ΒΟΡΕΙΑ ΙΡΛΑΝΔΙΑ 1974
ΟΙ ΕΠΙ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΤΑΡΑΧΕΣ ΚΑΤΕΛΗΞΑΝ ΣΕ ΕΝΟΠΛΗ ΣΥΓΚΡΟΥΣΗ
Έρχονται.
Φύγαμε παιδιά.
- Τα κωλόπαιδα. - Σταμάτα, Πάτρικ.
Αυτό μας έλειπε.
Μάζεψέ τα και ζήτα συγγνώμη.
Έχετε αργήσει.
Άντε ρε γαμώτο!
Παρατήστε το!
Κουνηθείτε γαμώτο!
- Πάτα γκάζι, διάολε! - Φύγαμε!
Κόψε λίγο γαμώτο!
ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ
- Είσαι πονηρούλης, Φίνμπαρ. - Τι είπες, Βίνι;
Βλέπω τι σκαρώνεις.
Πώς θα τα πετύχω, αν δεν τα βλέπω; Βάλε τα πιο ψηλά.
- Δεν ακούω. Ο αέρας... - Ναι, καλά.
Αν λες ότι κλέβω, Αστυνόμε Ο'Σίι, θα θυμώσω.
Ένα στοίχημα πρέπει να είναι δίκαιο.
Άσε την κλάψα και ρίξε για να αστοχήσεις, ως συνήθως.
Χέσε με.
- Άντε. - Παλιο-κατεργάρηδες.
- Ευχαριστώ. - Με προκάλεσες, αληταριό.
Τι άλλο έκανες σήμερα, εκτός που τάισες τη γάτα
και έμαθες για τον Γκιούλιβερ και τους Λιλιπούτειους;
Τέλειωσα τα "Ταξίδια του Γκιούλιβερ". Τώρα διαβάζω Ντοστογιέφσκι. Ρώσος.
Μάλλον δεν τον ξέρω. Προτιμώ την Άγκαθα Κρίστι.
- Πού πάμε; - Εξωτερική δουλειά.
Μου είπε η κα Μπέιλι
ότι χάθηκε η πινακίδα με το "Καλωσορίσατε".
Δες τώρα με τι ασχολούμαι.
Κομμάτια έγινε.
- Καφετί. - Μπορντώ.
- Μπορντώ; - Ναι.
Κάποιος τρελάρας έχασε τον έλεγχο.
- Ή μεθύστακας. - Βλαμμένος θα ήταν.
Θα ψάξεις για κανέναν τρελό;
Και μάλλον θα τον πιάσω ως το απόγευμα.
Σε νιώθω που με κοιτάς.
Ρίτα, πάω στοίχημα
ότι ο Αδάμ θα παρατούσε την Εύα για σένα,
αν έβλεπε αυτό εδώ.
- Τα χόμπι είναι υγεία. - Κάνουν και για ντεκόρ.
Στολίζω το τραπέζι.
Αν δεχόσουν τις προσκλήσεις μου, θα το ήξερες.
Πώς είναι ο Μπρένταν;
Όλο και χειροτερεύει.
Με τέτοια όμορφη γυναίκα όπως εσύ, δεν θα πάει πουθενά.
Κάνετε ησυχία.
Δεν έχω λόγια για τον επόμενο.
Έχει κάνει τόσα για την πόλη μας. Έχει πολλά ταλέντα
και ίσως τον πείσουμε να μας τραγουδήσει.
Μπαρτ ΜακΓκίνες θα μας τιμήσεις με ένα τραγούδι;
Θέλετε τραγούδι από έναν γερομπαμπαλή;
Άντε, έλα.
- Γιατί δεν με πυροβολείς εδώ; - Προχώρα. Είναι στα αριστερά.
Εδώ είναι καλά.
Δύο βήματα δεξιά.
Σκάβε.
Πού βρισκόμαστε;
Αν θα ζήσω εδώ την αιωνιότητα, να ξέρω τουλάχιστον.
Στο Ντονεγκάλ.
Στην άλλη άκρη της χώρας.
Η Ξεχασμένη Κομητεία. Ταιριαστό.
- Έτσι βιοπορίζεσαι; - Αρκετά βαθύ είναι. Βγες.
Γονάτισε.
Χριστέ μου.
Όλα αυτά τα δέντρα.
Είχες μπόλικη δουλειά.
Γονάτισε.
Τα χέρια πίσω απ’το κεφάλι.
Έχεις ένα λεπτό. Πες ό,τι θες.
Μπορείς να ικετέψεις. Δεν αλλάζει κάτι.
Δεν χρειάζεται. Ήξερα ότι θα’ρθει αυτή η μέρα.
Άργησε μάλιστα.
Μια ζωή περίμενα.
Ήμουν βίαιο παλικαράκι.
Πολλά βαραίνουν τη συνείδησή μου.
Ήξερα πως δεν έχει γυρισμό,
έπειτα από όσα έκανα.
Μια μέρα αποφάσισα πως, ό,τι απέμεινε από την ψυχή μου,
δεν έπρεπε να πάει χαράμι.
Κι έτσι
έδιωξα κάπως τη σκοτεινιά κι έγινα καλός πολίτης.
Έκανα ό,τι μπορούσα για τον κόσμο.
Έτσι τελειώνουν όλα για άτομα σαν κι εμάς.
Σε έναν ανεμοδαρμένο χέρσο τόπο.
Κάνε το καλό προτού καταλήξεις κι εσύ εδώ.
Τελειώνει ο χρόνος.
- Προβλήματα, Κεβ; - Όχι.
Είσαι αδερφή, Ρόμπερτ;
- Από τη μουσική που ακούς… - Είσαι ηλίθιος, Κεβ;
Από τις μπότες που φοράς…
Φαντάζομαι το χάλι που άφησες.
Ένα υπέροχο 45άρι των Moody Blues.
Θα το δανειστώ.
"Απόλαυση ίσον πρόωρος θάνατος για τους αδύναμους".
Ο Γέιτς το είπε;
Η μητέρα μου.
- Ποιος είναι; - Εγώ κυρία ΜακΚί.
