Ξέρετε, δεν υπάρχει καλύτερη εμπειρία...
από το να μεγαλώνεις το πρώτο σας σκύλο.
Η απλή ευχαρίστηση, να περπατάς δίπλα-δίπλα με τον φιλαράκο σου έξω στον φρέσκο αέρα...
πετώντας του ένα κλαδί.
Περνώντας μερικές στιγμές σιωπής... απλά εσύ και ο καλύτερός σου φίλος.
Φυσικά, αυτή δεν ήταν η δική μου εμπειρία.
- Αυτό το παιδί δεν είμαι καν εγώ.
Αυτός είμαι εγώ, και αυτό το τρελό κυνηγόσκυλο που κυνηγώ είναι ο Μάρλευ...
ο χειρότερος σκύλος του κόσμου- - Με συγχωρείτε!
Ή τουλάχιστον έτσι πίστευα. - Μάρλευ!
Αλλά η ιστορία μας αρχίζει προτού γεννηθεί ο Μάρλευ.
Πριν τέσσερα χρόνια, την ημέρα του γάμου μου-
που επίσης έτυχε να είναι η χειρότερη, η πιο τρελή ανοιξιάτικη χιονοθύελλα...
στην ιστορία του νότιου Μίσινγκαν.
Την ίδια μέρα χάλασε το αμάξι μας. Αδιαφορούσαμε.
Ω Θεέ μου, τι όμορφα.
Λοιπόν, τι πιστεύεις...
Τι πιστεύεις ότι σημαίνει, μια χιονοθύελλα την ημέρα του γάμου σου;
Είναι καλοτυχία Είναι κακοτυχία;
Πιστεύω... πιστεύω πως είναι καλοτυχία.
- Πως σε κατάφερα; - Ορίστε;
Όχι ειλικρινά. Πως... στάθηκα τόσο τυχερός;
Λοιπόν, ξέρεις...
μου κάνουν αυτή την ερώτηση συχνά.
Έλα τώρα.
Αστειεύεσαι, γλυκέ μου;
Είσαι μέρος του σχεδίου.
- Του σχεδίου; - Το σχέδιο. Βήμα πρώτο...
Να γνωρίσω έναν απίστευτα γλυκό, έξυπνο, γοητευτικό άνδρα.
Έγινε. Βήμα δεύτερο;
Να παντρευτώ εσένα αντί εκείνον.
Ω, τώρα... Και το τρίτο βήμα...
- Όχι, δεν νομίζω να αντέξω κι άλλα βήματα. - Δεν θέλεις να ακούσεις το τρίτο βήμα;
- Φυσικά. Ποιο είναι το τρίτο βήμα; - Είναι απλό.
- Με το μαλακό. - Να μετακομίσουμε κάπου πιο ζεστά.
Το ήξερα ότι θα το έλεγες αυτό.
- Σε ευχαριστώ. - Εντάξει, ξέρεις ότι το έχεις, σωστά;
- Ω, ναι! Το έχω. - Ποιος είσαι;
- Είμαι ο Τζον Γκρόχαν; - Όχι είσαι ο τρομερός Τζον Γκρόχαν...
που ετοιμάζεται να πιάσει δουλειά σαν ρεπόρτερ...
σε μια σημαντική μητροπολιτική εφημερίδα.
Ωραία. Τώρα δεν θέλω να βγω από το αμάξι.
- Πρέπει. Όχι, μωρό μου. - Ίσως να κάνουμε απλά τον γύρω του τετραγώνου.
Έλα τώρα. βγες έξω από το αμάξι. Βγες έξω.
- Τώρα, ποιος είπαμε ότι είμαι; - Ω, σε παρακαλώ.
Ο Σεμπάστιαν είπε ότι έχεις κερδίσει κάποιο βραβείο.
Το Μίτσι. Έχω κερδίσει το Μίτσι.
Είναι σαν το Πούλιτζερ του δυτικού Μίσιγκαν.
Ένα Μίτσι.
Λοιπόν, μες μου... τι σε έκανε να εγκαταλείψεις την αξιοσέβαστη...
εφημερίδα Καλαμαζού;
Λοιπόν, όπως θα ξέρεις, ο Σεμπάστιαν κι εγώ πήγαμε στο ίδιο Πανεπιστήμιο...
Και εκείνος...
πάντα μου έλεγε πόσο σπουδαία είναι η Νότια Φλωρίδα...
κι ότι ίσως θα μας άρεσε εδώ, έτσι αποφασίσαμε να έρθουμε εδώ κάτω.
- Και είσαι και κωμικός επίσης; - Πως είπατε;
Σαν τον φίλο σου από δω.
- Όχι. - Βαδίζει σε τεντωμένο σχοινί.
Πάλι καλά που ξέρει να δημοσιογραφεί.
- Ώστε η σύζυγός σου είναι η Τζένη Χέβενς;
Ναι. Τζένη Γκρόχαν... επειδή παντρευτήκαμε. Πήρε το επίθετό μου.
- Πήρε τη δουλειά στην Ποστ; - Ναι, την πήρε.
- Γιατί δεν σε πήραν κι εσένα; - Δεν τους ζήτησα δουλειά.
Η Τζένη είναι κυρίως αρθρογράφος γενικού περιεχομένου...
και εγώ είμαι περισσότερο αρθρογράφος επικαιρότητας.
- Πίστεψα ότι ταιριάζω εδώ. - Πιστεύεις ότι είσαι καλύτερος...
από τους έξι απόφοιτους Σχολής Δημοσιογραφίας που ζήτησαν εργασία σήμερα το πρωί.
Δεν ξέρω αν είμαι καλύτερος. Εγώ...
Ξέρω πως έχω την τάση να με βλέπω και να μην με πιστεύω.
Πριν δέκα χρόνια έπαιζα Donkey Kong.
Ποτέ δεν ονειρεύτηκα να σπουδάσω, αλλά το έκανα...
και αποφοίτησα με επαίνους.
Και ποτέ δεν πίστεψα πως θα εργαστώ σε εφημερίδα, αλλά το έκανα.
Και σίγουρα ποτέ δεν πίστεψα πως θα κατάφερνα ένα κορίτσι...
σαν την Τζένη Χέβενς να με παντρευτεί, αλλά το έκανα.
- Λοιπόν; - Έχουν ήδη βρει έναν τύπο για τον καιρό.
Ναι.
- Λυπάμαι, γλυκέ μου. - Για αυτό θα μου αναθέσουν κάτι μικρό...
που το αποκαλούν Επιχείρηση Καταιγίδα.
- Πήρες τη δουλειά; - Πήρα τη δουλειά.
Πήρες τη δουλειά, μωρό μου! Ωωω!
Τζον Γκρόχαν το ήξερα!
- Απλά το ήξερα! Εντάξει, κοίτα.
Δες αυτό. Κοίτα. Είδες τι έγινε;
"Εργασία. Έγινε."
- Εντάξει, τι ακολουθεί;, Δείπνο; - Σπίτι.
- Σπίτι.
Αεροπλάνα που μεταδίδουν εικόνες στην τηλεόραση
από Ιρακινά πλοία και άλλους στόχους.
Διάβασες το άρθρο για τα σαμαράκια στους δρόμους;
- "Αν σώσουν έστω και μια ζωή" - "...θα αξίζει τον κόπο."
Και με αυτό, γέμισαν με δάκρυα τα μάτια του Jan Dickerson.
- Γέμισαν με δάκρυα. - Σου αρέσει αυτό;
- Ή μήπως είναι πολύ μελοδραματικό; - Ναι. Όχι.
- Είναι λιγάκι υπερβολικό.
Ει, γλύκα, τι έγινε με το... άρθρο για την Επιχείρηση Καταιγίδα;
- Αυτό είναι. Ο τραυματίας πατέρας του κοριτσιού στο Κουβέιτ.
- Δεν είναι εκεί μέσα; - Ααα...
Αα..αα. Νομίζω το έκοψαν.
Έγραψαν... λάθος το όνομά σου.
- "Τζον Γκόργκαν". - Αστειεύεσαι. Για να δω.
- Ξέχνα το. - Πλάκα κάνεις;
Ξέχνα το. Ξέρεις κάτι; Είναι καλό. Πολύ καλό.
Έχει τα γεγονότα. Έχει "χρώμα".
- Είναι ένα πραγματικά μεστό κομμάτι. - Ευχαριστώ.
Λοιπόν, προσπάθησα να το ζωντανέψω, ξέρεις...
- Ναι. - Μου άρεσε το άρθρο σου. Σχεδόν το διάβασα.
Η ιδέα των εκλογικών μηχανών ακούγεται πραγματικά αποδοτική.
Λοιπόν, όταν φτάσεις στην επόμενη σελίδα, θα δεις...
ότι λέω για το τι θα συμβεί. - Έι. Αυτό... εντάξει, κατάλαβα.
- Συνεχίζεται. - Ναι.
Αλλά ειλικρινά, το υπόλοιπο...
είναι πράγματι πολύ εντάξει.
- Στην πραγματικότητα είναι κάπως βαρετό. - Όχι, όχι. Είναι...
Το απολαμβάνω.
Πραγματικά, σου παραχώρησαν πολύ χώρο.
- Ω, να πάρει. Σκότωσα κι άλλο ένα.
Πως υποτίθεται θα φροντίσω ένα παιδί αν δεν μπορώ να κρατήσω ζωντανό ένα φυτό;
Λοιπόν, τι περίμενες φίλε;
Αγόρασες σπίτι. Ένα σπίτι με ένα επιπλέον δωμάτιο.
Και τι κακό έχει ένα επιπλέον δωμάτιο;
Είναι άδειο, Τζον. Αυτό είναι το κακό. Ξέρεις τι άλλο είναι άδειο;
Η μήτρα της.
Ανησυχώ γιατί η Τζένη είναι στο έβδομο βήμα. - Τι;
Έχει οργανώσει και σχεδιάσει όλη της τη ζωή...
.. σύμφωνα με αυτά τα βήματα. - Εντάξει, αυτό είναι τρομακτικό.
Απίστευτο. Θες τη γνώμη μου; Πάρε της ένα πουλί.
Ή ένα κουτάβι ή κάτι τέτοιο.
- Ένα παπαγαλάκι; - Κάτι άλλο, εκτός από σένα, να φροντίζει.
Κάνεις παιδί, είσαι μπαμπάς. Δεν είσαι εσύ πια.
- Έχεις σκύλο, είσαι... - Το αφεντικό.
- Συνεχίζεις να είσαι άντρας. - Συνεχίζεις να έχεις μια ζωή.
- Ακριβώς. - Και ένα σκύλο.
Ναι, αλλά σταμάτησες το "ρολόι" της για μερικά χρόνια.
- Ποτέ δεν είχα σκύλο. - Δεν είναι σπουδαίο. Τα ταΐζεις.
- Τα βγάζεις βόλτα. Τα αφήνεις ελεύθερα περιστασιακά και πάλι.
Μα δεν έχει σημασία. Δεν θα το φροντίζεις εσύ, αλλά η Τζένη.
- Σεμπάστιαν! - Έλα.
Εγκρίθηκε το ταξίδι σου. Έφυγες.
- Που θα πας; - Θα πάω στην Κολομβία.
Έχω έναν τύπο εκεί που λέει ότι θα με φέρει σε επαφή με τον Πάμπλο Εσκομπάρ.
- Θα γράψω ένα άρθρο...
ακολουθώ ένα φύλλο κόκας από τη ζούγκλα στους δρόμους του Μαϊάμι.
Καλή ιδέα ακούγεται . Πρέπει να είσαι προσεκτικός εκεί κάτω
- Γκόρμαν! - Γκ... Γκρόχαν
- Γκρόντεν. Έπιασε φωτιά στη επαρχιακή χωματερή...
- Διαρροή μεθανίου. Μεθάνιο;
Ναι. Θέλω δύο παραγράφους.
Μεθάνιο. Woodward και Bernstein σκυλιάστε από το κακό σας.
- Τι ράτσα σκύλο;
- Θυμάσαι την Καρολάιν; - Τη νοσοκόμα;
Ήταν νηπιαγωγός. Δεν ξέρω.
Τέλος πάντων, είχε ένα σπουδαίο σκυλί... την Νταίζη.
Ήταν ένα Λάμπραντούντλ.
Λάμπραντούντλ; Θες να πεις Λαμπραντόρ.
Καλά. Πάρε της ένα Λαμπραντόρ.
Υποτίθεται πως είναι ακριβώς όπως τα παιδιά, μόνο που είναι εύκολο να τα εκπαιδεύσεις.
Λαμπραντόρ; Έλα τώρα.
Δεν μυρίζει σαν ένα I HOP. (αλυσίδα εστιατορίων)
Ξέρω. Έχουμε μια έκπληξη πρώτα.
- Εδώ είμαστε. Περπάτα εδώ, αγάπη μου - Εντάξει.
- Έλα. Ώ, Θεέ μου.
Εντάξει.
- Είσαι ο Γκρόχαν; - Ναι.
- Σε περίμενα πριν μια ώρα. - Αυτό θα σου αρέσει.
Εντάξει, ανέβα. Συγνώμη.
Με συγχωρείτε για την ακαταστασία...
- Και τον θόρυβο και την μυρωδιά. - Τι συμβαίνει;
Έλα.
- Μπορώ να κοιτάξω; - Όχι, όχι. Απλά.. σχεδόν... σχεδόν.
- Εντάξει. Έτοιμη; - Αλήθεια;
Ένα, δύο, τρία. Πάμε Ευτυχισμένα γενέθλια.
Ορίστε;
Θεέ μου, είναι αξιαγάπητα.
Ω, τα γενέθλιά μου... είναι σε ένα μήνα
Δεν πειράζω. Δεν μπορούν να φύγουν για ακόμη τρεις βδομάδες.
- Δεν το συζητήσαμε. - Το ξέρω, αλλά ήταν έκπληξη. Δεν μπορείς.
- Γεια σας παιδιά. - Υιοθέτησα την μάνα πριν ένα μήνα.
Η οικογένεια που την παράτησε δεν ήξερε καν ότι ήταν έγκυος.
- Είσαι σίγουρος πως είμαστε έτοιμοι; - Λοιπόν, όπως σου είπα...
πρέπει να περιμένεις τρεις βδομάδες να απογαλακτιστούν πριν τα πάρουμε σπίτι.
- Δεν θα είμαι καν εδώ. - Γιατί;
- Θα είμαι στο Γκέινσβιλ, καλύπτοντας μια δίκη. - Εντάξει, σωστά.
Δεν πειράζει. Θα έχω την ευκαιρία να δεθώ μαζί του...
και να προηγηθώ στην εκπαίδευση του.. - Πράγματι.
- Να το πειθαρχήσω πριν το πάρω σπίτι. - Αυτό είναι αλήθεια.
- Λοιπόν, πως θα διαλέξεις ένα; - Τα θηλυκά 300.
- Τα αρσενικά 275.
Εκτός από αυτό το μικρό. Αυτόν τον παίρνετε με 200.
Αυτόν; Είσαι γλύκας. Είσαι ένα κουτάβι από ξεπούλημα.
