Μικρέ!
- Τι; - Βρήκα κάτι. Πρέπει να το δεις.
Τζουμάντζι.
Επιτραπέζιο; Ποιος παίζει επιτραπέζια;
ΤΖΟΥΜΑΝΤΖΙ ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ
Απόκρουση. Ξεφεύγω. Άρπα τη.
Γροθιά. Χτύπημα στο κέφάλι, πέθανες.
Χτύπημα, χτύπημα, κεφαλοκλείδωμα.
Την τέλειωσες;
Ραντεβού στο σπίτι του τρελού σε 20 λεπτά.
"...φτάνει μέχρι τον Μπέντζαμιν Φράνκλιν κι αυτή η αίσθηση εθνικής εξαίρεσης..."
"τροφοδότησε την εξάπλωση της φλόγας του δυτικού επεκτατισμού."
Σπένσερ;
Μαμά, δεν είπαμε να χτυπάς;
Άργησα στη δουλειά. Θα πας στον πατέρα σου μετά το σχολείο;
- Μάλλον. - Μην ξεχάσεις το φάρμακό σου.
Να θυμάσαι, o κόσμος είναι επικίνδυνος, πρόσεχε. Σ' αγαπώ.
- Τα λέμε την Κυριακή. - Εντάξει.
- Φεύγω, μαμά. - Φάε κάτι πριν φύγεις.
Δε μπορώ, θα βρεθώ με τον Σπένσερ.
- Τον Σπένσερ Γκίλπιν; - Ναι. Μου κάνει ιδιαίτερα.
- Ν' ανεβάσω τους βαθμούς μου. - Ωραία. Μπράβο, Σπένσερ.
- Θα πάρεις καλούς βαθμούς; - Ναι, γι' αυτό του ζήτησα βοήθεια.
- Δε θέλω να σε διώξουν απ' την ομάδα. - Δε θα με διώξουν.
Όλα θα πάνε καλά.
Αυτή είναι καλή.
Μόλις ξύπνησα. Καλημέρες.
- Γεια σου, Φριτζ. - Γιατί φοράς αδιάβροχο;
- Τι εννοείς; - Ότι δε βρέχει.
Ποτέ δεν ξέρεις.
Τι διάολο έπαθες, μωρέ;
Άντε να τελειώνουμε. Νιώθω αβολα σ' αυτό το σπίτι.
Ορίστε.
- Τα διόρθωσες όλα; - Ναι. Και έβαλα μια αρχή...
ένα τέλος και κάτι στη μέση.
- Θα το έκανα εγώ, αν είχα χρόνο, αλλά... - Δεν πειράζει.
Ξέρεις, πέρα απ' τις εργασίες που σου κάνω κι αυτά...
- σκεφτόμουν το Σαββατοκύριακο... - Το Σαββατοκύριακο, ναι.
Γεια σου, Φριτζ.
- Να σε πάω πουθενά; - Θα βγω μαζί της.
Καλύτερα, γιατί έχω κι εγώ άλλο πρόγραμμα.
Τα λέμε. Συγγνώμη.
Τι γίνεται;
Δεν ήμουν και ο καλύτερος σου φίλος από παιδί.
Τι είπες;
Τίποτα.
Αυτός είναι πολύ περίεργος.
Ο καημένος. Τρομερό αυτό που τους συνέβη.
- Για τον πιτσιρικά έλεγα. - Τι κάνεις εδώ;
Μιλούσα με τον φίλο μου.
- Καλύτερα να προσέχεις που τριγυρνάς. - Ναι, κ. Βρικ.
Αυτός ο κόσμος καταβροχθίζει παιδιά σαν και σένα.
Πόσταρα εδώ και δυο ώρες και ακόμα να σχολιάσει. Ούτε like δεν έκανε.
- Το είδες. - Ναι, γαμάτο. Δεν ξέρω τι πρόβλημα έχει.
Ευχαριστώ. Και δεν ποστάρω συνέχεια, μόνο όταν χρειάζεται.
- Αλλά ο Νόα... - Κάποιος είναι πίσω σου.
- Γεια σας. - Γεια.
Μπέθανι, μιλάς στο τηλέφωνο την ώρα του τεστ;
- Ναι, τελείωσα το τεστ. - Πρόσεξες ότι οι άλλοι ακόμα γράφουν;
- Και; - Κάτσε να στο ξαναπώ.
Αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχουν κι άλλοι στον κόσμο εκτός από σένα;
Κοιτάξτε, περνάω δύσκολη φάση αυτό τον καιρό...
και ούτε εγώ χαίρομαι. Περνάω μια κρίση και η Λουσίντα...
με υποστηρίζει ως γυναίκα και ίσως θα 'πρεπε κι εσείς.
- Κλείσε το τηλέφωνο. - Μόλις τελειώσω.
- Μπέθανι, τώρα. - Τελειώνω σε δυο λεπτά.
Μόλις τιμωρήθηκες.
Δουλέψτε τα χέρια σας. Πάμε.
- Μπέθανι, άργησες. - Συγγνώμη.
Άκουσα ότι τα χάλασε με τον ποδοσφαιριστή.
Ευκαιρία, Φάσφελντ.
Εξάσκηση στις μπαλιές τώρα.
Κάντε ζευγάρια και πιάστε μια μπάλα. Γρήγορα.
Μάρθα, δε παίζεται μ' έναν αυτό.
- Βρες κάποιον. Άντε. - Όχι, ευχαριστώ.
Πρέπει να συμμετέχεις όπως όλοι. Αλλιώς, γιατί ήρθες;
- Επειδή είναι υποχρεωτικό. - Μάρθα...
Είναι ανώφελο. Η γυμναστική δε θα με στείλει στο Πρίνστον...
και δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να ρίχνουμε μπαλιές οι ένας στον άλλο σαν ηλίθιοι.
Πρώτον, κάνεις λάθος, και δεύτερον, η σωματική άσκηση κάνει καλό.
Με άλλους, επίσης καλό. Αν δοκιμάσεις, μπορεί να 'χει πλάκα.
Αυτό κάνουμε εδώ; Πλάκα; Εδώ είναι σχολείο.
Θα 'πρεπε να μαθαίνουμε σημαντικά πράγματα.
Η ζωή είναι μικρή και δεν τη χαραμίζω για να κάνω γυμναστική.
- Ακούστηκε λάθος αυτό. - Ναι και σηκώνει τιμωρία.
Πολύ σκληροπυρηνική.
- Ζόρικη. - Σπένσερ Γκίλπιν;
Κάτσε, Σπένσερ.
- Κυρία Μάθερς; - "Κι αυτή η αίσθηση εθνικής εξαίρεσης..."
"τροφοδότησε την εξάπλωση της φλόγας του δυτικού επεκτατισμού."
Σου θυμίζει κάτι, κ. Γκίλπιν;
- Όχι. - Είναι η τελευταία φράση...
απ' την εργασία του Άντονι για τον δυτικό επεκτατισμό.
Και συμπτωματικά, είναι η τελευταία φράση...
απ' τη δική σου περυσινή εργασία πάνω στο ίδιο θέμα.
- Πολύ ενδιαφέρον. - Σοβαρά;
Έτσι νομίζω. Ποιες είναι οι πιθανότητες να συμβεί αυτό;
- Ελάχιστες. - Χρησιμοποιήσατε επίσης τον ίδιο συμβολισμό...
"εξάπλωση της φλόγας", στις εργασίες για το Κίνημα Τσαγιού της Βοστώνης...
τη Μάχη του Γκέτισπεργκ και για το δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες.
Πολύ ζέστη κάνει εδώ μέσα.
Άντονι, ξέρω πόσο πολύ θες να περάσεις το μάθημά μου...
αλλά δε θα το πετύχεις έτσι. Δε θ' ανεχτώ αντιγραφή.
- Δεν αντέγραψα. - Εγώ φταίω. Εγώ τον ανάγκασα.
Τον ανάγκασες να σε βάλει να του γράψεις την εργασία;
Ναι.
- Συγγνώμη, εντάξει; - Όχι, δεν είναι εντάξει.
Εξαιτίας σου θα με διώξουν απ' την ομάδα.
Και εξαιτίας σου μπορεί να με αποβάλουν. Δε ζεις μόνο εσύ επικίνδυνα.
- Ζεις επικίνδυνα; - Ναι.
Είναι το πιο επικίνδυνο πράγμα που έχω κάνει ποτέ.
Και ορίστε τώρα. Το πληρώνω.
Ωραία παρέα. Καλωσήρθατε στην ομάδα τιμωρίας.
- Ναι, Σπένσερ. - Θέλω να ζητήσω συγγνώμη.
- Ευχαριστώ. - Κύριε Διευθυντά, το μόνο που έκανα...
Σε παρακαλώ, Μπέθανι. Όλοι ξέρετε για ποιο λόγο είστε εδώ.
Ένα πράγμα πρέπει να αναλογιστείτε. Ποιοι είστε...
αυτή τη στιγμή και ποιοι θέλετε να είστε στο μέλλον.
Μια ζωή έχετε μόνο.
Αποφασίστε πως θα τη ζήσετε.
Ευτυχώς, δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να το σκεφτείτε, απ' την τιμωρία.
Σηκωθείτε και πάμε.
Εδώ θα γίνει αίθουσα πληροφορικής. Αλλά πρώτα πρέπει να καθαριστεί.
Αυτά τα παλιά περιοδικά πάνε για ανακύκλωση.
Αλλά πρέπει πρώτα να ετοιμαστούν.
Πρέπει να βγουν όλες οι συρραφίδες.
Αν δεν προλάβετε σήμερα, θα τελειώσετε αύριο.
- Αύριο είναι Σάββατο. - Επειδή δεν έπαιξα μπάλα;
- Δεν είναι καλή ιδέα. - Δίκαιο.
- Σκάσε. - Καλύτερα ν' αρχίσετε.
Διαλέξτε όπλο.
