Τα συλλυπητήριά μου για την Ντόροθι, Γουόλτ.
Ήταν μια υπέροχη γυναίκα.
Σ'ευχαριστώ που ήρθες, Αλ.
Πατήρ, Υιός, Άγιο Πνεύμα.
Πατήρ. Πνεύμα.
Άγιο Πνεύμα.
Γυαλιά, αρχίδια, πορτοφόλι, ρολόι.
Δες πώς αγριοκοίταξε ο γέρος την Άσλεϊ. Χριστέ μου!
Δεν μπορεί να υποκριθεί, ούτε στην κηδεία της μαμάς;
Τι περίμενες; Ο μπαμπάς μας λες και ζει ακόμη στο 1950.
Πίστευε ότι η εγγονή του θα ντυνόταν πιο σεμνά.
Ο γιος σου φοράει μπλούζα των Λάιονς. Αυτό θα το εκτίμησε!
Θέλω να πω, ότι κι αν κάνουμε, δεν είναι ποτέ ευχαριστημένος.
Είναι αναπόφευκτο.
Γι'αυτό δεν τον καλούμε στην Ημέρα των Ευχαριστιών.
Τη μια νευριάζει με τη βενζινάκατο...
την άλλη με το σπασμένο λουτρό πουλιών.
Τι θα κάνουμε μ'αυτόν;
Δε νομίζεις κι εσύ ότι θα φέρει προβλήματα...
τώρα που'μεινε μόνος, στη γειτονιά;
Δεν τον παίρνεις σπίτι σου;
Ο θάνατος είναι γλυκόπικρο γεγονός για μας τους Καθολικούς.
Πικρό στον πόνο, γλυκό στη σωτηρία της ψυχής.
Πικρό στον πόνο που βιώνουν για το θανόντα οι οικείοι.
Γλυκό όμως για όσους ξέρουν ότι τον αναμένει σωτηρία ψυχής.
Ίσως κάποιοι αναρωτιούνται, τι είναι ο θάνατος;
Είναι το τέλος;
Ή μήπως η αρχή;
Και τι είναι η ζωή; Αυτό που λέμε, ζωή;
Ερωτήματα που ίσως απογοητεύουν...
- σε περιπτώσεις όπως αυτή. - Άσλεϊ, σταμάτα!
- Γι'αυτό, στραφείτε στον Κύριο. - Χριστέ μου!
Γιατί ο Κύριος είναι η γλυκύτητα...
- Αυτός είν'ο μπαμπάς; - Όχι, είν'ο παππούς Γουόλτ.
"Τρίτη διμοιρία, Πέμπτος λόχος, 2 Μαρτίου 1952, Κορέα";
Πού είναι η Κορέα;
Τελικά ήρθε πολύς κόσμος για να συλλυπηθεί, ε;
Μάλλον έμαθαν ότι θα'χει μπόλικο ζαμπόν.
Πάω στο υπόγειο να φέρω κι άλλες καρέκλες.
- Πάω εγώ, μπαμπά. - Τις θέλω τώρα, όχι του χρόνου!
Φοβερό! Για δείτε, βρήκα ένα μετάλλιο.
Πόσο θα μείνουμε ακόμα;
Σ'αυτό το γκέτο δεν έχει σήμα το κινητό μου, και βαριέμαι.
Άσλεϊ, πας να βοηθήσεις τον παππού Γουόλτ στις καρέκλες;
- Εγώ; - Ναι, εσύ, πήγαινε να βοηθήσεις.
Παππού Γουόλτ, θες βοήθεια;
Εννοώ, με τις καρέκλες;
Άσε. Μη χαλάσεις τα νύχια που μόλις τα'βαψες!
Γλυκιά μου, έλα εδώ. Λοιπόν, ο πατέρας σου μου τη δίνει άγρια.
- Γιατί μου'πατε να τον βοηθήσω; - Δεν πειράζει. Φεύγουμε τώρα.
Κούκλα! Έλα μαζί μου.
Πόσοι αρουραίοι της ζούγκλας χωράνε σ'ένα δωμάτιο;
Παππού, πότε αγόρασες αυτό το αυτοκίνητο αντίκα;
Το 1972.
Δεν ήξερα ότι είχες ένα τόσο ωραίο παλιό αμάξι.
Το'χω εδώ πολύ πριν γεννηθείς εσύ.
Και τι θα το κάνεις όταν... ας πούμε, πεθάνεις;
Κι εκείνος ο καναπές αντίκα που'χεις στη βιβλιοθήκη;
Γιατί του χρόνου πάω κολλέγιο...
και θα'ναι βολικός στο δωμάτιό μου...
δεν έχω άλλα έπιπλα.
Θεέ μου!
- Ποιος είσαι εσύ; Τι θέλεις; - Είμαι ο Τ...
- Μένω στο διπλανό σπίτι. - Άντε, μίλα επιτέλους.
- Πες μου τι θες! - Έχετε καλώδια εκκίνησης;
- Το αμάξι του θείου είναι παλιό... - Δεν έχουμε τέτοια καλώδια.
Λίγο σεβασμό, κιτρινιάρη. Έχουμε πένθος εδώ πέρα.
- Πώς είσαι, Γουόλτ; - Κύριος Κοβάλσκι.
Κύριο Κοβάλσκι, έτσι με λένε.
Σωστά. Κύριε Κοβάλσκι.
Με τη γυναίκα σου γίναμε στενοί φίλοι, τους τελευταίους μήνες.
Μου ζήτησε να σε φροντίζω, όταν θα αποδημούσε.
Της είπα, φροντίζω όλο το ποίμνιο...
αλλά μ'έβαλε να ορκιστώ ότι θα προσέχω ιδιαίτερα εσένα.
Εκτιμώ πολύ την καλοσύνη που έδειξες στη γυναίκα μου.
Τώρα που είπες όσα ήθελες, δεν ξαναγυρνάς στο ποίμνιό σου;
Η Ντόροθι είπε ότι επιθυμεί να έλθεις για εξομολόγηση.
Δε θυμόταν καν την τελευταία φορά που εξομολογήθηκες.
- Έτσι σου είπε; - Ναι, έτσι.
Εξομολογούμαι ότι ποτέ δε με ένοιαξε ιδιαίτερα η εκκλησία.
Ο λόγος που πήγαινα ήταν για να της κάνω το χατίρι.
Και εξομολογούμαι ότι δεν έχω όρεξη...
να εξομολογηθώ σε έναν νεαρό που μόλις βγήκε απ'την ιερατική σχολή.
- Γεια σου, αγαπητέ. - Τα λέμε, Γουόλτ.
- Μπορείς να βάλεις μπρος; - Ναι, θα τα καταφέρω.
Μακάρι να βοηθούσα μπαμπά, αλλά πρέπει να πάω τα παιδιά σπίτι.
- Τα παιδιά κουράστηκαν. - Δεν πειράζει. Φύγετε.
Θα σε πάρω σε κάνα δυο μέρες, να δω πώς είσαι.
Θα σε πείραζε ν'αγοράσεις αμερικάνικο αμάξι; Χριστέ μου!
Τον είδες πώς κοίταζε το φορτηγάκι μας;
Θεωρεί τα γιαπωνέζικα αμάξια τελείως άχρηστα.
Ως και στην κηδεία της μαμάς γκρινιάζει γι'αυτό.
Τουλάχιστον δεν είπε τίποτα.
- Δε χρειάστηκε. - Τι περιμένεις, Μιτς...
όταν δούλεψε τόσα χρόνια στη Fοrd.
- Υποθέτω είν'δικό μου λάθος. - Το νου σου στο τιμόνι, τώρα.
Παιδιά, να βάλω ράδιο, ν'ακούσουμε λίγη μουσική;
Ανάθεμά σας, βάρβαροι.
Είμαι πολύ στενοχωρημένη.
Θέλω η κόρη μου να βρει ένα καινούργιο σύζυγο.
Να ξαναπαντρευτεί, να μπει ένας άντρας στο σπίτι.
Κι ο Τάου; Ο άντρας του σπιτιού είναι εκεί.
Για δες έναν άντρα, που πλένει πιάτα!
Και υπακούει σε ότι του λένε οι αδερφές του.
Πώς θα γίνει έτσι ο άντρας του σπιτιού;
Υπομονή. Όταν μεγαλώσει θα γίνει ο άντρας του σπιτιού.
Αποκλείεται.
Σήμερα είναι ευλογημένη μέρα, γιατί γεννήθηκε ένα παιδί.
Προσφέρω τροφή για να τραφεί το σώμα του παιδιού.
Προσφέρω ρούχα να προστατέψουν τη σάρκα του παιδιού.
Το παιδί ευλογήθηκε να έχει και Πατέρα και Μητέρα.
Πνεύμα του παιδιού...
γύρνα σπίτι και μην περιπλανιέσαι άλλο.
Γύρνα σπίτι, πνεύμα και ψυχή του, γύρνα σπίτι.
Να ζήσει μια καλή ζωή, και να γεράσει.
Θα έτριζαν τα κόκαλα του κυρίου Πολάρσκι τώρα...
αν έβλεπε πώς κατάντησαν το γρασίδι του.
Γιατί διάολο κουβαλήθηκαν οι σχιστομάτηδες στη γειτονιά;
Γιατί αυτός ο λευκός συνεχίζει να μένει εδώ πέρα;
Όλοι οι Αμερικάνοι έφυγαν απ'τη γειτονιά αυτή.
Γιατί δεν έφυγες ακόμη;
Γιατί δεν ξεκουμπίζεσαι, γκρινιάρη κόκορα;
Καλά, κουφάθηκες τελείως;
Γεια σου, Γουόλτ.
Αφού δεν είμαστε φίλοι, γιατί επιμένεις στο Γουόλτ;
Συγγνώμη. Κύριε Κοβάλσκι.
Για ποιο πράγμα θες να με πείσεις σήμερα, πάντρε;
Τίποτα. Σκέφτηκα να περάσω να δω πώς είσαι.
Δεν έρχεσαι στην εκκλησία.
Τώρα που έκανες τη θεάρεστη πράξη, μου αδειάζεις τη γωνιά;
- Θέλω να μιλήσουμε, κ. Κοβάλσκι. - Όχι σ'αυτή τη ζωή, γιε μου.
Γιατί; Έχεις κάποιο πρόβλημα μαζί μου;
- Καλύτερα να μη σου πω. - Όχι, να μου πεις.
Είσαι ένας παρα-μορφωμένος, 27χρονος, παρθένος...
που'χει παρτίδες με θρησκόληπτες γριές κυρίες...
και τους υπόσχεται τη σωτηρία της ψυχής.
Είσαι αγόρι ή κορίτσι, φίλε; Δεν μπορώ να καταλάβω.
Μικρέ σχιστομάτη, αν ήσουνα στη φυλακή...
θα σε πηδούσα από πίσω. Θα'σουν η γκόμενά μου.
Διαβάζεις το Τζακ ο μαλάκας στους ορυζώνες;
Ναι, έτσι μπράβο, μη μας δίνεις σημασία.
Να με κοιτάς άμα σου μιλάω.
Γαμημένοι Ασιάτες όπου και να κοιτάξεις, ρε φίλε.
- Ασιάτες όπου και να πας, φίλε. - Τραβάτε στους ορυζώνες σας.
Τι κοιτάς έτσι, ρε;
- Είν'ο μικρός μου ξάδελφος. - Είσαι σίγουρος, κολλητέ;
- Ναι, ξάδερφός μου. - Είναι σε καμιά συμμορία;
Όχι, δεν είναι πουθενά. Θες κάτι;
Φίλε, πάμε να δούμε τι, διάολο, κάνουν στον Τάου.
Κι εγώ σας ξέρω.
- Τι γίνεται; - Τι τρέχει, καργιόληδες;
Σ'ενοχλούνε; Φίλε, άντε πηδήξου.
- Τι όπλα έχετε; - Να πλακωθούμε τώρα.
Τραβάτε στη χώρα σας.
Ωραία, κι άλλοι σχιστομάτηδες νέγροι!
