Η νικήτρια της υποτροφίας των τριάντα χιλιάδων δολαρίων...
...είναι η Μις Λουιζιάνα, Έρικα Σβαρτς!
Η νέα Μις Αμερική, είναι η Μις Κάνσας, Τάρα Ντον Χόλαντ!
...υποτροφία
είναι η Μις Λουιζιάνα, Έρικα Σβαρτς!
Η νέα Μις Αμερική είναι η Μις Κάνσας, Τάρα Ντον Χόλαντ!
Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι. Οι νικητές και οι χαμένοι.
Μέσα στον καθένα από σας,
στον πυρήνα της ύπαρξής σας,
υπάρχει ένας νικητής που περιμένει να ξυπνήσει και να ξεχυθεί στον κόσμο!
Με το πρόγραμμα των εννιά βημάτων, "Αρνούμαι Να Χάσω"...
...έχετε τα εργαλεία, τις συμβουλές και την τακτική...
...για ν’αφήσετε πίσω σας τις χαμένες συνήθειες...
...και να πραγματοποιήσετε τα όνειρά σας.
Χωρίς δισταγμούς.
Χωρίς παράπονα.
Χωρίς δικαιολογίες.
Θέλω να βγείτε στον κόσμο και να είστε νικητές!
Ευχαριστώ.
Πηγαίνω. Δεν ξέρω για πόσο καιρό.
Δεν ξέρω!
Ρίτσαρντ, δεν έχει πού να πάει.
Δεν καπνίζω, εντάξει;
Έφτασα στο νοσοκομείο. Γεια.
Ο αδελφός σας είναι καλά.
Κρατήστε τον μακριά από αιχμηρά αντικείμενα.
Ασφαλίστε φάρμακα και αντικαταθλιπτικά.
- Θα ήθελα να τον κρατήσω... - Ξέρω, η ασφάλεια.
Θέλετε να τον δείτε;
Φρανκ.
Σέρυλ.
Χαίρομαι που είσαι ακόμα εδώ.
Μόνο εσύ χαίρεσαι.
...αυξημένη υγρασία στο Νιου Μέξικο και πτώση της θερμοκρασίας...
...από πέντε έως δέκα βαθμούς στην Αλμπουρκέρκη.
Θες να μιλήσουμε ή όχι;
Όχι.
Ήρθα.
Είναι κανείς εδώ;
Εδώ, σε βάλαμε με τον Ντουέιν.
Ντουέιν, ήρθε ο θείος Φρανκ.
Δεν τον πειράζει, Φρανκ. Το συζητήσαμε.
Ξέρω, αλλά δε μπορείς να κοιμάσαι μόνος, είπε ο γιατρός.
Λυπάμαι. Πρέπει να επιμείνω.
Θα τα πάτε καλά. Είναι πολύ ήσυχος.
Το κρεβάτι σου.
Σε παρακαλώ, Φρανκ...
Σε παρακαλώ.
Ευχαριστώ.
Θα ετοιμάσω φαγητό. Έλα όταν ετοιμαστείς.
Και άσε την πόρτα ανοιχτή. Είναι πολύ σημαντικό.
Ντουέιν, φέρνεις το κοτόπουλο απ’το αμάξι; Θα φτιάξω σαλάτα.
Όλιβ;
Είναι μαζί σου ο παππούς;
- Και τι κάνετε; - Πρόβα!
Θα φάμε σε δέκα λεπτά.
Είναι εδώ ο Φρανκ.
Πήρε ο Σταν Γκρόσμαν;
Δες τον τηλεφωνητή.
Ντουέιν, φέρε το κοτόπουλο!
Θα φάμε σε χάρτινα πιάτα απόψε.
...σε δεύτερη θέση στον διαγωνισμό Μις Ηλιαχτίδα...
Η αδερφή σου είναι...
Γαμώτο.
Ο Ρίτσαρντ Χούβερ για τον Σταν Γκρόσμαν.
Μπορώ να τον βρω;
Απλώς αναρωτιέμαι αν έκλεισε η συμφωνία για το βιβλίο.
Ναι.
Θα του πείτε να μου τηλεφωνήσει το Σαββατοκύριακο;
Έχει το κινητό μου. Απλώς να μ’ενημερώσει.
Ευχαριστώ. Γεια.
- Τι έγινε με τον Γκρόσμαν; - Είναι στο Σκότσντεηλ.
- Γιατί δεν τηλεφώνησε; - Άσε εμένα ν’ανησυχώ γι’αυτό.
Ντουέιν, πες στον Φρανκ ότι τρώμε.
Όλιβ! Ώρα φαγητού!
Έρχομαι!
Τι; Φαγητό;
Δε μιλάς πια;
Γιατί όχι;
Μπορείς να μιλήσεις, απλώς δε θέλεις;
Ο Νίτσε είναι αυτός;
Δε μιλάς εξαιτίας του Φρίντριχ Νίτσε.
Καλό!
Φρανκ, κάτσε δίπλα στον Ντουέιν. Να η σαλάτα.
Θα φέρω αναψυκτικό για όλους.
Όλιβ, έλα, τρώμε!
Με ποιον κάνεις παρέα;
Με κανέναν;
ΤΟΥΣ ΜΙΣΩ ΟΛΟΥΣ.
Και την οικογένειά σου;
- Ρίτσαρντ. - Χαίρομαι που σε βλέπω.
Θα φέρω την Όλιβ.
Όλιβ; Μπαμπά;
Αρχίστε εσείς.
Φρανκ, θες αναψυκτικό;
Και θέλω να φάτε όλοι λίγη σαλάτα.
Ευχαριστώ, Σέρυλ.
Γλυκέ μου;
Σέρυλ, πρόσεξα ότι ο Ντουέιν σταμάτησε να μιλάει.
Ναι, πήρε όρκο σιωπής.
- Πήρες όρκο σιωπής; - Θα μπει στη Σχολή Πτήσεων,
θα γίνει πιλότος. Πήρε όρκο σιωπής ως τότε.
- Γεια, Θείε Φρανκ. - Όλιβ, ουάου!
Όλιβ, μεγάλωσες! Έγινες σχεδόν κανονικός άνθρωπος!
Τι έπαθαν τα χέρια σου;
Είχα ένα ατύχημα. Είμαι καλά.
- Πώς πάει το πρόγραμμά σου; - Καλά.
- Πότε θα μας το δείξεις; - Δεν ξέρω. Ο παππούς θα πει.
Σε δυο μέρες. Θέλει δουλειά ακόμα. Κοτόπουλο είναι αυτό;
Κάθε βράδυ τρώμε κοτόπουλο! Θεέ και Κύριε!
Δε μπορούμε μια φορά...
...να φάμε κάτι που δεν θα’ναι κοτόπουλο;
Μπορείς να μαγειρεύεις μόνος σου, αν θες!
- Στον οίκο ευγηρίας... - Αφού σου άρεσε τόσο πολύ,
ας μη σε έδιωχναν από’κεί!
Πότε πήρες τον όρκο;
Πριν εννιά μήνες. Δεν έχει πει λέξη.
Δείχνει τρομερή πειθαρχία... Το πιστεύω.
Μπορούμε να μάθουμε κάτι απ’τον Ντουέιν. Έχει ένα στόχο.
Έχει ένα όνειρο.
Ίσως δεν είναι το δικό μας όνειρο...
...αλλά το κυνηγάει με πίστη και συγκέντρωση.
- Σκεφτόμουν τα "Εννιά Βήματα"... - Για όνομα του Θεού!
Ο Ντουέιν χρησιμοποιεί τα εφτά, για να φτάσει στον στόχο του.
- Σε παρακαλώ. - Σύνελθε.
Άλλαξα γνώμη. Χρειάζεται υποστήριξη.
Πώς έγινε;
- Ποιο; - Το ατύχημά σου.
- Αγαπούλα, εδώ. - Δεν πειράζει.
- Εκτός αν έχεις αντίρρηση. - Είμαι υπέρ της ειλικρίνειας.
Από σένα εξαρτάται.
Πες της.
Ο θείος Φρανκ δεν είχε στ’αλήθεια ατύχημα.
Αυτό που συνέβη είναι ότι προσπάθησε ν’αυτοκτονήσει.
