Απόδoση Διαλόγων • T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ • °°° Μόνο το καλύτερο είναι αρκετά καλό... °°°
• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ • Άψoγα απoδoσμένοι & τέλεια συγχρονισμένοι Ελληνικoί υπότιτλoι
Η Έλεν Τάπερ Λι, 78 ετών, απεβίωσε έπειτα από μακρά ασθένεια
στην οικία της κόρης της, Άννι, στις 3 Απριλίου του 2018.
Αγαπημένη σύζυγος του μακαρίτη Μάρτιν Λι.
Αφοσιωμένη μητέρα της Άννι Λι Γκράχαμ και του μακαρίτη Τσαρλς Λι.
Λατρεμένη γιαγιά του Πίτερ και της Τσάρλι Γκράχαμ.
Πέθανε μετά τον γαμπρό της, Δρα Στίβεν Γκράχαμ.
Η νεκρώσιμος ακολουθία θα τελεστεί το Σάββατο 10 π.μ.
Η ταφή θα λάβει χώρα στο Κοιμητήριο Σπρινγκ Μπλόσομ.
Έλα, Πίτερ. Ξύπνα.
Πίτερ, ξύπνα.
Το κοστούμι σου.
Ξέρεις αν η αδελφή σου κοιμήθηκε στο δωμάτιό της χθες βράδυ;
Δεν ξέρω.
Έλα, Πίτερ, σήκω.
Τσάρλι, για τον Θεό! Έλα!
Έκανε παγωνιά χθες τη νύχτα!
- Έτσι παθαίνεις πνευμονία! - Δεν πειράζει.
Έλα, πάμε. Έχουμε αργήσει. Η μητέρα σου είναι ήδη στο αμάξι.
Είναι εμψυχωτικό που βλέπω τόσα πολλά άγνωστα πρόσωπα σήμερα εδώ.
Η μητέρα μου θα ήταν πολύ συγκινημένη και πιθανόν καχύποπτη
που θα έβλεπε όλον αυτόν τον κόσμο.
Η μητέρα μου ήταν μία πολύ μυστικοπαθής και κλειστή γυναίκα.
Έκανε κλειστές τελετές,
είχε κρυφούς φίλους, κρυφές ανησυχίες.
Νιώθω ότι την προδίδω που στέκομαι εδώ και μιλάω για εκείνη.
Ήταν πολύ δύσκολη γυναίκα για να την καταλάβεις.
Αν νόμιζες ότι ήξερες τι της συνέβαινε,
και, Θεός φυλάξοι, προσπαθούσες να το αντιμετωπίσεις...
Αλλά όταν η ζωή της ήταν ανέφελη, μπορούσε να είναι ο πιο γλυκός,
πιο ζεστός και στοργικός άνθρωπος του κόσμου.
Ήταν και απίστευτα πεισματάρα, κάτι που, ίσως, εξηγεί εμένα.
Μπορούσες να βασιστείς πάνω της, είχε πάντοτε την απάντηση.
Κι αν ποτέ έκανε λάθος...
Δηλαδή, αυτή ήταν η άποψή σου... Και είχες
λάθος...
Δεν έχει ξηρούς καρπούς, έτσι;
- Όχι. - Ωραία.
Έχει ξηρούς καρπούς; Δεν έχουμε ένεση επινεφρίνης.
Γεια σου, Ρέξι! Καλό σκυλάκι.
Βγάλτε όλοι τα παπούτσια σας.
Τσάρλι, βγάλε τα παπούτσια σου.
Νιώθω παράξενα.
Θα έπρεπε να είμαι περισσότερο θλιμμένη;
Θα έπρεπε να είσαι ό,τι είσαι. Θα έρθει κι η θλίψη.
ΜΙΚΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ Μινιατούρες απ' την Άννι Λι
- Πώς πάει; - Δουλεύω.
Κάνω ένα διάλειμμα...
Ακόμη κοπιάζεις με το άσυλο;
Ναι, με αυτό και το νηπιαγωγείο.
Ποια είναι η προθεσμία σου; Επτά μήνες;
- Εξίμισι. - Πλησιάζει!
Έχεις κάποια ιδέα για τίτλους;
Περάστε.
- Καληνύχτα, μικρέ. - Καληνύχτα.
Νιώθεις καλά;
Ναι, μια χαρά.
Λιγάκι θλιμμένος;
Το καταλαβαίνω, ξέρω.
Καληνύχτα... Σ' αγαπώ.
Ποιος είναι αυτός;
Η γιαγιά;
Ξέρεις ότι ήσουν η αδυναμία της, έτσι;
Από μωρό. Δε μ' άφηνε να σε ταΐζω. Έπρεπε να σε ταΐζει εκείνη.
Με τρέλαινε.
Ήθελε να είμαι αγόρι.
Ξέρεις, ήμουν αγοροκόριτσο.
Μισούσα τα φορέματα, τις κούκλες και το ροζ.
Ποιος θα με φροντίζει;
Με συγχωρείς. Δεν πιστεύεις ότι θα σε φροντίζω εγώ;
Όταν πεθάνεις, όμως;
Τότε... θα σε φροντίζει ο μπαμπάς.
Ή ο Πίτερ.
Δεν έκλαιγες ποτέ όταν ήσουν μωρό.
Το ξέρεις αυτό;
Ούτε όταν γεννήθηκες.
Ένιωσες την ανάγκη να κλάψεις σήμερα;
Νομίζω ότι μπορεί να είναι ανακουφιστικό.
ΚΑΛΕΣΜΑ
Καληνύχτα, γλυκιά μου.
ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΑΜΑΣ
Σημειώσεις για τον πνευματισμό
Πολυαγαπημένη μου, όμορφή μου Άννι...
Συγγνώμη για όσα δε μπόρεσα να σου πω.
Σε παρακαλώ, μη με μισήσεις, μην απελπίζεσαι απ' τις απώλειές σου.
Θα δεις στο τέλος ότι άξιζαν τον κόπο.
Η θυσία μας θα χλωμιάσει δίπλα στην ανταμοιβή.
Με αγάπη, η μαμά.
Μαμά;
Κατατρόμαξα στο εργαστήριο.
Με τι;
Όχι...
ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ
Τελείωσες;
Σχεδόν.
Μήπως να τελειώσουμε το παιχνίδι μετά το τεστ; Τι λες;
- Εντάξει. - Ωραία.
