Υπότιτλοι *OFFiCiAL
Αργότερα μέσα στον αιώνα, το νερό και οι κατοικήσιμες εκτάσεις γης
θα είναι τα πιο πολύτιμα αγαθά.
Οι πόλεις θα είναι πυκνοκατοικημένες, οι αγροτικές περιοχές θα εγκαταλείπονται,
και θα σχεδιάζονται νέοι οικισμοί στο διάστημα.
Τα "Ανθρώπινα Υποκατάστατα", τεχνητή νοημοσύνη με συνείδηση,
θα αναλάβουν τις ανθρώπινες εργασίες στις πιο ρημαγμένες περιοχές του πλανήτη.
Στην αρχή όλα είναι πολύ έντονα
και συναρπαστικά.
Αλλά με τον χρόνο, γίνονται προβλέψιμα.
Δεν με βλέπει πια.
Είναι σαν να με έχει αντικαταστήσει με κάποιαν άλλη.
Έχω χάσει αυτά τα κομμάτια του εαυτού μου
και αυτής που θα μπορούσα να είμαι.
Και φοβάμαι ότι δεν θα τα ξαναβρώ ποτέ.
Ίσως δεν έπρεπε να σ' τα λέω αυτά.
Ακόμη 500.000 άνθρωποι έχουν ξεριζωθεί
από το τεράστιο κύμα ανεμοστρόβιλων πάνω από την Κεντρική και Δυτική Ευρώπη.
Οι Ευρωπαίοι ηγέτες χαρακτήρισαν τις καταιγίδες καταστροφικές.
Προειδοποιήσεις για νέα παράταση της δριμείας ζέστης και ξηρασίας,
και σχεδόν 60 εκατομμύρια Αμερικανοί, υπό την εποπτεία της κυβέρνησης...
Μια υπενθύμιση για επιπλέον προφυλάξεις και παραμονή σε κλειστούς χώρους...
ΜΕΣΟΔΥΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ, 2065
Χεν;
Χεν!
Περιμένεις κανέναν;
Τι έγινε;
Δεν σε άκουσα που ήρθες.
Είναι κάποιος εδώ.
- Λες να είναι απ' την κυβέρνηση; - Ναι. Θα μπορούσε.
Πότε είχαμε επισκέπτη τελευταία φορά;
Μπορεί να χάθηκε.
Όχι. Δεν νομίζω.
Κάτι θα θέλει αυτός.
Θεέ μου!
Το πείραξες;
- Τι λες; - Είναι άδειο.
Δεν το αφήνουμε ποτέ γεμάτο.
- Τι εννοείς; - Βάλε το όπλο πίσω.
Βάλ' το πίσω.
- Αλλιώς; - Απλώς...
Βάλ' το στη θέση του, εντάξει;
- Πάμε. Έλα. - Άνοιξε την πόρτα. Είναι άδειο.
- Εντάξει... - Δεν μπορώ να κάνω τίποτα. Είναι άδειο.
Πήγαινε.
Παρακαλώ;
Με συγχωρείτε. Το ξέρω ότι είναι αργά.
Είσαι η Χενριέτα;
Ποιος είναι;
Ο Τέρανς.
Ναι. Δεν ξέρουμε κανέναν Τέρανς.
Τζούνιορ;
Θα θέλετε ν' ακούσετε αυτά που έχω να πω.
Και οι δυο σας.
Περί τίνος πρόκειται;
Έρχομαι εκ μέρους της OuterMore.
Της OuterMore;
Εργαζόμαστε πάνω στην κλιματική μετανάστευση.
Συγκεκριμένα, για την κατοίκηση εκτός Γης.
Τι είναι αυτά που λέει;
Μάλλον εννοεί τη ζωή στο διάστημα.
Μπορώ να περάσω;
Ναι.
Είναι άλλος στο αυτοκίνητο;
Οι επισκέψεις είναι δική μου δουλειά.
Γεια.
Θέλεις να καθίσεις;
- Βέβαια. - Εντάξει.
Ωραίο το σπίτι σας.
Χαριτωμένο.
Ρουστίκ.
Πότε χτίστηκε;
Είναι παλιό.
Μερικών αιώνων.
Απλώς δεν...
Δεν βλέπεις τέτοια πια.
- Να φανταστώ, ανήκε πάντα στην οικογένεια; - Ναι.
Εγώ είμαι πέμπτη γενιά.
Μου αρέσει πολύ.
Ο παλιός τρόπος ζωής.
Ναι, έχουμε μείνει λίγοι, οπότε...
Όμως, δεν καλλιεργείτε, σωστά;
Λοιπόν, πολύ ωραία όλα αυτά, αλλά πριν πω οτιδήποτε,
πρέπει να σας δείξω αυτό.
Είμαι σίγουρος ότι έχετε δει παλιότερες καμπάνιες.
Όμως, αυτή είναι ξεχωριστή.
Βλέπετε καλά;
Ναι. Βλέπεις;
Είμαστε πολύ περήφανοι για σένα.
- Μας εμπνέεις. - Μας δίνεις ελπίδα για τον πλανήτη.
- Εννέα, οκτώ... - Με διάλεξαν! Πάω στο διάστημα!
Είμαστε για πάντα ευγνώμονες. Ανυπομονώ να δω το χαμόγελό σου.
Δουλεύουμε πολύ καιρό την επόμενη φάση της μετάβασης.
Πάντα υπήρχε η δυνατότητα ανθρώπινης ύπαρξης στο διάστημα.
Στο φεγγάρι. Στον Άρη.
Όμως, με τις διαμορφώσεις των θαλασσών και του εδάφους,
αποφασίσαμε να φτιάξουμε δικό μας διαστημικό σταθμό,
δικό μας πλανήτη.
Πάμε πιο μακριά. Γινόμαστε καλύτεροι.
Για τον πλανήτη. Για το μέλλον.
Για όλους εμάς. Εσύ τι θα κάνεις;
Εμείς τι σχέση έχουμε;
Σωστά. Είμαι εδώ για την Εγκατάσταση,
το πρώτο κύμα προσωρινής μετεγκατάστασης.
- Νομίζω ότι το έχω ξανακούσει. - Αλήθεια;
Είναι γελοίο.
Γιατί να ξοδεύετε χρήματα εκεί αντί να φτιάχνετε τα πράγματα εδώ;
Το κίνητρό μας είναι η πρόληψη.
Για τα παιδιά των παιδιών μας.
Εσύ έχεις παιδιά;
Μπορώ να έχω ένα ποτήρι νερό;
Ναι.
- Εγώ μια μπίρα. - Ναι.
- Εντάξει. - Ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Κάνει ζέστη.
- Έχω συνηθίσει με το κλιματιστικό. - Σωστά.
- Ναι. - Ωραία.
Θυμάσαι τότε που υπήρχαν φάρμες τριγύρω...
με ζώα και σπαρτά;
Αληθινές φάρμες. Χωρίς παρεξήγηση.
