Απόδοση διαλόγων: marios2016
Αυτό το Σάββατο το βράδυ στο ολοκαίνουργιο The Pink Opaque.
Drain Lords, εκατοντάδες από αυτούς...
βγαίνουν από τις αποχετεύσεις!
Το μπάνιο της Ίζαμπελ έχει μια νέα υπερφυσική παρουσά...
που κανένας εξολοθρευτής δεν μπορεί να τακτοποιήσει.
Είναι Η Επίθεσητων Drain Lords.
Στις 10:30 μ.μ./9:30 κεντρική ώρα...
αυτό το βράδυ του Σαββάτου στο YoungAdult Network.
Δεν μπορούν να σας βλάψουν αν δεν τα σκέφτεστε.
Δεν μπορούν να σου κάνουν κακό αν δεν τα σκέφτεστε.
Πέντε, τέσσερα...
τρία, δύο...
ένα!
Έβρεχε χθες το βράδυ και δεν μπορούσα να κοιμηθώ...
έτσι ξεκίνησα και πάλι η αγαπημένη μου τηλεοπτική εκπομπή.
Το The Pink Opaque.
- Ευχαριστώ, κυρία. - Ναι.
- Απόλαυσε τη νύχτα σου. - Ναι.
Γεια σου.
Επίτρεψε μου να πάρω δύο, ναι. Ευχαριστώ.
Όουεν! Όουεν, αγάπη μου.
Έλα, αγάπη μου, είμαστε έτοιμοι να μπούμε μέσα.
Έλα.
Δεν ξέρω τι κανει...
Έτοιμος;
Όουεν, το ξέρω δεν είσαι πολύ μεγάλος για αυτό.
Έχουν περάσει τέσσερα χρόνια.
Ήρθε η ώρα να ψηφίσουμε τον άντρα με το σαξόφωνο πάλι.
Μαμά!
Εντάξει. Έλα.
Έλα. Έλα... Όουεν, έλα.
Σε παρακαλώ.
Δεν ξέρω. Δεν νομίζω.
Γεια σου.
Ψηφίζουν και οι γονείς σου;
Όχι.
Η κυρία Ντρίσκολ με αφήνει να χρησιμοποιήσω το σκοτεινό δωμάτιο μετά το σχολείο...
οπότε απλά περιμένω για να στεγνώσουν οι φωτογραφίες μου.
Μοιάζει με το καλύτερο βιβλίο όλων των εποχών.
Ναι, είναι.
Είναι σαν την τηλεοπτική εκπομπή, σωστά;
Το The Pink Opaque;
Ναι. Είναι ο επίσημος οδηγός επεισοδίων.
Το βλέπεις:
Όχι.
Σε ποιά τάξη πας;
Στην τρίτη γυμνασίου.
Εσύ;
Στην πρώτη.
Θεέ μου, είσαι μωρό.
Η βραδιά των εκλογών είναι ωραία, σωστά;
Είναι σαν την Ημέρα της Αποικίας.
Ή όταν φέρνουν το φουσκωτό πλανητάριο στο γυμναστήριο.
Είναι λες το σχολείο μεταμορφώνεται...
σε κάτι άλλο, ξέρεις;
Είναι ξεχωριστό.
Είναι μια παιδική εκπομπή, σωστά;
Το The Pink Opaque;
Όχι. Σε καμία περίπτωση. Ποιός στο είπε αυτό;
Εννοώ, ναι, τεχνικά είναι στο YoungAdult Network.
Αλλά είναι πολύ τρομακτικό...
και η μυθοπλασία του είναι πολύ περίπλοκη για τα περισσότερα παιδιά.
Βλέπω που το διαφημίζουν συνέχεια.
Φαίνεται καταπληκτικό.
Μπορείς να διαβάσεις εδώ για τα επεισόδια, αν θέλεις.
Έχει αποσπάσματα και φωτογραφίες...
και πληροφορίες για τις μπάντες...
που παίζουν κάθε εβδομάδα* στο Doyble Lunch.
Αρχίζει στις 10:30 μ.μ., σωστά;
Ναι. Κάθε Σάββατο βράδυ.
Είναι η τελευταία εκπομπή της ημέρας...
πριν αλλάξουν σε ασπρόμαυρες επαναλήψεις για ηλικιωμένους.
Εγώ και φίλη μου, η Αμάντα, το βλέπουμε μαζί κάθε εβδομάδα.
Ο μπαμπάς μου δεν με αφήνει να μένω ξύπνιος τόσο αργά.
10 μ.μ. είναι η ώρα του ύπνου μου.
Ανάθεμα.
Αυτό είναι απολύτως χάλια.
Η μαμά μου βασικά δεν δίνει δεκάρα το πότε θα πάω για ύπνο.
Ξέρεις τι πρέπει να κάνεις;
Μαμά;
Μπορώ να κοιμηθώ...
στο σπίτι του Τζόνι Λινκ το Σάββατο το βράδυ;
Του Τζόνι Λινκ;
Δεν ήξερα καν πως ήσασταν ακόμα φίλοι.
Λοιπόν, αγάπη μου, θα πρέπει να ρωτήσεις τον πατέρα σου.