- Γεια σου, κουτάβι. - Αυτό σε συμπαθεί.
Το Ξεπουλημένο Κουτάβι σε συμπαθεί.
- Λοιπόν, αυτό είναι ο τύπος σου. - Ώω.
Θα σε διάλεγα έτσι κι αλλιώς.
Μην το πεις σε κανέναν. Μην το πεις στους άλλους.
- Πρέπει να βιαστούμε λίγο, γλύκα μου.
- Αλήθεια εύχομαι να μην έπρεπε να φύγω. - Με κοροϊδεύεις;
Θα είναι υπέροχα. Ξόδεψες οχτώ μήνες σε αυτή τη δίκη.
- Ειλικρινά, ζηλεύω. - Αλήθεια;
Η φοροδιαφυγή; Αυτό ζηλεύεις;
Λοιπόν, είναι πιο σέξι από τα "σαμαράκια".
- Εντάξει, πάρε με μόλις τον πας σπίτι. - Καλά. Καλά.
- Πρέπει να του βρούμε ένα όνομα. - Ναι. Ας το σκεφτούμε.
Θα τον φωνάζω Ξεπουλημένο Κουτάβι μέχρι να επιστρέψεις.
- Θα τα καταφέρεις; - Ανησυχείς για μένα με το κουτάβι;
- Ανησυχώ. - Για μένα, τον τρομερό Τζον Γκρόχαν;
- Ξέρω. - Γεια σου. Σε αγαπώ. Είσαι όμορφη.
- Ευχαριστώ. Σε αγαπώ. Γεια. - Εντάξει. Γεια.
- Πως τα πας, φιλαράκο;
Μεγάλη μέρα για σένα.
Ας ακούσουμε ραδιόφωνο.
Σιωπή αμηχανίας.
Σου αρέσει αυτό; Ο Μπομπ Μάρλευ;.
Μπομπ. Καλό όνομα αυτό.
Μπομπ. Μπομπ. Έλα δω Μπομπ.. Ή Ρόμπερτ;
Όταν μεγαλώσεις. Πιο αξιοπρεπής.
Μάρλευ;
Σου αρέσει αυτό.
Έχει ωραία χροιά.
Καλύτερα να μείνεις στη θέση του συνοδηγού.
Γιατί δεν θέλουμε να τρακάρουμε...
από την πρώτη μας μέρα μαζί.
Εντάξει, έλα εδώ. Έλα εδώ.
Μεγάλη μέρα. Μπορείς να καθίσεις εδώ.
Ίσως είναι εντάξει σήμερα. Μόνο αυτή τη φορά.
Αν μας σταματήσουν, θα εξηγήσουμε...
Θα εξηγήσουμε την κατάσταση.
- Τι συνέβη; - Λήστεψαν τους Μίλλερς.
Πάλι; Καλά που πήρα φύλακα σκύλο.
Ει, φιλαράκο. Έχει δόντια.
Ω, ναι.
Θα του δώσω λίγο νερό.
Δεν θα τον κρατήσεις στην πίσω αυλή, έτσι;
Θα τον βάλω στο γκαράζ μέχρι να τον εκπαιδεύσω για μέσα στο σπίτι.
Όχι Μάρλευ, Μάρλευ, Μάρλευ. Όχι, όχι.
Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι.
Αρκετά έφαγες Μάρλευ. Έφαγες δυο μπολ.
Έφαγες τη μισή ζώνη στο αυτοκίνητο.
Πως... γίνεται να τρως ακόμη;
Δεν καταλαβαίνω που το βάζεις το φαγητό.
Να ένα μικρό κουτί όπου ο Μάρλευ θα λουφάξει.
Αρκετά άνετο.
Εντάξει. Καληνύχτα.
Θα είσαι μια χαρά.
Θα είμαι ακριβώς εδώ μέσα.
Καλόν ύπνο.
Εντάξει.
Έλα, Μάρλευ.
Με σκοτώνεις, το ξέρεις;
Ω, έχουμε να καθαρίσουμε πριν επιστρέψει η συμβία.
Ωραία.
Έφυγα για το αεροδρόμιο...
κι εσύ θα ξεπεράσεις τη βροχή μέσα στο κουτάκι σου.
Είναι απλώς ένας κεραυνός. Επιστρέφω αμέσως.
- Μπες μέσα. Δώσμου την. - Ω, Θεέ μου!
- Ωω! - Ααα.
- Γεια. - Πως είσαι;
- Τι κάνει το κουτάβι μου; - Καλά είμαι.
Λίγο κουρασμένος αλλά προσπαθώ να είμαι στεγνός.
- Όχι, αλήθεια. Πως είναι; - Σε περιμένει.
Το ακούς αυτό; Είναι... νομίζω ο Μάρλευ.
Ω, Θεέ μου.
Κοίτα!
Δεν το άφησα έτσι.
- Πόση ώρα τον άφησες; - Τον άφησα για μισή ώρα ίσως.
Το πολύ. Έφαγε τον τοίχο;
- Δεν είναι σωστό αυτό. - Πω πω!
Ένα σκυλάκι το έκανε αυτό.
Ω, γλυκό μου τρέμεις.
Οι κεραυνοί σε τρομάζουν, κύριε;
Ω, ω. Γλυκό αγόρι.
Ω, κοίταξέ μας.
Είμαι λοιπόν στη σπηλιά και... και αισθάνομαι τα πολυβόλα.
Μπορεί να είναι και εννιά τριγύρω μου.
- Τι, AK-47; - Καλάσνικοφ.
- Και μετά μπαίνει ο Εσκομπάρ και λέει... - Ο Εσκομπάρ;
Ο "Νονός"... ναι. Και λέει, "Διάβασα το άρθρο σου για τον Καντάφι...
και πιστεύω πως απέδωσες τέλεια τον ναρκισσισμό του."
- Το πιστεύεις; - Όχι όλο.
Φίλε, εύχομαι να μπορούσες να ήσουν εκεί.
Ναι και ποιος θα κάλυπτε την πάλη στο Rotary Club στο Delray;
Ω, ήταν σκέτη τρέλα.
- θα έρθει και η σειρά σου, αμίγκο. - Το εύχομαι.
Σκέτη τρέλα. Ω, Θεέ μου.
- Ω, Θεέ μου! - Το πιο γλυκό πλάσμα που έχω δει.
- Γεια σου. - Πες γεια, Μάρλευ.
- Γεια σου μικρέ Μάρλευ. - Μπορώ να τον πάρω αγκαλιά;
Φυσικά. Ορίστε.
- Είναι τόσο γλυκό. Λατρεύω την ανάσα του κουταβιού.
Ω. Από δω ο κολλητός μου ο Σεμπάστιαν.
Σεμπάστιαν. Βιβιάννα. Χαίρω πολύ.
- Γεια. Είμαι η Σάνον. - Γεια. Είναι πανέμορφος, έτσι;
- Είναι αξιαγάπητος. - Νομίζω πως δούλεψε η κουτάβι-αντί-μωρό ιδέα.
- Ναι, σίγουρα δούλεψε για μένα. - Να τον πάρω σπίτι μαζί μου;
Είσαι ομορφούλης. Ναι, είσαι.
Δεν μπορώ να σας δώσω το κουτάβι, αλλά ίσως έχετε τύχη με τον μεγάλο σκύλο.
- Είμαι εύκολος. - Ω, είσαι εύκολος.
Και κάνω κόλπα. Φέρνω την εφημερίδα.
Μάρλευ! Μάρλευ!
- Έλα πίσω, σκυλάκι. - Μάρλευ. Μάρλευ.
Μάρλευ!
Μάρλευ! Μάρλευ!
- Μάρλευ! - Σκυλάκι!
- Τον έπιασα. Ευχαριστώ. - Πρέπει να είσαι πιο προσεκτικός, φίλε.
Είναι η πρώτη μας βδομάδα μαζί, και ακόμη μαθαίνουμε τα χούγια μας.
Δεν πρέπει να φέρνεις σκύλο στην παραλία σκύλων μέχρι να εκπαιδευτεί.
Καλά, μπορώ να έχω τον σκύλο τώρα;
Ποτέ μην του βγάζεις το λουρί εκτός αν έχεις απόλυτη αυτοπεποίθηση.
- Εντάξει. - Αυτή είναι η μοναδική παραλία στις δύο...
κομητείες που δεν απαγορεύονται σκυλιά. - Εντάξει.
Αν οι μπάτσοι δουν κανένα να κατουρά ή να χέζει στο νερό, θα την κλείσουν.
- Γιατί το βρίσκεις αστείο αυτό;
Απλώς, είμαι πολύ ανώριμος.
Κάλβιν!
Είδες; Δεν χαίρεσαι που δεν είσαι ο Κάλβιν;
Είδες πόσο εύκολα τη γλίτωσες;
Μάρλευ, σταμάτα!
Μάρλευ. Μάρλευ.
Γλύκα, ο σκύλος μου πήρε την...
Μάρλευ όχι.
Μάρλευ, δεν μπορείς να περάσεις μέσα από την σήτα.
Καλή Ημέρα Ευχαριστιών.
- Επίσης.
Μάρλευ!
Μου φαίνεται πως υπάρχουν και άλλοι.
- Δεν καταλαβαίνω πως με σκέφτηκες. - Είμαι σε αδιέξοδο.
Ναι, αλλά είμαι δημοσιογράφος. Δεν είμαι χρονικογράφος.
Τζον, θα παίρνεις πιο πολλά λεφτά...
θα έχεις ελεύθερο ωράριο και τα δικά σου θέματα.
- Γιατί διστάζεις; - Όχι. Το σκέφτομαι.
- Όχι, διστάζεις. Σου προσφέρω προαγωγή, κι εσύ διστάζεις.
Ποτέ δεν με φαντάστηκα σαν χρονικογράφο.
Λοιπόν, δεν το σαν μία από τις φορές που εκπλήσσεις τον εαυτό σου.
- Εντάξει. - Τζον, είναι για λίγες φορές την εβδομάδα....
μέχρι να βρω αντικαταστάτη του Τζέρρυ.
Και μετά επιστρέφεις σε αυτό που έκανες, ότι στο καλό έκανες.
- Τι έκανες; - Νεκρολογίες, διαρροές μεθανίου.
- Είσαι εντάξει με αυτό; - Ναι.
- Δεν φαίνεσαι ενθουσιασμένος. - Όχι, είναι μια προαγωγή.
- Μπορούμε να πάρουμε πίσω την αύξηση μισθού. - Όχι, όχι. Είμαι... ευχαριστώ.
Εντάξει. Έτσι μπράβο. Πήγαινε. Πιάσε δουλειά.
Ω! Μάρλευ. Νομίζω πως μου έβγαλε τον ώμο.
Θεέ μου. Ούτε καν βαδίζει ποτέ.
Δεν περπατά καν. Απλώς τρέχει.
Μάρλευ... Θεέ μου.
Μάρλευ, σταμάτα.
Έπρεπε να τον τραβήξω από τρεις σκύλους σήμερα.
- Κανίς; - Μεταξύ αυτών.
Λέω να τον στείλουμε σε καμιά φάρμα.
Αυτό δεν κάνουν συνήθως με σκυλιά που δεν ελέγχονται;
Λοιπόν, συνήθως... Συνήθως τα εκπαιδεύεις...
Ή τα εκπαιδεύεις. Έλα. Κάτω. Πήγαινε.
Τι κάνεις;
Ο Αρνι μου έδωσε μια στήλη.
Αστειεύεσαι; Μωρό μου, αυτό είναι υπέροχο.
Ω, ναι. Είναι μεγάλη τιμή.
Έχω να γράψω για χωροταξικούς νόμους...
και να πω τη γνώμη μου για δημοπρασίες σε αυλές.
Πω πω, κάτω αγόρι μου. Μην ενθουσιάζεσαι τόσο πολύ.
Απλώς, είναι που, ούτε καν διαβάζω αυτές τις βλακείες ακόμα κι όταν τις γράφουν άλλοι.
Και τώρα, ξέρεις, πρέπει να γράφω δύο στήλες την εβδομάδα.
Και δεν έχεις τι να γράψεις για την Τρίτη.
Όχι, δεν έχω τίποτα για την Τρίτη.
Στοιχηματίζω πως κάτι θα σκεφτείς να γράψεις.
Βλέπεις τώρα, αυτό με εμπνέει αλλά δεν αρμόζει σε στήλη.
Πιο πολύ για...
Κοίτα τον Μάρλευ. Τώρα τρώει το πάτωμα.
Μάρλευ, σταμάτα.
Μάρλευ, είσαι αδιόρθωτος.
Αδιόρθωτος; Δεν πιστεύω στο νόημα αυτής της λέξης.
Όλα τα σκυλιά θέλουν να μάθουν.
Ει, έλα δω μωρό μου.
Ναι, είσαι καλό κορίτσι. Είσαι καλό κορίτσι.
Ναι, είσαι.
Γιατί, δεν μαθαίνουν όταν οι "γονείς" τους είναι απρόθυμοι.
Ναι. Λοιπόν, είμαι αρκετά πρόθυμος, αλλά...
- Μάρλευ... Πείτε γεια στον Μάρλευ.
Λοιπόν ποιος από τους δυο θα είναι ο εκπαιδευτής;
Και οι δυο θα θέλαμε, για να μας υπακούει και τους δύο στο σπίτι.
- Είμαστε και παντρεμένοι. - Όχι, όχι, όχι, όχι.
Ένας σκύλος μπορεί να έχει μόνο ένα αφεντικό.
Ποιος από τους δυο σας έχει την αληθινή εξουσία στη σχέση σας;
Λοιπόν, καλύτερα να σταθώ εκεί πέρα.
Καλά το κατάλαβα. Ξεκινάμε;
- Χριστέ μου. - Εντάξει, κάτσε.
Κάτσε. Κάτσε.
- Κάτσε. Μάρλευ.
Ωραία. Μάρλευ... Μάρλευ, κάτσε.
Τάξη, αυτό είναι ένα κλασικό παράδειγμα σκύλου...
που ανόητα του έχουν επιτρέψει να πιστεύει...
πως είναι το πρωτεύον αρσενικό της αγέλης...
και συνεπώς, δεν θα μπορέσει ποτέ να γίνει ένα ευτυχισμένο ζώο.
Ναι. Δείχνει πολύ δυστυχισμένο.
Εσύ, ο κωμικός, αλλάξτε θέσεις.
Και βγάλε τα γυαλιά ηλίου.
Στο σκύλο αρέσει να τον κοιτάς κατάματα.
Τον κρατάω.
- Εντάξει. - Εντάξει. Τον κρατάς;
- Ναι. - Εντάξει.
Λοιπόν. Περάστε κολάρο στα σκυλιά σας.
Καλό παιδί.
Ωραίο, τα σκυλιά στα αριστερά.
Με το τρία.
Ένα, δύο, τρία. Πάμε.
Πολύ ωραία. Πολύ καλά.
Καλά.
- Ει. - Διόρθωσέ τον.
- Χαλιναγώγησε αυτό το σκυλί.
Καλά. Καλά, τάξη.
