Subrip-Διορθώσεις-Συγχρονισμός amerzone
ΑΝΩ ΜΑΝΔΥΑΣ - ΚΑΤΩ ΜΑΝΔΥΑΣ ΕΞΩ ΠΥΡΗΝΑΣ - ΜΕΣΑ ΠΥΡΗΝΑΣ
ΓΗ (Πριν πάρα πολύ καιρό)
Γκολ!
Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΠΑΓΕΤΩΝΩΝ 4: Ο ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΗΠΕΙΡΩΝ
- Τι ήταν αυτό; Το άκουσες, Έλι; - Ναι, αλλά είναι μίλια μακριά.
Πίτσες, είσαι καλά;
Πού είναι; Καμιά έφηβη δε σηκώνεται τόσο νωρίς.
Ηρέμησε, δεσμοφύλακα! Δεν είναι φυλακισμένη.
Είστε ανεύθυνοι θείοι κι οι δυο!
Δεν είδα την Πίτσες να το σκάει πριν 15 ή 20 λεπτά.
Ή να πηγαίνει με τον Λούις στους καταρράκτες.
Στους καταρράκτες; Εκεί που πάνε οι αλήτες;
Εκεί συχνάζουν τα παιδιά.
Είναι η πύλη για τη διαφθορά. Πρώτα οι καταρράκτες.
Μετά τρύπημα προβοσκίδας, μετά εθισμός στα βατόμουρα!
Μάνι, υπερβάλλεις.
Δε θα είναι για πάντα η κορούλα σου!
Το ξέρω, κι αυτό μ' ανησυχεί.
Λούις! Βγες λίγο στην επιφάνεια και προσπάθησε να γλεντήσεις.
Τυφλοπόντικας είμαι. Μέσα πρέπει να είναι το κεφάλι μου.
Και δε ρισκάρω για να βρεθείς εσύ με κάποιο νοστιμούλη μαμούθ.
Ο Ίθαν δεν είναι νοστιμούλης. Είναι καυτός.
Εξάλλου, δεν μπορείς πάντα να θες τη σιγουριά!
- Εγώ τη θέλω. - Μπαμπά;
Μη θυμώνεις τώρα.
Θυμώνω όταν πηγαίνεις στους καταρράκτες.
- Και μάλιστα μόνη. - Δεν είναι μόνη, κύριε.
- Εσύ δε μετράς, μικρούλη. - Με βάλατε στη θέση μου τώρα!
Έλα, δεσποινίς, πάμε σπίτι. Εκεί μπορώ να σε προσέχω.
Λοιπόν, να περιμένω εδώ, ή...;
Δε με τρομάζεις, Μητέρα Φύση!
Ό,τι κι αν ρίξεις πάνω μου, εγώ τα βγάζω πέρα!
- Σχεδόν φτάσαμε, νομίζω. - Ευτυχώς! Μόλις έχασα το τιμόνι.
Είδε κανείς την Πρέσιους; Ώρα να την ταΐσω.
Η γιαγιάκα πάλι μιλάει για το πεθαμένο ζωάκι της.
Ψηλά τα πόδια, όλοι!
Κάτω, θείε, παρακαλώ. Είναι δυσάρεστο.
Πρόσεχε, Μίλτον, θα χτυπήσεις κανέναν.
- Κακός γατούλης! - Βράχος!
Πες μου, πότε ακριβώς θα μπορώ να κάνω παρέα με αγόρια;
Τρεις μέρες αφού πεθάνω, όταν σιγουρευτείς ότι έχω πεθάνει.
Μάνι, είσαι καλά;
Φύγε απ' τη μούρη μου!
Πλάκα είχε! Τώρα, ποιο να φάω πρώτο;
Θείε Φούνγκους; Εσύ είσαι αυτός στ' αλήθεια;
Μαμά! Μπαμπά!
Μάρσαλ! Γιαγιάκα;
Ωρίμασε η κολοκύθα!
- Όλη μου η οικογένεια! - Ακόμα αγκαλιάζει τους γονείς!
Δεν περίμενα να ξαναδώ το μωρό μου!
- Παντού σε γυρεύαμε. - Αλήθεια;
Το ήξερα. Βαθιά μέσα μου ένιωθα πως δε μ' εγκαταλείψατε.
- Λάθος. Σ' εγκαταλείψαμε τελείως. - Αλλά πάντα μας έλειπες!
Και ξέραμε ότι ο Σιντ θα ήθελε να δει την καημένη γιαγιάκα...
...πριν τελειώσουν οι μέρες της.
Εγώ θα σας θάψω όλους και θα χορέψω πάνω στους τάφους σας!
Είναι ευαίσθητη!
Δε βλέπει την ώρα να κάνετε παρέα, Σιντ.
- Γιαγιάκα! - Ποτέ δε διασκεδάζω εγώ.
Να της δείξεις τη σπηλιά σου. Να πάρει κανέναν υπνάκο.
Έχω τόσα να σου πω. Πολλά συνέβησαν όσο καιρό έλειπα.
Δε μ' ενδιαφέρει.
Πολεμήσαμε τους δεινόσαυρους. Χαζό ήταν, αλλά συναρπαστικό.
Ξεφορτωθήκαμε την τρελόγρια! Πάμε!
Δεν μπορείτε να φύγετε. Ο Σιντ θα στενοχωρηθεί.
Στο σπίτι όλα διαλύονται.
Πάμε στη στεριά. Κι η γιαγιά είναι περιττό βάρος.
Τα λέμε!
Ειδοποίησε την κοινότητα. Έχει τάση να περιπλανιέται η γιαγιά!
Αυτό εξηγεί πολλά για τον Σιντ.
Έχετε τα δόντια της γιαγιάκας; Δεν μπορεί να τα βρει.
Μάσησε αυτό για μένα.
Παιδιά; Πού είναι οι άλλοι;
Θα του πω εγώ.
Η οικογένειά σου αφανίστηκε από έναν αστεροειδή. Λυπάμαι.
Αυτό που θέλει να πει ο Ντιέγκο είναι ότι... έφυγαν.
Ήθελαν να σε βρουν για να αναλάβεις τη γιαγιάκα.
Ποια οικογένεια θα παρατούσε τη γιαγιάκα της σε κάποιον;
Αυτό είναι τρελό... Είναι...
Είναι η οικογένειά μου.
Τουλάχιστον έχεις ακόμα τη γιαγιάκα.
Για ηλικιωμένη κοπέλα, κινείται γρήγορα.
Γιαγιάκα! Βγες έξω, όπου κι αν είσαι!
