Ο ΘΡΥΛΟΣ ΤΩΝ ΙΠΤΑΜΕΝΩΝ ΦΡΟΥΡΩΝ
Τα νύχια μου είναι πάνω σου!
Η τρομοκρατία σου στα βασίλεια των κουκουβαγιών τέλειωσε.
Μη βιάζεσαι. Δεν θα τα βάλεις με το δικό μου
στρατό των κακών κουκουβαγιών.
Ίσως, αλλά εγώ είμαι ο Λάιζ του Κιλ...
κι έχω φτιάξει τον δικό μου στρατό...
- τους Φύλακες του Γκα'Χουλ! - Συγγνώμη, αλλά...
Ορκίστηκα να κάνω δυνατούς τους αδύναμους,
να θεραπεύσω τους λαβωμένους και να συντρίψω το κακό!
Τι συμβαίνει, Εγκλαντίν;
Σόρεν, είχες πει ότι εγώ θα ήμουν ο Λάιζ του Κιλ.
- Έλα τώρα! Την επόμενη φορά, εντάξει; - Ελπίζω να μη λες ψέματα...
στον Μεταλλόραμφο!
Το ράμφος μου! Μπαμπά!
Εντάξει, φτάνει προς το παρόν. Ώρα για ύπνο.
Ναι, σας παρακαλώ... Φτάνουν οι ιστορίες για τους Φρουρούς.
Κλαντ, οι ιστορίες είναι μέρος του πολιτισμού μας
και της ιστορίας μας. Μαθαίνουμε απ' αυτές.
Ακόμα και μετά την 700η φορά που τις ακούμε;
Ναι, ακόμα και τότε. Εκτός αν ξέρεις τα πάντα για την ιστορία μας.
Ξέρω ότι κερδίζουν οι Φρουροί.
- Μια ιστορία είναι μόνο, Σόρεν. - Όχι, δεν είναι.
Άντε πάλι...
Θέλω να πω, μπαμπά, έχεις δει ποτέ Φρουρό;
Κλαντ, επειδή δεν βλέπεις κάτι, δε σημαίνει ότι δεν είναι αληθινό.
Το νιώθεις με τη διαίσθησή σου.
Μέσω της διαίσθησής μας, οι φωνές των αιώνων
μας ψιθυρίζουν και μας λένε ποιο είναι το σωστό.
Φτάνει για απόψε, αγάπη μου.
Αύριο είναι μεγάλη μέρα. Η πρώτη πτήση.
Άντε για ύπνο τώρα. - Ελάτε, παιδιά.
Τα πούπουλα και τα βρύα είναι πολύ μαλακά για σένα, Εγκλαντίν.
Σόρεν, πιστεύεις πραγματικά ότι η μάχη ήταν αληθινή;
Θυμάσαι; Ήταν η Μάχη των Παγωμένων Νυχιών.
Οι Φρουροί ήταν πολύ λιγότεροι. Η κατάσταση ήταν αβέβαιη.
Τότε, ο Λάιζ του Κιλ επιτέθηκε στον αρχηγό των Κακών Κουκουβάγιων.
Οι Φρουροί νίκησαν και τα βασίλεια των κουκουβαγιών ήταν ελεύθερα και πάλι.
Ύστερα επέστρεψαν στο σπίτι τους, στο Μεγάλο Δέντρο του Γκα'Χουλ.
Κάποιοι, όμως, λένε ότι ο κακός βασιλιάς ζει ακόμα και φοράει
μια μεταλλική μάσκα για να κρύψει το ράμφος που του λείπει.
Σταμάτα! Θα έχει πρωϊνούς εφιάλτες!
Αυτό είναι το αγαπημένο μου σημείο!
Το ξέρω. Το έχουμε ακούσει χίλιες φορές.
Είσαι χαζός, Σόρεν. Νομίζω ότι ο μπαμπάς σε γέμισε με ιστορίες και όνειρα.
Τα όνειρα δεν βλάπτουν.
Αυτή είναι η διαφορά μας, αδερφέ. Εγώ βλέπω όνειρα στον ύπνο μου.
Μπορείς να πας κι εσύ για ύπνο τώρα;
Σόρεν...
ο μπαμπάς λέει ότι τα όνειρα δείχνουν ποιοι είμαστε.
Λοιπόν, όπως έλεγα... Όχι! Περίμενε!
Κοίτα, μπαμπά!
Θα γίνω ο καλύτερος ιπτάμενος επειδή οι Τάιτο είναι οι καλύτεροι σε όλα.
Σωστά, μπαμπά;
Έχεις δύναμη, Κλαντ, αλλά οι κουκουβάγιες
είναι οι καλύτεροι κυνηγοί για ένα λόγο...
Ναι, ξέρω. Πετούν αθόρυβα.
Μέχρι να βγάλω τα νύχια μου... - Τα ποντίκια θα το έχουν σκάσει.
Εσύ και τα μικρά σου θα πεινάσετε. - Μπαμπά, είμαι έτοιμος!
Νεαρέ φρουρέ, δε νομίζω ότι το πρώτο σου
μάθημα πτήσης θα είναι τόσο επικίνδυνο.
Μην ανησυχείς πόσο θόρυβο κάνεις στην αρχή. Πρέπει μόνο να απλώσεις...
τα φτερά σου.
Μπράβο! - Η τύχη του πρωτάρη.
Ξέρεις, Κλαντ, βοηθάει όταν βλέπω πού θα προσγειωθώ.
- Έλα, σε παραβγαίνω. - Εντάξει. -Πάμε!
Ξεκίνησες πρώτος!
- Όχι! - Ναι.
Αγόρια, μην τσακώνεστε άλλο.
Νόκτους, ας τους βάλουμε μέσα. Είναι ώρα να φύγουμε.
Να έρθουμε μαζί σας στο κυνήγι;
Όχι, απόψε. Αλλά όταν έρθει η ώρα...
τουλάχιστον, θα φοράς το κράνος σου.
- Ωραίο κράνος! - Άφησέ με.
- Αγόρια! - Ξανακάν' το. Ξαναπές το.
Νόκτους, ξέρω ότι ο Σόρεν είναι λίγο ονειροπόλος. Ανησυχείς γι' αυτόν;
Ανησυχώ και για τους δύο.
Σαν χθες ήταν μωρά, και τώρα μεγάλωσαν και αφήνουν τη φωλιά.
Θέλω μόνο να είναι προετοιμασμένοι.
Θα τα πάνε μια χαρά.
Πάμε.
Εγκλαντίν, είσαι καλά;
Δεν είναι τίποτα, καλή μου. Αν θέλει να βγει, άφησέ το!
- Παραλίγο! - Τι κατόρθωμα!
- Τι είναι αυτό; - Ο πρώτος σου σβώλος.
Πρώτος; Δηλαδή θα ακολουθήσουν κι άλλοι;
Δεν το αναγνωρίζεις, καλή μου;
Ήταν το ποντίκι που έφαγες. Δηλαδή, το τρίχωμα και τα κόκαλά του.
Όλες οι κουκουβάγιες φτύνουν σβώλους.
Νομίζω, μάλιστα, ότι έχω κρατήσει τους πρώτους σβώλους των αδελφών σου.
- Όχι, όχι! - Μήπως θέλεις να τους δεις;
Κυρία Πι, δεν μπορώ. Σας παρακαλώ!
Έλα, αγαπητή μου, πολύ μεγάλη νύχτα για τέτοια όνειρα.
Κλαντ, θες να βγούμε έξω να πετάξουμε λίγο ακόμα;
Τι; Να βγούμε πάλι έξω και να κάνουμε φιγούρες;
Δε νομίζω.
Ίσως έχεις δίκιο. Ίσως είναι καλύτερα να μείνουμε μέσα
και να παίξουμε ξανά τη Μάχη των Παγωμένων Νυχιών.
Κλαντ, να σου δείξω πώς το κάνω, χωρίς να θυμώσεις;
Εντάξει, δείξε μου πώς το κάνεις.
Πριν πηδήξω, βλέπω τον εαυτό μου να στέκεται
σε έναν μεγάλο γκρεμό με τους Φρουρούς...
έτοιμους για μάχη.
Πηδάω προς τα κάτω, αιωρούμενος ελαφρά σαν τον Λάιζ του Κιλ...
Ο αέρας με μεταφέρει... - Αρκετά!
Είσαι καλά, Κλαντ;
Ωχ, όχι...
- Είμαστε στο έδαφος! - Δεν μπορεί... είναι...
Είναι το χειρότερο μέρος για μια κουκουβάγια.
Δεν ξέρω... είναι περίεργα εδώ κάτω.
Πρέπει να γυρίσουμε πίσω. Δεν μπορούμε να είμαστε εδώ.
Αν μπορούσαμε μόνο να φτάσουμε μέχρι εκείνο το κλαδί.
Τότε θα μπορούσαμε να σκαρφαλώσουμε μέχρι πάνω.
Για να δούμε.