Φίνμπαρ, τι κάνεις; Έφτιαξα τα κέικ που σ’αρέσουν.
- Με κεράσια; - Σταφίδες. Με σταφίδες νόμιζα.
Εσείς με ξέρετε καλύτερα.
Έτσι νόμιζα.
Θα τα πάρεις μαζί σου; Έτσι κάνεις πάντα.
Καλημερούδια ομορφιές. Καίνε;
- Λίγη ευγένεια. - Να’τος.
Ο πιο γρήγορος της Δύσης.
- Ήταν απ’το Δουβλίνο. - Η σημερινή νεολαία!
- Περάστε. Α, εσύ είσαι;
- Ευχαριστώ. - Νέο απόκτημα;
Το πήρα αντί αμοιβής από τους Ο’Ράιλι.
Μεξικάνος το έχει ζωγραφίσει.
Είναι της μόδας στην Αμερική. Αξίζει πιο πολλά από όσα χρωστούσαν.
Κρίμα που δεν μπορείς να το πουλήσεις στον νόμιμο κάτοχο.
Θα έχω τον νου μου. Σου έχω κάτι για την άλλη βδομάδα.
Δώσε το σε εκείνον.
Τη δουλειά. Δώσ’του τις όλες.
Το σκέφτηκα πολύ.
Έκανα πολλές κακές επιλογές από όταν πέθανε η Μάργκαρετ.
Μπορώ να κάνω κάτι καλό. Να το δει ο κόσμος.
Τι θες να δείξεις στον κόσμο με τέτοια αγωνία;
Αυτό μόνο ξέρεις.
Να φυτέψω έναν κήπο.
- Κήπο; - Ναι.
Δηλαδή με αφήνεις αμανάτι με αυτόν τον τρελιάρη;
Ευχαριστώ.
Θα σου λείψω;
Ναι, τι να σου πω!
- Σπόρους; - Μάλιστα, σπόρους.
- Συνήθως δεν παίρνεις σπόρους. - Όχι.
- Σίγουρα; - Ναι. Έχεις ή δεν έχεις;
Έχω...
... κουκιά, λάχανο. Έχω καρότα και διάφορα άλλα.
Σκεφτόμουν να φυτέψω κάτι.
Λίγες λεύκες, χρυσό ρύζι ίσως.
Σαν αυτά τα κίτρινα που έχεις έξω.
Το χρυσό ρύζι είναι χόρτο, Φίνμπαρ.
Δεν το ήξερα. Θα χρειαστώ δασκάλα.
- Τι λέει; - Απολαμβάνω φαΐ και παρέα.
Η γυναίκα σου μαγείρευε ωραία; Μάργκαρετ την έλεγαν, ε;
- Ω, συγγνώμη... - Δεν πειράζει.
Είναι που καιρό τώρα είχε να πει κάποιος το όνομά της.
Μάργκαρετ.
Πειραματιζόταν.
Έφτιαξε ένα κέικ... Πάει πολύς καιρός.
Έβαλε μήλα και ξηρούς καρπούς.
Και λίγη κανέλα. Δεν έχω φάει ποτέ τέτοιο πράγμα.
- Ακούγεται νόστιμο. - Απαίσιο ήταν.
Το ξαναλέω: Δεν έχω φάει ποτέ τέτοιο πράγμα.
- Ευτυχώς δεν το ξαναέκανε. - Στο Δουβλίνο ήταν;
Ναι.
Κάθε μέρα περνούσα απ’το βιβλιοπωλείο όπου δούλευε.
Πηγαίνοντας στο εργοστάσιο. Πόσο αγαπούσε τα βιβλία.
- Μου κίνησε το ενδιαφέρον. - Μακάρι να την είχα γνωρίσει.
Μου έπεφτε πολύ. Όπως κι εσύ.
Πάω να δω.
Γεια σου Μόγια.
Αν πιάσεις κοκκινόψαρο, η πετονιά μπορεί να σε κόψει.
Να. Πάρε αυτό.
Έτσι μπράβο.
Τι θες να πιάσεις; Χρυσόψαρο;
- Να το πας σπίτι και να το λες Χρυσούλι. - Το ψάρι δεν σε νοιάζεται.
Ο μπαμπάς μου έλεγε να μη νοιάζομαι για όποιον δεν με νοιάζεται.
- Σωστό. - Μου είπαν να πιάσω για φαγητό.
Τσιμπάει.
Άσε λάσκα την πετονιά.
Μόγια! Δεν πειράζει.
Γεια σου Πατ.
- Γεια σου Σινίιντ. - Καλώς τον. Πώς τέτοια ώρα;
- Κάθριν. - Φίνμπαρ. Ακεφιές έχει απόψε.
- Ο γερο-κάθικος; Μη μου τύχει. - Εμένα μου’τυχε απόψε.
Ένα πιάτο για το άκεφο ρεμάλι, ένα κοκτέιλ για την κυρά του
κι εγώ ένα Black Bush. (ιρλανδέζικο ουίσκι)
Το φυσάμε βλέπω το χρήμα. Πόσα βγάζεις πουλώντας βιβλία;
Όσο σε κερδίζω, πάμε καλά.
- Τον έπιασες τον ραλίστα; - Μπα…
Στάθηκα άτυχος, αλλά μάλλον θα τον τσακώσω.
Είμαι σίγουρος.
Νερό παρακαλώ.
- Έπαιξες ωραία. - Ευχαριστώ φίλε μου.
Είναι παλιό κομμάτι. Παλιό σαν τα βουνά, μα όμορφο.
- Παλιό σαν τα βουνά. Το λέτε; - Το λέμε πιασάρικο.
- Ευχαριστώ. - Τι κάνεις εσύ εδώ;
Χρόνια πριν ήρθε στο χωριό μου ένας Ιρλανδός.
Έπαιζε την πιο ωραία μελωδία που είχα ποτέ ακούσει.
Έφυγε προτού τη μάθω κι έτσι ήρθα εδώ.
Δεν σου λείπει η πατρίδα σου;
Δεν μου λείπουν οι σφαγές. Ούτε το αίμα.
Είδα στη γέφυρα τη Μόγια. Ψάρευε για το βραδινό.
