Απόδοση Διαλόγων: ΑvereL
Ξέρεις τις σωστές λέξεις...
είναι όλες μέσα στο κεφάλι σου...
Γι' αυτό ξύπνα το πρωί και σήκω απ' το κρεβάτι...
τα όνειρα που ονειρεύεσαι...
Λοιπόν, τώρα είναι η ώρα...
φτιάχνεις αυτά τα τέρατα...
είναι μόνο μέσα στο μυαλό σου...
Αν το νιώθεις στην καρδιά σου...
τότε τραγούδησέ το δυνατά...
Ξέρω πως ξέρεις ποιος είσαι. Τραγούδησέ το, λοιπόν, δυνατά...
έχει να κάνει μόνο με σένα.
Απλά πρέπει να ξέρεις, πρέπει να ξέρεις...
μπορείς να τα καταφέρεις μόνος σου...
Γι' αυτό έγραψα αυτό το τραγούδι...
Ξέρεις ότι αυτό έχει να κάνει μόνο με σένα. Πάντα μόνο με σένα.
Αφέσου, λοιπόν.
Αντίο, ορφανοτροφείο!
Σιγά σιγά!
Σταμάτα!
Πού είναι η Φελίσι;
Κύριε, δεν ξέρω.
Τι κοιτάς, ηλίθιε;
Πήγαινε να φέρεις τη Φελίσι!
Ξέρετε, έχω ένα προβληματάκι...
για να καταλάβω σε ποια κατεύθυνση...
ΤΩΡΑ!
Βίκτορ!
Μπορείς να με βοηθήσεις;
Σταμάτα! Σταμάτα να παίρνεις τη στριμμένη σου φάτσα!
Δεν το κάνω, απλά έχω πληγωθεί λίγο που εσύ...
δεν ξέρω... θα δραπέτευες χωρίς εμένα!
Θα δραπέτευα; Εγώ;
Όχι, απλά κοιτούσα την καταπληκτική θέα!
Επειδή, ξέρεις, δε θα άντεχες...
περισσότερα από 5 λεπτά, εκεί έξω, χωρίς εμένα.
Μην αρχίζεις! Ξέρεις πώς θα τελειώσει αυτό.
Φτάσαμε την ίδια στιγμή...
και θα δραπετεύσουμε την ίδια στιγμή.
Το υπόσχομαι!
Εντάξει!
Έι, Βίκτορ!
Ω, όχι. Άντε πάλι...
Αυτή είναι η τελευταία φορά!
- Συγγνώμη. - Μας συγχωρείτε και...
Άσ' τους! Εσύ, πήγαινε στο δωμάτιό σου.
Σας ευχαριστώ. Ευχαριστώ, Ανώτερη Μητέρα.
Αρκετά. Πήγαινε στο δωμάτιό σου.
Και μπορώ να πω ότι δείχνετε πολύ...
- Αρκετά. - ανώτερη, σήμερα.
- Αρκετά! - Εντάξει.
Φελίσι, ξέρω ότι έχεις το όνειρο να γίνεις χορεύτρια.
- Το ξέρουμε όλοι! - Μα εγώ...
Όλος ο κόσμος έχει ένα όνειρο.
Όμως, βάλ' το αυτό μέσα στο κεφάλι σου. Τα όνειρα δεν είναι πραγματικότητα.
Τα όνειρα μένουν θαμμένα, επειδή η ζωή είναι...
σκληρή, βίαιη και χωρίς οίκτο.
Μα...
Σύμφωνοι;
Σύμφωνοι.
Μια σχολή χορού, στο Παρίσι, μικρή κυρία...
η Opera de Paris...
γεμάτη από χορευτές και χορό!
Πού το βρήκες αυτό;
Έχω τις πηγές μου. Εντάξει; Αρκετά!
- Μπορώ να το ξαναδώ; - Όχι.
Σε παρακαλώ!
Όχι. Όμως αν δραπετεύσεις μαζί μου, απόψε, έχεις τον λόγο μου.
Θα σε πάω σ' αυτή τη σχολή χορού...
και θα γίνεις η μεγαλύτερη χορεύτρια...
και εγώ θα γίνω ο μεγαλύτερος εφευρέτης που έχει υπάρξει!
- Έχεις κάποιο σχέδιο; - Ένα ευφυέστατο σχέδιο!
Ένα σχέδιο που αξίζει στη συνολική μου, απόλυτη, αδιαμφισβήτητη ιδιοφυΐα.
- Για να δω. - Αφού δραπετεύσουμε.
- Τώρα! Τώρα! - Όχι!
- Είπα μετά. - Τώρα!
- Μετά! - Τώρα!
Μετά!
Μια σχολή χορού, στο Παρίσι...
Εγώ είμαι. Έλα!
Θεέ μου!
Το κοτόπουλο είναι μέρος του ευφυέστατου σχεδίου σου;
- Ναι. - Τέλεια...
Πάω αυτή τη θλιβερή, που θέλει να αποδράσει...
στην Ανώτερη Μητέρα.
Εντάξει, Αδερφή...
Επείγον! Επείγον! Ενεργοποιήστε Σχέδιο Β!
Από δω!
Αυτό ήταν το καλύτερο σχέδιό σου;
Είσαι τόσο επικριτική!
Κι εσύ είσαι απαίσιος αποδραστικός!
Το "αποδραστικός" δεν είναι καν λέξη!
Θεέ μου! Όχι πάλι!
Ελάτε κάτω!
Ανοίξτε αυτή την πόρτα!
Τους τελευταίους 3 μήνες...
μελετάω τα κοτόπουλα.
- Ξέρω πώς τρώνε. - Ανοίξτε αυτή την πόρτα!
Ξέρω πώς περπατάνε.
Ξέρω πώς γεννούν αυγά.
Δεν υπάρχει τίποτα για τα κοτόπουλα που να μην ξέρω!
Τα αποκαλώ "φτερά κοτόπουλου"!
Τα κοτόπουλα δεν πετάνε!
Μα έχουν φτερά. Πρέπει να πετάνε.
Πετάς, έτσι δεν είναι;
Πέτα!
Εγώ θα...
Ελάτε εδώ, κατεργάρηδες!
- Αντίο. - Τι;
Πάμε!
Μια μέρα, όλοι θα ταξιδεύουν έτσι!
Το μουσικό κουτί μου!
Βίκτορ, είναι πίσω σου!
Σας ακολουθώ! Δε θα πάτε πουθενά!
Ω, όχι!
Ευχαριστώ!
Βίκτορ, πρόσεξε!
Ναι! Τώρα σας έπιασα!
Σας βλέπω!
Από δω! Πάμε!
- Περίμενε! - Ω, όχι!
Πιάσε το χέρι μου, πιάσε!
- Άσε με! - Άφησέ τον!
Άσε με, βρομιάρη!
Πήγε καλά αυτό, όχι;
Είσαι απίστευτος.
Το ξέρω.
Βίκτορ, τα καταφέραμε!
Ναι, τα καταφέραμε!
Μπορώ να το φτιάξω αυτό.
Όμως, πρέπει να πω...
ότι αφού αυτό ήταν το μοναδικό πράγμα...
που ήταν στο καλάθι που ήσουν μέσα, όταν σε άφησαν έξω απ' το ορφανοτροφείο...
θα έπρεπε...
να το προσέχεις λίγο περισσότερο.
Το έφτιαξα! Μη με ευχαριστείς.
Και αύριο, γλυκιά μου, το Παρίσι...
θα είναι δικό μας.
Καλημέρα, Ηλιαχτίδα.
Ίουχ! Πότε έπλυνες τα δόντια σου, τελευταία φορά;
Ξεκινήστε μ' αυτό εδώ.
Δε βλέπω πού είμαστε.
Χαλάρωσε! Είμαστε στο Παρίσι!
Ησυχία! Θα μας πιάσουν!
Μην κάνεις άλλο θόρυβο.
Δεν ήμουν εγώ!
Ουάου!
- Είναι απίστευτο! - Το Παρίσι είναι καταπληκτικό!
Λοιπόν, πού είναι η σχολή χορού;
Ηρέμησε, Φελίσι!
Απόλαυσε το Παρίσι. Πάρε ανάσες.
Γεια σας!
