη! Πόσο χαίρομαι!
Θείε Άλμπερτ, το υποσχέθηκες.
Το ξέρω. Προσπάθησα, καλή μου.
Αλλά μ'αρέσει τόσο να γελώ.
Μόλις αρχίσω, δεν υπάρχει σταματημός.
Αυτό γίνεται. Ξετρελαίνομαι να γελώ.
Δεν μπορώ να το αποφύγω. Μ'αρέσει το γέλιο.
Μην τολμήσετε. Θα τον κάνεις χειρότερα.
Είναι πολύ σοβαρό.
Ό, τι κι αν κάνετε, να'χετε αγέλαστη όψη.
Την άλλη φορά, κάναμε τρεις μέρες να τον κατεβάσουμε.
Μ'αρέσει να γελάω.
Δυνατά και καθάρια.
Κάθε χρόνο χειροτερεύει.
Όσο πιο πολύ γελώ, τόσο από χαρά πηδώ.
Δε βοηθάς καθόλου.
Όσο πιο μεγάλη η χαρά τόσο κι εγώ το γ λεντώ.
Είναι ενοχλητικό. Όσο πιο πολύ το γλεντώ.
Μερικοί γελάνε μέσα απ'τη μύτη τους, κάπως έτσι...
Φρικτό!
Μερικοί γελάνε μέσα απ'τα δόντια, για τω Θεώ!
Τσιρίζουν και σφυρίζουν σαν φίδια.
Καθόλου χαριτωμένο, κατά τη γνώμη μου.
Μερικοί γελάνε πολύ γρήγορα. Άλλοι σαν έκρηξη.
Άλλοι τιτιβίζουν σαν πουλιά.
Είσαι το ίδιο άσχημα, σαν αυτόν.
Μετά είναι εκείνοι, που δεν μπορούν ν'αποφασίσουν.
Όταν αστεία πράγματα συμβαίνουν...
Δεν μπορώ να το συγκρατήσω και να τσιρίξω.
Πρέπει να ξεσπάσει μ'ένα χο χο χο.
Τι ωραία! Ευχόμουνα να έρθεις.
Πάντα περνάμε όμορφα.
Μας αρέσει να γελάμε.
Δυνατά και καθάρια.
Μας αρέσει να γελάμε. Για να μας ακούνε όλοι.
Μην αρχίζετε τώρα εσείς οι δύο. Κατεβείτε εδώ.
Καλώς ήρθατε, παιδιά. Σαν στο σπίτι σας.
Τραβήξτε μια καρέκλα.
Έχετε γίνει θέαμα, όλοι σας.
Τώρα που το είπες, μου θύμισες τον αδελφό μου.
Έχει μια ξεκούραστη δουλειά σε εργοστάσιο.
Τι κάνει;
Κάθεται όλη μέρα και κάνει γκριμάτσες.
Απ'το μυαλό σου το έβγαλες.
Τι συμπεριφορά!
Να μη με λένε Μαίρη Πόππινς...
αν δεν είναι το πιο ατιμωτικό θέαμα αυτό.
Ξέρω κάποιον μ'ένα ξύλινο πόδι, που λέγεται Σμιθ.
Πώς λένε το άλλο πόδι; Αστείο, έτσι;
Παιδιά, ώρα για τσάι. Δε θα χαλάσω το πρόγραμμα.
Σε παρακαλώ, μείνε. Σου έχω υπέροχο τσάι.
Που κρυώνει.
Ήλπιζα, ότι ίσως, θα έκανες τον κόπο...
Θαυμάσια, σ'ευχαριστώ. Μακρυά τα πόδια.
Προσέξτε το ψωμί και το βούτυρο.
Το ήξερα ότι θα τα κατάφερνε.
Και τι ωραίο τσάι!
Τώρα θα θέλετε και να σερβίρω. Ας είναι...
Πάψτε να φέρεστε σαν αγέλη από ύαινες.
Δύο κομάτια, θείε;
Όχι ζάχαρη για μένα.
Χαίρομαι που ήρθες. Δε θα'χε πλάκα χωρίς εσένα.
Βάλε γάλα στον Μάικλ και στο δικό σου.
Ωραίο καιρό έχουμε για τέτοια εποχή, έτσι;
Τίς προάλλες που έκανε κρύο...
ένας φίλος μου πήγε να αγοράσει μακρυά σώβρακα.
Ο μαγαζάτορας ρώτησε. Πόσο μακρυά τα θέλετε;
Και ο φίλος μου είπε...
Απ'τον Σεπτέμβριο ως τον Μάρτιο.
Τζέην, σύνελθε.
Παιδιά, καθήστε καθώς πρέπει στο τραπέζι.
Το τσάι σου, θείε Άλμπερτ.
Περνάω τόσο ωραία, που μακάρι να μένατε εδώ.
Και θα μείνουμε, δεν υπάρχει τρόπος να κατέβουμε.
Υπάρχει ένας τρόπος. Δε θέλω να το αναφέρω.
Γιατί πρέπει να σκεφτείτε κάτι θλιβερό.
Τελείωνε τότε, σε παρακαλώ.
Σκέφτηκα το κατάλληλο.
Χθες, όταν η κυρία δίπλα άνοιξε την πόρτα...
στεκόταν εκεί ένας άντρας.
Κι ο άντρας της είπε. Λυπάμαι, πάτησα τη γάτα σας.
- Τι θλιβερό! - Την καϋμένη τη γάτα.
Και τότε ο άντρας είπε. Θα'θελα να την αντικαταστήσω.
