~~~ by TiForce ~~~
"ΕΙΧΑ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΓΡΑΦΩ ΕΥΘΥΜΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ".
ΛΟΥΙΖΑ ΜΕΪ ΑΛΚΟΤ
Με συγχωρείτε.
Ψάχνω το γραφείο της Weekly Volcano.
Θα ήθελα τον κ. Ντάσγουντ.
Μια φίλη μου ζήτησε να φέρω μια ιστορία της.
Αυτή την έγραψε.
- Θα γράψει κι άλλες, αν σας κάνει αυτή. - Δεν είναι η πρώτη της απόπειρα, υποθέτω.
Όχι. Έχει πουλήσει ιστορίες στην Olympic και τη Scandal,
και πήρε βραβείο για ένα παραμύθι στην Blarneystone Banner.
Βραβείο;
Ναι.
Καθίστε.
Θα την πάρουμε.
Αλήθεια;
Με τροποποιήσεις. Είναι πολύ μεγάλη.
Μα κόψατε...
Φρόντισα να βάλω κάποιους αμαρτωλούς μου να μετανοούν.
Η χώρα μόλις βγήκε από πόλεμο.
Ο κόσμος θέλει διασκέδαση, όχι κήρυγμα.
Η ηθική δεν πουλάει στις μέρες μας.
Να το αναφέρετε στη φίλη σας.
Τι αμοιβή... Πώς...
Πληρώνουμε 25 με 30 για τέτοιες ιστορίες.
Γι' αυτή θα πληρώσουμε 20.
Πάρτε την. Κάντε τις αλλαγές.
Να πω στη φίλη μου ότι θα πάρετε κι άλλη, αν έχει κάποια καλύτερη από αυτή;
Θα τη δούμε. Πείτε της να γράφει σύντομες και ζουμερές ιστορίες.
Και αν το κύριο πρόσωπο είναι κοπέλα, να φροντίσει να παντρεύεται στο τέλος.
- Ή να πεθαίνει. Ένα απ' τα δύο. - Ορίστε;
Τι όνομα θα ήθελε να βάλει στην ιστορία;
Κανένα, αν γίνεται.
Όπως θέλει, βεβαίως.
Λοιπόν...
Καλή σας μέρα, κύριε. Καλημέρα.
Ναι!
Η Μπεθ μου θα σε συμπαθούσε πολύ.
- Ένα δίκλινο, παρακαλώ. - Τέλεια. Κοστίζει 4,5 τη βδομάδα.
- Είναι καλή τιμή. - Δεν είναι λίγο ακριβό;
Οικοτροφείο είναι, όχι φιλανθρωπικό ίδρυμα.
Θέλω το ενοίκιο στην ώρα του.
Καλησπέρα, δεσποινίς Μαρτς.
Καλησπέρα.
Έχετε πάρει φωτιά.
Ευχαριστώ.
Έχετε πάρει φωτιά!
- Ευχαριστώ. - Τα ίδια παθαίνω κι εγώ. Βλέπετε;
Η Κίτι και η Μίνι περιμένουν.
- Οι μαθήτριές μου με χρειάζονται. - Όλο δουλεύετε.
Τα χρήματα είναι ο σκοπός της ιδιοτελούς μου ύπαρξης.
Δεν λεκιάζεται κανείς έτσι με μελάνι μόνο για τα χρήματα.
Η αδερφή μου η Έιμι είναι στο Παρίσι και μέχρι να παντρευτεί πλούσιο,
πρέπει να συντηρώ εγώ την οικογένεια.
Αντίο.
Οι Παρακμιακοί κατέστρεψαν το Παρίσι, κατά τη γνώμη μου.
Αυτές οι Γαλλίδες ούτε να χτενιστούν δεν μπορούν.
Έιμι!
Είπα, αυτές οι Γαλλίδες ούτε να χτενιστούν δεν μπορούν.
Ναι. Όντως, θεία Μαρτς.
Μη μου χαϊδεύεις τ' αυτιά, νεαρή.
Τι προβλήματα έχει πάλι η οικογένειά σου;
Η μητέρα δεν λέει τίποτα για την Μπεθ.
Νιώθω ότι πρέπει να γυρίσω, μα όλοι λένε "Μείνε".
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα αν γυρίσεις.
Άρρωστη είναι η μικρή, δεν νιώθει μοναξιά.
Και δεν πρέπει να γυρίσεις πριν αρραβωνιαστείτε με τον Φρεντ Βον.
Ναι, και πριν ολοκληρώσω τα μαθήματα ζωγραφικής μου, βέβαια.
Ναι, ναι.
Βέβαια.
- Σταματήστε την άμαξα! Λόρι! - Τι κάνεις;
- Λόρι, Λόρι, Λόρι! - Έιμι!
- Λόρι! - Έιμι!
Έιμι!
Τι κάνεις;
Πόσο μεγάλωσες.
Έγραψες ότι θα με έβρισκες στο ξενοδοχείο.
- Δεν σε βρήκα. - Δεν έψαξες καλά.
- Δεν σε αναγνώρισα. Ομόρφυνες πολύ. - Πάψε.
- Νόμιζα ότι σ' αρέσουν αυτά. - Ο παππούς σου;
Στη Γερμανία. Ακόμη ταξιδεύει. Εγώ ταξιδεύω μόνος τώρα. Χαλαρώνω.
- Φλερτάρεις, τζογάρεις και πίνεις. - Ναι. Μην το πεις στη μητέρα σου.
Κυνηγάς καμία σ' όλη την Ευρώπη;
Όχι.
Απίστευτο που σε απέρριψε η Τζο. Λυπάμαι πολύ.
Μη λυπάσαι, Έιμι. Εγώ δεν λυπάμαι.
Έιμι!
Έιμι Μαρτς!
- Έλα πίσω αμέσως! Έλα εδώ! - Η θεία Μαρτς.
Έλα.
- Κούκλα είστε. - Πάρ' τον από πάνω μου!
Πρέπει να πάμε κάπου. Ξεκίνα!
Έλα στο πάρτι την παραμονή Πρωτοχρονιάς. Θα είναι όλοι εκεί, κι ο Φρεντ.
Έλα να με πάρεις απ' το ξενοδοχείο στις 8:00. Στο Σαβάν.
Λόρι, βάλε τα γιορτινά σου!
Ψηλό καπέλο και μετάξι!
Εντάξει. Θα βάλω το καλύτερο μετάξι μου.
Ο Λόρι είναι.
Το ξέρω.
Δεκαοκτώ μέτρα απ' το μπλε μετάξι και το ροζ. Θα έρθουν να το πάρουν μετά.
Μεγκ, θα σου πήγαινε πολύ. Ξέρω σε ποια μοδίστρα να σε στείλω.
Θα είσαι η ομορφότερη σύζυγος στο Κόνκορντ.
Μα...
Ο Τζον χρειάζεται καινούριο παλτό, η Ντέιζι κι ο Ντέμι καινούρια ρούχα...
- Και η σύζυγός του θέλει καινούριο φόρεμα. - Δεν μπορώ.
Απλώς δεν μπορώ.
Θα του αρέσεις τόσο πολύ, που θα ξεχάσει τα έξοδα.
Δεν είναι δα και μεγάλη σπατάλη.
Αρκούν 18 μέτρα;
- Ναι. - Πολύ ωραία.
Πενήντα δολάρια; Πώς μου ήρθε;
- Μαμάκα! - Μαμάκα!
Αγάπες μου.
Άντε να παίξετε.
Μπεθ!
Μπεθ.
Από εκεί είναι ο δρόμος σας, δυτικά.
Τότε δυτικά θα πορευτώ!
Ό,τι καλύτερο σας εύχομαι.
Δεν έχετε μήνυμα για τον αφέντη μου;
Μείνετε, σας παρακαλώ, και πείτε μου τη γνώμη σας για μένα.
Πιστεύετε πως δεν είστε αυτό που είστε.
Αν είναι έτσι, το ίδιο πιστεύω κι εγώ για εσάς.
Κι έχετε δίκιο. Δεν είμαι αυτή που είμαι.
Μεγάλο. Πολύ μεγάλο... Τόσο.
Ορίστε;
Μόνο αγγλικά μιλάω. Με συγχωρείτε, τι;
- Τι είπατε; - Ελάτε να χορέψουμε!
Ξέρω ακριβώς με ποιον θέλω να χορέψω.
ΕΠΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΝΩΡΙΤΕΡΑ
- Εσύ με ποιον θα χορέψεις, Τζο; - Εγώ δεν χορεύω ποτέ.
Γιατί να μην πάμε όλες; Δεν είναι δίκαιο.
- Φόρα τα κανονικά σου παπούτσια. - Μου έκαναν πέρυσι.
ΚΟΝΚΟΡΝΤ, ΜΑΣΑΧΟΥΣΕΤΗ
Η μύτη μου δεν είναι κομψή.
- Εμένα μ' αρέσει. - Λοιπόν, Τζο.
Μη μ' αγγίζεις, ευχαριστώ. Ήδη νιώθω γελοία. Να μη φαίνομαι κιόλας.
- Θα γινόσουν κούκλα αν προσπαθούσες. - Δεν θέλω. Δεν πρόκειται.
Εγώ δεν θέλω να πάω, αλλά θα ήθελα ν' ακούσω τη μουσική.
- Θα τη θυμάμαι για να σου την τραγουδήσω. - Γιατί βγάζουν καπνούς;
Στεγνώνει η υγρασία.
Περίεργη μυρωδιά, σαν καμένα φτερά.
Θα το βγάλω και θα δείτε μια τέλεια μπούκλα.
Γιατί έπεσαν τα μαλλιά της;
- Μεγκ, συγγνώμη. - Τι έκανες;
Συγγνώμη. Δεν έπρεπε να μου το ζητήσεις.
Μάρμι!
Δεν μπορώ να πάω, καταστράφηκα!
Τα μαλλιά μου!
Μην κοιτάς επίμονα, μη βάζεις τα χέρια στην πλάτη,
μη λες "Χριστέ κι Απόστολε" ούτε "σούπερ".
- Εντάξει. - Μην κάνεις χειραψίες. Μη σφυρίζεις.
Μεγκ Μαρτς, είσαι κούκλα.
Μεγκ.
Ευχαριστώ.
Όχι, είναι πολύ νωρίς. Όχι.
Καλά.
- Συγγνώμη. Δεν ήξερα ότι ήταν κάποιος εδώ. - Δεν πειράζει. Μείνε, αν θέλεις.
- Δεν θα σ' ενοχλήσω; - Όχι. Δεν ξέρω πολύ κόσμο εδώ.
- Ένιωθα παράξενα στην αρχή. - Κι εγώ.
- Η δεσποινίς Μαρτς, σωστά; - Ναι, κ. Λόρενς, αλλά όχι δεσποινίς Μαρτς.
- Απλώς Τζο. - Και όχι κύριος Λόρενς. Απλώς Λόρι.
Δεν χορεύεις;
Δεν ξέρω πώς λειτουργείτε εδώ. Έζησα τα πιο πολλά μου χρόνια στην Ευρώπη.
Στην Ευρώπη! Σούπερ!
Δεν πρέπει να λέω τέτοιες λέξεις.
- Ποιος το είπε; - Η Μεγκ. Η μεγάλη μου αδερφή. Έλα.
Αυτή είναι. Τη βλέπεις;
Αυτή με το βιολετί φόρεμα.
Πολύ όμορφο.
Μου θυμίζει να είμαι φρόνιμη, για να είναι περήφανος ο πατέρας όταν γυρίσει.
Πού είναι;
Κατατάχτηκε εθελοντικά στον Στρατό της Ένωσης.
Ήθελα να πάω να πολεμήσω μαζί του. Είμαι πολύ απογοητευμένη που είμαι κοπέλα.
Τζο, θέλεις να χορέψουμε;
Δεν μπορώ, γιατί...
Γιατί;
- Υπόσχεσαι να μην το πεις; - Ναι.
Έκαψα το φόρεμά μου. Βλέπεις; Εκεί.
Η Μεγκ μου είπε να μην κουνιέμαι, ώστε να μη φανεί.
Γέλα αν θέλεις. Είναι αστείο, το ξέρω.
Ξέρω πώς θα τα καταφέρουμε.
- Τι; - Το πόδι μου.
Στραμπούλιξα τον αστράγαλο.
Πώς θα γυρίσω σπίτι;
Δεν ξέρω τι μπορείς να κάνεις, εκτός αν πάρεις άμαξα ή μείνεις εδώ όλη νύχτα.
- Οι άμαξες είναι πανάκριβες. - Θα σας πάω εγώ. Δίπλα είναι.
Όχι, ευχαριστώ. Δεν μπορούμε να δεχτούμε.
Πάρτε τη δική μου. Σας παρακαλώ.
Όχι. Είναι νωρίς. Σιγά μη θέλεις να φύγεις ακόμη.
Πάντα φεύγω νωρίς. Αλήθεια.
Τι επιλογή έχεις;
Θεούλη μου. Τι κάνατε;
Κουτσαίνει, δεν μπορεί να περπατήσει.
Σήκω απ' την καρέκλα. Εσείς έπρεπε να κοιμάστε.
Βοηθήστε την αδερφή σας και πηγαίνετε για ύπνο.
Κάντε χώρο. Η Μεγκ είναι τραυματίας πολέμου.
Στραμπούλιξα τον αστράγαλο.
Μεγκ, όπως πας, θα σκοτωθείς για τη μόδα.
Έλα. Χάνα, χρειαζόμαστε πάγο!
- Έλα μέσα. Έλα. - Μπορώ;
Συγγνώμη για το χάος. Μ' αρέσει να φτιάχνω γλυκά μέσα στη νύχτα.
- Αγνόησε την ακαταστασία, κ. Λόρενς. - Λόρι.
- Να σε φωνάζω Τέντι; - Ναι.
Να συμμετέχεις στις παραστάσεις τους. Χρειάζονται κι άλλον ηθοποιό.
- Εγώ είμαι η Έιμι. - Γεια σου.
Θα μαλώσεις με την Τζο για τους αντρικούς ρόλους.
