Φράνκεσταϊν.
Κατεβάστε τον στο χωριό. Νατον πάµε σπίτι.
Νόμιζα πως ήξερα τα πάντα για τα τέρατα.
Τα έβλεπα αργά το βράδυ στην εκποµπή του µπαμπά.
Δεν έκανε πια παιδικά όταν µετακοµίσαµε στο Όκλαντ, γιατί είχε αλλάξει.
Τα πάντα είχαν αλλάξει.
ΤΤώρα ήταν ο ΔΑ Γκόρι, αρχηγός των τεράτων στη Στριγκλιά του Μεσονυχτίου.
Τι'
Πάλι εσύ. Λοιπόν, προτού περάσουµε στη δεύτερη ταινία µας,
πρέπειναεπισκεφθώ την ηλικιωμένη µητέρα µου.
Θα ὂθελε να µου Το χαρίσει αυτό.
Προβαλλόταν αργά, ἔπρεπε να είχα πέσει για ύπνο.
Ο µπαμπάς δεν μ' άφηνε νατο δω, περίµενα να κοιµηθεί η µις Σάµπσον...
- Μην κουνηθεῖτε. Θα βγει καλή. - ...τρύπωνα στο δωµάτιό του να την δω.
Ύστερα όµως φοβόμουν µόνος τη νύχτα στο δωμµάτιό του,
και δεν ήξερα το γιατί.
Δεν ήξερα ακόµη τι θα μάθαινα εκείνη τη χρονιά...
Ότι τα τέρατα είναι αληθινά.
ΟΚΛΑΝΤ, ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ
Τα μαζέψαμε µια μέρα απ᾿' τις Συρακούσες, διασχίσαµε τη χώρα,
βρήκαµε σπίτι, κάναµε µαζί ό, τι κάνουν οι μεγάλοι.
Ποιος είναι;
- Πάω ενώ. - 'Eλα μαζί, Ντίλαν.
Θα μπορούσαμε να είμαστε ξένοι στην καινούρια πόλη...
Θα έρθει ο μπαμπάς σου να παίξουµε;
...αλλά ο μπαμπάς δεν άργησε να γίνει διάσηµος στα παιδιά της γειτονιάς.
Πότε θα βγει το τέρας;
Δεν υπάρχουν τέρατα. Το ξέρετε όλοι αυτό, έτσι δεν είναι;
Τα τέρατα υπάρχουν µόνο µέσα µας.
Ζουν στα σκοτεινότερα δωµάτια της καρδιάς µας.
Δεν εμφανίζονται ποτέ στον κόσµο,
παρά µόνο αν φανεί ένα μεταλλικό φως στον ουρανό, δηλαδή ποτέ.
Ας φερθούμε λοιπόν σαν ενήλικες και ας γυρίσουµε σπίτι.
- Ε, τι είναι αυτό; - Κύριε Λήρι.
- Τι; - Κοιτάξτε.
Να το.
Ω, όχι. Το κάνει ξανά.
Ἠταν τρελός που έπαιζε µε τα παιδιά.
Η µαµά έλεγε ότι στην πραγµατικότητα ήταν ο ίδιος παιδί.
Πώς μαγεύετε έτσι τα παιδιά μας;
Είμαι το τέλειο τέρας.
Το σπίτι στο Όκλαντ ήταν τέλειο για παιχνίδια, ειδικά αυτό µε το φακό.
'Eλα. Στη ντουλάπα.
Αλλά ο τρόπος που έπαιζε µαζί µας, ήταν διαφορετικός.
Σα να έπρεπε νατο κάνει.
Μετά απ᾿ τον πόνο του χαμού, αναρωτιόµουν
αν ο μπαμπάς χρειαζόταν τα παιχνίδια πιο πολύ από µας.
Σωστά. Τώρα πάµε στο μπάσο. 'Eτοιμος:
Τζακ ο Αρκούδος
Πού είναι το ντο; Σωστά.
Υπέροχα.
Και τώρα ξανά.
Συγγνώμη, µαµά.
Εντάξει.
Πολύ ωραία, Τζακ.
Ε, Τζάκι Αρκούδε.
Η μαμά;
Ἡ μαμά πέθανε πέρσι το χειμώνα.
Μην ξυπνήσεις τον μπαμπά.
Μαθαίναµε αυτά που µαθαίνεις όταν µετακομµίζεις σε καινούριο σπίτι,
όπως, στην περίπτωσή µας, να µην παίζουµε στην πίσω αυλή.
Αν σε πιάσουν, σε φάγανε.
Υπήρχε µια ολόκληρη γειτονιά ν' ανακαλύψουμε.
Θα βάλουµε τη μπάλα ακριβώς εδώ.
Όπως ο κ. Φέστιντζερ, που φώναζε συνέχεια στο γιο του, Έντουαρντ, βλαμμένο.
Τι σου είπα για τα µάτια καὶ τη μπάλα;
- Μην αφήνεις απ᾿ τα μάτια σου τη μπάλα. - Μπράβο. Την έπιασες σχεδόν.
Και ο Ντέξτερ, που έµενε δίπλα µας.
Μπορεί να κοιµάται η µαµά µου.
Οι γονείς του ήταν οι παππούδες του. Οι αληθινοί του γονείς είχαν χωρίσει,
μεταξύ τους, από εκείνον και απ' τα πάντα.
Μάντεψε; Έχουμε παρέα.
Πάμε στο δωµάτιό µου.
Φυσικά, οι παππούδες του δεν τα πήγαιναν πολύ καλύτερα.
Στο είτπτα ότι ήταν στο πολεμικό ναυτικό;
Κανείς στη γειτονιά δεν άφηνε τα παιδιά του να παίξουν στους Μίτσελ.
- Λα. Μίτσελ. - Νάτοι.
Άντε πιάσ᾿τους.
Ε, ζόμπι. Ακριβώς. Σε σένα µιλάω.
Αν το σκυλί σου ξαναχέσει στον κήπο µου, είναι νεκρό.
Αναθεµατισμένο ζόμπι.
Ο Νόρμαν το ζόμπι,
διέλυσε το πόδι του πριν χρόνια,
όταν έπεσε µε το σπορ αυτοκίνητό του σ᾿ ένα παγωτατζίδικο.
Το είχε επισκευάσει καὶ το κρατούσε στην αυλή του,
Το έπλενε κάθε μέρα.
Μέσα στο μπαστούνι του έχει σπαθί, να ξέρεις. Το έχω δει.
Επιτέθηκε στον κ. Φέστιντζερ µε κλαδί δένδρου ένα βράδυ.
- Τον κοπάνησε στο κεφάλι. - Τύφλωσε Το ίδιο του το σκυλί µε πέτρα.
