Από την αρχή του κόσμου...
οι παραμυθάδες μάγευαν τον κόσμο με τις λέξεις τους.
Μόνο που μερικοί έχουν ένα πιο σπάνιο χάρισμα:
Είναι αυτοί, που όταν διαβάζουν δυνατά...
μπορούν να ζωντανέψουν τους ήρωες των ιστοριών.
Τους βγάζουν απ' τα βιβλία και τους φέρνουν στον κόσμο μας.
Ύπνο τώρα. Κοιμήσου, κοριτσάκι μου.
Ίσως αυτό βοηθήσει. Άσε με να της διαβάσω.
-Είναι πολύ μικρή. -Όχι.
Γιατί δε διαβάζεις σε μένα;
"Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένα αξιαγάπητο κοριτσάκι...
που τη λάτρευε όποιος τη γνώριζε...
και ειδικά η γιαγιά της, που της έδινε τα πάντα.
Μια φορά της χάρισε μια κατακόκκινη κάπα με κουκούλα."
Τι ήταν αυτό;
-Τι; -Δεν ξέρω. Τίποτα.
"Από κόκκινο βελούδο, που της πήγαινε τόσο πολύ...
ώστε αρνιόταν να φορέσει οτιδήποτε άλλο.
Γι' αυτό και όλοι τη φώναζαν η Κοκκινοσκουφίτσα."
Οι περισσότεροι από τους Ασημόγλωσσους, όπως τους λένε...
προτιμούν να κρύβουν αυτή την ικανότητά τους.
Όπως μερικοί, δεν ξέρουν ότι έχουν αυτό το χάρισμα...
μέχρι που είναι ήδη πολύ αργά.
12 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
-Αυτός είναι ο σωστός δρόμος; -Στην επόμενη στροφή αριστερά.
-Μάλλον χαθήκαμε. -Ποιος είν' οδηγός; Ο Μπαμπάς.
Ποιος είν' ο πλοηγός; Εγώ.
-Χαθήκαμε ποτέ εξαιτίας μου; -Όχι.
Κοίτα, ένας Μεγαλοπόδαρος.
Στρίψε αριστερά!
Το αλπικό μαγαζί παλιών βιβλίων είναι στο τέλος του δρόμου...
-στη δεξιά πλευρά της πλατείας. -Ωραία.
Γιατί κάθε βιβλιοπωλείο που πάμε είναι χίλια χρόνια παλιό;
Γιατί δεν πάμε σ' αυτά που έχουν ζεστή σοκολάτα και νέα βιβλία;
Τι θέλει ένας βιβλιοδέτης, όπως εγώ, σε μοντέρνο βιβλιοπωλείο;
Λατρεύω τα παλιά βιβλία. Χαρτί με νερά σαν μάρμαρο...
Σκληρά εξώφυλλα, δερμάτινο δέσιμο...
Αυτά τα βιβλιοπωλεία προτιμώ.
-Ίσως το βρεις εδώ πέρα, Μο. -Να βρω, τι;
-Το βιβλίο που ψάχνεις διαρκώς. -Δεν ψάχνω κανένα συγκεκριμένα.
Νομίζεις ότι δε σε πρόσεξα;
Δε φεύγεις από βιβλιοπωλείο αν δεν ψάξεις σπιθαμή με σπιθαμή.
Αυτό δεν κάνουμε πάντα μαζί;
Όχι! Και πάντα φεύγεις απογοητευμένος.
Και μερικές φορές τα μάτια σου είναι λίγο κόκκινα.
Επειδή όλα τα παλιά βιβλία είναι γεμάτα σκόνη.
-Να, το "Χάριετ, η κατάσκοπος". -Θα μπω μέσα. Θα έρθεις;
-"Ο μυστικός κήπος"! -Βλέπω, θα μείνεις εδώ.
-Είμαι ο Μόρτιμερ Φόλτσαρτ. -Ο διάσημος Γιατρός Βιβλίων!
Ήρθατε ακριβώς πάνω στην ώρα.
Για δείτε αυτόν τον ασθενή. Λέτε ότι μπορεί να σωθεί;
-Η πρόγνωση είναι θετική. -Υπέροχα!
Έχετε μια εντυπωσιακή συλλογή βιβλίων.
Αν θέλετε να ρίξετε μια ματιά, πολύ ευχαρίστως.
Όμορφα, πανέξυπνα μάτια.
Τι θα 'λεγες να την ονομάσουμε Μαύρη Καλλονή;
Ω, αγαπητό μου παιδί...
Για φαντάσου, Χάιντι...
Οι άντρες του Αιγόκερω έψαχναν το Σκονοδάχτυλο σε λάθος μέρος.
Νοτιοδυτική άκρη του Νησιού των Θησαυρών.
Δεν έφυγε απ' το χωριό.
Δεν προσπάθησε καν.
Ο Σκονοδάχτυλος ήταν στο σπίτι του Μπάστα.
Τι είν' αυτό πάνω στο λόφο; Είναι κάποιο τέρας;
Ο ΜΕΛΑΝΟΚΑΡΔΟΣ του ΦΕΝΟΛΙΟ
Ο Σκονοδάχτυλος!
Δε θέλει να τον γαργαλάνε. Κι εσύ να 'σαι πιο προσεκτική.
Τον λένε Γκουίν. Μπορεί να δείχνει χαριτωμένος αλλά...
ξέρεις που λένε για τα βιβλία, "μην κρίνεις απ' το εξώφυλλο";
Ναι. Αλλά ξέρω κι αυτό που λένε, μη μιλάς ποτέ με ξένους.
Μα, δεν είμαι ξένος, Μέγκι.
Δε με θυμάσαι. Συναντηθήκαμε μια φορά, ήσουν πολύ μικρή.
Αλλά δεν είμαι ξένος.
Γεια σου, Ασημόγλωσσε. Είχα μια κουβεντούλα με την κόρη σου.
Μέγκι, περίμενέ με στο αμάξι. Μη φοβάσαι, είναι παλιός φίλος.
-Μπαμπά... -Πήγαινε, αμέσως!
Εμείς οι δυο ας πάμε μια μικρή βολτούλα.
Σ' έψαχνα. Είμαι ένα βήμα πίσω σου, εδώ και χρόνια.
Περιμένοντας να βρεις αυτό που ψάχνεις.
Πες μου επιτέλους τι θες.
Θέλω να διορθώσεις το λάθος που έκανες εννιά χρόνια πριν.
Και να σε προειδοποιήσω ότι ο Αιγόκερως ξέρει πού μένεις.
Οι άντρες του είναι εδώ. Περιμένουν να γυρίσετε σπίτι σας.
Θέλει να διαβάσεις γι' αυτόν.
Είναι άτυχος. Δε διαβάζω δυνατά πλέον.
Αν σε βρει, νομίζεις ότι θα κάνεις ό,τι θες εσύ;
Μπορώ να σε βοηθήσω να κρυφτείς αλλά δε θα το κάνω.
Εκτός κι αν υποσχεθείς να με στείλεις πίσω. Έμεινα πολύ εδώ.
Στείλε με πίσω, Ασημόγλωσσε. Διάβασε με "μέσα".
Λυπάμαι, δεν μπορώ να σε βοηθήσω.
Είν' επικίνδυνο και ανεξέλεγκτο.
Αν δεν μπορείς εσύ, θα βρω άλλον να με βοηθήσει.
-Δώσε μου το βιβλίο. -Ποιο βιβλίο; Δεν το έχω.
-Δεν έχεις το βιβλίο; -Όχι.
-Έψαξα παντού. Δεν το βρήκα. -Τι έχεις μέσα στην τσάντα;
Τελικά βρήκες ένα αντίτυπο; Περίεργο, έτσι;
Περίεργη σύμπτωση, να εμφανίζομαι εδώ την κατάλληλη στιγμή.
Ξέρεις είναι στιγμές στη ζωή που τα άστρα ευθυγραμμίζονται.
Αλλά τώρα δεν είναι μια απ' αυτές τις στιγμές.
Μπαμπά!
-Μέγκι! -Τι συμβαίνει;
Σου είπα να μείνεις στο φορτηγάκι! Τρέχα!
Μπες μέσα!
Σταμάτα! Εγώ θέλω να σε βοηθήσω!
-Τι κάνεις; Άσ' το κάτω. -Θέλω να δω το βιβλίο.
Μην το αγγίξεις, κατάλαβες;
Όχι, δεν κατάλαβα! Δεν το καταλαβαίνω καθόλου.
Τι είν' αυτό το βιβλίο; Γιατί το θέλει το φρικιό με τις ουλές;
-Γιατί σε είπε Ασημόγλωσσο; -Δεν μπορώ να σου πω.
-Πρέπει να μου πεις. -Όχι. Πρέπει να σε προστατέψω.
Όπως και τη μητέρα σου.
Τη μητέρα μου; Τι σχέση έχει η μητέρα μου;
Μέγκι, σε παρακαλώ...
Φοβάμαι, Μο.
Μέγκι, θα σε προστατέψω. Πάντα το έκανα και πάντα θα το κάνω.
-Τουλάχιστον πες μου πού πάμε. -Πάμε στην Ιταλία.
Έχεις μια μεγαλοθεία εκεί. Είναι σημαντικό να πάμε. Ναι;
Σε παρακαλώ, Μέγκι, όχι άλλες ερωτήσεις.
ΜΗ ΔΙΑΝΟΗΘΕΙΣ ΝΑ ΧΑΡΑΜΙΣΕΙΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΜΟΥ. ΑΠΛΑ, ΦΥΓΕ.
Πολύ φιλικός άνθρωπος, αυτή η μεγαλοθεία μου!
Θα τη συμπαθήσεις.
Θα σταματήσεις να χτυπάς το αναθεματισμένο κουδούνι;
Με τον καιρό. Είν' ο άνθρωπος που συνηθίζεις με τον καιρό.
-Τι θες; -Έλινορ.
Για τ' όνομα του Τόμας Χάρντι!
Χαίρομαι που βρήκες το δρόμο να ξαναγυρίσεις, Μόρτιμερ.
