SupRip-Διορθώσεις-Συγχρονισμός VaVooM
Στην αρχή, είναι απλό.
Το σπίτι σου είναι το μόνο μέρος που ξέρεις.
Κι όλοι εκεί μέσα είναι οικογένειά σου.
Το πρώτο μου σπίτι ήταν γεμάτο γάτες.
Κι εγώ είμαι σκύλος.
Οι γάτες είχαν κοφτερά νύχια, η κοιλιά τους έκανε έναν περίεργο ήχο
όταν χαίρονταν.
Τα γατάκια είχαν μια μαμά γάτα.
Κι εγώ είχα μια μαμά σκύλο.
Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι υπήρχε καλύτερη ζωή απ'αυτήν.
Καθώς μεγάλωνα, αυτό ήταν το σπίτι όλων μας.
Ήμασταν ευτυχισμένοι για κάποιον καιρό.
Κοίταξέ τα.
Δεν μου είπες ότι ήταν τόσα πολλά.
Πιάσ'τα!
- Έλα! - Βρήκα ένα. Έχω εδώ ένα.
Να πάρει, είναι πολύ γρήγορα.
Έπιασα ένα.
- Εκεί πέρα. Εκεί. - Έλα δω.
Για δες. Έχει και σκύλους εδώ.
Αδερφούλη!
Έχει ολόκληρο τσούρμο εδώ πίσω.
- Έπιασα κι άλλο. - Αδερφούλα!
Το 'πιασα.
Είναι κι ένα ενήλικο πίτμπουλ.
Πάμε.
Ήρεμα.
Την έπιασα.
Μαμά!
- Βγαίνω. - Έλα.
Βρες ένα μεγαλύτερο κιβώτιο.
Βγαίνω.
Μαμά;
Δεν την ξαναείδα ποτέ.
400 Μίλια Αγάπης
Ντένβερ, Κολοράντο.
Δεν ξέρω τι θα είχα απογίνει χωρίς τη Μαμά Γάτα.
Μέρα με την ημέρα,
σιγά-σιγά,
η Μαμά Γάτα έγινε και δική μου μαμά.
- Γεια. - Γεια.
Εδώ είναι.
Μάλιστα. Φύγαμε νωρίτερα από τη δουλειά για να κάνουμε τι;
Να κάνουμε διάρρηξη;
Δεν είναι διάρρηξη, Ολίβια.
Είναι παραβίαση εισόδου. Έχει διαφορά.
Εντάξει, είναι δύο χρόνια φυλακή αντί για έξι. Κατάλαβα.
- Εντάξει. Κανένα πρόβλημα. - Τέλος πάντων, πάμε.
Μη μου πεις ότι δεν σ'αρέσουν οι άντρες που σώζουν μικρά γατάκια.
Δεν είπα αυτό. Είπα ότι εσύ δεν μ'αρέσεις.
Ευχαριστώ. Από δω.
- Έλα. Εδώ από κάτω είναι. - Σοβαρά τώρα;
Λούκας, δεν μπαίνω εκεί μέσα.
Δεν είσαι εθελόντρια διασώστης ζώων;
- Καλά. - Δεν χρειάζεται να μπεις εκεί μέσα.
Απλά, δες τα.
- Είναι πάρα πολλά. - Ναι.
Απ'ό,τι φαίνεται, ήρθε η Περισυλλογή Αδέσποτων Ζώων,
αλλά δεν τα πήρε όλα.
Και τώρα, ο εργολάβος λέει ότι θα γκρεμίσει όλο το τετράγωνο,
έχει δεν έχει γάτες.
Οι άνθρωποι πήραν την οικογένειά μου. Αυτός ο Λούκας όμως ήταν διαφορετικός.
- Ερχόταν κάθε μέρα... - Γεια σου.
...κι οι γάτες τον εμπιστεύονταν.
Πάμε.
Και προτού καλά-καλά το σκεφτώ, τα πόδια μου κουνιόντουσαν.
Στάσου!
Λούκας! Κοίτα, ένα κουτάβι!
Θεέ μου.
Τι κάνεις εσύ εδώ, βρε... Μικρή;
Γεια σου.
Κι είχε κι ωραία γεύση.
Είναι πολύ γλυκούλα.
- Γεια. - Γεια σου.
Δεν θα είναι δύσκολο να βρεθεί σπίτι για σένα.
Μια στιγμή.
Είδες πώς έτρεξε κατευθείαν προς εμένα.
Ίσως αυτό να σημαίνει ότι το σπίτι της πρέπει να είναι το δικό μου.
Λούκας, δεν μπορείς εσύ να φροντίσεις έναν σκύλο.
Τι θα γίνει όταν θα είσαι στη σχολή ή στην Υπηρεσία Απομάχων;
Άκου, βασικά μένω με τη μαμά μου.
Δεν είναι αυτό που φαίνεται. Απλά... Είναι απόμαχη.
Ίσως την έχεις δει στην Υπηρεσία Απομάχων.
- Η Τέρι Ρέι. - Ναι.
Δεν είναι ακόμη σε θέση να έχει μια κανονική δουλειά,
οπότε είναι σπίτι ακόμη κι όταν εγώ λείπω.
Επίσης, ίσως ένα κουτάβι να της έκανε κι αυτής καλό.
Όταν με κράτησε στην αγκαλιά του, ήταν ό, τι ωραιότερο είχα νιώσει ποτέ.
Όντως, φαίνεται να σε συμπαθεί πολύ.
Τι του βρίσκεις που εγώ δεν το βλέπω, μικρή;
Εσείς εκεί! Φύγετε από εκεί!
- Πάμε, πάμε. - Πάμε. Φεύγουμε.
Ιδιωτικός χώρος!
- Τα λέμε μετά, εντάξει; - Εντάξει.
- Τα λέμε. Γεια. - Πάρε τηλέφωνο.
- Γεια, μαμά. - Γεια.
Λέω να τη βγάλω Μπέλα.
Αγάπη μου, το ξέρεις ότι δεν μπορούμε να έχουμε σκύλο.
Το ενοικιαστήριο λέει όχι κατοικίδια.
Λένε πως τα σκυλιά βοηθούν στην κατάθλιψη.
- Ποιος το λέει αυτό; - Σίγουρα κάποιος θα το λέει.
Είναι κι αυτή άλλη μια περίπτωση,
που εγώ λέω ότι είναι κακή ιδέα, μα εσύ το κάνεις ούτως ή άλλως;
Ναι. Από ποιον λες να το έμαθα αυτό;
Με τον Λούκας παίζαμε τα ωραιότερα παιχνίδια.
Μπέλα, φέρε το μπαλάκι.
Παίζαμε Φέρε το Μπαλάκι.
Σταμάτα.
Παίζαμε Σταμάτα.
Σταμάτα, Μπέλα. Πρέπει να μελετήσω.
Ορίστε.
Πάρε την κουβέρτα μου.
Μύριζε τέλεια. Ακριβώς όπως ο Λούκας.
Παίζαμε Μην Τρως Παπούτσια.
Μπέλα. Μην τρως παπούτσια.
Και το αγαπημένο μου απ'όλα τα παιχνίδια.
Τι; Τι θέλεις;
Προσπαθώ να...
Μήπως θέλεις ένα μικρούλι κομματάκι τυρί;
Το Κομματάκι Τυρί με γέμιζε
- με πολύ έντονα συναισθήματα. - Πάρε.
Ένιωθα ότι ήμουν ασφαλής, χαρούμενη και ζεστή, όλα ταυτόχρονα.
Ένιωθα αγάπη.
Πρέπει να φύγω, πρέπει να φύγω, πρέπει να φύγω.
Έχω αργήσει πολύ.
Πρέπει να πάω στη δουλειά. Γεια σου, Μπέλα.
Το μόνο παιχνίδι που δεν μου άρεσε ήταν το Πάω στη Δουλειά.
Να 'σαι φρόνιμη.
Η κουβέρτα του Λούκας μου κρατούσε συντροφιά,
αλλά δεν ήταν το ίδιο με τον πραγματικό Λούκας.
- Είχα ακόμη τη γατο-οικογένειά μου. - Ηρέμησε.
Κι ο Λούκας έγινε κι αυτός
- μέλος της. - Μη, δεν είναι δικό σου αυτό.
Αυτό είναι για τις γάτες. Έλα εδώ.
Τις βλέπεις;
Μαμά Γάτα!
Λατρεύω τη Μαμά Γάτα, και λατρεύω να είμαι η Μπέλα.
Έλα. Πάμε σπίτι.
Γάτες, ανάπαυση.
