Έλα.
Γεια. Πώς είσαι;
- Γεια. - Πώς είναι το νέο μαύρο;
- Γεια σου, Τζίμι. - Το πόδι φαίνεται καλύτερα.
Ακόμα λίγο νευρικό.
- Να τον προσέχεις. - Μια χαρά θα είναι.
Σκέφτομαι να τον βγάλω έξω, να ελέγχω την περίφραξη μετά το πρωϊνό.
Σχεδόν έτοιμο.
Τι έχουμε για μουσική;
Εδώ είσαι. Έτσι;
Μικρέ Είναι για μένα.
Ναι. Θες να χορέψεις μαζί μου;
Ναι. Ναι.
Ναι, σ' αρέσει τόσο πολύ, έτσι;
Εδώ είναι η γιαγιά και ο παππούς.
Σου έπιασα τη μύτη.
Προοριζόσουν για μένα
Λόρνα. Γλυκιά μου, είναι πολύ ζεστό.
- Ξέρω, δεν το είχα ελέγξει ακόμη. - Έλα. Άσε…
Όλα καλά.
Εσύ ξεκουράσου.
Σε βλέπω.
Γεια, όμορφε.
Ο Τζέιμς.
Τζορτζ!
Που πηγαίνει ο Τζορτζ;
Που είναι ο Τζέιμς;
Τζέιμς!
Όχι.
Ω, Θεέ μου.
Εγώ, Λόρνα Μπλάκλετζ…
δέχομαι εσένα, Ντόνι…
δέχομαι εσένα, Ντόναλντ Γουίμποϊ,
να γίνεις ο νόμιμος σύζυγός μου.
Να σταθώ πλάι σου,
από αυτή τη μέρα και έπειτα, στα καλά, στα άσχημα.
Να σταθώ πλάι σου, από αυτή τη μέρα και έπειτα,
στα καλά, στα άσχημα.
Στα πλούτη, στη φτώχεια, στην αρρώστια και στην υγεία.
Μέχρι να μας χωρίσει ο θάνατος.
Με την εξουσία που μου αποδόθηκε από την πολιτεία της Μοντάνα,
σας διακηρύσσω αντρόγυνο.
Μπορείς να φιλήσεις τη νύφη.
Σας ευχαριστώ, κύριε.
Νομίζω θα το κάνω.
- Συγχαρητήρια, Ντόναλντ. - Σας ευχαριστώ, κύριε.
Θέλεις λίγο κέικ;
Μαμά Μπ.
Λοιπόν… η κουζίνα.
Έχουμε… Έρχονται κι άλλα πράγματα. Καπάρωσα μερικές καρέκλες.
Ορίστε.
Σ' αρέσει;
- Σ' αρέσει το κρεβάτι σου; - Ναι.
Θα ράψω μερικές κουρτίνες.
Εντάξει.
Θα έρθεις να με δεις πολύ σύντομα.
Δεν είναι μακριά.
Απλά στην πόλη.
Δεν είναι εδώ.
Σου έπεσε όλο, φιλαράκο.
Έλα, πάμε.
Πάμε!
Δεν είναι για σένα.
Λόρνα;
- Εμπρός; - Ποιον ψάχνετε;
Είστε η μητέρα της κοπέλας;
Όχι. Είμαι…
Η Λόρνα είναι παντρεμένη με τον γιο μου.
Ο μικρός είναι εγγονός μου.
Λοιπόν, τους χάσατε. Έφυγαν τώρα.
Έφυγαν;
Πήγαν στην οικογένεια του. Έφυγαν χθες βράδυ.
Περιμένετε, περιμένετε.
Οικογένεια του; Του Ντόνι;
Είπαν πότε θα επιστρέψουν;
Υποθέτω όχι σύντομα. Πήραν ό,τι είχαν.
Κατευθύνεσαι κάπου συγκεκριμένα;
Κάτσω κάτω, Τζορτζ.
Το τελευταίο μου γεύμα;
Θα πάω να πάρω τον Τζίμι.
Να τον φέρω να ζήσει μαζί μας.
Σίγουρα έχεις ετοιμαστεί για ταξίδι στην πόλη.
Κάτσε κάτω, Τζορτζ.
Δεν σκέφτηκες να το μοιραστείς μαζί μου;
Το μοιράζομαι τώρα.
Κανείς άλλος που να είδε τι έγινε;
Εννοείς εκτός από μένα;
Ρωτάω αν είσαι σίγουρη γι' αυτό που είδες.
Είδα ακριβώς ότι ένιωθα για τον Ντόνι Γουίμποϊ.
Αυτό που ένιωσες και εσύ, είτε κανείς άλλο το παραδεχτεί είτε όχι.
Και είδα ότι η κοπέλα δεν μπορεί να προστατέψει το παιδί της.
Και με βάση αυτό, περιμένεις αυτή, τι, να σου τον παραδώσει έτσι;
Αυτός βλέπεις να γίνεται;
Και όταν η Λόρνα πει όχι;
- Μάργκαρετ, ο Τζίμι είναι το αγόρι της. - Είναι εγγονός σου, Τζορτζ Μπλάκλετζ.
Και το σχέδιο να τους βρεις;
Ο Ντόνι προέρχεται από κάπου στην Βόρεια Ντακότα. Θα τους βρω.
Θα 'πρέπει να με ξέρεις πολύ καλά μέχρι τώρα.
Ναι.
Σε ξέρω.
- Δεν θα επιστρέψω χωρίς αυτόν. - Όχι.
Και θα πας με μένα ή χωρίς εμένα;
Είναι επιλογή σου.
Δεν έρχεσαι;
Θα κλείσω το νερό. Δεν θέλω να επιστρέψω και να έχω σπασμένους σωλήνες.
- Δεν ξέρεις πότε θα επιστρέψεις. - Δεν χρειάζεται να μου το θυμίζεις.
Ξέρω τι έχω χάσει.
Μερικές φορές αυτό είναι η ζωή, Μάργκαρετ.
Η λίστα απ' ό,τι έχεις χάσει.
Άρα, δικαιούμαι ένα κομμάτι.
Ο Σερίφης Χέιντεν είναι εκτός γραφείου, 7 χρόνια τώρα.
Καλός άνθρωπος. Αδιαμφισβήτητα.
Με βοήθησε να εντοπίσω κάνα δυο άντρες που έψαχνα τότε το…
'52.
Τα αδέρφια Πέττους. Το θυμάμαι. Εσύ ήσουν;
- Λοιπόν, σίγουρα τους έπιασες. - Ναι, είχα λίγη βοήθεια.
Τότε, πώς μπορώ να βοηθήσω;
Προσπαθούμε να εντοπίσουμε τον Ντόνι Γουίμποϊ.
- Έχει οικογένεια στη Βόρεια Ντακότα. - Γνωρίζω το όνομα.
Όχι το Ντόνι, αλλά το Γουίμποϊ, σίγουρα.
Λοιπόν, παντρεύτηκε τη χήρα του γιου μας.
Έχουν τον εγγονό μας. Ο μικρός είναι μόλις τριών.
Θέλουμε να μάθουμε μόνο που είναι, να σιγουρευτούμε…
να σιγουρευτούμε ότι είναι ασφαλείς.
Αφήστε με να κάνω κάποια τηλέφωνα.
Πώς είναι το ψητό κατσαρόλας;
Το δικό σου είναι καλύτερο.
Απλά έχεις συνηθίσει το δικό μου.
Έχεις 200 ml εκεί πίσω; Ουίσκι.
Ευχαριστημένος;
Ευχαριστημένος να μην ακούσω κήρυγμα.