Έτσι κάνει. Είναι πολύ ισχυρογνώμων.
Είμαστε σαν καράβια που συναντιούνται μες τη νύχτα.
- Μην τη μαλώσεις. - Τι εννοείς;
Το καλάθι του φαγητού έπεσε στο ποτάμι.
- Τι; - Της μιλούσα και τα έχασε.
Ευχαριστώ που μου το είπες.
- Πρόσεχε τα πόδια μου. - Αιώνες έχω να χορέψω.
Το ξέρω αυτό το βλέμμα.
Για πού το’βαλες; Δεν το σκας για το φαΐ, θέλω να πιστεύω.
Είπα στη μάνα σου ότι έφταιγα εγώ.
Θα της λείψεις πολύ, άμα την αφήσεις εδώ
και φύγεις.
Είσαι θαρραλέα, Μόγια. Στα άλογα δεν αρέσει το σκοτάδι.
Τρέμουν τις κουνελότρυπες και τα κουνέλια.
Καλύτερα να το σκάσεις μέρα,
για να μην έχεις τίποτε απρόοπτα.
Όμως, εσύ αποφασίζεις.
- Ακόμα ζείτε στο τροχόσπιτο; - Ναι.
Δεν θα τελειώσει ποτέ το σπίτι, λέει η μητέρα.
- Πήγαινε τώρα. - Τι;
Ένας κύριος πάντα συνοδεύει την κυρία ως την πόρτα.
Τι σκατά ρε Μόγια! Πού ήσουν; Λυσσάω στην πείνα.
Ποιος είναι αυτός;
- Ένας κύριος. - Όπως εγώ, ο θείος σου ο Κέρτις;
- Δεν είσαι θείος μου. - Κλείσ’το γαμώστομα. Μ’ ακούς;
Γυναίκες! Κωλο-γλωσσούδες.
Γύρισε ο περιπατητής.
- Καιρός ήταν. - Περίμενα λίγο.
- Τι σκατά είναι αυτά; Μήλα; - Αυτά μου δώσανε.
Τρεις ώρες μετά φέρνεις μήλα. Πας καλά ρε γαμώτο;
- Σκασμός! - Πώς τον έχεις αδελφό;
- Δεν του μοιάζεις καν. - Κοίτα τη δουλειά σου.
- Τι έκανες τόση ώρα; - Περίμενα τη Μόγια.
Δεν είναι ανάγκη να τριγυρνάς εκεί.
Παίρνεις ό,τι χρειαζόμαστε και γυρίζεις. Το καταλαβαίνεις;
Φίνμπαρ… Ευχαριστώ.
- Είναι βαρύ, τον νου σου. - Τσάι;
Όχι, ευχαριστώ.
Γεια σου Μόγια.
- Τι έχεις εκεί; - Τίποτε.
- Να ρωτήσω τη μητέρα σου. - Όχι, μην της πεις τίποτα σε παρακαλώ.
Να δω. Έλα, δείξε μου.
Πού τη βρήκες;
- Ο θείος σου σ’την έδωσε; - Δεν είναι θείος μου.
Γιατί σ’την έδωσε;
Έχει να κάμει με τις μελανιές;
Μόγια.
Έγινε κάτι που δεν θέλεις να μου πεις;
Μόγια!
Νάτος πάλι ο καλός κύριος. Καλημέρα Σινίιντ. Καλημέρα Μόγια.
Δεν την πέφτεις στη Σινίιντ, ε; Είναι νεότερη και με τον νόμο.
Βούλωσ’το Κέρτις. Μην ακούς Φίνμπαρ. Ανόητος είναι.
Δεν μπορούμε να μιλάμε με τους ντόπιους; Φιλαράκια είμαστε.
Σωστά, μανούλα; Επιτέλους κάτι σωστό.
- Πεινάς όταν κάνεις μπάνιο γυμνός. - Πάρε το και φύγε.
- Θα σου έχω κι άλλα το βράδυ. - Θα τρελαθώ εδώ πάνω.
Θέλω παρέα.
Γαμώτο. Τα λέμε πριγκιπέσσα.
- Παλιός φίλος; - Τους φίλους τους διαλέγεις.
Όχι όμως και τους συγγενείς.
Ο αδελφός μου παντρεύτηκε την αδελφή του και λίγο μετά πέθανε.
Πώς και τι περιμένω να φύγει.
Νόμιζα ότι τα παράτησες.
Δώσε το στον χαζό Κέβιν. Πληρώνω εγώ.
Πας καλά; Ορίστε. Ντόπιο;
- Θες να πλακώσουν οι μπάτσοι; - Δεν είναι από ‘δω.
- Είναι από αλλού. Κέρτις... - Αδιαφορώ. Όχι στο κατώφλι μας.
Άσε που αν είναι του ΙΡΑ, θα σε κυνηγάνε μια ζωή.
Θα τον αφήσεις να της κάνει κακό;
- Δεν ξέρεις τι έχει κάνει. - Ξέρω. Το βλέπω στα μάτια της.
Κι αυτό είναι για να σωπάσει. Παιδί είναι, Ρόμπερτ!
Κάρφωσέ τον ανώνυμα στην αστυνομία.
Δεν θα μιλήσει. Την έχει τρομοκρατήσει.
Δεν θα σταματήσει. Θα το κάνει πάλι.
Ρόμπερτ, ξέρω τι είπα για τις δολοφονίες, μα αυτό είναι διαφορετικό.
Δεν θέλω να ανακατευτώ.
Μη με υπολογίζεις.
Βγήκαμε βολτούλα;
- Ώστε μιλάς… - Όταν βαρεθώ να ακούω.
Θα περάσω από της Σινίιντ. Έλα να σε πάω.
- Είσαι σε διακοπές; - Διακοπές; Αρχίδια.
Θα μπορούσα να λιάζομαι στη Μαγιόρκα, αντί να κάθομαι στη μέση του πουθενά.
Έχει τσιγάρα στο ντουλαπάκι. Πάρε. Σπίρτα έχει στο πάτωμα.
Μοιάζει να πήραμε άλλο δρόμο.
Είναι επειδή τους λόφους τους δημιούργησαν γίγαντες.
Ό,τι πεις.