- Τα λέμε αύριο. - Εντάξει.
Ώρα για ύπνο, Μπέλα. Έλα.
Και στο τέλος κάθε μέρας, παίζαμε...
Κάτσε. Έτοιμη για το...
- ... μικρούλι κομματάκι τυρί σου; - ... Μικρούλι Κομματάκι Τυρί.
Εντάξει. Στην κουβέρτα σου. Έλα.
Καληνύχτα, Μπέλα.
Ο Λούκας ήταν ο άνθρωπός μου, κι εγώ ήμουν ο σκύλος του.
Είχα βρει το σπίτι μου.
Όταν ο Λούκας έπαιζε
- Πάω στη Δουλειά... - Καλό σκυλάκι.
...εγώ έβγαζα βόλτα τη μαμά.
- Τι είναι, καλή μου; - Πάλι αυτός ο σκίουρος!
Πρέπει να τον πιάσω αυτόν τον σκίουρο.
Μου ξεφεύγει!
- Μπέλα. Μη, Μπέλα. - Εκεί είναι!
Έλα, μικρή. Άσε τον σκίουρο.
Έλα, Μπέλα. Έλα, μικρή μου.
Την αγαπούσα τη μαμά, αλλά δεν καταλάβαινε καθόλου
- από κυνήγι σκίουρου. - Μπράβο.
Ωραίο σκυλάκι.
Συγνώμη. Δεν ήθελα να σας τρομάξω.
Είμαι ο Γκάντερ Μπεκενμπάουερ.
Αυτά εκεί είναι τα σπίτια μου.
Τι θέλετε, κύριε Μπεκενμπάουερ;
Σας παρακαλώ, να με λέτε Γκάντερ.
Την ήξερα αυτήν τη μυρωδιά.
- Κι ήξερα ότι αυτό δεν ήταν καλό. - Κοιτάξτε.
Ξέρω ότι ο γιος σας είναι αυτός που καλεί
την πολεοδομία για τις παλιόγατες, τις οποίες τις ξεφορτώθηκα.
Έχασα ήδη όλο το καλοκαίρι,
θα μπορούσατε, παρακαλώ, να του πείτε να σταματήσει;
Ο γιος μου δεν πρόκειται να σταματήσει, κύριε Μπεκενμπάουερ,
γιατί ζουν ακόμη γάτες εκεί.
Η Περισυλλογή Αδέσποτων Ζώων λέει πως όχι.
Η Περισυλλογή Αδέσποτων Ζώων λέει ψέματα, κι εσείς επίσης.
Τι σκύλος είναι αυτός; Πίτμπουλ;
Δεν ξέρουμε. Τη βρήκαμε μαζί με τις γάτες, που λέτε ότι δεν υπάρχουν.
Κυρά μου, προσπαθώ να σου πω
ότι δεν θέλετε να μπείτε σε πόλεμο μαζί μου, εσύ κι ο γιος σου.
Σε πόλεμο; Τι ξέρεις εσύ από πόλεμο;
Καλώς.
Ας καταγραφεί ότι εγώ προσπάθησα
να το λύσουμε φιλικά, κι εσείς είστε αυτοί που το τραβάτε.
Όχι, αυτό που καταγράφηκε είναι ότι είπες ότι θα μπούμε σε πόλεμο.
Έλα, Μπέλα, ηρέμησε.
Ηρέμησε, πάμε να κάνεις τα κακά σου.
Τι είναι; Είναι κρύο, υγρό.
Είναι παγωτό!
- Πέφτει παγωτό από τον ουρανό! - Μπέλα.
Είναι χιόνι.
Απλά, χιονίζει. Κάνε κακά σου.
Τι; Τι;
Ανέβα, ανέβα.
Εμπρός, ανέβα. Ανέβα.
Εμπρός.
Εμπρός. Ναι.
- Τέλειο ήταν το Χιονίζει Κάνε Κακά. - Εμπρός.
- Γύρισε ο Λούκας! - Γεια.
Γεια σου.
Όταν γύριζε σπίτι ο Λούκας,
- ένιωθα χαρά σ'όλο μου το σώμα. - Γεια σου.
- Τι είναι αυτό; - Δεν ξέρω.
Το βρήκα κολλημένο στην πόρτα.
Να πάρει.
Ο σπιτονοικοκύρης.
Θα έρθει αύριο να δει τη βρύση.
Μα εγώ έχω ψυχοθεραπεία, κι εσύ δουλεύεις.
Τι θα κάνουμε με την Μπέλα;
Δεν γίνεται να τη βρει εδώ όταν θα έρθει.
Όπως είπαμε.
Αν τη δουν, θα χάσεις τη δουλειά σου.
Μην ανησυχείς.
Ελεύθερο το πεδίο. Γρήγορα.
Εκείνη τη μέρα έπαιξα κι εγώ Πάω στη Δουλειά.
Μπέλα. Λοιπόν, κάτσε εδώ. Κάτσε.
Δεν μου άρεσε το Κάτσε.
Δεν θα γαβγίζεις. Κατάλαβες;
Θα έρθω να σε δω σε λίγο.
Δεν πρέπει να σε καταλάβουν, εντάξει, Μπέλα;
Στάσου, περίμενε. Πού πας;
Δεν θα γαβγίζεις.
Αυτό το παιχνίδι δεν το καταλαβαίνω.
Λούκας;
Ο φυσιοθεραπευτής είπε πως δεν αποκρίνεται,
και πρότεινε να αρχίσει να πηγαίνει δυο φορές την ημέρα.
Εντάξει, μπορούμε να το δοκιμάσουμε, αλλά αν...
Δρ Γκαν,
μου επιτρέπετε;
- Βάλερι, επιστρέφω αμέσως. - Εντάξει.
Εντάξει, γάβγιζα, αλλά έπιασε.
- Να σε. - Όχι.
Αυτό ήταν το παιχνίδι;
Μπέλα;
- Θεέ μου, μεγάλωσε πολύ. - Ολίβια!
- Γεια. - Ξέρεις κανέναν
εδώ που να μπορεί να την κρατήσει για καμιά ωρίτσα, μέχρι το διάλειμμα;
Μια ώρα μόνο.
Καλά, εντάξει, αλλά το ξέρεις ότι μου μιλάς
μόνο όποτε έχεις πρόβλημα με κάποιο ζώο, έτσι;
Διακόπτω κάτι;
Πείτε μου ότι, παρά τους κανονισμούς, φέρατε σκύλο στην Υπηρεσία Απομάχων;
Ξέρω, Τέο. Δεν μπορούσαμε ν'αφήσουμε την Μπέλα σπίτι σήμερα.
Αν ο σπιτονοικοκύρης έβλεπε τον σκύλο, μπορεί να μας έκανε έξωση.
Τώρα κατάλαβα.
Το παιχνίδι είναι Στριμωχτείτε στην Αποθήκη.
Μπέλα την είπαμε;
Ξέρεις κάτι;
Άσ'το σε μένα.
Παιδιά; Παιδιά;
Είπα να φέρω έναν ξεχωριστό καλεσμένο στη σημερινή συνάντηση.
Από δω η αξιαγάπητη Μπέλα.
- Γεια σου, Μπέλα. - Τέλεια. Είναι υπέροχο.
- Κοίτα εκεί. - Πόσο καιρό είσαι νηφάλιος;
Τόσο πολύ;
Ωραία ιδέα, φίλε.
- Ναι. - Ευχαριστώ.
- Μια στο τόσο, έχεις καλές ιδέες... - Ναι.
Μετά απ'αυτό, πολύ μου άρεσε το Πάω στη Δουλειά.
- Φαίνεται να της αρέσει εδώ. - Κι εγώ έτσι νομίζω.
Δεν έχω κανένα κίνητρο.
Το ξέρω πως θα μου έκανε καλό, αλλά...
Πάντα ένιωθα τη θλίψη της μαμάς να φεύγει
όταν την παρηγορούσα, όπως η Μαμά Γάτα παρηγορούσε εμένα.
Μακ, εσύ πώς τα πας;
Είναι λες και...
Είναι σαν ένας διαρκής πόνος.
- Όμως, δεν ήταν η μόνη... - Κάθε πρωί.
...που με είχε ανάγκη.
Ο Μακ ήταν ο πιο θλιμμένος.
Αυτή είναι'η αλήθεια. Είν'η πραγματική κουβέντα.
Καταλαβαίνετε; Γεια σου, μικρή.
Θα τη φέρω πάλι αύριο.
Κοιτάξτε ποιος ήρθε!
Είχα πολλούς νέους φίλους τώρα.
- Έλα, Μπέλα. - Κοίτα εκεί.
