~~~ for www.subs4free.info by TiForce ~~~
Η ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ
ΧΑΝΤΟΝΦΙΛΝΤ, ΙΛΛΙΝΟΪΣ
ΝΥΧΤΑ ΧΑΛΟΓΟΥΙΝ
- Μόνοι μας δεν είμαστε; - Ο Μάικλ είναι εδώ κάπου.
- Πάμε επάνω. - Εντάξει.
- Θα με πάρεις αύριο τηλέφωνο; - Ναι, καλά.
Μάικλ!
Μάικλ;
ΣΜΙΘΣ ΓΚΡΟΟΥΒ, ΙΛΛΙΝΟΪΣ
30 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1978
Έχεις ξανακάνει κάτι τέτοιο πριν;
Μόνο με ελάχιστη ασφάλεια.
Η είσοδος είναι κάμποσα μέτρα πιο πάνω στ'αριστερά.
Το μόνο που με ενοχλεί είναι οι ασυναρτησίες τους.
Συνέχεια λένε αρλούμπες.
Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτε. Έχει 15 χρόνια να μιλήσει.
Υπάρχουν συγκεκριμένες οδηγίες;
Απλώς κατανόηση σε αυτό που κάνουμε. Μην το υποτιμάς.
Δε θα έπρεπε να λέμε "αυτός" αντί για "αυτό";
Αφού το θέλεις.
Η διάσειση είναι μεγάλη, γιατρέ.
Τι να του δώσω όταν τον πάμε στον δικαστή;
Σαροζίνη.
- Ίσα-ίσα θα μπορεί να σταθεί. - Αυτό θέλουμε κι εμείς.
- Το έχεις πάρει σοβαρά, έτσι; - Ναι.
- Δηλαδή, δε θέλεις να βγει ποτέ; - Ποτέ.
- Και γιατί τον πάμε... - Γιατί έτσι λέει ο νόμος.
Φτάσαμε.
Από πότε τους αφήνουν να τριγυρνάνε;
Πήγαινε στην κεντρική πύλη.
Σταμάτα εδώ.
- Δεν πρέπει να πάμε στο νοσοκο... - Περίμενε!
- Είσαι καλά; - Ναι.
Έφυγε!
Εντάξει!
ΧΑΝΤΟΝΦΙΛΝΤ
ΧΑΛΟΓΟΥΙΝ
Μην ξεχάσεις ν'αφήσεις το κλειδί στους Μάιερς.
Θα έρθουν να δουν το σπίτι στις 10:30. Άσ'το κάτω απ'το χαλάκι.
Εντάξει.
- Θα έρθετε απόψε; - Πάντα στην ώρα μου.
Μπορούμε να φτιάξουμε φωτεινές κολοκύθες και να δούμε θρίλερ;
Θα διαβάσετε ιστορίες και θα φτιάξουμε ποπ-κορν;
Και βέβαια!
Γρήγορα.
- Γιατί πάμε από δω σχολείο; - Μου το ζήτησε ο μπαμπάς μου.
- Γιατί; - Για ν'αφήσω ένα κλειδί.
- Γιατί; - Διότι θα πουλήσει ένα σπίτι.
- Γιατί; - Γιατί αυτή είναι η δουλειά του.
- Ποιό; - Το σπίτι των Μάιερς.
- Δεν κάνει να πας εκεί. - Και βέβαια κάνει.
- Είναι στοιχειωμένο! - Παρακολούθησε.
Η Λόνυ Λαν λέει να μην πηγαί- νουμε εκεί. Είναι στοιχειωμένο.
Είπε ότι έγιναν άσχημα πράγματα εκεί κάποτε.
Αυτή έτσι που πάει δεν πρόκειται να περάσει την έκτη τάξη.
- Πρέπει να φύγω. Τα λέμε απόψε. - Γεια σου.
Εύχομαι να ήμασταν οι δυό μας μονάχα και κανείς άλλος...
