Subrip-Διορθώσεις lan-di
Επιμέλεια-Συγχρονισμός amerzone
ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ
Τα πράγματα μπορεί να 'ναι έτσι ή αλλιώς.
Το χρώμα της μέρας. Το πώς ένιωθες παιδί.
Η αίσθηση του αλμυρού νερού στα ηλιοκαμένα πόδια σου.
Μερικές φορές το νερό είναι κίτρινο. Άλλοτε, κόκκινο.
Αλλά το τι χρώμα είναι στη μνήμη σου εξαρτάται απ' τη μέρα.
Δε θα πω την ιστορία όπως συνέβη.
Θα την πω όπως τη θυμάμαι.
Βοήθεια! Βοήθεια!
Πώς σε λένε;
- Ψιθύρισε. Πώς σε λένε; Ψιθύρισε! - Φιν.
- Το επίθετό σου; - Μπελ.
- Πού μένεις; - Δίπλα στο μόλο.
Έχεις εργαλεία σπίτι σου;
Ξέρεις τι είναι ο κόφτης; Ξέρεις ή δεν ξέρεις;
Μπορώ να σε βρω και να σε ξεκοιλιάσω σαν ψάρι.
Θα σου βγάλω τα σωθικά και θα στα δώσω να τα φας.
Έλα αύριο την αυγή, μ' έναν κόφτη και φαΐ, αλλιώς θα σε σκοτώσω.
Θα σε σκοτώσω αν το πεις.
- Σε κανέναν! Οι γονείς σου... - Έχουν πεθάνει.
Αν το πεις σε κανέναν, το τελευταίο που θ' ακούσεις θα 'ναι η κραυγή σου.
- Εσύ είσαι, Τζο. - Σε τρόμαξα;
- Βγήκες έξω σήμερα; - Πήρα ένα ωραίο μαύρισμα.
Δεν υπάρχουν ψάρια. Έβαλα παγίδες, όπως όλοι.
- Πού έπιασε φωτιά; - Πουθενά. Έχω διάβασμα.
Η Μάγκι έχει τις κακές της σήμερα, πρόσεχέ την, εντάξει;
- Θα 'ρθεις σπίτι σύντομα; - Σε μια ώρα.
Τελείωσε τα μαθήματά σου και θα πάμε στου Κάρβελ.
Ξεκουράσου. Αύριο δουλεύουμε σ' έναν κήπο.
Τζο.
Τίποτα.
Ε, Φιν! Πώς καπνίζεις έναν ξιφία;
Βάζεις το ράμφος στο στόμα σου κι ανάβεις την ουρά.
Θα σε δω αργότερα.
Με μεγάλωνε με κάποιο βαθμό ελευθερίας η αδελφή μου, η Μάγκι.
Ο Τζο ήταν ο δικός της.
Εκείνη τη χρονιά απαγορεύτηκε το ψάρεμα με καΐκια, κι ήμασταν φτωχοί.
Ζούσαμε μ' όσα έβγαζε ο Τζο κάνοντας δρομολόγια και κηπουρική.
Έλα 'δώ. Έλα!
Είσαι μόνος σου;
- Κουφός είσαι; Είσαι μόνος σου; - Όχι.
Δεν είσαι μόνος ή δεν είσαι κουφός;
Σας έφερα κάτι να πιείτε.
Μπράβο!
Σας πήρα αυτό.
Τι είναι; Αντισυλληπτικά;
Κι αυτό.
Περκοντάν. Μπράβο, έτσι μάλιστα.
Τι άλλο; Έλα, έλα, έλα!
Τρως τα νύχια σου;
Κακή συνήθεια.
Λένε ότι τα μάτια είναι τα παράθυρα της ψυχής. Τρίχες.
Τα χέρια. Αυτά δείχνουν έναν κύριο.
Έλα, πάμε. Έλα.
- Τι; - Έλα.
- Στη βάρκα. - Ο θείος μου...
Χέσε το θείο σου, μπες μέσα. Σήκωσε την άγκυρα. Πάμε.
Σκάσε και μπες στη βάρκα.
- Πού πάμε; - Στο Μεξικό.
- Τι; - Περιπολικό.
Σταμάτα!
Ε, στη βάρκα! Μικρέ, είσαι καλά;
- Πού πας; - Πουθενά.
Μια κυρία είδε εδώ μια σχεδία χθες.
Μ' έναν άντρα με φόρμα φυλακής. Είδες τίποτα τέτοιο;
- Όχι. - Δέσε το σκοινί. Θα σε τραβήξουμε.
Κι εκεί τελείωσε.
Ίσως να είχατε μια τέτοια εμπειρία και να μην το είπατε σε κανέναν.
Ίσως είχατε μια φευγαλέα επαφή με έναν κόσμο τόσο μεγάλο που σπάνια...
ή ποτέ δεν τον ξαναείδατε.
ΧΑΜΕΝΟΣ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ
Χριστέ μου, τι εγκατάλειψη! Η Νόρα Ντρίγκερς Ντίνσμορ.
Περίμενε εδώ. Θα πάω να μάθω τι μας θέλουν.
- Μπορώ να ρίξω μια ματιά τριγύρω; - Όχι! Κάτσε φρόνιμα μέχρι να γυρίσω.
Ένας Θεός ξέρει τι κρύβουν τ' αγριόχορτα.
Η Νόρα Ντρίγκερς Ντίνσμορ, η πλουσιότερη κυρία στον Κόλπο...
...έχασε τα μυαλά της πριν 30 χρόνια όταν ο μνηστήρας της την άφησε...
να περιμένει στην εκκλησία.
Πώς σε λένε;
Φιν.
Ε, Φιν!
Πάμε να φύγουμε. Μου έριξε 500 δολάρια κάτω απ' την πόρτα.
Για βενζίνη είπε. Μυστήριο πράγμα.
- Τι; - Τίποτα. Να έρθω μαζί σου;
Μη κάτσεις κοντά μου. Βρομάς λίπασμα.
Αλήθεια;
- Μάλλον πήρατε λάθος αριθμό. - Δε θα το πιστέψεις...
Ναι, απλά... Έκανε κάτι κακό;
Πολύ ευχαρίστως. Είναι πραγματικά...
Έγινε. Εντάξει.
Το Σάββατο στις 3. Αυτό το Σάββατο; Ευχαριστώ πολύ, κυρία.
Δε θα πιστέψεις πού πήγαμε σήμερα.
Ήταν η Νόρα Ντρίγκερς Ντίνσμορ.
Το 'ξερα ότι δε θα κρατούσε πολύ. Θέλει πίσω τα λεφτά της;
Θέλει αυτόν. Τον Φιν!
Η πιο πλούσια γυναίκα της πολιτείας μου τηλεφωνεί...
...και θέλει τον αδελφό μου για να παίξει με την ανιψιά της.
Η παλιόγρια σε συμπάθησε. Είναι αξιολάτρευτο παιδί.
Τι σημασία έχει; Τζο, είναι πολύ καλό αυτό.
Μα πώς ήξερε...; Η Ντίνσμορ δεν είδε τον Φιν.
Αυτό μου το 'δωσε κάτω απ' την πόρτα.
Τι είναι, Τζο; Θεέ μου!
Σ' αρέσει να ζεις εδώ, μ' αυτούς τους πεθαμένους;
- Τι σου φταίνε οι άνθρωποι; - Βαρέθηκα να δουλεύω διπλοβάρδιες.
Μας απαγόρεψαν τα δίχτυα.
Ο φυγάς κατάδικος Άρθουρ Λάστιγκ συνελήφθη απόψε.
Έτσι τελείωσε το τετραήμερο ανθρωποκυνηγητό για τον Λάστιγκ...
...τον καταδικασμένο δολοφόνο του Τζην Βαλιέντε.
Ο Βαλιέντε, γνωστός αρχιμαφιόζος της φαμίλιας Καταλάνο...