Και η κυρία λέει. Σύμφωνοι. Πιάνετε ποντίκια;
Προσπαθώ σκληρά να'μαι θλιμμένος.
Όμως, όλα αποδεικνύονται αστεία.
Δεν μπορώ να το αποφύγω.
Αρκετά! Ώρα να πάμε σπίτι.
Αυτό είναι θλιβερό.
Είναι το πιο θλιβερό που έχω ακούσει ποτέ.
Εμπρός, παιδιά.
Είναι ανάγκη να φύγεις;
Όταν έρχεται κόσμος, περνάμε τόσο όμορφα.
Μετά όμως πρέπει να φύγουν κι είμαι πολύ θλιμμένος.
Μην ανησυχείς. Θα ξανάρθουμε σύντομα.
Περάσαμε υπέροχα.
Πρόσεχε το θείο, Μπερτ.
Θα καθήσω μαζί του για λίγο.
Έχω φυλάξει ένα αστείο, ειδικά για την περίσταση.
- Θες να το ακούσεις; - Θα σου χρωστώ ευγνωμοσύνη.
Είναι για τον παππού μου. Μια νύχτα είδε εφιάλτη.
Τρόμαξε τόσο που μάσησε το μαξιλάρι του σε κομάτια.
Το πρωί του λέω. "Πώς αισθάνεσαι, παππού;"
Είπε. "Όχι κι άσχημα, λίγο αποστομωμένος".
Τίποτα δεν αξίζει όσο ένα καλό αστείο.
Κι αυτό δεν ήταν καλό αστείο.
Άργησες λίγο απόψε, Μπανκς.
Συμβαίνει τίποτα, Μπανκς;
Πατέρα, χαιρόμαστε που γύρισες.
Θες ν'ακούσεις ένα αστείο;
Περάσαμε υπέροχο απόγευμα με τη Μαίρη.
Το αστείο πάει έτσι...
Ξέρω κάποιον μ'ένα ξύλινο πόδι, που λέγεται Σμιθ.
Δεν ξέρουμε κανέναν Σμιθ.
Και ο άλλος του λέει. Πώς λένε το άλλο πόδι;
Κάναμε πάρτυ με τσάι. Στο ταβάνι.
Ησυχία, παιδιά.
Η Μαίρη λέει ότι αν είμαστε καλά παιδιά...
θα μας ξαναπάει εκεί.
Η Μαίρη Πόππινς το είπε αυτό;
Γηγαίνετε στο δωμάτιό σας.
Μαίρη, έχεις την καλοσύνη να'ρθεις μαζί μου;
Λυπάμαι πολύ, γι'αυτό που πρέπει να σου πω.
Καλησπέρα, συμβαίνει τίποτα;
Φοβάμαι πως ναι.
Θα έμενα, αλλά πρέπει να ντυθώ για τη συγκέντρωση.
Γουίνφρεντ, επιθυμώ να είσαι παρούσα.
Μαίρη, ομολογώ πως μ'έχεις απογοητεύσει.
Θα μπλέξει τώρα, άκουσα τον κύριο πριν να τα λέει.
Δεν αρνούμαι ότι ευθύνομαι κι εγώ που επέτρεψα στα παιδιά...
να περνούν τις μέρες τους σ'ανοησίες...
αλλά είναι καιρός να μάθουν τις δυσκολίες της ζωής.
Μα είναι παιδιά, Τζωρτζ.
Ακριβώς. Και υπό το φως των γεγονότων...
Σίγουρα ξέρεις τι κάνεις;
Μια τράπεζα βρεττανική με ακρίβεια διοικείται.
Είναι ό, τι χρειάζεται ένα σπιτικό.
Παράδοση, πειθαρχία και νόμοι. Τα εργαλεία.
Χωρίς αυτά, σύγχυση, χάος.
Ηθική αποσάθρωση.
Σύντομα βρίσκεσαι σε φρικτό αδιέξοδο.
Συμφωνώ απολύτως.
Τα παιδιά πρέπει να διαπλάσουν χαρακτήρα.
Η ζωή είναι μια τεράστια μάχη, που πρέπει να δώσουμε.
Ταράζομαι όταν ακούω τα παιδιά μου να λένε...
ότι μπαίνουν και βγαίνουν από ζωγραφιές του δρόμου...
ότι συναναστρέφονται με άτομα του υπποδρόμου.
Ότι πάνε για κυνήγι αλεπούς.
Αυτό δεν πειράζει, είναι παραδοσιακό.
Αλλά πάρτυ με τσάι στο ταβάνι;
Ερωτώ, κάνετε πάρτυ στο ταβάνι;
Και αμφιβόλου εντιμότητας βόλτες;
Αν είναι βόλτες να πηγαίνουν.
Μα αυτές σκοπό πρέπει να έχουν.
Ανόητες λέξεις όπως Σουπερκαλι...
Μπράβο. Το είπες.
Κι όταν πηδάνε σε ζωγραφιές καμιά ανάγκη δεν εκπληρώνουν.
Πρέπει να μάθουν την τίμια αλήθεια...
Παρά τη νειότη τους, πρέπει να μάθουν...
Τη ζωή που κάνετε.
Να νιώθουν τη συγκίνηση των λογιστικών αθροίσεων.
Χίλια μηδενικά τακτικά σε μια σειρά.
Όταν κοιτάζουν το διάγραμμα...
που δείχνει αύξηση κερδών...
η καρδιά τους από χαρά να ξεχειλίζει.
Είναι καιρός να μάθουν. Το δρόμο σας να πάρουν.
Να διαβούν με περηφάνεια τον ίσιο σας δρόμο.