- Πάρε ένα κεκάκι. - Ευχαριστώ.
Και πάγος. Λόρι, πώς είναι οι αστράγαλοί σου; Θέλεις πάγο;
Όχι, ευχαριστώ, κυρία.
Λέγε με μητέρα ή Μάρμι. Όπως όλοι.
- Φορούσες τα ροζ παπούτσια, έτσι; - Είναι κρύος.
- Θέλεις άλλο πάγο; - Μα είναι τόσο όμορφα.
Νιώθω σαν νεαρή της υψηλής κοινωνίας που γυρίζω σπίτι με άμαξα
και με περιμένουν υπηρέτριες.
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ ΣΙΔΗΡΙΚΑ ΓΟΥΕΣΤ
ΣΑΙΞΠΗΡ
Για τη συγγραφέα στη σoφίτα.
Επειδή σου άρεσε τόσο πολύ το θέατρο απόψε,
ήθελα να σου δώσω αυτό.
Θα σε βοηθήσει να μελετήσεις τον χαρακτήρα και να τον ζωγραφίσεις με την πένα σου.
Θα ήθελα να διαβάσω όσα γράφεις, αν με εμπιστεύεσαι.
Υπόσχομαι ειλικρίνεια και όση ευφυΐα μπορώ να επιστρατεύσω.
Φιλικά, Φρίντρικ.
- Φρεντ, θα ήθελες ένα ποτό; - Ναι. Ευχαριστώ.
Με συγχωρείς ένα λεπτό;
Λόρι.
Έιμι.
Σε περίμενα μία ώρα.
Με τσάκωσες.
Έιμι, σε παρακαλώ. Έιμι.
- Θέλεις να μάθεις τι γνώμη έχω για σένα; - Τι;
- Σε απεχθάνομαι. - Γιατί;
Επειδή σε κάθε ευκαιρία να φανείς καλός και χρήσιμος,
εσύ είσαι τεμπέλης, ελλιπής και δυστυχής.
- Ενδιαφέρον. - Οι εγωιστές μιλούν για τον εαυτό τους.
- Είμαι εγωιστής; - Ναι, πολύ.
- Έχεις χρήματα, ταλέντο, ομορφιά, υγεία... - Με θεωρείς όμορφο.
Σ' αρέσει αυτό, ματαιόδοξε.
Έχεις τόσα ν' απολαύσεις, μα εσύ μόνο χασομεράς.
- Θα είμαι καλός για σένα, αγία Έιμι. - Δεν ντρέπεσαι με τέτοιο χέρι;
Όχι.
Δεν έχει δουλέψει ποτέ στη ζωή του κι αυτό το δαχτυλίδι είναι γελοίο.
Η Τζο μου το έδωσε.
Σε λυπάμαι. Πραγματικά.
Μακάρι να το αντιμετώπιζες καλύτερα.
Μη με λυπάσαι. Κι εσύ θα νιώσεις έτσι κάποτε.
Όχι, εγώ θα είχα υπόληψη αν δεν είχα αγάπη.
Εσύ τι κάνεις τώρα τελευταία, μεγάλη καλλιτέχνιδα;
Ίσως φαντασιώνεσαι να ξοδέψεις την περιουσία του Φρεντ Βον.
Ο Φρεντ Βον, κυρίες και κύριοι!
Φρεντ...
Συγγνώμη.
Αυτές είναι μόνο ιστορίες, βέβαια.
Αλλά γράφω μυθιστόρημα.
Και το μυθιστόρημά σου...
θα είναι σαν αυτό;
Ναι.
Μέχρι στιγμής, τουλάχιστον.
Με τέτοια πλοκή;
- Μονομαχίες και σκοτωμούς και... - Πουλάνε, οπότε...
Γιατί δεν υπογράφεις με το αληθινό σου όνομα;
Η μητέρα μου δεν θα ήθελε.
Τις βρίσκει πολύ φρικιαστικές.
Θέλω να βοηθώ με τα χρήματα που βγάζω, όχι να τη στενοχωρώ.
Δεν μου αρέσουν.
Ειλικρινά...
Πιστεύω πως δεν είναι καλές.
Μα...
Είναι...
Δημοσιεύονται σε εφημερίδες
και πάντα μου έλεγαν ότι έχω ταλέντο.
Πιστεύω πως έχεις ταλέντο.
Γι' αυτό είμαι τόσο... Τόσο ωμός.
Δεν μπορώ να πεινάσω για να κερδίσω επαίνους.
Ταράχτηκες;
Φυσικά και ταράχτηκα. Μόλις...
- Μου είπες ότι δεν σ' άρεσε η δουλειά μου. - Νόμιζα ότι ήθελες ειλικρίνεια.
Ναι, θέλω.
Δεν σου έχει μιλήσει κανείς έτσι;
Ναι, με έχουν απορρίψει πολλές φορές.
Έχεις κάποιον να σε πάρει στα σοβαρά, Τζο, και να μιλήσετε για τη δουλειά σου;
Και ποιος σ' έκανε κριτή του καλού και του κακού;
- Κανείς, και δεν... - Τότε γιατί φέρεσαι έτσι;
Η αντίδρασή σου δείχνει ότι πιστεύεις πως είναι αλήθεια...
Η αντίδρασή μου δείχνει ότι είσαι ένας πομπώδης αλαζόνας.
Ο Σαίξπηρ έγραφε για τις μάζες.
Ο Σαίξπηρ ήταν ο μεγαλύτερος ποιητής,
γιατί έβαλε λαθραία την ποίησή του σε δημοφιλή έργα.
- Εγώ δεν είμαι ο Σαίξπηρ. - Ευτυχώς. Αυτόν τον έχουμε ήδη.
Αφού ξέρεις τόσο πολλά, γιατί δεν τα κάνεις εσύ;
Επειδή δεν είμαι συγγραφέας.
- Δεν έχω τα χαρίσματά σου. - Όχι, δεν τα έχεις.
Θα είσαι πάντα κριτικός, ποτέ συγγραφέας.
Ο κόσμος θα ξεχάσει ότι έζησες.
- Είμαι σίγουρος. - Μα...
Μα εγώ...
Κανείς δεν θα ξεχάσει την Τζο Μαρτς.
Το πιστεύω.
Άκου.
Δεν είμαστε φίλοι. Δεν είσαι φίλος μου.
Δεν θέλω τη γνώμη σου, γιατί δεν σε συμπαθώ πολύ.
Οπότε μη μου μιλάς άλλο. Ευχαριστώ.
Τζόζεφιν, ήρθε αυτό για σένα.
Ευχαριστώ.
ΤΖΟ, ΕΛΑ ΣΠΙΤΙ ΑΜΕΣΩΣ. Η ΜΠΕΘ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΨΕ. Η ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ.
Η Μπεθ.
Καλά Χριστούγεννα, κόσμε.
Καλά Χριστούγεννα!
- Καλά Χριστούγεννα. - Μπεθ, δώσε μου άλλο ένα πορτοκαλί.
- Τζο, είμαστε ξύπνιες ώρες τώρα. - Τι έγραφες;
Παρασύρθηκα με το υπέροχο χθεσινό μας έργο εκδίκησης, το Δηλητήριο.
Όχι δηλητήριο. Χριστούγεννα είναι.
- Δεν γίνονται Χριστούγεννα χωρίς δώρα. - Είναι φρικτό να 'σαι φτωχός.
Αδικία. Γιατί κάποια κορίτσια έχουν ωραία πράγματα κι άλλα δεν έχουν τίποτα;
- Έχουμε τους γονείς μας, η μία την άλλη. - Όχι τον πατέρα, όσο διαρκεί ο πόλεμος.
Μακάρι να είχα τσουβάλια με λεφτά και υπηρέτες, για να μην ξαναδουλέψω ποτέ.
Ή μπορείς να γίνεις κανονική ηθοποιός. Δεν είναι όλες ξεπεσμένες.
Δεν μπορώ να γίνω ηθοποιός.
Η αγαπημένη μου ευχή είναι να γίνω καλλιτέχνιδα στο Παρίσι,
να ζωγραφίζω όμορφους πίνακες και να γίνω η καλύτερη στον κόσμο.
Αυτό δεν θέλεις κι εσύ, Τζο; Να γίνεις διάσημη συγγραφέας;
Ναι, αλλά ακούγεται χυδαίο όταν το λέει αυτή.
Γιατί να ντρέπεσαι;
Η δική μου ευχή είναι να είμαστε όλες μαζί με τους γονείς σ' αυτό το σπίτι.
- Αυτό θέλω εγώ. - Η Μπεθ είναι τέλεια.
- Έιμι. - Και η μουσική σου, βασίλισσα Μπεθ;
- Για εμάς παίζω. Δεν θέλω ν' ακούει άλλος. - Μην περιορίζεις τον εαυτό σου.
Η μητέρα είπε να μην έχουμε δώρα φέτος, γιατί οι άντρες μας υποφέρουν στον στρατό.
Δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά, αλλά μπορούμε να κάνουμε μικρές θυσίες με χαρά.
Μην παριστάνεις τη μητέρα επειδή εκείνη λείπει.
- Τζο, πολύ παιδιάστικο. - Γι' αυτό το κάνω.
- Απεχθάνομαι τα αγενή αγοροκόριτσα. - Κι εγώ μισώ τα επιτηδευμένα κοριτσάκια.
- Τζο! - Η μύτη μου! Η μύτη μου!
Ήδη είναι άσχημη!
Τζο! Τζο!
Ξέρω ότι δεν σας νοιάζει η γνώμη μου,
αλλά δεν θέλετε να σας βρει έτσι η μητέρα σας.
Μας νοιάζει, Χάνα.
Είσαι πιο συγγενής μας απ' την κακιασμένη θεία Μαρτς.
- Σταμάτα, Τζο. - Πού είναι η Μάρμι; Πεινάω.
Ένας θεός ξέρει. Μια φτωχή ήρθε να ζητιανέψει.
Η μαμά σας πήγε να δει τι χρειαζόταν.
Μακάρι να βοηθούσε τους άλλους σε πιο βολική στιγμή.
Η Τζοάνα κι εγώ πεινάμε πολύ.
Οι κούκλες δεν πεινάνε, Μπεθ.
Ξανάγραψα την κορύφωση. Πρέπει να τη μάθουμε. Έιμι, φέρε τα κοστούμια.
Έφτιαξα το πιο θεϊκό στέμμα
κι έβαψα μπλε τα παλιά μου παπούτσια, για να μοιάζει με πριγκίπισσα!
Το μελαγχολικό κομμάτι που έβγαλα είναι πολύ καλό.
Περίμενε να δεις τον νέο λόγο.
Πώς γράφεις τόσο υπέροχα πράγματα, Τζο; Σαν τον Σαίξπηρ.
Δεν νομίζω. Δεσποινίς Μιχαήλ Άγγελε, θα κάνεις πρόβα τη σκηνή της λιποθυμίας;
- Είσαι εντελώς άκαμπτη. - Δεν μπορώ αλλιώς.
Δεν έχω δει κανέναν να λιποθυμά. Δεν σκοπεύω να γίνω μπλαβιά.
Αν πέσω κάτω εύκολα, θα πέσω.
Αλλιώς, θα πέσω με χάρη σε μια καρέκλα.
Και δεν με νοιάζει αν με σημαδέψει ο Χιούγκο με πιστόλι.
- Χάνα; - Δεν παίζω.
- Δεν είπα τίποτα. - Ξέρω τι θα έλεγες. Δεν παίζω.
Θέλω να γονατίσετε και οι δύο εκεί.
- Γονατίστε. - Δεν θέλω.
Είναι η ξεχωριστή σκηνή μας και δεν θα μας βλέπει κανείς.
- Χαμογέλα. - Δεν θέλω.
Πρέπει. Και η Μεγκ πρέπει να σκηνοθετεί.
Νομίζω πως πρέπει να γονατίσει...
- Μα είναι η σκηνή μας. - Αν γονατίσεις και...
Καλά Χριστούγεννα, κορίτσια.
- Μάρμι! - Καλά Χριστούγεννα!
Χαίρομαι που σας βλέπω τόσο χαρούμενες. Πώς είναι το έργο σας;
Τζο, κουρασμένη φαίνεσαι. Πάλι έγραφες όλη νύχτα;
- Φυσικά. - Έιμι, έλα να με φιλήσεις. Ευχαριστώ.
Πώς είναι τα κορίτσια μου;
- Πεινάω. - Εδώ δες.
- Πεινάω σαν λύκος. - Σταμάτα, Τζο.
Τι;
Τι έγινε;
Εδώ κοντά μένει μια κακόμοιρη νέα γυναίκα, η κυρία Χάμελ.
Τα πέντε της παιδιά κοιμούνται σ' ένα κρεβάτι για να μην παγώσουν
και δεν έχουν να φάνε.
Θα τους δώσετε το πρωινό σας για χριστουγεννιάτικο δώρο;
Εδώ λες ότι αυτό θα ήθελε ο πατέρας;
Ναι.
Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ κι εσάς, κύριε Λόρενς, που με καλέσατε.
Παρακαλώ.
Ίσως μπορείς να μάθεις στον εγγονό μου τρόπους,
εκτός από μαθηματικά.
Κορίτσια...
Προσέχετε.
Εδώ έξω με αμάνικο.
Ήρθαν οι καλοί άγγελοι.
Γεια σας.
Επέστρεψα. Έχω φαγητό και κουβέρτες.
Και πουλόβερ.
Φέραμε και φάρμακα.
Αυτές είναι οι κόρες μου.
Χαιρετήστε.
Δεν είναι καλά.
Κορίτσια, βγάλτε το φαγητό.
Θέλεις λίγο;
Θέλεις ένα;
Πάρ' το όλο.
- Να βάλουμε ξύλα; - Ωραίο δεν είναι;
Καλό, έτσι;
- Μα δεν χρειαζόμαστε δάχτυλα στα πόδια. - Εγώ έχασα ένα.
Έχασε δάχτυλο καμιά άλλη;
- Ήταν καταπληκτικό. - Δεν νιώθω πια τα πόδια μου.
Ήρθαν οι νεράιδες;
Ο Άγιος Βασίλης.