Μπορείς να το ζητήσεις εσύ για μένα;
Ειλικρινά, ο Όουεν θέλει να πάει να κοιμηθεί στου Τζόνι Λινκ;
Λοιπόν... είναι αρκετά μεγάλος.
Είναι καλό παιδί.
Γλυκέ μου!
Θυμήθηκες την συσκευή εισπνοών σου, έτσι;
Ναι.
Εντάξει.
Και τι θα κάνεις με σύζυγο;
Αν θα πρέπει.
Τι λες για τον Έβαν Ντάντο;
Δηλαδή, είναι χαριτωμένος αλλά είναι τόσο βασανισμένος.
Θα πρέπει να τον σώζω κάθε μέρα..
Εντάξει. Τότε τι λες γα τον Μπεκ;
Είναι πολύ γλυκούλης.
Εντάξει, αλλά χρειαζόμαστε περισσότερο χοντροκομμένα παιδιά.
Τι λες με τον Τζο από τα Μαθηματικά;
Όχι, είναι χαριτωμένος.
Τον Μάικλ Στάιπ;
Μου αρέσει ο Μάικλ Στάιπ.
Και τώρα, ένα ολοκαίνουργιο The Pink Opaque.
Είναι εντάξει αν έρθω να κάτσω;
Σκάσε. Ξεκινάει.
Η Τάρα είναι η φανταστική καλύτερη μου φίλη...
και εγώ εκείνης.
Συναντηθήκαμε στο sleepaway camp...
και ανακάλυψα ότι είχαμε μια αρχαία ψυχική σύνδεση.
Τώρα, παρόλο που ζούμε σε αντίθετες πλευρές της Κομητίας...
βοηθάμε η μία την άλλη να πολεμήσουμε τις δυνάμεις του κακού.
Είμαστε το... The Pink Opaque.
Το τελευταίο Sprinkly Stick του καλοκαιριού.
Τι κακόγουστο.
Ο ορισμός του.
Δεν είναι δίκαιο, φίλε.
Γιατί ο χειμώνας πρέπει να είναι τόσο κρύος...
και να μην μπορείς να φας παγωτό κατά τη διάρκεια του χειμώνα;
Ξέρεις τι εύχομαι;
Εύχομαι ο παγωτάνθρωπος να μην χρειαζόταν να φύγει...
όταν ο καιρός πάγωνε τον χειμώνα.
Μακάρι...
να μην έφευγε ποτέ.
Μπορείς να βγεις έξω μαζί της, αν θέλεις.
Όχι, δεν καπνίζω τσιγάρα.
Δεν είναι τσιγάρο.
Είναι ένα Black & Mild.
Είσαι σίγουρος πως δεν θες να σε πάει μέχρι το σπίτι η μαμά της Αμάντα;
Είπα στους γονείς μου πως θα κοιμηθω σε ένα φίλο μου.
Λοιπόν, σου άρεσε;
Η εκπομπή εννοώ.
Ναι.
Ήταν... Ήταν πραγματικά ενδιαφέρον.
Η Ίζαμπελ είναι μια τρομακτική γάτα.
Είναι βασικά η κύρια πρωταγωνίστρια...
αλλά είναι και κάπως σταλαγματική.
Η Τάρα είναι η αγαπημένη μου. Είναι πολύ καυτή...
και δεν σηκώνει μαλακίες από κανένα.
Επιπλέον, είναι ειδική στη δαιμονολογία.
Και δεν συναντιούνται ποτέ αυτοπροσώπως, σωστά;
Όχι.
Μόλις στο πιλοτικό επεισόδιο, πίσω στο Sleepaway Camp.
Μπορούν όμως να επικοινωνήσουν μέσω του ψυχικού επιπέδου.
Έτσι, κάθε επεισόδιο, βοηθούν η μία την άλλη να πολεμήσουν ένα νέο τέρας...
από όλη την Κομητεία.
Εντάξει.
Είναι ο παγωτάνθρωπος σε κάθε επεισόδιο;
Όχι.
Αυτός είναι απλά το τέρας της εβδομάδας.
Ο κύριος Μελαγχολία είναι ο μεγάλος κακός.
Ο κύριος Μελαγχολία;
Ο Άνθρωπος στη Σελήνη.
Σωστά.
Πάντα μπλέκει με τον χρόνο και την πραγματικότητα.
Θέλει να κυβερνήσει τον κόσμο,
Να παγιδεύσει την Ίζαμπελ και την Τάρα στο Midnight Realm.
Οπότε κάθε εβδομάδα...
στέλνει ένα νέο υπερφυσικό εχθρό στον δρόμο τους.
Γιατί είναι μέρος του The Pink Opaque.
Όχι, γιατί είναι το The Pink Opaque.
Σωστά.
Συγνώμη.
Μη ζητάς συγγνώμη.
Λοιπόν, πέφτω για ύπνο.
Είσαι σίγουρη ότι είναι εντάξει να κοιμηθώ εδώ;
Απλά να έχεις φύγει μέχρι την αυγή.
Αν με πιάσει ο πατριός μου, θα μου ξανασπάσει τη μύτη.
Και εσύ που θα κοιμηθείς;
Στο κρεβάτι μου.
Ώρες ώρες...