Τι τη θέλουν τη μπάλα του μπόουλονγκ;
Σοβαρά τώρα, δεν έχει σήμα;
- Πόσο χειρότερα θα πάει η μέρα; - Θα βοηθήσεις, ή είσαι πολύ όμορφη;
Είμαι πολύ όμορφη.
Σε είδα που μιλούσες με τη γυμνάστρια σήμερα.
Όχι ότι κατασκόπευα δηλαδή, στην ίδια τάξη είμαστε.
Είχες δίκιο ότι η γυμναστική είναι αίσχος...
- και για διάφορα άλλα. - Ευχαριστώ.
Τι είναι αυτό;
- Ξέρω 'γω. - Κανά παλιό Nintendo;
Δε νομίζω. Δεν το 'χω ξαναδεί.
"Ένα παιχνίδι γι' αυτούς που ψάχνουν τρόπο να ξεφύγουν απ' τον κόσμο."
- Τζουμάντζι. - Έχουμε δουλειά, παιδιά.
- Τι θα πει Τζουμάντζι; - Δεν ξέρω, πρώτη φορά τ' ακούω.
ΔΙΑΛΕΞΤΕ ΧΑΡΑΧΤΗΡΑ
- Ποιον να διαλέξω; - Δεν ξέρω, δε νομίζω να έχει σημασία.
Τζέφερσον ΜακΝτόνο. Κατεργάρης πιλότος.
- Δε δουλεύει. - Δοκίμασε άλλον.
Φράκλιν Μους Φίνμπαρ.
- Καλός ακούγεται. - Είναι και ζωολόγος, που είναι τέλειο.
Σειρά σου.
Δόκτωρ Σμόλντερ Μπρέιβστοουν.
- Μπέθανι, θα παίξεις; - Ναι.
Θα πάρω τον Σέλι Όμπερον. Τον στρουμπουλό καθηγητή.
Έλα, σειρά σου.
- Όχι, ευχαριστώ. - Ούτε για λίγο;
- Πλάκα θα 'χει. - Δε γουστάρει τις πλάκες.
Εντάξει.
- Είναι ίσως ό,τι πιο χαζό έχω κάνει. - Πολύ αμφιβάλλω.
Καλοσωρίσατε στο Τζουμάντζι.
Τι συμβαίνει;
Νομίζω, βραχυκύκλωσε.
Βγάλ' το απ' την πρίζα!
- Τι έγινε; Τι έπαθαν τα χέρια σου; - Δεν ξέρω.
Σπένσερ!
Θεέ μου!
Τι διάολο; Όχι!
Παιδιά; Γιατί ακούγομαι έτσι;
Που είναι τα μαλλιά μου;
Ποιος ηλίθιος...
- Ποιος είσαι εσύ; - Εσύ ποιος είσαι;
- Αυτή ποια είναι; - Εσείς ποιοι είστε;
Τι στο διάολο...
Θεέ μου... Τι έπαθε η φωνή μου;
- Που είμαι; - Φύγε από πάνω μου!
Που διάολο πήγα ο υπόλοιπος;
Τι έχω στην πλάτη;
- Τι είναι αυτό; - Θεέ μου.
- Φριτζ; - Ναι, αυτός είμαι. Εσύ ποιος είσαι;
- Ο Σπένσερ. - Τι; Ναι, καλά. Τι γίνεται εδώ;
Νομίζω ότι μπήκαμε μέσα στο παιχνίδι.
- Ορίστε; - Τι λες;
Με κάποιο τρόπο, δεν ξέρω πως, το παιχνίδι μας ρούφηξε.
Και γίναμε οι χαρακτήρες που διαλέξαμε.
Είμαι ο Σπένσερ, αλλά μοιάζω με τον Δρ. Σμόλντερ Μπρέιβστοουν.
- Δηλαδή, είσαι ο Σπένσερ; - Ναι, ακριβώς.
Φριτζ, είμαι ο Σπένσερ. Κι εσύ είσαι ο Μους Φίνμπαρ.
Το γράφει στο γιλέκο σου.
Μάρθα; Είσαι η Ρούμπι Ράαουντχαους.
Κι εσύ, Μπέθανι, είσαι ο καθηγητής Σέλι Όμπερον.
- Σέλι, απ' το Σέλντον, μάλλον. - Τι είναι αυτά που λες;
- Θεέ μου, έχει δίκιο. - Κι εσύ...
- είσαι ο Σπένσερ; - Ναι, παιδιά, είμαι ο Σπένσερ.
- Ναι, αυτός είναι. - Δηλαδή, εγώ είμαι...
- Μπέθανι, μη! - Όχι!
Είμαι ένας υπέρβαρος μεσήλικας.
Έχω τατουάζ. Αν το δει η μάνα μου, θα με σκοτώσει.
Κι εγώ έχω.
- Πότε-πότε. - Μια στιγμή.
Που είναι το τηλέφωνό μου;
Γιατί φοράω αυτά τα ρούχα μέσα στη ζούγκλα;
Σορτσάκι κι ένα δερμάτινο καπίστρι. Τι γίνεται;
Κι εγώ είμαι σαν ξωτικό. Που είναι το τηλέφωνο μου;
- Ποιος χέστηκε; - Μπήκαμε σε σώματα άλλων.
- Άλλο μας απασχολεί αυτή τη στιγμή. - Σοβαρά;
Δεν είναι ώρα για τηλέφωνα, μηνύματα και αλλαγή προφίλ...
- σε "παγιδευμένος σ' ένα κωλοπαίχνιδο"; - Εννοώ ότι δεν έχω το φάρμακό μου.
- Είμαι αλλεργικός σχεδόν στα πάντα. - Όχι! Έχεις αλλεργίες, Σπένσερ;
- Εμένα μου λείπουν 60 πόντοι ύψος! - Παιδιά, αυτό δε μπορεί να συμβαίνει.
- Ίσως πέσαμε όλοι σε κώμα. - Όλοι μαζί πέσαμε σε κώμα;
Είναι η μόνη εξήγηση. Θα πάθαμε ηλεκτροπληξία και τώρα είμαστε...
- Τράβα να τη σώσεις. - Εσύ να πας.
Εγώ έχω σακίδιο. Δε μπαίνεις με το σακίδιο στο νερό, όλοι το ξέρουν.
Μπέθανι!
- Είσαι καλά; - Ήταν πολύ έντονο.
Δεν αντέχω εδώ πέρα.
- Τι έγινε; - Μ' έφαγε ένας ρινόκερος...
- και μετά έπεσα απ' τον ουρανό. - Ναι, κάπως έτσι έγινε.
Ιπποπόταμος ήταν. Είναι παμφάγοι. Γρήγοροι όσο τα άλογα...
και ασκούν 826 κιλά δύναμη στο δάγκωμα. Που το ήξερα αυτό;
- Είσαι ζωολόγος. - Ακόμα είμαι γέρος και χοντρός;
Φοβάμαι πως ναι.
Γιατί σας φαίνεται λογικό; Έπεσε απ' τον ουρανό.
Παιδιά...
Μπέθανι, σήκω. Σήκω!
Δρ. Μπρέιβστοουν. Καλωσορίσατε στο Τζουμάντζι.
Τι κοιτάτε; Μπείτε μέσα.
Δρ. Μπρέιβστοουν. Διάσημος αρχαιολόγος και διεθνής εξερευνητής.
Γνωστός σε όλο τον κόσμο για τα θαρραλέα του κατορθώματα.
- Που είναι η ζώνη ασφαλείας; - Μεγάλη μου τιμή που τελικά σας γνωρίζω.
Δε σας κρύβω ότι είστε πιο γοητευτικός από κοντά.
- Ευχαριστώ. - Εσύ ποιος είσαι;
Νάιτζελ Μπίλινγκσλι, στις υπηρεσίες σας Ρούμπι Ράουντχαους, φονιά των αντρών.
Καλωσήρθατε στο Τζουμάντζι. Ανυπονονούσα να 'ρθείτε.
Όπως ξέρετε, το Τζουμάντζι κινδυνεύει. Σε σας βασιζόμαστε να λυθεί η κατάρα.
- Κατάρα; - Ποια κατάρα;
Συγγνώμη, είδες πουθενά το τηλέφωνό μου;
Καθηγητά Σέλτον Όμπερον.
Καλωσήρθατε στο Τζουμάντζι. Νάιτζελ Μπίλινγκσλι, στις υπηρεσίες σας.
Ανυπονονούσα να 'ρθείτε.
- Τι τρέχει μ' αυτόν; - Νομίζω είναι NPC.
- Μίλα ξεκάθαρα. - Χαραχτήρας στο παιχνίδι που δεν παίζει.
Ό,τι κι αν τον ρωτήσουμε, λέει τα δικά του.
- Τώρα με φώτισες. - Φράκλιν Μάους Φίνμπαρ.
- Καλωσήρθες στο Τζουμάντζι. - Μους, όχι Μάους.
Όχι. Σίγουρα είναι Μάους.
Παρατσούκλι λόγω του μικρού ύψους και των καλών σου τρόπων.
Ήξερα ότι θα 'ρθεις. Ο Δρ. Μπρέιβστοουν δεν πάει πουθενά χωρίς το πιστό του τσιράκι.
Τσιράκι;
Από τότε που ο Δρ. Μπρέιβστοουν σ' έσωσε από έναν πολέμαρχο...
στις ζούγκλες του Περού, δεν έφυγες από δίπλα του.
- Μάλιστα. - Να επιστρέψουμε στο θέμα της κατάρας;
Τα λέει όλα το γράμμα που σας έστειλα.
- Διαβάστε το δυνατά. - Δεν έχω γράμμα.
"Δρ. Μπρέιβστοουν, σας γράφω λόγω της τραγικής κατάστασης..."
"στο Τζουμάντζι. Χρειαζόμαστε άμεσα τη βοήθειά σας."