- Όχι, η θεία Μαρτς. - Τα έστειλε ο κύριος Λόρενς.
- Ο παππούς του νεαρού Λόρενς; - Ναι.
Γιατί;
Σας είδε να χαρίζετε το πρωινό σας και ήθελε ν' απολαύσετε τη μέρα.
- Και τον είχα για στρυφνό. - Πολύ γενναιόδωρο εκ μέρους του.
Ο εγγονός του ο Λόρι θα του έδωσε την ιδέα. Είμαι σίγουρη.
Να γίνουμε φίλοι.
Τ' αγόρια με τρομάζουν, όπως και το μεγάλο, παλιό σπίτι.
Η Τζένι Σνόου λέει ότι ο Λόρενς αποκλήρωσε τον γιο του
όταν το έσκασε με μια Ιταλίδα.
Τώρα ο εγγονός του είναι ορφανός
και είναι όλη μέρα κλεισμένος στο σπίτι με τον δάσκαλό του.
Είναι ένας ευγενικός άντρας που έχασε το κοριτσάκι του, όταν ήταν μικρό.
Και τώρα τον γιο του.
- Πέθανε η κόρη του; - Τι κρίμα.
Δεν φαίνεται πολύ ρομαντικός ο Λόρι; Μισός Ιταλός.
Τι ξέρεις εσύ; Ελάχιστα μιλήσατε.
Δεν ευθύνομαι εγώ για το πλούσιο γεύμα, αλλά σας έχω μια έκπληξη.
- Θα έρθει σπίτι; - Γράμμα απ' τον πατέρα!
Μακάρι να μπορούσα να πάω.
Τζο, δεν μπορούμε να χάσουμε τον μόνο μας αδερφό.
Θα είναι πολύ δυσάρεστο να κοιμάσαι σε σκηνή.
Η Τζο κρύβεται, μην τη δούμε να κλαίει.
Και τι έγινε;
- Θα έρθει σπίτι; - Θα μείνει να εργαστεί πιστά όσο μπορεί.
Και δεν θα του ζητήσουμε να γυρίσει πριν μπορέσει να φύγει.
"Δώσε σ' όλες την αγάπη μου κι ένα φιλί.
Πες τους ότι τις σκέφτομαι κάθε μέρα, προσεύχομαι γι' αυτές κάθε νύχτα
και με παρηγορεί συνεχώς η αγάπη τους.
Ένας χρόνος φαίνεται πολύς καιρός μέχρι να τις δω.
Μα θύμισέ τους ότι ενώ περιμένουμε, μπορούμε να εργαστούμε,
ώστε αυτές οι δύσκολες μέρες...
να μην πάνε χαμένες.
Ξέρω πως θα είναι στοργικές μαζί σου.
Θα εκτελούν πιστά το καθήκον τους.
Θα πολεμούν γενναία τους εχθρούς τους.
Και θα υπερνικούν όμορφα τον εαυτό τους".
Η κατάρα της μάγισσας, ένα θεατρικό της Τζο Μαρτς.
Γλυκά, γρήγορα και δυνατά...
- "Και πως όταν γυρίσω σ' αυτές..." - Πνεύμα, απάντησε στο τραγούδι μου αμέσως.
"...μπορεί...
ν' αγαπώ και να καμαρώνω πιο πολύ από ποτέ...
τις μικρές μου κυρίες".
Μπράβοι .
Με συγχωρείτε. Με συγχωρείτε.
Με συγχωρείτε. Η στάση σας, κυρία.
Ευχαριστώ.
Έφυγε; Γιατί;
Δεν ξέρω. Απλώς έφυγε.
- Δεν είπε αν θα γυρίσει; - Δεν συζητήσαμε εκ βαθέων, καθηγητά.
Τι κάθεσαι εκεί; Φύγε, σε παρακαλώ. Ξεσκόνισε κάτι.
Και τα κορίτσια; Ήταν η καλύτερη δασκάλα τους.
Το ξέρω.
Δυσκολεύομαι να γυρίσω στη δουλειά μετά από τόση διασκέδαση.
- Μακάρι να ήταν Χριστούγεννα κάθε μέρα. - Ή Πρωτοχρονιά. Δεν θα 'ταν τέλεια;
Είμαστε ένα τσούρμο αχάριστα παλιοθήλυκα.
- Τζο! Μη λες τέτοιες απρέπειες. - Μ' αρέσουν οι ωραίες, δυνατές λέξεις.
- Εγώ γυρίζω στο σχολείο χωρίς μοσχολέμονα. - Μοσχολέμονα;
Τα κορίτσια ανταλλάζουν μοσχολέμονα τουρσί κι εγώ χρωστάω άπειρα μοσχολέμονα.
- Σου κάνει αυτό; - Γιατί το έκανες αυτό;
Μεγκ, ευχαριστώ.
Ξέρω πώς είναι να θέλεις μικροπράγματα και να νιώθεις κατώτερη απ' τις άλλες.
- Με τους πίνακες, θα ξεχρεώσω. - Ποιους πίνακες;
- Τίποτα. - Ευτυχώς, η μαμά δεν με στέλνει σχολείο.
Γρήγορα. Θ' αργήσω.
Μπεθ, μετά τα ψώνια, να μελετήσεις τις νέες προσθέσεις και την ορθογραφία.
- Θα σ' ελέγξω όταν έρθω το βράδυ, εντάξει; - Καλά.
Γεια.
- Τζόζεφιν. - Ναι.
- Τζόζεφιν. - Ναι. Εδώ είμαι.
Υπάρχει λόγος που σταμάτησες να διαβάζεις Μπέλσαμ;
Συγγνώμη.
Θα συνεχίσω.
Πρόσεχε, αγαπητή μου.
Κάποτε θα με χρειαστείς και θα εύχεσαι να είχες φερθεί καλύτερα.
Ευχαριστώ, θεία Μαρτς, για την εργασία και τις καλοσύνες σου,
αλλά σκοπεύω να ακολουθήσω τη δική μου πορεία.
Τι μας λες.
Όχι. Κανείς δεν ακολουθεί τη δική του πορεία.
Όχι στ' αλήθεια.
Ειδικά μια γυναίκα. Πρέπει να παντρευτείς πλούσιο.
- Μα εσύ δεν είσαι παντρεμένη. - Επειδή είμαι πλούσια.
Και φροντίζω να κρατώ τα χρήματά μου.
Σε αντίθεση με τον πατέρα σου.
Δηλαδή μόνο οι πλούσιες δεν παντρεύονται;
Ναι.
Ελάχιστοι τρόποι υπάρχουν να βγάλει λεφτά μια γυναίκα.
Δεν είναι έτσι.
Μπορείς ν' ανοίξεις πορνείο.
Ή ν' ανέβεις στη σκηνή.
Ουσιαστικά το ίδιο είναι.
Κατά τα άλλα, έχεις δίκιο.
Ελάχιστοι τρόποι για τις γυναίκες.
- Γι' αυτό πρέπει να μ' ακούσεις. - Για να παντρευτώ.
Όχι. Για να ζήσεις καλύτερη ζωή απ' την κακομοίρα τη μητέρα σου.
- Μα η Μάρμι λατρεύει τη ζωή της. - Δεν ξέρεις τι λατρεύει.
Ο πατέρας σου νοιαζόταν πιο πολύ για τα παιδιά των απελεύθερων
παρά για τα δικά του.
Ναι, μα είχε δίκιο.
Μπορεί να έχεις δίκιο και ταυτόχρονα να είσαι ανόητος.
Δεν νομίζω.
Δεν πληρώνεσαι για να νομίζεις.
Ξέρω ότι δεν σ' ενδιαφέρει ο γάμος τώρα.
Δεν σε κατηγορώ.
Μα σκοπεύω να πάω στην Ευρώπη άλλη μία φορά και χρειάζομαι συνοδό.
Θα ήθελες να πάρω εσένα;
- Πιο πολύ από καθετί. - Εντάξει, διάβασε τότε.
Και μην τριγυρνάς στα μουλωχτά.
Δεν μου αρέσει.
Τον Πρόεδρο Λίνκολν.
Όχι, γι' αυτόν πολεμά ο πατέρας.
Ο πατέρας μου λέει ότι ο πόλεμος είναι άχρηστος
και να τους αφήσουμε να δουλεύουν.
Σούζαν, είναι ανήθικο.
Όλοι επωφελούνταν από το σύστημα, κι εσείς οι Μαρτς.
- Γιατί να τιμωρηθεί μόνο ο Νότος; - Να τιμωρηθούν όλοι.
- Αρέσουν στους Μαρτς οι αγώνες. - Καλά. Κάνε τον κ. Ντέιβις.
- Δεν ξέρω αν θα 'πρεπε. - Εξοφλείς και παίρνεις πέντε μοσχολέμονα.
...την ορθογραφία και την ανάγνωσή σου.
Δεσποινίς Μαρτς.
Κάτσε κάτω.
Κάτσε κάτω, Λόρι.
Τα λατινικά είναι προνόμιο.
Σε παρακαλώ, πρέπει να τα μάθεις.
Δεν πρέπει να χάσω τη δουλειά μου. Πάμε πάλι στον Κικέρωνα...
- Είναι μια κοπέλα έξω. - Όχι, δεν είναι.
- Ναι, κ. Μπρουκ, είναι μια κοπέλα. - Όχι, δεν είναι.
Δεν θα ξαναπάω σπίτι.
- Είναι τελικά. - Κοπέλα είναι.
Γεια σου. Χτύπησες;
- Είμαι η Έιμι. - Γεια σου, Έιμι. Εγώ είμαι ο Λόρι.
Το ξέρω. Έφερες την αδερφή μου στο σπίτι απ' τον χορό.
Εγώ δεν θα στραμπούλιζα τον αστράγαλό μου.
Έχω υπέροχα, μικρά πόδια, τα καλύτερα στην οικογένεια.
Αλλά δεν μπορώ να ξαναπάω σπίτι, γιατί έμπλεξα άσχημα.
Κοίτα.
Με χτύπησε ο κ. Ντέιβις.
Πες στους υπηρέτες να μου αγοράσουν αυτόν τον πίνακα.
- Έιμι! Εδώ είσαι; - Μεγκ! Το χέρι μου. Κοίτα.
- Τζο. - Τι πλούτη.
Πονάει πολύ.
Θα είσαι το πιο χαρούμενο αγόρι του κόσμου.
- Δεν ζεις μόνο με βιβλία. - Εγώ ζω.
- Τι έκανες; - Μια ζωγραφιά, κι ο κ. Ντέιβις με χτύπησε.
- Χριστέ κι Απόστολε, εδώ δες. - Ο παππούς μου.
- Τον φοβάσαι; - Κανέναν δεν φοβάμαι.
Φαίνεται αυστηρός, αλλά ο παππούς μου ήταν πολύ πιο όμορφος.
Τζο, δεν συγκρίνουμε παππούδες.
Τον θεωρείς πιο όμορφο;
- Όχι, είστε πολύ όμορφος. Δεν ήθελα... - Γνώριζα τον πατέρα της μητέρας σου.
Πήρες τον χαρακτήρα του.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
- Δεν θα ξαναπάς σ' εκείνο το σχολείο. - Ωραία. Πάντα βλάκας ήταν.
- Θα σε διδάξει η Τζο. - Μα ήδη διδάσκω την Μπεθ.
Είσαι καλή δασκάλα.
Ναι, είναι πιο πρέπον να διδάσκονται οι γυναίκες στο σπίτι.
- Επειδή τα σχολεία θηλέων είναι κακά. - Όντως. Δίκιο έχετε.
Μακάρι να έφευγαν όλες απ' το σχολείο κι αυτός να πέθαινε.
- Έιμι, έσφαλλες και θα υπάρξουν συνέπειες. - Δεν έκανα τίποτα. Μια ζωγραφιά έκανα.
- Ευχαριστώ που φρόντισες την Έιμι. - Τίποτα.
Όλο σκανταλιές είναι τα κορίτσια μου.
Κι εγώ το ίδιο.
Τότε να έρθεις να σε φροντίσουμε εμείς.
Να έρχεστε όποτε θέλετε. Καλέστε και την Μπεθ.
- Ναι! Θα ξετρελαινόταν με το πιάνο. - Η ήσυχη είναι αυτή;
Ναι, η Μπεθ μας.
- Πείτε της να χρησιμοποιεί το πιάνο μας. - Ευχαριστούμε.
Τζο, δανείσου όποιο βιβλίο θέλεις.
- Να έρχομαι να βλέπω τους πίνακες; - Ναι.
Έχει κι ένα υπέροχο θερμοκήπιο.
Πρέπει να φύγουμε.
- Κύριε Λόρενς, θ' αγοράσετε τον πίνακα; - Θα πάρω αυτό. Αν δεν σας πειράζει.
- Θα το επιστρέψω σύντομα. Το υπόσχομαι. - Ευχαριστούμε.
Ευχαριστώ για το χέρι μου!
- Ευχαριστούμε! - Αντίο.
Δεσποινίς Μεγκ.
Ξεχάσατε το γάντι σας.
Πάμε πάλι για δουλειά.
Ησυχία!
Ησυχία. Ησυχία. Ησυχία!
Ένα νέο έργο της δεσποινίδας Τζο Μαρτς θ' ανέβει στο θέατρο Μπάρνβιλ
τις ερχόμενες βδομάδες και θα ξεπεράσει
ό,τι έχετε δει ποτέ στην αμερικανική σκηνή.
Πρωταγωνιστεί η καλύτερη ηθοποιός από εδώ ως τον Μισισιπή, η δεσποινίς Μεγκ Μαρτς.
Ναι. Αυτό είναι. Πολύ καλά. Εξαιρετικά. Μπράβο.
Εβδομαδιαία αναφορά. Μεγκ καλή, Τζο κακή.
Μπεθ πολύ καλή. Και Έιμι μέτρια.
- Πολύ καλά, κύριοι. - Εξαιρετικά.
- Μπράβο.
Κύριε πρόεδρε και κύριοι,
θα ήθελα να προτείνω την είσοδο ενός νέου μέλους.