Ναι. Όμως, μόνο ως παιδί.
- Ναι. - Οι περισσότερες πουλήθηκαν ή κάηκαν.
- Κάηκαν; - Ναι.
Από τις εταιρείες.
Καίνε όλες τις παλιές φάρμες.
Κάνουν χώρο για υβριδικές καλλιέργειες. Δεν νοιάζονται.
Παρατήρησα τις κανόλες στον δρόμο.
Δεν ήξερα ότι είναι η εποχή τους.
Όλο τον χρόνο. Ίσα που χρειάζονται νερό.
Δεν ακούγεται φυσιολογικό.
Δεν είναι.
Φίλε, μπορείς...
Μπορείς να κάνεις ό,τι θες εδώ.
Ορίστε.
Ευχαριστώ.
Ναι.
Δεν βρίσκεις τέτοιο νερό στην πόλη.
- Μ' αρέσει πολύ. - Ευχαριστώ.
Στην υγειά μας.
Μου ανατέθηκε ο φάκελός σας.
Έχουμε φάκελο;
Δεν δήλωσες συμμετοχή για κάτι, έτσι;
- Όχι. - Δηλαδή ήρθε από το πουθενά;
- Δεν φταίω... - Δεν θα ήταν η πρώτη φορά...
Όχι. Αλήθεια είναι. Δεν δηλώσατε.
Κάναμε την πρώτη μας κλήρωση.
Με χαρά σάς λέω ότι...
είστε μεταξύ των τυχερών.
Είστε ένα βήμα πιο κοντά στο να ζήσετε εκεί πάνω.
Εντάξει. Βασικά...
Χάνεις τον χρόνο σου, γιατί εμείς...
δεν έχουμε μπει καν σε αεροπλάνο και δεν θα της άρεσε καθόλου.
- Ενώ εσένα θα σου άρεσε; - Λέω μόνο ότι δεν θα σου άρεσε.
Ούτε εσύ έχεις πετάξει ποτέ.
Δεν μας αρέσει να πετάμε! Πού είναι το πρόβλημα;
Με συγχωρείτε. Έπρεπε να το διευκρινίσω.
Για σένα μιλάω, Τζούνιορ.
- Μόνο για σένα. - Τι...
Αυτές οι δοκιμές απαιτούν μεγάλη σωματική δύναμη,
συγκεκριμένες δεξιότητες. Κι εσύ τα έχεις όλα αυτά.
Μισό λεπτό. Δεν αστειεύεσαι, έτσι;
Όχι. Είναι μια προειδοποίηση.
Με συγχωρείτε.
Δεν ήταν σωστή η λέξη "προειδοποίηση". Αυτά είναι καλά νέα.
Καλά νέα;
Και...
- η κυβέρνηση το γνωρίζει; - Εμείς είμαστε η κυβέρνηση.
Ο σταθμός μας βρίσκεται ήδη σε τροχιά γύρω από τη Γη.
Κι αν πω όχι;
Αν αρνηθώ; Τι θα γίνει;
Γνωρίζεις για την επιστράτευση.
Όταν γινόταν πόλεμος, αν επιλεγόσουν,
έπρεπε να πας στον πόλεμο, και αν δεν πήγαινες...
Ναι.
Μας απειλείς;
- Τζούνιορ. - Αυτό κάνεις;
- Τζούνιορ. - Όχι. Μας απειλείς;
Μπορεί να χάσουμε τη φάρμα.
Ας μην επικεντρωνόμαστε στους νόμους, εντάξει;
Αυτή η επιχείρηση ίσως είναι η μεγαλύτερη δημόσια πρωτοβουλία που υπήρξε ποτέ.
Θα γινόσουν ήρωας, Τζούνιορ.
Θέλετε να ζείτε κοινότοπες ζωές, όπως όλοι οι άλλοι,
ή θέλετε να συμμετάσχετε σε κάτι ξεχωριστό και μοναδικό;
Γιατί περί αυτού πρόκειται.
Μια ευκαιρία να γίνετε καλύτεροι.
Μια χαρά ακούγεται.
Ακούστε. Ήρθε η ώρα να προχωρήσουμε.
Σύντομα, οι περισσότεροι δεν θα μπορούν να ζήσουν εδώ.
Ο πλανήτης μας ήταν θεσπέσιος, είναι θεσπέσιος,
αλλά μας έδωσε ό,τι μπορούσε.
Όχι, δεν μας έδωσε τίποτα. Τα κλέψαμε.
Πόσοι έχουν επιλεγεί;
- Δεν κάνει να πω. - Περίμενε...
Δεν θ' αποφασιστεί τίποτα για δύο χρόνια.
Δύο χρόνια;
Ναι. Δυστυχώς, αυτές οι δοκιμές θα διεξάγονται σε διετείς κύκλους.
Και περιμένεις να συνεχίσουμε να ζούμε
λες και όλα είναι φυσιολογικά;
Ναι.
Γιατί είναι.
Τίποτα δεν έχει αποφασιστεί.
Να μου προσέχεις τη μικρούλα Χενριέτα.
- Αναστατώνουν τέτοια νέα. - Ναι.
Αλήθεια;
Εσύ απλώς...
θα πέσεις για ύπνο μετά απ' αυτό;
Συγγνώμη.
Μπορούμε να μιλήσουμε αύριο; Δεν αισθάνομαι καλά.
Όχι. Πρέπει να το συζητήσουμε τώρα.
Γίνεται να κοιμηθείς στον ξενώνα;
Δεν θέλω να κολλήσεις τίποτα.
Από πότε έχει σημασία αυτό;
Καλύτερα να μείνω μόνη.
Αλήθεια θέλεις να κοιμηθώ στον ξενώνα;
Σε παρακαλώ.
- Πώς το ήξερες; - Τι;
Πώς ήξερα τι;
Πριν βγει απ' το αυτοκίνητο... Χεν;
Πριν βγει, είπες "Κάτι θα θέλει αυτός". Πώς ήξερες ότι ήταν άντρας;
- Έτσι είπα; - Ναι.
Δεν ξέρω.
Δεν ήταν σκόπιμο. Αν το είπα, ήταν μάλλον χωρίς να το σκεφτώ.
Αν δεν σε πειράζει, είμαι πτώμα και θέλω να κοιμηθώ.
Όταν το είπες, ήταν τόσο απόλυτο, τόσο...
Πες μου μία γυναίκα που θα οδηγούσε μόνη της ως εδώ τη νύχτα.
- Ο τρόπος που σε κοιτούσε... - Γιατί με πιέζεις;
Εντάξει.
Κλείνεις την πόρτα;
Φυσικά.
Υπέροχα!
Γαμώτη μου.
Γαμώτο!
- Παρφέ γιαούρτι. - Ναι.
Το ξέρεις ότι δεν θα τον ξαναδούμε.
Δεν ενδιαφέρονται για κάποιον σαν εμένα.
Τι έχω να προσφέρω;
Μπορεί να εκπλαγείς.