Το 'χεις δει ποτέ; Μοιάζει µε νεκρό μάρµαρο.
'Eρχεται να µας πιάσει.
- Πέστε κάτω. Στο χώμα. - Θεέ µου.
'Eρχεται.
Θα µας πιάσει ο Νόρμαν;
Δε θα µας πιάσει.
Σκότωσε τους γονείς του.
- Πότε τους είδες τελευταία; - Δεν τους έχω δει ποτέ.
Κάποτε φαινόντουσαν πίσω απ' τις κουρτίνες.
- Εγώ δεν πάω σπίτι του, σίγουρα. - Ίσως θα έπρεπε.
- Θα το πιάσω εγώ. - Όχι, θέλω µόνος µου.
- Μην πέσεις. - Λοιπόν, παιδιά.
- Ύπνο. - Δεν το φτάνω.
Μην κοψοχολιάζεις την κα Σίµπσον. Τι τρέχει;
Τίποτα.
Θα περάσουµε φίνα στο στούντιο αύριο,
αλλά προς το παρόν,
ώρα για δουλειά.
Αν αγχώνεστε για καινούριο αμάξι, πηγαίνετε στο Easy Bay Dodge
Ο παλιόφιλός µου ο Ψυχασθενής Κλήβερ.
Πέτα αυτό το πράγµα απ' τα χέρια. Θα πάµε βόλτα.
Αυτό το όµορφο ΌΒοάῖρε ΟΗαΙεΠπΕΓ εἴναι κοµπλέ.
Κλιματισμός, υδραυλικό τιµόνι, καθίσµατα µε πλευρική στήριξη µες στο αíμα...
Περίμενε, Μάικλ.
'Hσυχα.
- Τι κάνουµε τώρα; - Ορμάμε.
-᾿Εντάξει; - Άντε.
Τι κάνετε εκεί;
- O Νόρμαν θα σας σκοτώσει. - Θα πεθάνουµε έτσι κι αλλιώς.
Ύπνα. Πρέπει να πάµε κάτω.
Είπε ότι έκοψε το πόδι του ερευνώντας ένα θόρυβο έξω απ' το σπίτι του.
Δεν καταλάβαινα γιατί δεν είπε τα υπόλοιπα στον μπαµπά.
Μάλλον δε θα έχει πολλούς φίλους για να χτυπήσει την πόρτα µας σε ώρα ανάγκης.
'Eχει σπαθί µέσα στο μπαστούνι του.
Αλήθεια;
Ναι. Κι επιτέθηκε στον κ. Φέστιντζερ µε κλαδί ένα βράδυ.
Αναρωτιέμαι γιατί δεν χρησιμοποίησε το σπαθί.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΔΙΕΛΕΥΣΗ
Νομίζω πως τότε άρχισαν όλα.
Απλά δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι το πρόβλημα δεν ήταν µόνο ο Νόρμαν.
Μου 'πεσαν.
Ποιος έµπασε αυτό το βρομόπαιδο στην κρύπτη µου;
Μακαρόνια µε κιµά; Βγαίνουν τέτοιοι Λεκέδες;
Να το μαγικό υγρό.
- Ακίνητος. Στάσου εκεί. - Σταματήστε την κάµερα ένα. Στοττ.
- Πήγαινε τώρα. - 'Eλα δω.
Πέγκι, βγάλ' του τα ρούχα. Ορίστε, Τζακ.
Κάποτε θα θες να στο κάνουν τα κορίτσια. Εσύ δε θες να εµφανιστείς;
- Αποκλείεται. Θα το δουν οι φίλοι µου. - Δώσ' µου τα ρούχα.
Τζον, να σου πω ένα Λεπτό;
- Τώρα, Γκόρντον; - Αμέσως τώρα. Σε πειράζει;
Καλά. Πέντε λεπτά διάλειµμµα.
Τι, ακυρώνεις την εκποµπή;
Όχι, τη λατρεύω. Κι εσένα σε λατρεύω. Όλα τα λατρεύω.
- Θα πάρω αύξηση; - ᾿Πάλεψα πολύ για σένα.
Με πιέζουν. Έχουν πρόβλημα µε τον Ψυχασθενή Κλήβερ.
- Τον θεωρούν κακόγουστο. - Επειδή έχει κρανιακές βλάβες;
Ποιος ξέρει; Γι' αυτό βρες άλλον χαρακτήρα.
Πρόταση κάνουν ή αδιαπραγµάτευτη απαίτηση;
'Eνα απλό τηλεφώνημα έκαναν.
'Aρα τηλεφωνούν και διατάζουν;
Μην ανησυχείς. Ο µπαμπάς σου πάντα ηρεµεί τον Γκόρντον.
Σκύβεις το κεφάλι. Σου λένε “σκατά” κι εσύ Λες “τι χρώμα:”
Δώσ' µου την κανάτα. Για βρείτε κανα κουβά µε εµετό σκύλου.
Να το πετάξουµε στο χαλί. Άντε.
Η µαµά έλεγε ότι ο μπαµπάς αγρίευε όταν θύμωνε. Κάποιοι τον αγρίευαν πολύ.
Γιαγιά.
- Κοίτα τον. - Ίσως από κει να ξεκίνησε το πρόβλημα.
- Για δες ποιοι ήρθαν. - Θεούλη µου.
Τι κάνεις, γιε μου;
- Πω-πω. Για δες. - Επ. Για σένα.
Παλιά στο Χόλιγουντ, οι γονείς της µαμάς ήταν σε μαύρη λίστα, δήθεν Κομμουνιστές,
παρόλο που δεν αποδείχτηκε ότι είχαν τις κάρτες, που θα το αποδείκνυαν.
- Λίνκολν Στέφενς. Σ' ευχαριστώ. - Σπουδαίος άνδρας.
Σας προσέχει κανείς όταν πάει στη δουλειά ο μπαμπάς;
- H ka Σάµπσον. - Είναι ηΜικιωμµένη;
'Hξερα πως ἠήθελε να προδώσω τον μπαμπά, όπως τον είχαν προδώσει οι φίλοι του τότε,
ψαρεύοντας κάτι που θα του το κρατούσε μέχρι να πεθάνει.
Τα κοπανάει;
Δεν περνάει έτσι ο καηµός.
Δεν µπόρεσες ν᾿ αντισταθείς, Σιντ;
- Δεν βοήθησε και πολύ το γάµο σου. - Σίντνεϊ.
- Γι' αυτό ήρθες; - Ἡρθα να δω τα εγγόνια µου.
Τότε τι μιλάς σ᾿ εµένα;
Αφήνεις τα παιδιά µε µια ξένη, ή, ακόμα χειρότερα, µόνα τους.