Θα κρύψω τα αποδεικτικά στοιχεία.
Μάργκαρετ!
Τι στο διάολο, Μάργκαρετ;
- Αυτό ήταν πριν… - Τι στο διάολο;
Αυτό ήταν πριν μάθω ότι θα έρθεις.
Σκέφτηκες ότι θα το χρειαστείς;
Δεν ήθελα να το ρισκάρω και να μην το έχω.
Ήμαρτον, Μάργκαρετ. Θα παίξει ρόλο στη διαφωνία σου;
- Τζορτζ, εγώ ποτέ δεν… - Έχει σφαίρες.
Υπάρχουν συγγενείς της οικογένειας Γουίμποϊ στη Φόρσαϊθ. Κάτοικοι.
Η Αφετηρία Ειδών Ιππασίας εκεί είναι επιχείρηση των Γουίμποϊ.
Ή ξεκίνησε από την οικογένεια.
Δεν είναι Βόρεια Ντακότα, αλλά θα ξεκινούσα από 'κει.
Αυτό θα κάνουμε τότε. Εκτιμούμε τη βοήθεια σου.
Επίσης, ελπίζαμε να προτείνετε ένα ξενοδοχείο στη πόλη για το βράδυ.
Οτιδήποτε καθαρό.
Αν προτεραιότητα είναι η καθαριότητα, έχουμε τη φυλακή εδώ.
Τα κελιά είναι άδεια.
Και έχουμε φρέσκα σεντόνια.
Δεν ξέρω πως σας φαίνεται όμως.
Σαν στο σπίτι μας.
- Σας ευχαριστούμε, Σερίφη Νέβελσον. - Ευχαρίστηση μου.
Πιστεύεις προσπαθούν να ξεφύγουν;
Όχι, όχι απ' όσο ξέρω.
Αλλά έφυγαν βιαστικά. Ξέχασαν να πουν αντίο.
Απλά θέλω να της δώσω αυτό.
Να την αφήσω να πει αντίο.
Σπίτι.
Πάνε σπίτι.
Όταν θα έρθει η κρίση, θα κλάψεις. Εγώ σώθηκα.
Αλλά εσύ θα πνιγείς σε μια λίμνη φωτιάς, επειδή αυτή την απόφαση πήρες…
- Αν θες άνοιξε το πάλι. - Ακούγεται σαν τον πατέρα σου.
Να κοπανάει τη Βίβλο του.
Δεν κοπανούσε μόνο τις Βίβλους του.
Καλημέρα.
Πανέμορφες σέλες.
Έτσι δεν είναι, Τζορτζ;
Ένα φίλος απ' την πόλη Μάιλς τις φτιάχνει, τις φανταχτερές.
Λοιπόν, εντυπωσιακές.
Αλλά δεν αγοράζουμε σέλες σήμερα.
Ή χαλινάρια και στομίδες.
Τώρα, τυχαίνει να είσαι Γουίμποϊ;
Όχι, κυρία μου. Είμαι ξάδερφος. Είμαι ένας Τάκερ.
Τότε, έχουμε και συγγένεια.
Ο Ντόνι Γουίμποϊ παντρεύτηκε τη νύφη μας.
Πρώην νύφη. Πράγμα που τον κάνει πατριό του εγγονού μας.
Ο άντρας μου και εγώ βρεθήκαμε εδώ, οπότε είπα,
«Ας πάμε να δούμε τη Λόρνα και τον Ντόνι όσο είμαστε εδώ.»
Οπότε να 'μαστέ.
Δεν γνωρίζω κανένα Ντόνι ή καμιά Λόρνα.
Κατάλαβα ότι γι' αυτό μετακόμισαν εδώ. Ο Ντόνι θα νοίκιαζε το μαγαζί του θείου του.
- Ποιος; - Τζορτζ, έτσι δεν είπε η Λόρνα;
Σίγουρα δεν θες την Χαρωπή Πέτρα;
- Χαρωπή Πέτρα; - Βόρεια Ντακότα.
Απ' την άλλη πλευρά των συνόρων.
Όχι πως βρήκαν δουλειά εκεί, παρεμπιπτόντως όχι καλή δουλειά,
αλλά έχουν κάνα δυο Γουίμποϊ.
Λοιπόν, ίσως να δοκιμάσουμε εκεί.
Πάντως δεν ξέρω γιατί η Λόρνα και ο Ντόνι εκθείαζαν το Φόρσαϊθ έτσι.
Πώς σας είπαμε πάλι;
Καμιά ιδέα ποιον να ρωτήσουμε για να βρούμε τον Ντόνι;
Αν πάμε στη Χαρωπή Πέτρα;
Απλά πείτε ότι ψάχνετε για έναν Γουίμποϊ, θα σας βρουν αυτοί.
- Είσαι μαζί μου σ' αυτό, σωστά; - Ποιος οδηγάει;
Θα μπορούσες να πεις ότι τον θέλεις πίσω. Δεν το έχω ακούσει ακόμα.
Δεν είμαστε νέοι, Μάργκαρετ.
Ούτε και μεγάλοι.
Δεν είμαστε νέοι.
- Λες ότι δεν σου λείπει; - Λέω ότι ούτε σχολείο πάει ακόμη.
Δεν πέρασε ιλαρά ή δεν έκανε ποδήλατο.
Είναι μικρός.
Και εμείς όχι.
Λοιπόν…
μπορείς να με πας στην πόλη και να μ'
αφήσεις, να γυρίσεις και να επιστρέψεις σπίτι.
Θα κάνω ό,τι χρειαστεί.
Θα πάρω λεωφορείο πίσω στην Ντάλτον με τον Τζίμι.
Ναι. Μόλις στον παραδώσει η Λόρνα;
Με χαμόγελο, χαρούμενη σαν αχιβάδα;
Και αν δεν είναι εκεί, τι;
Θα τους κυνηγάς στην ύπαιθρο με λεωφορείο;
Και αν πάνε κάπου που το υπεραστικό δεν πάει;
Τότε θα περπατήσω.
Θα το έκανες, έτσι;
Και όταν τελικά μάθεις
ότι αυτό που θες να γίνει, δεν θα γίνει, τότε τι, Μάργκαρετ Μελόι;
Τότε υποθέτω θα μάθω αυτό που δεν μπόρεσα ποτέ.
Αυτό δεν μου έλεγες πάντα;
Ξανά και ξανά. Ότι δεν ξέρω πότε να τα παρατήσω.
Και εγώ μετά θα πρέπει να μαζεύω τα κομμάτια, έτσι;
Όχι, όχι, όχι. Μείνε εκεί. Μείνε εκεί που είσαι.
- Δεν πήρα τίποτα, εντάξει; Απλά… - Απλά τι;
- Ψάρευα. - Ψάρευες;
- Ψάρευες γύρω απ' το αμάξι; - Όχι. Όχι, κύριε.
Όχι, απλά έρχομαι από ψάρεμα.
Είδα το αμάξι σας, και αναρωτήθηκα ποιος κατασκηνώνει εδώ έξω, αυτό μόνο.
- Ποιος είσαι; - Πίτερ Ντράγκσγουλφ, κύριε.
Μένω εκεί πέρα. Έχω το δικό μου σπίτι.
Έχω και δικά μου λεφτά. Δεν θέλω τίποτα από σας.
Είμαι η Μάργκαρετ Μπλάκλετζ, κύριε Ντράγκσγουλφ.
Αυτός είναι ο σύζυγος μου Τζορτζ. Συγγνώμη αν μπήκαμε παράνομα.