Ενός μέλους που θα ήταν βαθιά ευγνώμον
και θα πρόσθετε τα μέγιστα στην ψυχή της λέσχης.
Προτείνω...
τον κύριο Θίοντορ Λόρενς!
- Με τίποτα. - Όχι.
- Τι; Ελάτε τώρα. Ας τον δεχτούμε. - Είναι κανονικό αγόρι.
- Δεν θέλουμε αγόρια. Είναι λέσχη κυριών. - Ναι.
- Εγώ λέω να το κάνουμε. - Γιατί;
- Ακόμη κι αν φοβόμαστε, δέχομαι. - Γιατί;
- Ο Λόρι είναι. - Τι; Όχι.
Θ' αλλάξουν όλα.
Ψηφίζουμε. Σηκώστε τα χέρια. "Ναι, ναι, ναι".
- Μη σηκώνεις το χέρι της. - Σήκωσε το χέρι. Ο Λόρι είναι.
Καλά. Ναι.
Κι αυτή είναι η καταλληλότερη στιγμή...
Κυρίες μου, σας παρακαλώ.
Δικό μου στρατήγημα είναι. Εγώ φταίω. Η Τζο ενέδωσε μετά από πολύ πείραγμα.
- Ναι. - Ναι, ναι.
Θα ήθελα να πω, ως ελάχιστο δείγμα της ευγνωμοσύνης μου, ότι...
- Ναι, ναι. - Συνέχισε.
Ως μέσο προώθησης φιλικών σχέσεων μεταξύ γειτονικών εθνών,
προτείνω αυτά τα κλειδιά
για ένα μικρό ταχυδρομείο που έφτιαξα στο δάσος, δίπλα στη λιμνούλα.
Ναι, τέσσερα κλειδιά. Για σένα, αγαπητή.
- Μεγκ, ναι. Και για σένα. - Ευχαριστώ πολύ.
Αυτό είναι για μένα. Δεν καθυστερώ άλλο, σας ευχαριστώ για τη χάρη.
Θα καθίσω ως μέλος της λέσχης.
- Ναι. Βεβαίως. Ναι. - Μπράβο, μπράβο.
Καλώς ήρθες, Λόρι.
- Τρία, τέσσερα, πέντε. - Πήρατε και οι δύο πέντε.
- Ρώτησα τον γιατρό. - Ισοπαλία, νομίζω.
- Δεν είναι λογικό. - Το ξέρω. Δεν το πιστεύω.
Γεια σας.
Τζο!
Ντέιζι και Ντέμι! Θα μου κάνετε μια αγκαλιά;
Πόσο μεγαλώσατε.
- Μακάρι να ήσουν εδώ να τα διδάσκεις. - Ναι. Ήρθα τώρα.
- Πόσο χαίρομαι που γύρισες. - Βγάλε αυτό.
Η μοναξιά επηρέασε την Μπεθ, παρόλο που δεν είπε τίποτα.
- Πού είναι η Μπεθ; - Πάνω. Τζο μου.
Νομίζαμε ότι ήταν καλύτερα, μα ο πυρετός αποδυνάμωσε την καρδιά.
Πάρε αυτά και βρες της τον καλύτερο γιατρό.
- Τα χρειάζεσαι για τη Νέα Υόρκη. - Δεν θα γυρίσω.
Θα την πάω στη θάλασσα να δυναμώσει.
Πότε θα γυρίσει η Έιμι;
- Δεν θέλαμε να την ανησυχήσουμε. - Δεν το ξέρει;
Η Μπεθ επέμενε να μην της το πούμε, για να μην της χαλάσουμε το ταξίδι.
Η Έιμι πάντα κατάφερνε ν' αποφεύγει τα δύσκολα.
Τζο, μη θυμώνεις με την αδερφή σου.
Δεν βρίσκω τίποτα.
- Μάρμι, είδες το γάντι μου; - Πότε το είδες τελευταία φορά;
Τζο! Τζο, πού είσαι;
- Δεν βρίσκω το γάντι μου. - Πάρε το δικό μου.
- Τζο, θ' αργήσουμε. - Πού πηγαίνετε;
Δεν είσαι καλεσμένη.
- Θα πάτε κάπου με τον Λόρι. Είμαι σίγουρη. - Ναι. Σταμάτα να μας ενοχλείς τώρα.
- Έχεις τα εισιτήρια; - Ναι. Γρήγορα.
Θα πάτε στο θέατρο με τον Λόρι. Μεγκ, να έρθω; Σε παρακαλώ.
- Λυπάμαι, δεν σε κάλεσαν. - Δεν γίνεται, μην κλαψουρίζεις σαν μωρό.
Είμαι κλεισμένη εδώ και δεν πάω πουθενά.
- Η Μπεθ έχει το πιάνο. Εγώ νιώθω μοναξιά. - Θα σου μάθω συγχορδίες.
Δεν θέλω. Θέλω να πάω στο θέατρο.
Όχι. Δεν θα ήθελες να χωθείς εκεί που δεν σε σπέρνουν.
- Ήδη έχουμε τον βαρετό κ. Μπρουκ. - Εγώ τον συμπαθώ. Είναι καλός.
- Θα πληρώσω τα δικά μου. - Δεν θα έρθεις.
Συγγνώμη, γλυκιά μου, αλλά έχει δίκιο.
- Όχι! Σας παρακαλώ. - Άλλη φορά.
- Μεγκ, σταμάτα να τη χαϊδεύεις. - Σας παρακαλώ!
- Θα το μετανιώσεις, Τζο Μαρτς! - Έιμι!
Αλήθεια! Θα το μετανιώσεις!
Μη με κοιτάς έτσι!
- Μου άρεσε κάθε λεπτό. - Τζο!
- Η ηθοποιός ήταν... - Πολύ καλή.
- Ναι, ήταν πολύ καλή. - Ναι. Καλή ήταν.
Γεια!
Τρελαίνομαι για το θέατρο.
Μεγκ, είσαι πολύ καλύτερη απ' αυτήν. Αν και λιποθυμούσε εξαιρετικά.
Απορώ πώς κατάφερε να χλομιάσει τόσο.
Αυτός ο κ. Μπρουκ είναι απίστευτα δουλοπρεπής.
- Εγώ τον βρήκα πολύ ευγενικό. - Στάσου να γράψω την ιδέα.
- Μπεθ, ποιο χρώμα ματιών σ' αρέσει; - Το μοβ.
Ο Μπρουκ έχει γαλανά μάτια και καλή ψυχή, που είναι πιο σημαντική απ' τα χρήματα.
Πήρε κανείς το βιβλίο μου;
- Όχι. - Όχι. Γιατί;
Έιμι, εσύ το έχεις.
- Όχι, δεν το έχω. - Ψέματα.
Δεν το έχω, δεν ξέρω πού είναι και δεν με νοιάζει.
Πες μου, αλλιώς θα σ' αναγκάσω!
- Το έκαψα! - Μάρμι!
Έκαψα το βιβλίο σου. Σου είπα ότι θα το πλήρωνες και το έκανα!
Όχι, Τζο! Τζο! Άσ' τη!
Τζο. Έιμι.
- Άσ' τη! - Σε μισώ!
Συγγνώμη, Τζο.
Έιμι.
Απλώς μόνο το γράψιμο σ' ενδιαφέρει.
Δεν θα σε πλήγωνα αν έκαιγα ένα φόρεμά σου,
και ήθελα πολύ να σε πληγώσω.
Και ζητώ συγγνώμη γι' αυτό. Συγγνώμη.
Τζο...
μην αφήνεις τον θυμό να σε κυριεύει.
Συγχώρα τη.
Βοηθήστε η μία την άλλη.
Κι αύριο θα ξεκινήσεις απ' την αρχή.
Δεν αξίζει τη συγχώρεσή μου.
Και θα τη μισώ. Θα τη μισώ για πάντα!
Καλημέρα. Έχει τέλεια μέρα έξω.
- Πάρε τα παγοπέδιλα. - Πάμε!
Τζο, υποσχέθηκες ότι θα ερχόμουν. Τζο!
Έτσι θα είναι για πάντα;
Ήταν μεγάλη η απώλειά της.
Δεν μπορώ να κάνω τίποτα;
Ακολούθησέ τη. Μην πεις τίποτα μέχρι να της φτιάξει τη διάθεση ο Λόρι
και μετά πες κάτι ευγενικό.
Σίγουρα θα τα ξαναβρείτε.
Τζο, στάσου.
Έρχομαι!
Είπες ότι θα ερχόμουν!
Τζο, Λόρι, περιμένετε! Έρχομαι!
Περιμένετε!
Τζο!
Μείνε κοντά στην άκρη. Δεν είναι ασφαλές στη μέση.
- Εντάξει. - Τζο!
Τζο, έρχομαι!
Τζο!
Τζο, πάμε!
Τζο, περίμενε!
Τζο!
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Βοήθεια! Βοηθήστε με! - Η Έιμι.
Έλα. Έλα, Τζο.
Τζο!
Τζο, πάρε ένα κλαδί. Ένα κλαδί.
- Έιμι. - Τζο!
Έιμι. Έιμι.
Βοήθεια!
Δεν μπορώ ν' αναπνεύσω!
Τζο, βοήθα να τραβήξω. Έιμι, πιάσε το κλαδί. Πιάσ' το, Έιμι.
Συγγνώμη. Αδερφή μου, αδερφή μου.
Κοιμάται.
Αν είχε πεθάνει, θα έφταιγα εγώ.
Μια χαρά θα είναι.
Ο γιατρός είπε ότι δεν θα κρυολογήσει καν.
Τι έχω πάθει;
Πήρα τόσες αποφάσεις
κι έγραψα θλιμμένα σημειώματα, έκλαψα για τις αμαρτίες μου...
αλλά δεν βοηθάει.
Όταν παθιάζομαι με κάτι, γίνομαι βάρβαρη.
Θα μπορούσα να κάνω κακό σε οποιονδήποτε και να το χαρώ.
Μου θυμίζεις τον εαυτό μου.
Μα εσύ δεν θυμώνεις ποτέ.
Θυμώνω σχεδόν κάθε μέρα της ζωής μου.
Αλήθεια;
Δεν είμαι υπομονετική εκ φύσεως.
Αλλά με σχεδόν 40 χρόνια προσπάθειας,
μαθαίνω να μην το αφήνω να με κυριεύει.
Θα κάνω κι εγώ το ίδιο, τότε.
Ελπίζω να τα πας πολύ καλύτερα από μένα.
Υπάρχουν χαρακτήρες τόσο ευγενείς, που δεν περιορίζονται
και τόσο περήφανοι, που δεν λυγίζουν.
Τζο.
Μπεθ, αγάπη μου.
- Δεν χρειαζόταν να έρθεις. - Δεν έπρεπε να φύγω.
Χρειάζεσαι κάτι; Έλα.
Πάρε λίγο νερό.
Χαίρομαι που σε βλέπω.
Θα πάμε στη θάλασσα να δυναμώσεις και να γίνεις καλά.
- Στη θάλασσα; - Θέλω να χορεύεις πριν γυρίσει η Έιμι.
- Δεν θα διακόψει το ταξίδι της, έτσι; - Όχι.
Ωραία.
Έχει νέα; Τι λέει;
Γράφει ότι είναι εκεί ο Λόρι.
Χαίρομαι που είναι μαζί της.
Στα γράμματά μου εκείνος δεν απαντά.
Τον πεθύμησες;
Όλα τα πεθύμησα.
Το ξέρω.
- Γρήγορα! Η Μεγκ θα λείπει μια βδομάδα. - Ερχόμαστε!
Πάρε την άλλη άμαξα, Λόρι, και κατασκόπευε τη Μεγκ.
- Φρόντισε να μην ερωτευτεί. - Εντάξει.
Πολύ ευγενική η Άνι που με κάλεσε σε χορό ντεμπιτάντ.
- Ευχαριστώ που μ' αφήνεις να πάω. - Να είσαι ο εαυτός σου.
Και φόρα αυτό στον χορό. Ήταν δικό μου στην ηλικία σου.
Δεν καταλαβαίνω γιατί κρατούν τα κοσμήματα μέχρι τον γάμο.
Πρέπει να έχεις κάτι δικό σου. Τα ωραία πράγματα πρέπει να τα χαίρεσαι.
Ναι, τα ωραία πράγματα πρέπει να τα χαίρεσαι.
- Να το δω; - Χάνα!
Μακάρι να πήγαινα κι εγώ στον χορό.
Το θεωρείτε καλή ιδέα να φύγει έτσι;
Τα κορίτσια πρέπει να βγαίνουν στον κόσμο και να παίρνουν δικές τους αποφάσεις.
- Μη μας ξεχάσεις. - Όχι, Τζο. Μια βδομάδα θα λείψω.
- Πολύ όμορφο. - Δεν είναι δικό σου.
- Θα μου πήγαινε πολύ. - Χρειάζεται αξιοπρεπή παπούτσια.
Ευχαριστώ για την άμαξα, κ. Λόρενς. Δεν ξέρω πώς να σας το ξεπληρώσω.
Ανοησίες, ανοησίες.
- Χαιρέτησα τα άλογα. Είναι πολύ καλά. - Αν και θέλω κάτι.
Σκέφτηκα σήμερα ότι το πιάνο της κόρης μου υποφέρει από την αχρηστία.
Θέλει καμιά σας να έρχεται να παίζει καμιά φορά;
Μόνο για να μην ξεκουρδιστεί. Αν δεν θέλουν, δεν πειράζει.
Θέλουν, κύριε.
Πάρα πολύ.
- Εσύ είσαι που σ' αρέσει η μουσική; - Την αγαπώ πολύ.
Και θα έρχομαι, αν είστε σίγουρος ότι δεν θα ενοχλήσω κανέναν.
Ούτε ψυχή, αγαπητή μου.
- Θα μου λείψετε. - Γεια.
- Να πάρω τις κορδέλες σου; - Όχι.
- Γεια. - Να είσαι φρόνιμη. Καλά να περάσεις.
- Γεια. Θα γυρίσω σύντομα. - Μην παντρευτείς.
Μην ερωτευτείς.
