Μετάφραση, επιμέλεια: g_poli
Είστε έτοιμοι;
Έτοιμοι.
Έτοιμοι να ξεχάσουμε μια για πάντα.
Ωραία, κ. Λάμπερτ.
Κλείστε τα μάτια σας, λοιπόν.
Και οι δυο.
Πάρτε μια βαθιά ανάσα.
Τώρα νυστάζετε όλο και πιο πολύ.
Κανείς σας δε θα θυμάται την περασμένη χρονιά.
Δεν υπάρχει μέρος που λέγεται Υπερπέραν.
Θα θυμάστε μόνο το κώμα του Ντάλτον.
Και την ανάρρωσή του.
Αφήστε το σκοτάδι να απομακρυνθεί...
όλο και περισσότερο.
9 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
"Για όλα υπάρχει η στιγμή."
"Η στιγμή που γεννιόμαστε..."
"και η στιγμή που πεθαίνουμε."
"Η στιγμή που θα σκοτώσουμε..."
"και η στιγμή που θα γιατρευτούμε."
"Η στιγμή που θα κρατήσουμε..."
"και η στιγμή που θα απορρίψουμε."
"Η στιγμή που θα κλάψουμε και η στιγμή που θα γελάσουμε."
"Η στιγμή που θα θρηνήσουμε και η στιγμή που θα χορέψουμε."
"Η στιγμή που θα σωπάσουμε..."
"και η στιγμή που θα μιλήσουμε."
"Η στιγμή που θ' αγαπήσουμε και η στιγμή που θα μισήσουμε."
"Η στιγμή του πολέμου και η στιγμή της ειρήνης."
- Αμήν. - Αμήν.
Παραδίδουμε αυτό το σώμα στη γη.
Χους ει και εις χουν απελεύσει.
Αμήν.
Μια όμορφη τελετή για μια όμορφη γιαγιά.
Σας αγαπούσε πολύ.
- Η μητέρα σου ήταν καλή φίλη, Τζος. - Ευχαριστώ.
Μου λείπει η γιαγιά.
- Κι εκείνης της λείπεις, Κάλι. - Στους νεκρούς δε λείπει τίποτα.
Μην τον ακούς. Της λείπεις.
Τα λέμε το άλλο Σαββατοκύριακο.
Ντάλτον.
Ντάλτον!
- Βλέπεις τώρα; - Είναι αγχωμένος που θα φύγει.
Για το κολέγιο την άλλη βδομάδα.
Ναι, το ξέρω.
Ευχαριστώ που τα κανόνισες όλα. Εγώ δεν είχα το κουράγιο.
Γιατί δεν τον πας εσύ στη σχολή;
Έχεις χρόνο μέχρι να 'ρθουν οι μαθητές σου.
Δε θα το ήθελε.
Εσύ είσαι ο γονιός, όχι αυτός. Εκτός αν δε θες.
Δε μπορώ.
Γιατί;
Μια ιδέα είπα, μήπως τα ξαναβρείτε.
Επειδή θα φύγει σύντομα. Σκέψου το, πάντως.
- Αντίο. - Τα λέμε.
Με συγχωρείτε.
Γνωριζόμαστε;
Ήξερα τη μητέρα σου από παλιά.
Αλλά χάσαμε επαφή.
Πώς λέγεσαι;
Καρλ.
Χαίρω πολύ, Καρλ.
Ευχαριστώ που ήρθες. Συγγνώμη που σε άρπαξα.
- Έχω πολλά στο μυαλό μου. - Καταλαβαίνω.
Ο θάνατος πλημμυρίζει το μυαλό με αναμνήσεις.
Αλλά πάντα μπορείς να φτιάξεις καινούριες.
- Ναι. - Αντίο, Τζος.
Καρλ.
Λοιπόν, φίλε, κάτι σκέφτηκα.
Θες να σε πάω εγώ στη σχολή την άλλη βδομάδα;
Τι είπες, Ντάλτον;
Να την αλλάξω; Θες να κρατήσουμε την ίδια πάνα;
Άκου τι θα κάνουμε. Θα καθαρίσουμε την πάνα...
και θα ξαναβάλουμε την ίδια.
Αυτό θες;
Εντάξει, αυτό θα κάνουμε.
Τι ρούχα θες να βάλεις;
Για πες. Αρκεί να μου πεις.
Ντάλτον: Δε με πειράζει.
Ω, γαμώτο.
Δηλαδή...
Τέλεια.
Ωραία.
Εντάξει.
Πεινάς;
Κόψε αυτό το κατσούφιασμα αν θες να τα πάμε καλά.
- Μαμά: Πώς πάει; - Χάλια.
Μια χαρά.
Η μαμά είπε ότι βρήκες καθηγητή καλλιτεχνικών. Πώς τον λένε;
Γυναίκα είναι. Άρμαγκαν.
Καλή είναι;
Η καλύτερη.
Μπράβο.
Το ελπίζω να είναι, με τα λεφτά που παίρνει.
Εδώ είμαστε.
Αρχίζει η καλοπέραση.
Έλα 'δω εσύ.
Καλωσήρθες, φίλε.
Κάππα Ταφ, ε; Εγώ ήμουν στην Κάππα Ζήτα.
Πριν πολύ καιρό, βέβαια.
Θα το πάρω εγώ. Ευχαριστώ.
Ωραία. Καπαρώνεις πρώτος.
Διάλεξε κρεβάτι.
Η μαμά σού πήρε αυτό το τροφοδοτικό.
Έχει δυο εξόδους...
θύρα USB και καλώδια για μπαταρία αυτοκινήτου.
Που είναι άχρηστα.
- Ακόμα το χρησιμοποιείς αυτό; - Η μαμά θα το 'βαλε.
Πολύ ωραίο. Αυτό έφτιαχνες;
- Ασ' το κάτω. - Είναι πολύ καλό.