Ελάτε. Μπείτε στη σειρά ξανά.
Τάξη, είναι απλώς θέμα αυτοπεποίθησης...
της δικής σας εξουσίας.
Τώρα θα σας επιδείξω έναν απλό περίπατο.
Ωραία;
Κε. Γκρόχαν;
- Συγνώμη. - Μου επιτρέπετε;
Εντάξει, ακόμη και σε ένα ανυπάκουο σκυλί...
αρέσει να υπακούει στον ηγέτη του.
Μάρλευ, βάδην.
Ναι.
Μάρλευ. Μάρλευ!
Μάρλευ! Μάρλευ!
Μάρλευ.
Προσεκτικά. Μάρλευ, όχι!
- Μάρλευ!
- Αααα! Αυτό ήταν. Αποβάλλεται.
Συγνώμη. Το συνηθίζει αυτό με τα κανίς.
Το σκυλί δίνει το κακό παράδειγμα στα άλλα.
Τώρα, το πήδημα του ποδιού είναι σαν ιός.
Μόλις κυριεύσει την ομάδα... Όχι
- Εντάξει. - Πρέπει να φύγει
Ίσως φταίνε τα μαλλιά σας.
- Του θύμισαν τα Κανίς. - Ποτέ να μην ξανάρθει.
Από την αρχή με είχε βάλει στο μάτι.
- Το ξέρω. Πραγματικά. - Ο Μάρλευ δεν θα ανεχόταν τις βλακείες της.
Για αυτό τον απέβαλαν
Τώρα είσαι ο χειρότερος σκύλος του κόσμου.
Σε πέταξαν έξω από τη σχολή σκύλων.
Ξέρεις, μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο.
Όχι, ξέρω. Θα πάρουμε...
Όχι. Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι. Χαμογελώ αλλά σοβαρολογώ. Όχι.
Δεν θα είναι και τόσο άσχημα, φιλαράκο.
Θα δεις. Το σεξ είναι υπερεκτιμημένο.
Δεν μπορώ να στο πω αυτό γιατί ξέρεις πως είναι ψέματα.
Κακομοίρη μου.
Καλά. Θες μπροστά; Το λιγότερο που μπορώ να κάνω.
- Μάρλευ. - Πάρε φρέσκο αέρα.
Ω, Θεέ μου, είναι σαν τους θανατοποινίτες.
Θέλω να πω, μου ραγίζει την καρδιά που είναι τόσο χαρούμενος.
- Δεν ξέρει τι τον περιμένει. - Γλύκα, θα είναι μια χαρά.
- Ω, όχι, όχι, όχι. Με αγχώνει αυτό. - Είναι μια χαρά.
- Απλώς παίρνει λίγο αέρα.
Είναι σαν το "’άνθρωποι και ποντίκια".
- Όχι Μάρλευ. - Ω, Τζον, σε παρακαλώ...
- Ω, Θεέ μου. - Θέλει να αποδράσει.
Κατάλαβε το σατανικό μας σχέδιο.
- Κάνε στην άκρη. - Δεν μπορώ να σταματήσω εδώ.
- Γλυκιά μου, κάνε στην άκρη. - Προσπαθώ. Έχει τρομερή κίνηση.
- Κάνε στην άκρη. - Καλά, καλά, καλά.
- Χριστέ μου, θέλω βοήθεια εδώ πέρα.
Ει, βάλτου ένα λουρί.
- Σκάσε. Χάνει τα μπαλάκια του σήμερα. Χαλαρώστε.
Τον έπιασες. Πρόσεχε. Πρόσεχε.
Αυτό είναι πρωτότυπο, γιατί θέλω να το ξαναπεράσω άλλη μια φορά.
Ξέρεις, η αρχή του, νομίζω πως θέλει...
νομίζω πως πρέπει να φύγει γιατί γίνεται κάπως κωμικό.
Μόλις το ξαναδιάβασα και δεν νομίζω πως πήγε καλά. Με συγχωρείς.
- θα πάω πίσω να κάνω το χωροταξικό άρθρο. - Περίμενε. Περίμενε ένα λεπτό.
Για ποιο λόγο απολογείσαι; Το υλικό είναι ξεκαρδιστικό.
- Σοβαρά; - Ξεράθηκα στα γέλια.
Η αποβολή από το σχολείο σκύλων...
το πήδημα του ποδιού, η μεγάλη απόδραση...
Αυτό είναι πράγματι αστείο. Χέστηκα από τα γέλια.
Είναι ξεκαρδιστικό.
Συνέχισέ το... όπως είναι.
Ευχαριστώ.
’κου. Ξέρεις γιατί το πέτυχες;
Γιατί έβαλες την ψυχή σου σε αυτό. Μου αρέσει αυτό.
- Ωραία. - Κοίτα, ξέρω πως είσαι δημοσιογράφος κ.τ.λ.
Αλλά μήπως θα μπορούσες να γράψεις και μερικά άλλα σαν αυτό;
- Φυσικά. - Τέλεια.
- Εντάξει, τέλεια. - Και πες στον σκύλο σου να μην αισθάνεται άσχημα.
Αργά ή γρήγορα, όλοι χάνουμε τα μπαλάκια μας.
Ει, καλά που μου το είπες.
Ξύπνησα με ένα φιλί του Μάρλευ.
Πήγα για μια βόλτα που κατέληξε σε τρεχάλα.
Πήγα βαρκάδα. Έγραψα μια στήλη για τον θάνατο των Everglades.
Φύτεψα μια πορτοκαλιά στην πίσω αυλή.
Πέταξα κλαδιά του Μάρλευ στο πάρκο. Το παρακολούθησα να κολυμπάει στην παραλία.
Έκλεψε το φρίσπι ενός τύπου. Του αγόρασα νέο φρίσπι.
Έκανα μπάνιο στον Μάρλευ. Πήγα δουλειά έχοντας ξεμείνει από ιδέες.
Ήλπιζα για έμπνευση. Καμία.
Πήρα καινούργιο μπλουζάκι. Πήρα καινούργιο πληκτρολόγιο.
Πήρα τον ίδιο μισθό. Πήγα για σερφ με τον Σεμπάστιαν.
Γνώρισα την νέα του φίλη την Σάσα. Και την άλλη φίλη του την Άντζυ.
Παρακολούθησα να ποζάρουν στο σερφ.
Έγραψα μια στήλη για την ανάπτυξη του South Beach.
Συνέντευξη με την Gloria και τον Emilio Estefan στο Cordozo Hotel.
Τους σύστησα στην Τζένη που ενθουσιάστηκε σαν έφηβη.
Πήγα για ψώνια στο Εμπορικό Κέντρο. Πήρα ένα μαξιλάρι Sharper Image.
Κοιμήθηκα σαν μωρό. Έπιασα τον Μάρλευ να τρώει το μαξιλάρι.
Έκρυψα τα στοιχεία από την Τζένη. Καθάρισα τον εμετό του Μάρλευ στην κουζίνα.
Βοήθησα την Τζένη στο δείπνο. Παράβρασα τα μακαρόνια. Παίξαμε πόλεμο με το φαγητό.
Διόρθωσα τη στήλη της Τζένη. Διάβασα το σύγγραμμα του Σεμπάστιαν.
Τρέξιμο με τον Μάρλευ για να ξεπεράσω την σύγχυσή μου.
Δεν πρόσεξα ότι μάσησε το λουρί του. Τον κυνήγησα 15 τετράγωνα.
Κάλεσα την Τζένη να μας πάρει με το αμάξι,
Έγραψα για την τιμή των καυσίμων. Έγραψα για την τιμή του νερού.
Βρήκα ένα πορτοκαλάκι στο δέντρο μας. Η Τζένη ικανοποιημένη με τον εαυτό της.
Βρήκα την πρώτη μου άσπρη τρίχα. Και την πρώτη της Τζένη. Αγόρασα λουλούδια στην Τζένη.
Έσωσα τον νέο ταχυδρόμο από τον Μάρλευ. Και έναν υπάλληλο Ταχυδρομείου.
Πήγα τους γονείς μου σε δείπνο. Σε ένα ωραίο μέρος στο South Beach
Μάλωσα με τον μπαμπά για το λογαριασμό. Μάλωσα με τον μπαμπά για τα χρήματα.
Μάλωσα με την Τζένη για τον καυγά.
Πήγα τους γονείς μου στο αεροδρόμιο.
Τους άκουσα να παραπονιούνται επειδή δεν έχουν εγγόνια.
Παρακολούθησα έναν τυφώνα να κατευθύνεται στη Νότια Φλωρίδα.
Κρύφτηκα στο μπάνιο την ώρα του τυφώνα. Κρύφτηκα στο σκοτάδι για τρεις μέρες.
Έγραψα στήλη για τους πλιατσικολόγους. Έγραψα στήλη για τους εθελοντές.
Έγραψα στήλη για την ομορφιά του κλιματισμού.
Παρακολούθησα τον Μάρλευ να σκάβει για θαμμένους θησαυρούς.
Χριστούγεννα με την αδερφή της Τζεν και την οικογένειά της στο Κολοράδο.
Άφησα τον Μάρλευ σπίτι για να πάμε Disney World. Έπρεπε να τους αγοράσω νέα παιδικά έπιπλα.
Είδα τη Τζένη να "φωτίζεται" ανάμεσα στα κορίτσια.
Μας έπιασε λάστιχο στην επιστροφή. Έγραψα άρθρο για τους Πολιτειακούς Αστυνομικούς.
Έγραψα για τα διόδια. Γιορτάσαμε σε δείπνο την προαγωγή της Τζένυ.
Έδεσα τον Μάρλευ στο τραπέζι.
Μάρλευ, έλα δω!
Κυνήγησα τον Μάρλευ και το τραπέζι. Έπιασα το τραπέζι
Έγραψα στήλη για τον Μάρλευ που τραβούσε το τραπέζι.
Προσπάθησα να γράψω κάτι εκτός από τον Μάρλευ. Τίποτα
Μάζεψα πορτοκάλια από το δέντρο μας. Έφτιαξα πορτοκαλάδα.
Οδήγησα κάτω στο Μαϊάμι στο Bark in the Park Night στον αγώνα των Marlins.
Πήρα και τον Μάρλευ που αποδείχτηκε αληθινός οπαδός του μπέιζμπολ.
Προσπάθησα να τον αποτρέψω να κυνηγήσει μια μπάλα στις κερκίδες.
Προσπάθησα να τον αποτρέψω να κυνηγήσει μια μπάλα στο γήπεδο.
Έγραψα στήλη για τον αγώνα. Με κορόιδεψε ο Σεμπάστιαν για αυτό.
Γνώρισα την καινούργια του κοπέλα. Δεν θυμάμαι το όνομά της.
Πήγαμε μαζί για καταδύσεις. Έκοψα το πόδι μου σε κοράλλι.
Πήγα στα Επείγοντα. Έγραψα στήλη για τα νοσοκομεία.
Πήγα για κυνήγι Πασχαλινού Αβγού στο αφεντικό της Τζένη. Ήπια μιμόζα.
Γνώρισα έναν γιατρό που κάνει τρεις λιποαναρροφήσεις τη μέρα.
Έγραψα για τις νονές της Boca. Έγραψα για τις γυναίκες της Boca.
Έγραψα στήλη σχετικά με το γράψιμο μιας στήλης.
Επέστρεψα σπίτι και βρήκα την Τζένυ να χορεύει με τον Μάρλευ.
Έψαξα λόγους για να μην κάνω παιδί τώρα.
Κανένας.
- Γιατί δεν του βγάζεις το λουρί;
Γιατί, παρότι τον αγαπώ, δεν τον εμπιστεύομαι.
Γλυκέ μου, πέρασαν δυο χρόνια. Ποτέ του δεν είχε ατύχημα.
Το ξέρω, γιατί ποτέ δεν του έβγαλα το λουρί.
Δεν θα γίνουμε εμείς η αφορμή να κλείσουν την Παραλία Σκύλων, έτσι Μάρλευ.
Όχι.
Λοιπόν, τι κάνουμε τώρα;
Εμ, παγωτό;
Όχι, εννοώ στη λίστα σου.
- Η λίστα μου; - Τζεν, η λίστα...
Η λίστα που είχες όταν παντρευτήκαμε που είχε τα μελλοντικά σχέδιά σου.
- Ήταν οι κατευθυντήριες εντολές μου. - Το σχέδιο;
Το σχέδιό σου. Θέλω να ξέρω τι ακολουθεί. Τρόμαξέ με.
- Θες πραγματικά να μάθεις; - Ρίχτω.
- Λοιπόν, είμαι μεταξύ μιας νέας στέγης... - Πολύ πρακτικό.
Και, εμ... ενός παιδιού.
Θα μπορούσα να ζήσω με λίγες διαρροές.
- Αλήθεια; - Ναι, με κάνα δύο.
Μα ξέρεις, δυο διαρροές καταλήγουν σε μια μεγάλη διαρροή...
και μετά αυτή η μεγάλη διαρροή καταλήγει σε μια τεράστια ευθύνη.
- Σωστό αυτό. - Ίσως χρειαστεί να φτιάξουμε πολλά...
πριν ξεκινήσουμε. - Γλύκα, ήδη διορθώσαμε τον Μάρλευ.
Αν διορθώσουμε και άλλα πράγματα, η συζήτηση θα μετατραπεί σε συνέλευση.
Τζον, σοβαρολογείς;
Ναι, ναι. Έτσι πιστεύω.
- Συνειδητοποιείς ότι δεν μιλάμε για τη στέγη. - Ναι.
Περίπου στη μέση της συζήτησης το κατάλαβα αυτό.
Πετυχημένη παρομοίωση πάντως.
Και δεν το λες αυτό απλά επειδή θα σου φέρει και άλλες στήλες.
Γλύκα, έλα τώρα. Αν γράψω και στήλες...
θα είναι παράπλευρες απώλειες. Μπορώ να το υποφέρω.
Εννοώ, είμαι έτοιμος... αν είσαι κι εσύ.
Αντί να προσπαθούμε να μην κάνουμε παιδί...
απλά ας σταματήσουμε να μην προσπαθούμε να κάνουμε ένα παιδί.
Εντάξει, σε καταλαβαίνω σωστά, και νομίζω πως είμαι...
Στο σημείο αυτό, πάμε σπίτι, τα βγάζουμε και το κάνουμε.
Ναι, αλλά να έχει και λίγο ρομαντισμό.
- Ναι, με κεριά και λίγη Sade φυσικά. - Sade;
- Γλύκα; - Ναι;
Πήρες ξηρά τροφή σήμερα;
Μάρλευ, έλα τώρα. Μάρλευ, φύγε.
Είναι σκύλος, δεν ξέρει τι είναι αυτό που βλέπει.
Όχι, όχι, πίστεψέ με. Ξέρει και του κακοφαίνεται.
- Έλα Μάρλευ, πρέπει να φύγεις. - Ω, μωρό μου συγκεντρώσου σε παρακαλώ.
Καλά, εντάξει.
Ωραία. Ωραία. Καλύτερο κι από το προηγούμενο.
- Ευχαριστώ. - Είσαι πολύ καλός, Γκρόχαν.