Πολύ ωραίο το μουστάκι σας, κύριε!
Ναι! Παρίσι!
Η πόλη του ρομαντισμού. Η πόλη των ονείρων.
Η πόλη της δόξας και της τύχης!
Η πόλη των φανοστατών. Η πόλη των περιστεριών.
Είπα "ρομαντισμός";
Ναι, το είπες. Τώρα, πού είναι η σχολή χορού;
Δεν ξέρω.
Μην ανησυχείς. Είμαστε ομάδα.
Θα τη βρούμε μαζί.
Πιστεύεις ότι ήταν ανοησία, που ήρθαμε στο Παρίσι;
Μην το λες αυτό! Δεν πρέπει ποτέ να παρατάμε τα όνειρά μας!
Είμαστε παιδιά. Είμαστε ολομόναχα.
Ήμουν στ' αλήθεια τρελή, που πίστεψα ότι θα μπορούσα να γίνω χορεύτρια;
Τι πιστεύεις;
Βίκτορ;
Είπα...
Βίκτορ;
- Εντάξει είμαι! - Γύρνα πίσω!
Δεν ξέρω να κολυμπάω!
Έλα να με συναντήσεις, σ' αυτή τη γέφυρα, τέτοια ώρα αύριο!
Όσο επικίνδυνο κι αν είναι...
θα επιστρέψω!
Βίκτορ! Γύρνα πίσω!
Μη φεύγεις!
Σε παρακαλώ.
Τι ήρθες να κάνεις εδώ, ε;
Ήρθες εδώ για να κλέψεις, ε;
Απάντησέ μου! Είσαι μια κλέφτρα!
Δεν έκλεβα! Τη χορεύτρια κοιτούσα!
Ψεύτρα! Άδειασε τις τσέπες σου!
- Παράτα με! - Ναι, ε;
Άφησέ την ήσυχη.
Ήρθε εδώ για να κλέψει!
Όχι! Αλήθεια, δεν το έκανα!
Σκέψου το.
Αν της κάνεις κακό, θα πρέπει να εξηγήσεις...
πώς μπήκε εδώ, εξαρχής...
και δεν είσαι εσύ υπεύθυνος για την ασφάλεια του κτιρίου;
Θέλεις πραγματικά να έχεις την ευθύνη γι' αυτό;
Φύγε.
- Περίμενε! - Πήγαινε. Φύγε από δω.
Δεν έχω τίποτα για να κλέψεις!
Δεν μπ... Δεν μπορώ να μιλήσω!
Απλά ήθελα να σε ευχαριστήσω που με έσωσες!
Το είπες. Να έχεις μια καλή ζωή.
Με συγχωρείς, αλλά ποια ήταν εκείνη η χορεύτρια πάνω στη σκηνή;
Η Ροζίτα Μάουρι, η κορυφαία χορεύτρια στην Όπερα.
Ουάου!
Και αυτό που έκανε... Εκείνο το τρελό πήδημα, τι ήταν αυτό;
Είσαι κι εσύ χορεύτρια;
Είμαι καθαρίστρια, κι εσύ είσαι ενοχλητική.
Φύγε.
Όμως, είσαι το πρώτο άτομο...
που μου έχει δείξει καλοσύνη, σ' αυτή την πόλη.
Χωρίστηκα απ' τον καλύτερό μου φίλο.
Δεν έχω πού να πάω...
και είμαι ορφανή.
Καλή προσπάθεια, αλλά εγώ μισώ τα παιδιά...
και ειδικά τα ορφανά.
Πήγαινε να βρεις κανέναν άλλο ηλίθιο.
Τα σκαλιά, Οντέτ.
Τα σκαλιά είναι χάλια.
Έχω καλεσμένους, αύριο το απόγευμα...
και θέλω το κτίριό μου να δείχνει απόλυτα καθαρό, από άκρη σ' άκρη.
Κατάλαβα, κυρία.
Αν κατάλαβες...
γιατί μπαίνεις στα δωμάτιά σου;
Άσε με να σε βοηθήσω.
Φύγε από δω!
Με χρειάζεσαι. Μπορώ να καθαρίσω.
Συγκεκριμένα, "Πάστρα" είναι το μεσαίο μου όνομα.
Είμαι νέα. Τα πόδια μου λειτουργούν. Τα δικά σου όχι.
Θα είναι όλα πολύ πιο εύκολα, αν σε βοηθήσω εγώ.
Έρχεσαι;
Πάρα πολλές σκάλες...
- Είσαι η επιστάτρια; - Ναι.
Και εσύ μπορείς να μείνεις μαζί μου, μέχρι να ξανασταθείς στα πόδια σου...
υπό έναν όρο... Όχι άλλες ερωτήσεις.
Πόσο καιρό μπορώ να μείνω;
Αυτή ήταν ερώτηση.
Με την ευκαιρία, ποια ήταν εκείνη η μάγισσα;
Η Ρεζίν Λε Χοτ. Της ανήκει αυτό το κτίριο.
Και τρώει ορφανά με κόκκινα μαλλιά και αλογοουρά...
Τώρα, καθάριζε!
Πόσο καιρό δουλεύεις εδώ;
Ποιο είναι το όνομά σου; Έχεις παρατσούκλι; Θέλεις να μάθεις το δικό μου;
Θα έχω το δικό μου κρεβάτι; Ποια είναι η αγαπημένη σου σούπα;
Ροχαλίζεις; Είσαι πρωινός τύπος;
Ποιο είναι το αγαπημένο σου φρούτο;
Τι τρως για πρωινό; Εγώ μπαγκέτα και μαρμελάδα.
Ξέρεις εγώ το 'σκασα απ' το ορφανοτροφείο, για να γίνω μαθήτρια στην Όπερα.
Αλήθεια;
Εσύ εργάζεσαι εκεί, οπότε θα πρέπει να ξέρεις κόσμο.
- Μπορείς να με βοηθήσεις; - Μην κρατάς την ανάσα σου.
Κάναμε μια βόλτα, χθες, και ήταν τόσο μαγικά...
Λατρεύω τον χορό. Εσύ;
Μήπως επειδή κουτσαίνεις;
- Σήκω πάνω. - Μάλιστα, κυρία.
- Ποια είναι αυτή; - Καμία. Βοηθάει.
Θα την ταϊσεις απ' τον μισθό σου.
Μάλιστα, κυρία.
Θέλω να αερίσεις και να σιδερώσεις τα σεντόνια. Τώρα!
Δεν είναι καθαρό.
Γεια!
Οι υπηρέτριες πρέπει να χτυπάνε την πόρτα. Ποια είσαι εσύ;
Είμαι η Φελίσι. Δουλεύω με την Οντέτ. Καθαρίζω.
Εντάξει. Τελείωσα. Γεια!
Περίμενε, μικρή ποντικίνα! Κατασκόπευες, ε;
- Δε νομίζω. - Ναι, κατασκόπευες.
Θαύμαζες...
την πιο υπέροχη χορεύτρια που έχεις δει ποτέ σου.
Έτσι δεν είναι, μικρή ποντικίνα;
Δεν είσαι η πιο υπέροχη χορεύτρια.
- Χθες, εγώ είδα... - Μην είσαι αγενής!
- Είσαι μπαλαρίνα; - Θα γίνω.
Η μητέρα κι εγώ περιμένουμε...
το γράμμα, με το οποίο θα γίνω δεκτή στην Όπερα.
Είμαι τόσο ταλαντούχα!
Άσε που ο διευθυντής τρώει στο εστιατόριο της μαμάς μου...
και λατρεύει τα φαγητά μας.
Οπότε τέτοια εποχή, του χρόνου, θα είμαι μια διάσημη μπαλαρίνα.
Μπαλαρίνα! Κι εγώ!
Πρέπει να επανέλθεις στην πραγματικότητα, μικρή ποντικίνα!
Εσύ είσαι ένα τίποτα. Εγώ είμαι ένα αστέρι!
Εσύ απλά περιστρέφεσαι γύρω από μένα.
Τι είναι αυτό;
Μου έκλεψες κάτι;
- Όχι. - Δείξε μου! Τι είναι;
Είναι δικό μου και είναι πολύτιμο.
Είμαι σίγουρη.
- Πιάσε! - Όχι!