- Γύρνα πίσω αμέσως. - Σ' αγαπάω.
- Αμέσως. - Αμέσως.
Σταμάτα εκεί.
Ευχαριστώ.
Θα ήμουν ενθουσιασμένη γι' απόψε.
- Φυσικά. - Όχι, δεν...
Τι φόρεμα θα φορέσεις απόψε, Μεγκ;
- Αυτό. - Αυτό; Δεν μπορούν να σου φέρουν άλλο;
- Δεν έχω άλλο. - Μόνο αυτό; Πολύ περίεργο.
Καθόλου.
Δεν χρειάζεται να σου φέρουν άλλο, Ντέιζι. Θα σε φωνάζω Ντέιζι.
Έχω ένα ωραίο ροζ φόρεμα και θα το βάλεις για να μου κάνεις το χατίρι, έτσι;
- Αν δεν σε πειράζει. - Καθόλου.
Όλοι σ' έχουν ερωτευτεί, Ντέιζι.
- Να κρατήσεις το φόρεμά μου. - Δεν μπορώ.
- Πρέπει. - Όχι.
Σου πάει πολύ.
Καλά να περάσεις, Ντέιζι.
Λόρι. Δεν ήξερα ότι θα ερχόσουν.
Θα ήταν έκπληξη.
Και είναι υπέροχη έκπληξη.
- Γιατί σε φωνάζουν Ντέιζι; - Μου έβγαλαν αυτό το χαϊδευτικό.
Μια χαρά όνομα είναι το Μεγκ.
Είναι σαν να παίζω ρόλο και να γίνομαι η Ντέιζι για λίγο.
Τι θα έλεγε η Τζο;
Δεν πιστεύω να παντρευόσουν έναν απ' αυτούς.
Μπορεί.
Θα έχεις τρομερό πονοκέφαλο αύριο.
Σ' αρέσει η εμφάνισή μου;
Όχι.
Γιατί;
Δεν μ' αρέσουν οι φανφάρες.
Είσαι το πιο αγενές αγόρι που έχω δει.
Συγχώρα με κι έλα να χορέψουμε.
Θα σου ήταν πολύ δυσάρεστο.
Δεν μ' αρέσει το φόρεμά σου, μα εσύ είσαι θαυμάσια.
- Αλήθεια; - Αλήθεια.
Ξέρω ότι είναι χαζό, αλλά μην το πεις στην Τζο.
Άσε με να διασκεδάσω απόψε.
Θα είμαι απίστευτα φρόνιμη την υπόλοιπη ζωή μου.
Συγγνώμη, Τζον.
Το μετάξι ήταν η πρώτη πραγματική σπατάλη.
Αν και 50 δολάρια είναι πολλά, δεν είναι
υπερβολικά πολλά για ένα φόρεμα, με τόση δουλειά που έχει στις μέρες μας.
Δεν είναι ακριβώς φόρεμα ακόμη. Είναι...
Είναι μόνο το ύφασμα.
Μάλιστα.
Ξέρω ότι θύμωσες, Τζον.
Είναι τα λεφτά σου, μα δεν μπορώ ν' αντισταθώ
όταν βλέπω τη Σάλι ν' αγοράζει ό,τι θέλει και να με λυπάται.
Προσπαθώ να είμαι ικανοποιημένη, μα είναι δύσκολο.
Με κούρασε η φτώχεια.
Το φοβόμουν αυτό.
Κάνω ό,τι μπορώ, Μεγκ.
Αχ, Τζον.
Καλέ μου, ευγενικέ, εργατικέ άντρα.
Ήμουν αχάριστη και κακιά.
Πώς το είπα αυτό;
- Ίσως το εννοούσες. - Όχι.
Θα βρούμε τρόπο να πάρεις κι εσύ παλτό
και μετά θα είμαστε θαυμάσιοι οι δυο μας.
Δεν έχω χρήματα για παλτό.
- Τζον. - Πρέπει να πάω για ύπνο.
Τζον.
Και λυπάμαι πολύ που αναγκάστηκες να στερηθείς τόσα όμορφα πράγματα...
και παντρεύτηκες κάποιον που δεν μπορεί να σου τα δώσει.
Γεια σου, Έιμι.
Δεν θέλω να σε δω.
Μη μου θυμώνεις. Συγγνώμη που φέρθηκα έτσι.
Πάλι ήπιες;
- Γιατί με μαλώνεις έτσι; 4:00 μ.μ. είναι. - Κάποιος πρέπει.
Πότε ξεκινάς το υπέροχο έργο σου, Ραφαέλα;
Ποτέ.
Ποτέ; Τι; Γιατί;
Είμαι αποτυχημένη.
Η Τζο είναι συγγραφέας στη Νέα Υόρκη κι εγώ είμαι αποτυχημένη.
Πολύ σοβαρή δήλωση κάνεις στα 20 σου.
Στη Ρώμη έχασα κάθε ματαιοδοξία
και στο Παρίσι κατάλαβα ότι δεν θα γίνω ιδιοφυΐα,
οπότε εγκαταλείπω τις ανόητες καλλιτεχνικές ελπίδες μου.
- Γιατί; Έχεις μεγάλο ταλέντο και ενέργεια. - Το ταλέντο δεν είναι ιδιοφυΐα.
Και καμία ενέργεια δεν σε κάνει ιδιοφυΐα.
Ή μεγαλείο ή τίποτα.
Δεν θα γίνω μια κοινή, ασήμαντη ζωγράφος, και δεν σκοπεύω να προσπαθήσω άλλο.
Έτσι κι αλλιώς, ποιες γυναίκες γίνονται ιδιοφυΐες;
Οι Μπροντέ;
- Αυτές μόνο; - Έτσι νομίζω.
Και ποιος ανακηρύσσει τις ιδιοφυΐες;
- Οι άντρες, υποθέτω. - Εξοντώνουν τον ανταγωνισμό.
Πολύ περίπλοκο επιχείρημα για να με κάνεις να νιώσω καλύτερα.
Νιώθεις καλύτερα, όμως;
Πιστεύω ότι, άντρας ή γυναίκα,
- έχω μέτριο ταλέντο. - Μέτριο ταλέντο;
Τότε, να ζητήσω το τελευταίο σου πορτρέτο να είναι το δικό μου;
Εντάξει.
Τώρα που εγκατέλειψες τις ανόητες καλλιτεχνικές σου ελπίδες...
τι θα κάνεις στη ζωή σου;
Θα τελειοποιήσω τα άλλα μου ταλέντα και θα γίνω στολίδι της κοινωνίας.
Κι εδώ κολλάει ο Φρεντ Βον.
- Μην κοροϊδεύεις. - Τ' όνομά του είπα.
- Ελπίζω να μην αρραβωνιαστήκατε. - Όχι.
Μα θ' αρραβωνιαστείτε αν πέσει στα γόνατα;
Μάλλον ναι.
Είναι πλούσιος. Πιο πλούσιος κι από σένα.
Οι βασίλισσες της κοινωνίας δεν προοδεύουν χωρίς χρήματα,
παρότι ακούγεται περίεργο αν σκεφτείς τι μητέρα έχεις.
Πάντα ήξερα ότι θα παντρευόμουν πλούσιο. Ντροπή είναι;
Καθόλου ντροπή, αρκεί να τον αγαπάς.
Πιστεύω ότι ελέγχουμε ποιον αγαπάμε.
Δεν μας συμβαίνει έτσι απλά.
Οι ποιητές θα διαφωνούσαν.
Δεν είμαι ποιήτρια.
Γυναίκα είμαι.
Και ως γυναίκα, δεν μπορώ να βγάλω δικά μου χρήματα.
Δεν θα φτάνουν για να συντηρήσω τον εαυτό μου ή μια οικογένεια.
Αν είχα δικά μου λεφτά, που δεν έχω,
θα ανήκαν στον σύζυγό μου μετά τον γάμο.
Αν κάναμε παιδιά, θα ήταν δικά του, όχι δικά μου.
Θα ήταν κτήμα του.
Οπότε μη μου λες ότι ο γάμος δεν είναι οικονομική απόφαση, γιατί είναι.
Μπορεί να μην είναι για σένα, αλλά για μένα είναι.
Ο Φρεντ. Με ξεκουμπώνεις, σε παρακαλώ;
Ευχαριστώ.
Πώς είμαι; Είμαι εντάξει;
Κούκλα φαίνεσαι.
Κούκλα είσαι.
Φρεντ!
Μου έλειψες.
Ο Φρεντ Βον και η αδερφή του, η Κέιτ. Τον κ. Μπρουκ τον ξέρετε.
Η Μεγκ, η Έιμι, η Μπεθ και η Τζο.
- Χαίρω πολύ. - Τι κομψός.
Έιμι Μαρτς. Μην ξεχάσετε τ' όνομά μου. Θα σας βρω μια μέρα στο Λονδίνο.
Δεν το ξεχνώ.
- Θα πετύχαινε τη βάρκα. - Πολύ ευγενικό.
- Λοιπόν... - Συγγνώμη.
Ξέρω κάτι που δεν ξέρεις.
- Πες το μου αμέσως. - Μήπως έχασε ένα γάντι η δεσποινίς Μεγκ;
- Το έχει ο κ. Μπρουκ! - Ναι.
- Πώς το ξέρεις; - Το είδα.
- Πού; - Στην τσέπη του.
- Τόσο καιρό; - Ναι. Δεν είναι πολύ ρομαντικό;
- Όχι, φρικτό είναι. - Νόμιζα ότι θα χαιρόσουν.
Που θα 'ρθει κάποιος να πάρει τη Μεγκ; Όχι, ευχαριστώ.
Θα νιώσεις καλύτερα όταν έρθουν να πάρουν εσένα.
- Θα ήθελα να δω κάποιον να το επιχειρεί. - Κι εγώ θα το ήθελα.
"Ποτέ δεν θα μπορούσαμε ν' αγαπήσουμε τόσο τη γη,
αν δεν είχαμε περάσει τα παιδικά μας χρόνια σ' αυτήν,
αν δεν φύτρωναν κάθε άνοιξη σ' αυτήν τα ίδια λουλούδια
που μαζεύαμε με τα δαχτυλάκια μας.
Ποια καινοτομία ξεπερνά αυτήν τη γλυκιά μονοτονία,
όπου όλα είναι γνωστά κι αγαπητά,
επειδή είναι γνωστά;"
Δεν είναι τέλειο;
Μ' αρέσει να σ' ακούω να διαβάζεις,
αλλά μ' αρέσει πιο πολύ όταν διαβάζεις δικές σου ιστορίες.
Δεν έχω καινούριες.
Γιατί;
Δεν έχω γράψει.
Έχεις χαρτί και μολύβι. Κάτσε και γράψε μου κάτι.
Δεν μπορώ.
Δεν νομίζω ότι μπορώ πια.
Γιατί;
Απλώς... Κανείς δεν θέλει ν' ακούσει τις ιστορίες μου έτσι κι αλλιώς.
Γράψε κάτι για μένα.
Συγγραφέας είσαι.
Πριν σε γνωρίσει ή σε πληρώσει κανείς.
Είμαι πολύ άρρωστη, πρέπει να μου κάνεις τα χατίρια.
Κάνε αυτό που μας έμαθε η Μάρμι.
Κάν' το για κάποιον άλλο.
Αν πάτε στο Βερμόντ, είναι μια κυρία Σούαλ στο Κιν, στο Νιου Χάμσιρ,
- που θα σας φιλοξενήσει. - Ορίστε.
Πήγαινε σπίτι. Θ' αναλάβω εγώ.
Όχι, πρέπει να είμαι εδώ.
Μια ζωή ντρεπόμουν για τη χώρα μου.
Δεν θέλω να σε προσβάλω, αλλά ακόμη πρέπει να ντρέπεσαι.
Το ξέρω. Ντρέπομαι.
- Γεια σας. - Γεια σας.
Έχετε γιους στον Στρατό;
Μάλιστα. Είχα τέσσερις.
Αλλά οι δύο σκοτώθηκαν κι ο ένας είναι αιχμάλωτος.
Πάω στον άλλο, που είναι πολύ άρρωστος σε νοσοκομείο στην Ουάσινγκτον.
Κάνατε πολλά για τη χώρα σας.
Θα πήγαινα κι εγώ, αν ήμουν χρήσιμος. Μα αφού δεν είμαι, στέλνω τους γιους μου.
Θα σας φέρω μια κουβέρτα...
για να ζεσταθείτε.
- Ευχαριστώ. Να 'στε καλά. - Κι εσείς.
Κυρία Μαρτς. Τηλεγράφημα απ' την Ουάσινγκτον.
- Γύρισε η Τζο απ' τη θεία Μαρτς; - Όχι, δεν την είδα.
- Πάω εγώ. - Θέλετε κι άλλο ζευγάρι παπούτσια;
Ευχαριστώ. Δεν πρέπει να χάσω το τελευταίο τρένο.
- Χάνα, πήρες τις πιτζάμες του πατέρα; - Ναι.
Τι μπορώ να κάνω, Μπεθ;
- Ευχαριστώ που είσαι εδώ. - Τίποτα.
- Βρήκες τη ζεστή κουβέρτα; - Αν μπορώ να κάνω κάτι άλλο, πείτε μου.
- Θα επισκέπτομαι τα κορίτσια κάθε μέρα. - Χρειαζόμαστε άλλα βιβλία ή ύφασμα;
Ευχαριστώ.
Πάντα θαύμαζα τον άντρα σας. Προσεύχομαι να γίνει γρήγορα καλά.
Βρήκα αυτά τα σεντόνια.
- Χάνα, τα φάρμακα; - Είναι στη βαλίτσα.
Συγγνώμη.
Ήρθα να προσφερθώ να συνοδεύσω τη μητέρα σου.
Ο κ. Λόρενς έχει δουλειές στην Ουάσινγκτον
και θα μου έδινε μεγάλη ικανοποίηση να τη βοηθήσω εκεί.
- Ευχαριστώ. - Τίποτα.
Όσο λείπω, αναλαμβάνει η Χάνα.
Να πηγαίνετε να βλέπετε τους Χάμελ. Θα είναι δύσκολος χειμώνας για όλους.