Μου άρεσε αυτό που έγραψες για την γυναίκα στην Boca.
- Πως τις αποκάλεσες; - "Boca-χόντας."
- Αλήθεια, έκανε πλαστική στήθους 4 φορές; - Έτσι λέει.
Με πιάνει υστερία. Αληθεύει αυτό για σένα και τη γυναίκα σου;
- Προσπαθείτε να κάνετε παιδί; - Ξέρεις, δεν προσπαθούμε στα αλήθεια...
- ...γιατί δεν θέλουμε να... - Και πως γίνεται;
- Τι εννοείς. - Εννοώ, κάνετε σεξ;
- Ναι. - Απέσυρες τον "τερματοφύλακα";
- Ναι. - Τότε προσπαθείτε.
Συγχαρητήρια. Καλή επιτυχία.
- "Προσπαθείτε";
- Ω, ναι. Φυσικά θα το ήξερες αν ποτέ διάβαζες τη στήλη μου.
Με όλο το σεβασμό, διαβάζει κανένας τη στήλη σου;
Έλα τώρα. Φέρνω τον Μάρλευ για να κάνεις παιχνίδι...
με αυτά τα ταλαίπωρα κορίτσια κι ορίστε το ευχαριστώ σου.
- Πόσο καιρό προσπαθείτε; - Λίγους μήνες.
- Τι σου άλλαξε τη γνώμη; - Λοιπόν, κοίτα πως έχει το πράγμα.
Ειλικρινά, είμαι παντρεμένος με κάποια...
και νοιάζομαι για τις ανάγκες της.
Είναι αυτό που θέλεις, εσύ;
Ναι.
- Αυτό μου λύνει όλες τις απορίες μου. - Ναι.
Πρόκειται να γράψω άρθρο για την αύξηση...
του εγχώριου εμπορίου ναρκωτικών για την Times.
- Γράφεις για την New York Times; - Ναι.
- Ναι, αλλά είναι σπουδαίο θέμα.
- Πολύ μεγάλο για έναν, και έλεγα να το γράψουμε μαζί.
- Με δουλεύεις;
- Έλα να δουλέψουμε μαζί. - Ναι, πολύ θα το ήθελα.
Φυσικά αυτό προϋποθέτει πολλή δουλειά και πολλά ταξίδια.
Θα το ήθελα.
Δεν είναι και η καλύτερη δουλειά για κάποιον που περιμένει παιδί.
Αυτό δεν συμβαίνει απαραίτητα αυτή τη στιγμή που μιλάμε.
’σε με να το συζητήσω... κατά φωνή.
- Γλύκα, τι κάνεις; - Γεια.
Απλώς πήρα για να σε ενημερώσω πως υπάρχει μια γυμνή γυναίκα στο κρεβάτι σου.
Θα είμαι εκεί το συντομότερο, εντωμεταξύ δεν ξεκινάτε εσείς οι δύο;
Ω, πολύ αστείο.
Σοβαρά τώρα, δεν έρχεσαι σπίτι τώρα αμέσως;
Γεια. Ήρθαμε
Γεια.
Σχετικά με το μωρό. Σκεφτόμουν να κάναμε ίσως ένα διάλειμμα.
Ξέρεις; Προφανώς δεν πάει καλά και ίσως είναι ένας τρόπος της φύσης...
να μας πει πως δεν είναι η κατάλληλη ώρα τώρα.
Εννοώ, πως ίσως είναι σημάδι πως δεν είμαστε ακόμη έτοιμοι...
- Δηλαδή, το σκεφτήκαμε σοβαρά... - Τζον.
Είμαι έγκυος.
Τέλεια.
Πω πω. Τέλεια. Αλήθεια;
- Ναι. - Ναι.
Τι έλεγες λοιπόν...
Όχι, μην σε απασχολεί... Ήταν, σαν...
Ακούγεται άχαρο τώρα, σαν να κάνω ξέρεις, έναν...
πολύ, ξέρεις, βλακώδη μονόλογο που δεν ταιριάζει...
και είμαι πολύ ενθουσιασμένος.
- Να το ξαναπάμε από την αρχή; - Θα το ήθελα.
- Θα ήταν τέλειο. Μπορούμε; - Οπωσδήποτε.
Ωραία.
- Είμαι έγκυος. - Τι; Όχι!
- Ναι!
’κου. Μην κάνεις τα ίδια λάθη με μένα.
- Ορίστε; - Σύντομα θα έρθει η ώρα...
που θα πρηστούν οι αστράγαλοί της. - Όχι, είμαι προετοιμασμένος.
- Θα βγάλει κοκκινίλες παντού στο πρόσωπο. - Ναι.
Θα πάρει 20 παραπανίσια κιλά.
- Θα ξερνάει συνέχεια. - Δεν είμαι έτοιμος για αυτό.
Θα σε κοιτάζει και θα σου λέει...
"Μπάσταρδε. Εσύ μου το έκανες αυτό."
Τι... τι απέγινε η φλόγα; Το... ξέρεις, το...
Δεν υπάρχει φλόγα. Πάρτης ένα δώρο.
Αυτό θα καταλαγιάσει κάπως τον θυμό.
Εμ, σκουλαρίκια, εμ, βραχιόλι...
Πολύ προνοητικό. Είναι καλή ιδέα.
- Ίσως να το έκανα τώρα. - Υπάρχει κοσμηματοπωλείο στη γωνία.
- Εντάξει. - Πες ότι σε έστειλα.
- Ω, Τζον.
Είναι απλά υπέροχο.
Είναι απλά... όμορφο.
Γλυκέ μου, ευχαριστώ.
Παρακαλώ. Περνούσα από έξω και σε σκέφτηκα.
- Ναι; - Και το βλέπω στη βιτρίνα και λέω...
- "Θα το πάρω αυτό." - Είσαι γλυκός.
- Ναι, λοιπόν... Σου αρέσει; - Το λατρεύω.
Ναι, λοιπόν φόρεσέ το. Ή μάλλον να στο φορέσω. Νομίζω φέρνει τύχη έτσι.
- Που πήγε; - Τι το έκανες;
- Μόλις το άφησες κάτω, νομίζω. - Μόλις το άφησα.
- Μήπως σου έπεσε; - Όχι, το άφησα ακριβώς εδώ.
Δεν μπορεί απλά να εξαφανίστηκε.
Ω, Θεέ μου.
- Μάρλευ. Όχι... Μάρλευ, φτύσε το. - Όχι, όχι.
Πήγαινε στην κουζίνα. Πήγαινε στην κουζίνα.
Μάρλευ, έχω μια λιχουδιά.
Έλα εδώ.
Κάτσε. Μάρλευ, κάτσε.
Φρόνιμο αγόρι. Ναι.
Μάρλευ!
Έλα εδώ, Μάρλευ.
Χριστέ μου.
- Μάρλευ, άστο. - Μάρλευ.
- Είναι εκεί; Ω, γλυκέ μου δεν το βρίσκω.
Μάρλευ, πρέπει να κόψεις τα μάνγκο.
Ξέρεις, πριν χρόνια, όταν σχεδίαζα τη ζωή μου...
το να στέκομαι στην αυλή...
να καθαρίζω με το λάστιχο τα σκατά, ψάχνοντας για το ανακυκλωμένο...
γαμάτο δώρο της γυναίκας μου, δεν μου πέρασε ποτέ από το μυαλό.
Που σου αποδεικνύει πως πρέπει να σκέφτεσαι μεγαλεπήβολα...
γιατί... Ω. Τζάκποτ.
Πολύ όμορφο κολιέ. Τόσο λαμπερό.
- Ναι, είναι. - Και τι κάνει το τρελό σκυλί σας;
Διαβάζω τη στήλη σας κάθε βδομάδα.
- Ω. - Ω. Ώστε εσύ είσαι αυτή.
Νομίζω πως θα ευχαριστηθείς τη στήλη της ερχόμενης εβδομάδας.
Ο παλμός της καρδιάς θα είναι ταχύς. Σαν μικρό τραίνο. Θα είναι φυσιολογικό.
Είναι.. είναι νωρίς για να διακρίνετε το φύλο (sex);
Όχι ότι με ενδιαφέρει.
Μπορεί να είναι, αρσενικό, θηλυκό... ότι σεξ τον ευχαριστεί.
- Αμφίβολα γεννητικά όργανα...
- Αν είχα τις αμφιβολίες μου, αλλά... - Σςς. Περίμενε.
Μερικές φορές δεν το ακούς, ανάλογα με τη στάση του εμβρύου.
- Είστε 10 εβδομάδων, σωστά; - Τη Δευτέρα θα γίνω 10 εβδομάδων.
Ίσως είναι λίγο νωρίς.
- Ας προχωρήσουμε στον υπέρηχο. Φέρατε την κενή κασέτα σας;
- Ω, ναι. - Ναι. Ναι.
Ζεστό είναι.
- Ας βγάλουμε μια φωτογραφία πρώτα, ναι; - Εντάξει.
Θα φανεί εδώ στην οθόνη αμέσως.
Με συγχωρείτε. Δεν θα αργήσω.
- Γεια σας παιδιά. - Γεια.
Για να ρίξουμε μια ματιά στο παιδί σας.
Εντάξει.
Υπάρχει τίποτα εκεί μέσα;
Όχι αυτό που θα περίμενα να δω μετά από 10 εβδομάδες.
Δεν είμαι... δεν είμαι ακριβώς 10 εβδομάδων.
Τη Δευτέρα, υποθέτω θα είναι ακόμη εννιά εβδομάδες.
Εννιά εβδομάδες.
Δεν ακούγεται καρδιακός παλμός, Τζεν
Λυπάμαι βαθύτατα.
Αυτά συμβαίνουν καμιά φορά. Δεν υπάρχει εξήγηση.
Είστε νέοι. Είστε υγιείς.
Σε κανά δυο μήνες ξαναπροσπαθείτε.
Λυπάμαι. Εντάξει... τώρα θα...
Θα σας αφήσω μόνους για λίγο και μετά τα ξαναλέμε.
Λυπάμαι πολύ.
Λοιπόν, σε κανά δυο μήνες θα προσπαθήσουμε πάλι, εντάξει;
Θέλεις τσάι;
Ξέρεις τι σκεφτόμουν; Ότι εμείς...
Έχουμε ακόμη τα εισιτήρια από τους γονείς σου...
για τον μήνα του μέλιτος στην Ιρλανδία.
Μπορούμε επιτέλους να το κάνουμε. Ίσως να κάναμε ένα διάλειμμα.
- Τζένυ;
- Ω, είναι... τεράστιος. - Ω, ναι. Ζυγίζει 45 κιλά.
- Θέλει να σε καλωσορίσει τώρα. - Ναι.
- Λατρεύει τους ανθρώπους. - Απλά ηρέμησε. Μείνε ακίνητη.
Σου αρέσουν τα σκυλιά, σωστά;
- Στην πραγματικότητα είμαι... - Έτοιμη. Έρχεται.
Πες του γεια.
Όχι, όχι μην το αφήνεις να το κάνει αυτό. Συγνώμη. Συγνώμη.
Το μόνο που έχεις να κάνεις... Απλά τον απωθείς με το γόνατο.
Αυτό θα συμβαίνει συνέχεια. Μόλις διαβαίνεις την πόρτα.
Αλλά ορίστε, διάβασε αυτό. Αυτό θα καλύψει όλα όσα πρέπει να ξέρεις.
- Έχω τις βαλίτσες εδώ. - Τα πήρες όλα;
- Ευχαριστώ. Έλα, γλυκέ μου. - Μου κρατάς την πόρτα;
- Την κρατώ. - Εντάξει. Φύγαμε.
- Γλυκέ μου, έχουμε καθυστερήσει. - Ω! Μάρλευ. Μάρλευ.
Ντέμπι, καλωσόρισες σπίτι μας.
Ο Μάρλευ είναι ένα πνευματώδες σκυλί που του αρέσει η αλληλεπίδραση.
Δεν τον έχουμε ξαναφήσει ποτέ, αλλά είμαστε σίγουροι πως θα φερθεί...
όπως όταν είμαστε κι εμείς στο σπίτι.
Υπάρχουν μερικά πράγματα για τον Μάρλευ που πρέπει να μάθεις.
Τρώει τρεις φορές τη μέρα.
Αν δείχνει πεινασμένος, ξανά τάισε τον.
Φυσικά, όλο αυτό το φαγητό κάπου θα καταλήξει...
οπότε χρησιμοποίησε το φτυαράκι για τα κακάκια και πρόσεχε που πατάς.
Μην σε απασχολεί το χρώμα. Του αρέσουν τα μάνγκο.
Ο Μάρλευ απαγορεύεται να πίνει από τη λεκάνη...
Για αυτό κράτα το καπάκι κλειστό....
και έχε το τούβλο πάνω στο καπάκι.
Βασικά, καλύτερα είναι, γενικώς...
να έχεις κλειστή την πόρτα του μπάνιου.
Όπως τα περισσότερα σκυλιά, ο Μάρλευ χρειάζεται πολλή εξάσκηση...
Για αυτό πήγαινέ τον για βόλτα ή τρέξιμο κάθε πρωί και απόγευμα.
Μάρλευ, άστο!
’σε με. ’σε με. ’σε με. Αααα! Μάρλευ, μη!
Βεβαιώσου ότι κλείδωσες πόρτες και παράθυρα πριν πας για ύπνο.
Ξου! Ξου!
Αλλά μην ανησυχείς. Ο Μάρλευ είναι εξαιρετικός φύλακας.
Μπορείς να κοιμάσαι ήσυχη τη νύχτα ξέροντας ότι κάνει τη δουλειά του.
Οι αστραπές είναι το αδύνατο σημείο του.
Μπορείς να του δίνεις ηρεμιστικά όταν βλέπεις καταιγίδα να πλησιάζει.
Εντάξει. Έλα Μάρλευ. Μάρλευ, έλα δω.
Δεν του αρέσουν για αυτό σπρώξε τα μέχρι κάτω στον οισοφάγο του.
Καλωσορίσατε. Καλωσορίσατε. Είμαι η κα. Μπάτερφλαϊ.
Τέλος, δεν επιτρέπουμε στον Μάρλευ να σκαρφαλώνει στα έπιπλα...
να μασάει οτιδήποτε πέρα από τα παιχνίδια του.
Εκτός από τα παραπάνω, απόλαυσέ τον. Με αγάπη, Τζένυ και Τζον.
Σερβίρουμε καθημερινά τσάι στις 4:00 και δείπνο στις 6:00 ακριβώς.
Α, και οι κουβέρτες είναι μάλλινες. Πολύ ζεστές.
- Ώστε... είναι ηλεκτρικές; - Ω, όχι ποτέ σε αυτό το σπίτι.
Η μητέρα μου πέθανε σε πυρκαγιά. Θεός συχώρεση την.
Σε αυτό το δωμάτιο, βασικά.
Ω, μην σας απασχολεί. Αλλάξαμε ταπετσαρίες.
Λοιπόν, καλό βράδυ και στους δυο σας.