Αλήθεια; ...Γιατί;
Δεν είναι κατάλληλη συζήτηση αυτή.
Ας αφήσουμε τον θείο Φρανκ να φάει.
Γιατί ήθελες ν’αυτοκτονήσεις;
Μην απαντήσεις, Φρανκ! Δε θα απαντήσει!
- Ήμουν δυστυχισμένος... - Είναι τρελός!
Δεν είναι κατάλληλη κουβέντα για μια εφτάχρονη!
Θα το μάθει, ούτως ή άλλως!
Συνέχισε, Φρανκ.
Γιατί ήσουν δυστυχισμένος;
Υπάρχουν πολλοί λόγοι.
Αλλά βασικά ερωτεύτηκα κάποιο άτομο που δε μ’αγάπησε.
- Ποιόν; - Έναν φοιτητή μου.
Τον ερωτεύτηκα πολύ.
"Τον"; Ήταν αγόρι;
- Ερωτεύτηκες ένα αγόρι; - Ναι. Πάρα πολύ.
- Αυτό είναι χαζό. - Ναι. Ήταν πολύ χαζό.
Αλλιώς το λέω εγώ!
Τότε προσπάθησες ν’αυτοκτονήσεις;
Αυτό το αγόρι ερωτεύτηκε τον Λάρυ Σούγκαρμαν.
Ποιος είναι αυτός;
Είναι ο δεύτερος καλύτερος ειδικός στον Προυστ, στις ΗΠΑ.
- Ποιος είναι ο πρώτος; - Εγώ, Ριτς.
Αλήθεια;
Τότε έγινε, λοιπόν.
Αυτό που έγινε ήταν ότι ταράχτηκα λίγο...
...και είπα πράγματα που δεν έπρεπε κι έκανα πράγματα που δεν έπρεπε,
κι απολύθηκα και μ’έδιωξαν απ’το διαμέρισμά μου.
Και τότε πήγες να...
Όχι, αυτά δε μ’ένοιαζαν.
Δυο μέρες πριν, το Ίδρυμα Μακ Άρθουρ, με τη σοφία του...
...έδωσε "βραβείο ευφυΐας" στον Λάρυ Σούγκαρμαν.
Και τότε...
Αποφάσισες να φύγεις νωρίς.
Ναι. Και απέτυχα και σ’αυτό.
Το σημαντικό είναι, ότι ο θείος Φρανκ το έβαλε κάτω.
Έκανε λάθος επιλογές, και το έβαλε κάτω.
Αυτό δεν το κάνουν ποτέ οι νικητές.
Αυτή είναι η ιστορία. Ας προχωρήσουμε, λοιπόν...
Πάντα έτσι είναι; Πώς αντέχεις;
Όλιβ, πες του για το πρόγραμμά σου, γιατί το κάνεις.
Η "Μις Πιπεριά" είναι καλλιστεία για όλους στην Αλμπουρκέρκη,
...αλλά πρέπει να είσαι 6-7 ετών και κορίτσι.
- Η αδερφή μας φταίει. - Η Σίντυ.
Ο Ντουέιν πήγε στον πατέρα του στη Φλόριντα, κι η Όλιβ πήγε να δει τα ξαδέρφια της.
Έφτασε στον τελικό των περιφερειακών.
- Βγήκα δεύτερη. - Τι πιθανότητες έχεις;
Μπορώ να κερδίσω, γιατί κάποια κορίτσια...
...το κάνουν πιο πολύ καιρό, αλλά εγώ κάνω πρόβα κάθε μέρα.
- Καλή τύχη. - Δεν είναι θέμα τύχης.
Τύχη ονομάζουν οι χαμένοι τις αποτυχίες τους. Είναι η θέληση να κερδίσεις.
Πρέπει να θες να κερδίσεις. Πιο πολύ απ’όλους.
- Το θέλω! - Τότε θα είσαι νικήτρια.
Είναι αλήθεια!
Η Σίντυ έχει αφήσει μήνυμα στον τηλεφωνητή.
Κάτι για τη Μις Ηλιαχτίδα...
Τι; Τη Μις Ηλιαχτίδα;
Πού;
Εδώ Σίντυ. Θυμάσαι που η Όλιβ βγήκε αναπληρωματική στον περιφερειακό;
Μόλις έμαθα ότι η νικήτρια παραιτήθηκε. Κάτι για χάπια αδυνατίσματος.
Τώρα θα λάβει μέρος στον διαγωνισμό της Πολιτείας!
- Ο αριθμός είναι... - Νίκησα!
- Τελείωσε το φαγητό σου! - Τι έγινε;
Σίντυ, μόλις το ακούσαμε!
- Ναι, βασικά τρελάθηκε! - Νίκησα.
Δεν τα άκουσα αυτά, ο τηλεφωνητής σε έκοψε.
Στο Ρεντόντο Μπητς. Αυτή την Κυριακή; Εσείς θα πάτε;
Εγώ σίγουρα.
- Μπορείς να το αναβάλλεις; - Πρέπει!
- Κι εμείς τι θα κάνουμε; - Δε μπορούμε...
Το καταλαβαίνω, Σίντυ.
Όχι, θα βρω μια λύση... Εντάξει, γεια σου.
- Κυριακή; Γιατί δε μπορούν; - Έχουν κάτι με ιππασία...
Κάθε Σαββατοκύριακο πάνε για ιππασία!
Είναι οι Πανεθνικοί αγώνες. Θα πάρουν και τα δυο άλογα.
Και η Όλιβ;
Μις Ηλιαχτίδα! Κέρδισα!
Θα πάω! Θα πάμε!
- Υποσχέθηκες; - Θα γυρίσουμε την Δευτέρα!
- Πώς θα κυκλοφορούμε εκεί; - Θα νοικιάσουμε αμάξι.
- Θα μείνουμε σε ξενοδοχείο; - Μπορούμε.
- Είναι λεφτά για τη δουλειά! - Μπορούσες να βοηθάς κι εσύ.
- Όλα πάνε στα Εννιά Βήματα! - Θα μιλήσω στον Γκρόσμαν!
Θα κλείσουμε τη δουλειά και θα βγάζω λεφτά.
- Αλλά στο μεταξύ... - Εντάξει, θα πάμε οδικώς!
- Εγώ δεν οδηγώ. - Δε χωράει ο παππούς στο Μιάτα.
- Δε χρειάζεται να έρθει. - Τι;
Εγώ την προπόνησα! Εγώ της έμαθα τις κινήσεις. Πρέπει να πάω.
- Πάρε το πουλμανάκι. - Δεν οδηγώ με ταχύτητες.
- Θα πάμε αεροπορικώς. - Δεν έχουμε λεφτά.
Αυτό θα κάνουμε, εκτός αν έχεις καλύτερη ιδέα.
Αυτό είναι το επιδόρπιο.
Κέρδισα! Κέρδισα!...
Η μικρή Μις Ηλιαχτίδα!
Θα οδηγήσω εγώ το πουλμανάκι.
Ρίτσαρντ, μου είπαν να μην αφήνω τον Φρανκ μόνο. Χωρίς παρεξήγηση, Φρανκ.
- Φυσικά. - Είναι ο Ντουέιν.
- Θα κάνουν παρέα. Τι λες; - Αυτό πάει πολύ! Αν συμβεί κάτι...
Τότε δεν πάμε, εκτός αν έρθουν μαζί ο Ντουέιν κι ο Φρανκ.
Μαμά. Πού είναι το μαγιό μου;
Το βρήκα.
Πάω.
Ντουέιν, έλα! Σκέψου την αδερφή σου.
Έλα, θα έχει πλάκα.
Θα πας στην παραλία και...
"Αυτό είναι άδικο".
"Ζητάω μόνο"
"να μ’αφήσετε ήσυχο".
Ντουέιν, Σχολή Πτήσεων. Θα σου δώσω άδεια για τη σχολή.
Πρέπει να πάω. Νίκησα.
Δεν μπορώ να το πιστέψω, νίκησα. Και θα νικήσω στους τελικούς.
"Αλλά δεν πρόκειται..."
"...να περάσω καλά".
- Συμφωνούμε, Ντουέιν. - Παππού.