Δε φταίω εγώ, Σαμ. Το είπα πόσο επικίνδυνος ήταν.
Με τέτοια χάλια δε θα μπορούσες ούτε ένα παιδάκι να σταματήσεις.
Δικός σου ασθενής ήταν. Αν ήταν κακές οι αναλογίες, ας το έλεγες.
Το είπα σε όλους! Κανείς δεν άκουγε! Τι άλλο να κάνω;
Πάρε τηλέφωνο και πες τους ποιός την κοπάνησε και πού πάει!
- Πού πάει; Χάνω τον καιρό μου! - Είναι μακριά και δεν οδηγεί.
Χθες πάντως οδηγούσε μια χαρά! Κάποιος φαίνεται του έμαθε.
Έτσι τελειώνει το βιβλίο αλλά ο Σάμουελς μιλάει για τη μοίρα.
Η μοίρα σχετίστηκε με αρκετές ζωές εδώ πέρα.
Ό, τι και αν έκανε ο Κόλλινς υπέκυψε στο δικό του πεπρωμένο.
Η μοίρα είναι κάτι αληθινό που όλοι πρέπει ν'αντιμετωπίσουν.
Πώς διαφέρει η άποψη της μοίρας στα δύο βιβλία, Λόρι;
- Παρακαλώ; - Απάντησε στην ερώτηση.
Ο Κάστιν έγραψε ότι η μοίρα σχετίζεται μόνο με τη θρησκεία.
Ο Σάμουελς την έβλεπε ως φυσικό στοιχείο όπως ο αέρας και η φωτιά.
Ακριβώς. Ο Σάμουελς προσωποποίησε τη μοίρα. Είναι ακίνητη.
Είναι σαν βουνό και ο άνθρωπος απλά περνά. Δεν αλλάζει ποτέ.
Τι κάνουν οι μικρές μάγισσες;
- Αφήστε με! - Θα σε φάει!
Έρχεται ο μπαμπούλας! Δεν ξέρεις τι συμβαίνει το Χαλογουίν;
Ναι. Τρώμε καραμέλες!
Ο μπαμπούλας!
Έρχεται.
Πρέπει να με πιστέψετε, κύριε αστυφύλακα. Έρχεται.
Διότι τον γνωρίζω!
Είμαι ο γιατρός του και πρέπει να προετοιμαστείτε.
Αν δεν το κάνετε, τότε ετοιμάστε την κηδεία σας.
Είμαστε απ'το Χάντονβιλ και είμαστε περήφανες...
Κοίτα πόσα βιβλία έχεις! Θέλεις καρότσι για να φτάσεις σπίτι.
Είναι σκέτη τρέλα. Πρέπει να μάθουμε τρείς νέους σκοπούς.
Το παιχνίδι είναι το απόγευμα, θα φτιάξω τα μαλλιά μου στις 5...
και ο χορός στις 8! Θα πέσω ξερή.
- Δε νομίζω ότι είναι αρκετά. - Υπέρ-αρκετά!
- Ως συνήθως, δεν έχω κάτι να κάνω. - Εσύ φταις και δε σε λυπάμαι.
Λίντα, Λόρι, γιατί δε με περιμένατε;
- Σε περιμέναμε 15 λεπτά. - Δε λες αλήθεια. Να'μαι.
- Τι έχεις και δε χαμογελάς; - Δεν ξαναχαμογελώ ποτέ.
- Ο Πωλ με πήγε στ'αποδυτήρια... - Πήγες να εξερευνήσεις;
- Απλώς μιλήσαμε. - Ναι, καλά...
Τον πιάσανε οι γονείς του να πετά αβγά και τιμωρήθηκε. Δε θα έρθει.
- Μα δεν κάνεις μπέιμπι-σίτινγκ; - Το κάνει για να βρει μέρος να...
- Έχω μέρος να το κάνω αυτό. - Ξέχασα το βιβλίο της Χημείας.