το The Pink Opaque το νίωθω πιο αληθινό από την πραγματική ζωή.
Ξέρεις?
Λοιπόν...
πώς νιώθεις για τον φόβο μου για την υγεία, μικρέ;
Καλά είμαι.
Απλώς...
φαίνεται πως είσαι συνέχεια κάπου αλλού τελευταία.
Δεν ξέρω.
Δεν είμαι σίγουρη αν είναι εξαιτίας μου ή...
Δεν ξέρω.
Ίσως απλά το επινοώ.
Απλά θέλω να ξέρεις πως είσαι στο σωστό δρόμο, ξέρεις
Μπορώ να μείνω μέχρι αργά για να δω το The Pink Opaque απόψε;
Τι ώρα αρχίζει;
Στις 10:30 μ.μ.
Ξέρεις πως η ώρα του ύπνου είναι στις 10:15.
Ναι, αλλά...
κανείς στην τρίτη γυμνασίου δεν έχει πια ώρα που πάει για ύπνο.
Δεν είναι εκπομπή για κορίτσια;
Όχι απόψε, αγάπη μου.
Μετά από τον πρώτο ύπνο εκεί, δεν μπορούσα να βρω το κουράγιο...
να πω περισσότερες από τρεις λέξεις στη Μάντι Γουίλσον τότε.
Όταν όμως της είπα πως δεν μου επέτρεπαν να δω την εκπομπή...
άρχισε να αφήνει κασέτες για μένα.
Παρακολούθησα αυτές τις κασέτες ξανά και ξανά.
Αλλά δεν πάλιωσαν ποτέ.
Οι κυνηγοί του είναι κοντά.
Ο Μάρκο και ο Πόλο.
Απαίχθιοι μικροί δαίμονες.
Και αυτός... είναι...
ο κ. Μελαγχολία.
Σωστά.
Τι μου συμβαίνει;
Πώς ξέρω αυτά τα πράγματα;
Τρελαίνομαι;
Όχι. Μην επιτρέψεις ποτέ σε κανέναν σε πείσει για αυτό.
Είσαι σαν εμένα.
Είσαι ξεχωριστή.
Είμαστε στο The Pink Opaque.
Είναι η μοίρα μας.
Το ήξερα από τη στιγμή που είδα το τατουάζ σου στην τραπεζαρία.
Λες και το ήξερα πριν καν σε γνωρίσω.
Το νιώθεις;
Δεν έχω καν άδεια μαθητή μου ακόμα.
- Πώς μπορώ να έχω μια μοίρα; - Πώς μπορώ να έχω μια μοίρα;
Γεια σου.
Τι νέα;
Τίποτα το ιδιαίτερο.
Αναρωτιόμουν...
αν...
εσύ και η Αμάντα...
βλέπετε ακόμα το The Pink Opaque μαζί κάθε εβδομάδα;
Έχω ένα χρόνο να μιλήσω με την μαλακισμένη.
Η Αμάντα είπε σε όλο το σχολείο πως προσπάθησα να αγγίξω το βυζί της...
κάτι που είναι απόλυτο ψέμα!
Και μετά έκπληξη, έκπληξη, έρχεται η δευτέρα λυκείου...
και ξαφνικά το όνειρο ζωής της είναι να μπει στις τσίιρλιντερς!
Ο μυστικός πράκτορας στάλθηκε εδώ για να κάνει άθλια την ζωή μου, το ορκίζομαι.
Εάν ήθελες, θα μπορούσα να έρθω ξανά.
Έχω παρακολουθήσει τις κασέτες που μου έφτιαχνες...
αλλά ήθελα να παρακολουθήσω το The Pink Opaque
μαζί σου το βράδυ του Σαββάτου πάλι.
Ενώ προβάλλεται.
Μου αρέσουν τα κορίτσια. Το ξέρεις, σωστά;
Δεν ασχολούμαι με τα αγόρια.
Εγώ δεν... Είναι απολύτως εντάξει.
Εντάξει. Απλώς εξηγούμαι.
Τι γίνεται με εσένα; Σου αρέσουν τα κορίτσια;
Δεν... δεν ξέρω.
Τα αγόρια;
Νομίζω ότι μου αρέσουν οι τηλεοπτικές εκπομπές.
Όταν σκέφτομαι αυτά τα πράγματα...
αισθάνομαι λες και κάποιος...
πήρε ένα φτυάρι και ξέθαψε όλα τα μέσα μου.
Και ξέρω πως δεν υπάρχει τίποτα εκεί μέσα...
αλλά είμαι ακόμα πολύ νευρικός...
να ανοίξω τον εαυτό μου και να ελέγξω.
Ξέρω ότι κάτι δεν πάει καλά με εμένα.
Το ξέρουν και οι γονείς μου...
ακόμα κι αν δεν λένε κάτι.
Νιώθεις ποτέ έτσι;
Δεν ξέρω.
Ίσως είσαι σαν την Ίζαμπελ.
Φοβάστε αυτό που έχετε μέσα σας.
Μπόζο! Κάλεσε η Έσθερ Λόντερ.
Έχουν κάποιες προτάσεις για όλο το βλέμμα που θες.
Φεύγω από αυτή την πόλη.
Το ξέρεις;
Σύντομα.