Ένα γράμμα απ' την κυρία Ρεζίν Λε Χοτ και την κυρία Καμίλ...
απ' την Όπερα.
Γραμμένο με το χέρι! Ανάγλυφο! Μπλε μελάνι!
Ω, πόσο αγενές!
Τα παιδιά, σήμερα, δεν έχουν καθόλου τρόπους!
Δώσ' το μου αυτό!
Δεν είσαι εσύ η Καμίλ Λε Χοτ.
- Φυσικά και είμαι. - Όχι, δεν είσαι!
Αυτή τη φορά, θα καλέσω την αστυνομία!
Την αστυνομία; Την αστυνομία; Γιατί; Όχι!
Τι συμβαίνει εδώ;
Λέει ότι είναι η Καμίλ Λε Χοτ.
Είσαι η Καμίλ Λε Χοτ;
Ναι...
Αυτή είναι η Καμίλ Λε Χοτ!
Γύρνα πίσω στη θέση σου, φίλε μου.
Εντάξει, όπως θέλετε.
Καλώς ήρθατε, κυρία Λε Χοτ! Γοητευμένος!
Γοητευμένη!
Είμαι ο Αύγουστος Εμμανουέλ Βοκορμπέλ...
ο διευθυντής της Όπερα.
Είστε εδώ, επειδή η μητέρα σας...
σερβίρει τα καλύτερα φαγητά στο Παρίσι!
Ελπίζω να χορεύετε εξίσου καλά.
Φυσικά.
Όταν κοιτάζω τη ζωή μου...
θέλω να δω τον εαυτό μου να λάμπει, στην πίστα...
Μερικές φορές, κοιτάζω τη ζωή μου...
Δεν είσαι χορεύτρια, ε;
- Ναι, είμαι! - Ποιος θα το 'λεγε;
Γύρισε στην τάξη σου!
Εντάξει.
Ο μεγαλύτερος δάσκαλος μπαλέτου, όλων των εποχών!
Ω, ο πιο ταλαντούχος χορογράφος στο σύμπαν και ακόμα πιο πέρα!
Είναι όμορφος! Είναι κομψός!
Είναι δυνατός! Είναι δυναμικός! Είναι ο άντρας!
Θέλεις κάτι από μένα;
Πού το κατάλαβες; Ναι!
Έγραψα την Καμίλ Λε Χοτ στην τάξη σου!
Ευχαριστώ.
Γεια! Γεια σας!
Εντάξει. Σούπερ.
- Είμαι η Φελίσι. - Η Φελισί;
Όχι, όχι, όχι. Όχι, συγγνώμη...
Είμαι φιλική. Πάρα πολύ φιλική.
Και με λένε Καμίλ.
Εντάξει. Εγώ είμαι η Νόρα, αλλά όλοι με φωνάζουν... Νόρα.
Αυτό είναι το όνομα που ταιριάζει με το πρόσωπό μου.
- Έι, πρέπει να κάνεις προθέρμανση. - Προθέρμανση;
Θεέ μου! Αυτό είναι τρελό.
Καταλαβαίνω ότι είσαι καινούρια, αγαπητή μου.
Το κατάλαβες, επειδή...
- Ποιος είναι αυτός; - Πλάκα κάνεις, ε;
Αυτός είναι ο Λουί Μεράντ...
δάσκαλος μπαλέτου, παγκοσμίου φήμης χορογράφος...
ο άντρας που έχει κάνει τα περισσότερα fouett σε ατομικό χορό.
Τα ποια;
Στροφές. Πραγματικά πολύ δύσκολες στροφές.
187 συνολικά, και ακριβώς μετά ξέρασε!
Ησυχία, κυρίες μου! Πρώτη ποζισιόν!
Δεύτερη.
- Τι; - Τρίτη!
Τέταρτη και ξεκουραστείτε στην πέμπτη!
Σήμερα είναι μια σημαντική μέρα.
Σας μάζεψα όλες...
για οντισιόν για τον ρόλο της Κλάρα, στον "Καρυοθραύστη"...
που θα κάνει ντεμπούτο την παραμονή των Χριστουγέννων με το αστέρι Ροζίτα Mάουρι.
Ροζίτα; Ροζίτα Μάουρι;
Δεν το πιστεύω!
Λοιπόν, κάθε κορίτσι σ' αυτή την αίθουσα έχει μια ευκαιρία...
να χορέψει στο καινούριο μου μπαλέτο, εκτός από σένα.
Όλες έχετε δουλέψει σκληρά, εκτός από σένα!
Είστε εδώ λόγω ταλέντου και επειδή έχετε κότσια.
- Εκτός από μένα. - Ακριβώς!
Ξεκινώντας από αύριο, θα κάνουμε οντισιόν.
Μια από σας θα φεύγει, κάθε μέρα.
Οπότε, αύριο, μικρό πλουσιοκόριτσο...
ανεξάρτητα από οτιδήποτε μέσον έβαλες για να είσαι εδώ...
αυτή θα είσαι εσύ!
Μα η μητέρα μου σερβίρει τα καλύτερα φαγητά με κρέας στο Παρίσι!
Εγώ είμαι χορτοφάγος.
Πρώτη, δεύτερη. Δεύτερη.
Όχι. Δεύτερη, τρίτη.
Τρίτη; Τρίτη;
Τρίτη, τέταρτη.
Πέμπτη; Πρώτη, δεύτερη.
Γεια!
Καλημέρα!
- Πέμπτη, έκτη. - Πώς είσαι;
- Δεν υπάρχει έκτη. - Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω.
- Ω, Βίκτορ! - Γεια!
Έχω τόσα πολλά πράγματα να σου πω!
Κι εγώ.
Ουάου! Αυτό το πράγμα πραγματικά χάλασε.
Μπορείς να κάνεις κάτι;
Μην ανησυχείς. Το 'χω.
Εγώ είμαι ο νικητής, του μικρού μας στοιχήματος.
Ποιανού στοιχήματος;
Ξέρεις, αυτό για το ποιος θα πραγματοποιήσει πρώτος το όνειρό του.
- Εγώ θα γίνω εφευρέτης! - Αλήθεια;
Απλά ζηλεύεις, που εγώ σε 24 ώρες...
βρήκα μια δουλειά, με τον άντρα που χτίζει αυτά!
Μήπως κοπάνησες το κεφάλι σου όταν έπεσες απ' τη βάρκα;
Όχι!
Χθες, αφού εσύ κι εγώ χωριστήκαμε...
έκανα μια ήσυχη βόλτα, στους δρόμους του Παρισιού.
Ήταν όλα καλά, πολύ καλά.
Δε φοβήθηκα πραγματικά καθόλου.
Γνώρισα κάτι γοητευτικούς ντόπιους, που με βοήθησαν να βρω τον δρόμο μου.
Και δε θα το πιστέψεις ποτέ αυτό...
αλλά μετά βρέθηκα σε ένα μπαρ...
και δέχτηκα ένα μεγάλο, ζεστό και φιλικό καλωσόρισμα.
Με καλωσόρισαν σαν αδερφό, γιο, ανιψιό!
Και ύστερα γνώρισα έναν σούπερ τύπο, τον Μαθουράν.
Μιλήσαμε, γελάσαμε, χορέψαμε μαζί...
και μετά ο καινούριος μου κολλητός κι εγώ...
αποφασίσαμε να πάμε στο σπίτι του.
Και δεν πρόκειται ποτέ μα ποτέ να το πιστέψεις...
αλλά αυτός δουλεύει στο ατελιέ του Γκουστάβ Άιφελ...
του πιο καλού, του μεγαλύτερου...
και πιο μαγνητικού εφευρέτη...
του κόσμου!
Θα γίνω...
το δεξί χέρι του πιο διάσημου μηχανικού!
Και για να ξαναγυρίσω στα φτερά κοτόπουλου...
Τώρα εργάζομαι στο να συνδυάσω την ταχύτητα του αέρα...
με ινώδη συστήματα απορροής.
Δοκιμάζω έναν χαρταετό.
- Ουάου! Κι εγώ σημείωσα πρόοδο. - Αλήθεια;
Είμαι μια χορεύτρια. Ναι, ναι!
Μαθήτρια στην Όπερα.
Και σύντομα θα χορέψω και στην Όπερα του Παρισιού.