Αύριο λοιπόν, την Τζέην και τον Μάικλ...
θα'χετε στο πλευρό.
Θαυμάσια, έκανες διάνα. Στο πλευρό μου;
Πού θα πάμε;
Στην τράπεζα, όπως προτείνατε φυσικά.
Με συγχωρείτε τώρα.
Αύριο είναι σπουδαία μέρα για τα παιδιά.
Θα φροντίσω να κοιμηθούν καλά.
Είπα ότι θα πάρω τα παιδιά στην τράπεζα;
- Έτσι φάνηκε, καλέ μου. - Και γιατί όχι;
Το γιατρικό που θέλουν γι'αυτές τις τσαπατσουλιές...
και τις γλυκερές ιδέες που αποκτούν εδώ.
Θαυμάσια ιδέα!
Μαίρη Πόππινς, δε θα σ'αφήσουμε να φύγεις.
- Μα τι λέτε; - Δε σε απέλυσε;
Όχι βέβαια! Εμένα ποτέ δε μ'απολύουν.
Ούτε είμαι γαϊτανάκι. Μη στριφογυρίζετε.
Οι κατσίκες κουτουλούν, τα πουλιά πετούν...
και τα παιδιά που θα βγουν με τον πατέρα τους...
πρέπει να κοιμηθούν. Εμπρός λοιπόν.
- Θα βγούμε με τον πατέρα; - Απίστευτο!
Ποτέ δε μας έχει πάρει μαζί του.
Πώς τα κατάφερες;
Εσύ θα του έβαλες την ιδέα στο κεφάλι.
Τι αναίδεια είναι αυτή! Εγώ βάζω ιδέες στους άλλους!
- Πού θα μας πάει; - Στην τράπεζα.
Στην πόλη! Ο πατέρας θα μας δείξει τα αξιοθέατα.
Μερικές φορές ένα άτομο που αγαπάμε...
χωρίς να το θέλει...
δεν μπορεί να δει πέρα απ'τη μύτη του.
Μερικές φορές, μια λεπτομέρεια είναι σημαντική.
Ο Καθεδρικός Ναός!
Ο πατέρας περνάει από εκεί κάθε μέρα.
Κάθε πρωί, στα σκαλιά του Αγίου Παύλου.
Έρχεται η γριά κυρία των πουλιών.
Τον κόσμο καλεί.
"Αγοράστε σακούλια... με ψιχουλάκια."
Ταϊστε τα πουλάκια. Δείξτε ότι νοιάζεστε.
Και τότε, χαρά θα νιώσετε.
Τα μικρά τους πεινούν, οι φωλιές είναι φτωχές.
Φτάνει μια πεντάρα να χαρίσετε.
Ταϊστε τα πουλάκια με μια πεντάρα.
Μια πεντάρα το σακουλάκι.
Ταϊστε τα πουλάκια φωνάζει.
Τα πουλιά στον ουρανό πετάνε.
Άγιοι κι Απόστολοι κοιτάνε...
καθώς την πραμάτεια της πουλάει.
Αν και δεν το βλέπετε πως χαμογελάνε ξέρετε...
κάθε φορά που κάποιος δείχνει στοργή.
Αν και τα λόγια της απλά και λιγοστά είναι.
Ακούστε, σας καλεί.
Ταϊστε τα πουλάκια.
Το σακούλι μια πεντάρα.
Η τράπεζα είναι ευπρεπές μέρος. Να δείξουμε καλή συμπεριφορά.
Νόμιζα ότι η τράπεζα ήταν δική σου.
Είμαι απ'τους παλιότερους...
έτσι, κατά κάποιο τρόπο είναι δική μου.
Μάικλ, κοίτα. Αυτή είναι.
Η γυναίκα των πουλιών. Εκεί που είπε η Μαίρη.
- Τη βλέπεις, πατέρα; - Φυσικά.
Νομίζεις ότι δε βλέπω πέρα απ'τη μύτη μου;
Άκου, πατέρα. Το λέει.
Ταϊστε τα πουλάκια. Το σακούλι μια πεντάρα.
Τί άλλο θα μπορούσε να λέει;
Να ταϊσουμε τα πουλιά;
Έχω μια πεντάρα απ'τον κουμπαρά μου.
Μόνο γι'αυτή τη φορά, σε παρακαλούμε.
Να πετάξετε λεφτά σε ψωριάρικα πουλιά; Όχι βέβαια!
- Μα η Μαίρη λέει... - Δε μ'ενδιαφέρει.
Ούτε θέλω να ξανακούσω το όνομά της σήμερα.
Μα είναι η δική μου πεντάρα.
Δε θα σου επιτρέψω να πετάξεις τα λεφτά σου.
Στην τράπεζα θα σου δείξω τι να κάνεις με την πεντάρα σου...
και θα το βρεις πολύ ενδιαφέρον.
Τι συμβαίνει, Μπανκς;
Είναι τα παιδιά μου, κ. Ντώους.
Όμως, τι γυρεύουν εδώ;
Επιθυμούν ν'ανοίξουν λογαριασμό.
Και πόσα λεφτά έχεις, νεαρέ;
Μια πεντάρα. Αλλά θέλω να ταϊσω τα πουλιά.
Με τόσα ακριβώς ξεκίνησα κι εγώ.
Είναι ο κ. Ντώους, πρόεδρος της τράπεζας.
Ένας γίγαντας στον κόσμο των οικονομικών.
Πατέρα, τα παιδιά του Μπανκς.
Θέλουν ν'ανοίξουν λογαριασμό.
Αλήθεια; Θαυμάσια.