Πληρώνω υπεύθυνη γυναίκα. Τι άλλο να κάνω, διάολε;
Μην παίρνεις τέτοιο τόνο όταν µιλάς για τη φροντίδα των παιδιών.
- Όλοι θέλουµε το ίδιο πράγµα. - Δεν θα το συζητήσω.
Πίνε τότε. Χάσε τη δουλειά σου όπως τις άλλες. Θα πάρω τα παιδιά δια του νόµου.
'Aκου τι σου λέω. Πάνω απ᾿ το πτώμα µου.
Ικανοποιήθηκες; Τότε θα πάρεις τα αγόρια µου.
Ἔφυνγαν Το ίδιο βράδυ.
Δε θα πας τον Ντίλαν σχολείο; Είναι η πρώτη του μέρα.
Πάμε.
- Τι κάνεις εκεί; - Τα παπούτσια µου.
Θέλεις να σε πάω στα σκυλιά;
- Θέλω τον μπαμµπά. - Ο µπαμπάς κοιµάται.
Θέλω να µε πάει σχολείο ο μπαμπάς.
Θέλω τον μπαμµπά. Πού είναι η μαμά;
Πού είναι η μαµά; Άκουσε.
- Πρέπει να πας σχολείο. Θα είναι ωραία. - Όχι.
Πρέπει. Πρέπει να πας.
Ἔλα.
Θα έρθω να σε πάρω αργότερα.
Τώρα, φύγε. Πρέπει ναπας.
Η γιαπωνέζικη ποίηση είναι τραγική. Μιλά για τη ζωή καὶ το θάνατο.
Συγγνώμη που άργησα. Ἔπρεπε να...
Δεν πειράζει. Κάθισε.
Ακριβώς. Όχι θρανία. ἜἝλα στην παρέα µας.
- Εσείς έχετε θρανίο. - Τραπέζι.
- Θες να καθίσεις εδώ; - Όχι, κύριε.
Ούτε, “κύριε”, θα Λες.
Με λένε Βινς.
Ξέρω για τη μαμά σου.
Λοιπόν, έχουµε πολλά να δοκιµάσετε ο καθένας.
Εκτός απ᾿' τα ηλεκτρικά πειράµατα και τον κήπο µε τα βότανα,
είναι το εργαστήρι “Εκφράζετε Τα Συναισθήµατά Σας”, που διδάσκω εγώ.
Χριστέ µου.
- Μπορώ να σας βοηθήσω; - Ναι...
Θα έφερνα εγώ το γιο µου σήμερα.
Είχα υποχρεώσεις και πέρασα να δω αν είναι καλά.
- Πόσων χρονών είναι; - Τριών. Είναι η πρώτη του μέρα.
Αφού είναι καλά, αφήστε τον καλύτερα. Ίσως είναι δυσκολότερο αν σας δει.
Είναι καλό παιδί.
Πάω.
- Πυρκαγιά; - Όχι. Είναι εκείνη κει η κυρία.
Τη βρήκε το παιδί όταν γύρισε σπίτι. Μισοπεθαµένη.
Βρήκαµε δεκάδες µπουκαλάκια µε χάπια.
- Είναι άρρωστη η µαµά σου; - Όχι.
Απλά δεν κινείται.
Το ήξερα µόλις είδα τον Ντέξτερ να γυρίζει απ' το σχολείο.
'Eμοιαζε µε άγγελο, ή κορίτσι, Το πρόσωπό του απαλό, ροζ και γλυκό.
Πέθανε η μαμά µου.
'Eμαθες για τη μαμά του Ντέξτερ;
Ναι.
Αυτά θα φορέσετε στο σχολείο;
Πέρασε ο καιρός και ήρθε φθινόπωρο, µε κρύα πρωινά όπως στις Συρακούσες.
Τα πράγµατα άλλαζαν. Μέχρι κι ένα κορίτσι άρχισε να µου μιλά στο σχολείο.
Γεια σου, Τζακ.
Γεια σου, Κάρεν.
'Hταν αυτό που ο πατέρας µου αποκαλούσε “δροσερό ποτήρι νερό”.
Μου άρεσε αυτό που έγραψες στο µάθηµα ποίησης.
'Eδειχνε μεγάλη ευαισθησία.
- Ἀλήθεια; - Ναι.
Σ᾽ ευχαριστώ.
Ἔνιωθα ανήμπορος. Ἔξερε ότι έπρεπε να κάνω κάτι,
αλλά δεν ήξερα τι.
Θες να έρθεις σπίτι µου την Παρασκευή να φάμε γκούλας;
Γύρω στις 6:30 µμ;
Βέβαια.
Υπέροχα.
- ᾿Είπε ναι. - Ωραία.
- Της είπα γκούλας. - Θα φτιάξω το σπουδαίο µου γκούλας.
- Ἀλήθεια; - Ίσως πρέπει να προσκαλέσω κάποια
γιανα µην εἶναι µόνη µε τρεις άνδρες. Τι λες;
- Ποια; - Την Πέγκι ίσως.
Ξέρω πως ήταν χαζό, αλλά ήθελα να πετάξει η µαμά πίσω στον κόσµο.
- Εσύ αποφασίζεις. Ό, τι θέλεις. - Ναι, θα είναι τέλεια.
- Νατο κουμπώσω; - Είπαµε θα ντυθούµε χαλαρά, έτσι;
- Να µην το κουμπώσω; - Ωραίο είναι. Χρειάζεσαι πουλόβερ.
- Δεν έχω πουλόβερ. Τι ώρα είναι; - Ἔχεις ένα σωρό.
- Πρέπει να φύγω. - Ηρέμησε. Βάλε ένα πουλόβερ.
Δεν ταιριάζει κανένα.
Αυτό ταιριάζει.
- Πρέπει να φύγω. Θα πάρω αυτό. - Είναι ανοιχτό. Ταιριάζει.
Φεύγω. Γεια.
Ἡ ομπρέλα δεν θέλει σιδέρωµα;
Δεν σ᾿ ενδιαφέρει τι θα φορέσω εγώ; Τι να φορέσω;
- Θες έναν χυμό; - Αμέ.
Πρέπει να είσαι ο Τζακ.
Κι εσείς η κα Μόρις.
Η Κάρεν θα κατέβει όπου να "ναι.
Φοβόμουν ότι θα έκαναν ερωτήσεις και θα έπρεπε νατους πω για τη μαµά.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Και ύστερα θα έλεγαν, “Λυπόμαστε που το ακούμε,”
και ύστερα εγώ θα έλεγα, “Δεν πειράζει. Δεν τη γνωρίζατε."
Και ύστερα θα έπεφτε σιωπή και δε θα ξέραμε τι άλλο να πούμε.