Τα κακόμοιρα τα βιβλία μου είναι σε μαύρο χάλι.
Μην ανησυχείς. Θα τα φροντίσω.
Μην παίζεις με το φαϊ σου, παιδί μου. Δεν είσαι νιάνιαρο.
Δες την. Είναι τόσο αδύνατη, σαν σαπουνόφουσκα.
Μου θυμίζει τη μητέρα της.
Κι όχι μόνο όταν μιλάει, που δε μιλάει. Μιλώντας για τη Ρέζα...
Δεν είχαμε νέα της, αν αυτό ρωτάς.
Καλά, τέλος πάντων.
Μεγάλωσα χωρίς μητέρα. Ε, και; Δεν έγινα παράξενος άνθρωπος!
Η μητέρα μου έφυγε ξαφνικά για σαφάρι και δεν ξαναγύρισε.
Οι γυναίκες της οικογένειάς μας φεύγουν ξαφνικά για περιπέτειες.
Εκτός από μένα, που προτιμώ να μένω εδώ που είμαι.
Αλλά η μητέρα σου, έψαχνε για τη μεγάλη περιπέτεια!
Η μαμά μου μ' αγαπούσε.
Αλλά μια μέρα έφυγε, χωρίς καμιά εξήγηση.
-Αυτό το λες εσύ περιπέτεια; -Όχι. Το λέω εγκατάλειψη!
-Μπράβο σου, Έλινορ. -Αυτή είν' η αλήθεια.
-Η μαμά δε μας παράτησε. -Όχι, δε μας παράτησε.
Οπότε λοιπόν, τι της συνέβηκε;
-Δεν είμαι μωρό πια. Μεγάλωσα. -ΣΣχεδόν.
Αρκετά όμως για να μάθω για το πιο σημαντικό που μου συνέβη.
Νομίζεις δεν αναρωτιέμαι γιατί δεν πάω σε κανονικό σχολείο;
Και γιατί ταξιδεύουμε συνέχεια απ' το ένα μέρος στο άλλο;
Τόσα χρόνια, ψάχνεις τη μαμά.
Και το βιβλίο. Αλλά δεν καταλαβαίνω πώς σχετίζονται αυτά.
-Μέγκι! -Πρέπει να μου εξηγήσεις κάτι.
-Γράφω γι' αυτήν, κάποιες φορές. -Αλήθεια;
Ναι, σκαρώνω ιστορίες για...
Φτιάχνεις ιστορίες; Το ξέρεις ότι δε θέλω να το κάνεις αυτό.
Πρέπει όμως. Νιώθω ότι οι λέξεις θα τη φέρουν πίσω.
Ναι. Ο γραπτός λόγος. Είναι πολύ δυνατό πράγμα.
Να 'σαι πολύ προσεκτική.
Πιστεύεις ότι θα την ξαναδούμε;
Το ελπίζω, Μέγκι. Το ελπίζω.
Μακριά από τη γυάλινη προθήκη. Τρία βήματα πίσω.
Τι κάνεις εδώ μέσα; Δεν επιτρέπονται παιδιά.
Νόμιζα στο ξεκαθάρισα. Έξω!
Συγγνώμη. Έψαχνα ένα βιβλίο να διαβάσω.
Ακούμπησες τη μύτη σου;
Ξέρεις πόσο πολύτιμο είναι αυτό το χειρόγραφο;
-Ναι, ξέρω. -Α, ώστε το ξέρεις!
Είναι Περσικό, ε; Κρίνω απ' την εικονογράφηση...
με τα ροζ και μπλε σχέδια, και το χρυσό φόντο.
Ίσως στα τέλη του 12ου αιώνα ή εκεί γύρω.
-Θεέ μου, η μικρή ξερόλα! -Είναι πανέμορφο.
Ναι, δεν είναι; Λατρεύω οτιδήποτε απ' την Περσία.
-Άρα, έχεις πάει στην Περσία; -Αμέτρητες φορές.
Καθώς και στην Αγία Πετρούπολη, στο Παρίσι, στη Μέση Γη...
σε μακρινούς πλανήτες και στην κοιλάδα Σάνγκρι Λα.
Χωρίς να φύγω απ' το δωμάτιο.
Με τα βιβλία ζεις την περιπέτεια.
Έχουν δολοφονίες, καταστροφές, πάθος!
Αγαπούν οποιονδήποτε τα ανοίγει.
Αν υποσχεθώ να μην αγγίξω τίποτε...
μπορώ να μείνω εδώ λίγο για να διαβάσω;
Αυτή είν' η θέση στο παράθυρο που κουλουριαζόταν και διάβαζε.
Ποια;
"Ο ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ ΟΖ"
Η μητέρα σου.
Ο πατέρας σου τής διάβαζε εδώ.
Ήταν δικό της.
Αν μετακινήσεις έστω και ένα σελιδοδείκτη, θα κλειδώσω,
και δε θα ξαναδείς αυτό το δωμάτιο, πίστεψέ με.
Ο Ντόριαν Γκρέι μισάνοιξε την πόρτα.
Μόλις το έκανε αυτό...
Ο ΜΕΛΑΝΟΚΑΡΔΟΣ του ΦΕΝΟΛΙΟ
Προσπάθησα να σε προειδοποιήσω.
Σου 'δωσα κάθε ευκαιρία να με βοηθήσεις, μα, την αρνήθηκες.
Αρκεί να διάβαζες να ξανάμπαινα μέσα. Θα κρατούσες και το βιβλίο.
Αλλά προτίμησες να το σκάσεις. Έτσι, στράφηκα στον Αιγόκερω.
-Τι; -Υποσχέθηκε να με βοηθήσει.
Τι έκανες;
Μέγκι!
Είναι κάτι άντρες έξω που προσπαθούν να μπουν στο σπίτι.
Μέγκι!
Μο, πρόσεχε!
Μόρτιμερ, τα βιβλία μου!
Γεια σου, Ασημόγλωσσε.
-Μπάστα; -Με πεθύμησες;
Σταμάτα!
-Αναλφάβητοι κρετίνοι! -Κρατάτε τον!
Αυτά που καταστρέφεις είναι αριστουργήματα.
Αριστουργήματα, αδαή ηλίθιε!
Σταματήστε! Τ' ορκίζομαι, θα σας σκοτώσω όλους!
Ξέρετε ότι μπορώ. Αρκεί να πω δυνατά λίγες λέξεις.
Δε θα χρειαστεί ν' ανησυχούμε, αν σου κόψουμε τη γλώσσα.
Θυμάσαι το χαρακτηριστικό μου σημάδι, ε; Ένα, δύο, τρία!
Αν δεν πετύχει αυτό, υπάρχει πάντα και η κόρη σου!
-Άσε με. -Κανείς δε θα πάθει κακό.
-Μη, η φωτιά, η φωτιά! -Αυτό δε συμφωνήσαμε, ε;
Ναι, αυτό συμφωνήσαμε, αυτό!
Σατανικά πνεύματα, σας εκδιώκω!
-Μπαμπά! -Βάλτε τους στο φορτηγάκι.
-Δε θα τις πάρεις κι αυτές. -Διαταγές του Αιγόκερω.
Εξάλλου, θα τις χρειαστούμε σαν εγγύηση...
ν' αναγκαστεί ο μπαμπάς να διαβάσει.
Μέγκι!
Μην μπλέξεις την κόρη μου. Για το Θεό, είναι ένα παιδί.
Όχι, μη μου το πάρεις.
Είν' η μόνη μου ελπίδα να βρω τη γυναίκα μου.
Κι η δική μου ελπίδα να γυρίσω στον κόσμο μου.
Τι συμβαίνει, Μο; Πότε θα μου πεις τι συμβαίνει;
Σου διάβασε ποτέ ο πατέρας σου ένα παραμύθι, Μέγκι;
-Ρώτα τον, γιατί όχι. -Δώσ' το μου.
Θα το πάρω εγώ.
Μη! Όχι, τα βιβλία μου!
Έλα! Κάνε γρήγορα!
Ελάτε.
Μέγκι.
Πού είμαστε;
Να 'τοι.
Έρχονται.
-Ω, τι υπέροχα! -Μετά από 'σας.
Εμπρός! Βγείτε έξω!
Είναι τόσο ανάγωγοι!
Κουνηθείτε! Κουνηθείτε!
Χτυπάει.
Ιπτάμενοι πίθηκοι.
-Τι είναι αυτό το μέρος; -Δεν ξέρω.
Καλώς ήρθατε στο φτωχικό μας.
-Καλή διαμονή. -Προχωράτε.
Όχι, δε θα μείνω σ' αυτή την τρώγλη μ' όλα αυτά τα πλάσματα!
Τράβα μέσα.
Τι θέλουμε εδώ πέρα, Μόρτιμερ;
Κι από πού ήρθαν όλ' αυτά τα τέρατα;
Απ' τα βιβλία!
-Βγήκαν απ' τα βιβλία. -Τι είν' αυτά που λες;
Λέγε γρήγορα, μίλα ξεκάθαρα, αλλιώς θα σε αποκληρώσω.
Βγήκαν από τα βιβλία; Τι εννοείς;
Έλα εδώ.
Αυτή είν' η ιστορία που ήθελες τόσον καιρό να σου πω.
Έλινορ, εσύ έλειπες σε μία έκθεση βιβλίων...
κι εμείς προσέχαμε το σπίτι σου.
Εγώ, η Μέγκι, κι η μαμά σου.
Και μια νύχτα που ήμασταν στη βιβλιοθήκη...
άνοιξα ένα βιβλίο που μόλις είχαμε αγοράσει.
Το Μελανόκαρδο.
Το Μελανόκαρδο...
Ήταν ένα απολαυστικό ανάγνωσμα όλο περιπέτεια και μαγεία...
κι ένα πλάσμα που λεγόταν Σκιά. Τρομακτικό!
Διάβασα πολλά κεφάλαια φωναχτά και δε συνέβηκε τίποτα.
Τότε εμφανίστηκαν στα ξαφνικά...
από το μεσαιωνικό κόσμο του βιβλίου.