- Θα έρθει κι ο παππούς; - Όλοι θα πάμε, γλυκιά μου.
Όλιβ, έλα εδώ ένα λεπτό... Έλα εδώ. Κάθισε λίγο.
Δεν έχει νόημα να πας, αν δεν πιστεύεις ότι θα νικήσεις.
Νομίζεις ότι μπορείς να γίνεις, "Μις Ηλιαχτίδα;"
Θα κερδίσεις;
Ναι.
Θα πάμε στην Καλιφόρνια.
Καληνύχτα, Ντουέιν.
ΜΗΝ ΑΥΤΟΚΤΟΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟΨΕ.
Όχι στη βάρδια σου. Δε θα σου το έκανα αυτό.
ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕΣ ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ.
Ευχαριστώ, Ντουέιν.
Σημαίνει πολλά, αφού το λες εσύ.
Καληνύχτα.
Είμαι κουρασμένος. Είμαι πτώμα, γαμώτο. Ξέρεις πόσο;
Αν με παρακαλούσαν να γαμήσω, δε θα το’κανα.
- Μπαμπά. - Τόσο πτώμα είμαι.
- Πρόσεχε πώς μιλάς. - Ακούει μουσική.
Θα σου δώσω ένα εκατομμύριο δολλάρια, αν γυρίσεις. Βλέπεις;
- Καλά, αλλά εμείς οι υπόλοιποι; - Οι υπόλοιποι.
Να σου δώσω μια συμβουλή; Θα στη δώσω, όπως και να’χει.
Δε θέλω να κάνεις τα ίδια λάθη με μένα.
- Ανυπομονώ να τ’ακούσω αυτό. - Ντουέιν δε σε λένε;
Μιλάει η φωνή της εμπειρίας. Μ’ακούς;
Πήδα πολλές γυναίκες. Όχι μόνο μία. Πολλές.
- Μπαμπά, φτάνει! - Πηδάς καθόλου; Πες μου, πηδάς;
- Σε παρακαλώ! - Πόσο είσαι; Δεκαπέντε; Θεέ μου.
Πρέπει να πηδάς μικρούλες! Οι μικρές είναι ό,τι καλύτερο.
- Μπαμπά, σταμάτα! - Μη με διακόπτεις!
Είσαι ανήλικος, είναι ανήλικες. Τέλειο!
Μόλις γίνεις δεκαοκτώ, τρως τρία με πέντε χρόνια!
- Θα σταματήσω τ’αμάξι! - Σταμάτα το! Δε θα σκάσω!
Λέω ό,τι θέλω! Έχω σφαίρες Ναζί στον κώλο μου!
Είσαι μαλάκας σαν τους άλλους στον οίκο ευγηρίας!
- Τι έγινε στον οίκο ευγηρίας; - Μην τον ενθαρρύνεις.
Θα σου πω τι έγινε. Πλήρωνα λεφτά. Τα έπαιρναν.
- Θα’πρεπε να έκανα ό,τι ήθελα! - Άρχισε να σνιφάρει ηρωίνη...
- Ηρωίνη; - Είμαι γέρος!
- Θα σε σκοτώσει αυτό. - Βλάκας είμαι;
Εσύ μην αρχίσεις τέτοια. Όταν είσαι νέος, δεν πρέπει.
- Κι εσύ; - Εγώ είμαι γέρος.
- Όταν είσαι γέρος, πρέπει να το κάνεις. - Προσπαθήσαμε. Η θεραπεία ήταν φιάσκο.
- Κάνει σαν δίχρονο. - Να μιλήσουμε για κάτι άλλο;
- Δε σου άρεσε στον οίκο ευγηρίας; - Πλάκα κάνεις; Παράδεισος ήταν.
Έχουν πισίνα, έχουν γκολφ.
Τώρα είμαι με τον κύριο "Ευτυχία" και κοιμάμαι στον καναπέ!
Ξέρω ότι είσαι αδερφή, αλλά θα το εκτιμήσεις αυτό.
Σ’αυτά τα μέρη υπάρχουν τέσσερεις γυναίκες για κάθε άντρα.
- Το φαντάζεσαι; - Θα ήσουν πολύ απασχολημένος.
Κάηκε το πουλί μου. Δεν κάνω πλάκα. Αλήθεια.
- Ξέχνα το. - Για τι μιλάτε;
Για πολιτική.
Πήδα πολλές και μικρές. Δε σου λέω ψέματα.
Όχι μία γυναίκα, πολλές.
Άκουσες τι είπα;
- Το κατάλαβες; - Ναι, καταλάβαμε, μπαμπά.
Μη μου δείχνεις το γαμημένο μπλοκάκι!
- Πόσα ξοδεύουμε; - Οτιδήποτε κάτω από τέσσερα δολλάρια.
Είστε έτοιμοι;
Το Νο 5 με καφέ.
Το Νο 7, μισοψημένα, και χυμό γκρέιπφρουτ.
Θα ήθελα φρούτα. Έχετε χαμομήλι;
Με μέλι.
Θέλω το "Γίγας", με καφέ και έξτρα μπέικον.
- Έξτρα; - Μπαμπά, μάλλον...
- Μην αρχίζεις! - Θα πεθάνει.
- Δική του είναι η ζωή. - Μπράβο, Σέρυλ.
Πράσινη σαλάτα;
- Κι εσύ; - Με συγχωρείτε...
- Με την ησυχία σου. - Μη ζητάς συγγνώμη. Είναι σημάδι αδυναμίας.
Ξέρω τι θέλω...
Μπορώ να έχω βάφλες... και...
- Τι θα πει "a la Μοde"; - Σερβίρεται με παγωτό.
- Το "a la Μοde", λοιπόν. - Όλιβ, για πρωινό;
- Είπες τέσσερα δολλάρια. - Εντάξει, έχεις δίκιο.
Επιστρέφω αμέσως.
Στην πραγματικότητα, Όλιβ, "a la Μοde" στα Γαλλικά...
...μεταφράζεται κυριολεκτικά ως "της μόδας".
Βγαίνει απ’το λατινικό "mοdus", που σημαίνει "μέτρο"...
Φρανκ, σκάσε!
Όλιβ, να σου πω κάτι για το παγωτό;
Το παγωτό φτιάχνεται από κρέμα, που γίνεται από γάλα.
Η κρέμα έχει πολλά λιπαρά.
- Ρίτσαρντ. - Τι;
- Θα το μάθει, ούτως ή άλλως, θυμάσαι; - Τι θα μάθω;
Όταν τρως παγωτό, τα λιπαρά γίνονται λίπος στο σώμα σου.
- Ρίτσαρντ, για τον Θεό! - Τι συμβαίνει;
- Τίποτα. - Αν τρως πολύ παγωτό,
μπορεί να γίνεις χοντρή,
αν δεν τρως, θα μείνεις όμορφη κι αδύνατη.
- Μαμά... - Ο Ρίτσαρντ είναι ηλίθιος.
- Θέλω γυναίκες με πιασίματα. - Γιατί ταραχτήκατε όλοι;
Κανείς δεν ταράχτηκε.
Θέλω να καταλάβεις ότι δεν πειράζει αν είσαι αδύνατη
ή χοντρή, ό,τι θέλεις. Δεν πειράζει.
Εντάξει, αλλά, Όλιβ, θα σε ρωτήσω αυτό.
Οι γυναίκες στα καλλιστεία...
Είναι αδύνατες ή είναι χοντρές;
Γλυκιά μου;
Να...
Είναι αδύνατες, υποθέτω.
- Μάλλον δεν τρώνε πολύ παγωτό. - Ο καφές...
- Το γκρέιπφρουτ... - Ευχαριστώ.
Το χαμομήλι...
Και το παγωτό σου. "Α la Μοde", έτσι;
Θα φέρω σε λίγο τις βάφλες σου.
Θέλει κανείς το παγωτό μου;
Εγώ θέλω λίγο. Ντουέιν, Φρανκ, η Όλιβ δε θα φάει παγωτό.
- Μπορώ να φάω λίγο; - Ναι, ας φάμε.
Ωραίο φαίνεται.
Λυπάμαι όποιον δεν απολαμβάνει το παγωτό του νωρίς το πρωί.