Ο Ντριου με έκανε βόλτες με το μικρό αυτοκινητάκι του.
Μπέλα, άνοιξε το στόμα.
Ο Στιβ είχε κάτι πεντανόστιμα κουτάλια.
Κάποιοι από τους φίλους μου είχαν ταυτότητες, σαν εμένα.
Μπράβο το κορίτσι μου.
Μπέλα!
Μπέλα, πέσε κάτω.
Κάνουμε μπουγάδα. Κάτω.
Πολύ μου άρεσε το Κάνουμε Μπουγάδα.
Κι όλοι έπαιζαν ένα παιχνίδι, που το έλεγαν Δρ Γκαν.
Γιατρέ!
- Δρ Γκαν. - Πάμε, γρήγορα.
- Γεια, Δρ Γκαν. - Καλημέρα. Πώς είσαι;
Ο Δρ Γκαν. Κρύψου. Κρύψου.
Πάτε μέσα ή...
- Ευχαριστώ πολύ. - Σειρά σου.
- Να πάρει. - Όχι, εντάξει...
- Με το πάσο σου. - Ευχαριστώ.
Ωραία. Καλημέρα σας.
- Καλημέρα, γιατρέ. - Καλημέρα σας.
- Καλημέρα, Δρ Γκαν. - Καλημέρα, γιατρέ.
- Καλημέρα. - Τι νέα, γιατρέ;
Μάλιστα.
Όλα εντάξει;
Γεια, γιατρέ.
- Μπράβο το κορίτσι. - Τι καλό κορίτσι.
Να το ξανακάνουμε!
- Τι έξυπνο σκυλί. - Μπράβο το κορίτσι.
Πέρασα όμορφα χθες βράδυ.
Κι εγώ.
Τώρα πια, όποτε βγαίναμε με τον Λούκας να ψάξουμε γι'αυτόν τον σκίουρο,
- ερχόταν κι η Ολίβια. - Τα λέμε την επόμενη φορά;
Δηλαδή, θα υπάρξει επόμενη φορά; Το 'πιασα.
Εντάξει, ξεκινάμε.
- Κρατάς την Μπέλα; - Ναι.
- Θα καλέσω τους διασώστες. - Ναι.
Εσείς εκεί!
Σταθείτε! Σταματήστε!
Τι διάολο κάνετε;
Ζουν ακόμη γάτες εδώ. Δεν μπορείτε να το κάνετε αυτό.
- Έχουμε άδεια. - Δεν έχει σημασία.
- Πλάκα μου κάνεις; - Όπα!
- Αρκετά σε ανέχτηκα, θεοπάλαβε... - Το ανέλαβαν.
Μπορώ να σου πω ένα λεπτό;
Γιατί μπλέκεσαι στη ζωή μου;
Πώς κατάφερες να βγάλεις άδεια;
Έγινε εξακρίβωση στον χώρο. Δεν υπάρχουν γάτες.
- Όπα! - Κάνω ζωντανή μετάδοση, γατοφονιά.
Δεν υπάρχουν γάτες!
Μαμά Γάτα!
Πού πας;
Δεν υπάρχουν γάτες;
Η οργάνωση διασωστών που δουλεύω μόλις τηλεφώνησε στην πολεοδομία,
για να σου πάρουν την άδεια.
Σιγά μην είναι τόσο γρήγοροι.
Θα είναι γρήγοροι, όταν τους πάρει το μέλος του Δ.Σ. μας.
Είναι εκλεγμένη στην κομητεία.
Γκάντερ.
Ναι.
Για την άδειά σου.
Ποιος μπορεί να είναι;
Δεν ξέρω. Ανοίγω εγώ.
Με συγχωρείτε.
Είχαμε ένα παράπονο, ότι ενδέχεται να υποθάλπετε επικίνδυνο ζώο.
Παράπονο; Από ποιον;
Όπως ίσως γνωρίζετε, τα πίτμπουλ είναι παράνομα στην πόλη του Ντένβερ.
Όσο παραμένει εντός της οικίας σας, δεν μπορούμε να το αγγίξουμε.
- Τον θυμάμαι αυτόν. - Σας ενημερώνω
ότι, αν ο σκύλος περισυλλεχθεί από τον δρόμο,
θα τεθεί υπό περιορισμό.
Καλό σας βράδυ.
Λοιπόν, Μπέλα, αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Θα κάνουμε άλλη μια δοκιμή.
Εντάξει. Έτοιμη;
Και...
Πήγαινε σπίτι.
Αυτό είναι, Μπέλα.
Πήγαινε σπίτι.
Έτσι.
Το καλύτερο παιχνίδι!
Το Πήγαινε Σπίτι ήταν ότι έπρεπε να βάζω το κεφάλι μου ακριβώς εδώ.
Ναι! Τα κατάφερες!
Κατάφερες να έρθεις σπίτι. Μπράβο.
- Εντυπωσιακό. - Μπράβο, Μπέλα.
Καλό σκυλάκι.
Οπότε, άμα βγάλουμε την Μπέλα εκτός σπιτιού
και προσπαθήσουν να την πάρουν, απλά θα της πούμε: "Πήγαινε σπίτι".
Τρελαινόμουν να δίνω χαρά στον Λούκας.
Αυτός ο σκίουρος!
Έπρεπε να τον πιάσω αυτόν τον σκίουρο.
Σκίουρε, σκίουρε, σκίουρε!
Μπέλα;
Μπέλα!
Μπέλα, σε ψάχνω τόση ώρα.
Κακό σκυλί.
Μπέλα, δεν πρέπει να το ξανακάνεις ποτέ αυτό.
Δεν με μοιάζει για το παράθυρο, αλλά δεν γίνεται να το σκας.
Ακίνητος, φίλε.
Συλλαμβάνω αυτό το ζώο.
- Όχι, δεν θα το κάνεις. - Θα το κάνω, να κι οι ενισχύσεις μου.
Είναι πίτμπουλ. Ο νόμος προβλέπει σύλληψη.
Αν αντισταθεί, τον συλλαμβάνουμε.
Πήγαινε σπίτι, Μπέλα.
Μπέλα, πήγαινε σπίτι.
- Πήγαινε σπίτι, Μπέλα. - Μα με χρειάζεσαι.
Μπέλα.
Μπέλα, σε παρακαλώ, πήγαινε σπίτι.
Μπέλα, σε παρακαλώ. Πήγαινε σπίτι, Μπέλα.
Έτσι μπράβο.
- Με το μαλακό. - Μπέλα, πήγαινε σπίτι.
Ήρεμα. Έτσι.
Μην το κάνεις αυτό.
- Κύριε. - Έλα.
Κύριε, αφήστε τώρα τον σκύλο.
Πρέπει να τον αφήσετε να πάρει τον σκύλο.
Όχι με αυτό στον λαιμό της.
Άφησέ τον.
Τσακ, άσ'τον να το κάνει μόνος του.
Εντάξει, Μπέλα.
Όλα καλά. Όλα καλά, σ'έχω.
Ακολούθησέ με.
Όλα εντάξει, σε κρατάω, μικρή. Όλα καλά.
Όλα εντάξει.
Μπέλα, τα θαλάσσωσα.
Συγνώμη.
- Εντάξει. - Ξαφνικά,
- μύριζα πάρα πολλά σκυλιά. - Είσαι εντάξει. Όλα καλά.
Θα έρθω να σε πάρω, Μπέλα. Κατάλαβες;
Συγνώμη που δεν έκανα Πήγαινε Σπίτι, Λούκας.
- Δεν θα τους αφήσω να σε πειράξουν. - Εντάξει, αρκετά.
Απομακρυνθείτε, παρακαλώ.
Απομακρυνθείτε.
Σε παρακαλώ.
Λούκας;
Είχε πολλή φασαρία, κι όλοι οι σκύλοι ήταν πολύ θλιμμένοι.
Εντάξει.
Μπες μέσα.
Σκέφτηκα πως, αν έκανα Καλό Σκυλάκι, θα με άφηναν να γυρίσω στον Λούκας.
Έκανα Κάτσε.
Έκανα κι άλλο Κάτσε.
Έκανα Μη Γαβγίζεις.
Έκανα πολλά γαβγίσματα.
Είχα πολλή ανάγκη την κουβέρτα του Λούκας.
Έπρεπε να είχα κάνει Πήγαινε Σπίτι.
Έλα.
Γεια σου.
Περίμενε.
Εμένα δεν μου φαίνεσαι και τόσο επικίνδυνη, γλυκούλα μου.
Έλα. Πάμε.
- Πού 'σαι! - Λούκας!
