ΤΟ 1992 Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΗΣ ΣΕΡΒΙΑΣ ΕΙΣΒΑΛΕΙ ΣΤΗ ΓΕΙΤΟΝΙΚΗ ΣΕΡΒΙΑ...
...ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΕΤΣΙ ΕΝΑ ΠΟΛΕΜΟ ΜΕ ΜΑΖΙΚΕΣ ΣΦΑΓΕΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΧΑΡΙΝ "ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΑΘΑΡΣΗΣ".
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΑΠΟ 200.000 ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΕΘΑΝΑΝ ΣΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΝΕΚΡΟΙ
ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΥΠΑΡΞΕΙ, ΔΗΛΑΔΗ ΣΕ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΙΑΜΑΧΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ.
ΤΟ 1995, ΟΙ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΕΣ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΜΜΑΧΟΙ ΤΟΥ ΝΑΤΟ...
...ΕΠΕΝΕΒΗΣΑΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ "DELIBERATE FORCE".
Έλα! Πάμε, πάμε! Κουνηθείτε!
Πέστε κάτω!
- Μην πυροβολείτε! - Παύσατε πυρ!
ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ, ΣΕΡΒΙΑ
ΣΗΜΕΡΑ
Ήρθες νωρίς.
Κι εσύ.
Έχεις το αρχείο;
Εσύ έχεις τα λεφτά;
Στην υγειά σας.
Περίμενα για 18 χρόνια...
Και τώρα;
Θα πάω για κυνήγι.
...διαμάχες στη βόρεια πόλη για μέρες, με αποτέλεσμα να υπάρξουν...
...πολλές καταστροφές και θύματα που ξεπερνούν τα 35.000...
...πολλά εκ των οποίων είναι πολίτες. Έχουν σταλεί επιπλέον στρατεύματα...
...το οποίο θα οδηγήσει αδιαμφισβήτητα σε πιο αιματηρές μάχες.
Ανησυχίες έχουν δημιουργηθεί στους επαναστάτες και τον υπόλοιπο κόσμο.
Ο Χοκς από την Ουάσιγκτον κάνει έκκληση για οπλισμό των ανταρτών στη Συρία.
Πρέπει να σκεφτούμε όλες τις εναλλακτικές, ακόμα και τον οπλισμό της αντιπολίτευσης.
Ειδικοί εκτιμούν ότι ο οπλισμός των μάχιμων δυνάμεων της αντιπολίτευσης...
...είναι ένας σίγουρος τρόπος να οδηγήσουν τη χώρα σε παρατεταμένο εμφύλιο πόλεμο.
Θα περιθωριοποιήσει, ακόμη, και τους υποστηρικτές μιας ειρηνικής επίλυσης...
...ή πολιτικής στρατηγικής.
Αφήστε το μήνυμά σας μετά τον τόνο.
- Μπαμπά, ο Κρις είμαι. - Τον βρήκες;
- Όχι, βγήκε ο τηλεφωνητής. - Γιατί δε δοκιμάζεις το κινητό του;
- Επειδή δεν έχει κινητό. - Να του στείλεις e-mail.
Ούτε υπολογιστή έχει. Θα αφήσω μήνυμα.
Τι γίνεται, φιλαράκο;
Καλά. Τέλεια. Εσύ; Δεν είχαμε νέα σου για καιρό.
Ήμουν απλά απασχολημένος.
Ως συνήθως.
Δεν ξέρω αν είδες την πρόσκληση αλλά αύριο είναι η βάπτιση του Μάθιου.
Ναι. Τον αρχίζετε από νωρίς, έτσι;
- Τι είπες; - Τίποτα.
Αυτό είναι υπέροχο. Θα είναι μια υπέροχη μέρα.
Ελπίζαμε να καταφέρεις να έρθεις.
Θα είναι δύσκολο να τα καταφέρω αύριο.
- Έλα, μπαμπά. Τι έχεις να κάνεις; - Ξέρεις. Διάφορα...
Αν η εκκλησία είναι το πρόβλημα, μπορείς απλά να έρθεις στο πάρτι μετά.
Δε χρειάζεται καν να φορέσεις γραβάτα.
Αν είναι έτσι...
- Εκείνος θα έρθει; - Ναι, μπαμπά. Θα είναι εκεί.
Η μαμά είναι παντρεμένη μαζί του για 20 χρόνια.
Κι εσύ δεν του έχεις πει ούτε 20 λέξεις.
Κοίτα, όπως σου είπα, είμαι απασχολημένος.
Μάλιστα. Λοιπόν...
- ...δε θα σε ξαναενοχλήσω μ' αυτό. - Δε με ενοχλείς.
Όχι, δε με ενοχλείς.
Ίσως να έρθουμε εμείς πάνω καμιά φορά, να σου κάνουμε έκπληξη.
Καλύτερα να τηλεφωνήσετε πρώτα.
Σωστά.
Εντάξει. Θα σε αφήσω, λοιπόν.
Γεια σου, μπαμπά.
Γεια σου, Κρις.
Γεια.
Γαμώτο.
Σκατά.
Γαμώτο...
Σκατά.
Έχεις πρόβλημα με τη μηχανή;
- Δεν είσαι λίγο μακριά απ' το σπίτι σου; - Αυτός ήταν ο σκοπός.
Έχω πάρει άδεια για την υγεία μου.
Καλή τύχη.
- Μπορώ να ρίξω μια ματιά; - Το χειρίζομαι μια χαρά, ευχαριστώ.
- Δεν είναι κόπος. - Απλά θα το ρυμουλκήσω μέχρι την πόλη.
Είναι 50 χιλιόμετρα απόσταση. Μου επιτρέπεις;
Οδηγούσα ταξί στο Λονδίνο για 7 χρόνια...
...οπότε δεν μπορούσα παρά να γίνω ειδικός στα Βρετανικά οχήματα.
- Αλήθεια, δε χρειάζομαι βοήθεια. - Εντάξει, εντάξει.
Κύριε;
Έχω έναν οξύ πόνο στο πόδι μου.
Πότε με πιάνει, πότε μ' αφήνει. Μου χαλάει πάντα τη διάθεση.
Δοκίμασέ το.
Πλάκα μου κάνεις. Γαμώτο.