Θεέ μου! Τι ήταν αυτό;
Αν θεωρήσουμε ότι ο ήρωας εκπίπτει λόγω του μοιραίου ελαττώματός του,
ποιο είναι το ελάττωμα του Ηρακλή;
- Η αλαζονεία. - Εντάξει. Γιατί;
Αρνείται να δει όλα τα σημάδια που του παρουσιάζονται σε όλο το έργο.
Εντάξει, ενδιαφέρον. Νομίζει ότι έχει τον έλεγχο.
Αλλά μην ξεχνάμε ότι ο Σοφοκλής έγραψε τον χρησμό
Σκάμε μπάφο στο διάλειμμα;
ώστε ο Ηρακλής να μην είχε ποτέ την επιλογή.
Αυτό το κάνει περισσότερο ή λιγότερο τραγικό απ' το να έχει επιλογή;
- Λιγότερο. - Εντάξει.
- Γιατί; - Επειδή έτσι.
Θα μας πεις τη γνώμη σου, Πίτερ;
Για ποιο πράγμα ακριβώς;
Το αναπόφευκτο είναι πιο τραγικό. Οι χαρακτήρες δεν έχουν ελπίδα.
Δεν έχουν ποτέ ελπίδα, γιατί είναι σαν πιόνια
σ' αυτήν τη φρικτή, απέλπιδα μηχανή.
Κανόνες διάκρισης υποτιθέμενων οραμάτων
- Γεια! - Γεια!
Πήγες στο δωμάτιο της μαμάς μου;
Όχι.
Η πόρτα ήταν ανοιχτή.
Συγγνώμη, ξέρω ότι είναι παράλογο... Σ' ευχαριστώ.
- Μπαμπά, είναι απ' το νεκροταφείο. - Για ποιο θέμα;
Για να δω...
Παρακαλώ; Ναι.
Τι σημαίνει αυτό; Βεβηλώθηκε;
Μα έχει περάσει μόλις μία εβδομάδα.
Ναι, εντάξει, βέβαια... Καταλαβαίνω.
Να σας καλέσω εγώ; Γεια σας.
Τι ήταν;
Μια βλακεία για την τιμολόγηση.
Θα πάω να δω μία ταινία.
Εντάξει.
Έλεγε "είμαι βάρος, είμαι βάρος, είμαι βάρος".
Κι εγώ του έλεγα "όχι, όχι!".
ΧΑΝΟΝΤΑΣ ΕΝΑΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ
Αλλά ναι, ήταν βάρος.
Έχουμε κρατήσει λίγο χρόνο για όποιον καινούργιο θέλει να μιλήσει.
Αν είναι η πρώτη σας ή δεύτερη φορά μ' εμάς, σας ακούμε.
- Θα θέλατε να...; - Μάλλον όχι.
Εντάξει, δε σας πιέζουμε.
- Το όνομά μου είναι Άννι. - Γεια σου, Άννι.
Η μαμά μου πέθανε πριν από μία εβδομάδα.
Είμαι εδώ γιατί... το προσπαθώ.
Έχω μεγάλη αντίσταση σ' αυτά τα πράγματα.
Αλλά ήρθα πριν από δύο χρόνια.
Αναγκάστηκα να έρθω. Και νομίζω ότι
με βοήθησε.
Η μαμά μου ήταν ηλικιωμένη και όχι στα καλά της, τελευταία.
Είχαμε αποξενωθεί πριν από αυτό. Άρα, δεν ήταν μεγάλο πλήγμα.
Αλλά... την αγαπούσα.
Και δεν είχε εύκολη ζωή.
Είχε διασχιστική διαταραχή ταυτότητας που οξύνθηκε πολύ, προς το τέλος.
Και άνοια.
Ο πατέρας μου πέθανε, όταν ήμουν μωρό, από ασιτία,
γιατί είχε ψυχωτική κατάθλιψη και δεν τρεφόταν.
Είμαι σίγουρη ότι ήταν όσο ευχάριστο ακούγεται.
Και ο μεγάλος μου αδελφός είχε σχιζοφρένεια.
Στα 16 του, κρεμάστηκε στο υπνοδωμάτιο της μητέρας μου.
Φυσικά, στο σημείωμα αυτοκτονίας, την κατηγορούσε
ότι έβαζε ανθρώπους μέσα του.
Αυτή ήταν η ζωή της μαμάς μου.
Ζούσε στο σπίτι μας πριν το άσυλο. Δε μιλούσαμε καν πριν απ' αυτό.
Δηλαδή, πότε μιλούσαμε, πότε δε μιλούσαμε...
Είναι τελείως χειριστική.
Ώσπου ο άνδρας μου, επιτέλους, επέβαλε τον κανόνα μη επικοινωνίας.
Ο οποίος διήρκησε μέχρι που έμεινα έγκυος στην κόρη μου.
Δεν την είχα αφήσει να με πλησιάζει όταν γέννησα τον γιο μου.
Γι' αυτό της έδωσα την κόρη μου και την έκανε ν' αγκιστρωθεί πάνω της.
Κι ένιωσα ξανά ένοχη.
Όταν αρρώστησε... Δεν ήταν η μαμά μου, στο τέλος.
Κι ούτε θα ένιωθε ποτέ ένοχη για τίποτα.
Δε θέλω ν' αγχώσω άλλο την οικογένειά μου.
Δεν είμαι καν σίγουρη αν μπορούν... να μου παρέχουν αυτήν τη βοήθεια.
Και νιώθω...
Κάποιες φορές, νιώθω ότι έχουν καταστραφεί τα πάντα.
Και μετά συνειδητοποιώ ότι φταίω εγώ.
Ή όχι ότι φταίω εγώ, αλλά...
Εγώ κατηγορούμαι!
Για ποιο πράγμα νομίζεις ότι κατηγορείσαι;
Δεν ξέρω.
Και γαμώ! Μεγάλο πάρτι αύριο στου Άαρον. Φέρε το καβλί σου!
Γεια σου, Άννι! Πού βρισκόμαστε με την έκθεση;
Θα μας στείλεις φωτογραφίες του έργου σ' αυτήν τη φάση;
Δε θα κρίνουμε! Σίλβια.
Μήπως μπορώ να δανειστώ ένα απ' τα αυτοκίνητα απόψε;
Γιατί; Πού θα πας;
Κάνουν μπάρμπεκιου κάτι συμμαθητές.
- Δηλαδή, δε θα φας μαζί μας; - Όχι, εδώ σκόπευα να φάω.
- Μπορείς να φας εκεί αν θες. - Όχι, εδώ θα φάω.
Για την παρέα θα πάω.