Και τι έγινε; Εγώ πάντα ξεχνώ τα βιβλία μου.
Ποιος χρειάζεται τα βιβλία; Εγώ όχι. Συνέχεια τα ξεχνάω.
Δεν έχουν σημασία τα βιβλία.
Αυτός δεν είναι ο Ντέβον Γκράχαμ;
- Δε νομίζω. - Τον βρίσκω γλυκούλη.
Χαζέ! Η ταχύτητα σκοτώνει!
Δεν παίρνει από αστεία.
Κάποια μέρα θα μας βάλεις σε μεγάλους μπελάδες.
Μισώ τους άνδρες που έχουν αυτοκίνητο αλλά όχι χιούμορ.
- Ισχύει το αποψινό; - Μη σας βάλω σε μπελάδες.
Έλα, ο Μπομπ κι εγώ το σχεδιάζαμε όλη την εβδομάδα.
Καλά. Οι Γουάλας φεύγουν στις επτά.
Εγώ κάνω μπέιμπι-σίτινγκ στους Ντόιλ. Είναι λίγο πιο κάτω.
Ωραία. Ή θα κοιτάω τα παιδιά ή τη Λίντα ή θα μιλάω σε σένα.
- Τι ώρα απόψε; - Όταν γυρίσω από το έθιμο.
- Μαζεύεις γλυκά για τον Μπομπ; - Πολύ αστείο. Τα λέμε.
Άννι, κοίτα. Πίσω από το θάμνο.
- Δεν βλέπω τίποτε. - Αυτός που έτρεχε με το αμάξι.
Πολύ διακριτικός είναι...
Καθίκι!
Λόρι, θέλει να σου μιλήσει. Θέλει να σε βγάλει έξω απόψε.
- Μα στεκόταν σε εκείνο το σημείο. - Άλλος ένας που διώχνεις.
Ποτέ δε βγαίνεις. Θα έχεις κάνει περιουσία απ'το μπέιμπι-σίτινγκ.
- Οι άντρες με θεωρούν έξυπνη. - Εγώ σε θεωρώ τρελή.
Σπίτι μου, σπιτάκι μου. Τα λέμε αργότερα.
Γεια.
- Με συγχωρείς, Λόρι. - Συγγνώμη, κύριε Μπράκετ.
- Δεν ήθελα να σε τρομάξω. - Δεν πειράζει.
Χαλογουίν είναι. Όλοι δικαιούνται μια καλή τρομάρα σήμερα.
Γεια σας, κύριε.
Τρόμαξε και δώσε!
Μικρέ, νόμιζα ότι δεν πιστεύεις σε προλήψεις.
Εμπρός;
Ποιος είναι;
- Γιατί μου το'κλεισες; - Άννι, εσύ ήσουνα;
- Γιατί δεν είπες τίποτε; - Έτρωγα, δε με άκουγες;
- Νόμιζα ότι ήταν φάρσα. - Κοντεύεις να τα χάσεις.
- Τα έχω ήδη χάσει. - Αυτό είναι σίγουρο.
Η μάνα μου μού δίνει το αυτο- κίνητο. Θα περάσω στις 6:30.
Γεια.
Ηρέμησε. Είναι γελοίο.
- Τελείωνε. - Γεια σου.
Μόλις προλαβαίνουμε.
Τζούντιθ Μάιερς.
Σε κάθε πόλη συμβαίνουν αυτά. Θυμάμαι στο Ράσελβιλ...
ο Τσάρλι Μπόουν πριν 50 χρόνια έφαγε και σηκώθηκε απ'το τραπέζι
πήγε στο γκαράζ, πήρε ένα τσεκούρι, φίλησε τη γυναίκα του
και μετά... - Πού είμαστε;
Εδώ είμαστε.
Τζούντιθ Μάιερς. Τη θυμάμαι. Δεν το πίστευα. Ήμουν νέος.