Γιαγιάκα! Έχω δαμάσκηνα για σένα!
Αυτά που σου αρέσουν.
Δε θέλω να το δω αυτό.
Κι αν το μάθει ο μπαμπάς σου; Φαίνομαι σκληρός, δεν είμαι!
Τ' ακούς αυτό;
Τρέχα!
Ωραία!
Κοίτα! Ο Ίθαν!
Μπράβο, αγόρι μου!
Βλέπεις; Γλέντι, χωρίς κίνδυνο.
Κοιτάξτε με!
- Σίγουρα είναι μια χαρά. - Δεν είμαι καθόλου μια χαρά!
Απίστευτο αυτό που έκανες! Ήταν τρελό!
Καλό.
Τέλειος δεν είναι;
Βαριά λέξη το "τέλειος". Ίσως "επαρκής".
- Ποιον κυνηγάμε; - Τον Ίθαν; Σίγουρα!
- Τι κάνετε εδώ; - Ο Μάνι είπε να σε προσέχουμε.
- Αλλά χωρίς να μας δεις. - Σε καμιά περίπτωση.
Ηλίθιε!
Εντάξει, θα το δοκιμάσω. Είμαι εντάξει;
Πολύ παραπάνω από "εντάξει"!
Είσαι ο πιο καλός μου φίλος!
Ναι, αυτό είμαι.
Ίθαν, με λένε Πίτσες. Εσένα;
Μα τι κάνω τώρα; Εντάξει... ψυχραιμία...
Πολύ δυνατό αυτό!
Πονάει πολύ!
Χοντροκομμένο, αλλόκοτο! Ποιος κάνει παρέα με πόσουμ;
Τι συνέβη;
Ίθαν, συγγνώμη! Είσαι ακόμα πιο όμορφος από κοντά. Απίστευτος.
- Έχεις δίδυμη αδερφή; - Μήπως διακόπτω κάτι;
Μπαμπά! Συγγνώμη, αν...
- Αριστερά εσύ. - Κάνε λίγο πίσω.
Μακριά απ' την κόρη μου!
Κι εσύ, τιμωρία στο σπίτι!
- Ο μπαμπάς της είναι. - Σοβαρά, είναι ντροπή.
Τι φρικιό!
Πίτσες, ας το συζητήσουμε.
Με ντρόπιασες μπροστά στους φίλους μου.
Επίτηδες πήγες εκεί όπου δεν έπρεπε!
- Δε θα ελέγχεις εσύ τη ζωή μου! - Σε προστατεύω, σαν πατέρας!
Μακάρι να μην ήσουν πατέρας μου.
Ταράχτηκε πολύ.
Πίτσες! Δε χάθηκε ο κόσμος.
Με συγχωρείτε.
Δε νομίζω ότι ήσουν εσύ.
- Τι ήταν αυτό; - Δεν ξέρω.
Μείνε εκεί. Θα έρθω σ' εσένα.
Πίτσες, κάνε πίσω!
Γρήγορα, μπαμπά!
Δε θα τα κατάφερνες ποτέ.
Έλι, πίσω σου!
Τι συμβαίνει;
Πηγαίνετε στη γέφυρα! Θα είστε ασφαλείς στην άλλη πλευρά!
Θα σας συναντήσω εκεί!
Μάνι, όχι!
Έλι, πρέπει να φύγεις από 'δώ! Φύγε, τώρα!
Κάνε πίσω!
Μπαμπά!
Μείνετε ζωντανές!
Όσος καιρός κι αν χρειαστεί, εγώ θα σας βρω!
Εγώ φταίω για όλα, μαμά. Αν είχα ακούσει...
Πίτσες! Δε φταις εσύ!
Κι αν δεν τον ξαναδώ ποτέ; Και είμαστε τσακωμένοι!
Ο πατέρας σου είναι το πιο σκληρό μαμούθ που γνώρισα ποτέ.
Θα γυρίσει για μας. Είναι σίγουρο αυτό.
Ελάτε! Βοηθήστε με να το γυρίσω αυτό!
Ηρεμήστε όλοι! Μην πανικοβάλλεστε!
Πού είναι ο Λούις; Πρέπει να τον βρούμε.
Εντάξει, γρήγορα!
Με χρειάζονται! Θα πάω πίσω!
Δε γυρίζει αυτό το πράμα. Το ρεύμα μάς τραβάει.
Τα κακά νέα, έλεγε η μάνα μου, είναι καλά νέα μασκαρεμένα.
Αυτό ήταν πριν σ' εγκαταλείψει;
Ναι, αλλά όταν τα πράγματα φαίνονται άσχημα...
...υπάρχει ένα ουράνιο τόξο στη γωνία...
...και μια ομαλή πορεία μπροστά σου.
Ομαλή πορεία, Σιντ;
Μικρέ! Μικρέ!
Λούις, πού είσαι; Έλα, πρέπει να φύγουμε.
Λούις, πρέπει να πηδήξεις.
- Όχι! Φύγετε για να σωθείτε! - Δε φεύγουμε χωρίς εσένα!
Πήδα!
Γι' αυτό ταξιδεύω υπογείως!
- Ευχαριστώ που γύρισες πίσω. - Πώς ν' αφήσω πίσω έναν φίλο;
Ωραία, πάμε.
Αυτός ο τοίχος θα μας λειώσει. Πρέπει να πάμε στη γέφυρα.
Καμιά απορία;
Όταν πίνεις απ' την προβοσκίδα, το νερό δεν έχει γεύση μύξας;
Όχι... Μερικές φορές... Πάμε τώρα!
Τα μάτια σας στον ορίζοντα.
Δεν μπορώ να βρω τον ορίζοντα.
Να πάρει!
Κράτα με!
Αν δε γλιτώσω...
...βρείτε μου μια γυναίκα και πέστε της ότι την αγαπώ!
Γλιτώσαμε!
Έλα, θάλασσα! Μόνο αυτό μπορείς να μας κάνεις;
Καλά δε λέω, φίλε;
Στ' αλήθεια υπάρχει ένα ουράνιο τόξο στη γωνία!
Είσαι καλά;
- Ανησυχώ για τον μπαμπά μου. - Θα τον βρούμε.
Μ' αυτόν το ρυθμό, προηγούμαστε του τοίχου...
...και θα φτάσουμε στη γέφυρα γρήγορα.
Θα γλιτώσουμε όλοι.
Ίσως αυτοί δε γλιτώσουν, αλλά όλοι οι άλλοι εντάξει.
Ακόμα κατευθυνόμαστε μακριά απ' το σπίτι.
