Καλημέρα.
Νέα παράδοση.
Έχετε μερικά εξαιρετικά βιβλία εδώ.
ΓΛΥΚΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ
ΕΠΙΣΚΕΥΗ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ
Επιτέλους, σ' έπιασα!
Δεν είναι η πρώτη φορά που με κλέβεις, κλεφτρόνι μου!
Άδειασε τις τσέπες σου.
-Με πονάτε! -Άδειασε τις τσέπες σου,
αλλιώς θα φωνάξω τον Σταθμάρχη! Κάνε αυτό που σου λέω!
Τι τα κάνεις όλα αυτά;
Και την άλλη.
Είναι άδεια.
Πού είναι ο Σταθμάρχης;
Φαντάσματα.
Εσύ τα ζωγράφισες αυτά;
Από πού το έκλεψες αυτό;
-Δεν το έκλεψα. -Και κλέφτης και ψεύτης. Πάρε δρόμο!
-Το σημειωματάριό μου! -Δεν είναι δικό σου.
Τώρα είναι δικό μου και λέω να το κάψω!
-Όχι! -Τότε πες μου ποιος τα σχεδίασε αυτά!
Πάρε δρόμο, κλεφτρόνι!
Γιατί είσαι ακόμη εδώ;
Φύγε!
Μαξιμίλιαν, μυρίζεσαι έγκλημα; Συμφορά; Διαφθορά; Τρέξε!
Συγγνώμη! Συγγνώμη! Στην άκρη!
Κάντε πέρα!
Κουνηθείτε!
Κάντε πέρα!
Τι;
Άκρη!
Μην ενοχλείστε.
Σταματήστε αυτό το παιδί! Πιάστε το!
Κάντε στην άκρη!
Κουνηθείτε!
Άκρη!
Κουνηθείτε!
Κύριε, κουνηθείτε!
Να πάρει!
Σταματήστε το τρένο! Σταματήστε!
Βοήθεια!
Σταματήστε το τρένο!
Πάρτε τη βαλίτσα!
Θεέ μου!
Λυπάμαι πολύ.
Όχι, αυτό ήταν πολύ, πολύ κακό.
ΩΡΑΡΙΟ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 7:00 Π.Μ. - 5:00 Μ.Μ. ΚΥΡΙΑΚΗ ΚΛΕΙΣΤΑ
Ξέρω πως είσαι εκεί.
Πώς σε λένε, μικρέ;
Χιούγκο. Χιούγκο Καμπρέ.
Μείνε μακριά μου, Χιούγκο Καμπρέ,
αλλιώς θα σε πάω στον Σταθμάρχη!
Θα σε κλειδώσει στο μικρό κελί του
και δεν θα βγεις ποτέ.
Δεν θα πας στο σχολείο.
Δεν θα παντρευτείς ποτέ
και δεν θα κάνεις παιδιά που θα κλέβουν πράγματα!
Δώστε μου το σημειωματάριό μου.
Θα πάω σπίτι να το κάψω.
-Δεν μπορείτε να το κάψετε! -Ποιος θα με σταματήσει;
Έχεις ξεπαγιάσει.
Ζεσταίνομαι. Πραγματικά με στενοχώρησε.
-Ποιος; -Εκείνο το παιδί.
Ποιος είσαι;
Ο παππούς σου μου έκλεψε το σημειωματάριό μου.
Πρέπει να το πάρω πίσω πριν το κάψει.
Ο μπαμπάς Ζορζ δεν είναι παππούς μου.
Και δεν είναι κλέφτης. Εσύ είσαι κλέφτης.
Δεν είσαι παρά...
ένας αχρείος.
-Πρέπει να φύγεις. -Όχι χωρίς το σημειωματάριό μου.
Γιατί το θέλεις τόσο πολύ;
Δεν μπορώ να σου πω.
Είναι μυστικό;
Ναι.
Ωραία! Λατρεύω τα μυστικά. Πες μου αμέσως.
Όχι.
Αφού δεν μου λες, πρέπει να φύγεις.
Όχι χωρίς το σημειωματάριό μου!
Θα μπλέξω άσχημα.
Πήγαινε σπίτι σου.
Εντάξει.
Θα σιγουρευτώ πως δεν θα κάψει το σημειωματάριό σου.
Τώρα φύγε.
Τι είναι;
Ονομάζεται ρομπότ.
Ρομπότ;
Το βρήκα παρατημένο στη σοφίτα του μουσείου.
Τι κάνει;
Είναι κουρδιστό.
Σαν μουσικό κουτί.
Και είναι το πιο πολύπλοκο που έχω δει, μακράν.
Βλέπεις, αυτό εδώ...
αυτό εδώ μπορεί να γράψει.
Μάλλον κατασκευάστηκε στο Λονδίνο.
Από εκεί ήταν η μητέρα.
Ήταν από το Κόβεντρι, αλλά μετακόμισε στο Λονδίνο.
Οι μάγοι είχαν τέτοιες μηχανές, όταν ήμουν μικρός.
Περπατούσαν, χόρευαν, τραγουδούσαν.
Αλλά το μυστικό ήταν στον μηχανισμό.
Κοίτα αυτό.
Φτιάχνεται;
Δεν ξέρω, Χιούγκο.
Είναι πολύ σκουριασμένο.
Και θα είναι πολύ δύσκολο να βρούμε ανταλλακτικά.
Φυσικά φτιάχνεται.
Ωρολογοποιοί δεν είμαστε;
Μα μόνο αφού τελειώσω τη δουλειά μου στο μαγαζί και το μουσείο.
Καταλαβαίνεις.
Τώρα θα βάλουμε αυτό μέσα πάλι. Θα το στερεώσουμε.
Τέλεια.
Το βλέπεις αυτό;
Άλλη μια επιπλοκή.
Άλλο ένα μυστήριο.
Σε χαροποιεί.
Μια κλειδαριά σε σχήμα καρδιάς.
Δυστυχώς δεν έχουμε το κλειδί.
Έφτιαξα τα γρανάζια και...
Θείε Κλοντ...
Ξέσπασε πυρκαγιά.
Ο πατέρας σου είναι νεκρός.
Μάζεψε τα πράγματά σου, γρήγορα.
Θα έρθεις μαζί μου.
Γρήγορα!
Θα είσαι μαθητευόμενός μου και θα ζεις μαζί μου στον σταθμό.
Θα σου δείξω πώς να συντηρείς τα ρολόγια.
Αυτά τα διαμερίσματα χτίστηκαν για τους υπαλλήλους του σταθμού.
Μα όλοι ξέχασαν πως βρίσκονται εδώ.
Το κρεβάτι σου είναι εκεί, στη γωνία.
Τώρα κοιμήσου λίγο. Πιάνουμε δουλειά στις πέντε.
Και το σχολείο;
Τέρμα το σχολείο!
