Ναι! Πέρασα την πίστα 17.
-Φιν, πάτα παύση λίγο. -Μα είναι μάχη με το μεγάλο αφεντικό.
Κοιτάξτε χιόνι. Σίγουρα αυτό δεν το έχουμε στην Καλιφόρνια.
Έχω ξαναδεί Χριστούγεννα, αλλά αυτά είναι αληθινά Χριστούγεννα.
Στην παγωμένη τούνδρα, τα ερπετά ξερνούν παγωμένο δηλητήριο.
Ας μείνουμε στον αληθινό κόσμο.
Θα το λατρέψετε. Είμαι σίγουρη.
Φιν, τέρμα η οθόνη μέχρι να φτάσουμε στο καινούριο σπίτι. Σοβαρολογώ.
-Κλείσ' το! -Καλά.
Εντάξει, παιδιά. Καλώς ορίσατε στο σπίτι.
Κρύο κάνει.
Λοιπόν;
-Πω πω. Μπαμπά;
-Πώς σου φαίνεται; -Ανατριχιαστικό.
Έλα, φιλαράκο, μη λες ανοησίες. Τέλειο είναι.
Τέλειο είναι, αγάπη μου. Πάμε.
-Πού να δείτε και μέσα. -Ναι.
Παιδιά, ελάτε.
Τα πήγες περίφημα.
Θα είναι πολύ ζεστό όταν βάλουμε όλα τα πράγματα.
Δείτε πόσος χώρος.
Πώς μπορέσαμε και το πήραμε; Πέθανε κανείς εδώ μέσα;
-Αλέξις. -Σοβαρολογώ.
Κάνεις καλό παζάρι αν βρεις πτώμα στο υπόγειο.
Δεν πέθανε κανείς, ήταν ευκαιρία. Κάποιοι έφυγαν και το πήραμε εμείς.
Ίσως είναι στοιχειωμένο.
Ίσως είναι χτισμένο πάνω σε νεκροταφείο Ινδιάνων.
Αν σκάψουμε στον κήπο, σίγουρα θα βρούμε οστά.
-Αλέξις, σε παρακαλώ. -Σε πειράζει, φιλαράκο.
Μαμά, τι ήταν αυτό; Το άκουσες; Φάντασμα ήταν;
Όχι, η μεσίτρια.
-Γεια σας, οικογένεια Μπάξτερ. -Γεια.
Έβαζα τις τελευταίες πινελιές σ' αυτό το δώρο καλωσορίσματος.
-Ευχαριστούμε. -Εσείς θα είστε οι μικρούληδες.
-Ναι. -Οι μικρούληδες.
Καλώς ήρθατε στο Μέιν.
Δεν θέλουν αληθινούς ανθρώπους.
Είναι καλύτεροι με τα ρομπότ, τα κινητά και τέτοια.
Θα σας αρέσει πολύ εδώ. Το εγγυώμαι.
Δηλαδή θα το πάρετε πίσω το σπίτι αν δεν μας αρέσει;
-Αξιολάτρευτα δεν είναι; -Ναι, αξιολάτρευτα.
-Κάθριν, τα κλειδιά. -Ευχαριστώ.
-Αν θες να ρωτήσεις τίποτα... -Εντάξει.
-Θέλω εγώ να ρωτήσω κάτι. -Τι, γλυκέ μου;
Είναι στοιχειωμένο;
Στοιχειωμένο; Μη λες ανοησίες.
Απλώς έχει προσωπικότητα.
Τι σημαίνει αυτό;
-Καλώς ήρθες, κύριε Χιουζ. -Ωραίο αμάξι.
Νιώθω σαν να πηγαίνουμε σε σχολικό χορό.
-Κανέναν καλύτερο δεν είχε; -Χιουζ, η Τζέσικα.
-Υπεύθυνη ασφαλείας και επόπτευσης. -Χαίρω πολύ.
Ας μπούμε στο θέμα. Αυτός είναι ο επόμενος στόχος μας.
-Ένα ανατριχιαστικό παλιό σπίτι; -Δεν είναι ένα τυχαίο σπίτι, καλή μου.
ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΛΑΘΡΕΜΠΟΡΟΣ ΣΕ ΤΟΠΙΚΟ ΣΠΙΤΙ
Το σπίτι ανήκε στον Τζίμι Γκραβάνο, διαβόητο λαθρέμπορο ποτών.
-Ευχαριστώ. -Μπότες θα κλέψουμε;
Ποτών, όχι μποτών.
Έκανε λαθρεμπόριο αλκοόλ το 1920 που απαγορευόταν.
Μποτών, ποτών, δεν με νοιάζει. Εγώ να πληρωθώ θέλω.
Ο Τζίμι "Κουτσός" Γκραβάνο ήταν γνωστός για δύο πράγματα.
Πρώτον, για το λαθρεμπόριο ποτών...
...και, δεύτερον, για το ότι είχε ένα ανεκτίμητο έργο τέχνης...
...τη Χήρα του Έντβαρτ Μουνκ.
Θεέ μου, Σινκλέρ, όχι πάλι.
-Επιτέλους τη βρήκα. -Κάθε φορά αυτό λες.
Και στο Μουσείο της Βοστόνης. Και στην Τράπεζα του Λονδίνου.
-Και στη φάρμα των λάμα στο Περού. -Μάταιη αναζήτηση. Εγώ φεύγω.
Αξίζει $85 εκατομμύρια.
-Είμαι μέσα, ήθελα να πω. Είμαι μέσα. -Ωραία.
Νομίζω πως βρήκαμε παραβιαστή χρηματοκιβωτίων.
Ναι.
-Για όνομα του Θεού. -Είναι κάτι που δεν ξέρω;
Παρά τις συμβουλές μου, ερωτεύτηκε τον προκάτοχό σου.
Φυσικά, τελείωσε όπως αναμενόταν. Λοιπόν, το σπίτι βγήκε προς πώληση.
Αν βιαστούμε, μπορούμε να μπούμε πριν μετακομίσει κάποιος.
ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕΙΣ
Κυρία Κάθριν Μπάξτερ. Δείτε τι έφερε ο ταχυδρόμος.
Μπήκες στο Χόγκουαρτς;
Είναι πρόσκληση για πάρτι στο σπίτι του νέου αφεντικού μου.
Και όταν λέω σπίτι, εννοώ ιδιωτικό βουνό.
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΠΑΡΤΙ
Δες. Εγκ νογκ, ξωτικά, Άγιος Βασίλης.
Θα το λατρέψουν τα παιδιά!
Γεια σου, γλυκιά μου.
Κοίτα τι βρήκα.
Την τραγουδομηχανή τής ποπ σταρ, θυμάσαι;
Έχω να παίξω απ' όταν ήμουν μικρή.
Σ' αγαπώ, μπαμπά
Είσαι ενοχλητικός
Φύγε απ' το δωμάτιό μου
Θα έρθεις κάτω να μας βοηθήσεις να ξεπακετάρουμε;
-Προτιμώ να πεθάνω. -Τέλεια. Τα λέμε.
Πάρε κι αυτή, Όβερκιλ.
-Έλα, έλα. -Γεια σου, φιλαράκο.
Παιχνίδια κιόλας;
Έλεγα μήπως ήθελες να εξερευνήσουμε μαζί το νέο μας σπίτι.
-Τι λες; -Ο Κάπτεν Όβερκιλ είναι ονλάιν.
-Συγγνώμη, παίζεις με άλλο παιδί; -Ναι. Ονλάιν.
Παίζουμε συνέχεια μαζί. Καλή φάση. Είναι φίλος μου.
-Τον έχεις γνωρίσει από κοντά; -Όχι.
Τι ξέρεις γι' αυτόν;
-Προτιμάει τις παλμικές χειροβομβίδες. -Ναι. Όπως όλοι.
Έχεις σκεφτεί ποτέ να κάνεις πραγματικούς φίλους;
Γιατί;
Πρέπει να βγαίνεις από το σπίτι πού και πού.
Να δοκιμάζεις και κάτι άλλο.
Να ξεκολλάει το μυαλό σου, καταλαβαίνεις;
Έλα, ρε! Παλμικές χειροβομβίδες!
-Πώς το κάνει πάντα αυτό; -Λοιπόν, κλείσ' το.
Τέρμα το παιχνίδι, έλα να μας βοηθήσεις.
-Καλά, καλά. -Πάμε.
Έρχομαι.
-Έτοιμα. Να κάνω και τα ποτήρια; -Θα πω όχι.
-Το μυρίζεις αυτό; -Ναι.
Αυτό δεν υπάρχει στην Καλιφόρνια. Λέγεται αέρας. Εδώ είναι παντού.
Ωραία μυρίζει.
-Μια σκηνή. -Ναι.
Μόλις τακτοποιηθούμε, θα πάμε για κάμπινγκ οι δυο μας.
Δύο άντρες, ύπαιθρος. Τι λες;
Εσύ το απεχθάνεσαι.
Ίσως πρέπει κι οι δυο μας να δοκιμάσουμε διαφορετικά πράγματα.
Θες να το κατεβάσεις στο υπόγειο;
Και... υπόγειο. Θα έρθω μαζί σου, πάμε.
Κάνεις καλό παζάρι αν βρεις πτώμα στο υπόγειο.
Το υπόγειο στο "Dragons and Warriors" είναι φυλακή γεμάτη φαντάσματα.
Το υπόγειο στην πραγματική ζωή είναι απλώς υπόγειο.