Κάποτε εδώ κυβερνούσαν οι Φομόριαν.
Ήταν γίγαντες. Ημίθεοι.
Υποδούλωσαν τη χώρα κι έφαγαν τα παιδιά, λέει ο μύθος.
- Τα λέω κι εγώ όταν τουφεκάω. - Είσαι κυνηγός;
Αν μιλάμε για κονσερβοκούτια και λαγούς,
τότε είμαι και ο πρώτος κυνηγός.
- Τι χρησιμοποιείς; - Ένα AH Fox.
Ο Τέντι Ρούζβελτ το θεωρούσε καλύτερο από όλα.
Θες να το δεις;
Είχα ένα τουφέκι Remington 17 πριν από αυτό.
Δεν ήταν τόσο όμορφο ούτε τόσο καλή κατασκευή.
Ωραίο, ε; Θες να το πιάσεις;
Έλεος!
Γαμώτο.
- Τι σου έκανα; - Η μικρή Μόγια, κάθαρμα.
Το κέρατό μου. Θα χαθώ. Δεν θα με ξαναδείς.
Τον Χριστό μου μέσα!
Σε έφαγα, μαλάκα!
Τον έτρωγε ο κώλος του.
Γιατί είχε μαχαίρι; Πάει ασορτί με τη νεολαία;
Δεν ξέρω τι κάνει η νεολαία.
- Τι θες εσύ εδώ; - Ο Ρόμπερτ ζήτησε να σε προσέχω.
Αλήθεια, ε;
Τότε...
Μου αρέσει το μπίνγκο.
Απόψε έχει βραδιά μπίνγκο. Θα πληρώσεις τις κάρτες μου.
Και λίγα μεζεδάκια.
Άγιοι Απόστολοι! Τώρα καταλαβαίνω γιατί κλαψουρίζουν έτσι.
Ήταν μια φορά ένας βλάκας που έσκαβε.
Ήξερε όμως πως, εάν σταματούσε, τέλος.
Τέρμα.
Οπότε όλο κι έσκαβε.
Θα είχε σκάψει 3 μέτρα βάθος. Είχε φουσκάλες σαν δαμάσκηνα.
Κόντευε να φτάσει στα νησιά Φίτζι.
- Είχα σκάσει στα γέλια. - Το κοροϊδεύεις όλο αυτό, ε;
Τη δουλειά που κάνουμε.
Ο πατέρας μου έλεγε πάντα:
"Κάνε κάτι που σ’αρέσει".
- Επόμενο νούμερο το 53. - Ορίστε, Φίνμπαρ.
- Πάω πάσο για χτες. - Δεν είναι ανάγκη.
- Για μένα ποτό; - Σ’το επιτρέπουν;
Είναι λαβράκι.
Μου θυμίζει άτομο που άφησα στο δάσος.
- Γυναίκα; - Ναι.
Είναι πιο συγκροτημένες από τους άντρες.
Συμφωνείς; Πεθαίνουν με αξιοπρέπεια.
- Χριστός και Παναγιά! - Εσύ ποτέ..;
Όχι. Υπάρχουν τόσοι απαίσιοι άντρες.
Κι αυτή απαίσια ήταν. Και στην όψη.
- Αλλά το κλάμα είναι το κλου. - Μπίνγκο!
- Γαμώ! - Είσαι λιγάκι βαρεμένος.
Κοίτα ποιος μιλάει. Για χαρτζιλίκι το κάνω.
Εσύ έχεις φάει τόσους, που καταντάει ψύχωση.
Άκου καλά ρε σκατό.
Δεν σκοτώνω για διασκέδαση. Και έχω τελειώσει μ’αυτά.
Μα αν σε ακούσω να γελάς με κάποιον που ικετεύει γονατιστός,
θα σε πλακώσω στις μπουνιές.
Πόσους έχεις σκοτώσει συνολικά;
Πού είσαι ρε Κέρτις.
Ο Κόναν δεν αντέχει άλλο.
Τη μέρα που σκότωσαν τον πατέρα μας, ο Κέρτις έπαιζε ποδόσφαιρο στα τσικό.
Τα πήγαινε καλά.
Δεν θα ξεχάσω τη στιγμή που του είπα τι συνέβη.
Με κοιτούσε και δεν μπορούσε να καταλάβει.
Μεγάλωσε στο Μπέλφαστ κι εγώ στα νότια με τη μάνα.
Ο κόσμος του ήρθε τα πάνω κάτω.
Του ορκίστηκα ότι θα τον φροντίζω πάντα.
Ο Κόναν λέει να την κάνουμε.
- Να πάμε στη Γαλλία. - Όχι χωρίς τον αδελφό μου.
Μάλλον τα πίνει στην παμπ. Τον ξέρεις τώρα.
Δεν πήγε το βράδυ στην παμπ. Εκτός εάν έγινε αόρατος!
Για ηλίθια με περνάς;
- Δεν πάμε πουθενά χωρίς τον Κέρτις. - Μάλλον γύρισε πίσω.
Αν γυρίσει, είναι νεκρός, όπως όλοι μας.
"Κέρτις Τζουν και Ντόρεαν ΜακΚαν". Το ήξερα ότι θα τα σκάτωνε.
- Τους φάγαμε τους μπάτσους. - Και τα παιδιά; Παράπλευρη απώλεια;
- Πού να το φανταστώ. - Εσένα είδαν, όχι εμένα και τον Σίμους.
- Εμάς μας είδαν από πίσω. - Κι εγώ την είδα από πίσω χτες βράδυ.
- Πήγα να ρίξω λίγο τους τόνους. - Πού πας;
Πάω να βρω τον μαλάκα που έπρεπε να κάτσει στα αυγά του.
Το μόνο που ξέρει. Εσείς, ρε μουνιά, φύγετε αν θέλετε.
Αλλά μην περιμένετε αγκαλίτσες και φιλιά στο Μπέλφαστ.
Κέρτις!
- Τι θες εδώ; - Σου είπε χτες ο Κέρτις που πάει;
Δεν τον είδα χτες.
- Εξαφανίστηκε; - Δόξα τω Θεώ.