Σίγουρα δε θες λίγο, Όλιβ; Οι βάφλες θα νιώθουν μοναξιά.
- Κοιτάξτε αυτό. - Σταματήστε! Μην το φάτε όλο!
Εντάξει, Όλιβ...
Σταν;
Ο Ρίτσαρντ είμαι πάλι.
Ξέρω ότι έχεις δουλειά,
αλλά θέλουμε να μάθουμε για τη συμφωνία. Τηλεφώνησέ μου, παρακαλώ.
- Τον βρήκες; - Όχι, δεν έχω σήμα.
- Πότε θα φτάσουμε; - Έχουμε ώρα ακόμα.
Ναι, αλλά πόση ώρα;
Πρέπει να διανύσουμε εξακόσια μίλια σήμερα και διακόσια αύριο. Πολλή οδήγηση. Πάμε.
- Θα οδηγήσω εγώ λίγο. - Δεν πειράζει.
Έχεις δίκιο. Πρέπει να το μάθω αυτό. Εσύ το κάνεις. Πόσο δύσκολο είναι;
- Πίεσε πιο πολύ τον μοχλό. - Πιέζω!
Ορίστε. Τώρα πάτα το αμπραγιάζ ως κάτω.
Στο πάτωμα είναι.
Θεέ μου, είναι σανιδωμένο!
Είναι δύσκολο αυτό.
Πάτα το μέχρι τέρμα.
Έχετε πρόβλημα.
Το αμπραγιάζ χάλασε.
- Μπορούμε να βάλουμε άλλο; - Γι’αυτά τα παλιά, πρέπει να παραγγείλετε.
- Πόσο καιρό παίρνει; - Είναι Σαββατοκύριακο...
Ίσως...
...την Πέμπτη.
Υπάρχει αντιπροσωπεία εδώ κοντά;
Μάλλον θα είναι κλειστή. Είναι Σάββατο, ξέρετε.
Το ξέρουμε αυτό.
Θα σου πω κάτι. Σ’αυτά τα παλιά...
...δε χρειάζεται αμπραγιάζ για να αλλάξετε από τρίτη σε τέταρτη.
Το αμπραγιάζ χρειάζεται για να πάτε από πρώτη σε δεύτερη.
Αλλά αν παρκάρετε σε λόφο...
...και τ’αφήσετε να τσουλήσει με δεκαπέντε-είκοσι μίλια την ώρα...
...βάζετε κατ’ευθείαν τρίτη και μετά τετάρτη.
Κι αν δεν είμαι σε λόφο; Δεν υπάρχει λόφος.
Να...
Όλιβ, μπαμπά, μπείτε πρώτοι στ’αμάξι.
- Ξέρουμε! - Λοιπόν, ξεκινάμε!
Σπρώξτε όλοι!
Εμπρός! Σπρώξτε!
Θέλω να ξέρετε όλοι...
...ότι είμαι ο κορυφαίος ειδικός στον Προυστ στη χώρα.
Βάζω ταχύτητα!
- Τρέχα, γλυκιά μου. - Έλα, Όλιβ! Τρέξε!
- Έλα. - Σέρυλ, έλα!
- Φρανκ, έλα! - Τους χάνεις! Σταμάτα!
- Έλα, ηλίθιε! - Δε μπορώ να πάω πιο σιγά!
- Πάμε!
Έλα, μπες μέσα.
Κανείς δε θα μείνει πίσω!
Εξαιρετικό, στρατιώτη!
Εξαιρετικό!
Είχε πλάκα;
ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΞΕΝΟΙΑΣΙΑΣ
ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ, ΦΟΙΝΙΞ, ΦΛΑΓΚΣΤΑΦ, ΜΟΝΟ ΕΞΟΔΟΣ
Τελικά, κάθομαι και αποφασίζω, "Είναι ο Σταν Γκρόσμαν! Και τι έγινε;"
Του λέω την ιδέα για τα "Εννιά Βήματα".
Μετά από δυο λεπτά με σταματάει και λέει, "Μπορώ να το πουλήσω αυτό".
- Ενδιαφέρον. - Αυτός ξέρει να το κάνει.
Ξεκινάς με βιβλίο και μετά κάνεις περιοδεία, εταιρικές διοργανώσεις. DVD, σειρά βίντεο.
Είναι ολόκληρη επιστήμη αυτά τα πράγματα.
Είναι στο Σκότσντεηλ τώρα. Κι έχει ξεκινήσει την προώθηση.
Κάνει αυτό που λένε "δημοπρασία με ρολόι".
Για σκέψου!
Μπορώ να διακρίνω τον τόνο σαρκασμού, "Βλαξ".
- Ποιον σαρκασμό; Δεν το άκουσα. - Αλλά θέλω να ξέρεις κάτι...
- Σε λυπάμαι. - Αλήθεια; Ωραία.
Ναι. Γιατί ο σαρκασμός είναι το καταφύγιο των χαμένων.
Είναι; Αλήθεια;
Οι χαμένοι θέλουν να φέρουν τους νικητές στο επίπεδό τους. Κι αυτό είναι το 4ο βήμα.
Μου έδειξες πόσο χαμένος είμαι! Πόσα σου χρωστάω;
Αυτό είναι κερασμένο.
- Φτάνει, παιδιά. - Κερασμένο.
- Ήταν τσάμπα; - Χωρίς χρέωση.
- Σταματήστε! - Αυτός άρχισε!
Μια στιγμή.
Ησυχία, αυτό είναι!
Εμπρός;
Σταν;
Σταν Γκρόσμαν. Ρίτσαρντ Χούβερ.
Επιτέλους! Πώς είσαι;
Ξέρω. Ήμασταν στην εθνική και χάθηκε το σήμα. Πώς πήγαμε;
Πάω στην τουαλέτα. Θα έρθεις;
Όχι. Θα κάνω πρόβα το πρόγραμμά μου.
Εντάξει. Μην απομακρυνθείς.
Νομίζω ότι πρέπει να του μιλήσουμε λίγο. Όχι, πρέπει να μιλήσεις...
Σταν, άκουσέ με. Περίμενε...
Πάω να πάρω κάτι να πιω. Θέλεις τίποτα;
Ναι. Φέρε μου πορνοπεριοδικά.
Φέρε κάτι βρώμικο. Δε θέλω αυτά τα ελαφρά.
Πάρε είκοσι δολλάρια. Πάρε κι εσύ κανένα για αδερφές.
Έγινε.
Αυτό. Ναι. Κι αυτό.
Και θέλω και αυτό, όχι, από κάτω.
Ναι. Θέλω κι αυτό.
Κι έναν χυμό βατόμουρο.
Φρανκ;
Θεέ μου! Πώς είσαι;
Νόμιζα ότι θα ήσουν στη Σάντα Φε για το συνέδριο!
Δε θα’πρεπε να ήσουν στο Νιου Χέηβεν;
Έμαθες για τον Λάρυ και το βραβείο.
- Ανακοινώθηκε. - Ωραία.
Πάμε πρώτα σ’ένα σπα και...
- Είναι εδώ ο Λάρυ; - Βάζει βενζίνη.
Ναι, να’τος.
- Δεν το πιστεύω. Πώς είσαι; - Καλά.
Ξέρεις, έμαθα... ότι απολύθηκες.
Παραιτήθηκα, γιατί βαρέθηκα, ξέρεις...
Ωραία.
Τι κάνεις τώρα;
Εξετάζω τις επιλογές μου...
Ξέρεις, κάνω ένα διάλειμμα, κι έτσι...
Αυτό είναι καλό.
19.79, κύριε.
Λοιπόν...
- Χάρηκα που σε ξαναείδα. - Κι εγώ.
- Να προσέχεις. - Κι εσύ.
Ξεχάσατε τον χυμό σας.
Είσαι στο Σκότσντεηλ τώρα; Μπορώ να έρθω.
Είναι στον δρόμο μου. Μπορώ να περάσω.
Χριστέ μου! Δεν το πιάνει!
Του μίλησες; Το δοκίμασες; Πιάνεις το νόημα, θα...
- Τι έγινε; - Τίποτα. Πάμε να φύγουμε.
Μα είπες ότι ήταν σίγουρο!