Μπορείς να τα καταφέρεις.
ΘΗΣΑΥΡΟΦΥΛΑΚΙΟ
Ο ΚΟΥΤΣΟΣ ΣΕ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΕΙ!
"Ο Κουτσός σε παρακολουθεί".
Μαμά! Μαμά! Μαμά!
Κάτω εξερράγη το φως.
-Ηρέμησε. -Έχει μια μυστική πόρτα...
-...με ένα τρομακτικό μήνυμα. -Ξεπακετάρουμε.
-Το ξέρω, αλλά... -Φιν, πήγαινε έξω να παίξεις.
Θα σου κάνει καλό. Έχει ένα αγοράκι δίπλα που μπορείς να παίξεις.
Δεν θέλω να γνωρίσω κανέναν. Να πάω πάνω να παίξω το παιχνίδι μου;
Φοβάσαι να βγεις και να γνωρίσεις έναν φίλο;
-Για τι θα μιλήσουμε; -Ρώτα τον πώς διασκεδάζει.
Συγγνώμη, παιδιά. Είστε εντάξει;
Λοιπόν, τι κάνεις εδώ για να διασκεδάσεις;
Πολλά πράγματα.
-Όπως; -Κάνω χιονάνθρωπους, χιονόμπαλες...
...κάνω έλκηθρο, φτιάχνω χιονόκαστρα, κάνω σκι, φτιάχνω χιονοαγγέλους...
...ξεκινώ χιονοστιβάδες, φοράω χιονοπάπουτσα...
...παίζω κρυφτό στο χιόνι. Τις χιονόμπαλες τις είπα;
Κατάλαβα. Δεν υπάρχει κάτι που να μην περιλαμβάνει χιόνι;
Μπορούμε να φτιάξουμε χιονογρανίτα. Περίμενε.
Μπορείς να έρθεις σπίτι μου να παίξουμε βιντεοπαιχνίδια.
Έχω το "Robo Infantry 3". Μπορείς να είσαι ρομπότ κρούσης.
Όχι. Αποκλείεται.
-Γιατί; -Το σπίτι είναι στοιχειωμένο.
Γι' αυτό έφυγαν οι προηγούμενοι.
-Στοιχειωμένο; -Ναι. Οι πόρτες τρίζουν.
Αναβοσβήνουν φώτα χωρίς λόγο.
Είναι το φάντασμα ενός γκάνγκστερ που δολοφονήθηκε εκεί.
-Τον έπνιξαν στον ύπνο του. -Αποκλείεται. Μύθος θα είναι.
Είναι πραγματικό. Η μαμά μου λέει ότι έγινε πριν πολύ καιρό...
...αλλά τη νύχτα λένε ότι τον ακούς να περπατάει...
...σέρνοντας το παραμορφωμένο πόδι του στο πάτωμα...
...ψάχνοντας να εκδικηθεί όποιον κοιμάται.
Θα ήθελα να κάνουμε παρέα, αλλά είμαι μικρός για να πεθάνω.
Ο Κουτσός σε παρακολουθεί.
Μεγάλε, κλείσε το παιχνίδι. Ώρα για ύπνο.
Να μην παίξω άλλη μια πίστα; Μα... Μα...
Σου αρέσει το νέο σου δωμάτιο;
Μ' ακούς;
-Βγάλε τα ακουστικά σου. -Ψείρες είναι.
Ξέρω ότι αυτή η μετακόμιση ήταν δύσκολη για σένα.
-Τότε γιατί ήρθαμε εδώ; -Είναι η καινούρια μου δουλειά.
Είναι κάτι που επεδίωκα.
Μα ο κύριος λόγος που μετακομίσαμε ήταν...
...επειδή αποφασίσαμε ότι θέλαμε το καλύτερο για εσάς.
Το καλύτερο, όπως ένα τάμπλετ 32GB με ροζ θήκη;
Οι γιορτές δεν είναι μόνο δώρα.
Ωραία. Απαίσια Χριστούγεννα.
Καλά πήγε.
Έλα. Τα καταφέραμε.
Οι Μπάξτερ μετακόμισαν στο Μέιν.
Είμαστε Μεϊνιανοί! Μεϊνιακοί. Μανονιακοί ή...
Μήπως ήταν λάθος;
Μήπως ξερίζωσα την οικογένειά μας για μια δουλειά όπου δεν θα με εκτιμούν;
Γλυκιά μου, σε εκτιμούμε εμείς. Το ξέρεις.
Θα είσαι η καλύτερη αντιπρόεδρος που είχαν ποτέ οι Μεϊνιακοί.
Σας έφερα στην άλλη άκρη της χώρας.
-Τα παιδιά μας με μισούν. -Δεν είναι έτσι και το ξέρεις.
-Η Αλέξις με μισεί. -Αυτό...
Εντάξει, ναι, σε μισεί. Αλλά θα της περάσει.
Κι ο γιος μας είναι κολλημένος στα παιχνίδια.
Χρειάζεται λίγη ώθηση να βγει από το σπίτι. Απλά ντρέπεται λίγο.
Δεν έχει αληθινούς φίλους που να μην είναι στρατιώτες του διαστήματος.
Φοβάται και τη σκιά του.
Απλά η φαντασία του οργιάζει. Πού είναι το κακό;
Περπατάει σέρνοντας το πόδι του στο πάτωμα, ψάχνοντας να εκδικηθεί...
...όποιον κοιμάται...
Δεν θέλω να σας ανησυχήσω...
...μα το δωμάτιό μου είναι στοιχειωμένο από έναν δολοφόνο φαντασμάτων.
Τι; Φιλαράκο.
Εντάξει, καταλαβαίνω. Η αλλαγή τρομάζει.
-Η μετακόμιση δεν είναι εύκολη. -Εδώ δεν μιλάμε για αλλαγή.
Μιλάμε για επιβίωση. Θέλω να κοιμηθώ εδώ.
-Η ισχύς εν τη ενώσει. -Λοιπόν, λουκουμάκι...
...είσαι πολύ μεγάλος για να φοβάσαι τα φαντάσματα.
Αρκετά τρομακτική είναι η πραγματική ζωή από μόνη της.
Άκουσες τι είπε το αφεντικό. Γύρνα στο κρεβάτι σου, όλα καλά.
Άλλα θα λέτε αύριο...
-...αν με πνίξει το φάντασμα. -Γύρνα στο κρεβάτι σου.
Καλά. Αλλά αν κοιμηθώ εκεί, θα πάρω προφυλάξεις.
Ρομπομάδα 256, βγάλτε ασπίδες και ενεργοποιήστε σαρωτές.
Όπλα φορτισμένα. Έχετε άδεια να ρίξετε στα φαντάσματα.
Δεν είναι άσκηση.
Σε τσάκωσα!
-Τι στο καλό συμβαίνει; -Προσπαθούσα να πιάσω το φάντασμα.
-Για όνομα του Θεού. -Με τέιζερ και σκηνή;
Θα μπορούσε να είναι βαμπίρ ή ζόμπι.
Αυτό δεν θα το αγγίζεις ποτέ!
Αν αποδείξω ότι είναι στοιχειωμένο, θα γυρίσουμε στην Καλιφόρνια.
-Είσαι βλάκας. -Μη λες βλάκα τον αδερφό σου.
-Φιν, άκου... -Αγάπη μου, εντάξει.
-Δεν πειράζει. Εντάξει. -Εντάξει.
Συγγνώμη, μπαμπά.
Γεια σου, φιλαράκο. Φίνι, Φίνι, Φιν. Είναι εντυπωσιακό.
-Τι συμβαίνει; -Το άκουσα, μπαμπά.
Ήταν αληθινό.
Πού το ακούς; Πού είναι;
Σύρσιμο. Σαν κάποιος να σέρνει το ανάπηρο πόδι του.
Κοίτα, φιλαράκο. Ένα κλαδί ήταν. Αυτό ακούς.
Αυτό είναι όλο. Ξέρω ότι είναι διαφορετικό από το παλιό μας σπίτι...
...αλλά να είσαι σίγουρος ότι δεν έχεις τίποτα να φοβηθείς. Εντάξει;
ΠΩΛΕΙΤΑΙ ΕΠΩΛΗΘΗ!
-Αργήσαμε. -Κάποιος μένει μέσα ήδη.
Αυτό δεν με έχει εμποδίσει στο παρελθόν.
Θα περιμένουμε να φύγουν όλοι και θα χτυπήσουμε.
Φάτε καλά. Έχουμε μεγάλη μέρα σήμερα.
Θα διαλέξουμε χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Θα πάρουμε καινούρια στολίδια και θα στολίσουμε μαζί.
-Τι λέτε; -Να προετοιμαστούμε.
-Μπορεί να γυρίσει το φάντασμα. -Κοίτα, μικρέ.
Δεν ξέρω τι έμαθες απ' το παιχνίδι σου.
Δεν υπάρχουν φαντάσματα, και ειδικά τα Χριστούγεννα.
Το Πνεύμα των Προηγούμενων Χριστουγέννων, του Παρόντος...
...του Μέλλοντος, το Φάντασμα του Μάρλεϊ...
Γι' αυτό θα πάρουμε δέντρο.
Είναι γνωστό ότι το χριστουγεννιάτικο πνεύμα διώχνει τα φαντάσματα.
Γρήγορα. Μόλις ο πατέρας σας καθαρίσει τον διάδρομο, φεύγουμε.