Υπομονή. Προσπαθώ να αναστήσω το αυτοκίνητο.
Δεν θέλω να πρέπει να κάνω το ίδιο και σε σένα.
- Έπρεπε να το είχα ρυμουλκήσει. - Άλλη μια φορά, αν έχεις την καλοσύνη.
- Είσαι θαυματοποιός, λοιπόν. - Ευχαριστώ.
Το σώμα του Χριστού, κόλλησε στο φίλτρο.
Δε μου αρέσουν τα Αμερικανικά αυτοκίνητα. Χρειάζονται πολλή λεπτοδουλειά.
Πρέπει να είσαι πολύ σχολαστικός με τη συντήρησή τους.
- Πρέπει να ακούς το κάθε μικρό πράγμα. - Ο πόνος στο πόδι μου με πεθαίνει.
Τελείωσε το κύρηγμά μου.
Το φαρμακείο θα είναι κλειστό αν δεν φύγω σύντομα.
Εκτιμώ τη βοήθεια, κύριε...
- Εμίλ Κόβατς. - Μπεν. Μπέντζαμιν Φορντ.
Να προσέχεις.
Ναι. Κι εσύ, να προσέχεις.
Σίγουρα είσαι εντάξει;
Αυτό δεν είναι τίποτα σε σύγκριση με την πατρίδα μου.
- Ποια είναι η πατρίδα σου; - Δε θα την έχεις ακουστά, είμαι σίγουρος.
Είμαι Βαλκάνιος μιγάς. Ας μην πούμε άλλα.
- Δοκίμασε με. - Ένα μικρό χωριό, το Λουκομίρ.
Ναι, στη Βοσνία. Με είχαν στείλει στη Γκραντίνα.
- Πλάκα κάνεις. - Ναι, ναι.
- Τότε είμαστε αδέλφια. - Δεν είμαι σίγουρος γι' αυτό.
Εννοώ στο στρατό. Θα σου ξανασφίξω το χέρι.
- Ναι, μικρός ο κόσμος. - Αρκετά σε καθυστέρησα.
- Όχι, δεν πειράζει. - Περνάει η ώρα.
Όχι, είναι πολύ επικίνδυνο να οδηγήσω. Νομίζω ότι θα γυρίσω πίσω.
Θα το αφήσω να περάσει. Είσαι ευπρόσδεκτος να έρθεις μαζί μου, αν θες.
Δε θέλω να είμαι βάρος.
Θα μπορούσα να σου πω στα ψέματα ότι ο Χριστιανός μέσα μου θέλει να έρθεις.
Αλλά η αλήθεια είναι ότι αν σου συνέβαινε κάτι, θα το μετάνιωνα. Κάπως το λένε...
"Κάρμα", νομίζω.
- Λίγα λεπτά ακόμα. - Ουίντσεστερ, σωστά;
Ναι, το 1873. Το όπλο που νίκησε τη Δύση.
- Είσαι κυνηγός, σαν κι εμένα. - Ναι, κάθε τόσο.
Αλλά δεν χρησιμοποιώ αυτό. Αυτό εδώ χρησιμοποιώ.
- Φέρνει μια ισορροπία. - Συμφωνώ απόλυτα.
Πρέπει να ομολογήσω, δεν ήρθα στην άλλη άκρη του κόσμου για βουνίσιο αέρα.
- Ήρθα για ένα τρόπαιο. - Ελάφι;
- Άλκη. - Σου έδωσαν και σήμα, τυχερέ.
Τι έκανες, έβαλες μέσο στο Υπουργείο Πολιτισμού;
Όχι, έκανα αίτηση για άδεια.
Μπορείς να έρθεις μαζί μου αύριο.
Όχι, σοβαρά. Δε θα κάνουμε τίποτα μέχρι να τελειώσει η καταιγίδα...
...και να καθαρίσει η ατμόσφαιρα. Και ποιος ξέρει, ίσως να είσαι τυχερός...
...και να προσθέσεις άλλο ένα κεφάλι στη συλλογή σου.
- Τι χρησιμοποιείς; - Αυτό εδώ. Θα σου δείξω.
- Ορίστε. - Χριστέ μου. Τους Ινδιάνους πολέμησες;
Όχι, αυτό είναι το ίδιο τόξο που χρησιμοποιούσα όταν ήμουν μικρός.
Είναι πολύ σταθερό.
- Όχι σαν το δικό σου. - Το δικό μου τουλάχιστον δε σπάει.
- Όλα τα τόξα σπάνε. - Από υαλοβάμβακα είναι.
- Δούλεψα με υαλοβάμβακα στο εργοστάσιο. - Μετά τον πόλεμο;
Όχι, πριν τον πόλεμο. Ήμουν στρατιώτης, σαν κι εσένα.
Αλλά κάποιες φορές είναι δύσκολο να ξέρεις πότε πρέπει να φύγεις απ' το πεδίο μάχης.
Έλεγες για τον υαλοβάμβακα.
Ναι. Οι μικροσκοπικές φυσαλίδες φτάνουν στο καλούπι στη διαδικασίας κατασκευής.
Και κάθε φορά που τραβάς το σχοινί, ο υαλοβάμβακας αποδυναμώνεται λίγο λίγο.
Όταν ακολουθείς το θήραμά σου μέσα στα χόρτα, τα βράχια...
τη λάσπη, τη βροχή, το χιόνι και βλέπεις τελικά το θήραμα μπροστά σου...
και τραβάς.
Κι αυτό σπάει.
Είσαι παράξενος.
- Ποιος ήταν ο φωτογράφος; - Εγώ τις τράβηξα.
- Αλήθεια; Είσαι φωτογράφος; - Ναι.
- Αυτό τι είναι; - Η εκκλησία πάνω στην Κορυφή του Θεού.
Η Κορυφή του Θεού. Καινούργια μορφή έχει.
- Όχι, σε παρακαλώ. Είμαι εντάξει. - Πρέπει να το δοκιμάσεις.
Έχω περισσότερο απ' όσο χρειάζομαι. Και δεν διατηρείται πολύ.
- Ό,τι θες. Ζούμε σε μια ελεύθερη χώρα. - Εντάξει, αν επιμένεις.
- Είναι καλό. - Σου το είπα.
