Ο αριθμός που καλέσατε δεν είναι διαθέσιμος.
Παρακαλώ, ξανακαλέστε αργότερα.
Ο αριθμός που καλέσατε δεν είναι διαθέσιμος.
Παρακαλώ, ξανακαλέστε αργότερα.
Θα σ' αγαπήσουν.
Να είσαι ο εαυτός σου, θα σε λατρέψουν.
Άκου.
Αν δεν είσαι έτοιμη, δεν είσαι έτοιμη.
Μπορούμε να γυρίσουμε πίσω.
Αν αυτό θέλεις.
Όχι, εγώ γίνομαι παράλογη.
-Είσαι σίγουρη; -Ναι.
Είμαι σίγουρη. Θέλω να γνωρίσω τους δικούς σου.
Πάντα αναρωτιόμουν πώς είναι...
να ανήκεις σε μια κανονική οικογένεια.
Μήπως πρέπει να τη βγάλω;
Μέχρι να γνωριστούμε.
Όχι βέβαια.
Απ' όσο ξέρω, η Νίνα τους έχει ήδη ενημερώσει.
Άρα δεν το θεωρείς αναισθησία...
Μια χαρά θα είναι.
Παραπάνω από μια χαρά, θα είναι τέλεια.
Θα αγαπήσουν τη νέα τους μητριά.
Μητριά;
Ναι.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που ήσουν εδώ;
Δεν θυμάμαι.
Πάει πολύς καιρός.
Είναι κανείς εδώ;
Παιδιά;
Ήρθαμε.
Είναι κανείς εδώ;
Νίνα;
Παιδιά;
Είναι κανείς εδώ;
Νίνα;
Καμιά απάντηση.
-Μπαμπά! -Άννα!
Γεια σου.
Πού κρυβόταν η εορτάζουσα;
-Μου πήρες δώρο; Πού είναι; -Και βέβαια σου πήραμε.
-Τι; -Λοιπόν, περίμενε.
Πρώτα υπάρχει κάποια πολύ ξεχωριστή...
που θέλω να γνωρίσεις και θα λατρέψεις.
Άννα, αυτή είναι η Χόλι. Χόλι, η Άννα.
Γεια.
Αυτό είναι για σένα.
Χρόνια σου πολλά.
Σκίσ' το. Σκίσ' το για να το ανοίξεις.
Έλα!
-Τι λέμε στη Χόλι; -Ευχαριστώ, Χόλι.
Μπράβο το κορίτσι μου.
Λοιπόν, πού είναι η μαμά σου;
Άννα, πού είναι;
Θες να δεις το κάστρο; Μου το έφτιαξε ο Ραλφ.
Πού είναι ο Ραλφ;
Πού είναι η Λούσια;
-Θα έρθεις να δεις το κάστρο μου; -Ξέρεις, ίσως...
Δείξ' το στη Χόλι, θα ήθελε πολύ να το δει.
Τι λες; Αν θέλεις, μπορώ να σ' το δείξω.
-Με μεγάλη μου χαρά. -Έλα, από δω.
Καλά να περάσετε.
Έλα, έλα.
Πού είσαι;
Αυτός είναι ο Τζέρι κι αυτή είναι η Λίσα.
Είναι πολύ όμορφα.
Θα ήθελες να κρατήσεις ένα;
Ναι.
Αυτός είναι ο Ντέιβ.
Δες πώς θα τα πάτε.
Ο αριθμός που καλέσατε δεν είναι διαθέσιμος.
ΝΙΝΑ, ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ; ΦΤΑΣΑΜΕ...
ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ. ΜΕΙΝΕΤΕ ΟΣΟ ΘΕΛΕΤΕ.
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧΑΡΑ ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΓΥΡΙΣΩ.
Για όνομα του Θεού.
Χόλι!
-Άννα; -Έρχομαι.
Χόλι;
Η Νίνα δεν είναι εδώ.
Δεν θα έρθει.
Είμαστε μόνοι μας για τώρα, έτσι; Θα διασκεδάσουμε, έτσι;
Ναι.
Αυτό δεν θα μας σταματήσει από το να περάσουμε καλά, έτσι;
Παιδιά;
Πώς είστε;
-Μπαμπά. -Ναι.
Χαίρομαι που σας βλέπω.