- Ο Θεός να σας ευλογεί. - Ο Θεός ευλογεί.
- Ευχαριστούμε. Κι εσάς... επίσης.
Αυτό ήταν περίεργο.
Ω, Θεούλη μου.
Γλύκα, ξέρω ότι έχουμε να κάνουμε σεξ από τότε που... ξέρεις.
Αλλά δεν νομίζω να σπάσουμε το σερί απόψε.
- Όχι, όχι, Δεν...
δεν θέλω να σπάσω το σερί εδώ πέρα.
Δεν μου κάνει αίσθηση, εννοώ ξέρεις θα μπορούσα να...
αντέξω τον Θεό να παρακολουθεί, και την μητέρα του, αλλά...
..αλλά όχι, όχι και αυτόν τον πορσελάνινο Ποντίφικα εδώ πέρα.
Είναι Ιούλιος και βλέπω τα χνώτα μου.
- Γλύκα, δεν αισθάνομαι τα πόδια μου. - Δεν είναι καλό αυτό.
Θα το ελέγξω αυτό.
Ω, Θεέ μου, ήσυχα.
Δεν είναι το κρεβάτι. Είναι οι στριγγλιές των σεξομανών ψυχών της κολάσεως.
Δεν θέλεις να συμμετάσχεις κι εσύ;
Αλήθεια;
Δεν είμαστε υποχρεωμένοι.
Το ξέρω, αλλά και μόνο στην ιδέα πως έχει να γίνει αυτό εδώ μέσα, 50 χρόνια...
..κάπως με φτιάχνει.
Γλυκιά μου, μου έλειψες.
Μάρλευ! Γεια σου, γλύκα.
- Μάρλευ. - Ωωω.
Έλα δω.
- Μας έλειψες τόσο πολύ. - Γεια σου, Ντέμπι.
Είχαμε 11 καταιγίδες όσο λείπατε.
Έντεκα. Και είχατε δίκιο. Δεν του αρέσουν οι καταιγίδες.
Πω πω. Καλά, ναι έντεκα. Πολλές καταιγίδες.
Α, και για να ξέρετε μου αρέσουν τα σκυλιά, αλλά αυτό δεν είναι σκυλί.
Αυτός είναι ο διάβολος με σκυλίσια μορφή που μου πηδάει το πόδι και κατουράει το χαλί σας.
- Μάρλευ. - Μάρλευ, σταμάτα.
Μάρλευ, έλα τώρα. Είναι απλώς ένας κεραυνός. Μη γαβγίζεις.
Μάρλευ, έλα τώρα. Είναι απλώς ένας κεραυνός.
Μάρλευ, έλα τώρα.
Τζένυ;
-Με βοηθάς εδώ πέρα;
Έχω 20 λεπτά να γράψω τη στήλη, και πρέπει...
Τζένυ;
- Αχ, η τύχη του Ιρλανδού. - Τι;
Ααα. Ωωω. Ωωω, Θεέ μου.
Τζον; Γλυκέ μου. Τζον. Τζον. Ξύπνα.
- Ναι; - Ήρθε η ώρα.
Άνετα.
Εντάξει αλλά... ωχ.
- Θεέ μου! - Είσαι εντάξει; Είσαι εντάξει;
Είσαι καλά;
Όχι, όλα καλά. Δεν θα της κάνω κακό.
Προσπάθησε να μην ουρλιάξεις γιατί δεν θέλω να με φάει.
Θυμήθηκες να εγκαταστήσεις το παιδικό κάθισμα το Σαββατοκύριακο;
- Δεν θα μας επιτρέψουν να το πάρουμε σπίτι αν... - Σωστά. Δεν θα το ξεχνούσα αυτό.
- Το ξέρω, Συγνώμη. - Τα καταφέρνεις;
Τα καταφέρνω. Τα καταφέρνω.
Ναι, έλα Μάρλευ. Βοήθησέ με εδώ πέρα.
Μπορείς να μασήσεις και τοίχο, Μάρλευ. Αυτό δεν είναι τίποτα για σένα.
Ωραία. Ναι.
Εσύ θα μείνεις εδώ.
Αυτό το κόκκαλο θα σε κρατήσει απασχολημένο.
Ας ελπίσουμε να μην έχουμε καταιγίδες. Και έφυγα...
Που είναι ο μπαμπάκας; Έλα δω.
’κου πως έχουν τα πράγματα.
Σε δυο λεπτά θα φέρουμε το μωρό στο σπίτι...
και θα μου έκανες μεγάλη χάρη αν δεν φρικάριζες.
Και εγώ θα προσπαθήσω να κάνω το ίδιο.
- Είσαι έτοιμη; - Έτοιμη. Ναι.
Γεια. Έλα εδώ.
Γεια σου, μωρό μου. Ω, γεια σου. Γειά σου γλύκα μου.
Γεια σου, Μάρλευ, έλα.
Έλα εδώ. Εντάξει.
- Μάρλευ - Θα ήταν άσχημο αν έτρωγες το μωρό.
- Απλά... - Μάρλευ, αυτός είναι ο Πάτρικ.
Μην τον μπερδέψεις με κανένα από τα λαστιχένια παιχνίδια σου.
Αν και μοιάζει σαν ένα από αυτά.
Πες γεια. Βλέπεις γλύκα; Δεν τρώει το μωρό.
Πολύ καλά.
Ναι. Όχι, έχω μια αναφορά εδώ πέρα.
Λοιπόν, κλήτευσέ τους ξανά και βγάλε ένα ένταλμα.
Μου είπαν πως είναι στο αρχείο.
Δεν ξέρω... Πάτρικ; Γλυκέ μου, πρόσεχε με τα παιχνίδια.
Ξέρεις ο Μάρλευ γίνεται... Όχι, Κάρλα, δεν το λέω σε σένα...
Μπορείς να τους τηλεφωνήσεις και να βγάλεις ένα ένταλμα;
θα... σε πάρω σε λίγο. Σε παίρνω σε λίγο.
Τέλειωσαν αυτές οι μέρες για μας, αμίγκο.
Τα πήγαμε καλά πάντως.
Πάμε, Μάρλευ.
Ξέρω πως θα ακουστεί τρελό...
αλλά πως λέγεται όταν χρωστάς χρήματα για το σπίτι;
- Αρχίζει από "Υ". - Υποθήκη.
Υποθήκη.
Είναι δυνατόν να είμαι τόσο κουρασμένη;
Ξέρεις κάτι. θα ξενυχτίσω εγώ απόψε.
Όχι, δεν πρόκειται. Δεν τον ακούς.
- Ναι, καλά. - Δεν ξέρω... γιατί.
Απλώς κοιμάμαι ακόμη και με φασαρία.
Γλύκα, πρέπει να πάω στο γραφείο αύριο.
Θα τον προσέχεις λοιπόν;
Ευχαρίστησή μου.
- Για πόση ώρα μιλάμε; - Δεν ξέρω.
Δεν είναι και ότι καλύτερο περίμενες, ε;
Δεν ξέρω τι περίμενα.
- Δεν φανταζόμουν ότι ο Μάρλευ θα ήταν πιο εύκολος. - Καταλαβαίνω.
Καταλαβαίνω, αλλά ξέρεις κάτι;
Προσαρμοστήκαμε σε αυτόν και θα προσαρμοστούμε και με το μωρό.
Απλά προσπαθώ να θυμηθώ πως ήμασταν παλιότερα.
Μιλάς για εκείνους τους... Νεότερους...
- Ναι. - Πιο σέξι, πιο όμορφους ανθρώπους;
- Ναι. - Τους θυμάμαι... αμυδρά.
Τους πεθύμησα.
Εδώ είναι.
Εδώ είναι. Απλώς είναι πολύ κουρασμένοι.
Τι; Ζηλεύεις τώρα;
Κάτσε εδώ.
- Κάλεσε την αστυνομία. - Εντάξει.
Ει, έι, έι. Είσαι καλά; Τι συνέβη;
Μου είπε να μη φωνάξω γιατί θα με μαχαιρώσει, αλλά φώναξα.
- Αλλά φώναξα... - Εντάξει, κάθισε κάτω. Κάτω.
- Και με μαχαίρωσε. - Όλα εντάξει. Υπομονή.
- Που είναι η μαμά σου; - Στη δουλειά.
Όλα εντάξει. Δεν είσαι τόσο άσχημα.
Πίεσε το χέρι σου ακριβώς εδώ.
Εντάξει. Έχω καλέσει την αστυνομία.
Όλα θα πάνε καλά.
Ξέρεις, τόσο καιρό είμαι εδώ και ποτέ δεν έμαθα πως σε λένε.
- Λίζα - Εντάξει...
Θα μείνω κοντά σου, Λίζα.
Κράτησε τα χέρια σου ακριβώς εκεί...
και θα περιμένουμε να έρθει η αστυνομία.
Και εκείνοι θα αναλάβουν.
Εντάξει;
Κοίτα με. Όλα εντάξει.
Όλα καλά.
Η ασφαλέστερη γειτονιά;
- Από εγκληματικότητα, η Boca. - Η Boca;
Φοβόμουν ότι θα το έλεγες αυτό.
- Έτσι είναι, Τζον. - Εντάξει. Ευχαριστώ.
Boca. Καθόλου άσχημα.
Τα παιδιά παίζουν στους δρόμους. Δεν ξέρω.
Τι λέτε παιδιά; Ίσως μια μέρα μείνουμε εδώ... αν αντέχουμε οικονομικά.
Εδώ είμαστε.
Σε έπιασα.
Μείνε. Μάρλευ, όχι.
Μάρλευ. Μάρλευ.
Δεν τρελαθήκατε με την κουζίνα; Και με τις άρτιες οικιακές συσκευές.
Το αγαπημένο μου... η πισίνα. Είναι...
- Εμ, να δούμε από δω; - Να πάρω ένα φυλλάδιο;
- Ω, φυσικά. - Φαίνεται ωραίο.
Τίνος είναι αυτός ο σκύλος;
Τζένυ;
Γλύκα;
Τζεν;
- Γεια, είσαι καλά; - Ναι. Όχι, καλά είμαι. Που ήταν τα αγόρια μου;
- Θέλω να σου δείξω κάτι. - Τι;
Είναι ένα σπίτι. Που λες, είναι λίγο ακριβούτσικο...
αλλά πιστεύω θα τα καταφέρουμε.
- Boca; - Καταλαβαίνω, καταλαβαίνω.
Αλλά μίλησα με τον Φρανκ Μπέννετ και μου είπε πως είναι η ασφαλέστερη γειτονιά.
Τζον, δεν είμαι σίγουρη αν τώρα είναι η κατάλληλη εποχή.
Τζεν, πότε λες να είναι η κατάλληλη ώρα, μόλις κάποιος μας μαχαιρώσει στο δρόμο;
- Τζον. - Γλύκα, είμαστε εγκλωβισμένοι εδώ μέσα.
Θυμήσου, υποτίθεται πως θα μέναμε για τρία χρόνια σε αυτό το σπίτι.
Το ξέρω αυτό. Απλά δεν νομίζω πως αντέχουμε οικονομικά να αγοράσουμε καινούργιο.
- Το ξέρω, γλύκα, μπορούμε με δύο μισθούς. - Γλύκα, είμαι έγκυος...
Αλήθεια;
- Είσαι σίγουρη; - Έλα δω.
Αρκετά σίγουρη.
Τέσσερα στα τέσσερα. Πω πω.
- Για περίμενε. - Αυτό είναι υπέροχο.
Συγχαρητήρια.
- Έλα εδώ. - Δηλαδή, και στους δυο μας.
Ωχ.
Ω, ναι. Τι καλό παιδί που είσαι.
Κι άλλο παιδί.
Ξέρω, γλύκα, νομίζω πως πρέπει να παραιτηθώ από τη δουλειά.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις. Θα ζητήσουμε βοήθεια.
Δεν χρειάζομαι βοήθεια. Πραγματικά.
Απλώς... μου δίνεις εκείνη την πιπίλα;
- Ναι. - Απλά δεν θέλω να γίνω σαν αυτές...
που βλέπουν τα παιδιά τους μια ώρα κάθε βράδυ.
- Δεν ξέρω. - Ναι, αλλά λατρεύεις τη δουλειά σου...
Λατρεύω τη δουλειά μου, γλύκα. Αλλά όλο αυτό με σκοτώνει.
Όταν είμαι στο γραφείο, απλά θέλω να βρίσκομαι εδώ πέρα.
Κι όταν είμαι εδώ, συνεχώς σκέφτομαι τη δουλειά.
Και ξέρω πως κάνω μισές δουλειές και εδώ και εκεί.
Λοιπόν, δεν κάνεις μισή δουλειά.
Πρέπει να αφήσω κάτι...
Δεν θέλω... δεν θέλω να παραιτηθώ από αυτό.
Γιατί να σου δώσω αύξηση; Δώσε μου μια καλή δικαιολογία.
Γιατί κάνω καλή δουλειά.
- Με ρωτάς; - Όχι.
Από τότε που ανέλαβα τη στήλη, το αναγνωστικό κοινό διπλασιάστηκε.
’ρα κάνεις καλή δουλειά.
- Ναι, δες κυκλοφορία και δημοτικότητα. - Εντάξει.
- Γιατί δεν το κάνουμε μόνιμο; - Εννοείς, για πάντα;
Ναι, αυτό σημαίνει μόνιμο.
Τζον, κάθε καραγκιόζης εκεί έξω θα ήθελε να έχει τη στήλη σου.
Εννοείς σε αυτό το δωμάτιο.
Και ανέλαβες τη στήλη και της έδωσες φρεσκάδα.
Ξέρω πως δεν θες να το πω, αλλά είσαι σπουδαίος χρονικογράφος.
Γιατί διστάζεις;
Έχω αυτή την εικόνα για μένα, ξέρεις, του δημοσιογράφου.
Μερικές φορές, η ζωή έχει άλλη άποψη. Θα σου πω κάτι.
Ανάλαβε την ημερήσια στήλη. Θα σου διπλασιάσω τον μισθό.
Ξεκινάμε με νιφάδες δημητριακών. Το σημαντικότερο γεύμα...
Όχι. Μάρλευ.
Το σημαντικότερο γεύμα της ημέρας
Ορίστε. Λίγο...
Τζον, σε παρακαλώ κράτα τον για λίγο. Να κάνω ντους. Πρέπει να φύγω.
- Συμβαίνει συνέχεια. - Πρέπει να μένεις κι άλλο μαζί τους.
Κάτω! Μάρλευ.
Έλα. Ω, ω, ω.
- Θα το κάνω. θα το κάνω. - Όχι, μπορώ. Εντάξει.
Μου λες να περνώ χρόνο μαζί του και το κάνω...
και μετά μου το παίρνεις γιατί λες πως δεν το κάνω σωστά.
- Δεν θέλω να τον αλλάζεις εκνευρισμένος. - Δεν είμαι εκνευρισμένος.
Ευχαριστώ. Έλα.
Γεια σου μωρό μου. Περίμενε, γλύκα.