Θ' αργήσει λίγο.
Έλα!
Μπορώ να τα καταφέρω! Μπορώ!
Εντάξει. Το 'χω.
Έλα, μωρό μου. Σ' έχω.
-Ποιος μπορεί να ζήσει έτσι; -Ερασιτέχνη.
-Τι κάνεις, ρε παλαβέ; -Φτιάχνω παγίδες φαντασμάτων.
Θα αποδείξω ότι είναι στοιχειωμένο. Έτσι θα γυρίσουμε σπίτι μας.
Δεν υπάρχει φάντασμα. Πλάκα σου έκανα.
-Όχι, υπάρχει. -Ποιο είναι το μεγάλο σχέδιό σου;
Θα τυλίξεις το φάντασμα και θα το βάλεις κάτω απ' το δέντρο;
Αν προσπαθήσει να βγει από το υπόγειο όσο θα λείπουμε...
...θα σκιστεί το χαρτί, απόδειξη ότι το φάντασμα υπάρχει.
Τα φαντάσματα δεν περνούν μέσα απ' τις πόρτες;
-Δεν βοηθάς. -Έτοιμος ο διάδρομος.
Έτοιμοι; Θα περάσουμε ωραία.
Με στεφάνια τρέξτε όλοι
Στου Χριστούλη μας την πόλη
Τρέξτε με χαρά και δώρα
Ναι.
Ο Χριστός γεννήθη τώρα
Τρέξε χτύπα τις καμπάνες
Φέρτε όργανα κιθάρες
Με την ομάδα μου, μπαίναμε με κοντόκαννες...
...μάσκες προέδρων και τα πάντα. Συνήθως είμαι ο Ρόναλντ Ρέιγκαν.
Μπαίναμε, σπάγαμε την πόρτα: "Όλοι κάτω, μην κουνηθεί κανείς!
Τα λεφτά στον σάκο, αλλιώς σου την άναψα!"
Συναρπαστικό. Βούλωσέ το τώρα.
-Άνοιξε. -Ωραία.
Μπισκότα με τζίντζερ.
Πρώτα τρώω το κεφάλι, μετά το χέρι και μετά το πόδι.
Κατάλαβε το εξής: η ομάδα μου μπαίνει και βγαίνει...
-...από τον στόχο απαρατήρητη. -Ναι.
Σε πιάνω, αρχηγέ.
Με πιάνεις, Χιουζ; Αλήθεια με πιάνεις;
Γι' αυτό έφερες μέσα λάσπες και χιόνι και τρως τα μπισκότα τους;
Δεν με νοιάζει αν είναι μπισκότα με τζίντζερ...
...ή μακαρόν με σοκολάτα και καρύδα.
Τα μακαρόν με σοκολάτα και καρύδα ήταν τα αγαπημένα του Στιβ!
Σκάστε, κι οι δυο σας!
Θεέ μου! Κοιτάξτε.
Είναι σημαντικό. Δεν πρέπει να γίνουν λάθη.
-Εντάξει. -Ωραία.
Ωραία, λοιπόν. Σύνελθε. Έλα, βαθιά ανάσα. Πάμε.
Βρες ένα παράθυρο και κράτα τσίλιες.
-Εντάξει. -Εσύ, μαζί μου.
-Να μην πιω ένα ποτήρι γάλα; -Τώρα.
Δεν έχει τίποτα εδώ.
Ναι, έτσι θέλει να νομίζουμε ο λαθρέμπορος.
Καμιά φορά εκπλήσσω τον εαυτό μου.
-Έλα, Ρόναλντ Ρέιγκαν. Η σειρά σου. -Ετοιμάσου να πάθεις πλάκα.
Ωραία. Κράτα αυτό.
Εντάξει.
Έχω συνηθίσει να φοράω τη μάσκα.
Κοίτα εδώ. Μου θυμίζει τον Στιβ.
-Αυτά είναι. -Ναι; Κάνε άκρη.
Τράβα.
Τι; Δεν καταλαβαίνω.
-Ίσως μας πρόλαβε κάποιος άλλος. -Όχι, αδύνατον.
Τόση έρευνα, τόσος σχεδιασμός. Τόσες ιστορικές διασταυρώσεις.
-Η Τζίτζι μου έπρεπε να είναι εδώ. -Ποια;
Υποτίθεται ότι θα είχαμε ένα τέτοιο σπίτι μαζί, θα γερνούσαμε μαζί.
Μωρό μου, μου λείπεις. Πάρε με ένα τηλέφωνο.
Να πάρει. Σε κλείνω. Πάρε με τηλέφωνο. Εντάξει.
Κόκκινος συναγερμός!
Κόκκινος συναγερμός. Κινδυνεύουμε. Πάμε, πάμε!
Λοιπόν, ομάδα. Η μαμά κι εγώ θα πιάσουμε τους ιμάντες.
Φιν, εσύ κι η Αλέξις πιάστε από πίσω.
Το βάρος να είναι ισορροπημένο κι απ' τις δύο πλευρές.
Λοιπόν, Αλέξις, Φιν. Έρχομαι προς τα εσάς.
-Τι; Το φάντασμα! -Δέντρο!
ΑΓΙΟΒΑΣΙΛΗΔΕΣ, ΞΩΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΓΚ ΝΟΓΚ
Ναι!
-Σίγουρα είδες κάτι; -Ναι! Εδώ στο παράθυρο ήταν.
Έχεις ακουστά το παραμύθι με τον ψεύτη βοσκό;
Αν χάλασε η ζακέτα μου, θα σε σκοτώσω!
Να δούμε αν είναι όλα στη θέση τους.
Φιν, έλα δω. Να ηρεμήσουμε και να το συζητήσουμε.
Λείπουν μπισκότα! Κοιτάξτε!
Στο πρωινό υπήρχαν έξι μπισκότα. Τώρα είναι μόνο τέσσερα.
Αυτό δείχνει ότι κάποιος με παράκουσε όταν είπα όχι μπισκότα για πρωινό.
Και δείτε. Η παγίδα φαντασμάτων μου.
Το φάντασμα βγήκε. Ήρθε από το υπόγειο.
-Αυτό είναι ανατριχιαστικό. -Μην τον ενθαρρύνεις.
Πες στον γιο σου να μη φοβάται.
-Ανατρίχιασα κι εγώ. -Τίποτα δεν ήρθε από το υπόγειο.
-Φέρεστε όλοι σας ανόητα. -Έχει δίκιο. Δεν υπάρχει τίποτα εκεί.
-Και θα πάω να κοιτάξω. -Μπαμπά, στάσου.
Λοιπόν, θα ανάψω το φως. Και...
-Για όνομα. -Τηγάνι και φύγαμε.
Εντάξει. Εντάξει.
Όλα εντάξει. Μια χαρά τα βλέπω.
Μια χαρά. Εντάξει.
Εντάξει. Παιδιά, δεν είναι κανείς εδώ. Δεν χρειάζεται να φοβόμαστε.
Ένα κλαδί είναι μόνο. Τίποτα άλλο.
Ένα κλαδάκι μόνο.
Πάμε, πάμε. Μην αργήσουμε.
Πάμε! Μ' ακούτε;
Οικογένεια. Μ' ακούτε;
Το αφεντικό θέλει να είμαστε στην ώρα μας. Βιάσου.
Προσπαθώ να αποφασίσω.
Μήπως είναι υπερβολική η γραβάτα; Τι λες;
Ό,τι σ' ευχαριστεί, αγάπη μου.
Εμένα με νοιάζει να φτάσω στην ώρα μου και να φοράς παντελόνι.
Παντελόνι; Κυριλέ.
Αλέξις.
Φεύγουμε για το χριστουγεννιάτικο πάρτι σε πέντε λεπτά.
-Γιατί δεν μου το είπες; -Σου το είπα πολλές φορές.
Νέο αφεντικό, κάλαντα, εγκ νογκ, σου λένε τίποτα όλα αυτά;
Καλά περάσαμε χθες. Είναι ανάγκη να το ξανακάνουμε;
Ναι, είναι.
Τι κάνεις; Σε φωνάζω.
-Κλείσ' το. -Άλλη μια πίστα.
Σε παρακαλώ, κοντεύω να κερδίσω.
Τελειώνω.
-Δεν θα το συζητήσουμε. -Μαμά, όχι!
Ήμουν έτοιμος να κατεδαφίσω τη θωρακισμένη βάση.
Την κατεδαφίζεις αύριο. Γρήγορα, θ' αργήσουμε.
-Γιατί δεν πάτε χωρίς εμένα; -Μη βαρυγκωμάς.
Χριστουγεννιάτικο πάρτι είναι. Θα έχει κι άλλα παιδιά.
Θα πρέπει να μιλάω. Θα μου κάνουν ερωτήσεις και... Θα τραγουδήσω κιόλας;
Ξέρω ότι φοβάσαι το καινούριο...
...αλλά δεν θα μεγαλώνω ένα παιδί που φοβάται ό,τι δεν είναι σε οθόνη!
Φόρα παπούτσια. Πάω να σκοτώσω την αδερφή σου.
-Τι γίνεται; -Κάποιος πήρε τα "ακουστικά" μου.
-Τι; -Τέλος.
Οικογενειακή ανακοίνωση!
Δεν θα γυρίσουμε στην Καλιφόρνια, ούτε λόγω των φαντασμάτων...