Θα πεθάνω αν μείνω εδώ.
Δεν ξέρω πώς ακριβώς, αλλά ξέρω ότι είναι αλήθεια.
Αν φύγεις...
δεν θα έχω κανέναν να δω το The Pink Opaque μαζί.
Σήκω πάνω.
Μάζεψε όσο περισσότερα μπορείς στην τσάντα σου το επόμενο Σάββατο.
Δεν πρέπει να πεις σε κανέναν ότι φεύγουμε.
Ούτε στην μαμά σου.
Σε κανένα.
Πού θα πάμε;
Θα μάθουμε όταν φτάσουμε εκεί.
Όουεν; Ο Τζόνι δεν είναι σπίτι, αλλά...
Πρέπει να το πείτε στον πατέρα μου ότι του έλεγα ψέματα.
Ότι προσποιώμουν πως κοιμώμουν εδώ ενώ η μαμά μου ήταν στο νοσοκομείο.
Και πρέπει να τιμωρηθώ.
Εντάξει. Ηρέμησε, γλυκέ μου. Τι;
Δεν πρέπει να με αφήσετε να πάω μαζί της.
Δεν θέλω να φύγω από το σπίτι μου.
Η μαμά μου πέθανε τον επόμενο Ιούλιο.
Και λίγες εβδομάδες αργότερα...
η Μάντι εξαφανίστηκε χωρίς ίχνος.
Το μόνο που βρήκαν ήταν την τηλεόρασή της να καίγεται στην πίσω αυλή.
Και το πιο περίεργο μέρος από όλα ήταν...
πως τον ίδιο ακριβώς μήνα που εξαφανίστηκε η Μάντι...
Το Pink Opaque ακυρώθηκε.
Καλώς ήρθατε στο Burger Express.
Ναι;
Γεια σας.
- Είσαι έτοιμος να μου πάρεις... - Τι θα θέλατε, κύριε;
- Ναι, συγγνώμη. Μπορώ να έχω... - Είστε εκεί;
Απλώς θέλω... Μπορώ να έχω δύο διπλά cheeseburger...
και μια μικρή πατάτα και μια μπύρα ρίζας;
- 11,09 $. Οδηγήστε τριγύρω. - Εντάξει. Εντάξει, ευχαριστώ.
...απαντώντας το τηλέφωνό του,
οπότε δεν μπορώ να ξεκινήσω...
...τον προβολέα μέχρι να πάρω το κλειδί.
Αν μπορούσες να με πάρεις πίσω...
και απλά πες μου να...
Τι διάολο!
Συγνώμη! Συγνώμη!
Όουεν...
σου άρεσε αυτό που είδες νωρίτερα;
Εμένα και την Έρικα;
Ξέρεις, γιατί αν θέλεις...
μπορώ να πω μια καλή κουβέντα στην Έρικα για σένα.
Είναι λες κι έχει εμμονή μαζί σου, φίλε.
Είναι όλη την ώρα: Α, τον λατρεύω αυτόν τον τύπο.
Είναι τόσο κουλ! Θεέ μου!
Είναι αναμμένη για σένα, αδερφέ.
Έλα ρε φίλε.
Γιατί δεν με κοιτάς. Σε παρακαλώ.
Απλώς κάνε οπτική επαφή μαζί μου. Σοβαρολογώ.
Τι στο καλό;
Ναι;
Είναι κάποιος εκεί;
Έκτη έκτη, επεισόδιο πρώτο:
Απόδραση από το βασίλειο του Μεσονυχτίου.
Συγνώμη που άργησα.
Υπήρχε ένα κατεστραμμένο ηλεκτρικό καλώδιο.
Μέσα σε λίγες ώρες...
καταστράφηκε το 90% του πληθυσμού της Γης.
Οι εισβολείς άλλαξαν την ατμόσφαιρα του πλανήτη...
δημιουργώντας μια αιώνια νύχτα.
Ο ήλιος χάθηκε για πάντα από τα μαύρα σύννεφα.
Οι επιζώντες διέφυγαν υπόγεια...
ζώντας με τον φόβο των μηχανών που τώρα κυβερνούσαν τη Γη.
Κυρία, μου; Θέλετε...
Θέλετε βοήθεια;
Με θυμάσαι;
Μάντι;
Θεέ μου!
Χριστέ μου, Μάντι, πού ήσουν;
Ξέρω ένα μέρος στην άκρη της πόλης.
Θα είναι ασφαλές για εμάς να μιλήσουμε εκεί.
Απλώς... πιστεύω πως πρέπει να πας στην αστυνομία.
Νομίζουν ότι είσαι νεκρή, Μάντι.
Δεν ξέρω.
Κάποια άλλη στιγμή.
Και δεν θα μου πεις που ήσουν την τελευταία δεκαετία;
Θα σου πω τα πάντα.
Εγώ απλά...
πρέπει να σε ρωτήσω κάτι πρώτα.
Το ξέρει η μαμά σου ότι είσαι ζωντανή;
Πρέπει να σε ρωτήσω κάτι πρώτα.
Εντάξει. Εντάξει.
Τι θέλεις να με ρωτήσεις;
Θυμάσαι ποιά τηλεοπτική εκπομπή βλέπαμε μαζί;
Ονομαζόταν...