Δε θα πιεις;
Δεν είμαστε αρκετά μεγάλοι για ν' αγοράσουμε ποτά, ακόμα κι αν θέλαμε.
Ανοησίες. Απλώς ρωτάω αν θα πιεις εσύ.
Μόλις απάντησα πως όχι.
Θα πάρεις και την αδελφή σου;
Θέλει να έρθει;
Τη ρώτησες;
Τσάρλι;
Τσάρλι!
Μα τι κάνεις; Φεύγεις ξυπόλητη απ' το σπίτι;
Ηλίθια είσαι; Δε μπορείς να τριγυρνάς χωρίς παπούτσια και μπουφάν.
Θέλω τη γιαγιά.
Τι; Είσαι θυμωμένη μαζί μου τώρα;
Θα πας... Βγάλε τις κάλτσες! Θα πας στο πάρτι με τον αδελφό σου.
- Ποιο πάρτι; - Σ' αυτήν τη σχολική μάζωξη.
- Δε χρειάζεται. - Όχι, θα πας.
- Γιατί; - Θα κάνεις παρέα με άλλα παιδιά.
- Με ποιους; - Με τον αδελφό σου, με άλλα παιδιά.
- Καλά. - Ωραία... Θα έρθει μαζί σου.
- Τέλεια. - Σε καμία περίπτωση δε θα πιεις.
Αλήθεια, δε σκόπευα να πιω.
Γεια.
- Πώς πάει το πάρτι; - Γιατί; Θες να δεις αν θα έρθεις;
Ναι. Τι λες;
Έτσι κι έτσι.
Μήπως καπνίζεις; Έχω πολύ καλό χόρτο.
- Στο άλλο δωμάτιο έχει μπονγκ. - Τέλεια.
Θα περιμένεις εδώ λίγο;
- Όχι. - Τσάρλι, σε παρακαλώ.
Για δύο λεπτά και μετά θα κάνουμε παρέα.
Μπορείς να ζωγραφίσεις. Σε παρακαλώ, Τσάρλι...
- Κοίτα, μοιράζουν τούρτα σοκολάτα! - Όχι σε όλους.
Ναι, σε όλους. Πάρτι είναι.
- Δεν ξέρω κανέναν. - Κανείς δεν ξέρει.
Στάσου εκεί και θα σου δώσουν ένα κομμάτι.
Γρήγορα, όμως, πριν τελειώσει, Τσάρλι.
Παιδιά!
Ο Πίτερ έχει χόρτο.
- Η αδελφή σου ήταν αυτή κάτω; - Ναι, η Τσάρλι.
Είναι σέξι η αδελφή σου;
Την είδα να με ζωγραφίζει πριν μία εβδομάδα.
- Αλήθεια; - Με έκανε να μοιάζω καθυστερημένη.
Ναι, έτσι κάνει η Τσάρλι.
Μαμά
Πίτερ;
Τσάρλι.
Τι τρέχει;
Είσαι καλά;
Δε μπορώ ν' αναπνεύσω.
- Τι εννοείς; - Πρήζεται ο λάρυγγάς μου, νομίζω.
Εντάξει, Τσάρλι. Φτάνουμε στο νοσοκομείο!
Τσάρλι!
Εντάξει...
- Εντάξει, γύρισαν σπίτι. - Ωραία.
- Πάω για ψώνια. Θέλεις κάτι; - Όχι, ευχαριστώ. Πρόσεχε στον δρόμο.
Εντάξει, θα γυρίσω σε είκοσι λεπτά.
Θεέ μου! Θεέ μου!
Όχι! Δε μπορώ! Δε μπορώ!
Θέλω να πεθάνω!
Πονάω πολύ! Πρέπει να πεθάνω!
Τσάρλι!
Θεέ μου!
Τσάρλι!
ΔΑΙΜΟΝΑΣ
Είστε φίλοι με τη Μπέκι στο Facebook;
- Φίλοι με τη Μπέκι; - Στο Facebook είπα, φίλε.
Αλλά σοβαρά, έχεις δει τον τοίχο της;
- Θεέ μου, φίλε, ξέρω. - Ποστάρει κάθε δέκα δευτερόλεπτα.
Και ο... Πώς τον λένε;
- Ο Μπράιαν; - Ο Μπράιαν και η κοπέλα του!
Τη φωνάζει κάτι τελείως χαζό. Τη φωνάζει "πριγκίπισσα".
Τη φωνάζει "πριγκίπισσα", γαμώτο!
Τι διάολο!
"Θα πάρω την πριγκίπισσά μου απ' το αεροδρόμιο."
"Και θα φάμε κουσ... κουσκούς με την πριγκίπισσά μου!"
Πάρε.
- Ποια είναι η κοπέλα του; - Μια βλαμμένη φοιτήτρια.
Θέλω κι εγώ να γαμήσω μια βλαμμένη φοιτήτρια!
Φίλε, είσαι καλά;
Νομίζω ότι παθαίνω αλλεργική αντίδραση.
Νομίζω ότι πρήζεται ο λάρυγγάς μου.
- Φίλε, σκέτο χόρτο είναι. - Χαλάρωσε, φίλε. Όλα καλά.
Κρατήστε μου το χέρι.
Συγγνώμη για την "καταδίωξη". Δεν ερχόσουν μέσα;
- Όχι, ξέχασα κάτι. - Εντάξει, συγγνώμη.
Σε αναγνώρισα, σε είχα δει πριν λίγους μήνες.
Θεέ μου, τι ανόητη που νιώθω. Είμαι η Τζόαν.
Γεια.
- Νιώθεις καλύτερα; - Τι;
- Μετά τη μητέρα σου...; - Όχι, δεν είναι αυτό...
Η κόρη μου σκοτώθηκε.
Λυπάμαι πάρα πολύ.
Θέλεις να έρθεις μέσα μαζί μου; Μπορούμε απλώς να πιούμε έναν καφέ.
Λυπάμαι, πραγματικά. Δε μπορώ... Πραγματικά, ξέχασα κάτι.
Ο γιος μου έχει πεθάνει.
Λυπάμαι πολύ.
Πόσων χρονών ήταν η κόρη σας;
Δεκατριών.
Αυτό είναι φρικτό.
Ο γιος μου και ο εγγονός μου πνίγηκαν πριν τέσσερις μήνες.
- Ο μικρός ήταν επτά χρονών. - Θεέ μου!
Έρχομαι εδώ, κάποιους μήνες τώρα. Και με έχει βοηθήσει.