...ούτε εξαιτίας φτηνών εφηβικών κόλπων ούτε για κανένα λόγο.
Θα μάθουμε να αγαπάμε αυτήν την περίεργη πόλη...
...κι αυτό το ανατριχιαστικό σπίτι, επειδή πρέπει.
Δεν φτάνει που μας έφερες εδώ απ' την άλλη της χώρας.
Πρέπει και να χαμογελάμε ψεύτικα, για να μην έχεις τύψεις εσύ;
Προτιμάς να μην έρθεις;
-Θέλεις να μείνεις εδώ; -Εννοείται.
Ίσως να συμπαθήσω το μέρος αν δεν είμαστε συνέχεια μαζί.
Εντάξει, τέλεια! Μείνετε εδώ...
...όσο εγώ κι ο μπαμπάς σας θα διασκεδάζουμε.
-Σοβαρά; -Αν θέλετε να μείνετε εδώ, μείνετε!
-Εντάξει. -Αλλά υπό όρους.
Πρώτα απ' όλα, θα προσέχεις τον Φιν.
-Κάτσε. -Μια χαρά.
-Και όχι βιντεοπαιχνίδια. -Μαμά!
Ούτε παιχνίδια, ούτε τηλεόραση, ούτε μουσική, ούτε κινητό.
-Άσ' της το τηλέφωνο. -Αυτοί είναι οι κανόνες. Όχι τηλέφωνο.
-Για ώρα ανάγκης. Ευχαριστώ.
Εντάξει, κινητό για ώρα ανάγκης μόνο. Τέλεια.
Χαίρομαι που είναι όλοι ευχαριστημένοι.
Παιδιά...
Μπράβο που δεν συμμετέχετε στην οικογένεια. Καλά Χριστούγεννα!
Θα σας πάρουμε τηλέφωνο από το πάρτι. Να είστε φρόνιμοι.
Δεν έχουμε ξανανευριάσει τόσο πολύ τη μαμά.
Καλά.
Είμαστε οι δυο μας, λοιπόν.
Είσαι μόνος σου, παλαβιάρη. Με αφήνεις ήσυχη, σε αφήνω ήσυχο.
-Αυτή είναι η συμφωνία. -Τι;
Μα μου πήρε το χειριστήριο. Τι θα κάνω;
Δεν με νοιάζει. Ό,τι θες. Είμαστε μόνοι στο σπίτι.
Άραγε τις πουλάνε ξεχωριστά;
Πρέπει να σταθεροποιήσω τον αστράγαλό μου. Τέλεια.
-Ποια είναι η Τζίτζι; -Όποια θέλει.
Τι; Ποια είναι η Τζίτζι;
Στο θησαυροφυλάκιο είπες "Η Τζίτζι μου έπρεπε να είναι εδώ".
Θέλω να ξέρω ποια ψάχνουμε πραγματικά.
Μήπως κανένα πτώμα;
Ελάτε εδώ.
Η Τζίτζι ήταν η προγιαγιά μου...
...και αν θέλετε να ξέρετε, είναι η Χήρα.
Ναι.
Ο Έντβαρτ Μουνκ μαγεύτηκε από την ομορφιά της...
...και τη ζωγράφισε σ' ένα αριστούργημα.
Στον πίνακα, κάθεται με τα παιδιά της.
Την οικογένειά της. Τη δική μου οικογένεια.
Ο καμβάς εκλάπη πριν δεκαετίες, αλλά θα τη βρω.
Μου ανήκει.
-Είσαι καλά, γλυκιά μου; -Ναι, γιατί;
Γιατί κρατάς ακόμη το χειριστήριο του Φιν.
Ευχαριστώ.
Απλώς... δεν ξέρω.
Θέλω να τον κάνω να βγει λίγο έξω...
...αλλά μήπως δεν έπρεπε να τον αφήσουμε μόνο του σε καινούριο σπίτι;
Λίγες ώρες απόσταση δεν πειράζει...
...και ίσως μάθουν να είναι υπεύθυνοι.
Ναι.
Πηδάω πάνω στον καναπέ!
Δεν με νοιάζει!
Τρώω βρόμικο!
Δεν με νοιάζει!
-Έσπασα ένα φωτιστικό! -Δεν σ' ακούω! Και δεν με νοιάζει.
Με λένε Μπάξτερ. Φιν Μπάξτερ.
Ρομπομάδα 256, έτοιμοι να διεισδύσουμε στον πυρήνα;
Μάλιστα, κύριε διοικητά.
Προωθητήρες έτοιμοι σε τρία, δύο, ένα.
Επίθεση!
Φοβερό!
Φοβερό.
Κοίτα πάρτι.
Γεια. Χαίρω πολύ. Ωραία.
-Κοίτα πόσοι Αγιοβασίληδες. -Δες εκεί.
Καλώς την. Το νέο μας μέλος.
Ευχαριστώ. Θα τα πούμε.
Κύριε Κάρσον, ευχαριστούμε που μας καλέσατε.
Μα βέβαια. Τώρα ανήκεις στην οικογένεια Κάρσον.
-Εδώ. Χαμογελάστε. -Ένα λεπτό!
Χριστέ μου.
Άλμπερτ, δεν σε πληρώνω για να χαζεύεις.
Φέρε ένα εγκ νογκ στη νέα μας αντιπρόεδρο.
Όχι, συγγνώμη. Είναι ο σύζυγός μου, ο Κέρτις.
-Τι; -Είμαι ο σύζυγός της, ο Κέρτις.
-Πώς είστε; -Θεέ μου.
Λάθος μου.
Είναι φτυστός ο Άλμπερτ, ο μπάτλερ μου. Μακαρίτης τώρα.
-Λυπάμαι. -Κι η γραβάτα είναι ίδια!
Σου το είπα για τη γραβάτα.
Έχεις σκεφτεί ποτέ να αναλάβεις καθήκοντα υπηρέτη;
-Όχι, αλλά σίγουρα θα μπορούσα. -Κι έχεις και παιδιά.
-Επτά! -Δύο.
Καλύτερα. Τόσα χεράκια να σε αρπάζουν.
Τα κουτσούβελα;
Ακόμη προσαρμόζονται στη μετακόμιση...
...κι είπαμε να τα αφήσουμε σπίτι.
Τέλεια! Περισσότερα γλυκά για τους υπόλοιπους.
Προσέλαβα τους καλύτερους Αγιοβασίληδες με αληθινή γενειάδα...
...για να σερβίρουν τα κοκτέιλ.
Να ένα. Ορμάτε.
ΡΟΜΠΟΜΟΝΟΜΑΧΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΠΤΕΝ ΟΒΕΡΚΙΛ;
Αυτήν τη φορά, θα σε τσακίσω.
Ναι!
ΧΑΜΗΛΗ ΜΠΑΤΑΡΙΑ
Τι συμβαίνει; Τι γίν... Όχι! Όχι οι μπαταρίες.
Έλα, άνοιξε. Άνοιξε!
Θεέ μου. Όχι, όχι, όχι!
Όχι! Θεέ μου!
Εντάξει.
Ναι! Ωραία.
Όχι!
Όχι.
-Γεια. Πώς τα πάτε εκεί; -Ήσυχα, ούτε μουσική ούτε τηλεόραση.
-Εγώ διαβάζω. -Ναι, καλά.
Αλήθεια. Ένα άρθρο για τα κραγιόν.
Δεν είναι Πόλεμος και Ειρήνη, αλλά διαβάζω.
Εντάξει. Ο Φιν;
Είναι κάτω και παίζει επιτραπέζια με το παιδί του χιονιού.
Αλήθεια; Τέλεια!
Χιονίζει πολύ. Είστε αρκετά ζεστοί;
Ναι. Δεν χρειάζεται να παίρνεις κάθε 5 λεπτά να βλέπεις τι κάνουμε.
-Το τηλέφωνο είναι για ώρα ανάγκης. -Καλά.
Θα σου στείλω μήνυμα στην επιστροφή. Σ' αγαπώ.
Κι εγώ. Γεια.
Θα με βοηθήσεις τώρα; Δέκα δευτερόλεπτα θα κάνεις.
Εντάξει, θα πάω να πάρω την παλιομπαταρία σου.
Και μετά θα πάω στο εμπορικό, αλλά μην πεις στη μαμά ότι βγήκα.
-Σύμφωνοι; -Σύμφωνοι.
-Τι ήταν αυτό; -Μην είσαι κότα.
Την πήρα. Πάμε!
Γιατί πιστεύεις ότι εδώ κάτω μένει φάντασμα;
Γιατί βρήκα το δωμάτιό του.
Κοίτα.
Μα ήταν κλειδωμένη, τη δοκίμασα! Θα την άνοιξε το φάντασμα.
Αν θες να με τρομάξεις, δεν πρόκειται.
Ίσως απλώς φαίνεται άδειο.
Στο "Robo Infantry 2", βρίσκεις δωμάτια που φαίνονται άδεια...
...αλλά έχουν μυστική πόρτα.
Εδώ δεν είναι χαζό βιντεοπαιχνίδι. Δεν υπάρχει μυστική πόρτα.
-Τι λες... -Τώρα!
Είπα ότι τα μυστικά δωμάτια είναι παγιδευμένα;
Έλα.
Φοβερή φάση.
Εντάξει, το είδαμε. Πάμε τώρα.
-Τι ανατριχιαστική οικογένεια. -Ναι.
Περίμενε. Έλα δω. Έλα να δεις κάτι.