Κακώς σε έβαλα πάλι στη ζωή μου. Μαζέψτε τα και δρόμο.
Πώς τολμάς και μου μιλάς έτσι; Θα σου ξεριζώσω τη γλώσσα!
Ίσως τον έπιασε η αστυνομία. Μάλλον θα σας φάνε όλους.
Μαμά!
Παλεύω να ελευθερωθεί η Ιρλανδία. Κι εσύ μαζί ρε βρωμόμουνο!
Γι αυτό λοιπόν θα με σέβεσαι. Τι σου είπε;
Μαμά!
Τίποτε δεν είπε, αλλά δεν είμαι χαζή. Διαβάζω εφημερίδες.
Καλά είμαι.
Πήγαινε για μπάνιο. Μπορεί να πνίγηκε.
Αμάν πια! Πότε επιτέλους θα γεράσεις;
- Στην πρώτη γραμμή μαθαίνεις σημάδι. - Εσύ πού ήσουν;
Έφτασα από τους τελευταίους. Δεν είδα τη φρίκη του πολέμου όπως εσύ.
Η απελευθέρωση της Γαλλίας ήταν για μένα ένα τρεχαλητό.
- Το έκανες αγγαρεία; - Θυμάμαι ότι ένιωθα καλά.
Ήθελα να πολεμήσω τα καθάρματα τους Ναζί.
Όμως, έπρεπε να ταχθώ με τους Εγγλέζους.
Γι αυτό φοράω στολή. Ξέρω το σωστό, ξέρω και το λάθος.
Και χρειαζόμαστε το μαύρο-άσπρο με την κατάσταση στον βορρά.
Έζησα για τα καλά τον πόλεμο.
Να τα μας.
- Ήρθαν κατά ‘δω; - Όχι.
- Μπορεί να είναι στο Μπέλφαστ; - Θα τον στείλω πίσω αμέσως.
- Κι αν μας ακολουθεί η αστυνομία; - Αποκλείεται.
Κόφ΄το γαμώτο! Πες μου.
Ντόπιους μυστικούς, ονόματα. Κάποιος θα ξέρει κάτι.
Ναι. Οι πιο καλές κρυψώνες έχουν εντελώς απίθανα ονόματα.
- Έχεις κάτι να γράψεις; - Ναι.
Γαμώτο.
Όχι. Μείνε εδώ.
- Ρόμπερτ ΜακΚιου; - Δεν χτυπάς την πόρτα;
Είναι συνήθειο.
Ο συνεργάτης σου δεν είπε περί τίνος πρόκειται.
Φοβόταν ότι το τηλέφωνο είναι παγιδευμένο, μάλλον.
Παρανοϊκοί τύποι.
Ψάχνω έναν φίλο. Τα σκοτάδια τα γνωρίζουν καλύτερα οι ανίδεοι.
Μ’άρεσε αυτό.
Πώς λέγεται ο φίλος;
Κέρτις. Κέρτις Τζουν.
- Περίεργο όνομα. Τζουν; - Ναι. Τζουν.
Βγαίνει από κάπου; Τζουν;
Έτσι είναι το όνομα. Τζουν. Όπως λένε οι Άγγλοι τον Ιούνιο.
Ποτέ δεν συνάντησα κάποιον να τον λένε Τζουν.
Κοκκινομάλλης, ψηλός, , αδύνατος.
Δεν μου λέει κάτι. Εκείνοι εκεί
στο Ίνισγουεστ ίσως ξέρουν. Βρες τους.
Έχω να καθαρίσω το χάλι.
Μπορείς να πηγαίνεις.
Ταιριάζει.
- Είπα... - Σε άκουσα.
- Ένα μέτρο από μένα είσαι. - Είναι νεκρός;
Αναμφίβολα.
- Δεν ανακατεύτηκα εγώ! - Τότε ποιος;
- Λέγε μη σου ανοίξω το κεφάλι! - Χαμήλωσε το όπλο.
Δεν ρισκάρω τη ζωή μου γι αυτόν.
- Του είπα να μην το κάνει. - Ποιος;
Ο Φίνμπαρ.
Φίνμπαρ Μέρφι. Όμως, έχουν χωρίσει οι δρόμοι μας.
- Δεν είναι στη δούλεψή μου. - Ποιος έδωσε εντολή;
- Εκείνον ρώτα. - Πού μένει;
Δεν ξέρω. Τώρα κάνε μου τη χάρη
να πηγαί...
Ρόμπι;
- Ο Ρόμπι είναι πια εδώ. - Πού είναι;
Τον σκότωσα.
Πήγαινε γυρεύοντας. Δεν το είχα σκοπό.
Πώς σε λένε καλή μου;
Τζόσι.
Έχεις γλυκιά φωνή Τζόσι.
Δεν έκανες κάτι κακό.
Αλλά δεν θα σε αφήσω να δεις το πρόσωπό μου.
Όχι.
Πήγαινε λοιπόν στο δωμάτιό σου, κλείδωσε και μείνε εκεί μέχρι να φύγω.
Ο Ρόμπι δεν πρόκειται να φύγει.
Κατέβασέ το.
Κοίτα εδώ.
- Ματωμένο χρήμα; - Σκέτη σφαγή.
Και πάλι ευχαριστώ, Ρίτα.
Στάσου.
Θα σου μάθαινα να φυτεύεις, αλλά δεν τα θυμάμαι όλα.
Τα βιβλία βοηθάνε.
- Είναι μια αρχή. Καληνύχτα. - Καληνύχτα.
Ο Ρόμπερτ.
Φίνμπαρ, σε ευχαριστώ που ήρθες.
- Φίνμπαρ. - Μη κυρία ΜακΚέι. Μη.
- Ο Ρόμπι ήταν καλός άνθρωπος. - Σιγά που ήταν.
Γι αυτό που ήταν, ήταν καλός. Είδες ποιος;
Γυναίκα ήταν. Δεν την είδα.
Μιλούσε στον Ρόμπι. Έψαχνε κάποιον Κέρτις, είπε.
Τον κοκκινομάλλη;
- Να βρει ένα φτυάρι. - Πρέπει να φύγουμε.