Πρώτος βγήκε ο Αιγόκερως...
ένας βίαιος κακοποιός που δούλευε για ένα σατανικό δούκα.
Μετά ο Μπάστα, το πρωτοπαλίκαρό του, με το μαχαίρι.
Και μετά ο Σκονοδάχτυλος...
ένας περιπλανώμενος ζογκλέρ φωτιάς με μαγικές δυνάμεις.
Η φωνή μου τούς έβγαλε έξω.
Η φωνή σου τους έβγαλε απ' το βιβλίο;
Κι η μητέρα της, μπήκε μέσα! Έτσι γίνονται τα πράγματα.
Ο Σκονοδάχτυλος μάς έσωσε απ'τον Αιγόκερω, εκείνη τη νύχτα.
Μόνον τότε συνειδητοποίησα...
ότι η Ρέζα, η μαμά σου, είχε εξαφανιστεί.
Αυτοί βγήκαν απ' το βιβλίο, κι εκείνη μπήκε μέσα!
Ρέζα!
Εκείνη ήταν η τελευταία φορά που σου διάβασα φωναχτά.
Η νύχτα που χάσαμε τη μητέρα σου.
Μπήκε μέσα στο βιβλίο!
Για τ' όνομα του Θεού, Μόρτιμερ.
Τόσα χρόνια μ' άφησες να σκέφτομαι τα χειρότερα για τη Ρέζα.
-Γιατί δε μας το 'πες; -Θα μ' είχατε πιστέψει;
Θες να διαβάσεις για να βγει η μαμά απ' το βιβλίο.
Γι' αυτό έψαχνες το Μελανόκαρδο τόσα χρόνια!
Αν είναι ζωντανή.
Λες ότι παγιδεύτηκε στο βιβλίο, αλλά πού το ξέρεις;
Ποιος το λέει ότι μπήκε εκεί μέσα; Κι αν έγινε έτσι...
πώς επιβίωσε εννιά χρόνια, αν τα τέρατα είναι σαν αυτά εδώ;
Ή και χειρότερα.
Πώς ξέρεις πού βρίσκεται; Ή, κι αν είναι ζωντανή;
Πώς το ξέρεις;
-Όπως στη ζωγραφιά στο βιβλίο. -Είναι λίγο τρομακτικό.
Είναι απαίσιο! Αυτός ο τύπος δεν έχει καθόλου γούστο.
Θα σταματήσεις να με σπρώχνεις;
Μέγκι, σκέψου ότι είσαι μέσα σε βιβλίο.
Τα παιδιά πάντα τη γλυτώνουν στα βιβλία.
Όχι πάντα. Θυμήσου το Κοριτσάκι Με Τα Σπίρτα.
Τη βρήκαν σ' ένα δρομάκι πεθαμένη απ' το κρύο.
Προχώρα!
Περάστε. Σας κρατήσαμε τις καλές θέσεις.
Αιγόκερε!
Σου είπα, μη με σπρώχνεις!
Παρακαλώ, περάστε.
Μεγάλωσες.
-Κι εσύ ζεις σε κάστρο. -Ναι, πράγματι.
Και, κουρεύτηκες πολύ.
'Ενα υπέροχο κάστρο σε ένα απομονωμένο εξοχικό τοπίο...
μακριά από τ' αδιάκριτα μάτια.
Ναι, τελικά προσαρμόστηκα αρκετά καλά...
στον κόσμο σου, δε συμφωνείς;
Αυτή θα 'ναι η κόρη σου. Έχει πολλά χρόνια μπροστά της.
Κι εσύ είσαι μια γριά καρακάξα. Κάνεις πάρα πολύ θόρυβο!
Είσαι χυδαίος σαν φτηνό βιβλίο.
Η κακία σου συναγωνίζεται την ηλιθιότητά σου!
Δεν ξέρω πώς είναι στο φτηνιά- ρικο βιβλίο απ' όπου ξεπήδησες,
αλλά στον κόσμο μου δεν επιτρέπεται να καταστρέφεις βιβλία.
Ό,τι μάζευα μια ολόκληρη ζωή, καταστράφηκε...
από μια ομάδα αμόρφωτων, άξεστων κακοποιών.
Δεν αντέχω άλλο αυτές τις γριές γλωσσούδες!
Γνωρίζεις τον Αναγνώστη μου.
Δαρείε, δείξε στους καλεσμένους μας τι δυσκολία αντιμετωπίζω.
-Διάβασε αυτό. -Μα είπες...
δε θα χρειαζόταν να διαβάσω όταν θα ερχόταν αυτός εδώ.
Ε, λοιπόν σου είπα ψέ-ψέματα!
Διάβασε απ' το βιβλίο.
"Η Ραπουνζέλ είχε υπέροχα μακριά μαλλιά.
Ήταν τόσο λαμπερά σαν ατόφιο χρυσάφι.
Και όταν άκουσε..."
Βοήθεια!
Βλέπεις; Έχει λίγα γράμματα στο πρόσωπό της.
Βγήκε με λάθος τρόπο απ' το βιβλίο.
Ρίξτε την στο μπουντρούμι. Κόψτε της και τα μαλλιά.
Δε θα διαβάσω δυνατά, αν αυτό είναι που έχεις στο μυαλό.
-Όχι μ' αυτές τις δυο εδώ μέσα. -Φέρτε μου το κορίτσι, παρακαλώ.
Κάτω τα χέρια σου...
Άκου τι θα γίνει.
Θα κάνεις ακριβώς ό,τι σου πω, αλλιώς θα σκοτώσω τη γριά...
και θα φυλακίσω την κόρη σου, για πάντα. Κατάλαβες;
Ωραία! Ας αρχίσουμε διάβασμα, ε;
Είναι ένα υπέροχο βιβλίο, γεμάτο με θησαυρούς.
Θες να σου φέρω θησαυρούς;
Θέλω λεφτά για επισκευές κι οι ντόπιοι δεν έχουν πια να δώσουν.
Σε προειδοποιώ. Δεν ελέγχω αυτά που μπαινοβγαίνουν στα βιβλία.
-Δεν εγγυώμαι τι θα συμβεί. -Αυτό θα 'χει πολύ πλάκα!
Ας κάνουμε μια προσπάθεια.
"Ο Καζίμ κοίταξε τους θησαυρούς που ήταν μέσα στη σπηλιά.
Βουνά από χρυσάφι και ασήμι, υψώνονταν από κάτω ως επάνω.
Στοίβες από μετάξια και σάκοι γεμάτοι κοσμήματα.
Ο Καζίμ μάζεψε όλο το θησαυρό που μπορούσε να κουβαλήσει...
και τότε ανακάλυψε ότι η είσοδος της σπηλιάς είχε κλείσει.
Και με θέλημα του Αλλάχ, είχε ξεχάσει τη μαγική φράση.
Φώναξε δυνατά "Άνοιξε Κριθάρι" μα, η πόρτα ούτε που σάλεψε.
Ο Καζίμ φώναξε τον κάθε σπόρο φυτού που μπορούσε να σκεφτεί.
"Άνοιξε Φαγόπυρο!" "Άνοιξε Κεχρί!"
Μα, και πάλι η πόρτα ούτε που σάλεψε.
Τότε άκουσε οπλές αλόγου να πλησιάζουν."
Άμμος!
"Ο Καζίμ έτρεξε να κρυφτεί, μα, σκοντάφτοντας...
έπεσε σκορπίζοντας νομίσματα τριγύρω.
Τότε ακούστηκε η πνιγμένη κραυγή, "Άνοιξε Σουσάμι!"
Και η σπηλιά άνοιξε...
για να αποκαλύψει μια πολύ ανεπιθύμητη ομάδα...
από κλέφτες."
Βλέπετε; Έτσι γίνεται η δουλειά!
Να! Βλέπεις τι σου έλεγα;
Ρίξ' τον στο στάβλο να τον φάει ο κροκόδειλος που κάνει τικ-τακ.
Αφού βγήκε αυτός έξω, ποιος μπήκε μέσα;
Βοήθεια! Βοήθεια!
Είν' η σειρά μου τώρα.
Όπως μου υποσχέθηκες.
Η σειρά σου;
Α, εννοείς για το βιβλίο.
Είναι ένα πολύ σπάνιο βιβλίο. Ψάχνουμε τα αντίτυπα χρόνια...
Δεν μπορώ να σας στείλω πίσω. Δεν ξέρω πώς να το κάνω αυτό.
Να μας στείλεις πίσω;
Γιατί να θέλουμε να μας στείλεις πίσω...
όταν ο κόσμος σας έχει τόσα αγαθά;
Μ' όλα αυτά τα τηλέφωνα και τα όπλα και...
-Πώς λέγεται αυτό που κολλάει; -Μονωτική ταινία.
Μπράβο! Μονωτική ταινία. Λατρεύω τη μονωτική ταινία.
Εξάλλου τι ήμουν στο Μελανόκαρδο;
Το πρωτοπαλίκαρο του Φιδοκέφαλου.
Ζώντας μέσα στα δάση μ' όλα αυτά τα βρομερά τέρατα.
Για κοίτα με τώρα. Έχω ολόκληρο κάστρο!
Δε θα επιστρέψω ποτέ. Κανείς μας δε θα επιστρέψει.
Για να 'μαι σίγουρος γι' αυτό, θα κάνω αυτό που κάνω πάντα...
όταν κάποιος ξεθάβει ένα αντίτυπο απ' αυτό το βαρετό βιβλίο.
-Μου υποσχέθηκες ότι θα γυρίσω. -Το ξέρω. Απλά, έλεγα ψέματα.
Εννοώ, είμαι ψεύτης. Λέω ψέματα συνέχεια. Ψέματα, ψέματα, ψέματα!
Μετά τόσα χρόνια, πίστευα ότι θα το είχες καταλάβει πια!
Βγάλτε το απ' τη φωτιά!
Γιατί κάνεις το ίδιο κάθε φορά; Κατάντησε θλιβερό, ειλικρινά.
Περιποιήσου τα εγκαύματά σου, αλλιώς θα αναγκαστώ...