Λοιπόν, πες µας για την...
- Τι συνέβη εδώ; - Κανείς δεν ξέρει. Γεμίσαμε εργάτες.
Από δω η Κάρεν.
Τι κάνετε;
Χαίρομαι πάρα πολύ που σε γνωρίζω.
Πέγκι Έτιντζερ, ο γιος µου ο Τζακ Λήρι και η φίλη του η Κάρεν Μόρις.
Η φίλη µου η Πέγκι Έτιντζερ και ο γιος µου ο Ντίλαν Λήρι.
Ντίλαν, η φίλη του αδελφού σου, η Κάρεν, τον αδελφό σου τον ξέρεις.
Ο αδελφός σου ο Ντίλαν, τον ξέρεις, και η φίλη µου η Πέγκι.
Ξέρει κανείς τι ακούμε; Είναι ο Οἴθηπη ΜΠοΓ.
Καιρός να µάθετε κλασσική µουσική. Νόστιμη.
- Ευχαριστώ. - Παρακαλώ.
Επιτέλους, ΤΟο γκούλας που περιµένατε όλοι.
- Θέλω το γκούλας µου. - Θα σερβίρω εγώ, ευχαριστώ.
- Ορίστε το γκούλας σου. - Εσύ το γκούλας, εγώ το κρασί.
Σπουδαία χρονιά για το χυμό ΝΝεϊςΗ.
- Νόστιμο γκούλας. Φάτο όλο. Συγγνώμη. - Για σένα.
- Κύριε Λήρι. - Με συγχωρείτε. Παρντόν.
- O Τζακ λέει ότι είχατε παιδική εκποµτπή. - Στο είπε; Σ' ευχαριστώ πολύ.
- Λίγο γκούλας, µις Έτιντζερ; - λα.
Εντάξει. Αν και ντρέπομαι...
Αγόρια και κορίτσια. ἌὭρθατε εδώ για το Παιδικό;
Λύστε τα σχοινιά και δέστε τις χρυσόμυγές σας,
επειδή σήμερα, θα μιλήσουμε για χρώματα.
- Κόκκινο, µπλε, πορτοκαλί, κιτρινοπράσινο. - µπαμπάς είχε µεγάλα κέφια.
Γκούλας, κύριε; Ευχαριστώ θα γκου-πάρω-σας.
- Κούπα. - Εντάξει.
Μην πεις μπαστούνια.
Κοίταξέ µε στα µάτια. Μην πεις μπαστούνια.
Μπαστούνια.
Είπε μπαστούνια.
Όχι μπαστούνια.
Αυτό δεν είναι μπαστούνι.
'Hταν σαν καλλιτέχνης που δηµιουργούσε την τέλεια βραδιά...
- Είπε μπαστούνια. - ...και όλα ήταν για την Κάρεν καὶι μένα.
- Στη ντουλάπα. Έχει μυστικό διάδροµο. - Ἔρχομαι. Πού είστε;
- Γρήγορα. Έλα. Πάμε. - Ἔρχομαι. Πού είστε;
Είστε εδώ μέσα;
Όχι.
Κάνε πίσω.
Ανεβαίνουμε τις σκάλες.
Κάποια µέρα, αν τα καταφέρῳω, ἴσως κάνω Το ίδιο για το γιο µου.
Πού χάθηκαν αυτά τα παιδιά;
- Χάρηκα που σε γνώρισα καὶι που ήρθες. - Κι εγώ χάρηκα που σας γνώρισα.
- Κάρηκα. Γεια σου. Ευχαριστώ. - Τα λέµε αργότερα. Περάσαµε ωραία.
- Καληνύχτα. - Θέλετε να σας πάω µε το αμάξι;
Όχι.
'Μουν ειλικρινής. 'Hταν πραγµατικά υπέροχη βραδιά.
Ελπίζω να υπάρξουν κι άλλες.
Θες να έρθεις μέσα;
Καληνύχτα.
Δεν ξέρω τι ήταν. Ίσως η βροχή.
Αλλά µετά από κείνο το βράδυ, όλα έµπαιναν στη θέση τους.
Οιἱ Όκλαντ Α' πέρασαν στο πρωτάθλημµα και κολλήσαμε στην τηλεόραση για 7 παιχνίδια.
Άλλα δύο.
- Ωχ, ο ΠητΡοζέ. - Κανένα πρόβλημα.
- Και στην τελευταία µπαλιά... - λα.
...χοροπηδούσαμε, γιατί ήμασταν πρωταθλητές.
Ναι.
Ζήτω οι Α'.
Βλέπεις; Φέρνουμε τύχη όπου και να πάµε.
Κάτω, µπισκοτοτέρας.
Μια σακούλα µπισκότα.
Θα σας πω ένα µικρό μυστικό. Η γλώσσα µου μεγαλώνει.
'Eτσι κάθε τόσο...
Πρέπει να κλαδέψω
ένα κομματάκι
κάπως ἐἔτσι.
Ορίστε.
Δεν είναι πολύ καλύτερα έτσι;
Σ᾽ αρέσει η τηλεόραση;
Ο µπαμπάς έφτανε στα άκρα τις Απόκριες.
Αλλά εκείνο το βράδυ, Το παράκανε.
Ἄνοιξε την πόρτα. Τι θες να µου πεις;
Είσαι μεγάλος για να ντυθείς; Τότε τι να πω εγώ:
Μην ντύνεσαι λοιπόν. Κανείς δε σ᾿ αναγκάζει.
- Μ᾿' αρέσει να ντύνομαι. - Ώραία.
Απόκριες είναι. Μπορείς να ντυθείς και να είσαι αξιοπρετής. Κοίτα εµένα.
- Κόλπο ή κέρασµα; - Κόπο ή κέασµα;
Καλά, κ. Ενήλικα. Το καζάνι µε τα γλυκά είναι στην πόρτα.
Αν τελειώσουν, έχει κι άλλα στο ντουλάπι αλλιώς είναι η γυάλα µε τα ψιλά.
Τσαρλς, άσε τον αδελφό σου ν᾿ αναλογιστεί τη χαμένη του παιδικότητα.
Ορίστε. Κράτα τη σακούλα.
Ἔλα, πάµε. Θυμάσαι τα βήµατα...
- O µικρός µου αδελφός είναι κλόουν. - Πού είναι;
Mαζί µε τη μαμά µου.
Κόλπο ή κέρασµα;
Γεια σου, Κέιτι.
Γεια σου, Έντουαρντ.
Ἐίδαμε τον μπαμπά σου στο δρόμο. ἙἘίναι ντυµένος κουνέλι.
- Το ξέρω. - Γεια.
Γεια σου, Μάικ.