Δεν το κάνει πιο εύκολο, προφανώς, αλλά
κάποιες φορές, με βοηθάει να νιώθω λιγότερη μοναξιά.
Και τώρα ντρέπομαι γι' αυτό που θα πω, αλλά
αν νιώσεις την ανάγκη να μιλήσεις σε κάποιον...
Όλοι νιώθουμε...
Αν νιώσεις την ανάγκη...
Εντάξει.
Ευχαριστώ. Πραγματικά.
Γεια σου.
- Γεια. - Γεια.
- Πάω να ξαπλώσω. - Πού ήσουν;
Σινεμά. Πάω να ξαπλώσω.
Εντάξει, θα έρθω μαζί σου.
Εντάξει.
- Έρχομαι αμέσως. - Όχι, παίρνεις την κουβέρτα.
Δε μπορώ να κοιμηθώ.
- Κάνει παγωνιά εκεί. - Έχει θέρμανση.
Εντάξει;
Αν κάνει πολύ κρύο, να γυρίσεις.
Θέλω απλώς να κοιμηθώ.
Μηνύματα απ' την άλλη πλευρά Ανοιχτή σεάνς
Να τηλεφωνήσω στη γκαλερί για παράταση;
Γαμώτο!
Άννι, ήρθες!
- Λίγο νωρίτερα απ' ό,τι είπαμε. - Τέλεια, πέρασε μέσα.
Το χαλάκι σου...
- Χαριτωμένο, έτσι; - Η μαμά μου κεντούσε τέτοια.
Αλήθεια; Δεν είναι περίεργο;
Σε παρακαλώ, πέρασε. Κάθισε.
Πρώτα, είναι... η μυρωδιά ότι κάτι δεν πάει καλά.
Και μετά... το πτώμα.
Καλυμμένο με μαύρο... αίμα, σαν πίσσα.
Το κεφάλι της δεν ήταν εκεί, δε μπορούσα να δω το πρόσωπό της.
Αλλά ήταν τα ρούχα της.
Και τα χέρια της... ήταν σαν μικρά νύχια.
Πώς είναι η σχέση σου με τον γιο σου;
Με τον Πίτερ;
Θεέ μου...
Λοιπόν, υπνοβατώ.
Δηλαδή, έχω χρόνια να το κάνω, αλλά...
Πριν δύο χρόνια, ξύπνησα
και στεκόμουν δίπλα στον Πίτερ, στο κρεβάτι της Τσάρλι,
όταν είχαν το ίδιο δωμάτιο.
Και ήταν
τελείως καλυμμένοι με διαλυτικό μπογιάς.
Όπως κι εγώ.
Απ' την κορυφή ως τα νύχια.
Στεκόμουν εκεί, με ένα κουτί σπίρτα κι ένα άδειο κουτί διαλυτικό.
Ξύπνησα, καθώς άναβα το σπίρτο.
Και ξύπνησε κι ο Πίτερ απ' αυτό κι άρχισε να ουρλιάζει.
Και έσβησα αμέσως το σπίρτο. Αμέσως.
Ήμουν σοκαρισμένη όπως κι εκείνος.
Ήταν αδύνατον να τους πείσω ότι απλώς υπνοβατούσα.
Και φυσικά, υπνοβατούσα!
Αλλά... η συγκυρία ήταν φρικτή.
Ο Πίτερ κι εγώ ήμασταν σε μια ηλίθια φάση συνεχών καβγάδων. Τσακωνόμασταν
για ασήμαντα πράγματα.
Κι ο Πίτερ μου το κρατούσε συνεχώς.
Δε μπορούσα να πω και να κάνω τίποτα.
Επειδή... συνέβη αυτό
ενώ κοιμόμουν.
Γρήγορα έκανες. Ήρθες με το ποδήλατο;
Όχι, μ' έφερε με τ' αμάξι ένας φίλος.
Πίτερ, γράφτηκες για το μάθημα προετοιμασίας για το πανεπιστήμιο;
- Θα το κάνω αύριο. - Πρέπει, γιατί πλησιάζει.
Χριστέ μου, Άννι.
Δε σκοπεύεις να τον αφήσεις να το δει αυτό, έτσι;
- Ποιον; - Τον Πίτερ.
- Πώς θα νιώσει όταν το δει; - Τι; Δεν είναι γι' αυτόν.
- Αλήθεια; - Είναι μια ουδέτερη οπτική του ατυχήματος.
- Θα έρθεις κάτω να φάμε; - Θα μαγειρέψω.
Όχι, μαγείρεψα εγώ. Ήρθα να σου πω να κατεβείς.
Έλα, μείνε, κάνε ό,τι θέλεις. Χέστηκα.
Είναι πολύ νόστιμο, μπαμπά.
Ευχαριστώ, φιλαράκο.
Είσαι καλά, μαμά;
Τι;
Έχεις κάτι στο μυαλό σου;
Εσύ έχεις κάτι στο δικό σου μυαλό;
Φαίνεται σαν... να υπάρχει κάτι που θέλεις να πεις.
Σαν τι; Γιατί να θέλω να πω κάτι αν είναι να μου κάνεις γκριμάτσα;
Δε σου κάνω ποτέ γκριμάτσα.
Γλυκέ μου, είσαι κατανοητός.
Εντάξει, πες αυτό που θέλεις.
Πίτερ.
Δε θέλω να πω τίποτα. Έχω προσπαθήσει να πω...
Προσπάθησε ξανά. Απελευθερώσου.
Ν' απελευθερώσω εσένα, εννοείς.
Καλώς, απελευθέρωσε εμένα. Απλώς πες το, γαμώτο!
Μη με βρίζεις, σκατόπαιδο!
Μη μου σηκώνεις τη φωνή! Είμαι η μητέρα σου!
Καταλαβαίνεις; Εγώ ανησυχώ, σκλαβώνομαι για 'σένα! Και σε υπερασπίζομαι!
Κι εσύ το μόνο που κάνεις είναι αυτά τα μούτρα, γαμώτο!
Γεμάτα απαξίωση και πικρία! Και είσαι πάντα πολύ ενοχλημένος!
Τώρα, λοιπόν, η αδελφή σου έχει πεθάνει!
Και ξέρω ότι σου λείπει και ότι ήταν ατύχημα.
Και ξέρω ότι πονάς. Μακάρι να μπορούσα να σου πάρω τον πόνο.
Μακάρι να σε προστάτευα απ' το να ξέρεις τι έκανες.
Αλλά η αδελφή σου έχει πεθάνει! Έφυγε για πάντα!