Πάντα χρειάζονται περισσότερα λεφτά στην τράπεζα.
Ώστε, έχεις μια πεντάρα. Μπορώ να την δω;
Όχι, θέλω να ταϊσω τα πουλιά.
Σαχλαμάρες! Θα τα ταϊσεις και τι θα βγει;
Χοντρά πουλιά.
Όμως, αν την πεντάρα σου...
στην τράπεζα επενδύσεις σοφά...
Είναι σίγουρο...
η πεντάρα θα τοκιστεί.
Θα'χεις την αίσθηση της νίκης...
καθώς το κύρος σου θα αυξάνεται...
στα χέρια των διευθυντών...
που επενδύουν...
ορθά.
- Μπορώ, κύριε; - Συνέχισε, Μπανκς.
Μέτοχος θα γίνεις στο σιδηρόδρομο της Αφρικής.
Στους υδροφράκτες του Νείλου.
Πες του για τα πλοία.
Στόλοι από λαγωνικά του ωκεανού.
Πες του κι άλλα.
- Μεγαλειώδη κανάλια. - Πώς ανάβει τη φαντασία!
Φυτείες από ώριμο τσάι.
Όλα από μία πεντάρα...
σοφά, οικονομικά επενδεδυμένη...
στη Ντώους, Τομς, Μάσλεϋ, Γκραμπς...
πιστωτική τράπεζα.
Μπράβο, αγόρι μου. Δώσε μου τα λεφτά.
Όχι, θέλω να ταϊσω τα πουλιά.
Όταν καταθέτεις μια πεντάρα στην τράπεζα...
σύντομα σε μεγάλη...
πίστωση εξελίσσεται.
Το ανάστημά σου θα υψώσεις...
το κύρος σου θα επεκταθεί...
στην οικονομική τάξη την υψηλή...
που οι εδραιωμένοι οικονομολόγοι κυριαρχούν.
Τίτλους θα αγοράσεις. Σκέψου τις κατασχέσεις.
Ομόλογα, περιουσίες, μερίσματα, μετοχές.
- Χρεωκοπήσεις. - Πτωχεύσεις.
Ευκαιρίες...
Κάθε είδους ιδιωτικές επιχειρήσεις.
- Ναυπηγεία. - Εμπορικά.
- Ανθρακωρυχεία. - Βυρσοδεψεία.
Όσο οι τράπεζες στέκονται όρθές...
στέκεται και η Αγγλία.
Όταν οι τράπεζες πέφτουν...
πέφτει και η Αγγλία.
Όλα αυτά απ'την έλλειψη μιας πεντάρας...
που με υπομονή, προσοχή, εμπιστοσύνη, επενδύθηκε...
στην Ντώους, Τομς, Μάσλεϋ, Γκραμπς...
πιστωτική τράπεζα.
Καλώς όρισες στη χαρούμενη οικογένεια επενδυτών.
Δώσ'την πίσω!
Δώστε μου πίσω τα λεφτά μου!
- Πρόσεχε πώς φέρεσαι. - Δώσ'την πίσω.
Θέλω τα λεφτά μου.
Η τράπεζα δε δίνει σε κάποιον τα λεφτά του.
Εγώ θα πάρω τα δικά μου.
Νεαρέ, όλο το λογαριασμό μου, μέχρι δεκάρας.
Και τα δικά μου.
Σταματήστε όλες τις πληρωμές.
Δώσε μου τα λεφτά μου!
Παιδιά, γυρίστε πίσω!
Σταματήστε αυτά τα παιδιά!
Ελάτε μαζί μου, γλυκά μου... η γιαγιά θα σας κρύψει.
Άφησε ήσυχη την αδελφή μου!
Ο παλιόφιλός σας δε θα σας πειράξει.
Μπερτ, εσύ είσαι;
Αυτοπροσώπως και στις υπηρεσίες σας.
Είσαι βρώμικος.
Κανα δυο μουτζούρες είναι...
Τυγχάνει σήμερα να είμαι καπνοδοχοκαθαριστής.
- Μπερτ, τρομάξαμε πολύ! - Μην εξάπτεστε.
Ο Μπερτ θα σας φροντίσει σαν πατέρας σας.
- Ποιος σας κυνηγάει; - Ο πατέρας.
Μας πήγε να δούμε την τράπεζά του.
Δεν ξέρω τι κάναμε, αλλά θα ήταν κάτι φρικτό.
Έβαλε την αστυνομία και το στρατό να μας κυνηγήσουν.
Μάικλ, μην υπερβάλλεις!
Κάποιο λάθος θα έγινε.
Ο μπαμπάς σας είναι κύριος και σας αγαπάει.
Δε νομίζω... έπρεπε να έβλεπες την έκφρασή του.
Δε μας συμπαθεί καθόλου.
Αυτό δεν είναι δυνατόν.
Είναι αλήθεια.
Ας καθήσουμε.
Συγνώμη, αλλά η καρδιά μου πονά για τον πατέρα σας.
Νάτος, στην ψυχρή ανελέητη τράπεζα, κάθε μέρα.
Περικυκλωμένος από σωρούς ψυχρών χρημάτων.
Δε μ'αρέσει να βλέπω ανθρώπους σε κλουβιά...
Ο πατέρας... σε κλουβί;
Φτιάχνουν κλουβιά σε κάθε μέγεθος και σχήμα.
Μερικά σε σχήμα τράπεζας.
Δεν έχει φασαρίες ο μπαμπάς, αλλά εμείς.
Είσαι τόσο σίγουρη;
Εσείς έχετε τη μητέρα σας, να σας φροντίζει...