Το The Pink Opaque.
Φυσικά και θυμάμαι το The Pink Opaque.
Είναι η αγαπημένη μου τηλεοπτική εκπομπή όλων των εποχών.
Πάντα θα είναι.
Μόνο αυτό ήθελες να με ρωτήσεις...
αν θυμόμουν το The Pink Opaque;
Όχι.
Μάλλον αυτό που εννοώ είναι...
πως όταν ξανασκεφτείς τότε που έβλεπες το The Pink Opaque...
πως το θυμάσαι;
Πώς το θυμάμαι;
Ναι.
Το θυμάσαι σαν απλώς μια τηλεοπτική εκπομπή;
Ναι. Το θυμάμαι σαν τηλεοπτική εκπομπή.
Το The Pink Opaque ήταν μια τηλεοπτική εκπομπή.
Το παρακολουθήσαμε στο υπόγειό σου τα βράδια του Σαββάτου...
από τις 10:30 έως τις 11:00 μ.μ. Θυμάσαι;
Η τελευταία εκπομπή του YoungAdult Network...
πριν αλλάξει σε ασπρόμαυρες επαναλήψεις για τη νύχτα.
Ναι.
Αλλά είσαι σίγουρος;
Είσαι σίγουρος πως αυτό ήταν όλο;
Άκου.
Ξέρω ότι αυτό μπορεί να ακουστεί τρελό, αλλά...
όταν σκεφτείς πίσω στο The Pink Opaque...
όταν θυμηθείς να το βλέπουμε το στο υπόγειό μου...
τα βράδια του Σαββάτου από τις 10:30 έως τις 23:00...
μπερδεύεσαι ποτέ;
Λες και η ανάμνηση δεν είναι πολύ σωστή;
Τι εννοείς δεν είναι σωστή;
Σαν...
να νιώθεις πως ο χρόνος σαν να μην κινείται κανονικά;
Σαν να έχουν ξεφύγει όλα;
Νιώθεις ποτέ σαν να αφηγήσαι την ίδια σου την ζωή...
παρακολουθώντας την να παίζει μπροστά σου...
σαν τηλεοπτικό επεισόδιο;
Ή σου έχει γίνει ποτέ δύσκολο να ξεχωρίσεις...
αυτού που συνέβη στην εκπομπή...
με το τι έγινε στην πραγματική ζωή;
Λες και κατά κάποιο τρόπο οι αναμνήσεις μπερδεύτηκαν;
Και κόλλησαν στο μυαλό σου.
Σαν μια σφαίρα χιονιού.
Προσπαθώ να πάω αργά.
Δεν θέλω να σε ανησυχήσω.
Ίσως θα έπρεπε να μιλήσεις σε κάποιον...
την αστυνομία ή τον πατέρα μου...
Όχι!
Δεν μπορείς να πεις σε κανέναν γι 'αυτό.
Όχι όπως την προηγούμενη φορά.
Πρέπει να το υποσχεθείς.
Εντάξει, Μάντι. Χριστέ μου.
Ναι, το υπόσχομαι.
Έφτασα από πολύ μακριά για να σε δω...
και να στο ζητήσω αυτό.
Θα...
Θα μου πεις που ήσουν όλα αυτά τα χρόνια;
Αυτό είναι που προσπαθώ να σου πω.
Ήμουν εκεί.
Μέσα στην εκπομπή.
Μέσα στο The Pink Opaque.
Δεν μπορώ να μείνω σε αυτό το μέρος πολύ ακόμα.
Επιστρέφω εκεί.
Θυμάσαι πώς τελείωσε;
Το τελευταίο επεισόδιο;
Το τέλος της πέμπτης σεζόν;
Δεν μπορείς να εμπιστευτείς κανέναν στη ζωή σου.
Όλοι δουλεύουν για αυτόν...
τον κ. Μελαγχολία.
Θα είμαι στο λύκειο αύριο το βράδυ τα μεσάνυχτα.
Ελπίζω να έρθεις.
Λίγο μετά την εξαφάνιση της Μάντι...
μου έστειλε μια ακόμη κασέτα με το ταχυδρομείο.
Ο κ. Μελαγχολία έρχεται.
Αν είναι να τον νικήσουμε αυτή τη φορά...
θα χρειαστεί να αξιοποιήσουμε...
το πλήρες δυναμικό των κοινών μας εξουσιών.
Θα χρειαστούμε να ξανασυναντηθούμε...
προσωπικά.
Η Ίζαμπελ ακολουθεί τον ήχος της φωνής της Τάρα...
- στο ψυχικό επίπεδο... - Ίζαμπελ;
- Τάρα; - επιστρέφωντας στην παλιά τους...
Sleepaway Camp.
Την βρίσκει στην αποβάθρα δίπλα στη λίμνη...
το μέρος όπου μίλησαν για πρώτη φορά πριν από πέντε σεζόν.
Αλλά στη συνέχεια, καθώς η Ίζαμπελ πλησιάζει...
σηκώνει κάτι.
Ένα αδέσποτο σήμα από το ψυχικό επίπεδο.
Βοηθήστε με. Βοηθήστε με.