- Παιδιά; - Τι διάολο γίνεται;
Είναι ενδιάμεση σκηνή. Πολλά παιχνίδια έχουν.
Μια μικρή ταινία που σου εξηγεί την ιστορία.
Με λένε Νάιτζελ Μπίλινγκσλι. Ξεναγός του Τζουμάντζι.
Με προσέλαβε ο πρώην συνεργάτης και νυν εχθρός σας, καθηγητής Ράσελ Βαν Πελτ....
να ηγηθώ μιας αποστολής.
Ο καθηγητής Βαν Πελτ έψαχνε τον θρυλικό Ναό του Τζάγκουαρ.
Το μέρος που βρίσκεται το ιερό πετράδι του Τζουμάντζι.
Όπως ξέρετε, το πετράδι τού είχε γίνει εμμονή.
Και μετά από χρόνια έρευνας, πίστευε ότι ανακάλυψε που ήταν.
Αυτό είναι. Επιτέλους το βρήκα.
Ο Βαν Πελτ μου είπε ότι ήθελε μόνο να καταγράψει το πετράδι στα ευρήματα του.
- Είναι αληθινό! - Αυτό που δεν ήξερα...
είναι ότι ήθελε να το κρατήσει για πάρτη του
Το βρήκα!
Ο θρύλος λέει το Τζάγκουαρ προστατεύει το Τζουμάντζι.
Και όποιος τολμήσει να το τυφλώσει θα τον καταστρέψει μια σκοτεινή δύναμη.
Ο Βαν Πελτ έγινε κυρίαρχος όλων των ζώων του Τζουμάντζι.
Τα είχε όλα υπό τον έλεγχό του.
Και μια τρομερή κατάρα έπεσε πάνω στην ήσυχη αυτή χώρα.
Τον ικέτευσα να το πάει πίσω, αλλά απ' τη στιγμή που το 'πιασε στα χέρια του...
δε θα το άφηνε ποτέ.
Οπότε, περίμενα να κοιμηθούν το βράδυ και έκανα την κίνησή μου.
Φέρτε μου το πετράδι!
Και σφάξτε όποιον πάει να σας εμποδίσει.
Ορίστε, λοιπόν.
Με τη βοήθεια της ομάδας σας...
χρησιμοποιήστε τις ικανότητές σας και ξαναβάλτε το πετράδι στο μάτι του Τζάγκουαρ...
για να λυθεί η κατάρα. Σίγουρα θα θέλετε να ξεκινήσετε αμέσως.
Καλή τύχη. Η μοίρα του Τζουμάντζι είναι στα χέρια σας.
Και να θυμάστε. Στόχος είναι να επιστρέ- ψετε το πετράδι για να λυθεί η κατάρα.
Αν θέλετε να φύγετε απ' το παιχνίδι, σώστε το Τζουμάντζι και πείτε τ' όνομά του.
Καλή τύχη. Η μοίρα του Τζουμάντζι είναι στα χέρια σας.
- Και να θυμάστε... - Πάλι τα ίδια λέει.
Επιστρέψτε το πετράδι για να λυθεί η κατάρα.
Αν θέλετε να φύγετε απ' το παιχνίδι, σώστε το Τζουμάντζι και πείτε τ' όνομά του.
Όλα θα πάνε καλά. Στην πραγματική ζωή σ' αγαπάνε.
- Μπορείς να τα φτιάξεις με όποιον θες. - Αυτά λες όταν φοβάσαι;
Θα σταματήσεις να με κρίνεις συνέχεια; Χώρισα με τον Νόα, έγινα άντρας...
και δε βρίσκω το τηλέφωνό μου. Με το δίκιο μου είμαι συγχυσμένη.
Δρ. Μπρέιβστοουν, να ένας χάρτης του Τζουμάντζι.
Πρέπει να πάτε στο παζάρι να βρείτε το χαμένο κομμάτι.
- Παζάρι; - Ποιο χαμένο κομμάτι;
- Αντίο! - Δε μπορείς να μας πας εσύ;
Και να θυμάστε. Αν θέλετε να φύγετε απ' το παιχνίδι...
σώστε το Τζουμάντζι και πείτε τ' όνομά του.
- Θα το βάλεις στο σακίδιο; - Όχι.
Έλα, είσαι ο μόνος που έχει σακίδιο, Φριτζ.
Δηλαδή, έχουμε τον χάρτη και τώρα πρέπει να πάμε να βρούμε...
Το παζάρι, μάλλον.
Άρα, επιστρέφουμε το πετράδι στο άγαλμα και πάμε σπίτι. Κανένα πρόβλημα.
Γιατί δε φεύγουμε; Να παρατήσουμε το παιχνίδι και να μην κάνουμε τίποτα;
Θα πρέπει να τελειώσουμε το παιχνίδι.
Πιστεύω...
Πιστεύω ότι πρέπει να σώσουμε το Τζουμάντζι.
Τι άντρακλας είναι αυτός.
Μην κλάψεις, μην κλάψεις. Μην κλάψεις.
Έχει πολλές ασθένειες εδώ. Και κάνει ζέστη.
Είμαι καλός σ' αυτά.
Παίζω βιντεοπαιχνίδια. Βασικά, μ' αυτό ασχολούμαι μόνο.
Τέτοια παιχνίδια έχουν πίστες.
Για να τελειώσουν, πρέπει να βγάλεις όλες τις πίστες.
Οι πίστες θα δυσκολέψουν, όσο προχωράμε.
- Όταν τελειώσουν όλες οι πίστες... - Ξέρεις που πάμε;
- Περίπου. - Περίπου;
Ωραία. Είμαστε σε καλά χέρια.
Μάλλον, αυτό είναι το χαμένο κομμάτι.
Αυτό που ψάχνουμε, το χαμένο κομμάτι του χάρτη.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
Τι εννοείς, δεν υπάρχει; Είναι ένας χάρτης, όπως μας είπε.
- Είναι χάρτης του Τζουμάντζι. - Χαρτογραφία.
- Τι είναι αυτό; - Η μελέτη των χαρτών.
- Ήταν ειδικότητα του καθηγητή Όμπερον. - Σωστά.
Δηλαδή, κανείς δεν το βλέπει εκτός από μένα;
Οι χαρακτήρες που διαλέξαμε έχουν ειδικές ικανότητες.
Θα υπάρχει τρόπος να...
- Τι έκανες; - Ικανότητες: Ατρόμητος, αναρρίχηση...
ταχύτητα, μπούμερανγκ, ήρεμη δύναμη.
Τι κάνεις;
- Τι έγινε; - Πήρες ύφος.
Αδυναμίες: Καμιά;
- Πως το έκανες αυτό με τη λίστα; - Απλά πίεσα το τεράστιο στήθος μου.
- Στο βυζί. Κάτσε να σου δείξω. - Κάνε πέρα.
Τουλάχιστον, πίεσε το μπροστά μας, για να ξέρουμε πως γίνεται.
Ικανότητες: Καράτε, τάι τσι, αϊκίντο, χορευτική πάλη.
Χορευτική πάλη; Υπάρχει τέτοιο πράγμα;
Αδυναμίες: Δηλητήριο.
Σοβαρά τώρα; Παλαιοντολογία. Τι θα πει αυτό;
Η μελέτη των απολιθωμάτων νομίζω.
- Ωραίο είναι. - Είπε η πανέμορφη εξπέρ του καράτε...
στον γέρο που δεν έχει αντοχές.
- Μισώ αυτό το παιχνίδι. - Αδυναμίες: Κέικ.
Ναι, το κέικ είναι η αδυναμία μου. Μαζί με την ταχύτητα και τη δύναμη.
Η δύναμη είναι το αδύνατο σημείο μου.
Να ρωτήσω κάτι; Πως γίνεται η δύναμη να είναι το αδύνατο σημείο μου;
Ας μου το εξηγήσει κάποιος. Και την ταχύτητα τι τη θέλω;
Γιατί να είμαι γρήγορος, όταν με κυνηγάει...
μια τεράστια ζέβρα να με σκοτώσει;
Είσαι όμως καλός κουβαλητής όπλων.
- Τι θα πει αυτό; - Μάλλον...
ότι κουβαλάς τα όπλα μου στο σακίδιό σου και μου τα δίνεις όταν τα χρειαστώ.
Παιδιά, ο χάρτης αλλάζει.
- Τι εννοείς; - Δε λέει και πολλά...
αλλά πριν λίγο δεν το έγραφε αυτό και τώρα το γράφει.
Λέει, "Ο δυνατός βρυχηθμός".
- Δε μ' αρέσει αυτό. Εγώ τελείωσα. - Τι άλλο;
- Εδώ λέει, "Απ' τα βάθη". - Ο ιπποπόταμος ήρθε απ' τα βάθη.
- Αυτός που... - Ναι, που έκανε αυτό που ξέρουμε. Συνέχισε.
Αν τα "βάθη" είναι η πρώτη πίστα, ο "δυνατός βρυχηθμός" θα είναι η δεύτερη.
Προς τα που;
Αν από 'κει είναι αυτό...
κι εκείνο είναι εδώ... Εδώ πέρα νομίζω.
- Τι παιχνίδι είναι αυτό; - Τρέξτε!
Περιμένετε!
Τρεχάτε ποδαράκια μου!
Γιατί τρέχω τόσο σιγά;
- Έχουν αληθινά όπλα αυτοί. - Σώπα! Σοβαρά, Σπένσερ;
Ψάξε στο σακίδιο. Μέσα έχει τα όπλα μου.
- Τι είναι αυτό; - Μπούμερανγκ, μια απ' τις δυνάμεις μου.
- Και τι θα το κάνουμε; - Δεν ξέρω, θα τους σκοτώσουμε.
- Μ' αυτό; - Έχεις καλύτερη ιδέα; Πρόσεχε.
Κοίτα.
Μπράβο. Πήρες το όπλο και έκανες μια τρύπα στο νερό.