Εσύ; Χορεύτρια στην Όπερα;
Εντάξει. Και μπορώ να μάθω πώς κατάφερες να μπεις στην Όπερα;
Στην πόρτα, είδα κάτι φώτα και...
- Ψεύτρα! - Εντάξει!
Είναι η Καμίλ Λε Χοτ, αυτή που μου έσπασε το μουσικό μου κουτί.
- Ψεύτρα! - Ήθελε να ζητήσει συγγνώμη.
- Ψεύτρα! - Άσε με να τελειώσω.
Ψεύτρα, ψεύτρα...
Γι' αυτό μου έδωσε το γράμμα, που την έκανε δεκτή στην Όπερα.
Όταν λες ψέματα, η μύτη σου τρέμει.
Είσαι πολύ κουραστικός!
Έκλεψα την ταυτότητά της.
Τι; Την έκλεψες; Είσαι τρελή;
Βίκτορ!
Βίκτορ! Βίκτορ!
Βίκτορ!
- Γύρνα πίσω! Μη φεύγεις! - Θα ξαναγυρίσω!
Πάλι;
Ναι!
Θα πάρεις τον τίτλο, σαν πρωταθλήτρια που είσαι...
απ' την Ίμπιζα μέχρι το Λος Άντζελες, απ' το Λονδίνο μέχρι το Κατάρ...
θα γίνεις κάποια...
θα γίνεις κάποια.
Και για να τελειώσουμε, ανοίγματα...
Τώρα σηκωθείτε.
Το μάθημα τελείωσε...
και το άτομο που θα μας αφήσει, σήμερα, είσαι εσύ.
Έχεις την ενέργεια μιας σφαίρας...
αλλά την ελαφρότητα ενός καταθλιπτικού ελέφαντα.
Μάζεψε την προβοσκίδα σου!
- Παρακαλώ, σήκω, δεσποινίς μου. - Μα μου αρέσει εδώ!
Σηκωθείτε, τώρα!
Έχω κολλήσει!
Πάρτε την από δω.
Δεν είπατε ένα άτομο σε κάθε μάθημα;
Πολύ καλά. Μέχρι την επόμενη οντισιόν.
Τότε, θα πούμε πραγματικά "αντίο".
Ο Μεράντε με μισεί.
Μην το λες αυτό. Απλά αυτός είναι ο τρόπος του.
Όχι, έχει δίκιο. Σε μισεί.
Αν μπορούσε, θα συνέθλιβε τα γόνατά σου με το μπαστούνι του.
Ω, δεν έχω καμία πιθανότητα.
- Πάντα υπάρχει πιθανότητα. - Όχι πάντα.
Αυτή ίσως να είναι μια απ' τις φορές όπου δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα.
Όμως θέλω πραγματικά να μείνω εδώ.
Τότε έχεις 12 ώρες για να δουλέψεις πραγματικά πάρα πολύ σκληρά...
Ναι. Να πιέσεις τον εαυτό σου και μετά να δουλέψεις κι άλλο.
- Ποιος είναι αυτός; - Ο Ρούντι, απ' την τάξη των αγοριών.
Με τα καλύτερα ζυγωματικά στην Όπερα.
Τον λατρεύω! Είσαι τόσο ξανθός και λαμπερός.
Ουάου!
Είσαι καινούρια, ναι;
Ναι.
- Είναι η Καμίλ. - Αυτή έχει δύο μάτια.
Έχεις πνεύμα, Καμίλ, αλλά ο χορός σου είναι άθλιος.
Δικό μου είναι!
Ποιος νομίζει ότι είναι;
Μέχρι να ξανασυναντηθούμε, Μινούσκα!
Μόνο στα όνειρά σου.
Φελίσι;
- Τι κάνεις εσύ εδώ; - Μπορώ να εξηγήσω.
Δεν υπάρχει τίποτα να εξηγήσεις.
Περίμενε! Περίμενε!
Συγγνώμη. Τρεις φορές συγγνώμη.
Αν υπήρχε μεγαλύτερη λέξη για την "συγγνώμη", θα την έλεγα.
Σε άφησα να μπεις μέσα στη ζωή μου κι εσύ μου είπες ψέματα.
Δε μ' αρέσουν τα ψέματα.
Θα μπορούσα να χάσω τη δουλειά μου εξαιτίας σου.
Το κατάλαβα. Τα έκανα θάλασσα.
Όμως, δεν καταλαβαίνεις.
Από τότε που θυμάσαι τον εαυτό μου, ήθελα να χορέψω.
Και όταν είδα τη Ροζίτα Μάουρι...
που έκανε εκείνες τις απίθανες κινήσεις...
ήξερα ότι αυτό ήθελα να γίνω.
Ήξερα ότι το όνειρό μου θα γινόταν πραγματικότητα!
Ξέρω ότι είναι δύσκολο να το καταλάβεις.
Εσύ μισείς τον χορό.
Όμως απλά θέλω να ξέρεις ότι λυπάμαι ειλικρινά.
Είχαμε ταχυδρομείο;
Καθόλου ταχυδρομείο.
Μόλις έρθει, φέρ' το μου.
Μπορείς να χορέψεις;
Ναι. Τουλάχιστον, νομίζω ότι μπορώ.
Η εξάσκηση ξεκινάει αύριο, στις 5 π.μ.
Είσαι δασκάλα;
Έχεις άλλη επιλογή;
5 π.μ.;
Ώρα για εξάσκηση!
Πήδα και χτύπα το κουδούνι!
- Γιατί; - Απλά κάν' το.
Δε θέλεις να χορέψω;
Μη μιλάς. Πήδα και χτύπα το κουδούνι.
Πάλι.
Είπες ότι θα κάναμε εξάσκηση.
Αυτή είναι. Πάλι!
Φελίσι, σου λείπει η ακρίβεια και η φινέτσα.
Έχεις λίγη ή καθόλου αίσθηση ρυθμού.
Δεν έχεις ισορροπία, χάρη και γοητεία.
Έλα! Δεν μπορείς να το κρίνεις αυτό μόνο από ένα άλμα, έτσι δεν είναι;
Μπορείς.
Το καλό είναι ότι έχεις την ενέργεια μιας σφαίρας...
αλλά έχεις επίσης την ελαφρότητα ενός καταθλιπτικού ελέφαντα.
Έι! Ο Μεράντ χρησιμοποίησε ακριβώς την ίδια φράση!
Μετά από 10 χρόνια καθαρίσματος, κάτι μαθαίνεις...
Λοιπόν. Τώρα πήδα ψηλά, χτύπησε αυτό το κουδούνι...
προσγειώσου και μην πιτσιλίσεις το νερό.
Μα αυτό είναι αδύνατον.
Νόμιζα ότι ήταν το όνειρό σου να χορέψεις.
Εντάξει.
Έλα!
Είσαι τόσο άδικη με τον εαυτό σου...
έχεις αυτό το αίσθημα στο στήθος σου...
- Δεν μπορείς να κοιταχτείς στον καθρέφτη. - Άντε χάσου.
- Δεν μπορείς να δεις ποια είσαι... - Άντε χάσου!
Θέλεις να γίνεις κάποια άλλη...
Κάθε φορά που χάνεις τη δύναμή σου...
κάθε φορά που πέφτεις...
εγώ μπορώ ακόμα να δω τον δρόμο μπροστά...
Θα γίνεις πιο λαμπρή απ' τα αστέρια...
και θα δεις πόσο φωτεινή είσαι...
Ξέρω ότι είσαι γεμάτη αμφιβολίες...
όμως μην τις αφήνεις να σε ρίχνουν...
επειδή είσαι ασταμάτητη...
Εσύ!
Αυτό δεν ήταν απλώς κακό...
ήταν ολοκληρωτική καταστροφή...
και ακόμα χειρότερα.
Κρατήσου, μην τα παρατάς...
Εσύ, εγώ, πάνω.
Ακόμα και στο σκοτάδι, εσύ λάμπεις...
Θα γίνεις πιο λαμπρή απ' τα αστέρια...
και θα δεις πόσο φωτεινή είσαι...
Είναι απίστευτο!
Την τελευταία φορά, που συναντηθήκαμε, ήμουν πάρα πολύ αγενής.
Να συστηθώ.