- Απ' το μυαλό σου το έφτιαξες; - Από μια φωτογραφία που βρήκα σπίτι.
Δείχνει σαν να...
Σαν να κρύβει κάτι;
Έτσι μου φαίνεται...
Μου φαινόταν, τα τελευταία χρόνια.
Πέρασε δύσκολα μόνη της ως μητέρα.
Ναι, είναι σκληρό.
Εγώ δεν παίζει να είμαι στον τοίχο, ε;
Δε σε αδικώ.
Συγγνώμη που δεν ήμουν δίπλα σου τελευταία.
Ο δικός μου πατέρας δεν ήταν καθόλου δίπλα μου, αλλά...
υπάρχουν και χειρότερα.
Ήμουν λίγο θολωμένος τα τελευταία χρόνια.
Το μυαλό μου...
Δε μπορούσα να εξασφαλίσω χρόνο...
για σένα και τ' αδέρφια σου.
Σκέφτηκες να ζητήσεις βοήθεια;
Προσπαθώ να το ξεπεράσω.
- Είσαι ο Ντάλτον Λάμπερτ; - Ναι, εσύ;
Κρις Γουίνσλοου.
- Όλα καλά; - Ναι, μια χαρά.
Απλά νόμιζα ότι θα έχω συγκάτοικο...
- Άντρα. - Ναι.
Σκέφτηκα ότι μια σχολή φιλελεύθερων τεχνών θα ήταν "φιλελεύθερη".
Με μπέρδεψε το όνομα Κρις.
Ναι. Αυτό δε θα γινόταν ποτέ με το όνομα Ντάλτον.
Πάω στο γραφείο να το ξεκαθαρίσω.
Όχι, πατέρα του Ντάλτον.
Ασ' το σε μένα. Μάλλον, διέκοψα μια ιδιαίτερη στιγμή.
Θα επιστρέψω.
Πήρα αυτό για σένα. Ρίξε μια ματιά.
Αν δε σ' αρέσει δεν πειράζει, αλλά...
αποκλείεται να μη σ' αρέσει.
Δε με ξέρεις καθόλου, ε;
Νομίζεις ότι θέλω να μπω σε αδελφότητα;
Ένα πάρτι είναι, Ντάλτον.
Πήγαινε να διασκεδάσεις.
Καν' το για μένα που σ' έφερα εδώ.
- Δεν το ήθελες καν. - Φυσικά και το ήθελα.
Μη μου λες ψέματα!
Άκουσα τη μαμά στην κηδεία.
- Το έκανα, πάντως. - Και έγινες ο τέλειος πατέρας τώρα;
- Τουλάχιστον εσύ έχεις πατέρα. - Μην κατηγορείς τον δικό σου επειδή τα σκάτωσες.
Σε παράτησε πριν 40 χρόνια. Ξεπέρασέ το.
Δε θα με καθορίζεις εσύ.
Πλάκα μου κάνεις; Μετά απ' όσα κάναμε για σένα;
Πότε έγινες τόσο αχάριστο τσογλάνι;
Γι' αυτό σε χώρισε η μαμά.
Ευχαριστώ που μ' έφερες.
Κατάλαβες ότι είναι Σανάια Τουέιν, ε;
Ναι.
- Τι είπαν στο γραφείο; - Είπαν, "Ατύχησες".
Θα κοιμηθώ εδώ απόψε. Θα βρω δωμάτιο αύριο. Προσωρινό είναι.
Σπαρακτικό, ε;
- Στην καλών τεχνών είσαι; - Ναι.
- Εσύ, μουσικές σπουδές; - Μαθηματικά.
Έλεγα για μουσική, αλλά η ζωή των καλλιτεχνών...
έχει νομαδική αστάθεια και πολύ μόχθο.
Αλλά εσύ σίγουρα θα πετύχεις.
- Θες να παίξεις το εργαλείο; - Τι;
Παίζεις τίποτα;
- Λίγο πιάνο. - Το ίδιο είναι, αλλά φυσάς.
Τα μικρόβιά μου είναι καλά μικρόβια.
- Τι είναι αυτό; - Κάτι που έγραψε η μητέρα μου.
Ωραίο.
Λοιπόν, τι παραξενιές έχεις;
Δεν ξέρω.
"Δεν ξέρω".
Έλα τώρα, όλοι έχουν.
- Πρώτα εσύ. - Τις Κυριακές βάζω μονόκλ...
και παραγγέλνω φαί με εγγλέζικη προφορά.
- Όντως περίεργο. - Ευχαριστώ.
Καμιά φορά, τρώω σκέτη βρώμη...
χωρίς νερό ή γάλα. Τελείως σκέτη.
Δεν είσαι καλός. Πάμε πάλι.
Όταν ήμουν δέκα χρονών, πέθαναν οι γονείς μου...
και πήγα να μείνω με τη γιαγιά μου που τυφλώθηκε από μυκητίαση.
Εγώ δε θυμάμαι τίποτα όταν ήμουν δέκα χρονών.
Από ολόκληρη τη χρονιά.
Τι εννοείς;
Ήμουν σε κώμα. Ιογενής μηνιγγίτιδα.
Τουλάχιστον, έτσι μου είπαν τις λίγες φορές που μίλησαν γι' αυτό.
Αλλά δε θυμάμαι τίποτα.
Ούτε καν ότι ήμουν άρρωστος.
Σαν να ξύπνησα μια μέρα και είχε περάσει ένας ολόκληρος χρόνος.
Αυτό είναι φρικτό.
Και πολύ περίεργο.
Μπράβο.
Μακάρι να ξεχνούσα κι εγώ μια ολόκληρη χρονιά όταν ήμουν μικρή.
Καλή θα ήταν λίγη μηνιγγίτιδα.
Υπάρχει και κάτι άλλο περίεργο με μένα.
Απ' το κώμα και μετά...
φοβάμαι το σκοτάδι.