τη Μαίρη Πόππινς, τον αστυνομικό κι εμένα.
Ποιος φροντίζει τον πατέρα σας;
Όταν κάτι φοβερό συμβαίνει, τι κάνει;
Το φροντίζει μόνος του. Σε ποιον το λέει;
Σε κανέναν! Δε μιλά στο σπίτι για τα προβλήματά του.
Προχωρά χωρίς παράπονα, μόνος και σιωπηλός.
- Δεν είναι πολύ σιωπηλός. - Ησυχία, Μάικλ.
Ο πατέρας χρειάζεται τη βοήθειά μας;
Εμένα δε μου πέφτει λόγος.
Εγώ μόνο παρατηρώ.
Ένας πατέρας χρειάζεται πάντα λίγη βοήθεια.
Ελάτε, θα σας πάω σπίτι.
Ο καπνοδοχοκαθαριστής είναι τυχερός πολύ.
Γούρι θα αποκτήσεις σαν το χέρι μού δίνεις...
Στείλε μου ένα φιλί. Είναι κι αυτό τύχη.
Στη σκάλα της ζωής ο καπνοδοχοκαθαριστής...
νομίζεις ότι είναι στο τελευταίο σκαλί.
Αν και την ώρα μου περνώ... μέσα σε στάχτες και καπνό...
Σ'όλο τον κόσμο δεν υπάρχει πιο ευτυχισμένο παλληκάρι.
Έλλεν, δες ποιος είναι και διώξ'τον! Έχω αργήσει πολύ.
Να πηγαίνω τώρα...
Μείνε μέχρι να έρθει σπίτι ο πατέρας.
Θα νιώσει καλύτερα, αν δώσετε τα χέρια.
Είναι τα παιδιά, κυρία.
Νόμιζα πως ήταν με τον πατέρα τους.
Τό σκάσατε πάλι; Ξέρετε πώς ταράζομαι!
Δεν το έσκασαν, αλλά τρόμαξαν λίγο.
Χρειάζονται κάποιον να τα φροντίζει.
Θα το κάνει η Μαίρη Πόππινς. Όχι, έχει ρεπό!
Έλλεν, θα μπορούσες...
Δε γυάλισα ακόμη τ'ασημικά.
- Θα ρωτήσεις την κ. Μπριλ; - Ούτε για 100 λίρες.
Είναι η μέρα των γλυκών και ξέρετε τι την πιάνει.
Εσείς, κύριε;
Έχετε την καλοσύνη να τα φροντίσετε;
Πρέπει να φύγω.
Ο δήμαρχος έχει βουλωμένη καπνοδόχο.
Μα πώς το ξέρατε;
Η καπνοδόχος στη σάλα είναι σε φρικτή κατάσταση.
Καπνίζει συνεχώς. Σας ευχαριστώ πολύ.
Άλλωστε... θα διασκεδάσει και τα παιδιά.
Ο δήμαρχος θα δυσαρεστηθεί πολύ.
Ευχαριστώ πολύ. Πρέπει να βιαστώ.
Οι γενναίες κυρίες στη φυλακή με περιμένουν.
Αντίο, χρυσά μου. Θα τα πούμε σύντομα.
Τις γουρουνότριχές μου διαλέγω με καμάρι.
Μια βούρτσα για την καμινάδα και μια για το μπουρί.
Είναι πολύ σκοτεινά εκεί πάνω.
Βλέπεις πόσο άδικο έχουν οι άνθρωποι;
Εκεί υπάρχει μια πόρτα σ'ένα κόσμο μαγείας.
Εκεί που ο καπνός ανεβαίνει και στριφογυρίζει...
ανάμεσα στα πεζοδρόμια και στα άστρα.
Είναι ο κόσμος του καπνοδοχοκαθαριστή.
Εκεί που δεν υπάρχει μέρα ούτε νύχτα.
Όπου όλα μοιρασμένα είναι στη σκιά και το φως.
Πάνω στις στέγες του Λονδίνου...
τι όμορφη θέα!
Μακάρι να ανεβαίναμε εκεί.
Κι εγώ το θέλω. Μ'αρέσουν οι καμινάδες.
Μια καμινάδα είναι ένα θαυμάσιο πράγμα.
Είναι χτισμένη ψηλά, πάνω στη στέγη.
Όταν ο αέρας είναι καλός, φυσά στην κορυφή...
και τραβά τον καπνό απ'το μπουρί.
Νιώθεις το τράβηγμα στην άκρη της βούρτσας;
Σαν να υπάρχει μια φάλαινα στη μύτη.
Μάικλ, πρόσεχε...
Ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί σ'ένα τζάκι.
Μάϊκλ, κατέβα εδώ.
Μάικλ, πού είσαι;
Πολύ δυσάρεστο, ομολογώ.
Θα σ'ευγνωμονώ, αν πάψεις να τους βάζεις ιδέες.
- Πάει κι αυτή. - Να τ'ακολουθήσω;
Δε θα τ'αφήσουμε να περιφέρονται σαν καγκουρώ.
Μάϊκλ, μη φοβάσαι. Όλα θα πάνε...
Για ντυθείτε αμέσως!
Γρήγορα, σας παρακαλώ...
- Νόμιζα πως μας εγκαταλείψατε. - Δεν το κάναμε επίτηδες.
Δεν έγινε κανένα κακό. Είναι τυχαίο συμβάν.
Κοιτάξτε εκεί...
Μια απάτητη ζούγκλα, που περιμένει να εξερευνηθεί.
Γιατί όχι, Μαίρη Πόππινς;
Ας είναι...