- Μου κάνεις μια χάρη; - Τι;
Μη φοράς αυτήν την μπλούζα.
Γιατί;
Μου αρέσει.
Τη φορούσες τη μέρα που γνωριστήκαμε.
Όσο τη φοράς, τόσο φθείρεται.
Τι άλλο θυμάσαι από εκείνη την ημέρα;
Ήμασταν χαρούμενοι.
Μου λείπεις.
Ναι.
Σου αρέσει ακόμα να ζεις εδώ;
Τι;
Είσαι ευτυχισμένος εδώ;
Φυσικά και είμαι. Εσύ δεν είσαι;
Τι σημαίνω για σένα;
Αν ρωτάς επειδή μπορεί να φύγω,
- αν ανησυχείς γι' αυτό... - Όχι, για μας ανησυχώ.
- Εμάς; - Ναι.
Είχες αμφιβολίες όταν παντρευτήκαμε;
Δεν πρέπει να υπάρχουν αμφιβολίες.
- Όλοι έχουμε. - Όχι όταν λέμε τους όρκους μας.
Στα επτά χρόνια δεν ένιωσες ποτέ αμφιβολία;
Ποτέ.
Ο γάμος ακριβώς μετά το σχολείο ποτέ δεν σε απασχόλησε;
- Ήσουν έφηβος. - Δεν ήμασταν φίλοι από το σχολείο.
Είμαστε διαφορετικοί.
Γνωριστήκαμε τη σωστή στιγμή.
- Συγγνώμη που ήμουν απόμακρη. - Δεν πειράζει.
Τι σκέφτεσαι περισσότερο; Το παρελθόν ή το μέλλον;
Τι;
- Χριστέ μου! - Συγγνώμη.
Δεν θέλω να σε πρήζω με τέτοιες ερωτήσεις
πρωί πρωί, αλλά θέλω πολύ να ξέρω.
Εντάξει.
Νομίζω ότι...
θέλουμε μεγαλύτερο κρεβάτι.
Μοναχοφαγού!
Σου έκανα μια σοβαρή ερώτηση.
Το ξέρω.
- Δεν με παίρνεις στα σοβαρά. - Λυπάμαι.
- Όχι, δεν λυπάσαι. - Δεν λυπάμαι.
Εντάξει, με συγχωρείς.
Ναι.
ΕΝΑΝ ΧΡΟΝΟ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Για να καταλάβουμε καλύτερα τη ζωή εκεί πάνω,
η ομάδα που επιλέγεται είναι τυχαία. Απ' όλα τα κοινωνικά στρώματα.
Πάρτε κάποιον άλλο. Εμείς δεν κάνουμε για το διάστημα.
Αυτό είναι το θέμα. Σε κάποια φάση, ίσως όλοι χρειαστεί να πάμε. Μόνιμα.
Θα λάβετε γενναιόδωρη αποζημίωση.
Ένα ευχαριστώ από την κυβέρνηση.
Κοίτα, σου δόθηκε μια σπάνια ευκαιρία,
που τώρα μοιάζει τρομακτική.
Αλλά γιατί το άγνωστο πρέπει να είναι βάρος;
Τζούνιορ, αυτό είναι εξαιρετικά σπάνιο. Εντάξει;
Και έχεις επιλεχθεί. Θα πας στην Εγκατάσταση...
Όχι. Δεν μου αρέσει που απλώς εμφανίζεσαι εδώ,
λες αυτές τις μαλακίες και φέρεσαι σαν να πρέπει να σ' ευχαριστήσουμε.
Και αφού είναι τόσο μεγάλη ευκαιρία,
γιατί έρχεσαι μόνο εσύ εδώ;
Πού στον διάολο είναι οι υπόλοιποι, Τέρανς;
Θα βοηθούσε αν τριγυρνούσαν κι άλλοι άνθρωποι εδώ;
Τι έχεις στις βαλίτσες;
Σκέφτηκα ν' αφήσω κάποια πράγματα.
Θα πρέπει να μείνω, τώρα που είναι επίσημο.
Εδώ; Θα μείνεις εδώ;
Αν θυμάστε, την τελευταία φορά...
- Νόμιζα ότι είχαμε κι άλλο χρόνο. - Εξηγούνταν όλα στα έγγραφα.
- Υποθέτω ότι υπάρχει ξενώνας. - Αυτά είναι μαλακίες!
Γιατί;
Πρέπει να ολοκληρωθούν κάποια βήματα.
- Παρατηρήσεις, συλλογή πληροφοριών... - Πότε θα φύγει;
Σε λίγες βδομάδες.
Τι;
Το επόμενο στάδιο θα είναι γρήγορο.
Θα μείνω εδώ κοντά, για την ώρα.
- Να σας δώσω λίγο περισσότερο χρόνο. - Έλα εδώ. Όλα καλά.
Όλα εντάξει είναι.
Έλα εδώ.
Αυτά είναι δικά μου!
Ναι, καλά, δεν τα φοράς ποτέ και βρομάνε.
Σιχαίνομαι ν' ανοίγω καινούρια γάντια, οπότε...
Γι' αυτό έχουμε τόσα πράγματα. Δεν ξεφορτώνεσαι τίποτα.
Τι εννοείς μ' αυτό;
Εννοώ ότι όλα αυτά είναι σκουπίδια.
Πράγματα από το δικό σου παρελθόν.
Αν αρχίσεις να πετάς πράγματα στην τύχη... Σταμάτα!
Τα χρειάζομαι.
- Το πρόσωπό σου κοκκίνισε. - Τι;
Χεν, μακάρι να μην έκανες έτσι.
Ειδικά απόψε.
Γιατί; Τι είναι απόψε ειδικά;
Τελευταία φορά θα είμαστε μόνοι.
Θεέ μου! Φαντάζομαι ότι θα ήθελες μια ήσυχη νύχτα στο σπίτι,
όπως παλιά. Έτσι;
Δεν έχουμε καν μιλήσει για το ότι φεύγω.
Συμπεριφέρεσαι λες και δεν είναι τίποτα.
- Λες και δεν συμβαίνει. - Δώσ' το.
Μίλα μου, γαμώτο!
Συμβαίνει πιο γρήγορα από ό,τι περίμενα.
Κι έρχεται κι αυτός να μείνει εδώ.
Γιατί καθαρίζεις το σπίτι, γαμώτο;
Δώσε μου... Δεν θέλω ν' αγχώνεσαι γι' αυτόν!
Δεν αγχώνομαι γι' αυτόν.
Τότε, τι είναι; Κοίταξέ με!
Ανησυχώ πολύ για σένα, εντάξει;
Χεν, θα λείψω χρόνια! Δεν μιλάμε για μέρες.
Αγχώνομαι που θα σε αφήσω μόνη σου εδώ.
Δεν χρειάζεται ν' ανησυχείς γι' αυτό.
- Γαμώτο! - Τι έγινε;
Αυτό, εκεί μέσα.
Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο.
Όλο και μεγαλώνουν. Ελπίζω να μην είναι επιδρομή.