Τι;
Τι ήταν αυτό;
Κλαντ! Κλαντ!
Πού μας πάτε;
Το σπίτι μας είναι από κει.
Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό!
Κλείσε το στόμα σου, γιατί θα στο κλείσω εγώ.
Τι λες γι' αυτό, Τζατ;
Για να κλείσω το στόμα της κουκουβάγιας;
Όχι γι' αυτό, αλλά για το σατανικό μου βλέμμα. Το δουλεύω εδώ και εβδομάδες.
Δεν το πρόσεξα. Για να δω.
- Εντυπωσιακό! - Σου αρέσει;
Ξέρεις, η σατανική σου ματιά μού θυμίζει λίγο το δικό μου τρομακτικό βλέμμα.
- Αλήθεια; - Σηκώνω το φρύδι μου...
Ποιοι είστε;
Όχι ερωτήσεις. Ούτε ποιοι, ούτε τι, ούτε γιατί. Θα μάθεις πολύ σύντομα.
Πιστεύεις ότι αυτό το σατανικό βλέμμα έμοιαζε τεχνητό ή φυσικό;
- Απόλυτα φυσικό. - Ευχαριστώ.
Άφησέ με να φύγω!
Σκληρό ράμφος έχει αυτό εδώ, ε;
Ναι, θα φανεί πολύ χρήσιμο.
Ξέρεις Τζατ, το δικό σου σατανικό βλέμμα σε συνδυασμό
με τα δικά μου ανασηκωμένα φρύδια, θα δείχνει κάπως έτσι.
- Πώς το λες αυτό; - Αρπακτικό!
Αρπακτικό... δεν είναι λίγο χαζό;
Κοίτα, Τζατ. Ο Γκριμπλ. - Τέλεια.
- Δείξ' του τη νέα σου εμφάνιση. - Με ή χωρίς σηκωμένα τα φρύδια;
Με σηκωμένα τα φρύδια.
Γεια σου, Γκριμπλ!
Τζατ! Τζετ! Χαίρομαι που σας βλέπω και τους δυο.
Κουκουβάγια είναι αυτή που κουβαλάς, Γκριμπλ;
Τζατ, είναι ξωτικό. Είναι πολύ μικρές, αλλά δουλεύουν σκληρά.
Είσαι πολύ γέρος για να μεταφέρεις κανονικές, ε;
Ξεκαρδίστικα!
Έχει κάτι η μούρη σου, Τζατ;
Όχι!
Τον νευριάσαμε τώρα.
- Είναι νέα όψη. - Το ξέρω, αλλά μου την είπε.
- Είμαι ο Σόρεν. - Είμαι η Γκίλφι.
- Είπε ότι είσαι ξωτικό. - Από το Κανίρ. Είναι στην έρημο.
- Εσύ είσαι Τάιτο; - Ναι, από το Δάσος Τάιτο.
Ποιες είναι αυτές οι κουκουβάγιες;
Ξέρεις πού μας πάνε;
Σταμάτα να μιλάς.
Κλαντ! - Ησυχία!
Οι γονείς και οι οικογένειές σας σάς εγκατέλειψαν.
Γι' αυτό από τώρα, θα χαρακτηρίζεστε ως ορφανά.
Φοβερά τραγικό, το ξέρω, αλλά με το έλεος του θεού μας, σωθήκατε!
- Θέλω τη μαμά μου! Σας έφεραν εδώ στο Σαιντ Ετζίλιους.
Τελικά, θα νιώσετε ευγνώμονες για την καλοσύνη που σας δείξαμε.
Θα ξεπληρώσετε αυτή την καλοσύνη με εργασία!
Κάποιοι από εσάς θα γίνουν συγκομιστές.
Όχι, δεν θέλω να γίνω συγκομιστής!
- Κάποιοι θα γίνουν στρατιώτες. - Γκίλφι, μείνε μαζί μου.
Αλλά με τον τρόπο σας, όλοι θα υπηρετείτε τον άρχοντα Τάιτο και τους Αγνούς!
- Αφήστε μας να φύγουμε! - Ησυχία!
- Δεν θέλουμε να υπηρετήσουμε τους Αγνούς! -Ησυχία!
Είμαι η Νάιρα!
Είμαι Στρατηγός του Σαιντ Ετζίλιους και σύζυγος του άρχοντα Τάιτο.
Ξέρω ότι τώρα σας λείπει η οικογένειά σας, αλλά πολύ σύντομα θα καταλάβετε
ότι οι Αγνοί είναι η νέα σας οικογένεια.
Οι Αγνοί δεν είναι η οικογένειά μας. Αφήστε μας να φύγουμε.
Έχει δίκιο. Αφήστε μας να φύγουμε!
Τι είναι αυτό;
Τάιτο, μη σπαταλάς το χρόνο σου. Μη λερώνεις τα φτερά σου.
Αφήστε την ήσυχη.
Ένας δυναμικός μικρός Τάιτο! Τι συγκινητικό!
Εσύ και η τριχόμπαλά σου θα μείνετε μαζί, λοιπόν...
ως συγκομιστές!
Πάμε, γρήγορα.
Ίσως όταν θυμηθείς την ευγενική σου καταγωγή, Τάιτο,
να σε κάνουμε στρατιώτη.
- Έλα. - Ο αδερφός μου;
- Πού είναι; - Κλαντ!
Κουκουβαγίτσα, εκείνος εκεί λέει ότι είσαι αδερφός του.
Μήπως θα 'θελες να πας μαζί του;
Το φαντάστηκα.
- Κλαντ; - Πάμε, άφησέ τον ήσυχο.
Κλαντ!
Να, ένας στρατιώτης!
Σ' ευχαριστώ.
Σόρεν, δεν είσαι υποχρεωμένος να είσαι εδώ μαζί μου.
Θα 'πρεπε να είσαι με τον αδερφό σου.
Όχι, Γκίλφι, δεν θα μπορούσα ποτέ να είμαι με εκείνους τους Τάιτο.
Ούτε ο Κλαντ θέλω να είναι μαζί τους.
Τι έπαθε αυτός;
- Μοιάζει σαν φεγγαρο... - Εσείς εκεί, προχωρήστε! Ελάτε!
Κάντε ακριβώς αυτό που σας λέει, αλλιώς δεν θα ξαναδείτε το φως της αυγής.
- Καλό αυτό, Τζατ. - Μου βγήκε λίγο ψεύτικο.
- Ήταν φοβερό! - Σ' ευχαριστώ, Τζατ.
Ακούστε προσεκτικά! Θέλουμε να...
- Πώς το είπαμε, Τζατ; - να αναπαυτείτε.
Να αναπαυτείτε.
Γι' αυτό γύρετε πίσω, σηκώστε τα ράμφη σας
και στρέψτε τα πρόσωπά σας στο φως της λαμπρής πανσελήνου.
Και... κοιμηθείτε...
Σόρεν, δεν πρέπει να κοιμηθούμε.
Νομίζω ότι προσπαθούν να μας φεγγαροϋπνωτίσουν.
Φεγγαροϋπνωτίσουν;
Κάποιες φορές στην έρημο, οι κουκουβάγιες
εξαντλούνταν και κατέρρεαν κάτω απ' το φεγγάρι.
Όταν ξυπνούσαν, απλώς δεν ήταν οι ίδιες.
Σα να είχαν ξεχάσει ποιες ήταν.
Γκίλφι, θα φύγουμε από δω.
Τα ξέρω αυτά τα αστέρια. Θα μπορούσα να μας βγάλω από δω, αλλά...
Ο μόνος τρόπος να φύγουμε είναι να πετάξουμε, και δεν μπορούμε!
Δεν μπορούμε ακόμα. Αλλά μπορούμε να μάθουμε.
Όποτε δεν παρακολουθούν, αν έχουμε την ευκαιρία,
μπορούμε να απλώνουμε τα φτερά μας.
Πιστεύεις, πραγματικά, ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε, Σόρεν;
Μαζί, Γκίλφι, θα δραπετεύσουμε.
Κρυώνω.
Μαζί.
Εντάξει, καλές κουκουβαγίτσες μου. Αρκετά αναπαυτήκατε.
Όχι!
Κουνηθείτε!
- Πού πάμε τώρα; - Γκίλφι!
Πρέπει να φερόμαστε σαν φεγγαροϋπνωτισμένοι.
Όχι! - Κουνήσου, μη χαζεύεις.
Καλώς ήρθατε στο "Σβωλοστάσιο".
Είναι ένα υπέροχο μέρος για εσάς τις υπόλοιπες κουκουβάγιες.
Δεν πρέπει να λυπάστε αυτούς εκεί κάτω.
Ως κατώτερο είδος, είναι τυχεροί που υπηρετούν έναν υψηλό αγώνα.
Ως κουκουβάγιες Τάιτο, ανώτερές τους εκ φύσεως,
είστε κι εσείς μέρος αυτού του σχεδίου.
