Άλλη μία ζεστή, ηλιόλουστη μέρα εδώ, στη Νότια Καλιφόρνια.
Η θερμοκρασία στο Λος Άντζελες είναι 29 βαθμοί.
Σκέφτομαι τη μέρα εκείνη...
Τον άφησα στον σταθμό, δυτικά της Σάντα Φε...
Ήμαστε 17, αλλά ήταν γλυκός κι αυτό που είχαμε ήταν αληθινό.
Ήξερα τι έπρεπε να κάνω.
Γιατί ήξερα...
Κυριακάτικα καλοκαιρινά βράδια...
Στις θέσεις μας βουλιάζαμε, καθώς χαμήλωναν τα φώτα...
Ένας κόσμος τεχνικολόρ από μηχανήματα και μουσική...
Με καλούσε στην οθόνη κι εγώ να μπω...
Και κάθε σκηνή να ζω...
Χωρίς δεκάρα στην τσέπη, μπήκα σ'ένα λεωφορείο κι ήρθα εδώ.
Είναι γενναίο, είναι τρελό. Αυτό απομένει να το δω.
Ίσως σ'αυτή την κοιμισμένη πόλη, σε έναν κινηματογράφο θα μπει...
Το πρόσωπό μου θα δει και πως κάποτε με γνώριζε, θα σκεφτεί...
Στου Χόλιγουντ τους λόφους θ'ανεβώ και θα φτάσω ψηλά...
Να κυνηγήσω όλα τα αστέρια τα λαμπερά...
Κι όταν σε ρίχνουν χαμηλά...
Εσύ να προσπαθείς ν'ανεβείς ψηλά...
Γιατί ξημερώνει ένα καινούργιο πρωινό...
Κι ο ήλιος λάμπει στον ουρανό...
Τους ακούω καθημερινά...
Οι ρυθμοί δεν σβήνουν απ'τα αυτιά...
Οι μπαλάντες στον χορό από όσους ήταν πριν εδώ...
Και λένε, πρέπει να το θες πολύ.
Κάθε πόρτα χτυπώ...
Κι όταν όχι μου απαντούν ή τα λεφτά πάνε να σωθούν...
Ένα μικρόφωνο και λίγη λάμψη είναι τα μόνο που θα χρειαστούμε...
Μια μέρα, καθώς θα τραγουδώ, θα έρθει ένα παιδί από μια πόλη μικρή...
Και το τραγούδι μου θα τον εμπνεύσει...
Στου Χόλιγουντ τους λόφους θ'ανεβώ και θα φτάσω ψηλά...
Να κυνηγήσω όλα τα αστέρια τα λαμπερά...
Κι όταν σε ρίχνουν χαμηλά...
Εσύ να προσπαθείς ν'ανεβείς ψηλά...
Γιατί ξημερώνει ένα καινούργιο πρωινό...
Κι ο ήλιος λάμπει στον ουρανό...
Κι όταν σε ρίχνουν χαμηλά...
Ξημερώνει ένα καινούργιο πρωινό...
Κι ο ήλιος λάμπει στον ουρανό...
Η μέρα μόλις τώρα ξεκινά...
Κι ο ήλιος λάμπει στον ουρανό...
ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ
Επεξεργασία - Διορθώσεις OFFiCiAL
ΧEΙΜΩNAΣ
Έχει ήδη βραβευτεί με τρία Όσκαρ, ένα για τον "Ερωτευμένο Σαίξπηρ ".
Δεν πιστεύαμε αυτό που γινόταν.
"Ορκίζομαι, ήταν ράκος."
"Ήταν τελείως ράκος!"
"Το ξέρω, το ξέρω... Ήταν καθαρή τρέλα."
Είναι τρέλα...
Παράνοια! "Ήταν καθαρή παράνοια."
Τι πρόβλημα έχει; Πάω.
- Ένα καπουτσίνο, παρακαλώ. - Ναι, φυσικά.
- Σας κερνάμε. - Όχι, ευχαριστώ. Επιμένω.
Είδες ποια ήταν;
Οντισιόν!
Να πάρει!
- Μία, πού πας; - Στον γιατρό μου.
- Να έρθεις νωρίς αύριο. - Εντάξει.
Καλό βράδυ!
"Ήταν ράκος! Ήταν καθαρή παράνοια!"
"Ήταν τόσο τρελό... Θα πέθαινες!"
"Όχι, ο Τέρνερ είναι μια χαρά."
"Θα περιμένεις μέχρι το Ντένβερ για να της το πεις...;"
"Τι;"
"Εντάξει."
"Όχι, χαίρομαι για σένα."
"Χαίρομαι για σένα, απλώς..."
"Απλώς νόμιζα..."
- "Δεν ξέρω, νόμιζα..." - Μια στιγμή.
- Τι είναι, Ρούμπι; - H Τζέσικα στο τηλέφωνο.
- Πες ότι θα της τηλεφωνήσω. - Σε δύο λεπτά;
Λιγότερο από δύο λεπτά... Έχω τελειώσει σχεδόν. Ευχαριστώ.
Ξέρεις κάτι; Τελειώσαμε. Ευχαριστούμε που ήρθες.
Να πάρει! Θες v'ανοίξεις κανένα παράθυρο;
- Σου ετοίμασα θεαματική είσοδο. - Ευχαριστώ.
Μία, πώς πήγε η οντισιόν;
Τα ίδια κι εγώ. H Τζεν ήταν ή η Ρέιτσελ;
- Δεν ξέρω ποιες είναι αυτές. - Οι χειρότερες.
- Δεν ξέρω αν ήταν. - Σίγουρα ήταν.
Γιατί γίνεται συνέδριο στο μπάνιο;
Δύο λεπτά, παιδιά. Μία, έρχεσαι, έτσι;
Δεν μπορώ! Δουλεύω.
- Τι; - Είπε ότι δουλεύει;
- Τι; - Λυπάμαι που δεν πήγε καλά σήμερα.
Έχω τέσσερα email για οντισιόν. Θα σε δηλώσω.
Αλλά τώρα, θα έρθεις! Θα είναι ωραία!
- Δεν θα είναι. - Μπορεί να είναι.
Όχι, θα είναι μόνο μερικοί φιλόδοξοι, στριμωγμένοι σ'ένα γυάλινο σπίτι.
- Κάπου το ξέρω αυτό. - Θα σου το έδινα πίσω.
- Πόσο καιρό το έχεις; - Έλα, Μία.
Πότε άλλοτε θα δεις όλα τα κλισέ του Χόλιγουντ σε μία αίθουσα;
Θα κοροϊδεύουμε μαζί!
Με απογοητεύεις, Λεξ. Τίποτα δεν θα κοροϊδεύετε.
Σ'αυτό το πάρτι θα είναι οι πιο εκλεπτυσμένοι άνθρωποι.
- Έχεις την πρόσκληση... - Έχεις τη σωστή διεύθυνση...
- Θέλεις λίγο φάρμακο; - Η απάντηση είναι πάντα "ναι ".
Μία συνάντηση τυχαία, ίσως είναι αυτός που περιμένεις.
Σφίξε λιγάκι παραπάνω!
Απόψε έχουμε αποστολή. Απόψε το κάστινγκ μάς καλεί.
- Αν είναι αυτή η πραγματική οντισιόν... - Ο Θεός βοηθός!
Αν κάνεις εντύπωση καλή, όλοι θα μάθουν τ'όνομά σου στη στιγμή.
Κι είσαι στην πρώτη γραμμή!
Κάποιος απ'το πλήθος ίσως είναι αυτός που πρέπει να γνωρίσεις.
Αυτός που ψηλά θα σε πάει.
Κάποιος απ'το πλήθος μπορεί να σε πάει εκεί που θέλεις εσύ...
Αν είσαι έτοιμη να γίνεις γνωστή.
Κάνε αυτό που πρέπει μέχρι να σε ανακαλύψουν...
Και να σε κάνουν κάτι παραπάνω απ'αυτή που είσαι τώρα...
- Με τα άστρα σου σε ορθή πορεία... - Δεν θα έρθω τελικά...