Πέτυχε.
- Έρχονται. Πρέπει να φύγουμε. - Δε μπορώ να τρέξω τόσο πολύ.
- Ανέβα στην πλάτη μου. - Προτιμώ να πεθάνω.
Σπένσερ, άσε με κάτω!
Πλάκα μου κάνεις!
Όχι!
- Πρέπει να πηδήξουμε. - Παλάβωσες;
Προτιμώ να κάνω οτιδήποτε άλλο παρά να πηδήξω.
- Πηδήξτε! - Μάρθα!
- Πρέπει να πηδήξουμε. - Δεν ξέρουμε πόσο βαθιά είναι.
- Σπένσερ, πήδα! - Όχι!
Νομίζω, θα πάθω έμφραγμα. Δυσκολεύομαι ν' αναπνεύσω.
Ήταν το πιο εξευτελιστικό πράγμα στη ζωή μου.
- Μην το ξανά κάνεις αυτό. - Ήπια πολύ νερό.
Με πέτυχαν.
- Όχι. - Μάρθα;
- Τι έπαθε; - Πέθανε;
- Μια στιγμή. - Τι σκατά γίνεται;
- Φύγε από πάνω μου! - Είσαι καλά;
- Έτσι νομίζω. - Σήκω!
Νοιάζει κανένα αν είμαι καλά εγώ; Για σημείο προσγείωσης με περάσατε;
Καλά το κατάλαβα. Έχουμε 3 ζωές. Τα τατουάζ στα χέρια μας.
- Χριστέ μου, κοίτα χέρι που έχω. - Σπένσερ!
- Τι έλεγες; - Είναι οι ζωές που μας απομένουν.
Τη Μπέθανι την έφαγε ιπποπόταμος και έχει 2 γραμμές.
- Έχει δίκιο. - Τι γίνεται αν χάσουμε όλες τις ζωές;
Λογικά σημαίνει...
- Τέλος παιχνιδιού. - Τι εννοείς, τέλος παιχνιδιού;
Δηλαδή μπορεί να πεθάνουμε στ' αλήθεια εδώ;
- Δεν είμαι σίγουρος... - Δεν είσαι σίγουρος, κ. Παιχνιδόβιε;
Δε μπήκα ποτέ σε κανένα. Δεν είμαι σίγουρος, αλλά, ναι, μπορεί να πεθάνουμε.
Αυτή είναι η μεγαλύτερη ανησυχία μου.
Τότε, καλύτερα να βρούμε το χαμένο κομμάτι.
Εντάξει.
Υπάρχει ένα χωριό στην άλλη μεριά του βουνού. Ίσως εκεί είναι το παζάρι.
- Πάμε. - Περιμένετε.
Πρέπει να κατουρήσω πρώτα.
Κρατιέμαι όλη μέρα, αλλά κι εγώ το ίδιο.
Να 'ρθω να μου δείξεις πως γίνεται;
Μπορεί να χρειαστώ βοήθεια.
Ναι, φυσικά. Θα σε βοηθήσω.
- Πως το κάνουμε; - Εύκολο.
Ανοίξεις το φερμουάρ, το βγάζεις έξω και ρίχνεις.
Σημάδεψε. Είναι σημαντικό.
Έχω ένα πέος στο σώμα μου.
- Μάρθα, έλα να δεις! - Όχι, ευχαριστώ.
- Πρώτη φορά το βλέπεις; - Ναι, δεν ήθελα να κοιτάξω.
Εγώ είδα το δικό μου με το που ήρθαμε.
Είμαι περήφανος που έχω το ίδιο μέγεθος με πριν.
- Τι κάνεις; Κρυφοκοιτάς; - Συγγνώμη.
Ποτέ δεν κοιτάς. Είναι κανόνας.
Λοιπόν, μικρέ, θα το κάνουμε όμορφα και ωραία και κανείς δε θα πάθει τίποτα.
- Τώρα τι κάνω; - Κατούρα.
- Και μη ξεχνάς να σημαδέψεις. - Τι σ' έπιασε με το σημάδι;
Μπορούμε να μην το συζητάμε μπροστά σε γυναίκες;
Έτσι είναι πολύ πιο εύκολο!
- Ωραίο, ε; - Ναι, γιατί το κουμαντάρεις.
Τρελαίνομαι που δε μπορώ να το βάλω στο Instagram.
- Ο Μπρέιβστοουν; - Μαζί με κάτι άλλους.
- Ξέφυγαν; - Τους χάσαμε στην ζούγκλα.
Έπρεπε να το καταλάβω.
- Τι εννοείτε; - Θα στείλω όλα τα ζώα και τους στρατιώτες...
να τους κυνηγήσουν και να πάρω πίσω αυτό που μου ανήκει.
Βρείτε τους.
Προσέχετε το έδαφος, παιδιά. Είναι ανώμαλο. Μην τραυματιστείτε.
- Το έπαθα μια φορά στην κατασκήνωση... - Θα σταματήσεις;
Εντάξει.
- Μου δίνεις το σακάκι σου; - Ναι, τι το θες;
Νιώθω σαν να φοράω μπικίνι στο σχολείο.
Το έκανα μια φορά και μ' έστειλαν στον διευθυντή.
Στον Νόα αρέσει να τα δείχνω όλα. Είναι το κλειδί στη σχέση μας.
Πάλι κρίνεις; Δε μπορώ ούτε να μιλήσω μπροστά σου.
Δε με ξέρεις καθόλου, αλλά αποφάσισες να με μισείς.
Όχι, δε σε μισώ.
- Δε με μισείς; - Όχι.
Απλά, την έχεις δει γκομενάρα και είσαι στον κόσμο σου.
Που όλοι σου φέρονται σαν πριγκίπισσα ή σαν αντικείμενο.
Ίσως αυτό να σε αδικεί λίγο.
Σωστό. Μήπως όμως ο λόγος που είσαι...
τόσο επικριτική, είναι επειδή φοβάσαι ότι όλοι θα σε αντιπαθήσουν...
- και είπες να τους αντιπαθήσεις πρώτη; - Όχι.
Ίσως.
Ωραία, λοιπόν. Σου λέω μόνο ότι είσαι όμορφη. Εκμεταλλεύσου το.
Ευχαριστώ. Νομίζω.
Βαρέθηκα αυτό το παιχνίδι. Φύγε από μπροστά μου, Σπένσερ.
- Γιατί μου θυμώνεις; - Σοβαρά τώρα ρωτάς;
Εξαιτίας σου μ' έδιωξαν απ' την ομάδα και μετά παγιδεύτηκα εδώ.
Και απορείς που δεν είμαστε πια φίλοι.
Γι' αυτό δεν είμαστε φίλοι; Επειδή παγιδεύτηκες στο παιχνίδι; Δε νομίζω.
Δεν είμαστε φίλοι επειδή δε με γουστάρεις για παρέα και κάνεις ότι δε με ξέρεις.
Με βάζεις όμως να σου κάνω τις εργασίες, επειδή εσύ δε μπορείς.
Δεν εκπλήσσομαι που δεν ξέρεις την τύφλα σου για τον δυτικό επεκτατισμό.
Ξέρεις κάτι; Δεν είμαι βλάκας, Σπένσερ.
Σου ζήτησα μια χάρη. Να μου κάνεις την εργασία για να μη με διώξουν απ' την ομάδα...
και τα σκάτωσες. Τώρα δε μπορώ να κάνω αυτό στο οποίο είμαι καλός και φταις εσύ.
Έπρεπε να σε σπάσω στο ξύλο τώρα.
- Για δοκίμασε. - Τι είπες;
- Μάλιστα. Τώρα κατάλαβα. - Παιδιά.
Νομίζεις ότι επειδή είσαι 2 μέτρα και 130 κιλά θα σε φοβηθώ;
Έτσι νομίζεις;
Μπορεί.
Άκου να δεις. Είσαι το ίδιο ενοχλητικό άτομο που προσπαθώ να ξεφορτωθώ απ' το γυμνάσιο.
Τίποτα δεν άλλαξε. Μπορεί να τις φας και μ' αυτό το σώμα.
Βλάκα.
- Σπένσερ! Τον σκότωσες! - Φριτζ, είσαι τρελός;
Χαλαρώστε. Θα ξανάρθει.
- Μη με ξαναπείς βλάκα. - Κι εσύ μη με ξανασπρώξεις.
- Αλλιώς, τι θα κάνεις, Σπένσερ; - Θα σε σπρώξω κι εγώ.
Με χαστούκισες;
- Με χαστούκισες; - Φριτζ, όχι.
Φτάνει! Δεν γίνεται να σπαταλάμε ζωές.
Χρειαζόμαστε ο ένας τον άλλον. Σ' αρέσει, δε σ' αρέσει, θα το κάνουμε μαζί.
Το ξαναλές αυτό;
- Ότι πρέπει να το κάνουμε μαζί; - Ναι, αλλά με ύφος.
- Το ελέγχεις, ή σου βγαίνει φυσικά; - Μου βγαίνει φυσικά.
- Τι κάνουμε τώρα; - Ψάχνουμε το κομμάτι του χάρτη.
Θ' αρχίσουμε να ρωτάμε, δηλαδή;
Θα κοιτάξουμε τριγύρω, θα ανιχνεύσουμε το μέρος, αλλά το πιο σημαντικό...
- με διακριτικότητα. - Εδώ τα καλά ψωμάκια!
- Έχει κανείς λεφτά; Πεθαίνω της πείνας. - Εδώ τα καλά ψωμάκια!
Παιδιά, νομίζω το παιχνίδι μας λέει να μείνουμε υγιείς.
- Πρέπει να φάμε. - Σταμάτα να το κάνεις αυτό.
Είναι πεντανόστιμο. Έχω να φάω ψωμί από 9 χρονών.
- Σοβαρολογείς; - Πως νομίζεις ότι έκανα τέτοιους κοιλιακούς;
Φέρε να δοκιμάσω.