Δεν θα έχεις χρόνο γι' αυτό μέσα σ' αυτούς τους τοίχους.
Χιούγκο.
Χωρίς εμένα, θα ήσουν στο ορφανοτροφείο.
Χρόνος.
Ο χρόνος είναι...
εξήντα δευτερόλεπτα σε ένα λεπτό.
Εξήντα λεπτά σε μία ώρα.
Ο χρόνος είναι το παν.
Το παν.
Αχ, αυτός ο χρόνος.
Γεια σου.
Σκέφτηκα πως ίσως θέλετε...
Έχει ένα καλό ανέκδοτο.
Σταμάτα!
Όχι, Σάτζι! Σταμάτα!
Έλα εδώ!
Κάντε πίσω. Είναι μόνο ένα μικρό σκυλάκι.
Σε παρακαλώ, πρόσεχε. Τον πάτησες!
Μην τον βλάψετε!
-Καλημέρα! -Καλημέρα καλή μου.
-Γεια. Πώς είσαι; -Πολύ καλά σήμερα, ευχαριστώ.
Καλημέρα, κύριε. Να σας βοηθήσω;
Θα πάρω αυτά.
Το ήξερα πως θα σ' έβλεπα σήμερα.
Θέλω το σημειωματάριό μου.
Γιατί το θέλεις τόσο πολύ;
Για να μπορέσω...
...να φτιάξω κάτι.
Φύγε.
Σε παρακαλώ, φύγε.
-Περίμενε! -Φύγε από τη μέση!
Συγγνώμη.
Είδα τι έγινε.
Κλαις;
-Όχι. -Μην κουνιέσαι.
Κοίτα.
Δεν είναι κακό το κλάμα.
Ο Σίντνεϊ Κάρτον κλαίει.
Και ο Χίθκλιφ.
-Στα βιβλία πάντα κλαίνε. -Το κάνω και μόνος μου!
Πρέπει να σου μιλήσω. Είναι πολύ σημαντικό.
Μα όχι εδώ. Είμαστε πολύ...
εκτεθειμένοι.
Έλα.
Πού πηγαίνουμε;
Στο πιο όμορφο μέρος του κόσμου.
Είναι η Χώρα του Ποτέ, του Οζ και το Νησί των Θησαυρών, όλα σε ένα.
Καλημέρα, κύριε Λαμπίς.
Ίζαμπελ.
Να σας συστήσω τον κύριο Χιούγκο Καμπρέ,
έναν παλιό κι αγαπημένο φίλο.
Κύριε Καμπρέ.
Γεια σας.
Ευχαριστώ γι' αυτό.
Κοντεύω να ερωτευθώ τον Ντέιβιντ Κόπερφιλντ.
Φωτογραφία;
Πίσω γωνία, αριστερά, πάνω ράφι.
Ευχαριστώ.
Τι είναι τόσο σημαντικό;
Ο μπαμπάς Ζορζ έχει το σημειωματάριό σου.
Δεν το έκαψε. Ήταν κόλπο.
-Γιατί; -Δεν ξέρω.
Ξέρω μόνο πως το σημειωματάριο τον στενοχώρησε.
Έμεινε ξύπνιος ως αργά με τη μαμά Ζαν και μιλούσαν.
Νομίζω πως έκλαιγε.
Γιατί με βοηθάς;
Επειδή ίσως είναι μια περιπέτεια.
Και δεν έχω ξαναζήσει περιπέτεια.
Εκτός από αυτές στα βιβλία.
Νομίζω πως πρέπει να είμαστε πολύ...
μυστικοπαθείς.
Εντάξει.
Παρεμπιπτόντως, με λένε Ίζαμπελ.
Θες ένα βιβλίο;
Ο κύριος Λαμπίς μού δανείζει. Μπορώ να πάρω ένα για εσένα.
Όχι.
Δεν σου αρέσουν τα βιβλία;
Ναι, μου αρέσουν.
Ο πατέρας μου κι εγώ διαβάζαμε Ιούλιο Βερν μαζί.
Έλα.
Πώς θα πάρω το σημειωματάριο;
Νομίζω ότι πρέπει να τον αντιμετωπίσεις. Και μην του πεις ότι μιλήσαμε.
Αν μπορώ, θα σε βοηθήσω.
Να είσαι απτόητος.
Φύγε.
Φτιάξ' το.
Είπα, φτιάξ' το.
Ξέρω πως κλέβεις εξαρτήματα από το μαγαζί.
Χρησιμοποίησε αυτά που δεν έκλεψες ακόμη.
Δώστε μου το σημειωματάριο.
Έχεις λίγο ταλέντο.
Τώρα απόδειξέ μου πως δεν είσαι απλώς ένας κλέφτης.
Κέρδισε το σημειωματάριό σου.
-Πώς; -Να έρχεσαι εδώ κάθε μέρα.
Θα αποφασίσω πόσο θα δουλέψεις για κάθε τι που έκλεψες.
Κι εγώ θα αποφασίσω πότε...
και αν, θα κερδίσεις το σημειωματάριο.
Έχω ήδη δουλειά.
Η κλεψιά δεν είναι δουλειά, μικρέ.
Έχω άλλη δουλειά.
Θα έρχομαι όταν μπορώ.
Ξεκινάς αύριο. Φύγε.
Θα ξεκινήσω τώρα!
Όχι αυτό. Το άλλο.
Αυτό είναι το χαρτί;
Κάνε στροφή.
Πού είναι;
Ανθρωπάκο.
Πού είναι οι κηδεμόνες σου; Πες μου!
-Δεν έχω! -Δεν έχεις γονείς;
-Όχι. -Τέλεια!
Τότε πας κατευθείαν στο ορφανοτροφείο!
Γιατί κοίταζες το μπουκάλι του ανθρώπου;
Δικό σου ήταν;
Δική σου ήταν η σακούλα;
Ναι, εδώ Γκουστάβ Νταστέ.
Ναι, κύριε, άλλο ένα ορφανό.
Αυτή τη φορά παραβίαση και κλοπή.
Το χέρι του παραβίασε μια σακούλα, με σκοπό να αφαιρέσει το περιεχόμενο.
Το αντικείμενο κλοπής;
Ένα γλυκό.
Ησυχία!
Σταμάτα την κλάψα!
Παλιόπαιδο, με τα βρομόχερά σου!
Όχι, φυσικά δεν μιλούσα σ' εσάς.
Σας εκτιμώ βαθύτατα.
Όχι, δεν ήταν σχόλιο για τη σύζυγό σας.
Αυτό είναι παράλογο!
Δεν έχω ακούσει καμία φήμη.
Όχι, δεν το ήξερα αυτό.
Σίγουρα θα ξαναγυρίσει.
Έλα εδώ, καθαρματάκι.