Πρέπει να ψάξεις και να βρεις...
Αυτόν τον κάποιον μέσα στο πλήθος.
Κορίτσι μου!
Αυτόν τον κάποιον μέσα στο πλήθος...
Αυτός ο κάποιος μέσα στο πλήθος...
...είναι άραγε το μόνο που πρέπει να δεις;
Να παρακολουθείς, ενώ ο κόσμος συνεχίζει να γυρνά...
Υπάρχει κάπου ένα μέρος...
...όπου θα βρω ποια θα γίνω τελικά...
Κάποια που περιμένει απλώς να τη βρουν.
Κάποιος απ'το πλήθος ίσως είναι αυτός που πρέπει να γνωρίσεις.
Αυτός που ψηλά θα σε πάει.
Κάποιος απ'το πλήθος μπορεί να σε πάει εκεί που θέλεις εσύ...
Κάποιος απ'το πλήθος θα σου δώσει φτερά...
Αν είσαι έτοιμη να γίνεις γνωστή.
AΠAΓΟΡEΥEΤAΙ ΤΟ ΠAΡΚΙNΓΚ 9 μ.μ. - 6 π.μ.
Όχι, όχι...
Έλα τώρα! Τι...;
ΒAN ΜΠΙΚ ΤAΠAΣ ΚAΙ ΜΟΥΣΙΚH
- Πάψε να εισβάλλεις στο σπίτι μου. - Θα το έλεγαν σπίτι οι γονείς μας;
Τι κάνεις; Σε παρακαλώ, μην κάθεσαι σ'αυτό.
- Μου κάνεις πλάκα; - Σε παρακαλώ, μην κάθεσαι σ'αυτό.
Ο Χόγκι Καρμάικλ καθόταν σ'αυτό... Το πέταξε το "Βaked Ροtatο".
- Γιατί, άραγε; - Και τώρα κάθεσαι εσύ.
- Σου έφερα ένα χαλί. - Δεν το χρειάζομαι.
Κι αν σου έλεγα ότι το έχει κατουρήσει ο Μάιλς Ντέιβις;
Σχεδόν προσβλητικό. Είναι αλήθεια;
- Πότε θα αδειάσεις τις κούτες; - Όταν αποκτήσω το δικό μου κλαμπ.
Σεμπάστιαν, είναι σαν να σε χώρισε ένα κορίτσι και να το παρακολουθείς.
Δεν πας ακόμα εκεί, έτσι;
Απίστευτο που το έκαναν μέρος για σάμπα και τάπας.
- Θεέ μου, Σεμπάστιαν! - Σάμπα και τάπας.
Διάλεξε ένα απ'τα δύο και κάν'το σωστά.
Θέλω να γνωρίσεις κάποια.
Καμία δεν θέλω να γνωρίσω.
Ο μπαμπάς σού το έδωσε αυτό;... Θα σου αρέσει.
Δεν νομίζω ότι θα μου αρέσει. Της αρέσει η τζαζ;
- Μάλλον όχι. - Τι θα συζητάμε τότε;
Δεν ξέρω, δεν έχει σημασία! Ζεις σαν ερημίτης!
Οδηγείς χωρίς ασφάλιση! Και ναι, έχει σημασία!
Κι εγώ ξέρω έναν τύπο με τατουάζ στο πρόσωπο που πρέπει να γνωρίσεις.
- Χρυσή καρδιά. - Σοβαρέψου!
Να σοβαρευτώ; Λόρα, είχα πολύ σοβαρά σχέδια για το μέλλον μου.
Δεν φταίω που με πρόδωσαν.
Δεν σε πρόδωσαν! Σε "έγδυσαν"!
- Ποια η διαφορά; - Δεν ξέρω, δεν είναι τόσο ρομαντικό.
Μην καθίσεις...
Όλοι ήξεραν ότι ήταν ύπουλος εκτός από σένα.
Γιατί λες "ρομαντικό" λες κι είναι βρόμικη λέξη;
Οι απλήρωτοι λογαριασμοί δεν είναι ρομαντικοί. Τηλεφώνησέ της.
Δεν θα της τηλεφωνήσω. Φέρεσαι λες και με χτυπάει αλύπητα η ζωή.
Το θέλω. Αφήνω τη ζωή να με χτυπάει μέχρι να κουραστεί.
Και μετά θα χτυπήσω κι εγώ. Κλασική τακτική στο μποξ.
Εντάξει, Μοχάμεντ Άλι. N'αδειάσεις τις κούτες.
- Θ'αλλάξω τις κλειδαριές. - Δεν έχεις λεφτά.
Είμαι ένας φοίνικας που ξαναγεννιέται απ'τις στάχτες του!
Μπιλ, ευχαριστώ που με προσέλαβες ξανά.
Να ξέρεις, έχω γίνει άλλος άνθρωπος. Χαίρομαι που είμαι εδώ.
- Έξοχα. - Πολύ εύκολος στη συνεργασία.
- Θα παίξεις τη λίστα; - Με χαρά μου.
Αν και δεν νομίζω ότι νοιάζεται κανείς τι παίζω.
Αν εννοείς τους άλλους, έχεις δίκιο.
Αλλά εγώ νοιάζομαι και δεν θέλω v'ακούω free jazz.
Μάλιστα, εντάξει, αν και νόμιζα πως σ'αυτήν την πόλη...
...ίσχυε το σύστημα, "ένα δικό σου, ένα δικό μου".
Μήπως "δυο δικά σου, ένα δικό μου";
- Ή "όλα δικά σου, κανένα δικό μου"; - Τέλεια.
- Θαυμάσια. Κοινή απόφαση. - Σωστά. Και την πήρα εγώ.
- Σωστά. Κι εγώ συμφώνησα. - Μπορείς να λες ό,τι θες.
Καλώς ήρθες πάλι.
Μπορείς να το πεις με ωραίο τρόπο, Κάρεν.
Σεμπ.
Ακούω τι λες, αλλά δεν νομίζω ότι το εννοείς.
Μάλλον δεν μ'ακούς. Απολύεσαι.
- Το λες, αλλά δεν το εννοείς. - Απολύεσαι.
- Να παίζω τη λίστα... - Όχι, πολύ αργά τώρα, σου λέω.
- Είναι προειδοποίηση. - Από ποιον πλανήτη είσαι;
- Μη με απολύσεις. - Τελείωσες. Λυπάμαι, Σεμπ.
- Είναι Χριστούγεννα. - Το ξέρω, βλέπω τη διακόσμηση.
Καλή τύχη για τη νέα χρονιά.
Σε άκουσα να παίζεις, και ήθελα να...
"Δεν μου αρέσει αυτή η ρωγμή. Έχεις ψάξει μήπως έχεις αχρωματοψία;"
"Νεκρός στην 23η Οδό. Ο δράστης γελάει ενώ του διαβάζουν τα δικαιώματά του."
"Εδώ είναι η τάξη μου. Αν δεν σας αρέσει, να φύγετε."
"Κυρία, τι ζόρι τραβάτε;"
"Όχι, Τζαμάλ, εσύ τραβάς ζόρι."
ANΟΙΞH
Μία!
- Γεια. - Γεια.
Από εδώ ο φίλος μου ο Κάρλο.
- Κάρλο, από εδώ η Μία. - Χαίρω πολύ.
- Ο Κάρλο είναι συγγραφέας. - Με πολλή φαντασία, λένε.
Ακούγεται πολύ το όνομά μου. Κι αυτό είναι συναρπαστικό.
Μου αξίζει, έχω δουλέψει σκληρά.
- Πάω να πιώ κάτι. - Χάρηκα που σε γνώρισα.
Συγγνώμη.
Ευχαριστούμε. Καμιά άλλη επιθυμία;
- H κοπέλα μπροστά! - "Ι Ran".
"Ι Ran"! Θαυμάσια πρόταση!
Εντάξει, πιανίστα! Ας το ακούσουμε!
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα!
Αυτό είναι!
Εντάξει, σε θυμάμαι. Ομολογώ, ήμουν λίγο απότομος εκείνο το βράδυ.