Και τι κρίμα! Μακάρι να μας έφερνε πιο κοντά!
Αν μπορούσες να πεις συγγνώμη ή ν' αντιμετωπίσεις αυτό που έγινε,
ίσως τότε να μπορούσαμε να κάνουμε κάτι μ' αυτό.
Αλλά εσύ δεν αναλαμβάνεις την ευθύνη για τίποτα!
Γι' αυτό κι εγώ τώρα δε μπορώ να δεχτώ
και δε μπορώ να συγχωρήσω, γιατί...
Γιατί κανείς δεν παραδέχεται τίποτα που έχει κάνει!
Κι εσύ, μαμά;
Δεν ήθελε να πάει στο πάρτι. Γιατί ήταν εκεί, λοιπόν;
Λοιπόν, το σταματάμε αμέσως αυτό.
Αυτό ήταν.
Είπα, σταμάτα αμέσως.
Καλά!
Καλά.
ΔΟΥΛΕΥΕ!
Τζόαν;
- Άννι! - Γεια!
- Άννι! - Γεια...
- Θεέ μου! - Τι κάνεις;
- Άννι, είμαι... - Είσαι καλά;
Είμαι, ναι. Είμαι πολύ καλά.
Είμαι πραγματικά πολύ...
Κάτι συνέβη, Άννι.
Και νιώθω τελείως άλλος άνθρωπος.
- Τι έγινε; - Δεν ξέρω καν αν πρέπει να το πω.
- Τι εννοείς; - Θα με περάσεις για τρελή!
Όχι, καθόλου.
Εντάξει, έλα.
Γνώρισα... μία πνευματίστρια-μέντιουμ.
Έκαναν μία ανοιχτή σεάνς.
Ξέρω τι σκέφτεσαι, αλλά μου ζήτησαν να πάω.
Έφερναν δύσπιστους και επιστήμονες.
Κι έτσι πήγα, τελείως δύσπιστη.
Κι αυτό που βίωσα εκεί, Άννι, ήταν πραγματικά...
Ανοιχτή σεάνς!
Έφεραν το πνεύμα ενός άνδρα απ' τον 19ο αιώνα.
Κι όχι με καπνούς και καθρέφτες.
Ο άνδρας που καθόταν δίπλα μου ήταν ένας κυνικός νευρολόγος.
Και έμοιαζε να είχε αλλάξει γνώμη για πάντα, στο τέλος.
Ξέρω τι σκέφτεσαι. Ξέρω.
Αλλά πλησίασα το μέντιουμ μετά
και τη ρώτησα για τον γιο μου και τον εγγονό μου.
Και ήρθε στο διαμέρισμά μου και...
Και τελικά, έκανε...
Κάλεσε τον εγγονό μου.
Όχι, ξέρω τι είναι αυτό το χαμόγελο. Ξέρω, Άννι.
Ούτε εγώ θα το πίστευα. Δεν το πίστευα.
Αλλά άκουσα τη φωνή του.
Ένιωσα την παρουσία του στο δωμάτιο.
Άννι, είναι πραγματικό.
- Τι κάνεις τώρα; - Ήρθα να ψωνίσω.
Θέλεις να έρθεις στο σπίτι;
Σε παρακαλώ, Άννι. Νομίζω ότι πρέπει να έρθεις.
Θα ήταν πολύ σημαντικό.
Ωραία ατμόσφαιρα.
Θ' ακουμπήσω το χέρι μου στο ποτήρι.
Αλλά δε θα ασκήσω πίεση. Θα κάνεις το ίδιο.
Εντάξει.
Λούι;
Λούι, είσαι εδώ; Η γιαγιά είμαι.
Λούι, αν είσαι εδώ, μαζί μας,
σε παρακαλώ, προσπάθησε να μετακινήσεις το ποτήρι.
Λούι, αν είσαι εδώ...
Γεια σου, Λούι!
- Γεια σου, Λούι! - Πώς το έκανες αυτό;
Λούι, θα σου κάνω μερικές ερωτήσεις. Εντάξει, γλυκέ μου;
Αν η απάντηση είναι ναι, μετακίνησε το ποτήρι προς τα δεξιά.
Αν είναι όχι, μετακίνησέ το προς την άλλη, προς τ' αριστερά.
Καταλαβαίνεις;
Λούι, είσαι καλά;
Πονάς;
- Θεέ μου! - Εντάξει, μη φοβάσαι...
Λούι, έφερα τον μαυροπίνακά σου. Τον θυμάσαι;
Μπορείς να γράψεις κάτι;
Σ' ΑΓΑΠΑΩ, ΓΙΑΓΙΑ
Λούι! Σ' αγαπάω, γλυκέ μου!
Συγγνώμη, μπορούμε να σταματήσουμε;
- Τι; - Συγγνώμη, σε παρακαλώ...
Λούι, θα σταματήσουμε για λίγο, αλλά θα επιστρέψω.
- Είσαι καλά; - Συγγνώμη...
Καταλαβαίνω. Έτσι ακριβώς αντέδρασα κι εγώ την πρώτη φορά.
- Συγγνώμη. Ευχαριστώ. - Δεν πειράζει.
Το ξέρω, γλυκιά μου. Αν θες να το προσπαθήσεις μόνη...
Δεν πειράζει... Πρώτα, άναψε το κερί.
Μετά, διάλεξε ένα αντικείμενο που ανήκε στην κόρη σου.
Θα είναι ο συνδετικός σας κρίκος. Ο δικός μου ήταν ο μαυροπίνακας.
Εντάξει, μη φοβάσαι...
Πήγαινε κι όταν είσαι έτοιμη,
διάβασε αυτό δυνατά, κάθε συλλαβή, πολύ προσεκτικά.
- Γιατί; Τι είναι; - Δεν ξέρω τι γλώσσα είναι.
Tο μέντιουμ μ' έβαλε να το διαβάσω, για να ξεκινήσει η σεάνς.
Αλλά να θυμάσαι, όλη η οικογένειά σου, κάθε μέλος πρέπει να είναι στο σπίτι,
ο γιος σου, όλοι. Πολύ σημαντικό.
- Εντάξει; - Εντάξει.
Βαθιά ανάσα.
Δεν τη σκότωσες, Άννι.
Τι;
Δεν έχει φύγει.
Mαμά, τι κάνεις;
Τι συμβαίνει;
Υπνοβατείς.
Συγγνώμη.