- Γεια σου. Γεια σου. - Είμαι έτοιμη να κάνω Πήγαινε Σπίτι.
Είδες που ήρθα;
- Εδώ είμαι. - Πάει η πρώτη ερώτηση.
Είναι προφανές ότι είναι δικός σας ο σκύλος.
Μπράβο το κορίτσι. Ναι. Ναι. Μπράβο.
Εντάξει. Αυτό είναι.
Λοιπόν, πληρώσατε το πρόστιμο.
Να σας ενημερώσω για το καθεστώς υπό το οποίο αφήνεται ο σκύλος.
Στο Ντένβερ, προκειμένου ένας σκύλος να χαρακτηριστεί ως πίτμπουλ, αρκεί
να το πιστοποιήσουν τρεις υπάλληλοι της Περισυλλογής Αδέσποτων Ζώων.
Κι η Μπέλα πιστοποιήθηκε ως πίτμπουλ.
Τι σημαίνει "πιστοποιήθηκε ως πίτμπουλ";
Σημαίνει ότι αν την ξανασυλλάβουν, θα της κάνουν ευθανασία.
- Τι; - Αυτό ορίζει ο νόμος.
Πίτμπουλ είναι πολύ γενική περιγραφή. Είναι σαν να λέμε "κυνηγόσκυλο".
Έτσι, το δημοτικό συμβούλιο ψήφισε ότι ένας σκύλος μπορεί να απαγορευτεί
βάσει της εμφάνισής του.
Αυτό, βασικά, είναι ρατσισμός απέναντι σε σκύλους.
Το ξέρω. Είναι βλακώδες.
Η Μπέλα είναι το πιο ευγενικό σκυλί του κόσμου.
Πού να τη βλέπατε στο νοσοκομείο, με τους βετεράνους.
Τη λατρεύουν.
Αν μετακομίζαμε;
Ας πούμε, στο Γκόλντεν ή κάπου έξω απ'τα όρια της πόλης;
Αυτό γίνεται.
Στο μεταξύ, έχετε κάποιον για να τη φροντίσει;
Η θεία κι ο θείος μου, ζουν στο Φάρμινγκτον.
- Ίσως μπορούν να βοηθήσουν. - Στο Νιου Μέξικο;
Είναι 650 χιλιόμετρα από δω.
Είμαι πολύ έτοιμη να κάνω Πήγαινε Σπίτι.
Λοιπόν, εδώ είμαστε. Πήρα τον δεινόσαυρό σου.
Τι άλλο έχουμε;
Καλοσύνη σου που το κάνεις αυτό.
Χαρά μας να βοηθήσουμε.
Η Ολίβια είναι πολύ γλυκιά.
Λοιπόν, αυτό ήταν.
Θα είμαι στ'αμάξι.
Γιατί είναι όλοι τόσο στεναχωρημένοι;
Αφού είμαστε όλοι στο σπίτι μας.
Μπέλα, λυπάμαι πολύ.
Θα τα πούμε σύντομα.
Λοιπόν, θα βγω απ'το πίσω παράθυρο.
Τουλάχιστον, αυτό δεν έχει σήτα.
Έλα.
Εδώ, μαζί μου.
Γεια.
Σταμάτα.
Δεν προλαβαίνουν να έρθουν οι ενισχύσεις για να σε βοηθήσουν.
Έχουμε καταλάβει το παιχνιδάκι που παίζεις εδώ.
Είσαι του Γκάντερ, έτσι;
Γι'αυτόν δουλεύεις;
Ίσως να είστε απλώς φιλαράκια.
Λοιπόν, θα αφήσεις τον γιο μου
να πάει ως το αυτοκίνητο, να αποχαιρετήσει τον σκύλο του,
χωρίς να επέμβεις.
Λαμβάνεις;
Λαμβάνω.
Προχώρα, Μπέλα. Αυτό είναι.
Πού 'σαι.
Είσαι πολύ καλό σκυλάκι, Μπέλα.
Το ξέρω ότι δεν θα καταλάβεις, αλλά δεν σε εγκαταλείπω.
Απλά, πρέπει να σε στείλω σε ασφαλές μέρος.
Πού πάμε;
Γιατί να μην κάτσω μπροστά, μαζί σου;
Πάρε.
Να έχεις και την κουβέρτα σου.
Γιατί μου έφερε την κουβέρτα του Λούκας;
Η θέση της είναι στο κρεβάτι.
Σου υπόσχομαι ότι, πολύ σύντομα, θα είσαι στο σπίτι.
Ο Λούκας είπε "Σπίτι", αλλά μετά έκλεισε την πόρτα.
Θέλω τον Λούκας!
Σε παρακαλώ! Όχι!
Η μυρωδιά του άρχισε να σβήνει.
Απομακρυνόμουν ολοένα και περισσότερο.
Μύριζα την κουβέρτα του Λούκας, για να νιώσω καλύτερα,
αλλά δεν ήταν ο Λούκας.
ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟ ΦΑΡΜΙΝΓΚΤΟΝ, ΝΙΟΥ ΜΕΞΙΚΟ
Κάτσε.
Μπέλα, έλα δω.
Ναι.
Είσαι πολύ όμορφη. Ναι, είσαι όμορφη.
Αυτοί οι άνθρωποι ήταν καλοί.
Με φρόντιζαν, αλλά δεν ήταν οικογένειά μου.
Αυτό δεν ήταν το σπίτι μου.
Εμπρός;
Γεια, πώς πάει;
Μια χαρά είναι. Ναι. Σοβαρά;
Εντάξει. Ωραία. Τα λέμε αύριο, λοιπόν.
Μάντεψε.
Βρήκαν ένα ωραίο σπίτι στο Γκόλντεν,
κι αύριο έρχονται να σε πάρουν.
Πάω στοίχημα ότι είσαι έτοιμη να πας σπίτι. Είσαι καλό σκυλί, Μπέλα.
Ο Χοσέ είπε "Σπίτι".
- Καλό σκυλάκι. - Μα, πώς;
Καληνύχτα.
Μ'έπιασε πάλι αυτή η αίσθηση.
Έπρεπε να είμαι με τον Λούκας.
Έπρεπε να βρω έναν τρόπο να πάω κοντά του.
Δεν ήξερα τι ήταν αυτό που βούιζε,
αλλά του Χοσέ πολύ του άρεσε να το κάνει βόλτες στην αυλή.
Αυτό όμως το θυμάμαι, από το Χιονίζει Κάνε Κακά.
Μια στιγμή.
Ναι!
Επιτέλους!
Κάνω Πήγαινε Σπίτι!
Καταλάβαινα πως το Πήγαινε Σπίτι ήταν πολύ μακριά.
Όμως, ήξερα πως πήγαινα προς τη σωστή κατεύθυνση.
Ένιωθα κάτι σαν τράβηγμα, σαν να φορούσα λουρί,
και να μου έλεγαν πώς να κάνω Πήγαινε Σπίτι.
Κι αν συνέχιζα, ήξερα ότι θα έβλεπα ξανά τον Λούκας.
Μέχρι να έρθει το πρώτο βράδυ, είχα κουραστεί πάρα πολύ.
Κι υπήρχαν τόσες περίεργες μυρωδιές.
Τι είναι αυτό;
Μοιάζει με γάτα, αλλά μυρίζει σαν σκύλος.
Ελπίζω να μην ξαναέρθει.
Ήταν ώρα για πρωινό,
αλλά δεν έβρισκα πουθενά το μπολ με το φαγητό.
Δεν είναι μέσα σε μπολ, αλλά μου κάνει.
Αυτό το πρωινό είναι πολύ γρήγορο!
Χρειάζομαι πρωινό!
Αυτό το πρωινό το έπιανες πιο δύσκολα κι απ'τον σκίουρο.
Ήμουν πιο πεινασμένη από ποτέ.
Άνθρωποι.
Υπάρχουν άνθρωποι εκεί κάτω.
Ντουράνγκο, Κολοράντο
Μια αγέλη.
Μήπως να μην τους ενοχλήσω.
Όμως πεινάω πάρα πολύ.
Ο Φαφούτης είναι μεγάλος.
Για να είμαι ευγενική, θα μυρίσω με προσοχή εκεί που έχουν μαρκάρει.
Τι;
Ο Τσουλούφης κάνει κουμάντο.
Ευχαριστώ.
Ήταν σπουδαία αυτή η αγέλη.
Ήξεραν ακριβώς πού να πάνε για να φάνε το καλύτερο κοτόπουλο.
Καλώς τα. Να 'στε.
Ναι, το πιάτο ημέρας. Κοτόπουλο.