Εγώ φοβόμουν τις κούκλες Μπάρμπι μέχρι πρόσφατα.
Δεν είναι κακό να φοβάσαι.
Αρκεί να μη βάλεις κανά φωτάκι το βράδυ και μ' ενοχλεί.
- Σοβαρά τώρα; - Συγγνώμη.
Τέλος πάντων, δεν πειράζει. Θα το αντέξω.
Εδώ Ντάλτον.
Δεν μπορώ να μιλήσω τώρα. Αφήστε μήνυμα και θα σας πάρω.
Εγώ είμαι. Πήρα να δω αν τακτοποιήθηκες.
Σκεφτόμουν αυτά που είπες...
και...
Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει, αλλά...
θα το ανακαλύψω.
Ήθελα να το ξέρεις.
Αντίο.
Γεια σας. Είμαι η καθηγήτρια Άρμαγκαν.
Κλείστε τα κινητά σας και ανοίξτε τα ντοσιέ σας.
Δείξτε μου κάτι που θα μ' εντυπωσιάσει.
Βάλτε το στο καβαλέτο...
και σταθείτε στο πλάι...
με περηφάνια.
Άλεκ Άντερσον.
Η τεχνική σου είναι εμφανής. Μοιάζει με φωτογραφία.
- Ευχαριστώ. - Δεν ήταν κομπλιμέντο.
- Σκισ' το. - Ορίστε;
Το σχέδιο. Σκισ' το.
- Μου βγήκε η πίστη να το φτιάξω. - Δεν θα λείψει σε κανέναν.
Αποκλείεται.
Κρίμα. Η πρώτη μας απώλεια.
Συνήθως, κάνω συστάσεις πριν παραιτηθεί κάποιος.
- Δεν παραιτήθηκα! - Παραιτήθηκες.
Αλλά δεν το κατάλαβες ακόμη.
Μπορείς να φύγεις.
Καλή τύχη.
Κι ένας ηλίθιος μπορεί να μάθει μια τεχνική και να γίνει αυθεντία.
Αλλά δεν έχει κανένα νόημα αν δεν προέρχεται από μέσα σας.
Δε μ' ενδιαφέρουν οι κανόνες της τέχνης.
Θα παραβιάσουμε τους κανόνες.
Και μετά θέλω να τους παραβιάσετε ξανά.
Να δείτε πόσο αντέχετε να σπάσετε.
- Ντάλτον Λάμπερτ. - Μάλιστα.
Γιατί κατέστρεψες ένα τόσο όμορφο σχέδιο;
Άλλη μία για να 'ρθει στα ίσα του.
Δεν ήταν τόσο δύσκολο, ε;
Ωραία. Ξεχάστε το παρελθόν.
Αποβάλλετε το παλιό δέρμα ώστε ν' αναπτυχθεί νέο.
Θα μετρήσω αντίστροφα απ' το 10.
Σε κάθε νούμερο, θέλω να ψάχνετε όλο και πιο βαθιά μέσα σας.
Μη σηκώσετε την κιμωλία απ' το χαρτί.
Δέκα, εννιά...
οχτώ, εφτά...
έξι, πέντε...
τέσσερα, τρία...
δύο, ένα.
Ζωγραφίστε οτιδήποτε η ψυχή σας βγάζει προς τα έξω.
Μια εμπειρία που σας καθορίζει.
Πρέπει να είστε πρόθυμοι να εξωτερικεύσετε...
τις χειρότερες, ενδόμυχες σκέψεις σας.
Σε κρατάει μέσα ή έξω;
Θα φοράς ακουστικά.
Το μηχάνημα κάνει θόρυβο αλλά θα μπορείς να μ' ακούς.
Θέλω να είσαι όσο πιο ακίνητος γίνεται...
κατά τη διάρκεια της εξέτασης.
Αν θες να βγεις έξω...
πίεσε αυτό και θα σταματήσουμε.
- Είσαι καλά; - Πανευτυχής.
Ξεκινάμε.
Μην ξεχάσεις αυτό.
Είσαι άνετα, Τζος;
Ναι. Άντε να τελειώνουμε.
Τι έγινε;
Δόκτωρ Μπράουερ;
Κάποιος είναι μαζί σου.
Τι; Τι είπατε;
Δόκτωρ Μπράουερ, τι είπατε;
Έλα.
Με βγάζετε έξω, παρακαλώ;
Μ' ακούτε;
Βγάλτε με έξω!
Η πόρτα είναι ανοιχτή.
Βγάλτε με έξω! Δόκτωρ Μπράουερ!
Δόκτωρ Μπράουερ, βγάλτε με έξω!
Βγάλτε με από 'δω!
Βγάλτε με από 'δω, βγάλτε με.
Δόκτωρ Μπράουερ;
Βγάλτε με έξω.
Έλα.
- Κύριε Λάμπερτ; - Τι ήταν αυτό;
- Γιατί έσβησαν τα φώτα; - Ηρεμήστε.
- Έσβησαν τα φώτα, είπατε; - Έσβησαν όλα και κόλλησα εκεί μέσα.
Και είδα...
Κύριε Λάμπερτ, κοιμόσασταν 15 λεπτά.
Αποκοιμηθήκατε αμέσως. Και η μαγνητική σας ήταν άψογη.
- Τι; - Ντυθείτε με την ησυχία σας.
Και ελάτε.
Σωματικά, δε βρέθηκε τίποτα. Ούτε όγκοι ή σημάδια στον εγκέφαλο.
Τίποτα ανησυχητικό.
Αυτό είναι πολύ καλό, κ. Λάμπερτ.
Ναι, το ξέρω.
Ήλπιζα για κάτι πιο χειροπιαστό.
Κάτι που να εξηγεί αυτή την ομίχλη.
Τα προβλήματα μνήμης που είπατε...
μπορεί να οφείλονται σε διάφορους παράγοντες.