Χόλι, ο Ραλφ κι η Λούσια.
Γεια.
Λοιπόν;
Πώς πάει; Πώς είστε εσείς, παιδιά;
Διώξατε τη μητέρα σας; Την κάνατε έξαλλη;
Εμείς εδώ θα περάσουμε τέλεια.
Η Χόλι έφτιαξε προφιτερόλ, εγώ έφερα σαμπάνια.
-Σαμπάνια; Μ' αρέσει! -Δεν είναι για σένα.
-Είναι τα γενέθλιά μου. -Είναι...
και θα κάνουμε το καλύτερο πάρτι με ή χωρίς τη μητέρα σου.
Τι θα φάμε για μεσημεριανό;
Δεν θα επιβιώσουμε μόνο με αναψυκτικά.
Θα σ' αρέσει αυτό.
Μην τρέχετε προς τα πάνω τους. Κάντε πίσω.
Στείλ' τη πίσω. -Στείλ' τες πίσω από δω.
Πλησίασε. Σταμάτα!
Λίγο πιο κοντά. Εντάξει, τρέξε.
Ναι, έτσι. Κρατήστε τες εκεί. Αυτό είναι.
Όχι, όχι.
-Εντάξει. -Ναι.
Προχωρήστε, προχωρήστε.
Προχωρήστε.
Από δω, από δω. Εντάξει, αυτό είναι.
Ελάτε.
-Περικυκλώστε τες. -Έλα, Χόλι.
-Ραλφ. -Στείλ' τη εδώ.
-Περικυκλώστε τες.
Ωραία. Ραλφ;
Πλησίασε. Εγκλώβισέ τες εκεί. Επιστρέφω.
Ναι, αυτό είναι.
Λοιπόν, πάμε από δω.
Σταμάτα εδώ.
Χόλι;
Μείνε εδώ. Κάν' το εσύ.
Χόλι!
Τι συμβαίνει;
Δεν είχα καταλάβει ότι θα τη σκοτώνατε.
Τι περίμενες; Ότι θα τη βγάζαμε βόλτα;
Άκου, μην ανησυχείς.
Όλα καλά.
Πού είναι η βέρα σου;
Τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή.
Άκου, πήγαινε μέσα. Θα το κάνουμε εμείς.
Θα φωνάξω την Άννα.
Άννα!
Πήγαινε μέσα τη Χόλι και φτιάξ' της ένα τσάι...
ή ένα τζιν τόνικ.
Όποιο κάνει δουλειά.
Ναι, μπαμπά.
Η επιθυμία σου εντολή μου.
Να τελειώνουμε.
Όχι εσύ, Ραλφ.
Λούσια...
δείξε μας αυτό που είσαι.
Μπορείς να το κάνεις.
Μπράβο το κορίτσι μου.
Ερχόμαστε.
Τύμπανα, παρακαλώ.
Ας το αποκαλέσουμε ένα πολύ αργοπορημένο μεσημεριανό.
Ραλφ. Η σαμπάνια είναι στο ψυγείο.
Εδώ κοιτάξτε.
Δεν έχει ψηθεί καλά μέσα.
Αλλά δεν μας απασχολεί.
Να κάνουμε πρόποση. Δώσ' το.
-Πρόποση. -Αυτό δεν είναι...
Ναι, ένα ποτηράκι δεν βλάπτει.
Τα γενέθλιά της είναι.
Χρόνια πολλά, Άννα.
Χρόνια πολλά!
Άσπρο πάτο.
Κάνε μια ευχή.
Μη μας πεις τι είναι.
Δεν πρόκειται.
Και μια πρόποση στη Χόλι, στην ξεχωριστή καλεσμένη μας.
Όχι, όχι, ας...
Ας πιούμε σαμπάνια!
Ναι!
Πρώτη η εορτάζουσα.
Και το τιμώμενο πρόσωπο.
-Κι εσείς οι δύο. -Ευχαριστώ.
Πίνω...
στην επιστροφή της ανοιχτής αγκάλης της οικογένειάς μου.
Υπέροχα.
-Χρειαζόμαστε λίγο κρασί. -Πάω εγώ.
-Όχι, πάω εγώ. -Δεν χρειάζεται.
Δεν με πειράζει. Θα ήθελα να γίνω λίγο χρήσιμη.