Είμαι ο Ρούντολφ Διμιτρίεφ Στανισλόφ Άρτιεμ Ρανσόβσκι...
ο Τρίτος.
Πολλά ονόματα έχεις.
Μην ανησυχείς. Όλοι δυσκολεύονται στην αρχή.
Όμως εσύ κι εγώ είμαστε μοναδικοί...
και δεν ακολουθούμε ανόητους κανόνες, ναι;
Πιάνει αυτή η ατάκα;
Δεν είναι ατάκα. Το λέω μόνο σε σένα, Καμίλ.
Μόνο σε σένα.
Μινούσκα!
Καλά είσαι, Καμίλ;
Ναι, καλά είμαι!
Είναι αυτό το αγόρι, ο Ρούντολφ, που όπως αποδεικνύεται...
είναι ένας αληθινός Ρώσος πρίγκιπας...
με κάστρο και παγώνια και ζυγωματικά!
Και με πήγε στην ταράτσα της Όπερας...
και με κοιτούσε έτσι.
Και μετά, έτσι.
Και μετά, μια φορά, έτσι.
Περίμενε. Ένα αγόρι; Τι είδους αγόρι;
Παγώνια; Τι είδους ζυγωματικά;
- Και Ρούντολφ; - Είναι ένας φίλος.
Λέει ότι θα γίνω όλα όσα θέλω.
Κι εγώ το λέω αυτό!
Όμως είναι βαθύς, επίσης.
Βαθύς; Ναι, λοιπόν, εγώ έχω αυτά.
Πόρτες.
Ναι, οι πόρτες για το ατελιέ...
του καινούριου μου αφεντικού. Του ευφυή μηχανικού.
Αν έβλεπες τι είναι πίσω απ' αυτές τις πόρτες...
θα έπρεπε να σε σκοτώσω μετά.
Μάλλον θα πρέπει να με σκοτώσεις, τελικά.
Τι είναι αυτό;
Το Άγαλμα της Εφηβείας...
που σύντομα θα πάει στην Αμερική!
Όμως είναι επτασφράγιστο μυστικό...
οπότε εσύ δεν το είδες, εντάξει;
Εντάξει.
Λοιπόν, εδώ είναι το γραφείο μου...
το σπίτι των μεγάλων ιδεών και της ιδιοφυΐας.
Για παράδειγμα, εδώ βλέπουμε τα σχέδια...
για τις φτερούγες κοτόπουλου έκδοση 3.
Αυτή τη στιγμή, εγώ και το αφεντικό μου δουλεύουμε...
πάνω σε μερικές σημαντικές εφευρέσεις.
Αυτός...
με λέει άνθρωπο των ιδεών του.
Ξέρεις πώς να χρησιμοποιείς όλα αυτά τα πράγματα;
Όχι, ακόμα, αλλά έχω... μια καρέκλα.
- Γεια σου, Βίκτορ. - Αυτός είναι ο καθαριστής.
Δεν είναι και πολύ με τα καλά του.
Τα μολύβια χρειάζονται όλα ξύσιμο...
και το αφεντικό θέλει να του γυαλίσουμε τις μπότες, για αύριο.
Άρα το μεγάλο σου αφεντικό σε αποκαλεί "άνθρωπο των ιδεών του", ε;
Λοιπόν, αυτός έχει τις ιδέες...
κι εγώ πιστεύω ότι είναι υπέροχες.
Όμως, είναι μια αρχή!
Βίκτορ, είχες δίκιο για μια φορά.
Τα όνειρα μπορούν να γίνουν πραγματικότητα!
Ω, όχι!
Πρώτη ποζισιόν, δεύτερη...
τρίτη, τέταρτη, πέμπτη.
Αυτές οι πέντε θέσεις σχηματίζουν τη βάση των πάντων.
Πρώτη, δεύτερη, τρίτη, τέταρτη, πέμπτη.
Τώρα πηδάς.
Πρώτη, δεύτερη, τρίτη, τέταρτη, πέμπτη.
Πόζα και χαμόγελο!
Όταν κουράζεσαι, είναι που αρχίζεις να κάνεις πρόοδο.
Ήσουν χορεύτρια, ε;
Όχι άλλες ερωτήσεις.
Πάλι!
Ω, για να φτάσεις, ίσως χρειαστεί να σταθείς στις μύτες σου.
Νιώσε την ισορροπία. Ω!
Τα δάχτυλα των ποδιών σου θα πρέπει να είναι πολύ ευέλικτα...
και σκληρά σαν πέτρα.
Πρώτη ποζισιόν!
Δεν επιτρέπονται χέρια.
Τι;
- Δοκίμασε έτσι. - Σταμάτα, σταμάτα!
Εσύ ήσουν χορεύτρια, ε;
Φυσικά και ήμουν χορεύτρια, "Σέρλοκ Χολμς".
Για να κάνεις πιρουέτα...
θα πρέπει να γίνεις η ερωμένη της ζάλης σου.
Κοίτα σε ένα σημείο και μην το χάσεις ποτέ.
Εντάξει. Τώρα έλα σε μένα και μη χύσεις το νερό.
- Στην υγειά σου! - Στην υγειά σου!
Όταν μου ζητάς να πηδήξω...
εγώ λέω "Πόσο ψηλά;".
Προσπάθησε να συστήσεις το αριστερό σου πόδι στο δεξί σου πόδι.
Να δούμε αν μπορούν να συνεργαστούν, κάποια μέρα.
Περιμένω στη σειρά...
όμως τώρα που είναι ώρα...
Υπάρχει ένα λαμπρό μέλλον, για σένα...
σαν πωλήτρια κεριών...
Θα πάρω αυτό που μου ανήκει...
Πρώτη ποζισιόν!
Δεύτερη, τρίτη!
Τέταρτη και ξεκούραση στην πέμπτη.
Ευχαριστώ, δεσποινίδες μου.
Αυτό ήταν... καλύτερο.
Ευχαριστώ!
Είμαι έτοιμη να κάνω εκείνο το τρελό πράγμα με το άλμα!
Και εγώ είμαι η Αυτοκράτειρα Ιωσηφίνα.
Είμαι!
Φυσικά και είσαι...
όμως υπάρχει διαφορά ανάμεσα στο να είσαι έτοιμη...
και στο να είσαι έτοιμη να το κάνεις καλά.
Γι' αυτό και προπονούμαστε, κάθε μέρα.
Αυτό κάνουμε, συνέχεια!
Και μετά θα είσαι έτοιμη και θα μπορείς να απαντήσεις την ερώτηση...
"Γιατί χορεύω";
Την έχω απαντήσει! Είναι το όνειρό μου!
Με την ευκαιρία, αυτό το τρελό πράγμα με το πήδημα λέγεται le grand jete...
και δεν είσαι έτοιμη γι' αυτό.
Χορεύεις ή κάνεις κουνγκ-φου;
Είσαι τόσο αστείος...
Αυτός είναι ο Βίκτορ. Δραπετεύσαμε μαζί απ' το ορφανοτροφείο.
Γεια! Λατρεύω την ποδιά σας!
Φαίνεται ότι θα βγεις έξω, απόψε.
Ναι!
Αν τη φέρεις πίσω αργά, θα γίνεις έξι ίντσες κοντύτερος...
Φυσικά, φυσικά, φυσικά!
Είναι ένα ήσυχο, νηφάλιο...
ήσυχο, νηφάλιο πράγμα.
Μουσική Μπρέτον;
Συγγνώμη!
Πολύ μ' αρέσει εδώ!
Ας διασκεδάσουμε!
Είπες ότι σ' αρέσω εγώ ή το μπαρ;
Ναι!
Αυτή είναι η φίλη μου!
Είσαι πολύ τυχερός!
Ελπίζω ότι αύριο θα ενεργήσεις με λίγο περισσότερη αξιοπρέπεια.
Τέλος πάντων... Απόψε ήταν μια καλή εμφάνιση.
Ευχαριστώ, κύριε.
Δεν έχω ιδέα γιατί είσαι τόσο χαρούμενη, αλλά είναι υπέροχο!
Λοιπόν. Καλύτερα να πάω μέσα.
Έχω οντισιόν, αύριο.
Φυσικά. Όνειρα γλυκά. Κι εγώ... εγώ...