...πυροβολήθηκε στο σπίτι του τα Χριστούγεννα.
Ο Λάστιγκ θα επιστρέψει στην πτέρυγα μελλοθανάτων...
...και θα εκτελεστεί με θανατηφόρα ένεση στις 16 Μαρτίου.
Γαμώτο!
Είσαι κούκλος.
- Πώς μυρίζω; - Καθαριότητα. Ώρα για τσάι.
Να 'σαι ευγενικός. Να λες "Ναι, κυρία", "Όχι, κυρία".
- Είσαι εντάξει; - Μια χαρά είναι. Προχώρα.
Να λες "Μου επιτρέπετε;" και τα παρόμοια.
Ο κηπουρός.
Το σχέδιο αυτού του πατώματος είναι απ' την Αλάμπρα της Ισπανίας.
Το ταβάνι είναι από φύλλο χρυσού.
Είναι ακριβώς σαν το ταβάνι της Ακαντέμια στη Βενετία.
Κανείς δεν είχε δει τη γριά κ. Ντίνσμορ εδώ και χρόνια.
Είχα ακούσει ότι ήταν τρελή.
Πήγαινε.
Δε θα έρθεις εσύ;
Αλλά κανείς δεν ήξερε πόσο τρελή.
Το δωμάτιό της μύριζε μαραμένα λουλούδια και κάτουρο γάτας.
- Ποιος είσαι εσύ; - Ο Φιν, κυρία.
- Τι κάνεις στην κρεβατοκάμαρά μου; - Δεν ξέρω.
Δώσ' μου το χέρι σου.
- Τι είναι αυτό; - Το... Το μεμέ σας.
Η καρδιά μου. Είναι η καρδιά μου. Είναι ραγισμένη.
- Τη νιώθεις; - Συγγνώμη.
"Συγγνώμη". Έλα.
Ξου-ξου. Τάμπυ, δρόμο.
Δεν έχω δει μεγαλύτερη γάτα!
- Τι την ταΐζετε; - Άλλες γάτες.
Εμπρός. Μπορείς να προχωρήσεις.
Χόρεψε.
Θέλω να μου χορέψεις. Γι' αυτό ήρθες. Για να με ψυχαγωγήσεις.
Πόνυ, φοξ-τροτ, φρουγκ, φίλυ ντογκ, φαντάνγκο! Οτιδήποτε.
Δεν μπορώ. Λυπάμαι, κυρία.
Δεν "μπορείς"; "Λυπάμαι, κυρία";
Ή δε θέλεις; Θα χορέψεις. Χόρεψε, χόρεψε, χόρεψε!
- Φύγε από 'δώ. - Σταθείτε!
Μπορώ να ζωγραφίσω.
Χρησιμοποίησε το κραγιόν μου και το μολύβι των φρυδιών.
Εστέλα!
Εστέλα;
- Είναι έτοιμο το τσάι; - Θέλω να ποζάρεις για ένα πορτρέτο.
- Πορτρέτο; Από ποιον; - Εκείνο το παιδί.
Τον κηπουρό; Θα είμαι στο δωμάτιό μου.
Έλα 'δώ και κάθισε.
Σε παρακαλώ.
Κι εσύ. Έλα κάτσε δίπλα μου
Δεν είναι πανέμορφη;
Τι σκέφτεσαι γι' αυτήν; Έλα, πες μου στο αυτί.
Έλα.
Νομίζω ότι είναι ακατάδεχτη.
Τίποτε άλλο;
Νομίζω ότι είναι πολύ όμορφη.
Τίποτε άλλο;
Νομίζω ότι δε με συμπαθεί.
Αλλά την αγαπάς. Θα σου ραγίσει την καρδιά.
Είναι τραγικό, την ερωτεύτηκες κιόλας. Και, αν και σου εγγυώμαι...
...ότι θα σε πληγώσει φριχτά, εσύ θα τρέχεις πίσω της.
Δεν είναι σπουδαία η αγάπη;
- Θα 'θελα να φύγω τώρα. - Τελείωσες;
Πριν γεράσω, παρακαλώ.
Μπορώ να φύγω τώρα;
Θέλεις να ξανάρθεις; Θες να ξαναδείς την Εστέλα;
Ναι.
Καημένο παιδί, καημένο παιδί. Αυτό είναι δικό σου, χρυσή μου.
Οι τρόποι των πλουσίων κι η λαχτάρα μου που άρχισε εκείνη τη μέρα.
Να ζωγραφίζω για τους πλουσίους, ελεύθερος, ν' αγαπώ την Εστέλα.
Τα πράγματα που δεν μπορούμε ν' αποκτήσουμε.
Δώσε αυτό στον κηδεμόνα σου.
Θα ξεπροβοδίσεις τον Φιν;
Θέλεις;
Δεν είναι δηλητηριασμένο.
Το θυμάσαι. Θυμάσαι την αίσθηση.
Και μετά πήγα σπίτι να το ζωγραφίσω.
Πάω στη δουλειά. Τι θα κάνεις πριν ξαπλώσεις;
Θα πλύνω τα δόντια μου.
Είναι πολύ όμορφο, Φιν.
Να το συνεχίσεις, εντάξει;
Η Μάγκι έφυγε εκείνη τη νύχτα. Δεν ξαναγύρισε ποτέ.
Θα σε δω όταν ξυπνήσεις.
Με μεγάλωσε ο Τζο. Δεν είπαμε ποτέ λέξη.
Επισκεπτόμουν κάθε Σάββατο τον Χαμένο Παράδεισο.
Νιώσ' το, νιώσ' το, νιώσ' το.
Με τα λεφτά που μου έδινε η Ντίνσμορ αγόραζα μπογιές και πινέλα.
Και υπήρχε η Εστέλα.
Χαμογέλα. Χαμογέλα.
Χαμο... Καλά, μη χαμογελάς.
Ναι, νιώσε το!
Θαυμάσια! Θαυμάσια! Νιώσ' το στα κόκαλά σου.
- Πού πας; - Κοκτέιλ-πάρτι στους Ρίγουολντ.
Ο Λέιν Ρίγουολντ; Συνέχεια τύφλα στο μεθύσι είναι.
Ο Καρλ Ρίγουολντ, ο γιος του Λέιν. Ο Καρλ δεν πίνει.
Όλη η οικογένεια είναι μεθύστακες. Ποιος είναι συνοδός σου;
- Είμαστε στη δεκαετία του '80... - Θα σε πάω εγώ.
Ο Φιν θα είναι ωραίος καβαλιέρος.
Θεέ μου!
Λοιπόν, έληξε.
Θα με βρεις εκεί. Νορθ Όσεαν 1115. Να φορέσεις σμόκιν.
- Πόση ώρα έχεις; - Καθόλου! Άργησα, είμαι νεκρός!
Αυτό θα περάσει για σμόκιν.
- Είναι γυναικείο. - Άσ' το κουμπωμένο, δε θα προσέξουν.
- Πού το βρήκες; - Της Μάγκι ήταν.
Είναι απ' τα λίγα πράγματα που άφησε.
Τι σκύλα!
Τι;
- Έλα 'δώ. - Χριστέ μου!
- Από λεφτά είσαι εντάξει; - Ναι, εντάξει.
- Έχεις τρακ; - Ναι, λίγο.
Έτοιμος.
Να είσαι ο εαυτός σου.
Καλή διασκέδαση.
- Δεν είστε στη λίστα. - Κοιτάξατε στο όνομα Ντίνσμορ;
Μάλιστα, κύριε. Δεν είστε στη λίστα. Φύγετε, παρακαλώ.
Γεια σας, κ. Λη! Στη συνηθισμένη σας θέση.
Γεια.
- Μπορείς να με πάρεις από 'δώ; - Ναι.
Έλα μέσα.
- Πού θες να πας; - Στο σπίτι σου;
Εντάξει. Πάμε.