Είναι ένα απελπισμένο μήνυμα από την Τάρα.
Την πραγματική Τάρα.
Είναι θαμμένη υπόγεια...
κι είναι σε τρομερό κίνδυνο.
Βοήθησέ με, Ίζαμπελ.
Ο κ. Μελαγχολία την είχε βρει πρώτος.
Μάρκο...
Πόλο.
Της έκοψαν την καρδιά.
Την ταΐζουν με χυμό Λούνα.
Και μετά κάνει την είσοδό του.
Ο κ. Μελαγχολία...
το μεγάλο κακό.
Μην το παλεύεις.
Άφησε το δηλητήριό μου να κάνει τα μαγικά του.
Θα αγαπήσεις το βασίλειο του Μεσονυχτίου.
Είναι τόσο μα τόσο υπέροχη φυλακή.
Δεν πειράζει.
Σύντομα δεν θα θυμάσαι τίποτα.
Το πραγματικό σου όνομα.
Τις υπερδυνάμεις σου.
Την καρδιά σου.
Δεν θα θυμάσαι καν ότι πέθανες!
Την θάβουν... ζωντανή.
Και μετά...
απλά τελείωσε...
για πάντα.
Αυτό δεν είναι το σπίτι μου!
Εσύ δεν είσαι ο πατέρας μου!
Κατάφερα κι έφτασα μέχρι το Φοίνιξ...
με τα χρήματα που είχα αποταμιεύσει.
Τα δέντρα έμοιαζαν διαφορετικά...
αλλά όλα τα άλλα ήταν ακριβώς το ίδιο.
αρχίζω να χρησιμοποιώ το νέο μου όνομα.
Κοιμώμουν στο φθηνότερο ξενώνα που μπορούσα να βρω.
Το Pink Opaque είχε τελειώσει.
Έπιασα δουλειά στο εμπορικό κέντρο.
Στο Build-A-Bear.
Γεμίζοντας τις κούκλες με γέμιση.
Έφυγα από εκείνη την πόλη.
Εκείνο το μέρος που ήξερα πως θα με σκότωνε αν έμενα.
Αλλά και πάλι κάτι δεν πήγαινε καλά.
Πιο λάθος, ακόμη.
Δεν ήταν σωστή η ώρα.
Προχωρούσε πολύ γρήγορα.
Και τότε ήμουν 19. Και τότε ήμουν 20.
Ένιωσα σαν μια από αυτές τις κούκλες...
που κοιμούνται στο σούπερ μάρκετ.
Γεμισμένες.
Και τότε ήμουν 21.
Σαν κεφάλαια που παραλείπονται σε ένα DVD.
Είπα στον εαυτό μου...
αυτό δεν είναι φυσιολογικό.
Αυτό δεν είναι φυσιολογικό.
Υποτίθεται πως η ζωή δεν είναι έτσι.
Σκέφτηκα πάλι να το σκάσω.
Να πάω να ζήσω στη Σάντα Φε...
και να αλλάξω το όνομά μου για ακόμα μια φορά.
Αλλά ήξερα πως όπου κι αν πάω, θα ήταν ακριβώς το ίδιο.
Είχα δει πώς τελείωσε.
Ήξερα που βρισκόμουν.
Λίγο μετά τα 22α γενέθλιά μου...
πλήρωσα αυτό το εξουθενωμένο παιδί...
που μου την έπεφτε στο food court...
$50 για να με θάψει ζωντανή.
Εννοώ...
δεν ήξερε πως με έθαβε ζωντανή...
αλλά αμφιβάλλω ότι θα τον ένοιαζε και πολύ ακόμα κι αν το ήξερε.
Αγόρασα ένα φέρετρο.
Έσκαψα μια τρύπα.
Μπήκα μέσα και έκλεισα το καπάκι.
Είπα στον εαυτό μου:
Αυτό είναι τρελό.
Αυτό που κάνεις είναι τρελό.
Αλλά ένα άλλο κομμάτιτου εαυτού μου ήξερε ότι δεν ήταν.
Ότι ήταν επιβίωση.
Και ότι δεν είχα πολύ χρόνο.
Αυτό που ένιωθα σαν χρόνια σε αυτόν τον κόσμο...
στην πραγματικότητα ήταν μόλις δευτερόλεπτα.
Οπότε περίμενα.
Και μετά τελικά...
το πρώτο φτυάρισμα χτύπησε την κορυφή του φερέτρου.
Και μετά άλλο ένα.
Και μετά κι άλλο.
Τραγούδησα τραγούδια στον εαυτό μου.
Μέτρησα μέχρι τις 10.000 χωρίς να παρακάμψω κανέναν αριθμό.
Κατούρισμα και έχεσα το παντελόνι μου...
και πίεσα το στόμα μου...
να παράγει όποιο σάλιο θα μπορούσε να συγκεντρώσει...
έτσι για να έχω κάτι να πιω.
Φώναξα όσο πιο δυνατά μπορούσα για βοήθεια.
Απολογήθηκα για το όλο θέμα.
Και παρακάλεσα τον Θεό για κάποιον να έρθει και να με σώσει.
Προσπάθησα και προσπάθησα να βγω με τα νύχια...
αλλά αυτός ο τύπος είχε συγκεντρώσει πολύ σφιχτά το χώμα...