Κοίτα. Κοίτα τα μάτια της ηλικιωμένης.
Νομίζω... νομίζω πως κουνιούνται.
Σαν να μας παρακολουθεί.
Όχι. Εσένα παρακολουθεί.
Πλάκα έκανα.
Τι έχουμε εδώ;
"Αν ακουμπήσεις τα ποτά μου, θα το μετανιώσεις. Κουτσός".
Τι; Να πάρει!
Τηλέφωνο, τηλέφωνο.
Φιν! Φιν, κλείστηκα μέσα! Άνοιξε την πόρτα!
Φιν! Έλα κάτω! Φιν, μ' ακούς;
Φιν! Μ' ακούς;
Τι θα 'λεγες να την κάνουμε;
Θα αργήσουμε να κατέβουμε το βουνό με τέτοιο καιρό.
-Καλή ιδέα. -Ναι;
Να γυρίσουμε πριν την ώρα του ύπνου, μήπως φοβάται ο Φιν.
Σ' αγαπώ.
Ορίστε.
-Οπότε χαιρέτισέ τους. -Με συγχωρείτε!
-Εγώ θα... -Στην άκρη.
Έχω καλά και άσχημα νέα.
Τα άσχημα είναι...
...ότι η καταιγίδα χειροτέρεψε.
Όλοι οι δρόμοι του βουνού θα κλείσουν προσωρινά.
-Τι; -Με συγχωρείτε. Για πόσο;
-Καλή ερώτηση, Κάρλα. -Κάθριν με λένε.
Για τους πίσω, η Κάρλα Μπάξτερ, η νέα μας αντιπρόεδρος...
...ρώτησε για πόσο αναμένεται να είναι κλειστοί οι δρόμοι.
Δεν έχω ιδέα.
Μα τα καλά νέα είναι ότι υπάρχει άφθονο εγκ νογκ, έτσι;
-Πάνω τους, Αγιοβασίληδες. -Τα παιδιά.
Εδώ είμαι! Φιν, είμαι κάτω!
Ποιος χτίζει τέτοιο σπίτι; Χάλι.
Στον εαυτό μου μιλάω.
Αλέξις;
Έφυγες κιόλας;
"Θα μείνουμε λίγο παραπάνω. Έχει πίτσα στην κατάψυξη.
Ο Φιν να κοιμηθεί στις 10 π.μ."
Η συμφωνία είναι συμφωνία.
ΟΛΑ ΚΑΛΑ! ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΟΥΜΕ. ΜΗΝ ΑΝΗΣΥΧΕΙΤΕ.
-Εντάξει. -Εντάξει.
Ας περάσουμε όσο καλύτερα γίνεται.
Ναι. Πάω να σου φέρω εγκ νογκ.
Όχι αυτήν τη φορά.
Δεν θα με νικήσεις ποτέ!
Όχι!
Αφού δεν είχες παλμικές χειροβομβίδες.
ΦΙΝ: ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ;
ΤΣΟΠ ΣΟΥΙ ΣΑΝΓΚΑΗ
Ναι.
ΦΙΝ: ΠΩΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ;
ΑΠΟΔΟΧΗ ΦΩΝΗΤΙΚΗΣ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑΣ;
Συνέχεια με κερδίζεις. Πώς το κάνεις αυτό;
-Ο Άντι είσαι; -Ποιος είναι ο Άντι;
-Πόσων ετών είσαι, φίλε; -Δέκα.
Νόμιζα ότι ήσουν ο άλλος που παίζω.
Αν ήξερα ότι είσαι παιδί, δεν θα σε σκότωνα τόσες φορές.
-Και τι έγινε που είμαι δέκα; -Όχι, είσαι πολύ καλός.
Απλά να κάνεις οικονομία στα πυρομαχικά.
Ξέρεις τι σημαίνει "οικονομία";
-Μικρός είμαι, όχι ηλίθιος. -Σωστά. Συγγνώμη.
-Πώς έγινες τόσο καλός; -Με εξάσκηση.
Πρέπει να αφιερώνεις 10-14 ώρες ημερησίως στο παιχνίδι.
Οι γονείς μου με αφήνουν να παίζω μόνο μία ώρα.
Αυτό είναι το πρόβλημά σου. Εγώ μένω μόνος, οπότε...
Μπορείς να παίζεις παιχνίδια μέρα νύχτα...
...και δεν σου λένε να μαζέψεις το δωμάτιό σου;
Ναι, αυτό είναι το καλό όταν σπουδάζεις.
Καταπληκτικό.
Ζήτησα το πακέτο επέκτασης για τα Χριστούγεννα.
Εσύ τι ζήτησες;
Δεν ασχολούμαι, αφού δεν μένω πια με τους γονείς μου.
-Δεν θα τους επισκεφτείς, δηλαδή; -Όχι.
Δεν έχω λεφτά για αεροπορικά εισιτήρια τώρα.
-Δεν θα πάρεις δώρο, δηλαδή; -Κάτι θα μου στείλουν.
Αν είσαι μόνος, δεν είναι αληθινά Χριστούγεννα.
Δεν το σκέφτηκα ποτέ έτσι.
Θα σου κάνω εγώ παρέα.
-Θες να ξαναπαίξουμε; -Ναι, θα σου δώσω και συμβουλές.
Πρέπει να κλείσεις;
Πιστεύεις στα φαντάσματα;
Φιν, αυτό το επίπεδο ύπαρξης έχει πολλά μυστήρια.
Εντάξει, ένα κλαδί είναι μόνο. Ένα κλαδί.
Ο Κουτσός.
-Εντάξει, περίμετρος καθαρή. -Καμία κίνηση. Όλα καλά.
Δεν θέλω να σας ανησυχήσω...
...αλλά νομίζω πως είδα κάποιον στο παράθυρο επάνω.
Ένα τρεμόπαιγμα, μια σκιά, κάτι.
Ο άλλος μού είπε ότι το σπίτι είναι στοιχειωμένο.
Ο γκάνγκστερ που έκλεψε τον πίνακα δολοφονήθηκε στο σπίτι.
Δεν το είπες αυτό.
Ίσως δεν θέλει να αγγίξει κανείς τον πίνακά του.
Αν είχαμε φασκόμηλο, θα μπορούσαμε να το εξαγνίσουμε.
Μη λες βλακείες.
-Δεν θέλω να αναστατώσω φάντασμα. -Ό,τι και να λες, θα μπούμε.
Πάμε να πάρουμε τα εργαλεία σου. Κι εσύ, έλα.
-Φίλε, μ' ακούς ακόμα; -Το φάντασμα. Ξανάρθε.
Μήπως είδες κανένα θρίλερ;
Τι; Όχι.
Να μην κάθεσαι ως αργά και βλέπεις ακατάλληλες ταινίες.
Ακούγεται δελεαστικό, αλλά αν το δεις, το είδες.
Κάτι πρέπει να κάνω.
-Κρύψου κάτω απ' τις κουβέρτες. -Δεν βοηθάς.
Επιστρέφω.
Είπες ότι πήγαν σε πάρτι.
Το φάντασμα είναι. Το φάντασμα.
Δεν μπορεί.
Ξέρω τι είναι. Κάποιος μηχανισμός ασφαλείας.
-Ή δεν πήγαν όλοι στο πάρτι. -Μη λες βλακείες.
Άγιος Βασίλης, ξωτικά, εγκ νογκ.
Οι άνθρωποι στις κωμοπόλεις γουστάρουν τέτοιες βλακείες.
Δεν ξέρω.
-Έχω άσχημο προαίσθημα. -Κι εγώ το νιώθω.
Δεν υπάρχουν φαντάσματα, ανόητοι.
Θεέ μου, ακούστε τι λέτε. Πάμε.
Δεν μπαίνω σε στοιχειωμένο σπίτι μες στη νύχτα. Δεν τρελάθηκα.
Έχω ανατριχιάσει ολόκληρη. Κόκκινος συναγερμός.
-Κόκκινος συναγερμός. -Ελάτε πίσω.
Πέτυχε. Το φάντασμα έφυγε.
Φιν!
Τι είναι αυτό;
Φιν!
-Αλέξις; -Φιν.
-Φιν! -Είσαι σπίτι;
Φιν!
-Μαμά; -Φιν!
Μπαμπά;
Φιν!
Φιν, εγώ είμαι.
-Αλέξις; -Βγάλε με από δω.
-Παγιδεύτηκα στο υπόγειο. -Στο μυστικό δωμάτιο;
Ναι, ηλίθιε, σε φώναζα.
Είμαι στο πάνω μπάνιο.
-Νόμιζα ότι ήσουν στο εμπορικό. -Μακάρι να ήμουν στο εμπορικό.
-Η μαμά κι ο μπαμπάς; -Έστειλαν μήνυμα. Θα καθυστερήσουν.
Τέλεια.
Είναι ανατριχιαστικά εδώ κάτω. Πρέπει να με βγάλεις, τώρα.
Εντάξει.
Εντάξει. Εντάξει.
Εντάξει, ας δοκιμάσω αυτό.
Εντάξει.
Με τι κόβεις θησαυροφυλάκιο;
Δεν μ' ακούει.
Θα σε βγάλω με κάποιο τρόπο. Το υπόσχομαι. Δεν μ' ακούει.
Γεια σου, Φιν.
-Κι άλλο χιόνι. -Το βλέπω.