Να ο μικρός κλέφτης γλυκών.
Ποιος κλέβει στρούντελ τώρα;
-Λυπάμαι για τη γυναίκα σας. -Τι να κάνω γι' αυτό;
-Για ποιο; -Που με άφησε.
Να είναι δικό μου;
Είναι έγκυος.
Σίγουρα είναι δικό σας.
Ποιανού άλλου θα ήταν;
Πότε ήταν η τελευταία φορά που συνευρεθήκατε;
-Έγινε φέτος; -Όχι, δεν νομίζω.
Τότε, είναι ύποπτο.
Αν τη δεις, σε παρακαλώ.
Σίγουρα τη θέλετε πίσω;
Ναι. Την αγαπώ πάρα πολύ.
Ένα, δύο, τρία!
Ήταν τέλειο.
Ρομπέν των Δασών! Την είδα αυτήν την ταινία.
Με τον Ντάγκλας Φέρμπανκς!
-Την έχεις δει; -Δεν έχω δει ποτέ ταινία.
-Τι; -Δεν είναι φρικτό;
Δεν έχεις δει ταινία; Ποτέ;
Ο μπαμπάς Ζορζ δεν με αφήνει.
Είναι αυστηρός σ' αυτό.
Λατρεύω τις ταινίες! Ο μπαμπάς με πήγαινε στα γενέθλιά μου.
Χιούγκο,
έχει πεθάνει ο πατέρας σου;
Δεν θέλω να μιλάω γι' αυτό.
Θες να ζήσεις μια περιπέτεια;
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΒΩΒΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
Θα βρούμε κανέναν μπελά.
Τότε ξέρεις ότι είναι περιπέτεια.
Πώς μπήκατε εσείς εδώ μέσα; Ελάτε!
Και να μη σας ξαναδώ εδώ!
Γιατί δεν σε αφήνει να βλέπεις ταινίες;
Δεν ξέρω. Δεν μου είπε ποτέ.
Οι γονείς μου θα με άφηναν.
Τι τους συνέβη;
Πέθαναν, όταν ήμουν μωρό.
Ο μπαμπάς Ζορζ κι η μαμά Ζαν είναι νονοί μου και με πήραν.
Είναι πολύ καλοί σχεδόν με όλα εκτός από αυτό.
Ο μπαμπάς με πήγαινε συνέχεια σε ταινίες.
Μου είπε για την πρώτη που είδε εκείνος.
Πήγε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο και στην οθόνη είδε έναν πύραυλο να πετάει
μέσα στο μάτι του ανθρώπου στη Σελήνη.
Κατευθείαν μέσα.
Ήταν σαν να έβλεπε όνειρο μέρα-μεσημέρι.
Οι ταινίες ήταν ξεχωριστές για εμάς.
Πηγαίναμε και βλέπαμε κάτι και...
Δεν μας έλειπε τόσο η μαμά μου.
Τον σκέφτεσαι συχνά, έτσι;
Συνεχώς.
Πού ζεις;
Εκεί.
Ο θείος μου με έμαθε να συντηρώ ρολόγια.
Οπότε συνεχίζω να το κάνω αυτό.
Ίσως ξαναγυρίσει κάποτε.
Μα αμφιβάλλω.
Δεν φοβάσαι μήπως το μάθει κανείς;
Όχι όσο τα ρολόγια λειτουργούν και δεν με δει κανείς.
Φέρσου φυσικά.
Απλά περπάτα. Φέρσου φυσικά.
Γιατί, πώς φέρομαι τώρα;
Εσείς οι δύο! Σταματήστε!
Ελάτε εδώ.
-Καλημέρα, κύριε! -Πού είναι οι γονείς σας;
Δουλεύω στο εργαστήριο παιχνιδιών με τον μπαμπά Ζορζ.
Σίγουρα θα με έχετε δει εκεί.
Από εδώ ο ξάδερφός μου από την επαρχία. Ο Χιούγκο.
Μην του δίνετε σημασία.
Είναι πολύ... αγαθός.
Απλοϊκός θα έλεγα.
Ο καημένος.
Μάλλον στον Μαξιμίλιαν δεν αρέσει η φάτσα σου, μικρέ.
Τον ενοχλεί η φυσιογνωμία σου.
Αναστατώνεται με την εικόνα σου.
Γιατί δεν του αρέσει το πρόσωπό σου;
Ίσως μυρίζει τη γάτα μου.
-Γάτα; -Ναι!
Τη λένε Κριστίνα Ροσέτι. Όπως την ποιήτρια.
Να σας απαγγείλω λίγο;
"Η καρδιά μου είναι σαν πουλί που κελαηδάει
που η φωλιά του είναι στον υγρό βλαστό
η καρδιά μου είναι σαν μηλιά
που τα κλαδιά της γέρνουν..."
Εντάξει! Το ξέρω το υπόλοιπο.
Φτάνει η ποίηση για σήμερα.
Λατρεύω την ποίηση.
Ειδικά εκείνο το ποίημα της Κριστίνα...
Ροσέτι.
Ναι, είναι η αγαπημένη μου. Το ξέρω πως τη λένε Ροσέτι.
Ξέρω πως τη λένε Ροσέτι.
Μου αρέσει η ποίηση, μα...
όχι στον σταθμό.
Εδώ ερχόμαστε...
για να επιβιβαστούμε ή να αποβιβαστούμε από τρένα.
Ή να εργαστούμε σε διάφορα καταστήματα. Κατάλαβες;
-Μάλιστα. -Να προσέχετε.
Φύγετε. Δρόμο!
Απλοϊκός;
Αφού σου έσωσα τη ζωή,
τι θα έλεγες να μου δείξεις το κρησφύγετό σου;
Το ποιο;
Το σπίτι σου, μέσα στους τοίχους.
Πρέπει να φύγω τώρα. Έχω δουλειές.
Περίμενε!
Εσύ είδες το σπίτι μου. Εγώ να μη δω το δικό σου;
Άλλωστε, είμαι η μόνη φίλη σου.
Δεν είσαι η μόνη φίλη μου.
Δεν σου πάει το αινιγματικό ύφος!
Τι σχεδιάζεις;
Πρέπει να φύγω! Δεν έπρεπε να βγω από τον σταθμό!
Χιούγκο!
Πού το βρήκες αυτό;
Να μη σε νοιάζει.
Το χρειάζομαι.
-Για ποιο λόγο; -Απλά το χρειάζομαι.
Όχι, αν δεν μου πεις γιατί.
Έλα.
Αυτό είναι υπέροχο!
Νιώθω σαν τον Γιάννη Αγιάννη!
Είναι απίστευτο!
Τι είναι αυτό;
Είναι ένα ρομπότ.
Ο μπαμπάς το επισκεύαζε, πριν πεθάνει.