Αυξημένο στρες, αλλαγή στις καθημερινές συνήθειες.
Υπάρχει καμιά διαταραχή στην προσωπική σας ζωή;
Η μητέρα μου πέθανε πρόσφατα.
Τα συλλυπητήρια μου.
Μην πω για τον γιο μου που πήγε στο κολέγιο...
και την πρώην μου που με το ζόρι μιλιόμαστε.
Αυτά οπωσδήποτε προσδίδουν στρες.
Ίσως ένας ψυχολόγος σάς βοηθήσει.
Ναι, πιθανόν.
Υπάρχει ιστορικό ψυχικής ασθένειας στην οικογένεια σας;
- Ψυχικής ασθένειας; - Μην αναστατώνεστε.
Ενημερωτικά ρωτάω για να βγάλουμε μια διάγνωση.
- Απ' ότι ξέρω, όχι. - Αξίζει να το ψάξουμε.
Στο μεταξύ, υπάρχουν παιχνίδια που μπορούν να τονώσουν τη μνήμη σας.
Παιχνίδια αντιστοίχισης, σαν αυτά που παίζουν τα παιδιά.
Θέλετε να παίξω παιδικά παιχνίδια;
Μπορούμε να μάθουμε πολλά απ' τα παιδιά.
Ναι.
Ευχαριστώ.
Τι κάνεις;
Βρήκα άλλο δωμάτιο, οπότε, τέρμα τα πάρτι με τα εσώρουχα.
Ενημερωτικά πάντως, είμαι στο 323, ακριβώς από πάνω.
Γι' αυτό, πρόσεχε. Μη σ' ακούσω να τον παίζεις μέσα στη νύχτα.
- Θες να μπεις σε αδελφότητα; - Τι;
Όχι, ο πατέρας μου το 'φερε.
Να πάμε.
Να σπάσουμε πλάκα με τα χακί παντελόνια και τους εράνους τους.
Εκτός αν δεν τέλειωσες με τη διακόσμηση.
Έλα, καν' το για χάρη του πατέρα σου.
Τι έχεις να χάσεις;
Θέλετε λίγη πουτίγκα σε πάνα;
- Όχι, ευχαριστώ. - Όχι.
Τέλος πάντων.
- Σοβαρά τώρα; - Άσε τη γκρίνια και πάμε.
Να απαθανατίσουμε τη βραδιά που ο Ντάλτον Λάμπερτ διασκέδασε.
- Τι είναι "χυμός αδελφότητας"; - Μη ρωτάς.
- Είμαι ο Νικ. - Καυλιάρης Νικ!
Καλωσήρθατε στην Κάππα και καλωσήρθατε στη σχολή.
Είμαι εδώ για να σας υπενθυμίσω...
ότι οι αδελφότητες δέχονται επίθεση.
Και πρέπει να υπερασπιστούμε το δικαίωμα να γλεντάμε...
και να περνάμε καλά.
Λευκοί, μαύροι, καφέ ή μπλε, είστε όλοι ευπρόσδεκτοι στη σχολή.
Με την προϋπόθεση ότι αναγνωρίζετε και σέβεστε...
ότι το σπίτι της αδελφότητας είναι το τελευταίο μέρος...
που οι άντρες εξακολουθούν να είναι άντρες!
Ευχαριστώ.
Θα πιούμε πολύ απόψε...
αλλά μην εκτροχιαστείτε.
- Μην έχουμε πάλι τα ίδια. - Αιωνία η μνήμη του.
- Ξενέρωτο πάρτι. - Συμφωνώ.
Πάμε πάνω να ψαχουλέψουμε τα πράγματά τους.
Να κάνουμε γρήγορα.
Άδεια να προχωρήσουμε, χορηγήθηκε.
Όχι. Είναι το δωμάτιο του Νικ.
Κι αυτή είναι η αλοιφή για την κωλοτρυπίδα του.
Πάω να την πασαλείψω στη χέστρα και έρχομαι.
Περίμενε.
Φίλε;
Είσαι καλά;
Θες λίγο νερό;
Καν' το να σταματήσει.
Κλείσε την πόρτα.
Κλείσε την πόρτα!
Χρειάζομαι προμήθειες.
Γεια σου, Πέιτζ. Είμαι ο Νικ.
Το βρήκα.
Να είσαι ο εαυτός σου.
Θες να χορέψουμε;
Έλα να χορέψουμε.
Κάνε ησυχία.
Είσαι καλά;
- Νομίζω ότι είδα... - Τι;
- Πάμε να φύγουμε. Τώρα. - Μα τώρα αρχίζει η πλάκα.
Γαμώτο.
Τι διάολο;
Θεέ μου. Συγγνώμη.
Θέλαμε να μείνουμε λίγο μόνοι.
Για να το κάνουμε.
Προτιμώ να βλέπω τους γονείς μου να το κάνουν.
Μη χαθείς, πάντως.
Μπορεί να μεθύσουμε και να μας φαίνεσαι όμορφη.
Παρόλο που είσαι σαν κλόουν.
Ο Καυλιάρης Νικ, ε;
Τώρα θα γίνεις ο Σακάτης Νικ.
Τρέχα!
Καλά δεν ξηγήθηκα;
Γαμώτο. Έπρεπε να ρωτήσω πριν σε φιλήσω.
Συγγνώμη. Το έκανα ενστικτωδώς.
- Είσαι καλά; - Μια χαρά. Απλώς...
Λυπάμαι γι' αυτά που σου είπε.
Δεν πειράζει. Λες να με νοιάζει τι λένε οι άντρες;
Αυτός έχασε.
Γεια. Εγώ είμαι πάλι.
Πήγα στον γιατρό.
Όλα εντάξει.
Όχι εντελώς δηλαδή, αλλά το ψάχνουμε.
Πάρε με όποτε μπορέσεις.
Λυπάμαι πολύ για όσα είπα τις προάλλες.