- Χαθήκαμε; - Γιατί το κάνουν τα παλιόπαιδα;
Κάνουν τα πάντα λόγω Χαλογουίν.
- Αυτός είναι ο τάφος. - Ναι. Το ξέρω. 18, 19...
Τζούντιθ Μάιερς.
Επέστρεψε.
- Ακόμα τρομαγμένη είσαι; - Δεν τρόμαξα.
- Είδα κάποιον στον κήπο του Ριντλ. - Προφανώς θα είδες τον κ. Ριντλ.
- Με παρακολουθούσε. - Πώς; Είναι 87 ετών!
- Μπορεί να παρακολουθεί. - Μόνο αυτό μπορεί να κάνει.
- Η κολοκύθα τι ρόλο παίζει; - Για ν'ασχολείται ο Τόμι.
- Θα ήσουν καλή πρόσκοπος. - Ευχαριστώ.
Κι εγώ προσκοπίνα θα γίνω απόψε με ποπ-κορν και κινούμενα σχέδια.
Έξι ώρες συνεχόμενες με θρίλερ. Η μικρή δε θα ξέρει που να κρυφτεί.
Ο πατέρας μου! Πέτα το.
Σταμάτα να βήχεις! Τι έπαθες;
Φέρσου φυσιολογικά. Να'τος.
- Γεια σας, κορίτσια. - Γεια σου, μπαμπά. Τι έγινε;
Κάποιος μπήκε στο μαγαζί. Μάλλον παιδιά θα ήταν.
- Όλο τα παιδιά φταίνε. - Πήρανε μόνο μάσκες και σχοινί.
- Ποιος λες να ήταν; - Δύσκολα τα βγάζεις με κυνικό πατέρα.
- Δε θ'αργήσετε; - Φωνάζει κι όλας.
- Γεια σας, κορίτσια. - Γεια σου, μπαμπά.
Σερίφη, είμαι ο Δόκτωρ Σαμ Λούμις.
Θα ήθελα να σας μιλήσω. Είναι πολύ σημαντικό.
- Σε δέκα λεπτά. - Θα σας περιμένω εδώ.
- Τι έπαθες εσύ; - Το κατάλαβε. Θα το μύρισε.
- Όχι βέβαια. - Ναι, είδες το πρόσωπό του;
Πάντα έτσι είναι το πρόσωπό του.
- Τι θα φορέσεις στο χορό αύριο; - Από πότε σε απασχολούν αυτά;
Θα μπορούσες να το ζητήσεις από κάποιον.
Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να πεις "θα έρθεις στο χορό;".
- Εσύ μπορείς, εγώ όχι. - Πες στον Ντικ Μπάξτερ.
- Προτιμώ τον Μπεν Τρέιμερ. - Τον Μπεν Τρέιμερ;
Το'ξερα!
- Τελικά σε απασχολούν αυτά! - Σκάσε.
Είναι γλυκούλης. Ο Μπεν Τρέιμερ!
Τρόμαξε και δώσε και την κοιλιά μας σώσε!
- Γεια σας. - Γεια σου. Έλα.
Να είναι στο κρεβάτι στις 9. Φρόνιμα. Τα λέμε.
- Ζει κανείς εδώ; - Όχι από το 1963 όταν έγινε.
- Τα παιδιά το φοβούνται. - Μπορεί να έχουν δίκιο.
- Τι είναι αυτό; - Σκύλος.
- Είναι ζεστό ακόμα. - Θα πείνασε.
- Μπορεί να ήταν κανένας ασβός. - Μπορεί.
- Άνθρωπος δε θα το έκανε ποτέ. - Δεν πρόκειται για άνθρωπο.
Εδώ έγινε. Καθόταν εκεί.
Μπορεί να την είδε απ'το παράθυρο.
Στέκοντας μόνος, μπορούσε να τη δει μέσα.