Αλλά γλιτώσαμε κι είμαστε μαζί. Θα μπορούσε να ήταν χειρότερο.
Έχει δίκιο τώρα.
Γλιτώσαμε από θύελλες, τσουνάμια και αιμοβόρα θαλασσινά.
Τι άλλο να μας βρει;
Θέλουν να με κάνουν να σηκωθώ, κι εγώ δε θέλω να σηκωθώ.
- Να πάρει! Προσπαθώ να κοιμηθώ! - Γιαγιάκα! Είσαι ζωντανή!
Και πολύ χαιρόμαστε που σε βλέπουμε!
Χοντρέ, θα με βγάλεις από 'δώ;
Έλα! Πες πως είμαι γλυκό. Αυτό σού δίνει κίνητρο.
Απίστευτο. Κοιμόσουν μέσα στη θύελλα;
Κοιμόμουν και τότε που ο κομήτης σκότωσε τους μονόκερους.
- Ευχαριστώ για το μπάνιο, Σιντ. - Πιάσε το πόδι μου.
Αποκλείεται! Δεκαετίες έχω να κάνω μπάνιο!
- Και να η απόδειξη! - Γρήγορα! Κάντε κάτι!
- Σε κρατάω, Γιαγιάκα! - Άσε με!
Μπανιστήρι κάνετε;
Δεν μπορεί μια κυρία να κάνει ένα μπάνιο με την ησυχία της;
Ποιος είναι ο μέσος όρος ζωής για ένα θηλυκό βραδύποδα;
Αυτή θα μας θάψει όλους, το ξέρεις.
Ναι, οι μοχθηροί ζουν πιο πολύ.
Πόσο μεγάλη είναι η θάλασσα;
Νερό, νερό παντού...
Καμιά σταγόνα να την πιούμε...
Εκτός ίσως απ' αυτή τη σταγόνα.
Είναι λίγο... αλμυρό!
Πρέσιους! Σε φωνάζει η μαμά!
Πρέσιους! Έλα 'δώ, γλύκα μου!
Κυρά μου! Είδες την Πρέσιους;
Αν εννοείς τη φανταστικό ή πεθαμένο ζωάκι σου...
...που συνεχώς αναζητάς, όχι δεν την είδα.
Παιδιά, κοιτάξτε! Όπου υπάρχουν πουλιά, υπάρχει στεριά!
Φίλε, έλα 'δώ!
Όχι, περίμενε! Γύρνα πίσω!
Γύρνα πίσω!
Μεγάλο δώρο, καπετάνιε!
Τέσσερις επιβάτες έτοιμοι να φαγωθούν!
Ένας πολύ βρομίλος, ένας πολύ χοντρός.
Στη δική μου θάλασσα; Τι τρομερή τροπή των γεγονότων!
Αγαπώ τις τρομερές τροπές των γεγονότων!
Έχω παραισθήσεις ή αυτός ο πάγος έρχεται καταπάνω μας;
Έρχεται. Και κάποια ζώα ακούγονται επάνω του.
- Μας σώζουν! - Ακούω γέλια.
Πρέπει να είναι κρουαζιέρα.
Φαίνονται χνουδάτα.
Εγώ θέλω το μεγάλο μαλλιαρό.
- Ετοιμαστείτε για σφαγή, παιδιά! - Κόφ' το, Σκουίντ!
Περίμενε τις διαταγές του Καπετάνιου.
Εσείς εκεί κάτω! Πολύ τυχεροί είστε!
Σ' αυτά τα νερά είναι πολλοί πειρατές. Έτσι, παιδιά;
Ευτυχώς σας βρήκαμε εμείς πριν απ' αυτούς.
Καπετάν-Κοιλιάς εδώ, για να βοηθήσω.
Καλή μαϊμού είναι αυτός.
Δε θέλουμε προβλήματα. Μόνο να γυρίσουμε στη στεριά.
Στη στεριά; Σ' αυτά τα μπάζα;
Η οικογένειά μου είναι εκεί, κι αν...
Η οικογένειά σου; Πολύ συγκινητικό!
Την αποχαιρέτησες, ελπίζω, γιατί δεν υπάρχει τρόπος να γυρίσεις.
Υπάρχει. Δε θυμάσαι, Καπετάνιε;
Πας στον Όρμο Σουίτς και πιάνεις το ρεύμα από 'κεί.
- Κολλάει το μυαλό καμιά φορά. - Ευχαριστώ, κύριε Φλιν.
- Ήξερα ότι υπάρχει επιστροφή. - Δεν υπάρχει!
Μόνο εμείς υπάρχουμε!
Και εδώ, το πλοίο σας ανήκει σ' εμένα.
Θέσεις μάχης!
Σηκώστε τη σημαία!
Παραδώστε το πλοίο τώρα ή δοκιμάστε την οργή μου!
- Ποια αργή να δοκιμάσουμε; - Όχι "αργή"! Οργή!
Χτυπάς το μαμούθ, κερδίζεις το έπαθλο!
- Φωτιά στα δεξιά κανόνια! - Αγαπώ αυτή τη δουλειά!
Σίρα, φέρε!
- Σχεδόν τα κατάφερες. - Δεν τα βάζω με κορίτσια.
Καταλαβαίνω γιατί.
Βουτιά με την κοιλιά!
- Χορεύουμε ρούμπα, μικρέ! - Σβήνουν τα φώτα, μεγάλε!
Φίλε! Καλώς ήρθες στην παρέα.
Για να δούμε τι φιγούρες ξέρεις! Χόρευε, Σκρατ!
Ξεπατώσου στον χορό!
Χαρούμενος χορός!
Για δες τον.
- Η μπάζα μου; Την είδε κανείς; - Πίσω σου είναι.
Πού είναι η μπάζα μου; Δεν τη βλέπω.
Εγώ μόνο μπάζα βλέπω.
Ωραίες διακοπές. Οι καλύτερες που είχα ποτέ.
Καλημέρα, ήλιε.
Επίτρεψέ μου να είμαι ο πρώτος που τείνει χείρα φιλίας.
Πόδι είναι αυτό.
- Τίποτα δε σου ξεφεύγει, έτσι; - Τι θέλεις;
Σίγουρα νιώθεις χαμένος, τρομαγμένος, μπερδεμένος.
Θα σου εξηγήσω.
Βοηθήστε, παιδιά.
Θα τραγουδήσει ο Καπετάνιος.
Σε πλοίο είσαι στ' ανοιχτά, πως έχεις χαθεί θα λένε...
Δεν καμαρώνω, αλλά λέω πως είσαι τυχερός πολύ...