- Αυτός το είπε. - Δεν έκανες τίποτα;
- Θεέ μου! Τι κάνουμε τώρα; - Χανόμαστε.
Απίστευτο! Διαπραγματεύτηκες;
Φυσικά! Προσπάθησα! Τι νόμιζες ότι...
Ας φύγουμε, εντάξει;...
Πάμε!
"Πού είναι η Όλιβ;"
Εντάξει. Φρανκ;
Πήδα μέσα! Δε σταματάμε!
Την έπιασα.
Ό,τι κι αν γίνει, προσπάθησες να κάνεις κάτι μόνος σου...
...πράγμα που δεν κάνουν πολλοί, συμπεριλαμβανομένου και εμού.
Πήρες μεγάλο ρίσκο. Ήθελε κότσια κι είμαι περήφανος.
Εντάξει, μπαμπά, ευχαριστώ.
Ευχαριστώ, μπαμπά.
Ορίστε το 11...
Φρανκ, είσαι στο 12.
- Ο παππούς είναι στο 13. - Να κοιμηθώ με τον παππού;
Ρώτα τον παππού.
Έχω δυο κρεβάτια. Χρειάζεσαι λίγη πρόβα ακόμα.
Ναι, αυτό σκέφτηκα κι εγώ.
Έχουμε μεγάλη μέρα αύριο. Θα σας ξυπνήσω στις εφτά.
Δηλαδή, όχι χουζουρέματα. Πρέπει να ξεκινήσουμε ως τις 7.40.
- Φρανκ, θα’στε εντάξει; - Ναι, μια χαρά.
- Καληνύχτα. Καλό ύπνο. - Καληνύχτα.
Τι φοβερός εφιάλτης!
Ρίτσαρντ, πρέπει να μιλήσουμε.
Σέρυλ, σε παρακαλώ.
Ας τελειώνουμε μ’αυτό για να γυρίσουμε σπίτι.
- Θα μιλήσουμε τώρα. - Σου είπα για το ταξίδι!
- Δεν κατάλαβα ότι πτωχεύσαμε! - Δεν πτωχεύσαμε!
Μην τ’ακούς αυτά.
Ας δούμε τηλεόραση.
Θα πλύνω τα δόντια μου.
Ο Υπουργός Άμυνας κι εγώ προβληματιστήκαμε αρκετά για αυτή την επιλογή.
Ήταν σίγουρο, είπες! Τελειωμένη υπόθεση!
- Ο Σταν Γκρόσμαν το είπε! - Δεν είναι ο Σταν άντρας μου!
Τον εμπιστεύτηκα! Εμπιστέψου για να σε εμπιστευτούν! Βήμα 6!
Γάμα τα "Εννέα Βήματα"! Δεν πιάνουν!
Ξέχνα το! Τελείωσε! Δε θέλω να ξανακούσω γι’αυτά!
Τέλεια! Είσαι πρωταθλήτρια μουγκρίσματος.
Ώρα για ύπνο ομορφιάς. Ξάπλωσε.
Έτσι μπράβο...
Καληνύχτα.
Παππού;
- Φοβάμαι λίγο για αύριο. - Πλάκα κάνεις;
Θα σκίσουμε. Δε θα ξέρουν από πού τους ήρθε!
Παππού;
Είμαι όμορφη;
Όλιβ, είσαι το πιο όμορφο κορίτσι του κόσμου.
- Έτσι το λες αυτό. - Όχι, καθόλου.
Είμαι τρελά ερωτευμένος μαζί σου, κι όχι για το μυαλό σου,
αλλά επειδή είσαι όμορφη, μέσα κι έξω.
- Παππού; - Τι;
- Δε θέλω να είμαι χαμένη. - Δεν είσαι χαμένη.
- Πώς σου ήρθε ότι είσαι χαμένη; - Γιατί ο μπαμπάς μισεί τους χαμένους.
Μια στιγμή. Ξέρεις τι θα πει χαμένος;
Χαμένος είναι αυτός που φοβάται τόσο μήπως δεν κερδίσει, που δεν προσπαθεί καν.
Εσύ προσπαθείς, έτσι;
Τότε δεν είσαι χαμένη. Θα περάσουμε καλά αύριο, έτσι;
Θα τους στείλουμε όλους στον διάβολο.
Καληνύχτα, γλυκιά μου. Σ’αγαπώ.
Τι κάνεις;
Θα το τακτοποιήσω αυτό.
Θα το τακτοποιήσω.
Πάμε.
ΣΚΟΤΣΝΤΕΗΛ 23 ΜΙΛΙΑ
ΕΚΘΕΣΗ ΔΥΝΑΜΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ
Τον Σταν Γκρόσμαν, παρακαλώ.
Εδώ Ρίτσαρντ. Δεν ξέρω πού διάβολο είσαι. Είμαι στο ξενοδοχείο. Πάρε με.
Είναι στο γραφείο μου και μου λέει...
"Είναι αυτοβιογραφία. Είναι μέσα απ’τη ζωή μου". Είναι 20 χρονών!
"Αν θες εμπειρίες ζωής, κάτσε κάτω", του λέω.
"Γράψε βιβλίο για τις δικές μου εμπειρίες".
Και μου λέει...
Γεια σου, Σταν.
- Είπες ότι θα πουλούσε! - Έτσι πίστευα τότε!
Είναι σπουδαίο πρόγραμμα! Το είπες! Δεν καταλαβαίνω!
Δε φταίει το πρόγραμμα. Εσύ φταις.
Δε σε ξέρει κανείς! Κανείς δε νοιάζεται.
- Ποιο είναι το επόμενο βήμα; - Δεν υπάρχει. Προσπαθήσαμε.
Δεν τα καταφέραμε, προχωράμε.
Τα παρατάμε, εννοείς;
Μια στιγμή! Μια αναποδιά κι είσαι έτοιμος να τα παρατήσεις;
Ρίτσαρντ, άκου. Το έσπρωξα πολύ.
Τους πίεσα όσο δεν παίρνει άλλο και δεν τσίμπησαν.
Ώρα να προχωρήσεις.
Δε θα τα καταφέρεις μ’αυτό.
Ξέρεις κάτι; Χαίρομαι. Ξέρεις γιατί;
Γι’αυτό είναι τα "Εννέα Βήματα". Ακριβώς αυτό, Σταν.
- Ρίτσαρντ, σε παρακαλώ. - Τα σκάτωσες! Τα σκάτωσες, φεύγεις!
Μαμά;
Μπαμπά;
Τι είναι, γλυκιά μου;
Ο παππούς δεν ξυπνάει.
Θέλετε εξέταση ματιών;
Θείε Φρανκ; Εξέταση ματιών;
Όλιβ, έλα εδώ. Άσ’τα αυτά. Οικογενειακό συμβούλιο.
Οι γιατροί κάνουν ό,τι μπορούν για να βοηθήσουν τον παππού.
Είχε μια, επεισοδιακή ζωή, και ξέρω ότι σας αγαπάει πολύ.
Αλλά αν ο Θεός θέλει να τον πάρει, πρέπει να το δεχτούμε.
Ό,τι κι αν γίνει, είμαστε οικογένεια.
Το σημαντικό είναι ότι αγαπιόμαστε.
Σας αγαπώ πάρα πολύ, παιδιά.
ΑΓΚΑΛΙΑΣΕ ΤΗ ΜΑΜΑ.
Είστε οι συγγενείς του Έντουιν Χούβερ;
Λυπάμαι πολύ. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε.
Ήταν πολύ σοβαρό.
Μάλλον αποκοιμήθηκε και δεν ξύπνησε ποτέ.
Θα σας μιλήσει κάποιος για την σορό.
Ευχαριστώ.
Λίντα!
Μαμά;
- Ο παππούς πέθανε; - Ναι, γλυκιά μου. Απεβίωσε.
Είμαι η σύμβουλος πένθους, η Λίντα.
- Τα συλλυπητήριά μου. - Ευχαριστούμε.
Πρέπει να συμπληρώσετε αυτά.
Πιστοποιητικό θανάτου.
Αναφορά θανάτου.
Έγγραφο ιατροδικαστή. Παρακαλώ, να είστε όσο πιο λεπτομερής γίνεται.