Οι σκώροι είναι απ' το ταβάνι των "Χιλίων Πτερύγων" στη Βενετία.
Δεν είναι εδώ ο Τζο. Είναι... Παίζει ντόμινο.
- Το δωμάτιό σου είναι αυτό; - Ναι.
Δεν περίμενα παρέα...
...ξέρεις.
- Ακόμα ζωγραφίζεις. - Ναι.
Θα κρεμάσουν κάνα δυο στην Ουάσιγκτον Φέντεραλ.
Την τράπεζα;
- Να πας στη Ν. Υόρκη. - Ν. Υόρκη;
Είναι το κέντρο του κόσμου της τέχνης.
Εδώ, θα καταλήξεις να ζωγραφίζεις καρύδες για τους τουρίστες.
- Πότε το 'κανες αυτό; - Πριν αρκετό καιρό.
Δεν έχω πια έτσι τα μαλλιά μου.
Θα έπρεπε.
- Θέλω να πω... - Σ' αρέσουν έτσι;
Τι άλλο σ' αρέσει;
Αφού βλεπόμαστε κάθε βδομάδα, γιατί δεν κάναμε ποτέ τίποτα;
- "Κάναμε τίποτα"; - Να πάμε σινεμά. Οτιδήποτε.
Δε μου ζήτησες ποτέ.
Αν σου είχα ζητήσει;
Εδώ είμαι.
- Είσαι με κανέναν; - Αυτή τη στιγμή;
- Όχι, εννοώ... - Αν έχω φίλο;
Όχι.
- Θα μπορούσες να είχες όποιον ήθελες. - Όχι, εγώ...
Εσένα;
- Γιατί όχι; - Επειδή εγώ...
Εγώ δεν...
Το ξέρω.
- Τι τρέχει; - Τίποτα.
- Είναι αργά. Τι ώρα είναι; -10:30. Πού πας;
Πάω σπίτι. Έχω ένα εκατομμύριο πράγματα να κάνω.
Μείνε!
Δεν μιλάω Γαλλικά.
Εστέλα;
Συγγνώμη. Είδατε την Εστέλα;
Η Ντίνσμορ ήταν πιο αλλόκοτη από...
...συνήθως, αλλά έπρεπε να δω την Εστέλα.
Ποτέ δεν έρχομαι εδώ. Ποτέ.
Ξέρεις γιατί; Πριν 26 χρόνια, έδειξα εμπιστοσύνη.
Φύλαξα τον εαυτό μου, έμεινα παρθένα.
Είναι αστείο, ε;
Έτσι ήταν οι εποχές, έτσι με είχαν μεγαλώσει.
Τι σόι πλάσμα παίρνει τέτοιο πράγμα, τέτοιο δώρο, εμπιστοσύνη;
Ποιος το κάνει αυτό; Εκμεταλλεύεται μια γυναίκα 42 χρονών;
Τι σόι πλάσμα αφήνει αυτή τη γυναίκα να περιμένει σαν ηλίθια;
Το κάνει άντρας. Γι' αυτό οι άντρες πρέπει να πληρώσουν. Σωστά;
- Η Εστέλα θα τους κάνει να κλάψουν. - Ξέρετε πού είναι;
Θα τους διαλύσει. Τη δίδαξα καλά.
Όταν γυρίσει, θα τους κόψει, σαν καυτό μαχαίρι σε βούτυρο.
- Θα γυρίσει; - Αγαπητό μου παιδί!
Δεν το ήξερες;
Έφυγε για σπουδές. Δύο χρόνια Ελβετία, μετά Παρίσι.
Δε σ' αποχαιρέτησε; Σίγουρα το είχε σκοπό.
Θα σε δω την άλλη βδομάδα.
Πέρασαν εφτά χρόνια.
Σταμάτησα να πηγαίνω στον Χαμένο Παράδεισο.
Σταμάτησα να ζωγραφίζω.
Έβαλα στην άκρη τις φαντασιώσεις και τους πλουσίους...
...και το θεσπέσιο κορίτσι που δε με ήθελε.
Δε θα μου ξανασυνέβαινε αυτό. Είχα καταλάβει τι ήταν.
Και επέλεξα να ωριμάσω.
Φιν! Αυτός είναι ο Τζέρυ Ράγκνο.
Ο κ. Ράγκνο είναι δικηγόρος στο Μαϊάμι.
Και στη Ν. Υόρκη. Έχουμε γραφείο στο Μανχάταν. Λοιπόν, Φιν...
...ο πελάτης μου μ' εξουσιοδότησε να πραγματοποιήσω τα όνειρά σου.
Κάποιο συγκεκριμένο όνειρο ή όλα;
- Έχεις εκθέσει ποτέ τη δουλειά σου; - Όχι.
Είχαν έναν πίνακά του στην τράπεζα Ουάσιγκτον Φέντεραλ.
Πριν οχτώ χρόνια. Τα έχω παρατήσει. Δεν καταλαβαίνω τι θέλετε.
Πώς θα σου φαινόταν μια ατομική έκθεση στην Γκαλερί Θρολ;
Η πελάτισσά μου, η Έρικα Θρολ, θέλει να σου κάνει έκθεση στη Ν. Υόρκη.
Έχεις στείλει σλάιντς στην Γκαλερί Θρολ;
Παντού έστειλα σλάιντς όταν πήγαινα Λύκειο.
Εντυπωσίασαν πολύ. Εισιτήριο για Νέα Υόρκη...
...και 1000 δολάρια για έκτακτα έξοδα.
Συγγνώμη, είναι σε 100δόλαρα.
Δεν είναι τα 100δόλαρα το πρόβλημα. Απλώς... δε ζωγραφίζω πια.
Ποιος ενδιαφερόταν τι έκανα στη ζωή μου;
Ποιος έβαλε τη ζωή μου σε τάξη; Εγώ. Εγώ είχα τον έλεγχο.
Κι όσα ήθελα, τα είχα.
- Κα Ντίνσμορ; - Έτοιμα τα ποτά, Τόμας;
Όχι, είμαι εγώ. Ο Φιν.
- Ήρθα... - Να βρεις την Εστέλα.
- Έχει μπει βαθιά το αγκίστρι, ε; - Ήρθα να σας ρωτήσω κάτι.
Μετά από σχεδόν δέκα χρόνια, χωρίς λέξη, χωρίς επίσκεψη...
...ήρθες να με ανακρίνεις. Ενδιαφέρον!
- Λυπάμαι. Συνέβησαν διάφορα. - Σ' άφησε ο έρωτας της ζωής σου.
Πονάει, ε; Πλησίασε.
Έγινα κοκκινομάλλα.
- Το πρόσεξα. Είναι ωραία. - Κι εσύ!
Μεγάλωσες. Άντρας.
Κα Ντίνσμορ, ήρθε να με δει ένας δικηγόρος, λέγεται Ράγκνο.
- Η αράχνη. - Τον ξέρετε;
"Ράνιο" θα πει "αράχνη" στα ιταλικά. Πρέπει να μάθεις ξένες γλώσσες.
Εκπροσωπεί μια γκαλερίστα στη Ν. Υόρκη...
...που θέλει να μου κάνει έκθεση.
Ξέρεις να ζωγραφίζεις.
Χορεύεις σκατά, αλλά ζωγραφική ξέρεις.
Ξέρατε τίποτα γι' αυτό;
- Η Εστέλα είναι στη Ν. Υόρκη. - Αμφιβάλλω αν θα συναντηθούμε.
- Ώστε θα πας; - Πρέπει;
Θυμάμαι να σε παρακολουθώ απ' αυτό το παράθυρο.
Φοβισμένο ποντικάκι που έτρεχε στον κήπο μου και μπήκε στην πόρτα μου.