Πάτε να πάρετε κινέζικο φαί, ε;
- Πόσες σφαίρες έχετε; - Θα τα πούμε άλλη φορά.
- Τάου! - Έλα, φίλε, μπες στο αμάξι.
- Τάου, έλα μαζί μας, φίλε. - Μπες στο αμάξι.
- Μπες στο αμάξι, ρε, φίλε. - Τάου!
Αυτοί οι κωλο-Μεξικάνοι σε πειράζανε;
Μόλις σε σώσαμε, κοπρίτη. Άντε, μπες στο αμάξι.
- Τι κάνεις, ρε, φίλε; - Μπες στο αμάξι.
Μη μας φοβάσαι, ρε.
Έλα, ρε δικέ μου. Τώρα σε σώσαμε, ρε σκύλε.
Έλα, Τάου. Θες ένα μεγάλο ξάδερφο να σε προστατεύει.
Φίλε, γάμα τον.
Άσ'τον, φύγαμε, κολλητέ.
- Αύριο, θα τα πούμε, εντάξει; - Τι κάνεις σαν κοριτσάκι, ρε;
Αύριο θα τα πούμε.
Έλα, δικέ μου, φύγαμε. Έχει κι ένα όπλο. Άντε.
- Γαμήσου, δικέ μου. - Πάμε να την κάνουμε από'δω.
Έχουμε το σιδερικό.
Φλώρε!
Τάου!
Τι τρέχει;
Τι είναι, Τάου;
Τι κάνεις εκεί, μικρέ;
- Γιατί κάνεις γυναικεία δουλειά; - Τι θες;
Τι; Δεν μπορώ να μιλάω με το μικρό μου ξάδερφο;
- Δε θέλει να σου μιλήσει. - Εγώ ήρθα όμως, ε;
- Σπάιντερ, ποια είν'αυτή; - Πώς πάει;
Σπάιντερ-Αράχνη; Έτσι σε φώναξε, Φονγκ;
- Τρέχει κάτι με τον Σπάιντερ; - Τι θες εδώ πέρα;
Πόσων χρονών είσαι;
Πολύ έξυπνη για σένα!
Είστε βλάκες. Πάω μέσα.
Σου!
Βόηθα τον αδελφούλη σου να κάνει τον κήπο.
Παράτα με, ηλίθιε.
Γουστάρεις να'ρθεις μαζί μας;
- Κολλητέ. - Έλα μια βόλτα μαζί μας.
Μη μας φοβάσαι.
Θες κάποιον να σε προστατεύει. Όπως εμένα, το μεγάλο ξάδερφο.
Άκου, ήμουν κι εγώ μόνος, το πέρασα και ξέρω τι θα πει.
Πριν καιρό, όλοι με σπάγανε στο ξύλο, κολλητέ.
Τώρα, δες! Κανείς δεν τολμάει.
- Έλα, φίλε, πάμε. - Είμαστε ξαδέρφια, σωστά;
- Έλα, ρε. - Είμαστε ξαδέρφια, οικογένεια.
Κι εγώ σε θεωρώ οικογένεια. Ο Σπάιντερ είναι σαν αδελφός μου.
Κολλητέ, βγάλ'τα γάντια, έλα.
- Έλα, βολτάρισε μαζί μας. - Είναι γυναικείες δουλειές!
Μη λερώνεις τα χέρια σου, ρε.
Τι θα κάνω για αρχή;
Ο Σπάιντερ μού'πε ότι ο γείτονας έχει ένα φοβερό αμαξάκι.
Έλα.
Γουστάρω.
Ο μικρός μου ξάδερφος επιτέλους έγινε αντράκι.
Καλά, φοβερό αμάξι.
Γκραν Τορίνο, του 1972, με σταθερό πίσω τζάμι.
Μηχανή Cοbra Jet!
Είν'ακόμα τσίλικο, φίλε.
Ναι, φίλε, ακόμη τσίλικο!
Ακούστε ένα ανέκδοτο.
Ένας Μεξικάνος, ένας Εβραίος κι ένα Μαύρος πάνε σ'ένα μπαρ.
Ο μπάρμαν τούς κοιτάει και λέει "Τσακιστείτε από δω μέσα".
Εδώ μαζεύεται το ποίμνιό μου όταν δεν έρχεται στην εκκλησία.
Γεια σου, πάτερ Τζ.
Γεια σου Μελ. Γεια, Νταρέλ.
- Γεια σου, πάτερ. - Γεια, Γουόλτ.
Πάτερ, ήρθες μήπως κερδίσεις το κρέας στη λοταρία;
Ήρθα να μιλήσω στον Γουόλτ, αν δεν έχει αντίρρηση.
Ανάθεμά σε, πάντρε, είσαι πολύ επίμονος.
Το υποσχέθηκα στη γυναίκα σου.
Εντάξει. Έλα να καθίσουμε.
Μια μπύρα, ένα σφηνάκι ουίσκι, κι ότι θέλει ο πάτερ.
- Μια κόκα λάιτ. - Σε μπαρ είμαστε. Πιες αλκοόλ.
- Ένα τζιν & τόνικ. - Έτσι μπράβο.
Λοιπόν...
Τι με θες;
Υποσχέθηκα στη γυναίκα σου ότι θα'ρθεις για εξομολόγηση.
Γιατί της το υποσχέθηκες;
Επέμενε πολύ. Με ανάγκασε.
Σ'αρέσει να υπόσχεσαι πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις, ε;
- Ας μιλήσουμε για κάτι άλλο. - Για τι;
Για τη ζωή και το θάνατο.
Και τι, διάολο, ξέρεις εσύ για τη ζωή και το θάνατο;
Θέλω να πιστεύω ότι ξέρω πολλά. Ιερέας είμαι.
Στο κήρυγμά σου λες αυτά που έμαθες στην ιερατική σχολή.
Ότι έμαθες απ'το βιβλίο του πρώτου έτους.
Δεν ξέρω τι λες. Εγώ νομίζω...
"Ο θάνατος είναι γλυκόπικρος.
Πικρός στον πόνο που φέρνει, γλυκός στη σωτηρία της ψυχής".
Αυτά ξέρεις για ζωή και θάνατο, κι είναι αξιολύπητο.
Εσύ τι ξέρεις, κ. Κοβάλσκι;
Πολλά! Έζησα τρία χρόνια στην Κορέα με το θάνατο δίπλα μου.
Πυροβολούσαμε στρατιώτες, τους καρφώναμε με ξιφολόγχες...
χτυπούσαμε 17χρονους, μέχρι θανάτου, με φτυάρια.
Πράγματα που θα θυμάμαι μέχρι να πεθάνω.
Τρομακτικά πράγματα, που όμως πρέπει να ζήσω μαζί τους.
Και τι ξέρεις από ζωή;
Ε, να, επιβίωσα από τον πόλεμο.
Παντρεύτηκα, έκανα παιδιά.
Ξέρεις πιο πολλά για θάνατο παρά για ζωή.
Ίσως έχεις δίκιο, πάτερ.
Ίσως έχεις δίκιο.
Κάθαρμα!
- Φίλε, γρήγορα, μπες στ'αμάξι. - Τάου, τι διάολο; Μπες.
- Μπες, Τάου. - Γρήγορα, μπες μέσα, φίλε.
Τι, διάολο, φίλε; Μπες.
Καλημέρα, μπαμπά.
Είμαι ο Νο2 γιος σου, ο Μιτς.
Καλημέρα; Είναι 1 το μεσημέρι, δεν είναι πρωί πια.
Εντάξει. Καλό απόγευμα, τότε.
Λοιπόν, τι με θες;
Τι; Όχι, τίποτα. Τι θα μπορούσα να θέλω;
Δεν ξέρω.
Η γυναίκα σου πήρε όλα τα κοσμήματα της μάνας σου.
Όχι, μπαμπά, εγώ σε πήρα, απλά, να δω πώς είσαι.
Τι νέα απ'την παλιά γειτονιά;
Ναι. Τίποτα...
Τέλεια. Όλα πάνε πρίμα.
- Ωραία, λοιπόν. Εντάξει. Μπαμπά; - Ναι.
Μήπως μιλάτε ακόμη μ'εκείνο τον τύπο απ'τη Fοrd...
που έχει εισιτήρια των Λάιονς;
Είσαι ένας... Ανάθεμα!
Μπαμπά...
Δεν είναι πανέμορφο;
Έλα μέσα, κορίτσι μου.
Πώς πάει; Τι κάνετε εδώ έξω;
- Τίποτα. - Να μη σε νοιάζει.
Απλά, χαζεύουμε.
Εσείς τι θέλετε εδώ;
Σας το'πα ήδη ότι...
Δεν μπορώ να'ρθω να δω το μικρό μου ξάδερφο, ε;
Σου'χουμε καλά νέα, φίλε.
Σοβαρά; Ποια είν'αυτά;
Είναι μόνο για άντρες.
- Δε θα'ρθω. - Γιατί όχι;
Σου δίνουμε άλλη μια ευκαιρία.
- Μην πας, Τάου. - Μην ανακατεύεσαι, κορίτσι.
- Έλα μαζί μας. - Έλα.
Γιατί, τι θα κάνεις δηλαδή, ε;
Έσπασες το αγαλματάκι του μπαμπάκα.
Τι, διάολο, γίνεται εκεί;
- Σήκω πάνω. - Φύγετε απ'τον κήπο μου.
Άκου, γέρο, μην τα βάζεις μαζί μου.
Ακούσατε; Είπα, φύγετε απ'τον κήπο, τώρα.
Τρελάθηκες, ρε; Τράβα μέσ'στο σπίτι.
Θα σ'ανοίξω μια τρύπα στο πρόσωπο και μετά θα φύγω.
Και θα κοιμηθώ ήσυχος σα μωρό. Να'σαι σίγουρος γι'αυτό.
Στοιβάζαμε πτώματα, από κάτι σαν εσένα, 2 μέτρα ψηλά στην Κορέα...
και τα'χαμε για αμμόσακους.
Καλά...
αλλά να προσέχεις. - Άσ'τον, είναι τρελός.
Θα τον περιποιηθούμε την άλλη φορά.
Σ'ευχαριστώ.
Φύγετε απ'το γρασίδι μου.
Τι είν'όλα αυτά;
Όχι, όχι. Σας παρακαλώ, όχι άλλα φαγητά.
Όχι άλλο!
Μείνετε εκεί που είστε. Μην πλησιάζετε.
Γιατί δε με παρατάτε ήσυχο;
Φέραμε αυτά για τον κήπο σου.
- Δεν τα θέλω. - Είναι πολυετή.
Ανθίζουν κάθε χρόνο.
Γιατί μου φέρνετε όλα αυτά τα σκουπίδια;
- Γιατί έσωσες τον Τάου. - Δεν έσωσα κανέναν.
Απλά έδιωξα κάτι αλήτες κιτρινιάρηδες απ'τον κήπο μου.
- Για μας είσαι ήρωας. - Δεν είμαι ήρωας.
Αυτοί έτσι νομίζουν, γι'αυτό και σου φέρνουν συνέχεια δώρα.
- Σε παρακαλώ, δέξου τα. - Λάθος νομίζουν.
Τώρα θέλω να μείνω μόνος. Σ'ευχαριστώ.
Περίμενε!
Η μητέρα μου, Βου, εγώ είμαι η Σου, κι ο αδελφός μου, ο Τάου.
- Μένουμε στο διπλανό σπίτι. - Και λοιπόν;
Ο Τάου θέλει να σου πει κάτι.
Συγγνώμη.
- Για ποιο πράγμα; - Που πήγα να κλέψω το αμάξι.
Να σου πω κάτι, νεαρέ.
Έτσι και ξαναπατήσεις εδώ πέρα, σ'έφαγα.
Καλησπέρα, Γουόλτ.
Είπα, δε θα εξομολογηθώ.
Γιατί δε φώναξες αστυνομία;
Κάνω συμβουλευτική εργασία με συμμορίες Χμονγκ...
κι άκουσα ότι έγιναν ταραχές στη γειτονιά.