- Τι είναι αυτό; - Το διάσημο παντεσπάνι μου.
- Παντεσπάνι; - Μπέθανι, είπες ότι είναι ψωμί.
- Μάλλον, έχω ξεχάσει τη γεύση του. - Πως γίνεται να ξέχασες...
Έπαθα τίποτα;
- Όχι. - Μήπως τρέμω;
- Έχω σπασμούς; - Όχι.
- Είμαι ακόμα μαύρος; - Ναι.
Εντάξει, τότε. Όλα καλά.
Μάλλον εννοούσε ότι λατρεύω τα κέικ. Ότι δε μπορώ ν' αντισταθώ. Όλα καλά.
- Είπαμε, διακριτικότητα. - Επίσης, είπες να φάμε.
- Εδώ καλά ψωμάκια! - Βούλωσ' το κι εσύ!
Δρ. Μπρέιβστοουν, καλά που ήρθατε. Το Τζουμάντζι σας χρειάζεται.
Ευχαριστώ. Χαίρομαι που ήρθα.
- Ρώτα τον για το χαμένο κομμάτι. - Γεια, είμαι η Μπέθανι.
Δηλαδή, ο καθηγητής Σέλι... κάτι.
Είμαι χαρτογράφος και έχω ένα χάρτη που του λείπει ένα κομμάτι.
Δρ. Μπρέιβστοουν, καλά που ήρθατε. Το Τζουμάντζι σας χρειάζεται.
- Αγενέστατος. - Πρέπει να βρούμε το χαμένο κομμάτι.
Αυτό που θέλετε είναι μέσα στο καλάθι.
Μια λάθος κίνηση και θα βρεθείτε σε φέρετρο.
Εμπιστευτείτε ο ένας τον άλλον και μην ανοιγοκλείσετε τα μάτια.
Το χαμένο κομμάτι δεν είναι αυτό που νομίζετε.
Καλή τύχη, μεγάλε ήρωα.
Το Τζουμάντζι σε χρειάζεται. Το καταλάβαμε, 100 φορές μας το 'πες.
Λέτε να 'χει κανά φίδι εκεί μέσα;
- Ναι. Μοιάζει δουλειά για τον Μπρέιβστοουν. - Γιατί να 'ναι δική μου δουλειά;
Γιατί είσαι μεγάλος ήρωας. Άκουσες τι είπε. Τελείωνε.
- Δε θέλω να το κάνω! - Τελείωνε.
Μαύρο μάμπα!
Είναι μαύρο μάμπα. 0,25 mg δηλητήριο σκοτώνει ενήλικα.
Μουδιάζει το στόμα, ακολουθεί πυρετός, βγάζεις αφρούς..
και απώλεια μυικού ελέγχου.
- Που τα ξέρω αυτά; - Τι θα κάνουμε;
- Είδες τίποτα άλλο μέσα; - Δεν πρόλαβα.
"Εμπιστευτείτε ο ένας τον άλλον και μην ανοιγοκλείσετε τα μάτια."
- Νομίζω είναι διαγωνισμός κοιτάγματος. - Τι λες πάλι;
- Λέει, "Μην ανοιγοκλείσετε τα μάτια." - Μάλλον, έχει δίκιο.
Στην κατασκήνωση μας έλεγαν, αν δούμε κροταλία να μην κουνηθούμε.
Κάποιος πρέπει να το κοιτάξει κατάματα...
- και να μην κλείσει τα μάτια. - Και ο Σπένσερ θα βάλει το χέρι...
- και θ' αρπάξει ό,τι έχει μέσα. - Γιατί πάλι εγώ;
- Γιατί είσαι ο Μπρέιβστοουν. - Ωραία.
Ποιος θα κοιτάξει χωρίς να κλείσει τα μάτια;
- Είμαι πολύ καλή σ' αυτό. - Να η ευκαιρία, τότε.
Πες μου πότε να τ' ανοίξω.
Τώρα.
Τι θα κάνουμε;
- Πρέπει να του βγάλεις τα δόντια. - Τι έκανε λέει;
Τραβάς πίσω το στόμα του να αποπροσανατολιστεί.
Αλλά πρόσεχε τον δηλητηριώδη αδένα και το δεύτερο δόντι.
Και του σπας τα δόντια έτσι.
Δεν ήταν διαγωνισμός κοιτάγματος τελικά.
"Εμπιστευτείτε ο ένας τον άλλον και μην ανοιγοκλείσετε τα μάτια."
Μ' εμπιστευτήκατε. Και του έβγαλα τα δόντια.
- Τα κατάφερα. - Ναι, τα κατάφερες.
- Ευχαριστώ. - Δεν κάνει τίποτα.
Παιδιά, αυτό δε μοιάζει για κομμάτι από χάρτη.
Το χαμένο κομμάτι είναι ένας ελέφαντας;
Κάτι γράφει στο χαρτί.
"Όταν με δεις, άρχισε να σκαρφαλώνεις".
Άρχισε να σκαρφαλώνεις όταν δεις ελέφαντα;
Ξεδόντιασα ένα φίδι.
Δηλαδή, ψάχνουμε για ελέφαντα; Αυτή είναι η επόμενη πίστα;
Τρέξτε!
Άκρη!
Σε προειδοποιώ. Μάλλον ρίχνω δυνατές μπουνιές.
Απόκρουση.
Απόκρουση, απόκρουση, μπλοκάρισμα. Γροθιά.
Σκύψιμο. Σπάσιμο κεφαλιού.
Σκύψιμο, μπλοκάρισμα, γροθιά.
Αποφυγή, γροθιά, πέταγμα στον τοίχο!
Αυτό είναι τρελό.
- Ας το κάνουμε. - Τι να κάνουμε;
Βάλ' το στο σακίδιο.
Αποφεύγω, κουτουλιά, πέταγμα ψηλά.
Γεια σου, δόκτωρ. Πάει πολύς καιρός.
Έχεις κάτι που μου ανήκει.
Θέλουμε να απλά να φύγουμε.
- Ελάτε μαζί μου γρήγορα. - Πιάστε τους!
Μπείτε μέσα γρήγορα.
Ακολουθήστε με και κάντε ό,τι σας λέω. Πάμε.
- Χαίρομαι πολύ που ήρθατε. - Σοβαρά;
Σας είδα στο παζάρι και είπα ότι αποκλείεται.
Η πλάτη στον τοίχο!
Θεούλη μου!
Πάμε.
- Προσέχετε που πατάτε. - Ποιος είσαι;
- Και για ποιους μας περνάς; - Ναι, λάθος μου. Να σας συστηθώ.
Είσαι αυτός ο πιλότος μήπως;
- Ναι, εγώ είμαι. - Ο χαραχτήρας που ήταν πιασμένος;
- Παίζεις κι εσύ στο παιχνίδι; - Μην πατάτε στο άσπρο και ακίνητοι.
Πολύ επικίνδυνο.
Αυτό το παιχνίδι είναι χάλια.
Χρειαζόμαστε τη σανίδα.
Ακολουθήστε με.
Πρόσεχε. Είναι απαίσιος τρόπος να πεθάνεις.
Έλα.
Μπορώ. Ξεδόντιασα ένα φίδι, λίγος σεβασμός.
- Γεια. - Γεια.
Ελάτε.
Είμαι ο Άλεξ.
Σπένσερ Γκίλπιν. Η Μάρθα, ο Φριτζ και η Μπέθανι.
- Μπέθανι. Είσαι κορίτσι; - Γυναίκα.
Στην κανονική ζωή, μάλλον θα έμπαινες.
Ξέφυγαν. Κάποιος τους βοήθησε.
- Ο πιλότος. - Θα βγήκε απ' την τρύπα του.
Συγγνώμη, αφεντικό. Δε θα ξαναγίνει.
Το ξέρω.
- Τι φτιάχνεις; - Μαργαρίτες. Είναι απ' τα δυνατά μου σημεία.
Αυτό και τα αεροπλάνα, αν και με κατέρριψαν κάτι ουρακοτάγκοι με μαχητικά.
Τέλοσπάντων, στην υγειά μας.
Ευχαριστώ. Δεν έχω πιει ποτέ αλκοόλ.
- Ούτε εγώ. - Δε βαριέσαι, όμως.
- Και μάλλον δε θα ξαναπιώ. - Ωραίο είναι.
Βάζεις λίγο ακόμη;
- Άλεξ, τι είναι όλα αυτά τα κεριά; - Σιτρονέλα. Μια απ' τις αδυναμίες μου...
είναι τα κουνούπια. Μεγάλος μπελάς όταν ζεις μόνος στη ζούγκλα.
Είναι ελεύθερος.
Ποιος είναι ο Άλαν Πάρις;
- Αυτός που τα έφτιαξε όλα αυτά. - Έχουν παγιδευτεί κι άλλοι εδώ;
Ναι. Αυτό είναι το σπίτι του και μένω τώρα εγώ.
Πες μου, Άλεξ, πόσο καιρό είσαι στο παιχνίδι;
Δύσκολο να πω με σιγουριά. Ο χρόνος είναι περίεργος εδώ.
- Μερικούς μήνες τουλάχιστον. - Μήνες;
Δε μπορούσα να περάσω την αποθήκη μεταφορών.
- Αποθήκη μεταφορών; Τι είναι αυτό; - Η επόμενη πίστα.
Στην αρχή, το αερόστατό μου δε σηκωνόταν.
Και μετά έγινε αυτό που σας είπα με τ' αεροπλάνο.
Όταν έμεινα με μια ζωή, κατάλαβα ότι την είχα βάψει.
Και ότι δε θα φύγω πότε από 'δω μόνος μου.
Τα μισά που μου έτυχαν δε μπορούσα να τα αντιμετωπίσω.
Δεν σκοτώνεις μαύρο μάμπα με μαργαρίτες.
Μπορείς. Αλλά χρειάζεσαι ένα ζωολόγο.