Κάποιοι σύντομα θα φέρετε την τάξη σε όλα τα βασίλεια των κουκουβαγιών
όταν οι Αγνοί θα κυβερνήσουν.
Εσείς και μια ευγενή εποχή θα χαράξει.
Τώρα, αποδείξτε τη μεγαλοσύνη σας και υψωθείτε.
Πιο ψηλά!
- Ας αρχίσει το πάρτυ! - Ας αρχίσει η διαλογή!
Αρχίστε να μαζεύετε τους σβώλους. Ξεδιαλέξτε τους.
- Ναι! Αρχίστε να διασκεδάζετε! Σβώλοι! - Τους λατρεύουμε.
Σβώλοι άλλων κουκουβαγιών!
Ίσως να ήταν καλύτερα να είχαμε φεγγαροϋπνωτιστεί.
Ξεκινήστε! Ξύπνα εσύ!
Μπράβο, νούμερο 857..., τέλος πάντων.
Λοιπόν, όλοι σας, μαζευτείτε!
- Εσύ με τη χαζοχαρούμενη έκφραση! - Έτσι είναι όλοι τους.
Δώστε προσοχή! Σας μιλάει αυτός.
Για τέτοιους σβώλους θα ψάχνετε.
Τρίχωμα και κόκαλα ποντικών. Τα συνηθισμένα.
Αλλά το μυστικό σπάνιο συστατικό σε αυτό,
είναι που διέφυγε από το βλέμμα του ποντικού.
Ένα ψήγμα μετάλλου. Έχω πολύ καλή αντίληψη...
- Πράγματι, έχει... - και εντόπισα εσένα!
Θα προσφερθείς;
Πήγαινε αυτό το μέταλλο, εκεί που λάμπουν όλα μαζί!
- Παρακολουθείς; - Άντε!
Σόρεν...
Εντάξει, γεμίστε κι άλλα καλάθια. Γυρίστε στη δουλειά.
Τι έγινε;
Άκου, Γκίλφι. Εκείνα τα πουλιά κάνουν κάτι φοβερά κακό.
Πρέπει να βρούμε τον Κλαντ και να φύγουμε από δω.
Και τι ακριβώς νομίζετε ότι κάνατε εσείς οι δυο;
Μόλις θα έχουμε μαζέψει αρκετά μέταλλα, θα στήσουμε παγίδα.
Τότε εξαρτάται από σένα να παρασύρεις τον εχθρό μας στο σωστό μέρος...
στα νύχια μας.
Και ύστερα, τα δυτικά βασίλεια και το Δέντρο θα γίνουν δικά μου.
Έχεις το λόγο μου.
- Τι σχεδιάζεις να κάνεις μ' εμάς; - Προχώρα!
- Τι είναι αυτό το μέρος; - Μπες μέσα και σταμάτα τις ερωτήσεις.
Οι Αγνοί δεν θα χαρούν και πολύ αν δεν μας αφήσεις
να γυρίσουμε στο Σβωλοστάσιο.
Όχι... και δεν θα χαρούν καθόλου όταν μάθουν τι θα σας κάνω.
Θα σας μάθω να πετάτε!
- Να πετάμε; - Μπορείς να χαλαρώσεις, μικρή.
Τα πράγματα χειροτερεύουν εδώ.
Είπα στον εαυτό μου ότι αν ερχόταν κάποιος εδώ αρκετά
έξυπνος και γενναίος να αντισταθεί, θα τον βοηθούσα.
Υποθέτω πως εσείς οι δύο θα πρέπει να τολμήσετε.
- Μα, εσείς δεν είστε; - Αγνός;
Όχι. Το μισώ.
Σχεδόν όσο μισώ αυτό που έγινα.
Τα φτερά μου δεν ήταν πάντα βαμμένα με αυτά τα χρώματα.
Όταν οι Αγνοί εισέβαλαν στο βασίλειό μας, εγώ πρόβαλα αντίσταση.
Νόμιζαν ότι μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τον πατέρα.
Πήραν την οικογένειά μου.
Υποσχέθηκαν ότι αν τους υπάκουα, ίσως να την ξανάβλεπα.
Και κάνω τη βρώμικη δουλειά τους από τότε.
Λοιπόν, έχετε πετάξει ξανά;
Κατέβαινα από τα κλαδιά.
Δεν έχετε πια την πολυτέλεια να πετάτε από φωλιά.
Πρέπει να αυξήσουμε τη δύναμή σας ξεκινώντας με αυτά που ξέρετε ήδη.
Δείξτε μου τι μπορείτε να κάνετε.
Έλα.
Ωραία, ωραία.
Προσπαθήστε να νιώσετε κάθε μυ, κάθε πούπουλο σε κάθε φτερούγισμα.
Και αιωρηθείτε!
Εντάξει, φτάνει. Ελάτε, πίσω στην προπόνηση.
Τώρα, τους καλύτερους από εσάς, τους πιο ικανούς
και πιο έξυπνους θα τους παρουσιάσω στον άρχοντα Τάιτο.
Ας δούμε πόσο βελτιωθήκατε...
ως ιπτάμενοι.
Ως Τάιτο!
Λοιπόν;
Μπράβο! Επέδειξες άριστη υπακοή και πειθαρχία.
Ο σύζυγός μου θα χαρεί ιδιαίτερα για την πρόοδό σου.
Πες μου...
έχει κι ο αδερφός σου παρόμοιες δυνατότητες ως ιπτάμενος;
Ποιος, ο Σόρεν; Όχι. Έπεσε από το δέντρο όταν ήταν ακόμα μωρό.
Είναι κουτσός.
Στρατιώτη! Μην παίρνεις θάρρος από τους επαίνους.
Ποτέ μη λες ψέματα σε μένα.
Για τον άρχοντα Τάιτο χρειαζόμαστε
όσο γίνεται περισσότερους δυνατούς ιπτάμενους.
Έλα. Ας πούμε στον αδερφό σου τι ανταμοιβές δίνονται
σε όσους αναγνωρίζουν την πραγματική οικογένειά τους.
Περισσότερο φτερούγισμα! Ελαφρύ φτερούγισμα!
Δεν έχετε ακόμα το σωστό μέγεθος.
Θα πρέπει να το αντισταθμίσετε με το φτερούγισμα.
Κουνήστε τα φτερά σας πολύ γρήγορα, αν μπορείτε, χωρίς καθυστέρηση.
Δεν μπορώ να λυγίσω τα φτερά μου αρκετά, Γκιμπλ.
Είναι πολύ κοντά.
Έλεγαν ότι και τα φτερά του Λάιζ του Κιλ ήταν κοντά,
αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε.
Θα χρειαστεί να πετάξετε πολύ μακριά για να φτάσετε μέχρι τους Φρουρούς.
- Τους Φρουρούς του Γκα'χουλ; - Ναι!
- Μα πώς θα ξέρουμε πού να πάμε; - Πρέπει να πάτε στη Θάλασσα Χούλεμιρ.
Εκεί που το Δέντρο περιβάλλεται από αρχαία ομίχλη.
Που το κρύβει από όλους,
εκτός απ' τους αποφασισμένους και αγνούς στην καρδιά.
Ναι! Ακριβώς!
Θα έρθω μαζί σας. Έχω ακόμα την ελπίδα
να ελευθερώσω την οικογένειά μου.
Αλήθεια;
- Κλαντ... - Φύγετε!
Κλαντ, έλα μαζί μας!
- Φύγετε τώρα! - Πιάσ' τους!
Κλαντ!
Νεαρή μικρή κουκουβάγια, μη φύγεις.
Σόρεν, τι κάνουμε;
- Σόρεν, πρέπει να φύγουμε. - Κλαντ, έλα! Τώρα είναι η ευκαιρία!
Τι περιμένεις, μικρέ; Αυτή είναι η ευκαιρία σου να γυρίσεις σπίτι σου.
Είμαι... είμαι στο σπίτι μου.
Θα τραυμάτιζες τη βασίλισσά σου, Γκριμπλ;
Δεν είσαι η βασίλισσά μου!
Πρέπει να πηδήξουμε τώρα, Σόρεν.
Τώρα!
Έλα, έλα, ακολούθα με! Πέτα! Φτερούγισε τα φτερά σου!
Όλες οι μικρές κουκουβάγιες...
- Είσαι ανόητος; - Όχι!
Πήγαινε να το πεις στους Φρουρούς!
- Κοίτα, εκεί! Βλέπω άνοιγμα! - Πού;
Γκίλφι! Έλα, ακολούθησέ με!
Πιο γρήγορα, Γκίλφι! Έλα, πιο γρήγορα!
Δεν μπορώ, Σόρεν. Δεν μπορώ. Πρέπει να ξεκουραστώ.
Έλα, Γκίλφι. Πρέπει!
Πού πήγαν;
- Νομίζω ότι έφυγαν. - Τι;
Είσαι σίγουρος;
Έτσι νομίζω.
- Ξέρεις κάτι; - Τι;
Πετάμε!