Είναι νοστιμότατο.
Παραλίγο να το ξεχάσω. Έχω κάτι ως αντάλλαγμα.
- Για έναν αληθινό κυνηγό. - Είναι λίγο αργά για μένα.
Έλα τώρα. Δεν πήρες ασπιρίνη σήμερα.
Μην το δεις ως ποτό, λοιπόν. Δες το ως παυσίπονο.
Πίνω πάντα με φίλους, ποτέ μόνος.
Έχω πολλούς κανόνες, τους περισσότερους τους καταπατώ.
Αλλά όχι αυτόν εδώ.
Στην υγειά μας, λοιπόν.
Στην υγειά μας.
Επιμένω, οι γυναίκες σας είναι πανέμορφες. Πηδάνε όλο το βράδυ, χωρίς πλάκα.
Εντάξει, σειρά σου τώρα. Πες μου τις ιστορίες σου απ' τον πόλεμο.
- Θέλω να τις ακούσω. - Τις ιστορίες μου απ' τον πόλεμο;
- Ναι. - Οι περισσότερες δεν είναι αλήθεια.
Ναι, οι περισσότερες. Κάποιες, όμως...
Γιατί να θέλει κανείς να μιλήσει γι' αυτές;
Πώς αλλιώς μπορείς να κρατήσεις ζωντανό το παρελθόν;
Το παρελθόν είναι νεκρό. Ας το αφήσουμε έτσι.
Όχι. Τώρα βλέπω τη διαφορά μας.
Εσύ πίνεις για να ξεχάσεις το παρελθόν. Εγώ πίνω για να θυμηθώ.
Δε θυμάμαι πολλά. Αυτό, όμως, το θυμάμαι.
Εκεί πέρα έχει περισσότερο ποτό και αίμα.
- Κι υπήρχε πολύ αίμα. - Στην υγειά του πολέμου.
Έλα τώρα, Μπέντζαμιν. Δε σου λείπει τίποτα απ' τον πόλεμο;
- Μόνο σε έναν τρελό λείπει ο πόλεμος. - Γιατί το λες αυτό;
Θα έλεγε κανείς ότι ήταν ένα παιχνιδάκι για σένα, σωστά;
Δεν έχεις ιδέα τι ήταν ο πόλεμος για μένα, φιλαράκο.
Το έθεσα λάθος. Αυτό που εννοώ είναι ότι οι περισσότεροι Αμερικανοί στρατιώτες...
...δεν έκαναν τίποτα άλλο απ' το να πετάνε πυραύλους στη Βοσνία...
...εκ του ασφαλούς από τα πλοία που έπλεαν στη Μεσόγειο.
Οι περισσότεροι, όχι όλοι.
- Τρία ποτά. - Ορίστε;
Στη χώρα μου λένε ότι αγαπάμε τους Αμερικανούς με τρία ποτά.
Εμείς, όμως, ήπιαμε πέντε κι εγώ σ' αγαπάω ακόμα!
Έλα. Ας πιούμε έξι, ή και επτά.
Λίγα ακόμα και θα ξεχάσουμε ότι κάναμε αυτήν τη συζήτηση.
♪ Ο Μπίλι Τζο πήρε το όπλο του στο χέρι
♪ Αλλά ο ξένος του έριξε πριν προλάβει να το δει
♪ Όσο έπεφτε ο Μπίλι Τζο στο έδαφος, κι ο κόσμος μαζευόταν
♪ Άκουγε τις τελευταίες του λέξεις
♪ Μην πάρεις τα όπλα σου στην πόλη
♪ Άφησε τα όπλα σου σπίτι, Μπιλ
♪ Μην πάρεις τα όπλα σου στην πόλη
Ο άνδρας με τα μαύρα.
Το λατρεύω αυτό το τραγούδι.
- Ο πόνος στο πόδι; - Το θραύσμα βγαίνει προς τα έξω.
- Γιατί δεν το βγάζεις; - Ο γιατρός λέει ότι εγώ αποφασίζω.
- Εξάλλου μισώ τα νοσοκομεία. - Ίσως να σου αρέσει ο πόνος.
Όχι. Κάποιες φορές τα πράγματα γίνονται κομμάτι σου...
είτε το θέλεις είτε όχι.
Τι είναι αυτό; Μια φωτογραφία μωρού;
Ο εγγονός μου βαπτίζεται αύριο το πρωί.
Δε νομίζω ότι θα πάω. Ούτε που το έχω γνωρίσει το παιδί.
Ναι, αλλά αφού σου έστειλε την πρόσκληση σίγουρα θα θέλει να πας.
Η γυναίκα μου, η πρώην γυναίκα μου, θα φέρει τον καινούργιο της...
Δεν είναι καινούργιος, δηλαδή. Είναι παντρεμένοι 20 χρόνια.
- Και ξέρεις ποιο είναι το κουλό; - Τι θα πει "κουλό";
- Το παράξενο. - Ναι.
Ο καινούργιος της άνδρας ήταν ο κουμπάρος μας.
- Πλάκα κάνεις; - Κι όμως.
Είναι εντάξει. Δεν είναι κακός τύπος. Ήταν εκεί για τον γιο μου.
Ήταν καλύτερος πατέρας από μένα, δηλαδή.
Εγώ ήμουν μακριά, από 'δώ κι από 'κεί.
- Είναι καλό παιδί. - Έλα τώρα, Μπεν.
Θα σου διαβάσω κάτι. Δες αν τα Γερμανικά μου είναι καλά.
Είναι τιμή του κυνηγού να προστατεύει και να διατηρεί το κυνήγι...
...το ευ αγωνίζεσθε.
Πρέπει να τιμά το δημιουργό και τα πλάσματά του.
Μπέντζαμιν, τίμησες το δημιουργό του;
- Δεν τον σκότωσα. - Αλήθεια;
Δεν έχω σκοτώσει τίποτα εδώ και 20 χρόνια.
- Πλάκα κάνεις; - Όχι.
Ό,τι βλέπεις εδώ μέσα κι έξω, είναι όλα βλακείες.
- Τι εννοείς; - Τα πάντα εδώ...
Το αυτοκίνητο, το σπίτι, το τόξο, τα κεφάλια στον τοίχο είναι όλα βλακείες.