- Θα το ξαγρυπνήσουμε γαμώτο. - Βρες βενζίνη.
Πήγαινε στην κουζίνα.
- Εντάξει. - Θα το φροντίσω εγώ.
Όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους στις μικρές πόλεις.
- Γιατί εγώ όμως; - Επειδή μοιάζεις χαμένος. Άντε.
Καλησπέρα.
Ήρθα Σαββατοκύριακο να δω τον θείο μου.
Το παρακάναμε λίγο. Μήπως ξέρεις κάποιον Φίνμπαρ Μέρφι;
Φίνμπαρ; Τον ξέρω.
Μένει κατά ‘κει.
Ω, γαμώτο.
Καλησπέρα, αστυνόμε.
- Το γεμίζω; - Ναι.
- Τον έχεις ξαναδεί τον τύπο; - Όχι.
Λέει ότι ήρθε να δει τον θείο του τον Φίνμπαρ.
Ο τρελάρας δεν είπε ποτέ ότι έχει ανιψιό.
- Λυπάμαι πολύ. - Δεν μπορώ να το πιστέψω.
- Κάλεσε την αστυνομία, μόλις φύγουμε. - Θα το κάνω.
Κοίτα ‘δω. Όμορφο.
Πώς τον βρήκαν;
Ίσως ρώτησε το δίκτυο για τον Κέρτις.
Τον επισκέφθηκαν μετά από σένα.
Θα σε περιμένω έξω. Πόσο θα πάρει;
Σταμάτα εκεί.
- Σε τρόμαξε κάτι; - Κάποιος είναι σπίτι μου.
Τώρα έμεινα άνεργος.
Ο Ρόμπερτ με εκμεταλλευόταν, αλλά μου φερόταν καλά.
Θα’λεγες ότι ήσασταν φίλοι;
Είχαμε κάποια κοινά, που δεν κάνει να φανερωθούν.
Το έσκασες απ’το σπίτι σου;
Από ένα τέτοιο βρωμόσπιτο δεν λες ότι το έσκασα.
Ξέφυγα, να λες.
Ένα βράδυ έμπλεξα
σε καβγά σε κάποια παμπ. Νίκησα. Ήταν εκεί ο Ρόμπερτ.
Με κέρασε μπίρες και μου πρόσφερε 30 λίρες να ρίξω κάποιον στο νερό.
Δεν ήξερα ότι εκείνος πήρε 130 λίρες, αλλά αυτός ήταν ο Ρόμπερτ, το καθίκι.
Ήταν εύκολο χρήμα.
Χρόνια τώρα έχω χάσει το μέτρημα...
... πόσους έχω σκοτώσει.
Ο πόλεμος με έκανε να μην αναγνωρίζω τον εαυτό μου.
Κι όταν γύρισα στην πατρίδα κι έμαθα ότι η Μάργκαρετ ήταν νεκρή,
ό,τι είχε απομείνει από μένα χάθηκε σε μια μαύρη τρύπα.
Μετά γνώρισα τον Ρόμπερτ.
Όπως είπες, ήταν κάτι εύκολο.
Γαμώ τους γέρους και τα χούγια τους.
- Δεν έχει φανεί. - Μάλλον μας παρακολουθεί.
Τότε ας δει λίγο θέαμα.
Όχι Θεέ μου.
Γύρνα σπίτι, Ρίτα. Εμπρός.
Εσύ είσαι η διπλανή που χώνει τη μύτη της.
- Να κοιτάς τη δουλειά σου. Για καλό το λέω. - Ξέρεις τον Φίνμπαρ;
Δεν είχα την τιμή, αλλά θα τον μάθω.
Ο κος Μέρφι έκανε κάτι ασυγχώρητο.
- Τι κάνεις; - Θα την καθαρίσω.
- Δεν έχουμε πλεονέκτημα. - Έτσι λένε στον πόλεμο;
Άσ’το κάτω. Μη βρεθεί η Ρίτα ανάμεσα σε πυρά.
Μοναχικά είναι εδώ πέρα.
Ειδικά για μια ηλικιωμένη σαν εσένα.
Αν δεις τον φίλο σου, δώσε ένα μήνυμα.
Μήνυμα από μια βρωμο-γλωσσού.
Μην το ξεχάσεις.
- Την παλιοπουτάνα. - Κόναν!
Πάμε!
Χριστέ μου. Πιάσε την απ’τα πόδια.
Μπες εσύ.
Δύο σπίτια από το σταυροδρόμι.
- Σε αυτό με τα λουλούδια. - Εσείς είστε;
Δεν έχει σημασία. Γιατρός είσαι. Έλα να τη δεις, εντάξει;
Φτάσαμε λοιπόν.
Σπίτι μου σπιτάκι μου.
Κάτσε εδώ γατάκι.
Κάποια αξίζουν πολλά. Μπορώ να σου πληρώσω την τράπεζα!
Ίσως ήθελα να τα πούμε μόνο.
- Παίζεις κιθάρα; - Λίγα ακόρντα.
Είμαι αυτοδίδακτος.
Μια μέρα θα ηχογραφήσω δικό μου δίσκο.
Ίσως στην Καλιφόρνια,
εάν μαζέψω λεφτά για το ταξίδι.
Οι άνθρωποι εκεί μοιάζουν πιο απελευθερωμένοι.
Χαίρονται τη ζωή. Με πιάνεις;
- Αρχίζει το ματς. - Έλα πάμε.
Δεν θυμάμαι ποτέ να παίρνεις εφημερίδα.
Δεν σε θυμάμαι ποτέ ξεμέθυστο.
ΚΑΤΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΤΡΙΤΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΒΟΜΒΑ
Γεια χαρά Πατ. Δώσε μου 20 Gold.
Φίνμπαρ.
Ο καημένος πρέπει να ήταν ερημίτης. Ποτέ δεν τον είδα στην πόλη.
Τον έλεγαν Ρόμπερτ ΜακΚιου.
Τον ήξερες;
Η μάνα του είπε ότι τον σκότωσε μια γυναίκα.
Δεν ξέρω από πού να πιάσω την υπόθεση.
Ίσως η πινακίδα να έχει σχέση.
Ίσως η πινακίδα ήταν οιωνός.