- Τι; - Πιστεύω ότι είσαι...
Πιστεύω ότι είσαι υπέροχη.
Ευχαριστώ.
- Τι κάνεις; - Τίποτα.
Τεντώνομαι.
Ναι, πρέπει να τεντωθώ λίγο...
Εντάξει, καλύτερα να πηγαίνω.
Ηλίθιε, ηλίθιε, ηλίθιε...
Έι, Βίκτορ!
Πέρασα υπέροχα.
Ευχαριστώ. Καληνύχτα, Φελίσι.
Ω, με συγχωρείς. Δεσποινίς Καμίλ Λε Χοτ.
Αίσχος!
Θέλω να πάει φυλακή!
Έκλεψε τη ζωή, την τιμή και το όνομά μου!
Τα θέλω πίσω!
- Το παρακάνεις. - Εντάξει.
Πώς σε λένε;
Με λένε Φελίσι Λεμπρά.
Είμαι από ένα ορφανοτροφείο, στο Μπρίτανι.
Δεν ήθελα να πληγώσω την Καμίλ.
Απλά ήθελα να μπω στην Όπερα και...
συγγνώμη.
Κυρία...
Προδότρια!
Το ήξερες!
Με μαχαίρωσες στην πλάτη!
- Είσαι άθλια! - Ησυχία!
Λοιπόν. Είτε σας αρέσει είτε όχι, αυτή είναι δική μου δουλειά.
Δεσποινίς Λε Χοτ...
μπορείτε να μπείτε στην κορυφαία τάξη από αύριο.
Και, επίσης, θα είστε και στις οντισιόν...
για τον ρόλο στον "Καρυοθραύστη".
Όμως θέλω να είμαι ξεκάθαρος...
ότι αν απολύσετε την κυρία Οντέτ, θα βγάλω εκτός την Καμίλ.
Εσύ!
Έκανες μια άθλια αρχή, στα μαθήματα...
και είπες ψέματα και εξαπάτησες, για να είσαι εδώ.
Όμως έχεις, επίσης, σημειώσει μεγάλη πρόοδο...
και έχεις δουλέψει σκληρά και έχεις δείξει την αφοσίωσή σου.
Θα πρέπει να έχεις καλή δασκάλα.
Γι' αυτό μπορείς κι εσύ να μείνεις στις οντισιόν.
Αν πάρεις τον ρόλο, στον "Καρυοθραύστη", δίκαια...
μπορεί να γίνεις κι εσύ κορυφαία, επίσης.
Αν αποτύχεις να πάρεις τον ρόλο, θα πρέπει να φύγεις απ' την Όπερα.
- Έγινα σαφής; - Ναι.
Έγινε αυτό σαφές και σε σας, κυρία;
Σαφέστατο.
Τότε, Φελισί Λαμπρά, απ' το Μπρίτανι...
το μέλλον σου, στην Όπερα, είναι στα δικά σου χέρια.
Κι αν είναι καλή, μητέρα;
Πάρε αυτόν το ρόλο, μ' ακούς;
Θέλω εκδίκηση.
Θα την πάρω.
Ακόμα και το σφουγγάρισμα το κάνει με χάρη.
Ήταν καλή χορεύτρια, ε;
Όχι απλά καλή χορεύτρια. Η καλύτερη της γενιάς της.
Και μετά υπήρξε μια φωτιά, στη σκηνή.
Γιατί είναι αυτό;
Για όλα!
Δεν έχουμε χρόνο γι' αυτά.
Μιλάμε για το μέλλον σου, τώρα.
Έχεις μόνο μια αντίπαλο. Την Καμίλ.
Την έχω δει. Την ξέρω.
Η τεχνική της είναι τέλεια...
και είναι πιο δυνατή απ' ό,τι δείχνει.
Είναι ακριβής, έξυπνη...
και το "χάνω" δεν υπάρχει στο λεξιλόγιό της.
Πάνω, κάτω! Πάνω, κάτω!
Πάνω, κάτω! Πάλι!
Κουράστηκα.
Μόνο οι αποτυχημένοι κουράζονται.
Πάλι! Θα τον πάρω αυτόν το ρόλο!
Αν προσπαθήσεις να τη νικήσεις στο δικό της "γήπεδο", θα αποτύχεις.
Η διατροφή σου δεν είναι καλή. Τρως πολύ λίγο.
Οι μύες σου είναι σαν ζαχαρωτά.
Βασικά, οδεύεις στο να εξευτελιστείς.
Ωραία ενθάρρυνση! Λοιπόν, πώς θα πάρω αυτόν το ρόλο;
Θα πάρεις το ρόλο, επειδή εσύ έχεις κάτι...
που αυτή μόνο να ονειρευτεί μπορεί. Έχεις πάθος!
"Χτίσε" πάνω σ' αυτό.
Νιώσε το θυμό σου και τον πόνο σου και τη θλίψη σου και τη χαρά σου...
και βάλ' τα όλα μέσα στον χορό σου.
Ζήσε τη μουσική, νιώσε τη.
Κάθε νότα, κάθε ήχος, κάθε αρμονία...
πρέπει να κάνει το σώμα σου να δονείται...
απ' τις άκρες των μαλλιών σου μέχρι τα δάχτυλα των ποδιών σου.
Και τότε, μόνο τότε, θα τη νικήσεις.
Λοιπόν. Το άτομο που θα μας αφήσει, σήμερα, είναι...
Εδώ είναι το τέλος του δρόμου, δεσποινίς Νόρα.
Ποιανού δρόμου;
Ω, έχω τελειώσει...
Μ' αρέσεις. Νίκησέ την.
Καμίλ και Φελισί, αύριο το πρωί στις 8:00 π.μ...
θα ξέρουμε ποια απ' τις δυο σας θα έχει την τιμή...
να χορέψει την Κλάρα, στον "Καρυοθραύστη", με τη Ροζίτα.
Μπορώ μόνο να σας συμβουλέψω να τα δώσετε όλα, δεσποινίδες μου.
Έχεις κάνει πολύ μεγάλη πρόοδο, βρόμικη, μικρή ποντικίνα...
όμως αύριο εγώ είμαι αυτή που θα επιλεγεί.
Θα το δούμε αυτό.
Μπορείς να δουλέψεις όσο σκληρά θέλεις...
μπορείς να προπονηθείς 24 ώρες τη μέρα...
όμως θα είσαι πάντα ένα τίποτα!
- Είμαι κάποια. - Ποια ακριβώς;
Απάντησέ μου! Ποια είσαι;
Είσαι ένα τίποτα!
Ένα τίποτα!
Κάνει λάθος, ξέρεις.
- Δεν είσαι μόνη σου. - Τι;
Έχεις εμένα.
Και ξέρω ακριβώς τι θα κάνουμε.
Απόψε, για να αποδείξουμε τη σύνδεσή μας...
θα φύγουμε για ένα μικρό ρομαντικό πάρτι.
Σου προσφέρω τον Πύργο του Άιφελ.
Σου προσφέρω πυροτεχνήματα.
-Απόψε, στις 7:00 μ.μ. - Πρέπει να προπονηθώ.
Δε χρειάζεται να προπονηθείς.
Δε χρειάζεται να ξέρεις ποια είσαι.
Είσαι μοναδική.
Πες το πάλι αυτό.
Απόψε.
Φελίσι, μου δίνει μεγάλη χαρά...
που σου παρουσιάζω...
Όχι!
Βίκτορ, είμαι στην τελική οντισιόν!
Ουάου! Συγχαρητήρια!
Έχω κι εγώ θαυμάσια νέα. Το αφεντικό μου επιτέλους μου μίλησε!
Μου είπε: "Φύγε από το πόδι μου, βιολογική μετάλλαξη!"
Αυτό είναι καλό, ε;
Δεν έχεις καθόλου φινέτσα.
Ποιος; Εγώ; Δεν έχω φινέτσα;
- Ο Ρούντι έχει φινέτσα. - Πάλι ο Ρούντι;
Τι; Είναι το αγόρι σου τώρα;
Όχι! Αυτός κι εγώ έχουμε μια σύνδεση.
Εντάξει, εντάξει. Νίκησες.
Θα σου δώσω φινέτσα και συνδεσιμότητα.
Δείπνο! Εσύ κι εγώ.