Είναι εδώ η Τσάρλι;
Γιατί με φοβάσαι;
Τι;
Δεν ήθελα ποτέ να είμαι η μητέρα σου.
Γιατί;
Φοβόμουν.
Δεν ένιωθα σαν μητέρα.
Αλλά με πίεζε εκείνη.
Γιατί με απέκτησες τότε;
Δεν έφταιγα εγώ! Προσπάθησα να το σταματήσω!
Πώς;
Προσπάθησα να αποβάλω.
Πώς;
Όπως μπορούσα.
Έκανα ό,τι μου είπαν να μην κάνω, αλλά δεν πέτυχε.
Χαίρομαι που δεν πέτυχε.
- Προσπάθησες να με σκοτώσεις! - Όχι! Σ' αγαπάω!
Γιατί προσπάθησες να με σκοτώσεις;
- Όχι! Προσπαθούσα να σε σώσω! - Γιατί ήθελες να με σκοτώσεις;
Πίτερ;
Πίτερ, γλυκέ μου. Ξύπνα.
- Τι; - Μη φοβάσαι, εγώ είμαι.
Λυπάμαι πολύ για όλα.
Σε παρακαλώ, συγχώρησέ με. Δεν αντέχω αυτά που είπα.
Σήκω, γλυκέ μου. Θα προσπαθήσουμε κάτι.
- Έβλεπα εφιάλτη. - Εντάξει, θα κάνουμε κάτι.
- Τι θα κάνουμε; - Το βρήκα. Έλα.
Στίβεν, μωρό μου... Στιβ, ξύπνα.
- Τι; - Έλα κάτω.
Θα προσπαθήσουμε κάτι μαζί. Έλα.
Στιβ, έλα, πάμε.
- Μπαμπά; - Εντάξει είναι.
Ελάτε, ελάτε!
- Εντάξει, λοιπόν... - Κάνει παγωνιά εδώ.
Όχι! Τι κάνεις; Περίμενε!
- Θα κλείσω το παράθυρο. - Όχι, δεν αλλάζουμε τίποτα!
Δε θέλω να χαλάσει.
Πρέπει να καθίσουμε όλοι. Καθίστε.
Η φίλη μου η Τζόαν μου έμαθε πώς να το κάνω.
Ποια φίλη Τζόαν;
Οι παλάμες στο τραπέζι κι ακουμπούμε τα δάχτυλά μας.
- Τι κάνουμε εδώ, Άννι; - Σας παρακαλώ, θα δείτε.
Σας παρακαλώ, εμπιστευτείτε με.
Καλά, λοιπόν.
Μπορούμε να το κάνουμε εδώ τότε.
Στιβ, έλα.
- Συγκεντρωθείτε κι οι δύο. - Σε τι;
Σκεφτείτε την Τσάρλι, αν μπορείτε.
- Γαμώτο! - Γλυκέ μου, σε παρακαλώ.
Το δοκίμασα πριν είκοσι λεπτά και πέτυχε. Αλλιώς δε θα σας έφερνα εδώ...
- Θέλω απλώς να σας δείξω. - Τι να μας δείξεις;
Γαμώτο!
Είμαι... Είμαι μέντιουμ.
Έβλεπα οράματα νωρίτερα και δεν έπρεπε να τα διώξω.
Ξέρω πώς ακούγεται,
αλλά πρέπει να σας το δείξω. Σας παρακαλώ, θα δείτε.
- Έχω πλήρη διαύγεια. - Πίτερ, πήγαινε να κοιμηθείς.
Τι; Όχι, Πίτερ, σε παρακαλώ! Πρέπει να το κάνουμε όλοι μαζί.
Απαιτεί την ενέργεια όλων μας. Μαζί.
Εντάξει, θα μείνω.
Στιβ, σε παρακαλώ, πρέπει να είσαι ανοιχτός σ' αυτό.
Σε παρακαλώ. Το υπόσχομαι και στους δύο σας.
Πρέπει να είσαι ανοιχτός. Σε παρακαλώ.
Έλα, Στιβ... Σου το υπόσχομαι.
Εντάξει, ωραία.
Λοιπόν, το διάβασα νωρίτερα. Δε χρειάζεται να το ξαναδιαβάσω.
Μα τι γλώσσα είναι αυτή;
Προσπάθησε να συγκεντρωθείς.
Τσάρλι;
Τσάρλι, είσαι εδώ;
Τσάρλι, η μαμά είμαι. Κι ο μπαμπάς κι ο Πίτερ.
Τσάρλι, αν είσαι σ' αυτό το δωμάτιο μαζί μας,
θα αγγίξουμε όλοι το ποτήρι... Μην ασκείτε πίεση.
Αν είσαι εδώ, Τσάρλι, θέλω να μετακινήσεις το ποτήρι.
Έστω και λίγο, έστω και μία πολύ μικρή κίνηση. Εντάξει, Τσάρλι;
Γαμώτο! Τι διάολο;
- Τι; - Δεν το νιώθεις;
- Τι πρέπει να νιώσω; - Δε νιώθεις μία ένταση στον αέρα;
Ναι! Ευχαριστούμε, Τσάρλι! Ήταν πολύ καλό!
Τώρα, Τσάρλι, θα ήθελα να τους δείξεις αυτό που έκανες πριν.
Θα τους δείξεις αυτό που έκανες;...
- Mαμά... - Θα το κάνει.
- Φτάνει! - Τι; Όχι!
Όταν το έκανα πριν, εμφανίστηκε αυτό στη σελίδα! Το είδα!
- Τι είναι; - Η Τσάρλι!
Τσάρλι, θες να ζωγραφίσεις κι άλλο;
Σταμάτα!
- Πρέπει ν' ακουμπούν τα δάχτυλά μας... - Τον τρομάζεις!
- Όχι! Πίτερ, άκου... - Σταμάτα!
Άκουσέ με. Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι. Η αδελφή σου είναι.
Mαμά...
Τσάρλι, τι συμβαίνει;
Ναι;
- Mαμά; - Mαμά;
- Δε μ' αρέσει αυτό, μπαμπά.
- Τι συμβαίνει; - Σε παρακαλώ, σταμάτα.
Άννι, σε παρακαλώ, σταμάτα.
Μαμά;
Με φρικάρεις. Σε παρακαλώ, σταμάτα.
- Τι συμβαίνει; Γιατί φοβούνται όλοι; - Μπαμπά, σταμάτα το.
Γιατί με τρομάζεις;!
Κάν' τη να σταματήσει, γαμώτο!
Πού είναι η μαμά μου;
Σταμάτα τώρα!