Σ' έσωσε της θάλασσας ο αφέντης! Ξέχνα γυναίκες και κορίτσια σου!
Ύπαρχε, παρουσίασέ με, σε παρακαλώ!
Αμέσως, Καπετάν-Κοιλιά!
Μεγάλος, κομψός και μαλλιαρός... Φόβο στο διάβα του σκορπίζει...
Λεηλατεί, μπανάνα δεν αφήνει! Είναι της θάλασσας αφεντικό!
- Αυτός είμαι εγώ. - Είναι, ναι.
Είμαι ο πρώτος πειρατής, ο μέγιστος κουρσάρος...
- Χαμένες ψυχές ήσαστε όλοι. - Αλήθεια!
- Αυτός μας έσωσε. - Σ' αυτόν χρωστάμε τη ζωή μας.
- Κι αν δε σε σκοτώσει... - Θα του χρωστάς και τη δική σου!
Να τους σκοτώσουμε;
Εγώ; Όχι.
Τουλάχιστον όχι αυτό το πολύ μεγάλο και χρήσιμο μαμούθ.
- Κάτω τα χέρια! - Τέλος πάντων...
Πάνω σε πλοίο είμαστε που πάνω στον πάγο τρέχει...
- Ελάτε στο ταξίδι. - Καλή η συμβουλή.
Σ' έναν κόσμο που βουλιάζει, μάθε να κλέβεις για να ζήσεις.
- Και σ' αυτό είμαι ειδικός. - Είναι ο πρώτος!
- Είναι και κλέφτης και ληστής! - Εμείς να φεύγουμε.
- Όπλα πετάει. - Φεύγουμε.
- Βραδύποδα σκοτώνει. - Φεύγουμε εμείς.
Απίθανος και άπαιχτος! Και μαϊμού καπετάνιος!
Άρχοντας των θαλασσών!
Αυτός είμαι εγώ!
- Είναι ποιος; - Εσύ!
Ωραίο τραγούδι!
"Καπετάν-Κοιλιάς"; Αλήθεια;
Έχω κι εγώ λίγη μπάκα, αλλά δεν πήρα τ' όνομά της.
Καλό αστείο είπες, αλλά δεν πήρα γι' αυτό το όνομά μου.
- Αυτά μου έδωσαν το όνομά μου. - Δεν καταλαβαίνω.
Σου δίνω οπτική βοήθεια. Πιέζω απαλά εδώ.
- Γαργαλιέμαι. - Και πάω κάτω έτσι.
Και τότε τα μέσα σου γίνονται έξω σου.
- Πάλι δεν καταλαβαίνω. - Μπαίνω σε μεγάλο πειρασμό.
Θα ήθελα να σας ακολουθήσω, όλους εσάς, αλλά πάω πάσο.
Θα γυρίσω στην οικογένειά μου.
Θα χορέψω λαμπάντα με το συκώτι σου, φίλε!
Αφήστε με να τον φάω!
Αυτή η οικογένεια θα είναι ο θάνατός σου.
Ύπαρχε, απόρριψη φορτίου.
Ετοιμάστε τη σανίδα!
Ετοιμάζω τη σανίδα!
Θα πέσω στο νερό;
Μόλις πριν 20 λεπτά έφαγα. Δεν επιτρέπεται.
- Αυτό είναι μύθος. - Καλά, αρκεί να είμαι ασφαλής.
Περιμένετε! Ρίξτε και την κυράτσα!
Πρώτα οι κυρίες!
Τι καλό παιδί!
Γιατί να μην είσαι σαν αυτόν;
Γιαγιάκα, όχι! Περίμενε!
Πήγαινέ με στο σκοινί.
Άσχημα χρυσόψαρα έχετε!
Έλα, λίγο ακόμα!
- Αφάνισε αυτό το μαμούθ! - Μάνι, τσάκισε αυτή τη μαϊμού!
Δες τα χάλια σου! Έντεκα τόνοι ακατέργαστο λίπος!
Δεν είμαι χοντρός! Φουντωτός είμαι!
Κρίμα, παχουλέ. Θα μπορούσα να σε χρησιμοποιήσω.
Αυτό δε θα συμβεί, Καπετάνιε.
- Σ' έπιασα, γιαγιάκα! - Φύγαμε!
Έχει κανείς μπρατσάκια;
Τα λάφυρά μου!
Βούλιαξαν το θωρηκτό μας! Τι θα κάνουμε; Θα πνιγούμε όλοι!
Είσαι πλάσμα της θάλασσας, ηλίθιε!
Σωστή παρατήρηση!
- Να υψώσω λευκή σημαία; - Όχι!
- Με τη Σίρα τι γίνεται; - Τι θες να γίνει;
Θέλει κι άλλος να το παίξει "Καπετάνιος"; Ωραία.
Έλα τώρα, χοντροκέφαλε! Κολύμπα!
Κοιλιά! Φλιν! Είναι κανείς εκεί;
Κρατήσου.
Φύγε! Προτιμώ να πνιγώ!
Ό,τι θέλει η κυρία.
- Δε θέλω τη βοήθεια σου, είπα. - Παρακαλώ.
Θες να μπεις στην ομάδα μας;
Δύο βραδύποδες, ένα μαμούθ και ένας τίγρης! Σαν ανέκδοτο είστε!
Και σε σώσαμε. Κι αυτό σε κάνει μεζέ, γατούλα!
- Μη με λες γατούλα. - Καλά, δε σε λέω.
- Γατούλα. - Αν φιληθούν, θα ξεράσω!
Περίμενε! Όχι!
Δε φτάσαμε ακόμα;
Δε νομίζω ότι θα φτάσουμε ποτέ.
Ίσως πρέπει να ξεκουραστούμε λίγες ώρες.
Καληνύχτα, Έλι.
Μου λείπεις, μπαμπά.
Λοιπόν, αυτό είναι κάτι που δε βλέπεις κάθε μέρα.
Επίτηδες έπεσα.
Δεν έχω ξαναδεί μαμούθ να κοιμάται έτσι.
Αυτό με βοηθάει να σκέφτομαι. Κατεβάζει αίμα στον εγκέφαλο.
Εντάξει, είναι λίγο παράξενο.
Πώς τα πας τώρα, με όλα αυτά;
Ειλικρινά, φοβάμαι λίγο.
Εντάξει, φοβάμαι πολύ. Όλα όσα ξέραμε χάθηκαν.
Ναι, φοβήθηκα πολύ κι εγώ. Δηλαδή, ανησύχησα, δε φοβήθηκα.