Γιατί χωράει το κλειδί μου στο μηχάνημα του πατέρα σου;
Δείχνει θλιμμένο.
Νομίζω πως περιμένει.
Για τι πράγμα;
Να ξαναλειτουργήσει.
Να κάνει ό,τι πρέπει να κάνει.
Τι θα γίνει αν το κουρδίσεις;
Δεν ξέρω.
Τι τρέχει;
Ξέρω πως είναι χαζό...
μα νομίζω πως έχει μήνυμα από τον πατέρα μου.
Τι χαζός είμαι που νόμιζα ότι μπορώ να το φτιάξω!
Είναι χαλασμένο!
Πάντα ήταν χαλασμένο!
Άκουσέ με...
Δεν πρέπει να γίνει έτσι. Μπορείς να το φτιάξεις.
Δεν καταλαβαίνεις.
Νόμιζα...
πως αν το επιδιόρθωνα δεν θα ήμουν τόσο μόνος.
Χιούγκο...
Χιούγκο, κοίτα!
Κοίτα! Δεν τελείωσε!
Δεν γράφει.
Σχεδιάζει!
Η ταινία που είδε ο πατέρας μου.
ΖΟΡΖ ΜΕΛΙΕΣ
"Ζορζ Μελιές".
Είναι το όνομα του μπαμπά Ζορζ.
Γιατί η μηχανή του πατέρα σου υπέγραψε
με το όνομα του μπαμπά Ζορζ;
Δεν ξέρω.
Ευχαριστώ.
Ήταν όντως μήνυμα από τον πατέρα μου.
Τώρα μένει να το καταλάβουμε.
Έλα.
Ίζαμπελ;
Μαμά Ζαν, πρέπει να σου μιλήσουμε.
Αυτός είναι ο Χιούγκο Καμπρέ.
Καλησπέρα, κυρία.
Πολύ καλοί τρόποι, για έναν κλέφτη.
Δεν είμαι κλέφτης.
Τι τρέχει, Ίζαμπελ;
Είναι πολύ μεγάλη ιστορία, γεμάτη περιφράσεις!
Θυμάσαι πριν μερικές εβδομάδες...
Περίμενε!
Παιδιά...
Τι κάνατε;
Πού το βρήκατε αυτό;
Θα με πείτε ψεύτη.
Όχι, παιδί μου.
Το ζωγράφισε ένα ρομπότ.
Το έχεις;
Το βρήκε ο πατέρας μου στο μουσείο.
Δεν το ήθελε κανείς.
Το επισκευάσαμε.
Μα χρειαζόταν...
το κλειδί μου.
Αυτό που σου έδωσα.
-Όχι μαμά, εκείνος... -Όχι.
Πάρ' το αυτό από εδώ!
Μη σκαλίζουμε το παρελθόν! Και να μην το δει ο μπαμπάς Ζορζ!
-Πες μας τι συμβαίνει. -Έξω!
Δεν σας αφορά. Πρέπει να το ξεχάσετε.
Ο πατέρας μου κι εγώ κοπιάσαμε να το φτιάξουμε.
Αυτό μου έμεινε μόνο από αυτόν.
Πρέπει να ξέρω τι σημαίνει!
Σας παρακαλώ.
Είσαι μικρός για να καταλάβεις.
Δεν πρέπει να γνωρίσεις ακόμη τέτοια θλίψη.
-Είναι ο μπαμπάς Ζορζ! -Δεν πρέπει να σας δει εδώ.
Γρήγορα!
Ησυχία. Θα βρω τρόπο να τον διώξω από το διαμέρισμα.
Μη βγάλετε τσιμουδιά!
Κοίταξε την ντουλάπα.
Την έψαξα όταν έψαχνα για το σημειωματάριό σου.
Θα ξαναψάξω. Εσύ κράτα τσίλιες.
Υπέροχα.
Πού είναι η Ίζι;
Δεν την είδες στη σκάλα όταν ανέβαινες;
Κοίτα.
Πρέπει να το ερευνήσουμε.
Άσε εμένα. Είμαι πιο ψηλή.
Χτύπα το.
Αναστήθηκαν.
-Σταμάτα! Είναι το έργο σου! -Το έργο μου;
Τι είμαι εγώ;
Είμαι μόνο ένας αδέκαρος έμπορος! Ένα σπασμένο κουρδιστό παιχνίδι!
Σε εμπιστεύτηκα.
Έτσι με ευχαριστείς.
Είσαι σκληρός.
Σκληρός.
Πρέπει να πάω μέσα.
Εντάξει.
Ευχαριστώ...
για την ταινία σήμερα.
Ήταν αληθινό δώρο.
Συγγνώμη!
ΡΟΜΠΕΝ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ
Γνωρίζεις αυτόν τον τόμο;
Το διάβαζα με τον πατέρα μου.
Το προόριζα, για τον βαφτισιμιό μου.
Μα τώρα σκέφτομαι πως προορίζεται...
για εσένα, κύριε Καμπρέ.
Μπορώ να έχω άλλο ένα φλιτζάνι;
Ακόμη βράζει. Σύντομα.
Ο μαύρος καφές, όπως κι όλα τ' άλλα,
πρέπει να γίνει την κατάλληλη στιγμή.
Μακάρι να ξέραμε...
ποια είναι αυτή η στιγμή.
Γκουστάβ, δείξε θάρρος.
Χαιρέτησέ την.
Έλα. Χάρισέ μου το καλύτερο χαμόγελό σου.
Το καλύτερο χαμόγελό σου.
Είναι πανέμορφο.
Εκτυφλωτικό!
Δεσποινίς Λιζέτ. Πολύ καλησπέρα σας.
Κύριε Σταθμάρχη.
Ναι.
Τι υπέροχα λουλούδια.
Ευχαριστώ.
Είναι από το Γκουρντόν.
Έρχονται με το βραδινό τρένο, οπότε είναι πολύ φρέσκα.
Γκουρντόν.
Είναι υπέροχο μέρος.
Ζωντανό!
Ο καιρός.
Οι αγελάδες που μουγκανίζουν.
Τέλεια σχηματισμένα μαστάρια.
Ναι.
Είναι... ευωδιαστά;
Τα λουλούδια;
Ναι, λίγο.
Παρακαλώ.
Τραυματίστηκα στον πόλεμο και δεν θα θεραπευτεί ποτέ.
Καλό βράδυ, δεσποινίς.
Εγώ έχασα τον αδερφό μου.
Πού;
Στο Βερντέν.
Καλό βράδυ, κύριε Σταθμάρχη.
Να έχετε καλό βράδυ, δεσποινίς Λιζέτ.
Η βιβλιοθήκη της Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Ορίστε;
Η βιβλιοθήκη της Ακαδημίας Κινηματογράφου.
Εκεί θα βρεις ό,τι θέλεις να μάθεις για τις ταινίες.