Θα αμφιβάλλετε για το ότι είμαι γιατρός. Έχω άδεια επαγγέλματος.
- Μου φαίνεστε φοβισμένος. - Ναι.
Τον γνώρισα πριν από 15 χρόνια. Είπαν πως δεν είχε ούτε λογική...
ούτε την αίσθηση της ζωής ή του θανάτου. Του καλού και του κακού.
Συνάντησα αυτό το εξάχρονο παιδί με το ωχρό παγερό πρόσωπο.
Τα πιο μαύρα μάτια. Τα μάτια του διαβόλου.
Προσπάθησα 8 χρόνια να τον προσεγγίσω και 7 να τον κλειδώσω...
διότι συνειδητοποίησα ότι μέσα του δεν είχε παρά μόνο το κακό.
- Τι κάνουμε τώρα; - Θα ξανάρθει. Θα τον περιμένω.
- Θα πρέπει να ειδοποιήσω τα μέσα. - Όχι.
Έτσι, θα τον ψάξουν παντού. Πες στους άνδρες σου να προσέχουν.
Θα γυρίσω για έλεγχο σε μία ώρα.
Και είπε ο Αρθούρος, "Κανείς δεν θα περάσει χωρίς μάχη. "
"Ωστε έτσι;", είπε ο ιππότης με ύφος οξύ και τραχύ.
- Δε μου αρέσει αυτή η ιστορία. - Νόμιζα ότι ήταν η αγαπημένη σου.
Όχι πια.
- Γιατί τα κρατάς εκεί; - Δε μου τα επιτρέπει η μαμά.
Λέιζερμαν! Νιούτρονμαν! Καταλαβαίνω γιατί.
- Ταραντούλας! - Λόρι, τι είναι ο μπαμπούλας;
Λέγετε...
- Τι κάνεις; - Φτιάχνω ποπ-κορν.
Περνάς καλά; Σίγουρα! Σου έχω σπουδαία νέα.
Περίμενε. Λέστερ... Θα με ξεσκίσει ο σκύλος.
Πάρε το σκυλί από την κουζίνα αμέσως!
- Το μισώ το σκυλί. Με αντιπαθεί. - Ποιο είναι το νέο;
Κι αν σου έλεγα ότι θα έρθεις στο χορό αύριο το βράδυ;
Θα έλεγα ότι πήρες λάθος νούμερο.
Μίλησα με τον Μπεν Τρέιμερ και του είπα ότι σου αρέσει.
Πες μου ότι δεν το έκανες! Πώς μπόρεσες να το κάνεις αυτό;
Πώς μπόρεσες να τον πάρεις; Τι θα πει ήταν εύκολο;
Δεν το πιστεύω! Δε σου ξαναλέω τίποτε!
- Πες μου ότι δεν το έκανες! - Λόρι, κάποιος είναι εκεί έξω!
Ο μπαμπούλας είναι εκεί έξω. Κοίτα!
Δεν είναι κανείς έξω. Πήγαινε να δεις τηλεόραση.
Είναι απλό. Σου αρέσει, του αρέσεις. Χρειάζεται μια γνωριμία.
Δε θα πάθεις τίποτα να βγεις μαζί του! Διάολε!
Μόλις έκανα ζημιά. Θα σε πάρω. Ναι!
Λίντσι! Χρειάζομαι μια ρόμπα.
Ο Λέστερ γαυγίζει πάλι και μου σπάει τα νεύρα.
Άσ'το. Θα βρήκε ταίρι.
- Τι θα γίνει με την κολοκύθα; - Δες την ταινία.
- Και το κόμιξ; - Μετά την κολοκύθα.
- Και ο μπαμπούλας; - Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.
- Ο Ρίτσι είπε ότι θα με ψάξει. - Πιστεύεις ό, τι σου λέει αυτός;
Στο Χαλογουίν ο κόσμος κάνει πλάκες ο ένας στον άλλο.