Τώρα ανοίγει μια άλλη πόρτα. Τι θα κάνει το ποντικάκι μας;
- Περιμένω μια πρόσκληση. - Ορίστε;
Στα εγκαίνια της έκθεσής σου.
Με τι είδους μηχάνημα πετάς;
Μεγάλο αεροπλάνο ή 767;
Δεν έχω ιδέα, απλώς ελπίζω να πετάει.
Καλύτερα να επιβιβαστείς.
Τι θα γίνει αν πάω εκεί και δεν τα καταφέρω;
Το δυσκολότερο πράγμα είναι να σου δίνουν την ευκαιρία σου.
- Τουλάχιστον, έτσι έχω ακούσει. - Ναι;
Ταξί!
Έχεις να χαλάσεις ένα δολάριο;
Άντε πηδήξου! Άντε πηδήξου! Άντε πηδήξου!
Να με, λοιπόν.
Η Ντίνσμορ, ο κρυφός μου ευεργέτης, μ' έστειλε στη Ν. Υόρκη να ζωγραφίσω.
Ν' αποκτήσω το κορίτσι, να τ' αποκτήσω όλα.
Όπως τόσοι πριν από μένα, κοίταξα τη μεγάλη πόλη που τα περιείχε όλα.
Κι ήταν τόσο κοντά κι ήταν δική μου.
Ακόμα κρατάς τον Πικάσο;
Νομίζω ότι έχω έναν υποψήφιο. Όχι, δεν μπορώ να σου πω τώρα.
Μόνο τον Πικάσο.
Τη δουλειά σου, αγάπη μου. Δείξε μου τη δουλειά σου.
- Σας είπα, δεν έχω καθόλου. - Τότε πρέπει να στρωθείς.
Γιατί είμαι εδώ; Είδατε σλάιντς;
Έκανα έκθεση στον Κηθ Χέιρινγκ όταν μου σχεδίασε κάτι στην παλάμη μου.
Ποιοι πίνακές μου σας άρεσαν;
Είδα κάτι. Ένα ξεκίνημα. Και να 'σαι εδώ.
Ανέτ, το Σόθμπυς.
Εσύ επιλέγεις. Μένεις και ζωγραφίζεις ή βλέπεις τ' αξιοθέατα και πας σπίτι.
Όπως και να 'χει, πάντα χαίρομαι για τη γνωριμία νέων ζωγράφων.
Θα το κάνω.
Είπα ότι θα κάνω τους πίνακες.
Θαυμάσια. Πάρε τη Μάρσι όταν θα έχεις κάτι για μας.
Και μπορούσα ακόμα να ζωγραφίζω.
Παρά την κακομεταχείριση και την εγκατάλειψη, δεν είχε μειωθεί.
Ήταν ένα χάρισμα κι ήταν ακόμα δικό μου.
Κι όλα τ' άλλα ήταν λιγότερο αληθινά.
Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η εικόνα του κόσμου;
Όταν είναι αληθινή, την αναγνωρίζουμε. Στον εαυτό μας, στους άλλους.
Την αναγνωρίζουμε, όπως την αγάπη, χωρίς να το αξίζει καθόλου.
Σου τρέχουν τα σάλια.
Λοιπόν, ο Φιν Μπελ. Στη Νέα Υόρκη.
Ακριβώς.
Νόμισα ότι σε είδα τα Χριστούγεννα. Στην 5η Λεωφόρο.
Όχι, μόλις ήρθα.
Τώρα που σε βλέπω, εκείνος ήταν πιο μεγαλόσωμος.
- Πιο μεγαλόσωμος. - Πιο χοντρός.
- Είχε μακριά μαλλιά. - Τον πέρασες για μένα;
- Είχα να σε δω χρόνια. - Είναι αρκετός καιρός.
Και να 'μαστε τώρα.
- Βιάζομαι. - Στάσου, ίσως μπορούμε...
Αύριο στη Λέσχη Μπόροου στις 6. Θα συναντήσω κάτι φίλους.
Αν είσαι ελεύθερος, δηλαδή.
Είμαι ελεύθερος.
Χαίρομαι που ήρθες.
Πριν πολύ καιρό ζούσαν δυο μεγάλοι ζωγράφοι. Μεγαλοφυΐες.
Μια μέρα, ο ένας ζωγράφιζε έξω στο δάσος...
...και συνάντησε ένα σκυλάκι που έκλαιγε. Είχε χαθεί.
- Ένα κουτάβι. - Ναι, βέβαια. Ένα κουτάβι.
Δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί κι έτσι σήκωσε το κουτάβι...
...και πήγε στην πόλη να βρει τον ιδιοκτήτη του...
...που αποδείχτηκε ότι ήταν ο πρίγκιπας του βασιλείου...
...που ήταν αιώνια ευγνώμων και πολύ πλούσιος.
Ο ζωγράφος λεγόταν Μιχαήλ Άγγελος. Αληθινή ιστορία.
Ο άλλος ζωγράφος λεγόταν... Κανείς δεν ξέρει, δεν ξανακούστηκε ποτέ.
Είναι αλήθεια, Γουόλτερ.
Μπορώ να καπνίσω;
- Είναι το τελευταίο σου. - Δεν πειράζει.
Τσιγάρο, παρακαλώ. Είσαι κι εσύ απ' τη Φλόριντα;
- Ναι. - Όλοι σας είστε απ' τη Φλόριντα.
Εγώ δεν είμαι. Μισώ τη Φλόριντα. Έχει πολύ ήλιο.
Αλήθεια;
Ο Φιν ήταν στα παιδικά μου χρόνια...
Τι ακριβώς ήσουν;
Ήταν ο πρώτος μου έρωτας.
Αφού το λες εσύ.
Μου έκανε ένα όμορφο πορτρέτο όταν ήμουν 10 χρονών.
Κι εγώ ποζάρισα κάποτε για πορτρέτο. Ερεθιστικό.
Έκανες πίπα στον Ντε Κούνινγκ!
- Θέλω να σε ξαναζωγραφίσω. - Αλήθεια;
Θέλω να κάνω το πορτρέτο σου.
- Τι λες, γλυκέ μου; - Εγώ;
Τι να πω;
Χρεώνεις με την ίντσα ή με την ώρα;
- Τι; - Πώς τιμολογείς την τέχνη σου;
Με τα τετραγωνικά ή με την ώρα που σου παίρνει...
...η τέχνη;
Δεν έχω πουλήσει ποτέ πίνακα.
Με συγχωρείτε, κύριε! Σας παρακαλώ. Με συγχωρείτε, κύριε.
Φοράτε σακάκι της λέσχης. Αυτό είναι το δικό σας.
Να σας βοηθήσω.
Ευχαριστώ.
- Τι κάνεις εδώ; - Δε θέλεις να με ζωγραφίσεις;
Κοιμήθηκες όλη μέρα. Ώρα για δουλειά.
Θέλεις τώρα αμέσως;
Εντάξει.
Πώς μπήκες μέσα; Σου άνοιξαν;
Όχι και σπουδαία ασφάλεια.
- Με θέλεις καθιστή ή όρθια; - Και τα δύο. Ό,τι να 'ναι.
Καθιστή.
Φεύγω. Έχω δείπνο σε μία ώρα κι έχω τα χάλια μου.
- Τι κάνεις; - Ξέχασες τα παπούτσια σου.
Πώς είναι να μη νιώθεις τίποτα;
Άντε πηδήξου από 'δώ!
Ας πούμε ότι υπήρχε ένα κοριτσάκι.
Κι απ' την στιγμή που άρχισε να καταλαβαίνει, της έμαθαν να φοβάται.
Ας πούμε, να φοβάται το φως της μέρας.
Της έμαθαν ότι ήταν εχθρός της κι ότι θα της έκανε κακό.
Και τότε μια ηλιόλουστη μέρα...
...της λες να βγει έξω να παίξει και αρνείται.