Άλεξ, μπορούμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο.
Είσαι καιρό εδώ και ξέρεις το παιχνίδι.
- Κι εμείς έχουμε πολλά δυνατά σημεία. - Ναι. Τα καταφέρνουμε καλά ενωμένοι.
Δεν ξέρω. Αν τα σκατώσω άλλη μια φορά, τελείωσε.
Με τρομάζει η σκέψη να επιστρέψω στην αποθήκη μεταφορών.
- Δε θέλω να πεθάνω στο Τζουμάντζι. - Πρέπει να μείνουμε ενωμένοι.
Αν το κάνουμε αυτό, θα κερίσουμε. Το ξέρω.
Θεέ μου. Είσαι το χαμένο κομμάτι. Εσένα έπρεπε να βρούμε.
Άρα, το χαμένο κομμάτι που μας είπαν να βρούμε στο παζάρι, δεν ήταν ο ελέφαντας.
- Εγώ ήμουν. - Ναι.
- Παιδιά, ας το κάνουμε. - Ναι!
Σπένσερ, θα πιεις τη μαργαρίτα; Είναι πολύ καλή.
Αυτή είναι. Η αποθήκη μεταφορών.
Έχει όλα τα είδη οχημάτων μέσα. Θα πάρουμε ένα, θα περάσουμε το φαράγγι...
και θα πάμε στο άγαλμα του Τζάγκουαρ.
Βλέπω την αποθήκη, το φαράγγι αλλά δε βλέπω το άγαλμα.
Περίεργο, γιατί είναι το πιο σημαντικό πράγμα στο Τζουμάντζι και είναι τεράστιο.
Έτσι είπε και η άλλη.
- Είσαι μεθυσμένος, Φριτζ; - Όχι βέβαια.
- Σκνίπα είναι. - Τρεις μαργαρίτες ήπια.
- Ναι αλλά είσαι ο μισός απ' τον κανονικό. - Δεν έχει σημασία.
Άλεξ, τι κάνουμε; Πως θα περάσουμε απ' τους φύλακες;
- Την άλλη φορά περίμενα να φύγουν. - Πόση ώρα;
- 3 βδομάδες. - Θα πεθάνουμε.
Εναλλακτικό σχέδιο.
Ίσως έχει κι άλλη πόρτα. Αλλά πρέπει να τους τραβήξουμε την προσοχή πρώτα.
Ειδικότητά μου να τραβάω την προσοχή των αντρών.
Ο Σπένσερ παίζει βιντεοπαιχνίδια κι εγώ τραβάω την προσοχή.
Μπέθανι, δε θέλω να σε στενοχωρήσω αλλά δεν έχεις τα κατάλληλα προσόντα.
Όχι εγώ.
- Τι; - Πήγαινε να σαλιαρίσεις μαζί τους.
- Απασχόλησέ τους μέχρι να τρυπώσουμε. - Όχι!
Δε θα φλερτάρω με περίεργους στρατιώτες που δεν ξέρω.
- Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε άλλη επιλογή. - Δεν κατάλαβες, κυριολεκτικά δε μπορώ.
- Δεν είμαι καλή στο να μιλάω με άντρες. - Θα σου δώσω μερικές συμβουλές.
Συγγνώμη, αλλά πρέπει να σκεφτούμε άλλο σχέδιο. Δε μπορώ να το κάνω.
Τράβα τους μόνο την προσοχή, μέχρι να μπούμε μέσα.
Δε νομίζω ότι μπορώ. Δεν είμαι καμιά τολμηρή γκόμενα.
Τι λες τώρα; Φυσικά και είσαι.
Μπορείς να κάνεις τα πάντα.
Μπράβο, Σπένσερ. Μήπως να σας ετοιμάσω και κανένα ρομαντικό δείπνο;
Ή μήπως να φύγουμε από 'δω;
Εντάξει. Δείξε μου πως γίνεται.
Αρχίζει το μάθημα. Κοίτα να μαθαίνεις, κοπελιά.
- Τι εννοούσες με το ρομαντικό δείπνο; - Τι λες;
Είπες κάτι για ρομαντικό δείπνο με μένα και τη Μάρθα. Τι εννούσες;
- Το κορίτσι σε γουστάρει, Σπένσερ. - Τι;
Λοιπόν, σ' αυτές τις περιπτώσεις το μυστικό είναι να σε δουν...
χωρίς να καταλάβουν ότι εσύ το ξέρεις. Το παίζεις αδιάφορη. Όταν σου μιλήσουν...
θα το παίξεις ή χαζή, ή λυσσάρα, ή πρόστυχη.
- Εξαρτάται ποιον έχεις απέναντι. - Είναι το όνειρο και ο εφιάλτης μου ταυτόχρονα.
Δεν το παίρνω προσωπικά αυτό. Τα μαλλιά είναι πολύ σημαντικά.
Άγγιξε τα, ανακάτεψέ τα, παίξε με τα μαλλιά.
Τίναξέ τα πολύ. Μάγεψέ τους με τα μαλλιά.
Γύρνα λίγο έτσι. Τώρα κοίτα χαμηλά.
Χαμηλά το κεφάλι. Σήκωσε το μαλλί. Μεγάλα τα μάτια.
- Λάμψε τώρα. - Τι;
Σαν τα καρτούν. Βγάλε λάμψη.
Θες δουλειά.
- Λες να της αρέσω; - Γιατί το συζητάμε ακόμα;
- Κι αν πάει να με φιλήσει; - Φίλα τη κι εσύ.
Κι αν πάει να με φιλήσει απροειδοποίητα;
- Τι λες μωρέ; Δεν φίλησες ποτέ καμιά; - Θες να σ' ακούσει όλη η ζούγκλα;
Παιδιά, ανακάλυψα μια πόρτα, ελάτε.
- Να δεις εγώ τι ανακάλυψα. - Μην του το πεις.
Και τώρα, το περπάτημα. Με το πάσο σου.
Μη βιάζεσαι. Σαν γοητευτική γαζέλα.
Ή άλογο. Όμορφα βήματα. Το ένα πόδι μπροστά απ' το άλλο.
Για πάμε. Όχι έτσι.
Για παίξε λίγο με τα χείλη. Δάγκωσέ τα λίγο έτσι.
Αυτό πιάνει πάντα, φιλενάδα.
Ωραία. Πολύ καλύτερα.
Χαμογέλα. Δείχνεις τρομαγμένη. Θεέ μου, έχεις πολύ πλάκα.
- Έχεις πολύ πλάκα. - Θεέ μου, έχεις πολύ πλάκα.
Θεέ μου, έχεις πολύ πλάκα.
- Νομίζω ότι το 'πιασα. - Το 'πιασες.
Τα χείλη σου ελαφρώς ανοιχτά. Όχι έτσι, χαλάρωσε.
Ακούμπα με τη γλώσσα τον ουρανίσκο.
- Έτσι; - Έτσι.
- Έτσι;
Νομίζω είσαι έτοιμη.
Παίξ' το σαν να εξαρτάται η ζωή μας απ' αυτό. Γιατί αυτό συμβαίνει.
Να η πόρτα. Χρειαζόμαστε κάτι να κόψουμε το φράχτη.
- Φριτζ, έχεις τίποτα στο σακίδιο; - Ίσως.
Έχω έναν κόφτη. Μας κάνει;
- Τέλειο. - Η δύναμη του σακίδιου.
- Παιδιά, νομίζω θα τα καταφέρει. - Κι εγώ το πιστεύω. Είναι πολύ στυλάτη.
- Κι αυτοί δε βλέπουν συχνά κόσμο. - Στυλάτη;
Όχι σαν τη Σίντι Κρόφορντ, αλλά για το Τζουμάντζι είναι κόμματος.
- Κόμματος; - Σίντι Κρόφορντ;
- Αυτή έχεις είδωλο; - Λέω ότι θα τους γυαλίσει.
Άλεξ, τι χρονιά νομίζεις ότι έχουμε;
- Τι εννοείς; - Ωχ, όχι.
Είναι 1996.
Είσαι ο Άλεξ Βρικ, σωστά;
- Ακριβώς. - Ο γιος του τρελού;
Τι λέτε; Που με ξέρετε;
- Άλεξ, δεν ξέρω πως να στο πω. - Είσαι στο παιχνίδι 20 χρόνια.
Μάλλον, δε θα το 'λεγα έτσι.
Τι; Όχι, μου κάνετε πλάκα, ε;
Όχι. Όλοι στο Μπράνφορντ ξέρουν για σένα.
Είσαι το παιδί που εξαφανίστηκε.
- Πριν 20 χρόνια. - 20 χρόνια;
20 χρόνια, φίλε.
Δεν ξέρω πως να στο πω, αλλά η Σίντι Κρόφορντ είναι 50 χρονών τώρα.
Αλλά είναι ακόμα στυλάτη.
Να 'τη.
Θα σε πάρουμε από 'δω.
Ναι.
- Τι διάολο έπαθε ο κώλος της; - Μπέθανι, τι της είπες να κάνει;
- Σταμπούληξε κανένα αστράγαλο; - Δεν το 'χει ξανακάνει. Χαλαρώστε.
Γεια σου, κοπελιά.
Τι κάνεις εδώ πέρα μόνη σου;
Γεια σας, παιδιά. Μάλλον, έχω χαθεί.
Μπορείτε να με βοηθήσετε;
Γεια σου, κοπελιά.
Τι κάνεις εδώ πέρα μόνη σου;
- Έχετε πολύ πλάκα, παιδιά. - Τι κάνει; Κανά ζουζούνι έχει στα μαλλιά;
- Ξέχασε όλα όσα της έμαθα. - Πάμε.
Μια στιγμή! Να σας πω για ένα βιβλίο που διάβασα.
Για τη μικροβιολογία. Απ' τα αγαπημένα μου θέματα.