να ακυρώσω την εβδομαδιαία Βραδιά Ζογκλέρ.
Ξέρεις πόσο ανυπομονώ γι'αυτήν. Κλειδώστε τους.
Δαρείε, μην ξεχάσεις να ταϊσεις τον κρο-κροκόδειλο, εντάξει;
Για τ' όνομα του Θησέα!
Δεν ήθελε να σας τρομάξει.
Απλά πεινάει. Δε φταίει αυτός.
Είναι Μινώταυρος. Δεν μπορεί να περπατήσει, εξαιτίας...
της ελαττωματικής ανάγνωσης του Δαρείου.
Πολλά προβλήματα απ' τον ηλίθιο.
Βγήκαμε με το μισό βιβλίο τυπωμένο στις μούρες μας!
Δείτε τι έκανε στο μάτι μου.
Αν θεωρείτε αυτό λάθος, δείτε πώς είναι η μύτη μου.
-Αηδιαστική! -Έλα, πάψε!
Άρα, κατάλαβες τι χαρούμενοι είμαστε που ήρθες εσύ εδώ.
Τρισευτυχισμένοι! Επιτέλους ήρθε ένας που ξέρει να διαβάζει.
Έκανα κακό στον εαυτό μου. Πάλι.
Δεν μπορώ να καταλάβω.
Όσο ήμουν στο Μελανόκαρδο, τα χέρια μου δεν καίγονταν.
Αλλά εδώ πέρα... Η φωτιά δεν καταλαβαίνει από αστεία.
Πάλι πήγες να το σκάσεις; Ρέζα, σταμάτα πια!
Δεν μπορούμε να ξεφύγουμε.
Για μια στιγμή, κράτησα το Μελανόκαρδο στα χέρια μου.
Αλλά τώρα έγινε στάχτη.
Δε θα ξαναγυρίσω ποτέ πίσω.
Εσύ όμως... Έχεις ακόμη κάποια ελπίδα.
Όταν ο Δαρείος σ' έβγαλε, άφησε τη φωνή σου μέσα στο βιβλίο.
Αν μπορούσες να μιλήσεις, θα μου έλεγες την ιστορία σου;
Θα μου την έλεγες;
Δε θα την έλεγες. Εξαιτίας του πώς με περιγράφει στο βιβλίο;
Νομίζεις ότι είμαι αδύναμος και απατεώνας.
Δεν είμαι μόνο έτσι.
Δεν είμαι όλος έτσι.
Είναι μόνο ένα όνειρο. Είναι μόνο ένα όνειρο...
Είσαι καλά;
-Πώς σε λένε; -Με λένε Φαρίντ.
-Είσαι ένας απ' τους 40 κλέφτες; -Πάψε, μη μου μιλάς.
Δεν ξέρεις ότι είναι γρουσουζιά να μιλάς σε όνειρο, ανόητη;
Αν μιλάς σε όνειρο, δε βρίσκεις ποτέ το δρόμο του γυρισμού.
Εγώ, ανόητη;
Νομίζεις ότι είσαι σε όνειρο. Εγώ ήθελα να φανώ ευγενής.
Συνέχισε να μουρμουρίζεις και θα δεις ότι δε νοιάζομαι πια.
Είναι μόνο ένα όνειρο. Είναι μόνο ένα όνειρο...
Γύρνα πίσω. Σε παρακαλώ, γύρνα πίσω.
Καλημέρα.
Σ' ευχαριστώ. Πώς να στο ξεπληρώσω;
Ρέζα, ακόμη κι αν εύρισκα το κλειδί, πού θα πήγαινες;
Αυτή είναι η οικογένειά σου;
Αυτός είν' ο άντρας σου; Κι η κόρη σου;
Εσύ μπήκες στο βιβλίο, όταν βγήκα εγώ.
Εσύ μπήκες στο βιβλίο, όταν βγήκα εγώ...
και μετά, ο Δαρείος σε ξανάβγαλε εδώ έξω.
Γκουίν.
ΕΙΔΕΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ;
Θα σ' ελευθερώσω απ' τις αλυσίδες και θα γυρίσεις στο σπίτι σου.
Θα συναντηθούμε στους στάβλους.
Ποτέ ως τώρα δεν έλεγξα τόσο πολύ την ανάγνωσή μου.
Ξέρω ότι μπορώ να βγάλω τη Ρέζα απ' το βιβλίο.
Κι ίσως να στείλω μέσα σ' αυτό, τον Αιγόκερω.
Απλά, πρέπει να βρούμε ένα άλλο αντίτυπο.
Μα, χρειάστηκες εννιά χρόνια για να βρεις ένα!
Ο συγγραφέας θα έχει αντίτυπο!
Αν είναι ζωντανός, σίγουρα θα 'χει ένα αντίτυπο.
Κάποιος θα ξέρει πού ζει.
Τέλεια! Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να το σκάσουμε, σωστά;
Ή αυτό ή θα μας φάει ο κροκόδειλος που κάνει τικ-τακ.
Πρέπει να τον εμποδίσουμε.
Πριν πείτε οτιδήποτε, ήρθα για να σας σώσω.
Αφού κόντεψες να μας σκοτώσεις, πρώτα;
Άκου, εσύ θες τη γυναίκα σου, κι εγώ να γυρίσω στη δική μου.
Αν πιστεύεις ότι υπάρχει άλλο αντίτυπο, ας το βρούμε μαζί.
Και πώς πιστεύεις ότι μπορούμε να το σκάσουμε;
-Ο ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ ΟΖ. -Σελίδα 14.
Ο δυνατός κυκλώνας;
"Από το μακρινό βορρά άκουσαν το χαμηλό θρήνο του ανέμου...
κι ο Θείος Χένρι και η Ντόροθι μπόρεσαν να δουν...
το χορτάρι να κυματίζει απ' την επερχόμενη θύελλα.
Έρχεται κυκλώνας, Εμ. Θα βάλω στο μαντρί όλα τα ζωντανά."
Καλά σκυλάκια!
"Ξαφνικά, ο θείος Χένρι, σηκώθηκε όρθιος."
Φύγετε απ' την πλατεία.
"Έτρεξε προς τα 'κει που φύλαγαν τα άλογα και τις αγελάδες.
Η θεία Εμ σταμάτησε τη δουλειά της και ήρθε στην πόρτα.
Με μια ματιά κατάλαβε τον κίνδυνο που πλησίαζε.
"Γρήγορα, Ντόροθι", φώναξε. "Κρύψου στο κελάρι."
Να 'την. Κάντε γρήγορα.
"Τότε, συνέβη κάτι περίεργο.
Το σπίτι στριφογύρισε μία ή δύο φορές...
και σηκώθηκε αργά στον αέρα.
Η Ντόροθι ένιωσε σαν να την σήκωνε ψηλά ένα μπαλόνι."
Αυτό μας είν' αρκετό.
Πάμε να φύγουμε από 'δω.
Θα πρέπει να το 'σκασαν.
Βοηθήστε με!
Ελάτε εδώ! Γρήγορα.
Ελάτε.
Ευθεία μπροστά!
-Τρέξτε. -Πιάστε τους.
Έλα, σήκω.
Είχες δίκιο.
Γκουίν!
Μέγκι!
Δείτε! Σταματήστε!
Σταματήστε! Ακίνητοι!
Προσέξτε!
Πού πηγαίνουμε;
Οι φυλακισμένοι! Το σκάνε!
Τρέξτε!
-Γρήγορα, μπείτε μέσα. -Τρέξτε.
Μπείτε μέσα.
-Πάρε τα κλειδιά, γρήγορα. -Πάρε όλα τα κλειδιά.
-Ποιο είναι; -Το κλειδί με το 9.
Στάσου, στάσου.
Έλα, Γκουίν!
Εντάξει, φύγε τώρα.
Κρατηθείτε!
ΤΟΠΕΚΑ ΚΑΝΣΑΣ - 7 ΜΙΛΙΑ
Πρόσεξε!
-Ακόμη νομίζεις ότι είν' όνειρο; -Τι άλλο να είναι; Πετάμε!
Ή μήπως το νυχτερινό τοπίο μάς προσπερνάει;
-Ο Φενόλιο ζει στο Αλάσιο. -Προς τα πού πέφτει αυτό;
-Νότια. -Μπορείς να γίνεις πιο σαφής;
-Πιο γρήγορο από καμήλα, ε; -Φαρίντ!
Χούλιγκαν!
Φαρίντ, σου πήρα μερικά ρούχα. Αλλιώς, θα ξεπαγιάσεις.
Σίγουρα αυτό είν' το σπίτι του.
Ο ψαράς είπε ότι το σπίτι του βλέπει στην πλατεία.
Τέλεια!
Εγώ δε θα 'ρθω.
Τι λες; Πρέπει να 'ρθεις, αλλιώς δε θα με πιστέψει.
Τι να πω; Πάντως εσύ ξέρεις να πείθεις.
Εξάλλου, εσύ μ' έβγαλες απ' το βιβλίο.
Το βιβλίο είναι τόσο κοντά στα χέρια μας...
Φοβάσαι!
-Δεν διάβασες το βιβλίο, ε; -Γιατί, αξίζει να το διαβάσω;
Το έζησα! Εκτός απ' το τέλος, που δε μ' ενδιαφέρει.
-Γιατί όχι; -Ξέρεις το τέλος της ζωής σου;
Όχι. Κι υποψιάζομαι πως δε θα 'θελες να μάθεις.
Σαν να διαβάζεις την τελευταία σελίδα ενός βιβλίου μυστηρίου.
-Τι νόημα θα 'χει μετά; -Εγώ ξέρω το τέλος μου εδώ πέρα.
-Επιστρέφω σπίτι μου. -Γιατί;
Λυπάμαι αλλά είναι όλα πολύ αληθινά για μένα.
Προτιμώ μια ιστορία που παραμένει στις σελίδες που ανήκει.
Πρέπει να γυρίσω στα κακόμοιρα, βεβηλωμένα βιβλία μου.
Να τα επιδιορθώσω, να τα τακτοποιήσω.
-Θα το κάνω εγώ αυτό. -Εσύ, πάρε μερικά χρήματα.