Και πώς τον λένε τον φίλο σου;
Δεν μπορώ να πω. Δεν μου ανήκει.
Απλά εμφανίστηκε στο κατώφλι μου ένα πρωϊνό.
Νόμιζα ήταν άγριος στην αρχή, αλλά από κάπου είναι.
Δεν ξέρω.
Αλλά με βρήκε.
Και εμάς.
Ίσως το άλογο να της ανήκει.
Σχεδόν κάθε άλογο.
- Κάποτε έκανα ιππασία. - Είναι μετριόφρων μαζί σου.
Εκπαίδευα άλογα.
Με τον γιο μας. Τζέιμς.
Έπειτα πέθανε.
Και υποθέτω, έχασα την όρεξη μου γι' αυτό.
Δεν έχω κρατήσει ζώα για αρκετό καιρό.
Είναι ωραίο να περνάς την ώρα σου με ένα όμορφο σαν το δικό σου.
Και εσύ; Πόσο καιρό είσαι εδώ έξω;
- Τρία χρόνια. - Ολομόναχος; Χωρίς οικογένεια;
Που ήσουν πριν;
Σε ινδιάνικο σχολείο, κύριε.
Δεν χρειάζεται να με λες «κύριο». Το «Τζορτζ» φτάνει.
Το τελείωσες το σχολείο; Πόσο χρονών είσαι;
Δεν πειράζω κανέναν.
Ξέρεις, αν έρθει κάποιος για το άλογο, χάρισμα του.
Τα δέρματα που πουλάω, τα ζώα που πιάνω.
Τα ψάρια είναι δωρεάν, και δεν κλέβω.
- Κοιτάω τη δουλειά μου. - Πίτερ, έλα. Έλα να φας λίγο κέικ.
Γιατί δεν κάθεσαι στη φωτιά μαζί μας;
Ξέρεις την περιοχή, όμως. Τη Χαρωπή Πέτρα;
Μπορώ να σας πω που είναι θαμμένοι αυτοί που δεν είναι θαμμένοι στα νεκροταφεία.
Γουίμποϊς;
Είχες προηγούμενα μαζί τους;
Ψάχνουμε τον εγγονό μας. Το παιδί του παιδιού μας.
Είναι μαζί με έναν ονόματι Ντόνι Γουίμποϊ.
- Τον έχεις ακουστά; - Όχι.
Όχι, αλλά άμα ψάχνεται στη Χαρωπή Πέτρα, ψάξτε τον Μπιλ Γουίμποϊ.
- Πιστεύεις θα μας βοηθήσει; - Βοηθήσει, ίσως.
Αλλά να πάτε προσεχτικά.
Να' το. Κίτρινο σπίτι.
- Κύριε Γουίμποϊ; - Ποιος ρωτάει;
Μάργκαρετ Μπλάκλετζ. Και ο σύζυγος μου Τζορτζ.
Αν είσαι ένας Γουίμποϊ, είμαστε οικογένεια, κατά μία έννοια.
Πώς το κατάλαβες;
- Μπιλ Γουίμποϊ. Ξάδερφος, είσαι; - Θα μπορούσε, αλλά όχι ακριβώς.
Η πρώην νύφη μας παντρεύτηκε έναν Ντόνι Γουίμποϊ.
Είναι πατριός του εγγονού μας τώρα.
- Πολύ μπέρδεμα, έτσι; - Έτσι είναι συνήθως η οικογένεια.
Ακούσαμε ότι ίσως να εγκαταστάθηκαν εδώ στη Χαρωπή Πέτρα.
Λέγαμε να επισκεπτόμασταν τον εγγονό μας Τζίμι, μιας και είμαστε εδώ γύρω.
Μιας και είστε εδώ γύρω.
Και μιας και δεν τους βρήκατε στην Φόρσαϊθ.
Έμαθες ότι ερχόμασταν, έτσι;
Όντως, όντως. Ένα πουλάκι πέταξε προς τα εδώ λίγο νωρίτερα.
Είναι εδώ ή όχι;
- Πάντα είναι έτσι, βιαστικός; - Ο σύζυγος μου θέλει να τελειώνει.
Διάολε πολύ άντρες είναι έτσι. Δεν περιμένουν να δουν που θα καταλήξει.
Οι γυναίκες, βάση πείρας, παίρνουν τον χρόνο τους.
Ας πούμε ότι, απολαμβάνουν τη διαδρομή.
- Κύριε Γουίμποϊ, θα στο πω μια φορά… - Σου κάνω απλά πλάκα, Τζορτζ.
Εδώ είναι. Ο Ντόνι είναι ανιψιός μου.
Είναι σώοι και αβλαβείς στο σπίτι της μαμάς του.
Γιατί δεν πάμε μέσα και να τους πάρουμε ένα τηλέφωνο.
Διάολε, ίσως να μπορείς να πας το πρωί, να δεις τον πολύτιμο εγγονό σου.
Γεια, Μέιμπ. Μπορείς να με συνδέσεις με το ράντσο;
Μπλανς, εδώ Μπιλ.
Τι; Τι είναι;
Τους έχω εδώ.
- Τι; - Δεν θες τη βοήθεια αυτουνού.
- Τα λέμε σύντομα. - Δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας.
- Έχετε κανονίσει για βραδινό; - Σίγουρα όχι.
Τι θα λέγατε να φιλοξενηθείτε στο ράντσο της οικογένειας Γουίμποϊ;
- Δεν θέλουμε να γίνουμε βάρος. - Κανένα βάρος απολύτως.
Η νύφη μου θέλει να σας γνωρίσει.
Θέλει να ανταλλάξει παλιές ιστορίες γιαγιάδων και παππούδων.
Και μεταξύ μας, είναι φοβερή μαγείρισσα.
- Τότε, δώσε μας διεύθυνση. - Όχι. Δεν παίζει.
Θα μπορούσα να σας πω ακριβώς που είναι, και πάλι όμως να μην το βρείτε.
Θα περιπλανιέστε στο Δρόμο των 4 Γεφυρών και δεν θα δείτε ούτε μία. Όχι.
Θα επιστρέψετε στις 4, και θα με ακολουθήσετε.
Σε ευχαριστούμε. Θα επιστρέψουμε τότε.
Καιρός ήταν.
Ένας θα έρθει μαζί μου και ο άλλος θα ακολουθήσει.
Θα σου έλεγα που πάμε και γιατί,
και έτσι, ίσως βρεις το δρόμο της επιστροφής μόνος σου.
Λοιπόν…
Που νομίζεις ότι πας;
Πιστεύεις θέλει εσένα στη θέση του συνοδηγού;
Όχι. Το ξέρω ότι δεν θέλει.
Δεν με νοιάζει τι θέλει. Εγώ πάω. Εσύ οδήγα.
- Δεν πειράζει, Τζορτζ. - Μάργκαρετ.
- Μάργκαρετ. Μάργκαρετ, έλα μέσα… - Ακολούθα από κοντά.
Όμορφο πουλί, αυτή η σακαράκα δεν θα έχει θέμα να συμβαδίσει, έτσι;
Κοιτάς αρκετά τον καθρέφτη. Μπορείς να δεις που είναι.
Υποθέτω ότι απλά δεν θέλει να σε χάσει. Που κατανοώ.
Σε πειράζει;
Δικό σου αμάξι. Δεν χρειάζεσαι την άδεια μου.
Μου την έσκασες σαν τύπος γυναίκας που οι άντρες ζητούν την άδεια.
Εξπέρ βλέπω, έτσι;
Έχω γνωρίσει γυναίκες που θέλουν οι άντρες τους να ζητούν άδεια για να αναπνεύσουν.