Στον δεύτερο όροφο.
Τέταρτη σειρά.
Τομέας τρία.
Ναι, στο τελευταίο ράφι.
Η Εφεύρεση των Ονείρων...
Του Ρενέ Ταμπάρ.
Η Ιστορία των Πρώτων Ταινιών.
"Το 1895 προβλήθηκε μία από τις πρώτες ταινίες,
με τίτλο Ένα Τρένο Φθάνει στον Σταθμό,
η οποία είχε απλώς ένα τρένο που έμπαινε στον σταθμό.
Όταν το τρένο ήρθε τρέχοντας προς την οθόνη,
το κοινό ούρλιαξε
γιατί νόμιζε πως κινδύνευε να πατηθεί.
Κανείς δεν είχε ξαναδεί ποτέ κάτι παρόμοιο".
Κανείς δεν είχε ξαναδεί ποτέ κάτι παρόμοιο.
"Αυτό που ξεκίνησε σαν δευτερεύον θέαμα
έγινε κάτι μεγαλύτερο όταν οι πρώτοι κινηματογραφιστές
ανακάλυψαν πως με το νέο μέσο μπορούσαν να πουν ιστορίες".
ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗ ΣΕΛΗΝΗ ΖΟΡΖ ΜΕΛΙΕΣ, 1902
Ο κινηματογραφιστής Ζορζ Μελιές...
ήταν από τους πρώτους που κατάλαβαν...
πως οι ταινίες μπορούσαν...
να συλλαμβάνουν τα όνειρα.
Ο πρωτοπόρος της κινηματογραφίας πέθανε...
στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο;"
Πέθανε;
-Στον Πρώτο... -Σας ενδιαφέρει ο Μελιές;
Ναι.
Επιτρέπεται.
Αλήθεια;
Βλέπετε, είναι νονός μου.
Κι είναι ολοζώντανος, αν θέλετε να ξέρετε!
Μα αυτό δεν είναι δυνατόν.
Σας διαβεβαιώ κύριε,
είναι αλήθεια.
Γιατί να σας πιστέψω;
Επειδή...
Επειδή είναι αλήθεια!
Ο Μελιές είναι ζωντανός;
Ελάτε μαζί μου.
Ο νονός σου είναι το πάθος μου.
Ήταν σπουδαίος δημιουργός.
Εδώ εργάζεται στο στούντιό του.
Κι αυτό είναι ένα φυλλάδιο από την παράστασή του.
Αυτό είναι το μεγάλο κρυστάλλινο μυστηριώδες ρολόι
που έφτιαξε ο μέντοράς του, Ρομπέρ Χουντέν.
Κι αυτή, είναι μία πραγματική κάμερά του.
Ήταν μάγος;
Ναι, ξεκίνησε στο θέατρο.
Πώς άρχισε να γυρίζει ταινίες;
Κανείς δεν ξέρει.
Δες πόσο χαρούμενος είναι.
Καθηγητά Ταμπάρ,
θα θέλατε, ίσως...
να τον γνωρίσετε;
Μα ξέρεις, τον έχω γνωρίσει.
Ο αδερφός μου ήταν μαραγκός, έφτιαχνε σκηνικά γι' αυτόν.
Μια μέρα με πήρε μαζί του στο στούντιο.
Ήταν σαν κάτι...
βγαλμένο από όνειρο.
Όλο το κτίριο ήταν φτιαγμένο από γυαλί.
Κατασκευάστηκε έτσι, για να μπαίνει το απαραίτητο φως του ήλιου.
Μα στα μάτια μου ήταν...
σαν ένα μαγεμένο κάστρο.
Ένα γυάλινο παλάτι.
Θέλω κι άλλο φως. Ανοίξτε τις περσίδες.
Αδειάστε το σκηνικό. Όλοι, εκτός από τους ηθοποιούς.
Οι ηθοποιοί στο πλατό.
Υπήρχε ένας αστακός μπροστά σε μια γοργόνα.
Αν ξανασυμβεί, φώναξε "μπλοκαρισμένος".
Αν αναρωτήθηκες ποτέ από πού έρχονται τα όνειρά σου...
κοίτα γύρω σου.
Εδώ φτιάχνονται.
Κυρίες και κύριοι! Ο ήλιος θα δύσει.
Ιππότες λάβετε θέση, αστακοί λάβετε θέση.
Οι γοργόνες στη θέση τους. Πάμε!
Τελικά, γύρισε πάνω από 500 ταινίες.
Ήταν απίστευτα δημοφιλής στην εποχή του.
Γιατί σταμάτησε;
Έως σήμερα, πίστευα πως πέθανε στον πόλεμο...
όπως πολλοί άλλοι.
Μπορούμε να δούμε κάποιες ταινίες του;
Μακάρι να μπορούσατε.
Μα ο χρόνος χαλάει τις παλιές ταινίες.
Αυτή είναι η μόνη που ξέρουμε ότι επέζησε.
Από τις εκατοντάδες, μόνο μία.
Κι όμως...
είναι αριστούργημα.
Να τον πείσουμε να δείξει την ταινία στον μπαμπά Ζορζ.
Και τότε θα δει πως δεν ξεχάστηκε.
Να το πούμε στη μαμά Ζαν;
Όχι. Πρέπει να είναι έκπληξη. Σαν μαγικό κόλπο.
Πρέπει να έχουμε λίγη...
κομψότητα!
Κομψότητα.
Μπράβο!
Κύριε Κλοντ;
Είσαι εκεί πάνω;
Κύριε Κλοντ, εσύ είσαι;
Πρόσεχε τα εργαλεία σου, αδέξιε!
Το μπουκάλι ξέρεις να το κρατάς, έτσι;
Είσαι μεθυσμένος;
Ήπιαμε κρασάκι;
Αλκοολικέ, είσαι μεθυσμένος;
Λιποθύμησε.
Λιποθύμησε, έτσι;
Μεθυσμένε βλάκα!
Θα χτυπήσεις κανένα παιδί!
Τι έχουμε εδώ;
Ιούλιος Βερν!
Μάλιστα.
-Είναι γνωστός στη Γαλλία. -Από τους καλύτερους.
Ωραίες έγχρωμες εικόνες.
Ο κύριος Λαμπίς μού έδωσε ένα βιβλίο τις προάλλες.
Πάντα το κάνει αυτό. Στέλνει βιβλία σε καλά σπίτια.
Έτσι το ονομάζει.
Έχει αληθινό...
σκοπό.
Τι εννοείς;
Όλα έχουν σκοπό. Ακόμη κι οι μηχανές.
Τα ρολόγια λένε την ώρα.
Τα τρένα σε πάνε σε διάφορα μέρη.
Αυτός είναι ο σκοπός τους.
Όπως ο κύριος Λαμπίς.