Σας αρέσει. Σας αρέσει...
Τον αγαπώ αυτόν με τα κοτόπουλα.
Εντάξει, πολύ ωραία. Αυτό ήταν. Τέλος.
Μπορείτε να φύγετε τώρα, εντάξει; Πηγαίνετε.
Έρχομαι.
Ο Φαφούτης ήταν γενναίος κυνηγός,
που δεν φοβόταν τίποτα.
Ήταν συναρπαστικό να σου μαθαίνει να κυνηγάς.
- Αυτή η αγέλη είχε τρομερή πλάκα. - Γεια σας.
Γεια σας, αγάπες μου.
Εσύ ποια είσαι; Είσαι καινούρια;
Ορίστε, αγάπες μου. Ναι.
Πηγαίνετε σπίτι τώρα. Πάτε σπίτι τώρα. Εμπρός, πηγαίνετε.
Πού το ήξερε ότι έκανα Πήγαινε Σπίτι;
Σπίτια σας!
- Ήταν μια υπέροχη μέρα. - Μπράβο, Σαρτζ.
Πού πάει ο Φαφούτης;
Εντάξει, μπες μέσα. Έλα.
Κι η Τριχωτοκάπουλη το ίδιο;
Φαίνεται πως μένουμε οι δυο μας, Τσουλούφη.
Μια στιγμή.
Όλοι από την αγέλη έχουν δικούς τους ανθρώπους.
Ο Τσουλούφης ήθελε να πάω μαζί του, να μπω στη δική του οικογένεια.
Έμοιαζε να είναι ωραία εκεί μέσα, με πολλές ωραίες μυρωδιές.
Θα μπορούσα να είμαι ευτυχισμένη εδώ.
Όμως, δεν με είχαν ανάγκη.
Η μαμά με είχε ανάγκη.
Ο Λούκας με είχε ανάγκη.
Κι εγώ τους είχα ανάγκη.
Λούσι! Να σε.
Έτσι, έπρεπε να συνεχίσω το Πήγαινε Σπίτι.
Η ΠΕΡΙΟΧΗ ΕΧΕΙ ΑΡΚΟΥΔΕΣ
Τώρα πια ήξερα ότι, για να κυνηγήσω, έπρεπε να πάω σε μέρη με ανθρώπους,
και να κάνω αυτά που μου έμαθε ο Φαφούτης.
ΧΑΘΗΚΕ ΣΚΥΛΟΣ Αμοιβή - "Μπέλα"
ΠΡΟΣΟΧΗ ΑΓΡΙΑ ΖΩΗ
ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΟΓΙΟΤ ΠΡΟΣΟΧΗ
Μου μύριζε αίμα.
Ήταν το μεγαλύτερο ζώο που είχα δει ποτέ.
Και της είχε συμβεί κάτι πολύ κακό.
Ελάτε! Από δω.
Το βλέπω. Πάμε.
Πρέπει να πιάνει χίλια δολάρια αυτό το πράγμα.
Το λιγότερο. Υπέροχο.
- Πόσο το κάνεις; Γύρω στα 50-60 κιλά; - Ναι.
- Ελάτε να βγάλουμε μια σέλφι. - Αμέ, εννοείται.
Εντάξει, έτοιμοι;
- Ναι. - Ορίστε.
Είναι πανέμορφη.
- Ναι, αυτή θα κρεμαστεί στον τοίχο. - Ναι.
Τι είναι αυτό;
Μοιάζει με γάτα.
Ελπίζω η γάτα να φύγει μαζί μου, και να μην την πιάσουν αυτοί οι κακοί.
Αυτή η γάτα δεν μύριζε σαν καμία άλλη γάτα που είχα δει.
Μήπως με ακολουθούσε;
Ναι, με ακολουθούσε.
Ξαφνικά, κατάλαβα ότι δεν ήταν ενήλικη γάτα.
Ήταν ακόμη μικρή.
Ένα πολύ μεγάλο γατάκι.
Έλα, Μεγάλο Γατάκι. Από δω.
Εκείνο το μεγάλο ζώο πρέπει να ήταν η μαμά του.
Το Μεγάλο Γατάκι μου θύμισε τη μαμά σκύλο,
και πόσο είχα στεναχωρηθεί όταν την πήραν.
Χρειαζόταν κάποιον να τη φροντίσει.
Η μαμά της δεν μπορούσε πια να την ταΐσει,
έτσι το έκανα εγώ.
Εγώ ήμουν τώρα η Μαμά Γάτα για το Μεγάλο Γατάκι.
Το Μεγάλο Γατάκι χρειαζόταν τροφή, κι εγώ επίσης.
Έτσι, έκανα αυτό που θα έκανε κάθε μάνα.
Πήγα να κυνηγήσω.
Συγνώμη, μωράκι!
Μη! Άσ'το κάτω!
Πολλά βράδια, το Μεγάλο Γατάκι έφευγε και κυκλοφορούσε μόνο του.
Εγώ κοιμόμουν κι ονειρευόμουν το σπίτι.
Έτοιμη για το μικρούλι κομματάκι τυρί;
Έλα, πάρε. Καλό σκυλάκι.
Είσαι πολύ καλό σκυλάκι, Μπέλα.
Καθώς ο καιρός περνούσε, και το Μεγάλο Γατάκι μεγάλωνε,
εξακολουθούσε να μην καταλαβαίνει πώς να κάνει Πήγαινε Σπίτι.
Έτσι, όποτε προσπαθούσε να με βγάλει απ'τον δρόμο,
πάντα έπρεπε να την επαναφέρω.
Όποτε το Μεγάλο Γατάκι έφευγε τη νύχτα, κάποιος του έδινε φαγητό.
Οι γάτες τρελαίνονται για τα ψάρια,
αλλά εγώ θα ήθελα κάποιος να του δώσει κοτόπουλο.
Κρατούσαμε ζεστή η μία την άλλη.
Ήμασταν οικογένεια πια.
Από το πρωί, μου μύριζε κάτι.
Κάτι σαν σκύλος.
Πρώτα, τους άκουσα.
Μετά, τους είδα.
Τα μάτια τους ήταν ψυχρά.
Εμάς κυνηγούσαν.
Έπρεπε να προστατέψω το Μεγάλο Γατάκι.
Ε! Φύγετε! Φύγετε από δω!
Ουστ! Δρόμο!
Για δείτε.
- Αγριόγατα είναι; - Όχι, όχι, είναι πούμα.
Είναι μικρό πούμα.
- Το Μεγάλο Γατάκι τους φοβόταν. - Είναι πολύ γρήγορο.
Εγώ όμως αποφάσισα να δω αν θα μας έδιναν φαγητό.
Εμένα φοβισμένο μου φάνηκε.
Πρώτη φορά βλέπω πούμα έξω στη φύση.
Ήταν τεράστιο. Είχε σχεδόν τρία μέτρα μήκος.
- Τριάμισι, εύκολα. - Ναι.
Για να δούμε αν γράφει το όνομά σου η ταυτότητα.
Τι καλό σκυλάκι.
- Γλύκα είναι. - Ναι, είναι.
Θες λίγο ζαμπόν;
Πάρε ζαμπονάκι. Αυτό είναι. Κάτσε. Μπράβο.
Το όνομά της είναι Μπέλα.
Φέρε ποδαράκι. Μπράβο. Αυτό είναι.
Έχει κι ένα τηλέφωνο. "Λούκας Ρέι".
Λούκας;
Θα τον πάρω τηλέφωνο.
Παιδιά, νομίζω ότι κάτι κινείται εκεί πίσω.
Λοιπόν, βγήκε τηλεφωνητής.
Καλέσατε τον Λούκας Ρέι...
- Αυτός είναι! - ... βοηθό διευθυντή
στο νοσοκομείο Μακλάρεν της Υπηρεσίας Απομάχων. Αφήστε μήνυμα.
Αν καλείτε για τον σκύλο μου που χάθηκε, την Μπέλα...
Φίλε, σαν τρελή κάνει.
...παρακαλώ, αφήστε τον αριθμό σας ή καλέστε την Ολίβια, στο 612589174...
Τι;
- Το πούμα! Μπείτε στην καρότσα! - Θεούλη μου.
Εδώ είμαι, Λούκας.
Εδώ είμαι. Εδώ είμαι.
ΜΠΕΛΑ
Είναι το Χιονίζει Κάνε Κακά!
Κάνει λες κι είναι πανεύκολο.
Σκύλος!
Πάει πολύς καιρός που δεν έχω παίξει με σκύλο.
Ντατς, σε ποιον γαβγίζεις;
- Ήσυχα. Έλα. - Σκάσε.