- Απότομος; - Εντάξει! Καθίκι! Το παραδέχομαι.
Αλλά να ζητάς το "Ι Ran" από σοβαρό μουσικό, πάει πολύ.
- Θεέ μου! "Σοβαρό μουσικό" είπες; - Δεν νομίζω.
- Μου δανείζεις αυτό που φοράς; - Γιατί;
Έχω οντισιόν σε μια βδομάδα. Παίζω μία σοβαρή πυροσβέστη.
Είσαι ηθοποιός. Σ'έχω δει κάπου;
Στην καφετέρια στο στούντιο της Warner Βrοs. Κλασική ταινία.
Κατάλαβα, είσαι "μπαρίστα". Γι'αυτό με κοιτάζεις αφ'υψηλού!
Ώρα για το επόμενο.
Δεν μου λέει τι να κάνω.
- Τώρα μόλις σου είπε. - Το ξέρω. Τον αφήνω.
- Πώς σε λένε; - Μία.
Θα σε δω στο σινεμά.
- Ξέρεις τον Τζόζεφ Κάμπελ; - Ναι.
Λέω να ξαναγράψω τη "Χρυσομαλλούσα" απ'την πλευρά των αρκούδων.
Μπορεί να έχει και συνέχειες... Να μπει και τέταρτη αρκούδα.
Τζορτζ Μάικλ!
Γεια.
Συγγνώμη. Τον ξέρω αυτόν.
Πήρες τα κλειδιά σου;
Μπορείς να φέρεις τα δικά μου;... Να φέρεις τα δικά μου κλειδιά;
- Δεν ακούω. - Μπορείς να φέρεις τα κλειδιά μου;
- Σε παρακαλώ... Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
- Τι μάρκα; - Ρrius.
- Δεν με βοηθάς. - Με πράσινη κορδέλα.
Εντάξει.
Αυτά φαίνονται... άνετα.
Είναι.
Ευχαριστώ που με έσωσες εκεί.
Δεν μου άφησες άλλη επιλογή.
Περίεργο που συναντιόμαστε τυχαία τόσο συχνά.
Είναι περίεργο. Ίσως αυτό σημαίνει κάτι.
- Αμφιβάλλω. - Ναι, δεν νομίζω.
Πού είναι το αμάξι μου;
- Πρέπει να βάλεις αυτό στο πηγούνι. - Αυτό;
Μετατρέπει το κεφάλι σου σε κεραία.
Καρκινογόνο ίσως, αλλά βρίσκεις γρήγορα το αμάξι σου.
Ζεις λιγότερο, αλλά πας πιο γρήγορα εκεί που θέλεις.
- Ακούγεται τρομερό αυτό. - Μια απλή πρόταση είναι.
Είσαι ένας... πώς είναι η λέξη;
- Ιππότης με αστραφτερή πανοπλία; - Παλαβιάρης. Αυτή είναι η λέξη.
Όχι σπουδαία θέα, ε;
Έχω δει καλύτερες.
Ο ήλιος βασιλεύει...
Τα φώτα ανάβουν...
Μια ασημένια λάμψη στη θάλασσα έχει απλωθεί...
Τυχαία, βρεθήκαμε σε μια θέα...
Θέα που για δυο έχει φτιαχτεί.
Κρίμα που αυτοί οι δυο είμαστε εσύ κι εγώ.
Κάποιο άλλο κορίτσι, κάποιο άλλο αγόρι...
...θα λάτρευαν αυτόν τον ουρανό.
Αλλά είμαστε μόνο εσύ κι εγώ.
Και δεν έχουμε τύχη καμιά.
Δεν θα γίνει ποτέ αυτό.
- Δεν είσαι εσύ ο τύπος μου. - Αλήθεια;
Και δεν βλέπω σπίθα καμιά.
Χαμένη πάει μια τόσο όμορφη βραδιά.
Τίποτα, λες; Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι.
- Εγώ θα πάρω την απόφαση, νομίζω. - Και τι αποφασίζεις;
- Ωραίος είσαι με κοστούμι πολυέστερ. - Μάλλινο είναι!
Αλλά καθόλου δεν με τραβάς.
Ίσως να άρεσες σε κάποια που τακούνια δεν φορά...
Ή σε όποια κοπέλα νιώθει...
...πως υπάρχει για ειδύλλιο ελπίδα.
- Αλλά εγώ, ειλικρινά, δεν νιώθω τίποτα. - Σοβαρά;
- Ή κάτι λιγότερο από τίποτα! - Καλά τα λες. Συμφωνείς, λοιπόν;
Σωστά!
Χαμένη πάει μια τόσο όμορφη βραδιά.
Γεια σου, Γκρεγκ. Συγγνώμη που άργησα.
Ναι, έρχομαι σε λίγο. Γεια.
- Εκεί ήταν. - Εδώ.
Θες να σε πάω στο αμάξι σου;
Όχι, εδώ πάνω είμαι.
Καληνύχτα.
Συγγνώμη... Είναι χωρίς γλουτένη, έτσι;
- Όχι. - Τι;
Θα ήθελα τα λεφτά μου πίσω.
Εντάξει, μισό λεπτό να ρωτήσω.
Μία, είσαι στο κλείσιμο την Παρασκευή.
Δεν μπορώ την Παρασκευή. Έχω οντισιόν.
Και τι με νοιάζει εμένα; Άλλαξε το πρόγραμμά σου.
Και πρέπει να τα πούμε λιγάκι αύριο, εντάξει;
- Φτιάξε την ποδιά σου, παρακαλώ. - Εντάξει.
Πάλι εσύ!
- Τι κάνεις εδώ; - Συναντήσεις με διευθυντές...
- Πώς μπήκες; - Πέρασα στα κλεφτά, από την πύλη.
Έχω 20 λεπτά μέχρι να με βρουν.
- Έχεις διάλειμμα σύντομα; - Σχολάω σε δέκα λεπτά.
- Μπορώ να κρυφτώ στο μπάνιο; - Ναι.
Πρέπει να ρωτήσω, συγγνώμη...
Το παράθυρο απ'την "Καζαμπλάνκα" με τον Μπόγκαρτ και την Μπέργκμαν.
Απίστευτο που δουλεύεις ακριβώς απέναντι... Εκπληκτικό.
Πώς είπαμε τον "Μπόγκαρτ" σου;
- Πώς τον λένε; Γκρεγκ; - Ναι, Γκρεγκ.
Σωστά. Πόσο καιρό είστε...;
- Είμαστε μαζί σχεδόν έναν μήνα. - Τέλεια.
Είναι πολύ γλυκός... Μου αρέσει που είμαι γύρω από όλα αυτά.
Ξέρω, εγώ πίνω καφέ 5 μίλια μακριά για να είμαι δίπλα σε ένα τζαζ κλαμπ.
- Αλήθεια; - Ναι, το "Βαν Μπικ". Το ξέρεις;
Όλοι οι μεγάλοι του swing έπαιζαν εκεί. Κάουντ Μπέισι, Τσικ Γουέμπ.
Τέλος πάντων, τώρα είναι σάμπα-τάπας.
- Τι είναι το σάμπα-τάπας; - Χορεύουν σάμπα, σερβίρουν τάπας.
Τώρα είναι παρελθόν.
Δεν ξέρω, έτσι είναι το Λ.A.
Λατρεύουν τα πάντα και δεν εκτιμούν τίποτα.
Ξεκινάμε το γύρισμα. Σταματήστε, παρακαλώ, παιδιά.
Γύρισμα;... Ξέρω, συνέχεια κάνουν γύρισμα στη γειτονιά μου.
- Έλα από εδώ. - Κλείνουν τον δρόμο.
- Τη λατρεύω! - Έτοιμοι!
- Πώς κι ασχολήθηκες μ'αυτό; - Και... πάμε!
- Με ποιο; - Με το σινεμά, την ηθοποιία...
H θεία μου ήταν ηθοποιός.
Ήταν σε περιοδεύοντα θίασο. Μεγάλωσα στο Μπόλντερ Σίτι, στη Νεβάδα.