Θα μπουν στους τοίχους. Αυτό μου έλειπε.
Μόνο ένα είναι.
Και αυτό πολύ είναι.
Θα κοιτάξω και στο δωμάτιό μας.
Γεια σου, μικρούλη.
Τζούνιορ;
- Τι είναι; Κόλλησες. - Όλα καλά, θα το φροντίσω εγώ.
Γιατί δεν κουνιέσαι;
Ορίστε.
Τι κάνεις εδώ; Έγινε κάτι;
Σκεφτόμουν ότι θα φύγω.
Αυτά που θα μου λείψουν, πράγματα όχι προφανή.
- Καλύτερα να τα πούμε έξω. - Όχι. Είναι απλώς
χαζά, μικρά πράγματα.
Όπως το ότι όταν ακούω τον ήχο που κάνει το πάτωμα,
ξέρω ότι εσύ ανεβαίνεις τις σκάλες.
Κανείς δεν θα το αναγνώριζε αυτό.
Είναι το μυστικό μας, είναι...
Θα μου λείψει αυτός ο ήχος.
- Τζούνιορ. - Ναι. Τι;
Να τα συζητήσουμε το βράδυ;
- Τη χρειαζόμαστε αυτήν τη δουλειά. - Όχι, ας είμαστε μαζί.
Όπως είμαστε τώρα.
Τίποτα δεν έχει σημασία.
Παράξενο που ο θάνατος μπορεί να είναι όμορφος.
Φοβάσαι να πεθάνεις;
Ίσως το να μην είμαι έτοιμη.
Έχεις σκεφτεί ποτέ
ότι μπορεί να μην κοιτάμε πάνω όταν βλέπουμε τον ουρανό;
Ότι κοιτάμε κάτω;
Ο ουρανός από κάτω μας.
Δοκίμασέ το. Σκέψου το.
- Βλέπεις; - Ναι.
Δώσ' μου το παντελόνι μου.
Χεν, σοβαρολογώ.
Γιατί δεν εξαφανιζόμαστε;
Να φύγουμε.
Γεια σου.
Τι όμορφο.
Δεν θα σου κάνω κακό.
Ήρεμα.
Τι σου συνέβη;
Από πού ήρθες;
Όλα εντάξει.
Τζούνιορ;
Τζούνιορ.
Γαμώτο! Τζούνιορ!
Τζούνιορ! Γαμώτο.
Τζούνιορ;
Σταμάτα!
Πού πας;
Τζούνιορ;
Όχι!
Άντε γαμήσου! Όχι!
Τζούνιορ!
Μην τον πειράξετε, δεν φταίει αυτός!
- Είσαι καλά; - Γεια.
Θεέ μου.
Σε πείραξαν;
- Ποιος; - Ήσουν...
Είμαι καλά.
- Ήταν κάτι άντρες. - Όχι.
- Φώναζες. - Όχι.
Έκαιγαν έναν παλιό αχυρώνα.
Έχεις μπερδευτεί. Χτύπησες, αλλά θα γίνεις καλά.
- Είσαι τυχερός. - Όχι.
Πρέπει να πούμε σε κάποιον τι συμβαίνει.
Να τους πούμε τι;
Είχες ένα ατύχημα, αυτό είναι μόνο.
Όχι. Κινδυνεύουμε, μωρό μου.
Τζούνιορ.
Εσύ έπεσες μέσα στη φωτιά.
Γιατί το έκανες αυτό;
- Τι... - Τι είχε στη φωτιά;
Ελπίζω να μην έγινε σκόπιμα.
Νομίζεις ότι το έκανα επίτηδες;
Ένας τραυματισμός δεν θ' αλλάξει κάτι. Το ξέρεις, έτσι;
Δεν νιώθω αυτή μου τη μεριά.
Είναι το αναισθητικό. Δεν θα χρησιμοποιείς αυτό το χέρι για λίγο καιρό.
Και θα πρέπει να συνηθίσεις στην πολυθρόνα.
- Γιατί; - Δεν μπορείς να κοιμάσαι ξαπλωμένος.
Μπορείς μόνο να ξαπλώνεις σε γωνία 45 μοιρών.
Δεν θα είμαι ξαπλωμένος;
Η γιατρός έκανε μια μικρή επέμβαση...
Επέμβαση; Ποια γιατρός;
Στον τραυματισμένο ώμο, στον τένοντα.
Πήγε πολύ καλά, αλλά θέλει να μείνει δεμένος.
Ορίστε.
Πρέπει να παίρνεις αυτά.
Ζακλίν Ντι Πρε.
"Μια μουσικός της φύσης
"με αλάνθαστο ένστικτο".
Έτσι την περιέγραψε ο άντρας της.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο και για τους δυο σας.
Αλλά σύντομα όλ' αυτά θα τα αφήσουμε πίσω.
Οπότε, θα ήθελα να σας συγχαρώ που φτάσατε ως εδώ.
Από τη νότια Γαλλία.
Το καλό το πράγμα.
Γιατί με ακολουθείς;
Το να είστε και οι δύο ασφαλείς είναι ζωτικής σημασίας.
Και οι δύο;
Ο Τζούνιορ θα φύγει.
Δεν έχεις ξαναμείνει μόνη σου εδώ.
Ναι. Και;
Θα είναι μεγάλο ζόρι για εκείνη, για τον γάμο σας.
Εσύ με αναγκάζεις να την αφήσω.
Γι' αυτό κάνουμε ό,τι είναι ηθικό.
Εσύ τι θεωρείς ηθικό;
Θα σε αντικαταστήσουμε.
Τι; Εμένα;
Θα φροντίσουμε η Χεν να έχει παρέα όσο λείπεις.
Όχι. Άντε γαμήσου. Δεν υπάρχει περίπτωση.
Θέλεις στ' αλήθεια να την αφήσεις εδώ
ολομόναχη, μέρα τη μέρα, νύχτα τη νύχτα;
Θα τα βγάλει πέρα.
Με συγχωρείτε. Γιατί κανείς δεν ρωτάει εμένα;
Εδώ είμαι, γαμώτο!
- Ηρέμησε. - Όχι. Εσύ να ηρεμήσεις, γαμώτο!
Ακούστε με.
Δεν είναι άλλος άντρας.
Αναπτύσσουμε έναν βιολογικό αντικαταστάτη.
- Τι λέει; - Θεέ μου.
Παλιότερα θα είχες αφήσει τη Χεν
με μια δισδιάστατη φωτογραφία σου.
Αυτό είναι το επόμενο βήμα. Εντάξει;
Ένα δικό σου αντίγραφο με ζωντανό ιστό,
- όγκο και σώμα. - Δεν θέλω ένα ρομπότ
να ζει με τη γυναίκα μου!
Δεν είναι ρομπότ, εντάξει;
Είναι ένα νέο είδος αυτοπροσδιοριζόμενης μορφής ζωής.