Mαμά; Πίτερ, φοβάμαι!
Τι διάολο; Τι κάνεις;
Τι έγινε;
ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΚΟΛΑΣΗΣ
Η χώρα μας έχει περάσει πολλά οικονομικά σκαμπανεβάσματα.
Μιλήσαμε για τους αγώνες του 19ου αιώνα,
σε σύγκριση με το 1929,
μία εποχή που έμεινε γνωστή ως η Μεγάλη Οικονομική Ύφεση.
Για μία δεκαετία, είχαμε υποστεί πολλές δυσκολίες.
Το 1929, η Γουόλ Στριτ πήγαινε τόσο καλά
που, όταν έγινε το κραχ, λόγω της μεγάλης άνθησης,
προκάλεσε τεράστια πτώση της οικονομίας.
Τόσο πολύ, που προκάλεσε ουρές σε συσσίτια.
Κι εκεί, η Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση είχε, ή ακόμη έχει...
Ναι, Πίτερ;
Συγγνώμη, πρέπει να πάω στην τουαλέτα.
Φυσικά, πήγαινε.
Όπως έλεγα...
Ναι;
Μάντεψε ποιος μου τηλεφώνησε απ' το σχολείο σε υστερία.
Η Τσάρλι;
Τι;
Τίποτα. Τι έγινε;
Μου τηλεφώνησε ο Πίτερ, Άννι. Τρομοκρατημένος, έκλαιγε.
Πιστεύει ότι τον απειλεί ένα εκδικητικό πνεύμα.
Γιατί πιστεύει ότι απειλείται;
Άκου, Άννι. Θα προστατεύσω τον γιο μου.
Τι σημαίνει αυτό;
Γι' αυτό ανησυχώ τώρα και...
Μη μου μιλάς έτσι. Και δικός μου γιος είναι...
Μη μου το ξανακλείσεις. Δεν υπνοβατώ πια. Καταλαβαίνεις;
Μετά τον ήχο, ηχογραφήστε το μήνυμά σας.
Μετά, μπορείτε να κλείσετε ή πατήστε # για επιπλέον επιλογές.
Άννι, γεια. Είμαι ο Πάτρικ απ' τη Γκαλερί Άρτσερ.
Σου τηλεφωνώ για να δω πώς είσαι, πώς είναι η οικογένειά σου.
Σας σκεφτόμαστε, ανησυχούμε για εσάς και ελπίζουμε να είστε καλά.
Είστε συνεχώς στη σκέψη και την προσευχή μας.
Επίσης, θέλαμε να πούμε αν θες ν' αναβάλεις την έκθεση.
Προφανώς δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα.
Αν όχι, θέλουμε να δούμε αν μπορούμε να βοηθήσουμε κάπως...
Θεέ μου, αυτή η μυρωδιά...
Άννι, τι είναι αυτή η μυρωδιά;
Τι διάολο έγινε εδώ;
Δε θέλω πια να το βλέπω.
Τσάρλι;
Πίτερ; Θεέ μου, Πίτερ!
- Τι συμβαίνει, μωρό μου; - Τι κάνεις;
- Τι εννοείς; - Τραβούσες το κεφάλι μου!
Όχι, τώρα μπήκα. Ούρλιαζες. Τι έγινε;
Είδα την Τσάρλι στη γωνία κι εσύ πήγες να μου βγάλεις το κεφάλι!
Πίτερ, δε θα σου το έκανα ποτέ. Είσαι τρελός; Σε παρακαλώ, μωρό μου.
Σε ποια γωνία είδες την Τσάρλι;
Πίτερ, άκουσέ με. Δεν ξέρω τι συμβαίνει ή τι είδες.
Αλλά το σταματάω αυτό. Μην πεις στον μπαμπά αυτό που μου είπες.
Δεν είναι αλήθεια. Κάτι συμβαίνει και μόνο εγώ μπορώ να το σταματήσω.
Καταλαβαίνεις; Μόνο εγώ μπορώ να το διορθώσω.
Τζόαν;
Τζόαν, σε παρακαλώ! Πρέπει να σου μιλήσω!
Πρέπει να σε ρωτήσω κάτι.
Τζόαν!
Πίτερ!
Σε αποβάλλω!
Zάντανι!
Ντάγκντανι!
Aπάραγκον!
Πίτερ!
Φύγε!
Πίτερ!
Θεέ μου...
ΕΠΙΚΛΗΣΕΙΣ
Ο Βασιλιάς Πάιμον θα κυριεύσει τον πιο ευάλωτο οικοδεσπότη.
Όταν η τελετή ολοκληρωθεί, ο Πάιμον θα εγκλωβιστεί στον οικοδεσπότη.
Τότε, απαιτείται μία νέα τελετή.
Ο Βασιλιάς Πάιμον είναι αρσενικός. Λαχταράει αρσενικό ανθρώπινο σώμα.
Πλούτη στον καλεστή
Γεια σου, Μπομπ.
Διστάζω να σου γράψω, αλλά ανησυχώ ότι η Άννι είναι στα πρόθυρα...
Δρ Γκράχαμ, όπως υποσχεθήκαμε, σας προωθούμε πληροφορίες.
Η αποζημίωση για τη βεβήλωση του τάφου της Έλεν Λι.
...κι έτσι, όλοι νιώθουν δικαιωμένοι.
Ο φόνος της Ιφιγένειας ήταν διαταγή των Θεών.
Ο Αγαμέμνονας δεν είχε άλλη επιλογή.
Πίτερ.
Πίτερ, τι συμβαίνει;
Πίτερ, είσαι καλά;
Μπορεί ν' αναπνεύσει;
Πίτερ, τι κάνεις, φίλε;
Κλήση από το Λύκειο Γουέστ.
Εμπρός; Ναι, ο ίδιος.
Δόξα τω Θεώ.
Θεέ μου! Τι έγινε; Τι έπαθε;
Θεέ μου! Όχι! Ποιος το έκανε αυτό;
Το έκανε ο ίδιος στον εαυτό του.
Κοπάνησε το πρόσωπό του στο θρανίο του.
- Περίμενε, Στιβ. Άκου. - Πιάσε τα πόδια του, σε παρακαλώ.
Στιβ, επάνω, στη σοφίτα, όταν έλειπες... πήγα και...
Πρέπει να πας να δεις αυτό που είδα εγώ.
Υπάρχει ένα πτώμα.
Νομίζω ότι είναι η μητέρα μου. Δεν ξέρω, το δέρμα είναι μαύρο.