Ντατς!
Παλιοκοπρίτη!
Ντατς!
Φύγε από εκεί!
Ντατς!
Μύριζα τον φόβο του σκύλου.
Εδώ από κάτω πρέπει να είναι. Αυτά είναι τα σκυλιά του.
- Εδώ! Εδώ! - Έλα.
Αναπνέει;
Κάλεσε ασθενοφόρο.
Εντάξει, προχωρήστε.
- Θα ζήσει; - Ναι.
Του σώσατε τη ζωή.
Τι γίνεται με τα σκυλιά; Δικά του είναι.
Από εσάς εξαρτάται.
Μπορούμε να καλέσουμε την Περισυλλογή Αδέσποτων, μα δεν θα τους περιμένουμε.
Λυπάμαι, παιδιά. Καλή τύχη.
Μάλλον τα παίρνουμε μαζί μας.
Πάμε, σκύλοι.
Μεγάλο Γατάκι!
Εμπρός. Πάμε.
Μη με παίρνεται μακριά του. Με έχει ανάγκη.
Εμπρός, σκύλοι. Ελάτε.
Όχι.
Πάμε. Ελάτε.
Σας παρακαλώ.
Ντατς, έλα δω.
Έλα, μικρή. Έχε μας εμπιστοσύνη.
Γιατί έχω την αίσθηση ότι κατά βάθος το απολαμβάνεις;
Μ'αρέσουν τα σκυλιά.
Αυτήν εδώ πρέπει να την ταΐσουμε πιο πολύ όμως.
- Φαίνονται τα πλευρά της. - Θέλω έξω.
Όπα, όχι, όχι, μη. Μη γδέρνεις την πόρτα.
Πώς σε λένε;
Μόλι; Έλι;
Αφήστε με να βγω έξω.
- Μπλαντς. - Μπλαντς;
Πλάκα μου κάνεις.
Τον σκύλο της μητέρας μου τον έλεγαν Μπλαντς.
Εντάξει, αυτό εξηγεί διάφορα.
Βλέπεις; Του αρέσει εδώ.
Γκάβιν, πρέπει να επιστρέψουμε τους σκύλους στον τύπο.
Μου αρέσουν τα Χρυσά Κορίτσια.
Πολύ ανεπαίσθητα, μύριζα το Μεγάλο Γατάκι στον αέρα.
Με περίμενε.
Κι ακόμη πιο μακριά απ'αυτό, ο Λούκας και το Πήγαινε Σπίτι.
Μπέατρις; Μίλι; Σόφι;
Σέιντι;
Κλόι;
Μπέλα.
Μπέλα! Βλέπεις; Σου το είπα. Μπέλα τη λένε. Πολύ καλός σκύλος.
- Πώς ήξερε το όνομά μου; - Σε λένε Μπέλα.
Όταν κατέβουμε ξανά στην πόλη, θα σου πάρω
μια ταυτότητα με το όνομά σου.
Ναι, βρε. Θα σου πάρω.
Γκάβιν.
Του Ντατς του άρεσε εδώ, κι εμένα επίσης.
Είχαμε φαγητό όποτε θέλαμε.
Θέλετε μια λιχουδιά;
Ήμασταν μέσα στα ζεστά.
Ο Ντατς κι εγώ είχαμε κάτι μαλακό για να ξαπλώνουμε.
Κι είχαμε ο ένας τον άλλον.
Άρχισα να το νιώθω σπίτι μου.
- Γεια. - Γεια.
Τι είν'αυτό;
Για να γιορτάσουμε που τελείωσες το διήγημά σου.
Έλα εδώ.
Έβαλες το τηλέφωνό μας πάνω στις ταυτότητές τους;
Τίνος το τηλέφωνο θα έβαζα;
Αυτήν την μυρωδιά την ήξερα.
Με βοηθάς; Σ'αρέσει να κάνεις μπουγάδα;
- Εμπρός. - Μπουγάδα; Το ήξερα αυτό το παιχνίδι.
Σ'αρέσει, έτσι;
Ναι.
Τι είναι;
Με συγχωρείτε ένα λεπτό;
Του τύπου με τη χιονοστιβάδα... Η αδερφή του.
Βγήκε απ'το νοσοκομείο.
Με συγχωρείτε...
Ναι, ασφαλώς έτσι θα είναι.
Ο Ντατς σίγουρα είχε ξαναπάει εκεί.
Είχε μαρκάρει σχεδόν τα πάντα στην αυλή.
Ήρεμα, Ντατς. Ήρεμα.
Είναι κανείς εδώ; Κύριε Κερτς;
- Έλα, Μπέλα. - Κύριε Κερτς;
Εδώ πίσω.
Θεέ μου! Ντατς.
Κάτω!
Ο Ντατς χάρηκε που σας είδε.
Έχω 11 κατάγματα, κι ο σκύλος χοροπηδάει πάνω μου.
Φύγε από πάνω μου, χαζόσκυλο!
Ο Ντατς χαιρόταν που έβλεπε αυτόν τον άνθρωπο,
αλλά τι άνθρωπος ήταν αυτός, που δεν χαιρόταν που έβλεπε τον Ντατς;
Εγώ είμαι ο Τέιλορ. Από δω ο Γκάβιν.
Εμείς σας ξεθάψαμε απ'το χιόνι.
Δεν θυμάμαι τίποτα απ'αυτά.
Ξέρω μόνο πως η αδερφή μου είπε ότι θα φέρετε τον σκύλο,
το οποίο είναι γελοίο.
Γελοίο;
Δεν σας καταλαβαίνω.
Με βλέπετε να μπορώ να φροντίσω κανέναν σκύλο;
Μα είναι δικά σας τα σκυλιά.
Σκυλιά; Τον άλλον ούτε που τον έχω ξαναδεί.
Δεν είναι δική σας η Μπέλα;
Μα προσπαθούσε να σας ξεθάψει.
Δεν παίρνω κανένα απ'τα δυο.
Μα πρέπει να πάρετε έστω τον Ντατς.
Ό,τι είναι να κάνετε με το άλλο, κάντε το ίδιο και με τον Ντατς.
Πάμε, σκύλοι.
Πάμε, Ντατς. Έλα.
Πάμε.
- Έλα. - Αυτός ο άνθρωπος αξίζει τη μοναξιά.
Έλα δω.
Έλα δω, Μπέλα.
Μπράβο το κορίτσι μου.
Μείναμε, λοιπόν, με δυο μεγάλους, σαλιάρηδες σκύλους.
Όπως πάντα ήθελα.
Είναι καλά σκυλιά.
- Ναι, είναι. - Έλα δω.
- Έλα δω, Μπέλα. Έλα δω. - Αυτό είναι.
Περίμενε. Περίμενε. Περίμενε.
Το χιόνι είχε φύγει, αλλά ήξερα πού ήμουν.
Ήμουν κοντά στο μέρος που είχα δει τελευταία φορά το Μεγάλο Γατάκι.
Και, ξαφνικά, το ένιωσα.
Το τράβηγμα απ'το αόρατο λουρί, δυνατότερο από ποτέ.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνουμε; Να πάμε σε μαγαζί για κατοικίδια.
Πρέπει να πάρουμε σκυλοτροφή.
Ο Ντατς ήθελε να μείνω.
- Ως μέλος αυτής της νέας οικογένειας. - Όπα! Εδώ! Σκύλοι, όχι, όχι.
Μη, όχι τόσο μακριά.
- Ελάτε! - Ελάτε εδώ.
- Θα ήταν τόσο εύκολο. - Σκύλοι! Ντατς.
- Ντατς. - Ελάτε.
- Σκύλοι, εδώ. - Έλα, Μπέλα.
Ντατς.
- Μπέλα, έλα δω. - Έτσι μπράβο.
Ο Ντατς είχε επιτέλους πάει σπίτι του,
- σ'ένα σπίτι που του άξιζε. - Μπράβο.
- Έλα δω, Μπέλα. - Έλα δω.
- Μπέλα, έλα. - Μπράβο. Κάτσε.
Μπέλα!
- Περίμενε, Μπέλα. Μπέλα! - Έλα δω. Έλα δω.
Μπέλα.
Μπέλα, έλα δω!
Μπέλα!
Ο Ντατς είχε βρει τον Λούκας του.
- Έλα δω. Έλα, Μπέλα. - Μπέλα.
Τώρα, έπρεπε κι εγώ να βρω τον δικό μου.
Μπέλα!
Ήμουν και πάλι πεινασμένη.
Και μου έλειπε το Μεγάλο Γατάκι.
Και ο Ντατς.