Αρκούν αυτά για το τρένο;
Είκοσι πέντε δολάρια; Η θεία Μαρτς δεν είναι τόσο γενναιόδωρη.
Δεν πήγα στη θεία Μαρτς. Δεν άντεχα.
- Πού τα βρήκες; - Πούλησα κάτι δικό μου.
Τζο! Τα μαλλιά σου!
- Η μόνη σου ομορφιά. - Σαν αγόρι είσαι.
Δεν επηρεάζουν τη μοίρα του έθνους, οπότε μη θρηνείτε.
Είμαι περήφανη που είσαι κόρη μου.
Ήθελα να κάνω κάτι για τον πατέρα. Θα κάνει καλό και στη ματαιοδοξία μου.
- Καλά θα ήταν. - Εσύ μην το κάνεις αυτό.
- Άλλα ήθελα γι' αυτή. - Τέντι.
Τζο.
Κορίτσια μου, δεν έχω λόγια να σας πω πόσο σας αγαπώ.
Να είστε καλές η μία με την άλλη. Να προσεύχεστε για τον πατέρα.
Και θα γυρίσω όσο πιο γρήγορα μπορώ.
Σας αγαπώ.
Τζο.
Τι έγινε; Ο πατέρας;
Όχι.
Τα μαλλιά μου.
Κι εγώ έτσι θα ένιωθα.
Το ξέρω.
Λόρι, πότε θα γυρίσεις στον παππού σου;
Πολύ σύντομα.
- Το έχεις πει 12φορές τον τελευταίο μήνα. - Απαντώ σύντομα για να ξεμπλέξω.
Σε περιμένει, γιατί δεν πηγαίνεις;
- Είμαι εκ φύσεως αχρείος, μάλλον. - Εκ φύσεως τεμπέλης, εννοείς.
Θα τον βασανίζω αν πάω, οπότε λέω να βασανίσω εσένα λίγο ακόμη.
Εσύ αντέχεις.
- Για την ακρίβεια, νομίζω πως σου αρέσει. - Σταμάτα.
- Τι κάνεις; - Σε κοιτάζω.
Εννοώ, τι σκοπεύεις να κάνεις;
- Στη ζωή μου; - Ναι.
Γράφω μια όπερα. Θα είμαι ο πρωταγωνιστής.
Χάσιμο χρόνου.
Εσύ τι θα έλεγες να κάνω;
Να δουλέψεις για τον παππού σου και να γίνεις κάποιος.
Δεν παίζεις δίκαια.
Ορίστε.
Πολύ ωραίο.
Αυτό πότε το έκανες;
Τη μέρα στην παραλία.
Όταν γνώρισα τον Φρεντ.
Σωστά.
Τι κάνει;
Είναι στο Λονδίνο για δουλειά.
Θα γυρίσει σε μερικές βδομάδες.
Μην τον παντρευτείς.
Τι;
Μην τον παντρευτείς.
Γιατί;
Γιατί; Ξέρεις γιατί.
Όχι.
- Ναι. - Όχι. Λόρι.
- Τι; - Γίνεσαι κακός.
- Σταμάτα. - Γιατί γίνομαι κακός;
Μια ζωή, η Τζο ήταν πρώτη σε όλα.
Δεν θα συμβιβαστείς μαζί μου επειδή δεν μπορείς να έχεις εκείνη.
Όχι. Δεν θα το κάνω.
Όχι. Μια ζωή σ' αγαπούσα.
Κάνω καλούπι του ποδιού μου για τον Λόρι, για να θυμάται ότι έχω ωραία πόδια.
Ο κ. Μπρουκ γράφει ότι ο πατέρας είναι ακόμη αδύναμος, αλλά βελτιώνεται.
Γράφει κι ότι η μητέρα είναι η καλύτερη νοσοκόμα του κόσμου.
Μακάρι να έγραφε η μητέρα και όχι ο κ. Μπρουκ.
Αρκεί που γράφει κάποιος.
Νομίζω πως το σκούρο μοβ ταιριάζει στον κ. Λόρενς.
- Συμφωνείς, Έιμι; - Ναι. Έξυπνο σχέδιο.
Έπρεπε να τον ευχαριστήσω που μ' αφήνει να παίζω πιάνο στο σπίτι του συνέχεια.
Πάω στο χωριό για ψώνια. Τζο, θα φέρεις κι άλλα ξύλα;
Δεν έχετε πάει στους Χάμελ. Να πάμε.
Μπέθι, ούτε για εμάς δεν φτάνει το φαγητό. Εξάλλου, πρέπει να τελειώσω την ιστορία.
- Η Μάρμι είπε... - Πολλά μας είπε να κάνουμε η Μάρμι,
μα δεν γίνεται να τα κάνουμε όλα.
Πάντα μόνη μου πάω. Κι εσείς δεν κάνετε τα καθήκοντά σας.
- Τα κάνουμε. Δουλεύουμε. - Μην ανησυχείς. Θα βρούμε χρόνο.
Μα πέρασαν βδομάδες.
- Θα πάμε σύντομα. - Κόλλησε το πόδι μου! Δεν βγαίνει!
Σταμάτα, Τζο! Δεν βγαίνει! Θα χάσω το πόδι μου.
Καλά. Θα πάω μόνη μου.
Γεια σας. Για τον κ. Λόρενς.
Έρχεται.
Μπεθ, κοίτα τι σου πήραν!
- Γράμμα από τον κύριο. - Άνοιξέ το.
Μπεθ, κοίτα.
Τζο, διάβασε το γράμμα. Δεν μπορώ.
"Δεσποινίς Μπεθ Μαρτς, είχα πολλές παντόφλες στη ζωή μου,
αλλά καμία δεν μου έκανε σαν τη δική σας.
Και πάντα θα μου θυμίζουν την ευγενική δωρήτρια.
Θέλω να σας ξεπληρώσω κι ελπίζω να δεχτείτε αυτό το δώρο.
Ο ευγνώμων φίλος και ταπεινός υπηρέτης σας,
Τζέιμς Λόρενς".
- Μπεθ! - Τι γλυκό. "Ταπεινός υπηρέτης σας".
- Δεν είναι πανέμορφο; - Κοίτα πώς λάμπει!
- Ναι. - Έχει χρυσό μέχρι πίσω.
- Τι όμορφα γράμματα κάνει. - Έχει ένα συρταράκι εδώ.
Κύριε, ήθελα να σας ευχαριστήσω για...
Μου θυμίζεις...
πολύ τη δική μου κόρη.
Το πιάνο είναι δικό σου.
- Έπρεπε να σου το είχα δώσει καιρό τώρα. - Ευχαριστώ.
Παιδί μου...
εσύ ψήνεσαι.
Οι Χάμελ είναι πολύ άρρωστοι.
Ξεκουράζεται.
- Πώς είναι; Μπορώ να κάνω κάτι; - Τι έχει;
- Οστρακιά. - Τι είναι η οστρακιά;
Πήγα στους Χάμελ. Το μωρό πέθανε.
Την έχετε περάσει;
- Εγώ και η Μεγκ. Η Έιμι όχι. - Τότε πρέπει να φύγει.
Δεν θέλω να φύγω.
- Θα ρωτήσω τη θεία Μαρτς. - Δεν τη συμπαθώ.
- Για το καλό σου είναι, παιδί μου. - Να ενημερώσουμε τη μητέρα;
- Όχι, να μην την ανησυχήσουμε. - Τώρα θα ήθελα χρήματα πιο πολύ από ποτέ.
Ακούστε, θα τη φροντίσουμε και θα γίνει καλά.
Θα γίνει καλά.
"Το ταχυδρομείο στο δάσος ήταν ένας σούπερ μικρός θεσμός
και άνθισε υπέροχα, γιατί πέρασαν τόσα απ' αυτό.
Ποίηση και τουρσί, μουσική και μπισκότα με πιπερόριζα,
προσκλήσεις, κατσαδιάσματα, μέχρι και κουτάβια".
- Για εμάς λέει. - Ναι.
- Μ' αρέσει. - Μια ιστοριούλα είναι.
- Όχι σαν αυτές που γράφεις συνήθως. - Τη βρίσκεις βαρετή;
- Όχι, η αγαπημένη μου είναι. - Αλήθεια;
- Γράψε μου κι άλλη. - Μάλιστα.
- Συνέχισε να γράφεις. - Εντάξει.
Ακόμη κι όταν δεν θα 'μαι εδώ.
- Μην το λες αυτό. Μην το λες. - Τζο, πρέπει να το πω.
Όχι, δεν πρέπει.
Είχα πολύ καιρό να το σκεφτώ και...
- Και δεν φοβάμαι. - Όχι.
Όχι.
Είναι σαν την παλίρροια. Φεύγει αργά, μα δεν τη σταματάς.
Εγώ θα τη σταματήσω.
Την έχω σταματήσει ξανά.
Θα γίνεις καλά, ο πατέρας θα γίνει καλά,
και σύντομα θα είμαστε όλοι μαζί, εντάξει;
Δεν...
- Δεν σταματάς το θέλημα του Θεού. - Δεν έχει γνωρίσει το δικό μου θέλημα.
Θα γίνει αυτό που θέλει η Τζο.
Έιμι.
Έλα εδώ.
Ορίστε.
Έλα, κάθισε.
Αν είσαι πολύ καλή, αυτό το δαχτυλίδι θα γίνει κάποτε δικό σου.
- Αλήθεια; - Αν συνεχίσεις να είσαι μια σωστή νεαρή,
θα το δεις.
Είσαι η ελπίδα της οικογένειας τώρα.
Η Μπεθ είναι άρρωστη, η Τζο είναι χαμένη υπόθεση,
κι έμαθα πως η Μεγκ ερωτεύτηκε έναν άφραγκο δάσκαλο, οπότε...
εσύ θα πρέπει να τις συντηρήσεις όλες.
Και τους άπορους γονείς σου στα γεράματα.
Οπότε πρέπει να παντρευτείς πλούσιο.
Να σώσεις την οικογένειά σου.
Εντάξει, αυτό ήθελα να σου πω.
Πήγαινε να συνεχίσεις τη ζωγραφική σου.
Γεια σου, θεία Μαρτς.
Ήταν εδώ εκείνος ο Λόρενς.
Αλήθεια;
Μεγάλη απογοήτευση αποδείχθηκε.
Το ιταλικό του αίμα θα φταίει.
Πότε θα γυρίσει;
Έφυγε.
Για Λονδίνο.
Γιατί;
Τι θέλεις να συζητήσετε;
Μόλις είπα στον Φρεντ Βον ότι δεν θα τον παντρευτώ.
Μεγκ.
Θα γυρίσω να βοηθήσω με τα παιδιά. Συγγνώμη.
- Ανησυχώ για την Μπεθ. - Μείνε.
- Ζήτησα άδεια. Θα φροντίσω εγώ τα παιδιά. - Αχ, Τζον.
Και κάτι ακόμη.
Στείλε το ύφασμα στη μοδίστρα το συντομότερο δυνατό.
- Δεν μπορώ. - Δεν ακούω κουβέντα.
Θέλω να έχεις αυτό το φόρεμα.
Το παλιό μου παλτό είναι μια χαρά για τον χειμώνα.
- Τζον, δεν... - Τελείωσε.
Τζον, αλήθεια δεν μπορώ.
Το πούλησα στη Σάλι.
Αλήθεια;
Δεν θέλω να είσαι δυστυχής.
Δεν θα μπορούσα να είμαι.
Ο Τζον Μπρουκ είναι ο άντρας μου.
Κι εγώ είμαι η γυναίκα του.
Χάνα! Ησύχασε. Ησύχασε!
Τι κάνουμε;
Να ενημερώσουμε τη μητέρα σου.
- Μάρμι! - Να 'σαι καλά.
Χειροτέρεψε. Δεν ήξερα τι άλλο να κάνω.
- Τζο, πώς είναι; - Κορίτσια μου.
Γλυκιά μου Μπεθ.
Χάνα, ετοίμασε σούπα. Τζο, φέρε πάγο. Πρέπει να σε δροσίσουμε.
Ποιος είναι με τον πατέρα;
Έμεινε μαζί του ο Τζον.
Πρέπει ν' αλλάξουμε σεντόνια.
Θα σε κουνήσουμε, γλυκιά μου.
- Δες τη. - Αυτό είναι.
Στάσου. Εντάξει.
Ξέρω.
Σε παρακαλώ, πάλεψε.
Μη φύγεις ήσυχα.
Πάλεψε.
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, πάλεψε μέχρι τέλους και κάνε φασαρία.
Μη φύγεις ήσυχα, Μπεθ.
Μάρμι.
Τζο.
Καλά Χριστούγεννα, Μπεθ.
Ποπκόρν. Φρόντισε αυτό να είναι στη μέση.
- Ξέρω. - Κάνεις τα πλαϊνά πρώτα.
Δεν έχει χώρο για το ποπκόρν μου. Θα κάνω γιρλάντα από ποπκόρν.
Χαραμίζεις διακοσμητικά και δεν κρέμονται σωστά.
Τα πλαϊνά είναι τα πιο σημαντικά. Χωρίς αυτά...
Άλλο ένα χριστουγεννιάτικο δώρο για την οικογένεια Μαρτς.
- Θεέ μου! Πατέρα! - Πατέρα!
Πατέρα!
Μικρές μου κυρίες.
Πόσο μεγαλώσατε.
Μπεθ.
Καλά Χριστούγεννα, καλή μου.
- Καλά Χριστούγεννα σε όλες σας. - Καλά Χριστούγεννα, πατέρα.
Καλά Χριστούγεννα.
Δόξα τω Θεώ.
- Δόξα τω Θεώ, γύρισες. - Δόξα τω Θεώ που υπάρχεις.
Τώρα μπορώ να σου θυμώνω από κοντά.
Δεν το πιστεύω ότι παντρεύομαι.
Τι έγινε;
Τίποτα.
Τζο.
Μπορούμε να φύγουμε. Τώρα αμέσως.
Θα βγάλω λεφτά. Θα πουλήσω ιστορίες.