Γιατί δεν κάλεσες αστυνομία;
Ξέρεις, προσευχήθηκα για να έρθει γρήγορα...
αλλά δεν εισακούστηκε η προσευχή.
Μα, δε σκέφτηκες;
Κι αν σκοτωνόταν κάποιος; Ήταν θέμα ζωής και θανάτου.
Όταν τα πράγματα στραβώσουν, πρέπει να δράσεις άμεσα.
Στην Κορέα, όταν μας έκαναν επίθεση χιλιάδες εχθροί...
δε φωνάζαμε αστυνομία. Πολεμούσαμε.
Εδώ δεν είναι Κορέα, κ. Κοβάλσκι.
Σκεφτόμουν τη συζήτησή μας για τη ζωή και το θάνατο.
Σκεφτόμουν αυτά που είπες.
Πώς σε στοιχειώνουν τα τρομερά πράγματα που έπρεπε να κάνεις...
και που δε θα τα ξεχάσεις ποτέ.
Θα σου έκανε καλό να ξεφορτωθείς λίγο απ'αυτό το βάρος.
Στον πόλεμο κάνεις φρικτές πράξεις.
Σε διατάζουν να σκοτώσεις.
Σκοτώνεις για να σώσεις εσένα, να σώσεις τους άλλους.
Έχεις δίκιο. Αυτά είναι πράγματα που δεν τα ξέρω.
Ξέρω όμως τι θα πει συγχώρεση.
Και ξέρω ένα σωρό ανθρώπους που εξομολογήθηκαν τα κρίματά τους...
παραδέχθηκαν την ενοχή, αφήνοντας όλο το βάρος πίσω τους.
Άντρες πιο δυνατοί από σένα.
Σου μιλάω για στρατιώτες που έκαναν φρικαλεότητες...
αλλά τώρα βρήκαν τη γαλήνη.
Πρέπει να παραδεχτώ ότι αυτή τη φορά μού ήρθες διαβασμένος.
Σ'ευχαριστώ.
Κι έχεις δίκιο σ'ένα πράγμα.
Στο ότι άντρες πιο σκληροί από μένα βρήκαν ψυχική λύτρωση.
Γαμημένα αλληλούια!
Αλλά έχεις άδικο σε κάτι άλλο.
Τι πράγμα, κ. Κοβάλσκι;
Αυτό που στοιχειώνει έναν άντρα πιο πολύ...
είναι αυτό που δεν τον διέταξαν να κάνει.
Έτοιμος! Επιτέλους δείχνεις ξανά σαν άνθρωπος.
Δεν πρέπει να κουρεύεσαι τόσο σπάνια, τσιγγούνικο κάθαρμα.
Με εκπλήσσει που δουλεύεις ακόμη εδώ.
Πάντα ήλπιζα ότι θα πεθάνεις...
κι ότι θα έφερναν εδώ μέσα έναν κουρέα της προκοπής.
Αντίθετα, συνεχίζεις να κόβεις μαλλιά εσύ, ο βρομο-Ιταλιάνος.
- Κάνει δέκα δολάρια, Γουόλτ. - Δέκα; Για το Θεό, Μάρτιν!
Μήπως ο μισός είσαι Εβραίος; Όλο ανεβάζεις τις τιμές.
Δέκα δολάρια είναι εδώ και 5 χρόνια, ξεροκέφαλε Πολωνέ.
- Κράτα τα ρέστα. - Θα σε δω σε 3 βδομάδες, βλάκα.
Όρεξη είχα να σε δω, ηλίθιε.
Από κει και πέρα θα μπορούσαν να γίνουν χειρότερα.
- Αυτό είν'αλήθεια. - Να γίνουν πολύ χάλια.
- Οπότε, αυτό είναι καλό, ξέρεις. - Τίποτα δε συμβαίνει.
Για κοίτα την. Δες την, Μονκ, κοίτα την.
Καλή, φίλε.
Εσύ, με το σφιχτό κωλαράκι. Έλα, δω, μη ντρέπεσαι.
Δε μας λες ούτε ένα γεια; Γιατί το παίζεις ψηλομύτα;
- Ποιος είσαι εσύ, ρε, μεγάλε; - Ηρέμησε, δικέ μου.
Τι, σκατά, θες στα μέρη μας;
Τίποτα. Απλά πάω στο δισκάδικο. Ξέρεις, να πάρω cd.
Κουλάρισε, κολλητέ.
Ακούς; Είπε, αδερφέ μου, Ντιουκ.
- Σε είπε, αδερφέ μου, φίλε. - Κουλάρισε, αδερφέ μου.
- Να κουλάρω, ε; - Μεγάλε, βούλωσ'το.
Αν με ξαναπείς έτσι, δικέ μου, θα σου σπάσω τη μούρη.
Ναι, ρε, γαμιόλη.
Τι, διάολο, θέλετε οι δυο σας, εδώ πέρα, γαμώτο;
Μας έφερες αυτή τη γκομενίτσα; Μονκ; Αυτή μας φέρνει;
Τη ζουμερή ανατολίτισσα;
Μη φοβάσαι, θα την περιποιηθώ καλά.
- Τώρα στρίβε από δω, φίλε. - Στρίβε, γαμώτο.
- Τέρμα τ'αστεία, κολλητέ. - Αλήθεια.
Κάτσε εδώ πέρα.
Ωραία! Άλλος ένας που γουστάρει Ασιάτισσες;
Θεέ μου, πάλι τα ίδια!
Πώς σε λένε, μικρή;
Πώς με λένε;
Στρίβε από δω, εντάξει;
"Μάζεψε τη μάγκικη κάβλα σου για κάθε γυναίκα που βλέπεις...
και φάτην". Έτσι με λένε!
Γλώσσα που βγάζει η σκύλα!
- Σε ποιον μιλάς έτσι; - Εσύ, σε ποιον λες;
- Νομίζεις ότι γελάσαμε τώρα; - Σκληρή η γκόμενα, ε;
Θα με δείρεις; Ε, πώς αλλιώς θα δείξεις ότι είσαι σκληρός;
Να βάλεις λουρί στη σκύλα σου.
Βάλε πνίχτη στη σκύλα, και σφίξ'τον γερά, της πουτάνας.
Μιλάς σαν να διαβάζεις απ'το λεξικό του άντρακλα!
Με είπες και πουτάνα και σκύλα στην ίδια φράση.
- Τελείως τρελή η σκύλα. - Τέτοιες γουστάρω εγώ.
Τότε, δικιά σου η σκύλα.
- Δεν ξέρεις πότε να το βουλώσεις, ε; - Δώσ'της ένα μάθημα, αυτό πρέπει.
Σταματήστε! Αφήστε με!
Τσακίσου, έλα εδώ.
Τι κοιτάς έτσι, ρε γέρο;
- Τι κάνετε εδώ, αράπηδες; - Αράπηδες;
Τσακίσου φύγε από δω πέρα, όσο είμαι στις καλές μου.
- Αυτό πρέπει να κάνεις. - Καλά σου λέει, σκύλε.
Ποιος θαρρείς ότι είσαι;
Ακούσατε που καμιά φορά συναντάς κάποιον τύπο...
που δεν κάνει να τον τσαντίζεις;
Αυτός είμαι εγώ!
Στρίβε από δω, παρανοϊκέ!
Φύγε πριν πλακώσω στις κλωτσιές το γέρικο άσπρο κώλο σου.
Είναι τρελός ο τύπος, φίλε. Τι είν'αυτά που κάνει;
Τι, ρε;
- Ο τύπος είναι τρελός. - Τι έπαθε ο νέγρος, ρε φίλε;
Τι, διάολο;
Μπες στο αμάξι.
Είναι σαλεμένος ο τύπος, φίλε, τι έχει πάθει, ρε, αυτός;
Μας σημάδεψε με το δάχτυλο.
Έλα τώρα, σύνελθε, παππούλη.
Βγάλε το σκασμό.
Δεν ακούτε, γαμώτο;
Τράβα στ'αμάξι του.
- Μπρος, τράβα στ'αμάξι, τώρα. - Μπράβο, παππούλη.
Σκάσε, φλώρε.
Γιατί μιλούσες μάγκικα;
Θες να γίνεις κι εσύ ο Σούπερ Μαύρος;
Αυτοί δε γουστάρουν να'σαι φίλος τους...
και δεν τους κατηγορώ.
Τώρα, πάρ'τον ιρλανδέζικο κώλο σου και δίνε του.
Να προσέχετε.
Κι εσύ επίσης.
Α, ναι.
Γιατί δεν κάνατε τίποτα, γαμώτο;
- Του κόψαμε τον κώλο, του νέγρου. - Φίλε, γαμώτο...
Σκατά, δικέ μου.
Σου'βαλε τ'όπλο στη μούρη, και δεν έκανες τίποτα, ρε.
Να μη μπλέξουμε στα πόδια σου, φίλε.
Τι σ'έπιασε, για τ'όνομα του Θεού;
Πας γυρεύοντας να σκοτωθείς;
Υποτίθεται εσείς οι Ασιάτισσες είστε έξυπνες.
Αυτή η γειτονιά είν'ο γρήγορος δρόμος για τα θυμαράκια.
Το ξέρω, ηρέμησε.
Κι αυτός ο Γκούφυ που ήσουνα μαζί του;
Είναι ο φίλος σου;
Ναι. Ας πούμε. Τον λένε Τρέι.
Μην ξαναβγείς μαζί του.
Να κάνεις παρέα με τους ανθρώπους σου, τους Χαμόνγκ.
Εννοείς, Χμονγκ; Είναι Χμονγκ, όχι Χαμόνγκ.
Ναι, όπως λέγεται.
Πού, διάολο, είναι αυτό το Χαμόνγκ; Το Χμονγκ, εννοώ.
Είσαι πολύ ενημερωμένος, ε;
Όχι, Χμονγκ δεν είναι χώρα, είναι φυλή ανθρώπων.
Οι Χμονγκ προέρχονται από Λάος, Ταϊλάνδη και Κίνα.
Και πώς καταλήξατε στη γειτονιά μου;
Γιατί δε μείνατε εκεί;
Απ'τον πόλεμο του Βιετνάμ. Πολεμήσαμε στο πλευρό σας.
Όταν έφυγαν οι Αμερικάνοι...
οι Κομμουνιστές σκότωσαν τους Χμονγκ.
Κι έτσι ήρθαμε στην Αμερική.
Δεν ξέρω πώς ήρθατε στις Μεσοδυτικές Πολιτείες.
Τους έξι μήνες του χρόνου είναι σκεπασμένες απ'το χιόνι.
Πώς οι άνθρωποι της ζούγκλας θέλουν να ζουν στην τούνδρα;
Άνθρωποι των λόφων είμαστε. Ζούσαμε στους λόφους.
Όχι μέσα στη ζούγκλα.
Τέλος πάντων. Όπου ζούσατε!
Οι Λουθηρανοί φταίνε. Αυτοί μας έφεραν εδώ πέρα.
Όλοι ρίχνουν το φταίξιμο στους Λουθηρανούς.
Κι εγώ πίστευα ότι το κρύο θα αποθάρρυνε όλους τους ηλίθιους.
Σ'ευχαριστώ που με πήρες μαζί σου.
Ξέρεις κάτι; Είσαι πολύ εντάξει παιδί.
Αλλά εκείνος ο πειραγμένος ο αδελφός σου;
- Είναι λίγο βλάκας; - Κι όμως, ο Τάου είναι έξυπνος.
Απλά δεν έχει βρει το δρόμο του, ακόμη.
- Ναι. Ο κακόμοιρος ο Τόουντ. - Συνηθισμένο.
Τα κορίτσια Χμονγκ εγκλιματίζονται πιο εύκολα.
Τα κορίτσια πάνε στο κολλέγιο, και τ'αγόρια στη φυλακή.
Αυτή η γριά μάγισσα με μισεί.
Σήμερα έχεις τα γενέθλιά σου, Ντέιζι.
"Τη φετινή χρονιά, θα πρέπει να κάνεις μία επιλογή...
ανάμεσα σε δυο μονοπάτια ζωής.
Οι δεύτερες ευκαιρίες είναι μπροστά σου.