Μπορείς να της θυμώσεις;
Ήξερα αυτό το κοριτσάκι, είδα το φως στα μάτια του κι αυτό βλέπω ακόμα.
Είμαστε αυτοί που είμαστε. Δεν αλλάζουν οι άνθρωποι.
Ναι, μια στιγμή!
- Τι είναι; Ναι; - Γεια σου, Φιν.
- Γουόλτερ. - Ναι, το ξέρω.
Ακατάλληλη στιγμή;
- Μπορώ... - Δεν πειράζει, πέρνα μέσα.
- Είσαι βέβαιος; - Ναι, έλα μέσα.
- Τι κάνεις εδώ; - Η Εστέλα είπε ότι σου ποζάρισε.
Και...
μ' έπιασε η περιέργεια.
- Είσαι πολύ καλός. - Είχα καλό θέμα.
Συμφωνώ. Είναι απίθανη.
Πρέπει να είμαι τρελός, ε;
- Γιατί; - Για να ρισκάρω να τη χάσω.
Κοίτα αυτό! Κοίτα.
Κι ακόμα δε λέω να δεσμευτώ. Είμαι για τα σίδερα, έτσι;
Δε μου φαίνεσαι για τρελός.
Νιώθω σαν αυτούς που βουτάνε από βράχους στο Ακαπούλκο.
Είμαι στο χείλος, ετοιμάζομαι να πηδήξω, η παλίρροια είναι ψηλά...
...κι η φίλη σου η Εστέλα προσπαθεί να μου δώσει μια μικρή σπρωξιά.
- Τι εννοείς; - Ξέρεις. Αυτά, εσύ...
Είναι η δική της γοητευτική εκδοχή της αφύπνισης.
Αλλά, ξέρεις, το καταλαβαίνω. Διστάζω.
Λυπάμαι που μπερδεύτηκες. Σίγουρα δε θέλει να σε πληγώσει.
Και μάλιστα ξέρω ότι σε συμπαθεί. Ειλικρινά.
Αλλά έτσι είναι αυτή, ξέρεις.
Όμως, την αγαπάω.
Την ξέρεις πιο πολύ καιρό από μένα. Καμιά συμβουλή;
Τι να κάνω σχετικά μ' εμένα και την Εστέλα;
Νομίζω ότι είστε τέλειο ζευγάρι.
Σ' ευχαριστώ.
Να σ' αφήσω ήσυχο τώρα. Ευχαριστώ που με δέχτηκες.
Είσαι πολύ καλός. Ανυπομονώ να δω την έκθεσή σου.
Την επόμενη εβδομάδα, έλαβα μια κάρτα απ' την κ. Ντίνσμορ.
Μια παραλία με φοίνικες που έλεγε, "Πώς πάει το ποντικάκι μου;"
Τι σχέδια είχε για μένα; Γιατί με προωθούσε;
Ποιο άλλο λόγο είχε, αν όχι να με κάνει ίσο με την Εστέλα;
Εκείνη τη μέρα, πήρα ένα τηλεφώνημα από τον Ράγκνο.
- Παρακαλώ; - Εδώ μέσα.
- Πώς σου φαίνεται το σπίτι; - Βολικό.
Είναι δικό σου.
- Τι εννοείτε; - Έχεις εγκαίνια σε 10 βδομάδες.
- Μπορούμε να τ' αλλάξουμε αν... - Όχι, θα 'μαι έτοιμος.
Μετακομίζεις εδώ. Έχουμε τρόφιμα, μπογιές, καμβάδες.
Ό,τι άλλο θέλεις, ζήτα από την Έρικα.
Ξέρετε τι θα ήθελα; Μερικά χρήματα. Για καθημερινά έξοδα.
- Δε νομίζω... - Έγινε.
- Τίποτε άλλο; - Λίγη διαφήμιση για την έκθεσή μου.
Είσαι εντελώς άγνωστος.
"Ψαράς απ' τον Κόλπο Προσγειώνεται...
...στην Καλλιτεχνική Σκηνή του Μανχάταν";
- Γίναμε και γνώστες των ΜΜΕ! - Μαθαίνουμε.
- Πάρε τη Μάριον, κάτι θα σκεφτεί. - Πιείτε χωρίς εμένα, άργησα.
Είναι ξεκαρδιστική.
Έχασε ένα ζωγράφο κι αναγκάστηκε ν' αλλάξει το πρόγραμμά της.
Φαίνεται πως κάποιος θέλει να μετατρέψει τον βάτραχο σε πρίγκιπα.
- Τι εννοείς; - Ξέρετε τι εννοώ.
Είναι σαν να έχω νεραϊδονονά.
Δεν είσαι λίγο μεγάλος για να πιστεύεις στις νεραϊδονονές;
Ό,τι πεις, "Αράχνη".
"Ράνιο" σημαίνει "αράχνη" στα ιταλικά.
Θα σε δω στα εγκαίνιά σου.
Ξαναγεννήθηκα. Και γιατί όχι; Δεν είχα ζητήσει ποτέ τίποτα.
Αν η Ντίνσμορ κι ο κόσμος της τέχνης ήθελαν να με υιοθετήσουν...
δεν είχα πρόβλημα.
Η Νέα Υόρκη άπλωνε το χέρι, κι εγώ θα το 'παιρνα, λέγοντας ευχαριστώ.
Κι εσείς το ίδιο θα κάνατε.
Ήμουν ορφανός. Με μεγάλωσαν η αδερφή...
...μου η Μάγκι κι ο φίλος της ο Τζο.
Η Μάγκι μάς παράτησε όταν ήμουν ακόμα μικρός.
Ο Τζο ήταν μεγάλος λαθρέμπορος ναρκωτικών.
Πέρασε τη δεκαετία του '70 στις Φυλακές Ρέιφορντ.
Μια μέρα γύρισα στο σπίτι και τον βρήκα στον καναπέ, πεθαμένο.
Από υπερβολική δόση.
Μου πήραν το διαμέρισμα κι έτσι ζούσα επί χρόνια στο αυτοκίνητο.
Δεν ήταν τόσο άσχημα. Ήταν μεγάλο, μια Ριβιέρα του '68.
Είναι θαύμα που επιβίωσες.
- Σ' αρέσουν οι πίνακές μου; - Ναι.
Πες μου γι' αυτή την κούκλα εδώ.
Είναι ένα κορίτσι που γνώριζα στη Φλόριντα.
Ήμουν τσιμπημένος μαζί της, αλλά τώρα δε θυμάμαι ούτε τ' όνομά της.
- Αυτή μοιάζει με το κοριτσάκι. - Είναι η ίδια. Μεγάλωσε.
- Και δε θυμάσαι τ' όνομά της; - Όχι.
Φανταστικό. Όλα προχωράνε ακριβώς όπως σου υποσχέθηκα.
Έχουν τρελαθεί μαζί σου. Φαντάσου τι θα γίνει όταν δουν τη δουλειά σου.
Το χαρτζιλίκι σου...
...και μια πρόσκληση για την εκδήλωση στο Μουσείο Χάμιλτον.
Πέτα αυτό.
Σκότωσα κάποιον για να την πάρω. Είναι ΤΟ γεγονός.
Παλιά λεφτά, καινούρια λεφτά, πολλά λεφτά.
Θα είναι όλοι εκεί, όπως κι εσύ.
- Έρικα! - Αυτοί είναι οι νέοι πίνακες του Φιν.
- Για σένα. - Αν δε σ' αρέσουν τα πορτρέτα...
Μην πηδήξεις.
Θα με έσωζες;
Όχι μ' αυτό το κοστούμι.
- Τι κάνεις; - Καλά. Εσύ;
Αρκετά καλά.
- Ωραίο κοστούμι! - Ωραία μέρα!
Είναι.
- Είδες το Νιου Γιορκ Μάγκαζιν; - Είσαι μέσα;
Ένα μικρό κομμάτι. Δεν το είδες;
Η Θρολ λέει ότι η έκθεση θα πάρει καλές κριτικές.