Στρίβουμε εδώ.
Γιατί δεν άναψες φλας στον Τζορτζ για να ξέρει;
Μάλιστα, καπετάνιε.
Πόσο μακριά ακόμα;
«Μακριά.» «Πόσο μακριά είναι;»
Ή εννοείς για πόσο ακόμα θα μ' αντέχεις;
Θέλουμε μόνο να δούμε τον Τζίμι.
Ναι.
Είναι ομορφόπαιδο εκεί.
Και η μητέρα του είναι εμφανίσιμη γυναίκα.
Ξέρεις, ο Ντόνι δεν μου ζήτησε ούτε μια συμβουλή στη ζωή του.
Δεν το 'πες.
Και αν το έκανε, θα του έλεγα να κάνει όπως έχει κάνει ήδη.
«Παντρέψου μια χήρα, Ντόνι.» «Θα πάρεις γυναίκα με ευγνωμοσύνη.»
Δεν θα το έβρισκες ποτέ μόνος, σωστά;
Είχα δίκιο; Από εδώ.
Μπλανς!
Φτάσαμε.
Μπλανς;
Ελπίζω να σ' αρέσει η χοιρινή μπριζόλα.
- Είσαι η γιαγιά. - Είμαι.
- Μάργκαρετ Μπλάκλετζ. - Μπλανς Γουίμποϊ.
Ευχαριστούμε για τη φιλοξενία.
Και εσύ είσαι ο αστυνομικός.
Αποσύρθηκα, κυρία μου. Τζορτζ Μπλάκλετζ.
Γιατί δεν αποσυρόμαστε και εμείς σε μια καρέκλα στο τραπέζι, έτσι;
Να αρχίσουμε;
Τώρα, σε ποιον να προσφέρω ένα ποτήρι;
Όχι, σε ευχαριστώ.
Όχι.
Λοιπόν…
Δεν έχω θέμα να πιω μόνη μου.
Οι δικοί μου έχουν αρχική καταγωγή από Ιλινόις.
Διεκδίκησαν μια αγροικία βόρεια της Χαρωπής Πέτρας, πριν υπάρξει καν Χαρωπή Πέτρα.
Είμαι μία από οχτώ.
Έχασα μια μεγαλύτερη αδερφή από πνευμονία.
Ο αδερφός μου Καρλ πνίγηκε σε μια δεξαμενή ενός γείτονα.
Άλλος έπεσε από ένα φορτηγάκι, έζησε σε καρεκλάκι τις υπόλοιπες μέρες του.
Η θεία Ρουθ πιάστηκε σε χιονοθύελλα,
πάγωσε και πέθανε ακριβώς εκεί που στάθηκε, ούτε 10 μέτρα από την πίσω πόρτα.
Δύσκολη ζωή.
Όχι για όλους.
Τα υπόλοιπα αδέρφια και η αδερφή μου την έκαναν, το συντομότερο.
Δεν γύρισαν ποτέ.
Εγώ έμεινα.
Όταν πρωτογνώρισα τον Χένρι Γουίμποϊ,
δεν σταματούσε να μιλάει για το ότι πάει στη Φλόριντα.
Σκέφτηκα ότι έπρεπε να κάνω πολλά για να τον πείσω να μείνει.
Τώρα είναι θαμμένος στο ίδιο νεκροταφείο με τους δικούς μου και τους δικούς του.
Ναι.
Και τα αγόρια μου είναι τέταρτης γενιάς Γουίμποϊς,
γεννήθηκαν και ζουν σε έδαφος της Βόρειας Ντακότα.
Αλλά δεν ήρθατε εδώ για κουβέντα.
Ήρθατε να φάτε!
Γιατί δεν φωνάζεις τα αγόρια για βραδινό;
Επιστρέφω στο πι και φι.
Υποθέτω ότι έχεις παρόμοια διαολεμένη ιστορία, σωστά;
Για την οικογένεια, δυσκολίες, θυσία, αίμα.
Γνωρίστε τα αγόρια.
Ο ψηλός είναι ο Έλτον. Ο άλλος ο Μάρβιν.
Πείτε γεια στους φιλοξενούμενους.
Το βαγόνι σας είναι αυτό έξω;
Προσπαθήσαμε να μπούμε, να ρίξουμε μια ματιά.
Σφίγγοντας μερικές βίδες, θα είχες παραπάνω άλογα.
Που είναι ο Τζίμι; Που είναι ο μικρός;
Γιατί, δεν είναι εδώ.
- Είναι με τον πατέρα του. - Τον πατέρα του…
Ήρθαμε να δούμε τον εγγονό μας.
Εννοείς ότι δεν ήρθατε για τις μπριζόλες μου;
- Αν μας έφερες ως εδώ για μια πλάκα… - Η Λόρνα είπε ότι γαβγίζεις άγρια.
Και εσύ βλέπω ήδη ότι δεν έχεις όρεξη. Όχι, κυρία μου.
Ελάτε, όλοι. Καθίστε.
Δεν θα γίνει καλύτερο κρύο.
Ο εγγονός σας είναι με τον Ντόνι μου.
Πήρε μαζί του τον Τζίμι για να πάρουν την μαμά του απ' τη δουλειά.
Τη Λόρνα;
Δουλεύει στην Πτέρυγα Μαϊμούδων.
Θα μπορούσαμε να δούμε τον Τζίμι και τη Λόρνα στη Χαρωπή Πέτρα;
Τώρα με προσβάλλεις.
Δεν σε νοιάζει καθόλου να μοιραστείς το γεύμα.
- Απλά εννοούσα… - Ή ίσως είσαι Εβραία.
Ίσως να μην μπορείς να φας μπριζόλες.
Χαλάρωσε.
Όποιος με ξέρει, ξέρει ότι δεν θίγομαι. Φάε τις μπριζόλες μου ή όχι.
Σίγουρα ελπίζαμε να γνωρίσουμε την οικογένεια του Ντόνι κάποτε.
Όντως;
Χαίρομαι που το μαθαίνω.
Ναι, και εγώ το σκέφτηκα.
Να κάνουμε μια κουβέντα.
Θα ήταν ωραίο αν είχε γίνει στο γάμο, αλλά…
ίσως ήταν υπερβολικό να καλέσεις τη μητέρα του ή τα αδέρφια του.
- Ή τον καημένο θείο Μπιλ. - Ναι.
- Δεν καλεστήκατε; - Θυμάσαι να μας είδες εκεί;
Και γι' αυτό φταίμε εμείς;
Δεν σκεφτήκατε ποτέ ότι, «Από κάπου πρέπει να προέρχεται.»
«Θα πρέπει να έχει οικογένεια.»
Ειλικρινά, το μόνο που σκεφτήκαμε ήταν ότι ο Ντόνι είναι ενήλικας.
Ο γιος σας είναι νεκρός.
Είναι κατανοητό να ξεχνάτε.
Δεν σταμάτησα ποτέ να τους μεγαλώνω. Να τους μαθαίνω το σωστό τρόπο.
Γι' αυτό, έπρεπε να φέρω το αγόρι μου σπίτι.
Για να τον προσέχω.
Ο μικρός σας είναι τέλεια τώρα.
Δεν είναι δίκαιο να τον συγκρίνεις με τον Ντόνι
Δεν θα σύγκρινα ποτέ τον Ντόνι με τον γιο μας.
Ναι.
Ναι, είπε ότι εσείς οι δυο δεν εγκρίνετε.
Με εκπλήσσει που νοιάζεται για το τι σκεφτόμαστε.