Θα περπατήσουμε μαζί αύριο; Να τα ξεχάσουμε όλα αυτά;
- Θες να περπατήσεις μαζί μου; - Παραλίγο να με λιώσεις σήμερα.
Και σκέφτηκα, δεν μπορεί να συμβεί κάτι χειρότερο.
Κάτι ακόμα. Ασήμαντο, αλλά μη φέρεις μαζί τον τυφλοπόντικα.
Τον Λούις; Ναι, κανένα πρόβλημα.
- Κάποια φαίνεται χαρούμενη! - Δεν είναι απίθανος ο Ίθαν;
Ξέρω ότι σου αρέσει...
...αλλά μην αφήσεις κανέναν ν' αλλάξει αυτό που είσαι.
Το ξέρω.
Θα ανεβείς;
Λέω να κοιμηθώ κάτω απόψε.
- Καληνύχτα, μωρό μου. - Καληνύχτα, μαμά.
Καληνύχτα, μπαμπά.
Μάσα αυτό το σάντουιτς για μένα.
Γιαγιάκα, γιατί δε μας θέλει η οικογένειά μας; Τι κακό έχουμε;
Νομίζουν ότι είμαστε άχρηστοι και δεν κάνουμε τίποτα σωστό.
Είναι ποντικός!
Άχρηστος.
Ποτέ δε θα φτάσουμε μ' αυτό.
Αυτό έπρεπε να το σκεφτείς πριν τουμπάρεις το παγόβουνό μας.
Για να ξεφύγω... Παραπονιάρα!
- Κλαψιάρη! - Στεριά!
Όχι αυτή. Εκεί! Στεριά!
Τραβάτε κουπί όλοι!
Τροφή! Μου έλειψε τόσο πολύ!
Κοίταξέ με! Πετσί και κόκαλο είμαι!
Τέρμα οι λιχουδιές. Πρέπει να φτιάξουμε μια σχεδία!
Η Σίρα δε γουστάρει να φτιάχνει σχεδίες.
Άντε να τη φέρεις. Μπορεί να μας βοηθήσει.
Σε τσάκωσα!
- Άφησέ με! - Για πού το 'βαλες;
Ο Όρμος Σουίτς... Ο δρόμος για το σπίτι...
Πλοίο το λέτε αυτό, άθλιοι;
Άθλιοι, δουλέψτε!
Πιο γρήγορα, άχρηστοι, ανίκανοι, δολώματα για καρχαρίες είστε!
- Τι είπε; - Δεν ξέρω.
Φτιάξτε αυτό το σκαρί πριν νυχτώσει...
...αλλιώς θα σας κλείσω όλους στο μπαλαούρο!
- Λοιπόν, τι λες; - Δυο λέξεις: Διαχείριση οργής.
Για το ρεύμα λέω.
Δίκιο έχει ο Ντιέγκο. Βρήκαμε τον δρόμο επιστροφής.
Ναι, θαυμάσιο αυτό. Κρίμα που δεν έχουμε πλοίο.
Και βέβαια έχουμε. Ακριβώς εκεί είναι.
Καταπληκτικό σχέδιο!
Κουρσεύουμε κουρσάρικο πλοίο από κουρσάρους!
Λυπάμαι που το λέω, αλλά έχει κάποιο δίκιο η αιχμάλωτή μας.
Τα δέντρα έχουν αφτιά.
Για στάσου. Ίσως μπορούμε να βοηθηθούμε.
Μικρούληδες, για βγείτε!
Εντάξει, δε θα σας πειράξουμε.
Εσείς κι εμείς κόντρα στους πειρατές, εντάξει;
Δεν καταλαβαίνεις λέξη, ε;
Εντάξει, πλοίο, εγώ, θέλω...
- Καλή προσπάθεια, παίδαρε! - Μην κοροϊδεύεις. Κατάλαβε.
- Να δοκιμάσω εγώ; - Κάνε παιχνίδι.
Εντάξει, προσέξτε αυτό.
Φτου σκουληκομυρμηγκότρυπα...
Αυτό το κατάλαβαν;
Ναι, δέχονται.
Σας ελευθερώνουμε και μαζί την πέφτουμε στους πειρατές!
Ηρέμησε, γατούλα... Νερό.
Το χρειάζεσαι...
- Δε χρειάζομαι τίποτα από σένα. - Ψόφα από δίψα για να μάθω!
Περίμενε... Θα το πάρω...
Μου λες "ευχαριστώ" σαν να μου λες "άντε πνίξου"!
Είναι χάρισμα. Πάντως, για τίγρης είσαι πολύ ευαίσθητος.
Δεν είμαι καθόλου ευαίσθητος. Ανελέητος φονιάς είμαι!
Ντιέγκο! Σου έφτιαξα κι άλλο κολιέ από κοράλλια!
Συνέχεια τα χάνει.
Αρχίζω να καταλαβαίνω γιατί δεν είσαι σε αγέλη.
- Επέλεξα να φύγω απ' την αγέλη. - Συγχαρητήρια, πριγκηπέσα!
- Κι εγώ το ίδιο. - Αλήθεια;
Ξέρω πόσο δύσκολο είναι να φεύγεις μακριά απ' όσα ξέρεις.
Τώρα θα κάνουμε πλεξούδες η μια τη γούνα της άλλης;
Πολύ αστείο.
- Ξέρεις τη διαφορά ανάμεσά μας; - Εγώ δε θα φορούσα τέτοιο κολιέ.
Κι οι δυο δε θέλαμε τη ζωή της αγέλης...
...αλλά εγώ δεν μπήκα σε άλλη αγέλη, έχω κάτι παραπάνω.
- Τι είναι αυτό; - Ένα κοπάδι.
- Ποια η διαφορά; - Στηρίζουμε ο ένας τον άλλο.
Εμένα με στηρίζει ο Κοιλιάς. Ύπαρχός του είμαι.
Δε βλέπω να έστειλε καμιά ομάδα να ψάξει να σε βρει.
Δε θα τον νικήσεις.
Ο μαλλιαρός φίλος σου δεν ξέρει με ποιον έχει να κάνει.
Ούτε ο Κοιλιάς ξέρει.
Αμολήστε τα σκοινιά μόλις επιβιβαστούμε.
Πρέπει να συντονιστούμε καλά για να καταλάβουμε το πλοίο.
Μικρέ, έχεις καλύψει την πλευρά σου;
Το θεωρώ "ναι" αυτό.
- Ντιέγκο; - Θα ελευθερώσω τα φιλαράκια του.
- Σιντ και γιαγιάκα; - Λύνουμε το πλοίο.
Ξετυλίγεις τα σκοινιά και τα κρατάς ώσπου να επιβιβαστούμε.