Αντίο.
Πού είναι η μαγιονέζα μου;
Ποιος είναι;
- Μη μου πεις ότι είσαι κανάς ανώμαλος. - Τι; Όχι.
Τότε, τι διάολο συμβαίνει;
Έλα μέσα.
Κάτι μου συμβαίνει. Βλέπω διάφορα περίεργα.
Θυμάσαι στο πάρτι που έλεγαν για ένα περιστατικό μ' ένα παιδί;
Τον είδα. Και ήταν νεκρός.
Ξεκίνησε στο μάθημα ζωγραφικής...
όταν μας ζήτησε να ψάξουμε βαθιά μέσα μας, στο υποσυνείδητο.
Το έκανα και ζωγράφισα μια πόρτα.
- Μην ξαναπιείς χυμό αδελφότητας. - Σοβαρολογώ.
Απόψε ζωγράφιζα και αποκοιμήθηκα.
Όταν ξύπνησα, είδα αυτή τη λάμπα.
Ήταν σαν όνειρο, αλλά δεν ήταν.
Και μετά βρέθηκα στο δωμάτιο σου.
Ξέρω πως ακούγεται.
Νιώθω ότι πλησιάζω σε κάτι.
Ή κάτι πλησιάζει εμένα.
Έχεις άλλο μαξιλάρι;
Φόστερ.
Ρέινιερ.
Ντάλτον.
Κάλι.
Ντάλτον.
Ντάλτον;
Ντάλτον!
Μαμά.
Εντάξει.
Βοήθησέ με, μαμά.
Κάλι.
Ντάλτον.
Μαμά.
Μαμά;
Μαμά.
Δεν ξέρω.
Κιαροσκούρο.
Ο χορός τους φωτός και της σκιάς.
Μια τεχνική που χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει όχι μόνο ένταση και ευκρίνεια...
αλλά και μια συγκεκριμένη, αόρατη πηγή φωτός.
Αυτό είναι απ' τα καλύτερα έργα του Γκόγια.
Το αρνητικό διάστημα τραβάει το βλέμμα μας προς τον Κρόνο.
Αντιπροσωπεύει το σκοτάδι ή κάποιο κενό;
Ο Γκόγια το κατέκτησε στον καμβά, αλλά τα οικογενειακά προβλήματα...
και τα προβλήματα υγείας...
έστειλαν τον κάποτε σεβαστό ζωγράφο του παλατιού...
σε μια σκοτεινή περιδίνηση, κάνοντας τον να δημιουργήσει...
αυτό το φρικιαστικό πορτρέτο ενός πατέρα που καταβροχθίζει τον γιο του.
Αυτή η ισορροπία μεταξύ φωτός και σκότους...
είναι που επιδιώκουμε.
Ετοιμαστείτε.
Οι δικές σας εμπειρίες διαμορφώνουν το έργο σας.
Ασπαστείτε τις. Χρησιμοποιήστε τις.
Βυθιστείτε βαθιά στο σκοτάδι της μνήμης.
Δέκα, εννιά...
οχτώ, εφτά...
έξι, πέντε...
τέσσερα, τρία...
δύο, ένα.
ΜΠΕΝ ΜΠΑΡΤΟΝ
ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ ΜΠΕΝΤΖΑΜΙΝ ΜΠΑΡΤΟΝ
- Τι γίνεται, σπασίκλα; - Μια κόκκινη πόρτα.
- Μια μωβ μαλαπέρδα. - Δε σου λέει τίποτα;
- Μια κόκκινη πόρτα; - Ακούγεσαι πιο παράξενα από ό,τι συνήθως.
Είναι κάτι που κάνουμε στο μάθημα. Ένας πίνακας.
Μας είπαν να βρούμε μια ανάμνηση.
Νόμιζα ότι ήταν κάτι απ' την παιδική μας ηλικία.
- Ρώτησες τη μαμά; - Όχι, δε θέλω ν' ανησυχήσει.
Γιατί ν' ανησυχήσει;
- Δεν ξέρω. - Έτσι αινιγματικοί γίνεστε στο κολέγιο;
- Μάλλον. - Τότε, δεν πάω.
Μετά το παράξενο όνειρο που δεν ήταν όνειρο χθες...
σκέφτηκα, "Ο Ντάλτον είναι περίεργος αλλά δεν είναι τρελός".
Θέλω πίσω το κλειδί.
Οπότε, άρχισα να ψάχνω στο παλιό διαδίκτυο...
και μάντεψε. Δεν είσαι καθόλου τρελός.
Είσαι ένας αστρικός προβολέας.
Κοίτα. Φαίνεται ότι το γύρισαν ανάμεσα στις βάρδιες στο Best Buy.
Βλέπετε τις "Φασματικές Εμφανίσεις". Είμαι ο Σπεκς κι αυτός ο Τάκερ.
- Χαιρέτα, Τάκερ. - Όχι.
Είμαστε Ε.Μ.Ε. Επαγγελματίες Μεταφυσικοί Ερευνητές.
Σήμερα θα μιλήσουμε για κάτι που μας ζητάτε πολλοί.
Αστρική προβολή.
Είναι πραγματικό φαινόμενο. Το φυσικό μας σώμα κοιμάται...
και το αστρικό μας σώμα...
αφήνει το φυσικό σώμα και μεταφέρεται σε μια άλλη διάσταση.
- Αυτό ακριβώς μου συμβαίνει. - Δεν στο είπα;
Η πρώην μέντοράς μας, δρ Ελίζ Ρέινιερ...
είχε δώσει ένα όνομα σ' αυτή την άλλη διάσταση.
- Την ονόμασε "Το Υπερπέραν". - Μια στιγμή.
Είμαι η Ελίζ.
Χαίρομαι που σας βλέπω.
Είμαι εδώ για να σας μιλήσω για την αστρική προβολή...
και το Υπερπέραν.