Εξαιρετικά γεγονότα κορυφώνονται...
σ'αυτό που αρχικά μοιάζει να είναι μία κάθοδος.
Τα τυχερά σου νούμερα: 84, 23...
...11, 78 και 99".
Τι μπούρδες!
Τι, διάολο, φέρονται έτσι τα σημερινά παιδιά;
Μάλιστα...
Κυρία Β. Αφήστε με να σας βοηθήσω με τα ψώνια.
- Σ'ευχαριστώ. Εγώ, απλά... - Θα τα σηκώσω εγώ.
Για δες εκεί!
Τι λες γι'αυτό, Ντέιζι;
Θα την κουβαλήσω εγώ.
Αυτό ήταν βαρύ για την τσάντα.
- Κανένα πρόβλημα. - Σ'ευχαριστώ.
- Έλα, Κάρεν, δώσ'του το. - Αυτό είναι για σένα.
- Τι είναι αυτό; - Ένα Βοηθητικό Χέρι.
Για να φτάνεις πράγματα. Κάνει τη ζωή πιο εύκολη!
Κι αυτό είν'από μένα.
Είναι τηλέφωνο.
- Το βλέπω. - Σκέφτηκα...
δηλαδή σκεφτήκαμε ότι θα σε διευκολύνει.
Σ'ευχαριστώ, Κάρεν.
Δεν είναι κακό να κάνεις τα πράγματα πιο εύκολα στη ζωή.
Η Κάρεν έχει δίκιο, Μπαμπά. Δούλεψες σκληρά για μια ζωή.
Ίσως ήρθε ο καιρός να σκεφτείς να χαλαρώσεις λιγάκι.
Ανάθεμα! Κάτι άλλο που θέλω να σου πω. Κόψε το κάπνισμα!
Τι να πω, σκεφτόμασταν σχετικά με το σπίτι σου.
Τώρα που έφυγε η μαμά θα'χεις ένα σωρό να φέρεις βόλτα εδώ.
Πέρα από την καθαριότητα.
Άσε που είσαι εδώ ολομόναχος.
Γι'αυτό υπάρχουν κάτι καταπληκτικοί χώροι, κάτι ιδρύματα...
που δεν κουράζεσαι να κουρεύεις το γρασίδι ή να φτυαρίζεις το χιόνι...
κι έχουν άτομα δραστήρια, όπως εσύ, αλλά είναι μόνοι τους...
και περνάνε μια χαρά με ανθρώπους της ηλικίας σου.
Άκου, μπαμπά, σκέψου το. Σου φέραμε και κάτι φυλλάδια.
Αυτά τα μέρη δεν είναι όπως τα φαντάζεσαι.
- Είναι πολύ ωραία! - Όχι, είναι πανέμορφα.
Είναι πολύ ωραία. Αλήθεια.
Εξαιρετικά μέρη, σαν παραθεριστικά θέρετρα.
Είναι, σχεδόν, σαν να ζεις σε ξενοδοχείο.
- Είναι πανέμορφα. - Πραγματικά είναι.
Αυτοί τα φροντίζουν όλα. Και την καθαριότητα. Πολύ ωραία!
Κι έχουν κι ωραία μαγαζιά. Μπορείς να πάρεις παπούτσια!
Είναι υπέροχα. Αλήθεια σου λέω. Θα περάσεις καταπληκτικά.
- Θα μάθεις να παίζεις και γκολφ. - Θα γνωρίσεις συνομίληκούς σου.
Το κάθαρμα, μας έδιωξε στα γενέθλιά του.
- Στο'πα, ήταν κακή ιδέα. - Το ξέρω. Κι είχες δίκιο!
- Δεν αφήνει να τον βοηθήσουμε. - Εμείς προσπαθήσαμε!
Ποιος θα πει τώρα ότι δεν προσπαθήσαμε;
Ανάθεμά τον! Ξέρεις τι έπρεπε να είχαμε κάνει;
Να'χαμε μείνει σπίτι μας, με τον Τζος και την Άσλεϊ.
Τα παιδιά φέρθηκαν έξυπνα, που δεν ήρθαν μαζί μας.
Τ'αναθεματισμένα τα παιδιά, έχουν πιο πολύ λογική από μας.
Σου λείπει η μαμά, έτσι δεν είναι, Ντέιζι;
Γεια σου, Γουόλτ.
Τι κάνεις;
Έχουμε μπάρμπεκιου. Θα'ρθεις;
- Εσύ τι νομίζεις; - Έχουμε ένα σωρό φαγητό.
Μόνο το σκύλο μου μη μαγειρέψετε.
- Μην ανησυχείς. Μόνο γάτες τρώμε. - Σοβαρά;
Κάνω πλάκα, χαζούλη. Έλα. Θα'σαι ο επίσημος καλεσμένος μου.
Μια χαρά είμαι κι εδώ.
Ναι!
Ανάθεμα.
Λοιπόν, τι έφαγες σήμερα;
Έφαγα λίγη τούρτα και παστό βοδινό.
Έλα δίπλα να φας κάτι. Έχουμε και μπύρες.
Λοιπόν, μάλλον είναι καλύτερα να πίνω με ξένους...
παρά να πίνω μόνος μου.
Εξάλλου, είναι και τα γενέθλιά μου.
- Αλήθεια; Χρόνια πολλά, Γουόλι. - Μη με λες Γουόλι.
Δεν έχει Παμπστ, αλλά έχει ένα σωρό άλλες μπύρες.
- Όπως λένε εκεί στο Χαμόνγκ! - Χα, χα! Μήπως κάνω κάτι λάθος;
Κάθε φορά που κοιτάζω κάποιον, χαμηλώνει τα μάτια.
Δεν κάνεις τίποτα λάθος.
- Τι λέει; - Σε καλωσορίζει σπίτι της.
- Δεν είπε αυτό. - Ναι, δεν είπε αυτό.
- Αφού με μισεί. - Ναι, σε μισεί.
Τι με κοιτάτε έτσι όλοι σας, ψαροκέφαλοι;
Καλύτερα να πάμε στο άλλο δωμάτιο. Μας συγχωρείτε.
Οι περισσότεροι απ'αυτούς είναι παραδοσιακοί τύποι.
Κανόνας πρώτος, μην αγγίζεις το κεφάλι κανενός, ούτε παιδιού.
Γιατί οι Χμονγκ πιστεύουν ότι η ψυχή κατοικεί στο κεφάλι.
Χαζό μου ακούγεται, αλλά εντάξει.
Πολλοί Χμονγκ θεωρούν αγένεια το να σε κοιτάζουν κατάματα.
Γι'αυτό χαμηλώνουν τα μάτια όταν τους κοιτάζεις εσύ.
Τίποτ'άλλο;
Μερικοί Χμονγκ χαμογελούν άμα τους βάλεις τις φωνές.
Είναι πολιτιστικό στοιχείο. Δηλώνει ντροπή ή ανασφάλεια.
Δε σημαίνει ότι σε κοροϊδεύουν.
Καλά, είστε τελείως τρελοί!
Αλλά το φαγητό σας και δείχνει ωραίο και μυρίζει υπέροχα.
Μα, φυσικά. Αφού είναι φαγητό των Χμονγκ!
Να πάρω δεύτερη μερίδα;
- Πάρε κι άλλη μπύρα. - Ευχαριστώ.
Είπες πριν για τα βλέμματα των ανθρώπων σου.
Αυτός με κοιτάζει από τότε που ήρθα.
Ο Κορ Κούε. Είναι ο Σαμάνος της οικογένειάς μου.
Δηλαδή είναι ο μάγος γιατρός ή κάτι τέτοιο;
- Κάτι τέτοιο. - Ναι.
Πολύ αστείο, Γουόλι.
Ο Κορ Κούε άκουσε τι έκανες κι ενδιαφέρεται να σε "διαβάσει".
Είν'αγένεια αν αρνηθείς. Είναι μεγάλη τιμή!
- Εντάξει, κανένα πρόβλημα. - Ωραία. Κάθισε.
Εδώ πέρα;
Λέει, οι άλλοι δε σε σέβονται. Δε θέλουν ούτε να σε βλέπουν.
Λέει, ο τρόπος που ζεις και το φαγητό σου, είναι άνοστα.
Ανησυχείς πολύ για τη ζωή σου.
Έκανες ένα λάθος στο παρελθόν, ας πούμε, έκανες ένα λάθος...
αλλά δε συγχώρησες τον εαυτό σου.
Λέει ότι δε βρίσκεις ευτυχία στη ζωή σου.
Εννοεί, δεν έχεις γαλήνη μέσα σου.
Είσαι καλά;
Ναι. Ναι, είμαι μια χαρά.
Εντάξει. Καλά είμαι.
Θεέ μου, έχω περισσότερα κοινά μ'αυτούς τους κιτρινιάρηδες...
απ'ότι με την κακομαθημένη, αντιπαθητική οικογένειά μου.
Χριστέ μου!
Χρόνια μου πολλά.
- Είσαι καλά; - Ναι, μια χαρά.
Μα, εσύ αιμορραγείς.
Απλώς, δάγκωσα τη γλώσσα μου.
Δεν πας κάτω να βάλεις λίγο καλό κιτρινιάρικο φαγητό;
- Πεθαίνω της πείνας. - Εντάξει.
Φανταστικό! Λοιπόν, κυρίες μου είστε υπέροχες.
Το φαγητό είναι πεντανόστιμο.
Έλα μαζί μου, αχόρταγε.
- Τι με θες; - Πάμε κάτω.
- Γιατί; - Να κάνουμε παρέες.
Παρέες; Κι εδώ παρέα κάνουμε.
Έλα τώρα! Μου είπες να μη σ'αφήσω μόνο σου.
Σας ευχαριστώ, αλλά πρέπει να φύγω τώρα.
Θα ξαναγυρίσω. Κοιτάτε μη μου πάρουν το πιάτο.
Α, ωραία!
Βρε, βρε, δες ποιος είν'εδώ.
Το παιδί που έκλεψε το Γκραν Τορίνο μου.
Ο αδερφός μου, ο Τάου.
Μάλλον, προσπάθησε να κλέψει. Ναι, ο Τόουντ.
Είχε λίγη αστάθεια, αλλά μ'αυτό θα είναι εντάξει.
Παιδιά, από πού είσαστε;
- Εγώ όχι μακριά από εδώ. - Εγώ, από το Τέξας.
- Τι είναι αυτό; - Ποτό από ρύζι. Δοκίμασέ το.
Με τους φίλους μου απορούμε πώς και βρίσκεσαι εδώ πέρα.
Ναι, καλή ερώτηση. Τι θέλω εγώ εδώ πέρα;
- Με λένε Γουόλτ. - Γεια σου. Με λένε Γιούα.
- Γιαμ Γιαμ, χαίρω πολύ. - Όχι. Γιούα.
Α, Γιούα, μάλιστα!
Με τι ασχολείσαι;
- Φτιάχνω πράγματα, όπως εκείνο. - Όπως, ποιο;
Να, επιδιόρθωσα εκείνον εκεί το στεγνωτήρα.
Ξεβούλωσα το νιπτήρα μιας φίλης της γυναίκας μου.
Πήγα τη θεία Μαίρη στο γιατρό να της δώσει κι άλλα φάρμακα.
Κι επίσης, επισκεύασα μια πόρτα που δεν είχε χαλάσει ακόμη.
Είσαι πλακατζής.
Μ'έχουν πει πολλά, αλλά ποτέ πλακατζή.
Λοιπόν, πρέπει να φύγω. Καλά να περάσεις.
Εντάξει, Γιαμ Γιαμ. Χάρηκα.
Δείτε, φεύγει. Ελάτε, πάμε.
Χαλάρωσε, κιτρινιάρη. Δε θα σε πυροβολήσω.
Θα χαμήλωνα τα μάτια μου, αν ήμουν στη θέση σου.
Το κατάλαβα ότι ήσουν ηλίθιος απ'όταν σε πρωτοείδα...
αλλά ποτέ δεν περίμενα ότι με τις γυναίκες είσαι χειρότερος...