Θες να φτιάξουμε χιονόμπαλες; Ξέρω να φτιάχνω τέλειες χιονόμπαλες.
Δεν μπορώ τώρα. Η αδερφή μου παγιδεύτηκε στο υπόγειο.
-Πάω να αγοράσω κάτι για να τη βγάλω. -Ωραία.
Τα λέμε μετά.
Συγγνώμη.
Είναι $2.152,71.
Σε τι όνομα να την κόψω;
Δεχόμαστε επιταγές μόνο με έγκυρο δίπλωμα οδήγησης.
Το άφησα στο άλλο παντελόνι.
Τι παίρνω με $1,68;
Καλές γιορτές. Καλά Χριστούγεννα.
-Συγγνώμη. -Πρόσεχε, νεαρέ. Γιατί βιάζεσαι;
Έπιασε πουθενά φωτιά;
-Ένας αμερικάνο. -Ευχαριστώ.
Ένας μόκα λάτε κολοκύθας με έξτρα σαντιγί.
Ευχαριστώ. Αλλά και πάλι δεν μπαίνω στο σπίτι.
Τι πρέπει να κάνω, χαϊβάνια...
...για να ολοκληρώσετε τη δουλειά σας;
Δηλαδή να διαρρήξετε ένα άδειο σπίτι και να κλέψετε έναν απλό πίνακα;
Πείτε μου, σας παρακαλώ.
-Όχι φάντασμα. -Κι άλλα λεφτά.
-Ναι, κι άλλα λεφτά. -Κι άλλα λεφτά; Αστειεύεστε βέβαια.
Εσύ γέμισες λάσπη και ψίχουλα τον τόπο...
...κι εσύ τα έκανες μαντάρα στις τσίλιες σαν ερασιτέχνης.
Και θέλετε μεγαλύτερο μερίδιο; Ελάτε τώρα.
Θέλεις πίσω την Τζίτζι σου.
Κάναμε μια συμφωνία.
25% για σένα, 25 για τον βλάκα από δω...
...και 50 για μένα.
Η συμφωνία αλλάζει τώρα με το φάντασμα.
50% για μένα, 50% για την Τζέσικα...
...25% για σένα.
-Τι; -Θα το μοιράσουμε στα τρία.
Αλλιώς φεύγουμε και αποχαιρετάς την Τζίτζι.
Είσαι άπονη.
-Θες να τελειώσουμε το φρούριο; -Δεν μπορώ τώρα.
Κάτι κλέφτες σχεδιάζουν επίθεση στο νέο μου σπίτι.
-Μόνο εγώ μπορώ να το υπερασπιστώ. -Ωραία. Τα λέμε μετά.
ΠΟΛΕΜΟΣ & ΕΙΡΗΝΗ
-Αλήθεια τώρα; -Αλέξις!
Το σπίτι δεν είναι στοιχειωμένο. Το ληστεύουν.
Δεν είναι παιχνίδι, Φιν.
Έκανα λάθος για το φάντασμα, αλλά υπάρχουν κλέφτες...
Άσε τις βλακείες και βγάλε με από δω.
Ή βρες κάποιον που μπορεί.
Θέλεις κι άλλες συμβουλές;
Κλέφτες επιτίθενται στο σπίτι μου. Είμαι υπό πολιορκία.
-Για ποιο παιχνίδι μιλάς; -Σε λίγο έρχονται.
Πώς θα τους εμποδίσω να μπουν;
Είναι παιχνίδι υπεράσπισης πύργου;
-Σαν την πίστα 17 στο "Robo Infantry 3". -Ακριβώς.
Τι ικανότητες έχει ο χαρακτήρας σου;
-Είμαι καλός στις παγίδες. -Τέλεια.
Μη βάλεις μια-δυο.
Το κλειδί είναι να απλώσεις τις άμυνές σου, εντάξει;
Πρέπει να βρω αδύναμα σημεία και να στήσω αποτρεπτικά μέσα.
Για να κερδίσεις, χρειάζεσαι παγίδες που ενεργοποιούνται μόνες τους.
Σαν τις παλμικές χειροβομβίδες σου.
Βρήκες το μυστικό μου.
Πόσα πυρομαχικά έχεις;
Κανένα.
Μόνο ένα κουβάρι σπάγκο.
Πρέπει να το πάρω αυτό το παιχνίδι. Οπότε δεν έχεις πολλά πράγματα.
-Θα χρησιμοποιήσω το περιβάλλον. -Τέλεια.
Έτσι παίζονται αυτά τα παιχνίδια.
Να είσαι δημιουργικός και να βρεις άλλους πόρους.
-Ναι, μπορώ. -Το ξέρω ότι μπορείς.
Είσαι πολύ έξυπνο παιδί. Σκέψου τις λεπτομέρειες.
Αν θελήσεις καμιά συμβουλή, θα είμαι ονλάιν για τα επόμενα...
...8-10 χρόνια, πιθανόν.
-Ξέρεις τι λέει ο μπαμπάς μου; -Τι;
"Πρέπει να βγαίνεις έξω πού και πού, φίλε.
Να απολαμβάνεις τον αληθινό κόσμο, είναι το καλύτερο παιχνίδι".
Το μόνο παιχνίδι που πρέπει να φοβάσαι στο σπίτι είμαι εγώ.
Δείτε εδώ.
Βλέπεις; Το σπίτι είναι στοιχειωμένο.
-Ξέρει ότι ερχόμαστε. -Αλήθεια;
Το φάντασμα χρησιμοποίησε τον κουβά;
-Έχει δίκιο. -Ελάτε τώρα.
-Συγκεντρωθείτε εδώ. -Καλά.
Δεν είμαστε ληστές της κακιάς ώρας.
Δεν θα μας εμποδίσει ένας γλιστερός διάδρομος.
-Λοιπόν. Ακολουθήστε με. -Εντάξει.
Γκαραζόπορτες, ο πιο εύκολος τρόπος να μπεις.
Ωραία.
Γρήγορα.
-Έχει κολλήσει σε κάτι. -Σε κάτι υπερφυσικό;
-Σκάσε. Πήγαινε βοήθησέ την. -Έλα.
Άντε.
Σταματήστε τις βλακείες.
Τζέσικα, κάνε τον γύρο του σπιτιού. Δες αν έχει κανένα ανοιχτό παράθυρο.
Κι εσύ, κύριε πρόεδρε, μπες στο γκαράζ.
Το σπίτι έχει δικό του μυαλό.
Αντίθετα με κάποιον άλλον.
Χάλι.
Τι κοιτάς;
Μπήκες;
Πήγαινε άνοιξε την μπροστινή πόρτα.
Σταμάτα! Σταμάτα! Σινκλέρ!
Δεν φοβάμαι κανένα φάντασμα.
Πολύ χρήσιμος ο Ρούντολφ.
Εντάξει.
Εντάξει. Τέλεια.
Ωραία.
Χριστέ μου.
Εντάξει.
Τι έχεις να πεις τώρα;
Μ' έπιασε το σπίτι.
Αηδία.
Κλέφτες έργων τέχνης;
Τέλεια. Η περίμετρός μου κρατάει καλά.
Έψαξα στο ίντερνετ και δεν βρίσκω το παιχνίδι που παίζεις.
Δεν είναι παιχνίδι, είναι αληθινό. Γι' αυτό είναι τόσο ωραίο.
Μάλιστα. Συγγνώμη.
Κάτσε. Μια στιγμή.
Δηλαδή είσαι ένα δεκάχρονο αγόρι...
...που το άφησαν μόνο του και θέλουν να μπουν αληθινοί κλέφτες;
Ναι, και η αδερφή μου είναι παγιδευμένη στο υπόγειο. Σ' αφήνω.
Θεέ μου. Περίμενε.
Πρέπει να καλέσω την αστυνομία, τους γονείς σου, κάποιον.
-Πού μένεις; -Λυπάμαι.
Δεν μπορώ να δώσω τέτοιες πληροφορίες.
Ξέρεις, κίνδυνος αγνώστων.
Κίνδυνος αγνώστων;
-Προσπαθούν να μπουν στο σπίτι σου. -Σ' αφήνω.
Δεύτερο κύμα.
Φιν. Φιν!
-Φιν. -Αδερφή!
Οι άμυνές μου κρατάνε.
Είπες ότι είναι κλέφτες έργων τέχνης, άρα ψάχνουν τον πίνακα...
...άρα έρχονται σ' εμένα. Πάρε την αστυνομία.
Πάρε τη μαμά και τον μπαμπά. Πάρε κάποιον ενήλικο.
-Με ακούς; -Το κινητό σου είναι νεκρό.
Μην ξεχνάς να το φορτίζεις.
Αλλά είναι ωραία. Νομίζουν ότι είμαι φάντασμα.
Ας νομίζουν ότι είσαι κι ο Άγιος Βασίλης.
Αν φτάσουν σ' εσένα, θα εφαρμόσουμε το σχέδιο Β.
Μα τι λες; Ποιο σχέδιο Β;
Γεια, Αλέξις εδώ.
Είμαι απασχολημένη. Αφήστε μήνυμα και θα σας πάρω.
-Ακόμη τηλεφωνητής βγαίνει; -Κάτι συμβαίνει.
Θέλω... πρέπει ν' ακούσω τη φωνή τους.
Μάλλον θα κοιμούνται.
Γι' αυτό δεν απαντούν. Είναι αργά.
Ίσως, αλλά δεν θα μας ειδοποιούσαν;
Θέλω ν' ακούσω από το στόμα τους ότι είναι καλά.