Έχει την αίσθηση που νόμιζες ότι θα είχε;
Με τίποτα!
Είναι πολύ καλύτερο!
- Τι θα κάνουμε τώρα, Σόρεν; - Θα βρούμε τους Φρουρούς του Γκα'Χουλ!
Ο θάνατος τού Γκριμπλ ήταν θλιβερός.
Αλλά εσύ, είχες την ευκαιρία να ακολουθήσεις
τον αδερφό σου, κι όμως δεν το έκανες.
Αρχίζω να πιστεύω ότι ίσως τελικά αξίζεις να μείνεις...
να γίνεις ένας από εμάς. - Αυτό θέλω.
Εμείς προσφέρουμε δύναμη και στόχους.
Εσύ τι μπορείς να μας προσφέρεις;
Τι μπορείς να προσφέρεις σε μένα;
Εγώ...
έχω μια αδερφή. - Για συνέχισε...
Είναι νέα, αλλά το λέει η καρδιά της.
Και θα γίνει μια δυνατή Τάιτο.
Ίσως μπορείς να τη φέρεις σε μένα. Εδώ, οι νέοι είναι το μέλλον μας.
- Μήπως πεινάς; - Γιατί;
Τι είναι αυτό;
Ωραίο κυνήγι! Πρέπει να είσαι πολύ περήφανος για τον εαυτό σου...
που έπιασες μια πεταλούδα που είχε ήδη πιαστεί!
- Μα, δεν την είχες πιάσει εσύ. - Ήμουν πολύ κοντά.
Θα μπορούσα να πω ότι ήμουν τόσο κοντά.
Τέλεια.
Ενέδρα! Σίγουρα δεν το περίμενες αυτό!
Συγγνώμη, δε θέλαμε να σου πάρουμε την πεταλούδα σου.
- Δεν ήταν δική του. - Ήταν.
Ψάχναμε μόνο για ένα μέρος να κρυφτούμε και να ξεκουραστούμε.
- Με ποια σειρά; - Τι εννοείς;
Εννοώ, έπρεπε πρώτα να κρυφτείτε ή να ξεκουραστείτε;
Ποια είναι η διαφορά;
Τεράστια!
Αν πρέπει πρώτα να κρυφτείτε, τότε είστε άσχημα μπλεγμένοι.
Αλλά αν είχατε κατά νου την ξεκούραση, η κατάσταση δεν είναι τόσο τρομερή.
Πάμε προς τη Θάλασσα Χούλεμιρ.
Θα βρούμε τους Φρουρούς του Γκα'Χουλ.
Αλήθεια;
Δύο μικρές κουκουβάγιες σαν εσάς δεν θα φτάσουν ποτέ τη Θάλασσα.
Υπάρχουν κάτι πολύ τρομακτικά πλάσματα προς τα εκεί.
Τρομακτικά πλάσματα;
Αν δεν σας φάνε τα γεράκια, τότε θα το κάνουν οι γύπες.
Κι αν δεν σας φάνε οι γύπες,
τότε τα αγριόσκυλα παραμονεύουν μέσα στα δέντρα...
και καθώς περνάτε πετώντας...
Το ερώτημα παραμένει το ίδιο, φίλε μου.
Έχεις κάποιο μέρος να ξεκουραστούμε; Η φίλη μου είναι χτυπημένη.
Με λένε Ντίγκερ.
Η φωλιά είναι από δω.
- Ώστε, πάτε στη Θάλασσα, ε; - Ναι.
Ξέρεις πώς λένε τις κουκουβάγιες που πετάνε προς τη Θάλασσα;
- Όχι. - Χαμένες...
σε παραλήρημα! Έχω κι άλλο ένα αστείο για σας.
Πώς λέγεται η κουκουβάγια που...
Τουάιλαϊτ! Έχουμε παρέα.
Άκουσέ με, μιλάω σοβαρά! Αυτό είναι φοβερή ασέβεια.
Ήρθε το Δείπνο, Δείπνο!
Και δεν σταματάει να μιλά.
- Κυρία Πι, εγώ είμαι... ο Σόρεν! - Σόρεν!
Αποκλείεται! Κάθε μέρα έψαχνα εσένα και τον Κλαντ! Και τώρα αυτό!
Με άρπαξε αυτό το τερατούργημα! - Τερατ...
Το θράσος σου...
Ντίγκερ, ποιές είναι αυτές οι μικρές κουκουβάγιες
και γιατί μιλάνε στο "Δείπνο";
Δεν με λένε "Δείπνο"!
Το "Δείπνο" είναι λίγο κακόκεφο.
Δεν είναι "Δείπνο", είναι η νταντά μου.
Σιχαίνομαι να με αναγκάζουν να σφυρίζω! Εγώ είμαι μια κυρία.
Ώστε, κυρία...
Κυρία Πι, αυτοί οι νέοι φίλοι μου. Η Γκίλφι, ο Ντίγκερ, και...
ο Τουάιλαϊτ, είπαμε;
Έλα να σε γνωρίσω, Δείπνο... θέλω να πω, κυρία Πι.
Πάνε στη Θάλασσα Χούλεμιρ για να βρουν τους Φρουρούς του Μεγάλου Δέντρου.
- Αλήθεια; - Τι;
Όχι, Σόρεν, πρέπει να σε γυρίσουμε σπίτι στους γονείς σου. Ανησυχούν πολύ.
Όχι, δεν καταλαβαίνετε, κα Πι.
Τον Κλαντ κι εμένα μας απήγαγαν. - Κύριε ελέησον!
Ακόμα τον κρατούν αιχμάλωτο.
Πρέπει να πάω να βρω τους Φρουρούς.
Είναι οι μόνοι που μπορούν να τον σώσουν.
Περιπέτεια σε εξέλιξη! Κίνδυνος, δολοπλοκίες! Υλικό για τραγούδι.
Όχι πάλι!
Αλλά τέτοια πράγματα δεν με επηρεάζουν καθόλου...
γιατί είμαι ποιητής, όσο και πολεμιστής.
Αν μου επιτρέπεται, "δεν υπάρχει καμιά νταντά που να του αρνείται.
Το αγόρι δεν δαμάζεται!
Πετάει προς τον κίνδυνο...
για να τον κάνουν μαύρο στο ξύλο και να τον σακατέψουν...
Επειδή είναι ηχηρό, δε σημαίνει ότι είναι και τραγούδι.
Αυτό το ποίημα μού ήρθε έτσι απλά, είτε το πιστεύεις, είτε όχι.
- Νομίζω ότι το πιστεύω. - Είναι χάρισμα.
Έξυπνο, αλλά απ' ότι φαίνεται έχουμε μακρύ ταξίδι, οπότε...
Κυρία Πι, ξέρετε ότι αυτό θα ήθελε κι ο μπαμπάς.
- Γι' αυτό θα έρθω κι εγώ μαζί σου. - Τι;
Όχι! Σε παρακαλώ, μη μας αφήνεις εδώ.
Ναι, είστε οι πρώτες νέες ψυχές που βλέπουμε εδώ και 8 μήνες!
Αν είναι να ακούσω άλλα από τα γελοία αστεία του για κουκουβάγιες...
- Γιατί; Είναι ωραία. - Όχι, δεν είναι.
Αν είναι να τον ακούσω να λέει άλλο ένα...
από τα τραγούδια του θα αυτοστραγγαλιστώ.
Πώς τολμάς; Αν νομίζεις, έστω και για μια στιγμή, ότι τα αστεία σου...
Σας παρακαλώ, μη φύγετε.
Ξέρετε πώς θα πάτε στη Θάλασσα Χούλεμιρ;
Ο Τουάιλαϊτ ξέρει τον δρόμο. - Φυσικά και τον ξέρω!
Φύγαμε για τη Θάλασσα Χούλεντανς!
- Χούλεμιρ... - Χούλεμιρ!
Ξέρετε, κα Πι, θα είστε το πρώτο φίδι που πέταξε ποτέ.
Νομίζω πως ναι.
Και μου αρέσει πολύ!
Άρχοντά μου...
Η δουλειά μας στο Σαιντ Ετζίλιους έχει σχεδόν τελειώσει.
Τα τελευταία μέταλλα βρίσκονται καθ' οδόν
και σας έφερα ένα ολοζώντανο δώρο.
Τους νέους σας στρατιώτες! Δοκιμασμένους και αγνούς.
Ο ένας, συγκεκριμένα, έχει εξαιρετική προοπτική.
Εγώ θα το κρίνω αυτό.
Εσύ, στρατιώτη, πλησίασε.
Ναι, είναι φυσικό να με φοβάσαι.
Πώς σε λένε; - Κλαντ.
- Πιο δυνατά! - Κλαντ.
- Ονομάζομαι Κλαντ. - Πολύ καλύτερα έτσι.
Να θυμάσαι ότι η αδυναμία είναι για τα κατώτερα όντα.
Ποτέ για εμάς!