Γεια σου, κοπελιά. Τι κάνεις εδώ πέρα μόνη σου;
Είσαι τολμηρή γκόμενα.
Θέλετε να χορέψουμε;
Ποιο απ' όλα;
Το μισώ αυτό το μέρος.
Δυνατό της σημείο είναι η χορευτική πάλη.
- Άλεξ, τι λες; - Τι;
- Ποιο να πάρουμε; - Δεν ξέρω.
- Πρέπει να πετάξουμε. Το ελικόπτερο; - Δεν ξέρω.
Τους σπάει στο ξύλο. Μπράβο το κορίτσι μας.
Έτσι, βασίλισσα!
Τους διέλυσε.
Μπράβο, κοπελιά!
Ναι! Είσαι η ηρωίδα μου!
- Πρέπει να φύγουμε. - Να μου μάθεις και μένα. Δώσ' μου μια αγκαλιά.
Τα κατάφερες! Δώσ' μου μια αγκαλιά, φιλενάδα.
Μπράβο, αλλά δεν έχουμε ώρα για τέτοια. Έρχονται.
Τα φρικιά με τις μηχανές. Πιλότε, μπες και πάμε.
Όχι. Δε μπορώ.
Σας είπα, δεν είμαι καλός πιλότος. Καλύτερα να πάρουμε το σχολικό.
Δε θα ξεφύγουμε απ' τις μηχανές με σχολικό!
Διάλεξες αεροπλάνο και αερόστατο. Ίσως έπρεπε να πάρεις ελικόπτερο.
Δε μπορώ. Δε θέλω να πεθάνω.
- Έχω φρικάρει. - Ωραία. Θα το κάνω εγώ.
Πόσο δύσκολο είναι να πετάξεις ελικόπτερο; Πατάς ένα κουμπί και γυρίζει.
Και μετά κουνάς έναν μοχλό και πάει μπρός-πίσω.
Μόλις σηκωθούμε στον αέρα, θα είμαστε εντάξει.
Να μπω μέσα μόνο, γιατί δεν έχει σκαλοπάτι.
- Μπείτε μέσα προσεκτικά. - Όχι, είσαι μεθυσμένος.
Φριτζ, είσαι μεθυσμένος. Δώσε μου τα κλειδιά.
Άλεξ, αφού εγώ νίκησα αυτούς, μπορείς κι εσύ να πιλοτάρεις το ελικόπτερο. Έλα.
Άλεξ, αυτή τη στιγμή σε χρειαζόμαστε.
Μην ξεχνάς, είσαι το χαμένο κομμάτι.
Ο πιλότος ΜακΝτόνο αναλαμβάνει υπηρεσία. Πάμε.
- Τι έγινε; - Κάτι χάλασε!
- Τι εννοείς; - Κρατηθείτε!
Θα πεθάνουμε! Θα πεθάνουμε!
- Θεέ μου! - Δεν ανεβαίνει!
- Τι; - Χάλασαν οι ρυθμιστές.
- Ποιοι; - Γέρνουν τον έλικα και ελέγχουν την κλίση.
Έτσι πάει πάνω-κάτω.
- Δεν είναι καλό αυτό. - Αποκλείεται.
Λευκοί ρινόκεροι!
Είναι ζώα του Τζουμάντζι. Τεράστιοι, άσπροι, τρομακτικοί και χαζοί...
- και τρώνε ανθρώπους. - Όχι.
- Πλησιάζουν! - Άρχισα να ανακατεύομαι λίγο.
- Ανέβασε το! - Δε μπορώ!
Μάλλον, ήπια πολλές μαργαρίτες.
- Τι θα κάνουμε; - Θα φτιάξω το ελικόπτερο. Πες μου τι να κάνω.
Να συνδέσεις τον άξονα με την πλάκα κάτω απ' τον έλικα.
Ο άξονας με την πλάκα κάτω απ' τον έλικα. Επιστρέφω αμέσως.
Σπένσερ, που πας;
- Πρόσεχε. - Γρήγορα!
Απλά θα σηκωθώ και θα πλησιάσω τον επικίνδυνο έλικα.
Να η πλάκα. Και ο άξονας.
Σπένσερ!
Φτιάξ' το γρήγορα!
Τώρα, Σπένσερ!
Εντάξει!
Τα καταφέραμε! Νόμιζα ότι θα πεθάνουμε.
- Μπράβο. - Ευχαριστώ, παιδιά.
Τι είναι;
- Μου 'πεσε το πετράδι. - Τι;
- Σου 'πεσε; - Έσκυψα...
γιατί νόμιζα ότι θα ξεράσω αλλά δεν ξέρασα. Και μου 'πεσε.
- Μας χρειάζεται το πετάραδι! - Το ξέρω. Κι αυτό είναι το γαμώτο.
- Έχουμε πρόβλημα. - Άλεξ, γύρνα. Πρέπει να το βρούμε.
Ναι, γύρνα πίσω να ψάξουμε. Τα μάτια σας ανοιχτά να το βρούμε.
Να 'το, εκεί!
- Τι κάνουν; - Σαν να το προστατεύουν.
- Πως θα το πάρουμε; - Δεν ξέρω.
Πρέπει να το πάρουμε όμως.
Θες το μπούμερανγκ; Κανά ψαλίδι μήπως;
Έναν κάβουρα; Τίποτα κορδόνια;
Είμαι βοηθός σου. Ό,τι θες θα στο φέρω. Πέσ' το μόνο.
- Συγγνώμη, φίλε. - Γιατί;
Γύρνα.
Σταματήστε!
- Άλεξ, ετοιμάσου να γυρίσεις στο πλάι. - Τι;
Μόλις σου πω, γύρνα 90 μοίρες δεξιά.
Τώρα!
Με πέταξες απ' το ελικόπτερο, ηλίθιε!
- Σπένσερ, ήσουν καταπληκτικός. - Ευχαριστώ.
Είσαι και γαμώ τους πιλότους, Άλεξ. Κι εσύ, Σπένσερ, ήσουν απίστευτος.
Ευχαριστώ, αλλά αυτός αξίζει συγχαρητήρια. Ο πιλότος μας.
Συγγνώμη. Εγώ είμαι αυτός που θυσιάστηκε.
Δε ξέρετε τι υπάρχει κάτω απ' τους ρινόκερους.
Και δε θέλετε να ξέρετε. Έχω δει πολλά στη ζωή μου.
Τα 'χω φάει και στη μάπα.
Πράγματα που δε θα μπορέσω ποτέ να βγάλω απ' το μυαλό μου.
Σας φαίνεται αστείο. Ναι, γελάστε.
Παιδιά, προσπαθούσα να περάσω το φαράγγι εδώ και 20 χρόνια.
Καταλαβαίνετε πόσο μεγάλο είναι;
Κουνούπι.
Όχι! Άλεξ!
- Άλεξ, μίλα μου. Ξύπνα. - Πεθαίνει.
Δε γίνεται να τον αφήσουμε να πεθάνει, κοντεύουμε.
- Ξέρει κανείς από πρώτες βοήθειες; - Καν' του τρεις μαλάξεις στο στήθος...
- και το φιλί της ζωής. - Μια, δυο, τρεις.
- Πως το κάνουν; - Κλείσ' του τη μύτη...
άνοιξε το στόμα, φύσα δυο φορές και επανέλαβε.
Έλα, Άλεξ.
Μπέθανι, το τατουάζ σου.
- Του δίνεις μια ζωή σου. - Δε με νοιάζει.
- Κι αν τη χειαστείς; - Θέλω να φύγει ο Άλεξ από 'δω.
- Τι έγινε; - Η Μπέθανι σου 'δωσε μια ζωή της.
- Μπέθανι, είσαι καλά; - Έτσι νομίζω.
Μπέθανι είναι αλήθεια; Μου έδωσες μια ζωή σου;
- Φυσικά. - Ευχαριστώ.
- Τι κοιτάτε; - Έχεις ένα προβληματάκι.
Θεέ μου, αυτό το πράγμα είναι απίστευτο!
20 χρόνια, ε;
Έτσι φαίνεται.
Ξέρεις, σκέφτομαι συνέχεια τους γονείς μου.
Το θα 'χουν περάσει. Επειδή κρυβόμουν, αντί να τελειώσω το παιχνίδι.
Συγγνώμη. Δεν ήθελα να σε ζαλίσω με τα δικά μου.
- Φαίνεσαι άνθρωπος που μπορώ να μιλήσω. - Καταλαβαίνω. Μερικές φορές...
επικεντρώνεσαι πολύ στα δικά σου, που ξεχνάς ότι κι άλλοι έχουν προβλήματα.
- Πολύ φιλοσοφημένο. - Ναι, από τότε που έχασα το τηλέφωνό μου...
οι άλλες μου αισθήσεις οξύνθηκαν.
"Τηλέφωνο" σημαίνει κάτι διαφορετικό στο μέλλον;
Πες μου για σένα, Άλεξ. Τι σ' αρέσει;
Τρελός με το μέταλ. Ήμουν ντράμερ, σαν τον πατέρα μου.
- Τι κάνεις; - Γεμίζω αυτά.
Ωραία.
Χαίρομαι που είσαι εδώ...
Θέλω να σου πω κάτι. Και θέλω να στο πω τώρα...
σε περίπτωση που την επόμενη φορά που θα μιλήσουμε, δεν έχω πλέον το θάρρος.
Μ' αρέσεις, Μάρθα.
Μ' αρέσεις πολύ.
Σε γουστάρω τρελά.
- Σοβαρά; - Ναι. Απ' την Α' Γυμνασίου.
Αλήθεια;
- Δε μου 'χει ξανασυμβεί αυτό. - Τι εννοείς;
Ότι δεν άρεσα ποτέ σε κανένα. Δεν πιστεύω ότι το κάνω αυτό.
Ποτέ δεν είπα σε κανένα πως νιώθω.
Και μένα μ' αρέσεις, Σπένσερ.
- Αλήθεια; - Ναι.