- Βασιζόμαστε πάνω σου, Σιντ. - Είμαι απόλυτα συγκεντρωμένος.
Μην ανησυχείς. Θα είναι εύκολο αφού δε φρουρούμε πια τη Σίρα.
Πρέπει να κινηθούμε αμέσως.
Σκουίντ, κλείσε τις καταπακτές. Ραζ, σήκωσε την άγκυρα.
Γκούπτα, ύψωσε τη σημαία.
Σαλπάρουμε για εκδίκηση, παιδιά!
Λατρεύω την εκδίκηση!
Τι ανακούφιση! Νόμιζα ότι σ' είχαμε χάσει.
- Το μαμούθ. Ξεβράστηκε μαζί μου. - Τι; Είναι εδώ;
Του έμπηξες τα δόντια σου; Ικέτευσε για τη ζωή του;
- Με νίκησε ο τίγρης. - Είσαι αποτυχημένη.
Χρειάζομαι πολεμιστές κι έχω μόνο γατούλες και κουνελάκια!
Και μια φώκια κι ένα καγκουρό.
Να νικήσεις τον τίγρη ή να πεθάνεις προσπαθώντας.
- Κι όχι δικαιολογίες! - Μάλιστα, Καπετάνιε.
Κύριε Σκουίντ... Εσύ είσαι ο ύπαρχος τώρα...
Χαρά για μένα, Καπετάνιε.
Κάνε στην άκρη, τίγρη. Υπακούς εμένα τώρα.
Κοιλιά, άκου... Θα έρθει για...
Αρπάξτε τα όπλα σας, παιδιά!
Όχι το κουτάλι, Φλιν.
- Ακολουθήστε με! - Ναι, ας το κάνουμε!
Αφήστε με να τον φάω!
Παιδιά, αυτό δεν είναι απαραίτητο, ειλικρινά.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Ανέβα στο πλοίο. Μην κάνεις λάθη.
- Ξετύλιξε τα σκοινιά. - Μην τ' αφήνεις.
Σιντ, όχι! Είναι μούρο λωτού! Θα σε παραλύσει!
Σε παρακαλώ, ξέρω από μούρα.
Μην το καταπιείς!
Βλέπεις; Μια χαρά είμαι, Τα ξέρω καλά τα μούρα, είπα.
Ναι, επιτέλους!
Ποιος είναι το κουνελάκι τώρα;
Πετύχαμε! Το έχαψε!
- Αντιπερισπασμός ήταν! - Το ξέρω! Γουστάρω!
Ηλίθιε, κλέβουν το πλοίο μου!
Ούτε ένα πράγμα δεν μπορείς να κάνεις;
Δες τα χάλια σου! Σιντ, με ακούς;
Πες κάτι, φίλε.
Επάνω τους!
Πάμε.
Το πλοίο! Πρέπει να το πιάσουμε πριν πάει στ' ανοιχτά!
Εντάξει, θα σε κρατήσω πιο ψηλά.
Πες αντίο, μαμούθ!
Συγγνώμη, φίλε.
Έρχομαι, Σιντ.
Θα σε πιάσω!
Έρχομαι για σένα, μαμούθ!
Ντιέγκο! Έλα!
Εμπρός, κουνήσου!
- Γιατί το κάνεις αυτό; - Δεν μπορώ να κάνω αλλιώς.
Δεν είναι ανάγκη να ζεις έτσι. Θα είσαι ασφαλής μαζί μας.
- Φροντίζουμε ο ένας τον άλλον. - Δεν αντέχω για πολύ ακόμα!
Έλα μαζί μας... Έλα μαζί μου...
- Τι κάνεις; - Σε στηρίζω.
Γεια σου, μπανανοφάγε! Ευχαριστούμε για το πλοίο!
Χάθηκε για πάντα!
Εκεί είναι!
Τέρμα η διασκέδαση. Τσακιστείτε και επιβιβαστείτε τώρα!
Κοιλιά, να σου εξηγήσω...
Όταν τελειώσει αυτό, θα κρεμάσω τομάρι τίγρη στον τοίχο μου!
Δε με νοιάζει τίνος!
Το μαμούθ πήρε το πλοίο μου, τις προμήθειές μου...
...και τώρα την πίστη του πληρώματός μου.
Θα τον καταστρέψω αυτόν και όλα όσα αγαπάει.
Περίμενέ το...
- Ήταν φοβερό! - Να σας ρωτήσω κάτι, παιδιά;
Γιατί τόση χαρά; Δε σας πειράζει που ίσως τελειώσει ο κόσμος;
Να του πω το μυστικό μας;
Έλα 'δώ.
Είμαστε πολύ, πολύ χαζοί.
Όμως, δε σας νοιάζει ούτε μια στάλα για τον...;
Δεν ξέρω... για τον επικείμενο θάνατο;
Πάω να βρω την Πίτσες.
Από 'δώ, παιδιά. Κόβουμε δρόμο... Θα σας αρέσει πολύ αυτό.
Ελάτε, κορίτσια. Ας το γλεντήσουμε λίγο.
- Πολύ ωραίο. - Σαν να είμαστε ανάποδα.
Καταπληκτικό!
Ηχώ!
Κρίμα που λείπει ο φίλος σου ο τυφλοπόντικας!
- Είσαι στ' αλήθεια φίλη του; - Ειλικρινά, Πίτσες.
Είστε φίλοι μ' αυτό το αδέξιο τρωκτικό;
Δηλαδή, ο Λούις κι εγώ κάνουμε λίγη παρέα...
Αλλά όχι, δεν είμαστε φίλοι-φίλοι στ' αλήθεια.
Δεν είμαστε φίλοι;
- Λούις! Εγώ... - Την πάτησες!
- Χάρηκα που το έμαθα. - Λούις, περίμενε!
Τρέχει σαν χαμένος.
Μη στενοχωριέσαι. Είσαι μαζί μας τώρα.
Σε τρώει η στενοχώρια.
Καλύτερα να στενοχωρηθείς για τα μαλλιά σου.
- Πρέπει να φύγουμε από 'δώ. - Πλάκα κάνεις; Αυτό είναι επικό!
- Πόσο φοβερό ήταν αυτό; - Ναι, ήταν τρελό.
Πίτσες, χαλάρωσε. Διασκέδασε λίγο.
Διασκέδαση το λες αυτό; Φεύγω από 'δώ.
Θες να πας πίσω στον τυφλοπόντικα και να τα παρατήσεις όλα αυτά;
Δε φτάνει που οι δικοί είναι μισοί πόσουμ και...;
Δεν έχει τίποτα κακό η οικογένειά μου.