Με μαχαίρια και πιρούνια, πετσέτες φαγητού...
Στις 7:00 μ.μ. στο βόρειο πόδι του Πύργου του Άιφελ.
"Ναι" ήταν αυτό;
Ναι.
Είναι "ναι".
Κάθισε. Έχω κάτι για σένα.
Ήταν δικά μου. Τώρα είναι δικά σου.
Ουάου! Ευχαριστώ!
Εντάξει. Αρκετά μιλήσαμε.
Φάε και μετά θα κάνουμε εξάσκηση για αύριο.
Τι;
Θα βγω με τον Ρούντι.
Αυτός λέει ότι είμαι έτοιμη. Λέει ότι είμαι μοναδική.
Γιατί χορεύεις;
Σταμάτα να μου κάνεις αυτή την ερώτηση!
Όταν ήμουν χορεύτρια, τη νύχτα πριν από μια οντισιόν...
έκανα προπόνηση και μετά ξεκουραζόμουν.
- Ο Ρούντι με περιμένει. - Μείνε!
Όχι! Δεν είσαι η μαμά μου!
Με συγχωρείς. Δε σκεφτόμουν.
Εντάξει. Πήγαινε, λοιπόν.
Κοίτα το πουλί.
Όχι! Κοίταξέ με. Κοίτα το πουλί.
Όχι! Κοίτα εμένα.
Αυτό είναι ένα ποίημα, που έγραψα, προς τιμή σου.
Φυσικά. Ένα ποίημα.
"Κοίτα το πουλί!
Πετάει στον ουρανό.
Κανείς δεν μπορεί να το παγιδέψει."
Σ' αρέσει;
Είναι...
λοιπόν... είναι αυθεντικό.
Το ξέρω. Ευχαριστώ. Έλα, Μινούσκα.
Πάμε στην κορυφή! Στ' αστέρια!
Εντάξει, Μάτι. Κάνουμε εξάσκηση.
Μουσική, παρακαλώ. Κλασική.
Εντάξει, αλλά αυτή δεν είναι η μουσική ζώνη άνεσής μου.
Ω, σταμάτα!
Σταμάτα, σταμάτα!
Θα το πάμε Μπρετόν, αλλά μαλακά και ρομαντικά.
Αυτό θα τη συναρπάσει.
Θα φθάσει, θα γελάσει...
Εγώ θα δείχνω σκοτεινός και μυστηριώδης.
Θα της δώσω το μουσικό κουτί της.
Θα ενθουσιαστεί.
Δεν ξέρω και πολλά για τα κορίτσια.
Ελικρινά, είναι ένα μυστήριο για μένα.
Όμως, ξέρω ότι αυτό το κορίτσι δεν πρόκειται να έρθει.
Νεαρέ, αθώε βλάκα! Φυσικά και θα έρθει!
Μπορώ ήδη να μυρίσω το άρωμά της.
Ω, όχι! Ζητιάνοι!
Το Παρίσι είναι γεμάτο ζητιάνους!
Μη φοβάσαι.
- Μα... - Ησυχία! Ακολούθησέ με.
Μη φοβάσαι. Έχω αναπτύξει μια τεχνική πάλης...
με βάση το χορό των Κοζάκων.
Μη γίνεσαι γελοίος!
Εντάξει. Σταμάτα, αμέσως. Αυτός είναι φίλος μου!
Αστείο είναι αυτό;
Όχι. Αυτός είναι ο Βίκτορ. Μεγαλώσαμε μαζί.
Θεέ μου! Αυτό είναι αστείο.
Φίλοι, ε;
Αν είμαστε φίλοι, τότε γιατί δείχνεις να ντρέπεσαι τόσο;
- Δε δείχνω να ντρέπομαι. - Ναι, δείχνεις!
Λυπάμαι για σένα, Φελίσι.
- Ζηλεύεις. - Όχι!
Από τότε που ξεκίνησες στην Όπερα...
ποια προσπαθείς να γίνεις;
Να ανακατευτείς με αυτό το μεγάλο, τριχωτό σπαράγγι;
Είσαι τόσο θλιβερή.
Θα μπορούσα να σε ρίξω κάτω, μόνο με το μικρό μου δαχτυλάκι...
όμως έτσι το δαχτυλάκι μου θα γίνει βρόμικο και θα βρομάει...
Μπορείς να είμαι βρόμικος, αλλά εγώ τουλάχιστον δεν περνάω τη μέρα μου φορώντας καλσόν!
Δεν το πιστεύω αυτό!
Αυτή είναι η δική μου Μούσα.
Ναι; Αυτή είναι η δική μου, αυτό που είπες ότι είναι...
παλιοσπαράγγι!
Σταματήστε!
Είστε και οι δυο σας ηλίθιοι!
Εντάξει.
Αντίο, λοιπόν.
Αντίο.
Αυτό είναι τόσο ταπεινωτικό!
Ω, όχι! Η οντισιόν!
- Είμαι σίγουρος ότι αυτή... - Πρόσεξε!
η παραγωγή του "Καρυοθραύστη" θα...
Με συγχωρείτε!
Έι!
Μπράβο, μπράβο!
Ευχαριστούμε, δεσποινίς.
Το ορφανό άργησε. Τελείωσε.
Εφόσον η Φελίσι δεν καταδέχτηκε να εμφανιστεί για την οντισιόν...
η Καμίλ θα είναι αυτή που θα χορέψει με τη Ροζίτα.
Περιμένετε, περιμένετε! Ήρθα!
Σας παρακαλώ, αφήστε με να χορέψω.
Τελείωσε! Δεν καταλαβαίνεις;
Κάτσε κάτω!
- Ζητώ συγγνώμη. - Κοιμήθηκες;
Όχι πολύ.
Έκανες εξάσκηση χθες;
- Όχι. - Γιατί;
Εντάξει. Μουσική!
- Ξεκίνα πάλι. - Έπεσε! Πρέπει να αποκλειστεί!
Ξεκίνα πάλι!
Θυμάσαι τη συμφωνία μας;
Καμίλ, θα έχεις την τιμή...
να χορέψεις την Κλάρα, στον "Καρυοθραύστη".
Πίστευες ότι θα τελείωνε εδώ, μικρή ποντικίνα;
Όχι! Άσε με! Όχι!
Όχι!
Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ!
Οντέτ, όχι!
Οντέτ!
Φελίσι!
Δε θα την ξαναδείς ποτέ.
Και, φυσικά, απολύεσαι.
Σταματήστε!
Πού είναι η Φελίσι;
Εδώ είμαι.
Ωραία.
Έχασε την όρεξή της.
Συγκεντρώσου, μεγάλε ηλίθιε!
Το ξέρω. Κι εμένα μου λείπει.
Εντάξει. Πήγα να αποδράσω...
όμως είναι ανοησία και με πιάσατε.
Γι' αυτό ζητάω μια μεγάλη συγγνώμη και απλά θα γυρίσω πίσω στον θάλαμό μου.
Από δω, γρήγορα!
Ευχαριστώ!
Πήγαινε τώρα.
Άσε με να σε βοηθήσω.
Με χρειάζεσαι. Μπορώ να καθαρίσω.
"Πάστρα" είναι το μεσαίο μου όνομα.
Βασικά, σε χρειάζομαι.
Θέλω να μείνω μαζί σου.
Λυπάμαι τόσο πολύ! Πραγματικά μου έλειψες!
Κι εμένα.
Έλα.
Ο Μεράντ μου έδωσε ένα δωμάτιο στη σοφίτα.
Υπάρχει μια μικρή γωνία, για σένα.
Η δουλειά ξεκινάει στις 6:00 π.μ. Μια ώρα για μεσημεριανό γεύμα.
6:00 π.μ.;
Αλήθεια, αυτός δεν είναι εδώ.
Ξέρεις πότε θα γυρίσει; Σε παρακαλώ!
Βασικά...
Όχι! Δεν το ξέρω αυτό.
Λοιπόν...
μπορείς, σε παρακαλώ, να του πεις συγγνώμη από μένα;
Ήμουν άδικη και ανόητη...
και χαζή και ηλίθια.
- Και αγενής. - Και αγενής.
Πες στον Βίκτορ ότι είναι ο καλύτερος φίλος που είχα ποτέ.