Δεν ενοχλήθηκε να μας πει ότι έφυγαν.
Το αγόρι μου δεν χρειάζεται να σου λογοδοτήσει.
Όχι, αυτός… δεν χρειάζεται.
Και εμείς δεν χρειάζεται σε σένα.
Καλύτερα να φάμε πριν η μάζωξη καταλήξει σε μακελειό.
- Και υπερτερούμε αριθμητικά. - Ναι.
Γιατί, ήρθαν τώρα οι νιόπαντροι;!
Λόρνα.
Γεια, Τζορτζ.
Γεια, Τζίμι.
Μπορώ;
Αρχίζει και βαραίνει σιγά σιγά.
Σου το 'πα, τον κουβαλάς πολύ.
Πώς υποτίθεται θα μάθει;
Να μάθει τι; Πώς να περπατάει; Ξέρει να περπατάει.
Διάολε, εγώ πιθανόν να είχα ξεμάθει αν κάποιος με κουβαλούσε όπου ήθελα να πάω.
Τον κακομαθαίνεις πλήρως.
- Δεν ζυγίζει τίποτα. - Έχει φάει;
Του πήρα ένα μπέργκερ απ' του Ρέσλερς όσο περιμέναμε.
- Το έφαγε; - Το μισό.
Θέλεις μπριζόλα;
- Μερικές πατάτες; - Όχι.
- Να σου κόψω λίγο κρεατάκι; - Όχι.
Τι ήταν αυτό. Τι υποτίθεται πρέπει να λες;
Όχι, σε ευχαριστώ.
Πήγαινε τον για ύπνο τότε.
Τι; Μόλις ήρθε.
Κοιμόμαστε νωρίς εδώ.
Και ανεβαίνουμε πάνω με τα πόδια μας.
Ήρεμα τώρα, γιαγιά.
Ξέρεις ποιος φτιάχνει τους κανόνες εδώ γύρω.
Είχε μουστάρδα.
Είχε μουστάρδα; Στο χάμπεργκερ σου;
Δεν σ' αρέσει η μουστάρδα, έτσι;
Έλα έφυγες! Πάνω!
Έλα, Τζίμι.
Τζίμι.
Αρκετά.
Τώρα ξέρετε που να μας βρείτε, να έρχεστε για επίσκεψη πιο συχνά.
Σε ευχαριστούμε, αλλά εμείς θα… την κάνουμε.
Μπλάκλετζ! Περιμένετε!
Θέλετε να σας δείξω τον δρόμο;
Ξέρεις, άμα αφήσεις ίχνη από ψίχουλα,
τα κογιότ θα τα έχουν φάει μέχρι τώρα, ή θα έχουν καθαριστεί.
Ξέρεις, δεν θα το πει,
αλλά ξέρω, φεύγεις έτσι, πληγώνεις τα αισθήματα της Μπλανς.
Τα δικά της;
Ήρθαμε μέχρι εδώ για να δούμε τον Τζίμι, και μας δίνει δυο λεπτά να τον δούμε…
Πήγαινε μέσα, κύριε Γουίμποϊ.
Γιατί ήταν κλειδωμένο το αμάξι σου;
Τι κάνεις εδώ έξω;
Ούτε που ξέρω.
Σήμερα είναι Παρασκευή, σωστά;
Είναι.
Πιστεύεις η Λόρνα θα δουλεύει αύριο;
Δεν είναι τόσο λεπτό όπως θα 'πρεπε.
Ξέρεις, ένα όμορφο άσπρο μπλουζάκι σαν αυτό.
Θα το πάρω.
- Άρα, μόνο αυτά τα δύο για σας, τότε; - Ναι, σας ευχαριστώ.
- Συγγνώμη. - Δεν πειράζει.
7.50, κυρία μου.
Δεν πίστευα ότι απλά θα πάτε σπίτι.
Είμαι σαν τη γκαντεμιά.
Ποιος προσέχει τον Τζίμι όσο είσαι εδώ;
Ποιος πιστεύεις;
Ο Ντόνι. Η μαμά του.
Ή ίσως νομίζεις ότι τον έδεσα σε δέντρο μέχρι να γυρίσω.
- Είσαι καλή μητέρα, Λόρνα. Το ξέρω. - Σωστά.
Απλά αναρωτιόμουν πως πάνε τα πράγματα με τη νέα δουλειά.
Μόλις άρχισα, οπότε…
Δεν θέλουμε να προκαλέσουμε μπελάδες, γλυκιά μου.
Να κεράσουμε ένα γεύμα;
- Το διάλειμμα μου είναι το απόγευμα. - Απόγευμα; Μονομιάς;
- Θα βρεθούμε έξω. - Όχι, θα σας βρω στου Ρέσλερ.
Είναι απέναντι.
Ήθελα να σας στείλω. Μόλις θα τακτοποιούμασταν.
Ήταν σαν τελευταίας στιγμής απόφαση, να έρθουμε εδώ.
- Απόφαση του Ντόνι; - Γνώρισες την Μπλανς.
Λοιπόν, σε βρήκαμε. Αυτό μετράει.
Ο Τζίμι φαίνεται μεγαλύτερος.
- Μεγαλώνει τόσο γρήγορα. - Ορίστε.
Μετράει ως το 10 τώρα.
Ήξερε τις λέξεις, αλλά τώρα καταλαβαίνει ότι πάνε με σειρά.
Και μαθαίνουμε μαζί την αλφαβήτα.
Μπορεί να γράψει το όνομα του.
Έξυπνο από την αρχή.
Του λείπετε και οι δυο.
Και σε εμάς λείπει.
Και οι δυο σας λείπετε.
Γι' αυτό θέλαμε να σου μιλήσουμε, Λόρνα.
Και δεν θα… υπεκφύγω.
Θυμάμαι όταν μας πρωτοσύστησε ο Τζέιμς.
Την υπέροχη κοπέλα που μας μιλούσε τόσο, τόσο όμορφη και αστεία και…
- Χωρίς δική της οικογένεια, αλλά… - Νόμιζα δεν θα υπεκφύγεις.
Πρέπει να επιστρέψω στις 1. Απλά τελείωνε.
Εντάξει. Ορίστε λοιπόν.
Άσε τον Τζίμι να επιστρέψει μας.
Όχι απλά για επίσκεψη. Εννοώ μόνιμα.
Θες να σου δώσω τον Τζίμι;
Θες να παρατήσω τον γιο μου;
Θα έχει ένα καλό σπίτι, ένα σπίτι που ξέρει και θυμάται…
Σταμάτα.
Ξέρεις τα σχολεία, τους δασκάλους που…
Όχι, Θεέ, σταμάτα! Δεν μπορώ να σ' ακούω!
Είδα τον Ντόνι να χτυπάει τον Τζίμι.
Στο δρόμο.
Τον είδα να χτυπάει εσένα. Και δεν φάνηκε να είναι η πρώτη φορά.
Λίγο ή πολύ, δεν έχει σημασία.
- Γι' αυτό είμαστε εδώ… - Ήρθα να τον πάρετε.
Λόρνα.
Ήρθαμε να βοηθήσουμε.
Όποια και αν είναι η κατάσταση… ο Τζίμι δεν μπορεί να μείνει εκεί.
Δεν μπορεί να μείνει εδώ.
- Χρειάζεται τη μητέρα του. - Τότε έλα μαζί μας.
Εσύ και ο Τζίμι. Θα σας φροντίσουμε.
- Ζήσε μαζί μας, όπως πριν. - Τόνος.