Απέναντι απ'το σπίτι, ήταν μία μικρή βιβλιοθήκη με τμήμα κινηματογράφου.
Με πήγαινε εκεί και βλέπαμε όλη μέρα παλιές ταινίες...
"Υπόθεση Νοτόριους", "Καζαμπλάνκα", "H Γυναίκα με τη Λεοπάρδαλη"...
- Και... cut! - Τσέκαρε την κάμερα.
- Μπορούμε να μιλήσουμε τώρα. - Ακούγεται απίστευτη.
Ήταν απίστευτη. Κι ανέβαζα όλα αυτά τα έργα στο δωμάτιό μου.
Εκείνη κι εγώ αναβιώναμε αυτές τις σκηνές απ'τις ταινίες.
Και μετά έγραφα τα δικά μου έργα.
Μου αρέσει πολύ.
Τέλος πάντων, παράτησα το κολέγιο δύο χρόνια μετά, για να έρθω εδώ.
H τελευταία μου οντισιόν ήταν για μια νεανική σειρά...
...κάτι μεταξύ "Ασυμβίβαστης Γενιάς" και "Ο.C.".
Έπρεπε να γίνω δικηγόρος.
Λες κι ο κόσμος δεν έχει αρκετούς δικηγόρους.
- Ή ηθοποιούς. - Δεν είσαι απλώς μια ηθοποιός.
- Τι εννοείς; - Εσύ το είπες.
Είσαι παιδί θαύμα στη συγγραφή έργων.
- Δεν είπα αυτό. - Είσαι ταπεινή, αλλά έτσι είναι.
Μπορείς να γράψεις τους δικούς σου ρόλους. Κάτι ενδιαφέρον σαν εσένα.
Έτσι, δεν θα χρειάζεται να περνάς από οντισιόν γι'αυτές τις σκατούλες.
Ο Λούις Άρμστρονγκ θα μπορούσε να παίζει τα εμβατήρια που του έδιναν.
Αλλά όχι. Τι έκανε;
- Τι έκανε; - Έγραψε ιστορία, έτσι;
Θα σταματήσω τις οντισιόν και θα γράψω ιστορία.
Άρα, η δουλειά μου τελειώνει εδώ.
Πρέπει να σου πω κάτι τώρα, για να φύγει απ'τη μέση.
Μισώ την τζαζ.
- Είσαι καλά; - Τι εννοείς, μισείς την τζαζ;
- Δεν μου αρέσει να ακούω τζαζ. - Είναι γενίκευση να το λες αυτό.
- Τι κάνεις τώρα; - Τίποτα.
Νομίζω πως όσοι λένε ότι μισούν την τζαζ...
...δεν ξέρουν την ιστορία της, από πού προέρχεται.
H τζαζ γεννήθηκε σε ένα μικρό πανδοχείο στη Νέα Ορλεάνη.
Όλοι εκεί μιλούσαν πέντε διαφορετικές γλώσσες και δεν συνεννοούνταν.
Μπορούσαν να επικοινωνήσουν μόνο μέσω της τζαζ.
- Και ο Κenny G; - Τι;
Και ο Κenny G; Και η μουσική για ασανσέρ;
- Ξέρεις, η τζαζ που ξέρω εγώ. - Τι πράγμα;
Από τη ζωή μου... Τη βρίσκω χαλαρωτική.
Δεν είναι χαλαρωτική.
Ο Σίντνεϊ Μπεσέ πυροβόλησε κάποιον που του είπε ότι έπαιξε λάθος νότα.
Καθόλου χαλαρωτικό αυτό.
Στην πόλη μου, υπήρχε ένας σταθμός, ο ΚJAΖΖ 103.
Όλοι έβαζαν αυτόν τον σταθμό όταν έκαναν κοκτέιλ πάρτι.
Κι όλοι μιλούσαν πιο δυνατά απ'τη μουσική.
Το ξέρω... Αυτό είναι το πρόβλημα.
Αυτό είναι εν μέρει το πρόβλημα. Δεν ακούς την τζαζ.
Πρέπει να δεις τη μαγεία της.
Δες αυτά τα παιδιά. Δες αυτόν τον σαξοφωνίστα.
Το πήγε αλλού το τραγούδι. Κάνει τα δικά του.
Όλοι οι τζαζίστες συνθέτουν, διασκευάζουν, γράφουν.
Και μετά παίζουν τη μελωδία.
Δες τον τρομπετίστα. Έχει τη δική του ιδέα.
Είναι σύγκρουση, συμβιβασμός...
Είναι κάτι καινούργιο, κάθε φορά. Κάθε βράδυ.
Και τρομερά συναρπαστικό.
Και αργοπεθαίνει, Μία. Αργοπεθαίνει. Σβήνει.
Κι ο κόσμος λέει, "Ας πεθάνει. Αρκετά έζησε."
Όχι όσο είμαι εγώ εδώ.
- Τι θα κάνεις; - Θα έχω το δικό μου κλαμπ.
- Αλήθεια; - Ναι.
Θα παίζουμε ό,τι θέλουμε, όποτε θέλουμε, όπως θέλουμε...
...αρκεί να είναι καθαρή τζαζ.
Γεια σας, είμαι η Μία Ντόλαν. Είχα μία αναπάντητη από εσάς.
- Με κάλεσαν να με ξαναδούν! - Τι; Έλα τώρα! Για τι;
Για τη σειρά που σου έλεγα.
Κάτι μεταξύ "Ασυμβίβαστης Γενιάς" και "Ο.C."; Συγχαρητήρια! Απίστευτο!
- Μίλησα αρνητικά γι'αυτό πριν. - Τι;
Μάλλον είναι σαν τον "Επαναστάτη Χωρίς Αιτία".
"Εγώ έχω τις σφαίρες!"
- Δεν το έχεις δει. - Δεν το έχω δει.
- Θεέ μου! Το παίζει το "Ριάλτο". - Αλήθεια;
Πρέπει να πας... Μάλλον... Θα σε πάω εγώ.
- Ξέρεις, για έρευνα. - Για έρευνα.
- Δευτέρα βράδυ, στις 10. - Τέλεια.
Για έρευνα.
Πόλη των Αστέρων...
Για μένα μόνο λάμπεις;
Πόλη των Αστέρων...
Είναι πολλά αυτά που δεν βλέπω...
Ποιος ξέρει;
Ίσως είναι η αρχή για κάτι όμορφο...
Ή ένα ακόμα όνειρο...
...που δεν μπορώ να εκπληρώσω.
- Σταθείτε εκεί, παρακαλώ. - Χαίρω πολύ.
Γεια.
- Όποτε είσαι έτοιμη. - Εντάξει.
"Δύο επιλογές."
"Ακολουθείς τους κανόνες μου ή ακολουθείς τους κανόνες μου. Κατάλαβες;"
Ευχαριστούμε.
- Μπορώ να το κάνω και διαφορετικά. - Όχι, εντάξει. Ευχαριστούμε πολύ.
- Πλάκα είχε. - Αντίο.
Επαναστάτης Χωρίς Αιτία
Μία... Ήρθε ο Γκρεγκ.
Γεια σου, μωρό μου. Βρήκα να παρκάρω ακριβώς μπροστά.
- Τέλεια. - Πάμε. Προσγειώθηκε ο αδερφός μου.
- Το ξέχασες;... Το ξέχασες. - Είναι απόψε.
- Δεν πειράζει. - Εντάξει, θ'αλλάξω ρούχα.
- Εντάξει... Τέλεια. - Τέλεια.
Αυτός είναι.
Τζος, παίρνω τη Μία τώρα. Θα είμαστε εκεί...
- Έχουμε σύστημα ήχου surrοund... - Είναι σαν να είσαι στο σινεμά.
Καλύτερα κι από σινεμά...
Ξέρετε πώς είναι σήμερα το σινεμά... Πολύ βρόμικα.
- Ναι, ξέρω. Βρομάνε. - Ή κάνει πολλή ζέστη ή πολύ κρύο.
- Έχει πέσει πολύ η ποιότητα. - Είναι φρικτή. Και όλοι μιλάνε.