Λοιπόν...
Δώστε μου ένα λεπτό.
Τρία...
δύο...
ένα.
Το Υπερπέραν...
είναι μια σκοτεινή διάσταση...
γεμάτη με βασανισμένες ψυχές νεκρών...
που κάποιοι είναι καταδικασμένοι...
να ζουν τα χειρότερα λάθη της ζωής τους...
ξανά και ξανά για όλη την αιωνιότητα.
Όταν βιώνετε αστρική προβολή...
ή ταξιδεύετε σ' αυτή τη διάσταση...
αυτές τις ψυχές ξυπνάτε με την παρουσία σας.
Σας μυρίζονται.
Την παρουσία ζωής.
Η ζωή είναι αυτό που λαχταρούν περισσότερο από οτιδήποτε άλλο...
και όσο πιο μακριά ταξιδεύετε...
τόσο πιο επικίνδυνο γίνεται το ταξίδι.
Θέλουν ζωή και μπορούν να 'ρθουν στον κόσμο μας για να την αποκτήσουν.
Κρατήστε σταθερό βηματισμό.
Βλέπω τα γρανάζια σου να γυρίζουν. Τι είναι πάλι;
Το παιδί στην αδελφότητα.
- Που ξερνούσε; - Ναι. Μου είπε κάτι.
Είπε, "Κλείσε την πόρτα".
Λογικό. Δεν ήταν και στα καλύτερά του.
Ναι, αλλά μήπως εννοούσε κάτι άλλο;
Αν εννοούσε αυτή την πόρτα;
Τι θα κάνεις; Θα πας να τον ρωτήσεις;
- Σοβαρά τώρα; - Πρέπει να ξέρω.
Τον λυπάμαι τον κακομοίρη, αλλά...
τις σκοτεινές διαστάσεις προσπαθώ να τις αποφεύγω.
Υπάρχει κάτι...
σημαντικό σ' αυτόν τον πίνακα, Κρις.
Πρέπει να το ανακαλύψω.
Εντάξει.
Αλλά δε νομίζω ο Νικ να σ' αφήσει να μπεις στο δωμάτιο του...
και να πιάσεις κουβέντα με το φάντασμα στο μπάνιο.
Δε θα ξέρει ότι είμαι εκεί.
- Ποιο είναι το σχέδιο; - Μπορώ να σας βοηθήσω;
Γεια. Ξέχασα το σουτιέν μου στο δωμάτιο του Νίκολας...
και αναρωτιόμουν αν είναι σπίτι;
Νομίζω είναι πάνω και διαβάζει με την Πέιτζ.
Θα σου διαβάσω αυτό. Λέγεται "Στις Φλόγες".
Πολύ ευάλωτο κομμάτι.
"Κοιτώντας απέναντι από μια φωτιά..."
- Χρειάζομαι ένα δωμάτιο με σκοτάδι. - Εντάξει.
Και μετά; Θα σηκωθείς στον αέρα και θα κάνεις, "Ουυυ";
- Δεν είμαι φάντασμα. - Ούτε θα γίνεις με τέτοιο υφάκι, Κάσπερ.
Μπίνγκο.
Τι πιθανότητα υπάρχει τα σεντόνια να είναι ξεραμένα;
Μάλλον, θα σπάσουν σαν κράκερ.
Καλύτερα στο πάτωμα.
- Κάνεις λίγο πιο πέρα; - Ναι, συγγνώμη.
Έτοιμος;
Δέκα, εννιά...
οχτώ, εφτά...
έξι, πέντε...
τέσσερα, τρία...
δύο, ένα.
Πέταξες ή ακόμα;
Στο καλό, ταξιδιώτη.
Είσαι εδώ, Ντάλτον;
Ίσως είναι δημιουργικό να πάρω διπλή ειδικότητα...
αλλά είμαι πολύ καλός και στα οικονομικά...
και δε θέλω να χαραμίσω αυτό το ταλέντο.
Πόση ώρα θα το φοράς αυτό;
Ναι, εντάξει είναι.
Οι πόροι μου άνοιξαν.
- Θ' αργήσω λίγο. - Αηδία.
Ντάλτον;
Κάποιος ν' ανάψει τα φώτα!
Ντάλτον;
- Ντάλτον, ξύπνα. - Κρις.
Παιδιά, ποιος μου κάνει πλάκα;
Κλείσε την πόρτα!
Ντάλτον;
- Κλείσε την πόρτα! - Κρις!
Θεέ μου.
Έλα!
Κρις.
Τι;
Έλα.
ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΟΣ ΑΝΤΖΕΛΕΣ
ΑΣΘΕΝΗΣ: ΜΠΕΝΤΖΑΜΙΝ ΜΠΑΡΤΟΝ ΛΟΡΕΪΝ ΛΑΜΠΕΡΤ-ΣΥΖΥΓΟΣ
ΔΙΑΓΝΩΣΗ: ΣΧΙΖΟΦΡΕΝΕΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΟΣΟΚ
ΨΥΧΩΣΗ, ΠΙΘΑΝΗ ΠΑΡΑΛΥΣΗ ΥΠΝΟΥ
ΑΣΤΡΙΚΗ ΠΡΟΒΟΛΗ
Τι;
ΑΠΕΒΙΩΣΕ
ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ
Κρις.
- Κρις... - Σταμάτα.
Ήθελα να δω αν είσαι καλά.
Καλά είμαι.
Συγγνώμη. Δεν ήξερα ότι τραυματίζεσαι στην πραγματικότητα.
Έτσι φαίνεται.
Δεν έχεις ιδέα που έμπλεξες.
Δε μπορώ να το συνεχίσω, Ντάλτον.
Ούτε κι εσύ πρέπει, γιατί την επόμενη φορά μπορεί να μην ξυπνήσεις.
- Γεια. - Δεν είναι η μέρα σου.
Η Κάλι κοιμάται σε μια φίλη και ο Φόστερ...