Ξέρεις γιατί, Κλαντ;
Επειδή εμείς είμαστε Τάιτο!
- Έχω άλλο ένα. Τοκ, τοκ! - Σε παρακαλώ, μην απαντήσεις.
- Ποιος είναι; - Μην τον ενθαρρύνεις.
- Οι κουκουβάγιες. - Ποιες κουκουβάγιες;
- Να'το έρχεται... - Έχεις δίκιο. Ποιες κουκουβάγιες;
- Σε ικετεύω! - Είναι αστείες γιατί οι κουκουβάγιες...
Είναι ένα πολύ κωμικό...
Καθώς πέφτει η νύχτα, έτσι κι εμάς μας παίρνει ο ύπνος...
μας παίρνει ο ύπνος...
Συνεχίζει να μας παίρνει ο ύπνος. Μας παίρνει ο ύπνος.
Τα όνειρα μας τριγυρίζουν.
Τώρα κοιμηθήκαμε.
Τώρα κοιμηθήκαμε...
Ξέρεις, νομίζω ότι εκείνο το κοράκι μάς ακολουθεί.
Ναι, το προσέχω εδώ και αρκετή ώρα.
Ξέρεις τι λέει μια κουκουβάγια όταν την αρπάζει ένα κοράκι;
- Πραγματικά, σταμάτα να μιλάς. - Ακριβώς!
Φύγε από δω!
- Αυτό ήταν! - Τουάιλαϊτ, το λάουτό σου!
Άσε τους να το πάρουν. Σιγά το πράγμα!
- Ω, Θεέ μου! Όχι! - Ναι!
Κυρία Πι!
Κυρία Πι! Έρχομαι!
Σόρεν, κοίτα!
Πετάω!
- Είναι πολύ μακριά! - Θα σε πάω πιο κοντά.
Θα τους ορμήσουμε με τα νύχια μας!
- Τι; - Εμπιστέψου με, ξέρω τι κάνω.
- Το έχεις ξανακάνει; - Όχι, αλλά πάντα ήθελα να το δοκιμάσω.
Κρατήσου!
Κυρία Πι!
Φύγετε από δω! Εξαφανιστείτε!
Κυρία Πι, είστε καλά;
Είμαι πολύ καλά!
Ας το κάνουμε ξανά.
- Σίγουρα μπορείς να πετάξεις! - Ευχαριστώ, Τουάιλαϊτ.
Λοιπόν... φτάσαμε!
Η Θάλασσα Χούλεμιρ.
- Είναι... τόσο μεγάλη! - Πράγματι, είναι πολύ μεγάλη.
Δεν ξέρω... Πιστεύεις πραγματικά ότι εκεί είναι οι Φρουροί;
Πρέπει να είναι.
Γεια σας!
- Ποιος είναι εκεί; - Νέες αφίξεις, όπως είχε προβλεφθεί.
Είχε προβλεφθεί ότι παρείσακτοι θα προσγειώνονταν στην ακτή μου.
- Δεν θέλουμε να σου κάνουμε κακό. - Ναι, κι αυτό είχε προβλεφθεί.
- Πετάξαμε από πολύ μακριά. - Κι αυτό είχε προβλεφθεί.
- Και είμαστε πολύ κουρασμένοι. - Είχε προβλεφθεί.
Τα ξέρω όλα. Τώρα πες την επιθυμία σου, κουκουβάγια.
Περίμενε! Αν, πράγματι, τα ξέρεις όλα...
τότε πώς και δεν το ξέρεις αυτό;
Είχε προβλεφθεί ότι θα υπήρχε κάποιος δύσπιστος.
- Έχει κανείς άλλος πρόβλημα μ' αυτό; - Είναι πολύ ευγενικό εκ μέρους του.
Ο μπαμπάς έλεγε ότι φυλασσόταν από τα αγκάθια της Έχιδνας.
Περίμενε! Περίμενε! Είσαι έχιδνα;
Είμαι η Έχιδνα.
Και είχε προβλεφθεί ότι θα χρειαζόσουν βοήθεια για να φτάσεις μέχρι εδώ.
Τότε πρέπει να σου πω ότι αναζητούμε τους Φρουρούς.
- Έπρεπε να το ξέρεις ήδη αυτό. - Το ξέρω, δύσπιστη!
Συνέχισε.
Ο μπαμπάς είπε ότι τα αγκάθια σου μπορούν να μας καθοδηγήσουν.
Και θα το κάνουν. Για να φτάσετε στο Δέντρο
ακολουθήστε το πτερύγιο της φάλαινας ψηλά στον ουρανό.
Ποτέ μην ξεφύγετε από εκείνα τα αστέρια.
Πηγαίνετε τώρα, όλοι σας!
Είχε προβλεφθεί ότι η ομάδα θα δίσταζε.
Αλλά ότι τελικά θα γίνονταν μια οικογένεια.
Και η οικογένεια χρειάζεται όλα τα μέλη της να παίξουν τον ρόλο τους.
- Τον πολεμιστή... - Ποιητής-πολεμιστής, παρακαλώ.
Καλά... Δυνατό και ευγενή.
Τον ιχνηλάτη. Σταθερό και πιστό.
Τον πλοηγό, που αμφιβάλλει...
τον αρχηγό, που έχει δυνατή διαίσθηση
και, τέλος, φυσικά, το νεοσσό.
- Για κάτσε! Είσαι φίδι; - Ναι.
Ήρθατε όλοι σας από τόσο μακριά, προστατεύοντας ο ένας τον άλλον.
Γι' αυτό, πηγαίνετε.
Κοιτάξτε τον ουρανό και πετάξτε.
Εντάξει, πάμε.
Να θυμάστε ότι ακόμα και με κουρασμένα φτερά,
με το πνεύμα σας για οδηγό θα πετάξετε όσο πιο μακριά μπορείτε!
- Τι είπε; - Πετάξτε ψηλά μέχρι εκεί.
Θα είναι πανεύκολο.
Χαθήκαμε! Δεν μπορώ να προσανατολιστώ.
- Πρέπει να βρούμε το νησί! - Είμαστε μέσα στην ομίχλη.
Το Δέντρο πρέπει να είναι στην άλλη πλευρά. Το νιώθω μέσα μου.
Το νιώθεις μέσα σου; Μήπως κανείς άλλος...
έχει πιο αξιόπιστη πληροφορία για το πόσο πιο μακριά είναι;
- Ντίγκερ, γιατί πετάς έτσι; - Δηλαδή, πώς;
- Ξέρεις πώς πετάω. - Δεν εννοώ αυτό.
Ντίγκερ, τα φτερά σου...!
Νομίζω...
Αντίο!
Ντίγκερ!
Ντίγκερ...
Ντίγκερ!
Όχι! Όχι!
- Μπορείς να πετάξεις μαζί μου; - Ναι.
- Είμαστε πέντε. - Ναι, το ξέρουμε.
Αφήστε με να περάσω, σας παρακαλώ!
Τι;
Για να δω. Για να δω!
Ανησυχώ γι' αυτό το μεταλλικό υλικό. Θα μπορούσε να είναι όπλο.
Θα μπορούσε να είναι νέα ασπίδα ή πανοπλία.
Τα εξέτασα, Μεγαλειότατε, και υπάρχουν ενδείξεις αυτών που περιγράφουν.
Δεν γίνεται να πιστέψουμε ότι αυτές οι γενναίες κουκουβάγιες
θα πετούσαν μέχρι εδώ, μόνες τους, για να πουν ένα παραμύθι.
Άρχοντά μου, ο Άλομιρ πιστεύει κάτι άλλο;
- Ω, Θεέ μου... - Μεγαλειότατε...
αν κατάλαβα καλά, το μεταλλικό ράμφος δεν είναι μύθος.
Φτιάχνει έναν υπόδουλο στρατό από φεγγαροϋπνωτισμένες κουκουβάγιες
και σχεδιάζει να κατακτήσει τον κόσμο με μαγικά κομμάτια σβώλων.
Δεν θα ήθελα να δείξω ασέβεια, ιδιαίτερα στους μικρούς μου φίλους
που πέρασαν τόσα πολλά.
Μια τέτοια ιστορία απλώς ξεπερνά κάθε όριο αληθοφάνειας.
Τη βρίσκει διασκεδαστική αυτή την ιδέα ο Έζιλριμπ;
Τι θράσος! Αυτό που βρίσκω διασκεδαστικό είναι
ότι καλύπτεσαι σπιλώνοντας αυτούς τους ιπτάμενους!
Ίσως, ο καλός μου φίλος, Ίζιλριμπ, επιθυμεί να πολεμήσουμε!
Όχι, όχι...
Ίσως να έγραφε κι ένα ωραίο ποίημα γι' αυτό από τη φωλιά του!
Ενώ εμείς οι υπόλοιποι θα είχαμε παραμορφωμένα νύχια, επίσης!
Εγώ, όμως, λέω να προσέχουμε,
αφού οι απώλειες θα μπορούσαν να είναι πάρα πολλές.