Πού πάω;
Ρίτσαρντ, πού πάω;
Υπάρχει μια πόρτα στο βάθος του διαδρόμου.
Το κρασί είναι στο πρώτο δωμάτιο που θα συναντήσεις, Χόλι.
Ένα κουνελάκι για την εορτάζουσα.
Ορίστε.
Και μετά, οι υπόλοιποι ορμήστε.
Ωραίο.
Μους!
Τι έγινε;
Στα σκυλιά επιτρέπεται να τρώνε σοκολάτα;
Άννα. Έλα δω.
-Σε παρακαλώ... Συγγνώμη. -Μην ανησυχείς.
-Για τον σκύλο ανησυχώ. -Άσε τον σκύλο. Δεν θα πάθει τίποτα.
-Εντάξει. -Πάμε μέσα.
Θα μείνεις; Θα μείνεις. Το ήξερα.
Άννα.
Πρέπει να μου διαβάσετε ένα παραμύθι. Το "Snowdrop".
Εντάξει. Το "Snowdrop" λοιπόν.
Μόνο δώσε μου ένα λεπτάκι.
Έλα, λοιπόν.
Αυτή η σκάλα.
Ορίστε.
Θεέ μου!
Τα...
Τα παιδιά σου έχουν ενδιαφέρον.
Ξέρεις, έμοιασαν...
Έμοιασαν στον πατέρα τους.
Ήσουν εξαιρετική.
Ναι, αυτό που θα πω ίσως να είναι φριχτό.
Πιστεύω...
ότι μάλλον είναι καλύτερα που δεν είναι εδώ η Νίνα.
Ένιωσα ότι...
μπορούσα να είμαι όπως ήμουν με τα παιδιά.
Θα ήθελα να μείνουμε μέχρι να γυρίσει η Νίνα.
Να διασκεδάσουμε.
-Εντάξει; -Αντίο.
Πώς είσαι;
Όλο ζωντάνια. Κι εσύ;
Όχι κι άσχημα.
Ακόμα εδώ είσαι;
Δεν χρειάζεται να μείνεις αν δεν θέλεις.
Η μαμά επιστρέφει όπου να 'ναι...
και θα ήταν καλύτερα για όλους αν έφευγες.
Δεν πειράζει. Ο μπαμπάς σου δεν θα σας παρατούσε.
Το έκανε ήδη μία φορά.
Με συγχωρείς. Εννοώ ότι δεν θα σας άφηνε μόνα σας.
Δεν θα σας αφήναμε μόνα σας.
-Γεια. -Γεια.
Θέλεις κάτι;
Έχεις φάει; Θα μπορούσα να σου φτιάξω κάτι.
Τι θα έλεγες για αβγά;
Καλημέρα, ομάδα.
Είναι φρόνιμοι;
-Λοιπόν, ποιος θέλει να κολυμπήσει; -Εγώ!
-Ναι! -Ναι, παρακαλώ.
Ο τελευταίος θα μου καθαρίσει τις μπότες.
-Τι σχέδιο έχουμε; -Θα πάμε για κολύμπι.
Όχι, εννοώ πότε φεύγουμε;
-Περιμένουμε τη Νίνα ή... -Από τώρα μας βαρέθηκες;
Ναι.
Ωραία.
Λούσια, είσαι έτοιμη;
Και βέβαια είσαι έτοιμη. Γεννήθηκες έτοιμη.
Ραλφ, Λούσια, πάμε!
-Κι εγώ; -Θα μας βρεις εκεί κάτω.
Πού εκεί κάτω;
Ακολούθησε τα ίχνη ή απόλαυσε την ησυχία σου.
Ελάτε.
-Γρήγορα. -Εντάξει.
Δεν κόβω ταχύτητα.
Έλα, Ραλφ!
Μ' ακούει κανείς;
Χριστέ μου, Λούσια!
Γύρισα για να σου δείξω τον δρόμο.
Δεν περιμέναμε ότι θα μας έβρισκες.
Γεια.
Γεια σας, κύριε.
Ο μόνος τρόπος να σωθεί η μέρα.
Για να στανιάρεις από το μεθύσι.
Δεν θα βουτήξεις;
Κοιτάξτε τι κάνω.
Μη.