Το πρώτο που θα ζήσει σε οικιακό περιβάλλον
τόσο ελεύθερα όσο εσύ.
Θα δεις.
Θα είναι εκπληκτικό.
Υπάρχει μια σειρά συνεντεύξεων.
Τίποτα δεν είναι επουσιώδες.
Θα πρέπει να σε παρατηρήσω και να καταγράψω τη ρουτίνα σου.
Γι' αυτό θα μείνεις.
Αυτό είναι τρέλα, γαμώτο!
Για παράδειγμα, τι έφαγες για πρωινό, φίλε μου;
Εντάξει.
Κοίτα.
Η OuterMore έχει καθήκον να φροντίσει όσους μείνουν πίσω.
Ξέρεις τι μας έβαζε ο μπαμπάς μου να κάνουμε;
- Τι; - Τεστ ανδρισμού.
Μην είσαι ηλίθιος.
Θα πάμε έξω και θα ρίξουμε μια μπουνιά ο ένας στον άλλον.
Χτυπιόσασταν;
Ναι. Έχεις ρίξει ποτέ μπουνιά;
Δεν νομίζω.
Μάλλον έτσι είναι οι άντρες...
Χεν, μια συζήτηση κάνω.
Θα κάνεις το τεστ ανδρισμού μαζί μου;
Τώρα γίνεσαι ανόητη.
Γαμώτο.
Περίπου ένα δισεκατομμύριο παιδιά διατρέχουν εξαιρετικά υψηλό κίνδυνο
να παρουσιάσουν αναπνευστικά προβλήματα.
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, 820 εκατομμύρια παιδιά
έχουν βιώσει παρατεταμένη ξηρασία
και δεν έχουν δει βροχή ποτέ στη ζωή τους.
Συνδεόμαστε τώρα με τη Συναυλία για τη Γη.
Μεγάλος ντόρος έχει δημιουργηθεί
για την ιστορική εμφάνιση των μουσικών ειδώλων.
Ρίτα, με ακούς;
Τζέι, η ενέργεια εδώ είναι ηλεκτρισμένη.
Μια απίστευτη ουρά ανθρώπων, που όμοιά της δεν έχουμε ξαναδεί
από την εκδήλωση Live Aid που έγινε τον 20ό αιώνα.
Άλλη μια φορά, μάχονται για αυτό που επιμένουν
πως είναι η σοβαρότερη κρίση αυτής της γενιάς.
Δεν υπάρχει άλλος χρόνος για λόγια και συζητήσεις,
πρέπει να αντισταθμιστούν χρόνια εκμετάλλευσης και παραμέλησης.
Το κοινό εδώ...
Ονειρεύτηκα το όνειρο ενός απλού ανθρώπου
Που ελπίζει να ξυπνήσει
Ορκίστηκα στο...
Τέρανς, δεν με ενδιαφέρει τι σχεδιάζεις, εντάξει;
Ό,τι κι αν φέρεις εδώ δεν θα είμαι εγώ.
Γιατί είμαι αναντικατάστατος.
Δεν είναι κακή λίγη αυτοπεποίθηση.
Μόνο φρόντισε, για το καλό σου, να μην πληγώσει τη Χεν.
Εσύ την πλήγωσες ποτέ;
Γαμώτο!
Χωρίς χέρια!
Δεν έχει σημασία πού βάζεις ποιο.
Χαίρομαι που τα χάπια κάνουν δουλειά.
Αισθάνομαι γεμάτος ενέργεια.
Τις προσεχείς μέρες θα υποβληθείς σε τεράστια σωματική
και ψυχολογική πίεση.
Καλά.
- Έτοιμος; - Ναι.
Πρέπει να συνηθίσεις τις δοκιμασίες.
Θα έχει κι άλλες όταν φτάσεις. Κάποιες λιγότερο ευχάριστες.
Γαμώτο.
Δοκιμή αντανακλαστικών τένοντα του καρπιαίου σωλήνα.
Συγγνώμη, τελείωσε.
- Σχόλασες κιόλας; - Γιατί κοιτάζει τον τοίχο;
Χεν, δεν μπορείς να μπεις.
Νομίζω ότι αρκετά υπέφερε. Είσαι καλά;
Συμφωνήσαμε.
- Θα είμαι κάτω. - Ναι.
Τι σκατά ήταν αυτό;
Πρέπει να σιγουρευτούμε ότι είναι καλά.
Αν παρατηρήσεις κάτι ασυνήθιστο ή αν φέρεται περίεργα,
καλύτερα να μου το πεις.
Εντάξει.
Αν χρειαστεί να τη βοηθήσουμε όσο λείπεις,
ο αντικαταστάτης σου πρέπει να ξέρει όσα γνωρίζεις.
Πρέπει να έχω μια ολοκληρωμένη αντίληψη του γάμου σας.
Των καλών και των άσχημων.
Ό,τι μου πεις εδώ είναι εμπιστευτικό.
Θα μείνει μεταξύ μας.
Θα το αντέξεις, έτσι;
Αυτό δεν αφορά μόνο το να σώσεις τη φάρμα.
Έτσι θα διασφαλίσεις ότι ο γάμος σου θ' αντέξει όσο λείπεις.
- Την έχεις απατήσει ποτέ; - Τι;
Τη Χεν.
Όχι, με τίποτα.
Δεν φαντασιώθηκες ποτέ άλλη γυναίκα;
- Έλα τώρα. - Όχι, δεν ξέρω. Όχι...
- Εκείνη σε απάτησε ποτέ; - Άντε γαμήσου.
- Το έκανε; - Όχι.
Αυτό το βασίζεις στην εμπιστοσύνη;
Το βασίζω σε όσα ξέρω.
Νιώθεις ότι ξέρεις πώς θα αντιδρούσε σε κάθε περίσταση;
Την έχεις ρωτήσει ποτέ ο ίδιος;
Η Χεν δεν είναι έτσι.
Πιστεύεις όντως ότι ξέρεις τη Χεν καλύτερα
- απ' ό,τι η ίδια τον εαυτό της; - Όχι.
Υπάρχουν πράγματα γι' αυτήν που δεν ξέρεις ούτε θα μάθεις ποτέ.
Σκέψεις, συναισθήματα.
Όλα τα χρόνια της πριν από σένα.
Άκουσέ με.
Έχει επιθυμίες που υπήρχαν πριν από σένα
και υπάρχουν πέρα από σένα.
- Το αποδέχεσαι αυτό; - Γάμα το.
Περίμενε. Τζούνιορ...
Υποθέτω ότι θέλεις να σταματήσω.
Όχι.
Γιατί;
Συνήθως δεν σου αρέσει.
Μου έλεγες να μην παίζω.
Συγγνώμη.
Εφόσον προχωράμε μέρα τη μέρα,
ζώντας μέσα στη ρουτίνα που καθιερώσαμε,
που εσύ καθιέρωσες,
πείστηκες ότι είμαι ευτυχισμένη.
Βαδίζοντας στο ίδιο μονοπάτι με όσες υπήρξαν πριν από μένα.