Θα κάνω τα πάντα. Μαγείρεμα. Καθάρισμα. Δουλειά σε εργοστάσιο. Θα μας συντηρώ.
- Τζο... - Κι εσύ να γίνεις ηθοποιός
και ν' ανέβεις στη σκηνή.
Έλα να φύγουμε μαζί.
- Θέλω να παντρευτώ. - Γιατί;
Επειδή τον αγαπώ.
Θα τον βαρεθείς σε δύο χρόνια,
ενώ εμείς θα είμαστε ενδιαφέρουσες για πάντα.
Επειδή έχω διαφορετικά όνειρα από σένα, δεν σημαίνει ότι είναι ασήμαντα.
Θέλω ένα σπιτικό.
Και μια οικογένεια. Και είμαι πρόθυμη να δουλέψω και να παλέψω.
Αλλά θέλω να το κάνω με τον Τζον.
Δεν μ' αρέσει που με παρατάς.
Μη φεύγεις.
Τζο.
Δεν σε παρατάω.
Κι εξάλλου...
μια μέρα, θα έρθει η σειρά σου.
Προτιμώ να είμαι ελεύθερη και να κάνω εγώ κουμάντο.
Αλήθεια.
Δεν το πιστεύω ότι τελείωσε η παιδική ηλικία.
Κάποτε θα τελείωνε.
Και είναι χαρούμενο τέλος.
Τι μεγάλες υποσχέσεις...
να δίνετε τον εαυτό σας για να κερδίσετε τον άλλο.
Τι μεγάλο δώρο.
Πάντα δίνεται πριν γίνει γνωστό το κόστος ή η ανταμοιβή.
Σας ανακηρύσσω συζύγους.
Μπορείς να φιλήσεις τη νύφη.
Μην το κάνεις θέμα.
Δεν χρειάζεται να με συνοδεύσεις ως την άμαξα.
Το θέλω.
Ελπίζω να είσαι ευχαριστημένη τώρα...
που κατέστρεψες τη ζωή σου
όπως έκανε η μητέρα σου όταν παντρεύτηκε τον πατέρα σου.
Αγαπητή μου αδερφή, είσαι πολύ ευγενική.
- Κι ευχαριστώ για τη σημερινή γιορτή. - Παρακαλώ.
Ευχαριστώ, θεία Μαρτς.
Δεν μ' αρέσουν τα φιλιά.
Λυπάμαι πολύ.
Θα λυπάσαι όταν δοκιμάσεις την αγάπη στην αγροικία και δεις τι αποτυχία είναι.
Δεν θα 'ναι χειρότερα απ' την αποτυχία στα μεγάλα σπίτια.
Καταλαβαίνω τι εννοείς, κυρία μου.
Δεν μου ξεφεύγει τίποτα.
Το ξέρουμε αυτό.
Και δεν έχεις απόλυτο άδικο.
Μπορεί να μην έχω πάντα δίκιο, αλλά ποτέ δεν έχω άδικο.
Να το μόνο σώφρον μέλος της οικογένειας.
Δεν αντέχω άλλο.
- Το ξέρω. - Φαντάζεσαι.
Μάρμι! Μάρμι! Μάρμι, Μάρμι, Μάρμι!
- Τι; - Η θεία Μαρτς πάει στην Ευρώπη.
Και θέλει να πάω μαζί της!
Υπέροχα!
Τώρα ξέρω γιατί πέρασα τόσες βαρετές ώρες να της διαβάζω.
Όχι, θέλει να πάω εγώ.
Ως συνοδός της.
Στην Ευρώπη, μαζί σου;
Ναι, θέλει να δουλέψω την τέχνη μου και τα γαλλικά μου, φυσικά.
Εσένα δεν σ' αρέσουν τα γαλλικά, έτσι;
Είναι θαυμάσιο, Έιμι.
Πατέρα! Θα πάω στην Ευρώπη!
Η Μεγκ παντρεύτηκε.
Η Έιμι έφυγε στην Ευρώπη.
Και τώρα που αποφοίτησες κι εσύ, θα φύγεις για μεγάλες διακοπές.
Εγώ δεν είμαι καλή σαν την Μπεθ, οπότε είμαι θυμωμένη και ανήσυχη.
Δεν χρειάζεται να μείνεις εδώ, Τζο.
Γιατί; Θα φύγουμε και θα μπούμε σε πειρατικό καράβι;
- Όχι. Όχι. - Δεν έχει νόημα, Τζο.
- Όχι. - Πρέπει να μιλήσουμε.
- Όχι. - Σ' αγαπώ από τότε που σε γνώρισα, Τζο.
- Προσπάθησα να το δείξω και δεν μ' άφηνες. - Όχι.
Αλλά πρέπει να μ' ακούσεις τώρα
και να μου δώσεις απάντηση, γιατί δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι!
- Σε παρακαλώ. - Παράτησα το μπιλιάρδο.
Παράτησα ό,τι δεν σ' αρέσει. Και χαίρομαι.
Δεν με πειράζει. Περίμενα και δεν παραπονέθηκα ποτέ, γιατί...
Νόμιζα ότι θα μ' αγαπούσες, Τζο.
Και καταλαβαίνω ότι δεν είμαι αρκετά καλός
- και δεν είμαι σπουδαίος άντρας... - Είσαι.
Είσαι υπερβολικά καλός για μένα.
Είμαι ευγνώμων και περήφανη για σένα και...
Δεν καταλαβαίνω γιατί δεν μπορώ να σ' αγαπήσω όπως θέλεις.
Δεν ξέρω γιατί.
Δεν μπορείς;
Όχι. Δεν μπορώ.
Δεν μπορώ ν' αλλάξω τα συναισθήματά μου και...
θα ήταν ψέμα να πω ότι σ' αγαπώ.
Λυπάμαι, Τέντι.
Λυπάμαι, αλλά δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.
Δεν μπορώ ν' αγαπήσω άλλη, Τζο. Μόνο εσένα αγαπώ.
Θα ήταν καταστροφή να παντρευτούμε.
- Δεν θα ήταν. - Θα ήμασταν δυστυχείς.
- Τζο, θα ήμουν άγιος. - Δεν μπορώ! Δεν μπορώ!
- Προσπάθησα κι απέτυχα. Δεν μπορώ. - Γιατί το περιμένουν όλοι;
Γιατί το περιμένουν οι δικοί σου κι ο παππούς μου; Γιατί το λες αυτό;
Δέξου.
Ας ευτυχήσουμε μαζί, Τζο! - Δεν μπορώ να δεχτώ ειλικρινά,
οπότε δεν θα δεχτώ.
Θα καταλάβεις κάποτε ότι έχω δίκιο
και θα μ' ευχαριστείς.
Προτιμώ να κρεμαστώ παρά να το καταλάβω.
- Τέντι. - Προτιμώ να πεθάνω.
Τέντι, μην το λες αυτό.
Τέντι.
Άκου, θα βρεις μια υπέροχη, πετυχημένη κοπέλα
που θα σ' αγαπά και θα σε λατρεύει,
και θα γίνει τέλεια σύζυγος στο σπίτι σας, αλλά εγώ δεν θα γινόμουν.
- Θα γινόσουν, Τζο. - Δες με.
- Είμαι άκομψη, αδέξια, αλλόκοτη. - Σ' αγαπώ, Τζο.
- Θα ντρεπόσουν για μένα. - Σ' αγαπώ, Τζο.
Και θα μαλώναμε, γιατί και τώρα μαλώνουμε.
Θα μισούσα την υψηλή κοινωνία, εσύ θα μισούσες τα γονατογραφήματά μου
και θα ήμασταν δυστυχείς.
Θα ευχόμασταν να μην το είχαμε κάνει, όλα θα ήταν απαίσια.
Έχεις κάτι άλλο να πεις;
- Όχι, αυτά. - Εντάξει.
Μόνο ότι...
Τέντι, δεν νομίζω να παντρευτώ ποτέ.
Είμαι ευτυχισμένη όπως είμαι
κι αγαπώ την ελευθερία μου τόσο πολύ, που δεν την εγκαταλείπω.
- Κάνεις λάθος, Τζο. - Όχι.
Νομίζω πως θα παντρευτείς. Θα βρεις κάποιον και θα τον αγαπήσεις.
Και θα ζεις και θα πεθαίνεις γι' αυτόν, γιατί έτσι είσαι εσύ.
Κι εγώ θα παρακολουθώ.
Δεν θέλω να διακόψω το γράψιμό σου.
Δεν γράφω πια.
Δεν την έσωσε αυτό.
Είσαι πολύ μόνη εδώ, Τζο.
Δεν θέλεις να γυρίσεις στη Νέα Υόρκη; Ο φίλος σου ο Φρίντρικ;
- Έτσι δεν τον έλεγαν; - Όχι.
Κατέστρεψα τη φιλία μας με την οξυθυμία μου,
όπως τα καταστρέφω όλα.
Δεν θα τον ξαναδώ.
Αμφιβάλλω ότι ένας αληθινός φίλος θα αποθαρρυνόταν.
Μακάρι να ήταν αλήθεια.
Αν ήμουν μια κοπέλα σε βιβλίο, θα ήταν όλα τόσο εύκολα.
Θα εγκατέλειπα ευχαρίστως τον κόσμο.
Επιστρέφει ο Λόρι.
Αλήθεια;
Έστειλε γράμμα η Έιμι. Κι αυτή επιστρέφει.
Είναι συντετριμμένη για την Μπεθ.
Η θεία Μαρτς είναι πολύ άρρωστη, οπότε θα τους συνοδεύσει ο Λόρι.
Μπράβο του.
- Τι έγινε; - Δεν ξέρω.
Πάντα ήμουν ευτυχισμένη με την οικογένειά μου.
Δεν το καταλαβαίνω.
Ίσως...
βιάστηκα να τον απορρίψω.
Τον Λόρι.
Τον αγαπάς;
Αν μου έκανε ξανά πρόταση, νομίζω πως θα δεχόμουν.
Λες να μου κάνει;
Τον αγαπάς, όμως;
Πιο πολύ θέλω να μ' αγαπούν.
Θέλω να μ' αγαπούν.
Άλλο είναι ν' αγαπάς.
Το ξέρω.
Το ξέρω, απλώς... Απλώς νιώθω...
Νιώθω ότι...
οι γυναίκες...
Έχουν μυαλό και ψυχή, όχι μόνο καρδιά.
Κι έχουν φιλοδοξία, ταλέντα, όχι μόνο ομορφιά.
Βαρέθηκα να λένε ότι η γυναίκα είναι μόνο για ν' αγαπά.
Το σιχάθηκα πια.
Αλλά νιώθω τόσο μόνη.
Δεν μπορούσα να σ' αφήσω να ταξιδέψεις μόνη, με τη θεία Μαρτς τόσο άρρωστη.
Ακόμη κι αν με απεχθάνεσαι.
Δεν σε απεχθάνομαι, Λόρι.
Η Μπεθ ήταν η καλύτερή μας.
Δεν θα παντρευτώ τον Φρεντ.
Το έμαθα.
Και δεν έχεις υποχρέωση να πεις ή να κάνεις τίποτε.
Απλώς δεν τον αγαπούσα όπως έπρεπε.
Οπότε δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε. Δεν χρειάζεται να πούμε κάτι.
Αγαπημένε μoυ Τέντι,
δεν μπορώ να εκφράσω πόσο μου λείπεις.
Νόμιζα ότι η χειρότερη μοίρα ήταν να γίνω σύζυγός σου.
Ήμουν νέα και ανόητη.
Μα τώρα έχω αλλάξει.
Η χειρότερη μοίρα είναι να ζήσω τη ζωή μου χωρίς εσένα.
Έκανα λάθος που σε απέρριψα κι έφυγα στη Νέα Υόρκη.
Στρείδια!
Αστακοί!
Τζο.
Τζο. Τζο.
Τζο.
Ξύπνα.
- Τέντι! Γύρισες. - Χαίρεσαι που με βλέπεις;
Ναι.
Ανησύχησα.
Έλα, κάθισε.
Πώς είναι η Έιμι; Σ' έπρηξε στο ταξίδι με τον καλλωπισμό της;
Ναι, αλλά μ' αρέσει.
Πού είναι; Δεν ήρθε σπίτι;
Η μητέρα σου την κράτησε στης Μεγκ. Σταματήσαμε στον δρόμο.
Δεν μπόρεσα να πάρω τη σύζυγό μου απ' τα νύχια τους.
Την ποια σου;
Την έκανα την γκάφα. Θα ήταν έκπληξη.
Αρραβωνιαστήκαμε και θέλαμε να περιμένουμε,
αλλά πλέον είμαστε σύζυγοι.
Εσύ και η Έιμι;
Ναι.
Είστε ερωτευμένοι;
Ναι.
Τζο, θέλω να πω κάτι και θα το ξεχάσουμε για πάντα.
Πάντα σ' αγαπούσα.
Μα η αγάπη μου για την Έιμι είναι αλλιώς.
Και νομίζω...
πως είχες δίκιο. Εμείς οι δυο θα σκοτωνόμασταν.
Ναι.
Έτσι έπρεπε να γίνει.
Αχ, Τέντι.
Είσαι η μόνη που με λέει έτσι, Τζο.
"Τέντι".
Πώς σε φωνάζει η Έιμι;
"Άρχοντά μου".
Κλασική Έιμι.
Σου αξίζει ο τίτλος.
Μπορούμε να μείνουμε φίλοι, Τζο;
Φυσικά, αγόρι μου. Πάντα.
Είναι ζωγράφος.
Χαίρεσαι;
Σου το είπε ο Λόρι;
Ναι, ναι.
Έιμι, χαίρομαι τόσο για σένα.
Ήταν γραφτό.
Ανακουφίστηκα. Σ' ευχαριστώ.
Ήθελα να σου γράψω, Τζο. Ήθελα.
Και ήθελα να εξηγήσω, αλλά όλα γίνονταν τόσο γρήγορα
κι ανησυχούσα μήπως μου θύμωνες.
- Όχι. Όχι. - Δεν μου θύμωσες;
Η ζωή είναι μικρή για να θυμώνεις με την αδερφή σου.