Μπείτε στη σειρά.
Δείξτε ζωντάνια. Τροχάδην.
Προσοχή! Παρουσιάστε όπλα!
Είναι καλή καθαρή κάπνα, Μάικλ.
- Θα προχωρήσουμε όσο πάει; - Καθόλου.
Τι είπα; Ένας ολόκληρος κόσμος στα πόδια μας.
Και ποιοι το βλέπουν πέρα απ'τα πουλιά...
τα άστρα και τον καπνοδοχοκαθαριστή;
Πολύ ωραία...
Αλλά πρέπει να βγούμε απ'τον βραδυνό αέρα.
Ο καπνοδοχοκαθαριστής είναι μια χαρούμενη παρέα.
Πουθενά δεν υπάρχει πιο χαρούμενη συντροφιά.
Είναι οι φίλοι μου... χορέψτε με ρυθμό.
Χορέψτε με ρυθμό.
Τι να την κάνεις τη λογική...
αν χορεύεις με ρυθμό;
Τινάξτε τα γόνατα ψηλά.
Τα γόνατα ψηλά, χορέψτε με ρυθμό.
Τι να την κάνεις τη λογική;
Τινάξτε τα γόντα ψηλά.
Γύρω από μια καμινάδα χορεύουμε με ρυθμό.
Φτερούγισε σαν πουλάκι.
Χόρεψε με ρυθμό.
Τι να την κάνεις τη λογική;
Φτερούγισε σαν πουλί.
Πάνω στο περβάζι.
Χορέψτε με ρυθμό.
Τι να την κάνεις τη λογική;
Χορέψτε με ρυθμό.
Πάνω στις στέγες.
Χορέψτε με ρυθμό.
Ενώστε τους αγκώνες σας.
Ενώστε τους αγκώνες. Χορέψτε με ρυθμό.
Μαίρη Πόππινς... Χόρεψε με ρυθμό.
Δε σε πειράζει, Μπερτ;
Δεν είναι όμορφη; Δεν είναι υπέροχη;
Υπέροχη... Κλείσε το στόμα σου.
Μαίρη, σε παρακαλώ... Κάν'το πάλι.
Ξεκινάμε...
Μας επιτίθονται οι Οττεντότοι.
Θρασείς διάβολοι. Δώσ'τους να καταλάβουν!
Άδειασε το μπαρούτι.
Κουνήσου, κ. Μπαϊνακλ. Όμορφα τώρα...
Δώσε στα υποκείμενα ένα μάθημα.
Έτοιμο το κανόνι.
Πυρ!
Πολύ καλή βολή...
Πάλι τα ίδια!
Πάλι τα ίδια. Χορέψτε με ρυθμό.
Έλλεν, όταν θα μπορείς...
Ψήφο για τις γυναίκες. Χορέψτε με ρυθμό.
Είναι ο κύριος!
Χορέψτε με ρυθμό.
Τι είναι όλα αυτά;
Ενώστε τους αγκώνες. Χορέψτε με ρυθμό.
Τινάξτε τα γόνατα ψηλά. Χορέψτε με ρυθμό.
Καλή τύχη, αφεντικό.
Περάσαμε θαυμάσια.
Καλή τύχη, αφεντικό.
Πατέρα, σου έδωσε το χέρι, ο καπνοδοχοκαθαριστής.
Θα'σαι ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο.
Ελάτε, παιδιά, εν-δύο...
Ένα λεπτό, τι σήμαινε αυτό το ανουσιούργημα;
Έχετε την καλοσύνη να τα εξηγήσετε;
Πρώτα θα'θελα να ξεκαθαρίσω κάτι.
Ποτέ δεν εξηγώ τίποτα.
Λυπάμαι τρομερά, κ. Ντώους, για ό, τι συνέβη σήμερα.
Σας διαβεβαιώ... Απόψε, κύριε;
Θα σε περιμένουμε ακριβώς στις εννέα.
Χωρίς καθυστέρηση.
Είναι πολύ σοβαρό.
Λυπούμαστε για την πορεία των πραγμάτων...
Άλλωστε, είσαστε μαζί μας πολλά χρόνια.
Όπως και ο πατέρας σας, πριν από σας.
Θα έρθω εκεί, στις εννέα.
Ο άνθρωπος ονειρεύεται με γίγαντες να πορευτεί.
Να λαξεύσει τη θέση του στο οικοδόμημα του χρόνου...
Πριν το τσιμέντο του ζήλου του...
προλάβει να πήξει...
Το ποτήρι του παίρνουν ξαφνικά απ'τα χείλη.
Η φλόγα σβήνεται. Όλα γκρεμίζονται.
Η ζωή είναι περίεργη υπόθεση, αφεντικό...
Ξέρεις τι πιστεύω; Φταίει αυτή η γυναίκα.
Απ'τη στιγμή που πάτησε εδώ, άρχισαν τα βάσανά μου.
- Η Μαίρη Πόππινς; - Ναι, φυσικά.
Ο κόσμος μου ήταν ήρεμος...
υποδειγματικός.
Μετά ήρθε αυτή, με το χάος στο κατόπι της.
Τώρα οι φιλοδοξίες της ζωής μου...
γκρεμίζονται με μια ριπή.
Είναι ένα φαρμάκι...
που πρέπει να πιω.
Αυτή η Μαίρη Πόππινς τα έκανε όλα.
Ξέρω για ποια λέτε. Είναι αυτή που τραγουδά.
Μια κουταλιά ζάχαρη το φάρμακο κατεβάζει.
Ψωμί και νερό αλλάζει σε τσάϊ και βουτήματα.