Δεν ήρθα για τα παιδιά.
Μπορούμε να μιλήσουμε;
Φυσικά.
Δυο τηλέφωνα σε μια βδομάδα. Δεν έκανες ακόμα φίλους;
Πες μου ό,τι θυμάσαι για το κώμα μου.
- Καλύτερα μίλα με τη μαμά. - Νομίζω αυτά που ζωγραφίζω...
- Η πόρτα; - Και τώρα ένας μ' ένα σφυρί.
- Σφυρί; - Μάλλον είναι στοιχεία απ' το παρελθόν μου.
Σκέψεις που εξαφανίστηκαν λόγω του κώματος.
- Δεν ξέρω γιατί βγαίνουν τώρα... - Περίμενε, Ντάλτον.
Τι είναι;
Είχα αυτή την εικόνα στο μυαλό μου για χρόνια.
Η μαμά έλεγε ότι δεν είναι αληθινό αλλά ένα κακό όνειρο, αλλά...
Πες μου, μικρέ αδερφέ. Έλα.
Είμαστε κάπου σ' ένα δωμάτιο.
Κάτι σαν υπόγειο.
Το θυμάσαι;
Ντάλτον, μ' ακούς;
Το μόνο που ήθελα ήταν να γίνω καλύτερος απ' τον πατέρα μου.
Το ξέρεις. Να είμαι καλός πατέρας.
Ήσουν. Είσαι, Τζος.
Ο Ντάλτον διαφωνεί.
Αν σε παρηγορεί, δεν μπορώ ούτε να τον κάνω να μου τηλεφωνήσει.
Ο πατέρας μου εγκατέλειψε την οικο- γένειά του και έκανα κι εγώ το ίδιο.
Όχι. Δεν είσαι σαν αυτόν, Τζος...
και έχεις δικαίωμα να είσαι θυμωμένος.
Είμαι θυμωμένος. Εδώ και πολύ καιρό.
Θυμωμένος με κάποιον που δε γνώρισα ποτέ.
Θυμωμένος με κάποιον που πήδηξε απ' την ταράτσα ψυχιατρικού νοσοκομείου το 1978.
Αυτός ο άνθρωπος είναι νεκρός πάνω από 40 χρόνια.
Ο πατέρας μου. Ο Μπεν Μπάρτον.
Πώς διάολο με τρομοκρατεί τώρα στον πραγματικό κόσμο;
- Μου επιτέθηκε. - Σου επιτέθηκε;
Ναι. Άρα, είμαι τρελός ή...
Δεν ξέρω.
Άφησε αυτό στη μητέρα μου τη μέρα που πέθανε.
"Αυτό θα τελειώσει μαζί μου"
Τι θα τελειώσει μαζί του;
- Τζος... - Αυτό είναι; Είμαι τρελός;
Είναι η τρέλα του μέσα μου;
Γι' αυτό είμαι τόσο χαμένος τα τελευταία χρόνια;
Μετέδωσα αυτή την κατάρα στα παιδιά μου;
Θα τα στοιχειώσει κι αυτά; Γιατί δε μου είπε τίποτα η μητέρα μου;
Σταμάτα, Τζος. Δεν είσαι τρελός.
Δεν είσαι τρελός.
Τότε, τι μου συμβαίνει;
Ντάλτον.
Δηλαδή, ο Ντάλτον κι εγώ μπορούσαμε να ταξιδέψουμε σε μια άλλη...
διάσταση...
όπου μας στοίχειωναν φαντάσματα και καλικάντζαροι.
Οντότητες...
όπως αυτή στις φωτογραφίες σε στοίχειωναν.
Ο πατέρας σου τις έβλεπε κι αυτός...
και ίσως ζητούσε βοήθεια.
Το είπε στη μητέρα σου αλλά δεν κατάλαβε.
- Δεν ήξερε πώς να βοηθήσει. - Όπως βοήθησες κι εσύ εμάς;
Καταστέλλοντας τις αναμνήσεις μας;
Όλοι συμφωνήσαμε ότι έτσι ήταν καλύτερα. Κι εσύ μαζί.
Αλλά εσύ θόλωσες.
Η καταστολή σε επιβράδυνε.
Δεν ξέραμε τι να κάνουμε με τη μητέρα σου.
Και φοβόμουν να σου πω την αλήθεια.
Ο Ντάλτον είχε δίκιο.
Είπε ότι η μητέρα μου είχε μυστικά. Ότι κάτι μας έκρυβε.
Δεν περίμενα ότι θα το έκανες κι εσύ.
- Δέκα χρόνια... - Δεν ξέρεις πόσο σκληρό ήταν.
Μου το έκρυβες τόσο καιρό. Γιατί; Γιατί;
Επειδή πήγες να μας σκοτώσεις!
Μας κυνηγούσες γύρω απ' το σπίτι μ' ένα μπαστούνι του μπέιζμπολ!
- Τι; - Ήξερα ότι δεν ήσουν εσύ...
αλλά αυτό το πράγμα στις φωτογραφίες...
όμως τα παιδιά δεν το καταλάβαιναν.
Γι' αυτό είχε εφιάλτες ο Φόστερ.
Έλεγα ψέματα στα παιδιά δέκα χρόνια...
ότι αυτές οι αναμνήσεις δεν είναι αληθινές.
"Η φαντασία σας είναι. Ο μπαμπάς δε θα σας κάνει κακό."
- Δε θα μπορούσα. - Το έκανες, όμως.
Δεν τα νοιάζει τι σε είχε κυριεύσει.
Εσένα έβλεπαν. Να τους προξενείς αυτόν τον πόνο.
Γι' αυτό σε χώρισα.
Δε μπορούσα να ζω άλλο έτσι.
Μπορούσαμε να το ξεπεράσουμε μαζί, ξέρεις.
Εσύ είσαι αυτός;
Μου την έστειλε ο Ντάλτον.