Μου λείπει πολύ.
Το ξέρω.
Σ' ευχαριστώ.
Κύριε Λόρενς.
Τζο.
Αχ, Τζο.
Δεν μπόρεσα να...
Το σπίτι δεν είναι ίδιο χωρίς αυτήν και...
Δεν μπόρεσα να μπω, αφού δεν θα ήταν εκεί.
Ξέρω ότι δεν είμαι τόσο καλή όσο η αδερφή μου,
αλλά, αν μ' αφήσετε, θα γίνω φίλη σας.
Εντάξει.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΠΕΘ
Αγαπητέ κ. Ντάσγoυντ,
εσωκλείονται τα πρώτα κεφάλαια ενός έργου που μόλις άρχισα να γράφω.
Θα μπορούσε να είναι ιστορία για νέους, αλλά νομίζω πως μάλλον είναι βαρετή.
Ωστόσο, σας τη στέλνω μήπως έχει κάποια αξία, αν και αμφιβάλλω.
Τζo Μαρτς.
Νόμιζα ότι με μισούσε.
Μπορεί να σε μισούσε και να σου άφησε το σπίτι.
Εσύ κι ο Τζον;
Δεν μπορούμε να κουμαντάρουμε τόσο μεγάλο σπίτι.
Θα 'πρεπε να το πουλήσω,
αλλά θέλω να κάνω κάτι για να τρίζουν τα κόκαλα της θείας Μαρτς.
- Δεν θα με πείραζε. - Μια ωραία αλλαγή.
Μια στροφή, όχι κάτι τρομερό.
Τι θα κάνεις;
Θα ήθελα ν' ανοίξω σχολείο.
Δεν είχαμε ποτέ καλό σχολείο και τώρα ανοίγουν κολλέγια θηλέων.
Πρέπει να υπάρχει ένα σχολείο. Για την Ντέιζι.
- Και τι θα κάνει ο Ντέμι; - Θα είναι σχολείο για αγόρια και κορίτσια.
Και η συγγραφή;
- Τι; - Τι ετοιμάζεις;
Ξεκίνησα κάτι, αλλά νομίζω πως δεν είναι πολύ καλό.
- Σ' όλους αρέσουν όσα γράφεις. - Όχι.
Εμένα μ' αρέσουν.
Είναι μια ιστορία για τη ζωή μας.
Και;
Ποιος θα ενδιαφερθεί για μια ιστορία
για τους καβγάδες και τις χαρές μας;
Δεν είναι κάτι σημαντικό.
Ίσως δεν φαίνονται σημαντικά, γιατί ο κόσμος δεν γράφει γι' αυτά.
Όχι, η συγγραφή δεν προσδίδει σημασία. Την αντικατοπτρίζει.
Δεν νομίζω.
Αν τα γράψεις, θα γίνουν πιο σημαντικά.
Πότε έγινες σοφή εσύ;
Πάντα ήμουν. Εσύ παρατηρούσες μόνο τα ελαττώματά μου.
Που δεν υπήρχαν, φυσικά.
Αγαπητή δεσποινίς Μαρτς,
διάβασα τα κεφάλαια που στείλατε και συμφωνώ, δεν έχουν μεγάλες προοπτικές.
Αλλά στείλτε κι άλλες ιστορίες του σκανδαλώδους τύπου, αν έχετε.
Ή καλύτερα, αν μπορεί η φίλη σας.
Συγγνώμη για το αστείο.
Δεν κρατήθηκα.
Τζο, κατέβα κάτω!
Έρχομαι!
Ψοφάω της πείνας.
- Τζο, καλύτερα να περιμένεις, γιατί... - Λιμοκτονώ.
Μα, Τζο, έχεις καλεσμένο.
Δεν περιμένω κανέναν.
Συγγνώμη που ήρθα ακάλεστος, αλλά...
Εσύ είσαι.
Γεια σας.
Γεια σας. Είμαι η Τζόζεφιν Μαρτς.
- Τζο. - Τζόζεφιν, εσύ είσαι;
Καλώς ήρθες! Η Κίτι και η Μίνι.
Γνώρισες τον καθηγητή μας. Είναι πολύ πετυχημένος.
Η μητέρα σου λέει ότι είσαι συγγραφέας.
Γράφω κι εγώ ημερολόγιο.
Έχουμε πολύ ενδιαφέροντα άτομα εδώ, διανοούμενους και Ευρωπαίους...
Τζο, ελπίζω να μην πειράζει. Πήρα τη διεύθυνση από την κ. Κερκ.
Ποιος είναι αυτός; Ποιος είσαι;
Συγγνώμη που ήρθα ακάλεστος. Ήμουν εδώ κοντά και σκέφτηκα να...
- Αλλά θα φύγω. - Όχι, όχι.
Μείνε. Έχουμε πολύ χώρο.
Θα μου πει κανείς ποιος είναι;
Δεν θέλω να γίνω βάρος.
Κανένα βάρος.
- Φυσικά. Σε παρακαλώ. - Είμαι ο Λόρι.
- Εσύ ποιος είσαι; - Φρίντρικ Μπερ.
Ήμασταν στο ίδιο οικοτροφείο στη Νέα Υόρκη.
Τζο, είναι πολύ όμορφος.
Σκοπεύεις να μείνεις στη Νέα Υόρκη;
Όχι. Μου πρόσφεραν θέση καθηγητή στην Καλιφόρνια.
Κι αφού δεν με κρατά τίποτα εδώ,
λέω να πάω δυτικά.
Είναι νέο μέρος και δεν είναι τόσο ιδιότροποι με τους μετανάστες.
Ίσως πρέπει να πάω κι εγώ δυτικά.
Δεν είσαι μετανάστης, οπότε καλύτερα να μείνεις σπίτι.
Θα πάω!
Τζο!
- Τζόζεφ, όχι Τζόζεφιν. - Ξέρω τον Τζόζεφ.
Πολύ καλά, μάλιστα.
Πολύ όμορφο όργανο.
Ποια παίζει;
Έπαιζε η αδερφή μου, η Μπεθ.
Όλες παίζουμε λίγο, αλλά...
Όχι τόσο καλά όσο αυτή.
Είναι δύσκολο να χάνεις αδερφή.
Τα συλλυπητήριά μου.
- Εσύ παίζεις; - Ναι. Παίζω.
Θα χαιρόμασταν πολύ αν έπαιζες τώρα.
Εκείνη δεν θα ήθελε να κάθεται σιωπηλό το πιάνο.
Δεν θέλω να σας προσβάλω.
Καθόλου.
- Χάρηκα πολύ για τη γνωριμία. - Κι εγώ. Αντίο.
Ήταν μεγάλη μου χαρά, κ. Μπερ.
- Αντίο, Λόρι. - Αντίο.
- Ευχαριστώ για όλα. - Χαρά μας.
Αν έρθεις στην Καλιφόρνια, θα χαιρόμουν πολύ να σε δω.
Δεν ξέρω αν θα έρθω, αλλά ευχαριστώ.
Αντίο, λοιπόν.
Αντίο.
Τι;
Τι με κοιτάτε έτσι;
Τι υπέροχος άντρας. Ελπίζω να γυρίσει.
Θα γινόμασταν εξαιρετικοί φίλοι.
- Πατέρα, δεν ήρθε για σένα! - Όχι;
- Τζο, τον αγαπάς. - Τι;
- Όχι, δεν τον αγαπώ. - Τον αγαπάς!
Δεν έχω την εξυπνάδα σου, αλλά το βλέπω καθαρά. Τον αγαπάς.
- Δεν τον αγαπάει; - Καλό ένστικτο. Τον αγαπάς.
Δεν σ' έχω ξαναδεί τόσο χαρούμενη. Αυτό δεν είναι η αγάπη;
Πρέπει να τον κυνηγήσεις.
Λόρι, ετοίμασε τα άλογα. Θα τον προλάβουμε.
- Έρχομαι κι εγώ. - Όχι, δεν πάω.
- Θα πας. Δίκιο έχει η Έιμι. - Ακριβώς!
Δεν περίμενα να ετοιμάσω άμαξα
για να βοηθήσω την Τζο να κυνηγήσει κάποιον.
- Πάει στην Καλιφόρνια. - Έτσι το είπε!
- Ικέτευε να του δώσεις λόγο να μείνει. - Μα βρέχει.
Δεν πειράζει. Θα έρθεις μαζί μου;
- Πρέπει να σε σουλουπώσω. - Τζο.
Λόρι, μη στέκεσαι εκεί, πήγαινε να ετοιμάσεις τα άλογα. Ευχαριστώ.
Δεν ρωτάς ποτέ για τη μητέρα μου, παρόλο που ξέρεις ότι την είδα.
Υποθέτω ότι ζει ακόμη.
Εγώ όμως ρωτώ για τη μητέρα σου.
Κι απορώ γιατί.
Κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις.
Όντως.
- Τι... Τι θέλουν; - Δεν έχω ιδέα.
- Πατέρα, θα εκδοθεί; - Τι έγινε με τις "μικρές κυρίες";
Πες μου ότι έχεις το υπόλοιπο.
Τι;
Προσπαθώ να διορθώσω αυτήν την τούφα.
Σταμάτα. Σταμάτα την άμαξα.
- Περίμενε, σταμάτα! - Την άμαξα!
- Σταμάτα. Εντάξει. Φύγε. Έξω. - Πήγαινε.
- Φύγε! - Τζο, τα μαλλιά σου!
Φίλα τον με αγάπη!
Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω γιατί δεν παντρεύτηκε τον γείτονα.
Επειδή ο γείτονας παντρεύεται την αδερφή της.
Σωστά. Φυσικά.
- Αυτή ποιον παντρεύεται; - Κανέναν.
Κανέναν απ' τους δύο.
Όχι.
Όχι! Όχι, δεν γίνεται αυτό.
Σε όλο το βιβλίο λέει ότι δεν θέλει γάμο.
Τι μας νοιάζει;
Τα κορίτσια θέλουν να παντρεύονται οι γυναίκες.
Δεν είναι το σωστό τέλος.
Το σωστό τέλος είναι αυτό που πουλάει.
Πιστέψτε με.
Αν αποφασίσετε να τελειώσει το απολαυστικό βιβλίο σας με την ηρωίδα άγαμη,
δεν θα το αγοράσει κανείς.
Δεν αξίζει να τυπωθεί.
Υποθέτω ότι ο γάμος πάντα ήταν οικονομική απόφαση,
ακόμη και στη μυθοπλασία.
Ρομάντζο είναι.
- Για το κέρδος είναι. - Τελείωσέ το έτσι, εντάξει;
Καλώς.
- Φύγε! - Τζο, τα μαλλιά σου!
- Φίλα τον με αγάπη! - Πήγαινε!
- Κούκλα είσαι! - Πήγαινε, Τζο!
Τζο!
Δεν θέλω να φύγεις. Θέλω να μείνεις.
- Αλήθεια; - Ναι.
Δεν θα φύγω, αν θέλεις να μείνω.
- Θέλω να μείνεις. - Δεν έχω τίποτα να σου δώσω, Τζο.
Δεν πειράζει.
Έχω άδεια χέρια.
Δεν είναι άδεια.
Μ' αρέσει.
Είναι ρομαντικό.
Είναι πολύ συγκινητικό.
Πολύ συναισθηματικό.
- Ευχαριστώ. - Θα ονομάσουμε το κεφάλαιο...
"Κάτω απ' την ομπρέλα".
- Ωραία. - Τέλεια.
Λοιπόν, πάμε στο συμβόλαιο.
Είμαι πρόθυμος να σου δώσω 5% των δικαιωμάτων.
Δηλαδή 5% των κερδών.
Πέντε τοις εκατό των καθαρών κερδών, αφού κάνω απόσβεση.
Θα πάρω προκαταβολή;
Εγώ παίρνω το ρίσκο εκδίδοντας το βιβλίο.
Ναι, αλλά είναι δικό μου το βιβλίο.
Κι αν πάει καλά, θα βγάλουμε χρήμα και οι δύο.
Αλλιώς, θα μπορώ να συνεχίσω να δουλεύω.
Εγώ δεν θα πάρω τίποτα, αν αποτύχει.
Όχι, θα σου δώσω 500 δολάρια τώρα για τα πνευματικά δικαιώματα.
Ορίστε;
Τα δικαιώματα για επανέκδοση και τα λοιπά.
Για συνέχειες, πρόσωπα για άλλες ιστορίες.
- Μπορεί ν' αξίζει κάτι αυτό; - Μόνο αν πετύχει.
Μάλιστα. Μου φαίνεται ότι κι εγώ θα ήθελα να μου ανήκουν αυτά.
Δεν είπες ότι η οικογένειά σου χρειαζόταν τα χρήματα πιο άμεσα;
Τα χρειάζεται, γι' αυτό ήθελα προκαταβολή.
Όχι. Είναι μεγάλο ρίσκο. Μόνο για τα πνευματικά δικαιώματα πληρώνω.
Κρατήστε τα 500 δολάριά σας κι εγώ τα πνευματικά δικαιώματα.
Και θέλω 10% των κερδών.
Πέντε κόμμα πέντε τοις εκατό. Είναι πολύ γενναιόδωρο.
- Εννιά τοις εκατό. - Έξι τοις εκατό και τέλος.
Κύριε Ντάσγουντ, παντρεύω την ηρωίδα για τα χρήματα, ας βγάλω κι εγώ κάτι.
Έξι κόμμα έξι τοις εκατό.
Σύμφωνοι.
Μην αποφασίζεις τώρα για τα πνευματικά δικαιώματα.
Όχι, αποφάσισα.
Θέλω να μου ανήκει το βιβλίο μου.
- Πού είναι; - Εδώ είναι, παιδιά!
ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΠΛΑΜΦΙΛΝΤ 1871
Ελάτε!
Για να δούμε αν μπορείς να γράψεις το Β.
ΜΙΚΡΕΣ ΚΥΡΙΕΣ
ΑΠΟΔΟΣΗ ΔΙΑΛΟΓΩΝ ΥΠΟΤΙΤΛΩΝ: Σοφία Κοκκινά