- Πάντα. - Δεν έχω χειρότερο! Συγγνώμη.
Απ'τη δουλειά μάλλον.
- Συγγνώμη. Ναι, το λατρεύουμε. - Είναι πολύ ωραίο.
- Να έρθουμε τότε. - Ναι, πρέπει να έρθετε.
Μία λέξη θα σου πω, φίλε. Ινδονησία.
Ειλικρινά, μου άλλαξε τη ζωή αυτό το ταξίδι.
- Αλήθεια; - Με επηρέασε. Ήταν απίστευτα.
- Είναι εκπληκτικά; - Πεντάστερο θέρετρο στη ζούγκλα...
Απίστευτο. Σκεφτόμασταν για Νικαράγουα.
Αλλά είναι κάπως υπανάπτυκτα εκεί.
Νομίζω ότι είναι κάπως... Δεν ξέρω αν είναι ασφαλές μέρος.
- Δεν μπορείς να εξερευνήσεις. - Οι ιθαγενείς είναι ανήσυχοι.
H Κίνα θα χτίσει μία διώρυγα...
Συγγνώμη.
...η απεραντοσύνη του σύμπαντός μας.
Για πολλές μέρες πριν το τέλος της Γης μας...
...οι άνθρωποι θα κοιτούν τον νυχτερινό ουρανό και θα βλέπουν ένα αστέρι...
...πολύ φωτεινό και πολύ κοντινό.
Καθώς θα μας πλησιάζει αυτό το αστέρι...
Τζιμ Σταρκ.
Πάω να καθίσω, συγγνώμη.
Καθώς θα μας πλησιάζει το αστέρι, ο καιρός θα αλλάξει.
Ο Βόρειος και ο Νότιος Πόλος θα λιώσουν.
Και οι θάλασσες θα ζεσταθούν.
Οι τελευταίοι θα εξερευνήσουν τα ουράνια και θα μείνουν έκπληκτοι...
...γιατί τα αστέρια θα είναι ακόμα εκεί...
Έχω μια ιδέα.
ΠHNΙΟ ΤEΣΛA
ΖENEΒΙEΒ: Να πάρει!
- Τι είναι αυτό; Σενάριο; - Θεατρικό έργο.
Θεατρικό; Να δώσεις ρόλους σε όλες μας!
Είναι γυναικείος μονόλογος. Άρα, δεν μπορώ.
- Αυτό θα γίνεται κάθε φορά; - Έτσι νομίζω.
Είναι μονόδρομος!
ΚAΛΟΚAΙΡΙ
Σ'αγαπάω.
Σεμπάστιαν;
- Κιθ. - Έλα εδώ, φίλε.
- Τι κάνεις; - Καλά.
- Από εδώ η Μία... Μία, ο Κιθ. - Μία, χαίρω πολύ.
- Έπαιζα μ'αυτόν τον τύπο. - Ήμαστε συμμαθητές.
- Πώς είσαι, αδερφέ μου; - Καλύτερα από ποτέ. Εσύ;
- Πολύ καλά. Έχω νέο συγκρότημα. - Ωραία.
Ψάχνουμε για πλήκτρα.
- Μου κάνεις πλάκα; - Όχι.
- Όχι, καλά είμαι. - Σίγουρα; Έχει λεφτά.
- Καλά είμαι. - Ας πιούμε ένα ποτό. Πάει καιρός.
- Χάρηκα, Μία. - Κι εγώ.
"Τέλος."
Μεγαλοφυές!
- Αλήθεια; - Ναι.
- Μου φαίνεται πολύ νοσταλγικό. - Αυτό είναι το νόημα.
- Θ'αρέσει στον κόσμο; - Χέσ'τον κόσμο.
- Πάντα έτσι λες. - Το πιστεύω πραγματικά.
- Σου έφτιαξα κάτι. - Για τι;
Για το κλαμπ σου.
- Γιατί λέει "Σεμπ'ς"; - Έτσι πρέπει να το πεις, νομίζω.
Κανείς δεν θα έρθει στο "Ψητό Κοτόπουλο".
Μουσική νότα αντί για απόστροφο;... Πολύ ωραίο.
"Ψητό Κοτόπουλο" θα το λένε. Ο Τσάρλι Πάρκερ πήρε το ψευδώνυμο...
Ξέρω, λάτρευε το κοτόπουλο.
Γι'αυτό τον είπαν "Πουλί".
Θα έχω κοτόπουλο, μπύρα, τζαζ... "Ψητό Κοτόπουλο."
Άσε το κοτόπουλο και μείνε στα ποτά και την τζαζ...
- Δεν αφήνω το κοτόπουλο. - Ίσως μπορείς να το κάνεις αλλού.
- Βρες άλλο μέρος. - Στο "Βαν Μπικ" πρέπει.
Δεν πρέπει απαραίτητα.
Δεν θ'αφήσω τη σάμπα να σβήσει την ιστορία του. Δεν μπορώ.
- Μπορείς, αλλά αρνείσαι. - Απίστευτο το θεατρικό σου.
Ξέρεις, όλος ο κόσμος απ'το υπνοδωμάτιό σου...
Τι άλλο θέλουν; Ποιος το κάνει αυτό;
- Εγώ. - Εσύ.
Ποιος ήταν αυτός στο "Lighthοuse";
- Αυτός που σου πρότεινε δουλειά; - Ο Κιθ.
- Γιατί ήσασταν τόσο αμήχανα; - Πάντα είναι αμήχανα μαζί του.
Αλήθεια;... Μα έμοιαζε καλός. Σου πρότεινε δουλειά.
- Θα του τηλεφωνήσεις; - Όχι.
Εντάξει.
Λοιπόν... Ξέρουμε τα εξής.
Σίγουρα θα λέγεται "Ψητό Κοτόπουλο".
Και το έργο σου θα είναι θρίαμβος.
Είναι γυναικείος μονόλογος... Όχι... Εγώ παίζω.
Όχι, μαμά, δεν πληρώνομαι. Πληρώνω για να το κάνω.
Είναι τέλειος. Θα ανοίξει δικό του τζαζ κλαμπ. Θα είναι απίστευτα.
Όχι, δεν το έχει ανοίξει ακόμα...
Μαζεύει χρήματα, νομίζω.
Δεν έχει σταθερή δουλειά. Τα βγάζει πέρα. Είναι δύσκολα τελευταία.
Μαμά, θα βρει τρόπο να το ανοίξει και θα σου αρέσει.
Πώς είναι ο μπαμπάς;
Σεμπάστιαν.
Έλα, φίλε μου.
Ευχαριστώ που ήρθες... Δεν ήμουν σίγουρος ότι θα σ'έβλεπα σήμερα.
Λοιπόν... Διανομή με τη Universal. Κι έχουμε τη δική μας φίρμα.
Και πάμε περιοδεία. Σου δίνουμε $1.000 τη βδομάδα.
Συν ποσοστό από εισιτήρια και εισπράξεις. Σου φαίνεται καλό;
Ας παίξουμε.
Ξέρω. Είναι διαφορετικό.
Θες σώσεις τη τζαζ, λες. Πώς θα τη σώσεις αν δεν σ'ακούει κανείς;
H τζαζ πεθαίνει εξαιτίας κάποιων σαν εσένα.
Παίζεις παμπάλαια κομμάτια στο "Lighthοuse".
Πού είναι η νεολαία;
Έχεις εμμονή με τον Κένι Κλαρκ και τον Θελόνιους Μονκ.
Αυτοί ήταν επαναστάτες.
Εσύ πώς θα γίνεις επαναστάτης αν είσαι τόσο παραδοσιακός;
Επιμένεις στο παρελθόν, αλλά η τζαζ είναι για το μέλλον.
Ξέρω.
Ο άλλος δεν ήταν τόσο καλός όσο εσύ.
Αλλά είσαι μεγάλος μπελάς, φίλε.
Πόλη των Αστέρων...
Για μένα μόνο λάμπεις;
Πόλη των Αστέρων...
Είναι πολλά αυτά που δεν βλέπω...