Φυλλάδιο ομάδας υποστήριξης, που συναντιέται κάθε Τρίτη.
Αν θέλετε, μπορώ να σας συστήσω γραφείο κηδειών.
Έχουμε κάνει κάποιες ετοιμασίες στην Αλμπουκέρκη.
- Αλμπουκέρκη; - Πάμε στην Καλιφόρνια τώρα.
Αν η σορός περάσει τα σύνορα της Πολιτείας, χρειάζεστε άδεια από τη Νομαρχία.
Θέλουμε να είμαστε στο Ρεντόντο Μπητς στις τρεις.
Στις τρεις, σήμερα; Αποκλείεται.
Να σας πω λιγάκι...; Ξέρω ότι αυτό ίσως είναι λίγο ασυνήθιστο,
αλλά μπορούμε να πάμε και μετά να γυρίσουμε...
...και να το τακτοποιήσουμε.
- Δε θα εγκαταλείψετε την σορό. - Δεν την εγκαταλείπει κανείς. Απλώς...
- Αλλιώς είναι υπεύθυνο το νοσοκομείο. - Θα πάμε και θα γυρίσουμε.
- Υπάρχουν διαδικασίες... - Δεν με καταλαβαίνετε.
Δεν είστε οι μόνοι που τους πέθανε κάποιος εδώ σήμερα!
Υπάρχει τρόπος να δούμε την σορό;
Δεν τον πήγαμε ακόμα κάτω.
Κάποιος θα έρθει σε λίγο να τον πάει στο υπόγειο.
- Πείτε ποιοι είστε και θα περιμένουν. - Ευχαριστούμε.
Όταν τελειώσετε με τα έγγραφα, θα είμαι στο γραφείο νοσοκόμων.
Ευχαριστούμε.
Γαμώτο, μπαμπά!
Ηλίθιε!
Θα πάμε στα καλλιστεία του χρόνου, γλυκιά μου.
Όχι. Διανύσαμε εφτακόσια μίλια. Να με πάρει ο διάβολος, αν δεν πάω σ’αυτά τα καλλιστεία!
Δε μπορούμε να τον αφήσουμε εδώ.
Δε θα τον αφήσουμε.
Ρίτσαρντ, τι κάνεις;
Γαμώτο.
- Ντουέιν, πήγαινε έξω. - Τι σκέφτεσαι;
- Θα τον πάρουμε. - Αποκλείεται.
Γιατί; Καλύτερα είναι μαζί μας. Πήγαινε έξω απ’το παράθυρό του.
- Φρανκ, κι εσύ. - Ντουέιν, μην κουνηθείς.
Μείνε εσύ. Θα πάμε εμείς την Όλιβ, με τον Φρανκ.
Θα είμαστε εκεί σε δυο ώρες. Θα πάρω γραφείο κηδειών μόλις φτάσουμε.
Ο πατέρας μου θα ήθελε πολύ να δει την Όλιβ στα καλλιστεία.
Πιστεύω ότι θα ατιμάσουμε την μνήμη του,
αν τα παρατήσουμε τώρα.
Δύο ειδών άνθρωποι υπάρχουν. Νικητές και χαμένοι.
Ξέρετε ποια είναι η διαφορά; Οι νικητές δεν το βάζουν κάτω.
Τι είμαστε εδώ; Είμαστε νικητές ή χαμένοι;
Εντάξει, ας το κάνουμε.
Παιδιά, πηγαίνετε. Όλιβ, την κουρτίνα.
Δεν ξέρω. Δεν έχω λόγο να πιστεύω το αντίθετο.
Εσύ πρόσεχε. Τύλιξέ το από πίσω.
Πήγαινε.
Πέντε η ώρα.
Είναι πολύ βαρύς. Σιγά...
Ένα, δύο...
Εντάξει, τρία!
Περιμένετε! Όχι ακόμα!
Εντάξει, τώρα.
- Το γόνατό του.. - Τον έπιασα. Πάμε.
Έλα, μπαμπά! Γρήγορα!
Τον πιάσατε; Γλιστράει!
Τον έπιασα!
Προσέχετε.
Γρήγορα!
Να φυλάς, Όλιβ.
Προσέχετε το πεζοδρόμιο!
Πρόσεχε το κεφάλι του!
Κλειδιά;
- Γυρίστε τον από’δώ. - Όλιβ, μπες μέσα.
Εντάξει, πάμε...
- Πάμε, Φρανκ. - Σας είπα,
ότι είμαι ο Νο 1 ειδικός στον Προυστ, στις ΗΠΑ;
- Ξεκινάμε. - Είσαι καλά;
- Μπαμπά; - Ναι, γλυκιά μου;
Τι θα απογίνει ο παππούς;
Θείε Φρανκ;
Πιστεύεις ότι υπάρχει παράδεισος;
Δύσκολο να πω, Όλιβ. Κανείς δεν ξέρει σίγουρα.
Το ξέρω, αλλά... Εσύ τι λες;
- Να... - Εγώ λέω ότι υπάρχει.
Πιστεύεις ότι θα πάω;
Το υπόσχεσαι;
- Κάθαρμα! - Τι έγινε;
Με έκοψε!
- Άσ’το. - Κόλλησε, μάλλον.
- Τράβα το από κάτω. - Όχι, άσ’το.
- Θα το φτιάξω όταν φτάσουμε. - Εντάξει.
Να πάρει!
Χριστέ μου!
Με σταματάνε!...
Εντάξει...
Προσποιηθείτε όλοι ότι είστε φυσιολογικοί.
Σαν να είναι όλα φυσιολογικά.
Τι κάνετε, παιδιά;
Καλά. Απλώς...
- Πρόβλημα με την κόρνα; - Ορίστε;
Πρόβλημα με την κόρνα;
Μικρό πρόβλημα. Συγγνώμη.
Μπορείτε να βγείτε απ’το όχημα;
Από’δώ, παρακαλώ.
- Τι; - Μην το κάνετε.
Ποιο;
- Έχετε κάτι στο πορτ μπαγκάζ; - Τίποτα. Μην το ανοίξετε!
Μόλις μου δώσατε λόγο να ψάξω το πορτ-μπαγκάζ σας.
- Τα χέρια στο όχημα! Τώρα! - Ήθελα...
Ακίνητος!
- Δεν είναι παράνομο. - Σας συμβουλεύω να σκάσετε.
Θεέ μου! Τι κάνει;
- Δεν είναι παράνομο. - Να πάρει!
Έρχεστε εδώ;
Τα λατρεύω αυτά! Τα λατρεύω!
Ο Θεός να σ’ευλογεί!
- Μην ανησυχείς, δε θα σε συλλάβω. - Ευχαριστώ.
Πώς είστε;
- Χαριτωμένη οικογένεια, μπράβο. - Ευχαριστώ.
Και λίγο απ’αυτό στο πλάι... Μ’αρέσει αυτό.
- Είναι καλό. - Πολύ καλό.
- Βρώμικο. - Είναι απ’τα αγαπημένα μου.
Ωραία.
ΟΠΛΙΣΜΕΝΑ ΠΙΣΙΝΑ
Αυτή είναι διαφορετική επιλογή.
Όχι;
Στο αφήνω αυτό...
Καλή σου μέρα.
Τι έγινε;
Θα σου πω όταν συνέλθω.
Φρανκ, Ντουέιν, βγείτε έξω και σπρώξτε.
Να’το. Ρεντόντο Μπητς. 46 μίλια.
Είναι 2.15. Ίσως αργήσουμε λίγο.
Είπαν στις τρεις ακριβώς. Ήταν σαφείς. Δεν πρέπει να τους τσαντίσουμε.
- Ο Ντουέιν έχει 20/20 όραση. - Σίγουρα.
Τώρα θα δω αν έχεις αχρωματοψία.
Μαλάκα!
Ποιο είναι το γράμμα στον κύκλο;
Όχι. Μέσα στον κύκλο.
Εκεί. Βλέπεις;
Είναι "Α". Δεν το βλέπεις; Εκεί;
Είναι ανοιχτό πράσινο.
Ωχ!
ΤΙ ΕΓΙΝΕ;
Νομίζω ότι έχεις αχρωματοψία.