Δε θέλω το γρουσουζέψω, αλλά πού το ξέρει;
Ήρθε ο έφορος από το μουσείο Γουίτνυ.
Σπουδαίο.
Κάποτε θα λέω ότι σε γνώριζα "πριν".
- Άκου. - Τι;
Ο Γουόλτερ μου ζήτησε να τον παντρευτώ.
Θέλει να με παντρευτεί.
- Αλήθεια; - Ναι.
Γιατί μου το λες εμένα;
Επειδή...
Ήθελα να ξέρω αν έχεις να πεις τίποτα.
Συγχαρητήρια.
Θαυμάσιο νέο.
Σας εύχομαι ό,τι καλύτερο.
- Πρέπει να φύγω, όμως. Πρέπει... - Φιν.
- Έχω δουλειά. - Φιν, περίμενε.
Γιατί μου το είπε;
Για να με πληγώσει ή από συνήθεια ή για να με τρελάνει.
Δε μ' ένοιαζε αν ήταν υπαινιγμός ή ικεσία ή κοροϊδία.
Όχι. Μου το 'πε για να την εμποδίσω, κι αυτό θα έκανα, φυσικά.
Άργησες. Περιμένουν ορδές να σε γνωρίσουν.
Είναι ο γερουσιαστής... Φιν! Συγγνώμη, κ. γερουσιαστή.
Φιν! Χαίρομαι που σε βλέπω. Ένας φίλος μου διακοσμεί...
- Είδες την Εστέλα; - Όχι.
Θέλει ν' αγοράσει πίνακες. Ενδιαφέρεσαι;
Θα σου τηλεφωνούσα. Συγχαρητήρια για την επιτυχία σου.
Όλοι μιλάνε για σένα.
Το αγόρι με τα χέρια. Είδα το αφιέρωμα. Αντόν Λεφάρζ.
Να 'σαι καλός με τον Αντόν, έχει πολλούς κενούς τοίχους.
Δε βιάζομαι.
Να πάρεις Φιν όσο οι τιμές του είναι ακόμα λογικές.
Πώς είπαμε ότι τιμολογείς την τέχνη σου; Με το τετραγωνικό ή...
Με την ομορφιά της.
- Εδώ είσαι! - Πρέπει να σου μιλήσω.
- Πρέπει να φύγουμε, αργήσαμε. - Μόλις ήρθαμε.
Είχαμε ραντεβού με τους Μπάροους εδώ και 10 λεπτά.
Καληνύχτα. Καλή διασκέδαση. Και πάλι συγχαρητήρια, Φιν.
Ο νεαρός καλλιτέχνης που σας έλεγα. Γερουσιαστής Έλγουντ, Φιν Μπελ.
Η Θρολ μου έχει μιλήσει πολύ για σας.
- Τι θα γίνει με το φίλο μου; - Όχι τώρα.
Η Θρολ είναι μηδενικό, μπορώ να σου συστήσω...
Όλα είναι θέμα σχέσεων, έτσι;
Μη μ' αγγίζεις.
Να σας φωνάξω ένα ταξί, κύριε;
Συγγνώμη, κύριε! Κύριε!
- Γεια σου, Φιν! Αυτός είναι ο Φιν. - Χαίρω πολύ.
- Να σου προσφέρω καρέκλα ή πετσέτα; - Χορεύουμε;
- Τον ξέρεις; - Ναι.
- Όλα εντάξει; - Ναι.
Σε θέλω μέσα μου.
Θα φύγω για λίγες μέρες. Πρέπει να δω τη θεία μου.
Αλλά θα γυρίσεις;
Για την έκθεσή σου; Φυσικά.
Μ' αρέσει όπως χορεύεις.
Γεια!
Συγχαρητήρια!
- Είδες την Εστέλα; - Θα στην στείλω μόλις φτάσει.
- Συγχαρητήρια! Σπουδαία δουλειά. - Είναι θαυμάσια, Φιν.
- Λοιπόν... - Κι εσείς εδώ.
- Βγήκαν αληθινά τα όνειρά σου; - Θα δούμε.
Θέλω να σου συστήσω κάποιους.
- Είδες την Εστέλα; - Όχι.
Ένα πολύ σημαντικό πρόσωπο, ο Κάρτερ Μακλίς, είναι κριτικός.
- Συγχαρητήρια! - Ευχαριστώ.
Χαίρομαι που σε βλέπω!
- Είναι εδώ ο Κλεμέντε; - Κάρτερ, χαίρομαι που σε βλέπω.
- Φιν Μπελ, Κάρτερ Μακλίς. - Συγχαρητήρια.
Πολύ εντυπωσιακή έκθεση, δε συμφωνείς;
Βέβαια!
Ρίτσαρντ! Θα μας βγάλεις μια φωτογραφία; Έλα, Κάρτερ.
Φιν! Φιν!
- Τι είναι αυτό; - Άλλη μία.
- Έχεις κάποιο θαυμαστή. - Συγγνώμη. Με συγχωρείτε.
Φιν! Τι κάνεις; Έκπληξη, έκπληξη!
- Τι κάνεις εδώ; - Πού αλλού θα ήμουν;
Άλλαξα μέσα στο αμάξι. Είναι νοικιασμένο σμόκιν.
Ωραίο είναι. Θέλεις ένα χυμό;
Είναι ο Τζέρυ; Ε, Τζέρυ!
Τζέρυ! Κάθαρμα, δεν έλεγες παραμύθια, ε;
Η Έρικα Θρολ, ο θείος μου Τζο.
Δική σας είναι η γκαλερί, ε; Πολύ ωραία.
- Κάρτερ Μακλίς. - Κι εσείς απ' τη Φλόριντα;
- Ναι, έχω ένα αλιευτικό. - Αυτή είναι η Ρουθ.
- Γεια. - Γεια σου, Ρουθ.
Κοίτα με!
Ο θείος Τζο, ο λαθρέμπορος ναρκωτικών;
Νόμιζα ότι ήσαστε νεκρός.
- Ναρκωτικά; - Όχι, σκέφτεται τον...
Όχι, τα έχω κόψει εδώ και πολύ καιρό.
Ο Κάρτερ δεν πιστεύει ότι είναι η πρώτη σου έκθεση.
- Όχι, δεν είναι. - Τι εννοείς;
Έκανε μια μεγάλη έκθεση στην Ουάσιγκτον Φέντεραλ πριν 2 χρόνια.
- Ξέρεις την Ουάσιγκτον Φέντεραλ; - Όχι.
- Δεν είναι γκαλερί. - Τράπεζα. Καταθέσεις και δάνεια.
- Τράπεζα; - Είναι η πρώτη μου έκθεση σε γκαλερί.
Κι είσαι αυτοδίδακτος;
Είναι χάρισμα. Ο Φιν το είχε ανέκαθεν.
7 μηνών τον πήγαμε στην παραλία. Κάθισε και ζωγράφισε στην άμμο.
Μια νύχτα πήρε το άρωμα της Μάγκι και ζωγράφισε μ' αυτό στο δρόμο.
Το έχυσε όλο κάτω και μετά το άναψε...
Πετάχτηκαν φλόγες, με τα πιο όμορφα σχέδια που έχεις δει ποτέ.
- Είσαι καλά; - Εγώ φταίω.
Το παντελόνι σου είναι εντάξει;
Άφησέ το, Τζο.
Έρικα, δεν πειράζει.
Τζο, άφησέ το!
Με συγχ...
- Με συγχωρείς. - Ναι, είναι...
Συγγνώμη. Λυπάμαι.
Με συγχωρείτε.
Τζο. Τζο!
Είμαι...
Θα φύγω. Πεθαίνω στην πείνα.
Θα βρω ένα Μακ Ντόναλντς...