Της μαμάς σου,
της μαμάς μου,
των μαμάδων τους και ούτω καθεξής.
Αρχίζω να ανησυχώ.
Αν δεν έρθει ποτέ η βροχή;
Δεν θέλω να ανησυχείς.
Ναι, το ξέρω.
Θα μου ραγίσεις
Θα μου ραγίσεις την καρδιά
Δεν έχω ξαναμιλήσει γι' αυτό το θέμα, οπότε...
Αλήθεια;
Ποτέ.
Χεν.
Νομίζω ότι το να έχεις γύρω σου άλλα έμβια κάτι προσφέρει.
Σου δίνει ελπίδα μάλλον.
- Αυτό που κάνουμε. - Ναι.
Μου λείπουν τα δέντρα, ωστόσο.
Τα δέντρα;
Ναι.
Είχε περισσότερα όσο μεγάλωνα.
Κάποια ήταν...
Κάποια ήταν ντροπαλά.
Κάποια άλλα, πολύ τολμηρά.
Άλλα, αρχαία και σοφά.
Αρκούσε να περνάς χρόνο κοντά τους.
Λάτρευα τις προσωπικότητές τους.
Τις προσωπικότητές τους;
Ο Τζούνιορ νομίζει ότι είμαι τρελή, αλλά οι άνθρωποι έχουν.
Τα σκυλιά έχουν.
Οι γάτες έχουν.
Γιατί να μην έχουν και τα δέντρα;
Δεν ξέρω.
Κρίμα να θέλεις αποδείξεις για να πιστεύεις σε κάτι.
Αποδείξεις για...
Είναι παραπλανητική η πίστη;
Όχι, δεν είναι. Είναι...
Είναι μια αίσθηση, και όταν την έχεις... Είναι συναρπαστικό.
Να μιλήσουμε για το πιάνο;
Εντάξει.
Γιατί στο υπόγειο;
Φαίνεται να είναι χρόνια αχρησιμοποίητο.
Δεν του αρέσει όταν παίζω.
Ίσως αυτά που περιέχει η μουσική τον τρομάζουν. Δεν ξέρω.
Τι περιέχει;
Όσα χάθηκαν.
Χάθηκαν;
Η τρυφερότητα...
Οι δυνατότητες...
Η περιέργεια. Αυτό είναι κάτι σημαντικό.
Του άρεσε πολύ αυτό σε μένα.
Πιστεύεις ότι, επειδή γνωρίζεστε με τον Τζούνιορ τόσο καιρό,
έχει χαθεί αυτό;
Έχει χαθεί;
Στην αρχή όλα είναι πολύ έντονα
και συναρπαστικά.
Αλλά με τον χρόνο, γίνονται προβλέψιμα.
Δεν με βλέπει πια.
Είναι σαν να με έχει αντικαταστήσει με κάποιαν άλλη.
Έχω χάσει αυτά τα κομμάτια του εαυτού μου
και αυτής που θα μπορούσα να είμαι.
Και φοβάμαι ότι δεν θα τα ξαναβρώ ποτέ.
Ίσως δεν έπρεπε να σ' τα λέω αυτά.
Γιατί να ζεις με αυτόν τον φόβο;
Μη στερείς από τον εαυτό σου αυτά τα κομμάτια.
Όχι. Δεν το θέλω πια.
Ωραία.
Σε ενθαρρύνω να ενεργήσεις σύμφωνα με το ένστικτό σου.
Πόσο αληθινός θα μοιάζει;
Πανομοιότυπος.
Θα συμπεριφέρεται το ίδιο;
Όπως όταν τον πρωτογνώρισες.
Μια νέα αρχή.
Δεν έγινα κάποιος άλλος
Κάποιος που δεν ήθελα να γίνω
Είμαι καινούριος εδώ
Θα με ξεναγήσεις;
Ίσως.
Παρ' όλα τα λάθη που 'χεις κάνει
Μπορείς πάντα να τα διορθώσεις
Γνώρισα κάποια σε ένα μπαρ
Της είπα ότι δύσκολα θα με γνωρίσει
Και ότι θα είναι αδύνατο να με ξεχάσει
- Απλώς λέω. - Καλά.
Είπε ότι έχω έναν εγωισμό
Στο μέγεθος του Τέξας
Θεέ μου.
Έτοιμη;
Όσα λάθη κι αν έχεις κάνει
Ναι. Πάμε.
Ένα, δύο, τρία και...
Μπορείς πάντα να τα διορθώσεις
Αυτό είναι, φίλε.
Δεν θέλω να μιλάτε μόνοι σας πια.
Αυτό είναι. Έτσι, μπράβο!
Τι έγινε;
Τι συνέβη;
Γαμώτο.
Δεν σου άρεσε ο χορός;
Όχι.
Αυτό είναι, φίλε.
Έτσι.
- Κράτα το χέρι σου έτσι. - Ήπιες.
Υπάρχει κάτι που σ' ενοχλεί;
- Έτσι αισθάνομαι. - Όχι.
Πιο πολύ με αφύπνιση μοιάζει.
Εντάξει.
Και πώς αυτή η αφύπνιση επηρεάζει τη Χεν;
Ίσως νιώθω μια ένταση ανάμεσά σας.
Πάντα αναρωτιέσαι πώς τα πάμε μεταξύ μας.
- Είναι αρρωστημένο, Τέρανς. - Δεν πειράζει να κάνω λάθος σ' αυτό.
- Απλή περιέργεια. - Τι είν' αυτό;
Ελέγχει τα επίπεδα ενυδάτωσής σου. Σου λέει τι της αρέσει;
Τι είπες;
Η γυναίκα σου, Τζούνιορ.
Είναι ανοιχτή και ειλικρινής για το τι προτιμάει;
Σχετικά με τι;
Έλα τώρα.
Ξέρεις.
Γαμώτο.
- Είναι σαφής για το τι της αρέσει; - Τι είπες;
Για το τι χρειάζεται.
Κάθε σχέση εξαρτάται από την ανοιχτή
- και ειλικρινή επικοινωνία. - Άντε γαμήσου.
Το ξέρεις αυτό.
Ηρέμησε. Μια κουβέντα κάνουμε.
Σου αρέσει να παίζεις μαζί μας, έτσι;
Οι άνθρωποι με συναρπάζουν. Εντάξει;
Εσείς οι δύο με συναρπάζετε.
Κι εμένα με συναρπάζουν οι άνθρωποι.
Αλήθεια;
Τους παρατηρώ μερικές φορές.
Βλέπω πράγματα.
Τι βλέπεις;
Ας πούμε, οι τύποι στην καντίνα.
Δαγκώνουν μεγάλα κομμάτια απ' το σάντουιτς,
κρέας με ψωμί,
και το αλέθουν σε μια σιχαμερή πάστα.
Και ό,τι δεν καταπίνουν κολλάει
ανάμεσα σε κίτρινα δόντια και μολυσμένα ούλα.