Δε γίνεσαι πιλότος, αν έχεις αχρωματοψία.
Έχουμε ένα μικρό... Έκτακτη ανάγκη εδώ πίσω!
- Τι έγινε; Τι ανάγκη; - Πρέπει να σταματήσουμε, φίλε!
Ντουέιν, δεν πειράζει...
- Σταμάτα. Δεν κάνω πλάκα. - Εντάξει.
- Πες του να σταματήσει, σε παρακαλώ. - Γλυκέ μου σταματάμε.
Σταματάμε.
Ντουέιν, όχι! Ντουέιν, κάτσε κάτω!
Ελπίζω να αξίζει αυτό. Σταματάω.
- Εντάξει. - Σταμάτα τ’αμάξι!
- Θα περάσει. - Μην ανοίξεις την πόρτα.
Γαμώτο!
- Τι έγινε; - Αχρωματοψία. Δε θα πετάξει.
Χριστέ μου. Όχι.
Δώστε του ένα λεπτό.
Ντουέιν, γλυκέ μου, λυπάμαι.
- Ντουέιν, πρέπει να φύγουμε. - Δεν έρχομαι.
Δεν έρχομαι, είπα!
Δε με νοιάζει! Δε μπαίνω στο βαν!
Καλώς ή κακώς, είμαστε οικογένειά σου.
Δεν είστε οικογένειά μου!
Δε θέλω να είμαι συγγενής σας! Σας μισώ, γαμώτο! Σας μισώ!
Διαζύγιο! Πτώχευση! Αυτοκτονία!
Είστε γαμημένοι χαμένοι! Χαμένοι!
Σε παρακαλώ, άφησέ με εδώ, μαμά. Σε παρακαλώ.
Γαμώτο.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Η ώρα περνάει. Μπορεί να μείνει κάποιος μαζί του;
- Θα μείνω εγώ. - Αποκλείεται.
Εντάξει. Τότε...
Ανησυχώ για την ώρα.
Όλιβ, θες να προσπαθήσεις να του μιλήσεις;
Δεν έχουμε να πούμε τίποτα. Πρέπει να περιμένουμε.
Γλυκιά μου...
Εντάξει, πάμε.
Ζητώ συγγνώμη για όσα είπα.
Ήμουν ταραγμένος. Και δεν τα εννοούσα.
Δεν πειράζει. Έλα.
Πάμε.
- 2:55. - Λοιπόν, έχετε τον νου σας για την έξοδο.
- Να η έξοδος! Στρίψε εδώ! - Βλέπει κανείς το ξενοδοχείο;
Να το ξενοδοχείο! Μις Ηλιαχτίδα!
Να’το, Όλιβ. Θα τα καταφέρουμε!
Πώς διάολο φτάνουμε εκεί;
Όχι, το πέρασες!
- Πρέπει να γυρίσουμε! - Το πέρασες! Τι κάνεις; Πίσω είναι!
Πώς να γυρίσω; Βλέπετε δρόμο;
Είναι μονόδρομος!
- Θέσεις παρκαρίσματος δεξιά! - Δέσε τη ζώνη σου, μωρό μου!
- Τι κάνεις; - Δε μπορώ να σταματήσω!
- Τι ώρα είναι, Φρανκ; - 2:59.
- Μπαμπά. - Είναι ευθεία! Θα προλάβουμε!
- Είναι αδιέξοδο! - Δε γυρίζω πίσω!
Είναι μονόδρομος! Θα μας βγάλει στην εθνική!
Εσύ είπες να στρίψω αριστερά!
Δε γυρίζω πίσω!
Τι κάνεις; Δε μπορείς να το κάνεις αυτό!
Να το ξενοδοχείο.
- Πού είναι η είσοδος; - Εδώ.
- Την περνάς! - Κρατηθείτε!
Άλλη μια φορά. Λίγο κούνημα.
Πάμε.
ΚΑΛΛΙΣΤΕΙΑ ΜΙΣ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ 2ος ΟΡΟΦΟΣ
- Θέλουμε να γραφτούμε. - Λυπάμαι, κλείσαμε.
Είναι εδώ η διαγωνιζόμενη. Να γραφτούμε θέλουμε.
- Οι εγγραφές έκλεισαν στις τρεις. - Τώρα είναι τρεις.
Δείξε καλοσύνη! Τέσσερα λεπτά αργήσαμε! Ήρθαμε απ’την Αλμπουκέρκη!
Έπρεπε να έρθετε στις τρεις.
- Κάποιος τρόπος θα υπάρχει. Σε παρακαλώ. - Όλοι ήρθαν πριν τις τρεις.
- Θα είναι άδικο πλεονέκτημα. - Δε θέλουμε πλεονέκτημα.
- Μόνο να διαγωνιστεί. - Μη μου φωνάζετε.
Δε φταίω που αργήσατε. Οριστικοποιήσαμε το πρόγραμμα. Κλείσαμε τους υπολογιστές.
Η λίστα έκλεισε και πρέπει να δω μαλλιά.
Λυπάμαι που αργήσατε, μα δε μπορώ να βοηθήσω.
Σε παρακαλώ... Δεν ξέρεις τι περάσαμε.
Μπορώ να τους βάλω στο σύστημα.
- Κέρμπι, δε χρειάζεται. - Δεν πειράζει. Πέντε λεπτά είναι μόνο.
Κάνε ό,τι θες. Με συγχωρείτε.
- Σ’ευχαριστώ, Κέρμπι! - Δεν ξέρεις τι σημαίνει αυτό.
Παρακαλώ, πέντε λεπτά είναι.
Δεν ξαναδουλεύω μαζί τους. Είναι τρελοί.
- Λοιπόν, πώς σε λένε; - Όλιβ.
Ωραίο όνομα. Είσαι ο μπαμπάς της;
- Είναι η Μις Καλιφόρνια! Αυτή είναι! - Θες να τη χαιρετήσεις;
Ευχαριστώ.
- Γεια, πώς σε λένε; - Όλιβ.
- Ποιο είναι το ταλέντο σου; - Μ’αρέσει να χορεύω.
Ο χορός με δυσκόλευε. Είμαι τραγουδίστρια.
- Θα είσαι καλή χορεύτρια. - Είμαι. Πολύ καλή.
Είμαι σίγουρη. Σ’ευχαριστώ που ήρθες.
Καλή επιτυχία.
- Τρώτε παγωτό; - Λατρεύω το παγωτό.
Το αγαπημένο μου είναι το "Chοcοlate Cherry Garcia".
Αν και στ’αλήθεια αυτό είναι παγωμένο γιαούρτι.
Ευχαριστώ. Γεια.
- Μαμά, τρώει παγωτό! - Το άκουσα.
Το πακέτο έχει εισιτήρια και τον αριθμό σας.
Θέλετε κάτι άλλο;
Ναι. Υπάρχει κανένα γραφείο κηδειών εδώ γύρω;
Όλιβ, βάλε το μαγιό σου. Θες ν’αλλάξεις στην κουρτίνα;
Τελευταίες πινελιές, παιδιά. Τελευταίες πινελιές.
ΤΟ ΜΠΕΣΤ ΣΕΛΛΕΡ ΑΠ’ΤΟΝ Νο 1 ΕΙΔΙΚΟ ΣΤΟΝ ΠΡΟΥΣΤ
ΛΑΡΥ ΣΟΥΓΚΑΡΜΑΝ ΚΑΤΑΝΟΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΡΟΥΣΤ
- Περίμενε. - Θα σε περιμένω.
Πάμε να φύγουμε.
Όλιβ Χούβερ;
Θέλω τη μουσική σου.
Τη μουσική μου... Πού είναι;...
- Ορίστε. - Αυτό;
- Εσύ το διάλεξες; - Όχι, ο παππούς μου.
Ο παππούς;
- Ποιο κομμάτι; - Το 12.
Οδηγούσαμε πέντε-έξι ώρες. Νομίζαμε πως κοιμόταν.
Όταν το καταλάβαμε, ήταν... ξέρετε...
Πολύ αργά.
Πού είναι η σορός;
- Τα προσωπικά αντικείμενα. - Ευχαριστώ.