όπως ακριβώς είχα του ζήτησε να κάνει.
Και μετά...
δεν ξέρω μετά από πόση ώρα...
ένιωσα τον εαυτό μου να αρχίζω να αφήνω τον εαυτό μου.
Και ήταν σαν να έβλεπα τον εαυτό μου...
στην τηλεόραση από όλη την αίθουσα.
Και πήγαινα όλο και πιο πέρα από την οθόνη...
μέχρι που η οθόνη ήταν τόσο μικρή...
που δεν μπορούσα καν δω τον εαυτό μου πια.
Και μετά άρχισα να βγαίνω με τα νύχια από το έδαφος.
Και μετά βρέθηκα στην επιφάνεια...
αναζητώντας απεγνωσμένα αέρα, με την βροχή να πέφτει πάνω μου.
Με κεραυνούς και αστραπές.
Και τελικά επέστρεψα εκεί.
Επιστροφή στην παλιά μας Sleepaway Camp.
Και σαν να ξυπνούσα από ένα κακό όνειρο...
όλη αυτή η ζωή...
όλη αυτή η πραγματικότητα εκεί που ήμουν η Μάντι Γουίλσον...
έφυγε μακριά.
Σαν μια σύντομη παραίσθηση...
ότι μετά από λίγες στιγμές, δεν μπορούσα καν να θυμηθώ.
Και όλες αυτές οι αναμνήσεις που ένιωσα τόσο αληθινόές...
ξεβράστηκαν με τη βροχή...
πίσω στα παλιά μας Sleepaway Camp.
Και ήμουν εγώ.
Τελικά ήμουν πάλι εγώ.
Και ήταν η πρεμιέρα της έκτης σεζόν.
Προσπάθησα να σε βρω...
αλλά ο κύριος Μελαγχολία είχε καλύψει πολύ καλά τα ίχνη του.
Ήξερα ότι πρέπει να σε είχε θάψει κάπου κοντά...
αλλά δεν ήξερα πού.
Και το σήμα σου...
Αυτό το σήμα που παλιά μπορούσα να κλείσω τα μάτια μου...
και να νιώθω τόσο ζωντανή...
δεν ήταν πουθενά.
Δεν έπιανα τίποτα στο ψυχικό επίπεδο.
Βρήκα την καρδιά μου.
Ιζαμπέλ, Θεέ μου!
Βρήκα και το δικό σου.
Και ακόμα χτυπούσε...
αποθηκευμένο επ' αόριστον σε...
μια βιομηχανική κατάψυξη!
Άφησα τις καρδιές μας εκεί...
γιατί ήξερα πως δεν είχα τελειώσει ακόμα.
Και βρήκα το καζάνι του κυρίου Μελαγχολία.
Βρήκα τον χυμό Λούνα μας έστελνε στο Midnight Realm...
και ήπια μια μεγάλη γουλιά κατευθείαν από την κουτάλα.
Και ξάπλωσα πίσω...
και περίμενα να ξανακοιμηθεί.
Ήξερα ότι χρειαζόμουν να επιστρέψω εδώ.
Ήξερα ότι έπρεπε να επιστρέψω και να σε σώσω.
Για να συνεχιστεί η παράσταση.
Ώστε να μπορέσουμε να φτάσουμε στην έκτη σεζόν.
Μάντι.
Αυτό δεν είναι το όνομα μου.
Και δεν έχω σου είπα τίποτα απόψε που δεν το ξέρεις ήδη.
Πες μου.
Πες μου ότι ξέρεις ότι είναι αλήθεια.
Εγώ...
Μου είπες μόνος σου ότι το ένιωσες.
Θυμάσαι; Στις κερκίδες;
Ξέρεις αυτό που έβαλε μέσα σου.
Αυτό... αυτό είναι τρελό. Εγώ...
Θυμάμαι... θυμάμαι...
να παίζω στο χιόνι.
Να πηγαίνω σε αγώνες μπέιζμπολ με τον μπαμπά μου.
Να μαγειρεύω με τη μαμά μου.
Αυτές οι αναμνήσεις τοποθετήθηκαν εκεί για να σου αποσπάσουν την προσοχή.
Για να σε κρατήσουν παγιδευμένο.
Αυτό δεν είναι το Midnight Realm, Μάντι...
είναι απλά τα προάστια.
Σου είπα ότι αυτό δεν είναι το όνομά μου.
Και πρέπει να πάμε πίσω στο χώμα.
Απόψε.
Όσο περισσότερο περιμένεις...
τόσο πιο κοντά πλησιάζεις στην ασφυξία.
Έχω τα πάντα έτοιμα.
Εκείνο το σημείο πίσω από το γήπεδο ποδοσφαίρου...
όπου οι χασικλήδες συνήθιζαν να φτιάχνονται μετά το σχολείο.
Κανείς δεν θα μας βρει εκεί.
Έλα.
Ξέρω ότι είναι τρομακτικό. Αυτό είναι μέρος όλου αυτού.
Είναι σαν τους Drain Lords.
Ακριβώς όπως οι Drain Lords.
Δεν είναι αληθινό αν δεν το σκέφτομαι.
Ίζαμπελ.