Μ' αρέσει να κρέμομαι απ' την ουρά.
Κι αν εσείς είστε φυσιολογικοί, το είδος μας τελικά θα χαθεί.
Το δικό σου είδος θα χαθεί πρώτα.
- Προσβολή! - Είμαστε το ίδιο είδος, έξυπνε!
Τι; Διπλή προσβολή!
Κουνάω πάλι το δάχτυλο!
Το πιο σημαντικό! Αυτό που πήγε στο παζάρι!
Μιλάω πάλι!
Είχα πολλά κλεισμένα μέσα μου που δεν μπορούσα να πω.
Όπως, "Δεν πέθανα!" "Γιατί ο κυκλώνας έχει μάτι κι όχι αφτί;"
Ρίξτε τον μέσα. Και πέστε ότι ήταν ατύχημα.
Εγώ συμφωνώ... Εσύ, Ντιέγκο;
Χαλάρωσε, φίλε. Ο Καπετάν-Τρέλα κι η παρέα του είναι παρελθόν.
Έλα! Επιτέλους, πάμε σπίτι μας.
Δεν ξέρω τι έχω. Δεν τρώω, δεν κοιμάμαι. Κάτι έχω κολλήσει.
Ξέρω τι έχεις. Αυτό που αρχίζει από "Κ".
Ναι, καρκίνο.
Όχι, αρχίζει από "Κ" και τελειώνει σε "Α".
Κολούμπρα!
Όχι. Ο Ντιέγκο, φίλε μου, έχει καψούρα.
Ναι! Καψούρα!
Με την πειρατίνα; Όχι!
Την πάτησες με τη Σίρα! Παραδέξου το.
- Ένας σκληρός τίγρης σαν εσένα! - Πιο σκληρή τίγρης εκείνη!
Όχι! Κάνετε μεγάλο λάθος!
Μην το αρνείσαι! Είσαι ερωτευμένος, γατούλη!
Ντιέγκο-Σίρα! Πάνω στο δέντρο κάθονταν όλο φιλιά και χάδια!
Σοβαρευτείτε, παιδιά.
Ήθελα να έρθω μαζί σου.
Είναι πανέμορφη.
Λατρεύω τους βραδύποδες που δε νοιάζονται για προσωπική υγιεινή!
Αυτός είμαι εγώ, μωρό μου!
Γιαγιάκα! Έλα σ' εμένα!
Όσο πιο πολλές ρυτίδες έχει μια σταφίδα, τόσο πιο γλυκιά είναι!
Είναι όπως το λες, κι ακόμα παραπάνω!
Παιδιά, με προσέχετε;
Μάνι, είσαι εκεί; Εδώ είμαστε, Μάνι!
Από 'δώ, μπαμπά! Σε χρειάζομαι στ' αλήθεια.
Το ξέρω, γλυκιά μου... Μείνε εκεί...
Έρχομαι.
Είχες δίκιο, Μάνι. Πάντα έχεις δίκιο.
Όχι, εγώ...
Για στάσου. Ποτέ δε θα το έλεγε αυτό η Έλι.
Δεν είναι αληθινές! Τέρατα είναι, σειρήνες! Μην τις ακούτε!
Ποιος μπορεί να πάρει την αυγή να τη ραντίσει με δροσοσταλιές;
Φαίνονται αληθινές, αλλά δεν είναι! Θα καταστρέψουν το πλοίο!
Έλα, τίγρη! Κολύμπα μαζί μου!
Έχω μια λιχουδιά για σένα.
Μαγειρεύει κιόλας!
- Γιατί φιλιόμαστε; - Ρομαντικές οι κρουαζιέρες!
Λίγες στιγμές ακόμα και θα χανόμασταν!
Κάλεσέ με.
Έλα, κορίτσι μου. Έλα, Πρέσιους.
Νομίζει πως επιτέλους βρήκε το ζωάκι της.
Ρίχνε φανταστική τροφή στο φανταστικό ζωντανό σου!
Φτάνει πια!
- Ψάχνουμε για το σπίτι τώρα. - Αγνόησέ τους, Πρέσιους.
Εγώ τους αγνοώ.
- Μην την κοιτάτε όλη την ώρα. - Κάνει σαν παιδί.
Παιδί χωρίς χαρά!
Εξυπνάκηδες! Ετοιμαστείτε για σύγκρουση!
Παιδιά, κοιτάξτε! Σχεδόν φτάσαμε!
- Ποτέ δεν αμφέβαλλα για σένα. - Κι εγώ το ίδιο.
Εκτός απ' τις έξι η εφτά φορές που νόμισα ότι θα πεθαίναμε.
Τι συμβαίνει;
Είπες ποτέ κάτι που ήξερες ότι δεν μπορείς να πάρεις πίσω;
Για τον Λούις πρόκειται;
- Τα έκανα θάλασσα, μαμά. - Εντάξει. Συμβαίνουν αυτά.
Τα ωραία αγόρια μπορούν να ταράξουν το μυαλό σου.
- Μα ο Ίθαν δεν ήταν ο σωστός. - Και το κατάλαβες.
Θα ξέρεις τι να πεις στον Λούις.
Τι συμβαίνει;
Η γέφυρα!
Εξαφανίστηκε.
Παγιδευτήκαμε!
Θα συναντούσαμε τον μπαμπά εδώ. Τι θα κάνουμε τώρα;
- Όχι! Η γέφυρα. - Εξαφανίστηκε! Πώς θα...;
Θα είναι στην άλλη πλευρά.
- Δεν υπάρχει άλλη πλευρά. - Πρέπει να είναι εδώ!
Εδώ είμαι!
Παρακαλώ... Πρέπει να είναι εδώ η Έλι...
Το ακούσατε αυτό;
Όχι! Κάτι άκουσα!
- Είναι...; - Η Πίτσες! Ναι!
- Μπαμπά! - Ερχόμαστε! Μην κουνηθείς!
- Καλώς ήρθες, μπαμπά. - Άφησέ με!
Για φαντάσου! Για σένα μιλούσαμε τώρα.
Σου αρέσει το καινούργιο πλοίο; Το λέω "Γλυκιά Εκδίκηση".
Και δες εδώ! Έχουμε την "ψαριά" της μέρας!
- Έλι! - Καλά είμαι.
Άσε την κόρη μου να φύγει.
Εντάξει. Εμένα θέλει. Και θα με πιάσει.
Θυσιάζεσαι για την κόρη σου. Πολύ συγκινητικό.
Πολύ προβλέψιμο. Τώρα έλα να την πάρεις.