Τέλος πάντων. Θα αναλάβουν από το Δουβλίνο και θα αποδεσμευτώ.
Δεν είπες ποτέ για τον ανιψιό σου.
Καλό παιδί. Δεν τον πολυβλέπω.
- Με πετάς ως της Σινίιντ; - Μπες μέσα.
Ευχαριστώ για την κούρσα, Βίνι.
Πέσε με τα μούτρα στην υπόθεση.
- Σ’ αρέσουν αυτά. - Φεύγα.
"Κρυφτείτε. Μην εμφανίζεστε". Και μετά πας σε ποδοσφαιρικό αγώνα!
Θα έρθει εδώ.
Ρουφιάνοι. Παντού ρουφιάνοι.
- Δεν έχουν το καλό σου προφίλ. - Μας κυνηγάνε. Να την κάνουμε.
- Όχι ακόμα. - Θα μας αναγνωρίσουν, Ντόρεαν.
Ο Κέρτις νεκρός. Αυτό να σκέφτεσαι.
Διώξε την μπάλα!
Του καίμε το σπίτι για τον Κέρτις και πάμε Άμστερνταμ ή Γαλλία.
- Έχουμε λεφτά για νέο ξεκίνημα. - Το’χεις χαμένο ρε;
Να αφήσουμε την Ιρλανδία;
- Ποιος ο σκοπός, λοιπόν; - Να επιβιώσουμε.
- Δηλαδή πέθαναν τζάμπα. - Μέχρι να ησυχάσουν τα πράγματα.
Μόνο εγώ καταλαβαίνω για ποιο πράγμα αγωνιζόμαστε;
Δεν πάμε πουθενά.
Πλήρωσαν τον Μέρφι να σκοτώσει τον Κέρτις. Να βρούμε ποιος.
Η γριά, ο υπάλληλος.
Κάποιος θα ξέρει πού είναι. Να τους κάνουμε να πουν.
Πάω να βρω τουαλέτα. Εσείς οι δυο κατεβάστε ιδέες,
όσο λείπω.
Φίνμπαρ!
- Χασάν. - Ο θαυμαστής μου.
Εδώ κι εσύ. Πώς τα βλέπεις;
Όλοι είναι φανατισμένοι. Δεν ξέρω ποιανού το μέρος να πάρω.
Πώς είσαι Φίνμπαρ;
- Καλά. Η Μόγια; - Κάπου εδώ γύρω είναι.
Όλο κάτι σκαρώνει. Καλά είναι.
- Είμαστε καλά. - Ωραία. Τα λέμε.
- Θα σε δω το βράδυ; - Ναι.
- Φίνμπαρ Μέρφι; - Ντούριαν ΜακΚαν;
Ντόρεαν.
Σε έχω δει στην εφημερίδα. Γράφουν για σένα.
Πες μου ποιος ζήτησε να τον σκοτώσεις, αλλιώς σε καθαρίζω επιτόπου.
Σκοτώσαμε ο ένας τον φίλο του άλλου. Ας το λήξουμε εδώ.
- Φεύγα και... - Όχι κι άντε γαμήσου.
Σκότωσα έναν διεφθαρμένο. Ο Κέρτις ήταν αδελφός μου.
Τότε γνωρίζεις τις... τάσεις του.
- Πες μου ποιος. - Ήρεμα.
Θα σου τον φέρω. Είναι πιο απλό.
- Θα τον κάνεις να παραδοθεί; - Έπεισα τον Κέρτις να μπει στο αμάξι μου.
Να βρεθούμε εδώ στις 8. Κανείς δεν θα μας δει.
Και βέβαια όχι. Με περνάς για ηλίθια;
- Θα βρεθούμε στην παμπ. - Της Ράιτ;
Αυτή. Θα είναι γεμάτη ευδιάθετους κωλο-χωρικούς,
που αγνοούν ότι είσαι δολοφόνος. Οπότε, δεν έχει κόλπα.
Δεν θα πειράξεις άλλον.
Να είσαι εκεί. Διαφορετικά η παμπ θα γίνει χίλια κομμάτια.
Αν πάθουμε κάτι, θα έρθουν άλλοι χειρότεροι από μένα.
Θα κάνουν το μέρος φύλλο και φτερό. Και αυτή που χώνει τη μύτη της,
η γειτόνισσά σου; Κανείς δεν είναι ασφαλής.
Βρε ηλίθιε!
Μου παίρνεις το όπλο και φεύγεις αθόρυβα;
- Είσαι καλός ηθοποιός. - Βρήκα την αρχηγό.
Δεν δέχτηκε ανακωχή.
Δεν μου αφήνει περιθώρια. Θα τη σκοτώσω.
- Όλους τους. - Πώς σκέφτεσαι να το κάνεις;
Καθαρά και σε κοινή θέα.
Αν έρθουν να εκδικηθούν, θα κυνηγήσουν εμένα κι όχι την πόλη.
Πάρε το αμάξι και φύγε.
Ξέχνα το φίλε μου.
Ο μέγας Φίνμπαρ Μέρφι θα πολεμήσει και θα χάσω το θέαμα;
Έτσι τ’αγόρι μου.
Τοκ-τοκ.
Μόγια. Ένα δωράκι.
Τον θέλεις; Κράτα τον.
- Πώς τον λένε; - Δεν του έχω δώσει όνομα.
- Τι λες; - Θα τον έλεγα Σον.
Να τον προσέχεις, ναι;
Είναι καλό να νοιάζεσαι, ακόμα κι αν πονάει.
Κρατάς την ανθρωπιά σου.
Γεια σου Σον.
Ήθελες κοινό.
Θα τους δω μέσα και θα πω ότι τον έχω στο πίσω μέρος.
Εκεί θα περιμένω. Και θα έχεις πλεονέκτημα.
Βλέπεις; Σε άκουσα.
Όχι.
Έχω δικό μου σχέδιο.
Πάρε αυτό εδώ.
Στην εμπρός τσέπη έχει έναν φάκελο. Δώσε τον στη μητέρα του Ρόμπερτ.
- Τα υπόλοιπα δικά σου. - Τι θα κάνεις; Συμφωνήσαμε...