- Έλα τώρα. Θα ήθελα πολύ να τα έχω αυτά. - Θέλεις να ακούσεις κάτι αξιοθρήνητο;
Αυτά ήταν όλα εδώ όταν αγόρασα το σπίτι.
- Πλάκα κάνεις. - Όχι, όχι.
- Με ρουστίκ επίπλωση. - Θεέ μου.
Αυτό έλεγε η αγγελία. Είναι όλα βλακείες.
Ωραίος βουνίσιος είσαι.
Μεγάλωσα σε παρόμοιο μέρος, αλλά δεν ήταν τόσο μεγάλο.
Και όχι τόσο κυριλάτο. Αλλά ήταν αληθινό.
Με βουνά και δέντρα... Έκανα παρέα με τον μπαμπά μου...
Θα σου δείξω κάτι. Θα σου αρέσει.
- Αυτό ήταν του μπαμπά μου. - Τι είναι αυτό;
Παράσημο τιμής. Για το θάρρος του στο πεδίο μάχης.
Στοιχηματίζω ότι εκείνος θα είχε καλές ιστορίες απ' τον πόλεμο, ε;
Ναι. Εγώ πολέμησα σε 3 διαφορετικές μάχες, σε 4 διαφορετικές χώρες.
- Και πάλι δεν πήρα τέτοιο. - Σοβαρά;
Κανένα παράσημο για τον Μπεν. Αυτό δεν είναι καλό.
Με τόσες καλές πράξεις, δεν κέρδισες τίποτα.
Θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγαμε για κυνήγι.
Του είπα ότι ήθελα να χρησιμοποιήσω το τόξο του, κι εκείνος είπε...
"Δεν είσαι αρκετά δυνατός για να τραβήξεις το σχοινί".
- Σε έμαθε πώς να το χρησιμοποιείς. - Ναι, με έμαθε πώς να φτιάχνω ένα τόξο.
Μπορούσε να κάνει οτιδήποτε με τα χέρια του.
Χτύπησα κάτι την πρώτη φορά.
Κατευθείαν στην καρδιά. Ο πατέρας μου με φώναζε "Αετίσιο Μάτι".
- "Αετίσιο Μάτι". - Ναι.
Ήρθε η ώρα να γυρίσω στην άγρια ζωή.
Είσαι σίγουρος; Έχω ένα ελεύθερο δωμάτιο. Δεν είναι κάτι σπουδαίο, αλλά...
Όχι, όχι. Ήσουν πολύ ευγενικός μαζί μου.
Πολύ γενναιόδωρος Η προσφορά μου ισχύει.
Αύριο με την ανατολή στο Δυτικό Φορκ, και ξέρεις κάτι;
- Θα σου δώσω και την πρώτη βολή. - Το εκτιμώ, αλλά έχω πολλά να κάνω αύριο.
- Ήταν ωραία που ήσουν εδώ. - Κοιμήσου καλά και σκέψου το.
Ίσως να αλλάξεις γνώμη. Σε ευχαριστώ.
- Εγώ σε ευχαριστώ. - Καληνύχτα, Μπέντζαμιν.
Επίσης. Καλόν ύπνο.
Προσοχή, γλιστράει.
Πώς νιώθεις;
Έχω πονοκέφαλο απ' το μεθύσι. Αλλά θα επιζήσω.
- Εγώ δεν έχω. - Είμαι σίγουρος ότι το έχεις συνηθίσει.
Βουνίσιος, σαν τον Ντέιβι Κρόκετ.
- Το γνωρίζεις αυτό; - Ναι, ναι.
- Το άκουσες εκεί πέρα; - Όταν ήμουν παιδί.
- Εσύ είσαι ο Ντέιβι Κρόκετ. - Ναι, ναι.
Ανεβαίνεις απ' τη μέση εκεί πέρα. Εκεί είχα αρκετή τύχη.
Πάω στην καλύβα. Πάρε αυτό.
Ενεργοποιείται με την φωνή. Βάλε το κανάλι 3.
Έλεγχος, 1, 2.
Καλό. Έλεγχος.
Έχεις ακούσει την ιστορία με τον Ιταλό γέρο που πήγε για εξομολόγηση;
Πήγε στον παπά και είπε: "Συγχώρεσε με, πάτερ. Έχω αμαρτήσει".
"Στον πόλεμο, μια πανέμορφη γυναίκα ήρθε στο σπίτι μου και μου ζήτησε..."
"...να την προστατέψω απ' τους Ναζί. Οπότε την έκρυψα στη σοφίτα μου."
Ο παπάς του είπε: "Ήταν μια υπέροχη πράξη. Δε χρειάζεται να εξομολογηθείς".
"Ναι, αλλά χειροτερεύει", είπε εκείνος.
"Άρχισε να μου το ξεπληρώνει με σεξουαλικές χάρες, όπως πίπες."
"Μη φοβάσαι", λέει ο παπάς. "Ο πόλεμος μάς κάνει όλους αμαρτωλούς."
"Είσαι συγχωρεμένος". Κι αυτός λέει: "Έφυγε ένα τεράστιο βάρος από πάνω μου".
"Αλλά έχω άλλη μία ερώτηση".
Τον βλέπεις; Έχεις βολή;
Ναι, θα προσπαθήσω.
Ρίξ' του.
Δεν είναι παρά μια τσάντα κρέας.
Σάρκα και τένοντες.
Βγάλ' τον απ' τη μιζέρια του.
Ρίξε, Αετίσιο Μάτι.
Αν τον θέλεις, είναι δικός σου.
Το ξέρω.
Τι στα κομμάτια ήταν αυτό; Τον τρόμαξες.
Συνταγματάρχα Φορντ, έχεις αλλάξει.
Κόβατς;
Τράβηξες τη σκανδάλη στη Μάνατσα.
Πώς το ήξερες ότι ήμουν εκεί;
Επειδή ήμουν κι εγώ.
Είναι τιμή του κυνηγού να προστατεύει και να διατηρεί το κυνήγι...
...το ευ αγωνίζεσθε.
Πρέπει να τιμά το δημιουργό και τα πλάσματά του.
Δεν είσαι Βόσνιος. Τι στα κομμάτια θες από μένα;
Πάντα αναρωτιόμουν ποιος θα νικούσε σε μια δίκαιη μάχη...