Γι' αυτό στενοχωριέμαι με τις χαλασμένες μηχανές.
Δεν κάνουν αυτό για το οποίο φτιάχτηκαν.
Ίσως είναι το ίδιο με τους ανθρώπους.
Αν χάσεις τον σκοπό σου...
είναι σαν να χάλασες.
Όπως ο μπαμπάς Ζορζ.
Ίσως να τον επισκευάσουμε.
Αυτός είναι ο σκοπός σου;
Να φτιάχνεις πράγματα.
Δεν ξέρω.
Αυτό έκανε ο πατέρας μου.
Αναρωτιέμαι ποιος είναι ο δικός μου σκοπός.
Δεν ξέρω.
Ίσως αν είχα γνωρίσει τους γονείς μου...
να ήξερα.
Έλα μαζί μου.
Μετά τον θάνατο του πατέρα μου ερχόμουν συχνά εδώ πάνω.
Φανταζόμουν πως όλος ο κόσμος είναι μια μεγάλη μηχανή.
Οι μηχανές δεν έχουν παραπάνω εξαρτήματα.
Πάντα έχουν ακριβώς όσα χρειάζονται.
Σκέφτηκα λοιπόν πως αν όλος ο κόσμος ήταν μια μηχανή...
τότε εγώ δεν περισσεύω.
Θα πρέπει να είμαι εδώ για κάποιο σκοπό.
Αυτό σημαίνει πως κι εσύ είσαι εδώ για κάποιο σκοπό.
Κάνε πίσω!
Αύριο βράδυ, στις εφτά, θα φέρω τον Ταμπάρ.
Μην πεις τίποτα.
Είσαι σίγουρος γι' αυτό;
Όχι ακριβώς.
Μα σκέφτομαι πως είναι ο μόνος τρόπος...
να τον επιδιορθώσουμε.
ΚΑΜΠΡΕ & ΥΙΟΣ ΩΡΟΛΟΓΟΠΟΙΟΙ
Ένα αγόρι στις γραμμές!
Φύγε από εκεί!
Σβήσ' το!
Φύγε από τη μέση! Δρόμο!
Φύγε!
Πρόσεχε!
ΚΛΟΝΤ ΚΑΜΠΡΕ 1925
Καλημέρα.
Ναι, εδώ εργάζεται. Ένας μεγαλόσωμος, άξεστος άντρας.
Στο Σηκουάνα;
Νεκρός; Είστε σίγουρος;
Όχι, δεν έχει κανένα συγγενή.
Ευχαριστώ. Θα μαζέψω τα πράγματά του.
Ευχαριστώ πολύ.
Αφού πέθανε...
τότε ποιος κούρδιζε τα ρολόγια;
Καλησπέρα.
Από εδώ, κύριε.
Ανοίγω εγώ.
Τι ωραία έκπληξη!
Περάστε.
Ίζαμπελ, τι συμβαίνει;
Σε παρακαλώ, μη θυμώνεις, μαμά.
Αυτός ο νεαρός δεν είναι ευπρόσδεκτος εδώ.
Μάθαμε ποιος είναι ο μπαμπάς Ζορζ.
Ζητώ συγγνώμη, κυρία. Νόμιζα πως μας περιμένατε.
Θα φύγω αμέσως και θα επιστρέψω μόνο αν το ζητήσετε.
Μη φωνάζετε.
Ο σύζυγός μου κοιμάται. Δεν είναι καλά.
Μαμά, μην τους διώχνεις.
Δεν θέλω να γίνομαι βάρος, κυρία Μελιές,
μα αν δεν ξανασυναντηθούμε,
θα ήθελα να σας εκφράσω
τη μεγάλη ευγνωμοσύνη που νιώθω για τον σύζυγό σας.
Όταν ήμουν μικρός, είδα όλες τις ταινίες του.
Με ενέπνευσαν.
Ο σύζυγός σας είναι σπουδαίος καλλιτέχνης.
Χαίρομαι πολύ που θυμάστε με αγάπη τις ταινίες του συζύγου μου.
Τώρα είναι πολύ εύθραυστος.
Του κάνει κακό να θυμάται το παρελθόν.
Τότε θα φύγουμε.
Κι ελπίζω να μου συγχωρήσετε που θα πω...
πως είστε το ίδιο όμορφη όσο και στις ταινίες.
Μαμά;
Παίζατε σε ταινίες;
Έπαιξε σχεδόν σε όλες του τις ταινίες.
Ήσουν ηθοποιός;
Πέρασε πολύς καιρός, παιδιά.
Ήταν μια άλλη εποχή.
Ήμουν ένας άλλος άνθρωπος.
Θα θέλατε να την ξαναδείτε;
Έχουμε μια ταινία.
Μια ταινία του Ζορζ;
Αδύνατον. Καταστράφηκαν όλες.
Να σας δείξουμε;
Σας παρακαλώ.
Ναι, μαμά. Σε παρακαλώ!
Κάντε γρήγορα.
Ήσουν ηθοποιός!
Αληθινή ηθοποιός! Απίστευτα ρομαντικό.
Δεν ήταν έτσι.
Εμείς δεν ήμασταν όπως οι σημερινοί αστέρες.
Όμως περνούσαμε καλά.
Κυρία Μελιές;
Είναι έγχρωμη!
Φυσικά. Τη χρωματίσαμε.
Τη ζωγραφίζαμε με το χέρι.
Καρέ-καρέ.
Εσύ είσαι, μαμά!
Ναι.
Πανέμορφη.
Ήσουν πανέμορφη.
Ακόμη είναι.
Θα αναγνώριζα τον ήχο...
του προτζέκτορα ταινίας οπουδήποτε κι αν ήμουν.
Ζορζ...
Εδώ και καιρό προσπαθείς να ξεχάσεις το παρελθόν.
Αυτό σου έφερε μόνο δυστυχία.
Ίσως ήρθε η ώρα να θυμηθείς.
Θέλεις να μάθεις;
Ναι.
Όπως κι εσύ...
λάτρευα να φτιάχνω πράγματα.
Ξεκίνησα ως μάγος.
Η μαμά Ζαν ήταν η βοηθός μου.
Είχαμε μεγάλη επιτυχία. Είχαμε και δικό μας θέατρο.
Μα πάντα μαστόρευα μηχανήματα.
Είχα το δικό μου εργαστήριο στο θέατρο όπου έβρισκα νέα κόλπα.
Κάποτε κατασκεύασα ένα ρομπότ.
Ήταν ιδιαίτερος θησαυρός. Έδωσα την καρδιά και την ψυχή μου.
Μια νύχτα, η μαμά Ζαν κι εγώ
πήγαμε σε ένα περιοδεύον τσίρκο.
Περνούσαμε δίπλα από τις τέντες με τα θεάματα, όταν πρόσεξα κάτι.
Κάτι παράξενο.