Έπρεπε να βρω μέρη με ανθρώπους, για να φάω,
παρόλο που δεν ήταν στον δρόμο του Πήγαινε Σπίτι.
ΜΟΤΕΛ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΔΩΜΑΤΙΑ
Έψαξα όλη την πόλη,
αλλά όλα τα μέρη, που ήταν καλά για κυνήγι, ήταν κλειστά.
Μια στιγμή, αυτό είναι...
ΑΓΟΡΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ
Κοτόπουλο!
Γκάνισον, Κολοράντο
Να το, μπροστά μου.
Λες και με περίμεναν.
Όπα! Έι!
Σταματήστε τον σκύλο!
Σταμάτα αυτόν τον σκύλο!
Πιάσ'τον! Τον έχω!
Το φαγητό που πέφτει στο πάτωμα είναι πάντοτε του σκύλου!
Κοτόπουλο, κοτόπουλο, κοτόπουλο!
Ήταν πεντανόστιμο.
Θα τρελαινόταν το Μεγάλο Γατάκι.
Γεια σου, μήπως θες και λίγο απ'αυτό;
Λίγο νεράκι;
Καλό σκυλάκι.
Μπράβο, μικρή.
Εντάξει. Ναι.
Ναι, είσαι όμορφη. Ναι.
Επ, τι είναι αυτό εδώ;
Ναι, για να δούμε. Ναι, ταυτότητα σκύλου.
Είσαι η Μπέλα.
Ναι, κι εμένα μου έδωσαν ταυτότητα σκύλου.
Ήξερε πώς με λένε.
- Μήπως τον έχω ξαναδεί; - Ακόμα και πέρα απ'τις ταυτότητες,
μου φακέλωσαν τα βιομετρικά μου στοιχεία.
Έλα.
Καλό σκυλάκι.
- Όχι. - Μπράβο το κορίτσι.
Άστεγος Βετεράνος... Ζητάω Λεφτά για Σκυλοτροφή - Να Είστε Καλά
Τον έλεγαν Άξελ,
και με είχε πάντα δεμένη.
- Γεια σου, γλυκούλα. - Γεια σου.
Είσαι γλυκύτατη.
- Ορίστε. - Αντίο.
Ευχαριστώ.
Ανεβάζεις τη δουλειά, Μπέλα.
Είχε κάτι που μου ήταν οικείο.
Ο Άξελ ήταν θλιμμένος, όπως ήταν θλιμμένος κι ο Μακ.
Όπως ήταν θλιμμένη κι η μαμά.
Ήθελα να πάω να διασκεδάσω, όπως έκανα με την αγέλη,
αλλά ο Άξελ δεν καταλάβαινε ότι οι σκύλοι θέλουν να παίζουν.
Ήρεμα, μικρή.
Κρατούσαμε ζεστό ο ένας τον άλλον.
Μπράβο.
Φρόντιζε να μην πεινάσω ποτέ.
Μπράβο, Μπέλα.
Σιγά-σιγά, ο αέρας ζεστάθηκε.
Αλλά, ο Άξελ ήταν όλο και πιο θλιμμένος.
Πίστευα πως ο Άξελ ποτέ δεν θα με άφηνε λυτή.
Δεν μου άρεσε να είμαι αλυσοδεμένη.
Δεν το ένιωθα σωστό.
Δεν ήξερα πώς να βοηθήσω τον Άξελ, αλλά να φροντίσω και τον εαυτό μου.
Ήθελα να κάνω Πήγαινε Σπίτι.
Σ'αγαπώ.
Οι δυο μας μείναμε.
Είσαι ο μόνος φίλος που έχω.
Σ'αγαπώ, Μπέλα.
Σ'αγαπώ.
Οι δυο μας είμαστε, Μπέλα.
Εσύ κι εγώ.
Μπέλα, σ'αγαπώ.
Σ'αγαπώ, Μπέλα.
Σ'αγαπώ.
Ξάπλωσα με τον Άξελ, καθώς σιγά-σιγά η ζέστη έφευγε από μέσα του,
μέχρι που δεν υπήρχε πια Άξελ,
και δεν ήταν πια θλιμμένος.
Έκατσα, σαν καλό σκυλάκι,
πιστεύοντας ότι κάποιος θα ερχόταν να με πάρει.
Δεν ήρθε κανείς.
Δεν έπιανε που καθόμουν σαν καλό σκυλάκι.
Ήταν λες και με είχε ξεχάσει ολόκληρος ο κόσμος.
Αλλά δεν μπορούσα να τα παρατήσω.
Διψούσα τόσο πολύ.
Χρειαζόμουν νερό.
Λοιπόν, Μπέλα, αυτό είναι πολύ σημαντικό.
Έτοιμη; Εντάξει.
Πήγαινε σπίτι.
Αυτό είναι.
Πήγαινε σπίτι, Μπέλα.
Πήγαινε σπίτι.
Έλα, έχει ένα τέλειο μονοπάτι εδώ κάτω.
Στάσου! Περίμενέ με!
- Κάνε γρήγορα. Πάντα καθυστερείς. - Όχι, δεν καθυστερώ.
Κοίτα. Ένας σκύλος.
Άνθρωποι.
- Τι έχει πάθει; - Δεν ξέρω.
Πρόσεχε μην είναι λυσσασμένος.
Δεν είναι λυσσασμένος, ρε βλάκα.
Έχει παγιδευτεί. Καλό σκυλάκι.
Είναι δεμένο με αλυσίδα σε κάτι.
- Τι... Τι είναι; - Υπάρχει ένα πτώμα εκεί.
Αποκλείεται.
- Μ'αυτό είναι δεμένος ο σκύλος. - Είναι νεκρός;
Έτσι νομίζω.
Τι θα κάνεις;
Καλό σκυλάκι.
Το νερό ποτέ δεν ήταν τόσο νόστιμο.
Ήξερα πια ότι το ταξίδι μου ήταν πολύ μεγαλύτερο απ'ό,τι φανταζόμουν.
Δύο χειμώνες.
Πόσους ακόμα χειμώνες θα κρατούσε;
Και πόσους ακόμα θα άντεχα;
Η μυρωδιά τους ήταν παντού.
Πάλι με κυνηγούσαν.
Ήξερα ότι θα έρχονταν.
Αλλά, δεν θα τους άφηνα να νομίζουν ότι φοβάμαι.
Είναι το...
Όντως, είναι το Μεγάλο Γατάκι.
Και τώρα, είναι πάρα πολύ μεγάλο γατάκι.
Ένιωθα πολύ ωραία που ήμασταν και πάλι μαζί.
Καταλάβαινα ότι έτσι ένιωθε και το Μεγάλο Γατάκι.
Ήξερα ότι ο Λούκας θα χαιρόταν να γνωρίσει το Μεγάλο Γατάκι.
Και θα κοιμόμασταν όλοι μαζί στο κρεβάτι.
Οπωσδήποτε, ο Λούκας θα έπρεπε να πάρει μεγαλύτερο κρεβάτι.
Αυτή η μυρωδιά είναι καινούρια.
Δεν ξέρω τι είναι αυτά, κι ούτε θέλω να μάθω.
Μεγάλο Γατάκι!
Να το.
Το Πήγαινε Σπίτι κι ο Λούκας.
Το Μεγάλο Γατάκι ήθελε να πάω μαζί του,
κι εγώ ήθελα να έρθει εκείνο μαζί μου.
Κατάλαβα τότε πως το Μεγάλο Γατάκι δεν θα ερχόταν σπίτι μαζί μου,
να κοιμάται στο κρεβάτι.
Θα είμαι πάντα η μαμά γάτα σου.
Το αγαπούσα το Μεγάλο Γατάκι.
Όμως, ήξερα πως δεν θα το ξαναέβλεπα.
ΝΤΕΝΒΕΡ ΟΡΙΟ ΠΟΛΗΣ
Ένας σκύλος!
Σκυλάκι, έλα δω! Έλα δω, σκυλάκι!
Έλα δω! Έλα δω, σκυλάκι!
- Είστε καλά; - Ναι.
Σταματήστε. Σας παρακαλώ.
Τι συμβαίνει;
- Έλα. - Σας παρακαλώ, σταματήστε.
- Εδώ, σκυλάκο. - Έλα δω.
Έλα δω, μικρή. Έλα δω.
Έλα δω, μικρούλι.
Πονάω τόσο πολύ, αλλά πρέπει να συνεχίσω.
Άρχισα να αναγνωρίζω τους δρόμους και τα σπίτια.
Επιτέλους, έκανα αυτό που μου είπε ο Λούκας.