Αγνόησέ τους. Κάνουν όπως κάθε έφηβος.
Εσύ θα πέσεις;
Κοίταξέ με.
Κούκλα, βούτα κι εσύ.
Θεέ μου!
Όχι!
-Θα ζεσταθεί καθόλου; -Ναι.
Τι; Μη!
-Θα σε πιάσω! -Όχι!
Σταμάτα αμέσως.
-Χόλι, τι έγινε; -Τίποτα.
Τι έγινε;
Δεν είναι κάτι. Είμαι καλά. Ξέχνα το.
Χόλι.
-Τι έγινε; -Παράτα με!
-Τι νομίζεις ότι κάνεις; -Είπα παράτα με!
Ρίτσαρντ!
Ραλφ, εμένα δεν θα μου μιλάς έτσι.
Ντροπή σου.
Ζήτα συγγνώμη.
Ραλφ, ζήτα συγγνώμη.
-Συγγνώμη. -Εντάξει, δίνε του.
Είμαι δυνατό κορίτσι.
Τα δυνατά κορίτσια δεν κλαίνε.
Θα είσαι καλά και ασφαλής και ζεστά εδώ κάτω, Τζεμάιμα.
Με φίλους και οικογένεια. Έτοιμη για την επόμενη μέρα.
Τι θες να κάνεις;
Νιώθω ότι τα πράγματα έχουν ξεφύγει κάπως.
Πότε ήταν η τελευταία φορά που μίλησες στη Νίνα;
Δεν είμαι σίγουρος.
Όποτε παίρνω στο σπίτι, αρνείται να μου μιλήσει.
Ποιο ήταν το τελευταίο μήνυμά της;
Τίποτα το καινούργιο.
"Καλά να περάσετε. Μείνετε όσο θέλετε".
"Τα παιδιά θα είναι μια χαρά μέχρι να γυρίσω".
Εκείνη μας κάλεσε. Δεν...
Ξέρεις...
δεν μας κάλεσε ακριβώς αυτή.
Εγώ ήθελα να έρθω.
Για τα γενέθλια της Άννας και για να σε γνωρίσουν.
Μου φάνηκε ωραία ιδέα.
-Ώστε εσύ μας κάλεσες. -Χόλι.
Το θέμα με τη Νίνα είναι ότι μπορεί να γίνει κάπως...
πονηρή.
Πονηρή.
Δεν ανήκουμε στον τέλειο κόσμο της.
Δεν θα ήταν έτοιμη να μας δει μαζί. Δεν είναι εδώ εξαιτίας...
-Εξαιτίας σου. -Εξαιτίας μου;
Εξαιτίας μου δεν είναι εδώ;
Έλα τώρα.
Όχι, απλώς... Απλώς...
Είναι περίεργο, δεν καταλαβαίνω. Δεν ξέρω γιατί...
δεν ανησυχείς για την ίδια, για τα παιδιά.
Αν φύγω, λες να επανεμφανιστεί;
-Όχι. -Μη, εγώ...
Θέλω... Θέλω να γυρίσω πίσω τώρα.
Θέλω να τηλεφωνήσεις στη Νίνα να της πεις πως θέλουμε να φύγουμε.
Τα παιδιά φροντίζουν τον εαυτό τους.
Δεν είναι αρκετά μεγάλα για να μείνουν μόνα τους.
-Υπάρχουν γείτονες κοντά. -Δεν υπάρχει κανείς.
Είναι ένα από τα ανόητα παιχνίδια της Νίνα. Θέλει να μας ελέγχει.
Θέλει να μ' εκδικηθεί.
-Ηρέμησε, όλα καλά. -Ρίτσαρντ, μην το κάνεις αυτό.
-Μην το κάνεις αυτό. -Σ' αρέσει.
Μ' αρέσει όταν δεν είσαι άγριος. Σε παρακαλώ, σταμάτα. Ρίτσαρντ!
Σου ζήτησα να σταματήσεις!
Λούσια! Ραλφ!
Τι στην ευχή έκαναν εδώ μέσα;
Λούσια!
Δεν μπαίνουν έτσι σε ένα δωμάτιο.
-Θέλαμε να δούμε πώς είσαι. -Γιατί;
Να βεβαιωθούμε ότι είσαι καλά.