Πήγαινε μέσα και θα τα πούμε αργότερα.
Τζο! Έλα τώρα...
Τζο, άκου. Είναι δουλειά.
Βέβαια. Έλα τώρα, καταλαβαίνω.
Φιν.
Θάμπωσέ τους.
Πήγαινε.
Είμαι περήφανος για σένα, Φιν.
Ανέκαθεν ήμουν.
Λοιπόν...
Φιν!
Πήγαινε να δεις αν ξέρουν να καπνίσουν έναν ξιφία.
Η νύχτα που πραγματοποιήθηκαν όλα μου τα όνειρα.
Όπως όλα τα χάπυ-εντ, ήταν μια τραγωδία, δικής μου κατασκευής.
Επειδή είχα πετύχει. Είχα σπάσει τα δεσμά μου.
Απ' τον Τζο, απ' το παρελθόν, από τον Κόλπο, απ' τη φτώχεια.
Είχα φτιάξει τον εαυτό μου.
Σκληρά μεν, αλλά το είχα καταφέρει. Ήμουν ελεύθερος.
Τα κατάφερα! Τα κατάφερα!
Είμαι επιτυχημένος!
Τους έδειξα εγώ! Πουλήθηκαν όλοι οι πίνακες!
Δε χρειάζεται να ντρέπεσαι πια για μένα. Είμαι πλούσιος!
Αυτό δεν ήθελες; Δεν είναι σπουδαίο; Είμαστε ευτυχισμένοι τώρα;
Δεν καταλαβαίνεις πως ό,τι κάνω το κάνω για σένα;
Ό,τι είναι ξεχωριστό σ' εμένα, είσαι εσύ.
Εστέλα!
Φιν! Τι ωραία έκπληξη!
- Τι κάνεις εδώ; - Σπίτι μου είναι. Εδώ γεννήθηκα.
- Έχω πολλά χρόνια να έρθω. - Πού είναι η Εστέλα;
Μια κι ήρθα για το μεγάλο γεγονός, σκέφτηκα, "Γιατί να μη μείνω εδώ;"
- Ποιο γεγονός; Την έκθεσή μου; - Όχι. Το γάμο της Εστέλα.
- Τι; - Εσύ ήσουν ο καταλύτης.
Ο ηλίθιος δεν έπαιρνε την απόφαση, μέχρι που εμφανίστηκες εσύ.
- Δεν το πιστεύω. - Σαν παραμύθι δεν είναι;
Γιατί;
Στην αρχή ήσουν για την εξάσκησή της. Ένα διδακτικό βοήθημα.
Πετάς ένα ποντίκι στο φίδι, να μάθει να κυνηγάει, να καταπίνει την τροφή.
Πρέπει να πω ότι δεν ήσουν και πολύ δύσκολος.
Έλα τώρα.
Το διασκέδασες.
Σε είχα προειδοποιήσει, χρόνια πριν. Δεν ήμουν υποχρεωμένη.
Στο είπα ότι θα σε πλήγωνε φριχτά. Δε στο είπα;
Προτίμησες να μην ακούσεις.
Λοιπόν...
Προτείνω να δεις την αισιόδοξη πλευρά.
Είμαστε μαζί, ενωμένοι. Εσύ, η Εστέλα κι εγώ.
Μια πυραμίδα πόνου.
Δεν είναι αγάπη, αλλά είναι ένας σύνδεσμος. Είμαστε μαζί.
Δώσ' μου το χέρι σου.
Ξέρεις τι είναι αυτό;
Είναι η καρδιά μου.
Κι είναι ραγισμένη.
Τη νιώθεις;
Λυπάμαι.
Τι έκανα;
Το κορίτσι, το χρήμα, δόξα, εκδίκηση.
Ήταν οι αρρωστημένες εμμονές της Ντίνσμορ.
Και τώρα ήταν δικές μου.
Δεν είναι κάτω απ' το αμάξι, Τζότζο.
Τι κάνεις;
- Ποιος είναι ο μικρός; - Μην ασχολείσαι. Συνέχισε να ψάχνεις.
Άκου. Να σου μιλήσω ένα λεπτό;
Να τηλεφωνήσω στην αστυνομία; Με κυνηγάνε αυτοί με τα όπλα.
Εντάξει, έλα.
Εδώ είναι.
Με κυνηγάνε κάποιοι κύριοι, είναι οπλισμένοι, νομίζω.
Μπορείτε να στείλετε κάποιον στο... Η διεύθυνση;
- Γκρήνουιτς 111. - Οδός Γκρήνουιτς 111.
Άρθουρ Λάστιγκ. Μπορείτε να τους στείλετε το συντομότερο;
Ευχαριστώ. Άρθουρ Λάστιγκ.
Θα έρθει η αστυνομία; Κι αυτοί οι τύποι, σας κυνηγάνε;
Σπουδαίο σπίτι. Είσαι ζωγράφος;
Ναι, είμαι. Κι απόψε είχα εγκαίνια.
- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ.
- Πώς σε λένε; - Φίνεγκαν Μπελ.
- Δηλαδή Φιν; - Ακριβώς.
Συγγνώμη, σας ξέρω;
Δε νομίζω.
- Δε με θυμάσαι, ε; - Όχι.
Κοιτάξτε, δεν ξέρω...
Ψιθύρισε! Ψιθύρισε! Ψιθύρισε!
Ακριβώς, αγόρι μου. Εγώ είμαι.
Δες πώς έγινες! Μεγάλωσες.
Δε θέλεις να μάθεις τι έκανα εγώ;
Μετά που σε άφησα, με έπιασαν.
Το 'σκασα ξανά και έφυγα μακριά.
Πολλά χρόνια στο εξωτερικό. Μέχρι τώρα. Μέχρι τώρα.
Χαίρομαι που σου όλα πήγαν καλά.
Πολύ χαίρομαι.
Είναι σπουδαίο.
Ποιος είναι εκείνος ο όμορφος νεαρός; Με σκεφτόσουν, λοιπόν!
Με είχατε κατατρομάξει.
Μ' αρέσει αυτό. Ναι, μ' αρέσει.
Είναι πολύ καλό. Πόσο στοιχίζει;
- Είναι για πούλημα; - Όχι, πουλήθηκαν όλα τα έργα.
- Συγχαρητήρια. - Ευχαριστώ, είμαι πολύ τυχερός.
Δεν είσαι τυχερός. Άξιζες την επιτυχία σου.
Είσαι ταλαντούχος νεαρός, εξαιρετικός καλλιτέχνης.
Όλο αυτό... Αυτό το σπίτι είναι...
Μπορώ να σου κάνω μια προσωπική ερώτηση;
- Πόσο κοστίζει ένα τέτοιο σπίτι; - Ενοίκιο;
Δεν ξέρω. Μου το πληρώνουν.
Ναι; Μπορώ να ρωτήσω ποιος;
- Ένας δικηγόρος. Γιατί; - Έτσι ρωτάω. Χαίρομαι για σένα.
- Σε πειράζει να πιω ένα ποτό; - Θα 'ρθουν οι αστυνομικοί.
- Πάντα αργούν. - Είναι αργά.
- Είμαι σίγουρος πως καταλαβαίνετε. - Καταλαβαίνω;
Είσαι σίγουρος πως καταλαβαίνω, τι;
Έρχεται η αστυνομία όπου να 'ναι.
- Όχι, δε θα έρθει. - Γιατί;
- Δεν τηλεφώνησα. - Ναι;
Πατούσα το κουμπί με το δάχτυλό μου.
- Γιατί; - Δεν μπορώ. Κι αυτοί με ψάχνουν.
Κι οι τύποι εκεί κάτω;
Παλιοί συνεργάτες. Είχαμε κάποιες διαφορές.
- Πρέπει να φύγετε. - Να τελειώσω το ποτό μου.
Δώσε μου ένα λεπτό.