Ποτέ δε θα συμβούλευα να ριχτούμε στα τυφλά σε πόλεμο,
αλλά για έναν σκοπό, όπως αυτόν που περιέγραψε ο μικρός,
για μια τέτοια σκανδαλώδη και ισχυρή διατάραξη της ειρήνης,
φυσικά και θα πολεμούσα!
Τι άλλο θα μπορούσαμε να κάνουμε;
Και αν νομίζεις ότι είμαι δειλός, ή ότι απλώς θα παρότρυνα τους άλλους...
- θα παλέψω μαζί σου εδώ και τώρα! - Ησυχία!
- Μπόρον, εσύ θα κρίνεις τον νικητή! - Ήρεμα, κουκουβάγιες.
- Προσπαθούμε να μάθουμε την αλήθεια. - Την αλήθεια;
Σας είπα ποια είναι η αλήθεια.
Οι Αγνοί υπάρχουν.
Απήγαγαν εμένα και χιλιάδες μικρές κουκουβάγιες από τις φωλιές μας.
Θέλουν να μας υπο- δουλώσουν όλους και...
να κυβερνήσουν τον κόσμο μας χωρίς έλεος.
Ναι, η μόνη απόδειξη που έχω είναι τα λόγια μου,
αλλά τα λόγια ήταν και η μόνη απόδειξη που είχα ότι εσείς υπάρχετε...
και, παρ' όλα αυτά, πίστεψα.
Έχεις να πεις κάτι πάνω σ' αυτό;
- Δεν θα διαφωνήσω... - Μεγαλειότατε!
Η αποστολή έρευνας και διάσωσης είναι προγραμματισμένη να αναχωρήσει
για έρευνα ρουτίνας την επόμενη πανσέληνο.
Ίσως θα μπορούσαμε... - Όχι!
Πρέπει να αναχωρήσετε αμέσως.
Πάρε τις καλύτερες κουκουβάγιες μαζί σου, Άλομιρ.
Να είστε διεξοδικοί!
- Σόρεν, τα κατάφερες! - Ναι.
Ναι, μάλλον τα καταφέραμε.
Ελπίζω, μόνο, ο Άλομιρ να βρει τις κουκουβάγιες.
Μια νέα κουκουβάγια με όρεξη για περιπέτεια,
να φτάνει στο Δέντρο για πρώτη φορά.
Μπράβο σου που επέμεινες εκεί μέσα.
Κουκουβάγιες με δυνατό ένστικτο...
πάντα τις χρειάζεται το Δέντρο.
Πολύ παράξενη κουκουβάγια...
Νομίζω ότι του λείπουν μερικά νύχια.
Και ένα καλό μπάνιο.
Αν θες τη γνώμη μου, μείνε μακριά από τον τομέα του.
Τομέα;
Θα σου πω όπως πάμε για φαγητό.
Ήδη αργήσατε.
Μου είπαν να σε ενημερώσω για το πώς γίνονται τα πράγματα εδώ.
- Κατά τη διάρκεια της βασικής σου εκπαίδευσης. -Για κάτσε...
- Βασική εκπαίδευση; - Δε γίνεται Φρουρός μέσα σε μια νύχτα.
Παίρνει πολλά χρόνια.
- Μόνο οι καλύτερες κουκουβάγιες επιλέγονται να γίνουν... -Περίμενε!
Θα συνεχίσεις να με διακόπτεις;
Όσο απίθανο κι αν είναι, αν έχεις όντως ταλέντο
θα επιλεχθείς για έναν εξειδικευμένο τομέα ή ομάδα.
Υπάρχει η πλοήγηση, η θεραπεία, η έρευνα και διάσωση,
ερμηνεία καιρού, ανθρακωρυχείο.
Εγώ, πάλι, προτιμώ την πλοήγηση.
- Παρεμπιπτόντως, με λένε Οτουλίσα. - Εγώ είμαι... ο Σόρεν.
Νομίζω ότι οι φίλοι σου είναι εκεί μέσα.
Ντίγκερ!
Γεια!
- Πώς είναι το φαγητό, Ντίγκερ; - Πολύ καλύτερο από πριν.
Είπε ότι είναι καλό...
αλλά πιστεύει ότι θα κατέβαινε καλύτερα με λίγη μουσική.
- Τι; - Και αυτό φαίνεται αξιοπρεπές κοινό.
- Είναι πολύ καλός, ξέρεις. - Είναι, αν σου αρέσουν αυτά.
Εδώ στο Μεγάλο Δέντρο, κάθε κουκουβάγια
εκπαιδεύεται σε διάφορες ειδικότητες.
Τις ονομάζουμε "τομείς".
Θα μελετήσετε ιχνηλασία, πλοήγηση, αερομαχία.
Ίσως γίνετε σιδηρουργοί.
Περίμενε, περίμενε.
Τι;
Η φωτιά, μικρέ, είναι το φωτεινό αίμα του Δέντρου.
Δεν υπάρχει τίποτα πιο επικίνδυνο...
Πλάκα κάνεις.
Άτιμοι! Γυρίστε πίσω!
Δεν ήμουν έτοιμος.
Νιώστε τον αέρα!
Ακολουθήστε με!
Στρατιώτες μου. Παιδιά μου.
Πολλοί από εσάς με έχετε ακούσει βαθιά μέσα στη νύχτα να ψιθυρίζω,
αλλά σας διαβεβαιώνω ότι δεν είμαι μύθος.
Υπάρχω πραγματικά και στέκομαι μπροστά σας με μια απλή αλήθεια.
Οι αδύναμοι θα γίνουν δυνατοί.
Πριν πολύ καιρό, μου επιτέθηκε άγρια ο δειλός Λάιζ του Κιλ,
επειδή υπερασπιζόμουν αυτή την αλήθεια.
Τώρα φοράω αυτή τη μάσκα για να κρύψω τις ουλές μου.
Αλλά το μέταλλο είναι δυνατό!
Είναι σύμβολο της δύναμης και αποφασιστικότητας των Αγνών.
Ήρθε η ώρα να ανάψουμε μια φωτιά
που θα αφανίσει τα βασίλεια των κουκουβαγιών
και να πάρουμε πίσω αυτό που, δικαιωματικά, μας ανήκει.
Επειδή είμαστε Τάιτο! Είμαστε Αγνοί!
Και εγώ είμαι ο Μεταλλόραμφος!
- Μεταλλόραμφος. - Μεταλλόραμφος.
- Τι;
- Μεταλλόραμφος. Μεταλλόραμφος. - Κλαντ, μου λείπουν η μαμά κι ο μπαμπάς.
- Φοβάμαι! - Μη φοβάσαι, είσαι μαζί μου τώρα.
Έγκλαντιν, αυτό είναι το σπίτι μας.
- Εδώ μας εκτιμούν πραγματικά. - Μα, σε παρακαλώ...
Μπορούμε να πάμε να βρούμε τον Σόρεν;
Ξέχνα τον Σόρεν. Ο Σόρεν είναι αδύναμος.
Εμείς είμαστε Τάιτο!
Αγνοί.
Υπόσχομαι ότι δεν θα πω σε κανέναν τι κάνεις.
- Θέλω μόνο να πάω σπίτι. - Εντάξει, Εγκ.
- Θα πάμε, σε παρακαλώ; Πότε; - Αύριο.
Αλλά πρώτα, απόψε, απλώς... κοιμήσου.
Μελετάς για τις κουκουβάγιες;
Ναι, είναι η Μάχη των Παγωμένων Νυχιών.
Η αγαπημένη ιστορία του πατέρα μου.
Μας την έλεγε συνέχεια.
Ο πατέρας σου είχε καλό γούστο σε συγγραφείς.
- Σου αρέσει; - Ειλικρινά;
- Δεν είναι όπως μου την έλεγε ο πατέρας μου. -Όχι;
- Πώς την έλεγε; - Το έκανε πάντα να φαίνεται τόσο...
ηρωϊκό!
Σαν μια μεγάλη νίκη!
Και σ' αυτή την εξιστόρηση, η μάχη ακούγεται σαν...
Σαν κόλαση!
Έλα, μικρέ. Σχεδόν ξημέρωσε.
Και αύριο θα είναι μια δύσκολη μέρα.
Θα σας μάθω πώς να πετάτε πραγματικά.
Νιώστε τα ρεύματα. Τα ρεύματα μέσα στη βροχή.
Αφεθείτε μέσα στους στροβίλους.
Στροβίλους;
Θα μπορούσε, τουλάχιστον, να μας δώσει μια λίστα ορολογίας.
- Δεν μαθαίνει κανείς έτσι! - Αλήθεια;
Εγώ έτσι ακριβώς θέλω να μαθαίνω.
Σε ένα μουσώνα!
Ναι, έλα. Ο άνεμος φυσάει με διάφορους τρόπους
από τον ουρανό μέχρι τον ωκεανό.
Δεν μπορείς να τον πολεμήσεις. Πρέπει να τον νιώσεις με τη διαίσθησή σου.