απ'ότι όταν κλέβεις αμάξια, Τόουντ.
- Είναι, Τάου. - Τι πράγμα;
Δεν είναι Τόουντ αλλά Τάου. Τ'όνομά μου είναι Τάου.
Εντάξει, αλλά τα σκάτωσες με το κορίτσι που ήταν εδώ.
Όχι ότι με νοιάζει ένας αντιπαθητικός, όπως εσύ.
Δεν ξέρεις τι λες τώρα.
Λάθος, αβγοκέφαλε. Ξέρω πολύ καλά τι λέω.
Μπορεί να μην είμαι ο πιο ευχάριστος άνθρωπος για παρέα...
αλλά έπεισα την καλύτερη γυναίκα του κόσμου να με παντρευτεί.
Προσπάθησα! Κι ήταν ότι καλύτερο μου συνέβηκε, σίγουρα.
Αλλά εσύ αφήνεις τον Κλικ Κλακ, τον Ντιν Ντον και Τσάρλι Τσαν...
να φύγουν μαζί με τη Δίδα Πώς-τη-λένε.
Της αρέσεις, ξέρεις. Αν και δεν καταλαβαίνω το γιατί.
Τη Γιαμ Γιαμ εννοώ. Το κορίτσι με την κόκκινη μπλούζα.
Εσένα κοίταζε όλη την ώρα, βλάκα.
Εννοείς τη Γιούα.
Ναι, τη Γιαμ Γιαμ. Καλή κοπέλα. Και πολύ χαριτωμένη.
Μίλησα μαζί της. Μάλιστα.
Κι εσύ την αφήνεις να φύγει με το Τρίο Στούτζες.
Και ξέρεις γιατί; Επειδή είσαι ένας πολύ μεγάλος φλώρος.
Λοιπόν...
πρέπει να φύγω.
Καλή σου μέρα, φλωρό-μαγκα.
Όχι, όχι άλλα φυτά.
Καλά, εντάξει, αφήστε τα εκεί.
Στο καλό.
Όχι, όχι άλλο φαγητό. Όχι. Έλεος, όχι άλλο.
Όχι άλλο, σας παρακαλώ...
Αυτό είναι ντάμπλινγκ κοτόπουλο που είχατε φέρει και πριν...
Εντάξει τότε.
Περάστε, κυρίες μου.
Σίγουρα καλύτερο από βοδινό παστό.
Τι συμβαίνει;
Γιατί ήρθατε;
Ο Τάου ήρθε να ζητήσει συγγνώμη, δουλεύοντας για σένα.
Όχι, δε θα δουλέψει. Δε θα δουλέψει για μένα.
Αφού ατίμασε την οικογένειά μας πρέπει να ξεπλύνει την ντροπή.
- Θ'αρχίσει από αύριο το πρωί. - Ούτε αύριο, ούτε ποτέ.
Δεν τον θέλω καν μέσα στο κτήμα μου. Νόμιζα τα'χαμε πει αυτά.
Για τη μαμά θα'ναι προσβολή αν αρνηθείς, και τιμή αν δεχθείς.
Γιατί ξαφνικά έπεσε πάνω μου όλη η ευθύνη;
Αυτός πήγε να κλέψει το αμάξι...
και ξαφνικά έγινα εγώ ο κακός;
Άκου, είμαστε πολύ παραδοσιακή οικογένεια και...
θ'αναστατωθούμε αν δεν αφήσεις τον Τάου να επανορθώσει.
Αν δε δέχεται, τότε πάμε να φύγουμε.
Βούλωσ'το, βούλωσ'το...
Ναι. Βούλωσ'το.
Λοιπόν, αύριο. Δρόμο τώρα.
Αύριο. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ...
Αγία Οικογένεια! Αυτές οι γυναίκες Χμονγκ είναι πολύ φορτικές!
Το κάθαρμα! Δεν περίμενα ότι θα ερχόταν.
Λοιπόν, σε τι είσαι καλός;
Σε τι, δηλαδή;
Αυτό ρωτάω.
Αν θα δουλέψεις για μένα, πρέπει να μάθω τι ξέρεις.
Να ξέρω τι μπορείς να κάνεις.
Δεν ξέρω.
Κατά κάποιο τρόπο, έτσι περίμενα ότι θ'απαντούσες.
Βλέπεις εκείνο το δέντρο;
Μέτρησε πόσα πουλιά έχει επάνω.
Θες να μετρήσω τα πουλιά;
Ναι. Ξέρεις να μετράς, ε;
Εσείς οι Ασιάτες υποτίθεται είστε σαΐνια στα μαθηματικά.
- Ναι, ξέρω να μετράω. - Μπράβο!
Ένα, δύο...
Τι δουλειά έχεις για μένα, σήμερα; Να δω αν στέγνωσε η μπογιά;
Να μετρήσω τα σύννεφα που περνάνε;
Μη με ειρωνεύεσαι εμένα, μικρέ.
Δεν πήγα εγώ να κλέψω. Μην το ξεχνάς αυτό.
Συνέχισε. Δε με νοιάζει αν με προσβάλλεις ή γίνεσαι ρατσιστής.
Ξέρεις γιατί; Γιατί θ'ανεχτώ τα πάντα.
Φυσικά θα τ'ανεχτείς, γιατί δεν έχεις τα κότσια, μικρέ.
Άκου, αφού πρέπει να'μαι εδώ...
γιατί δε μου βρίσκεις κάτι χρήσιμο να κάνω;
Γιατί, αντίθετα με σένα, δεν είμαι άχρηστος...
και περιποιούμαι μόνος μου το κτήμα μου.
Αυτοί οι αρουραίοι, απ'την άλλη, που δε γίνεται να μην...
Για πόσο καιρό θα σ'έχω;
- Τόουντ; Για πόσο καιρό; - Ως την άλλη Παρασκευή.
Μάλιστα.
Εντάξει. Πήγαινε βγάλε τη σκάλα απ'το γκαράζ.
Όταν τελειώσεις με τη σκεπή...
να στερεώσεις αυτήν εδώ την υδρορροή.
Ναι. Ό, τι πεις, φίλε μου.
Ο παππούς ρωτάει...
αν μπορείς να πεις στον Τάου να καθαρίσει...
τη σφηκοφωλιά που έχουμε στη βεράντα μας.
Σφηκοφωλιά;
Αυτό είναι τρομερό!
Εντάξει, θα του πω να το αναλάβει μετά το φαγητό.
Κύριε των Δυνάμεων. Σταμάτα να χτυπάς!
Είν'η τελευταία μου μέρα. Τι άλλη δουλειά έχεις για μένα;
Σήμερα πάρε ρεπό. Αρκετές δουλειές έκανες.
Τόουντ.
Τίποτα, άσ'το.
Κόλσκι;
Ο κ. Κοβάλσκι; Καλημέρα. Μελέτησα το ιστορικό σας...
και λέω ότι πρέπει ν'αρχίσουμε άμεσα μια σειρά εξετάσεων.
Θεωρώ ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος...
να ελέγξουμε όλα τα θέματα υγείας που έχετε...
Τι απέγινε ο Δρ. Φέλντμαν, ο κανονικός γιατρός μου;
Ο Δρ. Φέλντμαν βγήκε στη σύνταξη πριν τρία χρόνια.
Είμαι η αντικαταστάτριά του, η Δρ. Τσου.
- Είναι ο παππούς Γουόλτ. - Σήκωσέ το.
- Μίλα του εσύ. - Μιτς...
- Κάνω κάτι λογαριασμούς. - Μίλα του. Πατέρας σου είναι.
Γεια σου, μπαμπά.
Μιτς, ο πατέρας σου είμαι.
Ναι, το ξέρω. Τι τρέχει;
Τίποτα το ιδιαίτερο.
- Πώς τα πας; - Καλά. Μια χαρά.
Ωραία. Πώς είναι η Κάρεν και τα παιδιά;
Καλά, όλοι είμαστε καλά. Όλοι μια χαρά.
- Ωραία. Πώς πας με τη δουλειά; - Πολύ δουλειά.
Ναι, το φαντάζομαι.
Μιας και το ρώτησες, έχω πολύ δουλειά αυτή τη στιγμή και...
αν δεν είναι κάτι επείγον...
Όχι, τίποτα επείγον.
Πάρε με το Σαββατοκύριακο.
Φυσικά.
Ωραία. Χάρηκα που τα είπαμε, μπαμπά. Ευχαριστώ που πήρες.
Ναι. Ευχαριστώ.
Αυτό το παιδί δε θα γλυτώσει απ'αυτούς.
- Τι ξέρεις από βρύσες; - Ξέρω πολλά, νεαρέ.
Φύγε από μπροστά μου.
- Χριστέ μου! Για τ'όνομα... - Τι;
Έχει πολύ ζέστη εδώ μέσα. Άνοιξε τον ανεμιστήρα.
Αυτό το σπίτι είναι υπό κατάρρευση.
Δικέ μου, πού τα βρήκες όλ'αυτά;
- Για ποια λες; - Τα εργαλεία και τα σχετικά.
Ίσως είναι έκπληξη, για έναν κλέφτη σαν εσένα...
αλλά τ'αγόρασα όλα αυτά εδώ, με τα λεφτά μου.
Ναι, εντάξει. Δεν εννοούσα όμως αυτό.
Εννοώ ότι έχεις ένα σωρό πράγματα εδώ μέσα.
Το κάθε εργαλείο εδώ εξυπηρετεί ένα σκοπό.
Το καθένα κάνει τη δουλειά του.
Είναι όλα για χρήση, αν χρειαστεί.
Μάλιστα! Αυτό τι κάνει;
- Ανοίγει τρύπες στο χώμα. - Αυτό;
Πένσα.
- Αυτό; - Συρματοκόφτης.
Αυτό το ξέρεις, είναι μυστρί.
Αυτό κλαδευτήρι κι ένα πριόνι.
Κι ένα μικρό σφυρί. Δε με ξεγελάς εμένα, μικρέ.
Λοιπόν, λέγε, τι έχεις στο μυαλό σου;
Απλά, δεν έχω τα χρήματα να τ'αγοράσω όλα αυτά.
Υπέθεσα ότι ακόμη κι ένας μπουμπούνας σαν κι εσένα θα'ξερε...
ότι ένας άνθρωπος θέλει 50 χρόνια να τ'αποκτήσει όλα αυτά.
- Ναι, αλλά... - Λοιπόν, ορίστε.
Πάρε αυτά εδώ τα τρία εργαλεία. Για δικά σου.
Λιπαντικό WD-40, πένσες και μονωτική ταινία.
Ένας άντρας της προκοπής μπορεί να κάνει τις μισές δουλειές...
μ'αυτά τα τρία.
Κι ότι άλλο θες, μπορείς να το δανειστείς.
Εντάξει. Τέλεια.
- Ανάθεμα! - Τι συμβαίνει;
Τίποτα. Τι να συμβαίνει;
Τίποτα; Μόλις έφτυσες αίμα!
Κι αυτό δεν είναι καλό. Θα πρέπει να δεις ένα γιατρό.
Καλά.
Να σου πω...
αυτοί οι τύποι που ήταν στον κήπο μου, προχθές το βράδυ.
Τι είναι αυτοί;
Μέλη μιας συμμορίας Χμονγκ.
Αυτό υπέθεσα κι εγώ. Τι δουλειά είχαν εδώ πέρα;
Ήθελαν να με πάρουν μαζί τους.
Τσαντίστηκαν γιατί απέτυχα στην αποστολή της μύησής μου.
Ναι, καλά, είσαι τελείως φλώρος. Μ'αυτούς θες να μπλέξεις;
Και ποια ήταν η αποστολή μύησης;
Το Γκραν Τορίνο μου;
Για τ'όνομα του Χριστού.
Ανάθεμα.
Τόουντ, έχεις ένα λεπτό;
Άκου τι θα κάνουμε. Θα το πιάσω εγώ από πάνω γιατί είναι πιο βαρύ.
Εγώ θα το τραβάω, κι εσύ από πίσω...