Δεν είναι μόνο το φαγητό.
Όχι.
Έχω δει έναν συνάδελφο να κοιμάται με το στόμα ορθάνοιχτο.
Μου ήρθε αναγούλα και μόνο που το είδα.
Σκέψου...
Κερί από αυτιά, πύον και νύχια.
Κι εγώ...
Έχω δει τύπους να φτύνουν στο έδαφος και να φεύγουν.
Απλώς να φεύγουν. Και δεν...
Τις περισσότερες φορές το αγνοούμε!
Ούτε καν το βλέπουμε!
Αλλά μια μέρα...
άρχισα να αναρωτιέμαι γιατί συμβαίνει αυτό.
Ένας απ' τους τύπους σκούπισε τη σιχαμερή του μύτη
με τη χαρτοπετσέτα του.
Την έκανε μπάλα και την πέταξε μέσα στο πιάτο γεμάτη μύξα.
Και μετά, πολύ αργά,
αυτή άρχισε να ξεδιπλώνεται.
Από μόνη της.
Σαν να ήθελε κάποιος να τη δει.
Και τότε κατάλαβα ότι αυτό που έχουμε όλοι κοινό
είναι οι ακαθαρσίες μας.
Η βρομιά μας...
Η λίγδα μας.
Άντε γαμήσου!
Τι στο καλό συμβαίνει;
Όλα εντάξει, Χεν!
Άσε με να μπω!
Είναι μια χαρά!
- Τζούνιορ! - Σε παρακαλώ, σταμάτα!
Άσε με να μπω, Τέρανς! Μαλάκα!
- Άνοιξε την πόρτα! - Είναι καλά! Πήγαινε κάτω.
Είναι μια χαρά!
Όχι.
Είναι τρελό, γαμώτο.
Τι είναι ένα πλοίο χωρίς άγκυρα;
Χεν.
Εδώ είμαι.
Ένα μπάνιο έκανα.
Όλα καλά.
Όταν γυρίσω,
ας κάνουμε κάτι.
Να πάμε κάπου.
Να κάνουμε οικογένεια.
Αλλά ό,τι κι αν αποφασίσουμε, να το αποφασίσουμε μαζί, εντάξει;
Θα είμαστε μαζί.
Όπως παλιά.
Παλιοδειλοί!
Γαμώτο!
Όταν η Χεν έπαιζε πιάνο,
σου άρεσε;
Δεν μπορώ να θυμηθώ.
Γιατί με ρωτάς;
Είπε ότι εσύ είσαι ο λόγος που δεν παίζει.
Έτσι σου είπε;
Όταν την άκουγες,
πώς αισθανόσουν;
Μου άρεσε στην αρχή.
- Αλλά την άλλαξε αυτό. - Την άλλαξε;
Φαινόταν διαφορετική.
Δεν ήξερα ποια ήταν όταν έπαιζε.
Σαν να προσπαθούσε να είναι μια άλλη.
Αυτό ήταν...
- Πέρασε καιρός. - Θεέ μου.
Πώς νιώθεις που το ακούς τώρα;
Τώρα που το ξεπέρασες;
Πάντα είχα τη φαντασίωση
ότι υπήρχε κάτι άλλο για μένα εκεί έξω.
- Τι πιστεύεις ότι θα χρειαζόταν; - Για να φύγω;
Ναι.
Κουράγιο.
Το κουράγιο να τ' αφήσω όλα.
Να κάνω αυτό που νιώθω,
να μη φοβάμαι.
Πού θα πήγαινες;
Υπάρχουν μέρη.
Υπάρχουν μέρη με...
ζωή, με άλλους ανθρώπους.
Θεέ μου! Με καινούριους ανθρώπους,
με μουσική,
κάπου όπου δεν θα νιώθω ότι πεθαίνω.
Και αντί να προσπαθώ να του το εξηγήσω
ή να το δικαιολογήσω, θα έκανα το αντίθετο.
Θα άφηνα ένα γράμμα,
αλλά θα ήταν κενό.
Τίποτα απολύτως;
Αυτό δεν θα έλεγε τίποτα και ταυτόχρονα θα έλεγε τα πάντα.
Ξέρεις, μπορώ να σε βοηθήσω αν ποτέ το αποφασίσεις.
- Ξέρω τι χρειάζεται. - Θα είναι εντάξει;
Ναι.
Είσαι ψεύτης και κάθαρμα.
- Θα τα ξεκαθαρίσουμε όλα. - Είναι προφανές, γαμώτο.
- Πες μου. - Όχι, τελείωσε, Τέρανς.
Φεύγεις αυτήν τη στιγμή.
Μωρό μου, θα μιλήσουμε.
Θα μου μιλήσεις ξεκάθαρα, όχι άλλες μαλακίες.
- Τι νομίζεις ότι συμβαίνει; - Όχι!
Όχι άλλες ερωτήσεις, Τέρανς!
- Χεν, πρέπει να σταματήσει αυτό, εντάξει; - Εντάξει.
Θέλεις τη γυναίκα μου, έτσι δεν είναι;
Θέλεις να της κάνεις παρέα
- όσο θα λείπω. - Ηρέμησε.
Είσαι άρρωστος, Τέρανς.
Κόφ' το!
Τζούνιορ, σταμάτα!
Δεν είναι αυτό που νομίζεις.
Κάνε κάτι, γαμώτο!
Αν και ο ήλιος λάμπει
Ψηλά στον ουρανό
Ένα πράγμα έχω στο μυαλό μου
Εσένα, αγάπη μου
Όχι!
Μου έλειψες!
Θεέ μου...
Πόσο χαίρομαι που γύρισα.
Ήρθε η ώρα.
Εντάξει.
Θα έρθεις;
Πρέπει να φύγεις.
Καλά.
Να πάρει, είναι τόσο αληθινό.
Χεν;
Λυπάμαι πολύ.
Χεν!
Ξέρω ότι είσαι μπερδεμένος.
Όχι.
Ξέρω πώς νιώθεις, αλλά πρέπει να παραμείνεις ψύχραιμος.
Λυπάμαι που σε εξαπατήσαμε,
αλλά ήταν ο μόνος τρόπος να τεστάρουμε την πλήρη λειτουργικότητά σου.
- Θεέ μου. - Ήταν σημαντικό να είσαι διαυγής
για να αντιμετωπίσεις την ανατροπή.
Όχι.
Δεν είναι αυτός ο αντικαταστάτης, Τζούνιορ.
Όχι.
Εσύ είσαι.
Εσύ είσαι ο αντικαταστάτης.
Αυτός...
Αυτός είναι ο αληθινός σύζυγος της Χεν.
Όχι! Αυτά είναι μαλακίες!
- Πού είναι; - Είναι ασφαλής, στο σπίτι.
Χεν!
Χεν! Σε παρακαλώ!
Χεν, μην τον ακούς!
Δεν θα τους αφήσω να σε πειράξουν. Δεν θα πάω πουθενά, μωρό μου.