Κάτι υπέροχο.
Θα σας τρομοκρατήσει.
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
Κύριε, κυρία, μέσα έχουμε κινούμενες εικόνες.
Δείτε το ωραιότερο θέαμα της ζωής σας!
Οι αδερφοί Λυμιέρ είχαν εφεύρει τον κινηματογράφο.
Ερωτεύτηκα την εφεύρεσή τους. Έπρεπε να γίνω μέρος της!
Ήταν σαν ένα νέο είδος μαγείας!
Ζήτησα από τους Λυμιέρ να αγοράσω μια κάμερα
μα αυτοί αρνήθηκαν.
Ήταν σίγουροι πως οι ταινίες ήταν περαστική μόδα,
δεν έβλεπαν μέλλον σ' αυτές.
Ή έτσι είπαν.
Στο τέλος, έφτιαξα μόνος μου μια κάμερα...
με εξαρτήματα που περίσσεψαν από το ρομπότ.
Έπρεπε να συμμετάσχω στο νέο θαύμα!
Ρισκάραμε τα πάντα.
Πουλήσαμε το θέατρο κι ό,τι είχαμε
για να φτιάξουμε το δικό μας κινηματογραφικό στούντιο.
Κάμερες, είμαστε έτοιμοι;
Κι έτσι άρχισε η μεγάλη περιπέτεια.
Μόνο ηθοποιοί στο σκηνικό.
Δες εδώ!
Μου αρέσει αυτό το σχήμα, Μελ. Είναι τουάλ, έτσι;
Απορροφά το φως.
Έγραψα, σχεδίασα, σκηνοθέτησα...
και πρωταγωνίστησα σε εκατοντάδες ταινίες.
Είμαι έτοιμος.
Ωραία. Ήταν καλό. Ναι.
Ωραία. Στην τροχαλία; Στον καπνό;
Σταματήστε!
Δώστε μου ένα λεπτό.
Ήταν καλό ως εκεί.
Μπένι; Θέλω να σου πω κάτι.
-Ξαναφορτώστε. -Επαναφέρετε τον δράκο.
Τράβα δυνατά το αριστερό σχοινί
για να ανεβεί ψηλά το κεφάλι.
Κάτω από την κοιλιά!
Τέλεια. Τέλεια!
Η χορογραφία ήταν ωραία. Ευχαριστώ.
Αρχικές θέσεις.
Πάμε!
Τέλεια! Πάμε πίσω.
Ορμήστε, ιππότες! Ορμήστε να τον σκοτώσετε!
Ελάτε, άνδρες. Επίθεση!
Μαχαιρώστε τον. Κι ορμήστε!
Ωραία, ιππότες. Πάρτε θέση για επίθεση!
Ιππότες.
Τρία, δύο, ένα! Ακίνητοι!
Σκελετοί, τέλεια. Πηγαίνετε.
Να μπουν οι πυροτεχνουργοί! Ιππότες, ακίνητοι.
Σταματήστε όλοι.
Περιμένετε σήμα.
Τρία, δύο, ένα...
Πάμε!
Τα μαγικά κόλπα κι η οφθαλμαπάτη
έγιναν η ειδικότητά μου.
Ο κόσμος της φαντασίας.
Η όμορφη γυναίκα μου ήταν η μούσα μου,
το αστέρι μου...
και ήμασταν πολύ ευτυχισμένοι.
Πάμε!
Νομίζαμε πως δεν θα τελείωνε ποτέ.
Πώς θα μπορούσε;
Μα μετά ήρθε ο πόλεμος.
Η νιότη κι η ελπίδα έφθασαν στο τέλος τους.
Ο κόσμος δεν είχε χρόνο...
για μαγικά κόλπα και ταινίες.
Οι στρατιώτες που επέστρεφαν είχαν δει...
τόση αλήθεια,
που βαριούνταν τις ταινίες μου.
Τα γούστα άλλαξαν.
Μα εγώ δεν άλλαξα μαζί τους.
Κανείς δεν ήθελε πια τις ταινίες μου.
Δεν μπορούσα να πληρώσω τους ηθοποιούς...
ή να κρατήσω την επιχείρηση.
Έτσι το μαγεμένο κάστρο μου έγινε ερείπιο.
Όλα χάθηκαν.
Μια νύχτα, μέσα στην απελπισία μου...
έκαψα όλα τα παλιά σκηνικά και κοστούμια μου.
Αναγκάστηκα να πουλήσω τις ταινίες σε μια εταιρία
που τις έλιωσε και τις έκανε χημικά.
Με αυτά τα χημικά έφτιαχναν τακούνια παπουτσιών.
Με τα λίγα λεφτά από τις ταινίες, αγόρασα το μαγαζί παιχνιδιών.
Κι εκεί έμεινα.
Το μόνο που δεν μπόρεσα να καταστρέψω, ήταν το ρομπότ μου.
Το έδωσα στο μουσείο, ελπίζοντας να βρει εκεί σπιτικό.
Μα δεν έγινε ποτέ έκθεμα.
Μετά το μουσείο κάηκε.
Τώρα χάθηκαν όλα.
Όλα όσα έκανα.
Έγιναν όλα στάχτες και ξεθωριασμένα φιλμ.
Η ζωή μου μού δίδαξε ένα μάθημα,
κι όχι αυτό που νόμιζα, Χιούγκο.
Χαρούμενο τέλος έχουν μόνο οι ταινίες.
Επιστρέφω αμέσως.
Σταμάτα! Όχι!
Μην τρομάζεις τον κύριο Φρικ.
Τι έχει;
Θεούλη μου!
Το είδες αυτό;
Να είσαι γενναίος.
Κύριε Φρικ, δεν ξέρω τι να πω!
Καλησπέρα.
Υπήρξε μια ανησυχητική εξέλιξη.
Τι έγινε;
Ξέρετε τον κύριο Κλοντ;
Βρέθηκε νεκρός.
Επομένως, δεν θα μπορεί πια να κουρδίζει τα ρολόγια.
Έχεις έναν μικρό φίλο!
Γεια.
Ο κύριος Κλοντ είναι νεκρός.
Τι;
Γιατί;
Τι του συνέβη;
Βρήκαν το πτώμα του στον Σηκουάνα.
Ήταν εκεί για πολλούς μήνες.
Δεν εκπλήσσομαι.
Ήταν ένας μεθύστακας ολκής.
Ναι, ήταν μεθύστακας.
-Δεν θα το έλεγα αυτό. -Ναι, ήταν μεθύστακας!
Θα μπορούσε να πιει ολόκληρο τον Σηκουάνα!
Θυμάμαι μια φορά είχε βγάλει τις κάλτσες του! Δυσάρεστο...
Στάσου!
Άσε με να φύγω!