Βλέπει εφιάλτες και οράματα.
Κάτι για μια κόκκινη πόρτα.
Και τώρα αυτό.
Τι θα κάνουμε;
Φοβάμαι.
Όλα θα πάνε καλά.
Δεν θα πάθουμε τίποτα, στο υπόσχομαι. Εντάξει;
Πρόσεχε τον αδερφό σου, Ντάλτον.
Γιατί έχει θυμώσει μαζί μας ο μπαμπάς;
Θα πάω στο σκοτεινό μέρος να βρω τον μπαμπά.
- Όχι, είναι επικίνδυνο. - Μα μπορώ.
Εντάξει, αλλά πρόσεχε.
Όχι! Σταμάτα! Τι κάνεις;
Σταμάτα! Τι κάνεις;
Μπαμπά, σε παρακαλώ, σταμάτα!
Όχι!
Σταμάτα!
Και τώρα, αγαπημένοι μου φίλοι...
αφιερώνω σε όλους εσάς αυτό το τραγούδι...
όπου κι αν είστε
Αυτό το τραγούδι είναι για σας.
Ήρθα να δω τι κάνεις.
Εντάξει.
Κάθεσαι στο πάτωμα και είσαι περίεργος. Όλα φυσιολογικά.
Καλά δεν είσαι;
Κόπηκε το ρεύμα και νόμιζα ότι θα παίζεις με τις σκοτεινές διαστάσεις πάλι.
Και επειδή ξέρω ότι δε συμπαθείς τα σκοτάδια...
σκέφτηκα να σου φωτίσω το δωμάτιο...
όπως σου φωτίζω τη ζωή.
Δε φοβάμαι πια το σκοτάδι.
Όπως και να 'χει, τα κουβάλησα ως εδώ και θα τα ανάψω.
Παρόλο που μου σπάνε τα νεύρα.
Άκου...
Πήρα το μήνυμά σου και έγραψα μια σαρκαστική απάντηση...
αλλά την έσβησα γιατί η γιαγιά έλεγε να μην τσακώνομαι με μηνύματα.
Δεν εκφράζει το κλίμα.
Αλλά αν θες τη γνώμη μου...
θα στην πω.
Μη σκαλίζεις το παρελθόν.
Κάποια πράγματα καλύτερα να μένουν θαμμένα.
Πρέπει να προχωρήσεις μπροστά κάποια στιγμή.
Ντάλτον;
Ντάλτον. Είσαι καλά;
Ντάλτον.
Ντάλτον;
Όχι.
Όχι, όχι!
Ο μπαμπάς είναι εδώ.
Θα σε βγάλω από 'δω, Ντάλτον.
Θα φύγουμε από 'δω και θα πάμε σπίτι.
Και δε θα ξαναγυρίσουμε ποτέ.
Ντάλτον;
Ντάλτον, πες μου ότι είσαι εκεί μέσα.
Ντάλτον.
Ντάλτον, ξέρω ότι είσαι εκεί μέσα...
αλλά αν με ξαναγγίξεις, τη γάμησες.
Μπαμπά, όχι!
- Πήγες να με σκοτώσεις. - Δεν ήμουν εγώ.
Σε είδα.
Αυτά τα όντα κυριεύουν το σώμα μας.
Συνέβη με μένα και τώρα το κάνει και σε σένα.
Ξαναγυρίζει για σένα.
Πρέπει να φύγουμε.
Πάμε.
Έρχεται. Τρέχα.
Ντάλτον, βοήθεια.
Βοήθα να κρατήσω την πόρτα!
Δε μπορούμε να την κρατήσουμε.
Πρέπει να προσπαθήσουμε.
Φύγετε!
Όχι!
Πρέπει να βρούμε κάτι να τη μπλοκάρουμε, να τη σφραγίσουμε!
Πάμε να φύγουμε.
- Μπαμπά, σε παρακαλώ. - Μπαμπά, πάμε να φύγουμε!
Δεν πειράζει.
Φύγε εσύ.
Φύγε.
Φύγετε!
Όχι! Θεέ μου.
Τζος.
Αυτό θα τελειώσει μαζί μου.
Μπογιά;
Μπογιά. Ντάλτον...
Ξεφορτώσου αυτό το πράγμα. Κάψε το, ξέχνα το.
Όχι, δεν ωφελεί να ξεχάσουμε.
Πρέπει να θυμόμαστε. Ακόμη κι αυτά που πληγώνουν.
Μπαμπά;
Εντάξει.
- Είναι καλά ο Ντάλτον; - Καλά είναι.
Ωραία.
Αυτός είναι.
- Ντάλτον. - Γύρισε ο μπαμπάς;
Ναι, γύρισε. Είναι καλά.
Τα λέμε την άλλη Παρασκευή.
Πες του Φόστερ να φέρει και την εργασία στην Ιστορία. Θα τον βοηθήσω.
Αν θες, έλα λίγο νωρίτερα να φάμε μαζί.
Καλή ιδέα. Ευχαριστώ.
- Ωραίο σπίτι. - Ευχαριστώ.
- Εδώ μένεις; - Το ελπίζω.
Περίεργη απάντηση.
Μάλλον, είμαι χαμένος στις αναμνήσεις.
Μπορούν να πλημμυρίσουν το μυαλό.
Σε ξέρω εσένα.
Κάπου θα μ' έχεις δει.
Ξέρω τη μητέρα σου.
Θέλω να της πω τόσα πολλά.
Το ξέρω. Και μπορείς.
Και θα της τα πεις κάποια μέρα.
Έχεις ένα λαμπρό μέλλον μπροστά σου.
Εσύ και ο Ντάλτον.
Κράτα σταθερό βηματισμό, Τζος.
Τελικά μπήκα στον τοίχο.
Σ' αγαπώ, γιε μου.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Μετάφραση, επιμέλεια: g_poli