Ναι, μωρό μου. Ναι. Ναι
Αγάπη μου. Έλα. Έλα. Τι είναι;
Τι συμβαίνει; Τι θέλεις, μωρό μου; Τι είναι;
Πεινάς; Φαγάκι; Ναι;
- Όχι. Καλά. - Είναι κολικός. Θα του περάσει.
’κου τι σκέφτηκα. Γιατί δεν μένεις εσύ σπίτι να πάω εγώ στη δουλειά.
Συγνώμη. Είμαι κουρασμένη. Απλά φύγε. Φύγε.
Είναι επιλόχεια κατάθλιψη. Οι ορμόνες της χτυπάνε κόκκινο...
και την πιάνει κατάθλιψη.
Θυμάμαι μετά το τέταρτο παιδί μου, ξυπνούσα μέσα στη νύχτα...
η γυναίκα μου ήταν από πάνω μου και με κοιτούσε...
με έναν μπαλτά στο χέρι.
Νόμιζα πως θα με σκότωνε.
Ακόμα το πιστεύω.
Της πήρες δώρο;
- Ναι. - Αυτό πιάνει.
Εντάξει, Τζανίς, κάνε τον να δείχνει όμορφος.
Θα έχει αυτή τη Φώτο δίπλα στο όνομά του για τα επόμενα 20 χρόνια.
Πάτρικ, γλύκα, σε παρακαλώ σταμάτα. Θα ξεράσει.
- Τρώγε, εντάξει; - Πρόσεχε, Πάτρικ.
Θυμάσαι τι κάναμε στον Μάρκελε όταν δεν ήταν υπάκουος.
Γλύκα μου, ξέρεις κάτι; Πρέπει να διαλέξουμε χρώμα υφάσματος...
για τις κουρτίνες του δωματίου του αγοριού.
Εντάξει, ότι σου αρέσει.
Θα ήθελα πραγματικά τη βοήθειά σου να διαλέξω.
Όχι.Θα σε πάω εγώ.
Ευχαριστώ.
Μάρλευ.
Μάρλευ, κακό σκυλί! Μάρλευ! Μάρλευ, σταμάτα!
Μάρλευ, άστο. ’στο.
Μάρλευ. Μάρλευ.
Μάρλευ! Μάρλευ, έλα δω! Έλα δω!
Μάρλευ, κακό σκυλί.
Μάρλευ, έλα δω! Μάρλευ!
Υποτίθεται θα τα επιστρέφαμε και τώρα θα πρέπει να τα πληρώσουμε.
- Δεν πειράζει. - Όχι, πειράζει!
Πόσες φορές σου είπα να μην αφήνεις οτιδήποτε φαγώσιμο εκεί που το φτάνει.
- Δεν θα το αποκαλούσες αυτό φαγώσιμο. - Τζον, ξέρεις τι εννοώ.
Επίσης, είπες ότι θα ξυπνούσες νωρίς να τον πας βόλτα. Μασάει πράγματα όταν είναι ανήσυχος.
- Θα τον πάω βόλτα. Μόλις ξύπνησα. - Ξέρεις κάτι; Ξέχνα το!
- θα τον πάω εγώ. Ξέχνα το! - Δεν είσαι υποχρεωμένη.
Ναι, θα το κάνω μόνη μου.
Δεν καταλαβαίνεις. Θα σε σκοτώσει.
Πρέπει να χαλαρώσεις. Και οι δυο μας κρεμόμαστε από μια κλωστή.
- Ποιος θα κρατήσει τον σκύλο μόλις χωρίσετε; - Δεν χωρίζουμε.
- Αποκλείεις αυτό το ενδεχόμενο; - Απολύτως.
Δεν υπάρχει κάτι που κάνει; Μια έκρηξη οργής; Μια κατάθλιψη;
Ούτε η μη εκπλήρωση συζυγικών καθηκόντων θα σε έκανε έξω φρενών;
Γιατί πας κατευθείαν στον χωρισμό; Φίλε, "το φτιάχνω, δεν το πετάω".
- Ώστε η ζωή είναι καλύτερη με την Τζένυ; - Ναι. Τι σε έπιασε...
Φοράς μικρόφωνο; Τζεν... μας ακούει;
Τζένυ, ναι μαλώσαμε μα εξακολουθώ να σε αγαπώ.
Φίλε, μάλωσα με τη γυναίκα μου. Άσε με να κατσουφιάσω.
Απλά θέλω να ξέρω αν είσαι ευτυχισμένος.
Ω, περίμενε. Νάτην.
- Ποια; - Δώσμου το παιδί.
- Όχι, δεν μπορώ να συμμετάσχω. - Είσαι... είσαι ξεδιάντροπος.
Αυτό θα είναι καλύτερο κι από το σκύλο.
Όχι, όχι τον γιό μου.
Μάρλευ, όχι. Σε παρακαλώ, Μάρλευ.
- Σε παρακαλώ.
Μάρλευ! Μάρλευ, τι κάνεις...
Μάρλευ, Θεέ μου, κοίτα... Σταμάτα! Γιατί το κάνεις αυτό;
Γιατί τα καταστρέφεις όλα; Φύγε!
Πάτρικ! Είσαι καλά; Συγνώμη.
Πάρε το σκύλο από δω πέρα.
- Θέλω να φύγει ο σκύλος αμέσως. - Θα τον βγάλω βόλτα.
Δεν αστειεύομαι. Όχι, να τον πας σε εκείνη τη φάρμα.
Καλά, φιλαράκο, μάλλον θα ξαναπάμε στη φάρμα.
Μιλάω σοβαρά. Δεν αστειεύομαι. Δεν τον αντέχω άλλο.
- Τι έκανε; - Και τι δεν έκανε;
Είναι απλώς ένα φρικτό, φρικτό ζώο.
- Λοιπόν, δεν έχεις δίκιο. - Όχι, έχω δίκιο...
που ο Κόνορ έχει δυο βδομάδες να κοιμηθεί εξαιτίας του γαβγίσματος του σκύλου...
που ρίχνει τον Πάτρικ κάτω δυο φορές τη μέρα...
που δεν μπορώ να συγκεντρωθώ.
Θεός φυλάξει δε αν υπάρχει υποψία κεραυνού.
- Μη! - Ηρέμισε, ένα λεπτό.
Ξέρω πως πέρασαν δύο δύσκολοι μήνες με το μωρό.
Το καταλαβαίνω. Αλλά το συζήτησα με τον Αρνι.
- Και η επιλόχεια κατάθ.. - Μην τολμήσεις.
Δεν έχω κατάθλιψη. Δεν είμαι εξουθενωμένη.
Δεν με εκνευρίζει η κατάσταση
Δεν μπορώ ούτε τα παιδιά να βγάλω έξω για μια ώρα
γιατί οι μπέμπη-σίστερς της γειτονιάς τρέμουν τον Μάρλευ.
Το ξέρω αλλά εσύ αποφάσισες να σταματήσεις τη δουλειά.
- Μπορούμε να ζητήσουμε βοήθεια... - Δεν χρειάζομαι καμία βοήθεια!
- Αυτό δυσκολεύει την κατάσταση. - Απλώς, ξεφορτώσου το σκυλί!
- Προφανώς δεν θα γίνει κάτι τέτοιο. - Χαμήλωσε τη φωνή σου.
- Εγώ να χαμηλώσω τη φωνή μου; - Κάντο. Ξεφορτώσου το σκυλί!
Όλοι ξεφορτώνονται τα σκυλιά τους. Είναι απλώς ένας σκύλος.
Και εγώ απλώς ένας σύζυγος. Θα ξεφορτωθείς και μένα αν κάνω αταξίες;
- Το έχω σκεφτεί κι αυτό. - Λοιπόν, κι εγώ επίσης.
- Γιατί παραπονιέσαι; - Γιατί...
- Γιατί είσαι τόσο ευχάριστη παρέα; - Είσαι κόπανος.
Είναι τόσο ευχάριστο να επιστρέφω εδώ σαν να είμαστε αλυσοδεμένοι κατάδικοι.
Είσαι σκέτος κόπανος!
Σταμάτα! Εσύ φταις.
- Θα αστειεύεσαι; - Όχι.
Για μια-δυο μέρες μέχρι να ηρεμήσουν τα πράγματα σπίτι.
Για δυο μέρες δεν πειράζει.
Γνωρίζεστε. Θα είστε άνετα.
- Θες μια μπύρα; - Όχι, ευχαριστώ. Μετακομίζεις;
- Ναι. - Για που;
Στη Νέα Υόρκη.
Η Gray Lady... (παρατσούκλι των new York Times).
Oι Times σου πρόσφεραν μόνιμη δουλειά;
Ειδοποίησα τον Αρνι την περασμένη βδομάδα.
- Δεν είπες τίποτα. - Το ξέρω. Με συγχωρείς.
Απλώς... όλα έγιναν τόσο γρήγορα. Ακόμη δεν το έχω συνειδητοποιήσει.
Υπέροχα. Οι New York Times.
Αυτό που πάντα ονειρευόμασταν.
Συγχαρητήρια λοιπόν. Θέλω να πω, το άξιζες.
- Ναι. - Σε ευχαριστώ για τον Μάρλευ.
- Ναι. - Σου τρώει τον χαρτοφύλακα τώρα.
- Σκατά! - Μάρλευ. Μάρλευ, όχι!
- Δυο μέρες Τζον. Το εννοώ. - Λυπάμαι.
Συγνώμη. Δεν ήθελα να σε ξυπνήσω
Δεν κοιμόμουν.
- Που είναι ο Μάρλευ; - Στου Σεμπάστιαν για λίγες μέρες.
Θα ήθελα να το δω αυτό.
Μέχρι να του βρω ένα μόνιμο σπίτι.
Αυτό είναι το μόνιμο σπίτι του, Τζον.
Ο Μάρλευ δεν θα πάει πουθενά. Συγνώμη, γλυκέ μου.
Με έπιασε απελπισία.
- Κανείς δεν σε προειδοποιεί. - Για ποιο πράγμα;
Για όλα:
Τον γάμο, τα παιδιά.
Είναι η δυσκολότερη δουλειά του κόσμου και κανείς δεν σε προετοιμάζει.
Κανείς δεν σου λέει πόσα θα πρέπει να εγκαταλείψεις.
Μου φαίνεται πως σου λένε, αλλά δεν τους ακούς...
ή σκέφτεσαι, "Ωχ, απλώς είναι δυστυχισμένοι."
Εγκατέλειψα όλα όσα με έκαναν αυτό που είμαι.
Αλλά δεν μπορώ να το πω αυτό...
γιατί θα είμαι πολύ κακιά αν το πω αυτό.
Μα το αισθάνομαι. Πραγματικά.
Το αισθάνομαι κάποιες φορές. Απλά...
απλά θέλω να το ξέρεις
Το ξέρω και μπορείς να το πεις. Πες το.
Αλλά όντως έκανα μια επιλογή.
Επέλεξα, και ακόμη κι αν ήταν δυσκολότερο από ότι περίμενα...
Δεν το μετανιώνω.
- Είσαι σίγουρη; - Σιγουρότατη.
Γιατί ακούγεται σαν το "σπίτι μου, σπιτάκι μου", που λένε.
Πιστεύω πως αυτά συμβαίνουν και θα πρέπει να τα ξεπεράσουμε.
- Και θα το κάνουμε μαζί. - Μαζί.
- Δεν φτιάχνουν όλα, αν φύγει ο Μάρλευ. - Όχι.
Και αν ξεφορτωθώ εσένα, πάλι δεν διορθώνονται όλα.
- Να ζητήσω μια χάρη; - Ναι.
Όχι άλλα παιδιά για λίγο.
Απολύτως. Σύμφωνοι.
Γεια σας, παιδιά.
Εντάξει, πείτε γεια στην Κολλίν.
- Ο μπαμπάς είπε πως την λένε Ουπς. - Όχι. Εγώ..
- Ο Πάτρικ το είπε. - Τι;
- Γιατί το λες αυτό; - Πλάκα έκανα.
- Υποτίθεται πως ήταν μυστικό παιδιά. - Από δω.
Ο επαγγελματίας κάνει πίσω. Ψάχνει χώρο.
Παίρνει ασίστ από την Κολλίν.
Καλή βολή, μπαμπά.
Καλή βολή; Έλα τώρα. Κόνορ;
- Εξωπραγματική. - Ναι. Ξανά.
Περίμενε. Κάτσε να απαντήσω. Επιστρέφω αμέσως.
- Εντάξει.
- Εμπρός; - Τζον Γκρόχαν;
Ναι, ο ίδιος.
- Gil Law ford από Philadelphia Inquirer. - Ω, ναι, ναι.
Γεια, τι κάνεις. Σε ευχαριστώ που απάντησες.
Ω! Έι, ποιος ήταν στο τηλέφωνο;
Η Philadelphia Inquirer.
Έστειλα παλιότερα στον αρχισυντάκτη ένα δείγμα και θέλει να συναντηθούμε.
- Πόσο παλιά; - Έκανε διακοπές εδώ πριν ένα μήνα.
Και διάβασε το υλικό μου. Και σχεδόν φάγαμε μαζί.
- Πως φάγατε, σχεδόν μαζί; - Δεν περίμενα να βγει κάτι.
Εντάξει.
- Αλλά; - Μου πρόσφεραν δουλειά.
Εννοώ, θα περάσω από συνέντευξη.
- Σαν, χρονικογράφος, ή... - Σαν δημοσιογράφος.
Σαν δημοσιογράφος; Και, τι τους απάντησες;
Τους είπα "Ευχαριστώ πολύ, μα είμαι ευχαριστημένος εδώ."
"Ποτέ δεν είδα άνθρωπο να γκρινιάζει τόσο πολύ σαν τον Τζον Γκρόχαν.
Αν δεν του αρέσει εκεί, πρέπει να μετακομίσει."
Είναι μέρος της δουλειάς μου. Να παίρνω αντιδράσεις
- Χαίρομαι που τους έτσουξε. - Όχι.
- Επαναλαμβανόμενο μοτίβο. - Πολλά γρανάζια στην Κομητεία Broward.
- Σε αυτό είμαι αντίθετος. - Αλλά, με όλο τον σεβασμό...
εσύ είναι ένας από αυτούς!
Είμαι σχολιαστής. Όλοι θέλουν να συμπεριφέρομαι
σαν να μην τρέχει τίποτα, όταν υπάρχουν ζητήματα.
Υπερπληθυσμός, εγκλήματα, φυλετικές εντάσεις.
Κάθε φορά που γυρνάς την πλάτη, τα πράγματα γίνονται χειρότερα...
Αυτό ισχύει παντού. Δεν φταίει η Φλωρίδα αλλά εσύ. Τι σου συμβαίνει;
Τίποτα. Όλοι σκέφτονται, "Ω, γίνεται 40. Γίνεται στραβόξυλο."
Δεν είναι αυτό. Ίσως...
Δεν ξέρω. Ίσως βαρέθηκα τη στήλη μου
Δεν βρίσκω ενδιαφέροντα αυτά που γράφω.
Τζον, Τζον, είσαι η κωμική φωνή της Νότιας Φλωρίδα.
Είσαι εθνικός θησαυρός, για όνομα του Θεού.