...αν είμασταν κι οι δύο σωστά οπλισμένοι.
Γαμώτο!
Δύο άνδρες, μόνοι στην άγρια φύση.
Καθαρός πόλεμος.
Το τόξο μου είναι σπασμένο. Δεν είναι δίκαιη μάχη.
Θα έπρεπε να ξέρεις καλύτερα απ' όλους...
...ότι ο πόλεμος δεν είναι δίκαιος.
Γαμώτο!
Γαμώτο.
- Σου το είπα, ήθελα ένα τρόπαιο. - Άντε πηδήξου.
Σε προειδοποίησα για τις φυσαλίδες στον υαλοβάμβακα.
Είναι το πρώτο σημάδι ότι κάτι δεν πάει καλά. Και μετά κόβεται.
Έχεις θυμώσει για τον πόλεμο; Σου συνέβη κάτι;
"Σκότωσες το φίλο μου, άρα κι εγώ θα σκοτώσω εσένα;" Αυτό είναι;
Έχω αποδεχτεί τις αμαρτίες μου. Τελείωσε.
Όχι. Ο πόλεμος σου δε θα τελειώσει ποτέ.
Γιατί δε με πυροβολείς, τότε, αντί να παίζουμε κρυφτό;
- Απλά πυροβόλησε με! - Έλα τώρα, Μπέντζαμιν.
Θέλω απλά να "ρίξω καμία".
- Να "ρίξεις καμία"; - Έτσι δεν το λέτε;
Να ρίξεις καμία; Μόλις μου έριξες! Τι διάολο...
Το ξέρω. Έπρεπε, δεν είχα επιλογή.
Θα μπορούσα να σου είχα ρίξει στην καρδιά ή το κεφάλι. Αλλά δεν το έκανα.
Θα μπορούσα να σε είχα σκοτώσει. Βγες έξω, λοιπόν, να μιλήσουμε σαν κύριοι.
Έλα, κάθισε από 'δώ. Κάθισε.
Μπέντζαμιν.
Τι, θα με κρεμάσεις τώρα;
Σήκωσε το μπατζάκι σου.
Υπάρχει ένα παλούκι στο τέλος του σκοινιού.
Θέλω να το βάλεις στην τρύπα του ποδιού σου και να το δέσεις.
Βάλε το παλούκι στην τρύπα στη γάμπα σου.
Εντάξει.
Για να δω.
Δέσ' το, σε παρακαλώ.
Σφιχτά!
Μην ανησυχείς. Ο μυς της γάμπας είναι πολύ δυνατός.
Μπορείς να τον έχεις έτσι κρεμασμένο για μέρες χωρίς να τον σκίσεις.
Εσύ είσαι ο Ιταλός, εγώ ο παπάς κι αυτή η εξομολόγησή σου.
Ποιες είναι οι αμαρτίες σου, γιε μου; Πρέπει να πεις κάτι σαν...
"Ευλόγησέ με, Πάτερ, γιατί έχω αμαρτήσει".
"Έχουν περάσει τόσες μέρες από την τελευταία μου εξομολόγηση".
"Αυτές είναι οι αμαρτίες μου". Δεν ξέρεις τι θα πει εξομολόγηση; Φυσικά και ξέρεις.
Αλλά εσύ λες κάτι σαν, "Η γυναίκα μου με άφησε".
"Ο γιος μου αποκαλεί πατέρα έναν άλλον άνδρα".
"Μου λείπει ο μπαμπάκας μου".
Αλλά εγώ εξομολογούμαι κάθε εβδομάδα. Ακόμα πιο συχνά αν βρω το χρόνο.
Αλλά εσύ απομονώνεσαι στα βουνά...
...και νομίζεις ότι μπορείς να ξεχάσεις το παρελθόν;
- Τι θέλεις από μένα; - Θέλω μια πραγματική εξομολόγηση.
Με έριξες μια σφαίρα στην πλάτη και με άφησες να πεθάνω.
Και τώρα, εδώ και χρόνια κρύβεσαι απ' την αλήθεια.
Κουβάλησα τον πόνο μόνος μου. Αλλά φτάνει πια!
Τώρα, λοιπόν, ήρθε η ώρα να τα ξεράσεις όλα.
Την ξέρεις αυτήν την έκφραση. Να αποκαλύψεις τα πιο κρυφά σου μυστικά.
Θέλω να μου τα ξεράσεις όλα. Αλλιώς θα σε κάνω εγώ να τα ξεράσεις.
Μια καλή τομή κι όλα χύνονται στο έδαφος.
- Σε παρακαλώ, σταμάτα. - Θα ζήσεις πολύ.
Αυτό είναι καλό, γιατί θέλω να δεις όλα τα πλασματάκια που θα έρθουν...
...να φάνε τα εντόσθιά σου.
Είναι αργά.
Απ' ό,τι φαίνεται έχασες τη βάπτιση του μικρού Μάθιου.
Αλλά προτιμάς να είσαι εδώ πάνω μαζί μου, έτσι δεν είναι;
Πιστεύεις στο Θεό, Μπέντζαμιν;
Ποιος νοιάζεται;
Άκουσες τι είπα; Άντε πηδήξου!
Πηδήξου!
Εγώ πιστεύω.
Ξέρω ότι υπάρχει. Και θα σου πω γιατί.
Γυρνούσα σπίτι με τα πόδια απ' το εργοστάσιο στο Λουκομίρ.
Και είδα ένα πλήθος στην πλατεία.
Οι στρατιώτες έσερναν Σέρβους απ' τα σπίτια τους.
Βίασαν τη μητέρα μου και την αδελφή μου.
Έριξαν βενζίνη πάνω στα τραυματισμένα τους σώματα.
Οι άντρες δεν ήταν τόσο τυχεροί.
Έκοψαν τα κεφάλια τους στα δύο με τσεκούρια...
...και τους άφηναν να πεθάνουν στην πλατεία. Εγώ αναρωτήθηκα:
"Αν υπάρχει στ' αλήθεια ο Θεός πώς μπορεί να επιτρέπει τέτοια πράγματα;"
Τότε σκέφτηκα όλα αυτά...