Τίποτε δεν συμφωνήσαμε. Κοίτα. Δεν έχεις δουλειά εδώ.
Είναι δική μου υπόθεση. Πάρε τα χρήματα.
Πες ότι σ’τα αφήνω κληρονομιά. Μην το πιάσεις ξανά στα χέρια σου.
Είσαι νέος. Κάνε κάτι άλλο.
Πήγαινε στην Καλιφόρνια. Μην σε κάνουν άγιο εδώ.
Μη χαραμίσεις τη ζωή σου, κάνοντας τέτοια.
Ποτέ κανείς δεν μου έδωσε κάτι.
Η συμβουλή μου αξίζει πιο πολύ από τα χρήματα.
Άντε.
- Νευρικό σε βλέπω απόψε. - Σκέφτομαι την καρδιά μου.
Μια χαρά είναι η καρδιά σου. Έλα. Εδώ καθόμαστε.
Παντού εχθροί.
Δεν έκανε κίνηση στο γήπεδο με όλον αυτόν τον κόσμο.
Πάω μέσα να δω. Κόναν, έλα με την τσάντα.
- Γιατί αυτός; - Επειδή δεν ρίχνεις καλά.
Όταν έψαχνα τον Κέρτις, με άφησες να τα κάνω όλα μόνη μου.
Κι επειδή το λέω εγώ, γαμώτο!
- Καλώς. - Κράτα αναμμένη τη μηχανή.
Αν κάτι πάει στραβά, βάζεις τον χρονοδιακόπτη και φεύγουμε.
- Τους καθαρίζουμε όλους. - Είναι η μισή πόλη εκεί μέσα.
Θα μας φορτώσουν και τους φόνους των παιδιών.
Περίμενα ένα ήσυχο βράδυ. Κουβεντούλες και τέτοια.
- Πώς πάει το ρώσικο βιβλίο; - Δεν το τέλειωσα.
Θα σου αρέσει νομίζω.
- Μυστήριο και ίντριγκα; - Ναι.
Ένας ξύπνιος αστυνομικός ερευνά ένα αποτρόπαιο έγκλημα.
Τον λένε Πορφύριο.
Είναι κολλημένος με την εξιχνίαση του φόνου.
Απομονώνεται κυνηγώντας τον ύποπτο.
Τον κατατρώει η αλήθεια.
Και συνειδητοποιεί ότι έχει φτάσει σε αυτό το σημείο
εξαιτίας της εμμονής του.
Έχει καλό ένστικτο ο αστυνομικός;
Μου θυμίζει εσένα.
- Τον πιάνει στο τέλος; - Δεν ξέρω.
Θα έρθει απόψε ο ανιψιός σου ή έφυγε;
Δεν ζεις πουλώντας βιβλία. Έτσι Φίνμπαρ;
Τι ακριβώς κάνεις;
Βίνι...
- Δεν θες να το ξέρεις. - Πες κι άσε με να σε βοηθήσω.
Όχι, Βίνι. Δεν μπορείς.
Μόγια! Έλα δω. Πήγαινε σπίτι. Δεν είναι για παιδιά εδώ.
- Με αφήνει στο μπαρ. - Όχι απόψε.
- Να δει η μητέρα τον Σον. - Όχι απόψε. Πάρε τον και γρήγορα σπίτι.
Θα τον δει τον Σον άλλη μέρα. Πήγαινε στο σπίτι. Τώρα αμέσως!
Έλα παίξε μας!
- Πολύς κόσμος. - Μάλιστα.
Η συμμορία σου; Είπες όχι κόλπα.
Εδώ κοντά είναι.
Δείξε μου το κάθαρμα και άντε στη μουσική.
Θα ιδωθούμε στο πίσω μέρος.
Έτσι και κουνηθείς, σε σκότωσα.
Εντάξει.
Βλέπεις πώς ένα τραγούδι ευφραίνει την καρδιά σου;
Η μουσική.
Βρίσκεις την πρώτη ρέγκα πλάι σου και της δίνεις ένα φιλί.
Έτσι φλερτάρεις εσύ; Μεγάλη δεν σου πέφτω;
Κολλάω σε όποια είναι φρεσκαδούρα... Ντόρεαν.
Ευχαριστώ για το δώρο, Φίνμπαρ. Αλλά ο άγιος πρέπει πρώτα να αμαρτήσει.
- Αυτός είναι; - Ηρέμησε.
Εγώ είμαι βέβαια. Πάμε να βγούμε από...
Νεντ!
Γαμώτο!
Βιαστείτε!
Γαμώ!
Δική μου είναι, κάθαρμα.
Η σκρόφα μου έριξε!
Έλα.
Είμαι ακόμα ζωντανός, Ντόρεαν!
Γιατί γύρισες ρε γαμώτο;
Μη σηκώνεσαι!
Τα λεφτά σου είναι στο αμάξι μου.
Μάλλον θα πας στην Καλιφόρνια πριν από μένα.
Φίνμπαρ...
Θα σε σώσει;
Δεν θα βρω εγώ τη σωτηρία.
Έκανα ό,τι έκανα για κάποιο σκοπό.
Ο Κύριος το ξέρει καλά.
Μη με κρίνεις.
Δεν είμαι εδώ για να κρίνω.
Όλοι έχουμε τους λόγους μας.
Ρίξε μου.
Έφτασες στο τέλος. Ώρα να συμφιλιωθείς.
Ο αδελφός μου...
Είναι ολομόναχος.
Θα φροντίσω να είστε μαζί.
Οι νταήδες δεν σε πέτυχαν.
Ρίτα, λυπάμαι πολύ.
Δεν πειράζει, Φίνμπαρ.
- Ποτέ δεν ρώτησες πώς βιοπορίζομαι. - Θα έπρεπε;
Κρίμα. Τίποτα δεν φύτρωσε. Έπρεπε να το είχα αρχίσει χρόνια πριν.
Κράτα το.
Ίσως στη διαδρομή προσπαθήσεις ξανά.
Αντίο Ρίτα.
Να προσέχεις, εντάξει;
''Crime and Punishment''
Απόδοση διαλόγων: M.G.A.S.