Ποιος ξέρει;
Το ένιωσα απ'το πρώτο αγκάλιασμα...
...που μοιράστηκα μαζί σου.
Τώρα τα όνειρά μας...
Ίσως τελικά βγουν αληθινά...
Πόλη των Αστέρων...
Μόνο ένα πράγμα θέλουμε όλοι...
Υπάρχει στα μπαρ...
Ή μέσα στον καπνό στα πολυσύχναστα κέντρα...
Είναι η αγάπη.
Ναι, μόνο την αγάπη θέλουμε...
...από κάποιον άλλον...
- Μια έξαψη... - Μια ματιά...
- Ένα άγγιγμα... - Ένας χορός...
Ένα βλέμμα στα μάτια κάποιου...
Για να φωτιστούν οι ουρανοί...
Για ν'ανοίξει ο κόσμος και ν'ακούσει...
Μια φωνή που λέει "Θα είμαι εδώ "...
Κι εσύ θα είσαι καλά...
Δεν με νοιάζει αν ξέρω...
Μόνο πού θα πάω...
Γιατί μόνο αυτή την τρελή αίσθηση χρειάζομαι...
Της καρδιάς μου το τικ-τακ...
Και θέλω έτσι να μείνει...
Συνέντευξη των Μessengers στον WΤJΜ
ΚΛEΙΣΤA
Πόλη των Αστέρων...
Για μένα μόνο λάμπεις;
Πόλη των Αστέρων...
Ποτέ δεν έλαμψες...
Τόσο εκτυφλωτικά...
Δεν ξέρω γιατί συνεχίζω το σώμα μου να κουνώ...
Δεν ξέρω αν αυτό είναι λάθος ή σωστό...
Δεν ξέρω αν είναι ο ρυθμός, αλλά κάτι μ 'έχει κυριεύσει...
Και ξέρω ότι νιώθω τόσο όμορφα απόψε...
Δεν ξέρω ποιο είναι τ'όνομά σου, αλλά μ 'αρέσει...
Σκεφτόμουν κάποια πράγματα που θέλω να δοκιμάσω...
Δεν ξέρω τι ήρθες να κάνεις... αλλά θέλω μαζί σου να το κάνω...
Και ξέρω ότι νιώθω τόσο όμορφα απόψε...
Αν συνεχίσουμε να χορεύουμε...
Πάρε τον ρυθμό μας σε καινούργια ύψη...
Νιώθω την κάψα του πάθους σου!
Φώτισε τη νύχτα!
Μπορούμε μια φωτιά ν'ανάψουμε.
Έλα, μωρό μου, άσ'την να καεί!
Μπορούμε μια φωτιά ν'ανάψουμε.
Όλα ας τ'αλλάξουμε, μωρό μου.
Μπορούμε μια φωτιά ν'ανάψουμε.
Ξέρω μόνο ότι νιώθω τόσο όμορφα. Εσύ δεν ξέρεις ότι νιώθω τόσο όμορφα;
Ξέρω μόνο ότι νιώθω τόσο όμορφα...
Απόψε!
Δεν με νοιάζει αν σε εξέγερση αυτό θα εξελιχθεί...
Απερίσκεπτα ας φερθούμε. Ας τα κάνουμε όλα άνω-κάτω.
Παίξτε δυνατά τη μουσική, κανείς δεν μας σταματάει τώρα.
Ξέρω μόνο ότι νιώθω τόσο όμορφα απόψε.
Μπορούμε μια φωτιά ν'ανάψουμε!
Άσ'την να καεί, μωρό μου!
- Μπορούμε μια φωτιά ν'ανάψουμε! - Όλα ας τ'αλλάξουμε, μωρό μου!
Μπορούμε μια φωτιά ν'ανάψουμε.
Ξέρω μόνο ότι νιώθω τόσο όμορφα...
Εσύ δεν ξέρεις ότι νιώθω τόσο όμορφα!
Δεν ξέρεις...
Απόψε!
ΦΘΙNΟΠΩΡΟ
ANΤΙΟ, ΜΠΟΛNΤEΡ ΣΙΤΙ
Γεια, εγώ είμαι.
Δεν είμαι σίγουρη πού είσαι τώρα. Στη Βοστόνη, νομίζω.
Ίσως στο Ντάλας, δεν ξέρω.
Έχω καιρό να μάθω νέα σου...
...και μου λείπεις.
Εντάξει, αντίο.
Νόμιζα...
Έκπληξη!
Φεύγω πολύ νωρίς το πρωί, αλλά έπρεπε να σε δω.
Τι ωραία που είμαι εδώ.
Χαίρομαι που είσαι εδώ.
Πώς πάει το έργο;
- Έχω τρακ. - Αλήθεια; Γιατί;
- Γιατί; Κι αν έρθουν θεατές; - Και λοιπόν;
- Έχεις τρακ για το τι θα σκεφτούν; - Τρακ που θα το κάνω.
Θ'ανεβώ να παίξω στη σκηνή. Αλλά εσύ ξέρεις καλά πώς είναι.
- Θα είναι απίστευτο. - Έχω τρομοκρατηθεί.
Τυχεροί όσοι σε δουν. Ανυπομονώ.
Εγώ, καθόλου.
- Πότε φεύγεις; Το πρωί; - Ναι. Στις 6:45.
Μπόιζι... εκεί πηγαίνω.
Στο Μπόιζι!
Πρέπει να έρθεις.
- Στο Μπόιζι; - Βάλ'το στο πρόγραμμά σου.
Θα ήταν συναρπαστικό. Μακάρι να μπορούσα.
Τι κάνεις μετά την περιοδεία;
- Γιατί δεν μπορείς; - Να έρθω στο Μπόιζι;
- Γιατί κάνω πρόβες. - Δεν μπορείς να τις κάνεις παντού;
Όπου είσαι εσύ;
Μάλλον.
Το έργο ανεβαίνει σε δυο βδομάδες. Δεν νομίζω ότι είναι...
- Εντάξει. - Καλή ιδέα, τώρα.
Αλλά μακάρι να μπορούσα.
Πρέπει να βρούμε τρόπο να βλεπόμαστε.
Το ξέρω. Πότε τελειώνεις;
Τι εννοείς;
Πότε τελειώνει η περιοδεία;
Μόλις τελειώσει, έχουμε ηχογράφηση και μετά άλλη περιοδεία.
Περιοδεία και δίσκος, άλλη περιοδεία κι άλλος δίσκος.
Ώστε είναι μεγάλο ταξίδι!
- Τι εννοείς; - Μεγάλο ταξίδι.
Θα μείνεις καιρό μ'αυτή την μπάντα.
Σε περιοδείες.
Τι νόμιζες ότι θα έκανα;
Δεν το είχα σκεφτεί. Δεν ήξερα ότι η μπάντα...
Δεν πίστευες ότι θα πετύχει;
Δεν εννοώ αυτό. Εννοώ ότι εσύ...
Θα περιοδεύεις για μήνες, για χρόνια;
Ναι... Έτσι είναι. Δηλαδή, είναι πιθανό...
Περιοδείες για τουλάχιστον δυο χρόνια. Μόνο για αυτόν τον δίσκο.
Σου αρέσει η μουσική που παίζεις;
Δεν μου αρέσει... Δεν ξέρω αν έχει σημασία...
Έχει, γιατί αν παρατήσεις το όνειρό σου...
Έχει σημασία να σου αρέσει αυτό που παίζεις σε περιοδείες για χρόνια.
Εσένα σου αρέσει η μουσική που παίζω;
Μου αρέσει... Απλώς νόμιζα ότι σε σένα δεν αρέσει.
Πάντα μιλούσες άσχημα για τον Κιθ και τώρα είσαι για χρόνια μαζί του...
- Ξέρω ότι δεν είσαι ευχαριστημένος. - Γιατί το κάνεις αυτό;
Νόμιζα ότι ήθελες να το κάνω αυτό. Και τώρα δεν θέλεις.
- Τι εννοείς, ήθελα να το κάνεις; - Αυτό ήθελες για μένα.
- Να είσαι σ'αυτή την μπάντα; - Να έχω μια σταθερή δουλειά.