- Ο Ρίτσι ήθελε να σε τρομάξει. - Μα, τον είδα τον μπαμπούλα!
- Κανείς δεν ήταν έξω. - Ήταν.
- Πώς έμοιαζε; - Σαν μπαμπούλας.
Για κάτσε. Ο μπαμπούλας βγαίνει μόνο το Χαλογουίν, έτσι;
Εγώ όμως, είμαι εδώ και δεν θ'αφήσω τίποτε να σου συμβεί.
- Το υπόσχεσαι; - Το υπόσχομαι.
- Να φτιάξουμε την κολοκύθα; - Πάμε.
Τέλεια!
Εμπρός; Ποιος είναι;
Πωλ, δεν πιστεύω να είναι ένα από εκείνα τα χαζά σου αστεία!
Μάλλον όχι. Κανένα κόλπο.
Λίντσι, τρέχα! Είμαι στο πλυσταριό και η πόρτα δεν ανοίγει!
Λίντσι, τράβα την πόρτα! Λίντσι!
- Εμπρός; - Ο Πωλ είμαι. Είναι η Άννι εκεί;
- Ναι. - Θα μου τη φωνάξεις;
- Πλένει τα ρούχα της. - Πες της ότι είμαι στο τηλέφωνο.
Άννι, τηλέφωνο!
- Κλειδώθηκες μέσα! - Το ξέρω.
Τράβα, έχω φρακάρει.
Μου υπόσχεσαι ότι δε θα πεις σε κανέναν γι'αυτό;
Φρακάρισε στο παράθυρο και έρχεται.
- Γειά σου, Άννι. - Γειά σου, Πωλ.
- Φρακάρισες, ε; - Κόφ'το. Συμβαίνουν αυτά.
- Φρακάρισες στο παράθυρο! - Εσύ έχεις φρακάρει κι αλλιώς!
- Οι γονείς μου έφυγαν. - Θαύμα! Πότε έφυγαν;
- Πριν από μισή ώρα. - Τέλεια.
- Γιατί δεν έρχεσαι; - Έλα να με πάρεις.
Δεν μπορώ. Τα ρούχα μου είναι στο πλυντήριο.
Βούλωσ'το! Φοράω μπλούζα. Μόνο αυτό σκέφτεσαι.
- Εσύ το σκέφτεσαι αυτό μόνο. - Λάθος. Σκέφτομαι πολλά άλλα.
Γιατί καθόμαστε και τα συζητάμε και δεν τα κάνουμε;
"Κλειδώστε πόρτες και παράθυρα και κλείστε τα φώτα!"
"Μη φύγετε!"
- Φοβάμαι. - Γιατί κάθεσαι στο σκοτάδι;
- Πάμε να πάρουμε τον Πωλ. - Δε θέλω.
- Νόμιζα πως υπήρχε κατανόηση. - Θέλω να μείνω να δω αυτό.
Αν θες να το δεις με τον Τόμι Ντόιλ, τότε έλα μαζί μου.
Έλα, γρήγορα.
- Γειά σου, Τόμι. - Έλα, φτιάχνουμε φανάρι.
Θέλω να δω τηλεόραση.
Είμαι στην κουζίνα.
- Ωραία! - Δεν είναι η νύχτα μου απόψε!
Έριξα βούτυρο στα ρούχα μου και τα έβαλα στο πλυντήριο.
Θέλω να πάρεις τον Μπεν Τρέιμερ και να του πεις ότι έκανες πλάκα.
Δεν μπορώ. Βγήκε για ποτό και θα γυρίσει αργά.
Θα πρέπει να τον πάρω αύριο. Εξάλλου πάω να πάρω τον Πωλ.
Αν την προσέχεις, θα το σκεφτώ να πάρω τον Μπεν το πρωί.
Έγινε.
- Ο Πωλ δεν ήταν τιμωρημένος; - Ναι, αλλά βρήκε τρόπο να βγει.