- Ίσως θησαυρός της Περιφέρειας. - Δημοτικός θησαυρός, σίγουρα.
- Σε ευχαριστώ. - Άκου. Πάρε άδεια δυο βδομάδες.
- Πάρε ένα μήνα άδεια. - Να πάω που;
- Δεν ξέρω. - Μένω σε παραθεριστική περιοχή.
Τότε πήγαινε σε μέρος που να είναι οδυνηρό και θλιβερό.
Ω, τα 40 είναι δύσκολα, φιλαράκο. Δεν θα σου πω ψέματα.
Μα το ξέραμε αυτό.
Το ξέραμε όταν ο Πατέρας Χρόνος έκανε την κίνησή του.
Προσπάθησε να μας χώσει σε ένα σκοτεινό σοκάκι και να μας σπάσει στο ξύλο.
Γκριζάρεις λιγάκι στους κροτάφους...
αλλά σε κάνει πιο διαπρεπή, νομίζω.
Και οι δύο χάσαμε ένα βήμα.
Το ξέρω.
Πως αισθάνεσαι που τα καλύτερά σου χρόνια ανήκουν στο παρελθόν;
Έκανες όσα ήθελες να κάνεις;
Όχι, ούτε κι εγώ.
Εντάξει. Ζεστάθηκες; Θες να δροσιστείς; Ας το κάνουμε.
Ξέρεις κάτι; Όχι σήμερα.
Σε είχα με λουρί για πολύ καιρό.
Πήγαινε! Πήγαινε!
Μου φαίνεται ότι πάει για το σπριντ.
Πιάσε το!
- Έι, πιάσε τον σκύλο σου! - Ορίστε;
Όχι! Όχι! Σε παρακαλώ, Θεέ μου, όχι!
Όχι! Όχι!Όχι! Όχι.
Έλα δω!
Έλα δω! Έλα δω! Δεν πειράζει.
Φίλε, αυτό δεν ήταν καθόλου σωστό.
Έλα, κορίτσι μου. Πάμε.
Περίφημα.
Πάμε.
Φίλε, είσαι ο χειρότερος σκύλος του κόσμου.
Το ξέρεις; Σωστά;
Ήσουν στο Τοπ 5 στη διάρκεια της ημέρας...
και με αυτό το κόλπο πέρασες στην πρώτη θέση.
Και σου βγάζω το καπέλο.
Έκπληξη!
Happy birthday to you
Happy birthday, dear John
Happy birthday to you
Να τα εκατοστίσεις.
Βοηθήστε με. Περιμένετε. Περιμένετε. Με το τρία. Ένα, δύο, τρία.
Μην με παρακαλάς, Μάρλευ.
Δεν είναι καλό. Γιατί δεν είμαστε υποχρεωμένοι.
Πες την αλήθεια. Ξαφνιάστηκες;
- Τελείως. Ναι. Σε ευχαριστώ. - Αλήθεια;
- Ναι. Μου τη φέρατε. - Στη φέραμε!
Είσαι έτοιμος για το δώρο των γενεθλίων σου;
Έχει κι άλλο; Δεν χρειάζομαι άλλα δώρα.
- Χρόνια πολλά. - Τι ήταν αυτό;
Η ευχή μου να πάρεις τη δουλειά στην Φιλαδέλφεια.
Αυτό έγινε πριν μήνες. Δεν το σκέφτομαι πια.
Ε, τότε οποιαδήποτε άλλη δουλειά.
- Θα σε ακολουθήσουμε όπου πας. - Καταλαβαίνω.
Αλλά δεν θα το κάνω αυτό. Δεν θα μας ξεριζώσω.
Έχουμε τους φίλους μας. Στα παιδιά αρέσει το σχολείο.
Και έχω και το πόκερ μου. Δεν θα μπορούσα...
Πρώτον, είναι απλώς μια συνέντευξη. Δεν πήρες ακόμη τη δουλειά.
Και δεύτερον, γλύκα, δεν έχεις φίλους.
Έχεις δίκιο. Αναρωτιόμουν, ποιοι ήταν όλοι αυτοί οι άγνωστοι απόψε;
- Τους προσέλαβα. - Αυτό που θέλω να πω...
είναι πως η ζωή μας είναι εδώ και το αποδέχομαι αυτό.
Η ζωή μας είναι εκεί που ζούμε. Αυτό είναι.
- Και δεν είσαι ευτυχισμένος εδώ. - Δεν είναι αλήθεια αυτό.
Δεν σου αρέσει η στήλη σου. Είσαι ανήσυχος και το διαισθάνομαι.
- Δεν είμαι. Δεν είμαι. - Το αισθάνομαι όταν διαβάζεις τα άρθρα του Σεμπάστιαν.
Το αισθάνομαι όταν κάθεσαι πέντε λεπτά στο δρόμο πριν μπεις στο σπίτι
- Δεν το κάνω αυτό. - Ναι, το κάνεις.
Ελέγχω κάτι πράγματα στο αμάξι.
- Πιστεύω πως ήρθε η ώρα να αλλάξεις. - Είμαι 40, Τζεν.
Ίσως είμαι 39, αλλά δεν ξέρω...
- Είναι κάπως αργά για αλλαγές. - Όχι. Όχι, όχι, όχι, όχι.
- Ω-ω-ω-ω-ω. Όχι. - Μα τι κάνεις;
Δεν είμαστε γέροι, Τζον.
Μπορούμε ακόμη να ξαφνιάσουμε τους εαυτούς μας.
Βλέπεις, τα κορίτσια συνήθως κάνουν βουτιά, μα εσύ ξέρεις πως η μπόμπα είναι πολύ πιο σέξι.
Λοιπόν, είσαι έτοιμος για το δώρο των γενεθλίων σου ή όχι;
Ναι.
Είναι ξεδιάντροπα πλουσιοπάροχα, αυτά τα γενέθλια.
Δεν σταματάνε. Σαν το Hanukkah. (Νάτην η Εβραϊκή σφήνα)
Βλέπεις, δεν είμαστε γέροι.
Γκρόχαν!
Σου εύχομαι καλή τύχη εκεί πάνω.
Ευχαριστώ. Ναι. Καλά θα είναι. Θα μου λείψετε όλοι. Θα μου λείψει το γέλιο σου.
Ναι. Υπάρχει περίπτωση, όλες οι συμβουλές μου να ήταν άχρηστες.
- Όχι, όχι, όχι. Το εκτιμώ. - Λοιπόν, σε αυτό το σημείο ένας...
σαχλοσυναισθηματικός θα σου έλεγε πόσο περήφανος είναι, θα σε αγκάλιαζε και θα σε χαιρετούσε.
Λοιπόν, χαίρομαι που δεν είσαι τέτοιος τύπος.
Καλά. Εντάξει.
Γκρόχαν, πρέπει να σου πω πως με κατέπληξες.
Η ειδικότητά μου.
- Φτάσαμε; - Όχι.
- Τώρα; - Έχουμε δυο ώρες ακόμη.
- Τώρα; - Κλείστο πια.
- Τώρα; Φτάσαμε; - Πρέπει να πλησιάζουμε.
Είμαστε κοντά ή μακριά;
- Γιατί έστριψες εδώ; - Εδώ μένουμε.
Ενός λεπτού σιγή να το συνειδητοποιήσω.
Λοιπόν; Πριν γίνει πανδαιμόνιο. Κοιτάξτε αυτό.
- Φτάσαμε. - Ελάτε. Φτάσαμε.
Μάρλευ! Μάρλευ! Όχι! Μάρλευ! Μάρλευ! Μάρλευ!
- Ω, πολύ ωραία. - Σαν το σπίτι μας.
Γεια, Andy Rooney, Αν την κάνεις νωρίς θα σε συνοδεύσω στο τρένο.
Εντάξει, είμαι έτοιμος. Βάζω ένα θαυμαστικό εδώ.
Ο Mark Twain είχε πει να μην βάζεις θαυμαστικά γιατί είναι σαν να γελάς με τα αστεία σου...
αλλά καμιά φορά πρέπει να γελάς με τα αστεία σου γιατί είναι αστεία.
Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε! Ήρθε!
- Ήρθε! Ελάτε! Ελάτε! - Από δω!
Ήρθε! Ήρθε! Έλα! Μάρλευ!
Έλα. Κοίτα!
Όχι, Μάρλευ.
Θυμηθείτε τα αγγελούδια πετάνε, σηκώστε τα φτερά σας.
Ναι. Αυτό είναι.
- Έτοιμο το μεσημεριανό! - Εντάξει!
- Πάμε μέσα. Πάμε. - ’ρπα την!
- Μάρλευ! - Ελάτε, παιδιά.
Μάρλευ, έλα. Μάρλευ.
Ξέρεις κάτι γλυκέ μου; ’στον. Είναι ευτυχισμένος.
Σε ευχαριστώ.
Τι κάνεις εδώ μέσα; Θα μείνεις στην κουκέτα απόψε;
Πολύ όμορφη μέρα.
Εννοώ το χιόνι, ε;
Εντάξει. Καλόν ύπνο.
- Πολύ γλαφυρό; - Ναι.
Μην με παρεξηγείς. Καλό κομμάτι, μα είσαι δημοσιογράφος τώρα πια, Τζον.
Θέλω να διηγηθείς την ιστορία. Δεν θέλω να είσαι μέσα στην ιστορία.
- Σίγουρα δεν με αναφέρω εκεί μέσα. - Το θέμα είναι...
Σε αισθάνομαι να είσαι μέσα.
Εννοώ, γράψε λιγότερα για σένα και περισσότερα για τα γεγονότα.
Το έπιασα.
- Είσαι πάντα ευπρόσδεκτος. - Ευχαριστώ.
Ωχ-ωχ. Έρχεται ο βετεράνος.
Εμφανίζεται στο τελευταίο τέταρτο.
Ναι. Ω, ναι!
Την πιάνει. Αποφεύγει έναν.
Περνάει. Τριπλάρει αριστερά δεξιά.
Δεν μπορούν να τον ρίξουν. Έχει πολλή... Ωχ!
Ο Γκρόχαν πέφτει! Έπεσε ο Γκρόχαν.
- Νωρίς γύρισες. - Σωστά.
Έπρεπε να επιστρέψω και να δείξω στα παιδιά πως παίζεται το σωστό ποδόσφαιρο.
Εντάξει.
- Σοβαρά τώρα, δείπνο σε μια ώρα. - Εντάξει.
Θέλω να μελετήσεις και να βγάλεις τα παπούτσια πριν μπεις μέσα.
- Ναι, βγάλε τα παπούτσια! - Εντάξει.
Τον έριξα. Τον έριξα. Τον έριξα. Τον έριξα.
Θεέ μου.
Επιστρέφω σπίτι και δείχνω σαν να με λήστεψαν.
Εντάξει.
- Έλα. - Τι έπαθε, μπαμπά;
- Τίποτα δεν έπαθε. Απλώς... είναι κουρασμένος. Έτσι δεν είναι, μπαμπά;
Ναι. Το ποδόσφαιρο τον κούρασε.
Πάμε.
Δεν ξέρω. Δεν το καταλαβαίνω.
Πριν ένα χρόνο ήθελες να απαλλαγείς από τη στήλη σου.
Ναι αλλά τώρα έχω αυτόν τον τύπο να "χτενίζει" κάθε μου πρόταση.
Πρέπει να παραδεχτώ ότι μου λείπει η ελευθερία που είχα...
- Ορίστε; - Είναι εξουθενωτικό καμιά φορά, Τζον.
Συνεχώς επιθυμείς αυτό που δεν έχεις.
Είσαι ευτυχισμένος;
Εννοώ, πως δεν τα είχαμε σχεδιάσει όλα αυτά.
Όχι. Όχι, δεν ήταν στα σχέδια.
Αλλά είναι πολύ καλύτερα.
Απλά βαρέθηκα να κάνω σχέδια.
Μάρλευ! Πφφ, αηδία.
Κάποιος θέλει να πάει έξω.
Εντάξει. Μάρλευ.
Έλα. Έλα, αγόρι μου.
Ω, έλα τώρα.
Τώρα πραγματικά δυνάμωσε.
Μάρλευ; Μάρλευ;
Που πήγε; Μάρλευ;
- Τι συμβαίνει; - Δεν έχω ιδέα.
- Δεν επέστρεψε. - Μάρλευ;
Δεν μπορεί να πήγε μακριά. Μάρλευ;
Θα έρθω μαζί σου. Περίμενε.
- Μάρλευ; Που μπορεί να πήγε; - Μάρλευ;
Ίσως πήγε πάλι στου γείτονα την αποθήκη.
- Θα κοιτάξω στην καλύβα με τα ξύλα. - Εντάξει.
Μάρλευ;
Μάρλευ; Ω, Μάρλευ;
- Είδες τίποτα; - Όχι, τίποτα.
- Πρέπει πάω να τους μιλήσω. - Εντάξει.
Πω πω, τι ρίχνει εκεί έξω.
- Τον βρήκατε; - Ξέρετε κάτι;
Έχει πάει για εξερεύνηση. Ξέρετε πόσο του αρέσει το δάσος.
Ο Μπόμπι λέει, τα σκυλιά όταν είναι να πεθάνουν, φεύγουν για να είναι μόνα τους.
Έτσι έκανε και το Μπίγκλ του. (ράτσα σκύλου)
Ξέρετε αυτό είναι αλήθεια για τα Μπίγκλ.
Αλλά όχι και για τα Λαμπραντόρ όπως τον Μάρλευ.
Απλά κάπου κάνει σκανταλιές. Μην ανησυχείτε.
Λοιπόν, τελειώσατε το διάβασμα;
- Ναι. - Όχι.
Όχι; Ας το κάνουμε "ναι".
Ελάτε.
Μάρλευ! Μάρλευ!
Μάρλευ!
Μάρλευ. Αχ, Μάρλευ. Είσαι καλά;
Μείνε εκεί.
Γιατί έπαθε συστροφή του στομαχιού; Δεν ξέρουμε τις αιτίες.
Προφανώς, ήπιε ή έφαγε βιαστικά και το στομάχι του συστράφηκε.
Με γαστροσκόπηση κατάφερα να αφαιρέσω τα αέρια.
- Νομίζω πως το ανέστρεψα. - Δείχνει μια χαρά.
Προς το παρόν, είναι καλά.
Το πρόβλημα είναι, πως αν γίνει μια φορά, θα συμβεί και πάλι.
Και αν ξανασυμβεί, δεν ξέρω αν θα μπορέσω να ξανακάνω κάτι.
Είναι γέρικο σκυλί. Ειλικρινά δεν ξέρω αν θα αντέξει το χειρουργείο.
Τότε, πρέπει να σιγουρευτούμε πως δεν θα ξανασυμβεί.
Πιθανότατα, θα ξανασυμβεί.
Το συζητήσαμε, ίσως ήπιε ή έφαγε βιαστικά.
- Σωστά. - Οπότε ίσως να μην ξανασυμβεί.
Θα τον παρακολουθούμε.
Προετοιμαστείτε γιατί ίσως να μην καταφέρει να βγάλει τη νύχτα.