Έβγαλα ήδη και το εισιτήριό μου.
Αντίο και καλή τύχη.
-Έλινορ... -Άφησέ την.
-Κοίτα να μην κρυώσεις. -Αντίο, λοιπόν.
Εδώ είμαστε. Αυτό πρέπει να 'ναι. Αυτό είναι!
Τι; Α, ναι!
-Ο σινιόρ Φενόλιο; -Ναι;
Είμαι ο Μόρτιμερ Φόλτσαρτ.
-Κι εγώ, η Μέγκι. -Η κόρη μου.
-Θέλω κι εγώ να γίνω συγγραφέας. -Αλήθεια;
Δώστε μου στυλό να υπογράψω. Γρήγορα, έχω κέικ στο φούρνο.
Μη στέκεστε σα βαλσαμωμένοι. Για αυτόγραφο, χρειάζομαι ένα στυλό.
-Μα, δε θέλουμε αυτόγραφο! -Δε θέλετε αυτόγραφο;
Για όνομα του Τσόσερ, τότε γιατί χτυπάτε το κουδούνι μου;
Ο Σκονοδάχτυλος είν' εδώ και μόλις το σκάσαμε απ' τον Αικόγερω,
και δε θα πιστέψετε τι πήγε να μας κάνει ο Μπάστα.
Τι πράγμα;
Γύρνα σπίτι. Σε παρακαλώ, γύρνα σπίτι.
Είν' ωραία ιστορία, συμφωνώ.
Οι Ασημόγλωσσοι είναι θαυμάσια ιδέα. Έπρεπε να το 'χα σκεφτεί.
Αλλά είναι κι εξωφρενική ιδέα για να την πάρω στα σοβαρά.
Οι ήρωές μου είναι τόσο αληθινοί, σαν να ξεπηδάνε απ' τις σελίδες.
Απλά μου φαίνεται απίθανο.
Ακριβώς όπως τον είχα φανταστεί!
Είναι σαν να γεννάς κάποιον.
Στάσου, τι κάνεις; Δε θέλει να σε συναντήσει...
Φυσικά και θέλει. Ουσιαστικά είμαι πατέρας του.
-Τι κόλπο ήταν το τελευταίο; -Λέγεται, η Ανάσα του Δράκου.
Θα μου το μάθεις;
Θα πρέπει να 'ναι συναρπαστικό να συναντάς τους ήρωές σου!
Αλλά ο λόγος που ήρθαμε ως εδώ, είναι για να βρούμε τρόπο...
να τον ξαναβάλουμε στο βιβλίο.
Ο πατέρας σου μόλις μου έδωσε ιδέα για ένα νέο ήρωα!
Ο ιδιοφυής κλέφτης που κλέβει πράγματα όπως...
μια κίσσα κλέβει γυαλιστερά πράγματα απ' τα περβάζια.
Δε θέλω να κλέψω τους ήρωές σου.
Τους έβγαλες απ' το βιβλίο μου και θες να μου τους πάρεις.
Αυτό, φίλε, είναι πεντακάθαρη κλοπή.
Θέλω να ξαναβρώ τη γυναίκα μου.
-Σκονοδάχτυλε. -Προσπάθησα να τον εμποδίσω.
Τι υπέροχο να σε συναντώ!
Οι ουλές, τέλειες! Όσο αποκρουστικές τις φαντάστηκα.
-Στο είπα, φοβάται. -Όχι εμένα, ελπίζω.
Φοβάται αυτό που συμβαίνει στο τέλος του βιβλίου.
Τι εννοείς; Επειδή πεθαίνει;
-Κατάλαβα. Σωστά, συγγνώμη. -Πεθαίνει στο τέλος;
Ήθελα ένα συναρπαστικό βιβλίο. Δεν έχει πάντα χαρούμενο τέλος.
Έτσι γίνεται και στη ζωή, στο κάτω κάτω.
Πώς πεθαίνω;
Σε σκοτώνει κάποιος του Αιγόκερω, ενώ πας να σώσεις τον Γκουίν.
Πολύ συγκινητική σκηνή θανάτου. Έκλαιγα όταν την έγραφα.
Νομίζεις με νοιάζει τι γράφεις εσύ ;
Δεν εξουσιάζεις τη μοίρα μου. Αλλιώς, δε θα 'μουν εδώ πέρα.
Δεν είμαι κάποιος ήρωας στο βιβλίο σου...
κι εσύ, δεν είσαι ο Θεός μου.
Λοιπόν, άκου με, γέρο...
έχεις αντίτυπο του βιβλίου ή δεν έχεις;
Γιατί θα 'θελα να γυρίσω σπίτι μου, σε παρακαλώ.
Το πρόβλημα είναι ότι έχει εξαντληθεί εδώ και δεκαετίες.
Συν ότι στην πρώτη έκδοση τυπώθηκαν λίγα αντίτυπα.
Μετά, πήρε φωτιά η αποθήκη...
και τελικά οι εκδότες έκλεισαν την επιχείρηση.
Θα χρειαστούμε μια αιωνιότητα.
Κόφ' το. Δεν είναι ώρα να κάνεις χαζομάρες.
-Σταμάτα! -Είσαι ξινή σαν κάτουρο γίδας.
Ευχαριστώ. Και δε θέλω να μάθω πώς ξέρεις τη γεύση του!
Κοίτα γύρω σου. Αυτός ο κήπος είναι παράδεισος.
Χωρίς επιστάτες δούλων. Χωρίς αμμοθύελλες. Χωρίς ψύλλους.
Μιλάς διαρκώς όλη την ώρα.
Όχι, δεν είναι ούτε αυτό. Κράτησα μερικά αντίτυπα...
αλλά τα δάνεισα σε μια έκθεση βιβλίου στη Γένοβα, πριν χρόνια,
και τα έκλεψαν. Υποθέτω ότι ο Αιγόκερως είναι ο δράστης.
Τότε, είχα υποθέσει ότι ήταν μια κακοτυχία.
-Εδώ είναι! -Τι πράγμα;
Το πρωτότυπο χειρόγραφο. Δείτε! Δακτυλογραφημένο! Το φαντάζεστε;
Άρπαγες!
Μετά από τόσα χρόνια κι ακόμη θυμάμαι τους ήρωές μου.
Τις Γοργόνες στο Αδιέξοδο Δάσος.
Και τα κάστρα της Όμπρα...
Το Μαύρο Πρίγκιπα.
Τον Παρδαλό Λαό.
Και φυσικά εσύ, Σκονοδάχτυλε. Και όλοι οι κακοί:
Ο Φιδοκέφαλος, ο Αιγόκερως και οι Εμπρηστές.
Και ο χειρότερος απ' όλους. Η Σκιά!
Είναι ένα υπέροχο βιβλίο, οφείλω να πω.
-Θα 'δινα τα πάντα να μπω μέσα. -Προηγούνται άλλοι, γέρο.
Έχω τις σελίδες 209 ως 447. Εσύ τι έχεις;
Τις υπόλοιπες.
-Ωραία. Θα χρειαστείς αυτές. -Τώρα θα με ξαναβάλεις μέσα, ε;
Θα το προσπαθήσω. Αφού όμως πρώτα...
βγάλω τη γυναίκα μου και είναι καλά.
-Μόνον έτσι θα το κάνω. -Ίσως έχουμε ένα πρόβλημα.
-Τι θες να πεις; -Δεν μπορείς να τη φέρεις έξω.
-Γιατί; -Γιατί δεν είναι στο βιβλίο.
-Τι θες να μου πεις; -Την είδα.
Δεν είναι πια μέσα στο βιβλίο. Είναι...
Είναι στο χωριό του Αιγόκερω. Την έφερε έξω ο Δαρείος.
Είναι ζωντανή;
Ήμασταν εκεί και δε μου το 'πες;
-Χρειαζόμασταν το βιβλίο. -Δε χρειαζόμασταν το βιβλίο!
Εγώ όμως χρειαζόμουν το βιβλίο!
Η μαμά μου ήταν εκεί και δε μας το 'πες;
Άκου... Μη με κοιτάς μ' αυτό το βλέμμα...
γιατί αν ο μπαμπάς σου ήξερε δε θα με βοηθούσε να το βρω...
κι εγώ έχω ανάγκη το βιβλίο.
Εγωιστή, απαίσιε, αδύναμε ήρωα!
-Πες του τα, αυτός μ' έκανε έτσι. -Διαφωνώ.
Πες μου πώς να τη βρω.
Μόνο αν υποσχεθείς ότι θα με πας πίσω.
Πες μου πώς θα βρω τη γυναίκα μου.
Κι εμένα μου λείπει η οικογένειά μου.
-Εντάξει. -Υπόσχεσαι;
Υπόσχομαι.
Θέλω να βοηθήσω κι εγώ να βρεθεί η μαμά.
-Πάρε με μαζί σου. -Ξέρεις ότι δεν μπορώ.
Κι όμως, μπορώ να βοηθήσω.
Θα βοηθήσεις αν μείνεις εδώ κι είσαι ασφαλής.
-Έτσι θα με βοηθήσεις. -Δεν ξέρεις τι ικανότητες έχω.
-Ούτε κι εγώ δεν ξέρω. -Μέγκι, σε παρακαλώ...
Έλα τώρα. Πρέπει να μείνεις εδώ.
Ευχαριστώ για τ' αμάξι. Να προσέχεις τη Μέγκι.
-Και τον Φαρίντ, επίσης. -Τι;
-Να προσέχεις και τον Φαρίντ. -Φυσικά.
Γιατί να μην έρθω κι εγώ; Δικό μου είναι τ' αμάξι.
Αγαπούλα μου!
-Φέρε πίσω τη μαμά. -Θα τη φέρω.
Κι εγώ θα περιοριστώ να κάνω την νταντά! Υπέροχα!
Γρήγορα, θα χάσουμε το τρένο.
-Σε πόσην ώρα θα φτάσουμε; -Σύντομα. Έλα.
Να καθίσω δίπλα σου, μαμά;
Εγώ θα καθίσω στη μέση.