-Γιατί να μην είμαι καλά; -Έχουν συμβεί ατυχήματα στο σπίτι.
Δεν ξέρεις τίποτα για εμάς, εμείς, όμως, ξέρουμε για σένα.
Σου είπα να φύγεις.
Ο ΗΛΙΟΣ ΒΓΗΚΕ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΠΑΙΞΑΝ ΕΞΩ.
Η ΑΝΝΑ ΠΑΛΙ ΘΑΒΕΙ ΤΙΣ ΚΟΥΚΛΕΣ ΤΗΣ.
ΝΙΝΑ, ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ;
-ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΦΥΓΕΙΣ. -ΝΙΝΑ, ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;
Χόλι;
Τι κάνεις εκεί μέσα;
Κοιμόσουν;
Άννα!
Τι; Τι κάνετε;
Γιατί δεν μας είπες ότι είσαι παντρεμένη;
-Τι; -Έφτασε το ιππικό.
Προσπαθούν...
-Ρίτσαρντ! -Εντάξει.
Υποτίθεται ότι είναι διασκεδαστικό.
Εντάξει, τι παιχνίδι είναι;
Άννα.
-Σταμάτα. -Ραλφ.
Πέσε κάτω.
Άννα.
Άννα. Σταμάτα.
Ηρέμησε. Ένα παιχνίδι είναι.
Πες "δέχομαι". Πες "δέχομαι".
-Τι; -Πες το, τελείωνε!
-Δέχομαι, δέχομαι. -Ρίτσαρντ!
Εντάξει.
Φτάνει, παιδιά.
Και έβαλε τα κλάματα.
Και κλαίει, κλαίει, κλαίει σαν μωρό.
Πες "δέχομαι".
Εγώ το είπα. Πες κι εσύ "δέχομαι".
Δεν... Εγώ δεν θέλω.
Φύγε από πάνω μου!
Χόλι!
Ραλφ, λύσε με αμέσως.
Χίλια συγγνώμη.
Μη με πλησιάζεις, σκύλα!
Λούσια, πώς τολμάς!
Λούσια!
Γιατί δεν είπες "δέχομαι"; Έπαιζαν.
Ραλφ, λύσε με αμέσως!
-Μείνε εδώ κάτω. -Ρίτσαρντ.
-Όχι, μείνε εδώ κάτω. -Τι;
Με πονούσαν. Γιατί δεν τους σταμάτησες;
Γιατί δεν μπορούσες να πεις ένα "δέχομαι";
-Άφησέ με να... -Όχι, άσ' την ήσυχη.
-Τι προσπαθούσαν να κάνουν; -Σταμάτα, ένα παιχνίδι ήταν.
Όχι, δεν ήταν παιχνίδι. Τα παιδιά...
-Δεν με θέλουν εδώ. -Χόλι.
-Δεν με θέλουν εδώ. -Γιατί νομίζεις ότι αφορά εσένα;
Έριξες μπουνιά στη Λούσια στο πρόσωπο!
Όχι, με πονούσαν. Ήθελα να φύγουν από πάνω μου.
Γίνεσαι παρανοϊκή.
-Τι θα σου έκαναν; Παιδιά είναι. -Δεν με πιστεύεις;
-Με ποια πλευρά είσαι; -Με καμία. Δεν υπάρχουν πλευρές.
Είναι μόνα τους. Εγκαταλελειμμένα.
Δεν το βλέπεις;
Λούσια.
Ο Ραλφ έφτιαξε μια πίτα με ό,τι απέμεινε από τη χήνα.
Πολύ ευρηματικό εκ μέρους του.
Να 'μαστε όλοι εδώ.
Τώρα όλοι ξέρουν το βρόμικο μυστικό μας.
Ότι περάσαμε κουλούρα.
Πρόποση στην καινούργια σύζυγο.
Μπορούμε...
Μπορούμε να μιλήσουμε για τη μαμά σας, σας παρακαλώ;
-Μπήκα στο δωμάτιό της. -Γιατί;
Και βρήκα αυτό.
Αν κάποιος γνωρίζει κάτι...
Αν είχε μπλεξίματα...
-Τι είδους μπλεξίματα; -Δεν θα ήθελε να τη βοηθήσουμε;
Τι είναι αυτά που λες;
Λούσια.