Να είμαι... ξέρεις...
Ήθελα να έχεις δουλειά για να μπορέσεις να ανοίξεις το δικό σου κλαμπ.
- Αυτό κάνω. Γιατί δεν το γιορτάζουμε; - Γιατί δεν ανοίγεις το κλαμπ;
Εσύ είπες πως δεν θα πιάσει. Ποιος πάει σε κλαμπ που λέγεται "Ψητό Κοτόπουλο";
- Τότε άλλαξε το όνομα! - Κανείς δεν αγαπά τη τζαζ! Ούτε εσύ!
- Τώρα την αγαπώ, εξαιτίας σου. - Κι αυτό νόμιζα ότι ήθελες να κάνω.
Τι να κάνω; Να πάω πίσω να παίζω το "Jingle Βells";
Λέω να πάρεις όσα έβγαλες δουλεύοντας σκληρά...
...και v'ανοίξεις το κλαμπ.
Θα έχεις πελάτες γιατί έχεις πάθος. Θα το εκτιμήσουν αυτό.
- Τους θυμίζεις αυτό που ξέχασαν. - Άλλα λέει η δική μου εμπειρία.
Τέλος πάντων... Καιρός να ωριμάσω.
Έχω μια σταθερή δουλειά, κι αν εσύ ξαφνικά έχεις πρόβλημα μ'αυτό...
...μακάρι να μου το έλεγες νωρίτερα, πριν υπογράψω το συμβόλαιο!
Σου τονίζω ότι είχες ένα όνειρο, το ακολούθησες και επέμενες...
- Αυτό είναι το όνειρο! - Δεν είναι το δικό σου όνειρο!
Τύποι σαν εμένα δουλεύουν μια ζωή για να μπουν σε κάτι πετυχημένο που αρέσει.
Επιτέλους είμαι σε κάτι που αρέσει!
- Από πότε σε νοιάζει αυτό; - Άσχετο αν εγώ δεν το χαίρομαι!
- Γιατί θες τόσο να είσαι αρεστός; - Ηθοποιός είσαι! Τι λες τώρα;
Ίσως σου άρεσα όταν ήμουν χαμηλά κι αυτό σ'έκανε να νιώθεις καλύτερα.
- Αστειεύεσαι; - Όχι.
Δεν ξέρω...
Εντάξει, παιδιά. Τα λέμε αύριο.
Σεμπάστιαν, μπορείς απόψε, έτσι;
- Τι εννοείς; - Φωτογράφιση στις 7.
Για το "Μοjο". Μπορείς;
- Ήταν την ερχόμενη Τρίτη, νόμιζα. - Όχι, απόψε είναι.
Είναι εντάξει;
- Δώσε μου την άλλη κάμερα! - Τι έχει αυτή;
Δεν λειτουργεί! Αυτό έχει!
Υπέροχη η τρομπέτα!
Υπέροχα! Πολύ όμορφα!
Πλήκτρα... Κοίτα πάνω. Ωραία! Υπέροχα!
Σταματήστε τη μουσική! Είναι υπέροχο! Υπέροχο!
Εντάξει... Δάγκωσε λίγο τα χείλη σου τώρα...
Σαν να συγκεντρώνεσαι σε κάτι... στη μουσική σου.
- Τι να δαγκώσω; - Τα χείλη σου... Ξέρεις...
Ωραία, τέλεια. Πολύ όμορφα.
Τώρα κατέβασε τα γυαλιά σου στη μύτη...
Λίγο πιο κάτω...
Κάτω το κεφάλι, αλλά κοίτα με. Κάπως σκυθρωπός.
Ναι! Όμορφα! Τέλεια!
Βάλτε τα πλήκτρα τώρα!
- Θες v'ακούσεις τα πλήκτρα; - Μη δαγκώνεις τα χείλη σου τώρα.
Παίξε κάτι.
Παίξε οτιδήποτε... Πιανίστας είσαι. Παίξε κάτι.
Τέλεια! Πολύ όμορφα! Υπέροχα! Ωραία!
Μη σταματάς, παίζε. Συνέχισε να παίζεις... Υπέροχα!
Είναι για αυτοκτονία...
Δεν είναι καν καλή.
- Κι αυτό με το παράθυρο... - Τι ήταν πάλι αυτό;
"Θεέ μου! Μην παραιτηθείς απ'τη δουλειά σου!"
- Τέλος πάντων... - Χάλια οι γυναικείοι μονόλογοι.
Μία, με συγχωρείς πολύ...
Πες μου πώς πήγε.
- Δεν βοηθάς. - Συγγνώμη.
- Συγγνώμη, φέρθηκα σαν καθίκι. - Συγγνώμη και συγγνώμη...
- Μόνο να ζητάς συγγνώμη ξέρεις! - Θα επανορθώσω.
Άσε με να επανορθώσω.
- Δεν σε κατηγορώ που... - Τέρμα.
- Τι; - Τέρμα.
Ποιο;
Όλα αυτά. Δεν αντέχω άλλο να νιώθω τόσο άσχημα. Τέρμα.
- Δεν ήρθε κανείς. - Και λοιπόν;
Ούτε το θέατρο δεν μπορώ να πληρώσω...
- Θα πάω στο σπίτι μου για λίγο καιρό. - Θα έρθω αύριο να σε δω.
Όχι, θα γυρίσω στο σπίτι μου.
- Εδώ είναι το σπίτι σου. - Όχι, δεν είναι πια.
Προσπαθώ να βρω τη Μία Ντόλαν.
Λάθος.
Δεν απαντάει στο κινητό. Μου είπαν, ίσως τη βρω εδώ.
Όχι πια.
Αν της μιλήσετε... Τη γυρεύουν απ'το κάστινγκ της Έιμι Μπραντ.
Κάστινγκ;
Ποιος στο διάολο είναι;
Πάψε να κορνάρεις!
- Γιατί ήρθες; - Επειδή έχω καλά νέα.
- Τι; - H Έιμι Μπραντ, η διευθύντρια κάστινγκ.
Είχε έρθει στην παράστασή σου και της άρεσε πολύ.
Τόσο, που θέλει να περάσεις κάστινγκ για μια μεγάλη ταινία που ετοιμάζει.
Δεν θα πάω.
Δεν θα πάω... Θα είναι... Όχι, θα είναι...
- Ορίστε; - Θα με σκοτώσει αυτό.
- Τι; - Τι;... Σταμάτα!
- Ησυχία, είμαστε σε γειτονιά. - Αν θες να κάνω ησυχία, λογικέψου!
- Γιατί δεν θα πας; - Θα καλέσουν την αστυνομία!
Έχω πάει σε χιλιάδες οντισιόν, και κάθε φορά, τα ίδια.
Με διακόπτουν, επειδή κάποιος θέλει να φάει ένα σάντουιτς!
Ή κλαίω κι αυτοί γελάνε! Ή αυτοί που περιμένουν...
...είναι πιο όμορφοι, καλύτεροι, γιατί ίσως εγώ δεν είμαι αρκετά καλή!
- Ναι, είσαι. - Όχι... ίσως δεν είμαι.
- Ναι, είσαι... - Ίσως δεν είμαι.
Ίσως είμαι απ'αυτούς που πάντα ήθελαν να το κάνουν...
...αλλά είναι σαν άπιαστο όνειρο για μένα.
Κι εσύ το είπες, αλλάζεις όνειρα και μετά ωριμάζεις.
Ίσως δεν πρέπει να είμαι ηθοποιός.
Μπορώ να συνεχίσω τις σπουδές μου και να βρω κάτι που μπορώ να κάνω.
Έφυγα για να το κάνω αυτό.
Έχουν περάσει έξι χρόνια. Δεν το θέλω πια.
Γιατί;
- Τι γιατί; - Γιατί δεν το θέλεις πια;
Επειδή με πονάει πάρα πολύ.
- Κάνεις σαν μωρό. - Όχι, προσπαθώ να ωριμάσω.
Κλαις σαν μωρό... Έχεις οντισιόν αύριο στις 5:30 το απόγευμα.