Το είδες αυτό; Σόρεν, δες το, εκεί είναι.
Προσπάθησε!
Έτσι μπράβο, χρησιμοποίησε τη διαίσθησή σου, μικρέ!
Κατάλαβέ το! Πέτα μέσα σου.
Το βλέπει.
Το βλέπει!
Συνέχισε έτσι. Συνέχισε!
Πρόσεχε, Σόρεν!
Σόρεν!
Έλα στη φωλιά μου.
Άρχοντα Άλομιρ, ο μικρός είχε δίκιο.
- Αυτές τις κουκουβάγιες πρέπει να τις σώσουμε! -Σιγά!
Δεν πρέπει να ενεργήσουμε στα τυφλά
χωρίς να ξέρουμε τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε.
Βλέπεις αυτές τις νυχτερίδες;
Ακολούθησέ τες και θα ανακαλύψεις την πλήρη έκταση του χώρου τους.
Περίμενε.
Εγώ θα αναλάβω αυτήν. Εσύ πιάσε τις δύο κάτω στην πλατφόρμα.
Τι είναι αυτό;
Δεν ξέρω τι έγινε.
Ξέρω ότι πετάξαμε πολύ μακριά από δω...
- Και δεν υπήρχε τίποτα σαν αυτό. - Μην ανησυχείς, μικρέ.
Ομολογώ ότι σε οδήγησα επίτηδες σε αυτόν τον ανεμοστρόβιλο.
Ήθελα να δοκιμάσω τη διαίσθησή σου.
Ήσουν υποδειγματικός!
Υποδειγματικός;
Όχι, παραλίγο να μου φύγουν τα φτερά.
Η λογική μου έλεγε να κάνω κάτι, και το ένστικτό μου να κάνω κάτι άλλο.
Κι εσύ εμπιστεύτηκες τη λογική σου.
Τότε ήταν που απέτυχες.
Περίμενε...
Αυτή είναι η υπογραφή σας;
Ποια, αυτή; Ναι.
Ώστε, εσείς γράψατε τα χρονικά της Μάχης των Παγωμένων Νυχιών.
Έτσι νομίζω. Δηλαδή... ναι.
- Ήσασταν εκεί; - Ναι.
Ως γραφέας;
Όχι, ως στρατιώτης.
Ή, θα μπορούσες να πεις, ως αρχηγός όλων των στρατιωτών.
Είστε ο Λάιζ του Κιλ;
Ναι.
- Είστε ο Λάιζ του Κιλ; - Ναι, αλλά μη σου ξεφύγει.
Αυτό το παλιόπραγμα χρησιμεύει μόνο για να μαζεύει κάρβουνα τώρα.
Γιατί σας λένε Ίζιλριμπ;
Όλες οι κουκουβάγιες του Δέντρου ξέρουν ποιος είμαι.
Μα, εσείς...
Οι μέρες μου ως Λάιζ είναι πλέον παρελθόν.
Και εκείνη η μάχη είναι μια μακρινή ανάμνηση.
Εκτός, ίσως, από μικρές κουκουβάγιες σαν εσένα.
Γιατί δεν μου το είπατε;
Τι σημασία έχει το όνομά μου;
Ο Λάιζ του Κιλ ήταν ο ήρωάς μου.
Φαντάζομαι ότι θα είναι σκληρό να συναντάς τον ήρωά σου
και να βλέπεις ότι είναι αληθινός και όχι μύθος.
- Απλώς... - Τι περίμενες;
Κάποιον Τάιτο με αστραφτερή πανοπλία και μάχιμα νύχια;
Με το φεγγάρι να υψώνεται πίσω του;
Έτσι είναι όταν έχεις παλέψει στη μάχη.
Δεν είναι ένδοξο, ούτε όμορφο. Ούτε καν ηρωϊκό!
Κάνεις απλά αυτό που είναι σωστό, και το κάνεις ξανά και ξανά...
ακόμη κι αν κάποια μέρα φαίνεσαι έτσι.
Κάτι συμβαίνει.
Επέστρεψε ο Άλομιρ!
Γρήγορα! Λίγη βοήθεια εδώ.
Αυτές οι νεαρές κουκουβάγιες χρειάζονται περιποίηση.
Πήγαινε φέρ' τες γρήγορα.
Μαμά;
Τι έγινε;
Ο άρχοντας Άλομιρ έσωσε δύο νεαρές κουκουβάγιες.
Φαίνεται τραυματισμένος.
Νομίζω ότι συγκρούστηκε με κάποιους από τους Αγνούς.
Ξέρεις, δεν σε πίστευα πριν.
Δεν πειράζει.
Ούτε εγώ θα με πίστευα.
Σόρεν, έλα γρήγορα. Η Εγκλαντίν!
Η Εγκλαντίν;
Αφήστε με να περάσω!
Θα μπορέσετε να τη βοηθήσετε;
Θα κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε, Σόρεν.
Εγκλαντίν!
Εγκλαντίν...
Η μάχη ήταν άγρια. Ήταν πολλοί περισσότεροι από εμάς.
Εγώ, χάρη στον θεό μας, τραυματίστηκα ελαφρά, αλλά οι άλλοι...
Μπορείς να υπολογίσεις τον αριθμό των σκλαβωμένων κουκουβαγιών, Άλομιρ;
Πάρα πολλοί, απ' όσο είδα.
Αλλά μπορεί να είναι πολύ περισσότεροι.
Και πιστεύεις ότι αυτό είναι μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου;
Είναι βέβαιο.
Μεγαλειότατε, δεν είναι ώρα για ημίμετρα.
Μπούμπο, ακόνισε τα νύχια μάχης.
Στα όπλα!
Δεν είναι κι άσχημο.
Ίζιλριμπ; Σηκωθείτε! - Ναι, και στα δύο.
Πρέπει να πάω. Πρέπει να με πάρετε μαζί σας.
Φυσικά!
Ένας ανεκπαίδευτος νέος σαν εσένα μπορεί να αντέξει
ένα ολόκληρο λεπτό σε μια πραγματική μάχη.
Πιάσε.
Έλα! Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα νύχια σου.
Θέλουμε πολύ να πετάξουμε μερικά σώματα στον εχθρό.
Ή μπορείς να μείνεις εδώ, να φροντίσεις την αδερφή σου...
και να χρησιμεύσεις πραγματικά.
Όσο κι αν ξέρω από μάχες...
είμαι απλά μια γριά κουκουβάγια.
Εγκλαντίν...
Θα έπαιρνα εγώ τη θέση σου, αν μπορούσα.
Θα το έκανα. Μακάρι να ήμουν εγώ εδώ ξαπλωμένος έτσι ακίνητος.
Σόρεν...
Θα έβλεπες αυτό το μέρος και μόνη σου.
Ξέρεις, οι ιστορίες του μπαμπά είναι αληθινές.
Είναι όλες αληθινές.
Οι Φρουροί, του Δέντρο του Γκα'Χουλ, είναι όλα αληθινά!
Ακόμα και ο Λάιζ του Κιλ υπάρχει πραγματικά!
Είναι αληθινός.
- Σόρεν, το υποσχέθηκες. - Εγκ;
Υποσχέθηκες ότι εγώ θα ήμουν ο Λάιζ την επόμενη φορά.
Εγκλαντίν!
Σόρεν... Κυρία Πι...
δεν είμαστε στο σπίτι, έτσι;
Είμαστε στο Δέντρο των Φρουρών, Εγκ. Κοίτα!
Είμαστε στο Γκα'Χουλ! - Όχι, αποκλείεται!
- Ο Κλαντ... - Ο Κλαντ κάνει λάθος!
Είχα δίκιο. Από την αρχή είχα δίκιο, Εγκ!
Όχι, εννοώ ότι ο Κλαντ ήταν εκεί...
μαζί μου.
Αυτός μου το έκανε αυτό, Σόρεν.
Είναι ένας απ' αυτούς. - Τι;
Όχι, όχι, Εγκ...
Μάλλον είσαι μπερδεμένη. Δε γίνεται.
- Ευτυχώς ο Άλομιρ σε έσωσε. - Δεν με έσωσε κανείς.
Ο Κλαντ με έδωσε στην κουκουβάγια που με έφερε εδώ.
Όχι, αυτό είναι αδύνατο. Θέλω να πω...
Αυτό σημαίνει ότι ο Άλομιρ είναι...
προδότης.
Είναι παγίδα!
Άλομιρ!
Θα ακολουθήσουμε το πτερύγιο της φάλαινας. Έτσι θα πήγαν και αυτοί.
Βλέπω κάτι!
Εκεί!
Πάμε να δούμε εκείνο τον καπνό.
Σόρεν, κοίτα!
Άλομιρ, είναι δύσκολο να βλέπεις τις συνέπειες της προδοσίας σου;
Μάλλον νυχτερίδες αιμορραγούν.