-Το ξέρω. Κι εγώ, αλλά... -Την προσοχή σας, παρακαλώ.
Μόνο καλά νέα αυτήν τη φορά.
Οι δρόμοι θα έχουν ανοίξει σε τρεις μέρες, τέσσερις το πολύ.
-Ο κίνδυνος θα περάσει. -Τι;
Κύριε Κάρσον.
Αν έχετε απορίες, ρωτήστε τον υπηρέτη μου εκεί.
Όχι. Όχι, δεν... Λυπάμαι. Δεν εργάζομαι εδώ. Όχι.
Κύριε, είναι απαράδεκτο τρεις μέρες.
Ο κόσμος πρέπει να πάει σπίτι του. Εγώ πρέπει να πάω τώρα.
Έχω δύο καταπληκτικά παιδιά, είναι μόνα τους, δεν τα βρίσκω...
-...και πρέπει να πάω στο σπίτι αμέσως. -Ναι...
Ας είναι σνοουμομπίλ, ελικόπτερο... Βάλτε μπρος το εκχιονιστικό.
Θα το οδηγήσω μόνη μου. Δεν είναι έκτακτη ανάγκη του πάρτι.
Είναι έκτακτη ανάγκη της μαμάς.
Θέλω να γυρίσω στα παιδιά μου. Καταλαβαίνετε;
Λυπάμαι, αλλά είναι πιο σημαντικό από τη δουλειά μου.
Αν θέλετε να με απολύσετε, κάντε το.
Εδώ μιλάμε για πίτμπουλ, έτσι;
Τυχαίνει να έχω κάτι γνωστούς...
...στην Υπηρεσία Δασών που μου χρωστάνε χάρη.
-Ευχαριστώ. Ευχαριστώ. -Ωραία. Ευχαριστούμε.
Βοήθεια! Βγάλτε με από δω! Σινκλέρ!
Χιουζ, βοήθεια! Γρήγορα!
Σας παρακαλώ.
Γρήγορα, τραβήξτε με.
-Τα χάλια σου έχεις. -Τα χάλια σου έχεις.
Βοηθήστε με. Βγάλτε με από δω.
Πιάσε το ένα πόδι, θα πιάσω το άλλο.
-Λοιπόν. Με το τρία. Ένα... -Περιμένετε!
...δύο, τρία.
Πονάω. Σταματήστε.
-Μη χτυπιέσαι. -Μη μου ρίχνετε ξυλιές.
Μην κλωτσάς.
Πώς τολμάς; Θεέ μου.
Πρόσεχε. Πήγαινε γρήγορα, αλλά πρόσεχε.
Τι στο καλό; Εμπρός;
-Κυρία Μπάξτερ, καλώ για τον γιο σας. -Ποιος είναι;
Δεν με ξέρετε, αλλά ο γιος σας είναι καλά.
-Πώς ξέρεις τον γιο μου; -Είναι περίπλοκο.
-Γνωριστήκαμε ονλάιν και... -Τι;
Λάθος ακούστηκε.
Ποιος είσαι και πού βρήκες το τηλέφωνό μου;
Χάκαρα την καρτέλα του Φιν και βρήκα τα στοιχεία σας.
Ανησυχώ μήπως του συμβεί κάτι κακό.
Τι, απειλείς τον γιο μου;
-Τι; -Τι; Όχι.
Κοιτάξτε. Λέγομαι Σάιμον Χάσλερ. Η κόρη σας είναι στο υπόγειο.
-Απήγαγες τα παιδιά μου; -Τι;
-Όχι, ξέρω ότι ακούγεται τρελό... -Θα πάρω την αστυνομία, ανώμαλε!
Να σας εξηγήσω.
Θα σε καταστρέψω!
Δεν πήγε όπως υπολόγιζα.
Τι διάολο γίνεται εδώ;
-Το φάντασμα. Τσατίσαμε τους νεκρούς. -Σκάσε.
Πρέπει να βρούμε τρόπο να μπούμε στο σπ...
Ένα ανοιχτό παράθυρο πάνω. Τι...
Πάω πάνω. Βοήθησέ την.
Θεέ μου. Περίμενε.
Τι κάνεις; Όχι, μην τραβάς.
Σπρώξε. Μέσα θέλεις να μπεις.
Ηλίθιε.
Τι έπαθες εσύ;
Φύγε από πάνω μου.
Η πλάτη μου.
Να 'σαι καλά.
Τι;
Θεέ μου. Τι;
Ρούντολφ.
Το νιώθεις; Σαν κάποιος να μας παρακολουθεί.
Θεέ μου.
Ας προχωρήσουμε. Από δω.
-Τι κάνεις; -Μπισκότα.
-Μην το φας. -Τι;
Όταν φοβάμαι, χρειάζομαι γλυκό. Πνίγω τον πόνο μου.
Όχι, όχι. Ο Σινκλέρ είπε να μην το κάνεις.
Τι;
Σαν τον Άγιο Βασίλη είσαι.
Να πάρει.
Πολύ καλό. Πολύ αστείο. Ποιος το έκανε;
Ποιος το έκανε; Έλα. Λέγε.
Δεν πιστεύω στα φαντάσματα, εντάξει;
Ναι. Ναι, ωραίο κόλπο.
Ξέρω ότι προσπαθείς να με κάνεις να πιστέψω, αλλά θα αποτύχεις.
Γιατί δεν πιστεύω!
Ποιος τόλμησε να μπει στον χώρο μου και να μην πιστεύει;
Θα πιστέψεις, γιατί...
...είμαι αληθινό.
Τι;
Είμαι το φάντασμα του Κουτσού.
Και θα πιστέψεις σ' εμένα.
Πιστεύω. Πιστεύω.
Δεν είσαι φάντασμα.
Είσαι ένα απαίσιο αγοράκι.
Όχι, όχι, όχι.
Όχι! Όχι!
Πάμε! Πάμε! Πάμε!
Μπείτε μέσα.
Πάμε! Πάμε! Πάμε!
-Σήκω πάνω! Σήκω πάνω! -Τι;
Πού είναι τα παιδιά; Πού είναι τα παιδιά;
Παρεξήγηση. Εγώ βιντεοπαιχνίδια παίζω.
Όπλο!
Ήρεμα. Ήρεμα.
Σας το είπα ότι δεν ήταν φάντασμα. Είναι αυτός ο απαίσιος...
Να τος. Χριστέ μου. Πιάστε τον!
Πιάστε τον! Πιάστε τον!
Έλα δω, μικρέ.
Σ' έπιασα. Τον έπιασα.
Τον έπιασες; Ναι. Ωραία.
-Έλα δω. -Βάλ' τον μέσα.
-Άσε με. -Έλα.
-Μπες μέσα. -Μείνε εδώ να τον προσέχεις.
-Ευχαρίστως. -Εμείς πάμε να πάρουμε τον πίνακα.
-Πάμε. -Πηγαίνετε.
-Όχι. -Τέλος παιχνιδιού, μικρέ.
Έπρεπε να το φανταστώ ότι θα αποκλειστούμε.
Στα βουνά του Μέιν. Πλάκα κάνεις;
Εντάξει, φτάνουμε.
-Όλα καλά, είναι έξυπνα παιδιά. -Είναι έξυπνα παιδιά.
Φιν; Φιν, μ' ακούς;
Ώρα για το σχέδιο Β.
Πλησιάζουν.
Σχέδιο Β. Φιν;
Φιν!
-Χαλάρωσε. -Η αδερφή μου είναι μέσα.
-Και είναι πολύ κακιά. -Αλήθεια; Θα το ρισκάρουμε.
Εγώ σας προειδοποίησα.
Κάτσε κάτω και βάλε ζώνη.
ΕΙΣΕΡΧΟΜΕΝΗ ΚΛΗΣΗ ΣΤΙΒ
Θεέ μου! Θεέ μου!
Στιβ;
Γεια.
Ναι. Ήλπιζα να μου τηλεφωνήσεις.
Θέλω να το προσπαθήσουμε.
Ήθελα να σου πω...
Άντε χάσου, τερατάκι.
Περίμενε, Στιβ. Δίνε του.
Όχι, όχι εσύ. Όχι εσύ.
Τερατάκι, φύγε από δω. Όχι, όχι εσύ. Όχι εσύ, Στιβ.
Όχι, δεν το εννοούσα. Να σου εξηγήσω.
Περίμενε, ένα λεπτό. Στάσου, Στιβ.
Όχι, όχι, όχι. Να σου εξηγήσω.
Θεέ μου. Στιβ, περίμενε.
Θεέ μου!
Πλάκα μου κάνεις. Σταμάτα.
Σταμάτα. Θα το μετανιώσεις, παλιο... Σταμάτα!
Πώς τολμάς;
Δεν υπάρχει περίπτωση.
Ναι.
Εμπρός; Τζες;
Εμπρός; Καλά, άσ' το, δεν πειράζει.
Όταν άνοιξες το θησαυροφυλάκιο...
...δεν σκέφτηκες να γράψεις τον συνδυασμό;
Τελειώνω. Δεν χρειάστηκε να παραβιάσω το ίδιο δύο φορές...
...αλλά αυτήν τη φορά θα το γράψω, μήπως το ξανανοίξουμε αύριο.
Δεν μπορώ να καταλάβω αν ειρωνεύεσαι ή αν είσαι εντελώς βλάκας.