Θα σε πάρω σε μία ώρα. Εντάξει; Άντε γειά.
Η γεροπροσκοπίνα τα κατάφερε και πάλι.
"Προσοχή όλα τα πληρώματα! Ύψιστη ασφάλεια στην προσγείωση"
"Μέχρι νεωτέρας όλοι θα είναι στα πόστα τους. Τέλος"
- "Βάλτε πρωταρχική κατεύθυνση. - Έτοιμη η κατεύθυνση"
- Λίντσι! - Πού είσαι;
Τον είδα έξω! Είναι εκεί έξω σου λέω!
Σταμάτα. Δεν είναι κανείς έξω.
Αν δε σταματήσεις, θα κλείσω την τηλεόραση και θα πας για ύπνο.
- Κανείς δε με πιστεύει. - Εγώ σε πιστεύω, Τόμι.
- Δε φοβάμαι. Αλήθεια. - Μπες τότε.
- Κότα! - Άντε μπες.
Μπες!
Τσακίσου και φύγε από κει!
- Χριστέ μου. - Είσαι καλά;
Τίποτε δε συμβαίνει εκτός από παιδιά που σπάνε πλάκα.
- Αισθάνομαι ότι έχεις ξεφύγει. - Λάθος αισθάνεσαι.
- Τι κάνεις για να το αποδείξεις; - Τι άλλο χρειάζεσαι;
- Βαρέθηκα να τον περιμένω εδώ. - Τον παρακολουθούσα 15 χρόνια.
Σε ένα δωμάτιο κοιτάζοντας τον τοίχο χωρίς να τον βλέπει.
Να περιμένει για κάποιο μυστικό αθόρυβο ερέθισμα για ν'αρχίσει.
Ο θάνατος ήρθε στην πόλη σου. Ή τον αγνοείς ή τον σταματάς.
Όλο λόγια. Θες να πεις ότι αυτά τα παιδιά είναι υποψήφια θύματα;
Μπορεί.
Καλά. Θα μείνω τη νύχτα μαζί σου μην τυχόν και έχεις δίκιο.
Αν έχεις δίκιο, ανάθεμά σε που τον άφησες να φύγει.
Πρώτα θα κάτσουμε να μιλήσουμε και η Άννι θ'απασχολήσει τη μικρή.
Μετά θα πάμε στην πρώτη κρεβατοκάμαρα στ'αριστερά.
- Πρώτα σου σκίζω τα ρούχα... - Όχι τη μπλούζα, είναι ακριβή.
Μετά μου σκίζεις τα ρούχα και σκίζουμε τα ρούχα της Λίντσι!
Τo'πιασες!
Μπομπ, άσε με κάτω!
Άσε με κάτω! Είναι χαζό!
- Είναι θεοσκόταδο! - Ναι.
- Άννι! Ήρθαμε! - Πού να πήγαν άραγε;
Θα έβγαλε τη Λίντσι βόλτα.
- Ας ψάξουμε για σημείωμα. - Άσ'το καλύτερα.
- Θα σε φάει! - Δε θα με φάει!
Κανείς δε θα φάει κανέναν. Σταματήστε να στριγγλίζετε.
Όλοι καλοπερνάνε απόψε. Λοιπόν, τι κάνουμε;
- Να φτιάξουμε κι άλλο ποπ-κορν. - Όχι, φτάνει. Δείτε την ταινία.
- Οικία Ντόιλ. - Γειά σου Λόρι, τι κάνεις;
- Κάθομαι μέσα πρώτη φορά. - Είναι η Άννι εκεί;
- Πήγε να πάρει τον Πωλ. - Πάντως δε γύρισε καθόλου εδώ.
Κάπου θα είναι. Όταν έρθει, να με πάρει γιατί θα κοιμηθεί η μικρή.
- Εντάξει. Τα λέμε αργότερα. - Να περάσετε καλά.