θα σπρώχνεις για να το ανεβάσουμε σκαλί-σκαλί.
- Έτσι θα το κάνουμε. - Άσε να το πιάσω εγώ από πάνω.
Εγώ το πάνω μέρος.
Όχι εγώ. Δείχνει πολύ βαρύ.
Άκου, δεν είμαι σακάτης. Πιάνω εγώ το πάνω μέρος.
Αν δεν αφήσεις εμένα, δε σε βοηθάω. Γυρίζω στο σπίτι.
- Για άκου δω, κιτρινιάρη... - Όχι, εσύ άκου με, παππούλη.
Ήρθα γιατί θες βοήθεια. Οπότε ή πιάνω εγώ από πάνω ή φεύγω.
Εντάξει. Πιάσε εσύ το πάνω μέρος και θα σπρώχνω εγώ.
Κοίτα μόνο μη γλιστρήσει απ'τα κοριτσίστικα χεράκια σου...
και με πλακώσει.
Μη μου βάζεις ιδέες τώρα.
Αυτό το πράγμα ζυγίζει έναν τόνο.
Δουλεύει ρολόι, όμως. Δεν τα φτιάχνουν τόσο καλά σήμερα πια.
Τι σκοπεύεις να το κάνεις;
Θα το πουλήσω, υποθέτω.
Πόσο;
60 δολάρια.
Βαρέθηκα να το βλέπω εκεί κάτω στο υπόγειο.
Γιατί; Ψάχνεις για κανένα ψυγείο;
Αυτό που'χουμε κάτω, έχει χαλάσει.
Ωραία. Δώσε 25 δολάρια κι είναι δικό σου.
25; Μα, τώρα, δεν είπες 60;
Το ξέρω. Έτσι όμως γλυτώνω τα λεφτά για αγγελία στην εφημερίδα.
Έλα, να το τσουλήσουμε μέχρι το σπίτι σου.
- Ειρωνεία, δεν είναι; - Ποιο;
Ο Τόουντ πλένει το αμάξι που προσπάθησε να σου κλέψει.
Κι αν του ξεφύγει ένα σημείο, θα το ξαναπλύνει απ'την αρχή.
Καλοσύνη σου που τον φροντίζεις έτσι.
Δεν είχε ποτέ κάποια πρότυπα στη ζωή του.
Δεν είμαι το κατάλληλο πρότυπο.
Είσαι πολύ καλός, Γουόλι.
Μακάρι έτσι να'ταν ο πατέρας μας.
- Μη με λες, Γουόλι. - Όχι, μιλάω σοβαρά.
Ήταν σκληρός με μας, παραδοσιακός και παλιομοδίτης.
- Κι εγώ παλιομοδίτης είμαι. - Ναι, αλλά είσαι Αμερικάνος.
Και τι σημαίνει αυτό;
Τον συμπαθείς, έτσι δεν είναι;
Αστειεύεσαι; Πήγε να με κλέψει.
Περνάς χρόνο μαζί του, τον μαθαίνεις να επισκευάζει...
τον γλύτωσες από κείνον το γαμημένο ξάδελφό μας.
- Πρόσεξε πώς μιλάς, κυρία μου. - Κι είσαι καλός άνθρωπος.
Δεν είμαι καλός άνθρωπος.
Πιάσε μια άλλη μπύρα, δράκαινα. Αυτή εδώ τέλειωσε.
Οι Χμονγκ θεωρούν την κηπουρική, γυναικεία δουλειά.
Έτσι εξηγείται πώς σε βλέπω στον κήπο σας όλη την ώρα.
Όμως δεν είμαστε στο Χαμόνγκ.
Έχεις πλάκα.
Πρέπει να το κόψεις. Θα σου κάνει κακό.
Το ίδιο κακό με το να είσαι μέλος συμμορίας.
Δεν άκουσες τι σου είπα; Είδα που έφτυσες αίμα.
Πρέπει να το κόψεις.
Τι σημαίνει αυτό;
Είναι το αρχαίο έμβλημα των Προσκόπων;
1 η Μεραρχία Ιππικού. Το'χω από το 1951.
Λοιπόν, τι θα γίνεις όταν μεγαλώσεις, μικρέ;
Σκεφτόμουν μήπως ασχοληθώ με τις πωλήσεις.
Πωλήσεις, ε;
Ο μεγάλος μου γιος είναι στις πωλήσεις.
- Βγάζει καλά λεφτά; - Ναι. Έχει άδεια να κλέβει.
Εγώ δούλεψα στη Fοrd για 50 χρόνια...
κι αυτός πάει και πουλάει γιαπωνέζικα αμάξια.
- Συναρμολογούσες αμάξια; - Ναι.
Έβαλα την κολώνα τιμονιού στο δικό μου Γκραν Τορίνο...
το 1972, όσο ήμουν στη γραμμή συναρμολόγησης.
Τότε είσαι πολύ γέρος. Φοβερό!
Ώστε λοιπόν θες να μπεις στις πωλήσεις.
Σκέφτεσαι να πας σε κάποια σχολή, ίσως;
Το σκέφτομαι. Η σχολή θέλει λεφτά, όμως.
Τότε, βρες μια δουλειά.
Δε θα ρίχνεις σάπια φύλλα στον κήπο μου για όλη σου τη ζωή.
- Μπορείς να με πληρώνεις. - Ναι. Ωραίο αστείο!
Και τι δουλειά μπορώ να κάνω;
Ναι, έχεις δίκιο. Ποιος να σε πάρει στη δουλειά του;
Ναι, το ξέρω.
Άκου, αστειεύομαι, μικρέ. Μπορείς να βρεις δουλειά.
- Μια δουλειά οπουδήποτε. - Σαν τι δουλειά;
- Τι θα'λεγες στις κατασκευές; - Εγώ;
Στις κατασκευές;
- Μήπως έπαθες Αλτσχάιμερ; - Όχι. Μπορείς να δουλέψεις εκεί.
Έχω φίλους στο συνάφι.
Φυσικά, θα γίνουν λίγες αλλαγές για να δείχνεις πιο άντρας.
- Να δείχνω πιο άντρας; - Ναι.
Και νομίζω πρέπει να βγεις ραντεβού με τη δεσποινίδα Γιαμ Γιαμ.
Θα σου κάνει καλό.
Ξέρεις, θα σου καθαρίσει λίγο τις βαλβίδες.
Τώρα θα μάθεις πώς μιλάνε οι άντρες.
Άκου πώς ο Μάρτιν κι εγώ πειράζουμε ο ένας τον άλλον.
- Εντάξει; Έτοιμος; - Φυσικά.
Ωραία. Πάμε μέσα.
Υπέροχα!
Μπήκαν ένας Πολωνός κι ένας σχιστομάτης.
Πώς τα πας, Μάρτιν, τρελο-Ιταλέ ηλίθιε;
Μπάσταρδε, το'ξερα ότι θα έρθεις να μου χαλάσεις το κέφι.
Κορόιδεψες πάλι κανένα τυφλό στα λεφτά;
- Του'δωσες λάθος ρέστα; - Ποιος είν'ο Γιαπωνέζος;
Ένας φλώρος που ζει στο διπλανό σπίτι.
Είπα να τον κάνω να φέρεται σαν άντρας.
Είδες, μικρέ; Έτσι μιλάνε οι άντρες μεταξύ τους.
- Έτσι μιλάνε; - Τι, βούλωσαν τ'αυτιά σου;
Τώρα βγες και ξαναμπές και μίλα του σαν άντρας.
Σαν αληθινός άντρας.
- Σε παρακαλώ, Γουόλτ. - Άντε, βγες έξω επιτέλους.
Και ξαναμπές μέσα.
- Συγγνώμη, για όλο αυτό. - Δεν πειράζει.
Πώς πάει, γερο-Ιταλέ βλάκα;
Ξεκουμπίσου απ'το μαγαζί μου πριν σε πυροβολήσω...
αναθεματισμένη κιτρινιάρα αδελφή! - Χριστέ μου! Ανάθεμα!
Ηρέμησε!
Κι εσύ, τι είπες; Τρελάθηκες τελείως;
Είπα αυτά που είπες. Ότι έτσι μιλάνε οι άντρες.
Ναι, αλλά δε μπαίνεις στο μαγαζί να προσβάλεις τον άνθρωπο.
Κι αν τα πεις αυτά σε άγνωστο, πού ξέρεις τι άτομο είναι;
Μπορεί να σε πυροβολήσει στο κιτρινιάρικο κεφάλι σου.
Τι έπρεπε να πω, λοιπόν;
Μικρέ, γιατί δεν ξεκινάς με ένα "γεια σας";
Μπες και πες:
"Κύριε, θα ήθελα ένα κούρεμα, αν έχετε χρόνο".
Να'σαι ευγενής αλλά όχι γλύφτης.
Να πεις για την οικοδομή, από όπου μόλις γύρισες...
και να γκρινιάξεις για τη γκόμενα και το αμάξι σου.
"Μόλις έφτιαξα τα φρένα...
και τα καθίκια με ξέσκισαν στα λεφτά.
Μιλάμε, με ξέσκισαν κανονικά".
Μη βρίσεις αυτόν...
αλλά βρίσε άτομα που δεν είναι παρόντα.
Βρίσε τ'αφεντικό για τις υπερωρίες, ενώ θες να πας μπόουλιγκ.
Έτσι! Ή, η κυρά μου γκρινιάζει δυο ώρες τώρα...
για το ότι ο ταμίας στο μπακάλικο δε δέχθηκε ληγμένα κουπόνια.
Κι ενώ θέλω να δω τον αγώνα, κλαίει που δε μιλάμε πια!
Είδες; Τώρα βγες, έλα και μίλα του κανονικά.
Δε θέλει να'χεις πτυχίο για να το κάνεις αυτό.
Ναι, αλλά δεν έχω ούτε δουλειά, ούτε αμάξι, ούτε γκόμενα.
Ανάθεμα! Έπρεπε να τον είχα σκοτώσει, μόλις πρωτομπήκε.
Μάλλον!
Λοιπόν, θέλω να βγεις έξω απ'το μαγαζί...
να ξαναμπείς και μην πεις για τη δουλειά...
ή τ'αμάξι, τη γκόμενα, το μέλλον σου ή το πουλί σου!
Εντάξει; Λοιπόν, στροφή και έξω.
Συγγνώμη, θέλω ένα κούρεμα, αν δεν είστε απασχολημένος.
Κάθαρμα γερο-Ιταλέ βλαμμένε μπαρμπέρη.
Ανάθεμα! Πονάει κι ο κώλος μου απ'τους εργάτες στην οικοδομή!
Το στανιό μου!
Χριστέ και Κύριε!
- Έτοιμος για τη συνέντευξη; - Ναι, ναι.
Όχι, "ναι, ναι". Πες, "Μάλιστα κύριε, θα κάνω ότι μπορώ".
Ναι, θα κάνω ότι μπορώ.
Γιατί όταν εγγυώμαι για κάποιον τότε δίνω το λόγο μου.
Να μη φανώ αναξιόπιστος.
Έτοιμος. Πάω μ'ενθουσιασμό.
Και μη σε βάλουν κάτω. Να τους κοιτάς κατάματα.
Ένας άνθρωπος καταλαβαίνει πολλά από μια χειραψία.
- Βάλε αυτά στην πίσω τσέπη. - Τέλεια!
Και μην τα κάνεις θάλασσα.
Κένεντι, μπεκρούλιακα Ιρλανδέ, πώς παν'τα κέφια;
- Χάλια. Αλλά ποιος νοιάζεται; - Σίγουρα πάντως όχι εγώ.
Βάλε να πιεις καφέ, Γουόλτ. Ηλίθιε Πολωνέ.
Λοιπόν, αυτό είναι το αγόρι που σου έλεγα.
Τάου, από δω ο Τιμ Κένεντι. Ο επόπτης στη δουλειά.
Λοιπόν, ποιον μας έφερες, Γουόλτ;
Ξέρει από οικοδομές και είναι έξυπνο παιδί.
Θα κάνει ότι δουλειά του πεις.
- Είσαι σίγουρος; - Ναι.