Βλέπετε τι εννοώ;
Το έγκλημα συμβαίνει τώρα. Είναι εικόνα από τους κακοποιούς.
Στο Μέιν.
Δεν θέλω να σας πω πώς να κάνετε τη δουλειά σας...
...αλλά αστοχήσατε στον τόπο του εγκλήματος κατά 5.000 χλμ.
Αυτό είναι.
Ωχ, όχι. Παραβίασαν το θησαυροφυλάκιο.
Πω πω, θα πληρωθώ, λέμε.
Άλλο ένα βήμα και τον κάνω κομματάκια.
Τι; Κι άλλο παιδί;
Απ' τον τοίχο βγαίνουν σ' αυτό το σπίτι;
-Παιδιά βγαίνουν απ' τον τοίχο; -Όχι κυριολεκτικά. Πρόσεχε την πόρτα.
Κοπελιά, έχεις ιδέα με πόσους μπελάδες φλερτάρεις;
Ο πίνακας πρέπει να αξίζει πολλά για να περάσατε όλα αυτά.
Ο σκισμένος πίνακας επισκευάζεται.
Όχι, όμως, κι ένα κοριτσάκι.
-Πρέπει να τρέξω. -Πρόσεχε, αγάπη μου.
Εντάξει, επιβραδύνω.
-Εκεί μέσα είναι; -Ναι.
Ναι.
Ήταν καταπληκτικό. Δεν το πιστεύω. Κοίταξέ την.
-Το χιόνι είναι φοβερό. -Ευχαριστώ.
Πρόσεχέ την τώρα. Πάω να σώσω την αδερφή μου.
Μάλιστα.
Φιν, με ακούς; Ώρα για το σχέδιο Β.
"Φιν, με ακούς; Σχέδιο Β..." Δεν πρόκειται να σε βοηθήσει.
Δώσε μου τον πίνακα και δεν θα πάθει κανείς κακό.
Είναι πιο όμορφη απ' όσο νόμιζα.
-Αλήθεια; Εμένα χάλια μού φαίνεται. -Ο πίνακας είναι δικός μου.
Είναι η απαθανάτιση της οικογένειάς μου.
Θα είναι το τέλειο κειμήλιο για το τζάκι μου. Για πάντα.
Αν τον κρατήσεις, πώς θα πληρωθούμε;
Αυτό θα το συζητήσουμε μετά.
Μη με κάνεις να φορέσω τη μάσκα του Ρέιγκαν.
-Έρχομαι, αδερφούλα. -Φιν, ώρα για το σχέδιο Β.
Δώσ' τον μου, μην κάνεις βλακείες.
Φύγε από εκεί.
Έλα δω!
Τα κατάφερε! Είναι ασφαλής!
Ναι!
Άντε, άνοιξε την πόρτα, ηλίθιε.
Παραβιάζω θησαυροφυλάκια από έξω, όχι από μέσα.
Μπορείς να το δουλέψεις. Στη φυλακή.
Τζίτζι.
-Τα κατάφερες, αδερφούλη. -Πέτυχε;
Απόλυτα. Απόλυτα, σου λέω.
Ε, μικρέ.
Τι γίνεται; Μπορείς να με βοηθήσεις; Δεν μπορώ να κουνηθώ.
Τι έκανες;
Πάμε, πάμε, πάμε. Ξέρετε τι να κάνετε.
Όταν λάβετε θέσεις, αναφέρετε.
Ελάτε, παιδιά. Όχι πάλι.
-Μαμά. -Παιδιά.
-Είστε καλά; -Ναι, μια χαρά.
-Αιμορραγείτε; Χτυπήσατε; -Καλά είμαστε.
-Ανησυχήσαμε. -Πόσο χαίρομαι που σας βλέπω.
Όλοι καλά εδώ;
Ναι, αλλά είναι δύο κακοί παγιδευμένοι στο υπόγειο.
-Τι; -Μην ανησυχείτε.
Δεν είναι πολύ τρομακτικά εκεί κάτω.
-Κακοί; -Μικρέ, έλα, βγάλε με από δω.
Σε παρακαλώ. Βοήθεια!
Θα παρατούσες και την Τζέσικα; Πολύ σκληρό, φίλε.
-Έπρεπε να μείνω στην παλιά ομάδα. -Είχα την Τζίτζι μου.
Την είχα στα χέρια μου.
Τώρα χάθηκε, χώνεψέ το.
Φιν, σου χρωστάω μια συγγνώμη.
Μας προειδοποίησες ότι είδες κάτι και έπρεπε να σε πιστέψουμε.
-Έπρεπε να σε πιστέψω. -Δεν πειράζει.
Μπόρεσα να το αντιμετωπίσω.
-Δηλαδή δεν φοβήθηκες; -Στην αρχή ναι.
Αλλά η φαντασία είναι πολύ χρήσιμη...
...όταν δεν τρομάζεις τον εαυτό σου μ' αυτήν.
-Εσύ, Αλέξις; -Ναι, φοβήθηκα.
-Τουλάχιστον δεν είναι βαρετά εδώ. -Δεν θα το πιστέψετε.
Ο πίνακας στο υπόγειο...
...ταυτοποιήθηκε ως ένα χαμένο αριστούργημα του Έντβαρτ Μουνκ.
-Ποιου; -Του Μουνκ. Του Σκανδιναβού.
Ζωγράφισε την Κραυγή.
-Την ποια; -Την Κραυγή. Ξέρεις, αυτό.
Μπαμπά.
-Σταματήστε. -Δεν χρειάζεται να...
Εκλάπη από ένα μουσείο το 1918. Νόμιζαν ότι χάθηκε για πάντα.
Εκτιμήθηκε στα 85 εκατομμύρια δολάρια.
-Στάσου. -Θεέ μου. Θεέ μου.
Υπάρχει αμοιβή; Υπάρχει αμοιβή, έτσι;
Καλά κάνεις και ρωτάς, γιατί ως αμοιβή μάς έδωσαν αυτό.
Τέσσερις δωρεάν εισόδους στο μουσείο. Ισχύουν για ένα χρόνο.
-Εκτός από Κυριακές και αργίες. -Πολύ καλό.
Τι; Αυτό δεν είναι αμοιβή.
Σώσαμε τον πίνακά τους και μας ξεπληρώνουν έτσι;
Αναγκάζοντάς μας να πάμε σε μουσείο; Χάλια.
Σημασία δεν έχουν τα υλικά πράγματα, αλλά η οικογένεια και είμαστε ασφαλείς.
-Αυτό είναι αρκετή αμοιβή. -Πράγματι.
Α, και κάτι άλλο.
Οι κλέφτες καταζητούνταν, οπότε πήραμε και μια άλλη αμοιβή.
Τριάντα χιλιάδες δολάρια.
Κάτσε...
Τριάντα χιλιάδες δολάρια!
Θα ξεσαλώσουμε στα ψώνια.
-Βιντεοπαιχνίδια! -Ναι!
Θέλω να σ' ευχαριστήσω που βοήθησες τον γιο μου, Σάιμον.
Απλώς τον ενθάρρυνα λίγο. Μόνος του τα έκανε όλα.
Συγγνώμη που σας τρόμαξα.
Έμαθα ότι οι αστυνομικοί σού έριξαν σπρέι πιπεριού. Πολύ.
-Τη δουλειά τους έκαναν. -Θέλουμε να επανορθώσουμε.
Ο Φιν μού είπε ότι δεν έχεις λεφτά για να πας στην οικογένειά σου.
Ε, ναι.
Θα σου αγοράσουμε ένα αεροπορικό εισιτήριο.
Ώστε να κάνεις Χριστούγεννα με την οικογένειά σου.
Αλήθεια;
Είναι απίστευτο.
-Καλά Χριστούγεννα. -Καλά Χριστούγεννα.
-Θες να παίξουμε; -Ναι, φύγαμε.
-Ωραία. -Γεια.
Έχω καινούριο όπλο. Έλα να δεις.
Τι πήρες, φιλαράκο;
Πακέτο επέκτασης για το "Robo Infantry 3";
Περισσότερες πίστες. Περισσότερα αφεντικά. Περισσότερο παιχνίδι.
Θεέ μου. Είναι... Είναι.
Ένα τάμπλετ με ροζ θήκη. Ναι.
"Καλές γιορτές στο νέο μου πίτμπουλ. Χαίρομαι που δουλεύεις για μένα".
Και καλά κάνει.
Αγάπη μου, τέλειο.
Φιλαράκο.
Κάμπινγκ και ψάρεμα, οι δυο μας. Τι λες;
Καλή φάση.
Με ποιο θα παίξεις πρώτα;
Γεια σου, Μέισον.
Όταν γυρίσουμε, θα μου δείξεις το κρησφύγετό σου;
Εννοείται. Εσύ θα μου δείξεις πώς φτιάχνεται ο εκτοξευτήρας;
-Εννοείται. -Απίστευτο το χιόνι.
-Είναι φοβερό, έτσι; -Αυτό προσπαθούσα να σου πω.
Ωχ, όχι.
Βολή τη λες αυτή;
Σταθείτε στον τοίχο. Κοιτάξτε την κάμερα.
Μη χαμογελάτε.
Επόμενος.
Όπλο!
Μπορώ να τα καταφέρω.
Τι γίνεται; Μπορείς να με βοηθήσεις; Δεν μπορώ να κουνηθώ.
Απόδοση: Κώστας Γραμματικός