- Με αναγνώρισες; - ᾿Βέβαια.
Είσαι απόλυτα σίγουρος. Με αναγνώρισες.
- Εσύ τι υποτίθεται πως είσαι; - Εγώ.
- Εσύ; - εαυτός µου.
Αρχίζεις και παραξενεύεις.
- Εμπρός; - Γεια σας. Τζακ Λήρι. Είναι εκεί η Κάρεν;
- Όχι. Πήγε στο πάρτυ µε τις φίλες της. - Ποιο πάρτυ;
Το μεγάλο Απο«ριάτικο πάρτυ.
- Θες νατης πω ότι πήρες; - Όχι, δεν πειράζει. Ευχαριστώ.
Κόλπο ή κέρασµα;
Πού τη βρήκες τη...;
Ευχαριστώ.
Πώς τα πήγα;
Μια χαρά, αν σκεφτείς πως κουβάλησα τον αδελφό σου στη µισή γειτονιά.
- Πού βρήκε ο Ντέξτερ τη στολή ναζί; - Του την έδωσε ο Νόρμαν.
- Θα ντύθηκε οδηγός λεωφορείου. - Μα έκανε αυτή την κίνηση.
- Μην το κάνεις αυτό εδώ µέσα. - Τι θα κάνεις γι' αυτό;
Η κα Σάµπσον θα είναι αυτή.
Τι κάνεις; Βγήκες για κόλπο ή κέρασµα;
Όχι. Δράττω αυτή την ευκαιρία
να μαζέψω εισφορές για τον υποψήφιο της Εθνικής Συνέλευσης Έλντερ Μακιντάιρ.
Ο κ. Νακὶντάιρ είναι πρώην αστυνομικός.
Ξέρω ποιος είναι.
Επειδή...
- Εγώ μεγάλωσα σ᾿ αυτό τον δρόµο. - Συγγνώμη;
Όταν ήμουν µικρός, δεν τους έβλεπες τριγύρω. Κρατούσαν αποστάσεις.
- “Κρατούσαν”; - Οι αράπηδες και οι Εβραίοι.
Ο κ. Νακὶντάιρ μπορεί να µας βοηθήσει.
Αλλά χρειάζεται τη βοήθειά µας. Δώστε ό, τι έχετε την ευχαρίστηση.
Οιἱ Απόκριες είναι η αγαπηµένη µου γιορτή.
Μ' αρέσει πολύ να βλέπω τα κοστούμια τους.
- Εσύ τι ντύθηκες; - Κουνέλι.
Εντάξει. Με συγχωρείτε.
Ως λευκός προς λευκό...
Μετακόμισα απέναντι από έναν καταραµένο Ναζί. Θεέ µου.
“Αράπηδες κι Εβραίοι."
Συγγνώμη.
- Δεν είσαι Εβραία, έτσι; - Όχι, είµαι Μάρτυρας του Ιεχωβά.
- Ζητώ συγγνώµη. - Μην ανησυχείς, γλυκιέ µου.
Είναι έξω απ' τα χέρια σου.
Εκείνο το βράδυ έδειξε την αγαπημένη του ταινία “Οι Άνθρωποι Του Τρόμου”.
Είπε πως μιλούσε για κάποιους ηλίθιους
που ανησυχούσαν ότι οι Κομμουνιστές θα καταλάµβαναν τη χώρα...
και όλες τις γύρω πόλεις.
Είναι µια κακοήθης ασθένεια που εξαπλώνεται σ' όλη τη χώρα.
ΟΙ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΓΚΟΡΙ
Δεν θέλω να σας πανικοβάλλῳ,
αλλά δείτε τι ακριβώς αφορά αυτή η ταινία.
Κουκούλια απ' το εξώτερο ιδιάστηµα;
Μια µικρή πόλη που λέγεται Σάντα Ρίτα;
Είναι η δική σας πόλη.
HΤαν µεθυσμένος, δεν προστποιούταν.
Το καταλάβαινα απ᾿ τα μισόκλειστα µάτια και το αργό περπάτηµα.
Κοιτάξτε ξανά τον απέναντι που ποτίζει τον κήπο.
- Κόψε στη δύο. - Πέφτει εκτός σκηνικού.
' Τη γυναίκα που κατεβαίνει απ᾽ την Πόντιακ...
και κρατά τις σακούλες του σούπερ μάρκετ.
- Πόσο µεγάλη είναι αυτή η μύτη; - Μην το κάνεις αυτό.
Ποιοι είναι αυτοί που µετακοµίζουν εδώ;
Αράπηδες;
Εβραίοι;
- Παλιοκομμούνια; - Γαμώτο.
Μια μέρα γυρνάς και τους βλέπεις όλους εκεί.
Αν δεν θέλετε να σκεφτείτε, µην το κάνετε.
Αν είστε όµως έξυπνοι...
Θεέ µου.
Θα συνταχτείτε μαζί µου και τον υποψήφιο...
γιατην Συνέλευση... τον Έλντερ Μακιντάιρ.
- Κόψ'᾿ τον αµέσως. - Δώστε ό, τι έχετε την ευχαρίστηση.
Ευχαριστώ για την ευγενική σας προσοχή, και 8δίεῳ ΗεΙ.
Θατους βρούμε.
Ἠταν τεράστιος από κοντά.
Ἕξερα πως δεν ήταν σωστό, αλλά σκέφτηκα νατον σύρω στον κήπο του Φέστιντζερ.
Σκέφτηκα ότι θ' άφηνα ίχνη, ή ότι θα μ' έβλεπε κάποιος.
Αν μπορούσα να γυρίσω το ρολόι πίσω, θα τον έσερνα εκεί.
Οπωσδήποτε.
Τι είναι αυτό;
Μαρτίνι όπως ο µπαμπάς.
Ο κτηνίατρος είπε δηλητήριο, και ήµασταν οι βασικοί ύποπτοι.
Όπου και να δηλητηριάστηκε ο Τσεγιέν, τριγυρνώντας και ξερνώντας τα πάντα,
σωριάστηκε τελικά στην αυλή µας.
- Τι στο καλό θες να κάνω; - Πες του ότι δεν το κάναµε εµείς.
- Δεν πιστεύει ότι το κάναµε εµείς. - Μετά τα χθεσινά...
Ὥρθα να ζητήσω συγγνώµη.
Ἡμουν µικροπρεπής στην εκποµπή µου χθες βράδυ.
Δεν ξέρω αν την είδες.
"Μουν µεθυσμµένος.
- Ξέρω πως δεν είναι δικαιολογία. - Δεν ξέρω για ποιο πράγµα µιλάς.
Δεν σκότωσα εγώ το σκυλί σου.