- Μιλάς Αγγλικά; - Ναι, κύριε.
- Εδώ γεννήθηκες; - Ακριβώς.
Είδα ότι σ'έφερε ο Γουόλτ. Έχεις μεταφορικό μέσο;
Όχι προς το παρόν. Κυκλοφορώ με το λεωφορείο.
Με το λεωφορείο! Καλά, δεν έχεις αμάξι;
Κάηκε η φλάντζα.
Κι ο απατεώνας στο συνεργείο μου ζητάει 2.100 δολάρια!
Τι έπαθες!
Εγώ άλλαξα σαζμάν στο Ταχόε και με πήδηξαν κανονικά.
Κάτι λιγότερο από 3.200 δολάρια.
Αναθεματισμένοι κλέφτες! Δεν είναι δίκαιο!
Έτσι όπως τα λες είναι.
Λοιπόν, έλα τη Δευτέρα και κάποια δουλειά θα σου βρούμε.
- Ευχαριστώ, κ. Κένεντι. - Τιμ! Και, πώς είπες σε λένε;
- Τάου. - Τούα, μάλιστα!
Μου χρωστάς χάρη, Γουόλτ.
Ναι, καλά, θα σου πάρω κέικ με φρούτα, τα Χριστούγεννα.
Χέσ'το κέικ. Δε μου δίνεις καλύτερα τα κλειδιά απ'το Γκραν Τορίνο;
Γιατί όλοι θέλουν τ'αμάξι μου;
Γιατί δε μου κάνει έκπληξη;
Να'ξερες τι σκοτούρα είναι! Λοιπόν, πάμε, κιτρινιάρη.
Ν'αφήσουμε τον Μικ μόνο του, να την παίξει λιγάκι.
ΣΙΔΗΡΙΚΑ & ΞΥΛΕΙΑ
Γιατί ήρθαμε εδώ;
Τι θες, δηλαδή; Να κουβαλάς τα εργαλεία σε σακούλα;
Αυτό έψαχνα. Θα χρειαστείς μια μετροταινία.
Και μια τσάντα εργαλείων.
- Δεν έχω λεφτά να τ'αγοράσω. - Θα σε καλύψω εγώ...
και μου τα δίνεις με τον πρώτο σου μισθό.
- Ωραία! - Θα χρειαστείς κι αυτό εδώ.
Αυτήν έψαχνα τόσην ώρα. Μια ζώνη εργαλείων.
- Τώρα είσαι πλήρης! - Δε θέλω να γκρινιάζω...
αλλά δε θα χρειαστώ εργαλεία;
Εργαλεία έχω αλλά δε θέλω να σου δώσω τη ζώνη εργαλείων.
Μπορείς ν'αγοράζεις εργαλεία, σιγά-σιγά, με τον καιρό.
- Το εκτιμώ πολύ αυτό. - Ξέχνα το!
Όχι, αλήθεια το εκτιμώ. Σ'ευχαριστώ.
Γεια χαρά, κολλητέ, πώς πάει;
- Τι τρέχει, δικέ μου; - Τι έχεις εκεί, αλήτη;
- Θέλω να δω τον ξαδερφό μου. - Ναι, δικέ μου.
Ναι, το ξαδερφάκι μας. Τι είναι αυτά, ρε;
Από πού έρχεσαι, δικέ μου;
Απ'τη δουλειά.
Δεν περιμένω να ξέρετε τι θα πει δουλειά.
Είν'αλήθεια! Βρήκες δουλειά!
Για δε με παρατάτε ήσυχο;
Παιδιά, δείτε αυτά εδώ.
- Φοβάσαι, ε; - Ποιος στα πήρε; Ο μπαμπάκας;
- Τι θέλετε από μένα; - Ο μπαμπάκας στα πήρε;
- Κάτω τα χέρια απ'τα πράγματά μου. - Δώσ'μου το κράνος, δώσ'το.
Μ'έκανες να ντρέπομαι για σένα.
Αφήστε κάτω τα πράγματα.
Να δέρνω κόσμο, αυτή είν'η δουλειά μου.
- Δώσ'μου το κράνος. - Αφήστε τα πράγματά μου.
Πετάχτε το πέρα απ'το φράχτη.
- Αφήστε με. - Σκύλα!
Δώσ'το μου, δικέ μου.
- Ποια φράση ψάχνω να θυμηθώ; - Γάμα τον!
Τώρα έχεις πρόσωπο στην κοινωνία!
- Πού πας; - Βιάζομαι πολύ.
Έχω να σε δω μέρες. Πού χάθηκες;
Είχα πολλές δουλειές.
Δουλειές, ε;
- Τι, διάολο, έπαθες; - Μη σ'απασχολεί.
Να μη μ'απασχολεί; Δες πώς σου κάνανε τη μούρη.
Σου είπα, μην ασχολείσαι, ναι; Δεν είναι δουλειά σου.
Πότε έγινε;
Δυο μέρες πριν, όταν γυρνούσα απ'τη δουλειά.
Θρασύδειλοι!
Έκανα ότι μπορούσα αλλά έσπασαν μερικά εργαλεία σου.
- Θα στ'αντικαταστήσω. - Μη σκας για τα εργαλεία.
Πού μένει ο ξάδελφός σου;
Όχι, Γουόλτ. Είμαι μια χαρά.
- Δε θέλω να κάνεις τίποτα. - Εντάξει.
Κι αν χρειαστείς κανένα εργαλείο, πες μου.
Θέλω ένα σφυρί για επισκευή στέγης.
Ωραία. Τράβα στο γκαράζ και πάρ'το.
Τώρα απόμεινε μόνον ένας.
Άκου τι θα σου πω. Να μείνεις μακριά απ'τον Τάου, εντάξει;
Και πες και στους φίλους σου να μην τον ξαναπλησιάσουν.
Κι αν έχουν αντίρρηση, πες τους ότι δε θες να τους ξαναδείς.
Αυτά είχα να πω. Κατάλαβες;
Θεωρώ τη σιωπή σου για ναι, γιατί αν ξανάρθω εδώ πέρα...
θα τη βρεις πολύ άσχημα.
Φύγε απ'τα πόδια μου.
Πώς το θέλετε το σκυλί σας; Εννοώ, τη μπριζόλα!
- Πολύ αστείο! - Σου είπα, τρώμε μόνο γάτες.
Ναι, καλά.
Δε σ'έχω ξαναδεί χαρούμενο.
Αφού περνάω τέλεια! Έχω ωραίες γυναίκες, νόστιμο φαί.
- Και τον Τάου. - Κι ο Τάου δε μ'εκνευρίζει.
Περνάς ωραία, βλέπω.
Κι όλο με πειράζεις.
Τι έπαθαν οι αρθρώσεις σου;
Γλίστρησα στο μπάνιο. Τίποτα το σπουδαίο.
Άκου, Γιαμ Γιαμ, άμα δε θέλει αυτός...
σου ζητάω εγώ ραντεβού.
Μην τον ακούς, Γιούα. Είναι πειραχτήρι.
Ναι, αυτό είμαι.
Θα'θελα αλλά μου ζήτησε ήδη.
Αλήθεια; Σοβαρά μιλάς, ε; Φαγητό και μετά σινεμαδάκι;
Θα πάνε με το λεωφορείο.
Όχι με το λεωφορείο.
Θα πρέπει να πάτε με κάτι πιο φιγουρατζίδικο.
Με τι; Με καμιά λιμουζίνα;
Τι θα'λεγες γι'αυτό;
- Το Γκραν Τορίνο; - Ναι.
- Θα μου δώσεις το Γκραν Τορίνο; - Ναι, θα στο δώσω.
Αλήθεια;
Ναι, αλήθεια.
Είστε όλοι καλά;
Δεν είσαι βαριά χτυπημένος. Επιφανειακό είναι, εντάξει.
Πού είναι η γιαγιά;
Πού είναι η Σου;
- Πήγε στη θεία μας. - Στη θεία; Είσαι σίγουρος;
- Ναι. - Πάρ'την τηλέφωνο τώρα αμέσως.
Ήξερα ότι θα γινόταν αυτό.
Ήθελα να... Τι, διάολο, θέλω εγώ εδώ πέρα;
Ίσως της τηλεφώνησαν φίλοι της και δεν πήγε στη θεία.
Στον πόλεμο, χάσαμε πολλούς φίλους μας. Αλλά ήμασταν έτοιμοι γι'αυτό.
Ξέραμε ότι μπορεί να συμβεί.
Όχι, όχι, όχι...
Γαμημένε! Γαμημένο κάθαρμα!
Κύριε Κοβάλσκι;
- Είσαι καλά; - Ναι, είμαι καλά.
Η αστυνομία έφυγε επιτέλους.
Κανείς δεν ήθελε να μιλήσει.
Οι Χμονγκ συνηθίζουν να κρατάνε το στόμα κλειστό.
Ναι, το πρόσεξα αυτό.
Ο Τάου και η Σου δε θα βρουν ποτέ τη γαλήνη...
όσο υπάρχει αυτή η συμμορία.
Μέχρι να εξαφανιστούν από δω για πάντα.
Τι υπονοείς;
Ξέρεις τι υπονοώ.
Πήγα τη Σου στο νοσοκομείο.
Είναι τρομοκρατημένη. Όλοι είναι φοβισμένοι.
Ναι. Ειδικά ο Τάου.
Κάθεται απ'έξω τώρα και κοιτάζει την πόρτα σου.
Ξέρεις καλά τι περιμένει, κ. Κοβάλσκι.
Τι θα έκανες εσύ;
Τι πρέπει να κάνει ο Τάου;
Ξέρω τι θα'κανα εγώ αν ήμουν στη θέση σου.
Ή τουλάχιστον τι νομίζεις ότι πρέπει να κάνεις εσύ.
Σοβαρά;
Στη θέση του Τάου, θα γύρευα εκδίκηση.
Θα στεκόμουν στο πλάι σου για να σκοτώσω αυτά τα άτομα.
Εσύ;
Τι θα έκανα εγώ;
Υποθέτω ότι θα ερχόμουν εδώ να σου μιλήσω.
Δέθηκες με τους γείτονές σου, κι είμαι κι εγώ πολύ οργισμένος.
Θα'θελες μια μπύρα;
Ναι, πάρα πολύ.
Έχει μερικές στο κιβώτιο, πίσω σου.
Ανάθεμα, μ'όλα αυτά.
- Δεν είναι δίκαιο. - Τίποτα δεν είναι δίκαιο, Πάτερ.
Λοιπόν, τι σκοπεύεις να κάνεις, κ. Κοβάλσκι;
Λέγε με Γουόλτ.
Έγινε.
Τι θα κάνεις, Γουόλτ;
Δεν ξέρω.
Αλλά κάτι θα σκεφτώ.
Κι ότι κι αν είναι αυτό, δε θα έχουν άλλη ευκαιρία.
Τι κάνεις εκεί;
- Σκέφτομαι. - Σκέφτεσαι; Τέρμα οι σκέψεις!
Ήρθε η ώρα να χτυπήσουμε αυτά τα καθίκια.
Ξέρω ότι δε θα σ'αρέσει αυτό, αλλά τώρα πρέπει να ηρεμήσουμε.
Μου ζητάς τώρα να ηρεμήσω;
Αν δεν παραμείνουμε ήρεμοι, θα κάνουμε λάθη.
Πρέπει να τα δούμε όλα από απόσταση.
Όχι, μη μ'απογοητεύσεις, Γουόλτ. Όχι, εσύ.
Πρέπει να τελειώσει σήμερα.
Κάτσε κάτω.
- Δε θέλω να καθίσω. - Είπα, κάτσε κάτω.
Τώρα, άκου με. Πρέπει να καταστρώσουμε καλά το σχέδιο.
Δεν πρέπει να κάνουμε λάθη.
Το ξέρεις ότι είμαι ο κατάλληλος γι'αυτή την υπόθεση.
Λοιπόν, θέλω να πας σπίτι και να ηρεμήσεις...
και να ξανάρθεις εδώ στις 4 το απόγευμα.