Ακριβώς, αλλάζει ψωμί, νερό σε τσάι και βουτήματα.
Γι'αυτό όλα έγιναν άνω κάτω εδώ.
Μια κουταλιά ζάχαρη διαρκεί πολύ.
Έχεις μια καλή μερίδα κάθε μέρα.
Μια καλή μερίδα από μπελάδες.
Ξέρεις τι έκανε; Τώρα το καταλαβαίνω.
Με ξεγέλασε να πάρω τα παιδιά στην τράπεζα.
Έτσι άρχισαν όλες οι φασαρίες.
Σας ξεγέλασε να βγάλετε βόλτα τα παιδιά;
Ένας άνθρωπος με τόσες σπουδαίες ασχολίες;
Ντροπή! Είστε άνθρωπος με υψηλή θέση.
Με το σεβασμό των γύρω σας.
Και όταν κλαίνε τα κακοαναθρεμμένα σας...
δεν έχετε χρόνο τα δάκρυα να σκουπίσετε.
Και βλέπετε τις ευγνώμονες φατσούλες να σας χαμογελούν...
Γιατί ο μπαμπάς τους ξέρει πάντα τι κάνει.
Όπως τα είπατε...
Πρέπει να μοχθείτε... τον τροχό να ακονίζετε.
Αν και η νιότη κυλά σαν την άμμο στη σίτα.
Και τελείως ξαφνικά θα'χουν μεγαλώσει...
και θα'χουν πετάξει μακρυά.
Και τότε, θα'ναι πολύ αργά για σας να δώσετε...
την κουταλιά ζάχαρη...
το φάρμακο για να κατεβάσει.
Αντίο, αφεντικό. Συγνώμη για την ενόχ ληση.
Πατέρα, λυπούμαστε για την πεντάρα.
Δεν ξέραμε ότι θα σου προκαλούσε τόσες φασαρίες.
Ορίστε, πάρε την πεντάρα.
Αυτό θα τα διορθώσει όλα;
Βγάλε το καπέλο σου, Μπανκς.
Καλησπέρα, κύριοι...
Μπες στο θέμα.
Το 1773, ένας ανώτερος υπάλληλος της τράπεζας...
απερίσκεπτα δάνεισε ένα μεγάλο ποσό χρημάτων...
για να χρηματοδοτήσει την αποστολή τσαγιού...
στις Αμερικανικές αποικίες.
- Ξέρετε τι συνέβη; - Έτσι νομίζω.
Καθώς το πλοίο πλεύριζε στο λιμάνι της Βοστώνης...
μια ομάδα αποίκων, ντυμένοι σαν Ινδιάνοι...
επιβιβάστηκαν και πέταξαν όλο το τσάι στη θάλασσα.
Κι έγινε ακατάλληλο να το πιουν...
ακόμη και οι Αμερικάνοι.
Το δάνειο δεν πληρώθηκε κι ακολούθησε πανικός εδώ.
Κι όλοι σήκωσαν τα λεφτά τους.
Από τότε, δεν ξανασυνέβη τέτοια κρίση.
Μέχρι σήμερα... κι αυτή προκλήθηκε...
απ'την ατιμωτική συμπεριφορά του γιου σας.
Το αρνείστε;
Όχι και θα χαρώ ν'αναλάβω την ευθύνη του.
Τι περιμένεις; Τελείωνε.
- Όχι αυτό. - Ακίνητος!
Έχεις τίποτα να πεις, Μπανκς;
Λένε πως όταν δεν έχεις τίποτα να πεις...
το μόνο που μπορείς να πεις...
Να πάρει η οργή... έχεις τίποτα να πεις;
Μια λέξη μόνο...
Σουπερκαλιφρατζιλιστικ- εξπιαλιντόσιους.
Η Μαίρη Πόππινς είχε δίκιο, εκπληκτικό!
Σε κάνει να νιώθεις καλύτερα.
Τι λες, άνθρωπέ μου; Δεν υπάρχει τέτοια λέξη.
Είναι μια λέξη... Μια θαυμάσια λέξη!
Ξέρετε τι πράγμα δεν υπάρχει;
Με όλο το σεβασμό, τώρα που όλα τελείωσαν...
Αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχει τίποτα σαν εσάς.
Θρασύτης!
Θέλετε ν'ακούσετε ένα φοβερό αστείο;
Ένα πολύ ζωηρό...
Υπάρχουν δύο θαυμάσιοι νεαροί, η Τζέην και ο Μάικλ.
Μια μέρα συναντιούνται στο δρόμο.
Και η Τζέην λέει...
Ξέρω κάποιον μ'ένα ξύλινο πόδι. Τον λένε Σμιθ.
Κι ο Μάικλ ρωτά...
Αλήθεια; Πώς λένε το άλλο του πόδι;
Ο άνθρωπος τρελάθηκε. Φώναξε το φύλακα.
Όσο πάει νιώθω και καλύτερα.
Μην τολμήσεις να χτυπήσεις τον πατέρα μου.
Να η πεντάρα, η όμορφη μοιραία...
σουπερκαλιφρατζιλιστικ- εξπιαλιντόσιους πεντάρα!
Φυλάξτε την καλά! Αντίο.
- Πού πας; - Δεν ξέρω.
Ίσως πηδήξω σε κάποια ζωγραφιά του δρόμου...
και πάω βόλτα στην εξοχή.
Ή ίσως αρπάξω ένα αλογάκι και κερδίσω στις κούρσες.
Ή ίσως πετάξω έναν χαρταετό!
Μόνο η Πόππινς θα ήξερε.