"Απλά, έγινε," είπε η Ντόροθι. "Δεν μπορούσα να κάνω τίποτα."
"Αν θες με τις μαγικές δυνάμεις μου να σε στείλω στο σπίτι...
θα πρέπει να κάνεις κάτι για μένα.
Βοήθα με και θα σε βοηθήσω."
"Τι πρέπει να κάνω;" είπε το κορίτσι.
"Να σκοτώσεις την Κακιά Μάγισσα της Δύσης."
"Από το μακρινό βορρά άκουσαν το χαμηλό θρήνο του ανέμου...
κι ο Θείος Χένρι κι η Ντόροθι είδαν το γρασίδι να κυματίζει,
από την επερχόμενη θύελλα."
"Ο Τότο έκανε την Ντόροθι να γελάσει.
Ήταν ένα μικρό μαύρο σκυλί, με μακρύ, μεταξένιο τρίχωμα...
και μαύρα μάτια που έλαμπαν...
στην κάθε πλευρά της χαριτωμένης μυτούλας του."
Τότο;
Τότο, μη φοβάσαι. Δεν είσαι πια στο Κάνσας.
Τότο, βγες από 'κει κάτω. Θα με βάλεις σε μπελάδες.
-Εγώ είμαι. Άνοιξε την πόρτα. -Μισό λεπτό.
Και τώρα τσιμουδιά. Σοβαρά μιλάω.
Συγγνώμη, δεν είχα άλλη επιλογή.
Κοίτα, είναι ο Μπάστα!
Φοβάμαι πως δεν μπορώ ούτε εγώ να ξεχωρίσω τα πρωτοπαλίκαρα!
Γεια σου, πριγκίπισσα. Πού είναι ο πατέρας σου;
Του είπα ότι γύρισε πίσω μα, δε με πιστεύουν.
-Τους το 'πες; -Μου 'βαλε μαχαίρι στο λαιμό.
Δεν είν' απαίσιος; Και δεν πιστεύουν ότι είμαι ο συγγραφέας.
Πες μας πού είν' ο Ασημόγλωσσος πριν σας σκοτώσω και τους δυο.
-Τότο, πάψε. -Ο Τότο;
Ω, Θεέ μου!
Κληρονόμησε το χάρισμα του πατέρα της!
Άλλος ένας Ασημόγλωσσος. Ο Αιγόκερως θα χαρεί πολύ.
Πάρ' τους και τους δυο.
Αν όμως ήταν ο Δαρείος που την έβγαλε απ' το βιβλίο...
Μη φοβάσαι. Είναι μια χαρά.
-Μόνον που... -Μόνο που;
-Δεν έχει φωνή. -Τι;
Την έβγαλε απ' το βιβλίο την άνοιξη, μα, δεν είχε φωνή!
Αλλά αν εξαιρέσεις αυτό, είναι μια χαρά.
-Σταμάτα εδώ. -Για ποιο λόγο;
-Απλά, σταμάτα. -Τώρα βγάζω νόημα, νυφίτσα!
-Σου 'πα να μείνεις με το γέρο. -Μα, αφού είναι κακός.
Όχι τόσο κακός όσο ο Αιγόκερως.
Δεν τον φοβάμαι. Μεγάλωσα δίπλα σε φονιάδες και κλέφτες.
Θα 'πρεπε να τον φοβάσαι.
-Θα σ' αναγκάσω να γυρίσεις. -Θα σας ακολουθήσω.
Μπες μέσα.
Τώρα μπορείς να μου μάθεις την Ανάσα του Δράκου.
Άντε, μπες στ' αμάξι.
Μ' ακούτε, κ. Φενόλιο;
Αυτοί οι τύποι απλά κυκλώνουν την περίμετρο.
Πρέπει να μπούμε μέσα τώρα.
Όταν πάμε στα δωμάτια των υπηρετριών...
το δωμάτιο της Ρέζα είναι τρίτη πόρτα δεξιά, απ' την πίσω μεριά.
Θα πάω εγώ από πίσω. Εσείς, καλύψτε με.
Λοιπόν, από 'δω θα μπούμε.
Είναι επικίνδυνο και πρέπει να μπορείς να μας ακολουθήσεις.
Πρέπει να κινείσαι γρήγορα.
Μετά από 'σας.
-Θες να ξεκουραστούμε; -Είμαι μια χαρά. Συνεχίζουμε.
Παιδιά!
Είμαι μια χαρά.
Τι ήταν αυτό;
Εκεί!
-Εκεί πάνω. -Ρίχτε του.
Κατεβάστε τον.
Σ' ευχαριστώ.
Είν' εκεί, πίσω απ' την πλατεία.
-Θεούλη μου! -Γρήγορα, πήδα.
Γρήγορα! Ελάτε.
Μπλοκάρετέ τον στην πλατεία.
Μην τον αφήσετε να φύγει.
Κοίτα αυτό! Η Ανάσα του Δράκου.
Νομίζω ότι το 'μαθα. Άγγιξε το χέρι μου.
Λείπει πολλή ώρα. Πάω να δω αν είναι εντάξει.
-Ελάτε. -Θα τον βρούμε.
Δε θα πήγε μακριά.
-Μπράβο. Σ' ευχαριστώ. -Η χαρά δική μου.
Για δες ποιος ήρθε. Τι καλά!
Ήρθες πάνω στην ώρα για να σε σκοτώσουμε.
Παραδίνομαι.
Το κάστρο του Αιγόκερω είναι σαν ξενοδοχείο 5 αστέρων.
Όχι για σένα όμως. Εσένα θα σε κλείσουμε στην κρύπτη.
Αλλά κάποιοι φιλοξενούμενοι παίρνουν δωμάτιο με θέα.
Ρέζα! Συγγνώμη.
Ο άντρας σου είναι εδώ. Ήρθε για να σε σώσει.
Προς τα εκεί!
Ελάτε!
-Τι έγινε; -Θα σκοτώσουν το Σκονοδάχτυλο.
Από 'δω.
-Θα τον σκοτώσουν και φταίω εγώ. -Όχι, δε φταις. Τι έγινε;
Για όνομα της αλφαβήτου! Ακριβώς όπως στο βιβλίο μου.
Λες και ζω στον κόσμο της φαντασίας μου.
Απορώ τι θα σε βάλει να διαβάσεις, ο Αιγόκερως.
Ελπίζω κάτι ενδιαφέρον. Είμαι ενθουσιασμένος, εσύ ;
"Ποια σχεδία, Τζιμ; Η παλιά μας σχεδία."
"Εννοείς ότι η παλιά σχεδία μας δεν έσπασε σε κομματάκια;"
ΕΜΠΕΝΙΖΕΡ ΣΚΡΟΥΤΖ
Είσαι Ασημόγλωσση!
Αλλά τι θ' απογίνει το κακόμοιρο το παιδί χωρίς τη σχεδία του;
Βαρέθηκα να κάνω φτηνά κόλπα. Πες, πού είν' ο πατέρας μου;
Δεν έχω την παραμικρή ιδέα.
Κι ειλικρινά δε με νοιάζει, γιατί διαβάζεις εξίσου καλά.
Τι με κοιτάς σαν βλάκας;
Είσαι όπως ακριβώς σε έγραψα. Ένα δειλό κάθαρμα!
Πώς τολμάς;
Θα τιμωρηθείς για το ελεεινό βιβλίο σου.
Μόνον ο Βασιλιάς μπορεί να το βγάλει.
Δεν το θυμάσαι;
Μην τολμήσεις να ξαναγελάσεις μαζί μου.
Φύγε από 'δω! Σκοτώστε το μαζί με τους άλλους.
Το σκυλάκι; Θες να σκοτώσουν το σκυλάκι;
Όσο για σένα, θα δεις πόσο αγαπάς...
τα πλάσματα της φαντασίας σου...
όταν η Σκιά θα γδέρνει το δέρμα στην πλάτη σου.
Δεν μπορείς να τη ζωντανέψεις. Έκαψες το τελευταίο αντίτυπο.
Σε είδα που το έκαψες.
Κάνεις λάθος.
Κράτησα ένα αντίτυπο για μένα. Δεν είμαι όλο εκπλήξεις;
Δε θα μπορούσα να τα κάψω όλα, έτσι δεν είναι;
Όχι όταν ο παλιός μου φίλος είν' ακόμη παγιδευμένος μέσα.
Θα τον αγαπήσεις αμέσως.
Κι όταν λέω αγάπη, εννοώ να ζαρώνεις απ' το φόβο;
Βλέπεις, αγαπώ αυτό τον κόσμο...
και σκοπεύω ν' αφήσω το στίγμα μου, παντού σ' αυτόν.
Εσύ και η Σκιά θα με βοηθήσετε να το πραγματοποιήσω αυτό.
-Δε θα διαβάσω τίποτε για σένα. -Αλήθεια;
Θα σου δείξω τι παθαίνουν όσοι δε με υπακούν εδώ πέρα.
Υπήρξε πολύ άτακτη αυτή εδώ. Έγινε απίστευτα κουραστική.
Όλο θέλει να το σκάει. Θα βάλω ένα οριστικό τέλος.
-Μέγκι. -Μαμά.
Είσαι εσύ!
Ο Μο είν' εδώ. Θα φύγουμε. Θα δραπετεύσουμε όλοι μαζί.
Τι συγκινητική επίδειξη αγάπης!
"Μαμά";
Για κοίταξέ με.
Ναι, ολοφάνερη η ομοιότητα.
Πιστεύεις τώρα ότι δεν μπορώ να σε κάνω να διαβάσεις για μένα;
Όχι! Μαμά! Μη, σας παρακαλώ!
Είναι πολύ αργά για να κάνεις αλλαγές;
Σκέφτηκα ότι ίσως μπορούσες να προσθέσεις λίγες φράσεις, ε;
Δε χρειάζεται να με κάνεις κούκλο ή κάτι τέτοιο.
Δεν ξέρω αν είδες τη μύτη μου ; Θα 'θελα μια πιο ωραία.
Η μύτη σου. Ναι, σωστά.