Και ότι πρέπει να γίνει, θα γίνει.
Λέω, να πάμε τώρα. Τώρα αμέσως.
Τι; Να σκοτώσουμε τον ξάδερφό σου και τους υπόλοιπους;
Ξαφνικά έγινες ο Σκληρός Άντρας για δράση;
Δεν ξέρεις απ'αυτά.
Τώρα, πήγαινε σπίτι και μείνε ψύχραιμος.
Και ξαναγύρνα εδώ στις 4. Εντάξει;
Σύμφωνοι;
Σύμφωνοι!
Ναι. Ξέρω, ξέρω... Κάνε μου τη χάρη.
Είναι η πρώτη φορά που καπνίζω μέσ'στο σπίτι.
Άσε με να το απολαύσω, εντάξει, κορίτσι μου;
Έτοιμος. Κάνει δέκα δολάρια αμερικάνικα.
Σίγουρα τα χέρια σου δεν είναι αρκετά σταθερά για βαθύ ξύρισμα.
Βαθύ ξύρισμα; Δε μου'χες ζητήσει ποτέ σου.
Το ξέρω, μα πάντα αναρωτιόμουν. Εκτός αν έχεις πολύ δουλειά.
- Κάτσε να ζεστάνω μια πετσέτα. - Ορίστε, πάρε 20 δολάρια.
Κράτα τα ρέστα. Σε περίπτωση που μου κόψεις την καρωτίδα.
Θα χρειαστώ περίπου μια ώρα.
Θα κοντύνουμε λίγο τα μανίκια.
Θα ανεβάσουμε τους ώμους.
Ποτέ μου δεν είχα ξαναφτιάξει χειροποίητο κοστούμι.
Ναι, κύριε.
Σας πάει πάρα πολύ.
- Τι θα ήθελες, κ. Κοβάλσκι; - Ήρθα για εξομολόγηση.
Χριστέ και Κύριε. Τι έκανες;
- Τίποτα. Ηρέμησε. - Τι ετοιμάζεις;
Θα μ'εξομολογήσεις ή όχι;
Πότε εξομολογήθηκες τελευταία;
Ποτέ.
Δώσ'μου άφεση αμαρτιών, Πάτερ.
Ποιες είναι οι αμαρτίες σου;
Το 1968, φίλησα την Μπέτι Τζαμπλόνσκι στο πάρτι της Fοrd.
Η Ντόροθι ήταν στο άλλο δωμάτιο με τις άλλες συζύγους.
Απλά, έγινε.
Ναι, συνέχισε.
Έβγαλα 900 δολάρια πουλώντας μια βάρκα και μια μηχανή.
Δεν πλήρωσα φόρους. Αυτό ισοδυναμεί με κλεψιά.
Ναι, εντάξει.
Και τέλος...
ποτέ δεν ήρθα κοντά με τους δυο γιους μου.
Δεν τους ξέρω καλά. Δεν ξέρω πώς να'ρθω κοντά τους.
Αυτό ήταν;
Αυτό μ'έτρωγε σ'όλη μου τη ζωή!
Πες δέκα Άβε Μαρία και πέντε Πάτερ Ημών.
Ο Θεός αγαπά και συγχωρεί. Σου δίνω άφεση αμαρτιών.
Στο όνομα του Πατρός, του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος.
Σ'ευχαριστώ, Πάντρε.
Σκοπεύεις να εκδικηθείς γι'αυτό που έπαθε η Σου;
Θα πάω σ'αυτό το σπίτι σήμερα, κ. Κοβάλσκι.
Σοβαρά;
Ναι. Θα μείνω μέχρι να καταλάβεις την απερισκεψία που σχεδιάζεις.
- Πολλές δουλειές. Πρέπει να φύγω - Πορεύσου εν ειρήνη.
Για κει πορεύομαι.
Χριστέ μου!
Ποιο όπλο είναι δικό μου;
- Έχεις ξαναρίξει με όπλο; - Όχι.
Δεν αφήνεις αυτό το όπλο;
Κι έλα να σου δείξω κάτι.
Τι πράγμα;
Το 1952 μας έστειλαν να κατα- στρέψουμε εχθρικό πολυβολείο.
Μας είχε αποδεκατίσει για τα καλά.
Ήμουν ο μόνος που γύρισα ζωντανός εκείνη την ημέρα.
Γι'αυτό μου απένειμαν ένα Ασημένιο Αστέρι. Να'το.
Πάρ'το. Θέλω να το'χεις εσύ.
Γιατί;
Γιατί ενώ ξέραμε τον κίνδυνο, πήγαμε όλοι εκείνο το βράδυ.
Το ίδιο πράγμα μπορεί να γίνει κι απόψε.
Πάντα υπάρχει η πιθανότητα κάποιος να μην ξαναγυρίσει.
Όχι, διάολε. Θα πάμε εκεί και θα τους δώσουμε να καταλάβουν.
Μεγάλη ανοησία. Αυτήν ακριβώς την αντίδραση περιμένουν.
Πήγαινε και κλείσ'το.
- Πόσους; - Πόσους, τι;
Πόσους σκότωσες στην Κορέα;
- 13. Ίσως και παραπάνω. - Πώς είναι να σκοτώνεις;
Καλύτερα να μη μάθεις.
Πήγαινε κλείσ'το τώρα.
Στάσου! Τι κάνεις εκεί;
- Τι πας να κάνεις, ε; - Ηρέμησε. Δεν μπορείς να βγεις.
Άσε με να βγω! Ξεκλείδωσέ με.
Άσε με να βγω, ανάθεμα. Θα σε σκοτώσω έτσι και βγω.
Βούλωσ'το.
Θες να μάθεις πώς είναι να σκοτώνεις άνθρωπο;
Ε, λοιπόν είναι απαίσιο, αυτό είναι.
Χειρότερο απ'αυτό είναι να σου δίνουν μετάλλιο ανδρείας...
γιατί σκότωσες ένα κακόμοιρο παιδί που ήθελε να παραδοθεί!
Έναν φοβισμένο ανήλικο κιτρινιάρη, όπως εσύ.
Του'ριξα στο πρόσωπο με το όπλο που κρατούσες πριν λίγο.
Δεν πέρασε μέρα που να μην το σκέφτομαι...
και δε θέλω τέτοιο βάρος στην ψυχή σου.
Εγώ λέρωσα ήδη τα χέρια μου με αίμα.
Γι'αυτό, απόψε, θα πάω μόνος μου εκεί πέρα.
Στάσου! Πάρε με μαζί σου. Βγάλε με από δω.
Άκου με, έκανες μεγάλες προόδους.
Λέω με περηφάνια ότι είσαι φίλος μου.
Αλλά εσύ έχεις μια ολόκληρη ζωή μπροστά σου.
Εγώ όμως πρέπει να τελειώσω ότι ξεκίνησα.
Αυτό θα κάνω. Και θα το κάνω μόνος μου.
Όχι! Περίμενε!
Θέλω να προσέχεις το σκυλί μου.
Ναι, κι εγώ σ'αγαπάω.
Κι αυτή γριούλα είναι!
Γεια σου, γλύκα μου. Ήρεμα, ε; Τη λένε Ντέιζι.
- Ορίστε; - Ο Γουόλτ είμαι.
Τα κλειδιά του σπιτιού είναι κάτω απ'την κεραμική χελώνα.
Άνοιξε και μπες. Ο αδερφός σου είναι στο υπόγειο. Εγώ πρέπει να φύγω.
Συγγνώμη, Πάτερ, αλλά πρέπει να φύγουμε.
Σας το λέω, αν δε μείνουμε εδώ, θα χυθεί αίμα.
Είμαστε εδώ ώρες.
Δε γίνεται να μένουμε τόσο σε ένα σημείο.
Σας ικετεύω να μείνετε.
Μόλις μου είπε ο Αρχιφύλακας να διακόψουμε την επιτήρηση.
- Εγώ θα μείνω. - Όχι, δε θα μείνεις.
Έχουμε συγκεκριμένες εντολές. Ήρθες με μας, φεύγεις με μας.
Πρόσεξε το κεφάλι σου.
Σου, εδώ κάτω.
- Έλα να με ξεκλειδώσεις. - Μα, τι έγινε;
Έφυγε χωρίς εμένα. Πήγε στου Σμόκι μόνος του.
Τι θέλει αυτός εδώ;
Έχει τίποτα αρουραίους εδώ;
- Δεν περίμενα ότι θα'ρθεις. - Σκάσε, κιτρινιάρη.
Δεν έχω παρτίδες μ'ένα μικρο- τσούτσουνο νάνο, σαν εσένα.
Ναι, ναι, υπερασπίσου το γκόμενό σου.
Γιατί δεν ξέρω εσύ ή αυτός ή ποιος βίασε μία δική σας!
Απ'τη δική σας φυλή, για τ'όνομα του Χριστού!
Άντε, βγάλτε τα πιστόλια σας, κοντοπίθαροι καουμπόηδες!
- Άντε, βγάλτε τα. - Πού είν'ο Τάου;
- Αυτή η κότα δεν τόλμησε να'ρθει; - Μη νοιάζεσαι γι'αυτόν.
Ο Τάου δε χαραμίζει λεπτό για σας.
Ποιος το λέει αυτό; Εσύ;
Και τι θα κάνεις εσύ, γέρο;
Τι θα κάνεις, κλανιάρη γέρο;
- Λίγο ανήσυχους σας βλέπω. - Βούλωσ'το!
Εσύ να το βουλώσεις.
- Έχετε φωτιά; - Τι θέλει;
Δεν έχετε.
Έχω εγώ φωτιά.
Χαίρε Κεχαριτωμένη...
- Ναι, Αρχιφύλακα. - Τι έγινε;
- Κάνε πίσω. - Ήταν φίλος μου.
Είπα, κάνε πίσω.
Τον άκουσες. Μην πλησιάζεις.
- Τι έγινε; - Κάνε πίσω.
Είναι φίλος μου.
Σε παρακαλώ, τι έγινε;
Έψαχνε τον αναπτήρα του και του'ριξαν.
Κι όμως δεν είχε όπλο πάνω του.
Αυτή τη φορά υπάρχουν μάρτυρες.
Θα μπουν μέσα για τα καλά.
Αστυφύλακα Τσανγκ, απομάκρυνε τον κόσμο.
Τώρα, κάνε πίσω. Εντάξει;
Πάρτε τους από δω.
Ο Γουόλτ Κοβάλσκι μού είπε κάποτε...
ότι δεν ξέρω τίποτα για ζωή και θάνατο...
γιατί ήμουν ένας παραμορφωμένος 27χρονος, παρθένος...
που'κανε φιλίες με γριές και τους υποσχόταν αιώνια ζωή.
Ο Γουόλτ δε δίσταζε να λέει τα πράγματα όπως τα ένιωθε.
Αλλά τελικά είχε δίκιο.
Πραγματικά δεν ήξερα τίποτα για ζωή και θάνατο...
μέχρι που γνώρισα τον Γουόλτ.
Και πόσα έμαθα απ'αυτόν!
Αφήνω το σπίτι στην εκκλησία, γιατί έτσι θα'θελε η Ντόροθι.
Και φτάνουμε στο τέλος.
Παρακαλώ, δείξτε κατανόηση για τις εκφράσεις του κυρίου Κοβάλσκι.
Εγώ διαβάζω τη διαθήκη ακριβώς όπως γράφτηκε.
Και αφήνω το Γκραν Τορίνο μου, του 1972...
στο φίλο μου...
Τάου Βανγκ Λορ...
με τον όρο ότι δε θα κόψεις την οροφή...
όπως κάνουν οι βρομο-Μεξικάνοι...
και δε θα ζωγραφίσεις αυτές τις χαζές φλόγες...
όπως κάνουν κάτι λευκά βλαχαδερά...
και μη βάλεις κανένα φλώρικο σπόιλερ στο πίσω μέρος...
σαν αυτά που βάζουν άλλοι κιτρινιάρηδες.
Είναι σκέτη αηδία!
Αν δεν κάνεις τίποτα απ'αυτά, το αμάξι είναι δικό σου.