Έκανα "Πήγαινε Σπίτι".
Λούκας! Μαμά!
- Ποιος είναι; - Λούκας!
Δεν μπορείς να μπεις μέσα. Έλα.
Έλα δω. Εντάξει, βγες έξω.
Όλα ήταν αλλιώτικα.
Έλα δω. Έλα. Θα σου δώσω λιχουδιά, αν βγεις έξω.
Λούκας; Μαμά;
Θεέ μου.
Πού πήγαν;
Ένας αδέσποτος σκύλος μόλις μπήκε στο σπίτι μου.
Από τη μυρωδιά, καταλάβαινα ότι είχαν φύγει πριν από πολύ καιρό.
Προσπάθησα τόσο πολύ, έκανα τόσο πολύ δρόμο.
Δεν άντεχα να κάνω ούτε βήμα παραπάνω.
Μαμά Γάτα;
Πώς μίκρυνες τόσο;
- Εσείς καλέσατε για ένα αδέσποτο; - Εγώ.
- Εσύ. - Εσύ.
Η Μαμά Γάτα με έβλεπε να φεύγω, όπως έκανε και το Μεγάλο Γατάκι.
Μάλλον έτσι θα αποχαιρετούν οι γάτες.
Υπήρχε ένα τελευταίο μέρος να ψάξω για τον Λούκας.
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΠΟΜΑΧΩΝ ΝΤΕΝΒΕΡ Κύρια Είσοδος
- Έχει σκυλιά; - Ναι, μπράβο το σκυλάκι μου.
Παλιά, μόνο εγώ ήμουν.
- Ολίβια; - Τι;
Νομίζω ότι μόλις πέρασε ένας αδέσποτος σκύλος.
Βαράει ο συναγερμός, εγώ σηκώνομαι.
Έχω κάπου να πάω.
Μ'αρέσει η δουλειά.
Αποκλείεται.
Δεν μπορεί.
Μπέλα;
Αυτή είναι! Έλα δω! Έλα δω, μικρή.
Τι έπαθες, κοπέλα μου;
Τι; Τι είναι;
- Όχι. - Λούκας;
Δεν μπορεί.
Μπέλα!
Λούκας, Λούκας, Λούκας!
Μπέλα, Μπέλα! Ζεις.
Δεν το πιστεύω.
Μπέλα, πού ήσουν τόσο καιρό;
- Η Μπέλα είναι; - Ναι, αυτή είναι. Στ'αλήθεια.
Μπέλα!
Θεέ μου. Πάνε σχεδόν δυόμισι χρόνια.
- Γεια σου. - Λούκας! Ολίβια! Μαμά!
Έκανα Πήγαινε Σπίτι!
- Γύρισε σπίτι. - Ναι, ναι.
Παίρνεις τον κτηνίατρο, να του πεις ότι πάμε;
- Ναι. Ναι. - Φέρνω τ'αμάξι.
Λούκας; Λούκας, είναι ένας αστυνομικός έξω, λέει να πας τον σκύλο εκεί.
Λυπάμαι.
Έλεος.
Πλάκα κάνεις;
Λοιπόν.
Δεν είναι τίποτα σπουδαίο. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
Ήρθα να πάρω αυτό το πίτμπουλ.
Κι αν με παρεμποδίσει οποιοσδήποτε από εσάς,
αυτοί οι αστυνομικοί θα σας συλλάβουν.
Δεν θέλουμε να δημιουργήσουμε πρόβλημα,
αλλά πρέπει να πάρουμε το ζώο.
Ήθελα να μάθω για ποιο λόγο μαζεύτηκε
η μισή υπηρεσία εδώ, για μια τυπική κλήση Περισυλλογής Αδέσποτου.
Θέλει κανείς να με ενημερώσει;
Αρχηγέ, ήρθα για κατάσχεση, και κάποιοι από αυτούς εδώ
προσπαθούν να δημιουργήσουν ζήτημα.
Πρόκειται για παρεμπόδιση, υπόθαλψη επικίνδυνου ζώου,
και παράβαση έννομης διαταγής.
Λοιπόν, ποιος από εσάς ευθύνεται γι'αυτήν τη συρροή αδικημάτων;
Κάτι τέτοιο περίμενα.
Αυτό είναι το πίτμπουλ;
Εμένα δεν μου μοιάζει για πίτμπουλ.
Είναι ο σκύλος μου, κι είναι χτυπημένος.
Τον πάω στον κτηνίατρο.
Λυπάμαι που θα σ'το πω, αλλά ο Τσακ έχει δίκιο.
Πρέπει να πάρουμε τον σκύλο σου στο άσυλο.
Καλώς.
Μα, θα πρέπει πρώτα να περάσετε
απ'το 1ο Τάγμα της 3ης Μεραρχίας του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ.
1η Μεραρχία Πεζικού.
82η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία των ΗΠΑ.
6ος Στόλος, Ναυτικό των ΗΠΑ.
101η Αερομεταφερόμενη Μεραρχία των ΗΠΑ.
4η Μεραρχία Πεζικού των ΗΠΑ.
Θέλετε πραγματικά να κλιμακωθεί το πράγμα;
Εσύ θες;
Κυρία, η δουλειά μου είναι να εφαρμόζω τον νόμο,
κι ο νόμος λέει ότι οφείλω να θέσω αυτό το ζώο υπό περιορισμό.
Αν αυτό συνεπάγεται τέιζερ και σπρέι πιπεριού,
τότε έτσι θα γίνει.
Σύμφωνα με διάταγμα της πόλης του Ντένβερ...
Μια στιγμή.
Είπε "Ντένβερ".
Σωστά.
Εδώ όμως δεν είναι Ντένβερ.
- Εδώ είναι ομοσπονδιακή ιδιοκτησία. - Τι πράγμα;
Το νοσοκομείο Απομάχων είναι ομοσπονδιακή ιδιοκτησία.
Τυπικά, δεν ανήκει στην πόλη του Ντένβερ.
Οπότε αυτό ήταν, αρχηγέ.
Δεν χρειάζεται να τσακωθούμε, διότι δεν έχετε δικαιοδοσία.
Λοιπόν, πού υπηρετήσατε εσείς οι δυο;
- Στη Βασόρα. - Στην Καμπούλ.
Στο Χουέ, στην επίθεση του Τετ.
Λοιπόν, η παράσταση τελείωσε. Μαζέψτε τα να φύγουμε.
Ναι.
Αν δω τον σκύλο εκτός των εγκαταστάσεων, θα σε σταματήσω.
Όχι, δεν θα τον σταματήσεις.
Τσακ, μου κάνουν περισσότερα παράπονα για σένα
απ'ό,τι για όλους τους άλλους υπαλλήλους μαζί.
Να παραδώσεις το όχημα. Βγαίνεις από τις εξωτερικές επιχειρήσεις.
Και κανείς δεν θα σταματήσει κανέναν για έναν σκύλο.
Καταλάβατε;
Ωραία.
Θεέ μου, Μπέλα, μας έλειψες τόσο πολύ.
Δεν έχω καταλάβει τι έγινε μόλις τώρα,
αλλά είμαι αρκετά σίγουρη ότι ήταν κάτι καλό.
ΓΕΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΣΑΣ - ΚΑΛΩΣΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟ ΓΚΟΛΝΤΕΝ - ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ
Κοίτα τι βρήκα στο μπαούλο.
Το είχα ξεχάσει τελείως.
- Έλα δω. - Το θυμάσαι αυτό, Μπέλα;
Η κουβέρτα του Λούκας μου!
- Θέλω να δοκιμάσω κάτι. - Ναι.
Ήταν το αγαπημένο της, όταν ήταν μικρή.
Όμως, μετά από τόσα που πέρασε, δεν ξέρω αν θα το θυμάται.
Μπέλα, θέλεις ένα...
- Μικρούλι κομματάκι τυρί. - ... μικρούλι κομματάκι τυρί;
Το θυμάται.
Είναι απίθανος σκύλος.
Ναι, πραγματικά.
Ήμουν στ'αλήθεια σπίτι
με τον Λούκας και με την Ολίβια.
Ήμουν εκεί που είχα ανάγκη να είμαι.
Και το Μεγάλο Γατάκι ήταν εκεί που είχε ανάγκη να είναι.
Τελικά, κατάλαβα
ότι το αόρατο λουρί που με οδήγησε στον Λούκας
ήταν αυτό της αγάπης.
Ήταν ο άνθρωπός μου.
Κι ήμουν ο σκύλος του.
SupRip-Διορθώσεις-Συγχρονισμός VaVooM
SupRip-[GREEK]