Νομίζεις ότι μπορείς; Να ξαναγράψεις, ν' αλλάξεις πράγματα;
Δεν ξέρω τι να πω. Είναι υπέροχη ιδέα!
Προχώρα.
-Τι κάνεις; Άσε με. -Δεν μπορείς να πας εκεί κάτω.
-Κρατάνε την κόρη μου. -Θα τη σκοτώσουν αν κάνεις κάτι.
-Δεν έπρεπε να την είχα αφήσει. -Πρέπει να μείνουμε κρυμμένοι.
Μη φοβάσαι. Είναι μόνο παλιά σκονισμένα φέρετρα.
Αν υπάρχουν κακά πνεύματα εδώ, δεν είναι θυμωμένα μαζί μας.
Η πριγκίπισσα πρέπει να ξεκουράσει τη φωνή της γι' απόψε.
Είδα τη μαμά μου. Είναι φυλακισμένη εδώ πέρα.
Το ξέρω.
-Είδες τον μπαμπά μου; -Ναι, είναι μια χαρά.
Ο Αιγόκερως έχει αντίτυπο του βιβλίου.
Θα με βάλει να διαβάσω, να βγάλω έξω τη Σκιά.
Έχω το ταλέντο του Μο. Μπορώ να ζωντανεύω ήρωες.
Τότε, μπορείς να βάλεις κι εμένα μέσα στο βιβλίο.
"Μια φεγγαρόφωτη νύχτα...
η Σκιά εμφάνισε την ποταπή της..."
Βάλε να σκοτώσει τον Αιγόκερω. Βάλε τη Σκιά να το κάνει.
Φαϊ για τη μικρή πριγκίπισσα.
Ο Αιγόκερως θέλει να έχεις τις δυνάμεις σου γι' απόψε.
Αν θες, μείνε. Λέμε ιστορίες για φαντάσματα.
Ναι, σωστά. Δε σ' αρέσουν οι ιστορίες με φαντάσματα, έτσι;
Θα σου πω εγώ ιστορίες με φαντάσματα...
Πάρτε το από πάνω μου.
Το σακούλι μου!
Δεν έχεις φυλαχτό να σε φυλάει!
-Δώσ' το μου πίσω. -Για δεν έρχεσαι να το πάρεις;
Τι κάνεις εκεί;
Δε νομίζω ότι αυτός που θα μας βγάλει έξω, θα 'ναι ο συγγραφέας.
-Δώσ' το μου πίσω. -Φρόνιμα!
Ίσως δε χρειάζομαι πια το φυλαχτό μου.
Ώρα να τελειώσω αυτό που άρχισα κάποτε.
Με τα οστά του νεκρού αυτού, σε καταριέμαι.
Μη! Πάρε πίσω την κατάρα σου!
Μακάρι το πνεύμα του να στοιχειώνει κάθε σου βήμα.
Πάρε πίσω την κατάρα σου.
-Άνοιξε την πύλη. -Γρήγορα.
-Άνοιξε την πύλη. -Βιάσου.
Άσε με να βγω.
Ποιο κλειδί είναι;
Βοήθεια! Οι φυλακισμένοι το σκάνε.
-Φωτιά! Χρησιμοποίησε φωτιά! -Έλα, γρήγορα.
Βοήθεια! Οι φυλακισμένοι το σκάνε.
Οι φυλακισμένοι δραπετεύουν.
Άντε λοιπόν! Άναψε!
Οι φυλακισμένοι το σκάνε! Βοήθεια! Κάντε γρήγορα!
Λυπάμαι, δεν μπορώ.
-Δεν μπορώ, λυπάμαι. -Μείνε!
Μη φεύγεις.
Δε χρειάζεται να 'σαι εγωιστής, επειδή σ' έφτιαξα εγώ έτσι.
Είσαι κάτι περισσότερο απ' αυτό. Το είπες και μόνος σου.
Μείνε να μας βοηθήσεις.
Οι φυλακισμένοι το σκάνε! Βοήθεια!
-Ψάξτε όλες τις αυλές! -Βγάλτε με έξω!
Μη φεύγεις! Γύρνα πίσω!
Θεέ μου!
Ίσως είναι ό,τι πιο ηλίθιο έκανες στη ζωή σου, Έλινορ.
Εννοώ, εκεί πέρα είναι μια συμμορία δολοφόνων κακοποιών.
Νομίζεις θα πας εκεί και θα τους πεις τι να κάνουν;
Είναι πιθανό να σε υπακούσουν!
Μια γριά, αφελής βιβλιοφάγος, αυτό είμαι!
Σ' ευχαριστώ.
-Είσαι ζωντανός! -Σ' ευχαριστώ.
Εντάξει, φτάνει!
Τις βρήκες; Η Ρέζα, η Μέγκι, είναι καλά;
-Είναι μια χαρά. -Ωραία.
Προς το παρόν.
-Ο Αιγόκερως έχει ένα αντίτυπο. -Τι έχει;
Είχε κρύψει ένα αντίτυπο.
Αυτό ήταν πάντα το σχέδιό του,
να βγάλει, με ανάγνωση, τη Σκιά απ' το βιβλίο.
Δεν μπορώ να βγάλω έξω τη Σκιά. Θα μας σκοτώσει όλους.
Δε σε χρειάζεται πλέον. Βρήκε άλλο Ασημόγλωσσο.
-Τη Μέγκι! -Τη Μέγκι;
Δε σου έρχεται καμιά έμπνευση; Ίσως μπορώ εγώ να βοηθήσω.
Έχεις δίκιο. Θες να γίνεις συγγραφέας, έτσι δεν είναι;
-Το 'πες σαν να 'ναι κάτι κακό. -Όχι. Απλά είναι κάτι μοναχικό.
Ο κόσμος που φτιάχνεις στο χαρτί...
συχνά είναι πιο φιλικός και ζωντανός απ' αυτόν που ζεις.
Κι εύχεσαι να μπορούσες να πας εκεί πέρα.
Είσαι έξυπνο κορίτσι, Μέγκι.
Τι καλύτερο απ' το να είμαι με μια ωραία δεσποινίδα στο κελί,
ενώ περιμένω να με σκοτώσουν;
Δεν έχω γράψει ακόμη αυτό που πραγματικά χρειαζόμαστε...
αλλά είμαι πολύ κοντά.
Άντε, φέρτε μας φαϊ.
Ήρθαν νωρίς. Γιατί τόσο νωρίς; Δε μας βολεύει.
Βάζω ένα εδώ. Οι λέξεις πρέπει να'ναι τέλειες για να δουλέψει.
Να τις γράψει ο συγγραφέας, να είναι στο ύφος του Μελανόκαρδου.
Αυτό έψαχνα!
Τι έψαχνες;
Κάτι για να με θυμάται όταν θα 'χω πεθάνει.
Δεν έχω σε υπόληψη τα ορνιθοσκαλίσματά σου, γέρο.
Απ' αυτά τα ορνιθοσκαλίσματα βγήκες κι εσύ, καρακάξα...
γι' αυτό στη θέση σου, θα πρόσεχα τι χαρτιά τσαλακώνω.
-Πού την πηγαίνεις; -Να της βάλω το καλό φουστάνι.
Μην ανησυχείς, είσαι κι εσύ καλεσμένος στη γιορτή.
Δε θα τρώγαμε χωρίς εσένα. Αφού εσύ είσαι το κυρίως πιάτο.
Η Σκιά θα φάει εσένα και την κοπέλα, απόψε το βράδυ...
οπότε ησύχασε, κάποιος θα 'ρθει για να σε πάρει.
Εσύ δεν ήθελες να μείνεις μόνη; Να, ορίστε.
Μόνη στην άγρια φύση. Τσιμπήματα κουνουπιών και φουσκάλες και...
Ω, Θεέ μου!
Και, μήπως έχεις σχέδιο; Όχι, κανένα σχέδιο.
Απλά νοίκιασες μια μοτοσικλέτα και πήρες ένα χάρτη.
Κι είπες, θα καταστρώσω σχέδιο, μόλις φτάσω εκεί!
Ακούστε το σχέδιο.
Βάζεις φωτιά να κάνεις αντιπερισπασμό.
Μπορώ να βάλω φωτιά σ' όλο το κάστρο.
-Μπορώ να βοηθήσω κι εγώ. -Μην μπλέκεις στα πόδια μου.
Όσο οι άντρες του Αιγόκερω θα σβήνουν την φωτιά...
θα μπω μέσα, να σώσω τη Μέγκι και τη Ρέζα.
-Είμαστε λιγότεροι. Κι έχουν... -Όπλα.
Θα μεταμφιεστούμε σε άντρες με μαύρα κοστούμια. Πάμε.
Έλα, κάνε γρήγορα.
Πράγματι, αυτό είναι ένα όμορφο, μικρό χωριό.
Αλλά θα 'ταν ωραίο να εύρισκα κάτι λίγο μεγαλύτερο.
Να απλωθώ.
Να επεκτείνω τα σύνορα του βασιλείου μου.
Γι' αυτό χρειάζομαι τη Σκιά.
Και δε θέλω να δραπετεύσει κανείς άλλος.
Αν δε σταματήσεις να τρέμεις, θα σε τσιμπήσω με καρφίτσα.
Αληθινά περιμένεις να βγάλω απ' το βιβλίο ολάκερο στρατό;
-Έχεις καμιά καλύτερη ιδέα; -Όχι.
Ήμουν σίγουρος!
Προχώρα γρήγορα.
Προχώρα.
Ίσια μπροστά.
Και όχι κόλπα γιατί δε θα ξαναδείς ζωντανή τη μάνα σου.
Πήγαινε!
Ήρθε επιτέλους η στιγμή να ενωθούμε...
με τον παλιό μας φίλο, τη Σκιά.
Δέσ' τους γερά.
Η ΤΡΕΛΗ ΤΟΥ ΣΑΓΙΟ
Καλησπέρα. Θες να ξεφύγεις από 'δω;
Τότε, θα πρέπει να με βοηθήσεις.
-Μελανόκαρδος! Μελανόκαρδος! -Διάβασέ το.
Διάβασε τα λόγια! Πες τα λόγια!