Άννα;
Άννα, φαγητό είναι.
Υποτίθεται ότι το τρως.
Άννα!
Ραλφ.
Τι;
Να, ήταν... Ήταν στο δωμάτιό της.
Σε ένα συρτάρι στην τουαλέτα της.
Είναι το τηλέφωνο της Νίνα, σωστά;
Λούσια;
Ραλφ;
Άννα;
Κατεβείτε κι οι τρεις αμέσως.
Και οι τρεις σας με την πλάτη στον τοίχο.
Τι σημαίνει αυτό;
-Δεν σου ζητήσαμε εμείς να έρθεις. -Λούσια! Έφτασε η ώρα.
Πες μας τι συμβαίνει εδώ. Πού είναι η μητέρα σας;
-Τι τρέχει; -Δεν σου ζητήσαμε να έρθεις εδώ!
Πώς τολμάς;
Τι σε νοιάζει; Εσύ μας παράτησες κι έφυγες.
Γιατί είναι εδώ το κινητό της; Γιατί;
Αυτό είναι το σπίτι μας.
Δεν θέλουμε να πάμε σε ίδρυμα!
Τι;
Γιατί να πάτε;
Ραλφ, πού είναι η μητέρα σου;
Πού είναι;
Την έκανες έξαλλη, έτσι;
Το περίμενα.
Ρίτσαρντ, τι...
Τι έπαθε, Ραλφ;
Πού βρίσκεται;
Είναι εδώ;
Παρακολουθεί;
Νίνα!
Έλα να με σταματήσεις!
Όχι!
Νίνα!
Ακόμα τίποτα;
Γιατί παίζεις παιχνίδια μαζί μου;
Δεν θ' ανεχτώ τα παιχνίδια σου.
Δεν φεύγει κανείς μέχρι να μάθω πού είναι η μάνα σας.
Ρίτσαρντ, σταμάτα, σταμάτα αμέσως.
Τι της κάνατε;
Αυτό είναι άλλο ένα από τα αρρωστημένα παιχνίδια σας;
Σταμάτα να κλαις.
Σταμάτα να κλαις!
Σου είπα να σταματήσεις να κλαις.
Ραλφ, κοίτα... Κοίτα την αδερφή σου.
Πού είναι η μητέρα σου;
Εντάξει, θες να παίξεις έτσι;
Η Άννα δεν σταματάει να κλαίει επειδή δεν μου λες.
Θα σταματήσει αν μου πείτε πού είναι η μητέρα σας.
Τι της κάνατε;
Ρίτσαρντ, άφησέ την.
Σταμάτα να κλαις.
Χόλι.
Χόλι, Χόλι.
Μη. Άννα, φύγε!
Ελάτε.
-Ελάτε, ελάτε. -Τρέξτε, τρέξτε, τρέξτε.
Ελάτε, ελάτε.
Χόλι!
-Χόλι! -Όχι, όχι!
Όχι, Ρίτσαρντ, μην πλησιάζεις άλλο.
-Σταμάτα. -Χόλι.
-Γρήγορα. -Ελάτε.
Χόλι!
Σιωπή, εντάξει. Εντάξει.
Πήγαινέ την στο σπίτι.
Χόλι, Χόλι!
Σε παρακαλώ, σταμάτα!
Σταμάτα!
Μείνε μαζί μου.
Μείνε μαζί μου, μείνε μαζί μου.
Που να πάρει!
Χόλι.
Είσαι η γυναίκα μου!
Η γυναίκα μου!
Λούσια.
Θεέ μου!
Θέλεις να παίξουμε;
Όχι τώρα, Άννα.
Ήρθε η ώρα να δείξουμε στη Χόλι...
Ήρθε η ώρα να της δείξουμε την αλήθεια.
Αλήθεια;
Έλα.
Τώρα μπορείς να δεις τη μαμά.
Πρέπει να κάνεις απόλυτη ησυχία για να μην την ενοχλήσεις.
Άννα;
Έλα να χαιρετίσεις τη μαμά.
Η μαμά απολαμβάνει την ησυχία της.
Αυτό δεν είπες, Λούσια;
Η μαμά είναι ήρεμη.
Μαμά.
Μαμά;
Είναι νεκρή, έτσι δεν είναι;
-Έφτασε η ώρα. -Όχι.