Είναι πρησμένη, αλλά το κεφάλι λείπει.
Σε παρακαλώ, πρέπει να πας επάνω και να δεις.
Σε παρακαλώ, Στιβ.
Έχει κι άλλο...
Εκτός απ' το ακέφαλο πτώμα της μητέρας σου; Φυσικά.
- Χριστέ μου! Γαμώτο! - Έχει κι άλλο!
Τι διάολο ήταν αυτό; Γιατί δεν κάλεσες την Αστυνομία;
- Η Αστυνομία δε μπορεί να βοηθήσει. - Ποια στον διάολο είναι εκεί πάνω;
Θυμάσαι την Τζόαν, τη φίλη μου που πέθανε ο εγγονός της;
- Με τη μητέρα σου έμοιαζε. - Αυτή μου έμαθε να κάνω τη σεάνς.
Δεν ήθελα, αλλά κάλεσε τον εγγονό της. Το είδα, όπως εσύ με την Τσάρλι.
Το άλμπουμ της μητέρας μου. Κοίτα εδώ...
Τη βλέπεις; Αυτή είναι! Η Τζόαν! Δεν ανέφερε ότι ήξερε τη μαμά μου.
Δεν τη γνώριζα. Με πλησίασε και με παρηγόρησε.
Μου είπε γι' αυτήν τη σεάνς και μου έδειξε πώς γίνεται.
Βλέπεις το σύμβολο στο κολιέ που μου χάρισε η μαμά μου;
Tο φοράνε κι οι δύο, σε όλες τις φωτογραφίες!
Δες αυτό το σχήμα! Είδες πάνω; Ήταν ζωγραφισμένο πάνω απ' το πτώμα!
Με αίμα!
Έσκαψες τον τάφο. Εσύ το έκανες, έτσι;
Τι;
Όλα αυτά τα βράδια που έλεγες ότι πας σινεμά.
Δε με ακούς!
Και όταν κάλεσαν απ' το νεκροταφείο, είπα "δε θα της το πω, μην ταραχτεί".
Να πάρει! Άκουσέ με, Στιβ!
Ξέρω ότι δε μ' εμπιστεύεσαι και δε μπορώ να κάνω τίποτα γι' αυτό!
Αλλά μας καταράστηκαν, όταν φέραμε πίσω την Τσάρλι.
Κάναμε μία συμφωνία με κάτι που βρίσκεται σ' αυτό το σπίτι. Και κυνηγάει τον Πίτερ.
Είδα αυτές τις σελίδες να γεμίζουν. Και σε όλες, είναι ο Πίτερ!
Συγγνώμη, δεν ξέρω τι έκανα, αλλά ο Πίτερ κινδυνεύει.
Και το ξεκίνησα εγώ.
Αν καταστρέψουμε αυτό το βιβλίο, θα με πάρει κι εμένα.
Προσπάθησα να το κάψω, αλλά άρπαξε φωτιά το χέρι μου από μόνο του
γιατί συνδέομαι με το βιβλίο, το καταλαβαίνω τώρα.
Σε παρακαλώ, αν δεν καταστρέψουμε αυτό το βιβλίο,
ο Πίτερ θα...
Θεέ μου! Καταλαβαίνεις;
Πρέπει να το κάνουμε αυτό. Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ...
Για τον Πίτερ.
Πρέπει να μ' εμπιστευτείς, Στιβ.
Εγώ πρέπει να το κάνω. Εγώ φταίω.
Το ξέρω, εγώ φταίω. Σε παρακαλώ...
Πρέπει να το πετάξεις στη φωτιά.
Σε παρακαλώ, δε μπορώ να το κάνω. Φοβάμαι πάρα πολύ.
Αν δεν το κάνουμε,
θα πάθει κακό ο Πίτερ, ο γιος μας.
Το ξέρω. Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ...
Στιβ, σε παρακαλώ. Κατάλαβέ το, μωρό μου.
Σε παρακαλώ, πέταξέ το στη φωτιά.
Γλυκέ μου, σε παρακαλώ. Πάρ' το, πρέπει να το κάνεις.
Εντάξει... Σ' ευχαριστώ...
Άκουσέ με τώρα.
Είσαι η αγάπη της ζωής μου.
Σ' αγαπάω πάρα πολύ, Στιβ.
Θεέ μου, σ' αγαπώ πολύ. Κι αγαπώ τον Πίτερ πολύ.
Σε παρακαλώ... πέταξέ το.
Δε θα το κάνω πια μαζί σου αυτό.
Τι; Όχι!
Όχι, δε σε βοηθάει.
Είσαι άρρωστη, Άννι. Πρέπει να καλέσω την Αστυνομία.
Θεέ μου!
Mαμά;
Μπαμπά;
Mαμά;
Μπαμπά;
Είναι κανείς;
Mαμά;
Σταμάτα! Μαμά, σε παρακαλώ!
Mαμά, συγγνώμη!
Mαμά, σε παρακαλώ... Σε ικετεύω να σταματήσεις.
Mαμά;
Πρέπει να ξυπνήσεις... Έλα, εντάξει είσαι.
Ξύπνα. Ξύπνα, Πίτερ! Ξύπνα!
ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΛΙ
Μη φοβάσαι...
Τσάρλι,
είσαι εντάξει τώρα.
Είσαι ο Πάιμον,
ένας απ' τους οκτώ βασιλείς της Κολάσεως.
Κοιτάξαμε Βορειοδυτικά και σε καλέσαμε.
Διορθώσαμε το πρώτο γυναικείο σώμα σου
και τώρα σου προσφέρουμε αυτό το υγιές αρσενικό φιλόξενο σώμα.
Απορρίπτουμε την Τριάδα και προσευχόμαστε ευλαβικά σ' εσένα, Μεγάλε Πάιμον.
Δώσε μας τη γνώση σου για όλα τα μυστικά πράγματα.
Φέρε μας τιμή, πλούτη και καλούς οικείους δαίμονες.
Δέσε όλους τους ανθρώπους στη βούλησή μας,
όπως έχουμε δεθεί εμείς τώρα και πάντα στη δική σου βούληση.
Χαίρε, Πάιμον!
Χαίρε!
Η ΔΙΑΔΟΧΗ
Απόδoση Διαλόγων • T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ • °°° Μόνο το καλύτερο είναι αρκετά καλό... °°°
• T 3 L L 4 V 1 S 1 0 N™ • Άψoγα απoδoσμένοι & τέλεια συγχρονισμένοι Ελληνικoί υπότιτλoι