...που έχουν συμβεί στη ζωή μου και κατάλαβα ότι δεν αποδεικνύουν...
...ότι δεν υπάρχει Θεός, αλλά ότι υπάρχει.
Επειδή οι άνδρες από μόνοι τους δε θα ήταν ικανοί για τέτοιο σπουδαίο κακό.
Εγώ τα ξέρασα όλα, λοιπόν. Σειρά σου τώρα.
Σειρά σου!
Δεν ακούγομαι πιο καθαρά τώρα;
Μπαμπά;
Είσαι εδώ;
Έλα, μπαμπά.
Είναι εδώ;
Το αυτοκίνητό του είναι εδώ. Μπορεί να κοιμάται.
Είναι εντάξει, αγάπη μου.
Μπαμπά;
Ίσως να μην θέλει να μας δει.
Γι' αυτό ακριβώς θα έπρεπε να είχαμε τηλεφωνήσει.
Βασίσου στον μπαμπά μου και δεν θα είναι εκεί.
Μπέντζαμιν.
Κάνε ησυχία. Μην κουνιέσαι.
Τουλάχιστον έχουμε 3 ώρες διαδρομή μέχρι το σπίτι.
Τουλάχιστον κοιμάται. Ξύπνησε!
Θέλεις το μωρό να έχει πατέρα ή όχι;
- Ας παίξουμε. - Άσε το τόξο κάτω.
Αλλιώς θα πρέπει να βάλω άλλο ένα κεφάλι στον τοίχο σου.
Αυτή είναι η οικογένειά μου, γαμώτο.
Αν τους απειλήσεις θα σε αποτελειώσω, κάθαρμα. Με ακούς;
- Άσε κάτω το τόξο, γαμώτο. - Δεν μπορώ να το κρατήσω άλλο.
Θέλεις να παίξουμε; Θέλεις τον πόλεμό σου, γαμώτο;
Ναι, ναι. Μπορούμε να παίξουμε.
Θέλεις τον πόλεμό σου; Έλα να τον πάρεις.
Θα σου δώσω το προβάδισμα.
Είναι ο Νόμος του Μέρφι, έτσι; Ό,τι μπορεί να πάει στραβά...
...θα πάει στραβά.
Ηλίθια καλύβα. Σκατά κρασί.
Εντάξει είναι. Απλά μείνε ακίνητος. Για να δω.
Για να δω τη γλώσσα σου. Να 'τη.
Κοίτα, θα μπορείς να μιλήσεις.
Αυτό είναι καλό, γιατί ξέρω πόσο σου αρέσει να μιλάς.
Ναι. Ξέρω ότι πονάει, αλλά δεν πειράζει. Είναι επιφανειακό. Άσε με να σε βοηθήσω.
Δεν το έβγαλα. Ριψοκίνδυνο. Είσαι περήφανος γι' αυτό που έκανες;
Ή ίσως να μην θέλεις να ξεχάσεις.
Όπως είπες...
...κάποιες φορές τα πράγματα γίνονται κομμάτι σου, είτε το θέλεις είτε όχι.
Οι Σκορπιοί. Η Διμοιρία Θανάτου των Σέρβων.
Καταδικάστηκαν για εγκλήματα πολέμου κατά των Βόσνιων Μουσουλμάνων.
Κάποιοι έκαναν φριχτά πράγματα.
Άλλοι απλά μπλέχτηκαν σε καταστάσεις πέρα απ' τον έλεγχό τους.
Εσύ σε ποιους ανήκεις;
Έχω μια ιδέα.
Αυτή τη φορά να είσαι εσύ ο Ιταλός κι εγώ θα είμαι ο παπάς.
Δε μιλάς άλλο;
Δεν θα μου κάνεις διατριβή πάνω στη σημασία του πολέμου και της ζωής;
Θα σου κάνω εγώ μια απλή.
Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια... Σωστά.
Είναι απλό.
Η μητέρα μου είχε πάντα μια κανάτα να μας περιμένει...
...όταν γύριζα με τον μπαμπά μου απ' το δάσος.
Ένα πρωινό πήγαμε για κυνήγι κι εγώ έριξα μία στο στήθος.
Αλλά δεν το βρήκα στην καρδιά.
Του τρύπησα μόνο τον πνεύμονα, οπότε έπρεπε να τρέξουμε να το βρούμε.
Σου αρέσει πούλπα;
Ναι, κι εμένα. Είναι πιο φυσικός έτσι.
Τέλος πάντων...
Όταν το βρήκαμε, με έκανε να βάλω το μαχαίρι στο λαιμό του.
Με έκανε να το βλέπω όσο πέθαινε απ' την αιμορραγία.
"Κάν' το γρήγορα", έλεγε, "αλλιώς θα χαλάσει το κρέας".
Δε θα το περίμενες, αλλά και σε ένα ζώο βλέπεις τη στιγμή που σβήνει το φως του.
Έχω σχεδόν τελειώσει.
Να πάρει.
Δεν έχω ζάχαρη.
Θα πρέπει να βρούμε υποκατάστατο.
ΑΛΑΤΙ
Αυτό θα κάνει, λογικά.
Λοιπόν.
Νομίζεις ότι λίγος πόνος θα με κάνει να σπάσω;
- Δεν ξέρω καθόλου. - Κι αν μου αρέσει ο πόνος;
Τότε αυτή είναι η τυχερή σου μέρα.
Ορίστε.
- Θέλεις κι άλλο; - Ναι, παρακαλώ.
Σου άρεσε αυτό; Πώς νιώθεις που εσύ είσαι αυτός που βασανίζεται τώρα;
Αυτό έκανες στον πόλεμο; Βασάνιζες τον κόσμο;
Πες μου. Τι;
Τι έκανες; Ποιους σκότωσες;
Βόσνιους; Κροάτες; Γυναίκες;
- Παιδιά; Ποιους σκότωσες; - Όχι παιδιά, ούτε γυναίκες.
- Τι έκανες τότε; - Έφτιαχνα εργαλεία.
Σε τι χρησίμευαν;
Για πολλά πράγματα. Έκοβαν τένοντες, έσκιζαν μύες.
Ο στόχος είναι να κάνω τον κόσμο να μιλήσει. Και στο τέλος, όλοι μιλούν.