Μετά από εκείνο το βράδυ στο γήπεδο ποδοσφαίρου...
Κλείδωσα τον εαυτό μου μέσα.
Δεν έφυγα από το σπίτι για μέρες.
Περίμενα να την δω να ξαναεμφανίζεται...
για να με αναγκάσει υπόγεια.
Αλλά δεν το έκανε ποτέ.
Δεν την ξαναείδα.
Είπα στον εαυτό μου πως έκανα τη σωστή επιλογή.
Η ιστορία της Μάντι ήταν τρελή. Δεν θα μπορούσε να είναι αλήθεια.
Αλλά κάποιες νύχτες...
όταν δούλευα μέχρι αργά στον κινηματογράφο...
βρέθηκα να αναρωτιέμαι, τι κι αν είχε δίκιο;
Κι αν έλεγε την αλήθεια;
Κι αν πραγματικά ήταν κάποιος άλλη;
Κάποια όμορφη και ισχυρή.
Κάποια που θάφτηκε ζωντανή και είχε ασφυκτικό θάνατο.
Πολύ μακριά, στην άλλη πλευρά της οθόνης της τηλεόρασης.
Αλλά ξέρω ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.
Αυτό είναι απλώς φαντασία.
Παιδικά πράγματα.
Ο κινηματογράφος έκλεισε το επόμενο φθινόπωρο.
Ο προϊστάμενός μου με πήρε μαζί του στο Κέντρο διασκέδασης.
Δουλεύω εκεί τώρα και ανεφοδιάζω το λάκκο με τις μπάλες.
Ο πατέρας μου πέθανε το 2010 μετά το δεύτερο εγκεφαλικό του.
Ο χρόνος κυλά γρήγορα αυτές τις μέρες.
Τα χρόνια περνούν σαν δευτερόλεπτα.
Απλώς προσπαθώ να μην σκέφτομαι πολύ σκληρά για αυτό.
Αποφάσισα να μείνω στο σπίτι.
Ήταν καιρός για μένα να γίνω άντρας.
Ένας πραγματικός ενήλικας.
Ένας παραγωγικό μέλος της κοινωνίας.
Και αυτό ακριβώς έκανα.
Έχω μάλιστα και δική μου οικογένεια.
Τους αγαπώ περισσότερο από οτιδήποτε.
Τέλος πάντων, όπως έλεγα...
έβρεχε τις προάλλες το βράδυ και δεν μπορούσα να κοιμηθώ...
οπότε ξεκίνησα το The Pink Opaque ξανά.
Είναι διαθέσιμο για προβολή τώρα.
Δεν χρειάζεσαι καν δίσκο.
Ξεκίνησα το The Pink Opaque ξανά.
Και δεν έμοιαζε σε τίποτα από ότι το θυμόμουν.
Κύριε Παγωτάνθρωπε.
Σταμάτα να μεταμορφώνεις όλους τους φίλους μου σε ξυλάκια παγωτού!
Μα είμαι τόσο μόνος.
Δεν έχω τίποτα να κάνω όλο το χειμώνα.
Το αισθάνθηκα χαζό και φτηνό.
Τυποποιημένο και καθόλου τρομακτικό.
Το ξέρω!
Το χειμώνα, αντί να πουλάς παγωτά...
μπορείς αν' αυτού να πουλάς σούπες.
Γιατί δεν το σκέφτηκα;
Ας κάνουμε όλοι ένα πάρτι σούπα!
Ναι, ένα πάρτι σούπας!
Απλώς ένιωσα αμήχανα.
Μάρκο...
Πόλο.
Με πέτυχες!
Πάμε, πάμε, πάμε! Πιάστα! Πιάστα!
Χρήματα! Χρήματα! Χρήματα!
Χρήματα! Πάμε, πάμε, πάμε!
Πιάσε τα χρήματα!
Έλα, μπες μέσα.
Έλα, ας το κάνουμε. Εντάξει, παιδιά, ελάτε!
Χρόνια σου πολλά
Πάμε!
Χρόνια σου πολλά, αγαπητέ Τσάρλι!
Χρόνια σου πολλά!
Πάμε!
Χρόνια σου πολλά
Όλοι μαζί!
Χρόνια σου πολλά
Χρόνια σου πολλά, αγαπητέ Τσάρλι!
Χρόνια σου πολλά
Πάμε!
Πάμε πάλι από την αρχή!
Πάμε άλλη μια φορά!
Χρόνια σου πολλά
Πιο γρήγορα!
Χρόνια σου πολλά
Πιο δυνατά!
Χρόνια σου πολλά, αγαπητέ Τσάρλι!
Χρόνια σου πολλά...
Πρέπει να με βοηθήσετε!
Πεθαίνω τώρα!
Συγνώμη. Αγνοήστε με, εγώ...
Μαμά!
Όουεν;
Είσαι καλά εκεί, φίλε;
Καλά είμαι.
Βγαίνω έξω σε ένα λεπτό.
Συγγνώμη για πριν.
Απλά είναι ένα νέο φάρμακο που παίρνω.
Συγνώμη.
Λυπάμαι για πριν.
Συγγνώμη για πριν.
Συγνώμη.
Απόδοση διαλόγων: marios2016