- Έλα και μείνε μαζί μας. - Με συγχωρείτε.
Ορίστε.
Θα με σκοτώσει.
Αυτός και η μητέρα του.
Δεν θα την ένοιαζε αν πέθαινα, ειλικρινά, αλλά δεν θα με άφηνε ποτέ να φύγω.
Ή τον Τζίμι.
Ο Ντόνι έφυγε απ' αυτήν μια φορά. Δεν πρόκειται να τ' αφήσει να ξανασυμβεί.
Δεν θέλω ο Τζίμι να γίνει σαν αυτούς.
Δεν θέλω να γίνει σαν αυτούς.
Τότε ξέρεις ποιο είναι το σωστό.
Γλυκιά μου.
Θες να σε πάμε εκεί; Μπορούμε.
Τώρα. Σωστά, Τζορτζ;
Οι τρεις μας, παίρνουμε τον Τζίμι,
- πακετάρεις, επιστρέφουμε πίσω… - Όχι. Όχι.
Θα σας συναντήσω.
Όλοι συνήθως έχουν πέσει για ύπνο μέχρι τα μεσάνυχτα.
Θα πρέπει να περιμένω, για να σιγουρευτώ.
Καλύτερα να έρθουμε να σε πάρουμε, γλυκιά μου.
Όχι. Μόνο έτσι.
Με τον ασφαλή τρόπο, εμπιστευτείτε με.
Αυτό… αυτό είναι που θέλουμε περισσότερο, έτσι;
Εσύ και ο Τζίμι να είστε ασφαλείς.
Και ευτυχισμένοι.
Μένουμε στο Νεύμα Φεγγαριού.
- Εντάξει. - Καμπίνα 7 στο Νεύμα Φεγγαριού…
Σε άκουσα. Ξέρω που είναι.
Θα έχω φτάσει μέχρι τις 2.
Αλλά θα πρέπει να φύγουμε μόλις φτάσω. Όχι αναμονές.
Εντάξει.
Λόρνα, περίμενε.
Περίμενε. Λόρνα.
- Ξέρω ότι δεν τα πηγαίνουμε καλά, αλλά… - Δεν νομίζω να τα πήγαμε και ποτέ.
Λοιπόν… θα αλλάξει αυτό.
Το λες μόνο και μόνο για να έρθω μαζί σου.
Ο Τζίμι χρειάζεται τη μητέρα του.
Θα μπορούσες να έχεις και εσύ μία.
Θα μπορούσα να γίνω εγώ.
Θα έπρεπε να ήμουν.
Αλλά δεν ήμουν.
Δεν πειράζει.
Συγγνώμη, Λόρνα.
Έπρεπε να ήμουν… πολλά περισσότερα για σένα.
Μην ξεκινάς αυτό που δεν μπορεί να τελειώσει.
Μπορείς… να μου απαντήσεις σε κάτι;
Εντάξει.
Το άλογο σου, η Φράουλα.
Η Φράουλα;
Το αγαπούσα αυτό το άλογο.
Πώς σου ήρθε τώρα;
Όταν σε είδα να ιππεύεις πάλι.
Κάτι που αναρωτιόμουν πάντα, όταν την σκοτώσαμε.
Της ψιθύρισες. Το θυμάσαι;
Ναι.
Σαν να της έλεγες μυστικά.
Τι της είπες;
Της θύμισα πράγματα.
Πως της άρεσε να καλπάζει κάθε χρόνο στα πρώτα χιόνια.
Για τότε που αγωνιστήκαμε τον Έρνι Ντάλμπεργκ
και την μεγάλη σοκολατένια φοράδα του και έφαγαν τη σκόνη μας.
Της θύμισα αυτή τη φορά.
Ήμουν στο λύκειο… ήταν Οκτώβρης κοντά, και πηγαίναμε σπίτι.
Και η πανσέληνος μόλις αναδυόταν από τον Λόφο του Δολαρίου.
Και εκείνη σταμάτησε. Σταμάτησε και κοίταξε.
Σαν να ενδιαφερόταν για τα φεγγάρια όπως εγώ.
Και όταν της βάλαμε τον Τζέιμς πάνω της για πρώτη φορά…
έμεινε τόσο ακίνητη.
Σαν να ήξερε ότι έπρεπε να τον προσέχει.
Ήθελα να φύγει με χαρούμενες αναμνήσεις.
Λυπάμαι.
Λυπάσαι; Γιατί;
Σε στεναχώρησα.
Δεν το ήθελα.
Δεν με στεναχώρησες, Τζορτζ.
Αυτό που ήθελα να σου πω ήταν…
να σου πω τι μου έμεινε.
Η Φράουλα και εσύ.
Αυτή η γυναίκα που παντρεύτηκα… αλλά δεν την καταλαβαίνω…
που δεν πιστεύει σε άλλο κόσμο πέρα απ' αυτόν,
αλλά πιστεύει ότι ένα άλογο, έχει ψυχή κάπως.
Αυτή είναι η κοπελιά μου.
- Φάνηκε να πείστηκε γρήγορα. - Σε παρακαλώ.
Μην λες τίποτα.
Βγείτε έξω.
Όχι, θα βγείτε έξω τώρα.
Τζορτζ!
Μας άφησε να μπούμε.
Βλέπεις, νομίζεις ότι μπορείς να την πέφτεις στη Λόρνα.
Αλλά όταν γίνεται σε σένα, τότε αλλάζει η φάση.
- Για τι πράγμα μιλάς; - Έτσι θα το παίξεις;
Θα προσποιηθείτε όταν δεν την πέσατε στη Λόρνα εν ώρα δουλειάς;
Ντροπή σας. Ντροπή και στους δυο σας,
να παζαρεύεται και να την εκβιάζετε να παρατήσει τον μικρό της.
Είστε τυχεροί που η Λόρνα δεν έχει αγριάδα μέσα της.
Μπείτε ανάμεσα σε μια τέτοια και το παιδί της, θα σας κοπεί το χέρι, ή και χειρότερα.
Κάποιος προσπάθησε να κάνει το ίδιο σε μένα…
προσπάθησε να με χωρίσει απ' το παιδί μου…
Δεν έγινε κάτι τέτοιο.
Λογικό η Λόρνα να μην θέλει να έρθει μαζί σας.
Μεγάλε θηλυκέ ταύρε.
Νομίζεις ότι ξέρεις ποιο είναι το καλύτερο για όλους.
Σε τρώει μέχρι θανάτου, αδιαμφισβήτητα.
Ποτέ δεν είπα ότι δεν έπρεπε να παντρευτεί τον Ντόνι.
Ποτέ δεν είπα ότι το είπες.
Χτύπησε τον μικρό.
Σε είδα, απέναντι από το σούπερ-μάρκετ.
Γι' αυτό γίνεται όλο αυτό;
Γιαγιά, θες να μου πεις ότι δεν κοπανούσες το δικό σου; Ποτέ;
Χτύπησε και τη Λόρνα.
Έλα εδώ.
Χτύπησες τη γυναίκα σου;
Τον είδα.
- Πώς το έκανε; - Με το χέρι του.
Με…
Αλμπέρτα Αϊνστάιν. Ναι, προφανώς με το χέρι του.
Ρωτάω, πως.
Κάπως…
Ήταν κάπως έτσι;
Ντόνι, πώς το έκανες; Πώς ήταν;
- Ήταν πιο δυνατό. - Πιο δυνατό;
Κάπως…
Γαμώτο!
Κάπως έτσι;
Κάπως έτσι αλλά πιο δυνατά.
Ντόνι…
νομίζω θα πρέπει να μας δείξεις πως το έκανες.