Σου αρέσουν τα εργαλεία, ε; Κι εγώ έχω εργαλεία.
Μην πας πουθενά.
Βλέπεις;
Για αυτό που λέγαμε.
Εκείνη τη λέξη.
Το κάρμα.
Με βασάνισες άρα θα σε βασανίσω. Σου θυμίζει τίποτα;
Οι Σέρβοι επιτέθηκαν στους Βόσνιους επειδή οι Βόσνιοι επιτέθηκαν στους Σέρβους.
Το ίδιο και οι Κροάτες και οι Ναζί στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Η αλήθεια είναι ότι μπορείς να γυρίσεις πίσω 1.000 χρόνια κι ακόμη να μην ξέρεις...
...πώς πραγματικά ξεκίνησε μια διαμάχη.
Αλλά όλοι ξέρουμε πώς τελειώνει.
Νομίζεις ότι είσαι ο μόνος που έχασε κάτι σ' αυτόν τον πόλεμο;
Με διέλυσε.
Ακούς;
Ο πόλεμος έχει σχεδόν τελειώσει, Συνταγματάρχα Φορντ.
Για το θάρρος σου στο πεδίο μάχης.
Κουνήσου! Σήκω, σήκω!
Δεν μπορείς να κουνηθείς, ε;
Το γνωρίζω το συναίσθημα. Το είχα για 3 χρόνια.
Έτσι ακριβώς αισθανόμουν.
Με πυροβόλησες στην πλάτη και παρέλυσα από το λαιμό και κάτω.
Ίσα που μπορούσα να μιλήσω. Και ξέρεις πόσο μου αρέσει να μιλάω.
Υπήρχε μια πανέμορφη νοσοκόμα. Το όνομα της ήταν Σοφία.
Φορούσε πάντα άσπρα.
Είχε πάντα ένα πανέμορφο χαμόγελο.
Ονειρεύτηκα ότι της έκανα έρωτα.
Ότι την πηδούσα.
Ξέρεις ποια ήταν η δουλειά της;
Να μαζεύει το κάτουρο και τα σκατά από την πάπια μου.
Αλλά σιγά σιγά η αίσθηση επανήλθε.
Έμαθα πώς να γράφω, να τρώω...
...να μιλάω και πάλι, να περπατάω σαν άνδρας, όχι σαν σακάτης.
Δεν είχα καμία βοήθεια. Δεν είχα μητέρα, πατέρα, γυναίκα, ούτε παιδί.
Και ξέρεις τι με έκανε να συνεχίζω;
Το ότι δεν ήξερα αν θα πολεμούσες, κι αν ναι, ποιος θα νικούσε.
Γιατί ήσουν ένας τόσο άξιος αντίπαλος.
Εσύ κέρδισες.
Το ξέρω.
- Απλά τελείωνε. - Θα το κάνω, το υπόσχομαι.
- Αλλά όχι ακόμα. - Τι περιμένεις;
Περιμένω την εξομολόγησή σου, Συνταγματάρχα Φορντ.
- Σε παρακαλώ, σταμάτα. - Κάθισε εκεί. Κάθισε.
Δεν έχεις ιδέα πόσο τυχερός είσαι.
Η χώρα μου έχει ομορφιά...
...αλλά υπάρχει μία αόρατη στρώση αίματος που τα σκεπάζει όλα.
Ο περισσότερος κόσμος δεν το βλέπει, αλλά εγώ έχω ιδιαίτερα μάτια.
Όπου κι αν κοιτάξω, βλέπω κόκκινο.
Κουνήσου!
"Ένας νεαρός καουμπόι, ο Μπίλι Τζο ήταν ανήσυχος στη φάρμα..."
"Ένα αγόρι γεμάτο λαχτάρα, δεν ήθελε να κάνει κακό σε κανέναν..."
"Αλλά όταν έπεσε στο πάτωμα και μαζεύτηκε ένα πλήθος..."
"Άκουσε τις τελευταίες του λέξεις..."
"Μην πάρεις τα όπλα σου στην πόλη..."
"Άφησε τα όπλα σου σπίτι, Μπιλ..."
"Μην πάρεις τα όπλα σου στην πόλη..."
Κουράστηκε ο μικρός Μπένι;
Μπέντζαμιν;
Μπέντζαμιν.
Ξαναήρθε ο πόνος στο πόδι;
Προσπαθεί να βγει έξω το θραύσμα.
Να 'το. Να το βοηθήσω λίγο;
Ευλόγησέ με, Πάτερ, γιατί έχω αμαρτήσει. Ευλόγησε με αλλά μην με συγχωρήσεις.
Έχει περάσει μία εβδομάδα από την τελευταία μου εξομολόγηση.
Ήταν μια μεγάλη βδομάδα, και θα μπορούσα να είχα πάει παρακάτω στη λίστα.
Αλλά δεν υπήρχε χρόνος. Κι εσύ φυσικά έχεις καλύτερα πράγματα να κάνεις.
Σου εξομολογούμαι τις αμαρτίες μου, αλλά δεν τολμώ να τις συγχωρέσω.
Θέλω να είμαι κομμάτι τους, να μην τις ξεχάσω ποτέ.
Εντάξει, εσύ τώρα.
Σειρά σου. Εξομολογήσου. Τώρα!
Είμαστε μόνο οι τρεις μας εδώ. Εσύ, εγώ κι Εκείνος.
Θα κρατήσω το μυστικό σου, Συνταγματάρχα Φορντ.
Κι Εκείνος δεν ακούει καν.
Είσαι ο μόνος που στέκεται εμπόδιο στην αλήθεια.
Παραδίνομαι. Κέρδισες.
Εσύ κέρδισες.
Αλλά έχασες.
Ίσως να Του πεις επιτέλους την αλήθεια όταν Τον κοιτάξεις πρόσωπο με πρόσωπο.
Θες να με σκοτώσεις;
Κοίταξέ με στα μάτια.
Οκτώβριος.
Έτσι, σωστά;
Το '95.
Η μονάδα μου ήταν η πρώτη που έφτασε στη Μανάτσα.
Μας ανέθεσαν την απελευθέρωση των Βόσνιων Μουσουλμάνων από το στρατόπεδο φυλάκισης.