- Καλημέρα, φίλε. - Μας θυμάσαι; Είμαστε οι κακοί.
Εντάξει, άφησέ τις.
Δε νομίζω. Κατάστρεψες ό,τι είχα και δεν είχα.
Σου ανταποδίδω τη χάρη.
- Σε προειδοποίησα. - Σταμάτα!
Άσε ελεύθερο το μαμούθ!
Μικρούλη;
- Ποιος έφερε τον μπράβο; - Λούις, όχι!
Τι κάνει; Θα σκοτωθεί!
Εντάξει, τον βολεύω!
Τι ωραία! Ένας ήρωας!
Δείξε πόσο παλικάρι είσαι.
Γκούπτα, δώσ' του το όπλο σου.
Χάρηκα που σε γνώρισα, μικρέ.
Ας χορέψουμε, ήρωα!
Τι στέκεστε σαν χαζοί; Πιάστε τον!
Πας κάπου, φίλε;
Αφήστε με να τον φάω!
Κάποια τελευταία λόγια;
Κόφ' το με την "Πρέσιους"!
Μαμά μου!
Τους δώσαμε και κατάλαβαν, ε;
Αυτό είναι το ζωάκι σου;
Ίσως η τρελόγρια τελικά δεν είναι τόσο τρελή.
Είναι παλαβή.
Περιμένεις ιδιαίτερη πρόσκληση, λιμοκοντόρε; Μπες μέσα.
Θα το μετανιώσω αυτό.
Έφυγε η βόμβα!
Μην είσαι φοβητσιάρης γάτος!
Με ξεπερνάει στη βρώμα!
Πρέσιους, τα πτερύγια 45 μοίρες βόρεια. Η γιαγιάκα θα πολεμήσει.
- Κάνε πέρα! - Εντάξει, μαζί σας είμαι.
Ήξερα ότι είσαι προδότρια!
Ωραία κουνιέται η μυτούλα σου όταν είσαι θυμωμένος.
Τέρμα οι εφτά ψυχές σου, γατούλα!
- Δε συμφέρει η πειρατεία. - Δεν είναι ωραίο αυτό.
- Έχει κανείς πετσέτα; - Μη γκρινιάζεις!
- Πώς πάμε; - Όχι καλά, Καπετάν-Γιαγιάκα!
Πρόσω ολοταχώς! Κατάδυση!
Πυρ!
Ευχάριστο αυτό!
Ευχαριστώ, κύριε Φάλαινα.
Βοήθεια!
Θα πιάσω εγώ τη μαμά! Μείνε εδώ εσύ!
Γρήγορα, Μάνι!
Η ώρα της πληρωμής!
Το έχω, μπαμπά!
- Είναι πολύ επικίνδυνο! - Όχι αν είσαι μισό πόσουμ!
Τα κατάφερε!
Η κόρη μου μεγάλωσε!
Μπράβο, κορίτσι μου!
- Πρέπει να φύγουμε από 'δώ. - Πίσω σας είμαι.
Εγώ είμαι πίσω σου!
Δεν έχεις πού να πας, Μάνι.
Αυτή η θάλασσα δε μας χωράει και τους δυο.
Μην ανησυχείς. Δε θα πιάνεις πολύ χώρο αφού σε λιώσω.
Στο είπα, χοντρέ. Δεν έπρεπε να μπλέξεις με τον Θαλασσάρχη!
Ξέρεις, καμιά φορά συμφέρει να ζυγίζεις έντεκα τόνους!
Καλό ταξίδι, μαϊμού!
Κάλεσε κανείς φάλαινα;
Εσύ θα είσαι η Πρέσιους.
Αποστολή εξετελέσθη, γιαγιάκα.
Ποιος λέει ότι οι γριές δεν ξέρουν να οδηγούν;
Καπετάν-Κοιλιά!
Εγώ είμαι!
Ας κυριαρχήσουμε στις θάλασσες μαζί.
Μπαμπά!
Πώς σας φάνηκε σαν είσοδος;
Στο είπα, ο πατέρας σου δε θα μας εγκατέλειπε ποτέ.
Κατάφερα να...
Ξέρεις, Σιντ... Δεν είσαι τόσο άχρηστος.
Αλήθεια;
Είσαι ήρωας.
- Κι εσύ, γιαγιάκα. - Ευχαριστώ, κυρία.
Ακόμα με θέλεις στο τρελό πλήρωμά σου;
Σίγουρα. Καλώς ήρθες στο κοπάδι μας.
Είναι απίστευτο αυτό που έκανες για μένα. Ευχαριστώ.
Ό,τι κι αν γίνει, δεν αφήνεις ποτέ έναν φίλο πίσω, μου είπαν.
Όλα αυτά τα σορόπια θα μου χαλάσουν τα δόντια!
Αν είχα δόντια!
Το σπίτι μας καταστράφηκε. Πού πάμε τώρα;
Κι η μαμά σ' αγαπάει.
Ανυπομονώ να δω αυτό το μέρος.
Συγγνώμη;
Όταν βγείτε απ' αυτό το πλοίο, ελπίζω να...
...γλεντήσετε κι οι δυο.
- Είσαι γενναίος, μικρούλη. - Περίμενε, τι είπες;
Με άκουσες. Εσείς οι δυο να βγείτε και να εξερευνήσετε.
Να πάτε όπου θέλετε. Αλλά να γυρίσετε πριν νυχτώσει.
- Μια ώρα μετά το ηλιοβασίλεμα; - Ναι, ούτε λεπτό αργότερα.
Σύμφωνοι... Σ' αγαπάω, μπαμπά.
Να κάνουμε παρέα μαζί σας, παιδιά;
Πάντα τον συμπαθούσα. Λούις, ο ήρωας. Μεγάλο παλικάρι.
- Δεν είναι πια το κοριτσάκι μου. - Μια χαρά τα πάτε κι οι δυο.
Το ξέρω.
Ξέρεις, Σιντ; Έχεις μια ωραία οικογένεια εδώ.
- Μια πραγματική οικογένεια. - Ναι, είμαι πολύ τυχερός.
- Μάσα το ακτινίδιο για μένα. - Ποτέ ξανά.
Γεια σου, ναύτη.
Καλώς ήρθες, αδερφέ.
Ιδού η Σκρατλαντίδα!
Σταμάτα!
Ν' αντισταθείς σ' αυτή την ποταπή επιθυμία!
Γίνε κάτι παραπάνω από τρωκτικό!
Απόδοση: Όλια Στήνιου
Subrip-Διορθώσεις-Συγχρονισμός amerzone