Η νταντά μου.
Αυτή που λέει το γελοίο τραγούδι.
Μια κουταλιά ζάχαρη το φάρμακο κατεβάζει.
Τρελάθηκε τελείως;
Ένα ξύλινο πόδι, που λεγόταν Σμιθ.
Πατέρα, κατέβα. Γύρνα πίσω.
Ο αέρας αλλάζει. Φυσάει απ'τα δυτικά.
Δεν την νοιάζει τι θ'απογίνουμε εμείς;
Υποσχέθηκε να μείνει μέχρι ν'αλλάξει ο αέρας.
Έτσι, Μαίρη Πόππινς;
Φέρε μου τον καλόγερο, σε παρακαλώ.
Μαίρη Πόππινς, δε μας αγαπάς;
Τι θα γινόμουν αν αγαπούσα...
όλα τα παιδιά που έχω αποχαιρετήσει;
Ναι, Τζωρτζ Μπανκς, οδός Κερασιάς 17.
Περίπου 1.80, θα έλεγα...
Τηλεφωνήσαμε το πρωί στην τράπεζά του.
Μάθαμε ότι απελύθη χθες βράδυ.
Ποιος ξέρει τι θα έκανε σε μια κρίση μελαγχολίας.
Δε θα πείραζε να τους πάμε στο ποτάμι.
Υπάρχει ένα ωραίο μέρος, στη γέφυρα κοντά.
Δημοφιλής σ'όσους αυτοκτονούν.
Φαινόταν ένας άψογος κύριος.
Μακρυά από βρωμοδουλειές. Με φυσιολογικές συνήθειες.
Απ'ό, τι ξέρουν όλοι...
- Αυτός είναι. - Ή κάτι που του μοιάζει.
Μπορείτε να ελαττώσετε το θόρυβο;
Δεν καταλαβαίνω τι λέει ο επιθεωρητής.
Τζωρτζ, δεν πήδηξες στο ποτάμι. Πολύ λογικό.
Βρέθηκε. Όχι, ζωντανός. Ή έτσι υποθέτω έστω.
Φιλάει την κα Μπανκς.
Πόσο ανησύχησα... Τι έγινε στην τράπεζα;
Μ'έδιωξαν. Μ'απέλυσαν. Με πέταξαν στο δρόμο.
Μια κουταλιά ζάχαρη το φάρμακο κατεβάζει...
Έχασε τα μυαλά του. Χάζεψε, αν θέλετε.
Τζωρτζ, τι έκανες στο κελλάρι;
Θα δεις σ'ένα λεπτό. Πού είναι τα παιδιά;
Σας φωνάζει ο πατέρας σας.
Δε μοιάζει με τον πατέρα.
Τρέξτε, εν δύο...
Δε θα φύγεις, Μαίρη Πόππινς, έτσι;
Τον έφτιαξε!
Είναι καταπληκτικός.
Πώς τα κατάφερες;
Με μια πεντάρα χαρτί και σπάγγο...
τα δικά σου φτερά αποκτάς.
Με τα πόδια στο χώμα, είσαι πουλί που πετά.
Και η γροθιά σου να κρατά το σπάγγο σου σφιχτά.
Πάμε να πετάξουμε χαρταετό...
Πάνω στα πιο μεγάλα ύψη.
Πάμε να πετάξουμε χαρταετό.
Στα ύψη να τον στείλουμε. Μέσα στην ατμόσφαιρα.
Εκεί που ο αέρας είναι καθαρός.
Ένας ωραίος αετός θέλει κι ωραία ουρά.
Αυτό είπα, πάνε να πετάξουν χαρταετό.
Όχι, δεν εννοούσα εσάς.
Πάμε να πετάξουμε χαρταετό.
Πάνω στα πιο μεγάλα ύψη.
Ψηλά, μέσα στην ατμόσφαιρα.
Εκεί που ο αέρας είναι καθαρός.
Πάμε να πετάξουμε έναν χαρταετό.
Όταν τον στέλνεις εκεί ψηλά...
πιο ελαφρύς απ'τον άνεμο γίνεσαι ξαφνικά.
Στην αύρα χορεύεις, πάνω από σπίτια, δέντρα...
Η γροθιά σου να κρατά τον σπάγγο σου σφιχτά.
Τώρα!
Εδώ είσαι, Μπανκς; Θέλω να σε συγχαρώ.
Λαμπρό χιούμορ!
Ένα ξύλινο πόδι, που λεγόταν Σμιθ.
Ο πατέρας πέθανε απ'τα γέλια.
- Λυπάμαι, κύριε. - Ανοησίες!
Ποτέ δεν τον είδα πιο ευτυχισμένο.
Άφησε μια θέση κενή για ένα νέο συνεργάτη.
Συγχαρητήρια.
Αυτή είναι η ευγνωμοσύνη! Ούτε ένα αντίο δεν είπαν.
Κοίταξέ τα.
Πιο πολύ σκέφτονται τον πατέρα τους παρά εσένα.
- Έτσι είναι το σωστό. - Δε σε νοιάζει;
Οι τέλειοι άνθρωποι δεν επιτρέπουν στα αισθήματα...
να μπερδεύονται με τους συλλογισμούς τους.
Ένα θα σου πω... Δε με ξεγελάς καθόλου.
Ξέρω πώς νιώθεις γι'αυτά τα παιδιά.
Κι αν νομίζεις ότι θα κρατήσω το στόμα μου κλειστό...
Αρκετά, ευχαριστώ.
Αντίο, Μαίρη Πόππινς. Μη λείψεις πολύ καιρό.