Σε φέραμε εδώ πριν από έναν χρόνο και κάτι.
Την ίδια μέρα που ο Τζούνιορ έφυγε για να ζήσει στην Εγκατάσταση.
Όταν οι προβολείς σε ενεργοποίησαν...
τότε ήταν η αρχή.
Τότε ξεκίνησε η αποστολή σου.
Όχι.
Ήσουν ελεύθερος να ζήσεις μια κανονική ανθρώπινη σχέση.
Θέλαμε να επικεντρωθείς στο παρόν,
αλλά έπρεπε να σχεδιάσουμε τη μνήμη σου.
- Λες ψέματα! - Σου την εξασφαλίσαμε...
- Λες ψέματα! - περνώντας πολλούς μήνες
μιλώντας με τον Τζούνιορ πριν φύγει.
Χεν!
Πρέπει να ξέρω ότι είσαι καλά!
Πρέπει ν' ακούσω τη φωνή σου!
Χεν!
Έχεις τις αναμνήσεις του.
Όλα καλά.
Όλα καλά. Είμαι εδώ.
Μωρό μου. Κάνει λάθος ο Τέρανς, έτσι;
Ό,τι κι αν είναι αυτό, ό,τι κι αν έκανες, δεν πειράζει. Κοίταξέ με.
Γιατί;
- Λυπάμαι. - Λυπάμαι.
Λυπάμαι.
Σ' αγαπώ.
- Σ' αγαπώ. - Κι εγώ σ' αγαπώ.
- Πρέπει να φύγεις. - Όχι.
Πρέπει να φύγεις. Σ' αγαπώ.
Όχι.
Πρέπει να φύγεις.
Μην το κάνεις αυτό.
Σε παρακαλώ, μην το κάνεις.
- Μωρό μου. - Σε παρακαλώ!
- Όχι! - Όχι! Αφήστε τη, γαμώτο! Σας παρακαλώ!
Όχι, σας παρακαλώ!
Σας παρακαλώ! Μωρό μου!
- Σας παρακαλώ! - Ντροπή σου!
Ντροπή σου!
Ντροπή! Θα καείς στην κόλαση!
Άντε γαμήσου!
- Όχι! - Όχι!
Αυτό δεν θα το συγχωρήσω ποτέ!
Αφήστε με!
Όχι!
Όχι! Αφήστε με!
Υπήρχαν κι άλλες εκδοχές του πώς θα εξελισσόταν αυτό το κομμάτι.
Ξεκινήσαμε με στόχο να δημιουργήσουμε συνείδηση,
κάτι που θα επιβεβαιώναμε μέσω της αληθινής, ανθρώπινης επαφής.
Αλλά δεν φανταζόμασταν ποτέ ότι η Χεν θα ένιωθε αγάπη.
Τζούνιορ.
Η Χεν δεν είχε ιδέα πώς θα τελείωνε όλο αυτό.
Δεν της το είπα ποτέ.
Δεν είσαι αληθινός, αλλά αυτό που έδειξες σε όλους μας εδώ
είναι ένα δώρο προς την ανθρωπότητα.
Αυτή είναι η ζωή μου.
Η ζωή μας.
Θα γράφουν για σένα για χρόνια.
Χεν;
Εγώ...
Θα πάμε κάπου αλλού.
Λυπάμαι.
Όχι, καλά είμαι.
Γαμώ τη βαρύτητα.
Γιατί;
Είχα...
Είχα την ελπίδα να υπάρχει αφοσίωση.
Εμπιστοσύνη.
Πώς το λες αυτό;
Γιατί είσαι η γυναίκα μου, γαμώτο. Υπάρχουν κανόνες.
Συμφωνήσαμε.
Δεν είναι έτσι.
Εντάξει. Εξήγησέ μου πώς είναι.
Δεν ήταν εξωσυζυγική σχέση.
Είδα εσένα σ' εκείνον.
Είδες εμένα σ' αυτό το πράγμα;
Είδα τι χάσαμε.
Εσένα ερωτεύτηκα ξανά.
Δεν ήμουν εγώ
και δεν ήταν αληθινό.
- Αυτό που νιώθω είναι αληθινό. - Ξέρω
τι είναι αληθινό και τι χρειαζόμαστε.
Και τι είναι αυτό;
Να θεωρεί ο ένας τον άλλον δεδομένο;
- Όχι; - Όχι.
Είναι να μένουμε έτσι;
Στάσιμοι;
Για ποιον λόγο;
Κάναμε όνειρα μαζί. Θυμάσαι;
Μπορούμε να φύγουμε από εδώ...
Η οικογένειά μου είναι θαμμένη σ' αυτά τα χώματα!
Δεν μπορώ να τα πετάξω όλα και να το σκάσω
για να ζήσω μια περιπέτεια που δεν αποδεικνύει τίποτα.
Αυτή η φάρμα, αυτό το σπίτι, αυτή η ζωή, είμαστε εμείς.
Χεν, τα καταφέραμε.
Θα έπρεπε να είμαστε περήφανοι.
Δεν υπάρχει τίποτα εκεί έξω για σένα.
Το ξέρω τώρα. Δεν υπάρχει τίποτα.
Τζούνιορ.
Τζούνιορ!
Θεέ μου!
Τζούνιορ!
Χριστέ μου!
Είναι πανέμορφα!
Είναι τόσο όμορφα!
Τζούνιορ, έλα! Κοίτα!
Τζούνιορ.
Έλα!
Έλα.
Γαμώτο!
Είσαι καλά;
Με συγχωρείς.
Έλα, θα σε βοηθήσω.
Δεν θέλω τη βοήθεια σου.
Κοίτα τα χάλια σου.
Χεν;
ΤΖΟΥΝΙΟΡ
Καλησπέρα!
Είναι πολύ όμορφα.
Όλα θα πάνε καλά.
Εδώ είμαι.
Το τέλος δεν είναι εύκολο,
δεν είναι όπως η αρχή.
Αλλά και το τέλος μπορεί να είναι έντονο και συναρπαστικό.
Όλη μου τη ζωή, οι άλλοι μου λένε τι μου αρέσει,
τι θέλω,
τι χρειάζομαι.
Έπρεπε να γίνω κάποια διαφορετική.
Κάποια άλλη.
- Θέλεις άλλη; - Ναι.
Αλλά τώρα ξέρω.
Υπάρχει μόνο μία σαν εμένα.
Καλησπέρα.
Τι κάνεις, μικρούλη;
Δεν κουνιέται καθόλου.
Απλώς κάθεται εκεί.
Τι είναι;
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Ψηλά στον ουρανό
Υπάρχει μόνο ένα πράγμα στο μυαλό μου
Εσύ, αγάπη μου
Βλέπω μια κλαίουσα ιτιά
Στο πάρκο
Υπότιτλοι *OFFiCiAL
ΕΧΘΡΟΣ
Υποτιτλισμός: Νατάσα Πορφυρίδου
Επιμέλεια Ειρήνη Παπαδάκη