Μόνο το 10% των σκυλιών καταφέρνουν να επιβιώσουν.
Σε... σε τι στοιχεία στηρίζεται αυτά τα στατιστικά στοιχεία;
- Σε τι στοιχεία; - Ναι, ο λόγος που ρωτάω...
είναι γιατί τα στατιστικά βασίζονται σε συνηθισμένα σκυλιά.
- Συνηθισμένα σκυλιά; - Ναι, αυτός δεν μοιάζει με τα άλλα σκυλιά.
Το ξέρω πως οι άνθρωποι τα λένε αυτά, όμως ειλικρινά...
δεν είμαι σίγουρος πως είναι σκύλος.
Κάποτε έφαγε έναν αυτόματο τηλεφωνητή. Απλώς τον καταβρόχθισε.
Δεν τον μάσησε. Τον κατάπιε. Τον χώνεψε. Μετά έφαγε το τηλέφωνο για επιδόρπιο.
Κάποτε, ο γιος μου είχε κολικό, κι αυτός ξενύχτησε μαζί του, δεν κουνήθηκε...
έμεινε εκεί για εννιά ώρες για να προσέχει τον Κόνορ.
Οπότε νομίζω πως τα στατιστικά αναφέρονται σε συνηθισμένα σκυλιά.
- Όχι για αυτόν. - Ώστε, δεν το βάζει κάτω εύκολα.
Ας ελπίσουμε για το καλύτερο.
Το ξέρω πως θα τα πάει καλά.
Θα τα πούμε το πρωί.
- Ω, γεια. - Γεια.
Θα τον... θα τον κρατήσουν όλη τη νύχτα.
Αλλά έδειχνε καλύτερα όταν τον άφησα.
Η κτηνίατρος φάνηκε να ξέρει τι κάνει.
- Είσαι καλά; - Ναι. Τι διαβάζεις;
Διαβάζω τις παλιές σου στήλες.
Ο Μάρλευ είναι μέσα σε τόσες πολλές.
Ακόμη τα κοιτάς αυτά;
Ναι, μερικές φορές το κάνω αυτό.
Ακόμη και στις χειρότερες μέρες...
που τα παιδιά με τρελαίνουν, και η μπουγάδα δεν τελείωσε...
και εκατοντάδες άλλα πράγματα είναι στραβά...
ξέρω πάντα πως υπάρχει αυτό.
Είναι πέντε λεπτά του εαυτού σου.
Άλλα είναι θλιμμένα και άλλα είναι αστεία...
χαζά, ξέρω εγώ, αλλά... αλλά είναι όλα εσύ.
Και για αυτά τα πέντε λεπτά...
με κάνεις να αισθάνομαι καλύτερα.
Πρέπει να τα διαβάσεις. Είναι πολύ καλά.
Ίσως γίνονταν ένα καλό βιβλίο.
- Βιβλίο; - Ή κάτι τέτοιο.
- Εμπρός;
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Επιστρέφει σπίτι.
Εκεί είναι;
Φυσικά είναι εκεί. Πάντα εκεί είναι.
- Πως ξέρει ότι ερχόμαστε; - Δεν ξέρω. Απλά το ξέρει.
Τα σκυλιά τα ξέρουν αυτά.
- Όλα τα σκυλιά; - Όλα τα καλά σκυλιά.
- Κοίτα, νάτος! Νάτος! Ο Μάρλευ! - Ναι.
Γεια σου, Μάρλευ.
- Μάρλευ. - Τι κάνεις, Μάρλευ.
- Μας έλειψες στο σχολείο. - Παραβγαίνουμε μέχρι το σπίτι.
- Εντάξει. - Πάμε!
- Οι Eagles; - Ναι, οι Eagles.
Στο εγγυώμαι. Είσαι οπαδός των Dolphins.
- Όχι. - Τζον Γκρόχαν!
- Γεια. Τα λέμε αύριο. - Εντάξει, φίλε. Τα λέμε αύριο.
Αναρωτιόμουν "Αυτό το κάθαρμα μοιάζει με τον Τζον Γκρόχαν."
- Τι κάνεις εδώ πέρα; - Ολόκληρη ιστορία, τα νέα γραφεία...
Ξέρεις κάτι; Δεν πειράζει. Φίλε, χάρηκα που σε είδα.
- Χάρηκα που σε είδα. - Ναι.
- Ώστε, μένεις κάπου στην πόλη; - Λίγο πιο έξω.
- Πιο άνετα για τα παιδιά. - Πόσα έχεις τώρα, πέντε;
Τρία. Ορίστε. Μια φωτογραφία με το τσούρμο του Γκρόχαν.
- Ω, η Τζεν διατηρείται μια χαρά. - Ναι.
Ευχαριστώ, έτσι πιστεύω.
Βλέπω τελικά κατάφερες να αποκτήσεις κοριτσάκι, ε;
Η Κολλίν. Γεννήθηκε αφού έφυγες.
- Γιατί είναι ντυμένη πασχαλίτσα; - Έπαιξε στην παράσταση του νηπιαγωγείου.
Μετά δεν έβγαζε τη στολή για περίπου ένα μήνα.
Και ο λόγος που ο Μάρλευ δείχνει να της τρώει το κεφάλι...
είναι εξαιτίας των κεραιών... έγινε πύραυλος.
- Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν. - Ακριβώς.
- Μακάρι να μην είχα τη συνέντευξη. - Δεν πειράζει. Πρέπει να πάω σπίτι.
Ο Κόνορ έχει αγώνα ποδοσφαίρου.
Εντάξει. Κάποια μέρα πρέπει να βρεθούμε να τα πούμε.
Ναι, ας το κάνουμε. Κάποια μέρα να βρεθούμε να τα πούμε.
- Λοιπόν, χάρηκα που σε είδα. - Έλα δω. Χάρηκα που σε είδα.
- Χαιρετισμούς στη Τζένυ, εντάξει; - Θα της το πω.
- Ω, ορίστε. Πάρε. - Ω, ναι.
Σπουδαία φωτογραφία αυτή, Τζον.
- Τα κατάφερες. - Ευχαριστώ.
- Τα κατάφερες. Τα λέμε. - Τα λέμε.
Νομίζω θα σου αρέσει το επόμενο πιο πολύ.
Αλήθεια;
Μην το κάνετε αυτό. Είμαστε στη Φιλαδέλφεια. Πάμε να φάμε καμιά μπριζόλα. Γεια.
- Σεμπάστιαν. Χαίρω πολύ. - Χαίρω πολύ.
Γεια;
Είναι κανείς σπίτι;
Μάρλευ. Έι, Μάρλευ. Μάρλευ. Μάρλευ.
Έι. Έι. Μάρλευ. Μάρλευ.
Μάρλευ
Δεν με άκουσες, έτσι;
Σε τσάκωσα, σε μια στιγμή αδυναμίας Μάρλευ.
Εντάξει, έλα να πάμε μια βόλτα. Έλα. Πάμε.
Έλα. Έλα.
Σχεδόν έφτασες στην κορυφή.
Ξέρεις κάτι; Έλα εδώ.
Αυτό είναι καλό σημείο εδώ πέρα.
Ξέρω ότι είσαι δυνατό αγόρι, αλλά θα με προειδοποιήσεις, έτσι;
Ξέρεις, όταν θα έρθει η ώρα.
Δεν θέλω να πάρω αυτή την απόφαση μόνος μου.
Θα με ενημερώσεις όταν θα είσαι έτοιμος, εντάξει;
Εντάξει.
Μάρλευ;
Νάτος.
Μάρλευ.
Ω, γλύκα, τι κάνεις εκεί κάτω;
Ώρα να πας πάνω. Δεν κοιμάσαι εδώ κάτω.
Έλα. Θα τα καταφέρεις να ανεβείς τις σκάλες;
Νομίζω πως έχει βολευτεί εδώ κάτω.
- Θα του φέρω μια κουβέρτα. - Είσαι καλά;
Θα ξαπλώσω εδώ για λίγο.
Να χαλαρώσω.
Ναι. Πράγματι είναι ωραία εδώ κάτω.
Ίσως εδώ είναι καλύτερα.
- Δυο φορές εβδομαδιαία, 600 λέξεις. - Και ποιο είναι το θέμα;
Ξέρεις, καθημερινά πράγματα. Όλα όσα περνάμε, αλλά με αστείο τρόπο.
Δεν το έπιασα Τζον. Νόμιζα πως ήρθες εδώ για να κάνεις δημοσιογραφία.
Το ξέρω, αλλά και οι δυο μας ξέρουμε πως δεν μου ταιριάζει.
- Είμαι χρονικογράφος... και καλός μάλιστα. - Με συγχωρείς, Τζον.
- Η γυναίκα σου στο τηλέφωνο. Είναι επείγων. - Εντάξει, έρχομαι.
Σκέψου το. Είναι πιθανόν;
- Ευχαριστώ. Εμπρός; - Παρακαλώ.
Δεν τον καταφέρνω να μπει μέσα.
Είναι ξαπλωμένος έξω στο κρύο και δεν κουνιέται.
- Γεια. - Γεια.
Ο Πάτρικ επέστρεψε. Τον φέραμε εδώ.
Η Δρ. Πλατ είπε, να τον αφήσουμε λίγο και βλέπουμε, αλλά...
αλλά δεν καλυτερεύει.
Εντάξει, θα τον πάω πάλι μέσα.
- Αρρώστησε πάλι; - Ναι, είναι άρρωστος, γλυκιά μου.
Δεν αισθάνεται πολύ καλά.
Αλλά θα τον πάω στον γιατρό και θα προσπαθήσουν τον κάνουν καλά.
Όλα εντάξει, Μάρλευ. Θα γίνεις καλά.
Πάρε την Lamby αλλά μην της μασήσεις και το άλλο αυτί.
Τι γλυκό, αγάπη μου.
Δώσε μου το, θα το πάρω.
Αντίο.
Εντάξει.
Δοκίμασα ότι έκανα και την άλλη φορά αλλά δεν τα καταφέρνω.
Δεν μπορώ να κατεβάσω το γαστροσκόπειο.
Το στομάχι είναι ανεστραμμένο. Υπάρχει και η επέμβαση, αλλά...
Δεν είναι αρκετά δυνατός.
- Αυτό μου αρέσει πιο πολύ. - Ποιο;
Ω, αυτό με τα μάνγκο. Ναι.
Εμπρός;
Γεια, εγώ είμαι.
Ώστε, το στομάχι του είναι πάλι.
- Μπορούν να τον χειρουργήσουν, αλλά... - Καταλαβαίνω.
Θέλεις να έρθω από κει;
Όχι, όχι. Νομίζω είναι καλύτερα να καθίσεις με τα παιδιά...
και να μείνεις κοντά τους.
Εγώ απλά θα...
Σε αγαπώ, Τζον.
Σε αγαπώ.
- Εντάξει. - Θα σου δώσω λίγο χρόνο.
- Εντάξει. - Θα είμαι από έξω αν με χρειαστείς.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
Κοίτα τι σου έχω εδώ. Το θυμάσαι;
Τι σου είπε η Κολλίν; Θυμάσαι;
Θυμάσαι που της μάσησες το αυτί;
Λοιπόν, δύσκολο να θυμάσαι όλα όσα έχεις μασήσει, έτσι;
Όλα μοιάζουν ίδια.
Δεν πειράζει. Δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα.
Δεν έχεις τη συνηθισμένη σου ζωντάνια.
Θυμάσαι που πάντα σου λέγαμε τι μπελάς είσαι;
Ότι είσαι ο χειρότερος σκύλος;
Μην τα πιστεύεις αυτά.
Μην πιστέψεις τίποτα από όλα αυτά, ούτε για μια στιγμή.
Γιατί, ξέρεις κάτι; Δεν θα μπορούσαμε να βρούμε καλύτερο σκυλί.
Ξέρεις, αυτό που σε έκανε τόσο... σπουδαίο σκύλο...
ήταν ότι μας αγαπούσες κάθε μέρα, παρόλα αυτά.
Και αυτό είναι αξιοθαύμαστο.
Ξέρεις πόσο σε αγαπάμε;
Σε αγαπάμε τόσο πολύ.
Εγώ σε αγαπώ πιο πολύ από όλα.
Δεν ξέρω ακριβώς που πάμε μετά από δω...
αλλά θέλω να θυμάσαι ότι είσαι ένα υπέροχο σκυλί, Μάρλευ.
Είσαι ένα υπέροχο σκυλί.
Δεν θα νιώσει τίποτα. Απλώς, θα αποκοιμηθεί.
Είστε έτοιμος;
- Ναι, είμαστε έτοιμοι. - Εντάξει.
Εντάξει. Κατέβα.
- Είναι τυλιγμένος στην κουβέρτα του. - Για να μην κρυώνει.
Παιδιά, θέλετε να διαβάσετε αυτά που γράψατε;
Εγώ έχω μια ζωγραφιά, εμένα και του Μάρλευ...
με ακρίδες και παγωτό.
Η μαμά έγραψε αυτά που λέω.
"Αγαπημένε μου Μάρλευ, δεν θα σε ξεχάσω ποτέ. Κολλίν."
Κι αυτά είναι φιλάκια.
- Πολύ όμορφο. - Σε ευχαριστώ.
Θέλεις να το βάλεις μέσα; Θα του άρεσε.
Άφησε το κάτω.
Ωραία.
Ωραία ζωγραφιά. Κόνορ, θέλεις...
"Αγαπημένε μου Μάρλευ, σε αγαπούσα όλη μου τη ζωή.
Ελπίζω να σου αρέσει ο Παράδεισος και να έχει πολλά πράγματα εκεί να μασήσεις.
Ο αδερφός σου, Κόνορ Ρίτσαρντ Γκρόχαν."
Πολύ καλό γράμμα.
Πάτρικ, θέλεις να πεις κάτι;
Αυτός ξέρει.
Θα ήθελα να του δώσω κάτι.
Το κολιέ.
Έκανε μεγάλο ταξίδι.
Ο μπαμπάς σας μου το χάρισε...
για να γιορτάσουμε τη δημιουργία της οικογένειάς μας.
- Αλλά, ξέρετε κάτι...
Στην πραγματικότητα η οικογένειά μας είχε ήδη δημιουργηθεί.
Γεια σου, Ξεπουλημένο Κουτάβι.
Ο σκύλος δεν χρειάζεται πολυτελή αμάξια...
ή μεγάλα σπίτια ή ρούχα σχεδιαστών.
Ένα ξυλάκι να παίζει του αρκεί.
Ένα σκυλί, δεν το ενδιαφέρει αν είσαι πλούσιος ή φτωχός...
ευφυής ή βαρετός, έξυπνος ή χαζός.
Χαρίστε του την καρδιά σας και θα σας χαρίσει τη δική του.
Για πόσους ανθρώπους μπορείτε να πείτε το ίδιο;
Πόσοι άνθρωποι μπορούν να σας κάνουν να νιώσετε σπάνιοι και αγνοί και μοναδικοί;
Πόσοι άνθρωποι μπορούν να σας κάνουν να νιώσετε... εκπληκτικοί;