Το πρώτο πράγμα που παρατηρήσαμε ήταν η μυρωδιά.
Την προσέξαμε αμέσως.
Σαν το υπόγειο ταρίχευσης του πατέρα μου.
Όταν φτάσαμε στο στρατόπεδο είδαμε βαγόνια στις ράγες.
Φαινόταν σαν να ήταν γεμάτα με παλιά ρούχα.
Πλησιάσαμε κι αρχίσαμε να διακρίνουμε τα κοκαλιάρικα χέρια και πόδια.
Και κάποια πρόσωπα. Όχι πρόσωπα, δηλαδή. Απλά δέρμα απλωμένο πάνω σε κρανία.
Σώματα κολλημένα το ένα με το άλλο. Κολλημένα στο έδαφος από τον παγετό.
Τα βλέφαρα παγωμένα κι ανοιχτά να σε κοιτάζουν κατάματα.
Το στρατόπεδο διοικούνταν από Σέρβους που αυτοαποκαλούνταν "Σκορπιοί".
Δεκάδες από αυτούς παραδόθηκαν. Θα επέστρεφαν σε στρατόπεδα...
...αιχμαλώτων πολέμου για λίγες εβδομάδες.
Και μετά τον πόλεμο, θα γυρνούσαν σπίτια τους.
Όλοι είχαμε δει από πρώτο χέρι τι είχαν κάνει.
Τα παιδιά που έσφαξαν, τις γυναίκες που βίασαν και βασάνισαν.
Οπότε τους γδύσαμε, κάψαμε τις στολές τους και τους πήγαμε σε έναν λόφο...
...στη μέση του πουθενά. Όταν φτάσαμε στην κορυφή, οι άνδρες μου...
...τους έβαλαν στη σειρά στα γόνατα στραμμένους απ' την άλλη.
Εγώ κατατάχθηκα για να κάνω τον πατέρα μου περήφανο.
Αλλά όταν του το είπα, προσπάθησε να με μεταπείσει.
"Θυμήσου την άλκη", είπε.
"Θυμήσου το βλέμμα στο τέλος."
"Αν το δεις να συμβαίνει σε άλλον άνδρα δεν έχει σημασία αν είναι φίλος ή εχθρός."
"Αν το δεις σε αλλάζει για πάντα".
Δεν τον πίστεψα φυσικά.
Ήθελα να το δω από μόνος μου.
Έπρεπε να τον είχα ακούσει.
Έχω πάει σε πολλούς πολέμους. Αλλά ποτέ σε πόλεμο όπως της Βοσνίας.
Αυτός ο πόλεμος μπήκε στο μυαλό και την ψυχή μου. Σαν δηλητήριο.
Απλά θέλω να σταματήσει.
Νόμιζα ότι αν σκότωνα τους χειρότερους θα έφευγε.
Οπότε τράβηξα τη σκανδάλη.
Έτσι απλά, έγινα όλο αυτό που μισούσα στον πόλεμο.
Και όταν γύρισα σπίτι, δεν μπορούσα καν να κοιταχτώ στον καθρέφτη...
Ή να κοιτάξω το γιο μου στα μάτια.
Σκέφτηκα ότι θα ήταν καλύτερα χωρίς εμένα.
Τότε δεν ήμουν έτοιμος να πεθάνω. Αλλά τώρα, τράβηξε τη σκανδάλη.
Βάλε ένα τέλος σ' αυτό για μας.
Μπορείς να το τελειώσεις.
Δεν ξέρεις αυτά που έχω κάνει; Δε μου αξίζει να πεθάνω;
Είμαστε κι οι δύο φονιάδες. Δεν είμαστε;
Εμείς οι δύο είμαστε το ίδιο.
Δεν είναι παρά σάρκα και τένοντας.
Βγάλ' τον απ' τη μιζέρια του.
Σε παρακαλώ, Θεέ μου... Τράβηξε τη σκανδάλη!
Ένας γέρος Ιταλός θέλει να εξομολογηθεί στον παπά του χωριού.
Είχε μεγαλώσει και ήθελε να συμφιλιωθεί με το Θεό.
Οπότε λέει στον παπά:
"Πάτερ, στον πόλεμο ήρθε μια πανέμορφη γυναίκα στο σπίτι μου".
"Μου ζήτησε να την προστατέψω από τους Ναζί".
"Οπότε την έκρυψα στη σοφίτα μου". Κι ο παπάς είπε...
"Αυτό ήταν μια υπέροχη πράξη. Δε χρειάζεται να εξομολογηθείς".
Κι ο γέρος είπε: "Χειροτερεύει, Πάτερ. Μου το ξεπλήρωσε με ερωτικές χάρες."
"Ξέρετε, πίπες και τέτοια."
Κι ο παπάς απάντησε...
"Βρισκόσασταν κι οι δύο σε κίνδυνο. Ο πόλεμος μάς κάνει όλους αμαρτωλούς."
"Οπότε είσαι συγχωρεμένος". Κι ο γέρος λέει:
"Σας ευχαριστώ, Πάτερ. Έφυγε ένα μεγάλο βάρος από πάνω μου.
"Αλλά έχω μία ακόμη ερώτηση."
"Τι παιδί μου; Πες μου."
"Έπρεπε να της το είχα πει ότι τελείωσε ο πόλεμος;"
Δεν το 'πιασα.
Δεν είναι και τόσο αστείο.
Νομίζω ότι έχω κάτι που σου ανήκει.
Ναι.
Έχει τα μάτια σου.
Ίσως να τα δω από κοντά.
Που ήσουν;
Μακριά.
Τραυματίστηκες.
Επουλώνεται.
Στην υγειά μας.
Πολλοί είναι άστεγοι. Φεύγουν από την επαρχία πριν οξυνθεί η κατάσταση.
Οι πολεμιστές της επαρχίας συνεχίζουν τις εναέριες επιθέσεις.
Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι θα σταματήσουν.
"Είναι μια Κόλαση", είπε μια γυναίκα που δραπέτευσε με τα παιδιά της από τα σύνορα.
"Δεν τελειώνει ποτέ".
Γεια σου.
Συγγνώμη που άργησα.
Έλα, υπάρχει κάποιος που θέλω να σου γνωρίσω.
Συγχρονισμός & διορθώσεις : Loukas11