Είσαι έξυπνος, γλυκός, χαριτωμένος. Μ' αρέσεις πολύ.
Είσαι σίγουρη ότι δεν είναι λόγω όλου αυτού...
Όχι, όχι. Δεν είναι ο τύπος μου. Μ' αρέσουν οι σπασίκλες.
Αλήθεια; Κι εγώ σπασίκλας είμαι.
- Το έκανα χάλια. - Δεν έχω ξαναφιλήσει ποτέ.
- Ποτέ; - Πρώτη φορά ήταν.
- Ούτε κι εγώ. - Σοβαρά; Ωραία.
Φαίνεται, ε;
Δε θέλω να το δω αυτό. Όχι σήμερα.
Όση ώρα εξομολογούσασταν τον έρωτά σας, βρήκα το Τζάγκουαρ.
Πάμε.
- Να 'το. - Να 'το.
Καλύτερα να πάμε με τα πόδια.
Νομίζω πρέπει να πάμε απ' αυτό το μονοπάτι.
Όχι, αποκλείεται να είναι τόσο εύκολο.
"Οι Υπερασπιστές."
- Τι σημαίνει αυτό; - Μόνο ένας τρόπος υπάρχει να μάθουμε.
Φριτζ, δώσε μου το πετράδι.
Σπένσερ...
- Κάτι πρόκειται να γίνει. - Μου τη δίνουν αυτά τα τύμπανα.
- Έτσι απλά θα πας; - Όχι.
Το παιχνίδι αυτό θέλει να κάνουμε. Ν' ακολουθήσουμε το μονοπάτι.
Είναι παγίδα.
"Όταν δεις τον ελέφαντα, άρχισε να σκαρφαλώνεις."
- Θα πάω απ' τα δέντρα. - Τα δέντρα;
- Είσαι σίγουρος ότι αυτό εννοεί; - Αυτό πρέπει να 'ναι.
Αυτό είναι. Η τελευταία πίστα του παιχνιδιού.
Και σίγουρα αυτό είναι δουλειά για τον Μπρέιβστοουν.
Αναφέρθηκε στον εαυτό του στο τρίτο πρόσωπο;
Στο τέταρτο, νομίζω.
Πως το κάνει αυτό;
Το σκαρφάλωμα είναι απ' τα δυνατά του σημεία.
- Κατάλαβα. - Εγώ με τα κέικ εκρήγνυμαι.
- Όχι! - Θεέ μου!
Σπένσερ!
- Πάνθηρες είναι αυτοί; - Όχι.
Τζάγκουαρ είναι.
Σπένσερ!
- Θεέ μου, είσαι καλά; - Έτσι νομίζω.
Έχεις ακόμα το πετράδι;
- Ναι. - Δόξα τω Θεώ.
- Τι έγινε; - Δε θέλω να το συζητήσω.
- Χρειαζόμαστε καινούργιο σχέδιο. - Ναι.
- Οπωσδήποτε. - Σπένσερ, καμιά ιδέα;
Μπορώ να σου πω λίγο;
Τώρα;
- Τι τρέχει; - Δε μπορώ να το κάνω.
- Τι εννοείς; - Δε μπορώ να το κάνω.
Ποιον κοροϊδεύω; Δεν είμαι κανένας ήρωας.
Δεν είμαι γενναίος.
Σπένσερ, σε είδα να κρεμιέσαι από ελικόπτερο.
Είναι εύκολο να είσαι γενναίος, όταν σου περισσεύουν ζωές.
Είναι πιο δύσκολο, όμως, όταν έχεις μόνο μια.
Όλοι έχουμε μια ζωή πάντα.
Έτσι είναι.
Το θέμα είναι πως θα τη ζήσεις. Ποιος θες να είσαι.
Ακούστηκα σαν τον διευθυντή τώρα;
Τι μου 'χει κάνει αυτό το παιχνίδι; Πρέπει να φύγω από 'δω.
Μπορούμε να τα καταφέρουμε, φίλε.
Θα τα καταφέρουμε μαζί.
- Μαζί. - Μαζί.
Είσαι καλός φίλος, Φριτζ.
Δεν ξέρω από βιντεοπαιχνίδια, αλλά ξέρω από ποδόσφαιρο.
Αυτές οι γρήγορες, ανθρωποφάγες γάτες είναι οι Υπερασπιστές.
Που σημαίνει ότι πρέπει να οργανώσουμε γαμάτη επίθεση.
Παιδιά.
- Πρέπει να φύγουμε. - Ακούστε τι θα κάνουμε.
Θα χωριστούμε και θα παίξουμε αυτό που ονομάζω "διπλή ανατροπή."
Μπέθανι, εσύ θα πας αριστερά κι εγώ θα πάω δεξιά.
Άλεξ, εσύ θα κάνεις αντιπερισπασμό, για να περάσει ο Σπένσερ απ' τη μέση.
- Θα πάω με τον Σπένσερ. - Όχι. Σε χρειαζόμαστε αλλού.
Σας αρέσει ο χορός, παιδιά;
Εδώ! Έλα να με πιάσεις!
- Ευχαριστώ. - Τίποτα.
Πήγαινε στο άγαλμα.
Ψυχραιμία. Μην πανικοβάλεσαι. Σταμάτα!
Ο ελέφαντας και το ποντίκι.
Πως πάει; Μάους Φίνμπαρ. Ζωολόγος.
Ζωολόγος και αυτός με το σακίδιο.
Δώσ' μου το πετράδι, αλλιώς ο φίλος σου θα πεθάνει.
- Μην του το δώσεις! - Σκασμός!
Σταμάτα!
Πάρε εμένα.
- Δώσ' μου το πετράδι. - Δε μπορώ.
- 5... 4... 3... - Δε μπορώ να στο δώσω.
- 2... - Γιατί δεν το 'χω!
Ζωολογία, μωρό μου!
Όχι!
Βλάκα!
- Ελέφαντας. - "Άρχισε να σκαρφαλώνεις."
- Ασ' την ήσυχη! - Πήγαινε εκεί και θα σου φέρω το πετράδι.
- Μάρθα... - Έχε μου εμπιστοσύνη. Θα στο φέρω.
Μπράβο, Μάρθα!
Άλεξ!
Θα το πάρω εγώ αυτό.
Τέλος του παιχνιδιού.
Δε νομίζω.
Το δηλητήριο είναι η αδυναμία μου.
Έλα, Σπένσερ.
Όχι.
Ναι!
"Πείτε τ' όνομά του."
- Πείτε τ' όνομά του! - Πείτε τ' όνομά του όλοι!
Τζουμάντζι!
- Τα καταφέραμε. - Κερδίσαμε.
Παιδιά, ο Νάιτζελ.
Μπράβο, τολμηροί τυχοδιώκτες. Λύσατε την κατάρα.
Όλο το Τζουμάντζι σας ευχαριστεί. Η αποστολή σας εδώ τελείωσε.
Δυστυχώς, κάπου εδώ αποχωριζόμαστε.
Πιλότε ΜακΝτόνο, να σου σφίξω το χέρι.
Άλεξ...
Αντίο, καθηγητά Όμπερον.
Τα λέμε, φίλε.
- Εσύ θα μου λείψεις πιο πολύ... - Πάρε με από 'δω.
Έχε γεια, Ρούμπι Ράουντχαους.
Περίμενε. Τι θα 'λεγες να μην επιστρέψουμε;
Μ' αρέσει που είμαι έτσι. Μαζί σου.
Τότε, ας είμαστε έτσι. Κάθε μέρα.
Πάμε σπίτι.
Δρ. Μπρέιβστοουν.
Νάιτζελ, είμαι έτοιμος να φύγω.
Αντίο, καλέ μου άνθρωπε.
Τα ξαναλέμε, Μπρέιβστοουν.
Ναι, ναι! Επέστρεψα!
Δεν θα παραπονεθώ για το σώμα μου ποτέ ξανά.
Μου λείψατε.
Που είναι ο Άλεξ;
Κοιτάξτε.
Το σπίτι του τρελού;
- Λέτε να... - Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να...
Πάππου!
Έλα να χαιρετήσεις τη γιαγιά.
- Άλεξ; - Μπαμπά, έρχεσαι να βοηθήσεις;
Μπαμπά, περίμενε λίγο.
Μπέθανι.
- Σπένσερ. - Ναι.
Ρούμπι Ράουντχαους;
Κι εσύ είσαι ο Φριτζ.
Χαίρομαι που σας βλέπω. Όλους.
- Κατάφερες να επιστρέψεις. - Ναι. Με πήγε εκεί που ξεκίνησα.
- Στο 1996. - Και οι γονείς σου; Το σπίτι σου;
Όλα εντάξει.
Είσαι ενήλικας πλέον. Έχεις οικογένεια.
Ναι. Αυτός είναι ο Άντι.
Και την κόρη μου τη λένε Μπέθανι.
Της δώσαμε τ' όνομα του κοριτσιού που μου 'σωσε τη ζωή.
Χαίρομαι τόσο πολύ.
Θες να πας πεζοπορία;
Στη φύση;
Ναι, αλλά κάπου φανταστικά. Το άλλο καλοκαίρι. Τι λες;
Είσαι καλά;
Τα λέμε μετά το μάθημα.
- Γεια. - Γεια.
- Έγινε τίποτα ενδιαφέρον τελευταία; - Δε μου έρχεται τίποτα.
- Μιλήσατε καθόλου με τη Μάρθα; - Της έστειλα μήνυμα. Εσύ;
Να 'τη.
Όρμα στο κορίτσι, Δρ. Μπρέιβστοουν.
- Γεια. - Γεια.
- Ήθελα πολύ να σου τηλεφωνήσω. - Καταλαβαίνω.
- Δεν ξέρω γιατί δεν πήρα. - Είναι περίεργο να βγαίνεις με κάποιον που δεν ξέρεις...
Τι είναι;
Ύφος.