Φυσικά! Δεν έχουν πρόλοβους για να πάθουν κακό από τη δύναμη των μετάλλων.
Τώρα, αγάπη μου;
Θα ήταν σκληρό να τους αφήσουμε να περιμένουν κι άλλο.
Αποτέλειωσέ τους!
Δεν μπορούμε να τους αφήσουμε εκεί κάτω να σφαδάζουν στον πόνο.
- Μπορούμε; - Δεν καταλαβαίνεις.
Όταν ήμασταν εκεί, είδαμε τι μπορούν να κάνουν αυτά σε μια κουκουβάγια.
Κάνουν κάτι φοβερό στους πρόλοβούς τους.
Έτσι δεν είναι, Σόρεν;
Πρέπει να πολεμήσουμε εκείνες τις νυχτερίδες.
Μην ανησυχείς. Μπορώ να νικήσω εκατό από δαύτες.
Κι αν είναι χιλιάδες;
Δεν θα το μάθουμε αν κάτσουμε εδώ.
- Πάμε! - Περιμένετε! Περιμένετε λίγο.
- Σόρεν, τι συμβαίνει; - Οι φλόγες.
Αυτό είναι! Νομίζω πως βρήκα τρόπο να σώσουμε τους Φρουρούς.
Σόρεν, δεν μπορείς να πετάξεις μέσα στη φωτιά!
Γκίλφι, πρέπει να εμπιστευτώ τη διαίσθησή μου.
Τουάιλαϊτ, μπορείς να αναλάβεις τις νυχτερίδες;
Θα σου δώσω όσο χρόνο μπορώ, αλλά κάνε γρήγορα και πρόσεχε.
Πάμε!
Τουάιλαϊτ, νομίζω ότι πάμε μαζί στη μάχη.
Θα πρέπει να τραγουδήσεις το καλύτερο πολεμικό τραγούδι από ποτέ.
- Τι; - Σοβαρά, θέλω να ακούσω ένα.
Πες μας το πιο εμψυχωτικό πολεμικό τραγούδι από ποτέ!
Έξοχη ιδέα, Ντίγκερ.
Μέσα στη μάχη ριχνόμαστε...
δεν πειράζει αν θα πεθάνουμε!
Τι; Είπαμε να μας εμψυχώσεις.
Δεν έφτασα ακόμα στο καλύτερο σημείο.
Όχι! Όχι!
Μας είπες ότι θα έφερνες όλους τους Φρουρούς!
- Δεν είναι Φρουροί. - Σόρεν...
Δεν έχουν καμία πιθανότητα ενάντια στα μέταλλα.
Δε νομίζω ότι μπορούμε να σε εμπιστευόμαστε πια, Άλομιρ.
Όχι, όχι, όχι. Μου υποσχέθηκες!
Μου υποσχέθηκες ότι εγώ θα γίνω ο βασιλιάς του Δέντρου!
Θα 'πρεπε να ξέρεις, Άλομιρ...
ότι υπάρχει χώρος μόνο για ένα βασιλιά.
Χρησιμοποίησε τη διαίσθησή σου, μικρέ...
που βρίσκεται μέσα σου.
Σόρεν!
Όχι.
Σόρεν.
Έλα, Σόρεν!
Ήταν υποδειγματικό αυτό, αλλά δεν τελειώσαμε ακόμα, μικρέ.
Ω, ναι.
Έλα.
Δεν τα υπολόγισες αυτά.
Μπράβο, φίλε μου!
Αγνοί, επιτεθείτε!
Συντρίψτε τους...
πριν μπορέσουν να συνέλθουν!
Φρουροί! Πρέπει να τηρήσουμε τον όρκο μας.
Στη μάχη!
- Θέλω να μείνεις εδώ με τους φίλους σου... -Μα, εγώ...
και να φυλάς αυτές τις νεαρές κουκουβάγιες.
Ελάτε!
Κλαντ;
Σόρεν!
Κλαντ!
Γεια σου, αδερφέ.
Ο θρυλικός Λάιζ του Κιλ.
Για άλλη μια φορά είμαστε μόνο εσύ κι εγώ.
Τώρα μπορώ να πάρω την εκδίκησή μου... γι' αυτό.
Θα 'πρεπε να με ευχαριστείς. Φαίνεται ότι βελτιώθηκες.
Οι πολύτιμοι Φρουροί σου είναι τελειωμένοι, Σόρεν.
Οι Αγνοί θα θριαμβεύσουν και οι Τάιτο θα πάρουν τη θέση που τους ανήκει
ως κυβερνήτες στα βασίλεια των κουκουβαγιών.
Και τότε θα γίνουν ένδοξοι!
Οι Αγνοί είναι τέρατα. Είδες τι έκαναν.
Φεγγαροϋπνώτιζαν άλλες κουκουβάγιες και τους μετέτρεπαν σε σκλάβους!
Απλά, είσαι αδύναμος, Σόρεν. Ακόμα ζεις στα όνειρά σου.
Τα όνειρά μου με έκαναν πιο δυνατό.
Αυτά με οδήγησαν στους Φρουρούς.
Κρίμα που δεν θα μείνουν Φρουροί μετά από το σημερινό.
Δεν καταλαβαίνω...
Πώς μπόρεσες να πας με τους Αγνούς μετά απ' ότι μας έκαναν;
Απ' ότι έκαναν σε εμάς;
Πίστεψαν σε μένα, όπως κανείς μέχρι τώρα!
Ο Μεταλλόραμφος λέει ότι οι δυνατοί θα θριαμβεύσουν.
Οι συντετριμμένοι θα βγουν από τη μιζέρια τους.
Και η τιμή... είναι μόνο μια άλλη λέξη για την αδυναμία!
Κλαντ, ξέρω ότι δεν το πιστεύεις αυτό πραγματικά.
Τότε δεν με ξέρεις καθόλου!
Σόρεν, έσπασε το φτερό μου. Βοήθησέ με.
Είμαι ο αδερφός σου.
- Όχι! - Όχι!
Ο Μεταλλόραμφος!
Τέλειωνε, λοιπόν.
Δε θα σε αφήσω να πληγώσεις άλλη κουκουβάγια.
Ώστε, δε θα με αφήσεις;
Τι κρίμα να χαραμίσω ένα τόσο δυνατό, νέο και γεμάτο αυτοπεποίθηση Τάιτο.
Όχι, Σόρεν.
- Ξέρεις αυτό το σαράβαλο; - Είναι ο δάσκαλός μου. Ο ήρωάς μου.
Ο ήρωάς σου μπορεί να σου δώσει ένα τελευταίο μάθημα
για τη δύναμη των Αγνών...
Ακίνητος.
Αφήνοντάς σε να τον βλέπεις να πεθαίνει.
Αγνοί, υποχωρήστε! Ακολουθήστε με!
Σόρεν, έκανες το σωστό.
Και το έκανες καλά.
Απ' ότι φαίνεται θα πρέπει να συμπληρώσουμε τα χρονικά.
Όπως ήταν την παλιά εποχή, έτσι ήταν και στη νέα.
Οι Φρουροί τήρησαν τον όρκο τους εκείνη τη νύχτα...
Σας το είχα προβλέψει!
Έκαναν δυνατούς τους αδύναμους.
Θεράπευσαν τους λαβωμένους.
Και όταν ο ήλιος έλαμψε ξανά εκείνη τη μέρα...
όλοι μπόρεσαν να δουν ότι είχαν συντρίψει το κακό!
Σόρεν! Σόρεν!
Είμαστε πολύ υπερήφανοι για σένα.
Οι ιστορίες... είναι αληθινές.
Εσύ τις έκανες αληθινές, Σόρεν.
Με την αποκατάσταση της ειρήνης, ήταν καιρός για γιορτή...
και αναγνώριση αυτής της μικρής ομάδας κουκουβαγιών
που πέταξαν μέσα στην καταιγίδα και παρασύρθηκαν μέσα στο Δέντρο
και τώρα στέκονταν μπροστά στο βασιλιά
και τη βασίλισσα, ως νεαροί Φρουροί!
Έτοιμοι, επιτέλους, με όλη τους την ψυχή...
να πάρουν τον αρχαίο όρκο...
να θεραπεύουν τους λαβωμένους,
να κάνουν δυνατούς τους αδύναμους,
και χωρίς δισταγμό, να συντρίβουν το κακό.
Απ' ότι ξέρουμε, η Νάιρα δραπέτευσε...
και ο Κλαντ... δεν βρέθηκε ποτέ.
Να σταματήσω;
- Μη σταματάς, σε παρακαλώ. - Δεν θέλω να σας προκαλέσω εφιάλτες.
Έλα, πες μας κι άλλα. Πες μας.
Άκουσέ τους, Σόρεν. Θέλουν κι άλλες ιστορίες.
Άντε, μικρέ, ας μην τους απογοητεύσουμε.
Ετοιμάζεται μεγάλη καταιγίδα και αν είμαστε τυχεροί...
θα είναι γεμάτη στροβίλους.