Αυτό είναι σίγουρο.
- Η Λίντσι λείπει απόψε. - Τέλεια!
- Να πάρει! - Όλο χτυπάει!
- Δεν μπορείς να συγκεντρωθείς, ε; - Απάντησε το παλιοτηλέφωνο!
Και αν είναι οι Γουάλας; Θα βρω τον μπελά μου.
Άσ'το.
Φανταστικό!
- Θέλεις μπύρα; - Ναι.
- Μόνο αυτό έχεις να πεις; - Ναι.
- Τράβα να φέρεις μια μπύρα. - Νόμιζα ότι εσύ θα μου έφερνες.
Επιστρέφω. Μην ντυθείς.
Άννι;
Λίντα, είσαι χαζή;
Έβγα έξω.
Μου έφερες την μπύρα;
Πλάκα έχει.
Είδες τίποτε που να σου αρέσει;
Τι έγινε; Στοίχειωσε ο φιλαράκος μας;
Έλα, πού είναι η μπύρα;
Μπορείς να απαντήσεις;
Είσαι παράξενος.
Θα πάρω τη Λόρι να μου πει πού είναι ο Πωλ και η Άννι.
Αυτό δεν οδηγεί πουθενά.
Εμπρός;
Άννι, πρώτα μου μασάς μετά μου κλαψουρίζεις;
Άννι, είσαι καλά;
Πάλι πλάκες κάνεις; Θα σε σκοτώσω, αν κάνεις πλάκα!
Άννι!
Όνειρα γλυκά, παιδιά.
Πωλ;
Λίντα;
Άννι;
Λίντα;
Μπομπ;
Έλα, Άννι!
Ελάτε, παιδιά! Τέλος το αστείο!
Έλα, Άννι! Αρκετά πια!
Εντάξει, ήταν αστείο! Κόφ'το!
Θα το μετανιώσεις.
Βοήθεια! Κάποιος να με βοηθήσει!
Βοηθήστε με!
Σας παρακαλώ! Βοηθήστε με!
Εμπρός! Εμπρός!
Βοηθήστε με!
Με ακούτε;
Βοηθήστε με! Σας παρακαλώ!
Τα κλειδιά!
Τόμι!
Τόμι, εγώ είμαι!
Τόμι!
- Ποιός είναι; - Άνοιξε! Εγώ είμαι!
Τόμι, σε παρακαλώ! Γρήγορα!
Τόμι, σε παρακαλώ!
Πηγαίνετε πάνω και κλειδώστε την πόρτα. Κάντε αυτό που λέω!
Αχ, όχι...
Σε παρακαλώ, σταμάτα... Σε παρακαλώ...
- Πού ήσουν; Έψαξα παντού... - Βρήκα το αμάξι. Είναι εδώ.
Τρία τετράγωνα πιο κάτω. Πήγαινε από πίσω. Εγώ πάω από μπροστά.
Πήγαινε!
Τόμι, Λίντσι! Παιδιά!
- Θα πάμε μια μικρή βόλτα. - Ο μπαμπούλας ήταν; Φοβάμαι.
- Να μη φοβάσαι. - Σίγουρα;
- Τον σκότωσα. - Δεν σκοτώνεται ο μπαμπούλας.
Μπείτε εκεί μέσα! Κλείδωσε την πόρτα.
Τόμι, ξεκλείδωσε.
Ελάτε εδώ και ακούστε με. Κατεβείτε και βγείτε απ'την μπροστινή πόρτα.
Πηγαίνετε πιο κάτω στους Μακένζι και πείτε τους να πάρουν την αστυνομία.
Να τους πουν να έρθουν εδώ. Καταλάβατε; Κάντε αυτό που λέω.
Έλα! Έλα!
- Ήταν ο μπαμπούλας; - Στην πραγματικότητα, ήταν.
Best watched using Open Subtitles MKV Player