Έχεις ταλέντο στους κόμπους!
Αυτό δε σημαίνει ότι γίναμε και φιλαράκια.
Διάβασέ το!
Τον Μελανόκαρδο!
Διάβασέ το!
Το έχω, εδώ.
"Ο Αιγόκερως ηγείτο ενός στρατού από βίαιους άντρες...
που γέμιζαν με φόβο τις καρδιές αυτών που συναντούσαν.
Όποτε περνούσαν από κάπου...
οι άνθρωποι σφάλιζαν τις πόρτες και έκρυβαν τα παιδιά τους.
Μα, απ' όλα τα πλάσματα που ελλοχεύουν στο Αδιέξοδο Δάσος,
το πιο τρομακτικό και καταραμένο...
ήταν γνωστό απλά με τ' όνομα, Σκιά.
Η Σκιά.
"Φτιαγμένη από τις στάχτες των θυμάτων του Αιγόκερω...
η Σκιά ήταν αθάνατη και άτρωτη...
και ανελέητη σαν τον αφέντη της.
Το άγγιγμά της, η ανάσα της μόνο, σκορπούσαν το θάνατο...
μυρίζοντας τον αέρα όπως ένα λαγωνικό οσμίζεται τα χνάρια."
"Εμφανίζεται μόνον όποτε την καλεί ο Αιγόκερως...
ξεπηδά απ' το έδαφος ένα απρόσωπο και φλογισμένο κτήνος...
Σταμάτα να διαβάζεις!
"...για να κατασπαράξει το επόμενο θύμα."
Σταμάτα να διαβάζεις, Μέγκι.
Μέγκι, σταμάτα την ανάγνωση.
Πανέμορφο... πλάσμα!
Φα' τους.
Μαμά!
Να φύγουμε όλοι!
Σκιά!
Τότο! Καλό σκυλάκι.
Μαμά!
Φα' τους!
"Όμως μια αστρόφωτη νύχτα, η Σκιά άκουσε μία άλλη φωνή.
Τη φωνή ενός κοριτσιού, κι όταν είπε τ' όνομά της, θυμήθηκε."
Πάρτε της το βιβλίο.
"Θυμήθηκε όλους αυτούς από τις στάχτες των οποίων γεννήθηκε.
Όλο τον πόνο και τη θλίψη.
Η Σκιά θυμήθηκε κι αποφάσισε να εκδικηθεί.
Αυτούς που η σκληρότητά τους έφερε όλη αυτή τη συμφορά."
Κάντε την να σωπάσει.
"Η Σκιά άπλωσε πάνω στον αφέντη της τα σταχτιά της χέρια."
-Δεν είναι τα σωστά λόγια! -Πάρτε της το βιβλίο.
Δεν είναι απ' το βιβλίο. Αυτά δεν είναι τ' αληθινά λόγια.
Σταματήστε την. Κάποιος να την κάνει να σωπάσει.
-Σταματήστε την! -Μέγκι, πρόσεξε!
Φέρ' το μου εδώ.
Δώσ' το μου πίσω.
Τι ευχάριστη ανατροπή!
Ασημόγλωσσε, ήρθες έγκαιρα για το γεύμα!
Όχι το κάστρο μου!
Επίθεση!
Φύγε από μπροστά μου!
Ρέζα...
Άσε με! Τι κάνεις... Μη!
Νομίζεις ότι αυτά τα τέρατα, μπορούν να με νικήσουν;
Εμπρός! Φά' την!
-Μόνο πάνω απ' το πτώμα μου. -Πρόσεξε, Μο!
Συνέχισε να διαβάζεις!
-Τι; -Συνέχισε να διαβάζεις.
Τα πήρε. Δεν έχω τι να διαβάσω.
Τότε, γράψε εσύ.
Έλα, Μέγκι. Μπορείς να τα καταφέρεις.
Η Σκιά απομακρύνθηκε από τους αθώους. Γράψε, Μέγκι.
"Η Σκιά απομακρύνθηκε από τους αθώους.
Στράφηκε στο σατανικό αφέντη, που την εξουσίαζε επί χρόνια.
Η Σκιά άπλωσε πάνω του τα σταχτιά της χέρια.
Και μόλις το έκανε, ο Αιγόκερως άρχισε να τρέμει...
και να ξεθωριάζει σαν παλιά σελίδα βιβλίου...
καθώς γινόταν διάφανος και λεπτός σαν χαρτί."
Δε θα στο επιτρέψω.
Μπαμπά!
"Η, μαύρη σαν μελάνι, καρδιά του Αιγόκερω, γέμισε τρόμο...
βλέποντας το τέλος να πλησιάζει.
Με παρόμοιο τρόμο γέμισαν και οι ψυχές όσων έβλεπε η Σκιά...
κι είχαν πράξει κακουργήματα στο όνομα του Αιγόκερω.
Και μετά σκόρπισαν, σαν στάχτη στον άνεμο."
Πάψε!
Βοήθεια!
"Καθώς το ίδιο το φοβερό τέρας διαλύθηκε...
ώσπου να μην υπάρχει πια."
Είναι η Μέγκι! Διαβάζει!
Μπαίνουν στα βιβλία τους. Θα χάσω την ευκαιρία.
Εγώ, δε θέλω να ξαναμπώ στο βρομο-βιβλίο μου.
"Όσοι κλήθηκαν παρά τη θέλησή τους και τους έβλεπε το κορίτσι
ελευθερώθηκαν, γιατρεύτηκαν και στάλθηκαν εκεί όπου ανήκαν."
Μο! Μο!
Τότο;
Μέγκι! Σε παρακαλώ, λύτρωσέ με.
"Κι ο γέρος δημιουργός τελικά εκπλήρωσε την ευχή του...
κι εξαφανίστηκε στον κόσμο που, ως τότε, μόνο είχε ονειρευτεί.
Και τότε, επιτέλους...
μετά από αυτό που έμοιαζε σαν μια ολόκληρη ζωή ευχών...
το μικρό κορίτσι εκπλήρωσε το πιο γλυκό της όνειρο.
Η μητέρα που ήξερε ότι θα ξαναδεί κι ο λατρεμένος πατέρας...
ήρθαν τρέχοντας να αγκαλιάσουν τη μοναδική τους..."
Αγάπη μου, πόσο μου έλειψες.
-Τι έγινε; -Έχασα την ευκαιρία.
Την έχασα. Έφυγαν όλοι.
Δεν πρόλαβα να 'ρθω έγκαιρα. Τώρα, δε θα με διαβάσει μέσα.
Είπε ότι θα προσπαθήσει, αφού πρώτα εύρισκε τη γυναίκα του.
Δεν τολμάει. Δε διακινδυνεύει να χάσει ξανά τη γυναίκα του.
Ούτε κι εγώ θέλω να τον πιέσω.
Σταμάτα, Έλινορ. Δεν κλαίνε όταν έχει ευτυχισμένο φινάλε.
Έλα εδώ.
Σκονοδάχτυλε;
Ελάτε, πάμε, είναι ώρα να φύγουμε.
-Ας τρέξουμε. -Μέγκι, γρήγορα, έλα.
-Το βιβλίο λείπει. -Δεν το χρειαζόμαστε.
Τέλεια! Θα έχω εφιάλτες για βδομάδες ολόκληρες.
Έλα.
Είσαι εντάξει;
Θα έφευγες χωρίς εμένα;
Ωχ, όχι. Καλύτερα φύγε μαζί τους.
Λοιπόν, αφού φεύγεις, θα 'πρεπε να πάρεις αυτό μαζί σου.
-Το έκλεψες; -Έμαθα απ' τους καλύτερους.
Σκέφτηκα ότι ίσως βρίσκαμε κάποιον...
Έναν άλλο Αναγνώστη, έναν που να μπορεί να σε στείλει πίσω.
Με το κορίτσι τι γίνεται;
Σ' αρέσει, ε; Αν έρθεις μαζί μου ίσως να μην την ξαναδείς.
Έκλεψα μια φωτογραφία από το πορτοφόλι του Ασημόγλωσσου.
Λοιπόν, αν πρόκειται τελικά να σε φορτωθώ...
ας μου φανείς χρήσιμος.
Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας.
Σκονοδάχτυλε!
Στο υποσχέθηκα.
-Ήρθε η σειρά σου τώρα. -Τέλεια.
Είσαι σίγουρος ότι το θες; Θυμάσαι πώς τελειώνει το βιβλίο.
Όπως είπα και στο συγγραφέα, δε με εξουσιάζει πια.
Η μοίρα μου είναι μόνο στα χέρια μου, πια.
Καλή τύχη.
Μην το πάρεις προσωπικά, αλλά μην ξαναγυρίσεις, εντάξει;
Είμαι έτοιμος.
"Είχαν περάσει πολλά χρόνια από τότε που ο Σκονοδάχτυλος...
δεν είχε δει τα κυματιστά λιβάδια και τον παλιό μύλο.
Μόνο που τώρα αυτά ήταν πιο όμορφα απ' όσο τα θυμόταν.
Οι πεταλούδες αλαφροπετούσαν πάνω απ' το χορτάρι..."
-Γύρισε στον κόσμο του. -Εκεί που θέλει να είναι.
Εσύ τι θα κάνεις;
Δεν μπορώ να τον ακολουθήσω.
Αφού κράτησα εδώ τον Γκουίν, η ιστορία του θα 'χει άλλο τέλος.
-Δε θα πεθάνει. -Μπορείς να μείνεις μαζί μας.
Ήταν ιδέα της μαμάς.
Συγγνώμη, δεν έπρεπε να το προτείνω;
Απλά μην ελπίζεις ότι θα σε διαβάσω να μπεις μέσα.
-Θα με μάθεις να διαβάζω; -Ναι. Ίσως...
Εγώ, θα σου μάθω την Ανάσα του Δράκου.
Ρωξάνη!
Sub Rip GTRD-movies
Απόδοση: ΑΣΤΕΡΙΟΣ ΤΣΙΚΡΑΣ
Επιμέλεια υποτιτλισμού Αudiο Visual Εnterprises