Να προσέχεις.
Κι εσύ.
Κυρίες και κύριοι, καλωσήρθατε στον 24ο διαγωνισμό Μις Ηλιαχτίδα!
Παρακαλώ, χειροκροτήστε πάλι...
...και βοηθήστε με να καλωσορίσουμε τις δώδεκα διαγωνιζόμενες!
Ένα μεγάλο χειροκρότημα για τις διαγωνιζόμενες!
Στο τέλος της βραδιάς, ένα κορίτσι θα στεφθεί Μις Ηλιαχτίδα.
- Αγάπη μου, είσαι καλά εκεί; - Ναι, καλά είμαι.
Τι;
Έχεις κόρη στον διαγωνισμό;
Πρώτη σου φορά;
Η Αμερική. Είναι τόσο όμορφη.
Καμιά φορά εύχομαι να κοιμηθώ μέχρι τα δεακοκτώ μου.
Να πηδήξω τις μαλακίες, το σχολείο και όλα αυτά.
- Ξέρεις τον Μαρσέλ Προυστ; - Είναι αυτός που διδάσκεις;
Γάλλος συγγραφέας. Χαμένος.
Ποτέ δεν είχε δουλειά. Ανεκπλήρωτοι έρωτες. Γκέι.
Έγραφε επί είκοσι χρόνια ένα βιβλίο που κανείς δε διαβάζει.
Αλλά ίσως είναι ο σπουδαιότερος συγγραφέας μετά τον Σαίξπηρ.
Φτάνει στο τέλος της ζωής του, κοιτάει πίσω κι αποφασίζει
ότι όλα τα χρόνια που υπέφερε, ήταν τα καλύτερα χρόνια της ζωής του,
αυτά τον έκαναν αυτό που είναι.
Τα χρόνια που ήταν ευτυχισμένος πήγαν χαμένα. Δεν έμαθε τίποτα.
Οπότε, αν κοιμηθείς ως τα δεκαοκτώ...
...σκέψου πόσο πόνο θα χάσεις.
Το σχολείο; Τα καλύτερα χρόνια πόνου!
Δεν υπάρχει καλύτερος πόνος.
Ξέρεις κάτι;
Γάμα τα καλλιστεία.
Η ζωή είναι ένα ατελείωτο καλλιστείο.
Σχολείο, κολέγιο, μετά δουλειά...
Γάμα τα αυτά. Και γάμα τη Σχολή Πτήσεων!
Αν θέλω να πετάξω, θα βρω τρόπο.
Κάνεις αυτό που αγαπάς και χέσε τα άλλα.
Χαίρομαι που μιλάς πάλι, Ντουέιν.
Δεν είσαι όσο χαζός δείχνεις.
- Θες να γυρίσουμε; - Όχι ιδιαίτερα.
Ναι, πρέπει να γυρίσουμε.
Και τώρα, η στιγμή που όλοι περιμέναμε. Ο διαγωνισμός ταλέντου.
Η μις Κάρλυ Νούτζεντ!
Ήταν υπέροχο!
Πολύ φάνκυ!
- Πάω στα παρασκήνια. - Εντάξει. Τα λέμε.
Για κοίτα!
Αυτό είναι το κοστούμι σου;
Εδώ.
- Τι συμβαίνει; - Ήρθα να ευχηθώ καλή επιτυχία.
- Πώς είσαι, γλυκιά μου; - Καλά.
- Αγχωμένη. - Θα πας μια χαρά. Το ξέρω.
Να σου μιλήσω λίγο;
Τι συμβαίνει;
Δε θέλω να βγει.
- Έχετε άδεια να είστε στα παρασκήνια; - Τα καμαρίνια;
- Σας επέτρεψαν να είστε εδώ; - Πες πού είναι τα καμαρίνια.
- Άκου. Δεν είμαστε στην Αλμπουκέρκη. - Πώς νιώθεις;
- Καλύτερα. Η Όλιβ; - Εκεί. Τι τρέχει;
- Μαμά, δε θέλω να το κάνει. - Θεέ μου!
- Κοίτα γύρω σου! Είναι φρικτά! - Έχει δίκιο.
Δε θέλω να την κρίνουν αυτοί! Γάμησέ τους!
- Είναι πολύ αργά. - Δεν είναι! Είσαι η μαμά,
πρέπει να την προστατεύσεις.
Όλοι θα γελάσουν μαζί της. Σε παρακαλώ, μην την αφήσεις να το κάνει.
Όλιβ Χούβερ, δύο λεπτά.
Δεν είναι βασίλισσα της ομορφιάς, μαμά.
Δεν είναι. Θα της το πω.
Όχι. Άκουσέ με. Είναι αυτή που είναι. Δούλεψε πολύ.
Έδωσε πολλά γι’αυτό. Δε μπορούμε να της το πάρουμε.
Ξέρω ότι θες να την προστατεύσεις. Αλλά πρέπει να την αφήσουμε να’ναι η Όλιβ.
Όλιβ Χούβερ; Είστε η οικογένεια;
Όλιβ, ήρθε η ώρα. Είσαι καλά;
- Πρέπει να πάμε. Τώρα. - Ναι, μια στιγμή.
Όλιβ, κοίταξέ με.
Αν δε θες να το κάνεις, δεν πειράζει.
Αν θες ν’αποσυρθείς, δε μας πειράζει.
- Είμαστε περήφανοι για σένα. - Πρέπει να βγούμε.
Είναι ώρα.
Έτοιμη; Πάμε.
Καλή επιτυχία, γλυκιά μου.
Το Νο 25 είναι έτοιμο και πάμε...
Όσο πιο γρήγορα γίνεται.
- Θα βγει; - Θα βγει.
Αληθινή μαγεία! Η μις Καρίσμα Γουάιτμαν!
Δεν ήταν σαν οπτασία; Ευχαριστούμε.
Είστε υπομονετικό κοινό. Άλλη μια διαγωνιζόμενη
και θα στεφθεί η νικήτρια.
Παρακαλώ, χειροκροτήστε θερμά τη μις Όλιβ Χούβερ!
Είναι όλα εντάξει;
Το αφιερώνω στον παππού μου, που μου έμαθε αυτές τις κινήσεις.
Πολύ γλυκό αυτό.
Είναι εδώ; Πού είναι ο παππούς σου;
Στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου.
Λοιπόν, ξεκίνα, Όλιβ!
Είσαι χάλια!
Τους μαλάκες! Θα τους σκοτώσω!
Είσαι φρικτή!
Τι κάνει η κόρη σου;
Σκίζει. Αυτό κάνει.
Έλα εδώ!
Θέλω να φύγει αυτή η βρωμιάρα απ’τη σκηνή αμέσως! Φέρ’την!
- Αμέσως. - Μην την αγγίξεις!
Τελείωσε το νούμερό σου.
Κοριτσάκι, σταμάτα. Σταμάτα, γλυκιά μου...
Άσε την κόρη μου!
Να σας πάρει!
Άσ’τη να τελειώσει!
Φύγε από πάνω μου!
- Τακτοποιήστε το! - Συνέχισε, γλυκιά μου. Είναι καλά ο μπαμπάς.
Πάρε την κόρη σου απ’τη σκηνή αμέσως!
Τώρα.
Γλυκιά μου;
Εντάξει.
Οικονόμοι, στο δύο-τρία.
Οι γκρουμ στην κεντρική είσοδο.
Θα βγείτε υπό τον όρο να μη διαγωνιστεί ξανά η κόρη σας...
...στην πολιτεία της Καλιφόρνια.
Ποτέ.
Νομίζω ότι το αντέχουμε αυτό.
Είμαστε ελεύθεροι.
Έτοιμοι να φύγουμε.
Όλιβ, ο παππούς σου θα ήταν περήφανος για σένα.
- Ήσουν υπέροχη. - Παραπάνω από υπέροχη.
- Ήσουν απίστευτη. - Ευχαριστώ.
Πάμε να φύγουμε από’δώ.
Έβαλα ταχύτητα.
Τι στο καλό...;
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΡΕΒΕΚΚΑ ΑΝΙΤΟ
ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΚΑΛΛΟΝΗ ΜΕΣΑ ΚΙ ΕΞΩ