Νόμιζες πως θα μου ξεφύγεις;
-Γκουστάβ, λυπήσου τον. -Σας παρακαλώ, βοηθήστε με!
Σε παρακαλώ!
Όχι, υπονομεύει τον σιδηροδρομικό σταθμό εδώ και πολύ καιρό!
-Τι έκανε ο μικρός; -Αφήστε με!
-Μην το κάνετε αυτό! -Στο γραφείο μου!
Δεν καταλαβαίνετε. Πρέπει να φύγω!
Όχι αν δεν βρούμε τους γονείς σου.
-Δεν έχω γονείς! -Τότε θα πας στο ορφανοτροφείο.
Εκεί θα μάθεις μερικά πράγματα.
Εγώ έμαθα! Πώς να υπακούω διαταγές.
Πώς να μην ανοίγομαι.
Πώς να επιβιώσω χωρίς οικογένεια, γιατί δεν τη χρειάζομαι.
Δεν χρειάζεσαι οικογένεια!
Αρχηγείο αστυνομίας, 7ου Διαμερίσματος;
Εγώ είμαι πάλι.
Άλλο ένα ορφανό.
Ήταν πολυάσχολη εβδομάδα.
Παραβίαση, κλοπή.
Πέταμα σκουπιδιών, δημόσια περιφρόνηση,
περπάτημα και παιχνίδι.
Αυτό είναι άσχετο. Ελάτε να τον πάρετε.
Αλήθεια, πώς είστε;
Γύρισε πίσω!
Νομίζετε πως είναι δικό σας. Υπέροχα!
Φαντάζομαι θα το μάθετε σε εφτά μήνες.
Συγγνώμη.
Τον Μάρτιο;
Θα προσπαθήσω να έρθω. Συνήθως, δεν κάνω μακροπρόθεσμα σχέδια.
Είστε σίγουρος;
Αυτό είναι πολύ κολακευτικό!
Μα είναι πρέπον να είμαι εγώ ο νον...
Κύριε, περιμένετε!
Μαξιμίλιαν!
Κάντε στην άκρη!
Φύγετε από τη μέση!
Μαξιμίλιαν, βρες τον!
Δεν θα μου γλιτώσεις!
Δεν έχεις μέρος να κρυφτείς, μικρέ!
Τριακόσια οκτώ, τριακόσια εννιά...!
Μαξιμίλιαν! Πήγε από την άλλη μεριά! Έλα!
Εσύ!
Φύγε από τη μέση!
Σ' έπιασα!
Ένα αγόρι!
Ένα αγόρι στις γραμμές!
Φύγε από εκεί!
Κάντε πίσω!
Στην άκρη! Κάντε πίσω! Τι σκεφτόσουν;
Χτύπησες;
Έλα!
Κάντε στην άκρη. Πρόσεχε.
Θα σε αναλάβει το ορφανοτροφείο!
Δεν ανήκω εκεί!
Τότε, πού ανήκεις; Κάπου πρέπει ν' ανήκεις.
Ακούστε με! Σας παρακαλώ, ακούστε με!
Δεν καταλαβαίνετε! Πρέπει να με αφήσετε να φύγω!
Δεν καταλαβαίνω...
γιατί πέθανε ο πατέρας μου.
Γιατί έμεινα μόνος.
Αυτή είναι η μόνη ευκαιρία μου...
να δουλέψω.
Εσείς θα έπρεπε να καταλάβετε!
Εγώ καταλαβαίνω!
Εγώ καταλαβαίνω.
Το παιδί ανήκει σ' εμένα.
Λυπάμαι.
Χάλασε.
Δεν χάλασε.
Λειτούργησε τέλεια!
Αγαπητοί καλεσμένοι, με υπερηφάνεια
σας καλωσορίζω στη γιορτή
προς τιμήν της ζωής και του έργου του Ζορζ Μελιές.
Για χρόνια θεωρούσαμε τις ταινίες του χαμένες.
Μάλιστα, αυτό πίστευε κι ο ίδιος ο κύριος Μελιές.
Μα ξεκινήσαμε μια έρευνα.
Ψάξαμε σε θησαυροφυλάκια, σε ιδιωτικές συλλογές...
σε αχυρώνες και κατακόμβες.
Η δουλειά μας ανταμείφθηκε με παλιά αρνητικά,
κουτιά με αντίγραφα και μπαούλα γεμάτα φιλμ που σάπιζαν,
τα οποία σώσαμε.
Τώρα έχουμε πάνω από ογδόντα ταινίες του Ζορζ Μελιές!
Κι απόψε ο δημιουργός τους
και νεότερο μέλος της Ακαδημίας Κινηματογράφου,
ήρθε για να τις μοιραστεί μαζί σας.
Κυρίες και κύριοι...
στέκομαι μπροστά σας απόψε,
χάρη σε έναν πολύ γενναίο νεαρό,
που είδε ένα...
σπασμένο μηχάνημα.
Και κόντρα στις αντιξοότητες...
το επιδιόρθωσε.
Ήταν το πιο καλοσυνάτο μαγικό κόλπο,
που έχω δει ποτέ.
Και τώρα,
φίλοι μου,
απευθύνομαι σε όλους εσάς απόψε...
με τον αληθινό εαυτό σας.
Μάγοι.
Γοργόνες.
Ταξιδιώτες. Τυχοδιώκτες.
Θαυματοποιοί.
Ελάτε κι ονειρευτείτε...
μαζί μου.
Κάθε μελέτη στην ιστορία κινηματογράφου πρέπει να ξεκινάει
-από τις σπηλαιογραφίες στο... -Στο Νιώ.
Έχω έναν τόμο για την κοινωνικοποίηση σκύλων.
Όχι για τον έρωτα σκύλων;
Κύριε Φρικ, όντως βλέπω ένα μαργαριτάρι στο στρείδι σας;
Το σχεδίασε ο μικρός. Δεν τρίζει καθόλου.
Μην ξεχνάς το χαμόγελο, καλέ μου.
Ποιο απ' όλα; Είμαι τέλειος και στα τρία.
Μην ανησυχείς! Τώρα λειτουργώ πλήρως, έτσι δεν είναι καλή μου;
Κόψε.
Και ψηλά. Σηκώνεται ψηλά.
-Αυτό είναι το χαρτί σου; -Ναι.
Μια φορά κι έναν καιρό,
γνώρισα ένα αγόρι που το έλεγαν Χιούγκο Καμπρέ.
Ζούσε σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό.
"Γιατί ζούσε σε σιδηροδρομικό σταθμό;"
μπορεί να αναρωτηθείτε.
Αυτό εξηγεί αυτό το βιβλίο.
Και εξηγεί πώς αυτός ο νεαρός...
έψαξε να βρει ένα μυστικό μήνυμα από τον πατέρα του...
και πώς το μήνυμα...
φώτισε το δρόμο...
της επιστροφής του.