Αυτό είναι το άλλο μου χέρι.
Έχω τρία χέρια, βασικά.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Αντίο, λοιπόν.
Αντίο, Βίκτορ.
Δεν ήταν αυτός.
Δεν είναι εδώ.
Ο Βίκτορ έχει κάνει ένα θαύμα! Ποιος θα το περίμενε;
Εμφανισιακά μοιάζει με βλάκα.
Δε θέλει να μου ξαναμιλήσει, ποτέ.
- Θα σου μιλήσει. - Όχι, όχι, όχι!
- Άντε πάλι... - Σταμάτα! Τόσο κρύα όσο το λαρδί!
Δεσποινίς Λε Χοτ, η εμφάνισή σου απόψε...
και μέχρι τώρα, δεν έχει καθόλου συναίσθημα!
Μα ακολουθώ ακριβώς τα βήματα που μου είπατε.
Δεν είναι αρκετό να κάνεις τα βήματα.
Βρες λίγο θυμό ή λίγο πόνο ή λίγη αγάπη...
όμως βρες κάτι!
Της λείπει αυτό. Απόψε θα το κάνουμε ξεκάθαρο αυτό.
Εντάξει, θα πάω να κάνω τις σκάλες στον προθάλαμο.
- Μπορείς να τελειώσεις εσύ εδώ. - Εντάξει.
Άσ' το. Δώσ' το πίσω.
Τι χαζή που είμαι!
Δεν το πέταξα αρκετά δυνατά, την πρώτη φορά...
Μην ξανακάνεις το ίδιο λάθος.
Γιατί φύγεις; Φοβάσαι ότι θα εξευτελιστείς;
Φαίνεται ότι χρειάζεσαι περισσότερη προπόνηση.
Δεν είσαι ούτε στο ελάχιστο έτοιμη.
Θα σου δείξω πώς είναι μια αληθινή χορεύτρια.
- Είσαι σίγουρη γι' αυτό; - Ησυχία!
Απόψε αυτές οι θέσεις θα είναι γεμάτες.
Το Παρίσι θα κοιτάζει εμένα, θα με λατρέψει!
- Ή όχι. - Σ' το είπα ήδη!
Είσαι ένα τίποτα. Θα είσαι πάντα ένα τίποτα!
Μόνο ένας τρόπος υπάρχει να το ανακαλύψουμε...
Εδώ και τώρα.
Είναι ώρα να το πάρω...
εγώ είμαι το αφεντικό, αυτή τη στιγμή!
Θα σε βλέπω να πέφτεις...
επειδή αυτό είναι το δικό μου παιχνίδι...
και καλά θα κάνεις να έρθεις να παίξεις...
συνήθιζα να κρατώ το σπάνιο ταλέντο μου πίσω...
τώρα το αφήνω να φανεί. Κάνω τις δικές μου επιλογές...
Θεέ μου! Μάχη!
Άσε, λοιπόν, τα φώτα ανοιχτά...
Όχι, δεν μπορείς να με κάνεις να είμαι φρόνιμη...
Λες, λοιπόν, ότι είμαι περίπλοκη...
ότι πρέπει να είμαι τρελή...
Όμως, με είχες υποτιμήσει...
με είχες υποτιμήσει...
Πού είναι το κακό να έχεις...
Πού είναι το κακό να έχεις αυτοπεποίθηση;
Πού είναι το κακό να έχεις...
Πού είναι το κακό να έχεις αυτοπεποίθηση;
Μπορείς να το κάνεις!
Εντυπωσιακό, δεσποινίδες μου.
Όμως, να κάνω και στις δυο σας μια σημαντική ερώτηση...
Γιατί χορεύετε;
Εγώ χορεύω επειδή...
επειδή...
με αναγκάζει η μητέρα μου.
Επειδή ήταν πάντα κομμάτι της ζωής μου.
Ήταν εκεί, με τη μαμά μου, όταν ήμουν μωρό...
και είναι εδώ και τώρα, χάρη στην Οντέτ.
Αυτό μου επιτρέπει να ζω, να είμαι ο εαυτός μου.
Αυτή πρέπει να χορέψει.
Αυτό ήταν πολύ ειλικρινές, δεσποινίς Λε Χοτ, και θαρραλέο.
Έχεις μέλλον στην Όπερα, αν το επιθυμείς.
Φελίσι, απόψε, εσύ θα χορέψεις στον "Καρυοθραύστη".
Πολύ καλά τα πήγες.
Μπράβο, γλυκιά μου!
Εντάξει. Μπράβο, μπράβο.
Ναι, ναι!
Ορίστε!
- Τα αποκαλώ "Φτερά Περιστεριού". - Ουάου! Τέλεια!
Όμως δεν είμαι σίγουρος ότι θέλω να τα τεστάρω.
Ζήσε επικίνδυνα, Μάτι!
Σου υπόσχομαι ότι είναι σχεδόν σίγουρο πως θα λειτουργήσουν.
Αυτό είναι ωραίο!
Μάτι, μπορείς να μας αφήσεις λίγο μόνους;
- Πότε; - Μάτι, άφησέ μας μόνους!
Τώρα. Εντάξει.
Θα χορέψω, απόψε, στην Όπερα.
- Θέλω να είσαι εκεί. - Αλήθεια;
Αλήθεια.
Μ' αρέσεις, Φελίσι.
Με κάνεις να γελάω και να κλαίω, ταυτόχρονα.
Είσαι αλλόκοτος!
Δεν μπορείς να τον βοηθήσεις.
Πρώτα, εξαπάτησες την κόρη μου...
- μετά, της πήρες την ταυτότητα! - Μαμά, σταμάτα!
Τώρα προσπαθείς να μας πάρεις την τιμή και το μέλλον μας;
Μητέρα!
Νομίζεις ότι μπορείς να στρέψεις την κόρη μου εναντίον μου...
και να τη γλιτώσεις φθηνά;
Κανείς δε με εξαπατά εμένα!
Μητέρα, την τρόμαξες! Σταμάτα!
Την τελευταία φορά που αυτή άργησε τόσο, δεν τελείωσε καλά.
Έι. Είναι ο Μάτι...
και η δίδυμη αδερφή του!
Τι συνέβη;
Είναι μια μεγαλόσωμη, τρομακτική κυρία...
που κυνηγάει το κορίτσι σου, πάνω στο άγαλμα, και προσπαθεί να τη σκοτώσει.
- Τι; - Και, επίσης, κατουρήθηκα.
Έλα, γρήγορα! Σώσε την!
Μάτι, τα Φτερά Περιστεριού!
Αυτό είναι το μοναδικό στέμμα που θα αγγίξεις σήμερα...
θύμα ενός τρομερού ατυχήματος, τη νύχτα του ντεμπούτου σου.
Θα έχεις κάτι να μοιραστείς με την Οντέτ.
Και οι δυο σας ήσασταν χορεύτριες...
Φελίσι!
Πάμε!
Εντάξει.
Φελίσι!
Όχι!
Φελίσι, μην ανησυχείς! Θα είμαστε στην ώρα μας!
Πιο ψηλά! Ναι!
Θα είμαστε στην ώρα μας!
Στην εκδοχή τρία, θα μπορούσε να είναι μια καλή ιδέα...
να δουλέψεις πάνω στα φρένα...
Δεν μπορείς απλά να πεις...
ότι εφεύρεσα κάτι και δούλεψε;
- Μπορώ. - Τότε, πες το.
Βίκτορ Φρανσουά Ζαβιέ Πρώτε...
είσαι υπέροχος εφευρέτης.
Σ' ευχαριστώ.
Είσαι έτοιμη.
Τότε, χόρεψε από δω.
Κέρδισες το στοίχημα.
Έκανες το όνειρό σου πραγματικότητα.
Είχα ένα όνειρο. Ήταν αληθινό;
Δεν μπορώ να το κάνω να σταματήσει...
Δώσε μου όλα όσα έχεις.
Ας βάλουμε φωτιά στο Παρίσι...
N3krA @instagram.com/N3krA
Ναι...
Αυτή είναι στ' αλήθεια η φιλενάδα μου.
Θέλω να παίξω με τους αγγέλους...
θέλω να νιώσω το συναίσθημα...
Απόδοση Διαλόγων: ΑvereL