Γαμη…
Όχι!
Τζορτζ!
Όχι, είναι μια χαρά, Μάργκαρετ. Είναι καλά.
Ναι;
Ίσως να ήθελες να το ξανά συζητήσουμε τώρα;
Σαν λογικοί άνθρωποι.
Ή ίσως να προτιμούσες να κοιμηθείς, ώστε να ξεκινήσετε νωρίς το πρωί για σπίτι σας.
Ή ίσως… ίσως να θέλεις να τον στείλεις σπίτι όσο μένεις εδώ για εξηγήσεις.
Θα σε επιστρέψω όταν θα είσαι έτοιμη.
Φυσικά, μέχρι τότε μπορεί να αποφασίσεις να μείνεις.
Δεν πειράζει.
Δεν πειράζει. Ήρεμα, κοπελιά. Ήρεμα, κοπελιά.
Σταμάτα εκεί που είσαι.
Εσύ μείνε μακριά μας.
- Πιάσ' τον! Πιάσε το όπλο! - Πιάσ' τον! Πιάσ' τον!
Σήκωσε τον!
Όχι.
Σας παρακαλώ.
Ντόνι.
Τι θέλεις να κάνω;
Σιγουρέψω ότι δεν θα ξανά τραβήξει πιστόλι σε μας.
Όχι!
- Ακριβώς εδώ. - Όχι!
Όχι.
- Όχι. - Όχι!
Όχι!
Προχώρα, Ντόνι. Έλα.
- Σταμάτα. - Διδαχές για να τον διδάξεις, βλέπεις;
Ντόνι.
- Ντόνι, μη! Ντόνι. Ντόνι. - Ντόνι.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις.
Σε παρακαλώ, Ντόνι! Ντόνι, σε παρακαλώ!
- Ντόνι, μην το κάνεις. Μην το κάνεις. - Κάν' το, μικρέ.
- Ντόνι! Μην το κάνεις!
- Ντόνι. - Μην το κάνεις!
Ω, Θεέ μου!
Τζορτζ. Ω, Θεέ μου.
Τζορτζ. Τζορτζ.
Ω, Θεέ μου. Ω, Θεέ μου.
Λοιπόν, δεν θα πυροβολάει για αρκετό καιρό.
Ίσως να καταλαβαίνεις την οικογένεια μου τώρα.
Ασφαλή οδήγηση και στους δυο.
Τζορτζ. Τζορτζ. Τζορτζ. Τζορτζ.
Ω, Θεέ μου.
Τι σου έκανα; Ω, Θεέ μου.
Θα χρειαστεί μορφίνη.
Όλα καλά.
- Ήταν πέλεκυς, είπε; - Ήταν… ήταν τσεκουράκι.
Η αστυνομία έρχεται.
Κοίτα, μπορώ να σε ναρκώσω ή να στο μουδιάσω και να μείνεις…
Ξύπνιος, σωστά.
- Ξύπνιος. - Θα μείνω ξύπνιος.
Ναι, είσαι καλά. Ξύπνιος.
Κυρία μου, παρακαλώ να περιμένετε έξω.
Τι;
Λοιπόν…
Τώρα, ήδη άκουσα την πλευρά των Γουίμποϊς.
Την πλευρά τους; Ποια πλευρά τους;
Ως δικαιολογία αναφέρουν ότι ο κύριος Μπλάκλετζ εδώ τράβηξε όπλο.
Για αυτοάμυνα.
Το περίστροφο που μου έδειξε η Μπλανς;
Σίγουρα είναι.
- Κάποτε φορούσες σήμα. - Το φορούσε για 30 χρόνια.
Λοιπόν…
τότε ξέρεις πως πάει ο νόμος.
Γνωρίζω πολύ καλά πως πάει εδώ.
Η Μπλανς εξήγησε ότι τα πράγματα αγρίεψαν, και σε έπεισαν να κατεβάσεις το όπλο.
Του έκοψαν το χέρι.
Ναι, βέβαια, έτσι όπως τα λένε, εσείς οι δυο,
ήρθατε εδώ για να πάρετε ένα παιδί μακριά απ' τη μητέρα του.
Πρώτα με λόγια… έπειτα, απειλές… και μετά με πιστόλι.
Η Λόρνα, η μητέρα του μικρού, την είδες;
Βεβαίως, εκεί ήταν.
- Της μίλησες; Τους φοβάται. - Ήταν παντρεμένη με τον γιο σας, σωστά;
Ναι.
Και πέθανε, σωστά; Είναι νεκρός.
Πώς ακριβώς συνέβη;
Γιατί δεν μας λέτε εσείς;
Λοιπόν, είπε ότι ήταν ατύχημα.
Ξέρεις, έπεσε απ' το άλογο, έσπασε το λαιμό του, στα δύο.
Ένα ατύχημα.
Και αυτό είναι ένα ατύχημα.
Ξέρεις, και η Μπλανς…
εξέφρασε πραγματικό ενδιαφέρον για τα ατυχήματα στην οικογένεια σας.
Φοβάται για το μικρό που προσέχει τώρα.
Όσο παραμένετε εδώ, οι πιθανότητες να του συμβεί κάτι,
βέβαια αυτές οι πιθανότητες, αυξάνονται αθόρυβα.
Ούτε που θέλω να σκεφτώ τι τραγωδία θα είναι.
Δεν υπάρχει κάτι μικρότερο στον κόσμο από ένα φέρετρο παιδιού.
Βγες έξω.
Η ομοφωνία εκεί λέει ότι εσείς οι δυο δεν θα ξανά προκαλέσετε πρόβλημα εδώ γύρω.
Και παρεμπιπτόντως, επειδή είστε οικογένεια,
οι Γουίμποϊς δεν θα υποβάλλουν κατηγορίες.
Άρα είστε ελεύθεροι να φύγετε.
Αλλά, να ξέρετε, αν σας έδινα μια συμβουλή…
Κράτα την.
Βλέπετε, σκέφτομαι τον εγγονό σας.
Είναι ένας Γουίμποϊ τώρα.
Καλύτερα να αφήσετε πίσω την Χαρωπή Πέτρα.
Όσο πιο γρήγορα μπορείτε.
Κάνε στην άκρη.
- Τι συμβαίνει; - Γαμώτο.
Κάνε στην άκρη.
Τζορτζ.
Είσαι καλά; Μίλα μου.
Είμαι καλά.
Ήθελα μόνο να κάνεις στην άκρη.
Που στο διάολο είμαστε;
Άρα τι θα κάνετε;
Δεν ξέρω.
Άκουσα τι σας έκαναν οι Γουίμποϊς.
Μόνο που δεν ήξερα ότι ήσασταν εσείς.
- Τι άκουσες; - Ότι έκοψαν το χέρι κάποιου.
Ποιος στο είπε;
Ο θείος μου. Στη Χαρωπή Πέτρα.
Άρα έχεις οικογένεια στην πόλη.
Ένα θείο και μια θεία. Πουλάνε δέρματα για μένα.
Και άλλα πράγματα.
Γιατί ζεις εδώ έξω τότε; Ολομόναχος;
Δεν προέρχεσαι από 'δω.
Επειδή παράτησα το σχολείο στο Θωρηκτό.
Κυβερνητικοί πράκτορες μπήκαν στο σπίτι όταν ήμουν 8.
Με πήραν και με έβαλαν στο φορτηγό.
Ξέρεις, νόμιζα έκανα κάτι λάθος και η μητέρα μου δεν με ήθελε πια.
Αλλά τότε είδα ότι έκλαιγε.