Λυπάμαι που κάποιος το έκανε.
Δεν δηλητηρίασα εγώ το σκυλί σου.
Αν μεγνώριζες καλύτερα, θα ήξερες πως δεν είναι το στυλ μου.
Θα το είχα πυροβολήσει.
Για όσους από σας δεν μείνατε άφωνοι, ορίστε µια εκπληκτική επίδειξη.
Ο παλιός µου φίλος ο Ψυχοπαθής Κλήβερ θα µας κάνει την τιµή.
Δώσ' του.
- Το αίμα δεν ήταν αρκετό. - Βρήκα το ΤΗε Βεᾶί νν ἃ ΜΠἠΠοΠ Εγες.
Θα το βάλουμε την Παρασκευή το βράδυ µε το ΠΊγ 5ΞΩΡΩΟΠΙΟΕΙΣ.
Νομίζω πως πρέπει να πάρεις άδεια.
- Τι; - Χρειάζεσαι διάλειµµα.
Χθες βράδυ το παράκανες.
- Εγώ αποφασίζω τι διάλειµµα χρειάζομαι; - Όχι.
'Aρα µε απολύεις; Αυτό µου λες;
- Μην το πιέζεις. - Θέλω νατο πιέσω. Πρέπει νατο πιέσω.
Θα πάρω µια εβδομάδα ἀάδεια.
Ποιος σου έδωσε το θάρρος;
Νομίζω πως θα ήταν καλύτερα ν᾿ αρχίσουµε να βλέπουμε άλλους.
Εννοώ, μπορούμε να παραµείνουµε φίλοι.
ΑπΝά είμαι πολύ νέα για να δεσμευθώ μ' ένα αγόρι.
Πού το άκουσες αυτό; Στην τηλεόραση;
Απλά έτσι νιώθω.
Δεν ήξερα γιατί ο µμπαμπάς σταµάτησε τη δουλειά.
Τον ρώτησα αν έψαχνε να βρει καινούρια. Δεν το συζητούσε καν.
Δεν ήταν ὅτι είχε αλλάξει.
Δεν ξέρω. Ίσως αποµακρυνόµασταν.
- Τι τρέχει, λοιπόν: - Τίποτα δεν τρέχει.
Είδες κανέναν άλλο πατέρα να κάνει τη φώκια;
- Κάποιος έπρεπε να το κάνει. - Δεν μπορείς να πάψεις ούτε µια στιγµή;
Θέλω να µάθω αν θα κάνεις τον Μπόζο τον Κλόουν µια ζωή.
Για άκου κάτι πράγµατα. Ποιος είναι ο πατέρας καὶ ποιος ο γιος;
Δεν ξέρω.
'Aνοιξε την αναθεµατισµένη την πόρτα.
- Είναι κλειδωµένη. - Εσύ την κλείδωσες. Ξεκλείδωσέ τη.
- Δεν ξέρω πώς. - Τότε κλείσε τη βρύση, γαμώτο.
Κλείσε τις βρύσες.
Να πάρει.
- Έλα είπα. - Όχι.
Σε παρακαλώ.
Τώρα θα µείνεις εδώ.
Σ᾽ ευχαριστώ.
Αναρωτιόµουν αν τ' αντίποινα που περιµέναµε απ' το Νόρμαν
προέρχονταν τελικά απ᾿ τον εαυτό µας, απ᾿ τα σκοτεινότερα δωµάτια,
της καρδιάς µας, όπως έλεγε ο μπαμπάς.
Θα σου δώσω 5 σεντς να φυλάξεις τον αδελφό µου.
...εξαφανίστηκε σαν τα περσινά χιόνια και δεν θα ξαναγύριζε ποτέ.
Ό Τζακ ο Αρκούδος δεν νιώθει μόνος
Κάνει τα βήμµατα και τρέχει γρήγορα
Τζακ ο Αρκούδος
Ναι, είναι ο Τζακ ο Αρκούδος
- Έκπληξη. - Ἀρόνια Πολλά.
Πω-πω.
Τι συμβαίνει;
- Με άκουσαν όλοι να τραγουδάω. - Και Λοιπόν;
- Με κοροϊδεύουν. - Όχι, βέβαια.
Γελάνε επειδή βρίσκονται σε πάρτυ. Είναι χαρούμενοι.
Μη μ᾿ ακουμπάς.
Φύγε απ᾿ το δωµάτιό µου.
- Πού είναι ο Ντίλαν; - Ἔφυγε.
Πού;
- Πού; - Εκεί. Στο δρόµο.
Ο αδελφός µου δεν βγαίνει στο δρόµο.
Εγώ ευθύνομαι για τον αδελφό µου. Τώρα, πού διάολο είναι;
Δηλαδή δεν θα κρατήσω τα 5 σεντς;
Θες να πεθάνεις; Μίλα.
Ο Νόρμαν τι; Άντε, μίλα µου.
- Τον πήρε µε το αυτοκίνητο. - Το αµάξι του Νόρμαν είναι εδώ, ηλίθιε.
Δεν έχει καν μηχανή.
- Ποιο αμάξι; - Άλλο αµάξι. Άσπρο αμάξι.
- Υποτίθεται ότι θα τον πρόσεχες. - Δικός σου αδελφός είναι. Άσε µας.
Μόνο αν ορκιστείς ότι δε θα το σκάσεις. Θα σε σκοτώσω αν το σκάσεις.
Τ' ορκίζοµαι.
Πού είναι ο αδελφός µου;
Θέλω την αστυνομία. Είναι επείγον. Θέλω να έρθουν αµέσως σπίτι µου.
Ἠταν σαν σε όνειρο, τα πόδια κινούνταν, αλλά ήσουν κολλημένος στον τόπο.
Ἕξερα ότι έπρεπε να τον βρω, αλλά δεν ήξερα πού, ή ποιον να ρωτήσω, τινα κάνω.
- Τι συμβαίνει; - Νόρμαν απήγαγε τον αδελφό µου.
Τον είδε ο Ντέξτερ. Δεν µου λέει τι συνέβη.
Τι;
Έλα δω.
Πες µου, αλλιώς θα σε πλακώσω.
- Τι διάολο κάνεις; - Δεν είναι δική σου δουλειά. Σκάσε.
ΜΗη µου λες να σκάσω. Θα σου χώσω Το κεφάλι στο τζάµι της σακαράκας σου.
- Δεν είναι δική σου δουλειά. - Γιατί χτύπησες το παιδί;
Χώνεις τη μύτη σου στις δουλειές ολονών.
Τι διάολο γίνεται εδώ πέρα;
Απήγαγαν τον αδελφό µου. Ἡμουν στο σπίτι. Υποτίθεται ότι θα τον πρόσεχε.