Χαίρομαι τόσο που σε βλέπω.
Δεν ξέρεις πόσο μ' ευχαριστεί να βλέπω αυτό που έγινες.
Μεγάλωσες. Ο μικρός Φιν.
Είσαι μεγάλος. Είσαι άντρας τώρα.
Διάσημος καλλιτέχνης.
Κάνεις αυτή τη ζωή.
Γνωρίζεις τόσους ενδιαφέροντες ανθρώπους.
Έχω εντυπωσιαστεί πολύ, και κανένας δεν το αξίζει πιο πολύ από σένα.
Σε θυμάμαι που ήσουν παιδάκι. Ένα καλόκαρδο παιδάκι.
Ο μικρός Φιν.
Το μόνο άτομο που έκανε κάτι αγνό και καλό για μένα.
Συγχαρητήρια για την επιτυχία σου, για την έκθεσή σου, για όλα.
Στην υγειά σου.
Ευχαριστώ. Το εκτιμώ.
Ειλικρινά.
Απλώς... Η αλήθεια είναι ότι νιώθω πολύ άβολα.
Θα σας πείραζε;
Δε θέλω να νιώθεις άσχημα. Δε θέλω να νιώθεις άσχημα.
Ήρθα να σε δω, να σου πω ένα γεια. Τώρα είμαι ευτυχισμένος.
Αν ήταν κάποια άλλη βραδιά...
Είναι σπουδαίο. Έτσι πρέπει να είναι.
Ο Ράγκνο έκανε καλή δουλειά.
Μην πας από 'κεί. Θα είναι οι τύποι. Υπάρχει άλλος δρόμος.
- Ξέρεις πού θέλεις να πας; - Στο αεροδρόμιο.
- Πού θα πας; - Παρίσι, Πόλη του Φωτός.
Έλα μαζί μου. Έχω εισιτήριο με το Κονκόρντ.
- Δεν μπορώ να πάω στη Γαλλία. - Θα το λατρέψεις το Παρίσι.
Το Παρίσι είναι όμορφη πόλη. Έχει κουλτούρα. Είναι εξαίσια πόλη.
Έχει κομψότητα, ομορφιά.
Πρέπει να πας στο Παρίσι. Δε θα το μετανιώσεις.
Κάθε ζωγράφος πρέπει να πάει στο Παρίσι μια φορά στη ζωή του.
Οι δρόμοι, ο ρομαντισμός, οι γυναίκες. Οι γυναίκες...
- Πρέπει να έρθεις. - Δεν μπορώ να πάω στη Γαλλία.
Ακούς αυτή τη στριγκλιά; Οι ρόδες του μετρό...
- Εσύ είσαι; Άρθουρ! - Σαν τον Χάουαρντ Χιουζ μοιάζεις.
- Σε ερημονήσι ήσουνα τόσα χρόνια; - Έκανα διακοπές.
- Βάρυνες λίγο. - Πάχυνα. Έχω και πολλά παιδιά.
Γεράματα. Δεν τους ξεφεύγεις.
Άρθουρ, ο Τόμυ σε καλεί στο κλαμπ, να θυμηθείτε τα παλιά.
- Δώσ' μου το τηλέφωνό του. - Ερχόμαστε 'κεί.
- Σε δύο λεπτά... - Ερχόμαστε εκεί, Άρθουρ.
Θα περιμένουμε εδώ.
- Τι κάνεις από 'κεί; - Μου είπες να έρθω εδώ.
Νόμιζα ότι ήθελες να έρθω εδώ.
Δε θ' αρέσει αυτό στον Τόμυ.
Έλα 'δώ!
Λυπάμαι, παιδιά.
Διασκεδάζεις τόσο πολύ με τους καλλιτέχνες φίλους σου;
- Είναι διασκέδαση αυτό; Διασκεδάζεις; - Θα σου λείψω;
- Γιατί δεν έρχεσαι; - Δεν μπορώ να πάω στο Παρίσι.
Όχι, όχι, δεν έχω τίποτα.
- Έχεις πληγωθεί σοβαρά. - Κάτσε.
Να πάρει.
Έκανα πολλά κακά πράγματα στη ζωή μου. Πολλά κακά.
Αλλά το μόνο καλό...
...είναι ότι τα λεφτά που είχα, όσα είχα...
...και έβγαλα ανέντιμα λεφτά, τα έδωσα σ' εσένα.
Όλα για σένα.
Το μόνο καλό που έκανα...
Σ' έφτιαξα, σ' έστειλα στη Ν. Υόρκη. Εγώ τα 'κανα όλα.
- Αγόρασα την έκθεση. - Όλους τους πίνακές μου;
Είσαι σπουδαίος καλλιτέχνης.
Άνοιξε τη βαλίτσα μου. Άνοιξε τη βαλίτσα μου.
- Τι θέλεις; - Βγάλε τη χαρτοσακούλα.
Άνοιξε την. Έτσι μπράβο...
Το θυμάσαι αυτό;
Το βλέπεις;
Πολύ ξεχωριστό.
Κοίτα.
Είναι όμορφα.
- Τι ώρα είναι; - Κοντεύει έξι.
Έχουμε χρόνο ακόμα.
Ίσως έπρεπε να είχε πεθάνει πριν τόσα χρόνια, στον Κόλπο.
Ίσως.
Αλλά έζησε για να γίνει ευεργέτης μου. Καλώς ή κακώς.
Πήγα στο Παρίσι, δούλεψα εκεί...
...και απέκτησα όλα όσα νόμιζα ότι ήθελα.
Πού και πού μάθαινα για την Εστέλα. Είχε πάρει διαζύγιο.
Τα χρόνια πέρασαν.
Και μια μέρα, γύρισα σπίτι.
Γεια. Είμαι ο Φιν.
Τζο!
Βρε τέρας! Γιατί δε μας ειδοποίησες ότι θα 'ρχόσουν;
- Ποιος είναι; - Ο Τζέσι και η Κλέμα.
Ήρθες στην ώρα να πλύνεις τα πιάτα. Πεινάς;
Ο Τζο μου είπε ότι η κ. Ντίνσμορ είχε πεθάνει μόνη πριν λίγα χρόνια.
Έκαναν ένα μήνα ν' ανακαλύψουν το πτώμα της.
Το αρχοντικό θα κατεδαφιζόταν για να χτιστεί πολυκατοικία.
Κάθισα εκεί και σκεφτόμουν όλα όσα είχα κάνει.
Όλη μου τη ζωή.
Και πού, μέσα σ' εκείνη τη σύντομη, βίαιη στιγμή, είχε πάει.
Και τότε, ξανάρθε εκείνη.
Εστέλα;
Φιν;
Εσύ είσαι;
Η κορούλα σου;
Θεέ μου, είναι πανέμορφη!
Τι κάνεις εδώ;
Την έφερα να της δείξω αυτό το μέρος.
Ό,τι απέμεινε απ' αυτό.
- Έρχεσαι συχνά; - Όχι.
Ούτε εγώ.
Λοιπόν, τα πας σπουδαία. Μαθαίνω για σένα.
Καλά τα πάω.
Ναι.
Για μένα ήταν διαφορετικά.
Για μεγάλο διάστημα είχα...
Τι;
Σε σκέφτομαι.
Πολύ, τώρα τελευταία.
Χαίρομαι.
Θα μπορέσεις να με συγχωρέσεις ποτέ;
Καθόλου δε με ξέρεις;
Με ήξερε, όμως.
Κι εγώ ήξερα αυτήν.
Την ήξερα από την πρώτη στιγμή.
Και τα υπόλοιπα δεν είχαν σημασία.
Ήταν παρελθόν.
Ήταν σαν να μην είχαν γίνει ποτέ.
Υπήρχε μόνο η ανάμνησή μου απ' αυτά.
Subrip-Διορθώσεις lan-di
Επιμέλεια-Συγχρονισμός amerzone