Θα σε περιμένω εδώ έξω στις 8 το πρωί.
Θα έρθεις, δεν θα έρθεις... Δεν ξέρω.
- Πώς με βρήκες εδώ; - Το σπίτι απέναντι απ'τη βιβλιοθήκη.
ΒΙΒΛΙΟΘHΚH NΤEΛ ΠΡANΤΟ ΜΠΟΛNΤEΡ ΣΙΤΙ, NEΒAΔA
- Έχω καφέ. - Τέλεια.
Μία;
Γεια σου, Μία. Εγώ είμαι η Έιμι. Από εδώ, ο Φρανκ.
- Γεια, τι κάνεις; - Χαίρω πολύ.
- Χαιρόμαστε που σε βρήκαμε. - Κι εγώ χαίρομαι.
H ταινία θα γυριστεί στο Παρίσι και δεν έχουμε σενάριο.
Θα γίνει αυτοσχεδιαστικά. Θα χτίσουμε τον χαρακτήρα πάνω στην ηθοποιό.
Τρεις μήνες πρόβες, τέσσερις μήνες γυρίσματα.
Σκεφτήκαμε ότι μπορείς να μας πεις μια ιστορία.
- Για ποιο πράγμα; - Για οτιδήποτε.
- Οτιδήποτε; - Πες μια ιστορία. Ξέρεις εσύ.
Όποτε είσαι έτοιμη.
H θεία μου ζούσε στο Παρίσι.
Θυμάμαι που ερχόταν και μας έλεγε...
...ιστορίες για τη ζωή στο εξωτερικό...
Θυμάμαι που μας είπε ότι είχε πηδήξει στο ποτάμι κάποτε.
Ξυπόλυτη...
Χαμογέλασε...
Και πήδηξε... χωρίς να κοιτάξει...
Και έπεσε...
Στον Σηκουάνα.
Παγωμένα ήταν τα νερά...
Για έναν μήνα φταρνιζόταν...
Μα είπε πως θα το 'κανε ξανά...
Για όσους ονειρεύονται...
Όσο ανόητοι κι αν φαίνονται...
Για όσες καρδιές πονούν...
Για τα προβλήματα που μας ταλαιπωρούν...
Ένα συναίσθημα έπιασε...
Ουρανός δίχως σκεπή...
Το ηλιοβασίλεμα μέσα σ'ένα κάδρο...
Ζούσε μέσα απ'τα ποτά...
Και πέθανε σιγά σιγά...
Θα θυμάμαι για πάντα τη φλόγα αυτή...
Για όσους ονειρεύονται...
Όσο ανόητοι κι αν φαίνονται...
Για όσες καρδιές πονούν...
Για τα προβλήματα που μας ταλαιπωρούν...
Μου είχε πει...
Μια δόση τρέλας είναι το μυστικό...
Που θα μου δώσει νέα χρώματα για να δω...
Ποιος ξέρει πού θα μας πάει όλο αυτό;
Γι 'αυτό μας χρειάζονται...
Τους επαναστάτες...
Το ρυτιδιασμένο απ'τα βότσαλα νερό...
Τους ζωγράφους, τους ποιητές, τα έργα...
Για τους ανόητους που ονειρεύονται...
Όσο τρελοί κι αν φαίνονται...
Για τις καρδιές που ραγίζουν...
Για τα προβλήματα που μας βασανίζουν...
Όλα σ'αυτά τα χρωστώ...
Σ'εκείνη, στο χιόνι...
Και στον Σηκουάνα...
Τη θυμάμαι να χαμογελά...
Και να λέει πως θα το έκανε...
Ξανά...
- Πότε θα ξέρεις; - Αύριο-μεθαύριο, είπαν.
- Αλλά δεν περιμένω τίποτα. - Θα πάρεις τον ρόλο.
Μάλλον όχι... Ελπίζω να μην απογοητευτείς.
Το ξέρω... Τα ξέρω αυτά τα πράγματα.
Πού είμαστε;
- Στο Γκρίφιθ Παρκ. - Πού είμαστε εμείς;
Δεν ξέρω.
- Τι κάνουμε; - Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.
- Γιατί, όταν πάρεις τον ρόλο... - Αν τον πάρω.
Όταν πάρεις τον ρόλο, θα πρέπει να δώσεις όλο σου τον εαυτό.
Τα πάντα. Είναι το όνειρό σου.
- Εσύ τι θα κάνεις; - Θα ακολουθήσω τα δικά μου σχέδια.
Θα μείνω εδώ και θα ασχοληθώ με τα δικά μου.
Θα πας στο Παρίσι... Πολύ καλή η τζαζ εκεί.
Λατρεύεις την τζαζ τώρα.
Έτσι;
Ναι.
Μάλλον θα περιμένουμε και θα δούμε.
Θα σ'αγαπάω πάντα.
Κι εγώ θα σ'αγαπάω πάντα.
Κοίτα τη θέα!
- Έχω δει και καλύτερη. - Δεν υπάρχει χειρότερη.
Δεν έχω έρθει ποτέ μέρα εδώ.
ΑΥΘΕΝΤΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ
Επεξεργασία - Διορθώσεις OFFiCiAL
ΧEΙΜΩNAΣ
Πέντε χρόνια μετά...
- Δύο παγωμένους καφέδες, παρακαλώ. - Φυσικά.
- Σας τους κερνάμε. - Όχι, ευχαριστώ. Επιμένω.
Ωραίο! Ο Χάρις έκανε καλή δουλειά!
- Του πήρε πολύ χρόνο, όμως. - Όπως πάντα. Υπογραφές τώρα.
- Δεν τα πας άσχημα, Σεμπ. - Τέλεια τα πάω.
- Τα λέμε το βράδυ. - Τα λέμε.
Γεια.
- Πώς πήγε σήμερα; - Καλά.
- Πώς είναι η μικρή; - Τέλεια... Ναι, έλα.
Γεια σου, μικρούλα μου!
Δεν ήξερα ότι θα είσαι ήδη σπίτι!
- Ζωγραφίζεις; - Ναι.
Να βοηθήσω; Μου αρέσει πολύ να ζωγραφίζω.
EΛΙNΟΡ Με τη Μία Ντόλαν
Τσέλσι, εμείς φεύγουμε. Είστε εντάξει;
- Είμαστε εντάξει. - Χρειάζεστε κάτι;
- Γεια σου, μωρό μου. Όνειρα γλυκά. - Πες, "Γεια σου, μαμά".
- Να περάσεις όμορφα με την Τσέλσι. - Γεια σου, Μία.
- Γεια. Σ'ευχαριστώ πολύ. - Καληνύχτα, παιδιά.
Θεέ μου...
Αν δεν προλάβουμε; Τι θα πεις στη Nάταλι;
- Θα το δούμε στη Νέα Υόρκη. - Εντάξει.
- Δεν μου λείπει αυτό. - Τρομερή κίνηση.
Θέλεις να σταματήσουμε εδώ και να πάμε να φάμε;
Ναι, βέβαια.
Θες να δοκιμάσουμε εδώ;
Πολύ ωραίο μέρος.
Τους λατρεύω!
Ο Καλ Μπένετ στο σαξόφωνο!
Ο Χαβιέρ Γκονζάλεζ στην τρομπέτα!
Και η υπέροχη Νίντρα Γουίλερ στο μπάσο!
Ο ένας και μοναδικός Κλίντον "Φου Φου" Έντι στα ντραμς!
Και ο πολύ καλός στο πιάνο, τόσο που θα μου πάρει το μαγαζί...
Ο Κάιρι Τάιλερ!
Καλώς ήρθατε στο "Σεμπ'ς".
Σε άκουσα να παίζεις και...
EΙΣΟΔΟΣ ΣΚHNHΣ
ΣΚHNΟΘEΤHΣ
EΙΡHNΙΚΟΣ ΩΚEANΟΣ
EΥΡΩΠH
Θέλεις να μείνουμε για άλλο ένα;
Όχι, ας φύγουμε καλύτερα.
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα...
Απόδοση Διαλόγων Μελισσάνθη Γιαννούση