Όλες οι μητέρες.
Ήσουν 8.
Μου έκοψαν τα μαλλιά.
Και με έπλυναν με κηροζίνη.
Και με έδειραν.
Για να αποβάλλουν το Ινδιάνικο από μέσα μου.
Υποθέτω τα κατάφεραν.
Οπότε όταν επέστρεψα σπίτι,
δεν μπορούσα να καταλάβω τα λόγια της γιαγιάς μου πια.
«Τώρα είμαι ο Πίτερ.» Προσπάθησα να της πω.
Ούτε αυτή με καταλάβαινε.
Αν δεν ανήκω πουθενά…
εδώ καλά είναι.
Διάλεξες καλό σημείο.
Αλλά δεν είναι καλό να είσαι μόνος.
Δεν είμαι μόνος.
Σου μιλάω.
Έχω μια ιδέα.
Ναι. Πρωτότυπο.
Άσε με να τελειώσω πριν με κοροϊδέψεις.
Και αν δεν ξέρεις τι να πεις, μην πεις τίποτα.
- Για πες. - Τι και εάν μέναμε;
Εδώ.
Σίγουρα ο Πίτερ θα ήθελε λίγη παρέα. Θα μπορούσαμε να φτιάξουμε το μέρος.
Μπορούμε να βάλουμε κι άλλο δωμάτιο στην κουζίνα. Ή να φτιάξουμε ένα δικό μας.
Εσύ θα κρατάς όσο εγώ θα καρφώνω. Έτσι πάει;
Είπες θα μ' αφήσεις να τελειώσω.
Τελείωσες τώρα. Απλά δεν το ξέρεις.
Στ' αλήθεια θέλεις να ζήσουμε εδώ έξω στη μέση του πουθενά με ένα…
Ινδιάνικο αγόρι και ένα χαμένο άλογο;
Ώστε να μπορείς, τι, να πηγαίνεις στην πόλη κάθε λίγο και λιγάκι,
προσπαθώντας να ρίξεις κλέφτικες ματιές στον Τζίμι;
Θα τον ακολουθάς στο σχολείο και ελπίζοντας ότι ο χρόνος θα ηρεμήσει τα πράγματα
και η Μπλανς Γουίμποϊ να σ' αφήσει να τον
κρατήσεις για πάνω από τριάντα δευτερόλεπτα;
Όταν έρθουν ξανά…
να πετσοκόψουν κάνα δυο ακόμα κομμάτια…
ή να αρχίσουν να κόβουν από σένα, αν υπάρχει και τίποτα
μόλις τελειώσεις να κατασπαράζεις τον εαυτό σου;
Τότε τι;
Και όταν βλάψουν τον Τζίμι; Και θα το κάνουν, από άχτι.
Τότε πώς θα νιώσεις;
Όταν τον πρωτοκράτησα,
αφέθηκε στην αγκαλιά μου και βολεύτηκε.
- Και ήταν ελαφρύς, σαν πούπουλα… - Ήμαρτον, Μάργκαρετ!
Πότε θα σταματήσεις να βασανίζεις τον εαυτό σου;
Προσπάθησα.
Λυπάμαι.
- Προσπάθησα, Τζορτζ. - Το ξέρω.
Αλλά δεν μπόρεσα να τον σώσω. Ο Θεός να βάλει το χέρι του.
Του χάσαμε και τους δυο.
Τζορτζ! Τζορτζ!
Όσο γρήγορη και αν είσαι, δεν νομίζω ότι θα τον προλάβεις.
Αν πηγαίνει εκεί που νομίζω, θα πρέπει να βγει στο δρόμο.
- Θα μου δείξεις γρηγορότερο δρόμο. - Εγώ θα…
- Δεν έρχομαι. - Έρχεσαι.
Μείνε ακίνητος.
Ξύπνα την. Ξύπνα την.
- Λόρνα. - Τι;
Θες να επιστρέψεις στο Ντάλτον; Εσύ και ο Τζίμι;
Αποφάσισε. Φεύγεις ή μένεις.
- Λόρνα, σε παρ… - Όχι εσύ.
Δεν χρειάζεται να βγάλεις κιχ.
Αυτή αποφασίζει.
Ξέρεις πως θα είναι η ζωή. Εδώ ή εκεί, ξέρεις.
- Δεν είναι κάτι που πρέπει να σκεφτείς. - Θα φύγω.
Ξέρεις το αμάξι. Είναι κάτω απ' το τιμόνι.
Το κλειδιά είναι μέσα.
Οδήγησε απευθείας στο γραφείο του Σερίφη στo Μπεν Ροκ. Ζήτα τον Νέβελσον.
- Μπεν Ροκ. - Σερίφη Νέβελσον.
- Θα το κανονίσει. - Τα πράγματα του Τζίμι.
- Πρέπει να πάρω… - Όχι. Έξω τώρα.
Και εσύ;
Απλά φύγε.
- Όχι… - Απλά φύγε.
Όσο πιο ήσυχα μπορείς. Από την μπροστά πόρτα.
Μετά τρέξε σαν το διάολο.
Παππού.
Κάτι καίγεται. Κάτι καίγεται! Ελάτε!
Άφησες τον φούρνο ανοιχτό;
Τι στο διάολο γίνεται;
Μπιλ, το σπίτι καίγεται.
Μυρίσαμε καπνό.
- Περίμενε. Περίμενε. - Όχι!
Βοήθεια!
- Όχι. Όχι. - Περίμενε. Περίμενε.
- Όχι! Πάρε τα χέρια σου από πάνω του. - Μη! Μη!
Τζίμι.
Μπιλ, τι γίνεται…
Μπιλ.
- Μπιλ, κάνε άκρη. Τον έχω. - Για την ευχή, Μπλανς, μην ρίξεις!
Λόρνα!
Δώσε μου τον μικρό, γέρο!
Κανείς δεν θα πληγωθεί.
Όχι.
Αγόρια!
Το σπίτι καίγεται!
Πιάσε τη Λόρνα! Έχει τον μικρό!
Μαμά;
Μάρβιν!
Ω, Θεέ μου.
Λόρνα!
Λόρνα. Τζίμι.
Είστε καλά;
Μωρό. Που είναι ο Τζορτζ;
Μου είπε να τρέξω, να πάρω το αμάξι.
- Μείνε μαζί της. - Όχι.
Όχι, μείνε, μείνε.
Μείνε μαζί τους, Πίτερ!
Τζορτζ.
Τζίμι. Που είναι ο Τζίμι;
Είναι ασφαλής, Τζορτζ. Με τη Λόρνα. Και τον Πίτερ. Μας περιμένουν.
Η Μπλανς;
- Που είναι; - Δεν ξέρω.
Δεν ξέρω. Πρέπει να φύγουμε.
Απλά φύγε. Πήγαινε. Βγες έξω.
Όχι χωρίς εσένα. Έλα.
Έλα. Στηρίξου πάνω μου.
Μάργκαρετ;
Τζορτζ!
Πίτερ.
- Μάργκαρετ! - Τζορτζ!
Γιατί;
Εσύ, εσύ άντε στο διάολο!
Κοίτα με. Κοίτα με.
Σε παρακαλώ κοίτα με. Εδώ είμαι.
Τζορτζ.
- Τζορτζ. Τζορτζ. - Μάργκαρετ. Πρέπει να φύγουμε.
Έλα.
- Πρέπει να φύγουμε τώρα! - Όχι!
Τζορτζ, θυμήσου…
Σε αγαπάω.
Σε ευχαριστώ.
Πρέπει να φύγεις.
Αντίο.