- Πες του τι είδες. - Τον απήγαγε ο Νόρμαν Στρηκ.
- Να ο πατέρας. - Μ' ένα άσπρο αμάξι.
Λυπάμαι κύριε, αλλά μάλλον απήγαγαν έναν απ᾿ τους γιους σας.
- O Νόρμαν Στρηκ πήρε τον Ντίλαν. - Πες τους.
Χρειαζόμαστε ορισµένες πληροφορίες για ν᾿ αρχίσουµε την έρευνα...
- Ποιος τον απήγαγε; - Λέγεται Νόρμαν Στρηκ.
Πώς είσαι, μικρέ;
Πλησίαζε η ώρα που έπεφτε για ύπνο.
Σκεφτόµουν πως σε λίγο θα έφτανε ο Νόρμαν µε τον Ντίλαν,
και θα έβγαιναν μ' ένα παγωτό χωνάκι.
Ο κ. Φέστιντζερ πίστευε πως ήταν στον παράδεισο.
Κάποτε µε απείλησε μ᾿ ένα κλαδί δένδρου.
Πρέπει νατον κλείσουν σε δρυμα. Νομίζω πως είναι Ναζί.
Αυτός είχε δηλητηριάσει τον Τσεγιέν. Γιατί δεν έκλεψε ο Νόρμαν τον Έντουαρντ;
Δέκα δευτερόλεπτα. Εννιά.
Οκτώ. Επτά.
Έξι. Πέντε.
Τέσσερα.
Γυρίζουμε.
Xθες, στις δµμ...
ογιίος µου...
απήχθη απ᾿' αυτόν τον άνδρα.
Λέγεται Νόρμαν Στρηκ-.
Είναι γύρω στα 30.
Περπατάει µε μπαστούνι.
Ἠταν...
Τον πήρε μ᾿ ένα άσπρο αμάξι.
Λέγομαι ντετέκτιβ Τζον Μάρκερ του αστυνομικού τµήµατος του Όκλαντ.
Ζητούμε τη βοήθειά σας να εντοπίσουµε το αγνοούμενο παιδί.
Λέγεται Ντίλαν Λήρι. Είναι τρεισήµισι ετών.
Βρισκόμαστε σ᾿ ένα σταυροδρόµι.
Το νιώθεις;
Επικρατεί σκοτάδι εκεί κάτω...
και υπάρχουν πράγµατα που κανείς δεν θέλει να τρακάρει στο σκοτάδι.
Αν θα βγούμε απ᾿ την άλλη πλευρά...
μισώντας τους πάντες και τα πάντα...
Δεν ξέρω.
- Πάλι για το ίδιο τσακωνόµαστε. - Μεγαλώνω τρία, όχι δύο παιδιά.
Είμαι παιδί δηλαδή; Δεν φροντίζω αυτή την οικογένεια;
Δεν φέρνω λεφτά στο σπίτι; Δεν σου προσφέρῳ καλή ζωή; Τι είναι αυτά που λες;
- Δεν αντέχω. - Δεν αντέχεις άλλο; Τότε σήκω φύγε.
Ναι, ο κ. Λήρι είµαι.
Ατύχημα;
Είναι καλά; Πού βρίσκεται;
Πείτε µου αν είναι καλά.
Πείτε µου αν είναι καλά η γυναίκα µου.
Βρήκαν τον Ντίλαν. Είναι ζωντανός.
Ψάχνω τον γιο µου. Είχε χαθεί. Βρέθηκε. Είναι µικρός.
Πηγαίνετε από κει και στα δεξιά σας.
Φιλαράκο.
Μπορούμε να τον φιλήσουμε;
Ναι. Να τον φιλήσουμε.
Τον βρήκαν στο δάσος, δίπλα στη λίμνη.
Δεν τον κακοποίησαν, εἴττε ο γιατρός, απλά τον εγκατέλειψαν...
Να πνιγεί στη λάσπη στο ποταμάκι.
Εγώ θα είχα πεθάνει από τρόµο, µόνος στο δάσος, το βράδυ, στη βροχή,
µε τέρατα τριγύρω µου.
Ο Νόρμαν είχε εξαφανιστεί από προσώπου γης,
και ο Ντίλαν σταµάτησε να µιλάει, απ᾿ το τραύμα, είπαν.
Αφότου πέρασαν τρεις μέρες και δεν είπε λέξη
οι γιατροί αποφάσισαν νατον πάρουµε σπίτι,
όπου οικεία αντικείµενα θα του έδιναν ασφάλεια.
- Γεια. - Γεια σου, συνέταιρε.
Κοίταξε εδώ.
Εδώ είµαι. Πού είναι τα µπισκότα;
Ποιος είναι αυτός; Το Μεγάλο Πουλί; Όχι.
Ποιος είναι αυτός; Το Μπισκοτοτέρας; Θέλω µπισκότο.
Είναι το Μπισκότο;
Και τώρα παρατήρησε καθώς...
Δε θέλω να σας λέω ΒΙνς. Νιώθω ότι είστε δάσκαλος αν σας λέω κ.ΙΠουτσήν.
- Έχεις κάθε δικαίωµα να νευριάζεις. - Τότε αφήστε µε ήσυχο.
Και σταµατήστε να µε κατατρέχετε.
Δεν μπορούσα να ξαναγυρίσω στο σχολείο. Είχε καταντήσει τρελοκοµείο.
Αυτό που δεν καταλάβαινα ήταν - πώς ένα άτοµο σαν κι εµένα,
που πάντα ήταν τόσο αγαπητό, ἔτρεφε τόσο μίσος;
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Πώς είσαι; Είσαι καλά; Πώς είναι το μωρό;
Γεια σου, αγάπη µου.
Θυμάσαι τη γιαγιά;
Κοιμόμαστε παρέα. Έσπασε.
Τώρα είναι εντάξει.
Να πάρει.
Δεν είµαι θυµωμµένος µαζί σου, γλυκέ µου. Με το κρεβάτι τα έχω.
- Μην τον κάνεις να φοβάται το κρεβάτι του. - Σκάσε.
Έλα στον μπαμπά.
Έλα τώρα. Δεν βγαίνει τίποτα έτσι.
Πού είναι; Πού είναι ο γιος σου;
- Πού είναι; - Για όνοµα του Θεού.
Είναι υπεύθυνοι. Αυτοί τον μεγάλωσαν. Είναι ένοχοι.
Φύγε από δω. 'φυνγε. Πήγε κάπου αλλού.
Η καρδιά µου αρχίζει να χτυπάει µε το ρυθµό του τέρατος.
Όλα στο ΛΑ ήταν μεγάλα και φωτεινά, εκτός από το σπίτι τους.
Ἠταν µικρό και σκοτεινό, και ο παππούς μύριζε σαν αυτό.
Ἠ εκείνο μύριζε σαν αυτόν.
- Πες µου γιατί το έκανες αυτό. - Για να ξεφύγω απ᾿ το στρατηγό σου.
Κοίτα όµως.
Πρέπει να είσαι πάντα σ᾿ επιφυλακή.
Ο άλλος ξέρει πολλά κόλπα.
Ματ.
Πες µου γιατί το έκανες αυτό.
Δεν ξέρεις γιατί; Το µετακίνησες απερίσκεπτα;
Ίσως πρέπει να μ᾿ αφήσεις να κερδίσω µια φορά.
Να σ᾿ αφήσω να κερδίσεις; Γιατί; Ποιο το όφελος;
Δεν ξέρω.
Θα σε µάθω να νικάς. Δεν θα σ᾿ αφήσω να νικάς.
Αυτό θα ήταν λάθος. Θατο µετάνιωνες αργότερα.
Τώρα µόλις µπήκες στο λεγόμενο Σταυροδρόμι του Διαβόλου.
- Παίρνω αυτό και σε μπλοκάρω εκεί. - O µπαμπάς θα μ᾿ άφηνε νανικήσω.
Είμαι σίγουρος.
Δεν θα το έκανε φανερά, αλλά θα το καταλάβαινα ότι το ᾽κανε.
Θα έκανε μεγάλη φασαρία. Θα διαµαρτυρόταν για το παιχνίδι.
Θα φώναζε και θα γκρίνιαζε.
Θα έλεγε σε όλους ότι τον έκλεψαν και θ' απαιτούσε επανάληψη.
Θα το 'Άεγε για μέρες.
Και τότε θα μ᾿ άρεσε το σκάκι και θα µάθαινα το Σταυροδρόµι του Διαβόλου.
Χάρη σ᾿ εκείνον.
Συγγνώμη, Ελίζαμπεθ.
Πες µου τι πρέπει να κάνω. Πες µου τι θες να κάνω, και θα το κάνω.
Θες ν᾿ αλλάξεις την εκποµπή; Θα την αλλάξουµε. Θα την κάνουµε παιδική.
- Θατην κάνουµε πιο ελαφριά... Γιατί όχι; - Όχι.
Συζήτηση. Κινούμενα σχέδια. Μαγειρική.
- Γιατί όχι; - Επειδή δεν σ᾿ εμπιστεύομαι.
- Πρέπει να μ᾿ εµπιστευτείς. - Γιατί;
Επειδή δεν μπορώ να χάσω τα παιδιά µου.
Μπορεί να πάρει το εισιτήριο στο αεροδρόμιο;
Ναι, έχει ξαναπετάξει.
Ακριβώς. Λ-Η-Ρ-Ι. Άνευ επιστροφή.
Πηγαίνω στον μπαμπά.
Πάω νατον φέρω και θα γυρίσουµε να σε πάρουμε.
Θα είσαι εντάξει εδώ όσο θα λείπω.
- Ευχαριστώ. - Κανένα πρόβλημα.
Γαμώτο.
Είσαι εκεί μέσα;
Είσαι εκεί;
Αυτογκόλ.
Να σου μιλήσω θέλω µόνο.
Βοήθεια. Βοηθήστε µε κάποιος.
Πού πας;
Να σου μιλήσω θέλω µόνο. Εσύ δεν θες να µου μιλήσεις;
Ξεκουμπίσου αµέσως από κοντά του.
Θα σε σκοτώσω αν αγγίξεις τον γιο µου, µε άκουσες;
Γιατί το κάνω αυτό;
Σκεφτόμουν τι θα έλεγε η μαμά αν έβλεπε τον μπαµπά να καθαρίζει,
για να υποδεχτεί τον Ντίλαν.
Αλλά δεν είχα πια πολλή πίστη στο τι μπορούσε να επιτύχει.
Κι επιστρέφουµε στους βασιλιάδες του τρόµου, Άμποτ καὶ Κοστέλο.
Παρόλο που τα πήγαινε καλύτερα,
ήταν που πλέον ήξερα ότι υπάρχουν Τπολλά είδη τεράτων στον κόσµο.
Πότε θα βγει το τέρας;
Δεν υπάρχουν τέρατα. Το ξέρετε όλοι αυτό.
Το ξέρουμε. Είναι µόνο στην καρδιά µας.
- Δεν βγαίνουν έξω στον κόσµο. - Μόνο αν έχει μεταλλικό χρώμα ο ουρανός.
Όχι, ούτε καν τότε.
Θα σκεφτούμε καινούριο παιχνίδι.
“Κάποτε ήταν ένα λαγουδάκι που ήθελε να φύγει µακριά."
“Έτσι είπε στη µαµά του, Φεύγω µακριά."”
"'Αν φύγεις μακριά; είπε η μαμά του, 'θα τρέξω ξοπίσῳω σου..'"
«' γιατί είσαι το λαγουδάκι µου.'
“ἊΑν τρέξεις ξοπίσω µου', είπε το λαγουδάκι,
'θα γίνω βράχος στο βουνό,
πάνω ψηλά από σένα."'
“ἊΑν γίνεις βράχος στο βουνό', είπε η µαµά του,
'θα γίνω ορειβάτης και θα σκαρφαλώσῳω εκεί που βρίσκεσαι."'
“ἊΑν γίνεις ορειβάτης και σκαρφαλώσεις σε µένα;' είπε το λαγουδάκι,
'θα γίνω πουλί,
και θα πετάξω µακριά σου."'
“Ἂν γίνεις πουλί και πετάξεις µακριά µου;' είπε η µαµά του,
'θα γίνω δένδρο για να φωλιάσεις πάνω του."
Πώς το Λλένε αυτό το τραγούδι;
Μας το τραγουδούσε κάθε βράδυ.
Δεν το θυµάσαι;
Ώες µου πώς Νένε το αγαπημένο τραγούδι της μαμάς.
Δεν το θυµάται.
Ἠταν πριν πολύ καιρό.
΄Hταν πολύ μικρός.
- Μου λείπει η μαμά. - Το ξέρω.
Μου λείπει πάρα πολύ.
Κι εμένα.
Και δεν ξέρω τι ϐ' απογίνουµε.
- Θα τα καταφέρουµε. - Όχι. Τίποτα δεν πάει καλά.
Τότε θα τα κάνουμε εµείς να πάνε καλά.
Είναι δω ο μπαµπάς σου.
Κλάψε τη μητέρα σου.
Κλάψ' τη.
“Τζακ Ο Αρκούδος”.
Ξαναπές το. Μπορείς να το πεις;